တနင်္ဂနွေနေ့သည် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သောနေ့လား။

 

တနင်္ဂနွေနေ့သည် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သောနေ့လား။

ဒေါက် ဘက်ချလာ (Doug Batchelor)

မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ။

ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြပါစို့။

လူငယ်တွေက ယေရှုခရစ်တော်အတွက်၊ ထာဝရအသက်အတွက် အခုလို ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမှတ်ကြတာကို မြင်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော် အရမ်းဝမ်းသာပါတယ်။ အခုလည်း အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ နီးစပ်နေတဲ့သူတွေ၊ ကျမ်းစာလေ့လာနေတဲ့သူတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူငယ်တွေအတွက် ဆက်ပြီး ဆုတောင်းပေးကြပါစို့။ နောင်လာမယ့် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေဟာလည်း သူတို့ရဲ့အသက်တာကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံကြဖို့ ဆုတောင်းကြရအောင်။

ဒီတစ်ပတ်မှာ ဘာအကြောင်းအရာကို ဝေမျှရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဆုတောင်းစဉ်းစားနေတဲ့အချိန်မှာ ဘုရားသခင်က အခြေခံကျပြီး အရေးကြီးတဲ့အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောပြဖို့ စိတ်ထဲမှာ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းအရာတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ သိပြီးသားဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ပြန်လည်သတိရနေဖို့လည်း အရေးကြီးပါတယ်။

ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့အရာဆိုတာ သိပ်မရှိပါဘူး။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းရှိတယ်၊ သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်တည်းရှိတယ်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်တစ်ပါးတည်းရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခရစ်ယာန်ဂိုဏ်းဂဏတွေကတော့ ရာနဲ့ချီပြီး ကွဲပြားနေကြပါတယ်။ ဂိုဏ်းဂဏတစ်ခုနဲ့တစ်ခုလည်း ဓမ္မအယူဝါဒဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးအပေါ် အငြင်းပွားနေကြပါတယ်။

ဥပမာ၊ ဗတ္တိဇံခံယူတဲ့နည်းလမ်း ဘယ်လိုဖြစ်သင့်သလဲ၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ရရှိတဲ့အခါ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးနဲ့ ပြောဆိုဖို့ လိုအပ်သလား၊ သခင့်ညစာစားပွဲမှာ အသုံးပြုတဲ့ စပျစ်ရည်ဟာ အချဉ်ဖောက်ထားတာ ဖြစ်သင့်သလား၊ မဖောက်ထားတာ ဖြစ်သင့်သလား၊ အပတ်တိုင်း ပြုလုပ်သင့်သလား၊ တစ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ပြုလုပ်သင့်သလားဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာတွေပါပဲ။

ဒီလိုနဲ့ အသင်းတော်တွေကြားမှာ ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြတဲ့ အယူဝါဒဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေ အများကြီးရှိနေပါတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ တချို့အရာတွေက တချို့အရာတွေထက် ပိုပြီး အရေးကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသင်းတော်ထဲမှာတောင် ၁၄၄,၀၀၀ နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူတွေ ပါဝင်သလဲ၊ တံပိုးခုနစ်လုံးအကြောင်း ဘယ်လိုနားလည်ရမလဲ၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ကို ဘယ်လိုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရမလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာတွေမှာ အမြင်ကွဲပြားမှုတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒီအရာတွေထဲမှာ တချို့ဟာ အဓိကအရေးကြီးတဲ့အချက်တွေ မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မဖြစ်မနေ နားလည်ထားရမယ့် အရေးကြီးဆုံးအရာတစ်ခုကို ပြောရမယ်ဆိုရင် ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေမှာ ဘာတွေပြောထားသလဲဆိုတာပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။

အပြစ်ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေက ဘာကို သွန်သင်ထားသလဲ။ ဒီအရာတွေဟာ ဦးစားပေးရမယ့်၊ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီမနက်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို သမ္မာကျမ်းစာအမှန်တရားနဲ့ သိသိသာသာ ကွဲလွဲနေတဲ့ အရာတစ်ခုအကြောင်း ပြန်လည်သတိပေးချင်ပါတယ်။

ယေရှုခရစ်တော်သာ ဒီမနက်မှာ Sacramento မြို့ကို ကြွလာပြီး မြို့ရဲ့လမ်းမတွေပေါ်မှာ လျှောက်သွားရင်း ခရစ်ယာန်ဆိုတဲ့ စကားလုံးပါဝင်တဲ့ အသင်းတော်အမျိုးမျိုးကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် အသင်းတော်တွေရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ရဲ့ တံခါးတွေဟာ ဥပုသ်နေ့မှာ ပိတ်ထားတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

ဒါကို မြင်ရတဲ့အခါ ကိုယ်တော် စိတ်မကောင်းဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဥပုသ်နေ့ဟာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲက ပညတ်တစ်ပါးဖြစ်လို့ပါပဲ။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ “တနင်္ဂနွေနေ့သည် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သောနေ့လား” ဆိုတာပါပဲ။ ဒီအကြောင်းကို အစကနေ စတင်လေ့လာကြရအောင်။

တချို့လူတွေက ထရိုဂျန်မြင်း (Trojan Horse) ပုံပြင်ကို သိကြမှာပါ။

ထရိုဂျန်မြင်းပုံပြင်ဟာ သမိုင်းအမှန်တချို့ကို အခြေခံထားတယ်လို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ အကြောင်းအရာတချို့လည်း ရောနှောပါဝင်နေနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီပုံပြင်အရ ဂရိလူမျိုးတွေဟာ Troy မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

Troy မြို့ဟာ ယနေ့ တူရကီနိုင်ငံအတွင်းရှိ Dardanelles ရေလက်ကြားအနီးမှာ တည်ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဂရိလူမျိုးတွေဟာ အဲဒီမြို့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆယ်နှစ်ကြာ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ကြပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မြို့ပတ်လည်မှာ ခိုင်ခံ့မြင့်မားတဲ့ တံတိုင်းကြီးတွေ ရှိနေပြီး မြို့သားတွေကလည်း ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ကြလို့ပါပဲ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ်ယောက်ယောက်က လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ အကြံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပါတယ်။

သူတို့ဟာ ကမ်းခြေမှာ ပျက်စီးနေတဲ့ သင်္ဘောအချို့ရဲ့ သစ်သားတွေကို အသုံးပြုပြီး အလွန်ကြီးမားတဲ့ မြင်းရုပ်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ သစ်သားနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အဲဒီမြင်းကြီးကို ဘီးကြီးတွေပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့ကြပါတယ်။

ပြီးတော့ အဲဒီမြင်းကြီးဟာ နတ်ဘုရားမ Athena အတွက် ပူဇော်သက္ကာဖြစ်တယ်လို့ ကြေညာခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ Troy မြို့ကို မသိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့အတွက် နတ်ဘုရားမရဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုနဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိဖို့ အဲဒီမြင်းကြီးကို ပူဇော်ခဲ့တာဖြစ်တယ်လို့ ဟန်ဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူတို့ဟာ စစ်ပွဲကနေ ဆုတ်ခွာသွားသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။ သင်္ဘောတွေဟာလည်း ရွက်လွှင့်ထွက်ခွာသွားကြပါတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့ဟာ မြင်ကွင်းကွယ်ရာကို ရောက်သွားတဲ့အထိသာ ပတ်လည်ရွက်လွှင့်သွားကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

မြင်းကြီးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကိုတော့ အဲဒီနေရာမှာ ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ သုံ့ပန်းတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ထားပေမဲ့ တကယ်တော့ ဂရိစစ်သားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူက Troy မြို့သားတွေကို ဒီလိုပြောပါတယ်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီမြင်းကြီးကို Athena နတ်ဘုရားမရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ရရှိဖို့အတွက် ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ပြုလုပ်ထားတာပါ။ မြင်းကြီးကို အလွန်ကြီးအောင် လုပ်ထားတာကလည်း ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မြို့ထဲကို သယ်သွင်းလို့ မရနိုင်အောင်ပါပဲ။”

အဲဒီအခါ မြို့သားတွေကလည်း “အော်၊ အထဲကို သယ်သွင်းလို့ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးတာလား။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြို့တံခါးတွေက ဒီမြင်းကြီးကို သယ်သွင်းနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပါတယ်” လို့ ပြောကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မသိခဲ့တဲ့အချက်တစ်ခု ရှိနေပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ဂရိလူမျိုးတွေဟာ အဲဒီမြင်းကြီးရဲ့ အတွင်းထဲမှာ ထိပ်တန်းစစ်သား ခြောက်ယောက်လောက်ကို လျှို့ဝှက်ပြီး ထည့်ထားခဲ့ကြတာပါပဲ။

Troy မြို့သားတွေကလည်း “ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြို့အပေါ် နတ်ဘုရားမ Athena ရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ သက်ရောက်စေချင်တယ်” လို့ တွေးခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို မြို့ထဲမှာ ရရှိထားမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဘေးကင်းလုံခြုံလိမ့်မယ်လို့ ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။

အဲဒီလိုနဲ့ ထရိုဂျန်မြင်းကြီးကို မြို့ထဲသို့ သယ်သွင်းခဲ့ကြပြီး မြို့တံခါးတွေကို ပိတ်လိုက်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီညမှာပဲ ဂရိစစ်သားတွေ ပြန်ရောက်လာကြပါတယ်။ မြင်းကြီးနဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ သုံ့ပန်းအတုက အချက်ပြမီးကို ထွန်းပြလိုက်တဲ့အခါ မြင်းကြီးထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ စစ်သားတွေ ထွက်လာကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ မြို့တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးလိုက်ကြပြီး ဂရိစစ်တပ်ကြီး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ထရိုဂျန်မြင်းကြီးရဲ့ လှည့်စားမှုကြောင့် Troy မြို့ကြီး ကျဆုံးသွားခဲ့ရပါတယ်။

ဒီပုံပြင်ရဲ့ သင်ခန်းစာကတော့ ရန်သူဆီကလာတဲ့ အရာတစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ဟာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခုလို့ ထင်ပြီး လက်ခံလိုက်မိတဲ့အခါ တကယ်တော့ အဲဒီအရာထဲမှာ ကျိန်ခြင်းတစ်ခု ပါဝင်နေနိုင်တယ်ဆိုတာပါပဲ။

ဒါဟာ ကိုယ့်အသင်းတော်ထဲ၊ ကိုယ့်မြို့ထဲ၊ ကိုယ့်နိုင်ငံထဲကို ရန်သူဆီကလာတဲ့ အရာတစ်ခုကို လက်ခံယူသွင်းလိုက်သလိုပါပဲ။ အဲဒီအရာဟာ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးတစ်ခု ဝင်လာသလို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

ဒီအကြောင်းကို ဆက်လက်လေ့လာသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော်ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုပြီး နားလည်လာပါလိမ့်မယ်။

အစအဦးမှ ပြန်လည်စတင်ကြည့်ကြရအောင်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၂ မှာ ဘုရားသခင်ဟာ ကမ္ဘာကြီးကို ခြောက်ရက်အတွင်း ဖန်ဆင်းခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ တကယ်တော့ ခုနစ်ရက်အတွင်း ဖန်ဆင်းခဲ့တာလို့လည်း ပြောနိုင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တစ်ပတ်တာကာလ မပြည့်မီအောင် ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်း မပြီးဆုံးသေးလို့ပါပဲ။ ဘုရားသခင်ဟာ နောက်ထပ်အရာတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ နေ့တစ်နေ့ကို ဖန်ဆင်းပေးခဲ့တာပါပဲ။

“ထိုသို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှစ၍၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့သည် ပြီးစီးကြ၏။ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိဖန်ဆင်းတော်မူသော အမှုကို လက်စသတ်၍၊ ထိုနေ့၌ မိမိဖန်ဆင်းတော်မူသော အမှုအလုံးစုံတို့နှင့် ကင်းဝေး၍ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည် ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုနေ့၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိဖန်ဆင်းစီရင်တော်မူသော အမှုအလုံးစုံတို့နှင့် ကင်းဝေး၍ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။”

ဘုရားသခင်ဟာ အဲဒီနေ့ကို မိမိအတွက် သန့်ရှင်းစေခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူသားတွေ သတိရနေဖို့အတွက် သန့်ရှင်းစေခဲ့တာပါ။ သမ္မာကျမ်းစာမှာ ဥပုသ်နေ့ကို လူအတွက် ဖန်ဆင်းထားတယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဥပုသ်နေ့ကို ယုဒလူမျိုးတွေအတွက် ဖန်ဆင်းထားတယ်လို့ မဆိုထားပါဘူး။ အဲဒီနေရာမှာ အသုံးပြုထားတဲ့ စကားလုံးက လူသားမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံး၊ လူသားအားလုံးကို ဆိုလိုတာဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ပြီး ဒီနေရာမှာ ခုနစ်ဆိုတဲ့ ကိန်းဂဏန်းကိုလည်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တွေ့ရပါတယ်။ ၇၇၇ ဆိုတာ ဘုရားသခင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုပါ။ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ဆိုပြီး အလွန်တိကျစွာ ဖော်ပြထားပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာရဲ့ နောက်ဆုံးကျမ်းကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ လူနဲ့ဆက်စပ်နေတဲ့ နောက်ထပ်ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုကို တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီလူကို ခြောက်ရက်မြောက်နေ့မှာ ဖန်ဆင်းခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကိန်းဂဏန်းကတော့ ၆၆၆ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးမှာ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းနဲ့ လူကို ကိုးကွယ်ခြင်းဆိုတဲ့ အရာနှစ်ခုဟာ အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်ပေါ်နေတယ်ဆိုတာ တွေ့ရပါတယ်။

အခု ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ကြည့်ကြရအောင်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀း၈ မှာ ဒီလိုပြောထားပါတယ်။

“ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ၊ ထိုနေ့ကို အောက်မေ့လော့။ ခြောက်ရက်ပတ်လုံး အလုပ်လုပ်၍၊ ကိုယ်ပြုစရာရှိသမျှကို ပြုရမည်။ သတ္တမနေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်မှစ၍ သင်၏သားသမီးတို့သည် အလုပ်မလုပ်ရ။”

ဒီမှာ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားတာကို သတိပြုပါ။ ခြောက်ရက်ပတ်လုံး ကိုယ့်အလုပ်ကို လုပ်ရမယ်။ သတ္တမနေ့ကိုတော့ သန့်ရှင်းတဲ့အချိန်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်။

ဒီဟာက ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် အသံတော်ဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့တဲ့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်ပါတယ်။

ဒါတွေဟာ လိုက်နာချင်ရင် လိုက်နာလို့ရတဲ့ အကြံပြုချက် ဆယ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ အကြံပေးချက် ဆယ်ခုလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိအသံတော်ဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး မိမိလက်ချောင်းတော်ဖြင့် ရေးသားခဲ့တဲ့ ထာဝရတည်မြဲသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်တရားဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ လူမျိုးတော်အားလုံးအတွက်သာမက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးအတွက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဆိုရင် သတ္တမနေ့ဟာ ဘယ်နေ့လဲ။

တချို့လူတွေက “သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းကို ကြည့်ရုံနဲ့ ဘယ်နေ့လဲဆိုတာ တိတိကျကျ မသိနိုင်ပါဘူး” လို့ ပြောကြပါတယ်။

ကောင်းပြီ။ အဘိဓာန်ကို အရင်ကြည့်ကြရအောင်။ ဒါဟာ သမ္မာကျမ်းစာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဘိဓာန်မှာ သတ္တမနေ့ဆိုတာ စနေနေ့၊ တစ်ပတ်ရဲ့ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာကိုလည်း ကြည့်ကြရအောင်။ ယေရှုခရစ်တော်ဟာ ပြင်ဆင်ရာနေ့လို့ ခေါ်တဲ့ သောကြာနေ့မှာ အသေခံခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိကြပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူတို့ဟာ အိမ်ပြန်သွားပြီး ပညတ်တော်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီနောက် ယေရှုဟာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ဟာ တစ်ပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ဖြစ်တဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့ မနက်စောစောမှာ သင်္ချိုင်းဂူကို လာခဲ့ကြပါတယ်။

လူတွေက အဲဒီနေ့ကို အီစတာတနင်္ဂနွေနေ့လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာကို ကြည့်ရုံနဲ့တောင် ဒီအကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်ပါတယ်။

အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားမှာ သတ္တမနေ့ကို စနေနေ့လို့ ခေါ်ကြပေမဲ့ တခြားဘာသာစကားအများအပြားမှာတော့ အဲဒီနေ့ကို ဥပုသ်နေ့လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။

ဥပမာ စပိန်ဘာသာစကားမှာ စနေနေ့ကို ဘယ်လိုခေါ်သလဲ။

“ဆာဘာဒို” လို့ ခေါ်ပါတယ်။

ပေါ်တူဂီဘာသာစကားမှာလည်း အလားတူပါပဲ။

ရုရှားဘာသာစကားမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ ခေါ်ပါတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ ဘာသာစကား ၁၀၅ မျိုးမှာ တစ်ပတ်ရဲ့ သတ္တမနေ့၊ ကျွန်တော်တို့ခေါ်တဲ့ စနေနေ့ကို ဥပုသ်နေ့လို့ပဲ အဓိပ္ပာယ်ရတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ခေါ်ဆိုကြပါတယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား။

ဒါဆိုရင် လူတွေက ဘာကြောင့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ အသင်းတော်ကို သွားကြတာလဲ။ တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ တကယ်ပဲ မြင့်မြတ်တဲ့နေ့လား။ ဒီအရာဟာ ဘယ်ကနေ စတင်လာခဲ့တာလဲ။

တချို့လူတွေက “ပြက္ခဒိန်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ကြလို့ပါ” လို့ ပြောကြပါတယ်။

တကယ်တော့ ပြက္ခဒိန်ကို ပြောင်းလဲခဲ့တာ နှစ်ကြိမ်လောက် ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဥပမာတစ်ခုကို ကြည့်ကြရအောင်။

ခရစ်နှစ် ၁၅၈၂ ခုနှစ်မှာ ဂျူလီယန်ပြက္ခဒိန်ကနေ ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ရာသီဥတုနဲ့ ပြက္ခဒိန်ကိုက်ညီစေဖို့ ဆယ်ရက်ကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ပြက္ခဒိန်နဲ့ ရာသီဥတု အချိန်ကိုက်နေစေဖို့ ရက်ထပ်နှစ်တွေကိုလည်း ထည့်သွင်းခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်၊ ၂ ရက်၊ ၃ ရက်၊ ၄ ရက်ပြီးနောက် ၁၅ ရက်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ဒါဆိုရင် ပြက္ခဒိန်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သလား။ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ပတ်တာရဲ့ ခုနစ်ရက်စက်ဝန်းကိုတော့ လုံးဝ ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး။ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ ကြာသပတေးနေ့၊ သောကြာနေ့၊ ဥပုသ်နေ့၊ စနေနေ့ဆိုပြီး အပတ်စဉ် ရက်စဉ်အတိုင်း ဆက်လက်လည်ပတ်နေခဲ့ပါတယ်။

ဒီခုနစ်ရက်စက်ဝန်းကို ပြက္ခဒိန်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် တစ်ခါမှ ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး။

တစ်ယောက်ယောက်က အမေရိကန် ရေတပ်လေ့လာရေးဌာန (U.S. Naval Observatory) ကို စာတစ်စောင် ရေးပို့ပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက် ပြက္ခဒိန်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် တစ်ပတ်တာရဲ့ ခုနစ်ရက်စက်ဝန်းကို ထိခိုက်ပြောင်းလဲခဲ့ဖူးသလားလို့ မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီဌာနက ပြန်လည်ဖြေကြားရာမှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် တစ်ပတ်တာရဲ့ ရက်စဉ်အဆက်မပြတ် လည်ပတ်မှုကို ထိခိုက်စေခဲ့တဲ့ ပြက္ခဒိန်ပြောင်းလဲမှုမျိုး ရှိခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ မှတ်တမ်းကို မသိရှိကြောင်း ပြန်ကြားခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် လူတွေက “ပြက္ခဒိန်တွေ ပြောင်းလဲခဲ့ကြတာကြောင့် အခု စနေနေ့နဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့တွေဟာ တကယ်တမ်း ဘယ်နေ့တွေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိနိုင်တော့ပါဘူး” လို့ ပြောကြတဲ့အခါ ကျွန်တော် အမြဲသတိထားမိတာတစ်ခု ရှိပါတယ်။

သူတို့ဟာ ဥပုသ်နေ့အကြောင်း အမှန်တရားကို မသိသေးခင်အထိ ပြက္ခဒိန်ပြောင်းလဲခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ပြဿနာကို ဘယ်တော့မှ မပြောကြပါဘူး။ ဥပုသ်နေ့အကြောင်း သိလာတဲ့အခါမှသာ “ပြက္ခဒိန်တွေ ပြောင်းခဲ့ကြတယ်။ ဘယ်နေ့က စနေနေ့လဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး” လို့ ပြောလာကြတာပါ။

အဲဒီအချက်ကို မယုံဘူးဆိုရင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့ ယုဒလူမျိုး ၁၅ သန်း၊ ၁၆ သန်းလောက်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။

သူတို့ထဲက တချို့ဟာ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ သင်္ဘောပျက်ပြီး သောင်တင်နေကြမယ်ဆိုရင်တော့ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ “အခု ဘယ်နေ့က စနေနေ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မမှတ်မိတော့ဘူး” လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လူမျိုးတစ်မျိုးလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဲဒီနေ့ကို မေ့သွားကြတယ်ဆိုတာကတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါတယ်။

သခင်ဘုရား၏နေ့ဆိုတာ ဘယ်နေ့လဲ။

ဒီအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက် သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဆိုတာ ဘယ်နေ့လဲလို့ မေးကြည့်ရအောင်။ ခရစ်ယာန်အများစုကတော့ ဂျူးလူမျိုးတွေ စောင့်ထိန်းခဲ့တဲ့ ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့ရှိတယ်။ ခရစ်ယာန်တွေ သွန်သင်တဲ့ သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဆိုတာလည်း တစ်နေ့ရှိတယ်လို့ ပြောကြပါလိမ့်မယ်။

အဲဒီလိုပြောကြတာက ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၊ အငယ် ၁၀ ကို အခြေခံထားတာပါ။ အဲဒီကျမ်းချက်မှာ ယောဟန်က “သခင်ဘုရား၏နေ့၌ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ရှိနေစဉ် တံပိုးမှုတ်သံကဲ့သို့သော အသံတစ်သံကို မိမိနောက်၌ ကြားရ၏” လို့ ပြောထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့က “ကြည့်ပါ၊ အဲဒါ သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ပဲ” လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျမ်းချက်က တနင်္ဂနွေနေ့ကို သခင်ဘုရားရဲ့နေ့လို့ ရည်ညွှန်းတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြထားတဲ့ ကျမ်းချက်တစ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ တကယ်တော့ အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။

ယောဟန်ဟာ ပတ်မုကျွန်းမှာ ရောမအင်ပါယာရဲ့ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံနေရတာပါ။ အဲဒီကျွန်းမှာ သတ္တုတွင်းတွေရှိပြီး အကျဉ်းသားတွေကို အဲဒီတွင်းတွေမှာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယောဟန်က ဥပုသ်နေ့မှာ အလုပ်မလုပ်ဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သခင်ဘုရားက သူ့ကို ရူပါရုံပေးခဲ့တာပါ။

အဲဒီကျမ်းချက်ထဲမှာ ဣသရေလလူမျိုးတွေအတွက်ဖြစ်စေ၊ ခရစ်ယာန်တွေအတွက်ဖြစ်စေ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရမယ့် နေ့သစ်တစ်နေ့ကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်ပြီဆိုတဲ့ အကြောင်း ဘာမှမဖော်ပြထားပါဘူး။

ဒါဆို သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဟာ ဘယ်နေ့လဲဆိုတာကို သမ္မာကျမ်းစာက ဘာပြောထားသလဲ။ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၈း၁၃ ကို ကြည့်ကြရအောင်။

“ဥပုသ်နေ့၌ သင်၏ခြေကို ချုပ်တည်း၍ ငါ၏သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ကိုယ်နှစ်သက်သောအမှုကို မပြုဘဲနေမည်ဆိုလျှင်…”

ဒါဆို သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဟာ ဘယ်နေ့လဲ။

ဥပုသ်နေ့ပါ။

နောက်ထပ် ဒီကျမ်းချက်ကိုလည်း ကြည့်ပါဦး။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀ မှာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ဖတ်ခဲ့ကြတယ်မဟုတ်လား။ “ခြောက်ရက်ပတ်လုံး လုပ်ဆောင်၍ ကိုယ်လုပ်စရာရှိသမျှကို လုပ်ရမည်။ သတ္တမနေ့သည် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သည်” လို့ ရေးထားသလား။

မဟုတ်ပါဘူး။

ဥပုသ်နေ့ဟာ သခင်ဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်တယ် လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ယေရှုကလည်း “လူသားသည် ဥပုသ်နေ့၏သခင်ဖြစ်၏” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဖန်ဆင်းထားသမျှအရာအားလုံးကို ခရစ်တော်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့တာပါ။ ဒါဆို ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ရေးသားပေးခဲ့တဲ့အချိန်မှာလည်း ခရစ်တော် ပါဝင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မှန်သလား။ မှန်ပါတယ်။

