Testimonies for the Church Volume (3)

 အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ အတွဲ (၃)

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် ၁၈၇၅ မူပိုင်ခွင့် © ၂၀၁၇ အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်လုပ်ငန်း (Ellen G. White Estate, Inc.)

Testimonies for the Church Volume Three

Ellen G. White

1875

Copyright © 2017 Ellen G. White Estate, Inc.

 

ဤစာအုပ်အကြောင်း အချက်အလက်များ

Information about this Book

Overview

 

ခြုံငုံသုံးသပ်ချက် ဤ eBook ကို Ellen G. White Estate မှ ပံ့ပိုးပေးထားပါသည်။ ၎င်းကို Ellen G. White Estate ဝဘ်ဆိုဒ်ရှိ ပိုမိုကြီးမားသော အခမဲ့အွန်လိုင်းစာအုပ်များ စုစည်းမှုတွင် ထည့်သွင်းထားပါသည်။

This eBook is provided by the Ellen G. White Estate. It is included in the larger free Online Books collection on the Ellen G. White Estate Web site.

 

စာရေးသူအကြောင်း

 အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် (၁၈၂၇-၁၉၁၅) ကို ဘာသာစကား ၁၆၀ ကျော်ဖြင့် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဘာသာပြန်အများဆုံးခံရသော အမေရိကန်စာရေးဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် လက်တွေ့ကျသော အကြောင်းအရာမျိုးစုံပေါ်တွင် စာမျက်နှာပေါင်း ၁၀၀,၀၀၀ ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူမသည် ယေရှုကို ချီးမြှောက်ခဲ့ပြီး ကျမ်းစာကို လူတစ်ဦး၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ညွှန်ပြခဲ့သည်။

About the Author

Ellen G. White (1827-1915) is considered the most widely translated American author, her works having been published in more than 160 languages. She wrote more than 100,000 pages on a wide variety of spiritual and practical topics. Guided by the Holy Spirit, she exalted Jesus and pointed to the Scriptures as the basis of one’s faith.

 

နောက်ထပ်လင့်ခ်များ

·        အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်း

·        Ellen G. White Estate အကြောင်း

·        အဆုံးသတ်အသုံးပြုသူ လိုင်စင်သဘောတူညီချက်

Further Links

A Brief Biography of Ellen G. White

About the Ellen G. White Estate

End User License Agreement

 

ဤစာအုပ်ကို ကြည့်ရှုခြင်း၊ ရိုက်နှိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲခြင်းသည် သင့်အား သင်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအသုံးပြုရန်အတွက်သာ အကန့်အသတ်ရှိသော၊ သီးသန့်မဟုတ်သော၊ လွှဲပြောင်း၍မရသော လိုင်စင်ကို ပေးအပ်သည်။ ဤလိုင်စင်သည် ပြန်လည်ထုတ်ဝေခြင်း၊ ဖြန့်ဝေခြင်း၊ လွှဲအပ်ခြင်း၊ ပြန်လည်လိုင်စင်ထုတ်ပေးခြင်း၊ ရောင်းချခြင်း၊ ဆင့်ပွားလက်ရာများ ပြင်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအသုံးပြုမှုများကို ခွင့်မပြုပါ။ ဤစာအုပ်ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အသုံးပြုခြင်းသည် ဤနေရာမှ ပေးအပ်ထားသော လိုင်စင်ကို ရပ်စဲစေမည်ဖြစ်သည်။

The viewing, printing or downloading of this book grants you only a limited, nonexclusive and nontransferable license for use solely by you for your own personal use. This license does not permit republication, distribution, assignment, sublicense, sale, preparation of derivative works, or other use. Any unauthorized use of this book terminates the license granted hereby.

 

နောက်ထပ်အချက်အလက်များ

စာရေးသူ၊ ထုတ်ဝေသူများ သို့မဟုတ် ဤဝန်ဆောင်မှုကို သင်မည်သို့ပံ့ပိုးကူညီနိုင်သည်နှင့်ပတ်သက်၍ ပိုမိုသိရှိလိုပါက Ellen G. White Estate သို့ mail@whiteestate.org မှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ပါ။ သင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် အကြံပြုချက်များအတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပြီး သင်ဖတ်ရှုနေစဉ် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိပါစေကြောင်း ဆုတောင်းအပ်ပါသည်။

Further Information

For more information about the author, publishers, or how you can support this service, please contact the Ellen G. White Estate at mail@whiteestate.org. We are thankful for your interest and feedback and wish you God’s blessing as you read.

