ထာဝရအသက်အတွက် သင်၏စရိုက်လက္ခဏာကို ယခုပင် တည်ဆောက်ခြင်း | 3ABN ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဉ်
မင်္ဂလာပါ။
3ABN ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဉ်မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်ုပ်က ဂျွန် လိုမာကန်း (John Loma Kang) ဖြစ်ပါတယ်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အချိန်ပေးပါဝင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ယနေ့တင်ဆက်မည့် သတင်းစကားဟာ အလွန်စဉ်းစားဆင်ခြင်စရာကောင်းပြီး အချိန်အခါနှင့်လည်း အလွန်သင့်လျော်တဲ့ သတင်းစကားတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်ုပ်ယုံကြည်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီနေ့တရားဟောချက်ရဲ့ ခေါင်းစဉ်က “အချိန်ယူရသည်” ဖြစ်လို့ပါပဲ။ သင်ကြားလိုက်ရတာ မှန်ပါတယ်။ အချိန်ယူရပါတယ်။
ဒါကြောင့် အချိန်ရဲ့အဓိပ္ပာယ်၊ အချိန်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲ၊ အချိန်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ နေ့ရက်တွေ၊ အခိုက်အတန့်တွေ၊ နှစ်တွေ၊ အသက်တာတွေနဲ့ ဘယ်လိုသက်ဆိုင်သလဲ၊ အချိန်က ကျွန်ုပ်တို့ကို အသုံးချသွားစေမယ့်အစား ကျွန်ုပ်တို့က အချိန်ကို ဘယ်လိုအသုံးချနိုင်မလဲဆိုတာကို သိရှိနိုင်ဖို့ ဒီတစ်နာရီမပြည့်တဲ့ အချိန်ကာလလေးကို ကျွန်ုပ်တို့နဲ့အတူ ကုန်ဆုံးပေးကြပါလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။
ရှေ့ဆက်မသွားခင် ဘုရားသခင်ရဲ့ လမ်းပြမှုကို တောင်းခံကြရအောင်။ ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ ဦးညွှတ်ဆုတောင်းကြပါစို့။
ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဖဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသော အချိန်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်၏စိတ်နှလုံးကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တော်ယူဆောင်တော်မူပြီး သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဤအတွေးအခေါ်များကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေတော်မူပါ။ သို့မှသာ ကိုယ်တော်၏နာမတော်သည် ဘုန်းအသရေထင်ရှားစေပါမည်။ ယေရှု၏နာမတော်အားဖြင့် ဆုတောင်းပါ၏။ အာမင်။
ကျွန်ုပ်သည် ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀၊ အငယ် ၁၂ မှ စတင်ပါမည်။ ဤကျမ်းချက်ကို သင်တို့ ကြားဖူးပြီးသားဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်ုပ်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ဆွေးနွေးမယ့် အကြောင်းအရာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀၊ အငယ် ၁၂ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါဝိဒ်က ဘယ်လိုရေးသားထားသလဲဆိုတာ ကြည့်ကြပါစို့။
“အကျွန်ုပ်တို့သည် ပညာရှိသောစိတ်နှလုံးကို ရနိုင်မည်အကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏နေ့ရက်တို့ကို ရေတွက်တတ်စေခြင်းငှာ သွန်သင်တော်မူပါ။”
အချိန်နှင့် တန်ဖိုးဆိုတာ မကြာခဏဆိုသလို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေတတ်ပါတယ်။
ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို သေချာနားထောင်ကြည့်ပါ။
အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ အဖိုးအိုတစ်ဦးက သူ့မြေးကို အိပ်ရာဘေးသို့ ခေါ်လိုက်ပြီး ပြောပါတယ်။
“မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို မင်းကိုပေးချင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ဘေးဘီဘင်အဖိုးက ငါ့အဖိုးကို ပေးခဲ့တယ်။ ငါ့အဖိုးက ငါ့အဖေကို ပေးခဲ့တယ်။ အခုတော့ ငါက မင်းရဲ့အဖိုးဖြစ်လာပြီ။ ဒီပစ္စည်းကို မင်းဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးချင်တယ်” လို့ ပြောပါတယ်။
မြေးဖြစ်သူက
“အဲဒါ ဘာပစ္စည်းလဲ” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
အဖိုးက အဲဒီပစ္စည်းကို ထုတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ အဲဒါက အချိန်တိုင်းကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ယနေ့ခေတ်မှာတော့ အဲဒါကို နာရီလို့ ခေါ်ကြပေမဲ့ အဖိုးကတော့ အချိန်တိုင်းကိရိယာလို့ ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။
အဖိုးက “ဒီပစ္စည်းဟာ အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့တန်ဖိုးကို သိချင်ရင် ရတနာဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို သွားပြကြည့်ပါ” လို့ ပြောပါတယ်။
ဒါနဲ့ မြေးဖြစ်သူက ရတနာဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ယူသွားပြခဲ့ပါတယ်။ ရတနာဆိုင်ရှင်က ကြည့်ပြီး “ဒီနာရီအတွက် ဒေါ်လာ ၁၀၀ ပေးမယ်” လို့ ပြောပါတယ်။
ဒါနဲ့ လူငယ်လေးက အိမ်ပြန်လာပြီး သူ့အဖိုးကို ပြောပါတယ်။
“အဖိုး၊ ရတနာဆိုင်ရှင်က ဒီနာရီအတွက် ဒေါ်လာ ၁၀၀ ပဲ ပေးနိုင်မယ်လို့ ပြောတယ်” လို့ ဆိုပါတယ်။
အဖိုးက “ဒီလောက်ပဲလား။ ဒါဆို အပေါင်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ယူသွားကြည့်ပါဦး” လို့ ပြောပါတယ်။
ဒါနဲ့ သူက အနီးအနားက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းတွေနဲ့ အထွေထွေပစ္စည်းတွေ ရောင်းဝယ်တဲ့ အပေါင်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို သွားခဲ့ပါတယ်။ ဆိုင်ထဲမှာ စီဘီရေဒီယိုတွေ၊ ရုပ်မြင်သံကြားစက်တွေ၊ ဂစ်တာတွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်။
သူက
ကောင်တာနောက်ကလူကို နာရီပြလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီလူက နာရီကို သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက် “ခြစ်ရာတွေရှိနေလို့ ဒေါ်လာ ၂၀ ပဲ ပေးနိုင်မယ်” လို့ ပြောပါတယ်။
ဒါနဲ့ သူက အိမ်ပြန်လာပြီး အဖိုးကို ပြောပြပါတယ်။
“အဖိုးရေ၊ ရတနာဆိုင်ထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်။ အပေါင်ဆိုင်ကလူက ဒီနာရီမှာ ခြစ်ရာတွေရှိလို့ ဒေါ်လာ ၂၀ ပဲ ပေးနိုင်မယ်လို့ ပြောတယ်” လို့ ဆိုပါတယ်။
အဖိုးက “ဒါဆို ဒေသခံပြတိုက်ကို ယူသွားပြပါဦး” လို့ ပြောပါတယ်။
ဒါနဲ့ သူက ဒေသခံပြတိုက်ကို ယူသွားခဲ့ပါတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ လူငယ်လေးဟာ စိတ်ပျက်နေပါပြီ။ ဒီပစ္စည်းရဲ့တန်ဖိုးက တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာ ပိုပိုပြီး ကျဆင်းလာတယ်လို့ သူထင်နေပါတယ်။ ပြတိုက်ကို သွားပြလို့ ဘာများထူးခြားလာမှာလဲလို့လည်း စဉ်းစားနေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမျှော်လင့်မထားတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ပြတိုက်မှူးက အဲဒီနာရီကို ကြည့်ပြီးနောက် “ဒီအချိန်တိုင်းကိရိယာအတွက် ဒေါ်လာ ၃၇၅,၀၀၀ ပေးပါမယ်။ ဒါ့အပြင် တန်ဖိုးကြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ပြတိုက်အတွင်းရှိ ပြခန်းတစ်ခုမှာ ပြသထားချင်ပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။
လူငယ်လေးက အိမ်ပြန်ပြီး အဖိုးကို ပြောပါတယ်။
“အဖိုးရေ၊ အဖိုးယုံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနာရီအတွက် ဒေါ်လာ ၃၇၅,၀၀၀ ကမ်းလှမ်းခံခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်သင့်သလဲ” လို့ မေးပါတယ်။