ဒါဆို ဥပုသ်နေ့ဟာ သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဖြစ်တယ်ဆိုရင် လူတွေက ဘာကြောင့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်နေကြတာလဲ။

သိကြတဲ့အတိုင်း ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ခဲ့တဲ့ ကျမ်းချက်ထဲမှာ ယေရှုက “သင်တို့သည် မိမိတို့၏ထုံးတမ်းစဉ်လာကို စောင့်ရှောက်ရန် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို အလွန်လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပယ်ကြ၏” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဟာ သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် အခြေခံထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားတာပါ။ ဒီအချက်ကို သမ္မာကျမ်းစာထဲကနေတစ်ဆင့်ရော၊ သမိုင်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့်ပါ ကျွန်တော် သက်သေပြပါမယ်။

သမိုင်းထဲက စိတ်ဝင်စားစရာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို တချို့လည်း ကြားဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ ဇာဘုရင် နီကိုလပ်စ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာ သူ့နန်းတော်ရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ နံရံပေါ်က ထူးခြားတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ အစောင့်စစ်သားတစ်ယောက် အမြဲတမ်း ရပ်နေတတ်တာကို သတိထားမိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ တံခါးလည်းမရှိဘူး၊ ဝင်ပေါက်လည်း မရှိပါဘူး။

တစ်နေ့တော့ သူက ဥယျာဉ်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း အဲဒီနေရာကို သွားကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ အစောင့်စစ်သားကို “မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာကြောင့် ရပ်နေတာလဲ” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

အစောင့်စစ်သားက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး “အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီနေရာမှာ ရပ်စောင့်ဖို့ အမိန့်ပေးထားလို့ပါ” လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

ဘုရင်က “ဘာကြောင့် ရပ်စောင့်ရတယ်ဆိုတာ မင်းသိသလား” လို့ မေးတော့ စစ်သားက “မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ တစ်နေ့လုံး၊ တစ်ညလုံး အစောင့်တစ်ယောက် အမြဲရှိနေရတာတော့ သိပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါနဲ့ ဘုရင်က စစ်တပ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို သွားမေးပါတယ်။ “ဒီဥယျာဉ်ထဲက လူသူမရှိတဲ့ ဒီနေရာလေးမှာ ဘာကြောင့် စစ်သားတစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်း အစောင့်ချထားရတာလဲ။ ဒီမှာ ဘာမှလည်း မရှိပါဘူး” လို့ မေးပါတယ်။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကလည်း “အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ အမိန့်တစ်ခုပါ။ တစ်နေ့လုံး၊ တစ်ညလုံး အစောင့်တစ်ယောက်ကို အဲဒီနေရာမှာ ထားရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတာပါ။ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာလည်း ရှိပါတယ်” လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

ဒါနဲ့ ဘုရင်က မှတ်တမ်းတွေကို သွားရှာကြည့်ပြီး အဲဒီနေရာမှာ စစ်သားတစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့် အစောင့်ချထားရသလဲဆိုတာ စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်။

မှတ်တမ်းတွေအရ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက်က ကက်သရင်းဘုရင်မကြီးဟာ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံနေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဧည့်သည်တွေထဲမှာ တခြားနိုင်ငံက အရေးပါပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်လည်း ပါဝင်ပြီး ထူးခြားလှပတဲ့ နှင်းဆီပင်တစ်ပင်ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနှင်းဆီပင်ကို စိုက်ပျိုးပြီးတဲ့အခါ ဘုရင်မကြီးက “ဒီအပင်ကို လူတွေ နင်းမိမပျက်စီးစေနဲ့။ အစောင့်တစ်ယောက် ချထားပြီး စောင့်ရှောက်ထားပါ” လို့ အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနှင်းဆီပင်ဟာ စိုက်ပြီး ငါးနှစ်လောက်အကြာမှာပဲ သေသွားခဲ့ပါတယ်။ သို့သော် အဲဒီနေရာကို အစောင့်ချထားတဲ့ အလေ့အထကတော့ ဆက်ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိုင်အောင် စစ်သားတစ်ယောက်ဟာ ဘာကြောင့် အဲဒီနေရာမှာ ရပ်စောင့်နေရတယ်ဆိုတာကို မမေးမမြန်းဘဲ ဆက်လက်စောင့်ကြပ်နေခဲ့တာပါ။

အဲဒါဟာ ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တာပါပဲ။

ဒီနေ့ခေတ် ခရစ်ယာန်တွေကြားမှာလည်း ဘာကြောင့် လုပ်နေကြမှန်း သမ္မာကျမ်းစာအခြေခံအကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ထုံးတမ်းစဉ်လာဖြစ်နေလို့သာ ဆက်လက်စောင့်ထိန်းနေကြတဲ့ အရာတွေ ရှိနေပါတယ်။

သခင်ဘုရား၏နေ့ဆိုတာ ဘယ်နေ့လဲ။

ဒီအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက် သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဆိုတာ ဘယ်နေ့လဲလို့ မေးကြည့်ရအောင်။ ခရစ်ယာန်အများစုကတော့ ဂျူးလူမျိုးတွေ စောင့်ထိန်းခဲ့တဲ့ ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့ရှိတယ်။ ခရစ်ယာန်တွေ သွန်သင်တဲ့ သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဆိုတာလည်း တစ်နေ့ရှိတယ်လို့ ပြောကြပါလိမ့်မယ်။

အဲဒီလိုပြောကြတာက ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၊ အငယ် ၁၀ ကို အခြေခံထားတာပါ။ အဲဒီကျမ်းချက်မှာ ယောဟန်က “သခင်ဘုရား၏နေ့၌ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ရှိနေစဉ် တံပိုးမှုတ်သံကဲ့သို့သော အသံတစ်သံကို မိမိနောက်၌ ကြားရ၏” လို့ ပြောထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့က “ကြည့်ပါ၊ အဲဒါ သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ပဲ” လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျမ်းချက်က တနင်္ဂနွေနေ့ကို သခင်ဘုရားရဲ့နေ့လို့ ရည်ညွှန်းတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြထားတဲ့ ကျမ်းချက်တစ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ တကယ်တော့ အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။

ယောဟန်ဟာ ပတ်မုကျွန်းမှာ ရောမအင်ပါယာရဲ့ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံနေရတာပါ။ အဲဒီကျွန်းမှာ သတ္တုတွင်းတွေရှိပြီး အကျဉ်းသားတွေကို အဲဒီတွင်းတွေမှာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယောဟန်က ဥပုသ်နေ့မှာ အလုပ်မလုပ်ဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သခင်ဘုရားက သူ့ကို ရူပါရုံပေးခဲ့တာပါ။

အဲဒီကျမ်းချက်ထဲမှာ ဣသရေလလူမျိုးတွေအတွက်ဖြစ်စေ၊ ခရစ်ယာန်တွေအတွက်ဖြစ်စေ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရမယ့် နေ့သစ်တစ်နေ့ကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်ပြီဆိုတဲ့ အကြောင်း ဘာမှမဖော်ပြထားပါဘူး။

ဒါဆို သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဟာ ဘယ်နေ့လဲဆိုတာကို သမ္မာကျမ်းစာက ဘာပြောထားသလဲ။ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၈း၁၃ ကို ကြည့်ကြရအောင်။

“ဥပုသ်နေ့၌ သင်၏ခြေကို ချုပ်တည်း၍ ငါ၏သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ကိုယ်နှစ်သက်သောအမှုကို မပြုဘဲနေမည်ဆိုလျှင်…”

ဒါဆို သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဟာ ဘယ်နေ့လဲ။

ဥပုသ်နေ့ပါ။

နောက်ထပ် ဒီကျမ်းချက်ကိုလည်း ကြည့်ပါဦး။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀ မှာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ဖတ်ခဲ့ကြတယ်မဟုတ်လား။ “ခြောက်ရက်ပတ်လုံး လုပ်ဆောင်၍ ကိုယ်လုပ်စရာရှိသမျှကို လုပ်ရမည်။ သတ္တမနေ့သည် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သည်” လို့ ရေးထားသလား။

မဟုတ်ပါဘူး။

ဥပုသ်နေ့ဟာ သခင်ဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်တယ် လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ယေရှုကလည်း “လူသားသည် ဥပုသ်နေ့၏သခင်ဖြစ်၏” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဖန်ဆင်းထားသမျှအရာအားလုံးကို ခရစ်တော်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့တာပါ။ ဒါဆို ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ရေးသားပေးခဲ့တဲ့အချိန်မှာလည်း ခရစ်တော် ပါဝင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မှန်သလား။ မှန်ပါတယ်။

ဒါဆို ဥပုသ်နေ့ဟာ သခင်ဘုရားရဲ့နေ့ဖြစ်တယ်ဆိုရင် လူတွေက ဘာကြောင့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်နေကြတာလဲ။

သိကြတဲ့အတိုင်း ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ခဲ့တဲ့ ကျမ်းချက်ထဲမှာ ယေရှုက “သင်တို့သည် မိမိတို့၏ထုံးတမ်းစဉ်လာကို စောင့်ရှောက်ရန် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို အလွန်လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပယ်ကြ၏” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဟာ သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် အခြေခံထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားတာပါ။ ဒီအချက်ကို သမ္မာကျမ်းစာထဲကနေတစ်ဆင့်ရော၊ သမိုင်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့်ပါ ကျွန်တော် သက်သေပြပါမယ်။

သမိုင်းထဲက စိတ်ဝင်စားစရာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို တချို့လည်း ကြားဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ ဇာဘုရင် နီကိုလပ်စ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာ သူ့နန်းတော်ရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ နံရံပေါ်က ထူးခြားတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ အစောင့်စစ်သားတစ်ယောက် အမြဲတမ်း ရပ်နေတတ်တာကို သတိထားမိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ တံခါးလည်းမရှိဘူး၊ ဝင်ပေါက်လည်း မရှိပါဘူး။

တစ်နေ့တော့ သူက ဥယျာဉ်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း အဲဒီနေရာကို သွားကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ အစောင့်စစ်သားကို “မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာကြောင့် ရပ်နေတာလဲ” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

အစောင့်စစ်သားက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး “အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီနေရာမှာ ရပ်စောင့်ဖို့ အမိန့်ပေးထားလို့ပါ” လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

ဘုရင်က “ဘာကြောင့် ရပ်စောင့်ရတယ်ဆိုတာ မင်းသိသလား” လို့ မေးတော့ စစ်သားက “မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ တစ်နေ့လုံး၊ တစ်ညလုံး အစောင့်တစ်ယောက် အမြဲရှိနေရတာတော့ သိပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါနဲ့ ဘုရင်က စစ်တပ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို သွားမေးပါတယ်။ “ဒီဥယျာဉ်ထဲက လူသူမရှိတဲ့ ဒီနေရာလေးမှာ ဘာကြောင့် စစ်သားတစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်း အစောင့်ချထားရတာလဲ။ ဒီမှာ ဘာမှလည်း မရှိပါဘူး” လို့ မေးပါတယ်။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကလည်း “အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ အမိန့်တစ်ခုပါ။ တစ်နေ့လုံး၊ တစ်ညလုံး အစောင့်တစ်ယောက်ကို အဲဒီနေရာမှာ ထားရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတာပါ။ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာလည်း ရှိပါတယ်” လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

ဒါနဲ့ ဘုရင်က မှတ်တမ်းတွေကို သွားရှာကြည့်ပြီး အဲဒီနေရာမှာ စစ်သားတစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့် အစောင့်ချထားရသလဲဆိုတာ စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်။

မှတ်တမ်းတွေအရ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက်က ကက်သရင်းဘုရင်မကြီးဟာ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံနေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဧည့်သည်တွေထဲမှာ တခြားနိုင်ငံက အရေးပါပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်လည်း ပါဝင်ပြီး ထူးခြားလှပတဲ့ နှင်းဆီပင်တစ်ပင်ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနှင်းဆီပင်ကို စိုက်ပျိုးပြီးတဲ့အခါ ဘုရင်မကြီးက “ဒီအပင်ကို လူတွေ နင်းမိမပျက်စီးစေနဲ့။ အစောင့်တစ်ယောက် ချထားပြီး စောင့်ရှောက်ထားပါ” လို့ အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနှင်းဆီပင်ဟာ စိုက်ပြီး ငါးနှစ်လောက်အကြာမှာပဲ သေသွားခဲ့ပါတယ်။ သို့သော် အဲဒီနေရာကို အစောင့်ချထားတဲ့ အလေ့အထကတော့ ဆက်ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိုင်အောင် စစ်သားတစ်ယောက်ဟာ ဘာကြောင့် အဲဒီနေရာမှာ ရပ်စောင့်နေရတယ်ဆိုတာကို မမေးမမြန်းဘဲ ဆက်လက်စောင့်ကြပ်နေခဲ့တာပါ။

အဲဒါဟာ ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တာပါပဲ။

ဒီနေ့ခေတ် ခရစ်ယာန်တွေကြားမှာလည်း ဘာကြောင့် လုပ်နေကြမှန်း သမ္မာကျမ်းစာအခြေခံအကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ထုံးတမ်းစဉ်လာဖြစ်နေလို့သာ ဆက်လက်စောင့်ထိန်းနေကြတဲ့ အရာတွေ ရှိနေပါတယ်။

မူရင်းတရားဟောချက်မှာ ဒီနောက်ပိုင်းလည်း ဆက်ရှိပါသေးတယ်။

အဆုံးထိဆက်ရေးပေးပါ

4m 9s ကြာ စဉ်းစားခဲ့သည်

တွက်ချက်ပြီး ဖိုင်အချက်အလက်များ အကဲဖြတ်ထုတ်ယူခဲ့သည်

ဖိုင်အကြောင်းအရာများကို ထုတ်ယူဖတ်ရှုခဲ့သည်

အရင်ဘာသာပြန်ထားတဲ့ နေရာကနေ မူရင်းစာသားအတိုင်း ဆက်ပြီး အဆုံးထိ အပိုင်းလိုက် ဘာသာပြန်ပေးပါမယ်။ စကားပြောဟန်ကို ထိန်းထားပြီး မူရင်းထဲက ကျမ်းချက်၊ မေးခွန်းနဲ့ အဖြေတွေကိုလည်း မချန်ဘဲ ထည့်သွင်းထားပါတယ်။

ခရစ်ယာန်တွေ ဆက်လက်စောင့်ထိန်းနေကြတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာများ

ဧဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၂၂း၂၆ နဲ့ ၃၁ ကိုလည်း ကြည့်ကြရအောင်။ အဲဒီမှာ ဘုရားသခင်က “သူ၏ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ငါ၏တရားကို ချိုးဖောက်၍ ငါ၏သန့်ရှင်းသောအရာတို့ကို ညစ်ညူးစေကြပြီ။ သန့်ရှင်းသောအရာနှင့် မသန့်ရှင်းသောအရာကို မခွဲခြားကြ။ ငါ၏ဥပုသ်နေ့တို့ကိုလည်း မျက်ကွယ်ပြုကြ၏။ ထိုသူတို့အလယ်၌ ငါသည် ညစ်ညူးခြင်းကို ခံရ၏” လို့ မိန့်တော်မူထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် “ငါသည် သူတို့အပေါ်၌ ငါ၏အမျက်ဒေါသကို သွန်းလောင်းပြီ” လို့ ဆက်လက်ဖော်ပြထားပါတယ်။

ကျွန်တော် ဥပုသ်နေ့အမှန်တရားကို ယုံကြည်လက်ခံလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုကတော့ ဒီအကြောင်းတွေကို ပထမဆုံး သိလာပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော့်ရဲ့ သင်းအုပ်ဆရာတွေကို သွားမေးခဲ့လို့ပါပဲ။ အရင်တုန်းက ကျွန်တော်လည်း တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဘုရားကျောင်းတက်ခဲ့တာပါ။ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းအပေါ် အရမ်းစိတ်အားထက်သန်ခဲ့တယ်။ ဘုရားကျောင်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း တက်ခဲ့ပါတယ်။

ဘုရားကျောင်းတစ်ခုက ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ညမှာ သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် သွားတက်တယ်။ နောက်အသင်းတော်တစ်ခုမှာ ဝတ်ပြုအစည်းအဝေးရှိရင်လည်း သွားတက်တယ်။ တခြားတစ်ခုက မနက်စောစော အထူးဝတ်ပြုအစည်းအဝေးလုပ်ရင်လည်း အဲဒီကို သွားတယ်။ ကယ်လီဖိုးနီးယားတောင်ပိုင်းမှာ ခရစ်ယာန်အဖွဲ့လေးငါးဖွဲ့လောက်နဲ့အတူ လေ့လာနေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်ရေးရာအတွက် အရမ်းဆာလောင်နေခဲ့တယ်။ ဘယ်လောက်လေ့လာလေ့လာ မဝနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဥပုသ်နေ့အမှန်တရားကို သိလာတဲ့အခါ သင်းအုပ်ဆရာတွေကို မေးကြည့်ခဲ့တယ်။ “ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာကြောင့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဘုရားကျောင်းတက်ကြတာလဲ” လို့ မေးခဲ့တာပါ။

သင်းအုပ်ဆရာ ဆယ်ယောက်ကို မေးကြည့်ရင် အဖြေ ဆယ့်တစ်မျိုးတောင် ရနိုင်တယ်လို့ ပြောရမလိုပါပဲ။

တချို့က ဒီလိုပြောကြတယ်။ ဒါတွေက ဥပမာအနည်းငယ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။

“ဒေါက်၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအောက်မှာ မရှိတော့ဘူး။”

“အခု ကျွန်တော်တို့ဟာ ကျေးဇူးတော်အောက်မှာ ရှိနေကြပြီ” လို့ ပြောကြတယ်။

ကျွန်တော်က “ဒါဆို အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မစောင့်ထိန်းတော့လည်း ရတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား” လို့ မေးခဲ့တယ်။

သူတို့က “ကျွန်တော်တို့ဟာ ပညတ်တရားအောက်မှာ မရှိတော့ဘူး” လို့ ပြန်ဖြေကြတယ်။

ကျွန်တော်က “နေပါဦး။ ကျွန်တော် နားလည်အောင် ရှင်းပြပါဦး။ အခု လူသတ်လို့ ရပြီလား” လို့ မေးတော့ “မရဘူး” တဲ့။

“သူများပစ္စည်း ခိုးလို့ရလား” ဆိုတော့ “မရဘူး” တဲ့။

“လိမ်လို့ရလား” ဆိုတော့ “မရဘူး” တဲ့။

“သူ့မယားကို ပြစ်မှားလို့ရလား” ဆိုတော့ “မရဘူး” တဲ့။

တကယ်တော့ သူတို့ဆိုလိုတာက ပညတ်တော်တစ်ပါးကိုပဲ နောက်ထပ် မမှတ်မိတော့ဖို့၊ မစောင့်ထိန်းတော့ဖို့ ဆိုလိုတာပါ။

အဲဒါက ဥပုသ်နေ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်က “ဒါပေမဲ့ ‘အောက်မေ့လော့’ လို့ အစပြုထားတဲ့ ပညတ်တော်က အဲဒီပညတ်တော်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား” လို့ မေးခဲ့တယ်။

အဲဒီအဖြေက ကျွန်တော့်အတွက် နားလည်ရခက်နေခဲ့ပါတယ်။

နောက်တစ်ယောက်ကိုလည်း မေးကြည့်ခဲ့တယ်။ သူက “ယေရှုဟာ ရှင်ပြန်ထမြောက်တဲ့အခါ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့မှာ ထမြောက်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီနေ့ဟာ ခရစ်ယာန်တွေအတွက် ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်လာတာပဲ” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်က “အဲဒါကတော့ နားထောင်လို့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုပြောထားတဲ့ ကျမ်းချက် ဘယ်မှာရှိသလဲ” လို့ မေးခဲ့တယ်။

သူက “တိတိကျကျ ဖော်ပြထားတဲ့ ကျမ်းချက်တော့ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ရှိပါတယ်” လို့ ပြန်ဖြေတယ်။ အဲဒီထုံးတမ်းစဉ်လာမှာ တစ်ခုခုသော အခွင့်အာဏာ ရှိနေသလိုမျိုး ပြောခဲ့တာပါ။

နောက်ထပ် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။ သူ့အဖြေကတော့ အတော်လေး တီထွင်ကြံဆထားတဲ့ အဖြေပါပဲ။

သူက “ဒေါက်၊ ယောရှုခေတ်တုန်းက ယောရှု ဆုတောင်းလို့ နေမင်းကြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့တာ မှတ်မိတယ်မဟုတ်လား” လို့ ပြောတယ်။

ပြီးတော့ “အဲဒီအချိန်ကစပြီး စနေနေ့ဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ” လို့ ဆိုပါတယ်။

ကျွန်တော်က “အဲဒါတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ငါးရာလောက်အထိ သူတို့ ဘာကြောင့် သတ္တမနေ့မှာပဲ ဥပုသ်နေ့ကို ဆက်လက်စောင့်ထိန်းခဲ့ကြတာလဲ” လို့ မေးခဲ့တယ်။

အဲဒီမေးခွန်းကိုတော့ သူ မဖြေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

သူတို့အားလုံးက မတူညီတဲ့ အဖြေတွေ ပေးနေကြတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်လည်း သဘောမတူကြဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်က “တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ” လို့ တွေးမိခဲ့တယ်။

သူတို့ဟာ အလွန်ရှင်းလင်းတဲ့ အမှန်တရားကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေကြတာပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒီအမှန်တရားဘက်ကနေ ရပ်တည်မယ်ဆိုရင် ဘာတွေဆုံးရှုံးရမလဲဆိုတာကို သူတို့ တွက်ချက်ထားကြလို့ပါပဲ။ “ဒီအမှန်တရားဘက်ကနေ ရပ်တည်လိုက်ရင် အသင်းသားတွေ ဆုံးရှုံးသွားမယ်။ လူအများကြားမှာ လူကြိုက်နည်းသွားမယ်” လို့ တွေးနေကြတာပါ။

ဒီအမှန်တရားဘက်ကနေ ရပ်တည်ခဲ့လို့ အကျိုးဆက်တွေ ခံစားခဲ့ရတဲ့ သင်းအုပ်ဆရာတွေကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ တချို့သင်းအုပ်ဆရာတွေကတော့ အမှန်တရားဘက်ကနေ ရပ်တည်ခဲ့ကြပြီး သူတို့အသင်းသားအများစုကလည်း ဥပုသ်နေ့အမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်ကြပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ပိုကောင်းတဲ့အရာပါပဲ။

ဒါကြောင့် အခု ကျွန်တော်တို့ သိချင်တာက ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်ဟာ ဥပုသ်နေ့အစား တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဘာကြောင့် စောင့်ထိန်းသင့်သလဲ၊ သတ္တမနေ့အစား ပထမနေ့ကို ဘာကြောင့် ရွေးချယ်သင့်သလဲ ဆိုတာပါပဲ။

ဒီအကြောင်းကို သိချင်ရင် ဓမ္မသစ်ကျမ်းထဲမှာ တနင်္ဂနွေနေ့နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဖော်ပြထားတဲ့ ကျမ်းချက်အားလုံးကို လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သတိထားပါ။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းထဲမှာ “တနင်္ဂနွေနေ့” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို တစ်နေရာမှ မတွေ့ရပါဘူး။

ကျမ်းစာကို ကင်းဂျိမ်းဘာသာပြန်ကျမ်းနဲ့ ဖတ်တဲ့အခါ “ဆွန်ဒရီ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို တစ်ခါတလေ တွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစကားလုံးဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ “ဆွန်ဒရီ” ဆိုတာ အမျိုးမျိုး၊ မတူညီသော ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။

“ရှေးကာလ၌ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်တို့အား အမျိုးမျိုးသော အချိန်များနှင့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည်” ဆိုတဲ့ စကားမှာလည်း အဲဒီအဓိပ္ပာယ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အများအားဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့လို့ ခေါ်ကြတဲ့ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့အကြောင်း ဖော်ပြထားတဲ့ ကျမ်းချက်အားလုံးကို လေ့လာကြည့်မယ်ဆိုရင် နေ့ရက်ပြောင်းလဲသွားပြီလားဆိုတာ သိနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ဓမ္မသစ်ကျမ်းထဲမှာ အဲဒီလိုဖော်ပြထားတဲ့ ကျမ်းချက် ရှစ်ချက် ရှိပါတယ်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကိုတော့ ဘယ်သူမှ အငြင်းပွားကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီမှာ သတ္တမနေ့ဖြစ်တယ်ဆိုတာ အလွန်ရှင်းလင်းနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျမ်းချက်ရှစ်ချက်ကို တစ်ချက်ချင်းစီ လေ့လာကြရအောင်။

အဲဒါ တရားမျှတတယ်မဟုတ်လား။ ကျမ်းစာက ဘာပြောထားသလဲဆိုတာကို တစ်ချက်ချင်းစီ ကြည့်ကြရအောင်။

တနင်္ဂနွေနေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပထမဆုံးကျမ်းချက်များ

