တရားဟောရာကျမ်း - Deuteronomy

တရားဟောရာကျမ်း - Deuteronomy

 

မာတိကာ (Table of Contents)

အခန်းကြီး - ၁

အခန်းကြီး - ၂

အခန်းကြီး - ၃

အခန်းကြီး - ၄

အခန်းကြီး - ၅

အခန်းကြီး - ၆

အခန်းကြီး - ၇

အခန်းကြီး - ၈

အခန်းကြီး - ၉

အခန်းကြီး - ၁၀

အခန်းကြီး - ၁၁

အခန်းကြီး - ၁၂

အခန်းကြီး - ၁၃

အခန်းကြီး - ၁၄

အခန်းကြီး - ၁၅

အခန်းကြီး - ၁၆

အခန်းကြီး - ၁၇

အခန်းကြီး - ၁၈

အခန်းကြီး - ၁၉

အခန်းကြီး - ၂၀

အခန်းကြီး - ၂၁

အခန်းကြီး - ၂၂

အခန်းကြီး - ၂၃

အခန်းကြီး - ၂၄

အခန်းကြီး - ၂၅

အခန်းကြီး - ၂၆

အခန်းကြီး - ၂၇

အခန်းကြီး - ၂၈

အခန်းကြီး - ၂၉

အခန်းကြီး - ၃၀

အခန်းကြီး - ၃၁

အခန်းကြီး - ၃၂

အခန်းကြီး - ၃၃

အခန်းကြီး - ၃၄

မောရှေ၏ ပဉ္စမကျမ်းစာအုပ်ဟု ခေါ်သော ထွက်မြောက်ရာ

The Fifth Book of Moses Called deuteronomy

 

 

မိတ်ဆက်

introduction

 

၁. ခေါင်းစဉ် ထွက်မြောက်ရာကျမ်းစာအုပ်သည် ပဉ္စမကျမ်းစာအုပ်များထဲတွင် နောက်ဆုံးကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်သည်။ ယင်းကို ဂျူးလူမျိုးများအကြား ဟီဘရူးဘာသာဖြင့် ကျမ်းစာအုပ်၏ ပထမစကားလုံးနှစ်လုံးဖြစ်သော “ဤစကားများ” ဟူသော အသုံးအနှုန်းဖြင့် ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ခေါင်းစဉ်သည် ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်း (LXX) မှဆင်းသက်လာပြီး “ဒုတိယဥပဒေ” သို့မဟုတ် “ထပ်မံပြဋ္ဌာန်းသောဥပဒေ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခါတစ်ရံ “ပထမဥပဒေ” ဟုရည်ညွှန်းလေ့ရှိသော ထွက်မြောက်ရာကျမ်းစာအုပ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

1. Title. The book of Deuteronomy is the fifth and last book of the Pentateuch. It is usually referred to among the Jews by the expression “These words,” the first two words of the book in Hebrew. The English title of the book is from the LXX and means “The Second [or, Repeated] Legislation,” in relation to the book of Exodus, which is sometimes referred to as “The First Legislation.”

 

၂. ရေးသားသူ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၏ ရေးသားသူအဖြစ် မောရှေကို ရိုးရာအဆိုအမိန့်များက အလွန်အမင်း ထောက်ခံထားသည်။ အစဉ်အလာအရ ဤသို့သောသက်သေများကို ပြန်လည်ခြေရာခံနိုင်သမျှ အခြားအမည်များ မည်သည့်အခါမျှ ဖော်ပြမထားခဲ့ပေ။ ဤရိုးရာသက်သေများထံသို့ ယေရှုခရစ်နှင့် တမန်တော်များ၏ အခွင့်အာဏာကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသည် (မဿဲ ၁၉:၇, ၈ နှင့် ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၁ နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ မာကု ၁၂:၁၉ နှင့် ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၅ နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ ယောဟန် ၁:၁၇ နှင့် ၇:၁၉ နှင့် ထွက်မြောက်ရာ ၄:၄၄ နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ ယောဟန် ၁:၄၅ နှင့် တမန်တော် ၃:၂၂ နှင့် ထွက်မြောက်ရာ ၁၈:၁၅ နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ ‌ေဟဗြဲ ၁၀:၂၈ နှင့် ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၂-၇ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကျမ်းစာအုပ်၏ ခေတ်သည် အသုံးပြုထားသော ဟီဘရူးအသုံးအနှုန်းများနှင့် သမိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များနှင့် နောက်ခံများဖြင့် သက်သေပြထားသည်။ ဤအချက်များနှင့် အခြားအချက်များသည် မောရှေအား ရေးသားသူအဖြစ် သက်သေထူသည် (စာမျက်နှာ ၅၀၃ ကိုကြည့်ပါ)။