မာတိကာ

အတွဲ (၃) ၏ ကာလအပိုင်းအခြား

The Times of Volume Three

 

၁၈၇၂ ခုနှစ်၊ အတွဲ (၃) ၏ ပထမဆုံးသော သက်သေခံချက်ကို ရေးသားချိန်တွင် သတ္တမနေ့ အဒ်ဗင်းတစ် အသင်းသားများ၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး အလယ်ပိုင်းနှင့် အရှေ့မြောက်ပိုင်း ပြည်နယ်များတွင် အဓိက စုပြုံနေခဲ့ပါသည်။ သတင်းစကားကို ဟောပြောပြီး လုပ်ငန်းများကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေသည့် သိက္ခာတော်ရဆရာများနှင့် အမှုတော်ဆောင်ဆရာ ပေါင်း (၈၆) ပါး ရှိခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် မီရှီဂန်ပြည်နယ်၊ ဘက်တဲလ်ခရိ (Battle Creek) မြို့၌ ပုံနှိပ်တိုက် တစ်ခုနှင့် အသေးစား ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိခဲ့ပါသည်။ ရာစုနှစ်တစ်ခု၏ လေးပုံတစ်ပုံ (၂၅ နှစ်) တိုင်တိုင် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူစုကို နားလည်သဘောပေါက်စွာနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ တိုးတက်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး လမ်းပြတော်မူခဲ့ပါသည်။ ရှေးဦးစွာ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ အယူဝါဒများကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်စေခြင်း၊ ထို့နောက် သတင်းစကားကို ထုတ်ဝေဖြန့်ချိရန် တာဝန်ရှိကြောင်း သိမြင်စေခြင်း၊ ထို့နောက် အသင်းတော်ကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်စေခြင်းနှင့် ထို့နောက်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နေထိုင်မှုစနစ်များကို လိုက်နာစေခြင်းတို့ဖြင့် လမ်းပြခဲ့ပါသည်။ သို့သော် အသင်းတော်ရှေ့မှောက်တွင် အတွေ့အကြုံသစ်များနှင့် တိုးတက်ရန် အခွင့်အလမ်းကောင်းကြီးများ ရှိနေခဲ့ပါသည်။ အတွဲ (၃) ရှိ အကြံပေးချက်များသည် ယင်းတို့အတွက် လမ်းခင်းပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

In 1872, when the first testimony of volume 3 was written, the entire denominational effort of Seventh-day Adventists was in the United States, and largely concentrated in the central and Northeastern States. There were eighty-six ordained and licensed ministers preaching the message and supervising the work. We owned and operated one publishing house and one small medical institution, both at Battle Creek, Michigan. For a quarter of a century God had led His people as rapidly as they could advance intelligently and in unison, first into a clear understanding of the doctrines taught in the word, then into a sense of their responsibility to publish the message, then to organization of the church, and then to better ways of living. But there were new experiences and great opportunities for advance before the church. The counsels of volume 3 pave the way for these.

 

လွန်ခဲ့သော အရေးကြီးသည့် (၂၅) နှစ်တာ ကာလအတွင်းတွင် အကြီးအကဲ ဂျိမ်းစ်ဝှိုက် (James White) သည် ဤလုပ်ငန်းသစ်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော် ဖွဲ့စည်းပုံအတွက် မမောနိုင်မပန်းနိုင် ကြိုးပမ်းခဲ့ကာ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး၊ စီမံခန့်ခွဲရေးနှင့် စာတည်းဖြတ်ရေး နှစ်ခုစလုံးတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် လမ်းပြရှေ့ဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော စီးပွားရေး အမြော်အမြင်နှင့် ကြီးထွားလာနေသော အသင်းတော်အပေါ် သူ၏ လုံးဝဆက်ကပ်မှုတို့ကြောင့် သူ့ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့်၊ အခြားသူများအနေဖြင့် ကြီးထွားလာနေသော ဂိုဏ်းဂဏ၏ အမျိုးမျိုးသော လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် မိမိတို့ဝင်ရောက်၍ တာဝန်ယူသင့်သည်ကို မမြင်နိုင်ကြခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤအတွဲကို ယင်းပြဿနာအား ဆွေးနွေးခြင်းနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများအောက်တွင် ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းလာနေသော ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်ကို သက်သာရာရစေရန် ဌာနချုပ်ရှိ လုပ်ငန်းများကို ပခုံးပြောင်း တာဝန်ယူကြမည့် ဝန်ထမ်းဆောင်သူများအတွက် တောင်းဆိုချက်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားပါသည်။ ဤအတွဲတစ်လျှောက်တွင်လည်း ပြန့်ကားလာသော လုပ်ငန်းများ၊ ကြီးမားလာသော တာဝန်များနှင့် လူငယ်များအနေဖြင့် တာဝန်များကို လက်ခံဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်ချက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားပါသည်။ လူတစ်ဦးတည်းကိုသာ ခေါင်းဆောင်ကြီးအဖြစ် မျှော်လင့်အားကိုးခြင်း၏ ဘေးအန္တရာယ်များကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပါသည်။