ပထမဆုံး ကျမ်းချက်လေးချက်က သမိုင်းဖြစ်ရပ်တွေကိုသာ ဖော်ပြထားတာပါ။ ယေရှု ရှင်ပြန်ထမြောက်တဲ့အချိန်က ဖြစ်ရပ်တွေကို ပြောပြထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

မဿဲ ၂၈း၁ ကို ကြည့်ပါ။ “ဥပုသ်နေ့ကုန်လွန်၍…” လို့ စတင်ထားပါတယ်။

ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ဟာရိုးလ် ကမ်ပင်းကိုတော့ နည်းနည်း အရွဲ့တိုက်ပြီး ပြောမိတာပါ။ ခွင့်လွှတ်ပါ။ သူဟာ ဖေးမလီ ရေဒီယိုရဲ့ တည်ထောင်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီရေဒီယိုဌာနက ကောင်းတဲ့ ရေဒီယိုဌာနတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်လည်း နားထောင်လေ့ရှိပါတယ်။

သူဟာ သမ္မာကျမ်းစာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို ဖြေကြားလေ့ရှိတယ်။ လူတွေက ဥပုသ်နေ့အကြောင်း မေးလာတဲ့အခါ ဒီကျမ်းချက်ကို အမြဲကိုးကားလေ့ရှိတယ်။

“ဒီမှာ ကြည့်ပါ။ ဥပုသ်နေ့ ကုန်လွန်သွားပြီလို့ ရေးထားတယ်မဟုတ်လား။ ဒါဆို ဥပုသ်နေ့ဟာ အခု ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ နောက်ထပ် စောင့်ထိန်းစရာ မလိုတော့ဘူး” လို့ သူက ပြောလေ့ရှိပါတယ်။

ကျွန်တော်ကတော့ “အဲဒီကျမ်းချက်က အဲဒီလိုပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ယေရှု ကားတိုင်တင်ခံရပြီးတဲ့နောက် အဲဒီအပတ်ရဲ့ ဥပုသ်နေ့ ကုန်လွန်သွားတဲ့အခါ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ မနက်စောစောမှာ သူတို့ ရောက်လာခဲ့ကြတယ်ဆိုတာကိုပဲ ဖော်ပြထားတာပါ” လို့ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီလို ကျမ်းချက်တစ်ချက်ကို ယူပြီး အယူဝါဒတစ်ခုလုံး တည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားကြတာပါ။

ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ သင်းအုပ်ဆရာ ဆယ်ယောက်ကို မေးရင် အဖြေ ဆယ့်တစ်မျိုး ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါဆို ဒီကျမ်းချက်က ပထမနေ့ကို စောင့်ထိန်းရမယ်ဆိုတဲ့ ပညတ်တော်အသစ် ဖြစ်သလား။

မဟုတ်ပါဘူး။

အခု ဥပုသ်နေ့အသစ်တစ်နေ့ ရှိလာပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဒီကျမ်းချက်ထဲမှာ တွေ့ရသလား။

မတွေ့ရပါဘူး။

ဒီကျမ်းချက်က ပထမနေ့မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာကို သမိုင်းမှတ်တမ်းအနေနဲ့ ဖော်ပြထားတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဆို ယေရှုဟာ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့တာ အရေးကြီးသလား။

အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့် ပထမနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်သွားသလား။ သတ္တမနေ့မှာ ဘုရားသခင် ပြောင်းလဲပစ်ရမယ့် အမှားတစ်ခုခု ရှိနေခဲ့သလား။

မရှိပါဘူး။

သတ္တမနေ့ဥပုသ်နေ့ကို အပြစ်မဝင်မီက သတ်မှတ်ခဲ့တာလား၊ အပြစ်ဝင်ပြီးမှ သတ်မှတ်ခဲ့တာလား။

အပြစ်မဝင်မီကပါ။

အဲဒါဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ အစီအစဉ်ထဲက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။ အဲဒီနေ့မှာ ဘာအမှားမှ မရှိပါဘူး။

ဘုရားသခင်ဟာ ကြာသပတေးနေ့မှာလည်း အရေးကြီးတဲ့အရာတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့သလား။

သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲဟာ အရေးကြီးသလား။ အဲဒါက ကြာသပတေးနေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ဒါဆို ကြာသပတေးနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်သွားသလား။

ကားတိုင်တင်ခံရခြင်းဟာ ဘယ်လောက်အရေးကြီးသလဲ။

အဲဒါ ဘယ်နေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။

သောကြာနေ့ပါ။

ဒါဆို သောကြာနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်သွားသလား။

ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မူဆလင်တွေအတွက်တော့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သခင်ဘုရားဟာ နေ့ရက်အမျိုးမျိုးမှာ အရေးကြီးတဲ့အရာတွေကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဥပုသ်နေ့အဖြစ် စောင့်ထိန်းဖို့ မိန့်မှာခဲ့တာ မရှိပါဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဘုရားသခင်က “သတ္တမနေ့ကို သတ်မှတ်ခဲ့တာ မှားသွားပြီ။ အခုတော့ ပထမနေ့ ဖြစ်သွားပြီ” လို့ ပြောလိုက်သလို ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။

မာကု ၁၆း၉ မှာလည်း အလားတူ ကျမ်းချက်တစ်ခုကို တွေ့ရပါတယ်။

ယေရှုဟာ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်တဲ့အခါ မာဂဒလမာရိထံ ပထမဆုံး ပေါ်ထွန်းတော်မူခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒီကျမ်းချက်ထဲမှာ ပညတ်တော်အသစ်တစ်ခု ရှိလာပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို တွေ့ရသလား။

မတွေ့ရပါဘူး။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ယောဟန် ၂၀ မှာလည်း အလားတူ ဖော်ပြထားပါတယ်။ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့မှာ မာရိဟာ မနက်စောစော၊ အမှောင်ရှိနေသေးတဲ့အချိန်မှာ သင်္ချိုင်းတော်ကို ရောက်လာခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒါဟာလည်း သမိုင်းဖြစ်ရပ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာပါပဲ။ တောင်ပေါ်ကနေ အသံအသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတာ မရှိပါဘူး။ ပညတ်တရားအသစ်ကို ကျောက်ပြားပေါ်မှာ လက်ညှိုးနဲ့ ရေးသားပြီး “အခုကစပြီး ပထမနေ့ဟာ ငါတို့ရဲ့ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်ရမယ်” လို့ မိန့်တော်မူတာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး။

မာကု ၁၆း၁-၂ ကို ကြည့်ပါဦး။

ဥပုသ်နေ့ ကုန်လွန်သွားတဲ့အခါ မာဂဒလမာရိ၊ ယာကုပ်၏မိခင်မာရိနဲ့ ရှာလုံတို့ဟာ ယေရှုရဲ့ ကိုယ်တော်ကို လိမ်းကျံဖို့ နံ့သာမျိုးတွေ ယူဆောင်လာကြတယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဒီကျမ်းချက်ဟာ သတ္တမနေ့ဟာ အဲဒီအချိန်မှာလည်း အရေးကြီးနေဆဲဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေပါတယ်။

ယေရှုက တမန်တော်တွေကို ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းစရာ မလိုတော့ဘူး၊ သတ္တမနေ့ဟာ အရေးမကြီးတော့ဘူးလို့ သွန်သင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့အတွက် အဲဒီနေ့ဟာ အရေးပါနေဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါဆို တပည့်တော်တွေဟာ သောကြာနေ့ နေဝင်ချိန်မတိုင်မီ ယေရှုရဲ့ ကိုယ်တော်ကို အမွှေးနံ့သာလိမ်းကျံတဲ့ အလုပ်ကို ဘာကြောင့် အပြီးမလုပ်ခဲ့ကြတာလဲ။ အဲဒီအလုပ်က အချိန်နဲ့ လုပ်အား အများကြီး လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က “ဥပုသ်နေ့ ကုန်လွန်သွားတဲ့အထိ စောင့်ကြရအောင်” လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။

ဘာကြောင့် စောင့်ခဲ့ကြတာလဲ။

ဥပုသ်နေ့ဟာ သူတို့အတွက် အရေးကြီးနေဆဲဖြစ်လို့ပါပဲ။

တကယ်တော့ ယေရှုဟာ ကွယ်လွန်တော်မူစဉ်မှာတောင် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခဲ့ပါတယ်။ သောကြာနေ့မှာ အသေခံတော်မူပြီး ဥပုသ်နေ့တစ်လျှောက်လုံး သင်္ချိုင်းတော်ထဲမှာ အနားယူတော်မူခဲ့တယ်။ ဥပုသ်နေ့ ကုန်ဆုံးပြီးမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူခဲ့တာပါ။

ဒါကြောင့် ဥပုသ်နေ့ကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီဆိုတဲ့ အယူအဆဟာ ခိုင်လုံမှုမရှိပါဘူး။ ဒီကျမ်းချက်တွေထဲမှာ ပညတ်တော်အသစ်တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။

ကောင်းပြီ။ ခဏလေး၊ ကျွန်တော် ကျမ်းချက်နှစ်ချက်ကို ကျော်သွားမိလို့ နောက်ပြန်သွားရဦးမယ်။ ရပါတယ်။

မနက်စောစော နေထွက်ပြီးချိန်မှာ သူတို့ဟာ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့တွင် သင်္ချိုင်းတော်ကို ရောက်လာကြတယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ ဒါဟာလည်း အဲဒီအချိန်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို ပြောပြထားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ထပ် ကျမ်းချက်ကတော့ လုကာကျမ်းထဲမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ လုကာ ၂၃း၅၆ မှာ “သူတို့သည် ပြန်သွား၍ နံ့သာမျိုးနှင့် ဆီမွှေးတို့ကို ပြင်ဆင်ကြ၏။ ပညတ်တော်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာ နေကြ၏” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

သူတို့ဟာ အရင်ဆုံး နံ့သာမျိုးတွေကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီနေ့ဟာ ပြင်ဆင်ရာနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ခေါ်တဲ့ သောကြာနေ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဓမ္မသစ်ကျမ်းထဲက ပထမနေ့နှင့်ပတ်သက်သော ကျမ်းချက်များကို ဆက်လက်လေ့လာခြင်း

လုကာဟာ ဂျူးလူမျိုး မဟုတ်ဘဲ တစ်ပါးအမျိုးသား ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက “ဂျူးလူမျိုးတို့ရဲ့ ပညတ်တရား” လို့ မရေးထားပါဘူး။ “ဥပုသ်နေ့” လို့ပဲ ရေးထားပါတယ်။ ခရစ်ယာန်တိုင်း သိပြီးသားအရာတစ်ခုလို ရေးသားထားတာပါ။

နောက်ပြီး ဒီစာကို ယေရှု ကားတိုင်တင်ခံရပြီး နှစ်အတော်ကြာမှ ရေးသားခဲ့တာပါ။ သူက “ဂျူးလူမျိုးတို့ရဲ့ ဥပုသ်နေ့ဟောင်း” လို့ ရေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို မရေးခဲ့ပါဘူး။ “ပညတ်တော်အတိုင်း” လို့ပဲ ရေးထားပါတယ်။ အဲဒီလိုရေးထားတာက ဥပုသ်နေ့ဟာ အဲဒီအချိန်မှာလည်း ဆက်လက်တည်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်တစ်နေ့ဖြစ်တဲ့ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ မနက်စောစောမှာ သူတို့ဟာ သင်္ချိုင်းတော်ကို ရောက်လာခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီကျမ်းချက်ထဲမှာ “ဘုရားသခင်သည် ဥပုသ်နေ့အသစ်တစ်နေ့ကို တည်ထောင်တော်မူပြီ” လို့ ဖော်ပြထားတာ တစ်ခုခု ရှိသလား။

မရှိပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့ဟာ ပထမနေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကျမ်းချက်အားလုံးကို လေ့လာနေကြတာပါ။ အဲဒီကျမ်းချက်တွေထဲမှာ ဥပုသ်နေ့အသစ်ကို စောင့်ထိန်းဖို့ ပညတ်တော်တစ်ခု ရှိမရှိကို ရှာဖွေနေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအကြောင်းကို ဟောပြောလေ့ရှိတဲ့ ဧဝံဂေလိတရားဟောဆရာတစ်ယောက်က အတော်လေး ထူးခြားတဲ့နည်းနဲ့ ဟောပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူဟာ ဒေါ်လာတစ်ထောင်ကို ယူလာပြီး လူတိုင်းမြင်နိုင်အောင် ရှေ့မှာ ချထားတယ်။ ပြီးတော့ “ဒီည ဒီငွေကို ပေးမယ်။ သမ္မာကျမ်းစာထဲမှာ ပျောက်နေတဲ့ ဒီကျမ်းချက်ကို ဘယ်သူမဆို ပြနိုင်ရင် ယူသွားနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်လိုချင်တာက ခရစ်ယာန်တွေအတွက် ပထမနေ့ကို ဥပုသ်နေ့အသစ်အဖြစ် စောင့်ထိန်းဖို့ ပညတ်ထားတဲ့ ကျမ်းချက်တစ်ချက်ပဲ” လို့ ပြောပါတယ်။

အဲဒီအခါ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒီကျမ်းချက် မရှိလို့ပါပဲ။ ဒါကြောင့် သူဟာ အဲဒီငွေကို အမြဲတမ်း အိမ်ပြန်ယူသွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

သူ့အတွက်တော့ အဲဒီလိုလုပ်ရတာ ပျော်စရာဖြစ်နေခဲ့မှာပါပဲ။

ကဲ၊ အခု ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် ကျမ်းချက်ကို ကြည့်ကြရအောင်။ ဒီကျမ်းချက်က ဥပုသ်နေ့အသစ်တစ်နေ့ ဖြစ်လာပြီလားဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပါတယ်။

ဒီကျမ်းချက်က ယေရှု ရှင်ပြန်ထမြောက်တဲ့နေ့အကြောင်းကို ပြောနေတာပါ။ “ထိုနေ့တည်းဟူသော ပထမနေ့၏ ညဦးယံ၌…” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ခဏလေး။ အဲဒီနေ့ဟာ ဘယ်နေ့လဲ။

ပထမနေ့ပါ။

သမ္မာကျမ်းစာအရ တစ်နေ့တာဟာ ဘယ်အချိန်မှာ စတင်ပြီး ဘယ်အချိန်မှာ အဆုံးသတ်သလဲ။

နေဝင်ချိန်မှာပါ။

ဒါကြောင့် ခရစ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်တဲ့ ပထမနေ့ရဲ့ ညနေခင်းလို့ ပြောတဲ့အခါ တနင်္လာနေ့ကို ကူးပြောင်းတော့မယ့် အချိန်ကို ဆိုလိုတာပါ။

နားလည်ကြလား။

အဲဒီအချိန်မှာ တံခါးတွေ ပိတ်ထားပြီး တပည့်တော်တွေ စုဝေးနေကြပါတယ်။ ဥပုသ်နေ့အသစ်တစ်နေ့ကို စတင်ဖို့ စုဝေးနေကြတာလား။

မဟုတ်ပါဘူး။ ကျမ်းချက်က သူတို့ဟာ ဂျူးလူမျိုးတွေကို ကြောက်ရွံ့တဲ့အတွက် စုဝေးနေကြတာလို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ ဂျူးလူမျိုးတွေက ယေရှုရဲ့ အလောင်းကို ခိုးယူသွားကြတယ်လို့ ပြောနေကြတဲ့အတွက် တပည့်တော်တွေကို လာရှာကြမယ်လို့ သူတို့ ထင်နေခဲ့ကြတာပါ။

အဲဒီအချိန်မှာ ယေရှု ကြွလာပြီး သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံတော်မူကာ “သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအခန်းကြီးရဲ့ အငယ် ၂၆ မှာလည်း နောက်ထပ်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို တွေ့ရပါတယ်။ ရှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ယေရှုဟာ သူတို့နဲ့ ထပ်မံတွေ့ဆုံတော်မူခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတစ်ကြိမ်မှာ သောမလည်း ရှိနေပါတယ်။

တနင်္ဂနွေနေ့ကနေ ရှစ်ရက်ကြာရင် ဘယ်နေ့ဖြစ်မလဲ။

တနင်္ဂနွေနေ့ကနေ ခုနစ်ရက်ကြာရင် နောက်တစ်ကြိမ် တနင်္ဂနွေနေ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဆို ရှစ်ရက်ကြာရင် တနင်္လာနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဆို ယေရှုဟာ တနင်္လာနေ့မှာလည်း တပည့်တော်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တာပါ။ အဲဒါကြောင့် တနင်္လာနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်သွားသလား။

ယေရှုဟာ တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်၊ တပည့်တော်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကြောင့် အဲဒီနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်သွားတယ်လို့ ဆိုလို့မရပါဘူး။ တပည့်တော်တွေ ငါးဖမ်းနေတဲ့အချိန်မှာလည်း ယေရှုဟာ ပင်လယ်ကမ်းနားမှာ သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ ငါးဖမ်းနေကြတယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်ဟာ ဥပုသ်နေ့ မဟုတ်တာတော့ ထင်ရှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယေရှုဟာ အဲဒီအချိန်မှာလည်း သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တာပါ။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်အတွင်းမှာ သူတို့နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဆုံတော်မူခဲ့ပါတယ်။

တနင်္ဂနွေနေ့ကို သန့်ရှင်းသောနေ့လို့ ဖော်ပြထားသလား။

အဲဒါက သတ္တမမြောက် ကျမ်းချက်ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမကောရိန္သု ၁၆း၂ ပါ။ ဒီကျမ်းချက်ပြီးရင် နောက်ထပ် တစ်ချက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

တချို့လူတွေက ဒီကျမ်းချက်ကို အသုံးပြုပြီး တပည့်တော်တွေဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ခရစ်ယာန်တို့ရဲ့ ဥပုသ်နေ့အသစ်အဖြစ် စောင့်ထိန်းနေကြပြီဆိုတာ သက်သေပြတယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။

ပေါလုက “ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့၌” လို့ ပြောထားပါတယ်။ မူရင်းဘာသာစကားအရတော့ “ရက်သတ္တပတ်၏ အစတွင်” လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ “သင်တို့တွင် လူတိုင်း မိမိတတ်နိုင်သမျှအတိုင်း တစ်စုံတစ်ခုကို သီးသန့်ဖယ်ထား၍ စုဆောင်းထားကြလော့။ ငါလာသောအခါမှ အလှူငွေကောက်ခံခြင်း မပြုရစေ” လို့ ဆိုထားပါတယ်။

ပေါလုဟာ အာရှဒေသကို ဖြတ်သန်းသွားနေပြီး ယေရုရှလင်မြို့ကိုလည်း သွားဖို့ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီမြို့က အသင်းတော်တွေအတွက် အထူးအလှူငွေတစ်ရပ်ကို ယူဆောင်သွားဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အစာခေါင်းပါးမှု ဖြစ်နေပြီး လူတွေဟာ အစားအစာ မလုံလောက်ကြပါဘူး။

ဒါကြောင့် ပေါလုက “ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ အစမှာပဲ သင်တို့ရဲ့ စာရင်းတွေကို ရှင်းလင်းပြီး စာရင်းတွက်ချက်မှုတွေ လုပ်ကြတဲ့အခါ တစ်ယောက်စီ မိမိတို့တတ်နိုင်သမျှကို သီးသန့်ဖယ်ထားကြပါ။ ငါရောက်လာတဲ့အခါမှ အလှူငွေကောက်ခံစရာ မလိုအောင် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားကြပါ” လို့ ပြောနေတာပါ။

တကယ်တော့ ဒီကျမ်းချက်က တချို့လူတွေ ပြောနေကြတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုတောင် ဖော်ပြနေပါတယ်။

ဒီကျမ်းချက်ဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ မနက်ခင်းမှာ ဘုရားကျောင်းထဲမှာ အလှူခံပန်းကန်ကို လက်ဆင့်ကမ်းကောက်ခံဖို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပေါလုရောက်လာတဲ့အခါ အလှူငွေကောက်ခံဖို့ မလိုအောင် ရက်သတ္တပတ်အစမှာပဲ ငွေကို သီးသန့်ဖယ်ထားဖို့ ပြောနေတာပါ။ သူက အလျင်အမြန် ခရီးဆက်နေပြီး သူ့ဆီကို အဲဒီအလှူငွေတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်နေစေချင်တာပါ။

ဒါဆို ဒီကျမ်းချက်ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ်အတွက် ပညတ်တော် ဖြစ်သလား။

ဒီနေ့မှာ အလုပ်မလုပ်ရဘူးလို့ ပြောထားသလား။ ဒီနေ့မှာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ဖို့ မဖြစ်မနေ စုဝေးရမယ်လို့ ပြောထားသလား။

မပြောထားပါဘူး။ အလှူငွေကို စုဆောင်းထားဖို့အတွက် လက်တွေ့ကျတဲ့ အကြံပြုချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးကျန်ရှိတဲ့ ပထမနေ့ဆိုင်ရာ ကျမ်းချက်

ကဲ၊ အခု ရှစ်ခုမြောက် ကျမ်းချက်ကို ကြည့်ကြရအောင်။ ဒါဟာ ဓမ္မသစ်ကျမ်းထဲမှာ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့နဲ့ပတ်သက်ပြီး နောက်ဆုံးဖော်ပြထားတဲ့ ကျမ်းချက်ပါ။ တချို့လူတွေက ဒီကျမ်းချက်ကို အခြေခံပြီး အများကြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြပါတယ်။

ဒီကျမ်းချက်က တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ သန့်ရှင်းတဲ့နေ့အသစ် ဖြစ်သွားပြီလို့ ပြောနေတာလား။ အတူတူ လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀း၇ ကို ဖွင့်ကြည့်ပါ။ သမ္မာကျမ်းစာရှိရင် ဒီကျမ်းချက်ကို ဖတ်ကြည့်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်။

လုကာဟာ ထူးခြားတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ပြောပြထားပါတယ်။

“ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့၌ တပည့်တော်တို့သည် မုန့်ကိုဖဲ့ခြင်းငှာ စုဝေးကြသောအခါ…”

အဲဒီမှာ တွေ့ပြီမဟုတ်လား။ သူတို့ဟာ မုန့်ကိုဖဲ့ဖို့ စုဝေးခဲ့ကြတယ်။ ဒါဆို သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲကို ကျင်းပနေကြတာပေါ့။ ပထမနေ့မှာ စုဝေးပြီး မုန့်ဖဲ့ပွဲလုပ်နေကြတယ်။ ဒါဟာ သူတို့ ပထမနေ့မှာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်နေကြပြီဆိုတဲ့ သက်သေဖြစ်တယ်။ အဲဒီနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်လာပြီလို့ တချို့က ပြောကြပါတယ်။

ကျွန်တော်ကတော့ လေးစားစွာနဲ့ သဘောမတူပါဘူး။

ဒီကျမ်းချက်က အဲဒီလိုပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယူဆပါတယ်။ ဆက်ဖတ်ကြည့်ပါ။ ပေါလုဟာ နောက်တစ်နေ့မှာ ခရီးဆက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်။ သူက သူတို့ကို စကားပြောပြီး သန်းခေါင်ယံအထိ ဟောပြောခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

အခု မေးကြည့်ပါရစေ။ သမ္မာကျမ်းစာအရ တစ်နေ့တာဟာ ဘယ်အချိန်မှာ စတင်သလဲ။

နေဝင်ချိန်မှာပါ။

ဒါကြောင့် ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့မှာ သူတို့ စုဝေးခဲ့ကြတယ်၊ ညနေခင်းအစည်းအဝေး ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုတဲ့အခါ အဲဒါဟာ စနေနေ့ည အစည်းအဝေး ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဆို ပေါလုက ဘာကြောင့် အဲဒီလောက်ကြာအောင် ဟောပြောနေတာလဲ။ နောက်တစ်နေ့မှာ ခရီးစတင်တော့မှာ ဖြစ်လို့ပါ။ တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်တယ်ဆိုရင် ပေါလုက ဘာကြောင့် အဲဒီနေ့မှာ ခရီးစတင်နေတာလဲ။

ဆက်ဖတ်ကြရအောင်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဟော်ရေးရှို ဟက်ကက်ဆိုတဲ့ ကျမ်းပညာရှင်တစ်ယောက်က ဒီလိုရေးသားထားပါတယ်။

“ဂျူးလူမျိုးတို့သည် တစ်နေ့တာကို ညနေမှ နောက်တစ်နေ့ညနေအထိ တွက်ချက်ကြသည်။ ထိုအယူအဆအရ ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့ညနေသည် ကျွန်ုပ်တို့တွက်ချက်ပုံအရ စနေနေ့ည ဖြစ်လိမ့်မည်။”

ဒီပညာရှင်ဟာ ကျွန်တော်တို့အသင်းတော်က အသင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ အမှန်အတိုင်း ရေးသားထားတာပါ။

“ထို့ကြောင့် တမန်တော်သည် သူ၏နောက်ဆုံးဘာသာရေးဝတ်ပြုအစည်းအဝေးကို စနေနေ့ညတွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး တနင်္ဂနွေနေ့နံနက်တွင် ခရီးကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်” လို့ သူက ရေးထားပါတယ်။ အဲဒါဟာ တမန်တော်ဝတ္ထုအပေါ် ရှင်းလင်းချက်စာအုပ်ထဲက စာသားပါ။

တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀ မှာ ဥတုခေါ်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ ပြတင်းပေါက်မှာ ထိုင်နေပြီး အိပ်ချင်လာတဲ့အကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူဟာ အလွန်အိပ်ငိုက်လာပြီး တတိယထပ်ကနေ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပါတယ်။ ပေါလုက အချိန်ကြာကြာ ဟောပြောနေတာကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင်းအုပ်ဆရာတွေကို အကြံပေးချင်တာက ဟောပြောတဲ့အခါ အချိန်အရမ်းမကြာစေဖို့ပါပဲ။ ဒီလိုဖြစ်သွားရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါတယ်။

ပေါလုက အောက်ကို ဆင်းသွားပြီး အဲဒီလူငယ်ကို ဖက်ထားကာ “သူ့အသက်ရှိသေးတယ်” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

ဥတုဟာ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့ပါတယ်။ လုကာက ဒီအဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြချင်လို့ပါပဲ။

ဥတု ပြန်လည်အသက်ရှင်လာပြီးနောက် သူတို့ အပေါ်ထပ်ကို ပြန်တက်လာတဲ့အခါ ဘာလုပ်ခဲ့ကြသလဲဆိုတာ သတိထားကြည့်ပါ။ မုန့်ကို ဖဲ့စားကြတယ်။ အခုလည်း မုန့်ကို ထပ်မံဖဲ့စားကြပြန်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ မုန့်စားပြီး အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောခဲ့ကြတယ်။ မိုးလင်းတဲ့အထိ နေခဲ့ကြတာပါ။ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေခဲ့ကြပါတယ်။

သူတို့ဟာ မုန့်ကို နှစ်ကြိမ်စားခဲ့ကြတာပါ။

ပြီးတော့ ပေါလုဟာ နောက်တစ်နေ့မှာ ခရီးဆက်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါနဲ့ မုန့်ဖဲ့စားခြင်းအကြောင်းကို တမန်တော်ဝတ္ထု ၂း၄၆ မှာလည်း တွေ့ရပါတယ်။

မုန့်ဖဲ့စားတယ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲကို ကျင်းပတာပဲလား။ “မုန့်ဖဲ့စားခြင်း” ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ အဲဒီစကားလုံးဟာ အမြဲတမ်း သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲကိုပဲ ရည်ညွှန်းတာလား။

တမန်တော်ဝတ္ထု ၂း၄၆ မှာ သူတို့ဟာ ဗိမာန်တော်၌ နေ့စဉ် တညီတညွတ်တည်း စုဝေးကြပြီး အိမ်တိုင်းမှာလည်း မုန့်ကို ဖဲ့စားကြတယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ ယေရှုကလည်း “ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့အား နေ့စဉ်စားရသော မုန့်ကို ပေးသနားတော်မူပါ” လို့ သွန်သင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် “မုန့်ဖဲ့စားခြင်း” ဆိုတာ အမြဲတမ်း သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲကို ကျင်းပခြင်းလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ရိုးရိုးအစာစားခြင်းကိုလည်း ဆိုလိုပါတယ်။

ဧမာအုတ်ရွာသွားတဲ့ လမ်းမှာ ယေရှုဟာ သူတို့နဲ့အတူ ဝင်ပြီး မုန့်ဖဲ့စားခဲ့တာကို မှတ်မိကြလား။ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့ဟာ အစာစားနေကြတာပါ။ အဲဒါဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ညဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရက်တွက်ပုံအရ တနင်္လာနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီကျမ်းချက်တွေထဲမှာ တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်လာပြီလို့ ဘယ်နေရာမှာမှ မဖော်ပြထားပါဘူး။ သူတို့ဟာ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်း၊ စိတ်နှလုံးရိုးသားခြင်းနဲ့ အစာကို စားသုံးခဲ့ကြတာပါ။

နောက်တစ်နေ့မှာ ပေါလုက သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ခရီးစတင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါက တနင်္ဂနွေနေ့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

ခရီးရှည်ကြီးတစ်ခုကို စတင်ဖို့ ဘယ်နေ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ။

ဥပုသ်နေ့မတိုင်မီနေ့မှာလား။ မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ အရင်နေ့ဖြစ်တဲ့ ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့လုံး သူတို့နဲ့အတူ နေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီညမှာ ဟောပြောခဲ့တယ်။ ဥတုဟာ ပြတင်းပေါက်ကနေ ပြုတ်ကျခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့တယ်။

လုကာက ဒီအကြောင်းကို ပြောပြနေတာဟာ တမန်တော်ဝတ္ထု အခန်းကြီး ၂၀ မှာ ဥပုသ်နေ့အသစ်တစ်နေ့ စတင်သတ်မှတ်လိုက်ပြီလို့ ပြောဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဘုရားသခင်က ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ပါသလား။

ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးပါးကို ပြောင်းလဲခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘုရားသခင်က ကျွန်တော်တို့ကို အသိပေးတော်မူမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်ကြသလဲ။

အခု ဥပဒေပြောင်းသွားပြီလို့ ကြားဖူးကြလား။ အဝေးပြေးလမ်းမကြီး အမှတ် ၆၅ မှာ တစ်နာရီ မိုင် ၈၀ အထိ မောင်းလို့ရပြီတဲ့။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းဘူးလား။ ကြားပြီးကြပြီလား။

ကျွန်တော် ပြောတာကို ဘယ်နှယောက် ယုံကြသလဲ။

ဘယ်သူမှ မယုံကြဘူးနော်။ သင်းအုပ်ဆရာပြောတာကိုတောင် မယုံကြဘူး။

ဘာကြောင့် မယုံကြတာလဲ။

ပြည်နယ်အစိုးရက လူတိုင်းရဲ့ဘဝကို သက်ရောက်မှုရှိမယ့် အရေးကြီးတဲ့ ဥပဒေတစ်ခုကို ပြောင်းလဲမယ်ဆိုရင် မတော်တဆမှုတွေ မဖြစ်စေဖို့ လူတိုင်းသိအောင် သေချာကြေညာပြီး အသိပေးရမယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ သိထားကြလို့ပါပဲ။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။

ဒါဆို လူတိုင်း သိကြမှာပေါ့။

ဘုရားသခင်က ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်ကို ပေးတော်မူတဲ့အခါ ကိုယ်တော်တိုင် အသံတော်နဲ့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ လူမျိုးတစ်မျိုးလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ကိုယ်တော်တိုင် လက်ညှိုးတော်နဲ့ ရေးသားပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီလို ပညတ်တော်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲမယ်ဆိုရင် ဓမ္မသစ်ကျမ်းထဲမှာလည်း အဲဒီအကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး အငြင်းပွားမှုတွေ၊ ဆွေးနွေးမှုတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

အရေဖျားလှီးခြင်းကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဂျူးလူမျိုးတွေနဲ့ ခရစ်ယာန်တွေကြားမှာ ဘယ်လောက်အငြင်းပွားခဲ့ကြသလဲဆိုတာ ကြည့်ပါ။

ပေါလုရဲ့ စာတွေထဲမှာ အဲဒီအကြောင်းကို နေရာအနှံ့ ဆွေးနွေးထားတာ တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ အငြင်းပွားမှု ရှိခဲ့ပါတယ်။

ရုပ်တုရှေ့မှာ ပူဇော်ထားတဲ့ အစားအစာကို စားလို့ရမရဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီးလည်း အကြီးအကျယ် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းသင့်သလား၊ မစောင့်ထိန်းသင့်ဘူးလားဆိုတဲ့ အငြင်းပွားမှုကိုတော့ ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရဘူးဆိုတာ သတိထားမိကြသလား။

ယေရှုဟာ ဥပုသ်နေ့အကြောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းသင့်သလားဆိုတာကို မဆွေးနွေးခဲ့ပါဘူး။ ဘယ်လိုစောင့်ထိန်းသင့်သလဲဆိုတာကိုပဲ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

အကြောင်းကတော့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရမယ်ဆိုတာကို အားလုံးက လက်ခံထားပြီးသား ဖြစ်လို့ပါပဲ။ အဲဒါဟာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်ဟာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးပါးကို ပြောင်းလဲတော်မူမယ်ဆိုရင် အဲဒီအကြောင်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ အသိပေးတော်မူမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ပေါလုက “ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်တော်အလုံးစုံကို သင်တို့အား မကြားမပြောဘဲ မနေခဲ့” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

ပေါလုဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ အကြံအစည်တော်အလုံးစုံကို ပြောပြနေခဲ့တာပါ။ ဒါဆို ပေါလုက ဘာကြောင့် “ခရစ်ယာန်တွေအတွက် ဥပုသ်နေ့အသစ်ဟာ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ ဖြစ်ပါတယ်” လို့ ဘယ်နေရာမှာမှ မပြောခဲ့တာလဲ။

သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အဲဒီလို မပြောခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာပေါ်က လူအများစုကတော့ ဘာလုပ်နေကြသလဲ။

တပည့်တော်တွေက ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ကြသလား။ သူတို့ ပြောင်းလဲချင်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒီလိုလုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိခဲ့ကြသလား။

မရှိပါဘူး။

ပေါလုက “သင်တို့အား ငါမှာထားသော စကားကို မတိုးမလျှော့ဘဲ စောင့်ရှောက်၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ရမည်” လို့ ဆိုထားပါတယ်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂း၁၉ မှာလည်း “ဤစာစောင်၏ ပရောဖက်ပြုချက်စကားတို့မှ တစ်စုံတစ်ခုကို နုတ်ပယ်သောသူ၏ အဖို့ကို ဘုရားသခင်သည် အသက်စာစောင်မှ နုတ်ပယ်တော်မူလိမ့်မည်” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး။

တချို့လူတွေက “ဒီဥပုသ်နေ့ကိစ္စကို အရမ်းကြီး အရေးထားနေကြတာပဲ။ အရေးမကြီးတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုကို အကြီးအကျယ် လုပ်နေကြတာပဲ” လို့ ထင်ကြပါလိမ့်မယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီလို မထင်ပါဘူး။ ခရစ်ယာန်တွေ ရပ်တည်ကာကွယ်သင့်တဲ့ အရေးအကြီးဆုံးအရာတွေထဲက တစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒါဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တစ်ပါး ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။

တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်တော်တို့အားလုံးဟာ ပညတ်တော်တွေအတိုင်း တရားစီရင်ခြင်းကို ခံကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ယာကုပ်က “လွတ်လပ်ခြင်းတရားတော်အားဖြင့် တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရမည့်သူတို့ကဲ့သို့ ပြုမူပြောဆိုကြလော့” လို့ ပြောထားပါတယ်။

ယေရှုကလည်း မဿဲ ၅း၁၈ မှာ “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မပျောက်မပျက်မီတိုင်အောင် ပညတ်တရားထဲမှ အငယ်ဆုံးသော အက္ခရာတစ်လုံး၊ အစက်တစ်စက်မျှ မပျောက်မပျက်ရ” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

ပြီးတော့ ခရစ်တော်က ဒီပညတ်တော်တွေထဲက အငယ်ဆုံးတစ်ပါးကိုပင် ချိုးဖောက်ပြီး အခြားသူတွေကိုလည်း အဲဒီလို သွန်သင်တဲ့သူဟာ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်မှာ အငယ်ဆုံးလို့ ခေါ်ခြင်းခံရမယ်လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

ဒီကိစ္စတွေဟာ ဘုရားသခင်အတွက် အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။

ယေရှု၏သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လိုအောက်မေ့ကြသလဲ။

ခရစ်တော်ရဲ့ သေခြင်းကို ခရစ်ယာန်တွေ ဘယ်လိုအောက်မေ့ကြသလဲ။ ဥပုသ်နေ့အသစ်တစ်နေ့ကို ပေးခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် ခရစ်တော်က ကျွန်တော်တို့အတွက် အောက်မေ့စရာတစ်ခုခုကို ပေးခဲ့သလား။

ရောမဩဝါဒစာ ၆း၃ မှာ ဒီလို ဖော်ပြထားပါတယ်။

“ယေရှုခရစ်၌ ဗတ္တိဇံကို ခံသောငါတို့ရှိသမျှသည် ကိုယ်တော်၏သေခြင်း၌ ဗတ္တိဇံကို ခံကြသည်ဟု သင်တို့မသိကြသလော။”

ခရစ်တော်ရဲ့ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို အောက်မေ့ဖို့ ကိုယ်တော်က ကျွန်တော်တို့ကို တစ်စုံတစ်ခု ပေးခဲ့သလား။

ပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒါက ဥပုသ်နေ့အသစ်လား။

မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါဆို ဘာလဲ။

ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာပါ။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ဟာ ဗတ္တိဇံအားဖြင့် ကိုယ်တော်နဲ့အတူ သေခြင်း၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံကြရပါတယ်။ ခရစ်တော်ဟာ ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်အားဖြင့် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူသကဲ့သို့ ကျွန်တော်တို့လည်း အသက်တာသစ်၌ ကျင်လည်ကြရပါတယ်။

သခင်ဘုရား၏ သေခြင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနဲ့ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ဥပုသ်နေ့အသစ်တစ်နေ့နဲ့ အစားထိုးခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာအားဖြင့် အောက်မေ့သတိရစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါဟာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို သတိရစေတဲ့ အမှတ်အသားပါပဲ။

ကောလောသဲ ၂း၁၂ မှာလည်း “ဗတ္တိဇံ၌ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံကြ၍၊ ကိုယ်တော်ကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထမြောက်ကြပြီ” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ရှင်းလင်းတယ်မဟုတ်လား။

အာမင်လို့ ပြောကြပါဦး။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျားတို့ အတော်လေး တိတ်ဆိတ်နေကြတယ်နော်။

ဒါဆို သမ္မာကျမ်းစာက ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ကို ဘယ်လိုဖော်ပြထားသလဲ။ ဥပုသ်နေ့အသစ် ဖြစ်သလား။

တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ ပုံမှန်အလုပ်လုပ်ရတဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်

ယေဇကျေလ ၄၆း၁ မှာ ဒီလို ဖော်ပြထားပါတယ်။

“ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အတွင်းတန်တိုင်း၏ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူသော တံခါးသည် အလုပ်လုပ်ရသော ခြောက်ရက်ပတ်လုံး ပိတ်ထားရမည်။ ဥပုသ်နေ့၌မူကား ဖွင့်ထားရမည်။”

ဒီမှာ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ကို ဘယ်လိုနေ့လို့ ခေါ်ထားသလဲ။

ပုံမှန်အလုပ်လုပ်ရတဲ့နေ့လို့ ခေါ်ထားပါတယ်။

ခင်ဗျားတို့ နေထိုင်တဲ့ နိုင်ငံတချို့မှာ “တနင်္ဂနွေနေ့ အလုပ်မလုပ်ရ” ဆိုတဲ့ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ရင် အရေးယူခံရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလို ဥပဒေတွေ ရှိတဲ့ နိုင်ငံတချို့ကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။

ကနေဒါနိုင်ငံမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဖခင်ဟာ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ သူ့လယ်ကွင်းထဲ အလုပ်လုပ်နေခဲ့လို့ ထောင်ချခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။

တစ်ချိန်တုန်းက တနင်္ဂနွေနေ့မှာ အလုပ်လုပ်ခွင့်မရှိတဲ့ အချိန်တွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေဟာ လူတွေပြဋ္ဌာန်းထားတဲ့ ဥပဒေတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဆို တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဟာ သမ္မာကျမ်းစာထဲမှာ မရှိဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် သက်သေပြခဲ့ပြီဆိုရင် အဲဒီအလေ့အထဟာ ဘယ်ကနေ စတင်လာခဲ့တာလဲ။

အဲဒါဟာ နာမည်က ဖော်ပြနေတဲ့အတိုင်း နေကို ကိုးကွယ်ခြင်းကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ။

ရောမနိုင်ငံမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက နေကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ အဲဒီအလေ့အထကို ဗာဗုလုန်လူမျိုးတွေဆီက ရရှိခဲ့ကြပြီး အဲဒီထက်နောက်ပြန်လိုက်ရင် အီဂျစ်နိုင်ငံအထိ ရောက်သွားပါတယ်။ အဲဒီမှာ သူတို့ရဲ့ အဓိကနတ်ဘုရားတွေထဲက တစ်ပါးကတော့ ရာ၊ နေနတ်ဘုရား ဖြစ်ပါတယ်။

ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာလည်း…

နေနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်ကြတဲ့အကြောင်းရင်းကလည်း သဘာဝထဲမှာ ထူးဆန်းအံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို သူတို့ သတိပြုမိခဲ့ကြလို့ပါ။ အဲဒါကတော့ အပင်တွေ နေရောင်ခြည်ကို အသုံးပြုပြီး အစာချက်လုပ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ပါပဲ။

နေ့တာရှည်လာတဲ့အခါ၊ နေရောင်ခြည် ပိုမိုရရှိလာတဲ့အခါ အပင်တွေ ရှင်သန်ကြီးထွားလာကြတယ်။ သက်ရှိတွေလည်း အသက်ဝင်လာကြတယ်။ အပင်စားသတ္တဝါတွေလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်လာကြတယ်။ နေရောင်ခြည်ကြောင့် သက်ရှိလောကတစ်ခုလုံးဟာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သဘောပေါက်ခဲ့ကြတာပါ။

အပင်တွေ နေရောင်ခြည်ကို အသုံးပြုပြီး အစာချက်လုပ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ဟာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းပါတယ်။ အခုခေတ်မှာဆိုရင် နေရောင်ခြည်ကနေ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားတောင် ထုတ်ယူနေကြပြီမဟုတ်လား။ ဆိုလာပြားတွေကို အသုံးပြုနေကြတာပါ။

ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ နေရောင်ခြည်ထဲမှာ တန်ခိုးတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နေကို ဖန်ဆင်းတော်မူတဲ့အရှင်ကို ကိုးကွယ်ရမယ့်အစား နေကိုပဲ ကိုးကွယ်လာကြပါတယ်။

မောရှေကလည်း “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ ပြုသကဲ့သို့ သင်တို့သည် မျက်စိကို မော့ကြည့်၍ နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့ကို ကိုးကွယ်ခြင်း မပြုကြနှင့်” လို့ သတိပေးခဲ့ပါတယ်။

ခရစ်တော်လက်ထက် ရောမနိုင်ငံမှာတော့ နေကို ကိုးကွယ်ခြင်းဟာ သူတို့ရဲ့ အဓိကကိုးကွယ်မှုတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။

ဒီအချိန်မှာ အသင်းတော်ဟာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာနေပါတယ်။ ပေါလုလက်ထက်လောက်ရောက်လာတဲ့အခါ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်လာကြတဲ့ တစ်ပါးအမျိုးသားတွေဟာ ဂျူးလူမျိုးတွေထက် ပိုများလာခဲ့ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ အသင်းတော်ထဲမှာ ဂျူးလူမျိုးတွေထက် တစ်ပါးအမျိုးသားတွေ ပိုများလာကြပါတယ်။ အဲဒီတစ်ပါးအမျိုးသားတွေက သူတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ၊ အယူမှားသူတွေကို ခရစ်တော်ထံ ခေါ်ဆောင်လာချင်ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် “သူတို့ဆီကို ရောက်ရှိနိုင်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ကြရအောင်” လို့ စဉ်းစားလာကြပါတယ်။

အဲဒီလိုနဲ့ ရောမမြို့မှာ အချိန်တစ်ခုကြာတဲ့အခါ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ဖြစ်တဲ့ နေ့ကို နေကိုးကွယ်တဲ့နေ့အဖြစ် စောင့်ထိန်းနေကြသူတွေ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း ခရစ်ယာန်အများအပြားက ဥပုသ်နေ့မှာပဲ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်နေကြဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့က “တနင်္ဂနွေနေ့ကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုပေးလိုက်ရင် အသင်းတော်ထဲကို လူတွေ ပိုဝင်လာကြလိမ့်မယ်” လို့ တွေးခဲ့ကြပါတယ်။

သူတို့ဟာ ဧဝံဂေလိတရားဖြန့်ဝေနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာဟာ ထရိုဂျန်မြင်းကြီးလိုပဲ အသင်းတော်ထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။

ဂျူးလူမျိုးတွေဟာ အဲဒီအချိန်မှာ လူအများရဲ့ မုန်းတီးခြင်းကို ခံနေရပါတယ်။ အေဒီ ၇၀ မှာ ဂျူးလူမျိုးတွေ ပုန်ကန်ခဲ့ကြတဲ့အတွက် ရောမတွေက ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြတာကို သတိရကြပါ။ အဲဒီစစ်ပွဲဟာ ကုန်ကျစရိတ် အလွန်များခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ရောမစစ်တပ်ဟာ မာဆဒါကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီစစ်ပွဲဟာလည်း အလွန်ကုန်ကျစရိတ်များခဲ့ပါတယ်။

ရောမလူမျိုးတွေဟာ ဂျူးလူမျိုးတွေကို အလွန်စိတ်ကုန်နေကြပါပြီ။ နောက်ဆုံး ယေရုရှလင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့အခါ လူတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီမြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ဟာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ခရစ်ယာန်တွေဟာ မုန်းတီးခြင်းခံနေရတဲ့ ဂျူးလူမျိုးတွေနဲ့ မတူကြောင်း ပြသချင်လာကြပါတယ်။ ဂျူးလူမျိုးတွေကို တရားဥပဒေကို အလွန်အမင်း လိုက်နာသူတွေ၊ တင်းကျပ်သူတွေလို မြင်လာကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့က “ကျွန်တော်တို့ဟာ သခင်ဘုရား၏နေ့မှာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြတာပါ။ ယေရှုဟာ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့တာကြောင့်ပါ” လို့ ပြောလာကြပါတယ်။

အဲဒီနောက် သမ္မာကျမ်းစာအခြေခံမရှိတဲ့ အယူဝါဒတွေကို တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးလာကြပါတယ်။

ဒီအချက်ကို ကျွန်တော် ဆက်လက်သက်သေပြပါမယ်။ မဿဲ ၁၅း၉ မှာ “သူတို့သည် လူတို့၏ ပညတ်တို့ကို သွန်သင်၍ ငါ့ကို အချည်းနှီးကိုးကွယ်ကြ၏” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော် တစ်ခု ပြောချင်ပါတယ်။ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဘုရားကျောင်းတက်ခဲ့ကြတဲ့ လူတွေထဲက ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို ရောက်မယ့်သူတွေ ရှိကြမလား။

သန်းပေါင်းများစွာ ရှိပါလိမ့်မယ်။

တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဘုရားကျောင်းတက်ခဲ့ကြတဲ့ ခရစ်ယာန်သန်းပေါင်းများစွာဟာ ဒီအမှန်တရားကို မသိခဲ့ကြလို့ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို ရောက်ကြပါလိမ့်မယ်။

ဒါဆို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို ရောက်မယ့် ကျွန်တစ်ယောက်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူတွေ ရှိကြမလား။

“ရှိပါတယ်” လို့ ပြောဖို့ ခင်ဗျားတို့ စိတ်မပါကြပေမဲ့ အမှန်တရားကိုတော့ သိကြပါတယ်။ မရှိဘူးလို့ ပြောလိုက်ရင် အာဗြဟံကို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကနေ ဖယ်ထုတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ ဒါဝိဒ်နဲ့ ယာကုပ်တို့ကိုလည်း ဖယ်ထုတ်လိုက်ရပါလိမ့်မယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ မယားအများအပြား ရှိခဲ့တဲ့သူတွေထဲက ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို ရောက်မယ့်သူတွေ ရှိကြမလား။

ရှိပါတယ်။

ဘုရားသခင်ဟာ မသိနားမလည်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေကို သည်းခံတော်မူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကို သိလာတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီအမှန်တရားအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်ရပါမယ်။

အပြစ်ဆိုတာ ကောင်းတာကို သိလျက်နဲ့ မလုပ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သမ္မာကျမ်းစာကလည်း အမှန်တရားကို သိပြီးနောက် ဆက်လက်၍ အပြစ်ပြုနေမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် အပြစ်ဖြေရာယဇ် မရှိတော့ဘူးလို့ ဟေဗြဲ ၁၀း၂၆ မှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် အမှန်တရားကို သိလာပြီးတဲ့နောက် “ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း မလုပ်ဘဲ လူတွေရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်းပဲ လုပ်မယ်” လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒါဟာ အလွန်လေးနက်တဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်လာပါတယ်။

တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်း ဘယ်အချိန်မှာ စတင်ခဲ့သလဲ။

တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး အစောဆုံး တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ မှတ်တမ်းကတော့ အေဒီ ၃၂၁ ခုနှစ်မှာ ကွန်စတန်တိုင်းဧကရာဇ် ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ အမိန့်တော် ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီအမိန့်အရ တရားရုံးတွေ၊ မြို့တွင်းနေထိုင်သူတွေ၊ အလုပ်ရုံတွေဟာ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ အနားယူရမယ်လို့ ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပါတယ်။