2. Authorship. The full weight of traditional testimony is overwhelmingly in favor of Moses as the author of the book of Deuteronomy. As far back as one can trace there is no other name suggested. It is only the modern scholar who has questioned it. Added to this traditional testimony is the authority of Jesus Christ and the apostles (Matt. 19:7, 8, cf. Deut. 24:1; Mark 12:19, cf. Deut. 25:5; John 1:17 and 7:19, cf. Deut. 4:44; John 1:45 and Acts 3:22, cf. Deut. 18:15; Heb. 10:28, cf. Deut. 17:2–7). The age of the book is attested by the type of Hebrew expressions used and by the historical facts and settings portrayed. These and other facts testify to Moses as the author (see PP 503).

 

၃. သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံ ထွက်မြောက်ရာနှစ် ၄၀ မြောက်နှစ်၏ ၁၁ လမြောက်လ၏ ပထမရက်တွင်၊ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက် မောဘလွင်ပြင်တွင် ယေရိခေါမြို့ပြီဘက်ရှိ ရှိတ္ထိမ်တွင် စခန်းချခဲ့ကြသည် (တောလည်ရာ ၂၅:၁၊ ထွက်မြောက်ရာ ၁:၁-၃)။ ၎င်းတို့ ထိုနေရာတွင် နှစ်လကြာနေထိုင်စဉ် (ထွက်မြောက်ရာ ၁:၃၊ ယောရှုမှတ်စာ ၃:၁, ၂, ၅, ၇၊ ၄:၁၉ နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ခါနန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်မှုများပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် မောရှေသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်းစာအုပ်၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သော ဟောပြောချက်များကို ပြောကြားခဲ့သည်။

3. Historical Setting. By the first day of the 11th month of the 40th year of the Exodus, Israel had encamped at Shittim, opposite Jericho, in the plains of Moab east of the Jordan (Num. 25:1; Deut. 1:1–3). During the two months they remained there (Deut. 1:3; cf. Joshua 3:1, 2, 5, 7; 4:19), preparations were made to occupy Canaan, and, perhaps most important of all, Moses spoke the discourses that constitute the bulk of the book of Deuteronomy.

 

၄. အကြောင်းအရာ ဤကျမ်းစာအုပ်သည် သမိုင်းဆိုင်ရာ၊ ဥပဒေပြုရေးနှင့် ဆုံးမဩဝါဒပေးသော သဘောရှိသည်။ ၎င်းတွင် ဟောပြောချက် လေးခု (သို့မဟုတ် အချို့အာဏာပိုင်များအရ သုံးခု) နှင့် ဆက်သွယ်မှတ်စုများ ပါဝင်သည်။ ပထမဟောပြောချက်သည် မောရှေ၏ ခေါင်းဆောင်ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းကို ကြေညာသည်။ ၎င်းသည် သမိုင်းဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်ဖြင့် စတင်ပြီး ဥပဒေကို လိုက်နာရန် ဩဝါဒပေးမှုဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဒုတိယဟောပြောချက်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဣသရေလအကြား ပဋိညာဉ်တရား၏ အခြေခံအဖြစ် ဆယ်ပညတ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ဣသရေလအား လိုက်နာရန် ဆုံးမသည်။ ဤဟောပြောချက်၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ လူမှုရေး၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဥပဒေများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။

4. Theme. The book is historical, legislative, and hortatory. It consists chiefly of four orations (or three, according to some authorities), with connective notes. The first oration announces Moses’ deposition from the office of leadership. It begins with historic survey and closes with exhortation to keep the law. The second oration reviews the Decalogue as the basis for the covenant between God and Israel and admonishes Israel to obey; the body of the discourse consists of a recital of the requirements of civil, social, and religious legislation. The third oration is concerned with the ritual of the blessing and the curse. Here Moses rises to heights of oratorical denunciation unsurpassed in literature.The fourth oration again presents, with brief historic survey, an exhortation to keep the law, and explains the covenant in the heart.