ကျွန်ုပ်သာ အဲဒီလူငယ်လေးရဲ့ နေရာမှာဆိုရင် ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောပြခိုင်းစရာမလိုပါဘူး။
အဲဒီအခါ အဖိုးက အရေးကြီးတဲ့အချက်နှစ်ချက်ကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။
ပထမဆုံးအချက်က အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ သူက ဒီလိုပြောပါတယ်။
“မင်းရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးကို မမြင်နိုင်တဲ့လူတွေနဲ့ အချိန်ကုန်မခံနဲ့။ ရတနာဆိုင်၊ အပေါင်ဆိုင်လိုမျိုး နေရာတွေမှာပဲ မနေပါနဲ့။ မင်းရဲ့တကယ့်တန်ဖိုးကို မမြင်နိုင်တဲ့သူတွေနဲ့ အပေါင်းအသင်းမလုပ်နဲ့။”
ဒုတိယအချက်ကတော့ အချိန်အကြောင်းဖြစ်ပါတယ်။
“အချိန်ကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချတဲ့အခါ မင်းရဲ့တန်ဖိုးကို ပိုမိုတိုးပွားစေတယ်။ အချိန်ကို ပညာရှိစွာ အသုံးပြုတဲ့အခါ မင်းရဲ့တန်ဖိုးဟာ ပိုမိုမြင့်မားလာတယ်” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ အချိန်ဆိုတာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဖိုးတန်ဆုံးသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပါတယ်။
အသက်တာဟာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာတဲ့အခါ အချိန်ဟာ အရှားပါးဆုံးစိန်ထက်တောင် ပိုပြီးလိုချင်တောင့်တစရာ ဖြစ်လာပါတယ်။
စမ်းသပ်မှုတွေက ကျွန်ုပ်တို့ကို စိန်ခေါ်လာတဲ့အခါ အချိန်ဟာ အသန့်စင်ဆုံးရွှေထက်တောင် ပိုတန်ဖိုးရှိလာပါတယ်။
အသက်တာက ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြင်းထန်ဆုံး ထိုးနှက်လာတဲ့အခါ အချိန်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှာ ရှိနေစေချင်ကြပါတယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီလိုပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။
“အချိန်ဆိုတာ အမှန်တကယ် အရေးကြီးတဲ့အရာတွေကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသပေးနိုင်တဲ့ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်။”
အချိန်ဟာ ကြီးမြတ်တဲ့ ဆရာတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
ပညာရှိရှောလမုန်က ဒေသနာကျမ်း အခန်းကြီး ၃၊ အငယ် ၁ မှာ အောက်ပါအတိုင်း ပြောထားပါတယ်။ ပညာရှိသူ ဘာပြောခဲ့သလဲဆိုတာ သေချာနားထောင်ကြည့်ပါ။
“အရာခပ်သိမ်းတို့အဘို့ အချိန်ရှိ၏။ မိုဃ်းကောင်းကင်အောက်၌ အမှုအရာအမျိုးမျိုးတို့သည် မိမိတို့အချိန်နှင့်အညီ ဖြစ်တတ်ကြ၏။”
သူပြောခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။
ထို့နောက် သူက အချိန်ကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ဆက်လက်ဖော်ပြထားပါတယ်။ မွေးဖွားရသောအချိန်၊ သေရသောအချိန်၊ စုသိမ်းရသောအချိန်၊ စွန့်ပစ်ရသောအချိန် စသည်ဖြင့် ဖော်ပြထားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက ဒီကျမ်းချက်ကို ကျွန်ုပ်ပထမဆုံးဖတ်ခဲ့စဉ်က နားလည်ခဲ့တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အရာခပ်သိမ်းဟာ အချိန်ယူရတယ်ဆိုတာပါပဲ။ ဒါလည်း မှန်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် အရာခပ်သိမ်းတိုင်းမှာ သက်ဆိုင်ရာအချိန်တစ်ခုစီ ရှိတယ်ဆိုတာလည်း မှန်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ယခု ကျွန်ုပ်နားလည်လာတဲ့ အဓိပ္ပာယ်အသစ်ကတော့ အရာခပ်သိမ်းဟာ အချိန်ယူရတယ်ဆိုတာပါပဲ။
ကြည့်ပါ။ တရားဒေသနာတစ်ခု မွေးဖွားလာဖို့တောင် အချိန်ယူရပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ အချိန်အတွင်း ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးဟာ နောက်ဆုံးမှာ အသီးအနှံတစ်ခုကို ဖြစ်ထွန်းစေပါလိမ့်မယ်။
သင်ဟာ မကောင်းမှုမျိုးစေ့တွေကို ကြဲပြီး အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ အဲဒီမျိုးစေ့တွေကို ဆက်လက်ပြုစုပျိုးထောင်မယ်ဆိုရင် မကောင်းမှုရဲ့ အသီးအနှံတွေကို ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။
သင်ဟာ ကောင်းမြတ်ခြင်းနဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းမျိုးစေ့တွေကို ကြဲမယ်ဆိုရင် အချိန်တန်တဲ့အခါ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ ကောင်းမြတ်ခြင်းရဲ့ အသီးအနှံတွေကို ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ဒီအကြောင်းအရာကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းခွဲပြီး တင်ပြသွားပါမယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အချိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ မှတ်သားစရာအချက်သုံးချက်ကို ချန်ထားပေးခဲ့ပါမယ်။
ကျွန်ုပ်အနှစ်သက်ဆုံး စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်ရဲ့ ကိုးကားချက်အချို့ကိုလည်း ကြည့်ရှုသွားကြပါမယ်။ ထို့နောက် ဒီသတင်းစကားကို စုစည်းပြီး “အချိန်ယူရသည်” ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာဟာ ဘာကြောင့် အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ သတင်းစကားဖြစ်သလဲဆိုတာကို ဖော်ပြသွားပါမယ်။
ယခု
မကောင်းသောဘက်မှ စတင်ကြည့်ကြရအောင်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကောင်းသောဘက်နဲ့ အဆုံးသတ်ပါမယ်။
ပထမအချက်၊ ဆိုးညစ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ အချိန်ယူရတယ်။
သင်ကြားလိုက်ရတာ မှန်ပါတယ်။ စာတန်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို မကောင်းမှုလုပ်ဆောင်တတ်သူများဖြစ်လာစေရန် အချိန်ကို အသုံးပြုပြီး ပုံသွင်းနေပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယနေ့ကမ္ဘာကြီးမှာ သင့်အချိန်ကို ခိုးယူတဲ့၊ သင့်အချိန်ကို လုယူတဲ့၊ သင့်အချိန်ကို တောင်းဆိုတဲ့၊ သင့်အချိန်ကို အလဟဿကုန်ဆုံးစေတဲ့ ကိရိယာတွေကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်လာကြတာဖြစ်ပါတယ်။
သင်မသိလိုက်ခင်မှာပဲ လူမှုကွန်ရက်တွေ၊ အင်တာနက်တွေ၊ အချိန်ကုန်စေတဲ့ အခြားကိရိယာတွေမှာ နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အဖိုးတန်အချိန်တွေဟာ အသက်ရှူသံတစ်ချက်စီနဲ့အမျှ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားနေပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ “အဲဒီအချိန်တွေအားလုံး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” လို့ မေးမိကြပါတယ်။
စာတန်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို သူ့ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာအတိုင်း ပုံသွင်းဖို့ အချိန်ကို အသုံးပြုနေပါတယ်။
စဉ်းစားကြည့်ပါ။ မည်သူမျှ မကောင်းမှုတစ်ခုတည်းကို လုပ်ဆောင်ရုံနဲ့ ဆိုးညစ်သူတစ်ဦး ဖြစ်မလာပါဘူး။ အဲဒါဟာ မကောင်းတဲ့အတွေးတစ်ခုနောက် မကောင်းတဲ့အတွေးတစ်ခု၊ မကောင်းတဲ့အပြုအမူတစ်ခုနောက် မကောင်းတဲ့အပြုအမူတစ်ခု ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
သူတို့ဟာ မကောင်းမှုလုပ်ဆောင်ဖို့ အတွေးကို လက်ခံလိုက်ကြတယ်။ ထို့နောက် အဲဒီအတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒီအတွေးကို ဆက်လက်စဉ်းစားပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်လာကြတဲ့အခါ အဲဒီအရာဟာ သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာတဲ့အရာဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာကြပါတယ်။
ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။