ကွန်စတန်တိုင်းရဲ့ အမိန့်စာမှာ “နေ၏ ကြည်ညိုဖွယ်နေ့၌ တရားသူကြီးများနှင့် မြို့များတွင် နေထိုင်သူများ အနားယူကြစေ။ အလုပ်ရုံအားလုံးကိုလည်း ပိတ်ထားကြစေ” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒီမှာ “နေ၏နေ့” ဆိုတာ ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ရည်ညွှန်းတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်မှာ ထွန်းလင်းနေတဲ့ နေကို ရည်ညွှန်းတာလား။

ကောင်းကင်က နေကိုပဲ ရည်ညွှန်းတာပါ။

ကွန်စတန်တိုင်းဟာ ရောမလူမျိုးတွေ နေကို ကိုးကွယ်နေကြဆဲဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိထားပါတယ်။ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ ပထမနေ့ဖြစ်တဲ့ အဲဒီနေ့ဟာ အဲဒီကနေ နာမည်ရလာခဲ့တာပါ။

တနင်္လာနေ့ရဲ့ နာမည်က ဘယ်ကနေ ဆင်းသက်လာသလဲဆိုတာ သိကြလား။ စပိန်ဘာသာစကားမှာ တနင်္လာနေ့ကို “လူနက်စ်” လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီစကားလုံးကနေ “လူနာတစ်” ဆိုတဲ့ စကားလုံးလည်း ဆင်းသက်လာတာပါ။ အမှန်ပါပဲ။ လပြည့်တဲ့အခါ လူတွေ စိတ်မမှန်တော့ဘူးလို့ အရင်က ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။

ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ နေ့ရက်အမျိုးမျိုးကို ဂရိနဲ့ ရောမနတ်ဘုရားတွေရဲ့ နာမည်တွေအပေါ် အခြေခံပြီး အမည်ပေးခဲ့ကြပါတယ်။ တစ်နေရာရာမှာ ဗိုက်ကင်းလူမျိုးတွေရဲ့ နတ်ဘုရားနာမည်တစ်ခုလည်း ပါလာခဲ့ပါတယ်။

ကြာသပတေးနေ့ဟာ သော်နတ်ဘုရားရဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကတော့ အိုဒင်နတ်ဘုရားရဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

သောကြာနေ့က ဖရီးဒါနတ်ဘုရားရဲ့နေ့၊ စနေနေ့ကတော့ စေတန်နတ်ဘုရားရဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ နေ့ရက်တွေကို ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ အယူမှားနတ်ဘုရားတွေရဲ့ နာမည်တွေအတိုင်း အမည်ပေးခဲ့ကြတာပါ။

ကွန်စတန်တိုင်းရဲ့ အမိန့်စာမှာ “နေ၏ ကြည်ညိုဖွယ်နေ့၌ တရားသူကြီးများနှင့် မြို့များတွင် နေထိုင်သူများ အနားယူကြစေ။ အလုပ်ရုံအားလုံးကိုလည်း ပိတ်ထားကြစေ” လို့ ဆိုထားပါတယ်။

အဲဒီနေ့ကို ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့လို သတ်မှတ်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ လယ်သမားတွေကိုတော့ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဆိတ်တွေကို နို့ညှစ်ဖို့နဲ့ လယ်ယာအလုပ်တွေ လုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုထားခဲ့ပါတယ်။

ချာ့ချ်ဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို သန့်ရှင်းတဲ့နေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တာဟာ အဓိကအားဖြင့် အဲဒီနေ့ဟာ နေကို ကိုးကွယ်တဲ့ အပတ်စဉ်ပွဲနေ့ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ လူတွေ အစဉ်အလာအရ နှစ်သက်နေကြတဲ့ အယူမှားပွဲတော်တွေကို ချာ့ချ်က လက်ခံယူပြီး ခရစ်ယာန်အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာဟာ ခရစ်ယာန်မူဝါဒတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီအကြောင်းကို အာသာ ဝီဂယ်လ်က သူ့ရဲ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခရစ်ယာန်ဘာသာအတွင်းရှိ အယူမှားဝါဒ ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှာ ရေးသားထားပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်ကို ရေးသားသူဟာ ကျွန်တော်တို့အသင်းတော်က အသင်းသား မဟုတ်ပါဘူး။ သမိုင်းအကြောင်းကို ရေးသားထားတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ထပ် ဥပမာတစ်ခုလည်း ရှိပါတယ်။ သူတို့ဟာ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကိုလည်း ခွင့်ပြုလာကြပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ “အယူမှားသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ရုပ်တုတွေကို အရမ်းနှစ်သက်ကြတယ်” လို့ ပြောကြလို့ပါပဲ။

သူတို့မှာ ဗီးနပ်စ်၊ အေသီနာ၊ မာကျူရီ၊ အပိုလို၊ ဂျူပီတာ စတဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ရုပ်တုတွေ ရှိကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က “မာရိ၊ ပေတရု၊ ယာကုပ်၊ ယောဟန်” ဆိုတဲ့ ခရစ်ယာန်နာမည်တွေကို ပေးပြီး အဲဒီရုပ်တုတွေကို ဆက်လက်ထားရှိလာကြပါတယ်။

“သူတို့အနေနဲ့ ခရစ်ယာန်ဘာသာထဲကို ပြောင်းလဲဝင်ရောက်ဖို့ ပိုလွယ်ကူသွားအောင် လုပ်ပေးကြရအောင်။ အရာအားလုံးကို လွယ်ကူအောင် လုပ်ပေးချင်တယ်” လို့ ပြောခဲ့ကြပါတယ်။

အသင်းတော်ထဲကို လူတွေ ဝင်လာဖို့ လွယ်ကူစေချင်တဲ့အတွက် အလျှော့ပေးလိုက်ကြတာပါ။

နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ဟာ သမ္မာကျမ်းစာအရ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်လာကြပါတယ်။ အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တွေက “တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ပွဲခံကြမယ်” လို့ ပြောလာကြပါတယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် အယူမှားသူတွေ အသင်းတော်ထဲကို ဝင်လာဖို့ ပိုမိုဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဥပုသ်နေ့မှာတော့ အစာရှောင်ကြမယ်လို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြပါတယ်။

သတ္တမနေ့မှာ အစာရှောင်ပြီး ပထမနေ့မှာ ပွဲခံစားသောက်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်နေ့ကို ပိုနှစ်သက်ကြမလဲ။

အဲဒီလိုနဲ့ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ ဥပုသ်နေ့ဟာ လူအများကြားမှာ အလွန်လူကြိုက်နည်းလာခဲ့ပါတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ “ဒါဟာ ဂျူးလူမျိုးတို့ရဲ့ ဥပုသ်နေ့ပဲ” လို့ ပြောကြတယ်။ နောက်တော့ “တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ပွဲခံစားသောက်ကြမယ်” လို့ ပြောလာကြပါတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ဥပုသ်နေ့ကို စွန့်လွှတ်လာခဲ့ကြပါတယ်။

ဆဲလ်မန်က ငါးရာစုအတွင်းမှာ ကွန်စတန်တီနိုပယ်လို မြို့တွေက အသင်းတော်အများစုဟာ ဥပုသ်နေ့နဲ့ ပထမနေ့ နှစ်ရက်စလုံးမှာ စုဝေးခဲ့ကြပြီး စနေနေ့ညမှာလည်း ဝတ်ပြုအစည်းအဝေး ပြုလုပ်ခဲ့ကြတယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရောမနဲ့ အလက်ဇန္ဒြီးယားမြို့တွေမှာတော့ စနေနေ့ညနဲ့ ပထမနေ့မှာသာ စုဝေးကြပြီး ဥပုသ်နေ့မှာ စုဝေးခြင်းကို ရပ်တန့်လာခဲ့ကြပါတယ်။

သမိုင်းကြောင်းကို လိုက်လံလေ့လာကြည့်မယ်ဆိုရင် အသင်းတော်ဖခင်တွေကလည်း ဒီပြောင်းလဲမှုဟာ တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး ယေရှုရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေ၊ တမန်တော်တွေရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ဖော်ပြကြပါတယ်။

အဲဒါဟာ လူတွေ ဖန်တီးထားတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ လူတွေဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေကနေ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားခဲ့ကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးသောကာလမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေဆီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသင့်ပါတယ်။

အခု သမိုင်းထဲက ကိုးကားချက်တချို့ကို ပြပါမယ်။

ဒါကတော့ ကက်သလစ်စွယ်စုံကျမ်း အတွဲ ၄ ထဲက ကိုးကားချက်ပါ။

“အသင်းတော်သည် အနားယူရာနေ့ကို ဂျူးတို့၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သော ရက်သတ္တပတ်၏ သတ္တမနေ့မှ ပထမနေ့သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် တတိယပညတ်တော်ကို သခင်ဘုရား၏နေ့ဖြစ်သော တနင်္ဂနွေနေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းရန် ရည်ညွှန်းစေခဲ့သည်” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒီဓာတ်ပုံကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရိုက်ခဲ့တာပါ။ ဆက်ကရာမန်တိုမြို့မှာရှိတဲ့ ကက်သလစ်ဘုရားကျောင်းတစ်ခုရှေ့မှာ ကျောက်တုံးပေါ် ထွင်းထုထားတဲ့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးရဲ့ ပုံတူ ဖြစ်ပါတယ်။

သေချာကြည့်မယ်ဆိုရင် ဓာတ်ပုံရိုက်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ပုံရိပ်ကိုတောင် ကျောက်တုံးပေါ်မှာ ပြန်ဟပ်နေတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် တီရှပ်ဝတ်ထားတဲ့ပုံကိုလည်း မြင်နိုင်ပါတယ်။

ဒီပုံကို ကျွန်တော် အနည်းငယ် ချဲ့ကြည့်ထားပါတယ်။ ဒီမှာ တစ်ခု သတိထားစေချင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပညတ်တော်စာရင်းထဲမှာ ဒုတိယပညတ်တော် မပါပါဘူး။

ဒုတိယပညတ်တော်ဖြစ်တဲ့ ရုပ်တုကို မကိုးကွယ်ရဆိုတဲ့ ပညတ်တော်ကို လုံးဝဖယ်ရှားထားပါတယ်။ “ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အချည်းနှီးမမြွက်ဆိုရ” ဆိုတဲ့ ပညတ်တော်ကိုတော့ ဒုတိယပညတ်တော်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒါဟာ တတိယပညတ်တော် ဖြစ်သင့်တာပါ။

သူတို့ဟာ စတုတ္ထပညတ်တော်ကို တတိယပညတ်တော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ထားကြပါတယ်။

ပြီးတော့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးဆိုတဲ့ အရေအတွက်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ဖို့အတွက် ဆယ်ခုမြောက်ပညတ်တော်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ကြပါတယ်။

“သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို မတပ်မက်ရ” လို့ မဆိုတော့ဘဲ “ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူ၏ မယားကို မတပ်မက်ရ”၊ “ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူ၏ အိမ်ကို မတပ်မက်ရ” လို့ ခွဲခြားဖော်ပြထားပါတယ်။

အဲဒီလိုဆိုရင် ပညတ်တော် ဆယ့်သုံးပါး ဖြစ်သွားသင့်တာပေါ့။ သူတစ်ပါးရဲ့ မြည်းကိုလည်း မတပ်မက်ရဆိုပြီး နောက်ထပ်တစ်ခု ထပ်ခွဲသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ပညတ်တော်ဆယ်ပါးဆိုတဲ့ အရေအတွက်ကိုပဲ ဆက်ထိန်းထားချင်ခဲ့ကြတာပါ။

သမ္မာကျမ်းစာမှာ သားရဲတန်ခိုးဟာ အချိန်ကာလနဲ့ ပညတ်တရားကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြံစည်လိမ့်မယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ သူတို့ဟာ အဲဒီလို ပြောင်းလဲခဲ့ကြတာပါပဲ။

တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းတဲ့ အသင်းတော်တွေက ဘာပြောကြသလဲ။

မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဆက်ပြီး နားထောင်ပေးကြပါဦး။ အခု တချို့စာတွေကို ဖတ်ပြတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တခြားအသင်းတော်တွေ၊ ကျမ်းပညာရှင်တွေ၊ တရားဝင်ထုတ်ပြန်ချက်တွေထဲက ကိုးကားချက်တွေကို ဖတ်ပြပါမယ်။ အဲဒီအသင်းတော်တွေကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်ဆိုတာ သိထားကြကြောင်း ခင်ဗျားတို့ မြင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ပထမဆုံး နှစ်ခြင်းအသင်းတော်ရဲ့ လက်စွဲစာအုပ်ထဲက ကိုးကားချက်ပါ။

“ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်ကို သတ္တမနေ့မှ ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့် ကျမ်းစာအထောက်အထား မရှိပါ။”

အတော်လေး ရှင်းလင်းပါတယ်။ ကျမ်းစာအထောက်အထား မရှိပါဘူး။

နောက်ထပ် နှစ်ခြင်းအသင်းတော်ရဲ့ ရှင်းလင်းချက်စာအုပ်တစ်အုပ်လည်း ရှိပါတယ်။ ဝီလျံ အိုဝင် ကာဗာ ရေးသားထားတဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်၏ သခင်ဘုရား၏နေ့ ဆိုတဲ့ စာအုပ်ပါ။

“ဂျူးတို့၏ သတ္တမနေ့ဥပုသ်နေ့မှ ခရစ်ယာန်တို့၏ ပထမနေ့စောင့်ထိန်းမှုသို့ တရားဝင် သို့မဟုတ် အခွင့်အာဏာရှိသော ပြောင်းလဲမှုမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ပါ။”

အဲဒီလို ပြောင်းလဲမှုမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။

ခရစ်တော်၏အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ အလက်ဇန္ဒား ကမ်းဘဲလ်ကလည်း “သခင်ဘုရား၏နေ့ကို သတ္တမနေ့မှ ပထမနေ့သို့ ပြောင်းလဲခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် မယုံကြည်ပါ” လို့ ပြောထားပါတယ်။

နောက်တစ်ခုက ကက်သလစ်အသင်းတော်ပါ။ ကာဒီနယ် ဂျိမ်းစ် ဂစ်ဘွန်စ် ရေးသားထားတဲ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘိုးဘေးများ၏ ယုံကြည်ခြင်း ဆိုတဲ့ စာအုပ်ထဲက ကိုးကားချက် ဖြစ်ပါတယ်။

“ကမ္ဘာဦးကျမ်းမှ ဗျာဒိတ်ကျမ်းအထိ သမ္မာကျမ်းစာကို ဖတ်ကြည့်ပါ။ တနင်္ဂနွေနေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းရန် ခွင့်ပြုထားသော စာကြောင်းတစ်ကြောင်းမျှပင် သင်တွေ့ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော် မပေါ်ပေါက်မီ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်ကတည်းက ကက်သလစ်အသင်းတော်သည် မိမိ၏ ဘုရားပေးတာဝန်အာဏာကို အခြေခံ၍ စနေနေ့မှ တနင်္ဂနွေနေ့သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။”

သူတို့ဟာ အဲဒီလိုပြောင်းလဲခဲ့ကြောင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံထားကြပါတယ်။

နောက်ထပ် ဒီစာကိုလည်း သတိထားဖတ်ကြည့်ပါ။

“ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သော စနေနေ့ကို တနင်္ဂနွေနေ့၊ သခင်ဘုရား၏နေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်းသည် ကျမ်းစာအခွင့်အာဏာအပေါ် အခြေခံခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသင်းတော်၏ မိမိကိုယ်ကို အာဏာရှိသည်ဟု ယူဆခြင်းအပေါ် အခြေခံခဲ့သည်။”

နောက်ဆုံးစာကြောင်းကိုလည်း သတိထားကြည့်ပါ။

“သမ္မာကျမ်းစာကို မိမိတို့၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အာဏာအဖြစ် ယူဆသူများသည် ယုတ္တိအရ သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများ ဖြစ်လာပြီး စနေနေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းသင့်သည်။”

အာမင်။

သူတို့ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံထားကြတာပါ။ အဲဒီလို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံထားတာကို ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားပါတယ်။

နောက်ထပ် ကက်သလစ်အသင်းတော်ဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုစာတမ်းတစ်ခု၊ ၁၉၉၅ ခုနှစ်က စိန့်ကက်သရင်း ကက်သလစ်ဘုရားကျောင်း၊ စိန့်ကလဲယား ဘူလီဗတ်က ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ စာတမ်းလည်း ရှိပါတယ်။

အင်္ဂလီကန်အသင်းတော်ရဲ့ ကိုးကားချက်တစ်ခုလည်း ရှိပါတယ်။

“ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့ကို စောင့်ထိန်းရမည်ဟု သမ္မာကျမ်းစာထဲမှာ ဘယ်နေရာ၌ မိန့်မှာထားသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သတ္တမနေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် ပညတ်ထားခြင်းခံရသော်လည်း ပထမနေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် မည်သည့်နေရာ၌မျှ ပညတ်ထားခြင်း မရှိပါ။ သတ္တမနေ့အစား ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့ကို သန့်ရှင်းသောနေ့အဖြစ် စောင့်ထိန်းရခြင်းမှာ အသင်းတော်က ထိုသို့ပြုရန် သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

သူတို့က အဲဒါဟာ အသင်းတော်ဖခင်တွေ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ပြောကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး။

ဘုရားသခင်က “သင်တို့ ကြိုက်တဲ့နေ့ကို ရွေးချယ်ကြပါ။ ငါက အဲဒီနေ့ကို ကောင်းချီးပေးမယ်” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့သလား။

ဒါမှမဟုတ် “ငါ့နေ့ကို စောင့်ထိန်းကြလော့” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့သလား။

ဘုရားသခင်က မိမိ၏နေ့ဟာ ဘယ်နေ့ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ပြောပြထားပါတယ်။ အဲဒါဟာ ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

အီပစ်ကော့ပယ်အသင်းတော်ရဲ့ ခရစ်ယာန်အယူဝါဒလက်စွဲစာအုပ်မှာလည်း “အနားယူရာနေ့ကို စနေနေ့မှ တနင်္ဂနွေနေ့သို့ ပြောင်းလဲရန် ဓမ္မသစ်ကျမ်းထဲမှာ ပညတ်တော်တစ်ခုခု ရှိသလား” လို့ မေးထားပြီး “မရှိပါ” လို့ ဖြေထားပါတယ်။

မက်သဒစ်အသင်းတော်က ဓမ္မပညာရှင် ဖရန်ကလင် အာရ် ဟားရစ်ကလည်း တနင်္ဂနွေနေ့အကြောင်းကို ပြောရာမှာ “ခရစ်ယာန်တွေဟာ အဲဒီနေ့ကို စောင့်ထိန်းရမယ်လို့ ပြောထားတဲ့ ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်မျှ မရှိပါ” လို့ ရေးသားထားပါတယ်။

ရောမဩဝါဒစာ ၁၄ မှာ တမန်တော်ပေါလု ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

အခု ရောမဩဝါဒစာ ၁၄ မှာ တမန်တော်ပေါလု ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်။

ဥပုသ်နေ့အမှန်တရားကို သိလာတဲ့အခါ တချို့လူတွေက “နေပါဦး။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဘယ်နေ့ကိုမှ စောင့်ထိန်းဖို့ မလိုတော့ဘူးမဟုတ်လား” လို့ ပြောကြပါတယ်။

အဲဒီလိုပြောတဲ့အခါ သူတို့ဟာ ကျမ်းချက်နှစ်ချက်ကိုပဲ ချက်ချင်း ကိုးကားကြပါတယ်။ အဲဒါက ရောမဩဝါဒစာ ၁၄ နဲ့ ကောလောသဲဩဝါဒစာ ၂ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီကျမ်းချက်တွေကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ ကြောက်စရာမလိုပါဘူး။ အခု အမြန်လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။

ရောမဩဝါဒစာ ၁၄း၅-၆ မှာ ပေါလုက ဒီလို ပြောထားပါတယ်။

“လူတစ်ယောက်သည် တစ်နေ့ကို အခြားနေ့ထက် သာ၍မြတ်သည်ဟု မှတ်တတ်၏။ အခြားတစ်ယောက်မူကား နေ့ရက်အပေါင်းတို့ကို တူညီသည်ဟု မှတ်တတ်၏။ လူတိုင်း မိမိစိတ်ထဲ၌ အပြည့်အဝ ယုံကြည်စိတ်ချလျက် ရှိစေ။”

ဒါဆို “ခင်ဗျားက တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းချင်ရင် စောင့်ထိန်းပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ စနေနေ့ကို စောင့်ထိန်းမယ်” လို့ ဆိုလိုတာလား။

ကျွန်တော်ကတော့ တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းတဲ့ သင်းအုပ်ဆရာတစ်ယောက်က သူ့အသင်းသားတွေရှေ့မှာ ရပ်ပြီး “ခင်ဗျားတို့ ကြိုက်တဲ့နေ့ကို စောင့်ထိန်းကြပါ” လို့ ပြောတာမျိုး မကြားဖူးသေးပါဘူး။

“ခင်ဗျားတို့ ဥပုသ်နေ့ကို သွားစောင့်ထိန်းချင်ရင်လည်း ရပါတယ်” လို့လည်း မပြောကြပါဘူး။

တချို့တော့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုဆိုရင် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဝတ်ပြုတဲ့ အသင်းတော်တချို့ဟာ တစ်ပတ်မှာ နှစ်ရက် ဝတ်ပြုအစည်းအဝေးတွေ ပြုလုပ်လာကြပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အသင်းသားတွေထဲမှာ မေးခွန်းတွေ မေးလာသူတွေ ပိုများလာကြလို့ပါ။ သူတို့ဟာ အံ့ဖွယ်အချက်အလက်များ အစီအစဉ်တွေကို ကြည့်ရှုနေကြတာကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော့်ကို “ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အတွက် ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖြစ်စေတယ်” လို့ ပြောခဲ့တဲ့ သင်းအုပ်ဆရာတစ်ယောက်ကိုလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကျမ်းချက်က ဂျူးလူမျိုးတွေရဲ့ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်ချက်တွေကို ပြောနေတာပါ။ ဥပမာ၊ ပသခါပွဲကို စောင့်ထိန်းချင်တယ်ဆိုရင် စောင့်ထိန်းနိုင်ပါတယ်။ နှစ်စဉ်ပွဲတော်တွေကို အလွန်ဂရုတစိုက် စောင့်ထိန်းလေ့ရှိတဲ့ ဂျူးလူမျိုးတွေအကြောင်းကို ပေါလုက ပြောနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူက “အဲဒီနေ့ကို စောင့်ထိန်းချင်ရင် သခင်ဘုရားအတွက် စောင့်ထိန်းပါ။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း မဖြစ်မနေ စောင့်ထိန်းခိုင်းတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့” လို့ ဆိုလိုတာပါ။

ခရစ်ယာန်တွေကို ကျွန်တော်လည်း ဒီလို ပြောလေ့ရှိပါတယ်။ တချို့လူတွေက “ကျွန်တော်တို့ ခရစ္စမတ်ပွဲ ကျင်းပသင့်သလား” လို့ မေးကြပါတယ်။

ကျွန်တော်က “ဘုရားသခင်က သားတော်ကို ပေးတော်မူခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်ကို အောက်မေ့ချင်တယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း မဖြစ်မနေ ကျင်းပခိုင်းတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့။ အဲဒီပွဲကို ကျင်းပရမယ်လို့ ပြောထားတဲ့ ကျမ်းစာပညတ်တော် မရှိပါဘူး။ ကျင်းပမယ်ဆိုရင်လည်း နတ်ဆိုးပုံပြင်တွေ၊ ဆန်တာကလော့စ်အတွက် မကျင်းပပါနဲ့။ ယေရှု ဒီလောကထဲကို ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် ကျင်းပပါ” လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကိုယ်ဘာလုပ်ချင်သလဲဆိုတာက ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ပါပဲ။

ကျွန်တော်ကတော့ ဒီကျမ်းချက်ကို အဲဒီလို နားလည်အသုံးပြုပါတယ်။

ဒါဆို ဥပုသ်နေ့နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘုရားသခင်က “ဥပုသ်နေ့ကို ချိုးဖောက်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းခေတ်မှာ ကျွန်ုပ် ကျောက်ခဲနဲ့ ပစ်သတ်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းချင်ရင် စောင့်ထိန်းပါ။ မစောင့်ထိန်းချင်လည်း ရပါတယ်” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့မလား။

အဲဒါဟာ အရင်ဘုရားသခင်နဲ့ တူညီတဲ့ဘုရားသခင်ပဲလား။

မဟုတ်ပါဘူး။

ဥပုသ်နေ့ဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။ အပြစ်ဆိုတာ ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

“နေ့ရက်ကို စောင့်ထိန်းသောသူသည် သခင်ဘုရားအတွက် စောင့်ထိန်း၏။ နေ့ရက်ကို မစောင့်ထိန်းသောသူသည်လည်း သခင်ဘုရားအတွက် မစောင့်ထိန်း” ဆိုတဲ့ စကားကိုလည်း အဲဒီအခြေအနေမှာ နားလည်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကောလောသဲဩဝါဒစာ ၂း၁၄-၁၆ က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

အခု ဒီကျမ်းချက်ကိုလည်း အမြန်ကြည့်ကြရအောင်။ ကျွန်တော် ဖတ်ပြပါမယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သမ္မာကျမ်းစာထဲမှာလည်း ဖွင့်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ စကားလုံးတွေကို သေချာနားထောင်စေချင်ပါတယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီအကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့ကို မေးလာနိုင်ပါတယ်။

