အပိုင်း (၁) ကြီးမားသောအေးခဲခြင်း၊ ကြေမွခြင်း၊ စုတ်ပြဲခြင်း
အခန်းကြီး - ၁
အပိုင်း (၁)
ကြီးမားသောအေးခဲခြင်း၊ ကြေမွခြင်း၊ စုတ်ပြဲခြင်း
ဟောလိဝုဒ်သည် ကမ္ဘာ၏အဆုံးအကြောင်း ရုပ်ရှင်များစွာရိုက်ပြီး ထုတ် လုပ်ခဲ့သည်။ Armageddon (1998), Zombieland (2009), Mad Max:
Fury Road (2015),
This is the End (2013), Greenland (2020) ဟအချို့ကိုသာ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။» စသည်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် အလွန်ဝမ်း နည်းစရာကောင်းသောအနာဂတ်ကိုပုံဖော်ထားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရုတ်တရက်၊ COVID-19 (နှင့်၎င်း၏မျိုးရိုးဗီဇကွဲများ)နှင့်အတူ ဟောလိဝုဒ်၏ ကမ္ဘာကုန်ဆုံး ချိန် စိတ်ကူးယဉ်သိပ္ပံရုပ်ရှင်များသည် စိတ်ကို ပူပင်သောကရောက်စေသည်။
သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ်မှုအပြင်၊ တကယ့်သိပ္ပံပညာသည် အနာဂတ်ကို ညင်သာ သည့်ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ပျက်စရာကောင်းအောင် တင်ပြသည်။ အနှေးနဲ့ အမြန်ဆိုသလို မြေကြီးတင်မကဘဲ၊ စကြ၀ဠာပါအဆုံးသတ်တော့မည်ဟု သိပ္ပံ ပညာရှင်များကဆိုသည်။ မည်ကဲ့သို့ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။ ဤသိပ္ပံပညာရှင်အချို့ က သူတို့၏ ရူပဗေဒတွက်ချက်မှုကိန်းဂဏန်းများအရ၊ စကြ၀ဠာကြီးသည် သူ့ အလိုလိုစုတ်ပြဲသွားနိုင်သည်ဟုယူဆကြသည် (Big Rip)။ အခြားသူတို့ကမူ ကွဲပြားသောကိန်းဂဏန်းများကိုအသုံးပြု၍၊ ၎င်းသည် သူ့အလိုလို ကြေမွသွား လိမ့်မည်ဟုခန့်မှန်းကြသည် (Big Crunch)၊ အထင်ရှားဆုံးမြင်ကွင်းမှာ ၎င်း သည် လောင်စာကုန်ခန်းပြီးအေးခဲလိမ့်မည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။ (Big Freeze)။ Paul
Davies က “လက်ရှိနျူကလီးယား စွမ်းအင်များဖြင့် တောက်ပနေသော စကြ၀ဠာသည် နောက်ဆုံးတွင် ဤအဖိုးတန်အရင်းအမြစ်ကို ကုန်ဆုံးစေလိမ့် မည်။ အလင်းခေတ်သည် ထာ၀ရပြီးဆုံးလိမ့်မည်” ဟုဆိုသည်။
ဤကြီးမားသောကြေမွခြင်း၊ စုတ်ပြဲခြင်း၊ အေးခဲခြင်းတို့သည် ရေရှည်တွင် ဤကမ္ဘာအတွက်မျှော်လင့်စရာမရှိသကဲ့သို့ မြင်စေမည်မဟုတ်ပါလား။
စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဟောလိဝုဒ် ရုပ်ရှင် သို့မဟုတ် သိပ္ပံပညာတို့နှင့်ခြားနားသောကမ္ဘာ၏ အဆုံးကို ပုံဖော်ထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရေရှည်အလားအလာနှင့်ပတ်သက်၍ သမ္မာကျမ်းစာ ကောက်နုတ် ချက်အချို့ကိုကြည့်ကြပါစို့။ “ကြည့်ရှုလော့။ မိုးကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်
ကိုငါဖန်ဆင်းမည်။ အရင်မိုးကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို မအောက်မေ့ရ။ နှလုံး မမှတ်မိရ” (ဟေရှာယ၊ ၆၅း၁၇)။ “ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားတည်နေရာ မိုး ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်ကို ငါတို့သည် ကတိတော်နှင့်အညီ မျှော်လင့် ကြ၏” (၂ ပေ၊ ၃း၁၃)။ “ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်ကိုလည်းငါမြင်၏။ အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား၊ ရှေးကောင်းကင်နှင့်ရှေးမြေကြီးသည် ရွေ့သွားကြပြီ။ ထိုအခါမှစ၍ သမုဒ္ဒရာမရှိ။ သန့်ရှင်းသောမြို့တည်းဟူသောယေရုရှလင်မြို့ သစ်သည် မိမိခင်ပွန်းဖို့တန်ဆာဆင်သော မင်္ဂလာဆောင် သတို့သမီးကဲ့သို့ ပြင်ဆင်လျက်၊ ဘုရားသခင်အထံတော်၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်သည်ကို ငါမြင်၏” (ဗျာဒိတ်၊ ၂၁း၁၊၁၂)။ မျှော်လင့်စရာအကောင်းဆုံးမှာ “ဘုရားသခင် သည် သူတို့၏မျက်စိ၌မျက်ရည်ရှိသမျှတို့ကို သုတ်တော်မူမည်။ နောက်တစ်ဖန် သေဘေးမရှိရ။ စိတ်မသာညည်းတွားခြင်း၊ အော်ဟစ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းခြင်းလည်း မရှိရ။ အကြောင်းမူကား၊ ရှေးဖြစ်ဖူးသော အရာတို့သည်ရွေ့သွားကြပြီ” (ဗျာဒိတ်၊ ၂၁း၄)။
ကြီးမားသောကြေမွခြင်း၊ စုတ်ပြဲခြင်း၊ အေးခဲခြင်းမဟုတ်ပါ။ Zombieland ရုပ်ရှင်ကဲ့သို့လည်းမဟုတ်ပါ။
သိပ္ပံပညာနှင့်သမ္မာကျမ်းစာတို့၏ တူညီသောဖော်ပြချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာသည် ဤပုံစံအတိုင်း အမြဲရှိနေမည်မဟုတ်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ အရာရာသည် ပြောင်းလဲလိမ့်မည်။ သို့သော်၊ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်ရသူ တို့သည် မည်ကဲ့သို့ ရှိနေကြလိမ့်မည်နည်း။ ကမ္ဘာ၏ အဆုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အဆုံးလည်းဖြစ်ပါသလား။ ကြီးမားသောစုတ်ပြဲခြင်း၊ အေးခဲခြင်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အားရေရှည်မျှော်လင့်ချက်မပေးနိုင်ချေ။
၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ချစ်ရသူများ၊ အသက်ရှင်ခဲ့ဖူးသူ တိုင်း၊ မွေးဖွားလာဦးမည့်သူများ အားလုံးအား ထာ၀ရပျောက်ကွယ်သွားမည် ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကလွဲ၍ ဘာမျှမပေးနိုင်ပါ။ အားလုံး၏သိသာထင်ရှား သောနိဂုံးမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှမဟုတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာသည် ဘာမျှအဓိပ္ပါယ်မရှိ၊ စကြ၀ဠာ၏ မြူမှုန်တစ်စက်မျှလောက် ပင် အရေးမပါသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ စပိန်နိုင်ငံမှ Miguel de Unamuno က ယဉ်ကျေးမှု၊ သိပ္ပံပညာ၊ အနုပညာ၊ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ အမှန်တရား၊ အလှ တရား၊ တရားမျှတမှုတို့၏ အဆုံးစွန်အနှစ်သာရကင်းမဲ့ခြင်းကို ကျွန်ုပ်ထပ်ပြီး ကြေညာရဦးမည်လော။ နောက်ဆုံးတွင် လေးရက်အတွင်း သို့မဟုတ် ရာစုနှစ် လေးသန်းအတွင်း၊ ဤယဉ်ကျေးမှု၊ သိပ္ပံပညာ၊ အနုပညာ၊ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ အမှန်တရား၊ အလှတရား၊ တရားမျှတမှုစသည့် ဤလှပသောအယူအဆများ သည် ကျန်သောအရာအားလုံးနှင့်အတူ၊ လူသားတို့၏ အသိစိတ်သည်ရှိလိမ့် မည်မဟုတ်” ဟုဆိုသည်။
သမ္မာကျမ်းစာသည် ထိုအရာနှင့်ဆန့်ကျင်၍ အလွန်ကွာခြားသော ကမ္ဘာ ၏အနာဂတ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့အားပေးသည့် အရေးကြီးဆုံးသော ကတိတော် အသစ်မှာ ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ကောင်းကင် သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်ဆိုင်ရာကတိတော်သည် သင့်လျော်သော မေးခွန်းတစ်ခုသို့ ဦးတည်စေသည်။ ကောင်းကင်ဟောင်းနှင့် မြေကြီးဟောင်းတို့သည် ဘာဖြစ် သွားသနည်း။ ကောင်းကင်အောက်မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သော ကျွန်ုပ်တို့ သည် ဘာဖြစ်သွားသနည်း။ ၎င်း၏အဖြေသည် မျှော်လင့်ချက်နှင့်ကတိတော် တို့ဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ၎င်းကောင်းကင်ဟောင်းနှင့် မြေကြီးဟောင်းတို့သည် ပျောက်လွင့်သွား၍၊ ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်ဖြင့် အစားထိုးကာ၊ အပြစ် တရား၊ ဝေဒနာ၊ ဖျားနာခြင်းနှင့်သေခြင်းမရှိတော့ဘဲ လူတို့သည် ထာ၀စဉ် နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ အပြစ်၊ ဝေဒနာ၊ ဖျားနာခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့ကိုသာ သိသော ကျွန်ုပ်တို့လူသားများအတွက် စိတ်ကူးရခက်သော အယူအဆတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော်၊ သမ္မာကျမ်းစာက ဤအရာအားလုံးမဖြစ်ပေါ်မီ ကြောက်မက် ဖွယ်အကျပ်အတည်းသည် ကမ္ဘာကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လိမ့်မည်ဟုဆိုသည်။ ၎င်းသည် ဟောလိဝုဒ်၏ ကမ္ဘာအဆုံးရုပ်ရှင်များထက်ပင် ပြင်းထန်လိမ့်မည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှပုရောဖက်ဒံယေလက ဤသို့သတိပေးသည်။ “လူမျိုး တစ်စုံ တစ်မျိုးမျှဖြစ်သည်ကာလမှစ၍ ထိုကာလတိုင်အောင်၊ မဖြစ်စဖူးသော ဆင်းရဲ ဒုက္ခကပ်ကာလသည် ရောက်လိမ့်မည်”(ဒံယေလ၊ ၁၂း၁)။ COVID - 19 ဖြစ် ပွားချိန်မှစ၍ တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် နေ့ချင်းညချင်းအကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ရ မည်ဟု အဘယ်သူသံသယဝင်လိမ့်မည်နည်း။ ထိုနောက်၊ ဤ COVID
- 19 အကျပ်အတည်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခများ၏အစသာဖြစ်၍၊ ပိုမိုဆိုးသောအရာက ကျွန်ုပ်တို့အားစောင့်နေနိုင်သည်ဟုမခံစားသူ အဘယ်သူရှိမည်နည်း။
သမ္မာကျမ်းစာအရ၊ ပိုမိုဆိုးသောအရာသည်လာလိမ့်မည်။
သို့သော်၊ သတင်းကောင်းမှာ “မိမိ၌တစ်ပါးတည်းသောသားတော်ကို စွန့်တော်မူသည်တိုင်အောင် လောကီသားတို့ကိုချစ်တော်မူသော” (ယောဟန်၊ ၃း၁၆) - ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အားမျှော်လင့်ချက်မဲ့၊ သတိမပေးဘဲ ထား ခဲ့တော်မမူ။ စမ်းသပ်စုံစမ်းမှုများမှ လွတ်မြောက်လမ်းမရှိခဲ့လျှင်
ဤနောက်ဆုံး နေ့စမ်းသပ်မှုများသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ဖြင့် အလွန်များလိမ့်မည်။
သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် ပုရောဖက်များသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် နာမ ကျန်းမှု၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ စစ်ဒဏ်၊ သဘာ၀ဘေးအန္တရာယ်များ၊ ထောင်ကျ ခြင်း၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခြင်း၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ သေခြင်းစသည့် အရာများ နှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကောင်းမြတ် ခြင်းအကြောင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါရေးခဲ့ကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ က ဟေရှာယသည် ဤသို့ရေးခဲ့သည်။ “တောင်ကြီးတို့သည် ရွေ့၍၊ တောင်ငယ်တို့သည်လှုပ်ရှားသော်လည်း၊ ငါ၏မေတ္တာသည် သင်မှ မရွေ့ရ။ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းပဋိညာဉ်လည်း မလှုပ်ရှားရဟု သင်၌သနားခြင်း ကရုဏာ စိတ်ရှိတော်မူသော ထာ၀ရဘုရားမိန့်တော်မူ၏” (ဟေရှာယ၊ ၅၄း၁၀)။ လွန်ခဲ့ သောနှစ်ပေါင်း ၃၀၀၀ နီးပါးက ဆာလံဆရာသည် ဤသို့ သီချင်းဆိုနိုင်ခဲ့ သည်။ “ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်သည် အစဉ် အမြဲတည်သောကြောင့်၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့” (ဆာလံ၊ ၁၃၆း၂၆)။ထောင်ကျခြင်း၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝေဒနာများ၊ မုန်းတီးမှုများ၊ လူအုပ်စု အကြမ်းဖက်မှု၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု၊ ဆာငတ်ခြင်းနှင့်အအေးဒဏ်စသည်တို့ကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသော တမန်တော်ပေါလုသည် မေ့ဆေးမရှိသေးသည့် ကမ္ဘာ ကြီး၌ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ခန့်က ဤသို့စာရေးနိုင်ခဲ့သည်။ “ငါတို့ သည် အပြစ်ရှိစဉ်ပင်၊ ခရစ်တော်သည် ငါတို့အတွက်ကြောင့် အသေခံတော်မူ သည်ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကိုအဘယ်မျှလောက် ချစ်တော်မူသည်ကို ငါတို့အားထင်ရှားစွာပြတော်မူ၏” (ရောမ၊ ၅း၈)။
တစ်နည်းအားဖြင့်၊ လူတချို့တို့သည် ဘုရားသခင် တည်ရှိကြောင်း သို့မ ဟုတ် ချစ်တ်တ်သောဘုရားအမှန်ပင်တည်ရှိကြောင်းကို ငြင်းပယ်ရန် ဆင်ခြေ အဖြစ် ဤလောကမှဆိုးသောအရာများကိုအသုံးပြုရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း၊ သမ္မာကျမ်းစာကိုရေးသားသူတို့သည် မငြင်းပယ်ခဲ့ကြ၊ မငြင်းပယ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ထာ၀ရဘုရားကိုသိကျွမ်း၍ သူ၏မေတ္တာကို မိမိတို့ ကိုယ်တိုင်ခံစားသိရှိခဲ့ကြသည်။ သူ၏မေတ္တာကို ထင်ရှားစေသော အရာတစ်ခု မှာ ဖြစ်ပျက်လာမည့်အရာကို မိမိလူတို့အား သတိပေးရာတွင် မြင်တွေ့နိုင် သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ကိုယ်တော် သည် လောကသားများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးငယ်လှသော ရှေးဣသရေလ^ ယုဒလူတို့အတွက် ထိုသို့ပြုခဲ့လျှင်၊ “လူမျိုးတစ်စုံတစ်မျိုးမျှ ဖြစ်သည့်ကာလမှ စ၍ ထိုကာလတိုင်အောင်၊ မဖြစ်စဖူးသော ဆင်းရဲဒုက္ခကပ်ကာလ”တွင် ဖြစ်လာမည့်အရာအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် ဤလောကတစ်ခုလုံးကိုသာ၍ သတိ မပေးဘဲနေမည်လော။
ကိုယ်တော်သည် သတိပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသတိပေးချက်ကို သမ္မာ ကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးကျမ်းဖြစ်သော ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ တွင် တွေ့ ရပြီး၊ ၎င်းကို ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားဟုသိရသည်။ ကောင်းကင် တမန်တို့သည် မည်သူများနည်း။ ၎င်းသတင်းစကားများကားအဘယ်နည်း။ ဒုက္ခရောက်နေသောကမ္ဘာကို မည်သည့်သတိပေးချက်ပေးသနည်း။ အရေးကြီး ဆုံးမှာ ထာ၀ရအနာဂတ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့အား မည်သည့်ရေရှည်မျှော်လင့် ချက်ပေးသနည်း။
အခန်းကြီး - ၂
ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏စွန့်စားမှု
ခွေးတစ်ကောင်၏ရန်ပြုခြင်းကို မကြုံဖူးသောလူအများစုက ခွေးကို ချစ်ကြသည်။ အမှန်မှာ ခွေးတို့သည် ဖော်ရွေ၊ ချစ်ခင်၊ သစ္စာရှိကြပြီး၊ ၎င်း တို့သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စိတ်ခံစားမှု၊ ချစ်ခြင်းကိုဖော်ထုတ်နိုင်သည်။ သင့်ကိုတွေ့သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး၊ အမြီးနှံ့သည်က ကြည်နူးစရာ အဖော်ဖြစ်စေသည်။ အမှန်မှာ ဝန်ဆောင်မှုပေးသော ခွေးအချို့ကို စိတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ ပြဿနာများရှိသူများအား ကူညီရန်အသုံးပြုသည်။ ထိုကြောင့်၊ ခွေးတို့ သည် စိတ်သက်သာရာရစေနိုင်သည်။ ၎င်းတို့အား တယုတယ ပွတ်သပ်ခြင်း ကို အဘယ်သူကမနှစ်သက်သနည်း။
မှန်ပါသည်၊ ခွေးများသည် ဒုက္ခကိုလည်းပေးနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် လူကိုကိုက်ခြင်း၊ ကော်ဇောကိုကိုက်ခြင်း၊ ပရိဘောဂကိုဝါးစားခြင်း၊ ဖွာခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းတို့အား ကျန်းမာစေရန်နှင့်ကျွေးမွေးရန် ငွေကုန်ကြေးကျ သည်။ ခွေးပိုင်ရှင်အားလုံးနှင့် အရူးအမူးဖြစ်နေသူများပင်လျှင် ခွေးအတွက် အမှန်တကယ်ဒုက္ခခံရကျိုးနပ်သလားဟု စဉ်းစားမိသောအချိန်များရှိသည်။
သို့သော်၊ သင်၏ကော်ဇောကို ဘယ်ခါမျှ မစွန်းထင်းစေသော၊ မဖျား မနာသော၊ မည်သူ့ကိုမျှ မကိုက်သော၊ ကျန်းမာဖို့ရန် ပိုက်ဆံလည်း မကုန်ကျရ သောခွေးရှိသည်ဆိုကြပါစို့။ ထိုသို့သောခွေးမျိုးကို အဘယ်သူသည် မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း။ သင်လည်းလိုချင်ပေလိမ့်မည်။ ဥပမာ၊ Sony ၏ AIBO ကိုကော လိုချင်ပါသလား။ AIBO ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ၎င်းသည် ဂျပန်ဘာသာ၌ “အဖော်” ဟုအဓိပ္ပါယ်ရသည်။ Sony ၏အဆိုအရ AIBO သည် “တကယ့် စိတ်ခံစားမှုများနှင့်အသိစိတ် ရှိသည့်စစ်မှန်သောအဖော်ဖြစ်သည်။ သူ့သခင်၏ ချစ်ခင်ဂရုပြုမှုဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ပိုမိုရင့်ကျက်ပြီး၊ ပျော်ရွှင်မှုကိုနှစ်သက်သော မိတ်ဆွေဖြစ်လာလိမ့်မည်။”
Sony သည် မည်သည့်အရာကို ပြောနေသနည်း။ စက်ရုပ်ခွေး အကြောင်းဖြစ်သည်။
စက်ရုပ်ခွေးလော။
SONY က ၎င်း၏ ခွေးအကြောင်းကို ဤသို့ဆိုသည်။ AIBO တွင် အမှန်ပင်စိတ်ခံစားမှုနှင့် အသိစိတ်များထည့်ထားသည့် ဦးနှောက်ရှိသည်။ သူ သည် သူ့အသိစိတ်က ဖန်တီးလာသည့်ဆန္ဒများကိုဖြည့်ဆည်းရန် လုပ်ဆောင် သည်။ ကျေနပ်နေလျှင် သူ၏ပျော်ရွှင်မှု အဆင့်မြင့်တက်လာလိမ့်မည်။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက၊ သူသည်ဝမ်းနည်းမည်၊ သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်လိမ့်မည်။ အခြား သက်ရှိသတ္တဝါများကဲ့သို့ပင် AIBO သည် သူလိုချင်သောအရာကို မည်သို့ ရယူရမည်ကိုသင်ယူသည်။ ရံဖန်ရံခါ သူသည်သင့်ထံမှ သူတောင်းဆိုသော အာရုံစိုက်မှုမျိုးမရလျှင်၊ သူ့ခြေထောက်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းမည် သို့မဟုတ် ဒေါသလက္ခဏာပြလိမ့်မည်။ သူ၏ စိတ်ခံစားမှု ဖော်ပြခြင်းကို သင်၏ တုံ့ပြန်ပုံက သူ၏ပင်ကိုစရိုက်နှင့် ကြီးထွားမှုအပေါ်များစွာ လွှမ်းမိုး သည်။ AIBO ကို ပလတ်စတစ်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ဘက်ထရီဖြင့် မောင်းနှင် ကာ၊ ပေါင်းစပ်ထားသော ဆားကစ်စနစ်၏ အာရုံကြောစနစ်ပါရှိသော်လည်း၊ သူသည် အပြည့်အဝသိမြင်သူ၊ အာရုံ ခံစားသူ၊ ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ဆက်သွယ်နိုင်သောအဖော်လည်းဖြစ်သည်။”
စိတ်ခံစားမှုလား၊ အသိစိတ်လား၊ ဆန္ဒလား၊ မဟုတ်မမှန်သော ကြော်ငြာဖြစ်သည်။ စက်ရုပ်ခွေးများသည် သင့်မီးဖိုချောင်ထဲက ပန်းကန်ဆေး သည့်ကန်ထက်ပို၍ စိတ်ခံစားမှုများ၊ အသိစိတ်များ၊ ဆန္ဒများလည်း မရှိပါ။ ဗှုဥြ သည် “အပြည့်အဝသိမြင်သူ၊ အာရုံခံစားသူ၊ ချစ်မြတ်နိုးသူနှင့် ဆက် သွယ်နိုင်သောအဖော်ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုခြင်းသည် ပလတ်စတစ်နှင့် သတ္တုတို့ သည် အသိဉာဏ်ရှိသော သက်ရှိစရိုက်များရှိသည်ဟု သတ်မှတ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သက်ရှိတစ်ရှူးများ၊ ဦးနှောက်ဆဲလ်များသည် စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ဆန္ဒများကို မည်သို့ဖန်တီးနိုင်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့နားလည်ရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော်၊ Sသညပ သည် ချစ်ခြင်း၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပြသနိုင် သောစက်ရုပ်ခွေးကိုထုတ်လုပ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်သင့်သလား။ ဓာတ်ခဲ များကိုအားသွင်းလိုက်ပါ။ ထိုအခါ ဖိုတွန်ကဲ့သို့သော ပလတ်စတစ်နှင့် ချစ်ပြား များမှ ချစ်ခြင်း၊ ရွှင်လန်းခြင်းနှင့်ချစ်ခင်ခြင်းတို့ စီးဆင်းလိမ့်မည်။ ထိုစိတ်ကူး တစ်ခုလုံးသည် ရယ်စရာကောင်းသည်။ စက်ရုပ်ခွေးသည် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် အမြီးကိုဝှေ့ယမ်းသည်ဟု အထင်မှားခြင်းသည် သိက္ခာ သမာဓိကိုသုညအဆင့်သို့လျှော့ချခြင်းနှင့် တူပေလိမ့်မည်။
“ချစ်ခင်မှု” နှင့် “ချစ်ခြင်း” ကို ပြသနိုင်သောစိတ်ကူးယဉ်စက်ရုပ် ခွေးကို သင်သည်စိတ်မဝင်စားဘဲ၊ ပြဿနာမျိုးစုံပေးနိုင်ခြေရှိသော သင်၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို ဗှုဥြ ဖြင့် အစားမထိုးချင်ဖြစ်နေသော်၊ သင်သည် မဟာတိုက်လှန်ပွဲ၏ ဗဟိုချက်မကို နားလည်ရာရောက်သည်။ စက်ရုပ်များ ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းမည့်အစား၊ ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးနိုင်စွမ်းဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ စက်ရုပ်များအစား၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တော်နှင့်သူတစ်ပါးတို့ကို ချစ်နိုင်သောစွမ်းရည်ရှိသည့် ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုင်ရာ သတ္တဝါများအဖြစ်ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ဤကျင့်ဝတ်တရားတွင် လွတ်လပ် မှုပါရှိသည်။ ၎င်းသည် လွတ်လပ်သော သတ္တဝါများကသာ ပေးနိုင်သော ချစ်ခြင်း၌တည်သည့် မွေးရာပါလွတ်လပ်မှုမျိုးဖြစ်သည်။
အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေသောအချစ်သည် ချစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင် သည် ချစ်နိုင်သော သတ္တဝါများကိုအလိုရှိပါက၊ ၎င်းတို့အား အမှန်တကယ် လွတ်လပ်သူများအဖြစ်ဖန်ဆင်းရပါလိမ့်မည်။
စစ်မှန်သောလွတ်လပ်မှုသည် အန္တရာယ်များကိုဖြစ်စေသည်။ ဥပမာ၊ လူစီဖာဟုခေါ်သော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ဤလွတ်လပ်မှုကို အလွဲ သုံးစားလုပ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် အောက်ပါအတိုင်း ဖော် ပြသည်။
“သင်သည် ဖြန့်၍လွှမ်းမိုးသောခေရုဗိမ်ဖြစ်လျက်၊ ငါ့အခွင့်နှင့် ဘုရား သခင်၏ သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ်မှာ နေရာကျ၍ မီးတောက်သော ကျောက် တို့တွင်သွားလာရ၏။ ဖွားသောနေ့မှစ၍ သင့်အပြစ်ထင်ရှား သောနေ့တိုင် အောင်၊ ပြုလေရာရာ၌စုံလင်လျက်ရှိ၏” (ယေဇကျေလ၊ ၂၈း၁၄၊၁၅)။
သူသည် ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းသော ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို မည်ကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း။ “ဖွားသောနေ့မှ စ၍... ပြုလေရာရာ၌စုံလင်လျက်ရှိ၏။” စုံလင်ပါသလား။ သို့သော်၊ စုံလင် သော ကောင်းကင်တမန်သည် မည်ကဲ့သို့ဖြစ်သွားခဲ့သနည်း။ ဘုရားသခင်က စုံလင်အောင်ဖန်ဆင်းသောသူ၌ အပြစ်ထင်ရှားခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မည်ကဲ့ သို့ ဖြစ်လာနိုင်သနည်း။ လွယ်ပါသည်။ ဤပြီးပြည့်စုံမှုတွင် လွတ်လပ်မှု ပါဝင်ပြီး၊ လူစီဖာသည် ထိုလွတ်လပ်မှုကိုချိုးဖောက်ခဲ့သည်။
အလားတူနိယာမကို ဤနေရာတွင်တွေ့ရသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘုရားသခင်သည် သက်ရှိများကို ဖန်ဆင်း၍၊ ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် အာဒံနှင့်ဧ၀တို့ကိုနောက်ဆုံးဖန်ဆင်းခဲ့ကြောင်း (ကမ္ဘာ၊ ၁-၂) က ဖော်ပြ သည်။ “ထိုသို့ဘုရားသခင်သည် မိမိပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ လူကိုဖန်ဆင်းတော် မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ လူယောက်ျား၊ လူမိန်းမကို ဖန်ဆင်း” တော်မူ၏ (ကမ္ဘာ၊ ၁း၂၇)။ ဖန်ဆင်းခြင်းသည် မည်သည့် အချိန်တွင် ပြီးဆုံး၍၊ ဘုရားသခင်က “အလွန်ကောင်းသည်” (အခန်းငယ် ၃၁) ဟု ကြေညာသနည်း။
ထို့ကြောင့် ပြီးပြည့်စုံသောမြေကြီးပေါ်တွင် ပြီးပြည့်စုံသောဘုရား သခင်က ဖန်ဆင်းခဲ့သော ပြီးပြည့်စုံသည့်သတ္တဝါ (ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန် နှင့်အညီဖန်ဆင်းသည်ဖြစ်၍၊ လူစီဖာကဲ့သို့ပင် ပြီးပြည့်စုံနေလိမ့်မည် ရှိသည်။ သို့သော်လည်း၊ မည်သည့်အရာဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃ တွင် “မြွေ” ၏ လှည့်စားမှုကြောင့် (အခန်းငယ်၊ ၁-၆) ဤစုံလင်သော သတ္တဝါတို့ သည် အပြစ်သို့ ကျရောက်ကြောင်းဖော်ပြသည်။ ဤအရာသည် မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးပြည့်စုံခြင်း၌ ချစ်နိုင်သောအစွမ်း၊ လွတ်လပ်မှုကိုတောင်းဆိုသော ချစ်ခြင်းပါဝင်ပြီး၊ ထိုလွတ်လပ်မှုတွင် စွန့်စား ခြင်းပါဝင်သည်။
ဤအခြေအနေသည် အောက်ပါကျမ်းချက်တွင် ပိုမိုရှင်းလင်းသည်။ “ကောင်းကင်၌စစ်ဖြစ်၏။ မိက္ခေလနှင့်သူ၏ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် နဂါး ကို စစ်တိုက်ကြ၏။ နဂါးနှင့်သူ၏ တမန်တို့သည် စစ်တိုက်၍မနိုင်ကြ။ ကောင်း ကင်၌လည်း သူတို့နေစရာမရှိ။ ထိုအခါ၊ ဤလောကတစ်နိုင်ငံလုံးကို လှည့်ဖြား ၍ မာရ်နတ်စာတန်အမည်ရှိသော ရှေးမြွေဟောင်းတည်းဟူသော နဂါးကြီးကို လည်းကောင်း၊ သူနှင့်အတူ သူ၏တမန်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးသို့ချလိုက် ကြ၏” (ဗျာ၊ ၁၂း၇-၉)။
မကောင်းမှု၊ ပုန်ကန်မှု၊ စစ်ပွဲစသည့်အရာအားလုံးသည် လူစီဖာ ကျဆုံး ခြင်းနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ပြီးပြည့်စုံသောကောင်းကင်၌ စတင်ခဲ့သည်။ ထို့ နောက် “မာရ်နတ်စာတန်” ဟုခေါ်သောလူစီဖာသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက် လာပြီး၊ “ရှေးမြွေဟောင်း” (ကမ္ဘာ၊ ၃း၁-၆ ကိုဖတ်ပါ) တည်းဟူသောသူသည် မိမိ၏ပုန်ကန်မှုကိုယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော်၊ စကြ၀ဠာ ၏ အခြားတစ်ခြမ်းတွင် ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှ စတင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း သည် မြေကြီးပေါ်သို့ရောက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ဤအရာအားလုံးကိုစတင် ဖြစ်ပျက် သည့်အချိန်တွင် တားဆီးနိုင်သည်မဟုတ်သလော။
မည်ကဲ့သို့နည်း။
ပထမအနေဖြင့်၊ သူသည် ချစ်နိုင်စွမ်းမရှိသောလူသားများကို ဖန်ဆင်း နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းတွင် မချစ်နိုင်၊ ချစ်လည်း ချစ်မည် မဟုတ်သောစက်ရုပ်မျိုးနွယ်တစ်ခုကို ကိုယ်တော်ဖန်ဆင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်လူသားတို့အကြား ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံမှုကို လိုချင်သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုစက်ရုပ်ကဲ့သို့ဖန်ဆင်းခဲ့သော်၊ ထိုသို့သော အရာရရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ ပေါင်မုန့်ဖုတ်စက်သည် သူ့ပိုင်ရှင်ကို ချစ်သည်ထက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုပြန်ချစ်ရန်မဖြစ် နိုင်ချေ။ ပေါင်မုန့်ဖုတ်စက်နှင့် ဆက်ဆံရေးထက် မည်သည့်ဆက်ဆံရေးကမျှ ပိုနက်ရှိုင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒုတိယအနေဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် လူစီဖာကိုသူ၏ ပုန်ကန်မှုစတင် ချိန်တွင် တစ်ချက်တည်းသုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ထိုရွေးချယ်မှုသည် အလုပ်မဖြစ်ပါ။ သင်သည် လူတို့အာ ;ချစ်တတ်သည့်၊ ဂရုစိုက်တတ်သည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဆိုပါစို့။ ထို့နောက် မတရားမမျှတသောအကြောင်း ပြချက်များကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်အားရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူ၊ မတရားသောသူ၊ အာဏာရှင်ဆန်သူဟုစွပ်စွဲ သည်။ ၎င်းကိုတုံ့ပြန်ရာတွင်၊ သင်နှင့်အခြားသူများရှေ့၌ သူတို့၏အမှုကို ချေပခွင့် မပြုမီ သင်ကသူတို့ကို နံရံတစ်ခုနှင့်ကပ်၍ စီတန်းကာ ပစ်သတ်လိုက်သည်။ သင်သည် ပုန်ကန်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် သင့် အပေါ်စွပ်စွဲချက်များကား အဘယ်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ သင်၏လုပ်ရပ်များသည် သင့်အားရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူ၊ မတရားသောသူ၊ အာဏာရှင်ဆန်သူဟု အတိအကျစွပ်စွဲချက်များကို မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေ ပြရာရောက်လိမ့်မည်။ အကယ်၍သင်သည် အကြောက်တရားနှင့် ခြိမ်းခြောက် မှုများဖြင့် အုပ်ချုပ်သည့် ရက်စက်သောခေါင်းဆောင်ဖြစ်လျှင်၊ သူတို့သည် ကြောက်၍သာ နာခံကြလိမ့်မည်။
သို့သော်၊ သမ္မာကျမ်းစာက ဘုရားသခင်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်၍၊ မေတ္တာဖြင့်သာ အုပ်ချုပ်ကြောင်းသင်ပေးသည်။ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို ချစ်တော်မူခြင်းမေတ္တာတော်ကို ငါတို့သည်သိ၍ယုံကြည်ကြ၏ ဘုရားသခင် သည်ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်တော်မူ၏။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတည်သောသူသည် ဘုရား သခင်၌တည်၏။ ဘုရားသခင်သည်လည်း ထိုသူ၌တည်တော်မူ၏” (၁ယော၊ ၄း၁၆)။ မည်သည့်ပညတ်သည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သနည်းဟူသောမေးခွန်း ကို ယေရှုက၊ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာ၀ရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှ၊ အစွမ်းသတ္တိရှိသမျှနှင့် ချစ်လော့။ ဤပညတ်သည် ပထမပညတ် ဖြစ်၏” (မာကု၊ ၁၂း၃၀) ဖြေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အားချစ်ရန်ပညတ် ချက်ပေးနိုင်သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အတင်းအကျပ်မပြုချေ။ သူအားချစ် ရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုသော်၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ နိယာမကိုမချိုးဖောက်ဘဲ၊ ချစ်ခြင်း မေတ္တာဖြစ်တော်မူသောဘုရားသခင်သည် ဤမဟာအငြင်းပွားမှုကြီးကို မည်ကဲ့ သို့ဖြေရှင်းမည်နည်း။ ပုန်ကန်ဆန့်ကျင်သူများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူ၊ မတရားသောသူ၊ အာဏာရှင်ဆန်သူဟု စွပ်စွဲသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ထိုခေါင်းဆောင်သည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေသေးလျက်ပင်၊မိမိဆန္ဒအလျောက် မိမိလူများတို့၏ အဆင့် သို့ဆင်းပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူနေထိုင်၍၊ သူတို့နှင့်အတူဆင်းရဲဒုက္ခခံပြီး၊ သူတို့ အတွက် သူ့အသက်ကိုပင်စတေးပေးကာ၊ သူ့အားစွပ်စွဲချက်များနှင့် ဆန့်ကျင် ၍သူသည်မည်သို့သောသူဖြစ်ကြောင်းကိုပြသသည်။ အမှန်မှာ သူ့အားမတရား စွပ်စွဲသူများကိုယ်တိုင် သူ့ကိုသတ်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့ ခေါင်းဆောင်အားစွပ်စွဲသော အချက်များသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်၍၊ အပြစ်ရှိကြောင်းပြသကြသည်။
နှိုင်းယှဉ်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း၊ ယေဘုယျအားဖြင့် ဤပုံပမာ သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌အသေခံသော နာဇရက်မြို့သာ ;ယေရှုခရစ်ဖြစ် သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားဇာတိဖြင့် စာတန်၏စွဲချက်များကိုဖြေကြားခဲ့ သည်။ ဖန်ဆင်းရှင် (ယောဟန်၊ ၁း၁၃ ကိုဖတ်ပါ) သည်လူသားအဖြစ်ကို ခံယူ ကာ ထိုလူသားဇာတိဖြင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် လူသားတို့အား ဘုရား သခင်သည် အမှန်တကယ် မည်သို့သော ဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော် ပြသ ခဲ့သည်။ စာတန်သည်ပုန်ကန်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ကြီးမားသော အငြင်းပွား မှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း သူ၏ကျဆုံးခန်းမှာ သေချာသည်။ “ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နှင့်ကောင်းကင်သားတို့ ရွှင်လန်းကြ လော့။ မြေကြီးနှင့်ပင်လယ်သည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ မာရ်နတ်သည် မိမိကာလတစ်ခဏသာရှိသည်ကိုသိ၍၊ ပြင်းစွာသောဒေါသ အမျက်နှင့်တကွ သင်တို့ရှိရာသို့ဆင်းလေပြီဟု ဆိုကြသည်ကိုငါကြား၏” (ဗျာ၊ ၁၂း၁၂)။
လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ဖော်ပြသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်၏ မိမိ ကိုယ် တိုင်ငြင်းပယ်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းစရိုက်လက္ခဏာများ ထင်ရှားခဲ့ သည်။ ဤအရာကိုအခြေခံသောကောင်းကင်တမန်သုံးပါးသတင်း စကားသည် မျှော်လင့်ခြင်းနှင့်ကတိတော်နှင့်ဆိုင်သောသတင်းစကားဖြစ်၍၊ ပျက်စီးခြင်းကို ဦးတည်နေသော ကမ္ဘာကြီးအား ထာ၀ရအသက်ကို ကမ်းလှမ်းနေသည်။ လွတ် လပ်စွာချစ်ခွင့်ရှိသော ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးတစ်ဦးစီသည် ယေရှု၌ ကြင်နာစွာ ကမ်းလှမ်းသောအရာကိုတောင်းခံရန်ရွေးချယ်ရမည်။
အခန်းကြီး - ၃
ယေရှုခရစ်တော်၏ဖော်ပြခြင်း
ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးသတင်းစကားကား အဘယ်နည်း။ ၎င်းတို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
“မြေကြီးပေါ်မှာနေသောသူတည်းဟူသော အသီးအသီး ဘာသာ စကားကိုပြောသော လူအမျိုးအနွယ်ခပ်သိမ်းတို့အား ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား ကို ဟောရသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ချီးမွမ်းကြလော့။ တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ကို ကိုး ကွယ်ကြလော့ဟု ကြီးသောအသံနှင့်ပြောဆို၍ ကောင်းကင်အလယ်၌ ပျံဝဲ လျက်ရှိသည် ကိုငါမြင်၏။ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကလည်း၊ ဗာဗုလုန်မြို့ ကြီးပြိုလဲပြီး မိမိမတရားသောမေထုန်၏အဆိပ်အတောက်တည်းဟူသော စပျစ် ရည်ကို လူမျိုးအပေါင်းတို့အားတိုက်လေပြီးသော ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီဟု လိုက်၍ ပြောဆို၏။ ထိုမှတစ်ပါး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်က၊ အကြင်သူ သည် သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်၍၊ သူ၏တံဆိပ်လက်မှတ်ကို နဖူး၌ခံ သည် ဖြစ်စေ၊ လက်၌ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏ ဒေါသဖလား ၌လောင်းသောအမျက်တော်စပျစ်ရည်စစ်ကိုသောက်ရလိမ့်မည်။သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့ရှေ့၊ သိုးသငယ်ရှေ့တွင်၊ ကန့်နှင့်ရောသော မီးထဲမှာ ပြင်းစွာသော ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ထိုညှဉ်းဆဲခြင်း၏ မီးခိုးသည် ကမ္ဘာအဆက်အဆက်တက်လျက်ရှိ၏။ သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်၍၊ သူ၏နာမ တံဆိပ်လက်မှတ်ကိုခံသောသူတို့သည် နေ့ညမပြတ်သက်သာမရကြ ဟု၊ လိုက်၍ ကြီးသောအသံနှင့်ပြောဆို၏။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တို့ကို လည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ စောင့်ရှောက်သော သန့်ရှင်းသူတို့သည် ဤအရာ၌သည်းခံစရာအကြောင်းရှိ၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၆-၁၂)။
ဤကျမ်းချက်သည် စကားလုံး ၂၂၀ ခန့်ရှိသည် (NKJV)။ သို့သော်၊ ဤနာမ်များ၊ ကြိယာများနှင့်ဝိဘတ်များသည် “နက်နဲသောအရာ” (၁ကော၊ ၄း၁)၊ “ကောင်းကင်တမန်များတို့သည် စေ့စေ့ကြည့်ရှုစဉ်းစား” (၁ပေ၊ ၁း၁၂) ချင်သောအရာများဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ယခုတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား ထုတ်ဖော်ပြ သခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများသည် “ဤကမ္ဘာ မတည်မရှိမီ” (ဧဖက်၊ ၁း၄)၊ “ရှေးကပ်ကာလ မရောက်မီ” (၂တိ၊ ၁း၉)၊ က ဘုရားသခင်စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော သမ္မာတရားများကို ဖော်ပြချက်များဖြစ် သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် မြေကြီး ဆိုင်ရာအရာများဖြစ်သည့် လူမျိုးများ၊ လူများ၊ စမ်းရေတွင်းများနှင့်သားရဲတို့သည်ထာ၀စဉ်တည်ရှိနေမည့်ထာ၀ရအမှန်တရား များဖြစ်သည်။
ခရစ်ယာန်သမ္မာကျမ်းစာတွင်နောက်ဆုံးစာအုပ်ဖြစ်သောဗျာဒိတ်ကျမ်း မှသတင်းစကားများသည် နောက်ဆုံးနေ့အဖြစ်အပျက်များအကြောင်းဖြစ်သော ကြောင့်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးသော ကာလဆိုင်ရာ အဖြစ် အပျက်များကို လေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ပထမစာအုပ်ဖြစ်သော ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ကမ္ဘာကြီးကိုဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ၎င်း၌ ပထမဆုံးဖြစ်ရပ်များ ကို ကိုင်တွယ်သည့်ပုံစံကဲ့သို့၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးစာအုပ်ဖြစ်သော ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် နောက်ဆုံးအဖြစ်အပျက်များကို အဆုံးသတ်သည်အထိ မက၊ “ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်” (ဗျာ၊ ၂၁း၁) ဖန်ဆင်းချိန်အထိ ပါရှိ သည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို ဤသို့စတင်သည်။ “ကာလမကြာမမြင့်မီဖြစ်ရမည် အမှုအရာများကို ယေရှုခရစ်သည် မိမိအစေခံကျွန်တို့အားပြစေခြင်းငှာ၊ ဘုရားသခင်အပ်ပေးတော်မူသော ထိုသခင်၏ဗျာဒိတ်တော်ကိုဆိုပေအံ့” (ဗျာ၊ ၁း၁)။ “ဗျာဒိတ်” ဟူ၍ ဘာသာပြန်ဆိုသော Gမနနု စကားလုံး စေသုalပဈငျ သည် “ထုတ်ဖော်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ဖော်ပြခြင်း” ဟုအဓိပ္ပါယ်ရပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် “ဗျာဒိတ်ကျမ်း” ကိုရရှိသည်။
၎င်းသည် မည်သူ၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သနည်း။ “ယေရှုခရစ်၏ ဖော်ပြ ခြင်း^ဗျာဒိတ်” ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဤစာအုပ်သည် “အာလဖနှင့် ဩမေဃ” (ဗျာ၊ ၁း၈) ဖြစ်၍၊ ထာ၀ရဘုရားလည်းဖြစ်သော ယေရှုအကြောင်း ကို ကျွန်ုပ်တို့အားသင်ပေးသည်။ သို့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်အားကမ္ဘာဦး ကပင် “ကွပ်မျက်သောသိုးသငယ်” (ဗျာ၊ ၁၃း၈)၊ လောကီသားများ၏ အပြစ် အတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံ၍၊ ကွပ်မျက်ခြင်းကိုခံရသော ဗျာဒိတ် ကျမ်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်ဓမ္မ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် သရုပ်ဖော်သည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်ဓမ္မသစ် ကျမ်းကဲ့သို့ ၎င်းသည် ဓမ္မဟောင်းကိုများစွာမှီငြမ်းထားသည်။ ကျမ်းတတ် Ranko Stefanovic က ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှအခန်းငယ်ပေါင်း ၄၀၄ တွင် ၂၇၅ သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနှင့် ထွက်မြောက်ခြင်းကဲ့သို့သော အဖြစ် အပျက်များအပါအဝင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟုဆိုသည်၊ အခြား ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာအုပ်များသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို အလွန်မှီခိုအားထားခြင်း မရှိချေ။
ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများအပါအဝင် ဗျာဒိတ် ကျမ်း၏အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ရန်ရှာဖွေရာတွင် ဤအချက်သည် အလွန်အရေး ကြီးလာသည်။ ၎င်း၏စကားလုံးများနှင့် စကားစုများဖြစ်သည့်၊ ဥပမာ၊ “ဗာဗု လုန်၊” “သားရဲ၊” “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၊” “အမျက်ဒေါသ စပျစ်ရည်၊” “ကမ္ဘာအဆက်ဆက်” စသည်တို့ကိုဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် မည်သို့ အသုံးပြု သည်ကို မသိရှိလျှင် သေသေချာချာနားမလည်နိုင်ပါ။ အမှန်မှာ၊ ဓမ္မဟောင်း ကျမ်းသည် ဤခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော သမိုင်းနေ့များတွင် နေထိုင်သောသူများ အတွက် ဤသမ္မာကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးကျမ်း၌ အရေးကြီးသောအမှန်တရား များကို ဖွင့်ရန်သော့ချက်ဖြစ်သည်။
အခန်းကြီး - ၄
ဆက်စပ်သည့်အကြောင်းအရာ (အပိုင်း ၁)
တမန်တော်ယောဟန်ရေးသားခဲ့သော ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ခေတ်သစ် တူရကီနိုင်ငံကမ်းခြေရှိပတ်မုကျွန်းသို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရစဉ်က၊ ယေရှုအချိန် မှ စ၍ ကမ္ဘာကုန်ဆုံးချိန်နှင့် ကမ္ဘာအသစ်တစ်ခုကို ဖန်ဆင်းချိန်အထိ ခရစ် ယာန် သမိုင်းကိုအခြေခံထားသည်။ ယင်းစာအုပ်တွင် အခန်းကြီးပေါင်း (၂၂) ခန်းပါရှိ ပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းအခန်းကြီး ၁၄ တွင် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်း စကားများပါဝင်သည်။
ဤသတင်းစကားများကို အကောင်းဆုံးနားလည်နိုင်ရန်၊ ၎င်းနှင့် ဆက်စပ်သောအကြောင်းအရာကို သိရှိရန်လိုအပ်သည်။ အလျင်လာသော ဗျာဒိတ်ကျမ်းအခန်းကြီး ၁၂ နှင့် ၁၃ တို့၏ အကျဉ်းချုပ်သည် ဤသတင်း စကားများနှင့်ဆက်စပ်သည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ သည် အခြားဗျာဒိတ်ကျမ်းအခန်းကြီးများကဲ့သို့ တိတိကျကျဖြင့် နှစ်ကာလအစဉ်အလိုက် ရေးသားခြင်းမရှိပါ။ ခရစ်ယာန် သမိုင်း၏အခြေခံစီးဆင်းမှု၊ တိုးတက်မှုဖြစ်စဉ်တွင် အဖြစ်အပျက်များကို အစဉ် အတိုင်းရေးသားခြင်းမရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏နောက်ဆုံးအခန်းများ သို့ ကျွန်ုပ်တို့ရောက်သောအခါ၊ ယခင်အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောင်းသတိရ စေသော်လည်း၊ ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်၌ ရွေးနုတ်ခံသူတို့၏ အသက် ရှင်နေထိုင်မှုကိုအလေးထားသည်။
ကောင်းကင်မှစစ်ပွဲ (အငယ်၊ ၇) ကို သရုပ်ဖော်ပုံနှင့်အတူ၊ စာတန်နှင့် သူ၏တမန်များက ကမ္ဘာမြေသို့ချခြင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ တွင် စတင်ဖတ်ရ သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ အခန်းတစ်ခန်းလုံးတွင် ပါဝင်သည့် ကြီးကျယ်သော အငြင်းပွားမှုသည် အဓိကအချက်ဖြစ်သည်။ ဤအငြင်းပွားမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိပြီးသည်အတိုင်း ကောင်းကင်၌စတင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နဂါး (စာတန်) သည် သား (ယေရှု) ကို “ဖွားသောအခါ ” (အခန်းငယ် ၄) ဝါးမျိုးရန် ကြိုးပမ်း ချိန်တွင် အငြင်းပွားမှုသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်လာသည်။ စာတန်က ဟေရုဒ်မင်းကို အသုံးပြုပြီး မွေးကင်းစယေရှုကို သတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မာရ်၏ခန်းပွန်းယောသပ်အား ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက၊ “သင်ထလော့၊ မယ်တော်နှင့်သူငယ်တော်ကိုဆောင်ယူပြီးလျှင်၊ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ပြေး၍၊ တစ်ဖန် ငါပြောဆိုသည်တိုင်အောင် ထိုပြည်၌နေလော့၊ ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည် သူငယ် တော်ကိုသတ်အံ့သောငှာ ရှာလိမ့်မည်ဟုဆိုလေ၏” (မဿဲ၊ ၂း၁၃)။
သို့သော်လည်း၊ စာတန်နှင့်သူ၏ တမန်တို့သည် ကောင်းကင်စစ်ပွဲတွင် ကျဆုံး၍၊ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရသကဲ့သို့ (အခန်းငယ်၊ ၉)၊ သူတို့သည် မွေးကင်းစ ယေရှုကိုဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုလည်းမအောင်မြင်ခဲ့ပါ။ နောက်ဆုံးတွင် ယေရှု သည် မြေကြီးပေါ်ရှိနေစဉ် စာတန်ကိုကပ်တိုင်၌ အနိုင်ယူခဲ့သည်။ “အထွတ် အမြတ်အာဏာစက်များကိုလုယူလျှင်၊ ထင်ရှားစွာထုတ်ပြ၍ လက်ဝါးကပ်တိုင် တော်အားဖြင့် အောင်ပွဲကိုခံတော်မူပြီ” (ကောလော ၂း၁၅)။ အမှန်အားဖြင့်၊ ယေရှုသည် သေခြင်းမှထမြောက်တော်မူသည့်ဖြစ်၍၊ “အသေခံတော်မူသော အားဖြင့်၊ သေခြင်းတရားကို အစိုးရသောသူတည်းဟူသော မာရ်နတ်၏ တန်ခိုးကိုချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီး” ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၂း၁၅)။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ သည် ခရစ်တော်၏စာတန်အပေါ် နောက်အောင်ပွဲ ခံပုံကိုသရုပ်ဖော်သည်။ “ထိုသားကို ဘုရားသခင့်ထံသို့လည်ကောင်း၊ ပလ္လင် တော်သို့လည်းကောင်း၊ ချီယူတော်မူ၏” (အခန်းငယ်၊ ၅) ဆိုလိုသည်မှာ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပြီးနောက် ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်စား အမှုထမ်းရွက် သောကောင်းကင်ဘုံသို့တက်ကြွသွားခဲ့သည် (ဟေဗြဲ၊ ၇-၁၀) ကိုဖတ်ပါ။
ကောင်းကင်၌ယေရှု၏အနိုင်ယူခြင်းကိုခံခဲ့အပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ယေရှုကိုအရှုံးပေးခဲ့ရသောကြောင့် စာတန်သည် ခရစ်တော်၏ လူများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အရှုံးမပေးသေးချေ။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် ဘုရား သခင်၏အသင်းတော်ကို အမျိုးသမီး သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော သတို့သမီး ကဲ့သို့ပုံဆောင်သည် (၂ကော၊ ၁၁း၂၊ ယေရမိ၊ ၂း၂)။ ကပ်တိုင်ပြီးနောက်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ တွင် အမျိုးသမီးအားဖြင့်ပုံဆောင်သော အသင်းတော်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူအဖြစ် စာတန်ကိုပုံဖော်ထားသည်။
“ထိုနဂါးသည် မြေကြီးသို့ ကိုယ်ကျသည်ကို သိမြင်လေသော်၊ သား ယောက်ျားကိုဖွားမြင်သောမိန်းမကိုညှဉ်းဆဲ၏။ မိန်းမသည် ထိုမြွေနှင့် လွတ်၍၊ တစ်ကာလ၊ နှစ်ကာလ၊ ကာလတစ်ဝက်ပတ်လုံး ကျွေးမွေးခြင်းကို ခံရာအရပ် တည်းဟူသော တောအရပ်သို့ ပျံနိုင်မည်အကြောင်း၊ ရွှေလင်းတကြီး၏ အတောင် နှစ်ဘက်ကိုရလေ၏။ ထိုအခါ၊ မိန်းမကိုရေအဟုန်ဖြင့် မျောသွား စေခြင်းငှာ၊ နဂါးသည် မိမိခံတွင်းထဲကမြစ်ရေစီးသကဲ့သို့ ရေကို မိန်းမနောက်၌ ထုတ်ပစ်လေ၏။ မြေကြီးသည်မိန်းမကိုမစ၍ မိမိခံတွင်းကို ဖွင့်ပြီးလျှင်၊ နဂါး၏ ခံတွင်းထဲကထုတ်ပစ်သောမြစ်ရေကိုမျိုလေ၏” (အခန်းငယ်၊ ၁၃-၁၆)။