 

ထွက်မြောက်ရာ၏ ဟောပြောချက်များတွင် မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ထုတ်ဖော်ထားသော အလိုတော်အတိုင်း သူတို့၏ ဘဝများကို စီမံရန် သူ၏လူများကို တောင်းဆိုသည်။ နာခံမှုသည် အသက်ရှင်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ မနာခံမှုသည် သေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ မောရှေသည် သမိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို သူ၏ ဩဝါဒပေးမှု၏ အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး၊ ဘုရားသခင်အပေါ် ဣသရေလ၏ ချစ်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးအဖြစ် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် သူ၏သတင်းစကားကို အားဖြည့်သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အန္တရာယ်နှင့် ဘာသာရေး၏ မရှိမဖြစ်သော ဝိညာဉ်ရေးအတွက် ပုံစံအစားထိုးခြင်းကို သတိပြုမိသည့်အနေဖြင့်၊ မောရှေသည် ယေဟောဝါ၏ အမြင့်ဆုံးအာဏာနှင့် သူ၏ဥပဒေ၊ သူ၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှု၏ ဝိညာဉ်ရေးသဘောသဘာဝ၊ ဣသရေလနှင့် နိုင်ငံအားလုံးနှင့် ပဋိညာဉ်ထားရှိရန် သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို အလေးပေးသည်။

In the oratory of Deuteronomy, Moses appeals to his people to order their lives according to the revealed will of God. Obedience means life; disobedience means death. Moses employs historic facts as the groundwork of his exhortation, and reinforces his message by appealing to Israel’s love and gratitude to God and their dignity as God’s chosen people. Aware of the dangers of idolatry and of the substitution of form for the essential spirit of religion, Moses stresses the supremacy of Jehovah and His law, the spiritual nature of His worship and service, and His faithfulness in keeping covenant with Israel and with all nations.

 

ထွက်မြောက်ရာသည် ထူးခြားသော ဟောပြောချက်စက်ဝိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မောရှေသည် သူ၏လူများကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့၏ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်မရနိုင်ပါက အသက်စာအုပ်မှ ဖျက်ပစ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၃၂)။

A unique cycle of great oratory, Deuteronomy is the valedictory of a man who loved his people so deeply that he begged to be blotted out of the book of life if their sin could not be forgiven (Ex. 32:32).

 

ထွက်မြောက်ရာ၏ ဩဇာအာဏာနှင့် ဟီဘရူးလူမျိုး—နှင့် ခရစ်ယာန်လောက—၏ ဘာသာရေးဘဝတွင် ၎င်း၏အဆင့်အတန်းသည် ကြီးမားသည်။ ယောရှိယဘုရင်၏ အချိန်တွင် “ဥပဒေကျမ်း” ကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် သမိုင်းတွင် အကြီးကျယ်ဆုံး ဘာသာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများထဲမှ တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် (၂ ဘုရင်မှတ်စု ၂၂, ၂၃၊ ၂ ရာဇဝင်ချက် ၃၄, ၃၅၊ စာမျက်နှာ ၃၉၂-၄၀၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထွက်မြောက်ရာသည် ဟီဘရူးဘာသာရေးဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှု၏ အဓိကအုတ်မြစ်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ စစ်မှန်သော ဟီဘရူးလူတိုင်းသည် ၎င်း၏ အခန်းတစ်ခန်းကို နေ့စဉ်ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။ ယေရှုသည် မကောင်းဆိုးဝါး၏ သွေးဆောင်မှုများကို ထွက်မြောက်ရာမှ ကိုးကားချက် သုံးခုဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၄:၁-၁၁၊ ထွက်မြောက်ရာ ၈:၃၊ ၆:၁၆၊ ၆:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ ဥပဒေပညာရှင်၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားရာတွင် ထွက်မြောက်ရာ၏ ဗဟိုဝါကျတစ်ခုကို ပထမနှင့် အကြီးမားဆုံးပညတ်အဖြစ် ပေးခဲ့သည် (မဿဲ ၂၂:၃၅-၃၈၊ ထွက်မြောက်ရာ ၆:၅၊ ၁၀:၁၂၊ ၃၀:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် ထွက်မြောက်ရာ (အခန်း ၃၀:၁၁-၁၄) ၏ အသုံးအနှုန်းများကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အယူအဆကို သရုပ်ပြရန် အသုံးပြုခဲ့သည် (ရောမ ၁၀:၆-၈)။

The influence of Deuteronomy, and its place in the religious life of the Hebrews—and of Christendom—is great. The re-discovery of the “book of the law” at the time of King Josiah produced one of the greatest religious reformations in history (see 2 Kings 22, 23; 2 Chron. 34, 35; PK 392-406). Deuteronomy became the keystone of Hebrew religious devotion; every true Hebrew recited one of its chapters daily. Jesus met the temptations of the evil one with three quotations from Deuteronomy (Matt. 4:1–11; see Deut. 8:3; 6:16; 6:13), and, answering the question of the lawyer, gave as the first and great commandment the central sentence of Deuteronomy (Matt. 22:35–38; see Deut. 6:5; 10:12; 30:6). Paul employed the phraseology of Deuteronomy (ch. 30:11–14) to illustrate the idea of righteousness by faith (Rom. 10:6–8).