“ငါတို့တဘက်၌ ဆန့်ကျင်လျက်ရှိသော စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသည့် စာတမ်းကို ပယ်ဖျက်တော်မူ၍ ငါတို့အလယ်မှ ပယ်ရှားကာ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ရိုက်ထားတော်မူပြီ။ အထွတ်အမြတ်အာဏာပိုင်များနှင့် အာဏာစက်များကို လက်နက်ဖြုတ်သိမ်းတော်မူပြီး လူအများရှေ့မှာ အရှက်ခွဲကာ အောင်ပွဲခံတော်မူပြီ” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒီမှာ “ငါတို့တဘက်၌ ဆန့်ကျင်လျက်ရှိသော စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသည့် စာတမ်း” ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို သတိထားကြည့်ပါ။

အဲဒီစာတမ်းဟာ ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့အရာ၊ ငါတို့နဲ့ မကိုက်ညီတဲ့အရာ ဖြစ်ပါတယ်။

ပေါလုက “လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသော စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို ပယ်ဖျက်တော်မူပြီ” လို့ ပြောတဲ့အခါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၃၃း၈ ကို ကြည့်ကြရအောင်။

“မောရှေ၏လက်ဖြင့် ပေးထားသော ပညတ်တရားတစ်ခုလုံး၊ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် ပညတ်ချက်များအတိုင်း ငါမှာထားသမျှတို့ကို သူတို့သည် သတိပြု၍ ကျင့်ဆောင်ကြစေ” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ ဒီမှာ ပညတ်တရားနှစ်မျိုး ရှိပါတယ်။

ပထမတစ်မျိုးက ပညတ်တော်ဆယ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်တစ်မျိုးက မောရှေကတစ်ဆင့် ပေးထားတဲ့ စည်းမျဉ်းထုံးဖွဲ့ချက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ရေးသားပေးခဲ့ပါတယ်။ စည်းမျဉ်းထုံးဖွဲ့ချက်တွေကိုတော့ မောရှေက လက်ရေးနဲ့ ရေးသားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီကွာခြားချက်ကို သတိထားပါ။

ကောလောသဲဩဝါဒစာမှာ ပေါလု ပြောနေတဲ့အရာက အဲဒီစည်းမျဉ်းထုံးဖွဲ့ချက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။

တရားဟောရာကျမ်း ၄း၁၃ မှာလည်း ဒီလို ဖော်ပြထားပါတယ်။

“ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ပဋိညာဉ်တော်ကို သင်တို့အား ကြားပြောတော်မူ၍ ကျင့်စေခြင်းငှာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ပေးတော်မူ၏။”

ရှင်းလင်းတယ်မဟုတ်လား။

ပြီးတော့ အဲဒီပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်မှာ ရေးသားတော်မူခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအပြင် ထာဝရဘုရားက အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကိုလည်း သင်တို့စောင့်ထိန်းရမယ့် ပညတ်ထုံးဖွဲ့ချက်တွေနဲ့ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်တွေကို သင်ကြားပေးဖို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအရာတွေဟာ သင်တို့ ဝင်ရောက်ပိုင်ဆိုင်ရမယ့်ပြည်မှာ စောင့်ထိန်းရမယ့် စည်းမျဉ်းထုံးဖွဲ့ချက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီထုံးဖွဲ့ချက်တွေကို လူတစ်ယောက်ရဲ့လက်နဲ့ စာရွက်ပေါ်မှာ ရေးသားခဲ့တာပါ။

ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၂း၁၈ မှာလည်း မောရှေကတစ်ဆင့် ပေးထားတဲ့ ပညတ်တရားအားလုံးကို စောင့်ထိန်းဖို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနဲ့ မောရှေရဲ့ ပညတ်တရားဟာ သီးခြားကွဲပြားတဲ့ ပညတ်တရားနှစ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ကလည်း အဲဒီနှစ်မျိုးကို သီးခြားခွဲထားတော်မူခဲ့ပါတယ်။

ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ကြည့်ကြရအောင်။ အဲဒီသေတ္တာထဲမှာ ဘာတွေ ထည့်ထားသလဲ။

ပညတ်တော်ဆယ်ပါးပါ။

ဒါဆို စည်းမျဉ်းထုံးဖွဲ့ချက်တွေကရော ဘယ်မှာရှိသလဲ။

“ဤပညတ်တရားစာအုပ်ကို ယူ၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာဘေးမှာ ထားကြလော့။ သင်တို့တဘက်၌ သက်သေဖြစ်စေခြင်းငှာ ထိုနေရာ၌ ရှိစေ” လို့ မိန့်ထားပါတယ်။

အဲဒီစာအုပ်ကို ပဋိညာဉ်သေတ္တာရဲ့ အပြင်ဘက်၊ ဘေးမှာ ထားရှိခဲ့တာပါ။

ဒါကြောင့် ပေါလုက “ငါတို့တဘက်၌ ဆန့်ကျင်လျက်ရှိသော လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသည့် စည်းမျဉ်းထုံးဖွဲ့ချက်တွေကို ပယ်ဖျက်တော်မူပြီ” လို့ ပြောတဲ့အခါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။

ဒါဆို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခဲ့တာ ဘာလဲ။

ပညတ်တော်ဆယ်ပါးလား။

ဒါမှမဟုတ် သမ္မာကျမ်းစာထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့တွေပါလား။

ကောလောသဲဩဝါဒစာ ၂း၁၆-၁၇ ကို ကြည့်ကြရအောင်။

“ထို့ကြောင့် အစားအသောက်၌ဖြစ်စေ၊ သောက်စရာ၌ဖြစ်စေ၊ ပွဲနေ့၌ဖြစ်စေ၊ လဆန်းနေ့၌ဖြစ်စေ၊ ဥပုသ်နေ့တို့၌ဖြစ်စေ သင်တို့ကို အဘယ်သူမျှ မစီရင်စေနှင့်” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒီမှာ “ဥပုသ်နေ့တို့” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သတိထားပါ။ အများကိန်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဥပုသ်နေ့တွေပါ။

အဲဒီနောက် ပေါလုက ဘယ်လိုဥပုသ်နေ့တွေကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာကို ဆက်လက်ဖော်ပြထားပါတယ်။

“ထိုအရာတို့သည် နောင်လာလတ္တံ့သောအရာတို့၏ အရိပ်ဖြစ်ကြ၏။ အမှန်အကန်ဖြစ်သောအရာမူကား ခရစ်တော်၏အရာ ဖြစ်၏” လို့ ဆိုထားပါတယ်။

အပြစ်ဝင်လာပြီးနောက် သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့ ဥပုသ်နေ့တချို့ ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့တွေဟာ နှစ်စဉ်ကျင်းပရတဲ့ ပွဲတော်နေ့တွေ ဖြစ်ပြီး ခရစ်တော် ကြွလာမယ့်အကြောင်းကို ကြိုတင်အရိပ်ပြနေတဲ့နေ့တွေ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီနေ့တွေကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ပယ်ဖျက်ခဲ့တာပါ။

အဲဒါတွေဟာ မောရှေရဲ့လက်ရေးနဲ့ ရေးသားထားတဲ့ စည်းမျဉ်းထုံးဖွဲ့ချက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဖန်ဆင်းခြင်းကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ဥပုသ်နေ့ကိုတော့ မဆိုလိုပါဘူး။

သမ္မာကျမ်းစာက ကောင်းကင်သစ်နဲ့ မြေကြီးသစ်မှာလည်း အဲဒီဥပုသ်နေ့ကို ဆက်လက်စောင့်ထိန်းကြမယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ “ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့မှ တစ်နေ့တစ်နေ့သို့ လူအပေါင်းတို့သည် ငါ့ရှေ့မှာ ကိုးကွယ်ခြင်းငှာ လာကြလိမ့်မည်” လို့ ဆိုထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် ပေါလု ပြောနေတဲ့အရာဟာ နှစ်စဉ်ကျင်းပတဲ့ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့တွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်ဟာ မနေ့ညက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုမိုနားလည်စေဖို့အတွက် ဒီကျမ်းချက်တွေကို ပြန်လည်လေ့လာခဲ့ပါတယ်။ ပရိုတက်စတင့် ကျမ်းပညာရှင်တွေ ရေးသားထားတဲ့ ရှင်းလင်းချက်တွေကိုလည်း လိုက်လံဖတ်ရှုခဲ့ပါတယ်။

မက်သယူး ဟင်နရီ၊ အဒမ် ကလတ်ခ်၊ ဂျွန် ဂီးလ်၊ ဂျေမီဆန်၊ ဖော့ဆက်၊ ဘရောင်းနဲ့ စပါဂျင်တို့ရဲ့ ရှင်းလင်းချက်တွေကိုလည်း ကြည့်နိုင်ပါတယ်။

သူတို့အားလုံးက လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ပယ်ဖျက်ခဲ့တဲ့ ဥပုသ်နေ့တွေဟာ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့တွေ ဖြစ်တယ်လို့ နားလည်ထားကြပါတယ်။

မကြာသေးခင်ကမှ ပညာရှင်တချို့က ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခဲ့တယ်လို့ ပြောလာကြတာပါ။ ပရိုတက်စတင့် ပျူရစ်တန်ခေတ်က ကျမ်းပညာရှင်တွေထဲမှာ အဲဒီလို ယုံကြည်သူ မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ဒီအယူအဆဟာ နောက်ပိုင်းမှ ဝင်ရောက်လာတဲ့ မှားယွင်းတဲ့ သွန်သင်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးသောကာလမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်း

ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှာ နောက်ဆုံးသောကာလရောက်တဲ့အခါ ဘုရားသခင်ရဲ့ လူတွေဟာ ကိုယ်တော်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေကို စောင့်ထိန်းကြမယ်လို့ ဖော်ပြထားသလား။

ဒါဆို ကျွန်တော် ဒီအကြောင်းကို ဘာကြောင့် ဟောပြောနေတာလဲ။

ယေရှု ပြန်ကြွလာတော်မူမယ့်အချိန် မတိုင်မီမှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ နိုးကြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးရဲ့ သတင်းစကားဟာ လူတွေကို ဖန်ဆင်းရှင်ထံ ပြန်လည်ဦးလှည့်ဖို့ ခေါ်ဖိတ်နေပါတယ်။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။

“ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြလော့” လို့ ခေါ်ဖိတ်ထားပါတယ်။

ဒါဆို ဖန်ဆင်းရှင်ကို အောက်မေ့ချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်တော်က အဲဒီအတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားခဲ့တဲ့နေ့ကိုလည်း အောက်မေ့ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂း၁၇ မှာ ဒီလို ဖော်ပြထားပါတယ်။

“နဂါးသည် မိန်းမကို အမျက်ထွက်၍ သူ၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ယေရှု၏ သက်သေခံတော်မူချက်ကို ကိုင်စွဲသောသူတို့နှင့် စစ်တိုက်ခြင်းငှာ သွား၏။”

နောက်တစ်နေရာမှာလည်း “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို ကျင့်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ ထိုသူတို့သည် အသက်ပင်သို့ ဝင်စားပိုင်ခွင့်ရ၍ မြို့တံခါးတို့မှတစ်ဆင့် ဝင်ရကြလိမ့်မည်” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဟေဗြဲ ၅း၉ မှာလည်း “စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်တော်မူပြီးမှ ကိုယ်တော်ကို နားထောင်သောသူအပေါင်းတို့အဖို့ ထာဝရကယ်တင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်တော်မူ၏” လို့ ဆိုထားပါတယ်။

မြောက်အမေရိကတစ်ဝန်းမှာ မီးရထားလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာလည်း မီးရထားလမ်း ရှိပါတယ်။ ဝတ်ပြုအစည်းအဝေး လုပ်နေတုန်း အပြင်မှာ မီးရထားဖြတ်သွားတဲ့ အသံကို ကြားဖူးကြလား။ အပြင်ဘက်မှာ မီးရထားလမ်း ရှိပါတယ်။

အဲဒီမီးရထားလမ်းတွေရဲ့ အကျယ် ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ သိကြသလား။

လေးပေ၊ ရှစ်လက်မခွဲ ရှိပါတယ်။

မြောက်အမေရိကတစ်ဝန်းမှာ မီးရထားလမ်းတွေကို အဲဒီအကျယ်အတိုင်း တူညီအောင် တည်ဆောက်ထားရပါတယ်။ မဟုတ်ရင် မီးရထားတွေဟာ သံလမ်းပေါ်မှာ မကိုက်ညီတော့ပါဘူး။

ဒါဆို ဘာကြောင့် လေးပေ၊ ရှစ်လက်မခွဲ ဖြစ်နေရတာလဲ။

အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ မီးရထားတွေ စတင်တည်ဆောက်တဲ့အခါ လှည်းတွေ ထုတ်လုပ်ရာမှာ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ပုံစံခွက်တွေနဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ အသုံးပြုခဲ့ကြလို့ပါ။

ဒါဆို အမေရိကန်နိုင်ငံက လှည်းတွေရဲ့ ဘီးနှစ်ဘီးကြား အကွာအဝေးက ဘာကြောင့် လေးပေ၊ ရှစ်လက်မခွဲ ဖြစ်နေရတာလဲ။

အင်္ဂလန်နိုင်ငံက လူတွေ အမေရိကန်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့အသုံးပြုခဲ့တဲ့ လှည်းတွေရဲ့ အရွယ်အစားက အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်နေလို့ပါ။ သူတို့ဟာ အင်္ဂလန်က လှည်းတွေရဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ တချို့လှည်းတွေကိုလည်း အင်္ဂလန်ကနေ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် အားလုံးဟာ အဲဒီအရွယ်အစားအတိုင်း လှည်းတွေကို တည်ဆောက်လာကြပါတယ်။

ဒါဆို အင်္ဂလန်နိုင်ငံက လှည်းတွေရဲ့ အရွယ်အစားက ဘာကြောင့် အဲဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။

ဥရောပနိုင်ငံတွေက လှည်းတွေအားလုံး အဲဒီအရွယ်အစား ဖြစ်နေလို့ပါ။

ဒါဆို ဥရောပနိုင်ငံတွေက လှည်းတွေဟာ ဘာကြောင့် လေးပေ၊ ရှစ်လက်မခွဲ အကွာအဝေး ဖြစ်နေရတာလဲ။

အဲဒီအရွယ်အစား မထားဘူးဆိုရင် လှည်းဘီးတွေဟာ ဥရောပနိုင်ငံတွေရဲ့ အဓိကလမ်းမကြီးတွေမှာ ရှိတဲ့ ကျောက်လမ်းကြောင်းတွေထဲကို အံမဝင်တော့လို့ပါ။ ဘီးတွေဟာ အဲဒီကျောက်လမ်းကြောင်းတွေနဲ့ မကြာခဏ တိုက်မိပြီး ကျိုးပဲ့ပျက်စီးတတ်ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအတိုင်းအတာကို သတ်မှတ်ခဲ့ကြတာပါ။

တကယ်တော့ မီးရထားအတွက် အဲဒီအရွယ်အစားဟာ သိပ်မကောင်းပါဘူး။ မီးရထားဘီးတွေကို ပိုကျယ်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ပိုကောင်းမှာပါ။ အဲဒီလိုဆိုရင် မီးရထားတွေဟာ လမ်းကွေ့တွေမှာ အရှိန်များလို့ တိမ်းမှောက်နိုင်ခြေ ပိုနည်းသွားပါလိမ့်မယ်။

မကြာသေးခင်က မီးရထားတစ်စင်း လမ်းချော်တိမ်းမှောက်သွားတာ မကြားလိုက်ကြဘူးလား။ အင်္ဂလန်မှာလား၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဝါရှင်တန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာကို ကြားဖူးကြမှာပါ။

ဒါဆို လမ်းပေါ်က ကျောက်ကြောင်းတွေဟာ ဘာကြောင့် အဲဒီအရွယ်အစား ဖြစ်နေရတာလဲ။

ရောမလူမျိုးတွေက အဲဒီလမ်းတွေကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ စစ်ရထားတွေမှာလည်း ဘီးနှစ်ဘီးကြား အကွာအဝေးဟာ လေးပေ၊ ရှစ်လက်မခွဲ ဖြစ်နေလို့ပါ။

ဒါဆို ရောမစစ်ရထားတွေရဲ့ ဘီးတွေဟာ ဘာကြောင့် အဲဒီအကျယ်အတိုင်း ဖြစ်နေရတာလဲ။

စစ်ရထားကို ဆွဲတဲ့ မြင်းနှစ်ကောင်ရဲ့ နောက်ပိုင်းအကျယ်နဲ့ ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်ထားခဲ့ကြလို့ပါ။

ဒါကြောင့် မြောက်အမေရိကတစ်ဝန်းက မီးရထားလမ်းတွေဟာ မြင်းနှစ်ကောင်ရဲ့ နောက်ပိုင်းအကျယ်အတိုင်း သတ်မှတ်ထားတာ ဖြစ်နေပါတယ်။

တစ်ခုခုကို အစွဲအလမ်းဖြစ်သွားပြီဆိုရင် ပြောင်းလဲဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ စိတ်ဝင်စားစရာပါပဲ။

အခု အဲဒီအရွယ်အစားကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်ဆိုရင် တရုတ်နဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံတို့မှာ ကျည်ဆန်ရထားတွေ ရှိနေတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ သူတို့ဟာ ကျည်ဆန်ရထားနည်းပညာမှာ ကျွန်တော်တို့ထက် ရှေ့ရောက်နေကြပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ။

သူတို့ဟာ ရောမစစ်ရထားတွေရဲ့ အရွယ်အစားကို လိုက်နာဖို့ မလိုအပ်ခဲ့ကြလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ထက် ပိုမြန်မြန် တိုးတက်လာနိုင်ခဲ့ကြတာပါ။

အဲဒီလိုပဲ ဘုရားသခင်ကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို ကိုယ်တော်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေကို ဆက်လက်နာခံစေချင်ပါတယ်။

ယေရှုက မဿဲ ၇း၂၁ မှာ ဒီလို မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

“သခင်၊ သခင်ဟု ငါ့ကို လျှောက်သောသူတိုင်း ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရလိမ့်မည် မဟုတ်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်သောသူသာ ဝင်ရလိမ့်မည်။”

ဒါကြောင့် “အဲဒါကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်၊ သင်းအုပ်ဆရာဒေါက်” လို့ ပြောရုံနဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး။

ခင်ဗျားတို့ဟာ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားနာသူတွေပဲ ဖြစ်နေမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသူတွေ ဖြစ်ကြမှာလား။

ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်က ဘာလဲ။

“အကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းငှာ အကျွန်ုပ်နှစ်သက်ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏တရားသည် အကျွန်ုပ်နှလုံးထဲ၌ ရှိပါ၏” လို့ ဆာလံကျမ်းမှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တရားဟာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပေါ်မှာ အခြေခံထားပါတယ်။

ပထမပညတ်တော်လေးပါးဟာ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးပညတ်တော်ခြောက်ပါးကတော့ ကိုယ့်အိမ်နီးချင်း၊ လူသားချင်းကို ချစ်ခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။

ပညတ်တရားတစ်ခုလုံးကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ အနှစ်ချုပ်နိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့က ဘုရားသခင်ကို ချစ်တယ်ဆိုရင် ယေရှု မိန့်တော်မူခဲ့သလို “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို သခင်၊ သခင်ဟု ခေါ်ကြသော်လည်း ငါမိန့်တော်မူသောအရာတို့ကို မကျင့်ကြသနည်း” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးရပါမယ်။

ကိုယ်တော်က “သင်တို့သည် ငါ့ကို ချစ်လျှင် ငါ့ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ကြလော့” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

ကိုယ်တော်ဟာ ကျွန်တော်တို့ကို နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားနာသူတွေအဖြစ်ပဲ ရှိနေစေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ်တော်က “ပင်ပန်း၍ ဝန်လေးသောသူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် သင်တို့အား ငြိမ်ဝပ်ခြင်းကို ပေးမည်” လို့ ဖိတ်ခေါ်တော်မူပါတယ်။

ကိုယ်တော်ဟာ ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီငြိမ်ဝပ်ခြင်းကို ရရှိစေချင်ပါတယ်။

နိဂုံးမချုပ်ခင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဖတ်ပြချင်ပါတယ်။ “ငါ့ထမ်းပိုးကို တင်၍ ငါ့ထံမှာ သင်ယူကြလော့။ သင်တို့စိတ်ဝိညာဉ်သည် ငြိမ်ဝပ်ခြင်းကို ရလိမ့်မည်” လို့ မိန့်တော်မူထားပါတယ်။

ဥပုသ်နေ့ရဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းကလည်း အဲဒီငြိမ်ဝပ်ခြင်းကို ခံစားပျော်မွေ့ဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ကောက်ကွေ့နေတဲ့ နွားကလေးရဲ့ လမ်းကြောင်း

“ကောက်ကွေ့နေတဲ့ နွားကလေးရဲ့ လမ်းကြောင်း” ဆိုတဲ့ ကဗျာကို ကြားဖူးကြသလား။

တစ်နေ့မှာ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးတစ်ခုထဲကနေ နွားကလေးတစ်ကောင်ဟာ အိမ်ကို ပြန်သွားခဲ့တယ်။ နွားကလေးတွေ သွားလေ့ရှိသလိုပဲ သူလည်း လမ်းလျှောက်သွားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူသွားခဲ့တဲ့လမ်းက တစ်ဖက်တစ်ချက်ကို ကွေ့ကောက်ပြီး မညီမညာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ နွားကလေးတွေ သွားလေ့ရှိတဲ့အတိုင်း လမ်းက ကောက်ကွေ့နေခဲ့တာပါ။

အဲဒီအချိန်ကစပြီး နှစ်ပေါင်းသုံးရာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ အဲဒီနွားကလေးလည်း သေဆုံးသွားပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူချန်ထားခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းကတော့ ကျန်ရှိနေဆဲပါပဲ။ ဒီနေရာမှာပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ပုံပြင် စတင်လာတာပါ။

နောက်တစ်နေ့မှာ အဲဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း တစ်ကောင်တည်းသော ခွေးတစ်ကောင် လျှောက်သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ သိုးထိန်းသိုးတစ်ကောင်ကလည်း အဲဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း တောင်ကြားတွေ၊ တောင်ကုန်းတွေကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တယ်။ သူ့နောက်မှာ သိုးအုပ်ကြီးတစ်အုပ်လည်း လိုက်ပါလာခဲ့တယ်။ သိုးထိန်းသိုးတွေဟာ အမြဲတမ်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်လေ့ရှိကြတာပါ။

အဲဒီနေ့ကစပြီး တောအုပ်ထဲမှာရှိတဲ့ တောင်ကုန်းတွေ၊ မြက်ခင်းပြင်တွေအကြား လမ်းတစ်လမ်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ လူတွေ အများကြီး အဲဒီလမ်းအတိုင်း ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် သွားလာခဲ့ကြတယ်။ လမ်းကွေ့တွေမှာ ရှောင်တိမ်းကြတယ်၊ ကွေ့ကြတယ်၊ လှည့်ပတ်သွားကြတယ်။ အဲဒီလမ်းက အလွန်ကောက်ကွေ့နေတာကြောင့် တချို့လူတွေက စိတ်ဆိုးပြီး မကျေမနပ် ပြောဆိုကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ အဲဒီလမ်းအတိုင်းပဲ ဆက်လျှောက်နေကြတယ်။ နွားကလေးရဲ့ ပထမဆုံးလမ်းကြောင်းကို လှောင်မရယ်ကြပါနဲ့။ အဲဒီနွားကလေးဟာ လမ်းလျှောက်တဲ့အခါ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်နေခဲ့လို့ သူတို့အားလုံးဟာ အဲဒီကောက်ကွေ့တဲ့လမ်းအတိုင်း လိုက်သွားခဲ့ကြတာပါ။

အဲဒီလိုနဲ့ တောအုပ်ထဲက လမ်းကလေးဟာ တစ်ဖက်တစ်ချက်ကို ကွေ့ကောက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် လှည့်ပတ်နေတဲ့ လမ်းတစ်လမ်း ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

နောက်တော့ အဲဒီကောက်ကွေ့နေတဲ့ လမ်းဟာ လမ်းမကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ မြင်းတွေက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ဆွဲပြီး နေပူပူအောက်မှာ ပင်ပန်းစွာ သွားလာခဲ့ကြရတယ်။ တစ်မိုင်သွားရမယ့် ခရီးကို လမ်းကွေ့ကောက်နေတာကြောင့် သုံးမိုင်လောက် သွားခဲ့ရပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ရာစုနှစ်တစ်ခုခွဲလောက်အထိ လူတွေဟာ အဲဒီနွားကလေး လျှောက်ခဲ့တဲ့ ခြေရာတွေအတိုင်း လိုက်လျှောက်ခဲ့ကြတယ်။