Through the preceding twenty-five critical years, elder James White had been the leader of the new cause. He had started the publishing work, labored tirelessly for church organization, built up the medical work, and had stood at the head in both administrative and editorial lines. He had pioneered the way. With his keen business foresight and his entire devotion to the growing church, he was recognized as the leader. This being the case, it was but natural that others should fail to see that they should step in and assume responsibility in the various enterprises of the growing denomination. This volume opens with a discussion of this problem and with an appeal for burden bearers to shoulder the work at the headquarters, relieving James White, who was breaking under the load. Again and again, through the volume, reference is made to the expanding work, the enlarging responsibilities, and the need of younger men to take hold and bear the burdens. The hazards of looking to one man as the great leader were clearly enunciated.

 

ဤကာလ၏ အတွေ့အကြုံများသည် ရွှေလင်းတက [၄] ၎င်း၏ သားငယ်ကို ပျံသန်းတတ်စေရန် သင်ကြားပေးခြင်းနှင့် တူပါသည်။ ရှေးဦးစွာ ငှက်ငယ်ကို ၎င်း၏ ကျောပေါ်တွင် တင်ဆောင်ထားပြီး၊ vii နောက်ပိုင်းတွင် ယင်းငှက်ငယ်၏ ခွန်အား တိုးတက်လာစေရန် လွှတ်ပေးထားသော်လည်း၊ မိဘဖြစ်သူမှာ လိုအပ်သည့်အခါ ကူညီနိုင်ရန် အနီးအနားတွင် အမြဲရှိနေပါသည်။ ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်၏ ကိုယ်ပိုင်ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းလာမှု၊ အခြားသူများအနေဖြင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ကူညီထမ်းပိုးသင့်ပြီဟူသော သူ၏ ယုံကြည်ချက်နှင့် အခြားနေရာများတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် သူ၏ မကြာခဏ ခေါ်ယူခြင်းခံရမှုတို့သည် သူ့အား ဘက်တဲလ်ခရိရှိ စီမံခန့်ခွဲရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များမှ ခွဲခွာသွားစေရန် တွန်းအားပေးခဲ့ပါသည်။ အကြီးအကဲဝှိုက်နှင့် ဇနီးတို့သည် ဌာနချုပ်မြို့ရှိ ဆေးရုံနှင့် ပုံနှိပ်တိုက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အိမ်ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ကို ဝေးလံသော နေရာများတွင် မကြာခဏ တွေ့ရတတ်ပါသည်။ ၁၈၇၂ ခုနှစ်နှင့် ၁၈၇၃ ခုနှစ် နွေရာသီများတွင် သူတို့သည် ကော်လိုရာဒို (Colorado) တောင်တန်းများတွင် အနားယူခဲ့ကြပြီး၊ ကာလီဖိုးနီးယား (California) တွင်လည်း လအနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပါသည်။ ၁၈၇၄ ခုနှစ်တွင် အနောက်ဘက်ကမ်းခြေ၌ ပိုမိုကြာရှည်သော ကာလကို ကုန်လွန်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲဝှိုက်သည် Signs of the Times စာစောင်ကို စတင်ထုတ်ဝေခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသူများသည် ဌာနချုပ်၌ ဦးဆောင်မှုတာဝန်များကို မလွှဲမရှောင်သာ တာဝန်ယူခဲ့ကြရပြီး လုပ်ငန်းများလည်း အားကောင်းလာခဲ့ပါသည်။

The experiences of this period are akin to that of the eagle

[4] teaching its young to fly—first bearing the fledgling upon its back

and then leaving it to develop its strength, but with the parent ever

vi

Times of Volume Three vii

near enough to render aid when needed. James White’s own failing health, his conviction that others should be stepping in to lift the burdens, and his frequent calls to duty elsewhere, all tended to separate him from the administrative interests at Battle Creek. While Elder and Mrs. White continued to maintain their home midway between the sanitarium and the publishing house in the headquarters city, we find them often in distant parts. In the summers of 1872 and 1873 they spent periods of rest in the mountains of Colorado, and were also for some months in California. A still longer period was spent by them on the West Coast in 1874, at which time Elder White began the publication of the Signs of the Times. Thus others were forced to assume responsibilities of leadership at the headquarters, and the work gained strength.