 

၅. အကျဉ်းချုပ်

5. Outline

I. ခေါင်းစဉ်နှင့် မိတ်ဆက်, ၁:၁-၅

.I.Title and Introduction, 1:1–5.

 

II. ပထမဟောပြောချက်: မောရှေ၏ ခေါင်းဆောင်ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းကြေညာ, ၁:၆ မှ ၄:၄၃ A. သိနာတောင်မှ ကာနန်ပြည်သို့ ဖြစ်ရပ်များ, ၁:၆ မှ ၃:၂၉ B. ဥပဒေကို လိုက်နာရန် ဩဝါဒပေးမှုနှင့် ဆုံးမမှုများ, ၄:၁-၄၀ C. ခိုလှုံမြို့များ ခန့်အပ်ခြင်း, ၄:၄၁-၄၃

II.First Oration: Moses’ Announcement of Deposition, 1:6 to 4:43.

A.Events from Sinai to Canaan, 1:6 to 3:29.

B.Admonitions and exhortations to keep the law, 4:1–40.

C.Appointment of cities of refuge, 4:41–43.

 

III. ဒုတိယဟောပြောချက်: ဥပဒေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း, ၄:၄၄ မှ ၂၆:၁၉

 A. မိတ်ဆက်, ၄:၄၄-၄၉

B. ပဋိညာဉ်တရား၏ အခြေခံအဖြစ် ဆယ်ပညတ်, ၅:၁-၃၃

 C. နာခံမှုအတွက် ဩဝါဒပေးမှုများ, ၆:၁ မှ ၁၁:၃၂

 D. ပဋိညာဉ်ကျမ်း, ၁၂:၁ မှ ၂၆:၁၉

III.Second Oration: A Review of the Law, 4:44 to 26:19.

A.Introduction, 4:44–49.

B.The Decalogue the basis of the covenant, 5:1–33.

C.Exhortations to obedience, 6:1 to 11:32.

D.The Book of the Covenant, 12:1 to 26:19.

 

IV. တတိယဟောပြောချက်: ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်ခြင်း, ၂၇:၁ မှ ၂၈:၆၈

A. မိတ်ဆက်, ၂၇:၁-၁၃

 B. ကျိန်စာများ, ၂၇:၁၄-၂၆

C. ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်စာများ, ၂၈:၁-၆၈

IV.Third Oration: The Blessing and the Curse, 27:1 to 28:68.

A.Introduction, 27:1–13.

B.The curses, 27:14–26.

C.Blessing and curses, 28:1–68.

 

V. စတုတ္ထဟောပြောချက်: မောဘပြည်ရှိ ပဋိညာဉ်, ၂၉:၁ မှ ၃၀:၂၀ A. အီဂျစ်မှ ခါနန်ပြည်သို့ ဖြစ်ရပ်များအကျဉ်းချုပ်, ၂၉:၁-၉ B. ဥပဒေကို လိုက်နာရန် ဩဝါဒပေးမှု, ၂၉:၁၀-၂၉ C. ကရုဏာတော်ကတိ, ၃၀:၁-၁၀ D. နှလုံးသားထဲရှိ ပဋိညာဉ်, ၃၀:၁၁-၂၀

V.Fourth Oration: The Covenant in Moab, 29:1 to 30:20.

A.Brief review of events from Egypt to Canaan, 29:1–9.

B.Exhortation to keep the law, 29:10–29.

C.Promise of mercy, 30:1–10.

D.The covenant in the heart, 30:11–20.

 

VI. ခေါင်းဆောင်မှု၏ တာဝန်များကို ချထားခြင်း, ၃၁:၁ မှ ၃၄:၁၂

A. ယောရှုနှင့် ဣသရေလအားလုံးထံသို့ မောရှေ၏ တောင်းဆိုမှု, ၃၁:၁-၂၉

 B. မောရှေ၏ အောင်ပွဲသီချင်းနှင့် နှုတ်ဆက်ဆုံးမချက်, ၃၁:၃၀ မှ ၃၃:၂၉

C. မောရှေ၏ သေဆုံးခြင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုစကား, ၃၄:၁-၁၂

VI.The Responsibilities of Leadership Laid Down, 31:1 to 34:12.

A.Moses’ appeal to Joshua and to all Israel, 31:1–29.

B.Moses’ song of victory and parting admonition, 31:30 to 33:29.

C.Moses’ death, burial, and epitaph, 34:1–12.