နှစ်တွေဟာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီလမ်းဟာ ရွာလမ်းတစ်လမ်း ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက် လူတွေ သတိမထားမိခင်မှာပဲ မြို့ကြီးတစ်မြို့ရဲ့ လူစည်ကားတဲ့ အဓိကလမ်းမကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီလမ်းဟာ ကျော်ကြားတဲ့ မြို့ကြီးတစ်မြို့ရဲ့ အလယ်ဗဟိုလမ်း ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ လူတွေဟာ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ့ငါးဆယ်လောက်အထိ အဲဒီနွားကလေးရဲ့ ခြေရာတွေအတိုင်း လိုက်လျှောက်နေကြဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နေ့စဉ် လူတစ်သိန်းလောက်ဟာ အဲဒီနွားကလေး ကွေ့ကောက်သွားခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားလာနေကြတယ်။ အဲဒီလမ်းကွေ့ကောက်တဲ့ လမ်းကြောင်းဟာ တိုက်ကြီးတစ်တိုက်လုံးရဲ့ သွားလာရေးလမ်းကြောင်း ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးရာလောက်က သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ နွားကလေးတစ်ကောင်ရဲ့ နောက်ကို လူတစ်သိန်းလောက် နေ့စဉ် လိုက်နေကြတာပါ။

သူတို့ဟာ အဲဒီနွားကလေးရဲ့ ကောက်ကွေ့နေတဲ့လမ်းကို ဆက်လက်လိုက်လျှောက်နေကြပြီး တစ်နေ့ကို အချိန်အများကြီး ဆုံးရှုံးနေကြပါတယ်။

အကြောင်းကတော့ လူတွေဟာ ရှေးကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို အလွန်အမင်း လေးစားတတ်ကြလို့ပါပဲ။

ဒီပုံပြင်ထဲမှာ သင်ခန်းစာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ တရားဟောဖို့ ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသူတစ်ယောက် ဖြစ်လို့ ဒီသင်ခန်းစာကို ပြောပြချင်ပါတယ်။

လူတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ နွားကလေးရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း မျက်စိမှိတ်ပြီး လိုက်လျှောက်တတ်ကြပါတယ်။ မနက်ကနေ ညအထိ အလုပ်လုပ်ကြပြီး အခြားသူတွေ လုပ်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။

သူတို့ဟာ လူအများ လျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်ကြတယ်။ အဝင်အထွက်၊ အရှေ့အနောက်၊ ဟိုဘက်ဒီဘက် သွားလာနေကြပြီး အခြားသူတွေ လုပ်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်နေကြပါတယ်။

သူတို့ဟာ အဲဒီလမ်းကို သန့်ရှင်းတဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခုလို သတ်မှတ်ထားကြပြီး တစ်သက်လုံး အဲဒီလမ်းအတိုင်းပဲ သွားလာနေကြပါတယ်။

ရှေးဦးခေတ်က နွားကလေးကို မြင်ခဲ့တဲ့ တောအုပ်ထဲက နတ်ဘုရားအိုကြီးတွေကတော့ အဲဒီအဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောနေကြမှာပါပဲ။

နားလည်ကြလား။

အစပိုင်းမှာ နွားကလေးတစ်ကောင်ဟာ တောအုပ်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့တယ်။ နောက်တော့ ခွေးတစ်ကောင်က လိုက်သွားတယ်။ ပြီးတော့ သိုးတွေက လိုက်သွားတယ်။ နောက်ဆုံး လူတွေပါ လိုက်သွားကြတယ်။

အကြောင်းကတော့ လူတွေဟာ တစ်ယောက်ယောက် လျှောက်ထားပြီးသား လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်ရတာ ပိုလွယ်ကူတယ်လို့ ထင်ကြလို့ပါပဲ။

အဲဒီလိုနဲ့ လူတိုင်းဟာ အဲဒီကောက်ကွေ့နေတဲ့လမ်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်လာကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီလမ်းကို ခင်းပြီး လမ်းမကြီးတစ်ခု ဖြစ်အောင်တောင် လုပ်လိုက်ကြပါတယ်။

အသင်းတော်မှာလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့တာလားဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ လူတွေဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေကို လိုက်နာမယ့်အစား လူတွေရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို လိုက်နာနေကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါဆို သခင်ဘုရားက ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလုပ်စေချင်သလဲ။

“ဒါပေမဲ့ သခင်ဘုရား၊ ကျွန်တော်က တခြားသူတွေနဲ့ မတူတော့ဘူး ဖြစ်သွားမှာပေါ့” လို့ ပြောကြမလား။

ယေရှုက “သင်သည် ငါ့နောက်သို့ လိုက်လျှင် အခြားသူများနှင့် မတူညီသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

ဒါဆို အသင်းတော်အားလုံးက မှားနေကြတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။

ခရစ်တော်လက်ထက်တုန်းက ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တွေကိုလည်း လူတွေက အဲဒီလိုပဲ ပြောခဲ့ကြပါတယ်။

“သူဟာ မေရှိယဖြစ်တယ်ဆိုရင် ဘာကြောင့် တခြားလူတိုင်းက သူ့ကို မယုံကြည်ကြတာလဲ” လို့ မေးခဲ့ကြပါတယ်။

သင်ဟာ သမ္မာကျမ်းစာကို အခြေခံတဲ့ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် သမ္မာကျမ်းစာအတိုင်း လိုက်လျှောက်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လိုက်နာရပါမယ်။

ဒါဆို တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ သန့်ရှင်းတဲ့နေ့လား။

မဟုတ်ပါဘူး။ အခုတော့ အဲဒီနေ့ဟာ ပုံမှန်အလုပ်လုပ်ရတဲ့ နေ့တစ်နေ့သာ ဖြစ်ပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာထဲမှာ ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပြီး သန့်ရှင်းစေတော်မူခဲ့တဲ့နေ့ဟာ တစ်နေ့တည်း ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ သတ္တမနေ့ဥပုသ်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

အာမင်။

မိတ်ဆွေတို့၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားနာသူတွေအဖြစ်ပဲ မနေကြပါနဲ့။ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသူတွေ ဖြစ်ကြပါစေ။

အာမင်။

မူရင်းလင့်

https://youtu.be/ESqrgnSbIJ0?si=Y8gTfiyxyH1uktW1

သီးခြားထားခံရခြင်း — ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို သတိပေးခဲ့သည်

 

သီးခြားထားခံရခြင်း — ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို သတိပေးခဲ့သည်

မိတ်ဆက်စကား

မိတ်ဆွေတို့အားလုံး မင်္ဂလာပါ။ 3ABN ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဉ်မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒီနေ့မှာလည်း သင့်အတွက် အားပေးမှုဖြစ်စေမယ့် တရားဒေသနာတစ်ပုဒ်ကို ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ ဒီအစီအစဉ်ကို အချိန်ပေးပြီး အတူတကွ ပါဝင်နားဆင်ပေးတဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ဒီနေ့တင်ဆက်မယ့် တရားဒေသနာရဲ့ ခေါင်းစဉ်ကတော့ “သီးခြားထားခံရခြင်း” ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်အားကိုးထားတဲ့အရာတွေ၊ မှီခိုအားထားနေတဲ့အရာတွေ အားလုံးဟာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။

ဒီနေ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ကနေ ဒီမေးခွန်းကို အဖြေရှာသွားကြမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းကို မဆွေးနွေးခင်မှာ သင့်ရဲ့ ယေရှုခရစ်တော်နဲ့ ဆက်ဆံရေးအတွက် စဉ်းစားစရာဖြစ်စေမယ့် အားပေးစကားလေးတွေကို အရင်နားဆင်ကြရအောင်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိတ်ဆွေကောင်း Tim Parton က ကျွန်တော်တို့ကို အားပေးစကားတွေ မျှဝေပေးပါလိမ့်မယ်။ သူသီချင်းဆိုပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ “သီးခြားထားခံရခြင်း” ဆိုတဲ့ တရားဒေသနာကို ဆက်လက်နားဆင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုအလယ်မှာ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုပါ

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဆရာ။

တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ စိုးရိမ်ပူပန်စရာတွေ များပြားလှတဲ့ ကာလတစ်ခုမှာ အသက်ရှင်နေကြတာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး။

ကျွန်တော် စိုးရိမ်ပူပန်နေတဲ့အခါ တမန်တော်ပေါလုကို သတိရမိတတ်ပါတယ်။ သူဟာ ထောင်ထဲမှာ အကျဉ်းချခံနေရတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်လောက်တောင် စိုးရိမ်စရာတွေ ရှိခဲ့မလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ သူ့ရဲ့နောက်တစ်ဆင့် ဘာဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မသိဘူး။ လွတ်မြောက်မလား၊ အသတ်ခံရမလားဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဖိလိပ္ပိမြို့မှာရှိတဲ့ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူတွေထံ စာရေးတဲ့အခါ သူက “အဘယ်အမှုကိုမျှ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိကြနှင့်” လို့ တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုနဲ့ ပူပန်သောကတွေဟာ လူတစ်ယောက်ကို လုံးဝလှုပ်ရှားလို့မရအောင် ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အရာတွေထဲမှာ အဆိုးရွားဆုံးအရာတွေ ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ဟာ မဖြစ်သေးတဲ့အရာတွေကို စိုးရိမ်ကြတယ်။ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ တွေးပြီး ပူပန်ကြတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ ကျန်းမာရေးပြဿနာတွေ၊ ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ စိတ်ဒုက္ခတွေ အမျိုးမျိုး ဖြစ်လာကြပါတယ်။

ပေါလုကတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို ပေးထားပါတယ်။ အရာရာ၌ ဆုတောင်းခြင်း၊ အသနားခံခြင်းတို့ကို ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ ပြုလုပ်ပြီး မိမိတို့တောင်းလျှောက်လိုသောအရာများကို ဘုရားသခင်ထံ တင်ပြကြဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် အရာအားလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံထားနိုင်ပါတယ်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် လူ့ဉာဏ်နဲ့ နားလည်လို့မရနိုင်တဲ့ ငြိမ်သက်ခြင်းကိုလည်း ရရှိလာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ သားသမီးတွေဟာ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိသူတွေ ဖြစ်ကြောင်း ပြသသင့်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင်ဟာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ခံစားနေရတယ်ဆိုရင် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားကြည့်ပါ။

သီချင်း

ထာဝရတည်မြဲသော လက်ရုံးတော်ကို မှီခိုအားထားရခြင်းမှာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၏ အဘယ်မျှပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းခြင်းပါလဲ။

ထာဝရတည်မြဲသော လက်ရုံးတော်ကို မှီခိုအားထားရခြင်းမှာ အဘယ်မျှကောင်းမြတ်သောအခွင့်အရေး၊ အဘယ်မျှငြိမ်သက်ခြင်းရှိသော အခွင့်အရေးပါလဲ။

ကျွန်ုပ်သည် ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်လျက် လုံခြုံစိတ်ချစွာ နေနိုင်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား ထာဝရတည်မြဲသော လက်ရုံးတော်ကို မှီခိုအားထားနေသောကြောင့် ဖြစ်ပါ၏။

ဆုတောင်းခြင်း

ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဘဘုရားသခင်၊ ကောင်းသောအချိန်တွေမှာသာမက ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေမှာလည်း ကိုယ်တော်ကို မှီခိုအားထားနိုင်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ချစ်လှစွာသော သခင်ဘုရား၊ အရာခပ်သိမ်းကို ကိုယ်တော်ပိုင်သိမ်းအုပ်စိုးတော်မူကြောင်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ခွန်အားမရှိတော့သလို ခံစားနေရသူတွေ၊ ကိုယ်တော်ပေးထားတဲ့ အဖိုးတန်ကတိတော်တွေကို မေ့လျော့နေသူတွေအတွက်လည်း အဘဘုရားထံ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။

ဆာလံကျမ်း ၂၉း၁၁ မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ အဖိုးတန်ကတိတော်ကို သတိရစေချင်ပါတယ်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့အား ခွန်အားပေးတော်မူ၏။ မိမိလူတို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတို့၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ သင်တို့၏အဘကို ကိုယ်စားပြုသူများ ဖြစ်ကြပါစေ။ ကိုယ်တော်က သင်တို့ကို မည်သို့သောသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသလဲဆိုတာကို သတိရပြီး ထိုအတိုင်း အသက်ရှင်ကြပါ။

ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါ။ မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်ပါ။ ခရစ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်လိုက်ကြပါ။

သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်၊ ကရုဏာတော်နဲ့ ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ဟာ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အစဉ်ရှိနေတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

လူ့ဉာဏ်နဲ့ နားလည်လို့မရနိုင်တဲ့ ကိုယ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးများနှင့် အတွေးအခေါ်များကို စောင့်ရှောက်တော်မူမည်ဆိုတဲ့ ကတိတော်အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ လူတိုင်းကိုယ့်အကျိုးကိုယ်ရှာနေကြတဲ့ ခေတ်ကာလမှာ အသက်ရှင်နေကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ နားထောင်နေသူအားလုံးကို အားပေးချင်ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်သမျှ၊ သင်တို့အပေါ် မူတည်သမျှ လူအပေါင်းတို့နှင့် အသင့်အတင့်နေကြဖို့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က သွန်သင်ထားပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အချင်းချင်း ကွဲပြားစေတဲ့ကိစ္စတွေကြောင့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်နေကြရင် လူတွေကို ခရစ်တော်ထံ ဘယ်လိုခေါ်ဆောင်နိုင်မှာလဲ။

အချင်းချင်း ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိဘဲ နေထိုင်ကြတဲ့အခါ ကမ္ဘာကြီးရှေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ သက်သေခံချက်ကို ပျက်စီးစေသလို ခရစ်တော်အတွက် အသက်ရှင်ရခြင်းရဲ့ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ဆုံးရှုံးနေကြပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖော်ဆောင်သူတွေ ဖြစ်ဖို့ ခေါ်တော်မူခြင်းခံထားရသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် မျိုးစေ့ကြဲသူတွေဟာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၏ အသီးအနှံကို ရိတ်သိမ်းကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သီချင်း

ယခုအချိန်မှာ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်ငြိမ်သက်ခြင်း၌ အနားယူလျက်ရှိပါ၏။

ယေရှု၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အေးချမ်းစွာ အနားယူလျက်ရှိပါ၏။

နေ့ရောညပါ ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးမှ လုံခြုံစိတ်ချရပြီး ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေသည် ကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံလျက်ရှိပါ၏။

ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော အံ့ဖွယ်ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်၏စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် အစဉ်အမြဲ လွှမ်းမိုးတော်မူပါစေ။

အဆုံးမရှိသော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်ကို အစဉ်လွှမ်းခြုံတော်မူပါစေ။

တရားဒေသနာမစမီ ဆုတောင်းခြင်း

ကျေးဇူးတင်ပါတယ် Tim။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းပြီး ကိုယ်တော်နှင့် စကားပြောဆိုနေထိုင်တဲ့အခါ ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိနိုင်ကြောင်း အားပေးစကားတွေအတွက် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းပါတယ်။

ယခု ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာကြဖို့ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ခေါင်းငုံ့ဆုတောင်းကြပါစို့။

ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဘဘုရားသခင်၊ ယခုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးနှင့် အတွေးအခေါ်များကို ကိုယ်တော်ထံ အာရုံစိုက်နိုင်စေတော်မူပါ။

လူ့ဉာဏ်နှင့် နားလည်၍မရနိုင်သော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိနိုင်စေတော်မူပါ။ ထိုငြိမ်သက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးများကို စောင့်ရှောက်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာကို လမ်းပြနိုင်ပါစေ။

ဤမျှလောက် ကမောက်ကမဖြစ်နေသော အချိန်ကာလ၌ မည်သည့်အရာကမျှ ကိုယ်တော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လျှောက်လှမ်းမှု၊ ဆက်ဆံရေးတို့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်ပါစေနှင့်။

ယေရှု၏နာမတော်အားဖြင့် ဆုတောင်းပါ၏။ အာမင်။

တရားဒေသနာ — သီးခြားထားခံရခြင်း

မိတ်ဆွေတို့၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်နေ့မှာ Diamond Princess အပျော်စီးသင်္ဘောကြီး စတင်ထွက်ခွာခဲ့တဲ့အချိန်က ခရီးသည်တွေဟာ တရုတ်နိုင်ငံပြင်ပမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်မှုအကြီးမားဆုံးဖြစ်ရပ်တွေထဲက တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်ဆိုတာ လုံးဝမသိခဲ့ကြပါဘူး။

ခရီးသည်တစ်ဦးမှာ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ပိုး ကူးစက်ခံထားရကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိပြီးတဲ့နောက် အဲဒီသင်္ဘောကြီးကို ဂျပန်နိုင်ငံ၊ Yokohama ဆိပ်ကမ်းမှာ ရပ်နားစေခဲ့ပါတယ်။

အသေးစိတ်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ ပြုလုပ်ပြီးတဲ့အခါ ခရီးသည် ၇၀၀ ကျော်ဟာ ကိုဗစ်-၁၉ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သင်္ဘောကြီးကို ၁၄ ရက်ကြာ သီးခြားခွဲထားခဲ့ရပါတယ်။

ဒီတရားဒေသနာတစ်လျှောက်လုံးမှာ “သီးခြားထားခံရခြင်း” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သတိထားပြီး စဉ်းစားစေချင်ပါတယ်။

သူတို့ မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့တဲ့ အပျော်စီးသင်္ဘောခရီးစဉ်ဟာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျပ်အတည်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ။

မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အသက်ရှင်နေကြပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့မရတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်က လူ့အဖွဲ့အစည်းဟာ ခိုင်မြဲမှုမရှိတဲ့ ကတိစကားတွေအပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားသလို၊ ကျွန်ုပ်တို့နေထိုင်ရာ ကမ္ဘာကြီးဟာလည်း မတည်ငြိမ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ သဲမြေပေါ်မှာ လည်ပတ်နေသလို ဖြစ်နေပါတယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် လူတွေဟာ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မသိကြတော့ပါဘူး။

ဘယ်ကို သွားရမလဲ။ ဘယ်သူ့ကို ယုံကြည်ရမလဲ။ ဘယ်သူ့စကားကို နားထောင်ရမလဲ။ ဘယ်သတင်းဌာနကို ကြည့်ရမလဲ။ ဒီလိုဒုက္ခပြဿနာတွေကို ဘယ်သမ္မတ၊ ဘယ်ဘုရင်၊ ဘယ်ခေါင်းဆောင်က ဖြေရှင်းပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ သေချာမသိကြပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြတဲ့သူတွေလည်း ရှိပါတယ်။

သူတို့က ဒါတွေဟာ လူတွေကို ကြောက်ရွံ့အောင် ခြောက်လှန့်နေတာပဲလို့ ပြောကြတယ်။ ကြောက်စိတ်တွေ ဖြစ်အောင် လုပ်နေကြတာပဲလို့ ဆိုကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သမ္မာကျမ်းစာကတော့ အဲဒါတွေကို နိမိတ်လက္ခဏာလို့ ခေါ်ပါတယ်။

ယေရှုရဲ့စကားကို မဿဲ ၁၆း၃ မှာ သတိထားကြည့်ကြပါစို့။

ယေရှုက မိန့်တော်မူခဲ့တာကတော့ -

“သင်တို့သည် မိုဃ်းကောင်းကင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်၍ မိုဃ်းလေ၏ အခြင်းအရာကို ပိုင်းခြားတတ်ကြ၏။ ကာလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကိုကား ပိုင်းခြား၍ မတတ်ကြ” ဆိုတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ဟာ နေ့စဉ်လုပ်လေ့ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ သတင်းတွေကို ကြည့်ပြီး မနက်ဖြန် ရာသီဥတု ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာ လေ့လာကြတာပါပဲ။

ကျွန်ုပ်တို့လို အမေရိကန်နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ နေထိုင်သူတွေအတွက်ဆိုရင် တစ်နေ့မှာ မိုးရွာနိုင်သလို နောက်တစ်နေ့မှာ နေသာနိုင်ပါတယ်။ ဒီဇင်ဘာလမှာ ပူနေနိုင်သလို မတ်လမှာလည်း အေးနိုင်ပါတယ်။ ရာသီဥတုဟာ အမြဲပြောင်းလဲနေပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယေရှုက အခုလို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ကာလမှာ လူတွေဟာ မနက်ဖြန် နေသာမလား၊ မိုးရွာမလားဆိုတာကိုတော့ ခန့်မှန်းနိုင်ကြပေမဲ့ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ နိမိတ်လက္ခဏာတွေကနေ ယေရှုမကြာမီ ကြွလာတော့မယ်ဆိုတာကိုတော့ မသိကြဘူးလို့ မိန့်တော်မူနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေတို့၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သေချာလေ့လာမယ်ဆိုရင် ယေရှုခရစ်တော်ဟာ မိမိပြန်လည်ကြွလာမယ့်အချိန် နီးကပ်လာပြီဆိုတာကို သက်သေထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနေကြောင်း သိနိုင်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အရာတွေကို ကြည့်ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကနေ ထွက်ခွာရမယ့်အချိန်ဟာ သိပ်မဝေးတော့ဘူးဆိုတာကို သိရှိနိုင်ပါတယ်။

အကြောင်းကတော့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲမှာ ယေရှုဟာ ဆူနာမီသတိပေးချက်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်နေသလို၊ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတစ်ဖက်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာကို သတိပေးနေတဲ့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။

၂၀၀၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၆ ရက်နေ့ကို သင်တို့ မှတ်မိကြဦးမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။

အဲဒီနေ့မှာ ပြင်းအား ၉.၁ ရှိတဲ့ ငလျင်ကြီးတစ်ခုဟာ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာတစ်လျှောက် လှုပ်ခတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ လူပေါင်း ၂၂၇,၀၀၀ ကျော်ရဲ့ အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့တဲ့ ဆူနာမီလှိုင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့ပါတယ်။

ခဏလောက် စဉ်းစားကြည့်ပါ။

ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ကိုဗစ်-၁၉ ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ ငလျင်တွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ မီးလောင်မှုတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ရေကြီးမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဆူနာမီတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဒီဇင်ဘာလ ၂၆ ရက်နေ့ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ခရစ္စမတ်နေ့ပြီး နောက်တစ်ရက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူတွေဟာ ပျော်ရွှင်စွာ အောင်ပွဲခံနေကြပြီး ဘာဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာ လုံးဝမသိခဲ့ကြပါဘူး။

ရုတ်တရက် ပစိဖိတ်ဒေသတစ်လျှောက်ကနေ အာဖရိကတိုက်အထိ ဆူနာမီလှိုင်းကြီးတွေ ဝင်ရောက်လာပြီး လူပေါင်း ၂၂၇,၀၀၀ ကျော်ရဲ့ အသက်ကို အချိန်တိုအတွင်း ဆုံးရှုံးစေခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော် အမြဲမေးမိတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။

သူတို့သာ အဲဒီနေ့ဟာ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိခဲ့ကြရင် ဘာတွေကို ကွဲပြားစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြမလဲ။

ဆူနာမီသတိပေးချက်တွေ ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ အဲဒါဟာ လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာလား။

နောဧဟာ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကြီး လာတော့မယ်ဆိုတာကို နှစ်ပေါင်း ၁၂၀ ကြာ ဟောပြောခဲ့တဲ့အချိန်မှာလည်း လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာလား။

လူတွေကတော့ ဒီလူဟာ ရူးနေပြီ။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကြီး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ကြမှာ သေချာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ နောဧဟာ သစ္စာရှိရှိ ဆက်လက်ဟောပြောခဲ့ပါတယ်။

အဲဒါဟာ လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

အကြောင်းကတော့ လုကာ ၁၇း၂၇ မှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က အခုလို ပြောထားလို့ ဖြစ်ပါတယ်။

“နောဧသည် သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်သောနေ့တိုင်အောင် လူတို့သည် စားသောက်ခြင်း၊ ထိမ်းမြားစုံဖက်ခြင်းကို ပြုကြ၏။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းသည် လာ၍ ထိုသူအပေါင်းတို့ကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းလေ၏။”

ဒါဟာ ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ရှင်နေထိုင်နေရတဲ့ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေပါပဲ။

အချိန်တိုအတွင်း လူတွေရဲ့အသက်ကို ထာဝရကာလထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပျက်နေကြပါတယ်။

သတင်းတွေကို ကြည့်နေတဲ့အခါ မြို့တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံပြီးတစ်နိုင်ငံမှာ သေဆုံးသူအရေအတွက်တွေ တိုးလာနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အချိန်မှာ လူတွေရဲ့အသက်တွေ ဆုံးရှုံးသွားကြတာကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့နေရပါတယ်။

တချို့ကတော့ ဒါဟာ လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာပဲလို့ ပြောကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေတို့၊ ဒါဟာ ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

အမှန်တကယ်တော့ ဒီအပြစ်ပြည့်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး စွဲလမ်းနေကြသူတွေဟာ သူတို့စွဲလမ်းနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ သူတို့မျက်စိရှေ့မှာပဲ ပြိုလဲပျက်စီးနေတယ်ဆိုတာကို လက်မခံနိုင်ကြတဲ့အတွက် အဲဒီသတိပေးချက်တွေကို လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာလို့ ခေါ်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကတော့ နောဧလက်ထက်ကဲ့သို့ လူသားသည် ကြွလာတော်မူမည့်အချိန်၌လည်း ဖြစ်လိမ့်မည်လို့ ပြောထားပါတယ်။