တစ်ဖန်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတစ်လျှောက်တွင် နဂါး၊ ရေကိုမှုတ်ထုတ်သော မြွေ၊ ခံတွင်းကိုဖွင့်သောမြေကြီးစသည်ဖြင့် ပုံဆောင်မှုများကိုမြင်တွေ့ရသည်။ ဤပုံဆောင်မှုများကြား၌ပင် စာတန်သည် အမျိုးသမီးတည်းဟူသော ဘုရား သခင်၏အသင်းတော်ကိုဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း၊ ရှုံးနိမ့်သည့်သဘော တရားလွှမ်းမိုးနေသည်။ ဥပမာ၊ “တောအရပ်” သို့ထွက်ပြေးသော အမျိုးသမီး သည် ဘုရားသခင်က ရန်သူများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းမှကာကွယ်သည့် တော၌ နေထိုင်သော ရှေးဣသရေလလူမျိုးကိုရည်ညွှန်းသည် (ဆာလံ ၇၈း၅၂ ကို ဖတ်ပါ)။ ဤအရာသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို အနက်ဖွင့်ဆိုသော သော့ချက်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကကိုင်ထားသည့်ဥပမာဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်းအရ၊ ယေရှုကောင်းကင်သို့ တက်ကြွပြီးနောက် ခရစ် ယာန်အသင်းတော်သည် ရောမ၏နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ ကြီးကြီးမားမားရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ရောမမြို့ရှိ Colosseum (ကြီးမားသော ဇာတ်ရုံနာမည်) တွင် ခရစ်ယာန်များအား ခြင်္သေ့အစာအဖြစ် ကျွေးခြင်း သို့မဟုတ် မီးရှူးမီးတိုင်ကဲ့သို့ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခံရခြင်းဖြစ်ရပ်များကို အဘယ်သူမကြားဘူးပါသနည်း။ အေဒီ (၆၄) တွင် နီရိုးမင်းကစတင်၍ ရောမ များသည် နောက်ရာစုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ခရစ်ယာန်များအား နည်းမျိုးစုံ ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန်အမျိုးမျိုးတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး ရာဇဝတ်မှုများတွင် အင်ပါယာကိုဖျက်ဆီးခဲ့သောဘေးဆိုး များစွာဖြစ်သည့် အငတ်ဘေး၊ ကာလနာ၊ ငလျင်လှုပ်ခြင်းများသည် ခရစ်ယာန်များကြောင့် ဖြစ်သည်ဟူသော စွပ်စွဲကြေညာခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရောမမြို့နှင့်၎င်း၏ အင်ပါယာကိုဆန့်ကျင်ပုန်ကန်သူများ၊ ဘာသာတရား၏ ရန်သူများ၊ လူ့အဖွဲ့ အစည်းကိုထိခိုက်စေသူများအဖြစ် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းခံခဲ့ကြရသည်။ ရောမ မြို့ရှိခရစ်ယာန်များအား နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ရှေးသမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး က ဤသို့ဖော်ပြခဲ့သည်။
“Christus” ဟခရစ်တော်]ဟူသောအမည်မှ ဆင်းသက်လာသူတို့သည် Tiberius နန်းစံစဉ်တွင်၊ အဆိုးရွားဆုံးအယူသီးသူ ပိလတ်မင်း၏လက်ထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သောပြစ်ဒဏ်ကို ခံခဲ့ကြရသည်။ ဆိုးယုတ်မှု၏ ဇာစ်မြစ် ဖြစ် သော ယုဒပြည်နှင့်ရောမမြို့တို့သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး၌ ကြောက်စရာနှင့် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသောအရာမှန်သမျှ၏ အချက်အချာအဖြစ် ကျော်ကြားလာခဲ့ သည်။
“ထို့ကြောင့်၊ အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံသူအားလုံးကို ပထမဆုံး ဖမ်းဆီး လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ သူတို့၏သတင်းအချက်အလက်များအရ လူသားများ အား မုန်းတီးသောကြောင့် မြို့ကိုမီးရှို့သည်ဟူသောရာဇဝတ်မှ မြောက်မြားစွာ ဖြင့် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏သေဆုံးမှုကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် လှောင် ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ သားရဲတို့၏အရေခွံများဖြင့်ရစ်ပတ်ပြီး၊ ခွေးများ၏ ကိုက်ဖဲ့ ခြင်းကို ခံရ၍သေဆုံးသည်၊ သို့မဟုတ် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌သံမှိုရိုက်ခံရသည်၊ သို့မဟုတ် နေ့အလင်းရောင်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ည၌ အလင်းရောင်ရရန်မီးရှို့ခံရ သည်။”
ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သမိုင်းကဖော်ပြသည်မှာ ရောမအင်ပါယာသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်ဖြစ်လာပြီးသည်တိုင် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု မရပ်စဲခဲ့ပါ။ ရဟန်းမင်းများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရောမအသင်းတော်သည် ၎င်း၏ လူသားပြုလုပ်သည့် စည်းမျဉ်းများနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကိုမလိုက်နာသော သူတို့အား ဆက်လက်နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့သည်။ ဤအရာသည် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ ကျော် အဆင့်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဆက်လက်သွားနေပြီး၊ ပြုပြင် ပြောင်းလဲမှု ကာလ၌ အထူးရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့သည်။ ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး၏ နောက်ပိုင်း၌ ပြင်သစ်စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးသည် ၁၇၉၈ တွင် ရဟန်းမင်းကိုဖမ်းဆီး ပြီး၊ ဥရောပတွင် လောကီအာဏာပိုင်များစတင်အုပ်စိုးလာသော အခါမှသာ ဆုံးခန်းတိုင်သွားတော့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ သည် ကျယ်ပြန့်သော ပုံဆောင်မှုများကို အသုံးပြု၍ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးရန် စာတန်၏ကြိုးစားမှုသမိုင်းကိုပုံဖော်ထားသည်။
သို့သော်လည်း၊ ထိုအခန်းကြီး၏နောက်ဆုံးအခန်းငယ်တွင် ကြီးစွာ သောအငြင်းပွားမှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကိုတွေ့ ရသည်။ “နဂါး သည် မိန်းမကိုအငြိုးထား၏။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကိုကျင့်၍ ယေရှု၏သက်သေခံတော်မူချက်ကို စွဲလမ်းသောသူတည်းဟူသော ထိုမိန်းမ၌ ကြွင်းသောအမျိုးအနွယ်ကိုစစ်တိုက်ခြင်းငှာသွား၏” (ဗျာ၊ ၁၂း၁၇)။
နဂါးတည်းဟူသောစာတန်သည် သူမဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော ဘုရားသခင် ၏အသင်းတော်တည်းဟူသောမိန်းမကို “အငြိုးထား၏။” ယခုတွင် သူသည် “ထိုမိန်းမ၌ကြွင်းသောအမျိုးအနွယ်ကို စစ်တိုက်ခြင်းငှာသွား၏။” ဆိုလိုသည် မှာ ရာစုနှစ်များစွာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုအပြီးတွင်ပင် ဘုရားသခင်၌ စာတန်က အမျက်ထွက်သည့် သစ္စာရှိသူများရှိနေသေးပြီး၊ သူတို့ကို “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကိုကျင့်၍ ယေရှု၏သက်သေခံတော်မူချက်ကို စွဲလမ်းသော သူ” များအဖြစ်ပုံဖော်ထားသည်။
အခန်းကြီး - ၅
ဆက်စပ်သည့်အကြောင်းအရာ (အပိုင်း ၂)
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ ကဲ့သို့ဖျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ သည် ကြီးစွာသော အငြင်းပွားမှုပုံစံကို ဆက်လက်တင်ဆက်သည်။ ပုံဆောင်မှုများ၏ တိကျသော အဓိပ္ပါယ်ကို နားမလည်လျှင်ပင်၊ စာတန်ကိုပုံဆောင်သောနဂါး (ဗျာ၊ ၁၃း၂၊ ၄၊၁၁) သည် ဤကမ္ဘာကိုဖျက်ဆီးရန်ကြိုးစားသည်ကိုသိနိုင်သည်။ ဒံယေလ ကျမ်း ၇ မှ ပုံရိပ်များကို အစပိုင်းတွင်အသုံးပြုခြင်းသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့်မည်မျှဆက်နွှယ်ပုံကို သက်သေထူသည်) အမှောင်ခေတ် များတစ်လျှောက် အသင်းတော်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ၏ သမိုင်းကို ပြန်ပြောပြသည်။
သို့သော်၊အထူးသဖြင့်နောက်ဖြစ်လာသော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုနှင့် ဒုက္ခ ဆင်းရဲခြင်းကို သရုပ်ဖော်မှုများကြားတွင်မှတ်သားရမည့်အချက်မှာယခုကြီးမား သောအငြင်းပွားမှု၌ စာတန် (နဂါး၊ မြွေ) သည် ခရစ်တော်အား သုံးကြိမ်ရှုံးနိမ့် ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်၌လည်းကောင်း (ဗျာ၊ ၁၂း၈)၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ လည်းကောင်း (ကောလောသဲ၊ ၂း၁၅)၊ နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်တော်၏ အသင်း တော်ကိုဖျက်ဆီးရန် သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများ၌လည်းကောင်း (ဗျာ၊ ၁၂း၁၇)၊ ရှုံးနိမ့် ခဲ့သည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော်၊ လူသည် ခရစ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်နေ သရွှေ့၊ ကြီးမားသောအငြင်းပွားမှုတွင် အမြဲတမ်း အနိုင်ရသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော်၊ ကာလအချိန်တို့သည် ခက်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု မဆိုလိုပါ။ ရှေးဦးအသင်းတော်သည် ရာစုနှစ်များစွာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ သကဲ့သို့၊ ဗျာဒိတ် ၁၃ သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း၌အနာဂတ်တွင် ပိုမိုနှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းမှုအကြောင်းကိုပြောသည်။ အကယ်၍ COVID - 19 ကပ်ရောဂါ သည် ကျွန်ုပ်တို့အားတစ်စုံတစ်ခုကိုသင်ပေးခဲ့လျှင်၊ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် မည်သို့အလျင်အမြန်၊ သိသိသာသာ၊ မထင်မှတ်သောနည်းလမ်းများဖြင့် အဆိုး ဘက်သို့ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်းကိုမြင်နိုင်သည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ သည် ဤကဲ့သို့ရောက်လာမည့်အရာကို ပုံဖော် သည်။ “ကွပ်မျက်သောသိုးသငယ်၏အသက်စာစောင်၌ ကမ္ဘာဦးကပင် စာရင်း မဝင်သောမြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် သားရဲကိုကိုးကွယ်ကြ၏။...... သားရဲ၏ရုပ်တုသည် စကားပြောနိုင်မည်အကြောင်းနှင့်၊ မိမိကို မကိုးကွယ် သော သူရှိသမျှတို့ကိုသတ်ခြင်းငှာ ပြုနိုင်မည်အကြောင်း၊ ရုပ်တု၌ အသက်ကို သွင်းပေးရသောအခွင့်ကိုလည်းရ၏။ ငွေရတတ်သောသူ၊ ဆင်းရဲသောသူ၊ ကျွန် ခံရသောသူ၊ လွတ်သောသူ၊ အကြီးအငယ်ရှိသမျှတို့သည် လက်ယာလက်၌ ဖြစ်စေ၊နဖူး၌ဖြစ်စေ၊ တံဆိပ်လက်မှတ်ကိုခံစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ထိုတံဆိပ် လက်မှတ်တည်းဟူသော သားရဲ၏နာမဖြစ်စေ၊ နာမ၏ အရေအတွက်ဖြစ်စေ၊ တစ်ခုခုကိုမခံသောသူတစ်ယောက်မျှ မရောင်းမဝယ် စေခြင်းငှာစီရင်၏” (ဗျာ၊ ၁၃း၈-၁၇)။
ဤအာဏာစက်သည် အဘယ်သူနည်း။ ဤအဖြစ်အပျက်များသည် မည်ကဲ့သို့ထင်ရှားလာမည်နည်းဟူသော အကြောင်းအရာနှင့်သက်ဆိုင်၍ နှစ် ကာလတစ်လျှောက် နာမည်ကျော်စာအုပ်များနှင့် ရုပ်ရှင်အမျိုးမျိုးများစွာ ထွက် လာခဲ့သည်။ သို့သော်၊ စာအုပ်တစ်အုပ်စီ၊ ရုပ်ရှင်တစ်ကားစီသည် စိတ်ကြိုက် ထင်ကြေးမျိုးစုံဖြင့် ကွဲပြားခြားနားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကိုပြောပြသည်။ ထိုအချက်ကိုဘေးဖယ်၍၊ ဤကျမ်းပိုဒ်ကိုနားလည်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင်၊ ဓမ္မ ဟောင်းကျမ်းမှ အမှတ်သင်္ကေတများသည် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အရာများကိုနားလည်ရန်နှင့် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားကို ပိုမိုနားလည်ရန်ကူညီနိုင်သည်။
ပထမဦးစွာ ကျွန်ုပ်တို့သိသည့်အတိုင်း၊ ဤနှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုသည် ကမ္ဘာအနှံ့တွင်ရှိခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ တွင်ပြထားသည့်အတိုင်း စာတန် အားမြေကြီးသို့ချလိုက်သောအခါ လှည့်စားရန်သူ၏ကြိုးစားမှုသည် တစ်လော ကလုံးတွင်ဖြစ်လာသည်။ “ထိုအခါ ဤလောက စစ်နိုင်ငံလုံးကို လှည့်ဖြား၍ မာရ်နတ်စာတန်အမည်ရှိသော ရှေးမြွေဟောင်းတည်းဟူသော နဂါးကြီးကို လည်းကောင်း၊ သူနှင့်အတူသူ၏တမန်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးသို့ချလိုက် ကြ၏” (အခန်းငယ်၊ ၉)။ တစ်ဖန်၊ ဃဥဠှီု - ၁၉ အပြီးတွင် ကမ္ဘာကြီးသည် မည်သို့လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲ၍၊ ကမောက်ကမဖြစ်သွားနိုင်သည်ကို အဘယ်သူ ငြင်းနိုင်သနည်း။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှ မဟုတ်ဘဲ၊ ဤနေရာတွင်ပုံဖော် သောအရာသည် “ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး” တွင် ဖြစ်ပျက်နိုင်သည်ကိုငြင်းဆန်ရန် မှာ ကြီးမားသောမိုက်မဲမှုပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဒုတိယအချက်မှာ၊ ဤအခန်းငယ်များ၏ အဓိကအကြောင်းအရာ တစ်ခုမှာ ကိုးကွယ်မှုပင်ဖြစ်သည်။ ငါးကြိမ်မျှဖော်ပြသည့် (ဗျာ၊ ၁၃း၄၊၈၊ ၁၂၊၁၅) ကိုးကွယ်မှုသည် နောက်ဆုံးသောအချိန်တွင် မတည်ငြိမ်မှုများနှင့် ပဋိပက္ခများနောက်ကွယ်မှ အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤကျမ်းပိုဒ်များအရ နဂါးတည်းဟူသော စာတန်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကိုးကွယ်မှု တစ်မျိုးမျိုးကို ကျင့်သုံးရန်ကြိုးပမ်းလိမ့်မည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ဤအရာသည်အံ့ဩစရာမဖြစ်သင့်ပါ။ အကြောင်းမှာ၊ ကြီးစွာသော အငြင်းပွား မုS စတင်ချိန်မှစာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာနှင့်နေရာကို လုယူ လိုခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် သူ၏ သဘောထားသရုပ်ဖော်ပုံကို ဤ အခန်းငယ်များတွင်ဖွင့်ပြထားသည်။ “သင်ကလည်း၊ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ငါ တက်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြယ်တို့အပေါ်မှာ ငါ့ပလ္လင်ကိုငါချီးမြှောက်မည်။ မြောက်မျက်နှာဘက်၊ ဗျာဒိတ်တော်တောင်ပေါ်မှာ ငါထိုင်မည်။ မိုးတိမ်ထိပ် ပေါ်သို့ငါတက်မည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားကဲ့သို့ ငါနေမည်ဟု စိတ်အကြံရှိ လေပြီ” (ဟေရှာယ၊ ၁၄း၁၃၊၁၄)။ ဤအချက်တွင် ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် မည်သူ့ အားကိုးကွယ်သည်ဟူသော အချက်သည် ကောင်းတမန် သုံးပါး၏ သတင်း စကားများကို နားလည်ရာတွင် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
တတိယအချက်မှာ၊ မေတ္တာနှင့်နာခံမှုတို့ဖြင့်သာ ကိုးကွယ်ရန် တောင်း ဆိုသော ဘုရားသခင်နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်နေသည်မှာ မကောင်းမှု အင်အားစုများသည် ကိုးကွယ်မှုကို ကျင့်သုံးရန် အကြမ်းဖက်မှုနှင့်စီးပွားရေး ဖိအားကိုသုံးလိမ့်မည်။ “သားရဲ၏ရုပ်တု.. ကိုမကိုးကွယ်သောသူရှိသမျှတို့ကို သတ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း” (ဗျာ၊ ၁၃း၁၅)၊ မလိုက်နာသောသူ “တစ်ယောက် မျှ မရောင်းမဝယ်စေခြင်းငှာ” (အခန်းငယ်၊ ၁၇) ပြုလိမ့်မည်။
အတိုချုပ်အားဖြင့်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ နှင့် ၁၃ သည် အောက်ပါ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားကို ဖော်ပြသည်။ ကံမကောင်းစွာ ဖြင့်၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းဘာသာရေးနှိပ်စက်မှုများသည် မလှမပ၊ မျှော်လင့်စရာ မရှိသည့် အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ကောင်းကင်တမန် သုံးပါး၏ သတင်းစကားသည် သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကတိတော်တည်ရာကို ဖော်ပြသည်။ ဤလာ မည့် ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ မတည်ငြိမ်မှုများနှင့် နှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းမှုများကြားတွင် (မြေကြီးပေါ်၌ အငြင်းပွားမှုအထွတ်အထိပ်၌)၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ဘုရား သခင်သည် လူတိုင်းကို မျှော်လင့်ချက်နှင့်ကတိပေးသည်။ ဤနှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း မှုများ မရောက်လာမီ၊ ယခုပင်ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးသည် ထိုမျှော်လင့်ချက် နှင့်ကတိတော်ကိုအမှီပြုနိုင်သည်။
အောက်ပါကျမ်းချက်၏ အကြောင်းအရာသည် ကွဲပြားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့နောက်ကွယ်မှခံစားချက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးစီအတွက် နှစ်သိမ့်မှု ကိုပေးနိုင်သောနိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်။ “တစ်ဖန်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ သည် သင်တို့ကို အကျိုးနည်းစေခြင်းငှာ ကြံစည်သောအကြံမဟုတ်ဘဲ၊ သင်တို့ သည် မျှော်လင့်သော အကျိုးကိုရမည်အကြောင်း၊ ငြိမ်ဝပ်စေခြင်းငှာသာ သင်တို့ အဖို့ကြံစည်သောအကြံတို့ကိုငါသိ၏” (ယေရမိ၊ ၂၉း၁၁)။ ထာ၀ရ ဘုရားသည် ယေရှု၏ အသေခံခြင်းအားဖြင့် ထိုခံစားချက်၏ မှန်ကန်မှုကို သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ “မျှော်လင့်သောအကျိုးကိုရမည်အကြောင်း” တောင်းသော သူတိုင်းအားပေးသည်။ ထိုအနာဂတ်နှင့် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို ကောင်းက တမန်သုံးပါး၏သတင်းစကားတွင်ဖော်ပြသည်။
အခန်းကြီး - ၆
အပိုင်း (၂)
လူသားတမန်များ
Helen Keller အကြောင်းကိုကြားဖူးပါသလား။ သူမသည် ၁၈၈၀ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သော အမေရိကန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ငယ်စဉ်က နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းကြောင့် မျက်စိအာရုံနှင့်အကြားအာရုံတို့ကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူမသည် ကောလိပ်ဘွဲ့ရ၍ စာအုပ်များရေးသားခဲ့ပြီး၊ သူမ ကဲ့သို့ မသန်စွမ်းသူများ၏ အခွင့်အရေးများအတွက် ကမ္ဘာအနှံ့လှည့်လည်ခဲ့ သည်။ ဆက်သွယ်ရေးအတွက် အရေးပါသော လမ်းကြောင်းနှစ်ခုဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်းသူမသည်အခြားသူများနှင့် လည်းကောင်း၊ အခြားသူများကလည်းကောင်း ဆက်သွယ်နိုင်သေးသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိဆဲလ်များက အခြားဆဲလ်များနှင့် ဆက်သွယ် ခြင်း၊ အပင်များက အခြားအပင်များနှင့်ဆက်သွယ်ခြင်း (လေထုထဲသို့ ဓာတု ပစ္စည်းများပို့ခြင်း)၊ တိရစ္ဆာန်များက အခြားတိရစ္ဆာန်များနှင့်ဆက်သွယ်ခြင်း၊ လူသားယဉ်ကျေးမှုသည်လည်း ဆက်သွယ်ရေးအပေါ် တည်ဆောက်ခြင်း စသည်ဖြင့်၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည် ဆက်သွယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် စကားပြောရန်၊ နားထောင်ရန်၊ ဆွေးနွေးရန်၊ ကြားရန် လိုအပ်ပြီး၊ စကား မပြောနိုင်၊ မကြားနိုင်သောသူများပင် ဆက်သွယ်နိုင်သေးသည်။ ယနေ့စမတ် ဖုန်းခေတ်တွင် လွန်ခဲ့သောမျိုးဆက်များအတွက် စိတ်ကူးယဉ်သိပ္ပံဇာတ်လမ်း ပမာဖြစ်နေမည့် ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများကြောင့်၊ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့၏ တည်ရှိမှုသည် ယခင်ကထက် ဆက်သွယ်ရေး ပိုကောင်းနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သည် သတင်းအချက်အလက်ခေတ်ဟုခေါ်တွင်သောခေတ်၌နေထိုင်ကြသည်။ သတင်းအချက်အလက်ကို မဆက်သွယ် မမျှဝေဘဲနေလျှင် အဘယ်အကျိုးရှိ သနည်း။
ထို့ကြောင့်၊ နာမည်ကပင် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကား များဖြစ်၍၊ ပြောကြားရမည့်သတင်းအချက်အလက်များဖြစ်နေရာ သွန်သင်ရန်၊ ဖော်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည်သမ္မာကျမ်းစာ၊ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ် တော်မှလာသောကြောင့် ထိုသတင်းစကားသည် မှန်ကန်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်နိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့လက်ထဲက ဆက်သွယ်ရေးကိရိ ယာဖြင့် သင်ယူ၊ ဆက်သွယ်သောအရာအားလုံးသည် မှန်ကန်မှုမရှိသည်ကို ယနေ့မသိသောသူအဘယ်သူရှိသနည်း။ သင်္ချာပုစ္ဆာတစ်ခုတွင် အဖြေမှန်တစ်ခု နှင့်မှားသောအဖြေများစွာ ရှိနေနိုင်သကဲ့သို့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ဖန်သားပြင်များပေါ် တွင် ပေါ်လာသောအရာသည် မည်မျှ မှန်ကန်မှုရှိသနည်း။ သို့တည်းမဟုတ်၊ ၎င်းတို့ကိုဖတ်ခြင်းနှင့်နားထောင်ခြင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ အချိန်နှင့်အားအင်ကို သုံး ဖို့ရန် ထိုက်တန်ပါသလား။ ထိုသတင်းအချက်အလက်တိုင်းတွင်၊ လင်းတကဲ့သို့ ပျံဝဲနေသည့် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်းများ မည်မျှရှိသည်ကို ဘုရားသခင်ကသာ လျှင်သိတော်မူသည်။
သတင်းအမှားများကြားတွင်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို စော စောကဤသို့ပြောထားသည်။ “ကာလအချိန်ရောက်လုနီးပြီဖြစ်၍၊ ဤ အနာ ဂတ္တိကျမ်းစကားကို ကြည့်ရှုဖတ်ရွတ်နားထောင်၍၊ ရေးထားသမျှတို့ကို စောင့် ရှောက်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” (ဗျာ၊ ၁း၃)။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်ဆက်သွယ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားရဖတ်ရရုံသာမက “ရေးထားသမျှတို့ကို စောင့် ရှောက်” ကြရမည်။ “ရေးထားသမျှ” တို့တွင် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားလည်းပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် လာမည့်ဆင်းရဲ ဒုက္ခအကြောင်းကို သတိပေးရုံမက၊ ကျွန်ုပ်တို့ရရှိနိုင်သည့်တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ကိုပြသ သည်။ Tik
Tok သို့မဟုတ် MTV တို့တွင် တွေ့ရသောအရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ် ပါ။ ဤသတင်းစကားများသည် ကျွန်ုပ်တို့ကြားရန် လိုအပ်သည့်သတင်းစကား များဖြစ်သည်။
ပထမသတင်းစကားသည် ဤစကားလုံးဖြင့်စတင်သည်။ “ကောင်းကင် တမန်တစ်ပါး....ကောင်းကင်အလယ်၌ ပျံဝဲလျက်ရှိသည်ကိုငါမြင်၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၆၊၇)။ ဤကောင်းကင်တမန်သည် အဘယ်သူနည်း။
ဟေဗြဲနှင့်ဂရိဘာသာနှစ်မျိုးစလုံးတွင် “ကောင်းကင်တမန်” ဟူသော စကားလုံးသည် အခြားသူများနှင့်ဆက်သွယ်ရန် တစ်စုံတစ်ခုရှိသောသူ “စေတမန်” ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် စကြ၀ဠာ၏အခြားနေရာ များမှလာသော သဘာ၀လွန်သတ္တဝါများဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ လူများအား လက်ဆင့်ကမ်းရန်သတင်းများ၊ အချက်အလက်များနှင့်အတူ မကြာခဏလာလေ့ရှိသည် (ဒံယေလ၊ ၉း၂၀-၂၃။ လုကာ၊ ၁း၁၁-၃၈ ကို ဖတ်ပါ)။ သမ္မာကျမ်းစာသည် တစ်ခါတစ်ရံ ထိုအခေါ်အဝေါ်ကို သတင်း စကားသယ်ဆောင်လာသောလူသားများနှင့်လည်း အသုံးပြုသည်။
အထင်ရှားဆုံးဖြစ်ရပ်မှာ နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန် ဖြစ်နိုင်သည်။ ယောဟန်အကြောင်းကိုပြောရာတွင်၊ (မဿဲ၊ ၁၁း၉၊၁၀) တွင် ယေရှုသည် ယောဟန်အကြောင်းကို အမြန်ရှင်းပြပြီး၊ သူတို့ကိုပုရောဖက်တစ်ဦးအဖြစ် သာမက၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း (မာလခိ၊ ၃း၁) ကို ကိုးကားပြီး “ပုရောဖက်ထက် ကြီးမြတ်သောသူ” ဟုခေါ်ဆိုသည်။
“ကျမ်းစာ၌လာသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့။ ငါသွားရာလမ်းကို ပြင်ရ သော ငါ၏တမန်ကိုသင့်ရှေ့၌ငါစေလွှတ်၏ဟုဆိုရာ၌ထိုသူကိုဆိုလိုသတည်း။”
ဤကျမ်းချက်မှ “တမန်” အတွက်ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ဓမ္မဟောင်း ကျမ်းတွင် ကောင်းကင်မှမြေကြီးပေါ်သို့ သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်လာ သော သဘာ၀လွန်သတ္တဝါများဖြစ်သည့် “ကောင်းကင်တမန်” အတွက် သုံး သောဟေဗြဲစကားလုံးဖြစ်သည်။ သို့သော်ယေရှုက၊ ထိုစကားလုံး (ကောင်းကင် တမန်) ကို ယောဟန်အားရည်ညွှန်းရာတွင် အသုံးပြုသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ လူသားများနှင့်ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှ စေတမန်များဖြစ် ကြသည်။
ပထမကောင်းကင်တမန်၏ကိစ္စတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပုံဆောင်ခြင်း သဘောသဘာ၀နှင့် အောက်ပါအကြောင်းအရာ (ကမ္ဘာကိုတရားဟောရန်) တို့က “ကောင်းကင်တမန်” သည် လူသားစေတမန်များကို ရှင်းလင်းစွာ ရည် ညွှန်းသည်။ သို့သော်လည်း၊ သတင်းစကားသည် ကောင်းကင်မှလာသည်။ အမှန်မှာ၊ သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် သူ့ အကြောင်းကိုသက်သေခံရန် လူသားများကိုအသုံးပြုသည်။ လူသိများသော မဟာစေခိုင်းမှု၌ ယေရှုကဤသို့ဆိုသည်။ “သင်တို့သွား၍လူမျိုးတကာတို့ကို ငါ့တပည့်ဖြစ်စေလျက်၊ ခမည်းတော်၊ သားတော်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ၏နာမ၌ ဗတ္တိဇံကိုပေးကြလော့။ ငါသည် သင်တို့အား ပေးသမျှသော ပညတ် တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှာ ဆုံးမဩဝါဒပေးကြလော့။ ငါသည်လည်း ကပ်ကမ္ဘာကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ်ရှိသည်ဟု တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူ၏” (မဿဲ၊ ၂၈း၁၉၊၂၀)။ ကိုယ်တော်သည် သူ၏ လူများ၊ နောက်လိုက်များ၊ အသင်းတော်ကို ဤစေခိုင်းမှုကို မိန့်တော် မူခဲ့သည်။ သမိုင်းကြောင်းအရ၊ ဧဝံဂေလိတရားကိုဟောကြားသည်မှာ လူသား များဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးနေ့များအတွက် မဟာစေခိုင်းမှုသည်လည်း ကောင်းကင် တမန်သတင်းစကားများကိုများကို ဟောပြောခြင်းနှင့်အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင်၊ ကျမ်းချက်က ယောဟန်သည် “အခြားကောင်းကင်တမန် တစ်ပါး” ကို မြင်သည်ဟုဆိုရာတွင်၊ ယခင်ကအခြားကောင်းကင်တမန်များ ရောက်လာသည်ဟုဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း သည် ယေရှု၏ ပထမအကြိမ်ကြွလာခြင်းမှ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းအထိ အသင်းတော်၏ သမိုင်းကြောင်းကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဤအချိန်အတော အတွင်း စေလွှတ်သောကောင်းကင်တမန်များသည် ခရစ်ယာန်သမိုင်း၌ ပုံစံ အမျိုးမျိုးဖြင့် ထင်ရှားသော်လည်း (တမန်တော်၊ ၁၂း၇ ကိုဖတ်ပါ)၊ ကမ္ဘာ တစ်ဝန်းလုံးကို ဧဝံဂေလိသတင်းစကားဖြန့်ဝေခြင်းကို လူသားတမန်များ ကသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။
သို့ဆိုလျှင်၊ ကောင်းကင်မှသတင်းစကားများပါလျက်၊ ဤလူသား တမန်များသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ မျှော်လင့်ချက်လျော့နည်းလာနေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား ဤမျှအရေးကြီးသောမျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်း နိုင်သည်။
အခန်းကြီး - ၇
လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှသူခိုး
သမ္မာကျမ်းစာတွင် အကျော်ကြားဆုံးသောမှတ်တမ်းတစ်ခုမှာ အေဒီ ၃၁ တွင် ရောမတို့ကယေရှုနှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ရိုက်ထားသော လူနှစ်ယောက်ထဲကတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ပါလေတ္တိနပြည်၌ အများဆုံးမြောက်ဘက်ဂါလိလဲပြည်နှင့် တောင် ဘက် ယုဒပြည်တို့တွင် သုံးနှစ်ခွဲဓမ္မအမှုထမ်းပြီးနောက်၊ နာဇရက်မြို့ သား ယေရှုသည် ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းသူတို့အား အမျက်ထွက်စေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အခွင့်အာဏာကိုကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ယေရှုကို သတ်ပစ်ချင်ခဲ့ကြသည်။ ရောမတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်အကြောင်းကိုပြောပြီးနောက်၊ ထိုနှစ်အတွက် ယဇ် ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်သောကယာဖက၊“သင်တို့သည်အလျှင်းမသိကြ။ ယုဒလူမျိုး အကုန်အစင်ပျက်စီးသည်ထက်၊ လူတစ်ယောက်သည် လူများတို့အတွက် သေ သော် သာ၍ကောင်းသည်ကို သင်တို့သည်မဆင်ခြင်ပါတကား ဟုပြောဆို၏” (ယောဟန်၊ ၁၁း၄၉၊၅၀)။ ထိုသူသည် ယေရှုဖြစ်တော်မူသည်။ “ထိုနေ့မှစ၍ ကိုယ်တော်၏အသက်ကိုသတ်ခြင်းငှာ တိုင်ပင်ကြံစည်ကြ၏” (အခန်းငယ်၊ ၅၃)။ သူတို့၏ ကြံစည်မှုအောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ကွပ် မျက်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော်၊ ယေရှုတစ်ပါးတည်းကိုသာမဟုတ်ချေ။ “ထိုအခါကိုယ်တော် နှင့်အတူ လူဆိုးနှစ်ယောက်တို့ကိုလည်း သတ်အံ့သောငှာ ထုတ်သွားကြ၏ ကရာနိအမည်ရှိသောအရပ်သို့ရောက်ကြသော်၊ ကိုယ်တော်နှင့်တကွ ထိုလူဆိုး တို့ကို လက်ယာတော်ဘက်၌တစ်ယောက်၊ လက်ဝဲတော်ဘက်၌တစ်ယောက် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာရိုက်ထားကြ၏” (လုကာ၊ ၂၃း၃၂၊၃၃)။ ရှင်မာကု ခရစ်ဝင် ကျမ်းသည် ဤဖြစ်ရပ်အချက်အလက်များကို ပိုပေးသည်။“ကိုယ်တော်နှင့်တကွ ဓားပြနှစ်ယောက်တို့ကို လက်ယာတော်ဘက်၌တစ်ယောက်၊ လက်ဝဲတော် ဘက်၌တစ်ယောက်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာရိုက်ထားကြ၏။ ထိုသို့ မတရားသော သူတို့နှင့် ရေတွက်ဝင်ခြင်းသို့ရောက်သည်ဟုဆိုသော ကျမ်းစာချက်သည် ပြည့် စုံခြင်းသို့ရောက်သတည်း” (မာကု၊ ၁၅း၂၇၊၂၈)။
ရှင်မာကု၏အဆိုအရ၊ ဤလူတို့သည် ဓာပြများဖြစ်ကြသည်။ ဤလူ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်သောမိသားစုကို ကျွေးမွေးရန် မုန့်ခိုးခြင်း အတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသတ်မခံခဲ့ရပါ။ ယေဘုယျအားဖြင့်၊ အဆိုး ဝါးဆုံးပြစ်မှုကျူးလွန်သူများ၊ အထူးသဖြင့် ရောမအာဏာကို ခြိမ်းခြောက်သော သူများအား ကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မာကုသည် ဤလူတို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့ သည့်အရာများကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှမေရှိယနှင့် ဆိုင်သောပုရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ထင်ရှားသော ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၅၃ တွင် ရာစုနှစ် တစ် ဝက်ကျော်အချိန်က ယေရှု၏သေခြင်း အကြောင်းကို သရုပ်ဖော်သည်။ မာကု သည် ထိုအခန်းငယ် ၁၂ မှ စာသားကို ကိုးကား၍ ယေရှုအကြောင်းပြောသော အခါ၊ “မတရားသောသူတို့နှင့် ရေတွက်ဝင်ခြင်းသို့ရောက်” သည်ဟုဆိုသည်။ ဓားပြနှစ်ဦးသည် ယေရှုနှင့်အတူ ကပ်တိုင်တင်ခံရစဉ်တွင် မာကုသည် “မတရားသောသူတို့” ကိုမြင် ခဲ့သည်။
ဟေဗြဲစကားတွင် အပြစ်များ၊ အပြစ်သားများ၊ အပြစ်လွန်ကျူးမှု၊ ဒုစရိုက်စသည်ဖြင့် ကွဲပြားသောအသုံးအနှုန်းများရှိသော်လည်း၊ “လွန်ကျူးသူ၊ မတရားသောသူ” (peshaim) အတွက် အခန်း ၁၂ တွင် သုံးသော ဟေဗြဲနာမ် သည် အဆိုးဆုံးအပြစ်နှင့်အပြစ်သားကို ပုံဖော်သည်။ မူလစကားလုံးကို “ပုန်ကန်မှု” သို့မဟုတ် “သူပုန်” ဟုမကြာခဏဘာသာပြန်သည်။ ဥပမာ အားဖြင့်၊ ဟေရှာယသည် အခြားတစ်နေရာ၌ဤသို့ရေးခဲ့၏။ “အိုကောင်းကင်၊ ကြားလော့။ အိုမြေကြီး၊ နားထောင်လော့။ မိန့်တော်မူချက်ဟူမူကား၊ ငါကျွေး မွေးပြုစုသောသားသမီးတို့သည် ငါ့ကိုပုန်ကန်ကြပြီ” (ဟေရှာယ၊ ၁း၂)။
သို့ဖြစ်လျှင်၊ ဤသူတို့သည် အပြစ်မဲ့သူများမဟုတ်ဘဲ၊ ပုန်ကန်သူများ ဖြစ်၍၊ ယေရှုနှင့်အတူလက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် သတ်ခြင်းခံခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ သည် သာမန်သေရုံမက၊ အပြင်းထန်ဆုံးသေခြင်းဖြစ်သော လက်ဝါး ကပ်တိုင် တင်သတ်ခြင်းကို ခံထိုက်သူများဟု မှတ်ယူရသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး အနက်မှ တစ်ဦးက၊ “ငါတို့သည် ကိုယ်ပြုမိသောအပြစ်နှင့်အလျောက်ခံရသည်” ဟုဝန်ခံ ခဲ့သည်။
ရှင်လုကာသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ဆက်လက်ပုံဖော်သည်ကား၊ “လူများတို့သည်လည်း ကြည့်ရှုလျက်ရပ်နေကြ၏။ ထိုသူတို့နှင့်အတူ မင်းအရာ ရှိတို့က၊ ဤသူသည် သူတစ်ပါးတို့ကို ကယ်တင်တတ်၏။ ခရစ်တော်တည်း ဟူသောဘုရားသခင် ရွေးချယ်တော်မူသောသူမှန်လျှင် ကိုယ်ကို ကယ်တင်ပါ လေစေဟူ၍ ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ စစ်သူရဲတို့သည်လည်း လာ၍ပုံးရည်ကိုကပ် ပေးလျက်၊ သင်သည် ယုဒရှင်ဘုရင်မှန်လျှင် ကိုယ်ကိုကယ်တင်လော့ဟူ၍ ပြက်ရယ်ပြုလျက်ဆိုကြ၏” (လုကာ၊ ၂၃း၃၅-၃၇)။
အခြားယုဒလူအုပ်ကြီးသည် ယေရှုအားမေရှိယတည်းဟူသော ခရစ် တော်ဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ ယုဒဘာသာတရားကို စိတ်မဝင်စားသော ရောမစစ်သားများသည် သူ့ကိုယုဒလူမျိုးတို့၏ နိုင်ငံရေးရှင်ဘုရင်အဖြစ် လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက်၊ လုကာသည် ယေရှုနှင့်အတူကပ်တိုင်တင်သတ်ခံရသော ရာဇဝတ်သားနှစ်ဦးဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။ “ဆွဲထားသောလူဆို နှစ် ယောက်တွင် တစ်ယောက်က၊ သင်သည်ခရစ်တော်မှန်လျှင် ကိုယ်ကိုလည်း ကောင်း၊ ငါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ကယ်တင်လော့ဟု ကိုယ်တော်ကိုကဲ့ရဲ့၍ ဆိုလေ၏။ တစ်ယောက်မူကား၊ မိမိအဖော်ကိုဆုံးမ၍၊ သင်သည် ဤသူ နည်းတူအပြစ်ဒဏ်ခံလျက်ပင် ဘုရားသခင်ကိုမကြောက်သလော။ ငါတို့သည် ကိုယ်ပြုမိသောအပြစ်နှင့်အလျောက်ခံရသည်ဖြစ်၍ တရားသဖြင့်ခံရကြ၏။ ဤသူမူကား အဘယ်အပြစ်ကိုမျှမပြုဟုဆို၏” (လုကာ၊ ၂၃း၃၉-၄၁)။
မာကုကယေရှုနှင့်အတူ ကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းခံရသောရာဇဝတ်သား နှစ်ဦးသည် အစောပိုင်း၌ယေရှုအား တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြကြောင်းကိုလည်း ပုံဖော် သည်။ “ကိုယ်တော်နှင့်တကွ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားသောသူတို့သည် လည်းကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြ၏”(မာကု၊ ၁၅း၃၂)။ သို့သော်လည်း၊ ဒုတိယအယောက် သည် အဖြစ်အပျက်များကိုစောင့်ကြည့်နေရင်း၊ “အိုအဘ၊ သူတို့၏အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ။ သူတို့သည် ကိုယ်ပြုသောအမှုကိုမသိကြ” (လုကာ၊ ၂၃း၃၄) ဟူသောယေရှု၏ ဆုတောင်းသံကို ကြားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူ၏စိတ်နှလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ အထင်အရှားဖြစ်သည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့်နာကျင်မှု၊ ဒုက္ခ၊ ကမောက်ကမများကြားတွင် သူသည် ယေရှုအား ကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်း ခံရသောကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မြင်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ယေရှုအပြင်၊ ဤသေလုဆဲရာဇဝတ်သားတို့မှလွဲ၍၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ယေရှုသည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင် ပေါ်၌ မည်သည့်အရာဖြစ်ပျက်ကြောင်းကို သိရှိသူမရှိချေ။ ဤအချက်ကို သူခိုး ၏ယေရှုအား ပြောသောစကားကရှင်းပြသည်။ “သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် နိုင်ငံတော် တည်လျက်ကြွလာတော်မူသောအခါ အကျွန်ုပ်ကိုအောက်မေ့တော် မူပါ” (အခန်းငယ်၊ ၄၂)။
မိမိအပြစ်ကိုဝန်ခံသည့် ဤသေလုမြောပါး၊ ရာဇဝတ်ကောင်၊ ဓားပြ၊ သူပုန်တစ်ဦးကို ယေရှုသည်ဘာပြောခဲ့သနည်း။
ယေရှုက၊ ကောင်းပြီမိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျားကိုကူညီချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက “သူ့ဥစ္စာကိုမခိုးနှင့်” ဆိုတဲ့အဋ္ဌမပညတ်ချက်ကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်ဟု ပြောမည်လော။ သို့တည်းမဟုတ်၊ ကောင်းပြီမိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျားအတွက်တစ်ခုခု လုပ်ချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါဒီကိုပထမရောက်တဲ့ အချိန်မှာ ခင်ဗျားကငါ့ကို ကျိန်ဆဲတယ်မဟုတ်လားဟု ပြောမည်လော။ သို့တည်းမဟုတ် ယေရှုက၊ ကောင်းပြီးမိတ်ဆွေ၊ခင်ဗျားအတွက်တစ်ခုခုတော့ လုပ်ပေးချင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့စရိုက်နဲ့ခင်ဗျားရဲ့ အတိတ်ကအပြစ်တွေနဲ့ဆို ငါ့နိုင်ငံတော်ကိုဝင်လို့ရ မှာမဟုတ်ဘူးဟုပြောမည်လော။
ထိုသို့ပြောခဲ့သလော။ ယေရှုသည် မည်ကဲ့သို့ပြောခဲ့သနည်း။
ထို့အစား၊ ယေရှုသည် သူ့အားကမ်းလှမ်းရန် ဘာမျှမရှိသောသူ၊ ဘုရား သခင်၏ပညတ်တော်ကိုကျူးလွန်သောသူ၊ ရောမတို့၏စံနှုန်းများအရ သေခြင်း နှင့်ထိုက်သည်ဟုမှတ်ယူရသောသူကိုကြည့်၍၊ မဆိုင်းမတွဘဲ၊ ရှင်းလင်းစွာဖြင့်၊ “သင်သည် ငါနှင့်အတူပရဒိသုဘုံ၌ရှိလိမ့်မည်” (အခန်းငယ်၊ ၄၃) ဟုကြေညာ ခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ကောင်းပြီမိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကျိန်ဆဲပေမယ့်၊ ခင်ဗျားရဲ့ အတိတ်ကအပြစ်တွေ၊ ရာဇဝတ်မှုတွေ၊ ခိုးဝှက်မှု တွေ၊ ခင်ဗျားရဲ့အကြောင်းတွေနဲ့ စရိုက်တွေအများကြီးရှိနေပေမယ့်၊ ခင်ဗျားက ငါ့ကိုယုံကြည်တဲ့အတွက်၊ ခင်ဗျားကိုပြောပြမယ်၊ အခု ခင်ဗျားမှာ ထာ၀ရအသက်ဆိုတဲ့ကတိရှိတယ်ဟုပြောခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအရာသည် မည်ကဲ့သို့ဖြစ်နိုင်သနည်း။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ချီးမွမ်း စရာဘာမျှမရှိသောသူ၊ မည်သည့်စံနှုန်းဖြင့် တိုင်းသည်ဖြစ်စေ ဖြောင့်မတ်ခြင်း မရှိ၊ သန့်ရှင်းမှုလည်းမရှိသောသူအား ယေရှုသည် တရားမျှတစွာဖြင့် မည်သို့ အာမခံနိုင်သနည်း။ ယေရှုသည် ဤမျှပြတ်ပြတ်သားသား ရဲရင့်စွာကမ်းလှမ်း တော်မူသော အရာကို ထိုက်တန်သောသူသည် အဘယ်သူနည်း။ အဖြေကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတွင်တွေ့ ရသည်။ ၎င်းကို “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ဟုခေါ်သည်။
အခန်းကြီး - ၈
ကောင်းသောသတင်း
“မြေကြီးပေါ်မှာနေသောသူတည်းဟူသော အသီးအသီးဘာသ စကား ကိုပြောသော လူအမျိုးအနွယ်ခပ်သိမ်းတို့အား ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရားကို ဟောရသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို” ငါမြင်၏ (ဗျာ၊ ၁၄း၆)။ လူအများ စုသည် အနည်းဆုံး “ဧဝံဂေလိတရား” ဟူသောစကားကို ကြားဖူးကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က “၎င်းသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ အမှန်တရားဖြစ်သည်၊” လောကအတွက်လည်း သတင်းကောင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောသောအခါ၊ ၎င်း သဘောတရားသည် သေချာသောအမှန်တရား၊ စိတ်ချရသောအရာဖြစ်သည်။ ၎င်းအယူအဆသည်သမ္မာကျမ်းစာတွင်ဖော်ပြသည့်အတိုင်း “ဧဝံဂေလိတရား” နှင့်လုံး၀လိုက်ဖက်သည်။ အထူးသဖြင့် ပထမ ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်း စကားသည် “ထာ၀ရ” ဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်း အားလုံး၌ အသေချာဆုံးနှင့်အယုံကြည်ရဆုံး အမှန်တရားဖြစ်သည်။
သို့သော်၊ သမ္မာကျမ်းစာမှ “ဧဝံဂေလိ” ဟူသောဝေါဟာရသည် အဘယ်အရာကိုဆိုလိုသနည်း။ (မဿဲ၊ ၁၁း၅) တွင် ဥပမာကောင်းတစ်ခု ကိုတွေ့နိုင်သည်။ ယေရှုကြွလာခြင်းကို ကြေညာသောပုရောဖက်ယောဟန် သည် ထောင်ချခြင်းကိုခံရပြီး၊ မကြာမီအချိန်တွင် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခြေမရှိ ချေ (အမှန်မှာ သူသည် ထောင်ထဲတွင် ခေါင်းဖြတ်ခံရသည် မဿဲ၊ ၁၄း၁၀ ကို ဖတ်ပါ။)။ ထောင်ချခံရခြင်းကြောင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ရပြီး၊ သူသည် ယေရှုအကြောင်း ကို သံသယဝင်လာသည်နှင့်၊ ကိုယ်တော်သည် “နောက်လာမည့်သူ” (မဿဲ၊ ၁၁း၃) အမှန်ဖြစ်သလားမေးရာတွင် မေရှိယကိုဆိုလို သည်။ ယေရှုက ဤသို့ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ကြားရသမျှ မြင်ရသမျှတို့ကို သွား၍ယောဟန် အား ကြားလျှောက်ကြလော့။ မျက်စိကန်းသော သူတို့သည် မျက်စိမြင်ရကြ၏။ ခြေမစွမ်းသောသူတို့သည် လှမ်းသွားရကြ၏။ နူနာစွဲသော သူတို့သည် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ရောက်ရကြ၏။ နားပင်းသော သူတို့သည် နားကြားရကြ၏။ သေသောသူတို့သည် ထမြောက်ခြင်း သို့ရောက်ရကြ၏။ ဆင်းရဲသားတို့သည် လည်း ဝမ်းမြောက်စရာသတင်းကို ကြားရကြ၏” (အခန်းငယ်၊ ၄၊၅)။
ဆင်းရဲသားများအားဟောပြောသော “ဝမ်းမြောက်စရာသတင်း”သည် “ဧဝံဂေလိတရား” ကို ညွှန်ပြသည့်အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ New
King James Version က ဤသို့ဘာသာပြန်သည်၊ “ဆင်းရဲသောသူ တို့အား ဧဝံဂေလိတရားကိုဟောကြပြီ။”
“ဧဝံဂေလိတရား” သည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် “ဟောပြောသည်” ဟု ပြန်ဆိုသော ဂရိစကားမှဆင်းသက်လာသည်။ သို့သော်၊ အခြေခံဂရိစကား၏ အဓိပ္ပါယ်မှာတစ်စုံတစ်ခု၏ ကောင်းသောသတင်းနှင့်မျှော်လင့်ချက်ကိုကြေညာ ခြင်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဝမ်းမြောက်စရာသတင်းတည်း ဟူသော ဧဝံဂေလိတရားသည်ယေရှုခရစ်နှင့်သူ၏မြေကြီးပေါ်သို့ကြွလာခြင်းအကြောင်း မျှော်လင့်စရာသတင်းကောင်းဖြစ်သည်။
အောက်တွင် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၌သုံးသောစကားလုံး ၁၀၀ နီးပါးအထဲမှ အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်။
“လူမျိုးအပေါင်းတို့အား သက်သေဖြစ်မည်အကြောင်း နိုင်ငံတော်နှင့် ယှဉ်သောဧဝံဂေလိတရားကို လောကီနိုင်ငံအရပ်ရပ်ရှိသမျှတို့၌ဟောလိမ့်မည်။ သို့ပြီးမှအဆုံးသည်ဖြစ်လတ္တံ့” (မဿဲ၊ ၂၄း၁၄)။
“တစ်နေ့သ၌ကိုယ်တော်သည် ဗိမာန်တော်တွင် လူများကိုဆုံးမဩဝါဒ ပေး၍ ဧဝံဂေလိတရားကိုဟောတော်မူစဉ်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီး ကျမ်းပြု ဆရာ၊ လူအကြီးအကဲတို့သည်လာ၏” (လုကာ၊ ၂ဝး၁)။
“ငါသည် ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကြောင့်၊ ရှက်ကြောက်ခြင်း မရှိ၊ အကြောင်းမူကား၊ ထိုတရားသည် ရှေးဦးစွာ၌ ယုဒလူ၊ နောက်၌ ဟေလ သလူ၊ ယုံကြည်သမျှသောသူအပေါင်းတို့ကို ကယ်တင်စေသောဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြစ်၏” (ရောမ၊ ၁း၁၆)။
“သင်တို့သည်လည်း ကယ်တင်တော်မူခြင်းအကြောင်းနှင့်ယှဉ်သော ဧဝံဂေလိတရားတည်းဟူသော သမ္မာတရားကိုကြားနာရ၍ ထိုခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ပြီးမှ၊ ကတိတော်နှင့်ယှဉ်သော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တံဆိပ် ခတ်ခြင်းကိုခံကြရပြီ” (ဧဖက်၊ ၁း၁၃)။
ဤကျမ်းချက်တစ်ခုစီတွင် “ဧဝံဂေလိတရား” ဟူသောစကားလုံးကို “သတင်းကောင်း” ဟူသောစကားလုံးနှင့်ရိုးရိုးအစားထိုးနိုင်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုလျှင် သတင်းစကားသည် အတူတူဖြစ်နေဦးမည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် လောက၌ လူတိုင်းအတွက် ယေရှုခရစ်တော်ပြုတော်မူသော သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာကိုဆိုလိုသနည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတိုင်းသည် သတင်းကောင်း အချို့ကို လိုအပ်သည့်အချိန်ရှိခဲ့လျှင် ယခုပင်ဖြစ်မည်မဟုတ်လော။ ထိုသို့ဆို သော်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်သော “ထာ၀ရဧဝံဂေလိ တရား” ၏ ကောင်းသောသတင်းကားအဘယ်နည်း။
အခန်းကြီး - ၉
၂၀၀ ထက်နည်းသောစကားလုံးမှ ဧဝံဂေလိတရား
ညအချိန်တွင် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဘုရားမဲ့ဝါဒီတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ယုံကြည်ချက်နှင့်ရုန်းကန်နေသည့် သူငယ်ချင်းတစ်ဦး၏ဘေးတွင် ကားတစ်စီး၌ထိုင်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ထိုဘုရားကို မယုံကြည်သောသူသည် ဘုရားသခင် သို့မဟုတ် ဘုရားအချို့ သို့မဟုတ် အခြားဘုရားတစ်ပါးပါး ရှိရ မည်။ နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အရာမျှ သူ့ဟာသူမဖန်ဆင်းနိုင်၊ သင့်ကိုသင် ဖန်ဆင်းရန်လည်း သင်သည်အလျင်ရှိနှင့်ထားရမည်။ ထိုကြောင့် ယခင်ကမရှိ ခဲ့သည့်အရာဖြစ်တည်လာမှုသည် သူ့ဟာသူဖြစ်မလာသည့်အရာ တစ်ခုခုမှ ဆင်းသက်လာရမည်ဟုစတင်တွေးတောခဲ့သည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ သူတို့စီးနေသောကားသည် သူ့ဘာသာဖြစ်မလာ သကဲ့ သို့၊ ၎င်းကို၎င်းဖန်တီးခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ချေ။ သူမှုတ်ထုတ်လိုက်သော လေ သည် သူ့အလိုလိုထွက်မလာပါ။ လေထုမရှိမီ တစ်စုံတစ်ခုသည် ၎င်းကို ဖန်ဆင်းရန်လိုသည်။ နေမိသားစုသည်လည်း သူ့ကိုသူ မဖန်ဆင်းနိုင်ပေ။ စကြ၀ဠာသည်ပင် စတင်ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း သူ့အလိုလိုမစတင်ခဲ့ပေ။ တစ်ခုခုက ပြုလုပ်ထားနှင့်ရမည်၊ ဘုရားသခင်ကလွဲ၍ မည်သူသည်ဖန်ဆင်းနိုင် မည်နည်း။