အစပိုင်းမှာ စိတ်ထဲမှာ စတင်ခဲ့တဲ့အရာဟာ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ စရိုက်လက္ခဏာအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ပါတယ်။
စိတ်ထဲမှာ စတင်ခဲ့တဲ့အရာဟာ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် စရိုက်လက္ခဏာဖြစ်လာပါတယ်။
မည်သူမျှ အကျင့်ပျက်သူတစ်ဦးအဖြစ် တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ မဖြစ်လာပါဘူး။ အဲဒါဟာ ကာမဂုဏ်ဆိုင်ရာ တပ်မက်တဲ့အတွေးတစ်ခုနောက် တစ်ခု ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူတို့ဟာ အဲဒီအကျင့်ပျက်တဲ့ အပြုအမူတွေကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လာကြပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့အရာတွေဟာ သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာပါတယ်။
အစပိုင်းမှာ စိတ်ထဲမှာ စတင်ခဲ့တဲ့အရာဟာ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါတယ်။
မည်သူမျှ သူခိုးတစ်ဦးအဖြစ် တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ မဖြစ်လာပါဘူး။
အချို့ကလေးတွေဟာ အိမ်မှာ ကြီးပြင်းလာစဉ်ကတည်းက အံဆွဲပေါ်မှာ တင်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ယူတတ်လာကြတယ်။ မိခင်ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက ပိုက်ဆံတွေကို ယူတတ်လာကြတယ်။ ဖခင်ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက ပိုက်ဆံတွေကို ယူတတ်လာကြတယ်။ ကျောင်းမှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ပစ္စည်းကို ခိုးယူတတ်လာကြတယ်။ ဆရာ၊ ဆရာမရဲ့ စားပွဲပေါ်မှာရှိတဲ့ ကိုယ်နဲ့မသက်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ယူတတ်လာကြတယ်။
အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ အဲဒီအပြုအမူတွေဟာ ဆက်လက်တည်ရှိနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယခုအခါ ပိုတန်ဖိုးကြီးတဲ့၊ ပိုပြီးဈေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူလာကြပါတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာတော့ သူတစ်ပါးရဲ့အိမ်တွေ၊ သူတစ်ပါးရဲ့ကားတွေထဲက ပစ္စည်းတွေကိုပါ ခိုးယူလာကြပါတယ်။
သင်မသိလိုက်ခင်မှာပဲ သူခိုးဖြစ်လာခြင်းဟာ သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်မှုသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာတဲ့အရာ ဖြစ်သွားပါတယ်။
စိတ်ထဲမှာ စတင်ခဲ့တဲ့အရာဟာ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ စရိုက်လက္ခဏာအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီဖြစ်ရပ်တိုင်းမှာ အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်ရဲ့ အားပေးတိုက်တွန်းချက်ကတော့ သင်ဘယ်အရာနဲ့ အချိန်ကုန်ဆုံးနေသလဲဆိုတာကို သတိထားပါ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ စိတ်ထဲမှာ စတင်ခဲ့တဲ့အရာဟာ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ မကောင်းမှုဖြစ်ပါက စိတ်ထဲမှစတင်ပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းမိုးသွားပါလိမ့်မယ်။
အဲဒါဟာ သင်ဘယ်လိုတွေးခေါ်တယ်ဆိုတာသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သင်ဘယ်လိုလူစားမျိုး ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။
“ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူသော အဖဘုရား” စာအုပ် စာမျက်နှာ ၂၄၃၊ ပထမအပိုဒ်မှ ကိုးကားချက်ကို ကြည့်ကြပါစို့။ အလွန်အားကောင်းတဲ့ ကိုးကားချက်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
“ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ မိန်းမဖြစ်စေ လူတစ်ဦး၏စိတ်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ခြင်းအခြေအနေမှ ယုတ်ညံ့ခြင်း၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်ခြင်းအခြေအနေသို့ ခဏချင်း ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိပါ။ ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခံရသူများကို လူ့သဘာဝမှ ဘုရားသဘာဝသို့ ပြောင်းလဲရန်ဖြစ်စေ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ သို့မဟုတ် စာတန်ဆန်သူများဖြစ်လာစေရန် ယုတ်ညံ့ပျက်စီးစေရန်ဖြစ်စေ အချိန်ယူရသည်။ ကြည့်ရှုဆင်ခြင်သောအရာနှင့်အညီ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြောင်းလဲလာကြသည်။”
အတိအကျ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာပါ။ အချိန်ယူရပါတယ်။
သင်တို့ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတဲ့အရာတွေကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဒါကြောင့် သင့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆန်းစစ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဘယ်အရာတွေက သင့်ရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်နေသလဲ။ ဘယ်အရာတွေက သင့်ကို ခေါ်ဆောင်နေသလဲဆိုတာ ရှာဖွေပါ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခါက ဒီလိုပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။
“အသံရှိတဲ့အရာတစ်ခုကို စွဲလမ်းသွားတဲ့အခါ အဲဒီအရာက သင့်ကို ခေါ်နေတတ်တယ်။”
ဒါကြောင့် သင်ဘယ်အရာကို အာရုံစိုက်ပေးနေသလဲဆိုတာ သတိထားပါ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သင်အမြဲတမ်း အလျှော့ပေးလိုက်လျောနေတဲ့အရာဟာ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ မလွဲမသွေ သင့်ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာကို ဖြစ်ပေါ်စေပါလိမ့်မယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ ဒါဟာ အမှန်တရားပါပဲ။ အချိန်ယူရပါတယ်။
သင်ဘယ်လို အချိန်ကုန်ဆုံးနေသလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။
စာတန်ဟာ ဂျူးခေါင်းဆောင်တွေကို သူ့ဘက်က သစ္စာခံသူတွေဖြစ်လာစေဖို့ အချိန်ကို အသုံးပြုပြီး ပုံသွင်းခဲ့ပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ ဂျူးခေါင်းဆောင်တွေကို သူတို့လိုအပ်တဲ့ သမ္မာတရားအားလုံး ပေးသနားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့မှာ မှန်ကန်တဲ့ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရာနေ့ ရှိခဲ့ပါတယ်။ မှန်ကန်တဲ့ အစားအသောက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတွေကို သိရှိခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က တိုင်းနိုင်ငံတွေမှာရှိတဲ့ လူမျိုးတွေ ဘယ်တုန်းကမှ မသိရှိခဲ့ဖူးတဲ့ သမ္မာတရားတွေကိုလည်း နားလည်ထားခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ယေရှုက သူတို့ရဲ့ယုံကြည်ချက်တွေတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာလည်း အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။
ဒါကြောင့် သင်ဟာ မှန်ကန်တဲ့ ယုံကြည်ချက်စနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ပါတယ်။ ကျမ်းစာအကြောင်း နားလည်သိရှိမှုအားလုံးကိုလည်း ရရှိထားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာတွေက သင့်အသက်တာကို ဘယ်လိုသက်ရောက်စေသလဲဆိုတာကလည်း အရေးကြီးပါတယ်။
သင့်စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေရှိသလဲဆိုတာတင်မကဘဲ သင့်စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့အရာတွေက သင့်အသက်တာကို ဘယ်လိုအကျိုးသက်ရောက်စေသလဲဆိုတာလည်း အရေးကြီးပါတယ်။