 

ဤကာလသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကာလတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ အသင်းတော်သည် ဦးဆောင်မှုနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များတွင် လမ်းစရှာနေစဉ်အတွင်း၊ အချို့သူများသည် တစ်ဦးချင်း လွတ်လပ်မှုကို အလွန်အကျွံ အလေးပေးလာကြပြီး၊ တရားဝင် ဖွဲ့စည်းထားသော အာဏာပိုင်များကို ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည့် ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အဘိရံတို့၏ အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်ဖြစ်ပွားစေမည့် အန္တရာယ်ရှိနေခဲ့ပါသည်။ အတွဲ (၃) တစ်လျှောက်တွင် ထိုအတွေ့အကြုံများအတွင်း ခိုင်မာသော တည်ငြိမ်မှုပေးနိုင်မည့် အကြံပေးချက်များ ပျံ့နှံ့ပါရှိပါသည်။ အချို့သော နေရာများတွင် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဦးဆောင်မှုဆိုင်ရာ မြင့်မြတ်သော အခြေခံမူအချို့ကို ခန့်ညားထည်ဝါသော ဖော်ပြချက်များဖြင့် ဖော်ပြထားပါသည်။

This was a critical period, too, for, during the time when the church was finding its way in the question of leadership and organization, some were inclined to unduly stress individual independence and were in danger of repeating the experience of Korah, Dathan, and Abiram in rebellion against properly constituted authority. Scattered through volume 3 are counsels providing a definite steadying influence through these experiences. Here and there are enumerated in magnificent statements some of the great principles of organization and leadership.

 

ဤအတွဲ၏ သုံးနှစ်တာ ကာလသည် ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်နှင့် လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှု၏ ပထမဆုံး ဆယ်စုနှစ် ကုန်ဆုံးခြင်းကိုလည်း မှတ်သားဖော်ပြပါသည်။ တစ်ဖက်တွင် အစွန်းရောက်ခြင်းနှင့် အခြားတစ်ဖက်တွင် ဂရုမစိုက်ဘဲနေခြင်းတို့ကို ကာကွယ်ရန် အကြံပြုချက်များ ပေးထားပါသည်။ အထွေထွေ ဆောင်းပါးများနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်များတွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက် (Ellen White) သည် ချုပ်တည်းခြင်းနှင့် မှန်ကန်စွာ နေထိုင်ခြင်းဆိုင်ရာ မြင့်မြတ်သော အခြေခံမူများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ညွှန်ပြခဲ့ပြီး၊ လူများအား သူတို့၏ ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု အတွေ့အကြုံသစ်တွင် တိုးတက်လာရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပါသည်။

The three-year period of the times of this volume also marked the close of the first decade in the teaching and practice of health reform. Counsel was given to guard against extremes on the one hand and indifference on the other. Again and again, in general articles and personal testimonies, Ellen White pointed to the great principles of temperance and right living, and called the people to advance in their new and helpful health reform experience.

 

ဤအရာအားလုံးသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်ချဲ့ထွင်မှုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ချပေးနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ [၅]

All this was laying the foundation stones for wider expansion. [5]

 