နောဧလက်ထက်မှာ လူတွေ သံသယဝင်ခဲ့ကြတယ်။ လောတလက်ထက်မှာလည်း သံသယဝင်ခဲ့ကြတယ်။ ယနေ့ခေတ်မှာလည်း လူတွေ သံသယဝင်နေကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တချို့ကတော့ သိလျက်နဲ့ မေ့လျော့နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

တမန်တော်ပေတရုရဲ့ စကားကို ၂ ပေတရု ၃း၅–၇ မှာ သတိထားကြည့်ကြပါစို့။

သူက အခုလို ပြောထားပါတယ်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ရှေးကာလ၌ မိုဃ်းကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြောင်း၊ ရေထဲမှလည်းကောင်း၊ ရေအားဖြင့်လည်းကောင်း မြေကြီးတည်ရှိခဲ့ကြောင်းကို သူတို့သည် သိလျက်နှင့် မေ့လျော့နေကြ၏။

ထိုရေကြောင့် ထိုအချိန်က ရှိခဲ့သော ကမ္ဘာကြီးသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းအားဖြင့် ပျက်စီးခဲ့ရ၏။

ယခုရှိနေသော မိုဃ်းကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့သည်လည်း ထိုနှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် တည်ရှိနေပြီး တရားစီရင်ရာနေ့တိုင်အောင်၊ ဘုရားတရားမဲ့သောသူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းနေ့တိုင်အောင် မီးဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရရန် သိုထားလျက်ရှိကြ၏။

မိတ်ဆွေတို့၊ ဒါကို စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာနေသူတွေဟာ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေကို ကြိုတင်သတိပေးနေတဲ့ အချက်ပြလက္ခဏာတွေအဖြစ် နားလည်ကြပါတယ်။

ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတွေ၊ ဆူနာမီလှိုင်းတွေ၊ လေဆင်နှာမောင်းတွေ မဖြစ်ပေါ်ခင်မှာ တိုက်ခတ်လာတတ်တဲ့ လေပြင်းငယ်တွေလိုပါပဲ။

ကောင်းကင်မှာ ပြောင်းလဲနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေကို ကြည့်ပြီး ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာကို သတိပြုမိနိုင်ကြပါတယ်။

လောတလက်ထက်မှာ လောတက သောဒုံနဲ့ ဂေါမောရမြို့တွေအပေါ် ကျရောက်လာမယ့် တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်း သူ့မိသားစုကို သတိပေးခဲ့တာကလည်း လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာပဲလား။

လုကာ ၁၇း၂၈–၂၉ မှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က အခုလို ပြောထားပါတယ်။

“လောတလက်ထက်၌ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင် လူတို့သည် စားသောက်ခြင်း၊ ဝယ်ခြင်း၊ ရောင်းခြင်း၊ စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ဆောက်လုပ်ခြင်းတို့ကို ပြုကြ၏။ လောတသည် သောဒုံမြို့မှ ထွက်သွားသောနေ့၌ မိုဃ်းကောင်းကင်မှ မီးနှင့် ကန့်တို့သည် ရွာသဖြင့် ထိုသူအပေါင်းတို့ကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းလေ၏။”

မိတ်ဆွေတို့၊ ဒါဟာ လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ မိမိကိုယ်တိုင် ဆက်လက်တည်တံ့နိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း ပြသနေတဲ့ အချက်ဖြစ်ပါတယ်။

ပျော်ရွှင်မှုတွေ ရှာဖွေရာ နေရာကြီးတွေ၊ အားကစားကွင်းကြီးတွေ၊ ညဘက်မှာလည်း လူတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကလပ်တွေ၊ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မယ့် အရာအသစ်တွေကို အမြဲရှာဖွေနေကြတဲ့ လူတွေ၊ အဆက်မပြတ် အရက်သောက်ပြီး နောက်တစ်ခွက် ထပ်ပေးပါလို့ တောင်းနေကြတဲ့သူတွေ၊ မိမိတို့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မယ့် အရာတွေကို ရှာဖွေနေကြပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဘယ်လိုပြန်ရောက်လာခဲ့မှန်းတောင် မသိကြတဲ့သူတွေကို ကြည့်လိုက်ပါ။

ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကာလတစ်ခုမှာ အသက်ရှင်နေကြပါတယ်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကလည်း သတိထားရမယ့်အချိန်ရှိခဲ့ဖူးသမျှထဲမှာ ယခုအချိန်ဟာ အရေးအကြီးဆုံးအချိန် ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောနေပါတယ်။

နောက်ဆုံးသောကာလဆိုင်ရာ သတိပေးချက်

နောက်ဆုံးသောကာလဖြစ်ရပ်များ စာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၂၊ အပိုဒ် ၆ မှာ အလွန်လေးနက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို မျှဝေပေးချင်ပါတယ်။

“ဘုရားသခင်သည် လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းများအကြောင်း လူသားတို့အား အစဉ်သတိပေးတော်မူခဲ့ပြီ။ မိမိတို့ခေတ်အတွက် ပေးထားသော သတင်းစကားကို ယုံကြည်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းအတိုင်း ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံကျင့်ဆောင်သူတို့သည် မနာခံသောသူ၊ မယုံကြည်သောသူတို့အပေါ် ကျရောက်လာသော တရားစီရင်ခြင်းများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြ၏။”

သူတို့ဟာ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြတာပါ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ၂၀၀၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၆ ရက်နေ့မှာ သင်ဟာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဆူနာမီသတိပေးချက်တွေကို ကြားခဲ့ရမယ်ဆိုရင် ကမ်းခြေတွေ၊ ရေနိမ့်ပိုင်းဒေသတွေကနေ အမြန်ထွက်ခွာပြီး မြင့်မားတဲ့နေရာတွေကို ရှာဖွေသွားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တချို့လူတွေကတော့ သူတို့ခြေအောက်မှာ မြေကြီးတုန်ခါနေတာကို ခံစားနေရပေမဲ့ ဒါဟာ သာမန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ သဲတွေ ရွေ့လျားနေတာပဲ၊ တကယ်စိုးရိမ်စရာ ဘာမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေကြပါတယ်။

ရေတွေ စတင်ကျဆင်းသွားတဲ့အချိန်မှာ လူတွေဟာ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိကြဘဲ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာထဲကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့နေရာတွေအထိ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားကြတာကို ရုပ်မြင်သံကြားမှာ ကြည့်ခဲ့ရတာကို ကျွန်တော် မှတ်မိနေပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ဟာ တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၅၀၀ မှ ၆၀၀ နှုန်းနဲ့ ရွေ့လျားလာတဲ့ လှိုင်းကြီးတွေကြောင့် မျောပါသွားခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီလှိုင်းတွေဟာ မိုင် ၆၀၀ ကျော်အကွာအဝေးကနေ ရွေ့လျားလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အနက်ဆုံးမဟုတ်တဲ့ နေရာတွေမှာတောင် လှိုင်းအမြင့်ဟာ နှစ်ပေခန့်သာ ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကမ်းခြေနားကို နီးကပ်လာတဲ့အခါ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကြီးမားလာပြီး တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၅၀၀ မှ ၆၀၀ နှုန်းအထိ ရွေ့လျားလာခဲ့ပါတယ်။

နောက်တစ်ကြိမ်မှာလည်း လူပေါင်း သိန်းနဲ့ချီပြီး အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရပါတယ်။

သတိပေးချက်တွေလား။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သတိပေးချက်တွေပါပဲ။

လူတွေကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာလား။ မဟုတ်ပါဘူး။

သခင်ဘုရား မကြာမီ ကြွလာတော့မယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြနေတဲ့ အချက်ပြလက္ခဏာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာ ရပ်ပြီး အစီအစဉ်ကို ကြည့်ရှုနားဆင်နေကြသူတွေကို လှမ်းကြည့်တဲ့အခါ သင်တို့ကို ကျွန်တော် မမြင်နိုင်ပေမဲ့ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို ထာဝရကာလကို မျက်မှောက်ပြုလျက် ဟောပြောဖို့ တာဝန်ပေးထားကြောင်း သိပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ သတိပေးချက်တွေဟာ လူသားတွေအပေါ် ကိုယ်တော်ထားရှိတဲ့ မေတ္တာတော်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး သက်သေတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ အားလုံးရင်းနှီးပြီးသား ကျမ်းချက်တစ်ခုကို သတိရကြပါစို့။

ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်လိုအဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပျက်နေပါစေ၊ လူအသက်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးနေကြရပါစေ၊ သခင်ဘုရားရဲ့ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်ထားရှိတဲ့ မေတ္တာတော်ဟာ မပြောင်းလဲပါဘူး။

ယောဟန် ၃း၁၆ မှာ အခုလို ဖော်ပြထားပါတယ်။

“ဘုရားသခင်သည် မိမိ၌ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို စွန့်တော်မူသည်တိုင်အောင် လောကီသားတို့ကို ချစ်တော်မူ၏။ သားတော်ကို ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်၊ ထာဝရအသက်ကို ရမည်အကြောင်းတည်း။”

ဒါဟာ သခင်ဘုရား ကျွန်ုပ်တို့ကို ပေးသနားလိုတဲ့အရာ ဖြစ်ပါတယ်။ ထာဝရအသက်ပါပဲ။

သို့သော် တချို့လူတွေကတော့ နောက်ထပ် စီးကရက်တစ်လိပ်၊ နောက်ထပ် ရုပ်ရှင်တစ်ကား၊ နောက်ထပ် ကလပ်တစ်ခု၊ နောက်ထပ် တီထွင်မှုတစ်ခု စသဖြင့် အမြဲပြောင်းလဲနေတဲ့ အရာတွေထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ရှာဖွေနေကြပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က သင့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့တဲ့ အရာဟာ ယခုအခါ သင့်ကို စိတ်မလှုပ်ရှားစေနိုင်တော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေတို့၊ သင်ဟာ ယေရှုထံ မိမိအသက်တာကို အပ်နှံလိုက်တဲ့အခါ သင့်အတွက် အားပေးချင်ပါတယ်။

ခရစ်တော်၌ တည်ရှိတဲ့ တန်ခိုးတော်ဟာ အတက်အကျရှိတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် မပြောင်းလဲသလို အစဉ်အမြဲ တည်မြဲနေတဲ့ တန်ခိုးတော် ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုယ်တော်သည် မနေ့က၊ ယနေ့နှင့် နောင်ကာလအစဉ်အမြဲ တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ဖို့ အချိန်ကောင်းတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသမျှထဲမှာ ယခုအချိန်ဟာ အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်ပါတယ်။

သင့်အသက်တာကို ဘုရားသခင်ထံ ယုံကြည်အပ်နှံဖို့ အချိန်ဟာ ယခုအချိန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ယေရှုနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းဖို့ အချိန်ဟာလည်း ယခုအချိန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

လူများစွာဟာ ယေရှု၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယေရှုဟာ အဲဒီအချိန်ရောက်မှသာ သင်တို့နဲ့အတူ နေထိုင်လိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ယခုအချိန်ကတည်းက သင်တို့နဲ့အတူ အသက်ရှင်နေထိုင်လိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် အဲဒီအချိန်ရောက်မှ အသင့်ပြင်ဆင်ဖို့ မစောင့်ပါနဲ့။ အသင့်ဖြစ်နေဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ဟာ ယခုအချိန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်တစ်ဆင့် ဘာဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မသိတဲ့အခါ၊ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတစ်ဖက်မှာ ဘာတွေရှိနေမယ်ဆိုတာ မသိတဲ့အခါ အသင့်ဖြစ်နေခြင်းဟာ အကောင်းဆုံးအရာ ဖြစ်ပါတယ်။

ယေရှုထံမှ ရရှိနိုင်သော ငြိမ်သက်ခြင်း

သမ္မာကျမ်းစာက ယေရှုဟာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး လိုအပ်နေတဲ့အရာတစ်ခုကို ပေးသနားနေကြောင်း ပြောထားပါတယ်။

ယခုအချိန်မှာ လူတိုင်းဟာ အဲဒီအရာကို လိုအပ်နေကြပါတယ်။

လူတွေဟာ သီးခြားထားခံနေရပါတယ်။ ဒီအစီအစဉ်ကို ကြည့်ရှုနေကြသူတွေထဲမှာလည်း မိသားစုငယ်လေးနဲ့ အိမ်မှာနေသူတွေ၊ တစ်ယောက်တည်း အိမ်ထဲမှာ နေထိုင်နေရသူတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မဿဲ ၁၁း၂၈ မှာ ယေရှုက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖိတ်ခေါ်ထားပါတယ်။

ဒီလို မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် ဒီစကားတွေဟာ အလွန်သင့်လျော်ပါတယ်။

“ဝန်လေး၍ ပင်ပန်းသောသူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် ချမ်းသာပေးမည်။”

မိတ်ဆွေတို့၊ ခဏလောက် စဉ်းစားကြည့်ကြပါစို့။

ကိုဗစ်-၁၉ ဗိုင်းရပ်စ်ဟာ အလွန်ဆိုးရွားတဲ့အရာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်ထဲမှာ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်း၊ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးအတွက် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သတင်းစကားတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအခြေအနေကို သင်တို့နဲ့အတူ လေ့လာကြည့်ရအောင်။

ယခင်က မဖြစ်ဖူးတဲ့အတိုင်း ရုပ်ရှင်ရုံတွေ၊ ကာစီနိုရုံတွေ၊ ဘားတွေ၊ ကလပ်တွေ အားလုံး ပိတ်ထားကြပါတယ်။

သီးခြားထားခံရခြင်းပါပဲ။

ရုပ်ရှင်ရုံတွေကို သွားလို့မရတော့ဘူး။ ဘားတွေ၊ ကလပ်တွေကိုလည်း သွားလို့မရတော့ဘူး။ အားလုံး ပိတ်ထားကြပါတယ်။

ယခင်က မဖြစ်ဖူးတဲ့အတိုင်း အပန်းဖြေဥယျာဉ်တွေ၊ ဈေးဝယ်စင်တာကြီးတွေပါ ပိတ်ထားကြပါတယ်။

သီးခြားထားခံရခြင်းပါပဲ။

တချို့မြို့တွေ၊ မြို့ကြီးတွေမှာတောင် အသွားအလာကန့်သတ်ချက်တွေ၊ ညမထွက်ရအမိန့်တွေ ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဘာမှလုပ်လို့မရတော့ဘဲ အိမ်ထဲမှာပဲ နေထိုင်နေကြရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်ထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ သတင်းစကားကို ကြည့်ကြပါ။

ယခင်ကထက် လောကီအာရုံပျံ့လွင့်စေတဲ့ အရာတွေ အလွန်နည်းပါးသွားခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအတွက် လူတွေဟာ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုတွေကို ဖော်ပြနေကြပါတယ်။

ဘာကြောင့်လဲ။

ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်မြတ်နိုးနှစ်သက်ခဲ့တဲ့ အရာတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လို့ပါပဲ။

ဒါကြောင့် ယခုအချိန်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု မေးဖို့ လိုအပ်လာပါတယ်။

ဘာကြောင့်လဲ။

ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခဲ့တဲ့ အရာတွေကို သခင်ဘုရားက ဘာကြောင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖယ်ရှားခွင့်ပြုနေသလဲ။

ဘာကြောင့် ဒီအရာအားလုံးကို ခွင့်ပြုနေသလဲ။

ကျွန်ုပ်ဟာ သီးခြားထားခံနေရတဲ့အချိန်မှာတောင် ဈေးဝယ်စင်တာကို သွားလို့ရမလား။ ရုပ်ရှင်ရုံကို သွားလို့ရမလား။ အပန်းဖြေဥယျာဉ်ကို သွားလို့ရမလား။

မိတ်ဆွေတို့၊ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့်အရာတွေကို ကြိုတင်မြင်ကြည့်ကြပါ။

တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့ လှည့်ကြည့်စရာ ဘာတစ်ခုမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သခင်ဘုရားက အခုအချိန်မှာ ပြောနေတဲ့စကားကတော့ သင်တို့ ဘယ်နေရာကိုမဆို လှည့်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရမယ့်အချိန် ရှိခဲ့ဖူးသမျှထဲမှာ ယခုအချိန်ဟာ ခရစ်တော်ထံ လှည့်လာဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။

ဒီသီးခြားထားခံရတဲ့ ကာလဟာ သင်နဲ့ ယေရှုနှစ်ပါးတည်း အတူရှိနေဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေပါတယ်။

ကျွန်တော် ထပ်ပြောပါရစေ။

သင် အလုပ်သွားလို့မရတဲ့အချိန်၊ ဈေးဆိုင်ကို သွားလို့မရတဲ့အချိန်၊ အခြားလူတွေ သင့်အနားကို လာခွင့်မပြုနိုင်တဲ့အချိန်မှာ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြီးအလယ်ကနေ သခင်ဘုရားဟာ သင်နဲ့ ယေရှုနှစ်ပါးတည်း အတူရှိနေဖို့ အချိန်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေပါတယ်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို ရေးသားခဲ့သူ ရှင်ယောဟန်က ဗျာဒိတ် ၂၂း၁၇ မှာ အားပေးစကားတွေကို ဖော်ပြထားပါတယ်။

“ဝိညာဉ်တော်နှင့် မင်္ဂလာဆောင်သတို့သမီးက လာခဲ့ပါဟု ဆိုကြ၏။ ကြားသောသူကလည်း လာခဲ့ပါဟု ဆိုစေ။ ရေငတ်သောသူသည် လာခဲ့စေ။ အလိုရှိသောသူသည် အဘိုးကို မပေးဘဲ အသက်ရေကို ယူစေ။”

မိတ်ဆွေတို့၊ ဒီစကားတွေဟာ သီးခြားထားခံရခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ စကားတွေလို့တောင် ပြောနိုင်ပါတယ်။

သခင်ဘုရားက ဒီနေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောနေတာက ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ထဲမှာ နေထိုင်ဖို့အတွက် ငွေကြေးပေးစရာ မလိုဘူးဆိုတာပါပဲ။

ရုပ်ရှင်ရုံကို သွားဖို့ ငွေပေးရတယ်။ ကလပ်တွေ၊ အပန်းဖြေဥယျာဉ်တွေကို သွားဖို့လည်း ငွေပေးရပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ကျွန်တော်ပြောချင်တဲ့ စကားကို သုံးပြီးပြောရမယ်ဆိုရင် ခဏတာသာ တည်မြဲပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် အရာတစ်ခုအတွက် ငွေအမြောက်အမြား ပေးဆပ်နေကြရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သခင်ဘုရားကတော့ ယနေ့မှာ အသက်ရေရှိကြောင်း ပြောနေပါတယ်။

အဲဒီအသက်ရေကို အဘိုးအခမပေးဘဲ အခမဲ့ယူကြပါ။

ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးဟာ ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ Walmart လို ဆိုင်တွေ၊ Kroger လို ဆိုင်တွေနဲ့ အခြားဆိုင်ငယ်လေးတွေလည်း ရှိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်းရရှိနိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတဲ့ ရေတောင်မှ လူတွေ ရှာမတွေ့တော့တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်လာပါတယ်။

တချို့အခြေအနေတွေမှာ သင့်မှာ ငွေဘယ်လောက်ပဲ ရှိနေပါစေ ရေကို ဝယ်လို့တောင် မရတော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယေရှုကတော့ “လာ၍ အသက်ရေကို အဘိုးမပေးဘဲ ယူကြလော့” လို့ ပြောနေပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်တော် ဒီနေ့ ပြောချင်တာက ငွေရှိပေမဲ့ ဝယ်လို့မရတဲ့အချိန်၊ ဆိုင်တွေမှာ မရှိတော့လို့ ရှာမတွေ့တဲ့အချိန်မှာတောင် ယေရှုက ကျွန်ုပ်တို့ကို အသက်ရေကို အဘိုးမပေးဘဲ ယူကြဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေတယ်ဆိုတာပါပဲ။

ယေရှုပေးတဲ့ရေဟာ ဒီကမ္ဘာကြီးက ထုတ်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သမျှ ရေအားလုံးထက် ပိုမိုသန့်ရှင်းပါတယ်။

ဘယ်ကုမ္ပဏီက ထုတ်လုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်ပုလင်းထဲမှာ ထည့်ထားတာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။

ယေရှုပေးတဲ့ရေဟာ သင့်ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရေငတ်ပြေစေပြီး သင့်ရဲ့စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအားလုံးကို ဆေးကြောပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ယခုအချိန်ဟာ အသက်ရေကို အခမဲ့ရယူရမယ့်အချိန် ဖြစ်ပါတယ်။

သင်ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ ယေရှုတစ်ပါးတည်းသာ သင့်အတွက် လုံလောက်ကြောင်း သင်သိရှိလာပါလိမ့်မယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု မေးပါရစေ။

သင်ဟာ ဈေးဝယ်စင်တာကို လွမ်းသလောက် ယေရှုကိုလည်း လွမ်းပါသလား။

ကလပ်တွေ၊ ရုပ်ရှင်ရုံတွေကို လွမ်းသလောက် ယေရှုကိုလည်း လွမ်းပါသလား။

သင်ဟာ ဗီဒီယိုတွေ၊ Facebook နဲ့ Instagram တွေမှာ အချိန်ကုန်ဆုံးတာထက် ယေရှုနဲ့အတူ အချိန်ဖြုန်းရတာကို ပိုပြီးတန်ဖိုးထားပါသလား။

သင် နားလည်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

သခင်ဘုရားဟာ ကမ္ဘာကြီးကို ပိတ်သိမ်းနေသလို ဖြစ်နေတဲ့ ဒီအချိန်မှာ ကိုယ်တော်ကို ရှာတွေ့နိုင်သေးတဲ့အချိန်အတွင်း ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေကြဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိပေးနေပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ တစ်နေ့နေ့မှာ လူတွေဟာ ခရစ်တော်ကို ရှာဖွေကြပေမဲ့ ရှာမတွေ့နိုင်တော့တဲ့အချိန် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့ကို လောကကြီးကို လွှတ်ချပြီး ကိုယ်တော်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဖို့ ပြောနေပါတယ်။

ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက ပထမဆုံး စက်ဘီးရခဲ့တဲ့အကြောင်းကို သတိရမိပါတယ်။

ကျွန်တော်ဟာ အဲဒီအချိန်မှာ အလွန်ငယ်ရွယ်သေးတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံးစက်ဘီးဟာ ကျွန်တော့်အရပ်ထက်တောင် အများကြီး ပိုကြီးနေခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော် အဲဒီစက်ဘီးကို အတတ်နိုင်ဆုံး စီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော့်ခြေထောက်တွေ တိုနေသေးတဲ့အချိန်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ စက်ဘီးပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး ခြေနင်းကို နင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ အသံကို နောက်ကနေ ကြားနေရပါတယ်။

“လက်ကိုင်တန်းကို မြဲမြဲကိုင်ထားဖို့ မမေ့နဲ့။ အဲဒါကို ကိုင်ထားရင် မင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကြောက်လန့်သွားတဲ့အတွက် လက်ကိုင်ကို လွှတ်လိုက်မိပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ လဲကျသွားခဲ့ပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့၊ ယေရှုကလည်း ယခုအချိန်ဟာ ကိုယ်တော်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ့်အချိန် ဖြစ်ကြောင်း ပြောနေပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ခရစ်တော်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်မလွှတ်ဘူးဆိုရင် လဲကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာတော့ လောကကြီးကို ဆုပ်ကိုင်မထားကြဖို့ ပြောနေပါတယ်။

အကြောင်းကတော့ ဒီလောကကြီးဟာ ပျက်စီးသွားတော့မှာ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ အပြီးအပိုင် ပိတ်သိမ်းသွားရမှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

ကျွန်တော်ဟာ New York မြို့မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။

သတင်းတွေကို ကြည့်တဲ့အခါ New York မြို့ရဲ့ Times Square ကြီးဟာ လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့ နေရာတစ်ခုလို ဖြစ်နေကြောင်း မြင်ရတာဟာ ကျွန်တော့်ကို အမြဲအံ့အားသင့်စေပါတယ်။

အဝေးပြေးလမ်းမကြီးတွေမှာလည်း ကားတစ်စီးတောင် မရှိသလောက် ဖြစ်နေပါတယ်။

Los Angeles မှာနေတဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဆီကလည်း ဖုန်းလက်ခံရရှိခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးတို့ သူမနဲ့ စကားပြောနေချိန်မှာ သူမက အခုလို ပြောပါတယ်။

“စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ Los Angeles မြို့ရဲ့ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးတွေမှာ ကားတစ်စီးတောင် မရှိသလောက် ဖြစ်နေတယ်။ ဈေးဝယ်စင်တာတွေ ပိတ်ထားကြတယ်။ လူတွေကလည်း ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရမှာ စိုးရိမ်တဲ့အတွက် အိမ်နီးချင်းတွေနဲ့တောင် အကွာအဝေးခြားပြီး နေထိုင်နေကြတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေတို့၊ ယခုအချိန်မှာ သခင်ဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောနေတာက လောကကြီးကို လွှတ်ချထားဖို့ပါပဲ။

အကြောင်းကတော့ ဒီလောကကြီးဟာ ပျက်စီးသွားတော့မှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

 

မူရင်းလင့်

https://youtu.be/DQ28kSfMb8Q?si=E9EAGYgBieaX7pn8