ဒါဟာ
အချိန်ယူရတဲ့အကြောင်းရင်းဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယေရှုက ဂျူးခေါင်းဆောင်တွေကို အောက်ပါစကားတွေ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ယောဟန် အခန်းကြီး ၄၊ အငယ် ၂၃ နှင့် ၂၄ ကို ကြည့်ကြပါစို့။ ယေရှုရဲ့ဆိုလိုရင်းက ဘာလဲဆိုတာကို ဒီကျမ်းချက်က ဖော်ပြနေပါတယ်။
“သို့သော်လည်း စစ်မှန်သောကိုးကွယ်သူတို့သည် ခမည်းတော်ကို ဝိညာဉ်နှင့်လည်းကောင်း၊ သစ္စာနှင့်လည်းကောင်း ကိုးကွယ်ရမည့်အချိန်ကာလသည် ရောက်လာသည်သာမက ယခုပင်ရောက်လျက်ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ခမည်းတော်သည် ထိုသို့ကိုးကွယ်သောသူတို့ကို အလိုရှိတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်သောသူတို့သည် ဝိညာဉ်နှင့်လည်းကောင်း၊ သစ္စာနှင့်လည်းကောင်း ကိုးကွယ်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”
ဒီနေရာမှာ စကားလုံးတွေရဲ့ ဆက်စပ်မှုကို သတိပြုပါ။
“ဝိညာဉ်နှင့် သစ္စာတရား၌ ကိုးကွယ်ရမည်” လို့ ယေရှုက ပြောခဲ့ပါတယ်။
“ကိုးကွယ်သင့်တယ်” လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ “ကိုးကွယ်ရမည်” လို့ ပြောခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒါကို အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းကြည့်ကြရအောင်။
“ဝိညာဉ်နှင့် ကိုးကွယ်ခြင်း” ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ကျမ်းစာမှာ ဝိညာဉ်နှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းအကြောင်း ပြောတဲ့အခါ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ပြသခြင်း၊ နားမလည်နိုင်တဲ့ ဆူညံသံတွေ ပြုလုပ်ခြင်းကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ယနေ့ကမ္ဘာကြီးက ကျွန်ုပ်တို့ကို ထင်မြင်စေချင်သလို “အို၊ ငါ ဝိညာဉ်တော်၌ ရှိနေတယ်” ဆိုတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
ဝိညာဉ်တော်ဟာ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့အရာ၊ နားမလည်နိုင်တဲ့အရာတွေကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ဘယ်တော့မှ ဦးဆောင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အကြောင်းကတော့ ၁ ကောရိန္သု အခန်းကြီး ၁၄ မှာ ဘုရားသခင်သည် ရှုပ်ထွေးခြင်း၏အရှင် မဟုတ်ကြောင်း ကျမ်းစာက ပြောထားလို့ပါပဲ။
ဒါကြောင့် သင်ကိုးကွယ်နေတဲ့ နေရာမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေရှိနေပြီး လူတွေက ကျမ်းစာအရ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အသံတွေကိုသာ ပြုလုပ်နေကြတယ်ဆိုရင် အဲဒါဟာ ဝိညာဉ်တော်၌ ကိုးကွယ်ခြင်း မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါဆိုရင် ကျမ်းစာက ဝိညာဉ်တော်၌ ကိုးကွယ်ခြင်းကို ဘယ်လိုဆိုလိုတာလဲ။
ဂလာတိ အခန်းကြီး ၅၊ အငယ် ၂၂ နှင့် ၂၃ ကို သတိပြုကြည့်ပါ။ တမန်တော်ပေါလုက ဝိညာဉ်တော်၌ ကိုးကွယ်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြထားပါတယ်။
သူက
ဒီလိုပြောပါတယ်။
“ဝိညာဉ်တော်၏အသီးမူကား ချစ်ခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ သူတစ်ပါးကို သည်းခံခြင်း၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ကာမဂုဏ်ကို ချုပ်တည်းခြင်း ဖြစ်သတည်း။ ထိုသို့သောအကျင့်ကို အဘယ်တရားမျှ မဆီးတား။”
အဲဒါကို မြင်လိုက်ကြသလား။
ဂလာတိ အခန်းကြီး ၅၊ အငယ် ၂၂ နှင့် ၂၃ ဖြစ်ပါတယ်။
တမန်တော်ပေါလုက သင်ဟာ အလွန်ကြင်နာလွန်းလို့ အပြစ်ရှိသူဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုပါတယ်။ အလွန်ကောင်းမြတ်လွန်းလို့ ထောင်ကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အလွန်သစ္စာရှိခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ကိုယ့်အသက်တာကို ကောင်းစွာထိန်းချုပ်ခြင်းတို့ကြောင့်လည်း အရေးယူခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒီအရာတွေကို တားမြစ်တဲ့ ပညတ်တရား မရှိပါဘူး။
ခရစ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွန်အားပေးသလောက် ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ကြင်နာနိုင်ပါတယ်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့နိုင်ပါတယ်။ စိတ်ရှည်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဂျူးခေါင်းဆောင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ယုံကြည်ချက်တွေကို လက်ခံထားကြပေမဲ့ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ကို သူတို့အသက်တာထဲမှာ လုပ်ဆောင်ခွင့် မပေးခဲ့ကြပါဘူး။
ဒါကြောင့် ယေရှုက လုကာ အခန်းကြီး ၁၃၊ အငယ် ၇ မှာ အောက်ပါအတိုင်း ပြောခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။
ယေရှုက ဂျူးလူမျိုးတွေရဲ့အသက်တာကို ကြည့်ပြီး ဒီလိုပြောခဲ့ပါတယ်။
“သုံးနှစ်ပတ်လုံး ငါသည် ဤသင်္ဘောသဖန်းပင်၌ အသီးကိုရှာခြင်းငှာ လာသော်လည်း တစ်ခုမျှမတွေ့။”
ဘယ်နှစ်နှစ်လဲ။ သုံးနှစ်ပါ။
အဲဒီစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ။
ယေရှုရဲ့ အမှုတော်ဆောင်ကာလဟာ သုံးနှစ်ခွဲ ကြာမြင့်ခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်တော်ကြွလာတဲ့အခါ ပထမဦးစွာ ဣသရေလအမျိုးအနွယ်ထဲက ပျောက်လွင့်သောသိုးများထံ ကြွလာခဲ့ပါတယ်။
ကိုယ်တော်ရဲ့ အမှုတော်ဆောင်ကာလပြီးဆုံးသည့်တိုင်အောင်လည်း “ပထမဦးစွာ ပျောက်လွင့်သောသိုးများထံ သွားကြလော့” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏အမှုတော်နှင့် ဝိညာဉ်တော်၏လုပ်ဆောင်မှုအားဖြင့် ရာစုနှစ်များစွာ ပုံသွင်းခံခဲ့ရတဲ့ လူမျိုးတွေဖြစ်ကြပါတယ်။
သူတို့ဟာ ယုံကြည်ချက်စနစ်ကို လက်ခံထားကြပေမဲ့ ခရစ်တော်ကို လက်မခံခဲ့ကြပါဘူး။
ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ ယေရှုက အချိန်နဲ့ အချိန်ကို မှားယွင်းစွာ အသုံးပြုခြင်းက ဂျူးခေါင်းဆောင်တွေအပေါ် ဘယ်လိုအကျိုးသက်ရောက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ပါတယ်။
ယောဟန် အခန်းကြီး ၈၊ အငယ် ၄၄ ကို ကြည့်ကြပါစို့။ ခရစ်တော်၏နှုတ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့စကားတွေဖြစ်ပါတယ်။
“သင်တို့သည် သင်တို့၏အဘတည်းဟူသော မာရ်နတ်မှဆင်းသက်ကြ၏။ သင်တို့အဘ၏အလိုဆန္ဒကိုလည်း ကျင့်လိုကြ၏။ ထိုသူသည် ရှေးဦးစွာကပင် လူအသက်ကို သတ်သောသူဖြစ်၏။ သစ္စာတရား၌ မတည်မနေ။ အကြောင်းမူကား ထိုသူ၌ သစ္စာတရားမရှိ။ မုသာစကားကို ပြောသောအခါ မိမိပကတိအတိုင်း ပြောတတ်၏။ မုသာစကားကို ပြောသောသူဖြစ်၏။ မုသာ၏အဘလည်း ဖြစ်၏။”
မိတ်ဆွေတို့၊ သင့်ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာ ဘယ်နေရာကနေ ပုံသွင်းတည်ဆောက်ခံနေရသလဲဆိုတာကို အချိန်က ဖော်ပြပေးပါတယ်။
သင်ဟာ မှားယွင်းတဲ့အပင်နဲ့ ဆက်စပ်နေမယ်ဆိုရင် သင့်ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာဟာ အောက်ဘက်ကို ကျဆင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ ယေရှုဖြစ်တဲ့အပင်နဲ့ ဆက်စပ်နေမယ်ဆိုရင် သင့်ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာဟာ အထက်ဘက်ကို တိုးတက်လာပါလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အဓိကအချက်က ဘာလဲ။ အချိန်ယူရပါတယ်။