သက်ရှိများနှင့်သဘာ၀တရားတို့၏ အလှတရားနှင့်ရှုပ်ထွေးမှုမှာလည်း အလားတူဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းများ၊ သိပ္ပံပညာ၊ လူတိုင်း စသည်တို့က စကြ၀ဠာသည်အလိုအလျောက်ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ ဘ၀၏ လှပမှုနှင့် အံ့ဩ ဖွယ်ရာမှန်သမျှသည် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်နှင့်မျှ ကြိုတင် မတွေးဘဲဖြစ်တည် လာခဲ့သည်ဟု အခိုင်အမာဆိုကြသော်လည်း၊ သူ့အတွက် မှန်ကန်မှုမရှိဖြစ်နေ သည်။ ပိုမိုဂရုတစိုက်စီစဉ်ပြီး၊ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းဖြစ်ရမည်။ အလွန်အရသာရှိပြီး၊ ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်သော အံ့ဖွယ်သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အများနှင့်အတူ လူသားများ၏ လိုအပ်ချက်နှင့်ကိုက်ညီသည်။ ဤအရာများသည် ရိုးရှင်းသောအခွင့်အလမ်း ထက်ပိုသောအရာ၊ ကံတရားထက်ပိုသော အရာတစ်ခုခုကို သူ့အား ပြောခဲ့ သည်။ ၎င်းတို့သည် အသိဉာဏ်ရှိသော ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်းကို သူ့အားပြောခဲ့ကြသည်။
သူ၏ခရစ်ယာန်မိတ်ဆွေသည် ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှုအကြောင်း မေတ္တာ၌ လွတ်လပ်မှုပါရှိသည့်အကြောင်း၊ လွတ်လပ်မှု၌ စွန့်စားမှုပါသည် အကြောင်းကို ရှင်းပြခဲ့သော်လည်း၊ မကောင်းမှုနှင့်ဆိုင်သောမေးခွန်းက သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော်၊ ဤရုန်းကန်နေရ သောဘုရားမဲ့ဝါဒီက၊ ဤဘုရားသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ အကယ်၍သူတည်ရှိနေလျှင် မည်သည့်အရာနှင့်တူမည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ တွေးတောခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ခရစ်ယာန်မိတ်ဆွေအား၊ “အလုံးရေ ၂၀၀ ထက် နည်းတဲ့စကားလုံးနဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ ဘာနဲ့တူတယ်ဆိုတာပြောပြပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။
သူ့မိတ်ဆွေက၊ “ကောင်းပြီ၊ ငါကိုးကွယ်တဲ့ဘုရားသခင်ဟာ စကြ၀ဠ တစ်ခုလုံးကိုဖန်ဆင်းခဲ့တယ်။ ၂ ထရီလီယံနဂါးငွေ့ တန်းတိုင်းမှာရှိတဲ့ကြယ် တစ်လုံးစီက အက်တမ်တိုင်းကို ဒီဘုရားသခင်ကဖန်ဆင်းတာတင်မကဘူး ဒါတွေကိုအချိန်တိုင်းမှာလည်း တည်တံ့စေတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၀၀၀ က ဖန်ဆင်းတဲ့အရှင် ဒီဘုရားသခင်က လူသားအဖြစ်ကိုခံယူပြီး၊ ရှေးဣသရေလ နိုင်ငံမှာ ယုဒတောင်သူအမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ဝမ်းထဲကနေ လူသားကလေးငယ် တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီကလေးငယ်ဟာ ယေရှုကလေးအဖြစ်မွေးဖွားခဲ့ တယ်။ ငါတို့လိုလူသားဖြစ်ပေမယ့်၊ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အသက်တာ နဲ့ နေထိုင်သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့၊ ဘုရားစင်စစ်ကနေ လူသားအဖြစ်ကိုခံယူတဲ့ ယေရှုဟာ လူသားမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံးရဲ့ အပြစ်နဲ့ မကောင်းမှုတွေအတွက် မိမိ ဆန္ဒအတိုင်း မိမိကိုယ်ကိုအသေခံခဲ့တယ်။ တစ်နည်းပြောရမယ်ဆိုရင် လူသား တစ်ဦးချင်းစီပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ မကောင်းမှုတွေအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ငါတို့တစ်ယောက်ကမျှ မရင်ဆိုင်ရလေအောင်၊ သူကိုယ်တိုင် ဘုရားဖြစ်တဲ့ ယေရှုက အပြစ်ဒဏ်ကိုခံသွားခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်က ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ မင်းသိချင်နေတယ်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်အသေခံတဲ့ ယေရှုကို ကြည့်လိုက် ပါ။ ဒါကစကားလုံးရေ ၂၀၀ အောက်နဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ပြတာပါပဲ။”
ခရစ်ယာန်ဘာသာနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ခုကို သိသော်လည်း၊ ဘုရားမဲ့ဝါဒီသည် သူ့သူငယ်ချင်းကဘာပြောခဲ့သည်ကိုမသိပေ။ သူအံ့အား သင့်ပြီး၊ “အံ့ဩစရာပဲ။ ဒီဟာကမယုံနိုင်စရာမျှော်လင့်ချက်ပဲ မဟုတ်လား။ ဒါကမင်းကိုဘ၀အတွက် အားပေးမှုကို သေချာပေါက်ပေးတယ်” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။
ခရစ်ယာန်မိတ်ဆွေက၊ “ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါကြောင့် ဒီဟာကို “သတင်း ကောင်း” လို့ခေါ်တာ” ဟုပြောခဲ့သည်။
အခန်းကြီး - ၁၀
အပြစ်ပြဿနာ
ထိုဘုရားမဲ့ဝါဒီတစ်ဦးအံ့ဩသွားခြင်းသည် မထူးဆန်းချေ။ သူသည် အံ့ဩရမည်သာဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်သည် ဤကမ္ဘာမြေသို့ ကြွလာသည်သာမက၊ လူသားများအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏မိမိကိုယ်ကိုယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းရလောက်အောင် အခြေအနေသည် အဘယ်မျှပင်ဆိုးရွားခဲ့သနည်း။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုးရွားသောအရာများကိုမြင်ရန် မခက်ခဲလှချေ။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်၌က မျှော်လင့်ချက်မရှိချေ။ ကျော်ကြားသူဘုရားမဲ့ဝါဒီ ဇီ၀ဗေဒ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော အမေဇုန်တောထဲက ပိုးတောင်မာအကောင်များ လေ့လာခြင်းကို ဝါသနာပါသူ W.D. Hamilton သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များကို ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ အင်္ဂလန်တွင် သူ၏ ဈာပနအခမ်းအနား၌ သူ့ဇနီး၏ ဂုဏ်ပြုစကားတချို့ သည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ “ဘီးလ်၊ အခုမင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က Wytham တောအုပ်ထဲမှာအိပ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းဒီကနေ မင်းချစ်တဲ့ တောအုပ်တွေကို ထပ်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်။ မင်းက ပိုးကောင်လေးတွေမှာ သာမက သန်းထောင်ချီတဲ့ မှိုနဲ့ရေညှိတွေရဲ့ ဝတ်မှုန်တွေမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။ လေကမင်းတို့ကိုအထက်လေထုထဲသို့ပင့်ဆောင်လာပြီး၊ မင်းတို့တစ်တွေဟာ မိုးတိမ်အဖြစ်နဲ့၊ သမုဒ္ဒရာများကိုဖြတ်ကျော်ပျံဝဲပြီး အကြိမ်ကြိမ် တက်လိုက် ဆင်းလိုက်လုပ်ကြလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးမှာ မိုးစက်တစ်စက်ဟာ မင်းတို့ကို လာပူးပေါင်းပြီး၊ အာမေဇုန်တောကိုလွှမ်းမိုးတဲ့ရေထဲကို ရောက်သွားကြလိမ့် မယ်။”
မှိုများနှင့်ရေညှိများ၏ဝတ်မှုန်များတွင် မျောလွင့်နေပါသလား။ အလား အလာအရှိဆုံးစိတ်လှုပ်ရှားစရာမဟုတ်ပါ။ လူသားဖြစ်တည်မှုအတွက် ဂုဏ် အသရေအရှိဆုံး အဆုံးသတ်ခြင်းလည်းမဟုတ်ပါ။ သို့သော်၊ သဘာ၀လွန် တစ်စုံတစ်ရာမပါ၊ ဘုရားမပါဘဲ၊ အသက်တာသည် ကျွန်ုပ်တို့အားမည်သို့ ကမ်းလှမ်းသနည်း။
ဂျပန်စာရေးဆရာ Haruki Murakami က၊ “ဒီအဆက်မပြတ် ပြေးလွှားနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို ငါစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ အခုအချိန်ကစပြီး နောင် လာမယ့်အနှစ် တစ်ရာအချိန်ကို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်တယ်။ အနှစ်တစ်ရာ ကျရင် ငါအပါအဝင် ဒီနေရာမှာရှိတဲ့လူတိုင်း မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်က ပျောက် ကွယ်သွားကြလိမ့်မယ်။ ပြာ ဒါမှမဟုတ် မြေမှုန့်အဖြစ်ကိုပြောင်းလဲ သွားကြ လိမ့်မည်။ ထူးဆန်းထိတ် လန့်စရာအတွေးတစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် ငါ့ရှေကက အရာအားလုံးက လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်လို့ လွင့်ပျောက်သွားကြသလို ပါပဲ၊ အစစ်အမှန်မဟုတ်တော့ပါဘူး” ဟူ၍ရေးခဲ့သည်။
သို့တည်းမဟုတ်၊ The Book of Dead Philosophers စာအုပ် ကို ရေးသားသူက ဤသို့ဖော်ပြခဲ့သည်။ “ဤစာအုပ်သည် ရိုးရှင်းသော ယူဆချက် မှအစပြုသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာဂြိုဟ်၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ၏အသက်တာကို ဖန်တီးကန့်သတ်ခြင်းသည် သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့ ခြင်းဖြစ်ရုံသာမက၊ ကြောက်လန့်စရာလည်းကောင်းသည်။ ၎င်းသည် ရှောင်လွှဲ ၍မရနိုင်သည့်အနာဂတ်တွင် နာကျင်မှုနှင့် အဓိပ္ပါယ်မဲ့သောဒုက္ခများနှင့်အတူ၊ သေခြင်းတရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို သေတ္တာထဲတွင်သံရိုက်ပိတ်ပြီး၊ တီကောင်အစာအဖြစ် မြေကြီး ထဲသို့ချလိုက်ခြင်းသည် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့် စရာဖြစ်သည်။”
ဘ၀ဆိုသည်မှာကျွန်ုပ်တို့အားအထက်ပါပြောပြသည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လက်ခံရမည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ သမ္မာကျမ်းစာအရ၊ ဘ၀သည် ဤမျှသာမဟုတ်ချေ။ နီးစပ်မှုပင်မရှိချေ။ ယေရှုခရစ်တော် မြေကြီးပေါ်သို့ ကြွဆင်းခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလုံးမှာ၊ ဘုရားသခင်သည် လူ့ဇာတိကိုခံယူ ၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ဖြစ်လာကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသေခံပြီး၊ ဖန်ဆင်းချိန် ကတည်းကရရှိရန်ပေးထားသည့် ထာ၀ရအသက်ကို လူသားတိုင်းအားပေးရန်ဖြစ်သည်။
လောကီသားများအားလုံးမှားနေကြသည်။အကြီးအကျယ်မှားကြသည်။ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကသွန်သင်သည့်အတိုင်း နှစ်ပေါင်းသန်းထောင်ချီသော အကြမ်း ဖက်မှုများကြောင့် မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်သေဆုံးခြင်းသည် အသက်၏ နည်း လမ်းများဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆအစား၊ ဘ၀ကို သေခြင်းဖြင့်စတင်ရန် ဘယ်ခါမျှရည်ရွယ်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ ကျွန်ုပ်တို့ လူသားများသည် မူလ၌ထာ၀စဉ် အသက်ရှင်ရန် ဖန်ဆင်းခံရကြသည်။ သေဆုံးရန် မည်သည့်အချိန်ကမျှ ဖန်ဆင်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ သေခြင်းသည် လူသားအားလုံး၏ သဘာ၀မကျဆုံး သောအရာဖြစ်သည်။ သေခြင်းတရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မည်သည့်အစိတ် အပိုင်းတွင်မျှ ပါဝင်ရန်မဟုတ်ချေ။ ကျွန်ုပ်တို့အားပြောသည့်အတိုင်း သေခြင်း တရားသည် “ဘ၀၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း” မဟုတ်ဘဲ၊ ဘ၀၏ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အသက်၏ပျက်စီးခြင်းဖြစ်သည်။ သေခြင်းတရားသည် ဖြစ်နေကျမဟုတ်ဘဲ၊ ကျူးကျော်သူဖြစ်ကာ၊ တစ်နေ့တွင်အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း ကိုခံရမည်။
ထိုသို့ဆိုသော်၊ ကျူးကျော်သူ၊ ဤ “ရန်သူ” (၁ကော၊ ၁၅း၂၆) တည်း ဟူသောသေခြင်းတရားသည် ဤနေရာသို့ ဘယ်ခါမျှရောက်ရှိလာရန် မသတ် မှတ်ထားသော်လည်း၊ မည်ကဲ့သို့ရောက်ရှိလာသနည်း။ တမန်တော် ပေါလု ဤသို့ရှင်းပြသည်။ “ဤအကြောင်းအရာဟူမူကား၊ အပြစ်တရားသည် တစ် ယောက်သောသူအားဖြင့် ဤလောကသို့ဝင်၍၊ အပြစ်တရားအားဖြင့် သေခြင်း တရားဝင်သည်နှင့်အညီ၊ လူအပေါင်းတို့သည် အပြစ်ရှိသောကြောင့် သေခြင်း သို့ရောက်ရကြ၏” (ရောမ၊ ၅း၁၂)။
အာဒံသည်အပြစ်ကိုဆောင်ခဲ့၍၊ အပြစ်သည် သေခြင်းသို့ ပို့ဆောင် သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် အပြစ်ကူးစက်ခံရ၍၊ အပြစ်အားဖြင့်ပျက်စီး သွားသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် အပြစ်ကယူဆောင်လာသည့် သေ ခြင်းကိုခံစားကြရသည်။ အာဒံနှင့်ဧ၀တို့သည် (ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ လွပ်လပ်မှုကို သုံး၍) အပြစ်ပြုပြီးနောက် အရာအားလုံးသည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘာ၀သာမက၊ သဘာ၀တရားကိုယ်၌က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် (ကမ္ဘာ၊ ၃း၁၆-၁၉)။ သေခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတို့သည် ထိုအချိန်မှ စ၍ လူသားအားလုံး၏ကြမ္မာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤဆိုးယုတ်မှု များနှင့်အလွန်ရင်းနှီးပြီးဖြစ်ရာ၊ သဘာ၀၏ဖြစ်စဉ်ကဲ့သို့ မြင်လာသည်။ သေ ခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ မကောင်းမှုနှင့်နာကျင်ခြင်းသည် ကင်ဆာကဲ့သို့ “သဘာ၀” ဖြစ်လာသည်။
လူသားတို့၏ အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းဆိုင်ရာ ယုံကြည်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ခံယူရန်မလိုအပ်ချေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအရာများကို မြင်ရပြီးဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးကိုကြည့်လိုက်ပါ။ စစ်ပွဲမှစ၍၊ ချမ်းသာသူနှင့် ဆင်းရဲသားအကြား ကွာဟမှုအလယ်၊ လူကုန်ကူးမှုအထိ အရာရာကို မြင်ရလိမ့်မည်။ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရုပ်ရှင်မှာကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်နှင့် မကောင်းမှုများသည် နေရာတိုင်းတွင်ထင်ရှားသည်။
လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ က ပေါလုသည် သူနေထိုင်စဉ်ကထက် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ စော၍ရေးသားခဲ့သော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းချက်များကို ကိုးကား၍ စာရေးခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူသည် မည်သည့်အရာကို ပြောခဲ့ သနည်း။
“နားလည်သောသူမရှိ၊ ဘုရားသခင်ကိုရှာသောသူမရှိ။ လူအပေါင်းတို့ သည် လမ်းလွဲကြပြီ။ တညီတညွတ်တည်း အသုံးမရသောသူ ဖြစ်ကြပြီ။ ကောင်းသောအကျင့်ကိုကျင့်သောသူမရှိ၊ တစ်ယောက်မျှမရှိ။ သူတို့၏ လည် ချောင်းသည် ဖွင့်ထားသောသင်္ချိုင်းတွင်းဖြစ်၏။ သူတို့သည် လျှာနှင့် လှည့်စား တတ်ကြ၏။ သူတို့နှုတ်ခမ်းအထဲမှာမြွေဆိုးအဆိပ်အတောက်ရှိ၏။ သူတို့နှုတ် သည် ကျိန်ဆဲသောစကား၊ ကြမ်းတမ်းသောစကားနှင့်ပြည့်၀၏။ သူတို့ ခြေ သည် လူအသက်ကိုသတ်ခြင်းငှာလျင်မြန်၏။ သူတို့သွားရာလမ်း၌ပျက်စီးခြင်း၊ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းရှိ၏။ ချမ်းသာလမ်းကိုသူတို့မသိကြ။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက် ရွံ့ရသော အကြောင်းသည် သူတို့မျက်စိ၌မထင်ဟု ကျမ်းစာလာသတည်း” (ရောမ၊ ၃း၁၁-၁၈)။
လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၃၀၀၀၊ ၂၀၀၀၊ ယမန်နေ့ စသည်တို့အားလုံး သည် အတူတူဖြစ်သည်။
လူသားများကပျံသန်းရန်ကြိုးပမ်းမှု အနှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီးနောက် ၁၉၀၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၇ ရက်တွင် Wright ငါ့အညီအစ်ကိုများသည် လေထု ထက်ပိုလေးသောစက်တပ်လေယာဉ်တစ်စင်းကို မြေပြင်အထက်တွင် ပထမ ဆုံးပျံသန်းစေနိုင်ခဲ့သည်။ အံ့မခန်းစွမ်းဆောင်မှုပါတကား။ ၁၉၁၁ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် လစ်ဗျားနိုင်ငံရှိတူရကီစစ်စခန်းတစ်ခုကို ပျံသန်း လာသည့် ဒုဗိုလ် Giulio
Gavotti သည် လက်ပစ်ဗုံးသေးသေးလေးကို လက်ဖြင့်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် ကမ္ဘာ့ပထမဆုံးလေယာဉ်ဖြင့် လေပေါ် မှဗုံးကြဲသည့်မှတ်တမ်းအဖြစ်တင်ကျန်ခဲ့သည်။ ဤအရာသည်လည်း အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်မှုဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သို့ပျံသန်းရမည်ကို သိလာခဲ့သည်။ နောက်လာမည့် ရှစ်နှစ်အကြာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏လေယာဉ် အသစ်များဖြင့် ဘာလုပ်ကြမည်နည်း။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ဗုံးကြဲကြမည်လား။
Charles Manson သည် ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် SharonTate နှင့်အတူ ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း ကယ်လီဖိုးနီးယားရှိ အခြားလူသတ်မှု များ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူဖြစ်သည်။ Manson ၏မိခင်သည် ပြည့်တန်ဆာ တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့ Charlie အသက် ၃ နှစ် အရွယ်တွင် သူမသည် သားနှင့်အတူအရက်ဆိုင်တစ်ခုတွင်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ စားပွဲထိုးအမျိုးသမီး တစ်ယောက်က၊ “ဘယ်လောက်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ကလေးလဲ။ သူ့အတွက် ငါ ဘာပေးနိုင်မလဲ” ဟုမေးခဲ့သည်။
သူ့အမေက၊ “ဘီယာတစ်ကရားစာဆိုရင်ကော၊ ဘယ်လိုလဲ” ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
Charlie တစ်ယောက် စံပြနိုင်ငံသားတစ်ယောက်အဖြစ် မကြီးပြင်း လာသည်မှာ မဆန်းပါချေ။ မိခင်၏ အပြစ်များသည် အရက်ဆိုင်ထက် ကျော် လွန်၍ဂယက်ရိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ အပြစ်နှင့်ပတ်သက်လာလျှင် ထိုနည်း အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်း ၆၀၀၀ ကျော်ပြီးနောက် သင်ဘာရရှိသနည်း။ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏လက်ရှိကမ္ဘာကိုရရှိသည်။
သို့သော်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က “ငါဒီလောက်မဆိုးပါဘူး” ဟု ဆို သည်။
မဖြစ်နိုင်ပါ။ သို့သော်၊ တစ်နေ့သောအခါ သင်၏ မှားယွင်းသော အတွေးများ၊ သင်၏လျှို့ဝှက်သော လုပ်ဆောင်မှုများ၊ ထုတ်ဖော်ပြသခံရမှာ ထက် ပို၍သေချင်လောက်အောင် ကွယ်ရာတွင်သင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သောအရာ တစ်ခုချင်းစီကို သိတော်မူသောဘုရားသခင်ရှေ့တွင် အဘယ်သူရပ်ချင်ပါ သနည်း။ သို့ဖြစ်လျှင်၊ သင်၏ညစ်ညူးသောအဝတ်များကို သန့်ရှင်း၍အပြစ်မဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံသောဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ မည်သို့ဖုံးအုပ်မည်နည်း။ မှန်ပါ သည်။ သင်သည် Charles Manson သို့မဟုတ် သူ့မိခင်ပြည့်တန်ဆာ မဟုတ် ပါ။ သို့သော်၊ သင်သည် အလွန်ဆိုးပေသည်။
အမှန်မှာ၊ ဆိုးရွားလွန်းသည်မှာ အပြစ်၏ပြဿနာကိုဖြေရှင်းရန် ဖန်ဆင်းရှင်ယေရှုကိုယ်တိုင် အသေခံရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုဖန်ဆင်းသော ဖန်ဆင်းရှင်၏ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုသာလျှင် လူသားတို့၏ မကောင်းမှုကိုဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြေလည်အောင်လုပ်နိုင်လျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အသေခံခြင်းထက်သာ၍ကောင်းပေလိမ့်မည်မဟုတ်လော။ အပြစ်ပြဿနာ၊ သေခြင်းပြဿနာနှင့် မကောင်းမှုပြဿနာတို့၏ ပြင်းထန်မှုတို့ကိုဖြေရှင်းရန် ယေရှုရှင်ပေးဆပ်မှု၏ ပြင်းထန်မှုက အကောင်းဆုံးဖော်ပြခဲ့သည်။
“ယေရှုခရစ်၌ရှိသော ထိုစိတ်သဘောကို သင်တို့၌လည်းရှိစေကြ လော့။ ထိုသခင်သည် ဘုရားသခင်၏သဏ္ဌာန်တော်နှင့်ပြည့်စုံတော်မူသည် ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်နှင့်ပြိုင်သောအမှုကို လုယူခြင်းအမှုဟူ၍ မထင်မမှတ် လျက်ပင်၊ မိမိအသရေကိုစွန့်၍ အစေခံကျွန်၏သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်လျက် လူကဲ့သို့သော အဖြစ်၌ဖွားမြင်ခြင်းကို ခံတော်မူ၏။ ထိုသို့လူ၏ဂုဏ်အင်္ဂါ လက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံလျက်၊ အသေခံခြင်းသာမဟုတ်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခြင်းတိုင်အောင် အစေကျွန်ခံ၍ ကိုယ်ကိုကိုယ်နှိမ့်ချတော်မူ၏” (ဖိလိပ္ပိ၊ ၂း၅-၈)။
ဧဝံဂေလိတရားသည် “သားတော်အားဖြင့်လည်း လောကဓာတ်တို့ကို တည်တော်မူ၏။ ထိုသားတော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ရောင်ခြည်နှင့် ဇာတိအဖြစ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်၍၊ တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံသော မိမိအမိန့်တော် အားဖြင့် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကိုမစတော်မူသောသူ” (ဟေဗြဲ၊၁း၂၃)။ ဘုရား သခင်၏သားတော် ယေရှု၏အသေခံခြင်းဖြစ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းထက်သာလွန် သော တစ်ပါးတည်းသောဘုရား၏သားတော်သည် မိမိကိုယ်ကိုယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကသာလျှင် ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် အပြစ်ကို ဖြေနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ယေရှုနှင့် အတူ ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်သောအရာဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်သူလုပ်ခဲ့သော အရာကို “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ဟုခေါ်သည်။
အခန်းကြီး - ၁၀
ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား
ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားသည် “ထာ၀ရ” ဧဝံဂေလိ တရားနှင့်စတင်သည်။ ၎င်းသည် “ထာ၀ရ” သတင်းကောင်းဖြစ်သည်၊ သမ္မာ ကျမ်းစာတွင် “ဧဝံဂေလိတရား” ဟူသောစကားလုံးကို မကြာခဏ တွေ့ရ သော်လည်း၊ ဤကျမ်းချက်တွင်သာ “ထာ၀ရ” ဟူသောစကားလုံးနှင့် တွဲသုံး သည်။ ယောဟန်သည် အခြားကျမ်းချက်များတွင် “ထာ၀ရ” ဟူသော ဝေါဟာ ရကို “အသက်” နှင့်တွဲသုံးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှု၌ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိနိုင်သော “ထာ၀ရအသက်” ကို ရည်ညွှန်းသည်။ “ငါအမှန်အကန် ဆိုသည်ကား၊ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် ထာ၀ရအသက်ကိုရ၏”(ယောဟန်၊ ၆း၄၇)။
ဘုရားသခင်သည် ဧဝံဂေလိတရားကို ထာ၀ရကာလမှဖန်တီးခဲ့သော ကြောင့် ထာ၀ရတည်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ယေရှု၌ထင်ရှားစွာမပြမီတိုင်အောင် ၎င်းကို ဝှက်ထားခဲ့သည်။ အမှန်မှာ၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် ထာ၀ရအသက် မျှော်လင့်ချက်တည်းဟူသော ဧဝံဂေလိတရားကို ကမ္ဘာမစခင်ကတည်းက ကြိုတင်ရေးဆွဲ ထားပြီးဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ပြောကြားချက်ကိုကြည့်ပါ။ “ငါတို့ သည် ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌ မေတ္တာအားဖြင့်သန့်ရှင်းလျက်၊ အပြစ်ကင်း လွတ်လျက်ဖြစ်မည်အကြောင်း၊ ဤကမ္ဘာမတည်မရှိမီ ငါတို့ကို ခရစ်တော်၌ ရွေးကောက်တော်မူသည်နှင့်အညီ၊ ကောင်းကင်ဘုံနှင့်ဆိုင်သော အရာတို့၌ ခပ်သိမ်းသောဓမ္မမင်္ဂလာတို့ကို ခရစ်တော်အားဖြင့် ငါတို့အား ပေးသနားတော် မူသော ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ခမည်းတော်ဘုရားသခင်သည် မင်္ဂလာရှိ တော်မူစေသတည်း” (ဧဖက်၊ ၁း၃၊၄)။
လောကမတည်မီ ကိုယ်တော်၌ရွေးကောက်တော်မူပြီတကား။ ကျွန်ုပ် တို့ မတည်ရှိမီကပင်၊ ဘုရားသခင်၏ အကြံတော်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သူ၌ ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်က အချို့ကို ကယ်တင်ရန်ရွေးချယ်သည်၊ အချို့ကိုဆုံးရှုံးရန်ရွေးချယ်သည်ဟူသော ကြိုတင် သတ်မှတ်ခြင်းမျိုးမဟုတ်ပါ။ လူသားတိုင်းသည်ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကြိုတင် သတ်မှတ်ခြင်းခံရသည်။ ကမ္ဘာကြီးမစတင်မီကပင် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ် မှာ လူတိုင်းသည် သားတော်၌ထာ၀ရအသက်ရရန်ဖြစ်သည်။
“ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် လူအပေါင်းတို့ အတွက်ကြောင့် အသေခံရသောအခွင့်ရှိစေခြင်းငှာ၊ ကောင်းကင်တမန်တို့ အောက်၌ အနည်းငယ်နှိမ့်ပြီးမှ၊ အသေခံရသောကြောင့် ခေါင်းတော်၌ ဘုန်း အသရေပတ်ရစ်လျက်ရှိသည်ကို ငါတို့မြင်ကြ၏” (ဟေဗြဲ၊ ၂း၉) လူတိုင်းကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကြိုတင်စီမံခဲ့ခြင်းမရှိလျှင်လည်းကောင်း အဆုံး၌လူသား တိုင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းသို့မရောက်နိုင်လျှင်လည်းကောင်း၊ အဘယ်ကြောင့် “လူ” တိုင်းအတွက်အသေခံသနည်း။
“ငါတို့ရှိသမျှသည် သိုးကဲ့သို့လမ်းလွဲလျက်၊ ကိုယ်လမ်းသို့အသီး အသီး လိုက်သွားကြသည်ဖြစ်၍၊ ထာ၀ရဘုရားသည် ခပ်သိမ်းသောငါတို့၏ အပြစ် များကို သူ့အပေါ်၌တင်တော်မူ၏” (ဟေရှာယ၊ ၅၃း၆)။ “ငါတို့ရှိသမျှ” ကို ခွင့်လွှတ်ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါသော်၊ အဘယ်ကြောင့် “ငါတို့” အားလုံး၏ အပြစ်များကိုယူတင်သနည်း။ အစာပေါကြွယ်သောဈေးတွင် အစာမစားဘဲ၊ မိမိတို့ ကိုယ်ကိုသေသည်အထိ အစာငတ်ခံခြင်းသည် အစားအစာမလုံလောက် ပါ ဟူသောအဓိပ္ပါယ်မဟုတ်ပါ။
ဤအရာသည် ယခင်ကအလေးပေးပြောခဲ့သည့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မူလ အစကပင်ထာ၀စဉ်အသက်ရှင်ရန် ဖန်ဆင်းခံရသည်ဟူသော အယူအဆစီသို့ ပြန်သွားသည်။ အစကပင်ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာ၀စဉ်အသက်ရှင်ရမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်သည် ဤကမ္ဘာကြီးကိုမဖန်ဆင်းမီကပင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကိုသူသိသည်။ လူသားများကျဆုံးမည်ကို သူသိသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို သူမဖန်ဆင်းမီကပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကယ်တင်ခြင်းရမည့်အစီအစဉ်ကိုစီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ထာ၀ရ ဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သည်။
“မုသားနှင့်ကင်းစင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည်၊ ရှေးကပ်ကာလ မရောက်မီ ကတိထားတော်မူ၍...ထာ၀ရအသက်ကိုမျှော်လင့်သည်ဖြစ်၍၊
ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော သမ္မာတရားကို ဝန်ခံခြင်းအလိုငှာ လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်ရွေးကောက်တော်မူသော သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း အလိုငှာလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ကျွန်တည်းဟူသော၊ ယေရှုခရစ်၏ တမန်တော် ဖြစ်သော ငါပေါလုသည်... ကြားလိုက်ပါ၏” (တိတု၊ ၁း၁၊၂၊၃)။ ပေါလု၏ ပြောပြချက်အရ၊ လောကမတည်မီကရှိနေသော အရာတစ်ခုမှာ ကာလအချိန်မစမီ ကျွန်ုပ်တို့အား ထာ၀ရအသက်ကို ကတိပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သည့် အချိန်ကနည်း။ ကိစ္စ၊ စွမ်းအင်၊ အာကာသနှင့်အချိန်တို့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသန်းပေါင်းများစွာက တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖန်တီးခံရ သည်ဟု သွန်သင်ပေးသောခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာ၏ဖော်ပြချက်သည်စိတ်ဝင်စား စရာကောင်းလှသည်။ အချိန်ကိုယ်၌က စတင်ချိန်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တစ်ချိန် ကရှိမနေခဲ့ချေ။ ပေါလု၏အဆိုအရ၊ ၎င်းအချိန်အစမပြုမီ၊ အချိန်ကိုယ်၌က မတည်မရှိမီ၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အားထာ၀ရအသက်မျှော်လင့်ချက်ကို ကတိပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတိအကျကို အဘယ်သူသိသနည်း။ ၎င်းသည် ဟိုးအလျင်အချိန်ကတည်းကရှိခဲ့သည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် သေချာသိနိုင်သည်။ ၎င်းကို ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရားဟုခေါ်ဆိုခြင်းမှာ မထူးဆန်းပါချေ။
“မိစဉ်ဘဆက်ကျင်လည်သော အချည်းနှီးကျင့်ကြံပြုမူခြင်းမှ၊ ရွှေငွေ အစရှိသောဖောက်ပြန်ပျက်စီးတတ်သော ဥစ္စာနှင့် သင်တို့ကို ရွေးတော်မူသည် မဟုတ်။ အဘယ်အပြစ်မျှမရှိ၊ အညစ်အကြေးနှင့်ကင်းစင်သော သိုးသငယ် ကဲ့သို့သော ခရစ်တော်၏အသွေးတော်မြတ်နှင့်ရွေးတော်မူသည်ကို သိမှတ်ကြ လော့။ ထိုခရစ်တော်ကား၊ ဤကမ္ဘာမတည်မရှိမီ ခန့်ထားတော်မူခြင်းကိုခံနှင့် သည်ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ကိုယုံကြည်သောသင်တို့အဖို့၊ ဤ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ထင်ရှားတော်မူပြီ” (၁ပေ၊ ၁း၁၈-၂၀)။
ကမ္ဘာမတည်မီကယ်တင်ခြင်းကတိတော်ကိုပေးထားသည်။ အကြောင်း မှာ၊ ကမ္ဘာမတည်မီက ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်လည်းရှိခဲ့သည်။
အချိန်မစတင်မီ ဘုရားသခင်၏သားတော်ယေရှုသည် လူသားမျိုးနွယ် အတွက် သူ၏အသွေးကိုသွန်းလောင်းရန် ဘုရားသခင်စီစဉ်ခဲ့သည်။ ယေရှုကို “ကမ္ဘာဦးကပင် ကွပ်မျက်သောသိုးသငယ်” (ဗျာ၊ ၁၃း၈) ဟုခေါ်ခြင်းမှာ မထူး ဆန်းပေ။ ကယ်တင်ခြင်းစီမံကိန်းကို ကျွန်ုပ်တို့မလိုအပ်မီကပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်း သည် ကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်သည့်အခါ၌ရှိနေရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် အာမခံချက်ဖြစ်သည်။
ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားတွင် ကြွေးကြော်သည့် ဧဝံ ဂေလိတရားသည် အချိန်မစမီကတည်းကရှိခဲ့သော ထိုဧဝံဂေလိတရား၊ ထို ကယ်တင်ခြင်းစီမံကိန်းပင်ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိသတင်းတစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်း ကို လွန်ခဲ့သည့်ထာ၀ရကာလမှစီမံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏အသီးအပွင့်များသည် အနာဂတ်ထာ၀ရကာလအထိတည်ရှိနေလိမ့်မည်။ ပေါလုကိုယ်တိုင်က သတိ ပေးခဲ့သည်။ “သို့သော်လည်း၊ သင်တို့အား ငါဟောပြောသော ဧဝံဂေလိတရား မှတစ်ပါး အခြားသောဧဝံဂေလိတရားကို ငါတို့သည် ဟောပြောသော်လည်း ကောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံမှလာသော ကောင်းကင်တမန်ဟောပြောသော်လည်း ကောင်း၊ ဟောပြောသောသူသည် ကျိန်တော်မူခြင်းကိုခံစေ။ တစ်ဖန်တုံ၊ သင်တို့ခံယူပြီးသောဧဝံဂေလိတရားမှတစ်ပါး အခြားသောဧဝံဂေလိတရားကို တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူဟောပြောလျှင်၊ ထိုသူသည် ကျိန်တော်မူခြင်းကိုခံ စေဟု ငါတို့ဆိုခဲ့ပြီးသည်အတိုင်း ယခုငါထပ်၍ဆိုသေး၏” (ဂလာတိ၊ ၁း၈၊၉)။
ဧဝံဂေလိတရားကို ဧဒင်၌အာဒံနှင့်ဧ၀တို့သည် ကျရှုံး၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကမ္ဘာသို့အပြစ်တရားနှင့်သေခြင်းတရားတို့ကို ယူဆောင်လာပြီးနောက်တွင် သူ တို့ထံသို့အလျင်ဦးဆုံးဟောကြားခဲ့သည် (ကမ္ဘာ၊ ၃း၁၅)။ ထိုဧဝံဂေလိတရား ကို အာဗြဟံအားလည်းဟောကြားခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် ယုံကြည်ခြင်း ကိုထောက်၍၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကို ဖြောင့်မတ်ရာ၌တည်စေတော်မူမည်ဟု ကျမ်းစာသည်မြော်မြင်လျက်၊ အာဗြဟံအားအမိန့်ရှိ၍၊ သင့်အားဖြင့် လူ အပေါင်းတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုခံရကြလိမ့်မည်ဟု ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောနှင့်လေ၏” (ဂလာတိ၊ ၃း၈။ ကမ္ဘာ၊ ၂၂း၁၈ ကိုလည်း ဖတ်ပါ)။ ထိုဧဝံဂေ လိတရားကိုပင် တော၌ လှည့်လည်သွားလာနေစဉ်အတွင်း ရှေးဣသရေလ လူမျိုးအားဟောခဲ့သည် (ဟေဗြဲ၊ ၄း၂)။ ဤဧဝံဂေလိတရား၊ ဤသတင်းစကား ကို ဗက်လင်မြို့ အပြင်ဘက်တွင် သိုးထိန်းများအား ယေရှု မွေးဖွားသည့် အကြောင်းကို ကောင်းကင်မှဟောကြားခဲ့သည်။ “ကောင်းကင် တမန်ကလည်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိကြနှင့်။ လူအပေါင်းတို့သည် အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ စရာသတင်းကို ငါသည် သင်တို့အားကြားပြောရ၏။ ယနေ့တွင် ဒါဝိဒ်မြို့၌ သခင်ခရစ်တော်တည်းဟူသော ကယ်တင်သောအရှင်သည် သင်တို့အဖို့အလို ငှာ ဖွားမြင်ခြင်းကိုခံတော်မူပြီ” (လုကာ၊ ၂း၁၀၊၁၁)။ ၎င်းသည် ယေရှုဟော ပြောသောဧဝံဂေလိတရားတည်း။ “အချိန်ပြည့်စုံပြီ၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် သည်တည်လုနီးပြီ၊ နောင်တရကြလော့။ ဧဝံဂေလိ တရားကိုယုံကြည်ကြလော့” (မာကု၊၁း၁၅)။ ၎င်းသည် ယေရှုကထာ၀ရအသက်ကိုကတိပေးသော လက်ဝါး ကပ်တိုင်ပေါ်မှသူခိုးအား ကယ်တင်သော ထိုဧဝံဂေလိသတင်းပင်ဖြစ်သည် (လုကာ၊၂၃း၄၃)။ ကမ္ဘာဆုံးတိုင်အောင် ဟောပြောရန် တပည့်တော်များအား ယေရှုမိန့်တော်မူခဲ့သည့်အရာမှာထိုဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သည်။ “လူမျိုးအပေါင်း တို့အား သက်သေဖြစ်မည်အကြောင်း နိုင်ငံတော်နှင့်ယှဉ်သော ဧဝံဂေလိတရား ကို လောကီနိုင်ငံ အရပ်ရပ်ရှိသမျှတို့၌ဟောရလိမ့်မည်။ သို့ပြီးမှအဆုံးသည် ဖြစ်လတ္တံ့”(မဿဲ၊ ၂၄း၁၄)။ ပထမကောင်းကင်တမန်ကြေညာသော “ထာ၀ရ
ဧဝံဂေလိတရား” သည် ထိုဧဝံဂေလိတရားပင်ဖြစ်သည်။
ဤထာ၀ရသတင်းစကားမှာ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မူလမျှော်လင့်ခဲ့သော ကယ်တင်ခြင်းတည်းဟူသော ထာ၀ရအသက်ကို ယေရှုအားယုံကြည်ခြင်းအား ဖြင့်သာ ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ယေရှု၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ တောင်းဆိုခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းသောအကျင့်များ မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ကောင်းမှုကို လုံးလုံးမှီခိုခြင်းအားဖြင့်သာ ရှေးမဆွက ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ရာထားသောထာ၀ရအသက်ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။
“ထိုကြောင့်၊ ငါတို့သခင်ဘုရား၏သက်သေကိုလည်းကောင်း၊ ထိုသခင် ကြောင့် အကျဉ်းခံရသောသူဖြစ်သော ငါကိုလည်းကောင်း ရှက်ကြောက်ခြင်း မရှိနှင့်။ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော တန်ခိုးကိုရသည်အတိုင်း ဧဝံဂေလိ တရားနှင့်ဆက်ဆံ၍ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုခံလော့။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကျင့် သောအကျင့်ကိုထောက်တော်မမူ။ ရှေးကပ်ကာလမရောက်မီ၊ ယေရှုခရစ် အားဖြင့် ငါတို့အဖို့ကိုယ်တော်တိုင်ကြံစည်တော်မူသော ကျေးဇူးတော်နှင့် အညီ ငါတို့ကိုကယ်တင်၍၊ သန့်ရှင်းသောအရာ၌ခေါ်သွင်းတော်မူ၏”(၂တိ၊ ၁း၈၊၉)။
အကျင့်အားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့်ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်သည်ကို ကျမ်းချက်တစ်ခုကသက်သေပြဖူးလျှင်၊ ဤအရာသည်လည်း ဖြစ်ရပါမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာကြီးမတည်မီက ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက် ရန်ခေါ်တော်မူခြင်းခံရလျှင်၊ ကယ်တင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အကျင့်များ ပေါ်တွင်အခြေခံ၍မရပါ။ အကြောင်းမှာ အကျင့်ကျင့်ခြင်းငှာ ကျွန်ုပ်တို့ မတည်ရှိမီကပင် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သင်မရှိမီ၊ ထိုက် တန်သည့်အရာတစ်ခုခုမလုပ်ဆောင်နိုင်မီ သင်သည် တစ်ခုခုကတိပေးခံရ လျှင်၊ ၎င်းသည် ကျေးဇူးတော်မဟုတ်ပါသော်၊ အဘယ်အရာဖြစ်မည်နည်း။
ကျွန်ုပ်တို့သိသည့်အတိုင်း အရာရာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ယေရှု (ယောဟန်၊ ၁း၁-၃) သည် နှိမ့်ချ၍၊ ကလေးငယ်အဖြစ်မွေးဖွားလာပြီး အပြစ်ကင်းသောအသက်တာဖြင့် ကြီးပြင်းလာပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသက်ကိုပူဇော်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသေခံပါသလား။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုကယ်တင်ရန် မလုံလောက်ပေဖူး လား။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်ပိုင်အကျင့်လိုအပ်ပါသေးသလား၊
ခရစ်ယာန်စာရေးဆရာတစ်ဦးက ဤသို့ဖော်ပြခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် လူ၌ကောင်းသောအရာ၊ သန့်ရှင်းသောအရာ၊ မွန်မြတ်သောအရာ၊ ချစ်ဖွယ် သောအရာမှန်သမျှတို့ကို စုသိမ်းပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လူသား၏ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင် ခြင်းအတွက်အဆိုပြုတင်သွင်းခဲ့သော်၊ ၎င်းအဆိုပြုချက်ကို နိုင်ငံတော် ပုန်ကန် မှုအဖြစ်ပယ်ချခံရလိမ့်မည်။ မိမိတို့ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရှေ့မှောက်၌ရပ်၍၊ သူ့အား လွှမ်းခြုံထားသော အနှိုင်းမဲ့ဘုန်းအသရေကိုကြည့်နေခြင်းသည်၊ ကမ္ဘာတည် သည်မှစ၍ ပေးအပ်ထားသောအရှက်ရဖွယ်ဘ၀၊ အပြစ်သားများ၏ ငြင်းပယ် ခြင်း၊ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း၊ ကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းကိုခံရန် သတ်မှတ်ထားသည့် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကိုကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ယဇ်ကောင်၏ အဆုံးမရှိ မှုကို အဘယ်သူတိုင်းတာနိုင်မည်နည်း။”
ဤ “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး သတင်း စကားများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းမရှိလျှင် ထာ၀ရ အသက်ဟူသောကတိမရှိနိုင်ချေ။ ၎င်းမှာ ဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သည်။ အခြား အရေးကြီးသောအရာကား အဘယ်နည်း။ ဧဝံဂေလိတရားမရှိလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ သည် လေထုထဲလွင့်မျောနေသော ဝတ်မှုန်များအဖြစ်၊ သို့မဟုတ် မြေကြီးထဲသို့ ချခြင်းခံရ၍ ပြာနှင့်မြေမှုန့်အဖြစ်သို့နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကြရမည်။ အဆုံး တွင် ကျွန်ုပ်တို့အသက်တာတွင် ဖြတ်သန်းလာရသော အခက်အခဲများနှင့် ဒုက္ခ များကို ခံရသည်မှာ အမှန်ပင်ထိုက်တန်မှု ရှိဟန်မရှိချေ။ လုံး၀အဓိပ္ပါယ်မရှိ သလောက်ပင်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိချေ။ အကြောင်းမှာ ရှေးယခင်ကဖြစ်သင့် သောပုံစံမဟုတ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပြစ်သည် အရာအားလုံးကို လမ်းလွဲစေခဲ့သည်။ “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” သည် သေခြင်း၏ ပုံမှန်မရှိခြင်း နှင့်မိုက်မဲခြင်းများဖြင့် ယှက်သန်းသောကမ္ဘာကြီးသို့ ပုံမှန်ဖြစ်ခြင်း၊ ဆင်ခြင်တုံ တရားနှင့် အသက်ကိုပြန်လည်အသက်သွင်းသည့် ဘုရားသခင် နည်းလမ်းဖြစ် သည်။
အခန်းကြီး - ၁၁
ကောင်းကင်မှမြေကြီးသို့
“မြေကြီးပေါ်မှာနေသောသူတည်းဟူသော အသီးအသီးဘာသာစကား ကိုပြောသော လူအမျိုးအနွယ်ခပ်သိမ်းတို့အား ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရားကို ဟောရသောကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက၊ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့၍ချီးမွမ်း ကြလော့။ တရားစီရင်တော်မူသောအချိန်ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြ လော့ဟု ကြီးသောအသံနှင့်ပြောဆို၍ ကောင်းကင်အလယ်၌ပျံဝဲလျက်ရှိသည် ကိုငါမြင်၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၆၊၇)။
ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်မှမြေကြီးသို့ ရွေ့လျားမှုကိုသတိပြုပါ။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားကို လူသားများကဟောပြောသော် လည်း ၎င်းသည် ကောင်းကင်မှလာသည်။ ၎င်းသည် လူသားထံမှမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင့်ထံမှလာသည်။ ၎င်းသည် လူသားစေတမန်များမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ် တို့အားဖွင့်ပြသောအမှန်တရား၊ ပြောပြသောအမှန်တရား၊ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ပြောသောအမှန်တရား၊ ကျွန်ုပ်တို့အားပေးသောအမှန်တရားဖြစ်သည်။ မောရှေ၊ ဟေရှာယ၊ ယေရမိ၊ မဿဲ၊ ယောဟန်၊ ပေါလုနှင့်ပေတရု ကဲ့သို့သောစေတမန်များသည် သမ္မာကျမ်းစာတွင်ရေးသားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပုရောဖက်နာသန် (၂ရာ၊ ရး၁၊၂) သို့မဟုတ် “မိန်းမမွေးသောသူ တို့တွင် ဗတ္တိဇံ ဆရာယောဟန်ထက်ကြီးမြတ်သော ပုရောဖက်တစ်ယောက်မျှမရှိ” (လုကာ၊ ၇း၂၈) ဟုဆိုခဲ့သည့် နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်ကဲ့သို့သောသူတို့မှာမူ မရေးသား ခဲ့ကြချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အတွက် ဟောပြောခဲ့ကြ သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်က “ထိုကျမ်းစာရှိသမျှ သည် ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူသောအားဖြင့်ဖြစ်၍...ဩဝါဒပေးခြင်း၊ အပြစ်ကိုဖော်ပြခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်စွာပြုပြင်ခြင်း၊ တရားကိုသွန်သင်ခြင်း ကျေးဇူး များကိုပြုတတ်၏”(၂တိ၊ ၃း၁၆၊၁၇)။ မူရင်းဂရိစကားလုံး အ့နသစညနျအသျ သည် “ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူသည်”ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ၎င်းကို “မုသားနှင့် ကင်းစင်တော်မူသောဘုရားသခင်” ကိုယ်တော်တိုင်ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည် (တိတု၊ ၁း၁)။ လူသားများသည် လိမ်လည်ကြသည်၊ သို့သော် ဘုရားသခင် သည် မုသားနှင့်ကင်းစင်သည်။ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကောင်းကင် တမန်သတင်းစကား၌ သူပြောသောအရာကိုနားထောင်ရမည်။
ဤသတင်းစကားသည် မြေကြီးအထက်၌ရှိသော ကောင်းကင်မှ ဆင်း သက်လာသောကြောင့် ၎င်းကို “မြေကြီးပေါ်မှာနေသောသူ” တို့အား ဟော ပြောရမည်။ ပုရောဖက် ဟေရှာယက မြင့်သောတောင်များသည် (ဟေရှာယ၊ ၄ဝး၉။ ၅၂း၇) တောင်အောက်၌နေသောသူတို့အား ဧဝံဂေလိ တရားဟော ကြားရာနေရာအဖြစ်ပြောဆိုသည်။ သူ့တပည့်တော်များအား တရားဟောရန် စေလွှတ်ခြင်းမပြုမီ၊ ယေရှုက “သင်တို့နားအပါး၌ပြော၍ ကြားသောအရာများ ကို အိမ်မိုးပေါ်မှာ ဟစ်ကြော်ကြလော့ဟုမိန့်တော်မူ၏” (မဿဲ၊ ၁ဝး၂၇)။ မြင့်သောနေရာများမှဟောသောသူတို့၏အသံကို နိမ့်သောလမ်းမများပေါ်မှ လူအုပ်သည်ကြားရကြမည်။
ကောင်းကင်တမန်သည်“ကြီးသောအသံနှင့်ပြောဆို”သည်မှာ အလွယ် တကူကြားရစေရန် ဟူသောသဘောရှိသည်။ ကြေးနန်းစာမရှိမီ၊ online မှ မျက်နှာချင်းဆိုင်စကားပြောခြင်းသည် စိတ်ကူးထဲသို့မရောက်ရသေးမီ၊ ရှေး လွန်ခဲ့သောသမ္မာကျမ်းစာခေတ်တွင် စေတမန်များအား အသံကောင်းစေရန် ငယ်ရွယ်စဉ်မှ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဤလေ့ကျင့်ထားသော လူတို့သည် မဟာဗျူဟာမြောက်တောင်တန်းများပေါ်ရှိ ဟစ်တိုင်များတွင်ရပ်ကာ၊ ဦးတည် ရာ ပန်းတိုင်သို့မရောက်မချင်း အခြားတောင်ပေါ်မှသူများကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ကြလိမ့်မည်။
အချုပ်ဆိုရသော်၊ ဤပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကမ္ဘာအနှံ့ကြေညာရမည်ဖြစ်၍၊ မည်သူကမျှမသိရှိကြောင်း ငြင်းဆို၍ရမည် မဟုတ်ပါ။ (ယခုသင်ဖတ်နေသော ဤစာအုပ်သည် ဤပုရောဖက်ပြုချက် မှန်ကန်မှု၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်။) “မြေကြီးပေါ်မှာနေသော သူတည်းဟူသော အသီးအသီးဘာသာစကားကိုပြောသော လူအမျိုးအနွယ် ခပ်သိမ်းတို့ ” ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် ဤသတင်းစကား၏ပျံ့နှံ့မှုကိုလည်း ဤသို့ရည်ညွှန်းသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်နောက်သို့မလိုက် သူ့ စကားကိုနားမထောင်ရန် ရွေးချယ်သောလူများကို သရုပ်ဖော်ရန် “မြေကြီး သားအပေါင်းတို့” ဟူသောစကားစုကိုလည်း အသုံးပြုသည် (ဗျာ၊ ၁၃း၈၊၁၄ ကိုဖတ်ပါ)။ သို့သော်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် သစ္စာ ရှိမှုကိုတောင်းဆိုသောကြောင့် ဤစကားစုသည် လူများကမည်သူအား ကိုး ကွယ်၍ သူ၏စကားကိုနာခံမည်ကိုရွေးချယ်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိနေသေးသည့် အချိန်ကိုရည်ညွှန်းသည်။ အမှန်မှာ “အသီးအသီးဘာသာစကားကိုပြောသော လူအမျိုးအနွယ်ခပ်သိမ်း” ဟူသောစကားစုနောက်တွင် လိုက်လာသော အရာ သည် သတင်းစကား၏ပျံ့နှံ့မှုကိုပြသည်။ ၎င်းသည် လူသားတိုင်းအတွက်ဖြစ် သည်။
၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ လူသားများကို ထာ၀စဉ်အသက်ရှင်ရန် ဖန်ဆင်းထားသည်။ (ကျွန်ုပ်တို့လက်ခံလျှင်) ကျွန်ုပ်တို့အား ထိုထာ၀ရအသက် ကိုသေချာစေရန်၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့မည်သူမျှပထမဆုံးအကြိမ် သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအကြိမ်ထွက်သက်ဝင်သက်ကိုမရှူမီ “ထာ၀ရဧဝံဂေလိ တရား” ကိုနေရာချခဲ့သည်။ “ထိုကြောင့်၊ အသက်ရှင်တော်မူထသော၊ ယုံကြည် သောသူတို့ကို အထူးသဖြင့် ကယ်မတော်မူသောဘုရားသခင်၌ ငါတို့သည် ကိုးစားသည်နှင့်အညီ၊ ပင်ပန်းစွာ အမှုဆောင်ရွက်ကြ၏။ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကိုလည်း ခံရကြ၏” (၁တိ၊ ၄း၁၀)။ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းထောင်ချီက၊ ထာ၀ရဘုရား သည် အာဗြံ (နောက်ပိုင်းတွင် အာဗြဟံဟုခေါ်သည်)အား သူ hအားဖြင့် “မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် ကောင်းချီးခံစားရကြလိမ့်မည်” (ကမ္ဘာ၊ ၁၂း၃) ဟုမိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဖျက်ဆီးသောငရဲမီးသည် မူလကလူသားများနှင့် သူတို့ ၏ အမျိုးအနွယ်များအတွက်မဟုတ်ဘဲ၊ မာရ်နတ်နှင့်သူ၏ တမန်များအတွက် သာ ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ၊ ၂၅း၄၁)။
ကယ်တင်ခြင်းစီမံကိန်းသည် အခြေခံအားဖြင့် အပြစ်နှင့်သေခြင်း ကြောင့် ပျက်စီးခဲ့သည့်အရာများကို ပြန်လည်အသစ်ဖန်ဆင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ကို ကြေညာသောပထမကောင်းကင် တမန်၏သတင်းစကားသည် လူသားအားလုံးအတွက်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော် သည် လူအားလုံးအတွက် အသေခံခဲ့ပြီး၊ တစ်ယောက်ကိုမျှချန်မထားခဲ့ချေ။ ပျောက်ဆုံးသူတို့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဤမျှကြီးမားသောပေးဆပ်မှုဖြင့် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းခံရမှုကြောင့် မည်သူမျှမဆုံးရှုံးသင့်ပါ။
နောက်ဆုံးတွင် လူမျိုးစုအရေး၊ လူမျိုးရေး၊ ကျားမပဋိပက္ခမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်ကမ္ဘာကြီးတွင် ဧဝံဂေလိသတင်းစကား၏ လူသားတိုင်း အတွက်ဖြစ်မှုသည် လူသား၏ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော တန်းတူညီမျှမှုကို ပြောပြ သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် အယုတ်ကောင်များဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို လိုအပ်သည်။ သေခြင်းတရားသည် လူမျိုး၊ ကျားမ၊ လူမှုရေး အဆင့်အတန်း၊ ချမ်းသာမှုတို့ကိုဂရုမစိုက်ချေ။ ၎င်းသည် တန်းတူအခွင့်အရေး ရရှိစေနိုင်သော ဖျက်သင်္ဘောဖြစ်သည်။ “အသီးအသီးဘာသာစကားကို ပြောသောလူအမျိုးအနွယ်ခပ်သိမ်း” တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် တန်းတူရည်တူမစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ၊ သေခြင်းတရားသည် “အသီးအသီးဘာသာ စကားကိုပြောသောလူအမျိုးအနွယ်ခပ်သိမ်း” တို့အား သူတို့ဖြစ်တည်လာသည့် ဖုန်မှုန့်နှင့် အညစ်အကြေးထဲသို့ အနှေးနှင့်အမြန် ပြန်ဆွဲခေါ်သွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားသည် သူတို့အားလုံးနှင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးဆီသို့ဦးတည်နေသည်။
အခန်းကြီး - ၁၂
Mi - Yittan (မိရစ်တန်)
ဘာသာစကားအများစုသည် ဓလေ့သုံးစကား (idiom) များဖြင့်လာ သည်။ ၎င်းတို့ကိုတိုက်ရိုက်အဓိပ္ပါယ်ကောက်ချက်ချ၍ ဆီလျော်သည့်အဓိပ္ပါယ် ဖော်၍မရနိုင်ချေ။ (ဥပမာ၊ “not
know jact” ဟူသောအင်္ဂလိပ် ဓလေ့သုံး စကားသည် “ဂျက်ကိုမသိပါ” ဟူသည့် တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပါယ်မျိုးမရှိဘဲ၊ “တိကျ သော အခြေအနေတစ်ခုတွင် လုံး၀ဗဟုသုတမရှိခြင်း” ကို ရည်ညွှန်းသည်။)
သမ္မာကျမ်းစာကိုရေးသားသည့် ဟေဗြဲဘာသာ၌ ဓလေ့သုံးစကားများ ရှိသည်။ တစ်ခုက
mi-yittan ဖြစ်ပြီး၊ စာသားအရ “ဘယ်သူကပေးမလဲ” ဟူ၍အဓိပ္ပါယ်ရသော်လည်း၊ ဓလေ့သုံးစကားအရ အခြားအရာတစ်ခုကို ထုတ် ဖော်ရန်သုံးသည်။ ဣသရေလတို့သည် အီဂျစ်ပြည်မှလွတ်မြောက်ပြီးနောက် တော၌စိန်ခေါ်မှုများနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့က၊ “ငါတို့သာ အဲဂုတ္တုပြည် ၌ ထာ၀ရဘုရား၏လက်တော်ဖြင့်သေခဲ့လျှင်” (ထွက်၊ ၁၆း၃၊ NIV) ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ “အကယ်၍သာ” ဟူသောစကားသည် mi-yittan မှလာ သည်။ ဆာလံကျမ်း ၁၄း၇ တွင် ဒါဝိဒ်က “အိုးဣသရေလ အမျိုး၏ ကယ်တင် ခြင်းသည် ဇိအုန်တောင်မှပေါ်ထွက်လာသည်” (KJV) ဟုဆိုသည်။ ဟေဗြဲ ကျမ်းက “အိုး” ဟုမပြောပါ။ ၎င်းက “ဘယ်သူကပေးသလဲ” (mi-yittan) ဟုပြောသည်။ ယောဘ၊ ၆း၈ တွင် ယောဘက၊ “အိုး၊ ငါတောင်းသောအရာ ကိုရပါစေ” ဟုဆိုသောအခါ၊ mi - yittan “အိုး” ဟု ဘာသာပြန်သည်။
ဤကိစ္စအားလုံး၌ mi yittan သည် လူတို့က သူတို့ဆန္ဒအတိုင်း မထိန်းချုပ်နိုင်သော အဖြစ်အပျက်များနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ချည့်နဲ့ခြင်းနှင့် အားနည်းခြင်းသဘောတရားကိုဖော်ပြသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် လွှမ်းမိုး၍ အလျင်အမြန်လည်ပင်းညှစ်ခံရချိန်တွင်၊ ယောဘသည် “တောင့်တသော အရာဟူမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကိုဖျက်ဆီးတော်မူပါစေ” (ယောဘ၊ ၆း၉) ဟုတောင့်တခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ သူသည်သေ၍ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွှတ်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့မပြုခဲ့ချေ။ သူ၏ ဟစ်ကြွေးသံ၊ mi-yittan “ဘယ်သူကပေးမလဲ” သည် ဘုရားသခင်အား ဖြည့်စွက်စေလို သည့် မပြည့်စုံသောဆန္ဒကိုဖော်ပြသည်။
တရားဟောရာကျမ်း ၅း၂၉ တွင် နောက်ထပ်အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏စောင်မမှုသမိုင်းကိုလေ့လာခြင်းအားဖြင့်၊ ဣသ ရေလတို့သည် သေဆုံးမည်ကိုစိုးရိမ်၍၊ မောရှေအား သူတို့တောင်းဆိုချက်ကို ဘုရားသခင်နှင့်စကားပြောရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်ကို မောရှေသည် သူတို့အား ပြန်သတိပေးသည်။ မောရှေ၏အဆိုအရ၊ ထာ၀ရဘုရားသည် သူတို့၏တောင်း ဆိုမှုကိုကျေနပ်၍၊ “အိုးငါ့ကိုကြောက်ရွံ့၍ ငါပညတ်သမျှတို့ကို အစဉ်စောင့် ရှောက်ချင်သောစိတ်နှင့် ပြည့်စုံကြပါစေသော” (KJV) ဟုဆိုခဲ့သည်။ “အိုး” ဟုဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် mi - yittan ဖြစ်သည်။
Mi-yittan လား။ ဤနေရာတွင် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရား၊ အာကာသ၊ အချိန်၊ ရုပ်ဝတ္ထုနှင့်စွမ်းအင်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာကြီးကို နှုတ်ထွက်စကားဖြင့်ဖြစ်တည်မှုကိုပြောသောသူ၊ အာဒံထဲသို့ ဇီ၀အသက်ကို မှုတ်သွင်းသောသူ၊ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်သသော ဘုရား သခင် ကိုယ်တိုင်သည် လူသား၏ အားနည်းချက်၊ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေသောစကားကို မိန့်တော်မူမည်လော။ စစ်မှန်သောလွပ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်မှုကိုပြောပါ။ ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှုကြားတွင် အကန့်အသတ် များဖြင့် ဘုရားသခင်လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာကိုပြောပါ။ mi - yittan ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်ပင်လျှင် လွတ်လပ်သောဆန္ဒကို မနင်းချေနိုင် ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ (သူလုပ်ဆောင်လိုက်သည့်အချိန်တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ ၎င်းသည် လွတ်လပ်တော့မည် မဟုတ်ပါ။)
၎င်းနှင့်ဆက်စပ်သော အကြောင်းအရာသည် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်း သည်။ ထာ၀ရဘုရားသည် သူ၏လူများက သူ့အားကြောက်ရွံ့ရန်အလိုရှိ (mင-ပငအအညေ) သည်။ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အဘယ်နည်း။ ဘုရား သခင်သည် လူတို့အားသူ့ကိုကြောက်ရွံ့ရန်အလွယ်တကူမလုပ်နိုင်ပေဘူးလား။ ဥပမာ၊ သိနာတောင်ပေါ်တွင် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကိုပေးခဲ့စဉ်က ဘာဖြစ်ခဲ့ သနည်း။ “လူအပေါင်းတို့သည် မိုးချုန်းခြင်း၊ လျှပ်ပြက်ခြင်း၊ တံပိုးသံမြည်ခြင်း၊ တောင်ထဲက မီးခိုးထွက်ခြင်းအကြောင်းအရာတို့ကို မြင်သောအခါ၊ ကြောက် သောကြောင့် ရွှေ့၍အဝေး၌ရပ်နေကြ၏။ မောရှေကိုလည်း၊ အကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်နားထောင်ပါမည်။ အကျွန်ုပ်တို့ အား ဘုရားသခင်မိန့်တော်မမူပါစေနှင့်။ အကျွန်ုပ်တို့သည် သေမည်ကိုစိုးရိမ်ပါ သည်ဟုလျှောက်ဆိုကြ၏” (ထွက်၊ ၂ဝး၁၈၊၁၉) မြေကြီးကိုဖွင့်ပြီး လူတွေကို မျိုချစေနိုင်သောဘုရား (တောလည်ရာ၊ ၁၆း၃၂)၊ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်ယဇ် ကောင်ကိုသာမက၊ “ထင်း၊ ကျောက်၊ မြေမှုန့်ကိုလောင်၍ ကျုံး၌ရှိသောရေကို လည်းခန်းခြောက်စေ” နိုင်သောဘုရား (၃ရာ၊ ၁၈း၃၈)၊ ထိုဘုရားသခင်ရှေ့ တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေခြင်းလော။ ဘုရားသခင်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မဖျက်ဆီးဘဲ၊ လူတို့အားသူ့ကိုချစ်ရန် အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကိုမဖျက်ဆီးဘဲ လူတို့အား သူ့ကိုလွယ်ကူစွာကြောက်ရွံ့စေနိုင် သည်။ လွတ်လပ်မှုမရှိခဲ့သော်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို မချစ်နိုင်ချေ။ သို့သော်၊ လွတ်လပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလွတ်လပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်ရှေ့ တွင် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့နေနိုင်သည်။
သို့သော်၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ဘုရားသခင်လိုချင်သော ကြောက် ရွံ့ခြင်းမျိုးမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအကြောင်း အောက်ပါ ကျမ်းချက်များကိုကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အပြုသဘောဆောင်သော အကျိုးဆက်များကိုလည်း ကြည့်ပါ။ “ထိုနောက်မှ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည်ပြန်လာ၍၊ သူတို့ ဘုရားသခင် ထာ၀ရဘုရားကို လည်းကောင်း၊ သူတို့ရှင်ဘုရင်ဒါဝိဒ်ကိုလည်း ကောင်းရှာ၍၊ နောင်ကာလ၌ ကျေးဇူးတော်ကိုခံအံ့သောငှာ၊ ထာ၀ရဘုရားထံတော်သို့ တုန်လှုပ်လျက်ပြေးကြ လိမ့်မည်။” (ဟောရှေ၊ ၃း၅)။ “ထာ၀ရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောသဘော သည် ပညာ၏အချုပ်အခြာဖြစ်၏” (သုတ္တံ၊ ၁း၇)။ “ထာ၀ရဘုရားကို ကြောက် ရွံ့သောသူတို့ကိုကြည့်ရှုတော်မူပါ” (ဆာလံ၊ ၃၃း၁၈)။ “ထာ၀ရဘုရားကို... ကြောက်ရွံ့သောသူတို့၌ ဆင်းရဲခြင်း မရှိရာ”(ဆာလံ၊ ၃၄း၉)။ “ထာ၀ရဘုရား ကိုကြောက်ရွံ့သောသူအကြီးအငယ်တို့ကိုကောင်းချီးပေးတော်မူမည်” (ဆာလံ၊ ၁၁၅း၁၃)။ “ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့၏ အလိုကိုပြည့်စုံစေတော်မူ ၏” (ဆာလံ၊ ၁၄၅း၁၉)။ “ထိုကြောင့် ချစ်သူတို့၊ ထိုကတိတော်များနှင့် ငါတို့သည် ဆိုင်ကြသည်ဖြစ်၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အညစ်အကြေး၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏ အညစ်အကြေးရှိသမျှတို့နှင့် ကိုယ်ကို ကိုယ်ကင်းစင်စေလျက်၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ သန့်ရှင်းခြင်းပါရမီနှင့် ပြည့်စုံကြကုန်အံ့” (၂ကော၊ ရး၁)။ “ခပ်သိမ်းသောသူတို့ကိုရိုသေကြလော့။ ညီအစ်ကိုများကိုချစ်ကြလော့။ ဘုရား သခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ရှင်ဘုရင်ကို ရိုသေခြင်းရှိကြလော့” (၁ပေ၊ ၂း၁၇)။
ထို့နောက် ပထမကောင်းကင်တမန်လည်းရှိနေသည်။ ဤကောင်းကင် တမန်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး၌ ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရားကိုကြေညာနေသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အားပြောပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်တမန်သည် ကြီးသောအသံဖြင့် ကြေညာသည်မှာ “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့၍ချီးမွမ်းကြလော့။ တရားစီရင် တော်မူသော အချိန်ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေ တွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြလော့” (ဗျာ၊ ၁၄း၇) ဟူ၍ဖြစ်သည်။ သူ၏နှုတ်မှပထမဆုံးစကားသည် “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ ကြလော့” ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သင်၏ပတ်ဝန်းကျင်၌ စက်သေနတ်ပစ်ခြင်း၊ သင်၏အိမ်နီးချင်းတွင် အခြေအနေဆိုးသောစိတ်ဝေဒနာရှင်က ဆူပူရမ်းကား ခြင်းတို့ကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းမျိုးကိုမဆိုလိုပါ၊ ၎င်းသည် အဘယ်အရာ ကိုဆိုလိုသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းသည် ထာ၀ရ ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်းဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသော ကောင်းကင်တမန် တစ်ပါး၏ပြောသောပထမဆုံးစကားသည် အဘယ့်ကြောင့် “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလော့” ဖြစ်ရသနည်း။
အခန်းကြီး - ၁၃
အပိုင်း(၃)
ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလော့
ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရားကိုဟောသော ကောင်းကင်တမန်၏ပထမဆုံး စကားသည် အဘယ်ကြောင့် “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း” ဖြစ်ရသနည်း။ ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရားသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အလင်းနှစ် ၅၀ ဘီလီယံခန့်မျှကျယ်ဝန်းသော စကြ၀ဠာကို ဖန်ဆင်း၍ ထိန်းသိမ်းသောဘုရား၊ သူ၏တန်ခိုးသည် ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့စိတ်ကူးများဖြင့် သူ၏ဖန်ဆင်းခြင်းကို နားမလည်နိုင်သော ဘုရား၊ ထိုဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်တော်တိုင်နှိမ့်ချ၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုချစ်သော မေတ္တာဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိရွေးချယ်ကာ၊ သူ့ကိုယ်သူ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သော အဖြစ်ကိုခံယူခဲ့သည်။ “ယေရှုခရစ်၌ရှိသော ထိုစိတ်သဘောကို သင်တို့၌လည်း ရှိစေကြလော့။ ထိုသခင်သည် ဘုရားသခင်၏သဏ္ဌာန်တော် နှင့်ပြည့်စုံတော်မူ သည်ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်နှင့်ပြိုင်သောအမှုကို လုယူခြင်းအမှ ဟူ၍မထင်မမှတ် လျက်ပင်၊ မိမိအသရေကိုစွန့်၍ အစေခံကျွန်၏သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်လျက်၊ လူကဲ့သို့သောအဖြစ်၌ ဖွားမြင်ခြင်းကိုခံတော်မူ၏။ ထိုသို့ လူ၏ ဂုဏ်အင်္ဂါ လက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံလျက်၊ အသေခံခြင်းသာမဟုတ်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခြင်းတိုင်အောင် အစေကျွန်ခံ၍ ကိုယ်ကိုကိုယ်နှိမ့်ချတော်မူ၏” (ဖိလိပ္ပိ၊ ၂း၅-၈)။
ဘုန်းထွန်းသောကောင်းကင်မှ ကျဆုံးခြင်း၊ ရောဂါ၊ စစ်ပွဲနှင့် ရာဇဝတ် များက ဖိစီးနေသည့် ဤကမ္ဘာဂြိုဟ်သို့ လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ဆင်းကြွလာခြင်း သည် အဆုံးမရှိနှိမ့်ချခြင်းဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြောသောစကြ၀ဠာတွင် ခန့်မှန်းခြေ
အားဖြင့် နဂါးငွေ့တန်း ၂ ထရီလီယံခန့် ရှိပြီး၊ နဂါးငွေ့ တစ်ခုချင်းစီတွင် သန်းထောင်ချီသောကြယ်များ (ဤကြယ်များကို လှည့်ပတ်နေသော ဂြိုဟ်များ မည်မျှရှိသည်ကို ဘုရားရှင်ကသာသိသည်) နှင့် နှိုင်းယှဉ်သော် ဤကမ္ဘာဂြိုဟ် သည် အဘယ်နည်း။ စကြ၀ဠာကြီးထဲတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နေမိသားစုတစ်ခုလုံး သည် ကဏန်းလုံးတစ်ကောင်၏ ဝမ်းထဲကသဲတစ်ပွင့်ထက်ပင် အရေးမကြီးဟု ထင်စရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ လှည့်ပတ်နေသောဂြိုဟ်များဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုသော်၊ ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးချင်းစီသည် အဘယ်ဆိုဖွယ်ရှိသနည်း။
သို့သော်ငြားလည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုချစ်သော ကိုယ်တော်၏မေတ္တာသည် အလွန်ကြီးမား၍၊ ကျွန်ုပ်တို့အထဲတွင် လာရောက်အသက်ရှင်နေထိုင်သည် သာမက၊ အလင်းနှစ်သန်းပေါင်း ၅၀ မျှကျယ်ပြောသည့် (မမြင်နိုင်သည့် အပိုင်းမည်မျှကျယ်ပြန့်မည်ကို အဘယ်သူသိသနည်း။) စကြ၀ဠာကို ဖန်ဆင်း သောအရှင်ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကိုလှောင်ပြောင်ခြင်း၊ ရှုတ်ချခြင်း၊ အရှက်ရစေခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ခြင်းတို့ကိုခံရန်ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးသည် ထာ၀ရအသက်ဟူသော ကတိကိုရရှိနိုင်စေရန် ကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းကိုခံခဲ့ သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည်သူ့အားကြောက်ရွံ့ရမည်။ သို့သော်ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့် ခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤမျှလောက်ဂရုစိုက်၍ မိမိအသက်ပင် ပေး ဆပ်ခဲ့သောကြောင့် အလွန်ကြောက်ရွံ့ ရိုသေရန်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အလွန်တန်ခိုးကြီးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်သူ့ရှေ့တွင်အလွန်အားနည်း၊ ညစ်ပတ်၊ အပြစ်များသည်ဖြစ်ရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့အားသူ့ရှေ့တော်မှ ကျိုးကြောင်းခိုင်လုံစွာ သုတ်သင်နိုင်သည်။ သို့သော်၊ ထို့အစားမိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍၊ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအာကာသကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏အလိုတော်ကျ မိမိကိုယ်ကိုအသေခံခြင်းဖြင့် ယေရှုသည် မည်သည့်အခါမျှမပြတ်နိုင်သော အဆက်အသွယ်များနှင့် ကျွန်ုပ်တို့အား သူကိုယ်တိုင်နှင့်ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
ထိုသို့သောမခံထိုက်သည့်မေတ္တာနှင့် မရပ်မနားသော ကျေးဇူးတော် ကြောင့် သူ့အားပြစ်မှားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက် ရွံ့သလား။ သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းဝတ်လုံကိုမဝတ်ဘဲ ရှေ့တော်၌ရပ်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သလား။ ကျွန်ုပ်တို့အား ချစ် သည့် ကြီးမားသောမေတ္တာကိုမေ့ခြင်းနှင့် ကယ်တင်တော်မူခြင်း ကမ်းလှမ်းချက် ကို ငြင်းပယ်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သလား။ ကပ်တိုင်တင်သတ်ခံရခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် အံ့ဖွယ်မိမိကိုယ်ကိုစွန့်ခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ပေးဆပ်ခဲ့သည့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သောတန်ဖိုးအစရှိသည့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သောအရာများကို လျစ်လျူရှု၊ မေ့လျော့၊ သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်မိမည်ဟူသောအတွေးသည် ကြောက်စရာကောင်းသည်။ တစ်ဖန် “ရှေးကပ်ကာလမရောက်မီ” (၂တိ၊ ၁း၉။ တိတု၊ ၁း၂) ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် ထာ၀ရအသက်ကိုရရှိရန် ကိုယ်တော်၌ ရွေးချယ်ခံရပြီး ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဤအသက်ကို လုံခြုံစေရန်၊ ထာ၀ရအသက် ရရှိခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းအဖြစ် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ အတွက် သူ့ကိုယ်သူစတေးရန် ကျွန်ုပ်တို့ မတည်ရှိမီကပင် ခမည်းတော်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့်အတူ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊ များစွာသောသူတို့သည် ဤကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်း ပယ်နေကြသလား။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပေးဆပ်ခဲ့သည့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော တန်ဖိုးကို ကျောခိုင်းနေကြသလား။ ပျော်ရွှင်မှုစစ်မပေးနိုင်သည့် လွင့်ပျောက် ပျက်သွားမည့် လောကီပျော်ရွှင်မှုများအတွက် ၎င်းကိုသေးငယ်သောအရာဟု မှတ်ယူနေကြသလား၊ သို့မဟုတ် ဘေးဖယ်နေကြသလား။
ထိုအရာသည် ကြောက်စရာအတွေးဖြစ်သည်။
လူသားတို့၏ ဥပမာသည် အဖြစ်မှန်ကို အတိအကျပုံမဖော်နိုင်သော် လည်း လူတစ်ဦးသည် မိမိအသည်းလုံးလုံးကြေပြုန်းသွားသည်အထိ နှစ်ပေါင်း များစွာအရက်သောက်သည်ဟုတွေးကြည့်ပါ။ ချစ်ရသူတစ်ယောက်သည် ထို ဖြစ်ရပ်ကိုမြင်ပြီး၊ မိမိအသက်ကိုရင်း၍ သူ့အသည်းကိုပေးသည်။ အသည်း ကိုထုတ်လိုက်ပြီး၊ ထိုသူသေဆုံးသွားပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဖျားနာသူသည် ထိုအသည်းကိုလက်မခံဘဲဖြစ်နေသည်။ ထိုအရာသည် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ကရာနီတွင် ခရစ်တော်ပြုလုပ်ခဲ့သောအရာကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့်တူသည်။
ရှေးယခင်က လူတို့သည် ကြယ်များနှင့်ပြည့်နေသည့် ညဘက် ကောင်း ကင်ယံကိုမော့ကြည့်၍၊ ကျယ်ပြောခမ်းနားလှပမှုခံစားပြီး၊ သူတို့သည် ဤ မြေကြီးပေါ်တွင် အလွန်သေးငယ်ပြီး အရေးမပါဟု ခံစားရကြသည်။ ယနေ့ ကျယ်ပြန့်သော စကြ၀ဠာကြီးကိုဖော်ထုတ်သော အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းများ သည် ဤအကွာအဝေးများအတွက် အလင်းနှစ် ၂၀ ဘီလီယံ မျှတွက်ချက် သည်။ ဤအကွာအဝေးအတွင်း မရေတွက်နိုင်သော ကြယ်များက ကျွန်ုပ်တို့ အား ဝန်းရံသည်မှာ အံ့ဩကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စရာဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ လူသားများသည် ဖန်ဆင်းသည့်အရာကိုပင် အံ့ဩနေရလျှင်၊ ၎င်းကိုဖန်ဆင်း ၍ တည်တံ့စေတော်မူသော ဘုရားရှေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့လူသားများသည် သာ၍ပင်အံ့ဩကြောက်ရွံ့ရမည်မဟုတ်ပါလော။ ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းသည် ပင် ရှေ့တော်၌ကျွန်ုပ်တို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေရန်လုံလောက်သည်ထက်ပိုသင့် သည်။ သို့ရာတွင်၊ ရှေ့တော်၌ကျွန်ုပ်တို့၏ မထိုက်တန်မှု ရှိနေလင့်ကစား ၎င်းအတွက်ကြောင့် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်အသေခံခဲ့သည်။
ဤမျှကြီးမားသောစိတ်ကူးများမချမီ၊ဤကဲ့သို့သောစကြ၀ဠာနှင့်ချီသည့် မေတ္တာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အားတိုက်ရိုက်အာရုံမစိုက်မီ၊ “ဤအရာများ အတွက် မည်သူသည် ထိုက်တန်သနည်း” ဟု ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သို့ မအော်ဘဲနေနိုင် မည်နည်း။ ထို့နောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသောအရာနှင့် ထိုက်တန်သော တုံ့ပြန်မှုကားအဘယ်နည်း။ ယေရှု၌ ကျွန်ုပ် တို့အတွက်ပြုသောအရာနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ပြုသောအရာတစ်ခုခု၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အကျိုးဆက်ကို မည်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်းဟုမမေးဘဲ အဘယ်သို့ နေနိုင်မည် နည်း။ အဖြေမှာ၊ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ရမည့် ပထမဦးဆုံးအရာမှာ ဘုရားသခင်ကို “ချီးမွမ်းကြလော့” (ဗျာ၊ ၁၄း၇)။
အခန်းကြီး - ၁၄
အမီးဗားကိုစဉ်းစားပါ
“ကျွန်ုပ်တို့ကို ချစ်သောကိုယ်တော် ဟခရစ်တော်]၏ မေတ္တာသည် အလွန်ကြီးမား၍၊ ကျွန်ုပ်တို့အထဲတွင် လာရောက်အသက်ရှင်နေထိုင်သည် သာမက၊ မြင်နိုင်သည့်အလင်းနှစ် သန်းပေါင်း ၅၀ မျှကျယ်ပြောသော (မမြင် နိုင်သည့်အပိုင်းမည်မျှကျယ်ပြန့်မည်ကို အဘယ်သူသိသနည်း) စကြ၀ဠာကို ဖန်ဆင်းသောအရှင်ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကိုလှောင်ပြောင်ခြင်း၊ ရှုတ်ချ ခြင်း၊ အရှက်ရစေခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ခြင်းကိုခံရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး သည် ထာ၀ရအသက်ဟူသောကတိကိုရရှိနိုင်စေရန် ကပ်တိုင် တင်သတ်ခြင်း ကိုခံခဲ့သည်” ဟူသော အံ့ဩဖွယ်အမှန်တရား၏အလင်း၌၊ ဘုရားသခင်၏ “ဘုန်းတော်ကိုထင်ရှားစေကြ” ရန်မှာ သာ၍ထူးခြားဟန် ရှိသည်။
ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုထင်ရှားစေရန် မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ နှစ်ထရီလီယံမျှရှိသောနဂါးငွေ့တန်းများထဲကမှ၊ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုထဲတွင်ရှိ သည့် သေးငယ်သောဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အပြစ်ရှိသောကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင် အား မည်သို့ဘုန်းထင်ရှားနိုင်မည်နည်း။ စကြ၀ဠာနှင့် ၎င်းကိုဖန်ဆင်းသော ဘုရားနှင့်နှိုင်းယှဉ်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်မျှမဆိုစလောက်ဖြစ်ကြောင်း၊ သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်နှင့်နှိုင်းယှဉ်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်မျှအပြစ် ရှိကြောင်း၊ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ်မည်မျှ မှီခိုရကြောင်း စသည်တို့ကို ထောက်ရှုသော်၊ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေပါဟူသော အယူအဆသည် ယုတ္တိမရှိဟန်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အားသီဆိုချီးမွမ်းသော ဆာလ်အမီးဗားတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်တကယ်ဂရုစိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့ရာတွင်၊ လူသားများက ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေ သောဆောင်ပုဒ်သည် သမ္မာကျမ်းစာတွင်ပျံ့နှံ့နေသည်။ ယေရှုကိုယ်တိုင်က၊ “သူတစ်ပါးတို့သည် သင်တို့၏ကောင်းသောအကျင့်ကိုမြင်၍၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘ၏ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းစေခြင်းငှာ၊ သူတစ်ပါး ရှေ့၌ သင်တို့အလင်းကိုလင်းစေကြလော့” (မဿဲ၊ ၅း၁၆)။ “အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်ထာ၀ရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကိုစိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချီးမွမ်း၍၊ နာမတော်ကိုအစဉ်အမြဲချီးမြှောက်ပါမည်” (ဆာလံ၊ ၈၆း၁၂)။ “သင် တို့သည် စားသော်လည်းကောင်း၊ သောက်သော်လည်းကောင်း၊ မည်သည့် အမှုကိုပြုသော်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကိုထောက်၍ ခပ်သိမ်းသောအမှုကိစ္စကိုပြုကြလော့” (၁ကော၊ ၁ဝး၃၁) “သင်တို့သည် အဖိုးနှင့်ဝယ်တော်မူသောသူဖြစ်သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်ပိုင်တော်မူသော သင်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ထင်ရှားစေကြလော့” (၁ကော၊ ၆း၂၀)။ “ထာ၀ရဘုရားကို ချီးမြှောက်၍၊ တစ်ကျွန်းတစ်နိုင်ငံအရပ်တို့၌ ဂုဏ်တော်ကို ထင်ရှားစွာ ချီးမွမ်းကြစေ” (ဟေရှာယ၊ ၄၂း၁၂)။ “အိုထာ၀ရဘုရား၊ ဘုရားတို့တွင် ကိုယ်တော်နှင့်တူ သောဘုရားမရှိပါ။ အမှုတော်နှင့်တူသော အမှုလည်းမရှိပါ။ အိုထာ၀ရဘုရား၊ ဖန်ဆင်းတော်မူသော လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ချဉ်းကပ်လျက် ရှေ့တော်၌ ပျပ်ဝပ်၍၊ နာမတော်ကိုချီးမြှောက်ကြပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ကြီးမြတ်၍ အံ့ဩဖွယ်တို့ကိုပြုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” (ဆာလံ၊ ၈၆း၈-၁၀)။ “သင်တို့သည် များစွာသောအသီးကို သီးသောအားဖြင့်၊ ငါ့ခမည်းတော်သည် ဘုန်းထင်ရှားတော်မူ၍၊ သင်တို့သည် လည်း ငါ၏တပည့်မှန်ကြလိမ့်မည်” (ယောဟန်၊ ၁၅း၈)။
ကျဆုံးပြီးသော အပြစ်ရှိလူသားများသည် (အမီးဗားကိုစဉ်းစားပါ) ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေနိုင်သည်ဟူသော အယူအဆသည် သမ္မာကျမ်းစာနှင့်ကိုက်ညီသည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများတွင် အဘယ်အရာကိုဆိုလိုသနည်း။ “ထာ၀ရဧဝံဂေလိ သတင်း” အကြောင်းနှင့် “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း” အကြောင်းကို ကြားရပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား “ကိုယ်တော်ကိုချီးမွမ်း၊ ဘုန်းတော်ထင်ရှား စေရန်” လည်း အဘယ်ကြောင့်ပြောသနည်း။ မည်ကဲ့သို့ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှား စေမည်နည်း၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။
ဆရာအိုင်းဇက်နယူတန်သည် “သဘာ၀ဒဿနိကဗေဒ၏သင်္ချာ နိယာ မများ” ဟုခေါ်သောစာအုပ်ကို ၁၆၈၇ တွင် ထုတ်ဝေလိုက်သောအခါ၊ အသိ ဉာဏ်သမိုင်းတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာအကောင်းဆုံးအချိန်များကိုကြုံခဲ့ရသည်။ နယူတန်သည် ပန်းသီးပင်အောက်တွင်ထိုင်၍ သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ပန်းသီး တစ်လုံးကျခဲ့စဉ်က ရုတ်တရက်ကမ္ဘာ့ဆွဲငင်အားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ (ဆွဲငင်အားအကြောင်းကို လူတိုင်းသိသည်) ရယ်စရာကောင်းသည်။ နယူတန် သည် သဘောပေါက်ပြီး၊ သူ့စာအုပ်၌ရေးသော ကမ္ဘာ့ဆွဲငင်အား (မည်သည့် အရာပင်ဖြစ်စေ) သည် စကြ၀ဠာတွင်ပျံ့နှံ့နေသော အရာဖြစ်သည်။ ပန်းသီး တစ်လုံးကို မြေပေါ်သို့ကြွေကျစေသော ထိုအင်အားသည် လနှင့်ဂြိုဟ်များကို ပတ်လမ်းကြောင်းအတွင်းထားရှိသည့်အလားတူစွမ်းအားဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ စကြ၀ဠာတွင်ရှိသမျှအရာအားလုံးက အချင်းချင်းဆွဲငင်အားဖြင့် ဆွဲငင်နေကြ သည်။ သင်ဖတ်နေသော ဤစာအုပ်သည် လအပေါ်၊ နေအပေါ်တို့တွင် ဆွဲငင် အားတစ်ခုဖြစ်စေသည်။ အရာဝတ္ထုသည် ဝေးလေဆွဲငင်အားလည်းနည်းလေ ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ရှိနေသေးသည်။ ထူးခြားသောနည်းဖြင့် စကြ၀ဠာရှိအရာအားလုံးသည် ရောယှက်နေကြသည်။
ဝိညာဉ်ရေးရာနယ်ပယ်၌ တူညီသောအရာတစ်ခုရှိနေသည်။ ကောင်း ကင်နှင့်မြေကြီးသည် ကျွန်ုပ်တို့နားလည်သည်ထက် ပိုမိုနီးကပ်စွာ နှောင်ဖွဲ့ ထားသည်။ မြေကြီးပေါ်၌ ဖြစ်ပျက်သောအရာသည် ကောင်းကင်တွင် သက်ရောက်မှုရှိ၍၊ ကောင်းကင်၌ဖြစ်ပျက်သောအရာသည်လည်း မြေကြီးပေါ် တွင်သက်ရောက်မှုရှိသည်။ တမန်တော်ပေါလုက “အထက်ဆိုခဲ့ပြီးသော အကြောင်းကြောင့်၊ ကောင်းကင်ပေါ်၊ မြေကြီးပေါ်မှာရှိသော တစ်အိမ်ထောင် လုံးတည်းဟူသော သားတော်အပေါင်းတို့၏ အချုပ်အခြာဖြစ်တော်မူသော၊ ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ခမည်းတော်ရှေ့မှာ ငါသည် ဒူးထောက်၍ဆုတောင်း လေ့ရှိ၏” (ဧဖက်၊ ၃း၁၄၊၁၅)။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပေါ်ကအရာအားလုံး သည် မိသားစုတစ်ခုလော။ ပေါလု၏ “ကောင်းကင်ပေါ်၊ မြေကြီးပေါ်မှာ ရှိသောတစ်အိမ်ထောင်လုံး”၏ ဆိုလိုသည့်အဓိပ္ပါယ်အတိအကျသည် အငြင်း ပွားဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း၊ “မိသားစု” ဟူသောစကားလုံးအားဖြင့် ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီးအကြားနီးစပ်မှုကို ပုံဖော်ပေးသည်။
ဤကျမ်းချက်မတိုင်မီ ပေါလုက၊ “ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်ကိုအကြောင်း ပြု၍ ထာ၀ရအကြံတော်ရှိသည်နှင့်အညီ၊ ကောင်းကင်အရပ်တို့၌ အထွတ် အမြတ်အာဏာစက်တို့သည်၊ ဘုရားသခင်၏ထူးဆန်းသောပညတ်တော်ကို အသင်းတော်အားဖြင့် ယခုသိရကြမည်အကြောင်းတည်း” (ဧဖက်၊ ၃း၁၀၊၁၁) ဟုရေးခဲ့သည်။ ဤစာ၌ပါသောဤအယူအဆ (နှင့်အထက်တွင်တွေ့ရသည့် အတိုင်း ဘုရားသခင်အားချီးမွမ်းခြင်းအကြောင်း) နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ဆောင် ချက်များသည် ဘုရားသခင်အား အမှန်တကယ်ဘုန်းထင်ရှားစေရန် အရေးပါ သည် ဟူသောအချက်သည် တူညီသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူတို့ရှေ့၌ ဘုရား သခင်၏ ဘုန်းကိုထင်ရှားစေနိုင်ပြီး (မဿဲ၊ ၅း၁၆)၊ “ကောင်းကင်အရပ်တို့၌ အာဏာစက်တို့” ရှေ့၌လည်း ဘုန်းတော်ကိုထင်ရှားစေနိုင်ပုံရသည်။ တစ်ဖန်၊ စကြ၀ဠာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချက်ချင်းအာရုံခံစားမှုများထက် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာဆက်စပ်နေသည်။
သမ္မာကျမ်းစာ၏ အစောဆုံးစာအုပ်များထဲမှ တစ်အုပ်ဖြစ်သော ယောဘဝတ္ထုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား ဆက်နွှယ်မှုအားကောင်း သည့် ဥပမာတစ်ခုကိုတင်ပြပြီး၊ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ပြုသောအရာသည် ဘုရားသခင်အတွက်အလွန်အရေးကြီးကြောင်းပြသသည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် မြေကြီးပေါ်၌စတင်ခဲ့သော်လည်း ယောဘအမည်ရှိသောလူတစ်ယောက်သည် စာတန်နှင့် (တစ်ခါတစ်ရံ “ဘုရားသားများ” ဟုခေါ်ဆိုသော) အခြားကောင်း ကင်တမန်များတွေ့ဆုံသည့်နေရာတစ်ခု (ကောင်းကင်ဖြစ်နိုင်သည်) သို့ လျင် မြန်စွာပြောင်းသွားသည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ယောဘအားညွှန်ပြ၍၊ “ငါ့ ကျွန်ယောဘကိုဆင်ခြင်ပြီလော။မြေကြီးပေါ်မှာ သူနှင့်တူသောသူတစ်ယောက် မျှမရှိ။ စုံလင်ဖြောင့်မတ်ပေ၏။ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့သောသူ၊ မကောင်း သောအကျင့်ကိုရှောင်သောသူဖြစ်သည်ဟုစာတန်အားမိန့်တော်မူ၏”(ယောဘ၊ ၁း၈)။ ထို့နောက်စာတန်က၊ “ယောဘသည် အကျိုးမရဘဲ ဘုရားဝတ်ကို ပြုသလော..... အရေဖို့အရေဟုဆိုသကဲ့သို့၊ လူသည် မိမိအသက်ဖို့ မိမိ ဥစ္စာရှိသမျှကို ပေးပါလိမ့်မည်... သူ့အရိုးနှင့်သူ့အသားကို ထိခိုက်တော်မူ လျှင်...ကိုယ်တော်ကိုစွန့်ပယ်ပါလိမ့်မည်ဟု ထာ၀ရဘုရားကို ပြန်လျှောက် လေ၏” (ယောဘ၊ ၁း၉-၂း၇)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ယောဘ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ မိသားစုနှင့်ကျန်းမာရေးကိုဖျက်ဆီးနိုင်ရန် စာတန်အား ခွင့်ပြုသော် လည်း၊ ယောဘသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းဖြင့် စာတန်မှားကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် စာတန်၏ စွဲချက်များကို ချေပရန် ယောဘကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားတစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်များသည် ကောင်းကင်၌သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကောင်းကင် နှင့်မြေကြီးသည် ခိုင်မြဲစွာချိတ်ဆက်ထားသည်။
နှစ်ပေါင်းထောင်ချီမျှ သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာသူတို့သည် ဤ စာအုပ်၏အဓိပ္ပါယ်ကိုစဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအချိန်သည် အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် (အမီးဗားအကြောင်းစဉ်းစားမိသည်) ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်သည် ယောဘ၏လုပ်ဆောင်မှုအားဖြင့် ဘုန်းတော်ထင်ရှားလျက် ရှိသည်။ ဘုရားသခင်အားချစ်မြတ်နိုးကြောင်းနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများ ရှိနေလင့်ကစား၊ ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ခိုင်မြဲစွာယုံကြည်ကြောင်း ကို ယောဘသက်သေပြခဲ့ပြီး၊ သစ္စာရှိနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ယေရှု၏စကား များနောက်ကွယ်မှ နိယာမ၏အားကောင်းသည့် ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ “သင် တို့သည် များစွာသောအသီးကို သီးသောအားဖြင့်၊ ငါ့ခမည်းတော်သည် ဘုန်း ထင်ရှားတော်မူ၍၊သင်တို့သည်လည်း ငါ၏တပည့်မှန်ကြလိမ့်မည်” (ယောဟန်၊ ၁၅း၈)။ ထို hပြင်၊ ဘုရားသခင်နှင့် စာတန်တို့ အကြား ကြီးမားသောအငြင်းပွား မှုအခြေအနေတွင် ယောဘ၏ဇာတ်လမ်းသည် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ သည် အစစ်အမှန်ဖြစ်၍၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ရပ်များသည် ကောင်းကင်၌ရော၊ မြေကြီး၌ပါအရေးပါသည်။
အတိုချုပ်အားဖြင့်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌ ကျွန်ုပ် တို့အားပြောခဲ့သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူသားများအနေနှင့် ဘုရားသခင် အား သစ္စာရှိခြင်း၊ အသီးများစွာသီးခြင်း၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏အလင်း များကိုလင်းစေ ခြင်း” တို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေနိုင်သည်။
အခန်းကြီး - ၁၅
ဘုရားသခင်ကိုချီးမွမ်းကြလော့
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်အားချီးမွမ်းရန်နှင့် သူ၏လူများအား ဖြင့် ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေခြင်းဟူသောစကားစုသည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် တွေ့ နေကျအရာမဟုတ်ချေ။ သို့သော်၊ ၎င်းကို အသုံးပြုမှုသည် မျက်စိကိုဖွင့်ပေး သည်။
ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် သဲကန္တာရတွင် အနှစ် (၄၀) ကျင်လည် ပြီးနောက်၊ ကနဦးကတိထားရာပြည်၊ အန္တရာယ်များပြီး အဂတိလိုက်စားသော ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်သူများ၊ ထိုအထဲမှ မိမိတို့သားသမီးများကို မောလုတ် ကဲ့သို့ သော “ဘုရားများ” အားပူဇော်ဆက်သသူများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကတိ တော်ပြည်သို့ဝင်စားသည့်အချိန်က ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ရှေးဦးရာဇဝင် မှ ဥပမာကောင်းတစ်ခုရှိသည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးများပြည်တော်သို့မဝင်မီ ၎င်းတို့ သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအလေ့အကျင့်ကို ဆန့်ကျင်ရန် အထူး သတိပေးခံခဲ့ရသည်။ “သင်၏သားသမီးတို့ကို၊ မောလုတ်ဘုရားအား မီးဖြင့်မပူ ဇော်ရ။ သင်၏ဘုရားသခင်နာမတော်ကို မရှုတ်မချရ။ ငါသည် ထာ၀ရဘုရား ဖြစ်၏” (ဝတ်ပြုရာ၊ ၁၈း၂၁)။ ဤခါနာန်လူမျိုးများသည် သူတို့အား ဘုရား သခင်၏ကမ်းလှမ်းမှုကို ကြာရှည်စွာပစ်ပယ်ခဲ့ပုံရသည့် မကောင်းသော လူမျိုး များဖြစ်သည် (ကမ္ဘာ၊ ၁၅း၁၆)။ ဤမကောင်းသောဓလေ့ကို ကျင့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို “ရှုတ်ချ” သည် ဟူသောအယူအဆ ကိုသတိပြုပါ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ကောင်းမှုကိုပြု၍၊ ထာ၀ရဘုရား၏ စကား ကိုနာခံကာ၊ မိမိတို့အလင်းကိုလင်းစေသောအခါ၊ သူတို့သည် နာမတော်ကို ချီးမွမ်းရာရောက်သည်။
ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကိုလည်း ဤရုပ်တုကိုးကွယ်သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင် မှုများကို လုယက်ခြင်းမှသတိပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ကျိန်အပ်သောအရာ ကို သတိနှင့်ရှောင်ကြလော့။ သို့မဟုတ် ထိုအရာကိုသိမ်းယူလျှင် မိမိတို့ကို လည်းကောင်း၊ ဣသရေလတပ်ကိုလည်းကောင်း အကျိန်ခံစေ၍၊ နှောင့်ယှက် မည်ကိုစိုးရိမ်စရာရှိ၏။ ရွှေငွေကိုလည်းကောင်း၊ ကြေးဝါတန်ဆာ၊ သံတန်ဆာရှိ သမျှတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထာ၀ရဘုရားအဖို့သန့်ရှင်းစေ၍၊ ဘဏ္ဍာတော်ထဲသို့ သွင်းထားရကြမည်ဟု လူများတို့အား ယောရှုသည်မှာထားလေ၏” (ယောရှု၊ ၆း၁၈၊၁၉)။ ဤ “ကျိန်အပ်သောအရာများ” သည် ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ဟေရမ် (herem) ဖြစ်ပြီး၊ လူများအားဝိညာဉ်ရေးရာ ရောဂါကူးစက်မှုမှကာကွယ်ရန်၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုလုံး၀ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ဟူသော သဘောရှိသည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ် ခြင်း၊ ဘုရားများစွာကိုကိုးကွယ်သောဝါဒနှင့် ဆိုးရွားသောအကျင့်ဓလေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကမ္ဘာကြီးသို့ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်အား ထုတ်ဖော်ပြော ကြားရန် ရွေးချယ်ခံရသူများအဖြစ် ဣသရေလတို့သည် နိုင်ငံတွင်လုံခြုံရေး သည် သူတို့၏ဝိညာဉ်ရေးသန့်ရှင်းမှုအပေါ်မူတည်သည်။ ၎င်းတို့အိမ်နီးချင်း များ၏ မကောင်းမှုများကူးစက်ခြင်းထက် ထိုသန့်ရှင်းမှုကို အန္တရာယ်ပေးသော အရာဘာမျှမရှိချေ။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ နေရာများစွာတွင် ဟေဗြဲလူမျိုးများ သည် သူတို့အားဘုရားသခင်သတိပေးတော်မူသော အရာအားဖြင့် မိမိတို့ ကိုယ်ကိုအနိုင်ယူစေကြောင်းဖော်ပြသည်။
အမှန်မှာ၊ သူတို့သည် ကတိထားရာပြည်ကိုဝင်ရောက်ပြီးမကြာမီ၊ ဘေး ဆိုးကြီးကျရောက်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သည်ကို ထာ၀ရ ဘုရားကယောရှုကိုပြောပြသည်။ “ထလော့။ အဘယ်ကြောင့်ဝပ်၍နေသနည်း။ ဣသရေလအမျိုးသည် ပြစ်မှားပြီ။ ငါမှာထားသော ပဋိညာဉ်တရားကို ဖျက် လေပြီ။ ကျိန်အပ်သောအရာကိုခိုးယူ၍ ပရိယာယ်ပြုသဖြင့် မိမိဥစ္စာထဲမှာ ထားလေပြီ” (ယောရှု၊ ၇း၁၀၊၁၁)။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သောအရာများနှင့်အတူ မိမိ၏ဥစ္စာများကိုရောနှောခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင်တိုင်းပြည်၏ နိဂုံးချုပ်ခြင်း ကိုဖြစ်စေသည် (ခရစ်ယာန်ဘာသာကိုပါ နှောင့်ယှက်သည့် အလေ့အကျင့် တစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရလိမ့်မည်)။ ၎င်းတို့သည် ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး မကြာမီပင် ဤညစ်ညမ်းမှုသည်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။
လောဘနှင့်တပ်မက်စိတ်ကြောင့်၊ မိမိလူတို့ကိုကျိန်အပ်သောအရာနှင့် မညစ်ညမ်းစေလိုသည့် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်များကို ပြောင်ပြောင် တင်းတင်းမလိုက်နာသည့်စခန်းထဲက လူတစ်ယောက်သည် မကြာသေးမီက ဖျက်ဆီးခဲ့သည့် ရုပ်တုကိုးကွယ်သောယေရိခေါမြို့မှပစ္စည်းများကို မိမိ အတွက် လုယူခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းရန်နှင့် ဝန်ခံရန်အခွင့်အလမ်းရှိသော်လည်း၊ သူသည် ထိုအချိန်တွင် သူတို့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သောယောရှုနှင့်ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ သာ (ဘုရားသခင်သည် ယောရှုအားအပြစ်ရှိသူကိုပြသည်) အာခန်သည် သူ၏ မကောင်းသောအပြုအမူကိုဝန်ခံခဲ့သည်။ “အာခန်က၊ ဟုတ်ပါ၏။ ဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရားသခင်ထာ၀ရဘုရားကို ကျွန်တော် ပြစ်မှားပါပြီ။ ကျွန်တော်ပြုမိ သောအမှုဟူမူကား၊ လုယူသောဥစ္စာတို့တွင် မြတ်သောဗာဗုလုန်ဝတ်လုံ၊ ငွေနှစ် ပိဿာ၊ ရွှေတုံးအကျပ်ငါးဆယ်ကို ကျွန်တော်မြင်သဖြင့်၊ တပ်မက်၍ သိမ်းယူမိ ပါပြီ။ ကျွန်တော်တဲအတွင်းမြေ၌ မြှုပ်လျက်ငွေသည် အောက်ဆုံးရှိပါသည်ဟု ယောရှုအားပြန်လျှောက်လေ၏” (အခန်းငယ်၊ ၂၀၊၂၁)။
အခြေအနေကိုစုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး၊ မှန်ကန်ကြောင်းတွေ့ရှိသောအခါ အာခန်သည် ချက်ချင်းသေဒဏ်ပေးခံရသည်။ ယောရှုက၊ “ငါတို့ကို အဘယ် ကြောင့် နှောင့်ယှက်သနည်း။ ယနေ့ထာ၀ရဘုရားသည် သင့်ကိုနှောင့်ယှက် တော်မူမည်ဟုဆို၏” (အခန်းငယ်၊ ၂၅)။ အာခန်၏အပြစ်သည် ပြည်သူတို့၏ “ကျယ်သောအသံနှင့်ကြွေးကြော်ကြသောအခါ၊ မြို့ရိုးသည် အကုန်အစင် ပြိုလဲ၍၊ လူများအပေါင်းတို့သည် မြို့ထဲသို့တည့်တည့်ဝင်ပြီးလျှင်သိမ်းယူကြ” (ယောရှု၊ ၆း၂၀) ၍၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်အားလုံးထင်ရှားချိန်တွင်၊ သတိပေးချက်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းလွန်ကျူးခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကသာလျှင် ဣသရေလတို့အားအောင်ပွဲများပေးခဲ့သည်။ သူတို့ သည် ယေရိခေါမြို့ကို မိမိတို့အင်အားဖြင့်မသိမ်းယူခဲ့ဟူသောအချက်တို့သည် ဥစ္စာပစ္စည်းများလုယူခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ တားမြစ်ချက်ကို အလေး အနက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သို့သော်၊ ယောရှုသည် အာခန်ကိုပထမဆုံးရင်ဆိုင်သောအခါ၊ “ငါ့ သား၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ထာ၀ရဘုရားကိုချီးမွမ်း၍ ရှေ့တော်၌ ကိုယ်အပြစ်ကို ဖော်ပြတောင်းပန်ပါလော့။ သင်ပြုသောအမှုကို ငါ့အား ပြောပါလော့။ ဝှက်၍မထားပါနှင့်ဟုအာခန်အားဆို၏” (ယောရှု၊ ၇း၁၉)။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄း၇ ပါသော စာပိုဒ်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကိုချီးမွမ်းရန်ပြော ခဲ့သည်။ သူ၏အပြစ်ကိုဝန်ခံစေသော တရားစီရင်ခြင်းတွင် အာခန်သည် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းရန် ပြောခြင်းခံရသည်။ မည်သည့်အရာကို ဆိုလို သနည်း။ ကိုယ်တော်အားချီးမွမ်းသီချင်းဆိုခြင်းမျိုးကို မဆိုလိုပါ။ ယင်းအစား၊ ဘုရားသခင်သည် အာခန်၏လောဘ၊ အတ္တဆန်မှုနှင့်ဖီဆန်မှုတို့ကို ထောက်ပြ ခြင်း၌သာမက၊ သူ့အားပေးမည့်အပြစ်ဒဏ်၌ပါ တရားမျှတကြောင်းကို ဝန်ခံ ခြင်းဖြစ်သည်။ အာခန်သည် သူရင်ဆိုင်ရမည့်အပြစ်ဒဏ်နှင့်ထိုက်တန်ပြီး၊ သူ သည် ဤအချက်ကိုအသိအမှတ်ပြုရမည်။ အတိုချုပ်အားဖြင့်၊ ဘုရားသခင် အား ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်းသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ရှေ့မှောက်တွင် ဘုရား သခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် တရားမျှတသည်ဟုဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။
ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှုနှင့် အပြစ်၊ ပုန်ကန်မှု၊ မကောင်းမှုတို့ကို အတင်းအကျပ်ဖြင့်မဟုတ်ဘဲ၊ မေတ္တာတရားဖြင့်ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဘုရားသခင် ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုစဉ်းစားသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုသည် တရားမျှတသည်သာမက၊ အခြားသူများနှင့် “ကောင်းကင်အရပ်တို့၌ အထွတ် အမြတ်အာဏာစက်တို့သည်” (ဧဖက်၊ ၃း၁၁) သည်လည်း၊ ထိုတရားမျှတမှုကို အသိအမှတ်ပြုရန် အရေးကြီးသည်။ အမှန်စင်စစ်၊ (ဗျာ၊ ၁၉း၁၊၂) သည် ဤ “အထွတ်အမြတ်အာဏာစက်တို့” က၊ “ဟာလေလုယ၊ ငါတို့ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်တော်မူခြင်းချမ်းသာ၊ ဘုန်းအသရေတန်ခိုးတော်ပေတည်း။ စီရင် တော်မူခြင်းအရာတို့သည် ဟုတ်မှန်ဖြောင့်မတ်ကြ၏” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည် ကို ပုံဖော်ထားသည်။
ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်အား “ချီးမွမ်းကြလော့” ဟူသော စကားစု သည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းအခြေအနေမျိုးတွင်လည်း ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည် (၁ရာ၊ ၆း၅။ ယေရမိ၊ ၁၃း၁၅၊၁၆၊ မာလခိ၊ ၂း၂)။ သို့သော်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်သတင်းစကား၏အဓိကနေရာတွင် အထင်ရှားဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံးပုံပမာပြထားသည်။ “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့၍ချီးမွမ်းကြ လော့။ တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်ရောက်လာပြီ။” အဘယ်ကြောင့် “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့၍ချီးမွမ်း” ရမည်နည်း။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရား သခင်၏ တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်သည် ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ဖြစ် သည်။
သင်၏အတွေးများ၊ လျှို့ဝှက်သည့်လုပ်ဆောင်မှုများ၊ သင်မေ့လျော့ ပြီးသောအရာဟူသမျှတို့ကို သိမြင်တော်မူသောဘုရားသခင်သည် အဘယ် ကြောင့် တရားစီရင်ရန်လိုအပ်သနည်း။ ထိုတရားစီရင်ခြင်းတွင် သင်၏ အခြေအနေကား အဘယ်သို့ရှိမည်နည်း။
အခန်းကြီး - ၁၆
စိတ်မပူရတော့ပြီလော
လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက ဘုရားကိုမယုံကြည်သော ဗြိတိသျှလူမျိုး တစ်ဦးသည် နှစ်ထပ်ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် “ဘုရားဆိုတာရှိချင်မှရှိမယ်။ စိတ် မပူကြပါနဲ့၊ ပျော်ပျော်နေပါ” ဟူသောစာတန်းထိုးဖြင့် လှုံ့ဆော်မှုစတင်ခဲ့သည်။
ဘုရားမရှိဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
ဘုရားသခင်ရှိခဲ့လျှင်လည်း အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်စရာရှိသနည်း။ အကြောင်းမှာ လူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့်တပ်မက်မှုထက် နိမ့်သောလူသားစံနှုန်း များ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဤဘုရားသခင်သည် လူတို့လိုက်နာရန် ပညတ် တော်ဆယ်ပါးကဲ့သို့သော ကျင့်ဝတ်စံနှုန်းတစ်ခုရှိသည်။ ကလေးများပင်အပါ အဝင် သူတစ်ပါးအပေါ်၌ပြုသော မကောင်းမှုများအတွက်နှင့် ယခုအချိန်ထိ လွတ်မြောက်နေဆဲအပြစ်များအတွက် ဤဘုရားသခင်အား အဖြေပေးရမည် ကို စိတ်မပူကြပါနှင့်။ ဘတ်စ်ကားလှုံ့ဆော်မှုနောက်ကွယ်မှ သိသာထင်ရှား သောစိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ဤဘုရားရှိသည်ဖြစ်သောကြောင့် ကျင့်ဝတ္တရား ဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှုရှိရမည်ဟူသော အရာဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ ကိုယ်တိုင် က လူသား၏ဆိုးယုတ်မှုကိုသရုပ်ဖော်သည်။ “လောကီသား အပေါင်းတို့သည် စကားတစ်ခွန်းကိုမျှမပြောနိုင်ဘဲ ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌ အပြစ်သင့်သောသူ ဖြစ်ကြ၏” (ရောမ၊ ၃း၁၉)။ ဤသည်မှာ ရှင်းလင်းသည့် အသုံးအနှုန်းများဖြစ် သည် (“အပြစ်ပြဿနာ” ကိုဖတ်ပါ)။ “စိတ်မပူကြပါနဲ့” ဟုမေတ္တာရပ်ခံသော ဤဆိုင်းဘုတ်ရှိစာသားသည် ၎င်းတို့ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားနေသည့် ကိုယ်ကျင့် တရားရှိသောဘုရားသခင်အား သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကိုဖော်ပြသည်။
ဘာသာမဲ့လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ့ခေတ်ယဉ်ကျေးမှုနှင့် လူမှုရေး ဓလေ့ ထုံးတမ်းများအရမဆိုးလှပေ။ သို့သော်၊ တကယ်ပဲဘုရားရှိမလားဟု မကြာခဏ တွေးလိမ့်မည်။ ထိုအတွေးပေါ်လာတိုင်း၊ ၎င်းအတွေးကိုစိတ်ထဲမှ ထုတ်ပစ် လိုက်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ ဘုရားတကယ်ရှိနေလျှင် သူသည် ဒုက္ခ ကြီးကြီးရောက်မည်ကို သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လန်ဒန် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ စာသားကို တင်သောသူတို့သည် အလားတူ ကြောက်ရွံ့မှုများရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
တစ်ဖန်၊ ကောင်းသောအကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှိသည်။ “အပြစ် ပြဿ နာ” ခေါင်းစဉ်မှ ကိုးကားရမည်ဆိုလျှင်၊ “သို့သော်၊ တစ်နေ့သောအခါ သင်၏ မှားယွင်းသောအတွေးများ၊ သင်၏လျှို့ဝှက်သောလုပ်ဆောင်မှုများ၊ ထုတ်ဖော် ပြသခံရမှာထက်ပို၍ သေချင်လောက်အောင် ကွယ်ရာတွင်သင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ သောအရာတစ်ခုချင်းစီကို သိတော်မူသောဘုရားသခင်ရှေ့တွင် အဘယ်သူရပ် ချင်ပါသနည်း။ သို့ဖြစ်လျှင်၊ သင်၏ညစ်ညူးသောအဝတ်များကို သန့်ရှင်း၍ အပြစ်မဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံသောဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ မည်သို့ ဖုံးအုပ်မည်နည်း။ မှန်ပါသည်။ သင်သည် ဃ့မေူနျ Mညျေသည သို့မဟုတ် သူ၏မိခင်ပြည့်တန်ဆာ မဟုတ်ပါ။ သို့သော်၊ သင်သည် အလွန်ဆိုးပေသည်။”
ပိုမိုဆိုးရွားသည်မှာ၊ ဤဘုရားမဲ့ဝါဒီများ၏ ဘုရားမရှိဟူသောအရာ သည် မှန်သည်ရှိသော်၊ သမိုင်းမှတ်တမ်းစတင်ချိန်ကတည်းက တရားမျှတမှ အတွက် ကြွေးကြော်ခဲ့သောကမ္ဘာပေါ်တွင် တရားမျှတမှုရှိရန်ဆိုသည့်အရာ သည် အဘယ်အရာဆိုလိုသည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ “အမှန်တကယ် ဘုရား မရှိခဲ့လျှင်” တရားမျှတမှုအတွက်မျှော်လင့်ချက်၊ မျှော်လင့်ချက်ပေးသောအဖြေ များ၊ မရေမတွက်နိုင်သောအမှားများကို တည့်မတ်ပေးမည့်မျှော်လင့်ချက်၊ မရေ မတွက်နိုင်သောမကောင်းမှုများကိုစီရင်၍ အပြစ်ပေးမည့်မျှော်လင့်ချက် တို့လည်းရှိနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ အပြစ်မပေး၊ အရေးမယူသောမကောင်းမှုများ သည် အပြစ်မပေး၊ အရေးမယူဘဲ ထာ၀ရရှိနေမည်ဖြစ်ကာ၊ ဤအရာသည် စိတ်ပျက်စရာနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သောအတွေးဖြစ်သည်။
Pinto ကားအကြောင်းကြားဖူးပါသလား။ ၎င်းသည် ၁၉၇၀ ခုနှစ် များကတည်းက Ford ကားကုမ္ပဏီမှထုတ်လုပ်ခဲ့သော Volkswagen
Beetle ကားနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ၎င်း၏အထင်ကရ အမှုဆောင်အရာရှိ Lee Iacocca အပါအဝင် ကုမ္ပဏီသည် Pinto ကားသည် မလုံခြုံကြောင်းနှင့် ကားသည် အတော်လေးနှေးသောအရှိန်ဖြင့်ပင် ဓာတ်ဆီ တိုင်ကီပေါက်ကွဲနိုင်သည်ကို သိကြသည်။ သို့သော်လည်း၊ ကုန်ကျစရိတ် သက်သာမှုကို သုံးသပ်ပြီး၊ အန္တရာယ်ရှိသော ချို့ယွင်းချက်များရှိသော်လည်း၊ မတော်တဆသေဆုံးမှုများအတွက် တရားရေးကုန်ကျစရိတ်နှင့် ထိန်းသိမ်း စရိတ်တို့သည် ပိုမိုသက်သာမည်ကိုတွက်ချက်ပြီး၊ Ford ကုမ္ပဏီသည် ထိုကား ကိုရောင်းချရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
Pinto ကားဖြစ်ရပ်များတွင် လူအများမျက်စိကျစေသော အချက်မှာ၊ အရပ်ဖက်တရားရုံးတွင် တရားရင်ဆိုင်စဉ်အတွင်း Ford ကုမ္ပဏီ၏အတွင်းရေး မှတ်တမ်းအရ၊ Pinto ကားမီးလောင်မှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့သူများ၏မိသားစု များကို ငွေပေးချေရမှုသည် Pinto ကားကိုချက်ချင်းပြင်ဆင်စရိတ်ထက် ဒေါ်လာသန်းပေါင်း ၁၃၇ ဈေးပိုသက်သာသည်ဟု ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပြုပြင်ရန်ကုန်ကျစရိတ်သည် မသက်သာလှချေ။ Lee
lacocca နှင့် Ford
ကုမ္ပဏီတို့သည် လူထက်အကျိုးအမြတ် ကိုတွက်ချက် သောကြောင့်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် လောင်ကျွမ်းခံရသော အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်ယောက်ျားလေးတစ်ဦးအပါအဝင်၊ ခရီးသည် ရာနှင့်ချီ သေကျေ၊ မီးသင့်၊ ကိုက်လက်အင်္ဂါချို့တဲ့ခဲ့ရသည်။ Pinto ကားသည် ခရီးသည် များကို လောင်ကျွမ်းစေသော်လည်း၊ Ford သည် ၎င်း၏ရေဒီယို ကြော်ငြာရာ တွင် “Pinto
သည် နွေးထွေးသောခံစားမှုကိုပေးသည်” ဟူသော စာကြောင်း ပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးသည့်ဖြစ်စဉ်များကို ကြုံတွေ့ပြီးမှသာ ၎င်းမလုံခြုံသောယာဉ်ကိုဖယ်ရှားလိုက်သည်။
သို့သော်ငြားလည်း Lee Iacocca သည် ကျော်ကြားမှုနှင့်ချမ်းသာ နေဆဲဖြစ်၍၊ အရွယ်ရပြီးအသက် ၉၄ နှစ်တွင် အမေရိကန်စီးပွားရေးလောက တွင် လေးစားခံရသူအဖြစ်သေဆုံးခဲ့သည်။
တရားမျှတပါ၏လော။
ကဗျာဆရာ Czeslaw
Milosz သတိပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ “ဘုရားမရှိခဲ့လျှင် သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ လောဘကြီးခြင်း၊ သူရဲဘောကြောင်ခြင်း၊ လူသတ်မှု စသည် တို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်၊ သေပြီး နောက်တွင်လည်း ဘာမျှရှိမည်မဟုတ်ဟူ၍ တွေးခေါ်ဖြေသိမ့်လိမ့်မည်။” အမှန်မှာ ၎င်းသည် လူတချို့ အတိအကျလိုချင်သောအရာဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သစ္စာဖောက်မှု၊ လောဘ၊ သူရဲဘောကြောင်မှုနှင့် အခြားမကောင်းမှုများ အား လုံးအတွက် အပြစ်ရှိနေသော်လည်း ဘယ်သောအခါမျှ မဖြေရှင်းလိုကြချေ။
ပြဿနာတစ်ခုသာရှိသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် မောရှေနှင့်ပေါလု၊ ပုံပမာများ၊ ကဗျာများ၊ သတိပေးချက်များမှ မည်သည့်အရာကိုမဆို သင်ပေး သည်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတသောဘုရားနှင့် တရားစီရင်သော ဘုရားဖြစ်ကြောင်း၊ လူသားများသည် သူတို့၏လုပ်ရပ်များအားလုံးနှင့် သူတို့ စိတ်ထင်ဖြင့် လွတ်မြောက်မည်ဟုထင်သော မကောင်းမှုများကို ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်ကြောင်း အထပ်ထပ်သွန်သင်သည်။
ယခုအချိန်ထိ လွတ်မြောက်နေဆဲမကောင်းမှုအတွက် စောင့်ကြိုနေ သည့်အရာကို သမ္မာကျမ်းစာ၏ကတိတချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
“ငါသည်အလျင်အမြန်လာမည်။ ငါသည် အကျိုးအပြစ်ကိုဆောင်ခဲ့ သည်ဖြစ်၍၊ လူအသီးအသီးတို့အား မိမိတို့အကျင့်အတိုင်းဆပ်ပေးမည်”(ဗျာ၊
၂၂း၁၂)။
“အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ခပ်သိမ်းသောဝှက်ထားခြင်း မှစ၍၊ အလုံးစုံသောအမှု၊ ကောင်းမကောင်းရှိသမျှတို့ကိုစစ်ကြော၍၊ တရား သဖြင့်စီရင်တော်မူလတ္တံ့သတည်း” (ဒေသနာ၊ ၁၂း၁၄)။
“ထာ၀ရဘုရားမူကား၊ ကာလအစဉ်အဆက်တည်တော်မူ၏။ တရား ပလ္လင်တော်ကိုပြင်ဆင်၍၊ မြေကြီးသားတို့ကို တရားသဖြင့်စီရင်တော်မူ၏။ လူမျိုးတို့အား ဖြောင့်မတ်စွာသောစီရင်ခြင်းကိုပြုတော်မူ၏” (ဆာလံ၊ ၉း၇၊၈)။
“ထိုသို့သောအမှုကို ကိုယ်တိုင်ပြုလျက်ပင်၊ သူတစ်ပါးပြုသည်ကို စစ် ကြောစီရင်သောသူ၊ သင်သည် ဘုရားသခင်စီရင်တော်မူခြင်းနှင့်လွတ်မည်ဟု ထင်မှတ်သလော” (ရောမ၊ ၂း၃)။
“ယခုရှိသောမိုးကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမူကား၊ တရားဆုံးဖြတ်၍ အဓမ္မ လူတို့ကို ဖျက်ဆီးသော နေ့ရက်တိုင်အောင်၊ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် သိုထားလျက်ရှိ၍၊ မီးရှို့ခြင်းအဖို့အလိုငှာ နေရစ်သတည်း” (၂ပေ၊ ၃း၇)။
“ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ချီးမွမ်းကြလော့။ တရားစီရင်တော်မူ သော အချိန်ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေတွင်း တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြလော့” (ဗျာ၊ ၁၄း၇)။
အကြောင်းမူကား၊ တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်ရောက်လာပြီ။ ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းမခံရသေးသောအပြစ်သားများကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်ရှိနိုင်သနည်း။ ဤတရားစီရင်ခြင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်ကိုရနိုင်သနည်း။
အခန်းကြီး - ၁၇
အပိုင်း (၄)
တရားစီရင်သောအချိန်
“ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်သားတို့ကို ရှေးဦးစွာစစ်ကြောစီရင်ရသော
အချိန်ရှိပြီ။ ငါတို့ကိုရှေးဦးစွာစစ်ကြောစီရင်လျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ ဧဝံဂေလိ တရားစကားကို နားမထောင်သောသူတို့၏အမှုသည် အဘယ်သို့ပြီးလိမ့် မည် နည်း” (၁ပေ၊ ၄း၁၇)။
“လူတို့သည် အကျိုးမဲ့သောစကားကို ပြောသမျှအတွက်၊ တရား ဆုံးဖြတ်သောနေ့၌ စစ်ကြောခြင်းကိုခံရကြလတ္တံ့။ သင့်စကားများအားဖြင့် သင်သည်အပြစ်လွတ်လိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် သင့်စကားများအားဖြင့် အပြစ်စီရင် ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်” (မဿဲ၊ ၁၂း၃၆၊၃၇)။
“အကြောင်းမူကား၊ ခန့်ထားတော်မူသောသူအားဖြင့် လောကီသား တို့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားနှင့်ညီလျော်စွာ စစ်ကြောစီရင်မည့်နေ့ရက်ကို ချိန်း ချက်တော်မူပြီ။ထိုသူကိုသေခြင်းမှထမြောက်စေတော်မူသောအားဖြင့် ခပ်သိမ်း သော လူတို့အား ယုံလောက်သော သက်သေကိုပြတော်မူပြီ” (တမန်တော်၊ ၁၇း၃၁)။
ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်တော်မူသောဘုရားဖြစ်ကြောင်းနှင့် မတ ရားမှုနှင့်မကောင်းမှုများသည် တစ်နေ့တွင်စာရင်းရှင်းခံရပြီး၊ တရားမျှတစွာ အပြစ်ပေးခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျမ်းချက်တစ်ခုပြီးတစ်ခုဖော်ပြစရာများစွာ ရှိ သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာအယူအဆသည် သမ္မာကျမ်းစာ ကိုလွှမ်းခြုံထားသည်။ အမှားများကိုပြင်ဆင်၍၊ မကောင်းမှုအားလုံးကို ပြစ် ဒဏ်ပေးပြီး၊ ကောင်းမှုအားလုံးကို ဆုလာဘ်ပေးသည့် တစ်ချိန်တည်းတွင် တရားစီရင်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ယင်းအစား၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် အချိန်၊ နေရာနှင့်အခြေအနေများပေါ်မူတည်၍ ဆက်လက်ဖြစ်ပျက်နေသည်။ အတိတ်က သူ၏တရားစီရင်ခြင်းများ၊ ယခုတရားစီရင်နေခြင်းနှင့် လာမည့် အချိန်တွင် တရားစီရင်မည့်အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့သိနိုင်သည်။
အပြစ်ထဲကျရောက်ပြီးနောက် အာဒံနှင့်ဧ၀အား ဘုရားသခင်တရား စီရင်ခြင်း (ကမ္ဘာ၊ ၃း၁၄-၁၉)၊ ကမ္ဘာနှင့်ချီ၍ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း (ကမ္ဘာ၊ ၇)၊ သောဒုံမြို့နှင့်ဂေါမောရမြို့ ပျက်စီးခြင်း (ကမ္ဘာ၊ ၁၉)၊ ရှေးဗာဗုလုန်မြို့ကျဆုံး ခြင်း (ဒံယေလ၊ ၅)၊ ယနေ့ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကြေညာ ချိန်မှ နောက်ဆုံးချိန်တရားစီရင်ခြင်းအထိ (ဗျာ၊ ၂၀)၊ ဘုရားသခင်၏အမှန် အကန်တရားစီရင်ခြင်းများကို သမ္မာကျမ်းစာကဖော်ပြသည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှ ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်းတွင် တရားစီရင်ခြင်းကို ကောင်းစွာသရုပ်ဖော်ထားသည်။ အခန်းကြီး ၇ တွင် ပုရောဖက်သည် ပင်လယ် မှသားရဲလေးကောင်ထွက်လာသည်ကို မြင်မက်ခဲ့သည် (အခန်းငယ်၊ ၃)။ တစ်ကောင်စီသည် ဘုရားသခင်၏ ထာ၀ရနိုင်ငံတော်သို့ ဦးတည်သည့် (အခန်းငယ်၊ ၁၄၊၂၂၊၂၇) ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော တရားစီရင်ခြင်းမခံရမီ အထိပေါ်ထွန်းပြီး၊ ရှေးသမိုင်းတွင်ကွယ်ပျောက်သွားမည့် (အခန်းငယ်၊ ၉၊၁၀၊ ၂၂၊၂၆) ကမ္ဘာ့အင်ပါယာတစ်ခုစီ၏သင်္ကေတ (အခန်းငယ်၊ ၁၇) ဖြစ်သည်။ အိပ်မက်၏အဓိကအချက်မှာ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်က ယာယီနိုင်ငံ လေးခု၏ နောက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ထာ၀ရနိုင်ငံတော်က လိုက်လာကြောင်းကို ပြသ ရန်ဖြစ်သည်။ “ဤသားရဲလေးကောင်တို့သည် မြေကြီးပေါ်မှာပေါ်လတ္တံ့သော နိုင်ငံလေးပါးဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း၊ အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ သန့်ရှင်းသူတို့ သည် နိုင်ငံကိုသိမ်းယူ၍ ကမ္ဘာအဆက်ဆက်စံစားကြလတ္တံ့” (အခန်းငယ်၊ ၁၇၊၁၈)။
မြေကြီးပေါ်ကနိုင်ငံလေးခု သို့မဟုတ် အင်ပါယာလေးခုတို့မှာ ဗာဗု လုန်၊ မေဒိ-ပေရသိ၊ ဂရိ၊ ထို့နောက် လက်ရှိကမ္ဘာ၏ အဆုံးတိုင်အောင် တည်ရှိ နေမည့် နောက်ဆုံးအင်ပါယာဖြစ်သော ရောမအင်ပါယာတို့ဖြစ်သည်။ ရောမ အင်ပါယာ၊ ရောမသမ္မတနိုင်ငံ၊ ပြီးနောက် ဆီဇာဘုရင်များစသည်တို့ ရှေးဂရိ ခေတ်နောက်ပိုင်းတွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ရောမခေတ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤစတုတ္ထနိုင်ငံဖြစ်သောရောမသည် ယနေ့ထိတိုင်တည်ရှိ (ကြိုတင်ပုရောဖက် ပြုသည့်အတိုင်း ကမ္ဘာ့အဆုံးတိုင်အောင်တည်ရှိနေမည်) သော်လည်း၊ ယခု အခါ ရဟန်းမင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ၊ စတုတ္ထ သားရဲ သည် အလယ်ခေတ်ရောမအင်ပါယာနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်သည့် လက္ခဏာ အချို့ဖြင့်ဖော်ပြထားပြီး၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ကြီးစွာသောညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်မှု (အခန်းငယ်၊ ၂၁၊၂၄၊၂၅) ကိုလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဤအခန်းကြီးမှ အခန်းငယ်၊ (၉၊၁၀၊၂၂၊၂၆) တို့တွင် နောက်ဆုံး အချိန် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာတရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ထာ၀ရ နိုင်ငံတော်သို့ ဦးတည်ကြောင်းပုံဖော်ထားသည်။ ၎င်းကို သမ္မာကျမ်းစာက “ကောင်းကင်သစ် နှင့်မြေကြီးသစ်” ဟုခေါ်သည် (ဗျာ၊ ၂၁း၁။ ဟေရှာယ၊ ၆၅း၁၇၊ ၆၆း၂၂။ ၂ပေ၊ ၃း၁၃ တို့ကိုလည်းဖတ်ပါ)။
ပထမကျမ်းချက်တွင် ဤသို့ဖော်ပြသည်။ “ထိုအခါ ငါကြည့်ရှုစဉ်၊ ရာဇ ပလ္လင်များကိုတည်ထားလျက်ရှိ၍၊ အသက်ကြီးသောသူတစ်ဦးသည် ထိုင်တော် မူ၏။ အဝတ်တော်သည် မိုးပွင့်ကဲ့သို့ဖြူ၏။ ဆံပင်တော်သည် ဖြူသောသိုးမွေး နှင့်တူ၏။ ပလ္လင်တော်သည် မီးလျှံဖြစ်၏။ ပလ္လင်တော်အောက် ၌ မီးစက်လှည်း ဘီးရှိ၏။ မျက်နှာတော်မှ မီးရောင်ခြည်ထွက်လေ၏။ အတိုင်း မသိများစွာသော သူ့တို့သည် အမှုတော်ကိုဆောင်ရွက်၍၊ ကုဋေသင်္ချေမက ရှေ့တော်၌ခစား၍ နေကြ၏။ တရားစီရင်ခြင်းငှာပြင်ဆင်၍ စာစောင်များကို ဖွင့်ထားကြ၏” (ဒံယေလ၊ ၇း၉၊၁၀)။
“အသက်ကြီးသောသူ” (ဘုရားသခင်၏ နာမတော်တစ်ခုဖြစ်သည်) သည် ပလ္လင်ပေါ်ထိုင်တော်မူကာ စာအုပ်များဖွင့်လျက် တရားစီရင်ခြင်းကို စတင်သည်။ ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှုနှင့် “ကောင်းကင်အရပ်တို့၌ အထွတ် အမြတ်အာဏာစက်တို့” (ဧဖက်၊ ၃း၁၀) ၏ရှေ့မှောက်တွင် စကြ၀ဠာဆိုင်ရာ
တရားရုံးမြင်ကွင်းမျိုး ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပါ။
အလားတူတရားစီရင်ခြင်းကို နောက်ပိုင်းတွင် ဤသို့ပြသသည်။
“ထိုညအခါ ငါသည်အာရုံပြု၍၊ လူသားနှင့်တူသောသူတစ်ဦးသည် မိုးတိမ်ကိုစီးလျက်၊ အသက်ကြီးသောသူ၏အထံတော်သို့ရောက်လာ၏။ ထိုသူ ကို အထံတော်ပါးသို့သွင်းကြ၏။ အရပ်ရပ်တို့၌နေ၍ အသီးသီး အခြားခြား သော ဘာသာစကားကိုပြောသော လူမျိုးတကာတို့ကို အုပ်စိုးစေခြင်းငှာ၊ ထိုသူသည် နိုင်ငံနှင့်တကွ အာဏာစက်တန်ခိုးကိုရ၏။ အာဏာစက်တော် သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက်တည်၏။ နိုင်ငံတော်သည် ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက် နိုင်ရာ” (ဒံယေလ၊ ၇း၁၃၊၁၄)။
အသက်ကြီးသောသူသည် ယခုတွင် လူသား (ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ယေရှုကိုရည်ညွှန်းရန် ဤဝေါဟာရကိုထပ်တလဲလဲအသုံးပြုသည် - မဿဲ၊ ၁၇း၂၂။ ၂ဝး၁၈။ ၂၄း၃၀။ မာကု၊ ၂း၁၀။ ၁ဝး၃၃။ လုကာ၊ ၆း၂၂။ ၁၁း၃၀။ ၁၂း၁၀။ ၁၇း၂၂။ ယောဟန်၊ ၆း၅၃။ ၁၂း၃၄။ ၁၃း၃၁) နှင့် အတူရှိနေသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ထာ၀ရနိုင်ငံတော်သို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သည့် ကောင်းကင်က တရားစီရင်ခြင်းမျိုးကို နောက်ထပ်ပုံဖော်သည်။
ဤတွင်ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်ရှိ အဖြစ်အပျက်များအကြောင်းကို ဦးစွာ ပြောသော်လည်း၊ ဤတရားစီရင်ခြင်း၏ နောက်ထပ်ပုံရိပ်တစ်ပုံမှာ၊ “အသက် ကြီးသောသူသည်ရောက်လာလျှင်၊ အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော သူတို့အား စီရင်ရသောအခွင့်ကိုပေး၍၊ ထိုသူတို့သည် နိုင်ငံကို သိမ်းယူဝင်စား သောအချိန်ရောက်သည်” (ဒံယေလ၊ ၇း၂၁၊၂၂၊ အခန်းငယ်၊ ၂၆၊၂၇ ကို လည်းဖတ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏လူများဘက်မှ တရားစီရင်သည်ကို သတိပြုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တရားစီရင်ခြင်းအား မကောင်းသော၊ ပြစ်ဒဏ်သို့ ဦးတည်စေ သောအရာတစ်ခုအဖြစ်မှတ်ယူကြသည်။ ၎င်းအယူအဆသည် ကိစ္စများစွာတွင် မှန်ကန်ပါသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စတွင်၊ အနည်းဆုံး “သန့်ရှင်းသူတို့” (ရောမ အသင်းတော် “သူတော်စင်များ” နှင့် မသက်ဆိုင်သော သမ္မာကျမ်းစာ၏ အသုံးအနှုန်းတစ်ခုဖြစ်သည်) ကိုယ်စားတရားစီရင်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရသည်။
မည်သို့ဖြစ်နိုင်သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို အပြစ်သားများအဖြစ် ယူဆသည်မဟုတ်လော။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်မျှဆိုးသွမ်းကြောင်းကိုလည်း ပြောပြပြီမဟုတ်လော။
“ဖြောင့်မတ်သောသူမရှိ၊ တစ်ယောက်မျှမရှိ။ နားလည်သောသူမရှိ၊ ဘုရားသခင်ကိုရှာသောသူမရှိ။ လူအပေါင်းတို့သည်လမ်းလွဲကြပြီ။ တညီတညွတ်တည်းအသုံးမရသော သူဖြစ်ကြကြီ။ ကောင်းသောအကျင့်ကိုကျင့်သောသူမရှိ၊ တစ်ယောက်မျှမရှိ။ သူတို့လည်ချောင်းသည် ဖွင့်ထားသောသင်္ချိုင်းတွင်းဖြစ်၏။ သူတို့သည် လျှာနှင့်လှည့်စားတတ်ကြ၏။ သူတို့နှုတ်ခမ်းအထဲမှာ မြွေဆိုးအဆိပ်အတောက်ရှိ၏။ သူတို့နှုတ်သည် ကျိန်ဆဲသောစကား၊ ကြမ်းတမ်းသောစကားနှင့် ပြည့်၀၏။ သူတို့ခြေသည် လူအသက်ကိုသတ်ခြင်းငှာလျင်မြန်၏။ သူတို့သွားရာလမ်း၌ ပျက်စီးခြင်း၊ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းရှိ၏။ ချမ်းသာလမ်းကို သူတို့မသိကြ။ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ရသောအကြောင်းသည် သူတို့မျက်စိ၌မထင်ဟု ကျမ်းစာလာသတည်း” (ရောမ၊ ၃း၁၁-၁၈)။
သို့ဖြစ်လျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့တစ်စုံတစ်ဦးသည်၊ “သန့်ရှင်းသူများ” ပင်လျှင် တရားစီရင်ရာတွင် စာအုပ်များဖွင့်လျက်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ မှားယွင်းသောအကြံ အစည်များ၊ လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်မှုများ၊ လျှို့ဝှက်စွာပြုမိပြီး ထုတ်ဖော်မပြလို သောအရာများ (ဒေသနာ၊ ၁၂း၁၄ ကိုဖတ်ပါ)၊ လုပ်ဆောင်သမျှအရာ အားလုံး ကို သိရှိနိုင်သော ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ မည်သို့ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။
ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရားသည် ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။
အခန်းကြီး - ၁၈
ဧဝံဂေလိတရားနှင့်တရားစီရင်ခြင်း
ဧဝံဂေလိတရားနှင့် တရားစီရင်ခြင်းတို့သည် အတူတကွပေါ်လာသည် မှာ တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ပါ။ ဧဝံဂေလိတရားသည် မည်မျှပင်သတင်းကောင်း ဖြစ်စေကာမူ တရားစီရင်ခြင်းနှင့်ချိတ်ဆက်နေခြင်းထက်ပို၍ ကောင်းမလာနိုင် ချေ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တရားစီရင်ခြင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏တစ်ခုတည်းသောမျှော်လင့်ချက်မှာ ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်းဖြစ် သည်။ ၎င်းမှာ တရားစီရင်ချိန်တွင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့တောင်းဆို သည့် ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင် အဖြစ်လက်ခံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တရားစီရင်ခြင်း၌ ကျွန်ုပ် တို့အလိုအပ်ဆုံးသောအရာလည်းဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်ကယ်လွှတ်တော်မူ သောကြောင့် ယေရှုခရစ်၌တည်၍၊ ဇာတိပကတိအတိုင်းမကျင့်၊ ဝိညာဉ် ပကတိ အတိုင်းကျင့်သောသူတို့သည် အပြစ်စီရင်ခြင်းနှင့်လွတ်ကြ၏” (ရောမ၊ ၈း၁)၊ ယခုတွင် အပြစ်စီရင်ခြင်းမရှိ၊ တရားစီရင်ခြင်း၌လည်း သေချာပေါက် အပြစ် စီရင်ခြင်းမရှိပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ကင်းသောကြောင့်လေး၊ မဟုတ်ပါ။ ယေရှုသည် အပြစ်ကင်းစင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ပြည့်စုံမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်ပိုင် အဖြစ်မှတ်ယူသည်။ ထိုကြောင့် ဒံယေလ၊ ၇ မှ တရားစီရင်ခြင်းသည် သန့်ရှင်း သောသူတို့ဘက်လိုက်၍ စီရင်ခြင်းဖြစ်သည် (ဒံယေလ၊ ၇း၂၂)။ သူတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ကသူခိုးကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခြင်းခံရကြသည်။သို့မဟုတ်ပေါလုပြောခဲ့သည့်အတိုင်း “ထို့ကြောင့် လူမည်သည်ကား၊ ပညတ်တရား၏အကျင့်မရှိဘဲ .. ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်တတ်သည်ဟု ယူရ၏” (ရောမ၊ ၃း၂၈)။
ပညတ်ကိုမကျင့်ဘဲ ဖြောင့်မတ်ရာသို့ရောက်သလော။ မှန်ပါသည်။ သို့သော်၊ ပညတ်တော်သည် မည်မျှပင် “သန့်ရှင်းခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်း” (ရောမ၊ ၇း၁၂) ရှိပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်သည့်အမှန်တရားဖြစ်စေကာမူ၊ ၎င်းသည် အပြစ်ကိုညွှန်ပြသော်လည်း အပြစ်ဖြေခြင်းကိုမပြုနိုင်ပေ။ ပညတ်တော်သည် မှန်တစ်ချပ်နှင့်တူသည်။ သင့်အပြစ်များကို သင့်ရှေ့တွင် ပြသလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းကို သင်မည်မျှကြာကြာ မကြာခဏကြည့်စေကာမူ ထိုမှန်သည် အပြစ်များကိုဖယ်ရှားပေးမည်မဟုတ်ပါ။ ပညတ်တော်သည် အပြစ်ကို ဖော်ပြ ပြီး၊ အပြစ်ကိုအောင်နိုင်ရန် သို့မဟုတ် ခွင့်လွှတ်ရန်တန်ခိုးမရှိပါ။ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဧဝံဂေလိတရားကိုလိုအပ်ပါသည်။
ပညတ်တော်နှင့် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းတို့ကို ကြီးကျယ် ခမ်းနားစွာဖော်ပြခြင်းသည် ရှေးဣသရေလတို့အတွက်ဝတ်ပြုရာဗဟိုဖြစ်သော ဓမ္မဟောင်းသန့်ရှင်းရာဌာန (နောက်ပိုင်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့ရှိဗိမာန်တော်)၊ မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဗိမာန်တော်သည် မိမိတို့၏ အကြောင်းမဲ့ အမြတ်ထုတ်သော ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှုဖြင့် မြင့်မြတ်သောနေရာကို ညစ် ညူးစေသူများအား ယေရှုကလင်ရှားစွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သည့် ဗိမာန် တော်ပင် ဖြစ်သည် (မဿဲ၊ ၂၁း၁၂း၁၃ ကိုဖတ်ပါ)။ “ထာ၀ရဂေလိတရား” ဖြစ်သည့် ကယ်တင်ခြင်းစီမံကိန်းအကြောင်းကို ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဤနေရာတွင် သင်ယူခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ဝတ်ပြုခြင်းတွင် တိရစ္ဆာန် များ၊ သိုးသငယ်များ၊ နွားများ၊ ဆိတ်များအဓိကပါဝင်သည်။ တစ်ခုချင်းစီသည် ယေရှု၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်အသေခံခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်တွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ကို ပုံဆောင် သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ယေရှုကိုဦးစွာမိတ်ဆက်သောအခါ နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန် က၊ “ဤလောက၏ အပြစ်ကိုဆောင်သွားသော ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်ကို ကြည့်လော့” (ယောဟန်၊ ၁း၂၉) ဟုဆိုခဲ့သည်။ အပြစ်သားသည် သူ၏ အပြစ်အတွက် အသေခံမည့်အစား၊ ယေရှုကိုပုံဆောင်သောသိုးသငယ်သည် အပြစ်သား၏နေရာတွင်သေခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိ တို့အပြစ်အတွက်သေရမည့်အစား၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်အသေခံခဲ့သည်။ ဤကြီးမြတ်သောသမ္မာတရားကို ဟေဗြဲလူ တို့၏ ဗိမာန်တော်မှတစ်ဆင့် ပုံဆောင်မှုများဖြင့်ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။
ဗိမာန်တော်တွင်လည်း အခန်းနှစ်ခန်းပါရှိပြီး၊ ပထမအခန်းထဲသို့ အပြစ်ဖြေသောအသွေးကို နေ့တိုင်းယူဆောင်လာသော်လည်း၊ Yom Kippur ဟု လူသိများသောအပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ယဇ်ကောင်များ၏အသွေးကို ဒုတိယ အခန်း၊ အတွင်းခန်းထဲသို့ တစ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် ယူဆောင်လာသည် (ဝတ်ပြု ရာ၊ ၁၆ ကိုဖတ်ပါ)။ ဤနေ့သည် တရားစီရင်ရာနေ့ဖြစ်၍၊ ဣသရေလတို့ အတွက် သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ဒုစရိုက်ကို ပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ အပြစ်လွှတ်ခြင်းကိုခံရ၍၊ အသွေးအားဖြင့် သုတ်သင် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ရောက်ကာ၊ ဤတရားစီရင်ခြင်း၌ ဘုရားသခင် ရှေ့တော်တွင် ဖြောင့်မတ်စွာရပ်တည်ကြသည်။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏
မစင်ကြယ် သော အပြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ပြစ်မှားသော အပြစ်အမျိုးမျိုးတို့ကြောင့် လည်းကောင်း” (ဝတ်ပြုရာ၊ ၁၆း၁၆) ဤနှစ်စဉ်ထုံးတမ်းဓလေ့ကို ကျင်းပရ သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ သူတို့သည် ပြစ်မှားခဲ့ပြီး၊ ထိုအပြစ်များကို ဖြေရှင်းရမည့် နေ့ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင်၊ ထိုနေ့သည် Yom Kippur ခေါ် အပြစ်ဖြေရာနေ့ဖြစ်၍၊ အပြစ်သားများကိုအပြစ်မတင်ဘဲ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပညတ်တရားမှမဟုတ်ဘဲ အသွေးအားဖြင့်သာဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဒုတိယအခန်းရှိပဋိညာဉ်သေတ္တာထဲတွင် ဣသရေလလူတို့စောင့်ရှောက်ရမည့် ၁၀ ပါး ရေးထားသည့်ကျောက်ပြားရှိသော်လည်း (တောလည်ရာ၊ ၁ဝး၃၃။ တရားဟော၊ ၁ဝး၃။ ၃၁း၂၆)၊ အပြစ်ဖြေခြင်းသည် ပညတ်တော်အားဖြင့် မလာချေ။ သူတို့ကျူးလွန်သောပညတ်တရားသည် (“ဣသရေလ အမျိုးသား တို့၏ ညစ်ညူးခြင်း၊ လွန်ကျူးခြင်းအပြစ်တို့ကြောင့်” သူတို့ကိုအပြစ် တင်သော် လည်း၊ အသွေးအားဖြင့်အပြစ်ဖြေခြင်းခံရကြသည်။ “နွားအသွေး အချို့ကို လည်းယူ၍ အရှေ့မျက်နှာဘက်သေတ္တာဖုံးအပေါ်၌ လက်ညှိုးနှင့်ဖျန်းရမည်။ သေတ္တာဖုံးရှေ့၌လည်းခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင်လက်ညှိုးနှင့်ဖျန်းရမည်။ထို့နောက် လူများနှင့်ဆိုင်သော အပြစ်ဖြေရာယဇ်ဆိတ်ကို သတ်၍၊ အသွေးကိုကန့်လန့် ကာ အတွင်းပိုင်းသို့ဆောင်ခဲ့ပြီးလျှင်၊ နွားအသွေးကိုဖျန်းသကဲ့သို့၊ သေတ္တာဖုံး အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ရှေ့၌လည်းကောင်း ဖျန်းရမည်” (ဝတ်ပြုရာ၊ ၁၆း၁၄၊ ၁၅)။ ကရုဏာပလ္လင်သည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး ပါရှိသောပဋိညာဉ် သေတ္တာ ကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ရွှေအဖုံးဖြစ်ပြီး၊ ထိုကရုဏာ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဖျန်းသော သွေးသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကိုချိုးဖောက်မှုအတွက် အပြစ်ဖြေ ပေးသော ယေရှု၏အသွေးကိုကိုယ်စားပြုသည်။
“သင်တို့သည် အစဉ်စောင့်ရသောပညတ်တော်ဟူမူကား၊ အမျိုးသား ချင်းဖြစ်စေ၊ သင်တို့တွင်တည်းနေသောတစ်ပါးအမျိုးသားဖြစ်စေ၊ သတ္တမလ ဆယ်ရက်နေ့၌ အလုပ်ကိုအလျှင်းမလုပ်၊ ခြိုးခြံစွာ ကျင့်လျက်နေရကြမည်” (အခန်းငယ်၊ ၂၉)။ ဤနေ့သည် ဓမ္မနေ့၊ တရားစီရင်ရာနေ့ဖြစ်ပြီး၊ လူများသည် “ခြိုးခြံစွာကျင့်လျက်နေရကြမည်။” ဆိုလိုသည်မှာ၊ ၎င်းသည် နောင်တရသော နေ့၊ စိတ်ကိုဆန်းစစ်သောနေ့၊ မိမိတို့၏ချို့ယွင်းချက်များကို သိရှိနားလည် သည့်နေ့ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အပြစ်များကိုခွင့်လွှတ်ရန် အသွေးပေါ်မှီခို နေရစဉ် အတွင်း၊ ထိုအပြစ်များမှသန့်စင်ရန်လည်း အသွေးကိုလိုအပ်သည်။
တိရစ္ဆာန်အသေခံခြင်းမှ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် အသွေးကိုဆောင်လာသည်အထိ၊ အရာအားလုံးသည် “ထာ၀ရဧဝံဂေလိ တရား” (ဗျာ၊ ၁၄း၆) တည်းဟူသော အလျင်အသေခံပြီးမှ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အဖြစ်အမှုထမ်းသော ယေရှုကိုပုံဆောင်သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်ခုလုံးနှင့် ဟေဗြဲ ဩဝါဒစာတွင် မြေကြီးဆိုင်ရာသန့်ရှင်းရာဌာနသည် ကောင်းကင် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ပုံစံငယ်ဖြစ်ကြောင်း၊ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ် တွင် သူ၏အသွေးတော်ကိုသွန်းလောင်းကြောင်း (တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပုံဆောင်သည်)၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ကောင်းကင် ဘုံ၌ အမှုထမ်းနေကြောင်းတို့ကို အတိအလင်းရှင်းလင်းပြထားသည်။
“ယခုဆိုခဲ့ပြီးသော အကြောင်းအရာတို့၏ အချုပ်အခြာဟူမူကား၊ ထိုသို့သောယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ငါတို့၌ရှိ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တန်ခိုး အာနုဘော်တော်၏ပလ္လင်လက်ယာဘက်မှာထိုင်နေတော်မူ၏။ လူမဆောက်ဘဲ ထာ၀ရဘုရားဆောက်တော်မူသော တဲတော်စစ်တည်းဟူသော၊ သန့်ရှင်းရာ ဌာန၌ ဘုရားဝတ်ကိုပြုသောသူဖြစ်တော်မူ၏” (ဟေဗြဲ၊ ၈း၁၊၂)။
ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သန့်ရှင်းရှာဌာနထဲသို့ အသွေးကိုယူဆောင်၍ အပြစ်သားများအတွက်တောင်းပန်ပေးသကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်သော ယေရှုသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ အတွက် ဆုတောင်းပေးသည်။ “အပြစ်စီရင်သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ အသေခံ၍ခံသည်သာမက၊ သေခြင်းမှထမြောက်၍ ဘုရားသခင်၏လက်ယာ တော်ဘက်၌နေလျက်၊ ငါတို့အဖို့ဆုတောင်းသောသူကား ခရစ်တော်ပေတည်း” (ရောမ၊ ၈း၃၄)။ “ထိုကြောင့်၊ အကြင်သူတို့သည် ယေရှုအားဖြင့် ဘုရားသခင့် အထံတော်သို့ချဉ်းကပ်ကြ၏။ ထိုသူတို့၏အမှုကို ကိုယ်တော်သည်စောင့်လျက်၊ ကာလအစဉ်အသက်ရှင်သောကြောင့်၊ သူတို့ကို အစဉ်ကယ်တင်တော်မူခြင်းငှာ တတ်နိုင်တော်မူ၏” (ဟေဗြဲ၊ ၇း၂၅)။ “ချစ်သားတို့၊ သင်တို့သည် ဒုစရိုက်ကို မပြုစေခြင်းငှာ ဤအရာများကို သင်တို့အား ငါရေး၍ပေးလိုက်၏။ တစ်စုံ တစ်ယောက်သောသူသည် ဒုစရိုက်ကိုပြုမိလျှင်၊ဖြောင့်မတ်တော်မူသော အရှင် ယေရှုခရစ်တည်းဟူသော ငါတို့ အမှုဆောင်သခင်သည် ခမည်းတော်ထံ၌ ရှိတော်မူ၏” (၁ယော၊ ၂း၁)။ “ထိုသို့နှင့်အညီ၊ မှန်သောသန့်ရှင်းရာဌာနတို့၏ ပုံဖြစ်သော၊ လူတို့လက်ဖြင့်လုပ် သောသန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ခရစ်တော်သည် မဝင်ဘဲ၊ ငါတို့အတွက်ကြောင့် ယခုဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ ကိုယ်ကိုပြခြင်း ငှာ၊ ကောင်းကင်ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်တော်မူပြီ” (ဟေဗြဲ၊ ၉း၂၄)။
ဤနေရာတွင် ဆောင်ပုဒ်ကိုသတိပြုပါ။ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင် ဘုံ၌ရှိတော်မူ၍၊ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဆု တောင်းပေးသည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ဘုရားသခင်ထံတော်၌ ရှိတော်မူ ၏။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ယခု ဤတရားစီရင်ချိန် “တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်ရောက်လာပြီ” တွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပူဇော်သကာအဖြစ် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ခရစ်တော်သည် လုပ် ဆောင်ပေးခဲ့သောအရာများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ယခု ကောင်းကင် ဘုံသန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ပြုသော အမှုတို့ အတွက်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကယ်တင်ခြင်းရရန် အာမခံချက်ရှိသည်။ တစ်ဖန် “အပြစ်စီရင်သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ အသေခံ၍ခံသည် သာမက၊ သေခြင်းမှထမြောက်၍ ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ နေလျက်၊ ငါတို့အဖို့ ဆုတောင်းသောသူကား ခရစ်တော်ပေတည်း” (ရောမ၊ ၈း၃၄)။ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ထိုဆုတောင်းပေးချက်ကြောင့် “ယေရှုခရစ်၌တည်.. သောသူတို့သည် အပြစ်စီရင်ခြင်းနှင့်လွတ်ကြ၏” (အခန်းငယ်၊ ၁)။ ယခုတွင် အပြစ် စီရင်ခြင်းမရှိ၊ တရားစီရင်ခြင်း၌လည်း သေချာပေါက် အပြစ်စီရင်ခြင်း မရှိပါ။
အမှန်မှာ၊ တရားစီရင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ပထမကောင်းကင်တမန် ၏ သတင်းစကားသည် အပြစ်ဖြေရာနေ့နှင့်ဆက်စပ်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် မြေကြီးဆိုင်ရာသန့်ရှင်းရာဌာနမှပုံဆောင်မှုများနှင့်ပြည့်နေ သည် (ဗျာ၊ ၁း၂၀။ ၅း၅။ ၈း၃-၈။ ၁၁း၁၉။ ၁၅း၅-၈။ ၂၁း၁-၈)၊ ကောင်းကင် တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများမလာမီ၊ (ဗျာ၊ ၁၁း၁၉) ဤသို့ ဖော်ပြထား သည်။ “တစ်ဖန်ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်ကို ဖွင့်ထား၍ ဗိမာန်တော်ထဲမှာ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ထင်ရှားလေ၏။” ဗိမာန်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်ပြီး ဒုတိယအခန်းရှိပဋိညာဉ်သေတ္တာတွင် ပညတ်တော် ဆယ်ပါးပါရှိသည်။ ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ဒုတိယအခန်းသို့ ဝင်ရောက်သည့်အချိန်သည် အပြစ်ဖြေရာနေ့တည်းဟူသော တရားစီရင်ရာနေ့ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားက ကျွန်ုပ်တို့ အား “တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်ရောက်လာပြီ” ဟူသောအကြောင်း ကြောင့်၊ သူ၏လူများသည် “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့၍ချီးမွမ်းရန်” သော် လည်း၊ ယေရှု၌ “ထာ၀ရအသက်” ကို “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” အားဖြင့် ကတိပြုခဲ့သည်။ ထိုကတိတော်သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့အပိုင်ဖြစ်လာ သည်။
အခန်းကြီး - ၁၉
ရှောက်ခါးသီးကြီးအပင်၊ ရှောက်ခါးသီးကြီးအသီး
သို့မဟုတ် ရှောက်ခါးသီးကြီးအစေ့ မည်သည့်
အရာသည်အလျင်လာသနည်း။
စကြ၀ဠာသည် ကြီးမားလှသည်။ ကြယ်ပေါင်း ၁၀၀ ဘီလီယံစီပါရှိ သောဂလက်ဆီနှစ်ထရီလီယံရှိပြီး၊ ထိုကြယ်များထဲမှ အချို့သောကြယ်များ သည် ကျွန်ုပ်တို့နေကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့ကိုလှည့်ပတ်နေသောဂြိုဟ်များရှိသည်။ ဥပမာ၊ ထိုဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်တွင် နေထိုင်သူများသည် အစားအစာများမှ မဟုတ် ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏နေကိုငေးကြည့်နေရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ အာဟာရကိုရရှိကြသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိဟိန္ဒူဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အလားတူ လုပ် ဆောင်နိုင်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အာဟာရအားလုံးကို နေတစ်ခုတည်းမှရယူ ပါဟူ၍ ပြောသည်ဟုဆိုပါစို့ (သို့သော်၊ ဤအရာကို အိမ်တွင်မစမ်းကြည့်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အကြံပြုပါသည်)။
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင်ရှိသော သတ္တဝါတို့အား ကမ္ဘာဟုခေါ်သောအခြား ဂြိုဟ်များအကြောင်းကို ဤသို့ပြောပြသည်ဆိုပါစို့။ ထိုဂြိုဟ်တွင်နေထိုင်သူများ သည် အဖြူရောင်အလုံးသေးသေးလေးများကို ရေနှင့်နေရောင်ခြည်တို့ကိုသာ ရသောမြေမှုန့်ပေါ်တွင်ထားရှိရာ၊ဤအဖြူရောင်အလုံးလေးများထဲကသစ်ကိုင်း များနှင့်ဝေဖြာသည့် သစ်တောကြီးပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအကိုင်းအခက် တစ်ခုစီတွင် အစိမ်းရောင်အရွက်များဝေဆာလာ၍၊ အရသာရှိရှိ၊ လှပပြီး အာဟာရနှင့်ပြည့်စုံသော “ရှောက်ခါးသီးကြီး” ဟုခေါ်သောအစားအစာများ အလျှံပယ်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်ရှိလူများ အသက်ရှင် နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည့်အရာကိုရရှိသည့် နည်းလမ်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ် သည်။ ထိုအခြားဂြိုဟ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား ၎င်းရှောက်ခါးသီးကြီးများ အတွင်းက အဖြူရောင်အလုံးများစွာရှိသည်၊ ၎င်းအလုံးလေးများကို အသီးမှ ထုတ်၍၊ မြေပေါ်တွင်စိုက်လျှင် ရှောက်ခါးသီးပင်များစွာပေါက်လာပြီး၊ အဖြူ အလုံးပိုမိုပါရှိသည့် ရှောက်ခါးသီးကြီးများစွာသီးလာမည်ဟု ပြောပြသည် ဆိုပါစို့။ သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့်ယုံနိုင်မည်နည်း။
သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့်ယုံရမည်နည်း။ အဘယ်သူသည် ယုံမည် နည်း။ ဘာမျှယုတ္တိမရှိပါ၊ သဘာ၀ပေးအသိဖြင့်ယုံ၍မရပါ။ အဖြူရောင် အလုံး သေးသေးလေးမှ အကန့်အသတ်မရှိသောရှောက်ခါးသီးကြီးပင်များ ဖြစ်လာ သည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိပါ။ မြေမှုန့်၊ ရေနှင့်နေရောင်ခြည်တို့နှင့် ထိတွေ့သောအခါ ရှောက်ခါးသီးကြီးဖြစ်လာသည်တကား။
မျိုးစေ့ကိုမြေမှုန့်တွင်စိုက်၍ အစေ့များများပါသော အသီးများနှင့် ပြည့်နေသည့်အပင်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော်၊ အဘယ်သို့ယုံနိုင်မည်နည်း။ ပညာရှိ G.