ဤကာလအတွင်းမှာပင် ယုံကြည်သူများသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အမှုတော်ဆောင်ရာ နယ်ပယ်အဖြစ် စတင်မြင်တွေ့လာရပါသည်။ ယင်းမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းဖြစ်ပြီး စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ဆေးရုံတွင် လူနာအဖြစ် လာရောက်ကုသရာမှ အဒ်ဗင်းတစ်အယူဝါဒကို လက်ခံခဲ့သော အတွေ့အကြုံရှိ ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂွဒ်လို အိတ်ချ် ဘဲလ် (Goodloe H. Bell) က ဘက်တဲလ်ခရိတွင် စတင်ခဲ့သော အသင်းတော်ကျောင်းလေး၏ အရေးပါမှုကို ထိုစဉ်က သူတို့ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြသေးပါ။ ၁၈၇၂ ခုနှစ် နွေရာသီအစတွင် သူသည် ဤကျောင်းလုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့ပါသည်။ ထိုနှစ် နောက်ပိုင်းတွင် အမှုတော်ဆောင်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ကျောင်းတစ်ကျောင်း viii တည်ထောင်ရန် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ခဲ့ပါသည်။ ဒီဇင်ဘာလတွင် သက်သေခံချက် အမှတ် (၂၂) ယုံကြည်သူများလက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ယင်းကို ထိုကဲ့သို့သော ကျောင်းတစ်ကျောင်းအတွက် တောင်းဆိုချက်နှင့် ယင်းကို မည်သို့ လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟူသော လမ်းညွှန်ချက်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပါသည်။ “မှန်ကန်သော ပညာရေး” (Proper Education) ဟူသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လူငယ်များကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံကျသော အမြော်အမြင်ကို ဖော်ပြထားသည့် စာမျက်နှာ (၃၀) ပါ ဆောင်းပါး၏ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပညာတတ် အမှုတော်ဆောင်များ မရှိဘဲနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ သတင်းစကားဖြင့် ကမ္ဘာကို မည်သို့ လွှမ်းခြုံနိုင်ပါမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ကျောင်းမရှိဘဲနှင့် ပညာတတ် အမှုတော်ဆောင်များ မည်သို့ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤအတွဲ၏ စာမျက်နှာ (၁၃၁-၁၆၀) တွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော လမ်းညွှန်ချက်နှင့် စိန်ခေါ်မှုကို လိုက်နာရန် ကြိုးပမ်းရင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးလူကြီးများသည် ဘက်တဲလ်ခရိ ကောလိပ် (Battle Creek College) မှ စတင်ကာ ပညာရေးစနစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ကြပါသည်။ ယင်း၏ ပင်မအဆောက်အအုံကို ၁၈၇၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၄) ရက်နေ့တွင် အပ်နှံခဲ့ပါသည်။

It was in this period that the believers began to get a glimpse of the entire world as the field of labor. It was a staggering view. It presented a challenge. They did not then see the significance of the little church school started in Battle Creek by Goodloe H. Bell, an experienced teacher who had accepted Adventism through his contacts at the sanitarium as a patient. It was in the early summer of 1872 that he began this schoolwork. A little later that year a beginning was made in laying plans for a more advanced school to

viii Testimonies for the Church, vol. 3

train workers. In December, as Testimony No. 22 reached the hands of our people, they found that it opened with an appeal for such a school and instruction as to how it should be conducted. “Proper Education” Is the title of the thirty-page article setting forth the great basic vision on the training of our youth. How could we compass the world with our message unless we had an educated ministry? How could there be an educated ministry unless we had a school? Rising to heed the instruction and meet the challenge set forth so clearly in this volume in pages 131-160, our forefathers established an educational system beginning with Battle Creek College. Its main building was dedicated on January 4, 1875.

 

ဤသမိုင်းဝင် အခမ်းအနားမတိုင်မီ လအနည်းငယ်ကပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ထိပ်တန်းအမှုတော်ဆောင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ အကြီးအကဲ ဂျွန် အန် အန်ဒရူး (John N. Andrews) ကို ဥရောပတွင် သတင်းစကား၏ ရှေ့ဆောင်အဖြစ် ဟောပြောရန် ဆွစ်ဇာလန်သို့ စေလွှတ်ခဲ့ပါသည်။ လအနည်းငယ်အစောပိုင်းက အကြံပေးချက်များတွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်က “အခြားလူမျိုးများထံသို့ သွားရောက်၍ သမ္မာတရားကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဟောပြောရန်” သာသနာပြုများ လိုအပ်ကြောင်း ရေးသားခဲ့ပါသည်။ — စာမျက်နှာ ၂၀၄။ ၁၈၇၄ ခုနှစ် ဆောင်းဦးပေါက်တွင် အကြီးအကဲ အန်ဒရူး သင်္ဘောဖြင့် ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့်အတူ၊ သတ္တမနေ့ အဒ်ဗင်းတစ်များသည် အခြားသော တိုင်းပြည်များသို့ မျက်စိဖွင့် ကြည့်မြင်လာကြပါသည်။

Only a few months before this epic occasion, elder John N. Andrews, one of our leading ministers, was sent to Switzerland to pioneer the heralding of the message in Europe. In the counsels of a few months earlier, Ellen White had written of the need of missionaries “to go to other nations to preach the truth in a guarded, careful manner.”—Page 204. With the sailing of Elder Andrews in the autumn of 1874, Seventh-day Adventists began to turn their eyes to other lands.