အချိန်ယူရရုံသာမက ရိတ်သိမ်းခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမဟာလည်း မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူး။
အချိန်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ နိယာမတစ်ခု ရှိပါတယ်။
ဂလာတိ အခန်းကြီး ၆၊ အငယ် ၇ ကို သတိပြုကြည့်ပါ။ ဒီနိယာမဟာ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲပါဘူး။
တမန်တော်ပေါလုက ဒီလိုပြောပါတယ်။
“အလွန်လှည့်ဖြားခြင်းကို မခံကြနှင့်။ ဘုရားသခင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို မခံ။ လူသည် မျိုးစေ့ကြဲသည်အတိုင်း အသီးအနှံကို ရိတ်ရလိမ့်မည်။”
သတိပြုမိကြသလား။
ကျွန်ုပ်နဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ဇနီးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ် မြောက်ပိုင်းဒေသမှာ နေထိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။ သူမဟာ နာပါချိုင့်ဝှမ်းမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အလွန်လှပတဲ့ နာပါချိုင့်ဝှမ်းဖြစ်ပါတယ်။ နေရာတိုင်းမှာ စပျစ်ခြံတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
တစ်နှစ်တာရဲ့ ဘယ်အချိန်ကာလဖြစ်သလဲဆိုတာကို စပျစ်ခြံတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ စပျစ်ခြံတွေဟာ အလွန်ခြောက်သွေ့ပြီး အသီးတွေ အားလုံး ရိတ်သိမ်းပြီးသားဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေမှာတော့ စပျစ်ပင်တွေဟာ အညွန့်သစ်တွေ ထွက်လာပြီး အရောင်အသွေးတွေ တောက်ပလှပနေတတ်ပါတယ်။
အဲဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ စပျစ်ခြံတွေကြားထဲမှာ စက်ဘီးစီးပြီး လည်ပတ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။
ရိတ်သိမ်းချိန် နီးလာပြီ၊ စိုက်ပျိုးချိန် ရောက်လာပြီဆိုတာကို မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ လယ်ကွင်းတွေထဲမှာ အလုပ်သမားတွေ အလုပ်များနေကြတာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။
အဓိကအချက်ကတော့ သူတို့ဟာ အစိမ်းရောင်စပျစ်သီးတွေကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြတယ်ဆိုရင် အစိမ်းရောင်စပျစ်သီးတွေကို ရိတ်သိမ်းရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အနီရောင်စပျစ်သီးတွေကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြတယ်ဆိုရင် အနီရောင်စပျစ်သီးတွေကို ရိတ်သိမ်းရမှာဖြစ်ပါတယ်။
သင်ကြဲခဲ့တဲ့ မျိုးစေ့ဟာ ရိတ်သိမ်းချိန်မှာ အသီးအနှံကို ထုတ်ပေးပါလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ကျမ်းစာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလှည့်ဖြားကြဖို့ ပြောထားတာဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ဟာ ဘတ်စကက်ဘောကစားရတာကို နှစ်သက်သူတစ်ယောက်ပါ။ မကြာသေးခင်က အမေရိကန်နိုင်ငံရဲ့ အမျိုးသားဘတ်စကက်ဘောအသင်းမှာ လူသိများတဲ့ ကစားသမားတစ်ဦးရှိပါတယ်။ သူ့နာမည်က လီဘရွန်ဂျိမ်းစ် (LeBron James) ဖြစ်ပါတယ်။
သူယုံကြည်တဲ့အရာအားလုံး၊ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဘဝမှာ လုပ်ဆောင်တဲ့အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်ထောက်ခံတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဥပမာအတွက် သတိပြုစရာအချက်တစ်ခုကို တင်ပြချင်ပါတယ်။
သူဟာ
၂၀၀၃ ခုနှစ်မှာ အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်နဲ့ အမျိုးသားဘတ်စကက်ဘောအသင်းထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။
အမျိုးသားဘတ်စကက်ဘောအသင်းသမိုင်းမှာ အမှတ်အများဆုံးရရှိတဲ့ ကစားသမားဖြစ်လာဖို့ သူ့အတွက် နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာမြင့်ခဲ့ပါတယ်။
နှစ်ပေါင်း ၂၀ ပါ။
ကျွန်ုပ် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
သူစတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်က လူသိနည်းတဲ့ ကစားသမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယနေ့မှာတော့ ဘတ်စကက်ဘောလောကမှာ လူတိုင်းနီးပါး သူ့နာမည်ကို သိကြပါတယ်။
သူဟာ
ယခင်က အမျိုးသားဘတ်စကက်ဘောအသင်းသမိုင်းမှာ အမှတ်အများဆုံးရရှိသူဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာကျော် ကာရင် အဗ္ဒူလ်ဂျာဘာ (Kareem Abdul-Jabbar) ကို
ကျော်ဖြတ်ပြီး အဲဒီဂုဏ်ထူးဆောင်မှတ်တမ်းကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်က ဒီဥပမာကို ဘာကြောင့် အသုံးပြုခဲ့တာလဲ။
သူ့အတွက် နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာမြင့်ခဲ့လို့ပါပဲ။
အချိန်ယူရပါတယ်။
နောက်ပြီး မိုက်ကယ်ဂျော်ဒန် (Michael Jordan) အကြောင်းလည်း ပြောကြရအောင်။
မိုက်ကယ်ဂျော်ဒန်အကြောင်းကို သင်တို့ကြားဖူးကြမှာပါ။ လူတိုင်းနီးပါး သူ့ကို သိကြပါတယ်။
မိုက်ကယ်ဂျော်ဒန်ဟာ ၁၉၈၄ ခုနှစ်မှာ အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ်နဲ့ အမျိုးသားဘတ်စကက်ဘောအသင်းထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာ ချန်ပီယံဆုခြောက်ကြိမ် ရရှိဖို့ သူ့အတွက် ၁၅ နှစ်ကြာမြင့်ခဲ့ပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာ လူတွေက “ကျွန်ုပ်လည်း မိုက်လို ဖြစ်ချင်တယ်” လို့ ပြောလာကြပါတယ်။
လူတွေဟာ သူ့ကို အတုယူလာကြပါတယ်။ သူဟာ အမျိုးသားဘတ်စကက်ဘောအသင်းမှာ ကစားသမားကောင်းတစ်ဦးဆိုတာ ဘယ်လိုပုံစံရှိသလဲဆိုတဲ့ စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
လူတွေဟာ သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို တုပဖို့ ကြိုးစားလာကြပါတယ်။ သူစီးတဲ့ဖိနပ်တွေကို ဝယ်စီးလာကြပါတယ်။ သူနဲ့ဆက်စပ်နေတဲ့ “အဲဒါကို လုပ်လိုက်စမ်းပါ” ဆိုတဲ့ စကားကိုတောင် အသုံးပြုလာကြပါတယ်။
မြင်ကြရဲ့လား။ သူ ဘတ်စကက်ဘော စကစားခါစမှာ လူတွေက သူ့ကို အထင်ကြီးလေးစားခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။
သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုကို တည်ဆောက်ဖို့ အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။ သူလုပ်ဆောင်တဲ့အရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လာဖို့ အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။
အောင်မြင်မှုတွေဟာ အချိန်ယူရပါတယ်။
မိုက်ကယ်ဂျော်ဒန်အတွက်လည်း အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။ သူဟာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
သူ ဘတ်စကက်ဘောကစားရာမှာ ဘယ်လိုအရည်အချင်းကောင်းလာခဲ့သလဲဆိုတာကို အင်တာဗျူးတစ်ခုမှာ မေးမြန်းခဲ့တဲ့အခါ သူပြောခဲ့တဲ့စကားကို နားထောင်ကြည့်ပါ။
မိုက်ကယ်ဂျော်ဒန်က အင်တာဗျူးတစ်ခုမှာ ဒီလိုပြောခဲ့ပါတယ်။
“ကျွန်ုပ်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက အခြေခံအချက်တွေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။”
ဒါဟာ
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ခရစ်ယာန်အသက်တာနဲ့ ခရစ်ယာန်စရိုက်လက္ခဏာ တည်ဆောက်ခြင်းမှာလည်း အသုံးချနိုင်တဲ့ အခြေခံမူတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
သင်ယုံကြည်တဲ့အရာကို သိရှိပါ။ သင့်ယုံကြည်ခြင်းရဲ့ အခြေခံအချက်တွေကို နားလည်ပါ။
သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်မှာ အခြေခံယုံကြည်ချက် ၂၈ ချက် ရှိပါတယ်။
သင်ဟာ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ အဲဒီအခြေခံယုံကြည်ချက် ၂၈ ချက်ကို သင်သိပါသလား။