K. Chesterton က၊ “သစ်ပင်တစ်ပင်အသီးသီးဖို့ဆိုတာ သစ်ပင်သုံးပင်ဖြစ်အောင် သစ်ပင်နှစ်ပင်နဲ့ တစ်ပင်ပေါင်းဖို့လိုအပ်တယ်လို့ပြောသလိုပါပဲ။ ဒါပေမယ့်မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။
မဟုတ်ပါ၊ ထိုသို့လုံး၀မလိုအပ်ပါ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် အံ့ဖွယ် နိမိတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့မစဉ်းစားမိရခြင်း၏တစ်ခုတည်း သောအကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းသည် တစ်ချိန်လုံးဖြစ်ပျက်နေသောကြောင့်ဖြစ် သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့တစ်သက်တွင် တစ်ကြိမ်သာမြေမှုန့်တွင်စိုက်သော အဖြူရောင်အလုံးလေးမှ ရှောက်ခါးသီးကြီးပင်ပေါက်လာသည်ကို မြင်ဖူးခဲ့ သော်၊ အံ့ဩထိတ်လန့်စရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသောအံ့ဖွယ်ဆန်းကြယ်သည့် အရာ အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့မှတ်ယူလိမ့်မည်။
ဤအရာသည် ရှောက်ခါးသီးကြီးတစ်ခုသာရှိသေးသည်။ မက်မွန်သီး၊ ဇီးသီး၊ ပန်းသီး၊ ထောပတ်သီး၊ ဘရိုကိုလီ၊ သံပရာသီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ အုန်းသီး၊ ဂျုံ၊ မုယော၊ ဆန်၊ ကီဝီ၊ သခွားသီး၊ တရုတ်ဆီးသီး၊ ငှက်ပျောသီး၊ ဘလူးဘယ်ရီ၊ ပေါင်မုန့်သီး၊ ချယ်ရီသီး၊ ကညွတ်၊ ပန်းဂေါ်ဖီ၊ တရုတ်နံနံ၊ ပြောင်းဖူး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ကိုက်လန်၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ မုန်ညင်း၊ ငရုတ်ကောင်းနီ၊ မုန်လာဥနီ၊ ဘလက်ဘယ်ရီ၊ သခွားမွှေးသီး၊ ဖရဲသီး၊ လိမ္မော်သီးငယ်မျိုး၊ သင်္ဘောသဖန်းသီး၊ သံလွင်သီး၊ မာလကာသီး၊ သရက်သီး၊ စူပါသီး၊ ဟင်းနုနွယ်ရွက်၊ စတော်ဘယ် ရီ၊ ပင်စိမ်း၊ မုန်ညင်း၊ ရုံးပတီသီး၊ အစရှိသည် များလည်း မည်သို့အပင်ပေါက် လာမည်နည်း။ ဤအသီးပင်တစ်ခုစီသည်လည်း မြေမှုန့်ထဲကမျိုးစေ့လေးထဲမှ ပေါက်လာသလော။ ၎င်းသည် ယုတ္တိမရှိ၊ ဆင်ခြင် တုံတရားမရှိ၊ အဓိပ္ပါယ် မရှိပေ။ ယင်းအစား အံ့ဖွယ်နိမိတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘ၀တစ်ခုလုံး တွင် တစ်ကြိမ်မျှသာ ဤအရာများထဲမှ တစ်ခုကို (ငါတို့စားနိုင်သည်) မြေမှုန့်မှ ထွက်လာသည်ကိုမြင်နိုင်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကို အံ့အားသင့်စေမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မြင်နေကြဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် အံ့ဖွယ်အမှုဖြစ်သည်ကို မမြင်နိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက၊ ရှောက်ခါးသီးကြီးပင်သည် မည်ကဲ့သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသနည်း။ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သီအိုရီက ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့၊ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သီအိုရီအရ လုံး၀မထင်မှတ်မရည်ရွယ်ဘဲလျက် မည်သို့ပေါ်လာ သနည်းဟု ကျိုးနွံစွာမေးနိုင်သည်။ (ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်သက်ရှိပုံစံများအတွက်မဆို ကြိုတင်တွေးဆခွင့်မရှိ၊ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။) ရှောက်ခါးသီးကြီးအစေ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် ရှောက်ခါးသီး ကြီးအပင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် ရှောက်ခါးသီးကြီးအသီးတစ်စိတ် တစ် ပိုင်းတို့သည် မည်သို့သောအားဖြင့် အစေ့တစ်လုံး၊ အပင်တစ်ပင်၊ သို့မဟုတ် အသီးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသနည်း။ သို့မဟုတ် ယင်းအစား ၎င်းတို့ အနက်မှတစ်ခုခုသည် ပထမဦးစွာဖြစ်လာပါသလား။ သို့ဆိုလျှင် ရှောက်ခါးသီး ကြီးအစေ့၊ ရှောက်ခါးသီးကြီးအပင်၊ သို့မဟုတ် ရှေးခါးသီးကြီးတွင် မည်သည့် အရာသည် အလျင်ဖြစ်လာသနည်း။ (ကြက်နှင့်ကြက်ဥ၊ မည်သည့်အရာ အလျင်လာသနည်းဟူသောအချက်နှင့် အတူတူ ဖြစ်သည်။)
သို့ရာတွင်၊ ဤပြဿနာမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ၊ ရှောက်ခါးသီးကြီးအစေ့၊ ရှောက်ခါးသီးကြီးအပင်၊ သို့မဟုတ် ရှောက်ခါးသီး ကြီးတွင် မည်သည့်အရာသည် အလျင်ဖြစ်လာသနည်းဟူသော မေးခွန်း ကိုယ်၌က မှားယွင်းသေးမေးခွန်းဖြစ်နေသည်။ သစ်ပင်၊ အစေ့၊ အသီး တို့တွင် မည်သည့်အရာသည် အလျင်ဖြစ်သနည်းဆိုသည်ကို ဖြေဆို၍မရနိုင်ချေ။
သမ္မာကျမ်းစာက ထိုသို့မသွန်သင်ချေ။ “တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က၊ မြေ သည် မြက်ပင်ကိုလည်းကောင်း၊ စပါးသီးကိုဖြစ်စေသော စပါးပင်ကိုလည်း ကောင်း၊ မြေပေါ်မှာမျိုးစေ့ပါလျက်သစ်သီးမျိုးကိုဖြစ်စေသောသစ်ပင်ကိုလည်း ကောင်း၊ ပေါက်စေဟုအမိန့်တော်ရှိသည်အတိုင်းဖြစ်လေ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၁း၁၁)။
မည်သည့်အရာသည် အလျင်ဖြစ်သည်ကို အဘယ်သူမျှမဖြေနိုင်ချေ။
အကြောင်းမှာ မည့်သည့်အရာကမျှ အလျင်ဖြစ်မလာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာအရ၊ အကျပ် ရိုက်စေသည့်တစ်တည်းသောယုတ္တိရှိရှိရွေးချယ် စရာမှာ ၎င်းတို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင် သည် ရှောက်ခါးသီးကြီးကို “အစေ့နှင့်အတူ” ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ မက်မွန်သီး၊ ဆီးသီး၊ ပန်းသီး၊ ထောပတ်သီး၊ ဘရိုကိုလီ၊ သံပရာသီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ အုန်းသီး၊ ဂျုံ၊ မုယောစပါး၊ စပါး၊ ကီဝီ၊ သခွားသီး၊ တရုတ်ဆီးသီး၊ ငှက်ပျောသီး၊ ဘလူးဘယ်ရီ၊ ပေါင်မုန့်သီး၊ ချယ်ရီသီး၊ ကညွတ်၊ ပန်းဂေါ်ဖီ၊ တရုတ်နံနံ၊ ပြောင်းဖူး၊ ခရမ်းသီး၊ ကိုက်လန်၊ ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ မုန်ညင်း၊ မုန်လာဥနီ၊ မုန်လာဥဖြူ၊ ဘလက်ဘယ်ရီ၊ သခွားမွှေး၊ ဖရဲသီး၊ လိမ္မော်သီး အငယ်မျိုး၊ သင်္ဘောသဖန်းသီး၊ သံလွင်၊ မာလကာသီး၊ သရက်သီး၊ ဟင်းနုနွယ် ရွက်၊ စတော်ဘယ်ရီ၊ ပင်စိမ်း၊ မုန်ညင်း၊ ရုံးပတီသီးအစရှိသည် တို့သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤအစားအစာတစ်ခုစီသည် လှပ၍အရသာ ရှိပြီး အာဟာရပြည့်၀စွာဖြင့် မြေမှကြီးထွားလာကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုချစ်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ အားဟစ်အော် သင့်သည်။
အမှန်ပင်၊ ယင်းသည် ပထမကောင်းကင်တမန် သတင်းစကား၏ အထွတ်အထိပ်ဟုမှတ်ယူရမည့်အရာဆီသို့ ဦးတည်သွားစေသည်။ မှန်ပါသည်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ကို ကြေညာသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်က ကျွန်ုပ်တို့အား၊ “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ချီးမွမ်းကြလော့၊ တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်ရောက်လာပြီ” ဟုဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်က ကျွန်ုပ်တို့အား နောက်ဆုံးတစ်ခုလုပ်ဆောင်ရန်ပြောထားသည်။ “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမု ဒ္ဒရာနှင့် စမ်းရေတွင်းတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြလော့” (ဗျာ၊ ၁၄း၇)။
ရှောက်ခါးသီးကြီးပင်ကို မျိုးစေ့ထဲထည့်၍၊ ၎င်း၏အစေ့ကို ရှောက်ခါး သီးကြီးပင်၌ထည့်သည့် ဖန်ဆင်းရှင်အား ကိုးကွယ်ခြင်းဟူသည် အဘယ်အရာ ကိုဆိုလိုသနည်း။ ၎င်းသည် ယခုကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အရေးကြီးသောသတင်းစကားဖြစ်သနည်း။
အခန်းကြီး - ၂၀
အပိုင်း (၅)
ခြောက်ရက်ပတ်လုံး
သမ္မာကျမ်းစာ၏ပထမဝါကျကိုဖတ်ပါ။ “ဘုရားသခင်၏ သားတော် ကို ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်၊ ထာ၀ရ အသက်ကိုရစေခြင်းငှာ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၌တစ်ပါးတည်းသောသားတော် စွန့်တော်မူသည်တိုင်အောင် လောကီသားတို့ကိုချစ်တော်မူ၏” (ယောဟန် ၃း၁၆)။ “ငါတို့သည် အပြစ်ရှိစဉ်ပင်၊ ခရစ်တော်သည် ငါတို့အတွက်ကြောင့် အသေခံတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို အဘယ်မျှလောက် ချစ်တော်မူသည်ကို ငါတို့အားထင်ရှားစွာပြတော်မူ၏” (ရောမ၊ ၅း၈)၊ “ဘုရား သခင်၏ပညတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း စောင့်ရှောက်သော သန့်ရှင်းသူတို့သည် ဤအရာ၌ သည်းခံစရာအကြောင်း ရှိ၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၁၂)။ သခင်ယေရှုဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့်အတူ (မဿဲ၊ ၂၄း၃၀)၊ သမ္မာကျမ်းစာကိုမစတင်ချေ။ လူသား၏အပြစ်ဒုစရိုက် (ရောမ၊ ၃း၁၀)၊ သို့မဟုတ် “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” (ဗျာ၊ ၁၄း၆)၊ သို့မဟုတ် တရား စီရင်ခြင်းဆိုင်ရာသတိပေးချက်တို့ဖြင့်လည်း (ဒေသနာ၊ ၁၂း၁၄) မစတင်ချေ။
ယင်းအစား၊ “အစအဦး၌ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကိုဖန်ဆင်းတော်မူ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၁း၁) ဟူသောစကားများဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယေရှု၏အသေခံခြင်း၊ ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှု၊ လူ့အပြစ်ဒုစရိုက်မှုများ၊ လူ့လောကကျဆုံးခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သွန် သင်ချက် စသည်တို့အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့ကမ္ဘာကြီးကို ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်း ထားမှသာလျှင် အဓိပ္ပါယ်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့သော် ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ဘုရားမဲ့သောစကြ၀ဠာတစ်ခု တွင် ယေရှု၏ကပ်တိုင်ပေါ်၌ အသေခံခြင်းသည် သာမန်ယုဒလူတစ်ဦး အသတ်ခံရခြင်းမျှသာဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုရားမဲ့သောစကြ၀ဠာထဲတွင် နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်းဟူသော အယူအဆသည် မည်သည့်အဓိပ္ပါယ်ရှိမည်နည်း။ မည်သူကတရားစီရင်မည်နည်း။ ဆုလာဘ်ကအဘယ်နည်း၊ သို့မဟုတ် ပြစ်ဒဏ် ကားအဘယ်နည်း။ ဘုရားမဲ့သောစကြ၀ဠာတစ်ခုတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အသက် ရှင်ခြင်း၊ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်း၊ သေခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် “သတင်းကောင်း” ရှိနိုင်သနည်း။ ထိုနောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ မှတ် ဉာဏ်များနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာ၀ရ ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ “သတင်းကောင်း” တချို့ကားအဘယ်နည်း။
ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာမှ အခြားအမှန်တရားများဖြစ်သော “ထာ၀ရ ဧဝံဂေလိတရား၊” တရားစီရင်ခြင်း၊ ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှု၊ ကျဆုံးခြင်း စသည့်သမ္မာကျမ်းစာသွန်သင်ချက်အားလုံးသည် ဤအမှန်တရားအပေါ်တွင် တည်သည်။ ၎င်းအမှန်တရားမှာ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိအသက်တာသည် ကြိုတင်တွေးဆခြင်း မရှိ၊ ရည်ရွယ် ချက်မရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟူသောခေတ်သစ်အယူအဆနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာသည် ထင်ရှားသောအမှန်တရားဖြစ်သင့်သည့်အရာဖြင့် အစပြုသည် (တစ်ဖန် ရှောက်ခါးသီးကြီးကို စဉ်းစားကြည့်ပါ)။ တင့်တယ်မှုနှင့် အံ့မခန်းရှုပ်ထွေးမှုတွေထဲက အသက်ကိုဘုရားသခင်က ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။
ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏သတင်းစကားများသည် နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များအတွက် အတိအကျဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကျွန်ုပ်တို့နေထိုင်နေ သောနေ့ရက်များသည် မြေကြီးပေါ်၌အသက်ရှင်ခြင်းအတွက် အလျင်ဦးဆုံး နေ့များဖြစ်သောဖန်ဆင်းခြင်းပထမခြောက်ရက်ဆီသို့. ပြန်ညွှန်ပြသည်။
ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတွင် ယောဟန်အသုံးပြု သော ဘာသာစကားသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှာကဲ့သို့) ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှလာ သည်။ဤကိစ္စရပ်တွင်ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကား၊ “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို ကိုး ကွယ်ကြလော့” (ဗျာ၊ ၁၄း၇) သည် စတုတ္ထပညတ်မှဆင်းသက်လာသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ပညတ်တော် ၁၀ ပါး၏စတုတ္ထမြောက်ပညတ်မှလာသည်။
“ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ၊ ထိုနေ့ရက်ကို အောက်မေ့လော့။ ခြောက်ရက်ပတ်လုံးအလုပ်မျိုးကို ကြိုးစား၍လုပ်ဆောင်လော့။ သတ္တမနေ့ရက် သည် သင်၏ဘုရားသခင်ထာ၀ရဘုရား၏ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်မှစ၍ သင်၏သားသမီး၊ ကျွန်ယောက်ျားမိန်းမ၊ တိရစ္ဆာန်၊ သင်၏ တံခါးအတွင်း၌ နေသော ဧည့်သည်အာဂန္တုသည် အလုပ်မလုပ်ရ၊ အကြောင်းမူကား၊ ထာ၀ရ ဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ အရပ်ရပ်၌ ရှိသမျှတို့ကို ခြောက်ရက်တွင်ဖန်ဆင်း၍သတ္တမနေ့ရက်၌ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ထိုကြောင့် ထာ၀ရဘုရားသည် သတ္တမနေ့ရက်ကိုကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏” (ထွက်၊ ၂ဝး၈-၁၁)။
ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂ဝး၁၁ တွင် “ထာ၀ရဘုရားသည် မိုးကောင်း ကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ.. တို့ကိုခြောက်ရက်တွင်ဖန်ဆင်း၍” ဟုရေးသားပြီး၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားက၊ “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ တို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်အားကိုးကွယ်ကြလော့” ဟုဆိုသည်။ ဗျာ၊ ၁၄း၇ သည် ဖန်ဆင်းခြင်းကို တိုက်ရိုက်ညွှန်းဆိုသည့် စတုတ္ထပညတ်ကို တိုက်ရိုက်ကိုးကားသည်။ စတုတ္ထပညတ်၏နောက်ဆုံးစကားလုံးများဖြစ်သော “ထာ၀ရဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ အရပ်ရပ်၌ရှိသမျှ တို့ကို ခြောက်ရက်တွင်ဖန်ဆင်း၍ သတ္တမနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာ၀ရဘုရားသည် သတ္တမနေ့ရက်ကို ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်း စေတော်မူ၏” (ထွက်၊ ၂ဝး၁၁) သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖော်ပြသည့် “ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည်ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေ တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင်တော်မူသော ထိုအမှုအရာ အလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၂း၃) မှ တိုက်ရိုက်လာသည်။
ပထမကောင်းကင်တမန် (ဗျာ၊ ၁၄း၆) သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ခြောက် ရက်အတွင်းဖန်ဆင်းခြင်းသို့ (ကမ္ဘာ၊ ၁-၂) အမှတ်ရစေသည့် စတုတ္ထပညတ် (ထွက်၊ ၂ဝး၈-၁၁) သို့ပြန်လည်ယူဆောင်သွားသည်။ သတ္တမနေ့တွင် ဖန်ဆင်း ခြင်းကိုအထူးပြုထားသည်။ “ထိုသို့ကောင်းကင် မြေကြီးနှင့်တကွ ခပ်သိမ်း သောတန်ဆာတို့သည် ပြီးစီးလျက်ရှိကြ၏။ သတ္တမနေ့ရက်ရောက်လျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းသောအမှုကို လက်စသတ်တော်မူခဲ့ပြီးသည်ဖြစ်၍၊ ဖန်ဆင်းသမျှသောအမှုအရာတို့သည် ပြီးစီးပြီးမှ၊ ထိုသတ္တမနေ့၌ငြိမ်ဝပ်စွာနေ တော်မူ၏။ ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည် ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေ တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင်တော်မူသော ထိုအမှုအရာအလုံး စုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၂း၁-၃)။
မှတ်သားထိုက်သည့်အချက်တစ်ခုလည်းရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် သတ္တမနေ့ကိုကောင်းချီးပေးသောအခါ၊ ၎င်းကို သန့်ရှင်းစေသောအခါ၊ ထိုနေ့ တွင်အနားယူသောအခါ၊ အာဒံနှင့်ဧ၀တို့သာလျှင်ရှိနေခဲ့သည်။ ယုဒ လူမျိုးများ မရှိခဲ့ပါ။ အာဗြဟံပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာသည့်တိုင်အောင် ယုဒ လူမျိုးများမပေါ်ပေါက်လာသေးချေ။ (ကမ္ဘာ၊ ၂၉း၃၅ ကိုဖတ်ပါ)။ “ယုဒလူမျိုး” (သို့မဟုတ် “ဂျူးများ”) ဟူသော စကားလုံးသည် ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် ကြာမြင့်စွာမှ ဘီစီ ၈ နှင့် ၆ ရာစုများအတွင်း ဟေဗြဲ လူမျိုးများအား ကျူးကျော် မှုအခြေအနေတွင် (၄ရာ၊ ၁၆း၆။ ၂၅း၂၅) ပထမ ဆုံးပေါ်လာသည်။
တစ်နည်းဆိုရသော်၊ သတ္တမနေ့ဥပုသ်နေ့တွင် အနားယူပြီး သန့်ရှင်းစေ ခြင်းသည် ဂျူးများအတွက်သာဖြစ်သည်ဟူသော ဘုံအယူအဆမှာ သမ္မာကျမ်း စာနှင့်မကိုက်ညီချေ။ ယုဒလူတို့သည် သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကိုအခြား သူများထက် ပိုကြာအောင်စောင့်ထိန်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် အများအားဖြင့် ၎င်းတို့နှင့်ဆက် စပ်နေသည်။ သို့သော် သတ္တမနေ့ဥပုသ်သည် ယုဒလူမျိုး များမှအစပြုခြင်း မဟုတ်ချေ။ သတ္တမနေ့ဥပုသ်သည် ယုဒလူမျိုးနှင့်မည်မျှပင် ဆက်စပ်မှုရှိနေစေ ကာမူ၊ ၎င်းသည် ယုဒလူမျိုးမရှိမီ ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင်စတင်ခဲ့သည်။
သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံး၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့်ဓမ္မသစ်ကျမ်းတို့တွင် ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာအယူဝါဒသည် ထင်ရှားသည်။ ၎င်းသည် အခြားအရာ အားလုံး၏ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်း ရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်သည်ရှိမနေခဲ့သော်၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏အခြားသွန်သင် ချက်အားလုံးသည် ဘာမျှအဓိပ္ပါယ်မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ဤအကြောင်းအရာ သည် ထပ်တလဲလဲပေါ်လာသည်။
“ယခုမြင်ရသောအရာတို့သည်၊ အလျင်ထင်ရှားသောအရာထဲကမဖြစ် ဘဲ၊ လောကဓာတ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကြောင့်သာတည်သည် ကို ငါတို့သည်ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သိကြ၏” (ဟေဗြဲ၊ ၁၁း၃)။
“မိုးကောင်းကင်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောထာ၀ရဘုရား၊ မြေကြီးကို ပြုပြင်ဖန်ဆင်း၍ အမြဲတည်စေတော်မူသောအရှင်၊ အချည်းနှီးဖန်ဆင်းသည် မဟုတ်၊ သတ္တဝါနေစရာဖို့ ဖန်ဆင်းတော်မူသောဘုရားသခင်မိန့်တော်မူသည် ကား၊ ငါသည် ထာ၀ရဘုရားဖြစ်၏။ ငါမှတစ်ပါးအခြားသောဘုရားမရှိ” (ဟေရှာယ၊ ၄၅း၁၈)။
“အိုထာ၀ရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည်ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်း တော်မူပြီ။ ထိုအရာတို့သည် အလိုတော်ကြောင့်ဖြစ်၍ ဖန်ဆင်းလျက် ရှိကြပါ ၏” (ဗျာ၊ ၄း၁၁)။
“အစအဦး၌နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရား သခင်နှင့်အတူရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် အစအဦး၌ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိ၏။ နှုတ်ကပတ် တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဖန်ဆင်းတော်မူခြင်း နှင့်ကင်းလွတ်လျက်ဖြစ်သောအရာတစ်စုံတစ်ခုမျှမရှိ” (ယောဟန်၊ ၁း၁-၃)။
“ထာ၀ရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကိုလည်း
ကောင်း၊ နှုတ်တော်အသက်အားဖြင့် မိုးကောင်းကင်တန်ဆာများကို လည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏” (ဆာလံ၊ ၃၃း၆)။
“အသားမျိုးနှင့်မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့ကို မေးမြန်းလော့။ သူတို့သည် ဟောပြောသွန်သင်ကြလိမ့်မည်။ မြေကြီးနှင့်ပင်လယ်ငါးတို့ကို မေးမြန်းလော့။ သူတို့သည်ပြသ၍ ဥပဒေသပေးကြလိမ့်မည်။ ဤအမှုတို့ကို ထာ၀ရဘုရား စီ ရင်တော်မူကြောင်းကို၊ထိုတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှမသိဘဲနေသလော”(ယောဘ၊ ၁၂း၇-၉)
“ရှေးကာလ၌ မိုးကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ ရေထဲကထွက်၍ ရေဖြင့်တည်သောမြေကြီးကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော် သည် ဖြစ်စေတော်မူ၏” (၂ပေ၊ ၃း၅)။
“မိုးကောင်းကင်ကိုဖန်ဆင်း၍ ကြက်တော်မူထသော၊ မြေကြီးနှင့် မြေကြီးထဲကဖြစ်သမျှတို့ကို ခင်းကျင်းတော်မူထသော၊ မြေကြီးပေါ်မှာရှိသော သူတို့အား အသက်ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးကို ကျော်နင်းသော သူတို့အား ဝိညာဉ်ကိုလည်းကောင်း ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်ထာ၀ရဘုရား” (ဟေရှာယ၊ ၄၂း၅)။
“ကိုယ်တော်သာလျှင် ထာ၀ရဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်နှင့်ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးနှင့်
မြေကြီးပေါ်မှာရှိရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း၊ပင်လယ်နှင့်ပင်လယ်၌ပါသမျှတို့ကို လည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ အလုံးစုံတို့ကိုစောင့်မဆာ်မူ၏။ ကောင်း ကင် ဗိုလ်ခြေတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုကိုးကွယ်ကြပါ၏” (နေဟမိ၊ ၉း၆)။
“အကြောင်းမူကား၊ ထိုသားတော်သည် ကောင်းကင်ပေါ်၊ မြေကြီး ပေါ်မှာရှိသမျှသောရူပအရာ၊ အရူပအရာ၊ ရာဇပလ္လင်ဖြစ်စေ၊ အစိုးရခြင်း တန်ခိုးဖြစ်စေ၊ အထွတ်အမြတ်ဖြစ်စေ၊ အာဏာစက်ဖြစ်စေ၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုသခင်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထိုသခင်အဖို့ အလိုငှာလည်းကောင်း၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ဖန်ဆင်းလျက်ဖြစ်ကြ၏။ သားတော်သည်လည်း ခပ်သိမ်းသောအရာမဖြစ်မီဖြစ်တော်မူ၍ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့သည်တန်ခိုးတော်အားဖြင့်သာတည်ကြ၏”(ကောလောသဲ၊၁း၁၆၊၁၇)။
ထို့ပြင်ဖန်ဆင်းခြင်းအယူဝါဒသည် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်းဖော်ပြ သည့် နောက်ထပ်ကျမ်းချက်များစွာရှိသေးသည်။ အမှန်မှာ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာယုံကြည်ချက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ အသက်တာ၏ခုနစ်ပုံတစ်ပုံကို အပတ်တိုင်း၊ ခြွင်းချက်မရှိအသုံးပြုရမည်ကို အောက်မေ့ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ကျွန်ုပ် တို့၏ဖန်ဆင်းရှင်သည် ဘုရားသခင်မဟုတ်ခဲ့သော် အခြားယုံကြည်ချက်များ သည် အဓိပ္ပါယ်မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “လူ့အသက်မသတ်နှင့်၊” “သူ့ မယားကိုမပြစ်မှားနှင့်၊” “သူ့ဥစ္စာမခိုးနှင့်” ဟူသောပညတ်များမှာ ဥပုသ်နေ့ကို အောက်မေ့လော့” ဟူသောပညတ်ချက်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ “ထာ၀ရဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ အရပ်ရပ်၌ရှိသမျှ တို့ကို ခြောက်ရက်တွင်ဖန်ဆင်း” သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပတ်တိုင်း ကျွန်ုပ်တို့အသက်တာ၏ ခုနစ်ပုံတစ်ပုံတွင်၊ ရှေးယခင်ကရုပ်တုကိုးကွယ်သူ တို့၏ “ဘုရားများ” နှင့် ခေတ်သစ်လောက၏ဘုရားဖြစ်သော ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ယုံကြည်ချက်မဟုတ်ဘဲ၊ ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်တစ်ပါး တည်းသာ အောက်မေ့ရန်ဖြစ်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပထမဆုံးသန့်ရှင်းသည်ဟုကြေညာထားသောအရာ သည် နတ်ကွန်းမဟုတ်၊ တောင်ကြီးလည်းမဟုတ်၊ သတ္တမနေ့ဖြစ်သည်။ “ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည်ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင်တော်မူသော ထိုအမှုအရာအလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၂း၃)။ ဤနေရာတွင် “သန့်ရှင်းစေသည်” ဟူသောစကားလုံးသည် မူရင်းဟေဗြဲ စကားလုံးတွင် မကြာခဏ “သန့်ရှင်းသော အသုံးအဆောင်အတွက် ခွဲထား သည်” ဟုအဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ငှက်များ၊ သားရဲများနှင့် လူသားများ၊ အာကာသရှိအရာများစသည်တို့သည် ဖန်ဆင်းခြင်းခံရသော် လည်း၊ ဘုရားသခင်သည်ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေသောအရာမှာ အာကာ သ မဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အချိန်သည် အာကာသရှိ အရာများဖြစ်သည့် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ငှက်များ၊ သားရဲများ၊ လူသားများ တည်ရှိနေသည့် ပမာဏအတိုင်းအတာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကို အောက်မေ့ခြင်းသည် အရေးကြီး သည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းထံသို့သွားမည့်အစား၊ ဥပုသ်နေ့သည် ကျွန်ုပ် တို့ထံရောက်ရှိလာပါသည်။ တစ်နာရီလျှင်မိုင်တစ်ထောင်နှုန်း (မိမိဝင်ရိုးပေါ် ကမ္ဘာလည်ပတ်သည့် ခန့်မှန်းခြေအမြန်နှုန်း) ဖြင့် ရက်သတ္တတစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ်ဥပုသ်နေ့သည် ကမ္ဘာကိုလည်ပတ်သည်။ “နေဝင်၍တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးသောအခါ၊ သတ္တမနေ့သည် အမှိုက်ရှင်းသည့်လှိုင်းလုံးကြီးပမာ အပတ် တိုင်း ကမ္ဘာမြေကိုဆေးကြောပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းကို ဘယ်ခါမျှ ရှာစရာမလိုချေ။ ထိုနေ့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုအမြဲရှာတွေ့သည်။”
သို့ဖြစ်၍၊ ဤကမ္ဘာ၏အဆုံးနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်က ပတ်တော်တွင် ဤသတိပေးစကားသည် ကျွန်ုပ်တို့အားကမ္ဘာ၏ အစ၊ အထူး သဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်အား “ကြောက်ရွံ့” ရန်၊ “ချီးမွမ်း၊ ဘုန်းထင်ရှားစေ” ရန်သာမက၊ “ကိုးကွယ်” (အရေးကြီးဆုံးဖြစ်နိုင်သည်) ရန်လည်း ကျွန်ုပ် တို့အားပြောကြားထားသည်။
အခန်းကြီး - ၂၁
ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း
ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို သမ္မာကျမ်းစာတွင်ဖော်ပြသည်။ ရွေးချယ်မှုမှာ ပြတ် သားသည်၊ ရှင်းလင်းသည်။ တိုင်းပြည်၏ဥပဒေကိုမလိုက်နာလျှင် သေရမည်။ မီးလောင်သောမီးဖိုထဲသို့အရှင်လတ်လတ်ပစ်ချခံ၍ သေဆုံးရမည်။ ကြားနေ မရှိ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းလည်းမရှိ။ နာခံမလား သို့မဟုတ် မီးရှို့ခံမလား။
သို့သော် ပြဿနာသည် ပိုမိုနက်နဲသည်။ ကိုးကွယ်မှုနှင့်သက်ဆိုင် သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူအားကိုးကွယ်မည်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော်၊ နောက်ဆုံးတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် တစ်ခုခုကိုကိုးကွယ် ကြ သည်။ အမေရိကန်စာရေးဆရာ David
Foster Wallace က “လူကြီးဘ၀ရဲ့ နေ့စဉ်ကတုတ်ကျင်းတွေမှာ ကိုးကွယ်ခြင်းမပြုဘူးဆိုတာမရှိဘူး။ လူတိုင်းကိုး ကွယ်ကြတယ်။ ဘယ်အရာကို ကိုးကွယ်ရမယ်ဆိုတာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုပဲ” ဟုဆိုသည်။ ကိုယ်ကျိုး၊ ကျော်ကြားမှု၊ ငွေ၊ နာမည်ကြီး၊ လိင်မှု၊ အာဏာ၊ မည်သည့်အရာဖြစ်ဖြစ်ကိုးကွယ်ကြသည်။ ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဘာသာရေးကိုရိုသေခြင်း၊ ကြည်ညိုခြင်း၊ သို့မဟုတ် သခင်ဘုရား၏ ဘုန်းတော် ကို ချီးမွမ်းသောသီချင်းဆိုခြင်းမျှသာမဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘ၀တွင် ဘုရား သခင်ကိုအစားထိုးသည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ကြသည်။ ဘုရားမဲ့ဝါဒီများလည်း ကိုးကွယ်ကြသည်။
ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏သတင်းစကားများကို တွေ့ရသည့် ဗျာဒိတ် ကျမ်းအတွက် နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းနှင့်အထောက်အကူဖြစ်စေသည့် ဓမ္မ ဟောင်းကျမ်းမှ ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်းတွင် ထင်ရှားသော ဖြစ်ရပ်ကိုဖော်ပြ ထားသည်။ အဖြစ်အပျက်သည် ကျွန်ုပ်တို့မြင်ရသည့်အတိုင်း ကောင်းကင် တမန်သုံးပါး၏သတင်းစကားများတွင် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှပါဝင်သည့် ဗာဗုလုန်၏ ရှေးခေတ်အင်ပါယာတွင် ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ ရက်စွဲကိုမပေးထား သော်လည်း ၅၉၄ ဘီစီခန့်ဟုယူဆကြပါသည်။ ရက်စွဲသည် အရေးမကြီးပါ၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာသာအရေးကြီးသည်။
နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးလက်ထက်တွင် ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသည် ယုဒလူမျိုး ကိုသိမ်းပိုက်၍၊ ပြည်ကိုလုယက်ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ၎င်း၏ မြင့်မြတ်သောဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးကာ သုံ့ပန်းများကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ သည်။ သုံ့ပန်းများထဲတွင် ဗာဗုလုန်နာမည်ပေးခြင်းခံရသည့် ဟေဗြဲလူငယ် လေးဦးဖြစ်သော ဗေလတရှာဇာ၊ ရှာဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဗေဒနေဂေါတို့ လည်းပါဝင်သည်။ သတ္တုတွင်းများ၌ ကျေးကျွန်အဖြစ်ခိုင်းစေမည့်အစား၊ မြင့်မြတ်သောဟေဗြဲအမျိုးထဲမှ ဤယောက်ျားလေးများကို ဘုရင့်နန်းတော်သို့ ခေါ်သွင်းခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည် “ရှင်ဘုရင်မေးတော်မူသမျှသောအတတ် ပညာကို ထိုလုလင်တို့သည် နိုင်ငံတော်၌ရှိသမျှသောမာဂုပညာရှိ၊ ဗေဒင် တတ်များထက်သာ၍ဆယ်ဆတတ်ကြ” (ဒံ၊ ၁း၂၀) ၍၊ ရှင်ဘုရင်၏အမှုကို ထမ်းခဲ့ကြသည်။
ဘီစီ ၅၉၄ ခန့်တွင် နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးသည် မိမိဂုဏ်တင်ရန် ဧရာ မရွှေရုပ်တုကြီးကိုတည်ပြီးနောက်၊ ၎င်းကို ကိုးကွယ်ရန်အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ “ထို အခါ သံတော်ဆင့်တစ်ယောက်က၊ အသီးသီးအခြားခြားသောဘာသောစကားကိုပြောသော လူအမျိုးမျိုးတို့၊ တံပိုး၊ ခရာ၊ စောင်း၊ ပုလွေ၊ တယော၊ ပတ်သာ
အစရှိသောတူရိယာမျိုးတီးမှုတ်ခြင်း အသံကိုကြားသောအခါ၊ နေဗုခဒ်နေဇာ မင်းကြီးတည်ထားတော်မူသော ရွှေရုပ်တုကို ပျပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ရကြမည်။ မပျပ် ဝပ် မကိုးကွယ်ဘဲနေသောသူမည်သည်ကို မီးလောင်လျက်ရှိသော မီးဖိုထဲသို့ ချက်ချင်း ချပစ်စေဟု အမိန့်တော်မြတ်ရှိသည်ဟုဟစ်ကြော်၏” (ဒံ၊ ၃း၄-၆)။
သို့သော်၊ ဤအမိန့်တော်ကိုနာခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော် ဆယ်ပါးထဲမှတစ်ခုကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းဟုဆိုလိုသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတို့တွင် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ လူများ က နာခံလိုက်နာရမည့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းစံနှုန်းဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင်၊ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏လူများအား “ပညတ်တော်တို့ကိုစောင့်ရှောက်” ရန်ပြောသည်(တရားဟော၊ ၃ဝး၁၀)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ယာကုပ်က ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်။ “အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား၊ ပညတ်တရားအလုံးစုံကို စောင့် ရှောက်သည်တွင် တစ်စုံတစ်ခု၌မှားမိလျှင်၊ ပညတ်တရားအလုံးစုံကို လွန်ကျူး သောအပြစ်ရှိ၏။ သူ့မယားကိုမပြစ်မှားနှင့်ဟု ပညတ်တော်မူသောသူက၊ လူ အသက်ကိုမသတ်နှင့်ဟု ပညတ်တော်မူသေး၏။ သို့ဖြစ်၍ သင်သည် သူ့မယား ကိုမပြစ်မှားဘဲနေသော်လည်း၊ လူအသက်ကိုသတ်လျှင်၊ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးသောသူဖြစ်၏” (ယာကုပ်၊ ၂း၁၀၊၁၁)။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း တွင်လည်း ဤသို့ဖော်ပြထားသည်။ “ဘုရားသခင်၏ပညတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ စောင့်ရှောက်သောသန့်ရှင်းသူတို့သည် ဤ အရာ၌သည်းခံစရာအကြောင်းရှိ၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၁၂)။
ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲက တစ်ခုသည် “အထက်မိုးကောင်းကင်၌ လည်းကောင်း၊ အောက်အရပ်မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးအောက် ရေထဲ၌လည်းကောင်း ရှိသောအရာနှင့်ပုံသဏ္ဌာန်တူအောင်၊ ရုပ်တုဆင်းတုကို ကိုယ်အဖို့မလုပ်နှင့်။ ဦးမချဝတ်မပြုနှင့်” (ထွက်၊ ၂ဝး၄၊၅) ဟုဆိုထား သောကြောင့်၊ ရှာဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဗေဒနေဂေါ (ဗာဗုလုန်ဘာသာဖြင့် ဗေလတရှာဇာဟုနာမည်ပေးခံရသော ဒံယေလသည် ဤဇာတ်လမ်းတွင် မပါ ဝင်ခဲ့ပါ)၊ တို့သည် ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်ရန်ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်ကို သာကိုးကွယ်ကြသည်၊ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မကိုးကွယ်ကြချေ။ ရိုးရိုး ရှင်းရှင်းလေးဖြစ်သည်။
သူတို့၏ငြင်းဆန်မှုကြောင့် ရှင်ဘုရင်ရှေ့တော်သို့ပို့ခြင်းခံရပြီး၊ “ဟယ်၊ ရှာဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့၊ ငါ၏ဘုရားတို့ကိုဝတ်မပြုလော။ ငါတည်ထားသောရွှေရုပ်တုကို မကိုးကွယ်လော” (ဒံ၊ ၃း၁၄) ဟုမေးခြင်းခံရကြ သည်။ သူတို့ကလည်း စကားများများပြောခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ခါပြန်ပြောခြင်း မရှိဘဲ၊ “အရှင်မင်းကြီးနေဗုခဒ်နေဇာ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအမှု၌ပြန်လျှောက် ရမည်အကြောင်းမရှိပါ။ အကျွန်ုပ်တို့ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်သည် မီး လောင်လျက်ရှိသောမီးဖိုထဲက အကျွန်ုပ်တို့ကိုကယ်လွှတ်နိုင်တော်မူ၏။ ကိုယ် တော်၏လက်မှလည်း ကယ်လွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုသို့ကယ်လွှတ်တော်မမူ သော်လည်း အရှင်းမင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်၏ဘုရားတို့ကို အကျွန်ုပ်တို့သည် ဝတ်မပြုပါ။ တည်ထားတော်မူသောရွှေရုပ်တုကိုလည်း မကိုးကွယ်ပါဟု ပြန် လျှောက်ကြ၏” (အခန်းငယ်၊ ၁၆-၁၈)။
နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးကဲ့သို့သော ရှေးခေတ်အရှေ့ခြမ်းရှိ ဘုရင်များ အကြောင်းကို သမိုင်းပညာရှင်များကကောင်းစွာသိကြသည်။ ဤလူငယ်တို့ သည် ထိုသို့သောစကားမျိုးကိုပြောနေကျမဟုတ်သည်ကိုလည်း သူတို့သိကြ သည်။ သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုသည် တရားရုံးကျင့်ဝတ်အရ မသင့်လျော်ချေ။
သူတို့၏စကားအတိုင်း၊ ထိုသူသုံးယောက်တို့ကို မီးလောင်နေသော မီးဖိုထဲသို့ အရှင်လတ်လတ်ပစ်ချခဲ့သည်။ (ဇာတ်လမ်းသည် မည်သို့အဆုံးသတ် သည် ကိုသိနိုင်ရန် ဒံယေလကျမ်း ၃ ကိုဖတ်ပါ။)
ဤနေရာတွင် အဓိကအချက်မှာ ကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သည် တစ်စုံတစ်ခုကိုကိုးကွယ်ကြသောကြောင့်၊ မည်သူအားကိုးကွယ်သနည်း။ “မိုးကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ အရပ်ရပ်၌ရှိသမျှတို့ကို ခြောက်ရက်တွင် ဖန်ဆင်း၍” (ထွက်၊ ၂ဝး၁၁)၊ “ထိုသတ္တမနေ့ကို.... ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင်တော်မူသော ထိုအမှု အရာအလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ငြိမ်ဝပ်စွာ နေတော်မူ” (ကမ္ဘာ၊ ၂း၃) သော ထာ၀ရဘုရားအား သို့မဟုတ် အခြား အရာတစ်ခုခုကို ကိုးကွယ်ကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ကိုဖန်ဆင်း၍ အသက်ရှင်စေတော်မူသောဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ အား “အသက်ရှင်လျက်၊ လှုပ်ရှားလျက်၊ ဖြစ်လျက်” (တမန်တော်၊ ၁၇း၂၈) ရှိစေသောဘုရား၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုရွေးနုတ်တော်မူသော (ထာ၀ရ ဧဝံဂေလိတရား) ဘုရား၊ ထိုဘုရားသခင်မှလွဲ၍ အခြား တစ်ခုခုကိုကိုးကွယ် ခြင်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရွှေရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် သိပ္ပံပညာ၊ မိမိကိုယ်ကို၊ ငွေ၊ လိင်မှု၊ ဘုရား အဖြစ်တင်မြှောက်သည့် အရာ တစ်ခုခုကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းပင် ဖြစ်နေသေးသည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်၊ ထာ၀ရဘုရားသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုစောင့်ရှောက်တော်မူသည်၊ ထာ၀ရဘုရား သာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုအသက်ပေးသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်း သာလျှင်.. ကိုးကွယ်ထိုက်သည်။ ဤအရာသည် အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။
အကျော်ကြားဆုံးအနုပညာလက်ရာတစ်ခုမှာ ၁၅၀၁ နှင့် ၁၅၀၄ ခုနှစ်အတွင်း အနုပညာရှင် Michelangelo ၏လက်ရာမြောက်သော ဘုရင် ဒါဝိဒ်၏ စကျင်ကျောက်ရုပ်တုဖြစ်သည်။ အီတလီနိုင်ငံ၊ ဖလောရန့်စ်ရှိ Accademia ပြခန်းတွင်ရှိနေသည့် ဤစကျင်ကျောက်တုံးကြီး၏ ရှေ့တွင်ရပ် နေ၍၊ ရုပ်တုသည် မိမိကိုယ်ကို အံ့မခန်းလှပစွာ ဖန်တီးသည့်အလား၊ ပြောင်မြောက်လှသော အနုပညာလက်ရာအဖြစ် တည်ရှိနေခြင်းအတွက် ထိုရုပ်တုကိုကျေးဇူးတင်သည်ဟု တွေးကြည့်လိုက်ပါ။ ၎င်း၏ ဖန်တီးရှင် Michelangelo ကို ကျေးဇူးတင်ဂုဏ်ပြုမည့်အစား၊ ထိုအံ့မခန်းလက်ရာသည် မိမိကိုယ်ကိုဖန်တီးသည့်အလား ၎င်းကိုချီးမွမ်းဂုဏ်ပြု မည်ဟုဆိုပါစို့။ ထိုသို့ပြု ခြင်းသည် လုံး၀အဓိပ္ပါယ်မရှိ၊ မဆီမဆိုင်ဖြစ်သည်။