 

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်ရှိလာသော လမ်းညွှန်ချက်နှင့် အကြံပေးချက်များ၏ အချိန်ကိုက်ဖြစ်မှုမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပါသည်။ ၁၈၅၉ ခုနှစ်မှစ၍ သတ္တမနေ့ အဒ်ဗင်းတစ်များသည် စနစ်တကျ အလှူငွေပေးကမ်းခြင်း (systematic benevolence) ၌ မိမိတို့၏ ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် တာဝန်ကို သိမြင်နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် တိုးတက်မှုများ ရှိခဲ့ပါသည်။ သို့သော် အစပိုင်းတွင် ဝင်ငွေ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံဖြစ်သော ဒသမဖို့ (tithe) ၏ အပြည့်အဝ တာဝန်ရှိမှုကို သူတို့ မသိမြင်ခဲ့ကြသေးပါ။ ယခုအခါ အတွဲ (၃) ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ [၆] ဆောင်းပါးနှစ်ပုဒ်တွင်၊ ဒသမဖို့ ပေးဆောင်ရန် တွက်ချက်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံကို ထာဝရဘုရား၏ စေတမန်က “ဝင်ငွေ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ” နှင့် ကျန်ရှိသော “ကိုးပုံ” အကြောင်းကို ရေးသားခြင်းဖြင့် ရှင်းလင်းစေခဲ့ပါသည်။ ၁၈၇၉ ခုနှစ်ကျမှသာ ဤစနစ်တကျ အလှူငွေပေးကမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ကျယ်ပြန့်သော အယူအဆသည် အသင်းတော်၏ မူဝါဒတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ကြီးထွားလာသော လုပ်ငန်းအတွက် ပုံမှန်နှင့် များစွာလိုအပ်သော ဝင်ငွေကို ရရှိစေရန် များစွာ အထောက်အကူပြုခဲ့သည့် ထိုခြေလှမ်းသည် ၁၈၇၅ ခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော “ဒသမဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများ” (Tithes and Offerings) နှင့် “စနစ်တကျ အလှူငွေပေးကမ်းခြင်း” (Systematic Benevolence) ဟူသော အခန်းနှစ်ခန်း၏ အကြံပေးချက်များတွင် အမြစ်တွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ စစ်မှန်သော ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် တာဝန်ယူခြင်း၏ ပိုမိုပြည့်စုံသော အယူအဆကို သိမြင်လာရသည်မှာ၊ အလှူငွေ ပေးကမ်းရန် တောင်းဆိုမှုများကို ဘုရားသခင်က စီစဉ်ထားခြင်းသည် ငွေကြေးရရှိရန် သက်သက်သာမဟုတ်ဘဲ၊ ပေးလှူသူ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်နှင့် စုံလင်စေရန်အတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ix

The timing of the messages of instruction and counsel which have come to us down through the years is interesting. From the year 1859, Seventh-day Adventists had made advancement in assuming their obligations to God as they discerned their stewardship in systematic benevolence; but they did not at the outset perceive the full obligation of the tithe, the tenth of the income. Now in two articles,

[6] in the heart of volume 3, the basis of reckoning the tithe obligation

was clarified as the messenger of the Lord wrote of a “tenth of the”

“income” and of the “nine tenths” which remained. Not until 1879

was this broader concept of systematic benevolence to become a part of denominational policy, but that step which has done so much to assure a steady and much-needed income for a growing work had its roots in these counsels of the two chapters, “Tithes and Offerings” and “Systematic Benevolence,” which were published early in 1875. The fuller concept of true stewardship was discerned as we were led to see that the calls for benevolence were designed by God, not merely to raise money, but as a means of developing and perfecting character in the giver.

Times of Volume Three ix

 

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ထက်ထက်သန်သန် ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းအစီအစဉ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ငြင်းခုံဆွေးနွေးရန် မကြာခဏ စိန်ခေါ်လေ့ရှိသော အခြားဘာသာရေး အုပ်စုများနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်စေခဲ့ပါသည်။ ဆယ်နှစ်ခန့်က ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှုတော်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ မိုးဇက် ဟားလ် (Moses Hull) သည် ထိုကဲ့သို့သော ငြင်းခုံမှုများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ရန်သူ့နယ်မြေထဲသို့ ပို့ဆောင်မိရာမှ လမ်းမှားခဲ့ပါသည်။ ယခုအခါ ထပ်တလဲလဲ ပေးထားသော အကြံပေးချက်များသည် ထိုကဲ့သို့သော ငြင်းခုံလိုသော ကြိုးပမ်းမှုများ၏ အန္တရာယ်နှင့် ရလဒ်နည်းပါးမှုတို့ကို ညွှန်ပြကာ လမ်းညွှန်မှုပေးထားပါသည်။ အတွဲ (၃) တွင် ထိုကဲ့သို့သော အကြံပေးချက်များစွာ ပါရှိပါသည်။

As might be expected, an aggressive evangelistic program led to conflict with other religious groups, who often challenged us to debate and argument. Ten years earlier Moses Hull, one of our ministers, had lost his way in placing himself on the enemy’s ground by such discussions. Now repeated counsels presented guidance as they pointed out the dangers and the small fruitage of such contentious efforts. Volume 3 abounds in such counsels.