သိတယ်ဆိုရင် အဲဒီအခြေခံယုံကြည်ချက်တွေကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ။
သူပြောခဲ့တဲ့ ပထမအချက်က အဲဒါပါပဲ။
နောက်တစ်ချက်ကတော့ နေ့စဉ်လေ့ကျင့်ပါ။
မိတ်ဆွေတို့၊ ဒီအချက်ဟာ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။
သင်ဟာ ခရစ်တော်နှင့်တူတဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်ဖို့ နေ့စဉ်လေ့ကျင့်နေပါသလား။
ဒါမှမဟုတ် ဘုရားကျောင်းတက်တဲ့အချိန်၊ သင်နှစ်သက်တဲ့လူတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အချိန်တွေမှာပဲ ခရစ်တော်နှင့်တူတဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်ဖို့ လေ့ကျင့်နေပါသလား။
အဲဒီလိုသာ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သင့်ဥယျာဉ်ထဲမှာ ပေါင်းပင်တွေ ရှိနေပါတယ်။ ခရစ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အဖိုးတန်အသီးအနှံတွေကို သင် မစိုက်ပျိုးနိုင်သေးပါဘူး။
သင်ဟာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို နေ့စဉ်လေ့ကျင့်နေမယ်ဆိုရင် သင့်ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးလာမှုဟာ ယေရှုမျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ထင်ဟပ်လာပါလိမ့်မယ်။
နောက်တစ်ချက်အနေနဲ့ သူက “လူတွေကို ကိုယ့်စိတ်ထဲ ဝင်ရောက်လွှမ်းမိုးခွင့် မပေးပါနဲ့” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ဒီအချက်ဟာ အံ့ဩစရာကောင်းပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဘဝတစ်ချိန်ချိန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးဟာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကြရပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကုန်ဆုံးသွားစေတဲ့အထိ စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးတတ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ဂျော်ဒန်က ဒီလိုပြောခဲ့ပါတယ်။
“ကျွန်ုပ်ဟာ ဘောလုံးပစ်လွှတ်ရာမျဉ်းမှာ ရပ်နေတဲ့အချိန်၊ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဘောလုံးပစ်ဖို့ အလှည့်ကျတဲ့အချိန်၊ ပွဲပြီးဖို့ ငါးစက္ကန့်ပဲ ကျန်တော့တဲ့အချိန်တွေမှာ ကျွန်ုပ်က အိမ်ကွင်းမဟုတ်တဲ့ ကွင်းတစ်ခုမှာ ကစားနေရင်တောင် ပရိသတ်တွေက ကျွန်ုပ်ကို အာရုံပျက်စေဖို့ တတ်နိုင်သမျှ ဆူညံသံတွေ ပြုလုပ်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ ပွဲကို အနိုင်ရခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက လူတွေကို ကျွန်ုပ်ရဲ့စိတ်ထဲ ဝင်ရောက်လွှမ်းမိုးခွင့် မပေးခဲ့လို့ပါပဲ။”
ကြည့်ပါ။ သင်ဟာ ကြီးထွားတိုးတက်နေပြီး သင့်အသက်တာကို တည်ဆောက်နေတဲ့အချိန်မှာ လူတွေက သင့်ကို လမ်းကြောင်းလွဲစေဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်မယ်ဆိုရင် သင်ဟာ ခရစ်တော်ယေရှု၌ ဘုရားသခင်၏ အထက်က ခေါ်တော်မူခြင်းအတွက် ဆုကို ရယူဖို့ ပန်းတိုင်သို့ ပြေးနေသူမျိုး မဟုတ်သေးပါဘူး။
သင်ဟာ အချိန်ကို ကိုယ့်မိတ်ဆွေဖြစ်လာစေခြင်း မရှိသေးပါဘူး။ အချိန်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမယ်ဆိုတာ မသိသေးတဲ့အရာတစ်ခုအဖြစ် ခွင့်ပြုထားဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
နောက်ဆုံးတစ်ချက်လည်း သူပြောခဲ့ပါသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမယ်ဆိုတာ သိရှိဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကြောက်ရွံ့မှုဆိုတာ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။
ရှုံးနိမ့်မှုကို ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမယ်ဆိုတာ သိရှိထားပါ။
ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးစီဟာ အသက်တာရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ရှုံးနိမ့်ဖူးကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူက “ကျွန်ုပ်ဟာ အောင်မြင်စွာ ပစ်သွင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ အကြိမ်ရေထက် လွဲချော်ခဲ့တဲ့ အကြိမ်ရေက ပိုများပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးအချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်ုပ်ရဲ့နည်းပြက ဘောလုံးကို ကျွန်ုပ်လက်ထဲမှာ ရှိနေစေချင်ပါတယ်” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲ။
“ပွဲပြီးသွားတဲ့အခါမှာတောင် ကျွန်ုပ်ဟာ အားကစားရုံထဲမှာ ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေပါတယ်။ ပွဲမစခင်မှာလည်း တခြားသူတွေထက် တစ်နာရီစောပြီး ရောက်နေပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ။ အဲဒီအရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်တွေအတွက် လေ့ကျင့်နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်နေလို့ပါ။ ကြောက်ရွံ့မှုဆိုတာ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို နားလည်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်နေပါတယ်” လို့ သူပြောခဲ့ပါတယ်။
ကောင်းမွန်တဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ အချိန်ယူရပါတယ်။
ဒီနေရာမှာ ပထမအပိုင်းကို အဆုံးသတ်ပြီး ဒုတိယအပိုင်းကို စတင်ကြရအောင်။
ဒုတိယအချက်၊ ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့လည်း အချိန်ယူရတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့လည်း အချိန်ယူရပါတယ်။
ဖြောင့်မတ်သောစရိုက်လက္ခဏာကို တည်ဆောက်ဖို့ အချိန်ဟာ ဘုရားသခင်ပေးသနားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
သင်ကြားလိုက်ရတာ မှန်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို နေ့စဉ် အချိန်ပေးသနားတော်မူပါတယ်။
ကျွန်ုပ်နဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ဇနီးဟာ ကိုယ့်အသက်တာမှာ လိုက်နာကျင့်သုံးနေတဲ့ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ရှိပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ နေ့စဉ်ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ကြပါတယ်။ ကျမ်းစာဖတ်ကြပါတယ်။ “ခရစ်တော်ထံသို့ ခြေလှမ်းများ” စာအုပ်ကို ဖတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်ထဲက အကြောင်းအရာတွေကို ဆွေးနွေးကြပါတယ်။
ပြီးတော့ “သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့သင်ယူခဲ့တဲ့အရာတွေကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးနိုင်ဖို့ ခွန်အားပေးတော်မူပါ” လို့ ဆုတောင်းကြပါတယ်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ဟောပြောတဲ့အရာတွေကို ကိုယ်တိုင်လည်း လက်တွေ့ကျင့်သုံးကြဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်ဟာ သင်တို့ကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ပြောပြရုံသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီအရာတွေကို ကိုယ့်အသက်တာမှာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးနေပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အသိပညာပေးရုံသာမက အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ ကျွန်ုပ်ဟောပြောနေတဲ့အရာနဲ့ အမှန်တကယ် ကိုက်ညီတဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ဖို့ ခွန်အားပေးတော်မူပါလို့ သခင်ဘုရားထံ တောင်းလျှောက်နေပါတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ အချိန်ယူရပါတယ်။