ဥပမာမျှသာဖြစ်သော်လည်း၊ အထက်ပါကဲ့သို့ပြုမူခြင်းသည် Michela-ngelo ၏ ဒါဝိဒ်ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့သောအရာသည် ဖန်ဆင်းရှင်အစား ဖန်ဆင်းသောအရာ သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်းလက်ယာအချို့ကို ကိုးကွယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ပေါလုဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း သူတို့သည် “မှန် သောဘုရားသခင့်အရာ၌ အမှားကိုထားလျက်၊ ဖန်ဆင်းတတ်သော သခင်ကို ပယ်၍ ဖန်ဆင်းအပ်သောအရာကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သောသူဖြစ်ကြ၏” (ရောမ၊ ၁း၂၅)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော် တိုင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မကိုးကွယ်ရန် သတိပေးခဲ့သည်။ နေ၊ လ၊ ကြယ်များဖြစ်စေ (တရားဟော၊ ၄း၁၉)၊ သို့မဟုတ် ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများ၏ “ဘုရားများ” ဖြစ်စေ (သူကြီး၊ ၁ဝး၆။ တရားဟော၊ ၈း၁၉။ ၃ရာ၊ ၁၁း၃၃။ ဆာလံ၊ ၈၁း၉။ ယေရမိ၊ ၁း၁၆)၊ သူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ပြီးအဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ဟေရှာယသည်အဘယ်မျှလောက် အချည်း အနှီးဖြစ်သည်ကိုပြခဲ့သည်။
“ကိုယ်အဖို့အလိုငှာ အာရဇ်ပင်တို့ကိုခုတ်၍ ကုပရုပင်၊ သပိတ်ပင် တို့ကိုရွေးယူသဖြင့်၊ တောပင်အမျိုးမျိုးတို့ကိုဆည်းဖူးတတ်၏။ အာရဇ်ပင်ကို စိုက်၍ မိုးရေလည်းမွှေးတတ်၏။ လူသုံးရန်ထင်းဖြစ်၏။ လူလည်းယူ၍ မီးလှုံ တတ်၏။ တစ်ဖန်မီးမွှေး၍ မုန့်ကိုပေါင်းတတ်၏။ တစ်ဖန်ဘုရားကို လုပ်၍ ကိုးကွယ်တတ်၏။ ရုပ်တုကိုထုလုပ်၍ ရုပ်တုရှေ့မှာ ပျပ်ဝပ်တတ်၏။ ထိုသစ် သားတစ်ပိုင်းနှင့် မီးမွှေးတတ်၏။ တစ်ပိုင်းနှင့်အမဲသားကိုချက်၍ စားတတ်၏။ ဖုတ်ကင်ပြီးမှ၀စွာစားတတ်၏။ တစ်ဖန်မီးလျှံ၍ အယ်၊ ငါနွေးပြီ။ မီးကိုတွေ့ပြီ ဟုဆိုတတ်၏။ ကျန်သောအပိုင်းကိုလည်းယူ၍ ရုပ်တုတည်းဟူသော ဘုရားကို လုပ်တတ်၏။ ထိုရုပ်တုရှေ့မှာ ပျပ်ဝပ်၍ကိုးကွယ်တတ်၏။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ်ကိုကယ်တင်တော်မူပါဟူ၍ ဆု တောင်းတတ်၏” (ဟေရှာယ၊ ၄၄း၁၄-၁၇)။
ဤကျမ်းချက်တွင် ဟေရှာယသတိပေးထားသည့် အတိအကျလုပ် ဆောင်ရန်အချို့သောယဉ်ကျေးမှုများတွင် လူတို့သည် အံတိုနေကြပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် နိယာမသည် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဘ၀တွင် ဘုရားသခင်ကို အစားထိုးသောအရာဟူသမျှသည် မှားယွင်းသောကိုးကွယ်မှု ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်အရာပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုအရာများသည် သူတို့ကိုမကယ်တင် နိုင်ပါ။ အနှေးနှင့်အမြန် ကမ္ဘာ့ဆွဲငင်အားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးဖြစ် တည်လာခဲ့သောမြေမှုန့်ထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို ပြန်လည်ရောက်စေလိမ့် မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ခု တည်းသောကယ်တင်ခြင်းကို သခင်ဘုရား၌လည်းကောင်း၊ သူ၏ “ထာ၀ရဧဝံ ဂေလိတရား” ၌လည်းကောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းသာ လျှင် ကိုးကွယ်ထိုက်သည်။ ရုပ်တုဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ကျော်ကြားမှု၊ လိင်မှု၊ အာဏာ၊ သိပ္ပံပညာ၊ နည်းပညာ၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်သည် ဟေရှာယအနာဂတ္တိ ကျမ်းတွင် ထွင်းထုထားသည့် ရုပ်တုသည် ထွင်းထုသူအားကယ်တင်သည်ထက် ကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့မျှမကယ်တင်နိုင်ပါ။
ရှာဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဗေဒနေဂေါတို့၏ဇာတ်လမ်းနှင့် ရုပ်တု ကိုးကွယ်ရန်ငြင်းဆိုခြင်းတို့သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကား များနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။ ဒံယေလကျမ်းအခန်းကြီး ၃ တွင် “ရွှေရုပ်တုကိုပျပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ရမည်” ဟူသောစကားစုကို ခြောက်ကြိမ် (အခန်း ငယ်၊ ၅၊ ၇၊ ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၄၊ ၁၈) တွေ့ ရသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ကောင်းကင် တမန်သုံးပါး၏သတင်းစကားများကို ဖော်ပြသောအခန်းကြီးတွင် နှိပ်စက်ညှဉ်း ပန်းခြင်းခံရမည့်အချိန်ကိုသတိပေးထားသည်။ သေဘေးခြိမ်းခြောက်မှုအောက် တွင် လူတို့သည် “ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်” ရန် အတင်းအကျပ်ပြုခြင်းခံရမည် (ဗျာဒိတ်၊ ၁၃း၁၅)။ ဒံယေလကျမ်း ၃ မှ ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့ပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူအားကိုးကွယ်သည်ဟူသော အရေးကိစ္စနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းတို့သည် အထူးသဖြင့်ဆက်စပ်မည်ဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ဒံယေလကျမ်း ၃ မှ ဘာသာစကားကိုအသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ တွင် အလျင်ပေါ်လာသည့် ဤမှားယွင်းသော “ရုပ်တု” (ဗျာ၊ ၁၄း၉၊၁၁) ကိုးကွယ်ခြင်းကိုမပြုရန်သတိပေးသည်။
အချုပ်အားဖြင့်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ဖြင့် အစပြုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ရွေးနုတ်ရှင်ဖြစ်သော ယေရှု၏ အံ့ဩဖွယ်သတင်းကောင်းမှာ “ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်တော်မူခြင်း” အချိန်တွင် ကိုယ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကသာ ကျွန်ုပ်တို့အားမျှော်လင့်ချက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့၍ ဘုန်းတော်ကိုထင်ရှားစေ^ ချီးမွမ်း” ရန် ခေါ်သည့်အပြင်၊ ပထမကောင်းကင် တမန်၏သတင်းစကားသည် အထွတ်အထိပ်အဖြစ် “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်အား ကိုးကွယ်ကြ လော့” ဟူ၍လည်းခေါ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ထိုအရှင်သည် ဧဒင် ဥယျဉ်တွင် ဖန်ဆင်းခြင်းကို အောက်မေ့ရန် သတ္တမနေ့ကိုတည်စေနဲ့သည်။ “ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း” နှင့်ပတ်သက်၍ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ပြင်းထန် သော သတိပေးသည့်အချိန်၊ ကိုးကွယ်ခြင်းပြဿနာသည် ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံ မည့်အချိန်တွင် ဖန်ဆင်းရှင်အားကိုးကွယ်ရန် ဤဖိတ်ခေါ်ခြင်းသည် ပိုမိုပြတ် သားစွာထင်ရှားလာလိမ့်မည်။
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကိုးကွယ်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ကျွန်ုပ် တို့အားလုံးသည် ဖန်ဆင်းသောအရာ သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်းရှင်၊ ဤနှစ်ခု အနက် မှ တစ်ခုခုကိုကိုးကွယ်ရမည်။ တစ်ခုမှာ ဖန်ဆင်းသောအရာ၊ ကျရှုံးပြီးသော အရာ၊ ၎င်းအထဲမှ ကယ်တင်ရန်လိုအပ်သောအရာဖြစ်၍၊ အခြားတစ် တစ်ခု မှာ ၎င်းအထဲမှ ကယ်တင်နိုင်သူတစ်ပါးတည်းသော ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းလော သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်းရှင်လော။
အဘယ်အရာကိုကျွန်ုပ်တို့ကိုးကွယ်သနည်း။
အခန်းကြီး - ၂၂
ဘာသာစကားတစ်မျိုးတည်းပြောသောကမ္ဘာ
အတိတ်ကနက်နဲလှသော ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ခုတည်းသောမှတ်တမ်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် အခန်းငယ်ကိုးပိုဒ်ဖြင့်သာ သရုပ်ဖော် ထားသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာ၊ ၁၁း၁-၉)။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အကျိုး သက်ရောက်မှုများ၊ ၎င်း၏ ရလဒ်များသည် ထောင်စုနှစ်များ တစ်လျှောက် သင်သည် ယခုလက်ရှိတည်ရှိသည့်အခိုက်အတန့်အထိ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဤစာအုပ်ကို ပြင်သစ်၊ စပိန်၊ မန်ဒရင်း၊ ဆွာဟီလီ၊ ဟင်ဒီ၊ ရုရှား၊ မြန်မာ စသည့်မည်သည့်ဘာသာစကားဖြစ်စေ၊ သင်ဖတ်နေရသည့် အကြောင်းရင်း သည် ဤဇာတ်လမ်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤမျှ လောက်ပင် အဖြစ်အပျက်သည်အခြေခံကျ၍ အကျိုးဆက်များသည်။ ရှောက် ခါးသီးကြီးတွင်ရှိသောအစေ့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်မှဆင်းသက်လာသကဲ့သို့၊ မတူ ညီသောဘာသာစကားများသည် ဗာဗုလုန်ရဲတိုက်မှ ဆင်းသက်လာသည်။
ဤဖြစ်ရပ်ကို “မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် ဘာသာတစ်မျိုးတည်း၊ စကားတစ်မျိုးတည်းရှိကြသည်” (ကမ္ဘာဦး၊ ၁၁း၁) ဟူသောစာကြောင်းဖြင့် အစပြုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသိပြီးဖြစ်သည်အတိုင်း၊ သမိုင်းမှတ်တမ်း တွင် မတူညီသောဘာသာစကားများ၏ သရုပ်မှန်ကိုတွေ့ရသည် (ယနေ့ခေတ်တွင် ဘာသာစကား ၇၀၀၀ ခန့်ပြောဆိုနေကြသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်)။ ဘာသာ စကားတစ်မျိုးတည်း ပြောခြင်းသည် ထူးဆန်းနေသော်လည်း၊ သမိုင်းတွင် အတော်ပင်စောနေသေးသောကြောင့်၊ ကမ္ဘာကြီးသည် “ဘာသာ တစ်မျိုး တည်း၊ စကားတစ်မျိုးတည်း” ပြောသည်ဟူသောအယူအဆသည် အဓိပ္ပါယ်ရှိ လှသည်။ “အာဒံ၏ သားစဉ်မြေးဆက်စာရင်းဟူမူကား၊ လူကို ဖန်ဆင်းတော် မူသောကာလ၌၊ မိမိပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ၊ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ လူယောက်ျားလူမိန်းမကိုဖန်ဆင်း၍၊ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ဖန်ဆင်းသော နေ့၌လည်း၊ သူတို့ကိုအာဒံအမည်ဖြင့်မှည့်တော်မူ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၅း၁၊၂)။ ဘုရား တစ်ဆူ၊ လူမျိုးတစ်မျိုး၊ ဘာသာစကားတစ်ခုတည်းရှိခဲ့သည်။
ဤမှတ်တမ်း၏ ရက်စွဲအတိအကျကို မသိရသော်လည်း၊ ဗာဗုလုန် ရဲ တိုက်၊ ကမ္ဘာဦးရေဖုံးလွှမ်းမှု၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရေလွှမ်းမိုးမှုတို့သည် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ နောဧသေဆုံးခဲ့ပြီးနောက် (ကမ္ဘာ၊ ၉း၂၉)၊ သူ၏သားသမီး မြေးမြစ် များတိုးပွားပြီး လူစုကွဲသွားခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး၊ ၁၀)။ အချို့သည် ယနေ့အီရတ် တောင်ဘက်ရှိ မက်ဆိုပိုတေးမီးယားတောင်ပိုင်း၊ “ရှိနာပြည်၌ မြေညီရာ အရပ်” (ကမ္ဘာ၊ ၁၁း၂) တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးယခင်က ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သောလူတို့လည်း၊ “လာကြ၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ အရပ်ရပ်ကွဲပြားမည် ကိုစိုးရိမ်၍၊ မြို့ကိုလည်းကောင်း၊ မိုးကောင်းကင်သို့ပို့ရသော ရဲတိုက်ကို လည်း ကောင်း တည်လုပ်သဖြင့်၊ ကျော်စောကိတ္တိရှိစေခြင်းငှာ ပြုကြကုန်အံ့ဟုပြောဆို ကြ၏” (အခန်းငယ်၊ ၄)။ ကောင်းကင်တစ်ခွင်ကို ခြယ်သထားသောသက်တံ တိုင်းသည် “ရေလွှမ်းမိုးခြင်းအားဖြင့်၊ ခပ်သိမ်းသောသတ္တဝါတို့သည် နောက် တစ်ဖန်မဆုံးရကြ။ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ရာ နောက်တစ်ဖန် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း မရှိရ” (ကမ္ဘာ၊ ၉း၁၁) ဟူသော ဘုရားသခင်၏ သတိပေးသောနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းအကြောင်းကြားပြီးသော ဤလူများသည် မိမိ တို့ကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းသည်ကို တွေးကြည့်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် “မိုးကောင်းကင်ကိုမီရသောရဲတိုက်” ကိုတည်ဆောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင် နှင့်သူ၏ကတိတော်များကိုဖီဆန် ခြင်း၏သင်္ကေတဖြစ်သည်။
“ကျော်စော” ဟူသောစကားလုံး (ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ရှမ် - shနာ) ဟူသော စကားလုံးသည် သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်းတွင် ရေမလွှမ်းမိုးမီ၊ အစောပိုင်းတွင် လူသားများ၏ ဆုံးယုတ်သည့်အခြေအနေဖော်ပြချက်ကို သမ္မာကျမ်းစာက ဤ သို့ဆိုသည်။ “ထိုကာလ၌၊ မြေကြီးပေါ်မှာ ကိုယ်ကြီးမားသောသူ အချို့ရှိကြ ၏။... အားကြီးသောသူ၊ ရှေးကာလမှစ၍၊ ကျော်စောသော သူဖြစ်ကြ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၆း၄)။ “ကျော်စော” သည် shနာ မှဘာသာ ပြန်ဆိုချက်ဖြစ်ပြီး၊ စာသားအရ “နာမည်ကြီးသူများ” ဖြစ်သည်။ နောက်အခန်းငယ်တွင် ဤသို့ ဖတ်ရသည်။ “မြေကြီးပေါ်မှာလူအပြစ်ကြီး၍၊ သူ၏ စိတ်နှလုံးအကြံအစည်ရှိ သမျှတို့သည် အစဉ်မပြတ်ဆိုးညစ်ခြင်းသက်သက်ရှိကြောင်းကို၊ ဘုရားသခင် သိမြင်တော်မူ၏” (အခန်းငယ်၊ ၅)။ ရေမလွှမ်း မိုးမီနှင့် ရေလွှမ်းမိုးပြီးမကြာမီ အချိန်အတွင်းတွင် “ကျော်စော” (shနာ) ဟူ သောအယူအဆသည် အနုတ် လက္ခဏာဆောင်သောအရာတစ်ခုကို ပုံဖော်သည်။
ဗာဗုလုန်ရဲတိုက်ဇာတ်ကြောင်းသည် ထိုအကြောင်းမလှသော အမှန် တရားကို အားဖြည့်ပေးသည်။
“ထာ၀ရဘုရားက၊ ကြည့်ရှုလော့။ လူတစ်မျိုးတည်း၊ စကားတစ်မျိုး တည်းရှိသည်ဖြစ်၍၊ သူတို့သည် ဤအမှုကိုအဦးပြုကြ၏။ ယခုကြံစည်သမျှ တို့ကို အဆီးအတားမရှိ၊ သူတို့ပြုကြလိမ့်မည်။ လာကြ၊ ဆင်းသက်ကြ ကုန်အံ့။ သူတို့သည် အချင်းချင်းနားမလည်စေခြင်းငှာ၊ သူတို့စကားကို ရှုပ်ထွေးကြကုန် အံ့ဟုမိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ထာ၀ရဘုရားသည် သူတို့ကို မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ အရပ်ရပ်ကွဲပြားစေတော်မူသဖြင့်၊ သူတို့သည် မြို့ကို မတည်ဘဲနေကြ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၁၁း၆-၈)။
အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မသိရသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းအံတုနေကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့၏ ဘာသာစကားကိုရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ ရာထောင် ချီသောလူများစွာတို့သည် အခြားသူများနားမလည်သော ဘာသာစကားဖြင့် ရုတ်တရက် အချင်းချင်းစကားပြောနေကြသည့် အံ့ဩစရာ၊ ပရမ်းပတာဖြစ်မှု၊ ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ သူတို့သည် တစ်ခါမှမကြုံဖူးသောအရာ တစ်ခုကြောင့် တစ်ကြိမ်တည်းအံ့ဩခြင်း၊ ကြောက်လန့်ခြင်း၊ ဒေါသထွက် ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းတို့ကို ခံခဲ့ရကြပေမည်။ ထိုသို့ဖြစ်စေခြင်းသည် အလုပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းရပ်စဲသွားပြီး၊ မြို့နှင့်ရဲတိုက်သည် မပြီးစီးဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှုပ်ယှက်ခတ်သောဤလူတို့သည် မြေကြီးပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲသွားကြ သည်။ ဧကန်စင်စစ် စည်းစည်းလုံးလုံးဖြင့် ဘာသာစကား တစ်မျိုးတည်းပြော သောသူတို့သည် ဗာဗုလုန်ရဲတိုက်မှ ပြန့်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့ဆိုလျှင် မတူညီ သောလူသားဘာသာစကားများ၏ဇာစ်မြစ်ကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤနေရာတွင် တွေ့ရှိရသည်။
၎င်းမှတ်တမ်းသည် ဤအခန်းငယ်နှင့်အဆုံးသတ်သည်။ “သို့ဖြစ်၍ ထိုမြို့၌ ထာ၀ရဘုရားသည် မြေကြီးသားအပေါင်းတို့၏ စကားကိုရှုပ်ထွေး၍၊ သူတို့ကိုမြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ အရပ်ရပ်ကွဲပြားစေတော်မူသောကြောင့် ထိုမြို့ သည် ဗာဗုလုန်မြို့ဟူ၍တွင်သတည်း” (အခန်းငယ်၊ ၉)။ ဘုရားသခင်ကို ပွင့်လင်းသောပုန်ကန်မှုနှင့် အံတုခြင်း၏သင်္ကေတဖြစ်သော ဘာဘဲလ် သည် နောက်ပိုင်းတွင် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခွင်လုံး၌ “ဗာဗုလုန်မြို့” (ဟေဗြဲ ဘာသာ babel) ဟူသောစကားလုံးဖြင့် အသုံးပြုထားသည်။ “ဗာဗုလုန်မြို့” ဟူသော အမည်သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီအနှစ်တစ်ထောင်ကျော်က ယုဒရှင်ဘုရင်များ ခေတ်မှ ဗျာဒိတ်ကျမ်းအထိ၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင်အကြိမ်ရာနှင့်ချီတွေ့ရသည်။ “ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကလည်း၊ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီ။ မိမိမတရားသော မေထုန်၏အဆိပ်အတောက်တည်းဟူသော စပျက်ရည်ကို လူမျိုးအပေါင်းတို့ အားတိုက်လေပြီးသော ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီဟု လိုက်၍ ပြောဆို၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၈)။
ဤအရာသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ ၎င်းသည် ဒုတိယ ကောင်းကင် တမန်၏သတင်းစကားတွင်ပါရှိသည်။ အမှန်မှာ၊ ယင်းသည် ဒုတိယကောင်း ကင်တမန်၏သတင်းစကားတစ်ခုလုံးဖြစ်သည်။
ဤသတင်းစကားသည် အဘယ်နည်း၊ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့အား ဘာပြော သနည်း။
အခန်းကြီး - ၂၃
အပိုင်း (၆)
ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီ
ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ဘုရားသခင် အကြောင်း၊ သူ၏ “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” အကြောင်း၊ “တရားစီရင်တော် မူခြင်း” အကြောင်း၊ သူသည် “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေ တွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော” ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ကြောင်းတို့ကို ကြေညာ သည်။ ဤကြီးမြတ်သော အမှန်တရားများဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့၊ ချီးမွမ်း၍ကိုး ကွယ်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့တုံ့ပြန်သည့်အကြောင်းလည်းဖြစ်သည်။
ဤအရာနှင့်ဆန့်ကျင်၍၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား သည် တိုက်ရိုက် ဘုရားသခင်၏ အကြောင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ရန်သူ အကြောင်းဖြစ်သည် (ကြီးမားသောအငြင်းပွားမှုကိုသတိရပါ)။ သတင်းစကား က ဤသို့ဆိုသည်။ “ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကလည်း၊ ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြို လဲပြီ။ မိမိမတရားသောမေထုန်၏အဆိပ်အတောက်တည်းဟူသော စပျစ်ရည် ကို လူမျိုးအပေါင်းတို့အား တိုက်လေပြီးသော ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီ ဟု လိုက်၍ပြောဆို၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၈)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် အခြား ကျမ်းချက်၌လည်း ဗာဗုလုန်မြို့ အကြောင်းကိုတွေ့ ရသည်။ “သူသည် ကျယ် သောအသံနှင့်ကြွေးကြော်၍၊ ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီ။ ပြိုလဲပြီ။ နတ်ဆိုးနေရာ ဖြစ်လေပြီ။ ညစ်ညူးသောဝိညာဉ်မျိုး၏တွင်းဖြစ်လေပြီ။ ညစ်ညူး၍ စက်ဆုပ် ဖွယ်သောငှက်မျိုး၏မှီခိုရာဖြစ်လေပြီ။ အကြောင်းမူကား။ လူမျိုး အပေါင်းတို့ သည် သူ၏မတရားသောမေထုန်၏ အဆိပ်အတောက်တည်း ဟူသောစပျစ် ရည်ကိုသောက်ကြပြီ။ လောကီရှင်ဘုရင်တို့သည် မတရားသော မေထုန်ကို သူတို့နှင့်ပြုကြပြီ။ လောကီကုန်သည်တို့သည် သူ၏ကာမဂုဏ် စည်းစိမ်ကြွယ်၀ ခြင်းအားဖြင့် ဥစ္စာရတတ်ကြပြီဟုပြောဆို၏။ အခြားသော ကောင်းကင်အသံ ကား၊ ငါ၏လူမျိုးတို့၊ သူ၏အပြစ်တို့ကိုဆက်ဆံခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ သူ၏ ဘေးဒဏ်များကိုခံခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ ကင်းလွတ်အံ့သောငှာ၊ သူ၏အထဲက ထွက်ကြလော့။ သူ၏အပြစ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ တိုင်အောင်မီကြသည် ဖြစ်၍၊ သူ၏မတရားသောအမှုတို့ကို ဘုရားသခင် သတိရတော်မူပြီ” (ဗျာ၊ ၁၈း၂-၅)။
ဤပုံရိပ်အချို့၏ ဆိုလိုရင်းကိုသိရှိရန် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို မလေ့လာမီ တွင်ပင်၊ ဥပမာ “နတ်ဆိုးနေရာ၊” “မတရားသောမေထုန်၏စပျစ်ရည်၊” “ညစ် ညူးသောဝိညာဉ်များ၏တွင်း” နှင့် “ညစ်ညူး၍စက်ဆုပ်ဖွယ်သော ငှက်မျိုး၏ မှီခိုရာ” စသည့်ပုံရိပ်များသည် ဝိညာဉ်ရေးအရမနှစ်မြို့ဖွယ်နေရာ တစ်ခုကို သေချာပေါက်ပုံဖော်ထားသည်။ သို့ရာတွင်၊ “ငါ၏လူမျိုးတို့၊ သူ၏ အထဲက ထွက်ကြလော့” ဟူသောအရေးကြီးသည့် အခြားစကားလုံးများပါရှိပြီး၊ အချိန် မနှောင်းမီထွက်သွားရန် ဘုရားသခင်ကမိန့်ကြားသည့် “ငါ၏လူမျိုးတို့” ဟု ခေါ်သော ဘုရားသခင်၏လူများသည်ရှိနေသေးသည်။
ဘေဘဲလ်ရဲတိုက်မရှိမီပင်၊ ဗာဗုလုန်မြို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင် သင်္ကေတဖြစ်သည်။ စာတန်ကိုသမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်တစ်ခုတွင် ဤသို့ပုံဖော်သည်။ “အိုနံနက်သား၊ မိုးသောက်ကြယ်..... အမြင့်ဆုံးသောဘုရား ကဲ့သို့ငါနေ မည်ဟု စိတ်အကြံရှိလေပြီ” (ဟေရှာယ၊ ၁၄ါ်၁၂-၁၄)။ သူ့ကို “ဗာဗုလုန်ရှင် ဘုရင်” (အခန်းငယ် ၄) ဟု ကနဦးညွှန်းဆိုပြီး၊ ဘေဘဲလ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဗာဗုလုန်သည် ကြီးမားသောရှေးခေတ် အင်ပါ ယာ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဖြစ်သော ဣသရေလတို့၏ ရန်သူ ဖြစ်သောဗာဗုလုန်သည် ဣသရေလနိုင်ငံကို ကျူးကျော်ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ဤ နောက်ဆုံးသောအချိန် ဗာဗုလုန်မြို့ အတွက် ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲကပုံရိပ်အများ အပြားကို ဤတူညီသောဓမ္မဟောင်းဗာဗုလုန်မှ တိုက်ရိုက်ယူထားသည်။
ရှေးဗာဗုလုန်မြို့
နောက်ဆုံးချိန်ဗာဗုလုန်မြို့
၁။ ဗာဗုလုန်မြို့ကြီး
၁။ နက်နဲသောဗာဗုလုန်မြို့ကြီး
(ဒံယေလ၊ ၄း၃၀)
(ဗျာဒိတ်၊ ၁၇း၅)
၂။ ဗာဗုလုန်မြို့၏မတရားသောမေထုန် ၂။ ပြည့်တန်ဆာကြီး
(ယေဇကျေလ၊ ၂၃း၁၇၊၁၈)
(ဗျာဒိတ်၊ ၁ရး၁)
၃။ တောသားရဲများခိုရာဗာဗုလုန်မြို့ ၃။ နတ်ဆိုးတို့နေရာ
(ဟေရှာယ၊ ၁၃း၂၁)
(ဗျာဒိတ်၊ ၁၈း၂)
၄။ ဘုန်းအသရေရှိသောမြို့
၄။ ကာမဂုဏ်၌မွေ့လျော်သောမြို့
(ဟေရှာယ၊ ၁၃း၁၉။
(ဗျာဒိတ်၊ ၁၈း၇)
ယေရမိ၊ ၅၁း၁၃)
၅။ တိုင်းနိုင်ငံများကိုအုပ်စိုးသည် ၅။ ကမ္ဘာမြေပေါ်အုပ်စိုးသည်
(ဟေရှာယ၊ ၁၄း၆)
(ဗျာဒိတ်၊ ၁ရး၁၈)
၆။ ဣသရေလတို့ကိုတိုက်ခိုက်သည်
၆။ ဘုရား၏လူတို့ကိုတိုက်ခိုက်သည်
(ယေရမိ၊ ၅၁း၄၉)
(ဗျာဒိတ်၊ ၁၇း၆။ ၁၈း၂၄)
၇။ စပျစ်ရည်ကိုလူတို့အားတိုက်သည် ၇။ စပျစ်ရည်ကိုလူမျိုးအပေါင်းအား
(ယေရမိ၊ ၅၁း၇)
တိုက်သည် (ဗျာဒိတ်၊ ၁၄း၈)
၈။ ပြုစားခြင်း၊ နတ်ဝိဇ္ဇာကိုသုံးသည် ၈။ နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကိုပြသည်
(ဟေရှာယ၊ ၄ရါ်၉၊၁၂)
(ဗျာဒိတ်၊ ၁၆း၁၄။ ၁၃း၁၃၊၁၄)
၉။ ဘုရားသခင်၏ပြစ်ဒဏ်ကိုခံရသည် ၉။ ဘုရားသခင်သည်၎င်းကိုတရား
(ယေရမိ၊ ၂၅း၂၈-၃၀)
စီရင်သည် (ဗျာဒိတ်၊ ၁၈း၈)
၁၀။ လူအမျိုးမျိုးတို့ကတိုက်ခိုက်သည် ၁၀။ လူအမျိုးမျိုးတို့သည် သူ့အား
(ယေရမိ၊ ၅၁း၂၇၊၂၉)
ဆန့်ကျင်ကြသည်(ဗျာဒိတ်၊ ၁၇း၁၆)
၁၁။ ဗာဗုလုန်မြို့ပြိုလဲပြီ
၁၁။ ဗာဗုလုန်မြို့ပြိုလဲပြီ
(ဟေရှာယ၊ ၂၁း၉)။
(ဗျာဒိတ်၊ ၁၄း၈)
၁၂။ သူ့အထဲကထွက်လော့
၁၂။ သူ၏အထဲကထွက်လော့
(ယေရမိ၊ ၅၁း၆၊၄၅)
(ဗျာဒိတ်၊ ၁၈း၄)
ဗာဗုလုန်အင်ပါယာဟောင်းဖျက်ဆီးခံရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီး နောက်၊ တမန်တော်ပေတရုက ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်။ “ငါ့သားမာကုမှစ၍ ဗာဗုလုန်မြို့၌ရှိသော သင်တို့နှင့်အတူရွေးချယ်တော်မူသောအသင်းတော်သည် သင်တို့ကိုနှုတ်ဆက်ကြ၏” (၁ပေ၊ ၅း၁၃)။ အစောပိုင်းရာစုနှစ်များက ပျောက် ကွယ်သွားခဲ့သောဗာဗုန်မြို့တွင်တစ်စုံတစ်ယောက်သည်မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။ သူ့ခေတ်သူ့အခါက ဘုရားသခင်အားဆန့်ကျင်သူအဖြစ် ရှေးဟောင်း ဗာဗုလုန် ကို အစားထိုးခဲ့သော အင်ပါယာဖြစ်သည့်ရောမမြို့အတွက် ဤအမည်ကို သင်္ကေတအဖြစ်အသုံးပြုကြောင်း ကျမ်းတတ်များက သေချာသိကြသည်။ ဤ သည်မှာ ခရစ်တော်ကိုလက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်သတ်ခဲ့သောအာဏာ (မာကု၊ ၁ဝး၃၃။ မဿဲ၊ ၂ဝး၁၉)၊ အစောပိုင်းအသင်းတော်နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့သည့် အာဏာ (တမန်တော်ဝတ္ထုကိုဖတ်ပါ) ဖြစ်ပြီး၊ ကံမကောင်းစွာဘဲ၊ ထိုညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်မှုကို ခေတ်သစ်အစောပိုင်း ရဟန်းမင်းအချိန်အထိ ဆက်လက်လုပ် ဆောင်ခဲ့သည် (ဒံယေလ၊ ၇း၁၉-၂၁၊၂၄၊၂၅။ ၈း၁၀-၁၂၊ ၂၃-၂၅ တို့ကို ဖတ်ပါ)။
ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း၌ ပုရောဖက်ပြုချက်အခန်းကြီးသုံးခန်း (ဒံ၊ ၂။ ၇။ ၈) တွင် ကမ္ဘာ့အင်ပါယာများကို အစဉ်လိုက်သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ဒံယေ လအနာဂတ္တိကျမ်းအခန်းကြီး ၂ နှင့် ၇ သည် ဗာဗုလုန်နိုင်ငံနှင့်စတင်ခဲ့သည် (ဒံ၊ ၂း၃၆-၃၈။ ၇း၄)။ သို့သော် ထိုနောက်တွင် မေဒိ-ပေရသိနိုင်ငံ (ဒံ၊ ၂း၃၉။ ၇း၅။ ၈း၂၀)၊ ဟေလသနိုင်ငံ (ဒံ၊ ၂း၃၂။ ၇း၆။ ၈း၂၁) နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာအဆုံးတိုင်အောင် ကျန်ရှိနေသောရောမနိုင်ငံ (ဒံ၊ ၂း၃၃၊၄၀-၄၃။ ၇း၇၊၈၊ ၁၉-၂၇။ ၈း၁၀-၁၂၊၂၃-၂၅) တို့က လိုက်လာသည်။ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးနေ့ အဖြစ်အပျက်များတွင် ပါဝင်ရမည့်အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုရှိသည်။း ထမင်းပင်း မိန်မှာ ဘာသာရေးနှင့်နိုင်ငံရေးအာဏာကြီးမားသော ရှေးဗာဗုလုန်သည် ဘုရားသခင်ကိုဆန့်ကျင်ပြီး၊ သူ၏လူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သကဲ့သို့၊ ခေတ်သစ် ဗာဗုလုန်သည်လည်း အလားတူလုပ်ဆောင်ပြီး၊ နောက်ဆုံးအချိန် နီးလာသည်နှင့်အမျှ ပိုဆိုးလာမည်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သတင်းစကားပါ ပုံဆောင်မှုများထဲမှ တစ်ခု မှာ ဗာဗုလုန်၏ “မတရားသောမေထုန်ပြုခြင်း” အကြောင်းဖြစ်၍၊ ၎င်းကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်နှင့်သူ၏သမ္မာတရားအပေါ် သစ္စာမဲ့ခြင်း ကို ပုံဆောင်သည်။ ပုရောဖက်များသည် ဘုရားသခင်အပေါ်သစ္စာစောင့်သိသော အခါ ရှေးဣသရေလ၏ သင်္ကေတအဖြစ် သန့်ရှင်းသောအမျိုးသမီး၊ တစ်ခါ တစ်ရံ သတို့သမီးတစ်ဦးအဖြစ်ပုံခိုင်းအသုံးပြုခဲ့သည် (ယေရမိ၊ ၆း၂)။ သို့ရာ တွင်၊ ၎င်းသည် သစ္စာမဲ့၍ အယူဖောက်ပြန်သောအခါတွင်၊ အခြား ပုံဆောင် မှုဖြစ်သော ပြည့်တန်ဆာကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့သည် “အဲဂုတ္တုလူ တို့၊” “အာရှရိလူတို့၊” “ခါလဒဲပြည်တိုင်အောင်” မတရားသော မေထုန်အမှုကို များပြားစေကြသည်ဟု စွပ်စွဲခြင်းခံခဲ့ရသည် (ယေဇကျေလ၊ ၁၆း၂၆-၂၉ ကို ဖတ်ပါ။) “ဖောက်ပြန်သောဣသရေလအမျိုးပြုသောအမှုကို သင်မြင်ပြီလား။ မြင့်သောတောင်ရှိသမျှ အပေါ်သို့တက်၍လည်းကောင်း၊ စိမ်းသောသစ်ပင်ရှိ သမျှအောက်၌လည်းကောင်း ပြည့်တန်ဆာလုပ်လေပြီ” (ယေရမိ၊ ၃း၆)။ ထို့ကြောင့်၊ “မတရားသောမေထုန်” ၏ပုံရိပ်သည် မှားယွင်းသောအယူဝါဒ၊ ဘုရားသခင်နှင့်သူ၏ သမ္မာတရားအပေါ် သစ္စာမဲ့ခြင်းတို့နှင့် အလားတူ အယူ အဆကိုဖော်ပြသည်။
ထို့ကြောင့်၊ “ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီ” ဟု ကြွေးကြော်ခြင်းသည် ယခု အချိန်တွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်ပျက်ပါစေ၊ ဤကမ္ဘာကြီး၏ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စနစ်များသည် အောင်နိုင်၍ကြီးစိုးမည်မဟုတ်ကြောင်းကို လူတို့အား အသိပေး သည့် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ မှားယွင်းသော သွန်သင်မှု၊ အမှား များနှင့်နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများနှင့်အတူ ရှေးဗာဗုလုန်မြို့သည် တစ်ချိန်ကမနိုင် နိုင်လောက်သည့်ပုံပေါက်ခဲ့သည်။ ခေတ်သစ်ဗာဗုလုန်သည်လည်း ယခုတွင် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်၊ ယေရှု၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အောင်ပွဲခံ ခြင်းကိုကျေးဇူးတင်ပါသည်။ အပြစ်တရား၊ မကောင်းမှု၊ စာတန်၊ ကြီးစွာသော အငြင်းပွားမှု၊ နောက်ဆုံးချိန်ဗာဗုလုန်၊ ၎င်း၏ မှားယွင်းသောအယူဝါဒများနှင့် သွန်သင်ချက်စသည်များတို့သည် ထာ၀ရပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ စကြ၀ဠာတစ်ခွင်တွင် “ဟာလေလုယ၊ အနန္တတန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော ထာ၀ရအရှင်၊ ငါတို့ဘုရားသခင်သည် စိုးစံတော်မူ၏။ ငါတို့သည် ဝမ်းမြောက် ရွှင်လန်းကြကုန်အံ့၊ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြကုန်အံ့၊ အကြောင်းမူကား၊ သိုး သငယ်၏မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကိုခံချိန်ရှိပြီ” (ဗျာ၊ ၁၉း၆၊၇) ဟူသောကြွေးကြော်သံ ကို ကြားရမည်ဖြစ်သည်။
အခန်းကြီး - ၂၄
တတိယကောင်းကင်တမန်
တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် သတိပေးချက် ဖြစ် သည်။ “ထိုမှတစ်ပါး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်က၊ အကြင်သူသည် သားရဲ နှင့်သူ၏ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်၍၊ သူ၏တံဆိပ်လက်မှတ်ကို နဖူး၌ခံသည် ဖြစ်စေ၊ လက်၌ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏ဒေါသဖလား၌ လောင်းသော အမျက်တော်စပျစ်ရည်စစ်ကို သောက်ရလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင် တမန်တို့ရှေ့၊ သိုးသငယ်ရှေ့တွင်၊ ကန့်နှင့်ရောသောမီးထဲမှာ ပြင်းစွာသော ညှဉ်းဆဲခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ ထိုညှဉ်းဆဲခြင်း၏ မီးခိုးသည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် တက်လျက်ရှိ၏။ သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်၍၊ သူ၏နာမ တံဆိပ်လက် မှတ်ကိုခံသောသူတို့သည် နေ့ညမပြတ်သက်သာမရကြဟု၊ လိုက်၍ကြီးသော အသံနှင့်ပြောဆို၏။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ စောင့်ရှောက်သော သန့်ရှင်းသူတို့သည် ဤ အရာ၌သည်းခံစရာအကြောင်းရှိ၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၉-၁၂)။
ဒံယေလကျမ်းမှလူတို့သည် သေခြင်းဖြင့်ခြိမ်းခြောက်ခံရပြီး၊ “ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ရန်” အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခြင်းကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြသည့် ပုံဆောင်မှု ကိုသတိပြုပါ (ဒံယေလ၊ ၃း၅၊၇၊၁၀၊၁၄၊၁၅၊၁၈)။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ပါ တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏သတိပေးချက်သည် (ဗျာ၊ ၁၃) တွင် လည်းတွေ့ရသည်။ (ဒံယေလ၊ ၃) မှ လူတို့ကဲ့သို့ ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်ရမည် သို့မဟုတ် “မကိုးကွယ် သောသူရှိသမျှတို့ကို သတ်ခြင်းငှာပြုနိုင်မည်” (ဗျာ၊ ၁၃း၁၅)။
ထို့အပြင်၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် မည် သည့်အရာ၏နောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသနည်းဟူသည့်အချက်ကို သတိပြုပါ။ ဗာဗုလုန်ကျဆုံးခြင်းအကြောင်း ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ကြေညာချက် (ဗျာ၊ ၁၄း၈) အပြီးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းထဲက မည်သည့် အင်ပါယာသည် ရုပ်တုကိုအတင်းအကျပ်ကိုးကွယ်ခိုင်းသနည်း။ ဗာဗုလုန် အင်ပါယာဖြစ်သည် (ဒံယေလ၊ ၃း၁)။
ရှေးဗာဗုလုန်နှင့် ခေတ်သစ်ဗာဗုလုန်တို့၏ အဓိကအရေးကိစ္စမှာ ကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် လူတို့အား “ကောင်း ကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော” (ဗျာ၊ ၁၄း၇) ဖန်ဆင်းရှင်ကိုကိုးကွယ်ရန်ခေါ်သည်။ ဤစကားလုံးများသည် အထူး သဖြင့် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ စတုတ္ထမြောက်ပညတ်မှတိုက်ရိုက်လာသည်။ “ထာ၀ရဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ အရပ်ရပ်၌ ရှိသမျှ တို့ကို ခြောက်ရက်တွင်ဖန်ဆင်း၍ သတ္တမနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ထာ၀ရဘုရားသည် သတ္တမနေ့ကို ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေ တော်မူ၏”(ထွက်၊ ၂ဝး၁၁)။တစ်ဖန်ဤကျမ်းချက်သည်လည်း ကမ္ဘာဦးဖန်ဆင်း ခြင်းမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသည်။ “ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည် ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင် တော်မူသော ထိုအမှုအရာအလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၂း၃)။
သို့ဖြစ်လျှင်၊ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများသည် အဆုံးကာလတွင် ဤလောက၌ရင်ဆိုင်နေရသည့် ပြဿနာကြီးတစ်ရပ်ဖြစ် သောကျွန်ုပ်တို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်ကိုကိုးကွယ်သလော၊ သို့မဟုတ် “သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တု” (ဗျာ၊ ၁၄း၉) ကိုကိုးကွယ်သလော ဟူသည်ကို တင်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့အားကျွန်ုပ်တို့ကိုးကွယ်ကြ သည်ဟူသောအဖြေမှာ ထင်ရှားသင့်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ပထမအပတ်တွင် ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေသည်သာမက၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ထည့် သွင်းရန် အလွန်အရေးကြီးသော သတ္တမနေ့ဥပုသ်ထက်၊ ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ကြောင်းပြသသော အခြေခံအကျဆုံးအမှတ်လက္ခဏာမရှိတော့ ချေ။
သို့သော်၊ ဤနက်နဲသောသမ္မာကျမ်းစာအမှန်တရားသည် အရေးကြီး သောမေးခွန်းတစ်ခုကို ဖြစ်လာစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ခရစ်ယာန် ကမ္ဘာအများစုတွင် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကို ဆန့်ကျင်လျက်၊ ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့ဖြစ်သော တနင်္ဂနွေနေ့ကို အဘယ်ကြောင့်စောင့်သနည်း။
အောက်ပါကိုးကားချက်များသည် အကြောင်းရင်းကိုရှင်းပြသည်။ ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေသော The
Converts Catechism of Catholic Doctrine
စာအုပ်တွင် ဤသို့ဖတ်ရသည်။
မေး။ ဥပုသ်နေ့သည် အဘယ်နေ့နည်း။
ဖြေ။ စနေနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သည်။
မေး။ စနေနေ့အစား တနင်္ဂနွေနေ့ကိုအဘယ်ကြောင့်စောင့်သနည်း။
ဖြေ။ ရောမအသင်းတော်သည် စနေနေ့မှတနင်္ဂနွေနေ့သို့ ၎င်း၏ မြင့်မြတ်မှုကိုလွဲပြောင်းပေးသောကြောင့် ... ကျွန်ုပ်တို့သည် စနေနေ့အစား တနင်္ဂနွေနေ့ကိုစောင့်ထိန်းကြသည် (စာမျက်နှာ ၅၀)။
ရောမအသင်းတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင် ၏ အခြေခံအမှတ်လက္ခဏာကို အခြားနေ့၊ တနင်္ဂနွေနေ့သို့ ပြောင်းလဲကြောင်း ဝန်ခံပါသလား။ နောက်ထပ်တစ်ခုကို အောက်တွင်ဖတ်နိုင်သည်။
မေး။ အသင်းတော်သည် ပွဲနေ့များနှင့် နေ့ထူးနေ့မြတ်များကို ပြောင်း နိုင်သည့်အာဏာရှိကြောင်း သင်မည်သို့သက်သေပြမည်နည်း။
ဖြေ။ ဥပုသ်နေ့ကို တနင်္ဂနွေနေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသောလုပ်ရပ်ကို ပရိုတက်စတင့်များကခွင့်ပြုထားသည်။ သို့သော် သူတို့သည် တနင်္ဂနွေကို တင်းကျပ်စွာစောင့်ထိန်းကာ ထိုအသင်းတော်မှညွှန်ကြားထားသည့် အခြားပွဲ အများစုကိုချိုးဖျက်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကိုအဆင်ခြင်ကင်းမဲ့စွာ ဆန့်ကျင်ကြ သည်။
မေး။ ထိုအရာကို သင်မည်သို့သက်သေပြမည်နည်း။
ဖြေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တနင်္ဂနွေနေ့ကိုစောင့်ထိန်း ခြင်းအားဖြင့် အသင်းတော်၏အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ၎င်းအမိန့်ပေး သော ကျန်ပွဲများကိုမစောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် အမှန်မှာ ထိုအာဏာကိုငြင်းပယ် ကြပြန်သည်။ Rev. Henry Tuberville, D.D (R.C)
(1833), p. 58. ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲသည်ဟု ကြွေးကြော်သည့် လူသားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလော။
မေး။ ဟရောမ] အသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်များကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်အာဏာရှိပါသလား။
ဖြေ။ သတ္တမနေ့နှင့်ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှသတ်မှတ်ထားသော အခြား ပွဲတော်များအစား၊ အသင်းတော်သည် တနင်္ဂနွေနေ့များနှင့် နေ့ထူးနေ့မြတ် များကို ဘုရားသခင်အားဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန်အတွက် သီးသန့်သတ်မှတ်ထား သည်။ ရှေးဥပုသ်နေ့အစား ဘုရားသခင့်ပညတ်တော်၏နောက်ဆက်တွဲ အဖြစ် ယခုကျွန်ုပ်တို့သည် လိုက်နာရန်တာဝန်ရှိသည်။ The
Catholic Christian Instructed in the Sacraments, Sacrifices, Ceremonies, and
Observances of the Church by Way of Question and An- swer, RT Rev. Dr.
Challoner, p. 204.
တနင်္ဂနွေနေ့သည် အနားယူရာနေ့ဖြစ်သည်ကို သမ္မာကျမ်းစာက ဘယ်သောအခါမျှ မသွန်သင်ကြောင်း ရိုမန်ကက်သလစ်သာသနာပြုပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးမှပြောပြသည်။
“ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို သန့်ရှင်းစေရန်နှင့် ထိုနေ့တွင် မလိုအပ်သောအလုပ်များကိုရှောင်ကြဉ်ရန်တာဝန်ရှိသည်မဟုတ်လော။ ကျွန်ုပ် တို့၏အထွတ်အမြတ်ထားသော တာဝန်များတွင် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သော ဤ ပညတ်ကိုလိုက်နာခြင်းမဟုတ်လော။ သို့သော်၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်းမှ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အထိ သမ္မာကျမ်းစာကိုသင်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ သို့သော် တနင်္ဂနွေနေ့ကို သန့်ရှင်း စေသည့်အခွင့်အာဏာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ သင်တွေ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ် တို့သည် ဘယ်ခါမျှ မသန့်ရှင်းစေသောစနေနေ့ကို သမ္မာကျမ်းစာက ဘာရေးပွဲ နေ့အဖြစ် ပြဌာန်းထားသည်။” James
Cardinal Gibbons, The Faith of Our Fathers (1917 edition), pp. 72, 73 (16th
Edition, p.111; 88th Edition, p. 89).