 

ထို့ကြောင့် ဤအတွဲရှိ အကြောင်းအရာများသည် ချမ်းသာသော လယ်သမားနှင့် ပညာမတတ်သော သူ၏ဇနီးအတွက် အကြံပေးချက်မှသည် အမှုတော်ဆောင်နှင့် အမှုဆောင်အရာရှိများအတွက် လမ်းညွှန်ချက်အထိ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပါသည်။ အထွေထွေ ဆောင်းပါးများသည် ဤအတွဲ၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုကို ဖြည့်ဆည်းထားပါသည်။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက် ရေးသားခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ယင်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ “ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ အခြားသူများ၏ အခြေအနေများကို ကိုယ်စားပြုသော” အတွေ့အကြုံများနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် လူအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ထုတ်ဝေထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ သတင်းစကားများကိုလည်း ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ တွေ့နိုင်ပါသည်။

So the topics of this volume are varied, ranging from counsel to the wealthy farmer and his uneducated wife to instruction for the minister and the executive. The general articles fill the larger part of this volume. Here and there are found personal messages, published for the benefit of all, because, as Ellen White wrote, so many of them have to do with experiences “which in many respects represent the cases of others.”

 

ထူးခြားသော ဗျာဒိတ်တော် အနည်းငယ်သည် ဤအတွဲ၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းအတွက် အခြေခံ ဖြစ်ပါသည်။ ဤကာလအတွင်း ထူးခြားသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများသည် အကြိမ်ရေ နည်းပါးသော်လည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပါသည်။ ၁၈၇၁ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ (၁၀) ရက်နှင့် ၁၈၇၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၃) ရက်တို့တွင် ရရှိခဲ့သော ကျယ်ပြန့်သော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကိုးကားထားပါသည်။ နောက်ဆုံးဗျာဒိတ်ကို ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်က စာမျက်နှာ ၅၇၀ ၏ အောက်ခြေမှတ်စုတွင် ဖော်ပြထားပါသည်။ ပထမဆုံးဗျာဒိတ်၏ အခြေအနေများကို ဤနေရာတွင် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြပါမည်။ ယင်းဗျာဒိတ်ကို ဗားမောင့် (Vermont) ပြည်နယ်၊ ဘော်ဒိုဗေးလ် (Bordoville) တွင် ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ [၇]

A few outstanding revelations form the basis of the larger part of this volume. During this period the outstanding visions were less frequent, but more comprehensive. Again and again reference is made to the comprehensive visions of December 10, 1871, and January 3, 1875. The latter is described by James White in a footnote on page 570. The circumstances of the first will be described more fully here: it was at Bordoville, Vermont, that this vision was given. [7]

 

ထိုနေရာတွင် ဒီဇင်ဘာလ (၉) ရက်နှင့် (၁၀) ရက်တို့တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော အစည်းအဝေး၏ အစီရင်ခံစာကို အစည်းအဝေး ကျင်းပရာအိမ်ရှင်ဖြစ်သူ အကြီးအကဲ အေ စီ ဘော်ဒိုး (A. C. Bourdeau) က Review စာစောင်သို့ ပေးပို့ခဲ့ပါသည်။ ယင်းမှတစ်ဆင့် မစ္စစ်ဝှိုက်သည် “အထူးသဖြင့် အသင်းတော်အတွက်” ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိရပါသည်။ ညနေခင်း အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် “ရောက်ရှိနေသူ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် အထူးသက်သေခံချက်များကို ပေးခဲ့ပါသည်။ ယင်းတို့ကို (ပြောဆိုခြင်းခံရသူများက) လက်ခံအတည်ပြုသောအခါ၊ အလင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းတို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါသည်။” တနင်္ဂနွေနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ယုံကြည်သူတစ်ဦး၏ သားနှစ်ဦးနှင့် ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦး၏ ဇနီးတို့သည် မစ္စစ်ဝှိုက်ကို နှုတ်ဆက်ရန် လာခဲ့ကြပါသည်။ သူတို့သည် “ယုံကြည်ခြင်းမှ နောက်ဆုတ်နေသောအခြေအနေ” ၌ ရှိနေခဲ့ကြပါသည်။ ထို့နောက် အကြီးအကဲ ဘော်ဒိုးက ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖော်ပြထားပါသည် -