ကြည့်ပါ။ မည်သူမျှ ကြင်နာတတ်သူတစ်ဦးအဖြစ် ကောင်းမှုတစ်ခုတည်း လုပ်ဆောင်ရုံနဲ့ မဖြစ်လာပါဘူး။
အဲဒါဟာ ကြင်နာမှုတစ်ခုနောက်တစ်ခု ဆက်တိုက်ပြုလုပ်လာတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
သူတို့ဟာ ကြင်နာဖို့ဆိုတဲ့ အတွေးကို လက်ခံကြတယ်။ ထို့နောက် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ကြတယ်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကြင်နာမှုကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်လာကြတဲ့အခါ ကြင်နာတတ်ခြင်းဟာ သူတို့ရဲ့တွေးခေါ်ပုံသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာတဲ့အရာ ဖြစ်သွားပါတယ်။
ကြင်နာတတ်တဲ့သူတွေကို သင်တွေ့ဖူးပါသလား။
လူတွေနဲ့ ရင်းနှီးဖော်ရွေပြီး အတူနေထိုင်ရတာ လွယ်ကူတဲ့သူတွေကို တွေ့ဖူးပါသလား။
သူတို့ကို တွေ့ရမှာ လူတွေ မကြောက်ကြပါဘူး။
သူတို့ ဘုရားကျောင်းထဲ ဝင်လာတဲ့အခါ လူတွေက စိတ်မပူကြပါဘူး။ သူတို့ အလုပ်ခွင်ကို ရောက်လာတဲ့အခါလည်း လူတွေက စိတ်မပူကြပါဘူး။
ဘာကြောင့်လဲ။ သူတို့ဟာ ကြင်နာတတ်ကြလို့ပါပဲ။
သူတို့ဟာ ကြင်နာစွာ ပြောဆိုကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေမှာ ကြင်နာမှုကို တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာတွေမှာလည်း ကြင်နာမှုကို တွေ့ရပါတယ်။
ဒါတွေဟာ တစ်ညတည်းနဲ့ ဖြစ်လာခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။
သူတို့ဟာ “ဒီလိုလူမျိုးဖြစ်လာချင်တယ်” လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အချိန်ယူပြီး ကြိုးစားခဲ့ကြတဲ့အခါ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ရဲ့ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ကြပါတယ်။
ကျွန်ုပ် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ စတင်ခဲ့တဲ့အတွေးဟာ စရိုက်လက္ခဏာဖြစ်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီနည်းတူပဲ ချစ်တတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့လည်း အချိန်ယူရပါတယ်။
သင်ဟာ ချစ်တတ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြုမူချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိတဲ့ အပြုအမူတစ်ခုနောက်တစ်ခု ဆက်တိုက်ပြုလုပ်လာရတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒီလို ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိတဲ့ အပြုအမူတွေကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လာတဲ့အခါ သင်နဲ့အတူ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်နေသူတွေကို ချစ်ခင်ကြင်နာလာပါလိမ့်မယ်။ မိသားစုဝင်တွေကို ချစ်ခင်ကြင်နာလာပါလိမ့်မယ်။ အိမ်နီးချင်းတွေကိုလည်း ချစ်ခင်ကြင်နာလာပါလိမ့်မယ်။
ဒါ့အပြင် သင့်ဘဝကို ခက်ခဲစေတဲ့သူတွေကိုတောင် ချစ်ခင်ကြင်နာလာပါလိမ့်မယ်။
ဒီအချက်ကို သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ။
သူတို့ရဲ့ဘဝကို သင်က ခက်ခဲအောင် လုပ်ဆောင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သင်ဟာ သူတို့အပေါ် မကြင်နာဘူးဆိုရင် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာကို ထင်ဟပ်တဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ သင့်ရဲ့ကြီးထွားတိုးတက်မှုကို သင်ကိုယ်တိုင် အဟန့်အတားဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်။
မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ ချစ်တတ်ခြင်းဟာ သင်ဘယ်လိုတွေးခေါ်တယ်ဆိုတာသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာတဲ့အရာ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။
စိတ်ထဲမှာ စတင်ခဲ့တဲ့အရာဟာ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးစေပါတယ်။
ခရစ်တော်နှင့်တူသောသူတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့လည်း အချိန်ယူရပါတယ်။
မည်သူမျှ အပြုအမူတစ်ခုတည်းနဲ့ ခရစ်တော်နှင့်တူသောသူတစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ခရစ်တော်နှင့်တူတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခုနောက်တစ်ခု ဆက်တိုက်ကျင့်သုံးလာရတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခရစ်တော်နှင့်တူတဲ့ အပြုအမူတွေကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးလာကြပါတယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုလာတဲ့အခါ သင်က ကြင်နာစွာ တုံ့ပြန်ပါတယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်အပေါ် စကားတိုတိုနဲ့ မချေမငံ ပြောဆိုလာတဲ့အခါ သင်ဟာ စိတ်ထိန်းချုပ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူတို့ကို မကြင်နာတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒီအစား “ကျွန်ုပ်ဟာ ခရစ်တော်ကို ထင်ဟပ်စေချင်တယ်” လို့ ဆုံးဖြတ်ပါတယ်။
အဲဒီအရာကို အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်လာတဲ့အခါ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ခရစ်တော်နှင့်တူခြင်းဟာ သင်ဘယ်လိုတွေးခေါ်တယ်ဆိုတာသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သင့်ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
ယခု
သင်နားလည်လာပြီလား။
ဒါကြောင့် ယေရှုဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို သူ၏ပြသသင်ကြားမှုအတွက် ရွေးချယ်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။
ဒီအကြောင်းကို ခဏလောက် ရှင်းပြပါရစေ။
“ယေရှုက ကျွန်ုပ်တို့ကို သူ့ရဲ့ပြသသင်ကြားမှုအတွက် ရွေးချယ်ခဲ့တယ်” ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲလို့ သင်မေးကောင်းမေးနိုင်ပါတယ်။
ခရစ်တော် တည်ရှိတော်မူခြင်းအတွက် အကြီးမားဆုံးသော သက်သေဟာ သင်အနိုင်ရရှိတဲ့ ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သင်အသက်ရှင်နေထိုင်တဲ့ အသက်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
လူတွေဟာ သင့်အထဲမှာ ယေရှုကို မြင်တွေ့ကြပါသလား။
အရင်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ လူဆိုးဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခု တရားဟောဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာတဲ့သူတစ်ဦးကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
အရင်က အနီးအနားပတ်ဝန်းကျင်မှာ အကြမ်းတမ်းဆုံးသူတွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သူ၊ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ကျနေခဲ့သူတစ်ဦးဟာ ပြောင်းလဲလာပြီး ယေရှုကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ယခုအခါ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ လူတွေကို ခရစ်တော်ထံ ပို့ဆောင်ပေးနေပါတယ်။
အဲဒီလို ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ။
ယေရှုကြွလာပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောင်းလဲပေးပါတယ်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို လောကကြီးရှေ့မှာ မိမိ၏ပြသသင်ကြားမှုအဖြစ် ထားရှိတော်မူပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယေရှုဟာ ဘယ်လိုစဉ်းစားတော်မူသလဲ၊ ကိုယ်တော်က သင်နဲ့ကျွန်ုပ်ကို ဘယ်လိုသတ်မှတ်ထားသလဲဆိုတာကို နားလည်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။