Google တွင် “ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည့်အကြောင်း ရောမ အသင်းတော်၏ကိုးကားချက်များ” ကိုရှာကြည့်ပါ။ ရောမအသင်းတော်မှ တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ စေခိုင်းချက်မဟုတ် ကြောင်း အထက်ဖော်ပြပါကဲ့သို့သောဝန်ခံသည့် နောက်ထပ်ဖော်ပြချက်များ စွာကို တွေ့ရပါလိမ့်မည်။
အချို့သောပရိုတက်စတင့်များသည် ဥပုသ်နေ့အစား တနင်္ဂနွေနေ့ အတွက် ကျမ်းစာအထောက်အထားမရှိဟု ဝန်လေးစွာဝန်ခံကြသည်။ အမေရိ ကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ခရစ်ယာန်အဖွဲ့တစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဝတ်ပြုရန်ရည်စူးထားကြောင်း ဤသို့ဝန်ခံခဲ့သည်။ James Westberry က “အဲဒီလိုပြောင်းလဲမှုကို ယေရှုခွင့်ပြုပေးခဲ့တဲ့မှတ်တမ်းတစ်ခု မှမရှိဘူး၊ တမန်တော်တွေရဲ့ အဆိုကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာလည်းမရှိဘူး” ဟုဆိုသည်။ (James
P. Westberry, “Are We Compromising Our- selves?” Sunday, April-June 1976, p.
5). ဤအရာသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ကိုစောင့်ထိန်းရန် ရည်စူးထားသော လူတစ်ဦးထံမှလာသော စကားများဖြစ် ကြောင်းသတိရပါ။
တနင်္ဂနွေနေ့စောင့်ထိန်းခြင်းအတွက် ရည်စူးထားသော The Lord Day (သခင်ဘုရားနေ့) စာအုပ်တွင် Samuel Cartledge က ဤသို့ရေး ခဲ့သည်။ “သတ္တမနေ့စောင့်ခြင်းကိုရပ်တန့်၍ ပထမနေ့ကိုစတင်စောင့်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးခြင်းမရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဝန်ခံရမည်” စာမျက်နှာ၊ ၁၀၀)။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဖန်ဆင်းချိန်တွင်ပြဌာန်းခဲ့သော သတ္တမ နေ့ဥပုသ်ကိုပြောင်းလဲ၍၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင်သန့်ရှင်းသည်ဟု ဘယ်သောအခါ မျှ တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်ဖြစ်စေ မသတ်မှတ်သည့် တနင်္ဂ နွေနေ့ကို သန့်ရှင်းစေရန်တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖြစ်စေ အမိန့်ပေးခြင်းမရှိချေ။
ဧဒင်ဥယျဉ်သို့ ပြန်လည်ညွှန်းပြပေးသည့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ် ကြောင်း ဘုရားသခင်၏အခြေခံအမှတ်အသားဖြစ်သည့် ဥပုသ်နေ့ကို ရောမ အသင်းတော်ကပြောင်းလဲခြင်းကို ဤပရိုတက်စတင့်များက ဝန်မခံဘဲလျက် လက်ခံနေခြင်းလော။
ထို့သို့ဖြစ်ပုံရသည်။ သာ၍ပင်ဆိုးလာနေသည်။
အခန်းကြီး - ၂၅
“အချိန်နှင့်ပညတ်တရားတို့ကို
ပြောင်းလဲရန်ကြံစည်လိမ့်မည်”
ခရစ်တော်မပေါ်မီ နှစ်ပေါင်း ၆၀၀ ခန့်က ရှေးဗာဗုလုန်ခေတ်တွင် (ဒံယေလ ၇ နှင့် တူသောပုရောဖက်ပြုချက်) ဒံယေလကျမ်း ၂ သည် ဘုရား သခင် က ရှေးဗာဗုလုန်ခေတ်မှစ၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်အထိသာမက သူ၏ ထာ၀ရနိုင်ငံ တော်ကိုတည်ထောင်ချိန်အထိ ကမ္ဘာကြီး၏ သမိုင်းကြောင်းကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အနာဂတ္တိဟောပြောချက်ဖြစ် သည်။ ပုရောဖက်ပြုချက်ကိုယ်၌က၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော (ဘုရင်များအဖြစ် ပုံဖော်ထားသော) ရောမအင်ပါယာသည် ယနေ့ခေတ်ဥရောပနိုင်ငံများအဖြစ် သို့ ပြိုကွဲပြီးနောက်၊ ကျမ်းချက်က ဤသို့ဆိုသည်။ “ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်နိုင် သောနိုင်ငံတစ်ခုကို ထိုမင်းကြီးများ လက်ထက်၌ ကောင်းကင်ဘုံရှင်ဘုရား သခင်သည် တည်ထောင်စေတော်မူမည်။ ထိုနိုင်ငံသည် အခြားသော လူမျိုး လက်သို့ မရောက်ရဘဲ၊ အထက်ဆိုခဲ့ပြီးသောနိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို ချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီး၍ အစဉ်အမြဲတည် လိမ့်မည်” (ဒံယေလ၊ ၂း၄၄၊ ၄၅)။
ခေတ်သစ်ဥရောပနိုင်ငံများ တည်ရှိနေသည့်အချိန်တစ်ချိန်ချိန်တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်လိမ့်မည်။ လောကီနိုင်ငံ များအားလုံးကုန်ဆုံးပြီးနောက်၊ ဤနိုင်ငံသည် ထာ၀ရတည်လိမ့်မည်။ “ထာ၀ရ ဧဝံဂေလိတရား” ၏ ကြီးမြတ်သောကတိတော်မှာ ယေရှုကိုယုံကြည်ခြင်း အားဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ယင်းနိုင်ငံတော်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏နေရာကို ရနိုင် သည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။ “ငါ့အဘ၏အိမ်တော်၌ နေစရာအခန်းအများရှိ၏။ သို့မဟုတ်လျှင်မဟုတ်ကြောင်းကို သင်တို့အား ငါမပြောဘဲမနေ။ သင်တို့နေ စရာ အရပ်ကိုပြင်ဆင်ခြင်းငှာငါသွားရ၏။ ငါသည်သွား၍ သင်တို့နေစရာ အရပ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးမှ တစ်ဖန်လာပြန်၍၊ ငါရှိရာအရပ်၌ သင်တို့ရှိစေခြင်းငှာ သင်တို့ကို ငါ့ထံသို့သိမ်းဆည်းမည်” (ယောဟန်၊ ၁၄း၂၊၃)။ ထိုနေရာမှ ကျွန်ုပ် တို့ကို ပတ်ထုတ်သောအရာမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏မှားယွင်းသောရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။
အချုပ်အားဖြင့် ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၂ ၏ ပုရောဖက်ပြုချက်သည် ဤကဲ့သို့ဖြစ်သည်။
ဗာဗုလုန်နိုင်ငံ
မေဒိ-ပေရသိနိုင်ငံ
ဟေလသနိုင်ငံ
ရောမနိုင်ငံ
ဘုရားသခင်၏ထာ၀ရနိုင်ငံတော် (ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယေရှုပြင်ဆင်သော “နေရာ”)
အထက်က ပြထားပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း (“တရားစီရင်တော်မူသော အချိန်” ကိုဖတ်ပါ) ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၇ တွင်လည်း ထိုအင်ပါယာ များကို အစဉ်အတိုင်းပုရောဖက်ပြုထားသည်။
ဗာဗုလုန်နိုင်ငံ
မေဒိ-ပေရသိနိုင်ငံ
ဟေလသနိုင်ငံ
ရောမနိုင်ငံ
ဘုရားသခင်၏ထာ၀ရနိုင်ငံတော် (ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယေရှုပြင်ဆင်
သော “နေရာ”)
ဤပုရောဖက်ပြုချက်နှစ်ခုစလုံးတွင် ရှေးခေတ်ဟေလသနိုင်ငံပေါ်ထွန်း ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ “ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက် နိုင်သောနိုင်ငံ” ကိုတည်ထောင်ချိန်အထိ ကျန်ရှိနေသောနောက်ဆုံးမြေကြီး ဆိုင်ရာနိုင်ငံသည် ရောမနိုင်ငံဖြစ်သည် (ဒံယေလ၊ ၂း၄၄)။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သောရောမနိုင်ငံသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၁၅၀၀ က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ပုပ်ရဟန်း မင်းကြီး၏ ရောမအသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်တည်ထောင် သည့်အထိ ဤကမ္ဘာအဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
ကွဲပြားသောရုပ်ပုံများကိုအသုံးပြု၍ ဒံယေလ ၇ သည် ဒံယေလကျမ်း ၂ ထက်၊ ဤနိုင်ငံများ၏အကြောင်းကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ အထူး သဖြင့် နောက်ဆုံးနိုင်ငံဖြစ်သောရောမနိုင်ငံနှင့် အထူးသဖြင့် ရဟန်းမင်း၏ အပိုင်း ပါဝင်သည်။ ကံမကောင်းစွာဘဲ “ဘုရား၏သန့်ရှင်းသူတို့ကို ညှဉ်းဆဲ နှိပ်စက်” (ဒံ၊ ရး၂၅) ခြင်း သမိုင်းလည်းပါဝင်သည်။ ထို hနောက်၊ ရဟန်းမင်း၏ ရောမအသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ လူများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း အကြောင်းပါသော ထိုအခန်းငယ်တွင်၊ ရောမအသင်းတော်သည် “ကာလ အချိန်နှင့်ပညတ်တရားတို့ကို ပြောင်းလဲစေခြင်းငှာ ကြံစည်လိမ့်မည်” (ဒံ၊ ၇း၂၅) ကိုလည်း ကြိုတင်ဟောခဲ့သည်။ ကိုးကားချက်များကို သုံးသပ်ကြည့် လျှင် (“တတိယကောင်းကင်တမန်” ကိုဖတ်ပါ)၊ ရောမအသင်းတော် ပရိုတက် စတင့်နှင့် ကာသိုလိပ်တို့နှစ်ဖွဲ့စလုံးက ကျမ်းချက်အထောက်အထားမရှိဟု ဝန်ခံသည့်နေ့ တနင်္ဂနွေနေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုထား သည့် ဤအခန်းငယ်သည်အရေးပါသည်။
ဤကျမ်းပိုဒ်က “ကာလအချိန်နှင့်ပညတ်တရားတို့ကို ပြောင်းလဲစေ ခြင်းငှာ ကြံစည်လိမ့်မည်” ဟုဆိုသည်ကိုသတိပြုပါ။ စတုတ္ထပညတ်အပါအဝင် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်လက်ညှိုးတော်ဖြင့် ကျောက်ပြား၌ရေးထားသည်။ “သင်တို့သည် စည်းဝေးကြသောနေ့၌ ထာ၀ရ ဘုရားသည် တောင်ပေါ်မှာမီးထဲကမြွက်ဆိုတော်မူသောစကားတော်အလုံးစုံတို့ ကို လက်ညှိုးတော်ဖြင့်ရေးထားသော ကျောက်ပြားနှစ်ပြားတို့ကို ထာ၀ရဘုရား သည် ငါ့အားအပ်ပေးတော်မူ၏” (တရားဟော၊ ၉း၁၀ ထွက်မြောက်ရာ၊ ၃၁း၁၈ ကိုလည်းဖတ်ပါ)။ မြေကြီးဆိုင်ရာမည်သည့်အာဏာကမျှ ဤအရာကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။ ရောမအသင်းတော်သည် အချိန်နှင့်ပညတ်ကို “ပြောင်းလဲ ရန် ကြိုးစားမည်” ဟု New International Version (NIV) တွင်ဖတ်ရသည်။ ကြိုးစားခြင်းသည်လုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့်မတူပါ။
“ပညတ်တော်ကိုလွန်ကျူးခြင်း” (၁ယော၊ ၃း၄) ဟု အနက်ပြန်ဆို သည့်အပြစ်တရားအတွက်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ယေရှု၏အသေခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းကို သက်သေထူသည်။ ယေရှုသည် မသေရဘဲ (၁ကော၊ ၁၅း၃ ကိုဖတ်ပါ)၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များနှင့် လက်ခံရန်အတွက် ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲလိုက်မည် သို့မဟုတ် “ကွင်း၏ အလယ်တွင် ဂိုးတိုင်များကိုရွှေ့ပြောင်းခြင်း” သည် ပို၍မကောင်းသလော။ မှန်ပါသည်၊ ဥပုသ်နေ့ကို တစ်စုံတစ်ဦးမှပြောင်းလဲစေသည်ဟု ဆိုရုံမျှဖြင့်လည်း ကောင်း၊ လူအများစုသည် “ပြောင်းလဲသော” နေ့ကိုစောင့် ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဥပုသ်နေ့ကိုတနင်္ဂနွေနေ့အဖြစ်သို့ပြောင်း၍မရနိုင်ပါ။ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ဦး က ဆွဲငင်အားနိယာမကို ပြောင်းလဲသည်ဟုအခိုင်အမာဆို၍၊ လူအများစုသည် လည်း ထိုလှည့်ဖြားမှုကို ယုံကြည်ကြသော်လည်း ယခုတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသောအရာများသည် ပို၍နှေးကွေးသွားခြင်းမရှိသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။
တတိယကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားက အထူးသတိပေးသည့် သားရဲကိုးကွယ်မှုကို (ဗျာ၊ ၁၄း၉-၁၁) ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးသည် ကိုးကွယ်၍၊ “သားရဲ၏ရုပ်တုကို မကိုးကွယ်သောသူရှိသမျှတို့ကို သတ်ခြင်းငှာ ပြုနိုင်မည် အကြောင်း” (ဗျာ၊ ၁၃း၁၅) ပြုသောအခါ ဤပြောင်းလဲရန်ကြိုးပမ်းမှ သည် အလွန်လေးနက်လာမည်။ သို့တည်းမဟုတ်၊ သူတို့သည် “ကောင်းကင်၊ မြေ ကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေတွင်းတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်” (အခန်းငယ်၊ ၇) ကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည်။ သတ္တမနေ့ကိုအောက်မေ့ဖွယ်ရာအဖြစ် ဧဒင်ဥယျာဉ် ၌ပြုခဲ့သည်။ “ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည် ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်း စေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင်တော်မူသောလိုအမှုအရာ အလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏” (ကမ္ဘာ၊ ၂း၃)။ ထို့နောက် စတုတ္ထပညတ်၌ ဤသို့မော်ကွန်းတင်ခဲ့သည်။ “ထာ၀ရဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ အရပ်ရပ်၌ရှိသမျှ တို့ကို ခြောက်ရက်တွင်ဖန်ဆင်း၍ သတ္တမနေ့ရက်၌ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ထာ၀ရဘုရားသည် သတ္တမနေ့ရက်ကိုကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်း စေတော်မူ၏” (ထွက်၊ ၂ဝး၁၁)။
ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်မည်လော။ ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကိုးကွယ်မည်လော။ တစ်ခုမဟုတ်အခြားတစ်ခုကိုရွေးချယ်ရမည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးရှေ့တွင် ရွေးချယ်မှုကိုပြုရလိမ့်မည်။
အခန်းကြီး - ၂၆
သားရဲ၏တံဆိပ်လက်မှတ်
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ သည် ဟရောမအသင်းတော်] ၏ အတိတ်က ဘုရား သခင်၏ “သန့်ရှင်းသူတို့ကိုညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်”ခြင်း (ဒံ၊ ရး၂၅)၊ “သန့်ရှင်းသူ တို့ကိုစစ်တိုက်” ခြင်း (ဗျာ၊ ၁၃း၇) အပါအဝင်၊ ဒံယေလ၊ ၇ မှ တိုက်ရိုက် ပုံရိပ်များစွာကို ထပ်တလဲလဲဖော်ပြသည်။ ဤညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု သရုပ်ဖော် သည့် ထိုအခန်းငယ် (ဒံ၊ ရး၂၅) သည် ရောမအသင်းတော်၏ ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းမှုကိုလည်းဖော်ပြသည် (၎င်းသည် ကာလအချိန်နှင့် ပညတ်တရားတို့ကို ပြောင်းလဲစေခြင်းငှာကြံစည်လိမ့်မည်”)။ ထို့နောက်၊ (ဗျာ၊ ၁၃း၁-၉) တွင် ရောမအင်ပါယာကို သားရဲအဖြစ်သတ်မှတ် ထားသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့၌ ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာအရေးကိစ္စသည် (ဗျာ၊ ၁၃း၈၊၁၂-၁၅) တွင် အလျင်ဦးဆုံးပေါ်လာသည် (ဒံယေလ၊ ၂ နှင့် ဒံယေလ၊ ၇ တွင်၊ ရောမအသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ ထာ၀ရနိုင်ငံတော် မတည် ထောင်မီအချိန်အထိ မြေကြီးပေါ်တွင်အာဏာရှိသည်ကိုသတိရပါ)။ ဤသည် မှာ “သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တု” ကို မကိုးကွယ်ရန် သတိပေးသည့် တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကား (ဗျာ၊ ၁၄း၉၊၁၀) မတိုင်မီ၊ Yထမ ကောင်းကင်တမန်သည် သားရဲကပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသည့် စတုတ္ထပညတ်မှ “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့်စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်” (အခန်းငယ်၊ ၇) ဘုရားသခင်ကိုကိုးကွယ်ရန် လူများကိုအလျင်ခေါ် ဖိတ်သည်။
ထပ်ပြောပါမည်။ “ဖြေ။ ရောမအသင်းတော်သည် စနေနေ့မှ ဇာနင်္ဂနွေနေ့သို့ မြင့်မြတ်မှုကိုလွဲပြောင်းပေးသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စနေနေ့အစား တနင်္ဂနွေနေ့ကိုစောင့်ထိန်းကြသည်။” (Peter
Geiermann,
The Converts
Catechism of Catholic Doctrine
[Rockford, Ill.: Tan Books and Publishers, 1977], p.50).
ဤမှားယွင်းသောကိုးကွယ်ခြင်းကို သတိပေးပြီးနောက်တွင်၊ တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်၏ လူများကို “ဘုရား သခင်၏ ပညတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းကို လည်းကောင်း၊ စောင့်ရှောက်သေသန့်ရှင်းသူတို့သည် ဤအရာ၌သည်းခံ စရာအကြောင်းရှိ၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၁၂) ဟူ၍ပုံဖော်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအရေးကိစ္စသည် ပိုမို ရှင်းလင်းလာသည်။ သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သူများနှင့် တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်၍၊ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် “ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း” ကိုသာမက၊ “ဘုရားသခင်၏ပညတ်တို့ကို” စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် ပုံဖော်သည်။ ရောမ အသင်းတော်က ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် ပညတ်တည်းဟူသော “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော” (အခန်းငယ်၊ ၇) ကိုယ်တော်ကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်ညွှန်ပြသည့်ပညတ်ကို သူတို့ စောင့်ကြသည်။
ဖန်ဆင်းရှင်ကိုကိုးကွယ်သလော။ သို့မဟုတ် သားရဲနှင့်သူ၏ ရုပ်တု ကိုကိုးကွယ်သလော။ သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်းရှင်ယေရှုကို ကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာပြဿနာ(ယောဟန်၊ ၁း၁-၃။ ဟေဗြဲ၊ ၁း၁၊၂။ ၁ကော၊ ၈း၆။ ကောလောသဲ၊ ၁း၁၅-၁၇) တည်းဟူ သောဥပုသ်နေ့ သို့မဟုတ် တနင်္ဂနွေနေ့စောင့်ခြင်းသည် အပြင်ပန်းတွင် အမှန်တကယ်သိသာ ထင်ရှားနိုင်ပါသလား။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကိုကိုးကွယ်ကြသည်။ ဖန်ဆင်းရှင် (နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ရွေးနုတ်ရှင်) ဖြစ်သောကြောင့် သူသာလျှင်ကိုးကွယ်ထိုက်သူ ဖြစ် သည် (ဗျာ၊ ၅း၉)။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်နေခြင်းအတွက် ဖန်ဆင်းချိန် တွင် ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေသောသတ္တမနေ့ဥပုသ်ထက် အခြားသော အခြေခံကျသည့်အမှတ်သင်္ကေတမရှိတော့ပါ။ မြေကြီးပေါ်ရှိအာဏာသည် အခြေခံအကျဆုံးအမှတ်သင်္ကေတနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံအကျဆုံး ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သော သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကိုပြောင်းလဲ၊ လုယူရန်ကြိုးပမ်းမှု သည် ကိုယ်တော်အား ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်မှလည်းကောင်း၊ သူ၏တန်ခိုးကို အခြေခံအကျဆုံးအဆင့်မှလည်းကောင်း လုယူရန် ကြိုးပမ်းမှုပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည်ထက် ပို၍အခြေခံကျသည်မှာ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ၊ မြေကြီးပေါ်၌ဖြစ်စေ မည်သည့်အာဏာကမျှ သူ့ထံသို့မချဉ်းကပ်နိုင်ချေ။ ထို့အစား ၎င်းတို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ကိုယ် တော်၏ အခြေခံအမှတ်သင်္ကေတဆီသို့ တတ်နိုင်သမျှ နီးစပ်အောင် ချဉ်းကပ် ရန်သာဖြစ်သည်။
ခရစ်ယာန်ဘာသာအတွက် ဖန်ဆင်းရှင်အားကိုးကွယ်ခြင်းသည် မည်မျှ အခြေခံကျသနည်း။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အသက်တာ၏ ခုနစ်ပုံ တစ်ပုံ ကို အပတ်တိုင်းသတိရစေခြင်းအတွက် ၎င်းသည် အလွန်အခြေခံကျသော အမှန်တရားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သားရဲ (ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းသည့်အာဏာ) နှင့် သူ၏ရုပ်တုကိုကိုးကွယ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်း ရှင်အား ကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုသည် ကိုယ်တော်အား ဖန်ဆင်းရှင် အဖြစ်အောက်မေ့ရန် ဘုရားသခင်တည်ထောင်သည့်နေ့မှလွဲ၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှမြင်ရန်ခက်ခဲသည်။ ဤနေ့နှင့်ဆန့်ကျင်၍၊ သားရဲ အာဏာသည် အခြားနေ့ကိုတည်စေခဲ့သည်။
သို့သော် သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကိုစောင့်ခြင်းကြောင့် လူတို့အား အမှန် တကယ်သတ်ပါမည်လား။ သတ်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ လူ့ထုံးတမ်းစဉ်လာကို မြှင့်တင်သူများသည် သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကြောင့် သတ်လိုကြကြောင်း ခရစ်ဝင် ကျမ်းများကိုယ်တိုင်က ကျွန်ုပ်တို့အား ယင်းအတွက် ရှေ့ပြေးနိမိတ်ကို ပေးထား သည်။
ရှင်ယောဟန်ခရစ် ၉ တွင် ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့၌ မွေးဖွားချိန်မှ မျက်မမြင်တစ်ဦးကိုကုသပေးခဲ့သည်။ အကြီးကျယ်ဆုံးသော အံ့ဖွယ်အမှုဖြစ် ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ “အမိဝမ်းတွင်းကပင် မျက်စိကန်းသောသူကို မျက်စိမြင် စေခြင်းငှာ တတ်နိုင်သည်ကို ကမ္ဘာဦးမှစ၍မကြားစဖူး” (ယောဟန်၊ ၉း၃၂)။ ဘာသာရေးအာဏာပိုင်များက မည်သို့တုံ့ပြန်ခဲ့သနည်း။ “ထိုသူသည် ဥပုသ် မစောင့်။ ဘုရားသခင်စေလွှတ်တော်မူသောသူမဟုတ်ဟုဆိုကြ” (အခန်းငယ်၊ ၁၆) ကာ၊ သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကိုဖောက်ဖျက်သည်ဟု ယေရှုအားစွပ်စွဲကြသည်။ (သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဥပုသ်နေ့၌ အနာငြိမ်းစေခြင်းကို တားမြစ်ထားခြင်းမရှိ သကဲ့သို့၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင် တနင်္ဂနွေနေ့ကို သန့်ရှင်းသောနေ့အဖြစ် သတ် မှတ်ခြင်းလဲမရှိပါ။) လူ့ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၊ အထူးသဖြင့် စတုတ္ထပညတ်၏သတ္တမနေ့ဥပုသ်တို့ကြားတွင် ပဋိပက္ခတစ်ခုပေါ် ပေါက်လာခဲ့သည်။
“ထိုအရပ်မှကြွ၍ တရားဇရပ်သို့ဝင်တော်မူ၏။ လက်တစ်ဖက်သေ သောသူတစ်ယောက်ရှိသည်ဖြစ်၍၊ လူအချို့တို့က၊ ဥပုသ်နေ့၌ရောဂါကို ငြိမ်း စေအပ်သလောဟု ကိုယ်တော်၌အပြစ်တင်ခွင့်ကိုရှာ၍ မေးလျှောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ မိမိ၌သိုးတစ်ကောင်တည်းရှိ၍ ထိုသိုးသည် ဥပုသ်နေ့၌ တွင်းထဲသို့ကျလျှင်၊ မဆွဲမတင်ဘဲနေမည့်သူတစ်စုံတစ်ယောက်မျှ သင်တို့တွင် ရှိသလော။ လူသည် သိုးထက်အလွန်မြတ်ပေ၏။ ထိုကြောင့် ဥပုသ်နေ့၌ ကျေးဇူးပြုအပ်သည်ဟု ပြန်ပြောတော်မူပြီးမှ၊ ထိုသူအား၊ သင်၏လက်ကိုဆန့် လော့ဟုမိန့်တော်မူ၍၊ သူသည် မိမိလက်ကိုဆန့်လျှင် ထိုလက်သည် လက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ပကတိဖြစ်လေ၏” (မဿဲ၊ ၁၂း၉-၁၃)။
ဤအံ့ဩဖွယ်ရာဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖော်ပြချက်ကို ဘာသာ ရေးခေါင်းဆောင်များက မည်သို့တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသနည်း။ “ထိုအခါ ဖာရိရှဲတို့သည် ထွက်၍ ကိုယ်တော်ကို အဘယ်သို့ဖျက်ဆီးရအံ့နည်းဟု တိုင်ပင်ကြ၏” (အခန်းငယ်၊ ၁၄)။
ယေရှုကိုသတ်မလား။ သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကြောင့် သေဆုံးရမည်လား။ ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၅း၁-၁၆ တွင်၊ သတ္တမနေ့ဥပုသ်တွင် အခြားသော အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ကုသပြီးနောက်တွင် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များသည် “ထို အမှုကို ဥပုသ်နေ့၌ပြုတော်မူသောကြောင့်၊ ယုဒလူတို့သည် ယေရှုကို ညှဉ်းဆဲ ကြ၏။”
သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကြောင့် သတ်ချင်ကြမည်လော။ သတ္တမနေ့ဥပုသ် သို့မဟုတ် လူ့ထုံးတမ်းစဉ်လာကြောင့် သေဆုံးခြင်းလော။ အသေအချာ ဖြစ် သည်။ ဤဖြစ်ရပ်မှပြဿနာသည် နောက်ဆုံးသောကာလ၌ လောကီသား တို့ကြုံတွေ့ရမည့်အရာနှင့်မတူသော်လည်း၊ ၎င်းသည်လူသားဥပဒေ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ပညတ်ဖြစ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်အလွန်နီးစပ်မှုရှိသည်။ ဤကိစ္စ များတွင် အချေအတင်ငြင်းခုံနေသည့်အရာမှာ ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်ကို သာ ကျွန်ုပ်တို့ကိုးကွယ်ရမည့်အကြောင်း အခြေခံကျသည့် ပညတ်ဖြစ်သော ဥပုသ်ပညတ်မှတစ်ပါး အခြားအရာမဖြစ်နိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့်၊ “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း စောင့်ရှောက်သော” (ဗျာ၊ ၁၄း၁၂) သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော လူ့ထုံးတမ်းစဉ်လာ များကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ယေရှု၏အသက်တာတွင် ရှေ့ပြေး နိမိတ် များ၊ အရိပ်အမြွက်များကိုတွေ့ ရှိနိုင်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာ၏ သတ္တမနေ့ဥပုသ်အပေါ် ဗဟိုပြုသောသားရဲ၏ တံဆိပ်လက်မှတ်သည် နောက်ဆုံးသောကာလတွင် “ငွေရတတ်သောသူ၊ ဆင်း ရဲသောသူ၊ ကျွန်ခံရသောသူ၊ လွတ်သောသူ၊ အကြီးအငယ်ရှိသမျှတို့သည် လက်ယာလက်၌ဖြစ်စေ၊ နဖူး၌ဖြစ်စေ၊ တံဆိပ်လက်မှတ်ကိုခံစေခြင်းငှာလည်း ကောင်း၊ ထိုတံဆိပ်လက်မှတ်တည်းဟူသော သားရဲ၏ နာမဖြစ်စေ၊ နာမ၏ အရေအတွက်ဖြစ်စေ၊ တစ်ခုခုကိုမခံသော သူတစ်ယောက်မျှ မရောင်းမဝယ် စေခြင်းငှာလည်းကောင်း စီရင်” (ဗျာ၊ ၁၃း၁၆၊၁၇) သောလူသားတို့၏ ဓလေ့ ထုံးတမ်းဖြစ်သည့် ပထမနေ့ဥပုသ်နှင့် မည်သို့အံကိုက်မှုရှိသနည်း။
ရာစုနှစ်များစွာအတွင်း “လက်ယာလက်၌ဖြစ်စေ၊ နဖူး၌ဖြစ်စေ၊ တံဆိပ် လက်မှတ်ကိုခံခြင်း” ၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့်ပတ်သက်၍ ထင်ကြေးပေးမှုများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ထင်ကြေးပေးမှုများသာဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက် ထပ်ထုတ်ဖော်ရန် ကျန်နေသေးသည်။ သို့သော်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို အနက် ပြန်ဆိုရန် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် သော့ချက်ရှိသည်ဟူသော နိယာမ အပေါ်၊ ဤနေရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းက ပြောနေသည့် အရိပ်အယောင်များကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ ရှိနိုင်သည်။
ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကတိထားရာပြည်သို့မဝင်မီတွင်၊ မှား ယွင်း သောကိုးကွယ်မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏မိန့်မှာချက်များဖြစ်သည့် ကိုယ်တော် ၏ပညတ်တော်များကိုလိုက်နာရန် မောရှေက သူတို့ကိုအကြိမ်ကြိမ်သတိပေးခဲ့ သည်။ ထို့နောက်သူက၊ “သို့ဖြစ်၍ ငါဟောပြောသောဤစကားကို စိတ်နှလုံး၌ သွင်းထား၍၊ လက်၌လက္ခဏာသက်သေဖို့ရာလည်းကောင်း၊ မျက်စိကြားမှာ သင်းကျစ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ချည်ထားရကြမည်” (တရားဟော၊ ၁၁း၁၈) ဟုပြောခဲ့သည်။
သူ၏စကားများကို သူတို့၏လက်နှင့်မျက်လုံးကြားတွင် မည်သို့ ချည် နှောင်ထားရမည်ကို အတိအကျမသိနိုင်ပါ (ယနေ့ဘာသာရေးဂျူးများ၏ အလေ့အကျင့်ဖြစ်သော “အန်ငူငည” ခေါ် မောရှေရေးသောကျမ်း ၅ ကျမ်းမှ ကျမ်းချက်များကိုရေးထားသည့် သားရေစာလိပ်များကိုလိပ်၍ ဆောင်ခြင်း သည် အနက်ပြန်ဆိုမှုတစ်ခုဖြစ်သည်)။ သို့သော် သူတို့သည် ဤစကား များဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို “စိတ်နှလုံး၌သွင်းထား” ရမည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိသူတို့သည် ၎င်းကို လက်ကိုင်ထားကြရသည်။ ၎င်းသည် အကျင့်၊ လုပ်ရပ်တို့ကိုပုံဆောင် သည်။ ဦးခေါင်း၌ သိမ်းထားခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သိရှိခြင်းကို ပုံဆောင်သည်။ ရှေးဣသရေလနိုင်ငံတွင် ဤအရာကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ခဲ့ သည်ကိုလည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံးသောကာလတွင် ဤ “လက်ယာလက်၌ ဖြစ်စေ၊ နဖူး၌ဖြစ်စေ၊ တံဆိပ်လက်မှတ်ကို” မည်သို့ခံသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အတိအကျမသိနိုင်သော်လည်း၊ သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သူတို့နှင့် “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စောင့် ရှောက်” သောသူတို့အကြားတွင် ခွဲခြားသိမြင်စေမည့် အပြင်ပန်းပုံနိမိတ် လက္ခဏာတချို့ ရှိလိမ့်မည်။
(မှတ်ထားရန်၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် အရေးကိစ္စများ ပေါ် ပေါက်လာသည့်အခါမှသာ ဤအမှတ်အသားသည် အသက်ဝင်လာမည်။ ထို့ကြောင့်၊ ယခုတနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်နေကြသူများသည် “သားရဲ၏တံဆိပ် လက်မှတ်” မရရှိကြသေးပါ။)
နောက်ဆုံးမေးခွန်းမှာ ဤသို့သောအရာသည် မည်သို့ဖြစ်ပျက်နိုင် သနည်း။ အဖြေမှာ၊ ကျွန်ုပ်တို့မသိပါ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းက ကျွန်ုပ်တို့အ မည်သည့် အရာဖြစ်ပျက်မည်ကို ပြောပြသော်လည်း၊ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ပြောမပြချေ။ သို့သော် အကယ်၍ ဃဥဠှီု-၁၉ ကပ်ရောဂါသည် ကျွန်ုပ်တို့အား တစ်စုံ တစ်ရာကိုသွန်သင်ပေးပါလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် သိသိသာသာ၊ လျင်မြန်စွာ၊ အန္တရာယ်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ကို သိနိုင်သည်။ အကယ်၍ ၂၀၁၉ ခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် လူများအား ၂၀၂၀ ခုနှစ် တွင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများ (lockdowns,
quarantines, face masks, သန်းနှင့်ချီရောဂါကူးစက်မှု) ကို အများစုသည် ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပါ။ COVID - 19 ပြီးနောက်၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ “သားရဲ၏ တံဆိပ်လက်မှတ်” သတိပေးခြင်းအပါအဝင်၊ မျှော်လင့်မထားသည့် အရာများ ပင်လျှင်၊ မည်သည့်အရာမဆိုဖြစ်ပွားနိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့သတိပြုသင့်သည်။
အခန်းကြီး - ၂၇
သန့်ရှင်းသူတို့၏သည်းခံခြင်း
ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားသည် “ထာ၀ရဧဝံဂေလိ တရား” (ဗျာ၊ ၁၄း၆) နှင့်စတင်ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်က “ဘုရား သခင်၏ပညတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ စောင့်ရှောက်သောသန့်ရှင်းသူတို့သည် ဤအရာ၌ သည်းခံစရာအကြောင်း ရှိ၏” (အခန်းငယ်၊ ၁၂) ဟူ၍ အဆုံးသတ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်း (“ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်း”) နှင့်နာခံမှု (“ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တို့ကိုစောင့်ရှောက်”) တို့သည် ဧဝံဂေလိတရားမဟုတ်ပါက၊ “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ဟူသည် အဘယ်နည်း။
“ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း” ၏ တိကျသောအဓိပ္ပာယ်ကို ငြင်းခုံဆွေးနွေး ကြသည်။ ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ဤမြေကြီးပေါ်တွင်ရှိစဉ် အခါက ယေရှု ပြသခဲ့သောယုံကြည်ခြင်းကို ရောင်ပြန်ဟပ်စေခြင်း၊ သို့မဟုတ် ယုံကြည်သူများ သည် ယေရှု၌ထားရှိသော ယုံကြည်ခြင်းလော။ မည်သည့် အရာပင်ဖြစ်စေ၊ သမ္မာကျမ်းစာကဤသို့ဆိုသည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ယုံကြည်ခြင်းအား ဖြင့်အသက်ရှင်လိမ့်မည်” (ဂလာတိ၊ ၃း၁၁)။
ယုံကြည်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမည်သို့နည်း။
အာကာသ၊ အချိန်၊ ရုပ်ဝတ္ထုနှင့် စွမ်းအင်စသည်ပါဝင်သည့် စကြ၀ဠာ ကို ဖန်ဆင်းသောတန်ခိုးရှင်သည် နှိမ့်ချ၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ တစ်ဦးကဲ့သို့ဖြစ်လာ ပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များအတွက် မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခဲ့သည်ကို တွေးတောဆင်ခြင်ပါ။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အသေခံခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ် များအတွက်ပေးဆပ်ရန် တစ်နည်းနည်းဖြင့်မလုံလောက်သည့်အလား ဤအရာ ကို ကျွန်ုပ်တို့ ထည့်ဖြည့်စွက်မည်လော။ သင်မည်မျှ ဆိုးရွားနေပါစေ၊ ကိုယ် တော်၏အသေခံခြင်းသည် သင့်အတွက် လုံလောက်ပေသည်။ “သားတော် သည်လည်း ခပ်သိမ်းသောအရာမဖြစ်မီဖြစ်တော်မူ၍ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ သည် တန်ခိုးတော်အားဖြင့် သာတည်ကြ၏ (ကောလောသဲ၊ ၁း၁၇)။ (မည်သို့ ပင်ကျွန်ုပ်တို့နားလည်သည်ဖြစ်စေ) “ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်း” တည်းဟူသော ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်၊ သင်သည် သင်၏ ကိုယ်စားကိုယ်တော်၏ အသေခံခြင်း ကို ယခုတွင်အဆိုပြု၍၊ သင်ဘယ်သောအခါမျှ အပြစ်မရှိသကဲ့သို့ သင်၏ ဖန်ဆင်းရှင်ရှေ့တွင် စုံလင်စွာရပ်တည်နိုင်ပါသည်။
“ဘုရားသခင်၏ပညတ်တို့” သည် အဘယ်ပညတ်နည်း။ ၎င်းသည် ၁၀ ပါးရှိသည်။ ဗျာဒိတ်၊ ၁၄း၁၂ အပြင်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ၎င်းတို့ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားပါသော ရူပါရုံ မတိုင်မီအချိန်လေးတွင်၊ (ဗျာ၊ ၁၁း၁၉) ၌ ဤသို့ဖတ်ရသည်။ “တစ်ဖန် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်ကိုဖွင့်ထား၍၊ ဗိမာန်တော်ထဲမှာ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ထင်ရှားလေ၏။” “ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်” သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို သိမ်းဆည်းထား သည့်နေရာဖြစ်သည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ပညတ်တော်အတိအကျလည်း ပေါ်လာသည်။ ဘုရားသခင်ကိုကိုးကွယ်ရန် ကြွေးကြော်သော ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား (ဗျာ၊ ၁၄း၇) သည် ပထမပညတ်တော် (ထွက်၊ ၂ဝး၁-၃) ကို တိုက်ရိုက်ရည်ညွှန်းပြီး၊ (ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ ခဲ့ရသည့်အတိုင်း) ဤသတင်းစကား သည် စတုတ္ထပညတ်မှ စကားလုံးများကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုသည်။ တတိယ ကောင်းကင်တမန်သည် ရုပ်တု (သားရဲ၏ရုပ်တု) ကို မကိုးကွယ်ရန် သတိပေး တားမြစ်သည့် ဒုတိယပညတ်ကိုညွှန်ပြသည် (ထွက်၊ ၂ဝး၄-၆)။ တစ်ချိန်တည်း တွင် လူသတ်မှု၊ ခိုးမှုနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုအားလုံးကို (ဗျာ၊ ၉း၂၀၊၂၁) တစ်ခုတည်းကလွှမ်းခြုံသည်။ သားရဲ၏တံဆိပ်လက်မှတ်ကို ဖော်ပြ သည့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ မတိုင်မီနောက်ဆုံးအခန်းငယ် (ဗျာ၊ ၁၂း၁၇) သည် ဘုရားသခင်၏လူများကိုသရုပ်ဖော်သည်။ “နဂါးသည် မိန်းမကိုအငြိုးထား၏။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တို့ကိုကျင့်၍ ယေရှု၏ သက်သေခံတော်မူချက်ကို စွဲလမ်းသောသူတည်းဟူသော ထိုမိန်းမ၌ကြွင်းသော အမျိုးအနွယ်ကို စစ်တိုက် ခြင်းငှာသွား၏။” သို့ဖြစ်၍၊ နောက်ဆုံးသော ကာလတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော လူတို့သည် သူ၏ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် နှစ်ကြိမ်တိုင် (ဗျာ၊ ၁၂း၁၇၊ ၁၄း၁၂) ပုံဖော် ထားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ပုံမဖော်ရမည်နည်း။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ၎င်း၏အနှစ် ၃၀ အထက်တန်းကျောင်း ပြန်လည်တွေ့ဆုံပွဲသို့သွားခဲ့သည်။ သူပြန်လာပြီးနောက် သူ၏ သူငယ်ချင်း ဟောင်းများ အဘယ်မျှရှုပ်ပွနေကြသည်ကိုတွေးရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင်၊ “လူတွေ သာပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို လိုက်နာကြမယ်ဆိုရင် သူတို့ဘ၀တွေဟာ ဘယ် လောက်တောင် ကောင်းသွားမလဲ”ဟူသော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ လူတိုင်းသည် ပညတ်တချို့ကိုပဲစောင့်ထိန်းခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကမ္ဘာသည် မည်သို့ ဖြစ်မည်ကိုမြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ဆဋ္ဌမပညတ် (လူ့အသက်ကိုမသတ်နှင့်)၊ သတ္တမပညတ် (သူ့မယားကိုမပြစ်မှားနှင့်)၊ အဋ္ဌမပညတ် (သူ့ဥစ္စာကို မခိုးနှင့်)၊ နှင့် န၀မပညတ် (မုသားဝါဒကိုမသုံးနှင့်) တို့ကို မည်သူမျှမချိုးဖောက်ပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့တည်ရှိနေမှုသည် လက်ရှိအခြေအနေနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် နိဗ္ဗာန်ဖြစ်ပေ လိမ့်မည်။
တွေးခေါ်စမ်းသပ်ချက်။ သင်သည် မည်သည့်နိုင်ငံတွင် နေထိုင်ပြီး မိသားစုကိုပျိုးထောင်မည်နည်း။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို လူတိုင်းလိုက်နာ သည့် နိုင်ငံလော သို့မဟုတ် မည်သူကမျှမလိုက်နာသောနိုင်ငံလော။ ဤအဖြေ တစ်ခုတည်းက ကျွန်ုပ်အတွက် “ဘုရားသခင်၏ပညတ်တို့” သည် မည်မျှ အကျိုးရှိကြောင်းကိုဖော်ပြသည်။
“ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ၏သတင်းကောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ် ကိုဖုံးအုပ်ထားသည့် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကိုင်စွဲထားသော “ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း” တည်းဟူသော ထိုယုံကြည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကိုင်စွဲထား၍၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကိုစင်ကြယ် စေကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောင်းလဲစေသောယုံကြည်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ “လူမည် သည်ကား၊ ခရစ်တော်၌ရှိလျှင် အသစ်ပြုပြင်သော သတ္တဝါဖြစ်၏။ ဟောင်း သောအရာတို့သည်ပြောင်းလဲ၍ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် အသစ်ဖြစ်ကြ ပြီ” (၂ကော၊ ၅း၁၇)။
ကျွန်ုပ်တို့အားနာခံရန်နှင့် အောင်မြင်ရန်တန်ခိုး၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ရန် အစွမ်းသတ္တိကိုပေးရန် ကြိမ်ဖန်များစွာ ကတိပြုထားသည်။
“လူ၌ဖြစ်တတ်သော စုံစမ်းနှောင့်ရှက်ခြင်းကိုသာ သင်တို့သည်ခံရကြ ၏။ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ သင်တို့ မခံနိုင် သောစုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကို သင်တို့၌ရောက်စိမ့်သောငှါ အခွင့်ပေးတော် မမူ။ သင်တို့သည်ခံနိုင်မည်အကြောင်း စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းအရာနှင့်တကွ၊ ထွက်မြောက်သောလမ်းကိုလည်း စီရင်ပြုပြင်တော်မူလိမ့်မည်” (၁ ကော ၁ဝး၁၃)။ ။
“ဘုရားသခင်၏ သားဖြစ်သောသူမည်သည်ကား၊ လောကကို အောင် တတ်၏။ လောကကို အောင်ခြင်းအကြောင်းမူကား၊ ငါတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း ပေတည်း” (၁ ယော ၅း၄)။
“ငါ့ကိုခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံစေတော်မူသော ခရစ်တော်အားဖြင့် ခပ်သိမ်း သောအမှုတို့ကို ငါတတ်စွမ်းနိုင်၏” (ဖိလိပ္ပိ ၄း၁၃)။
“ငါတို့၏လူဟောင်းသည် ထိုသခင်နှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေသတ်ခြင်းကိုခံပြီဟု ငါတို့သိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် နောက်မှအပြစ်တရား၏ အစေကို မခံစေခြင်းငှါ၊ အပြစ်တရား၏ ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးမည်အကြောင်းတည်း” (ရောမ ၆း၆)။
“ထိမိ၍လဲခြင်းနှင့်ကင်းလွတ်စေမည်အကြောင်း သင်တို့ကို စောင့် ရှောက်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ အပြစ်မရှိဘဲ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံလျက် ရှိသောသင်တို့ကို ဘုန်းအသရေတော်ရှေ့၌ ဆက်သခြင်းငှါလည်းကောင်း တတ်နိုင်တော်မူသောသူတည်း” (ယုဒ ၂၄)။
မှန်ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ရဲ့ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သူ့ရဲ့ ပညတ်တို့ကိုပြီးပြည့်စုံစွာပင် စောင့်ရှောက်နိုင်ပါသည်။ ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် အတွက်မူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းတို့ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် မစောင့်ထိန်းနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့်ကယ်တင်ခြင်းသည် ပညတ်တရားအားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်း အားဖြင့်ဖြစ်သည်။ ပညတ်တရား၏အကျင့်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား မဖြောင့်မတ် စေနိုင်သောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ပညတ်တရား၏ အကျင့်မရှိဘဲ ယုံကြည် ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ရောက်တတ်သည်” (ရောမ ၃း၂၈)။ ပညတ် တရား၏အကျင့်သည် ဖြောင့်မတ်စေနိုင်လျှင် ယေရှုသည် အဘယ်ကြောင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို မရှောင်လွဲခဲ့သနည်း။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် မြေကြီး ပေါ်သို့ကြွလာ၍၊ မည်ကဲ့သို့နာခံရမည်ကိုပြသပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွ ခဲ့သနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပုံနမူနာပေးရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အစားထိုးရန်လည်း လိုအပ်သောကြောင့် သူသည်လက်ဝါး ကပ်တိုင်ပေါ်တွင်အသေခံပြီး ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို ချိုးဖောက်ပြီး သောကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပြစ်ဒဏ်ကိုသူကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့သည်။ “ငါတို့သည် အပြစ်ရှိစဉ်ပင်၊ ခရစ်တော်သည်ငါတို့အတွက်ကြောင့် အသေခံတော်မူသည် ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်သည် ငါ့တို့ကို အဘယ်မျှလောက်ချစ်တော်မူသည်ကို ငါတို့ အားထင်ရှားစွာပြတော်မူ၏” (ရောမ ၅း၈)။ လက်ဝါးကပ်တိုင် တစ်ခုတည်းက ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လူသားတို့လုပ်ဆောင်မှု၏ အချည်းအနှီး ဖြစ်ခြင်းကို ပြသသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကယ်တင်ခံရန် လိုအပ်သည်မဟုတ်လော။ ဤကမ္ဘာ ကြီးသည် အလွန်ဆိုးရွားနေပြီး၊ ဆိုးသထက်ဆိုးလာလိမ့်မည်။ ဒံယေလက “လူမျိုးတစ်စုံတစ်မျိုးမျှဖြစ်သည်ကာလမှစ၍ ထိုကာလတိုင်အောင်၊ မဖြစ်စဖူး သောဆင်းရဲဒုက္ခကပ်ကာလသည် ရောက်လိမ့်မည်” (ဒံယေလ ၁၂း၁) ဟု သတိပေးသည်။ သို့သော်၊ အစပိုင်းတွင် အခြေအနေများပိုဆိုးလာသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ကူးနိုင်သမျှထက် ပိုကောင်းလာမည်။ “ကြည့်ရှုလော့။ မိုး ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်ကို ငါဖန်ဆင်းမည်။ အရင်မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုမအောက်မေ့ရ။ နှလုံးမမှတ်မိရ” (ဟေရှာယ ၆၅း၁၇)။ “ယခု ရှိသမျှသောအရာတို့သည်ပျက်ရသော်လည်း၊ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားတည်နေရာ မိုးကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်ကို ငါတို့သည် ကတိတော်နှင့်အညီ မျှော် လင့်ကြ၏” (၂ပေ ၃း၁၃)။ “ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်ကိုလည်း ငါမြင် ၏။ အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား၊ ရှေးကောင်းကင်နှင့်ရှေးမြေကြီးသည် ရွေ့သွား ကြပြီ” (ဗျာဒိတ် ၂၁း၁)။ “ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏မျက်စိ၌ မျက်ရည်ရှိသမျှ တို့ကိုသုတ်တော်မူမည်။ နောက်တစ်ဖန်သေဘေးမရှိရ။ စိတ်မသညည်းတွား ခြင်း၊ အော်ဟစ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းခြင်းလည်းမရှိရ။ အကြောင်းမူကား၊ ရှေးဖြစ်ဘူး သောအရာတို့သည် ရွေ့သွားကြပြီ” (အခန်းငယ် ၄)။
သေခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာခြင်းမရှိတော့သည့်နိုင်ငံလော။ သေခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာခြင်းတို့ကိုသာသိသော ကျွန်ုပ်တို့သည် မှန်းဆ၍မရနိုင်ချေ။ ဤနေရာတွင် မည်သည့်အခါမျှ ရှိမနေသင့်သော “ရှေးဖြစ်ဖူးသောအရာ” တို့ သည် ကွယ်ပျောက်သွား၍၊ အသစ်သောတည်ရှိမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ထာ၀ရဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအရာသည် “ ရှေးကပ်ကာလမရောက်မီ” (၂တိ ၁၉) က ဖေါ်ထုတ်ခဲ့သော “ထာ၀ရဧဝံဂေလိတရား” ကတိပြုထားသည့်အချက် ဖြစ် သည်။ ဤဖြစ်တည်မှုအသစ်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကား က နောက်ဆုံးတွင်ညွှန်ပြနေသည့်အရာဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ပုရောဖက်များ အိပ်မက်မက်သောအကြောင်းအရာ၊ ရူပါရုံမြင်သော အကြောင်းအရာ၊ ဟော ပြောသော အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ၎င်းသည် ယေရှု အသေခံရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ “မိမိစိတ်ဝိညာဉ်ခံရသော ဝေဒနာ ၏အကျိုးကို မိမိမြင်၍အားရလိမ့်မည်” (ဟေရှာယ ၅၃း၁၁)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း” တည်းဟူသောယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လုပ်ဆောင်၊ နေထိုင် အသက်ရှင်လျက်ရှိနေစဉ်၊ ပုရောဖက်၏ ရူပါရုံထဲမှ လူများကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်တစ်နေ့တွင် အောက်ပါအတိုင်းကြွေးကြော်လိမ့်မည်။
“ထိုကာလ၌ကြည့်ရှုလော့။ ဤအရှင်ကား၊ ငါတို့မျှော်လင့်သော၊ ငါတို့ ၏ဘုရားသခင်တည်း။ ငါတို့ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။ ဤအရှင်ကား၊ ငါတို့မျှော်လင့် သောထာ၀ရဘုရားတည်း။ ကယ်တင်တော်မူခြင်း ကျေးဇူး ကြောင့်၊ ငါတို့သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကြကုန်အံ့ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်” (ဟေရှာယ ၂၅း၉)။