A report of the meeting held at that place, December 9 and 10, was sent to the Review by Elder A. C. Bourdeau, in whose house it was held. From it we learn that Mrs. White had labored “especially for the church.” At one evening meeting “special testimonies were given to individuals present; and as these were endorsed [by those spoken to], light and freedom broke in.” Sunday afternoon two sons of one of the believers and the wife of one of them came to bid Mrs. White good-by. They had been “in a backslidden state.” Then elder bourdeau gives a vivid picture of what took place:

 

“ထိုအချိန်တွင်၊ ညီအစ်မဝှိုက်သည် သူတို့၏ အခြေအနေအတွက် အစစ်အမှန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ သူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အထူးတလည် တောင့်တကာ၊ သူတို့အား ကြွယ်ဝသော လမ်းညွှန်ချက်များကို ပေးခဲ့ပါသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူတို့နှင့်အတူ ဒူးထောက်ကာ၊ သူတို့ ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လာနိုင်ကြစေရန် ကြီးစွာသော စိတ်အားထက်သန်မှု၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ဖြင့် ဆုတောင်းပေးခဲ့ပါသည်။ သူတို့သည် အရှုံးပေးကာ ဆုတောင်းခဲ့ကြပြီး၊ ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ပါမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြပါသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပါသည်။ ညီအစ်မဝှိုက်သည် လွတ်လပ်မှုကို ခံစားရပြီး၊ မကြာမီမှာပင် အားလုံး မမျှော်လင့်ဘဲ သူမသည် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါသည်။ သူမသည် ဤအခြေအနေတွင် (၁၅) မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပါသည်။ x

“At this point, Sister White felt the real burden of their cases, and a special yearning after them for their salvation, and gave them rich instructions. She then kneeled down with them and prayed for them with great earnestness, faith, and tenacity, that they might return unto the Lord. They yielded and prayed, promising to serve the Lord. The Spirit of the Lord drew nearer and nearer. Sister White was free, and soon, unexpectedly to all, she was in vision. She remained in this condition fifteen minutes.

x Testimonies for the Church, vol. 3

 

“သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အိမ်ထဲတွင် လူများ ပြည့်လျှံသွားခဲ့ပါသည်။ အပြစ်သားများ တုန်လှုပ်ကြသည်၊ ယုံကြည်သူများ ငိုကြွေးကြသည်၊ နောက်ဆုတ်နေသူများလည်း ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ နောက်ပိုင်းတွင် သိရှိရသည့်အတိုင်း၊ ယင်းအလုပ်သည် ရောက်ရှိနေသူများထဲတွင်သာ ကန့်သတ်မနေခဲ့ပါ။ အိမ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူ အချို့လည်း ပြင်းထန်စွာ နောင်တရခဲ့ကြပါသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့်အတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြပါသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထိုနေရာကို လှုပ်ခါနေခဲ့ပါသည်။ အချိန်တိုတောင်းမှု၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး နီးကပ်လာနေသော တရားစီရင်ခြင်းများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ၊ အသင်းတော်၏ လောကီစိတ်ဝင်စားမှု၊ ညီအစ်ကိုချင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ကင်းမဲ့မှုနှင့် ထာဝရဘုရားကို တွေ့ဆုံရန် အသင့်မဖြစ်သေးသည့် အခြေအနေတို့သည် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စွဲထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့ပါသည်။” — The Review and Herald, ဒီဇင်ဘာ ၂၆၊ ၁၈၇၁။

“The news spread, and soon the house was crowded. Sinners trembled, believers wept, and backsliders returned to God. The work was not confined to those present, as we have since learned. Some who had remained at home were powerfully convicted. They saw themselves as they had never done before. The angel of God was shaking the place. The shortness of time, the terrors and nearness of coming judgments and the time of trouble, the worldly-mindedness of the church, their lack of brotherly love, and their state of unreadiness to meet the Lord, were strongly impressed upon the minds of all.”—The Review and Herald, December 26, 1871.

 

ဤအရာများသည် အတွဲ (၃) ၏ ကာလအပိုင်းအခြားများ ဖြစ်ပါသည်။

အယ်လင်ဂျီဝှိုက် ထုတ်ဝေရေးအဖွဲ့၏ ဂေါပကများ။

နံပါတ် (၂၁) — အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက် [၈] [၉]