ခရစ်တော်၌ သင်ဘယ်သူဖြစ်တယ်ဆိုတာကို နားလည်လာတဲ့အခါ ခရစ်တော်ကို ထင်ဟပ်စေဖို့ အချိန်ကို ဘယ်လိုအကောင်းဆုံး အသုံးပြုရမယ်ဆိုတာကိုလည်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်ုပ်ယုံကြည်ပါတယ်။
၁ ပေတရု အခန်းကြီး ၂၊ အငယ် ၉ ကို ကြည့်ကြပါစို့။
အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကျမ်းချက်ဖြစ်ပါတယ်။ တမန်တော်ပေတရုက ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဘယ်သူတွေဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပါတယ်။
သူ့ရဲ့စကားတွေကို ကြည့်ကြပါစို့။
“သင်တို့မူကား ရွေးချယ်တော်မူသော အမျိုးဖြစ်ကြ၏။ မင်းမျိုးဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အမျိုးလည်း ဖြစ်ကြ၏။ သန့်ရှင်းသောလူမျိုး၊ ပိုင်ထိုက်တော်မူသော အမျိုးလည်း ဖြစ်ကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည် မှောင်မိုက်ထဲမှ အံ့ဩဖွယ်သော အလင်းတော်သို့ ခေါ်သွင်းတော်မူသောသူ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်များကို ဖော်ပြကြမည်အကြောင်းတည်း။”
ဒီကျမ်းချက်ဟာ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။
သင်ဟာ တစ်ချိန်က မှောင်မိုက်ထဲမှာ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်တော်က သင့်ကို မှောင်မိုက်ထဲမှ မိမိ၏အံ့ဩဖွယ်အလင်းတော်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။
အာဒံက ကျွန်ုပ်တို့ထံ သူပေးနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးအရာကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့တဲ့အခါ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ သဘာဝအားဖြင့် အာဒံ၏သားသမီးတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ယေရှုကြွလာပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့အခါ၊ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ သခင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တဲ့အခါ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ သဘာဝအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားသမီးတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြပါတယ်။
ယေရှု၏သဘာဝဟာ အာဒံ၏သဘာဝကို အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။
ခရစ်တော်၏မပျက်စီးနိုင်သော မျိုးစေ့ဟာ အာဒံ၏ပျက်စီးနိုင်သော မျိုးစေ့ကို အစားထိုးဝင်ရောက်လာပါတယ်။
ခရစ်တော်၏မပျက်စီးနိုင်သော မျိုးစေ့ဟာ အာဒံ၏ပျက်စီးနိုင်သော မျိုးစေ့ကို အစားထိုးဝင်ရောက်လာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ စိန်ခေါ်မှုက ဘာလဲ။
ယေရှုဟာ မပျက်စီးနိုင်သော မျိုးစေ့ကို ပျက်စီးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထည့်သွင်းပေးတော်မူပါတယ်။
ဒီအချက်ကို သေချာလိုက်နာနားထောင်ပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အာဒံထံမှ ရရှိခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယနေ့တိုင် ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါဟာ လူ့ဇာတိခန္ဓာဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျမ်းစာက လူ့ဇာတိသည် ဝိညာဉ်တော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်လှန်ပြီး ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း လူ့ဇာတိကို ဆန့်ကျင်တိုက်လှန်တယ်လို့ ပြောထားတာဖြစ်ပါတယ်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခုခုကို လုပ်ချင်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယခင်က မကောင်းမှုတွေ အုပ်စိုးပြီး နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်နေခဲ့တဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့စိတ်ဟာ ယခုအခါ ခရစ်တော်ထံ အပ်နှံထားပြီဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လူ့ဇာတိကတော့ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားချင်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
သခင်ဘုရားဟာ အာဒံထံမှရရှိခဲ့တဲ့ လူ့ဇာတိခန္ဓာထဲမှာ မပျက်စီးနိုင်သော မျိုးစေ့ကို ထည့်သွင်းပေးတော်မူပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲ။
အဲဒီလိုမလုပ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အာဒံရဲ့လဲကျခြင်းကြောင့် ကြိုတင်သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတဲ့ သဘာဝအတိုင်း ဆက်လက်တည်ရှိနေကြမှာဖြစ်လို့ပါပဲ။
အာဒံက ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအပေါ် ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိခဲ့သလဲ။
ရောမ
အခန်းကြီး ၃၊ အငယ် ၂၃ ကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဒါကြောင့် တမန်တော်ပေါလုက ဒီစကားတွေကို ရေးသားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။
“လူအပေါင်းတို့သည် ဒုစရိုက်ကို ပြု၍ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အသရေပျက်ကြပြီ။”
ရောမ
အခန်းကြီး ၃၊ အငယ် ၂၃ မှာ “လူအပေါင်းတို့သည် ဒုစရိုက်ကို ပြု၍ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အသရေပျက်ကြပြီ” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။
အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပျက်နေပါတယ်။
အာဒံက ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှာ ထည့်သွင်းပေးခဲ့တဲ့ မျိုးစေ့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုစုပျိုးထောင်မယ်ဆိုရင် အဲဒီအမွေဆက်ခံရရှိထားတဲ့ သဘာဝဟာ နောက်ဆုံးမှာ အသီးအနှံကို ထုတ်ပေးပါလိမ့်မယ်။
အဲဒီမျိုးစေ့ဟာ အလုပ်မလုပ်ဘဲ ငြိမ်သက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အကြောင်းကတော့ လောကကြီးထဲကို မွေးဖွားလာတဲ့ လူသားတိုင်းမှာ မကောင်းမှုဘက်ကို သဘာဝအလျောက် ယိမ်းယိုင်တဲ့ သဘောရှိလို့ပါပဲ။
ကလေးငယ်တစ်ဦးကိုပဲ ကြည့်ပါ။
နို့တိုက်ချိန် ကျော်သွားတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် အနှီးလဲပေးဖို့ လိုအပ်လာတဲ့အခါ ကလေးငယ်ဟာ အားကုန်အော်ဟစ်ငိုကြွေးတတ်ပါတယ်။
အဲဒီငိုကြွေးသံထဲမှာ ရှိတဲ့ အင်အားနဲ့ ဇွဲလုံ့လကို ကြည့်ပါ။
ကလေးငယ်တစ်ဦး ငိုတာကို ကြားဖူးပါသလား။
အသက်ရှူသွင်းလိုက်တဲ့အခါ “ပြီးသွားပြီထင်တယ်” လို့ သင်ထင်မိပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အသက်ရှူထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ဒေါသနဲ့ ရန်လိုမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အားပြင်းတဲ့အသံကို ထပ်ကြားရပါလိမ့်မယ်။
အဲဒီအခါ “တော်သေးတာပေါ့၊ သူတို့က အခုထိ သေးငယ်နေသေးလို့။ သူတို့သာ ပိုကြီးလာခဲ့ရင် ဘာတွေလုပ်ကြမလဲ မသိဘူး” လို့ သင်တွေးမိပါလိမ့်မယ်။
အာဒံရဲ့သဘာဝဟာ အဲဒီထဲမှာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် အာဒံက ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှာ ထည့်သွင်းပေးခဲ့တဲ့ မျိုးစေ့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုစုပျိုးထောင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် တမန်တော်ပေါလုက ၁ ကောရိန္သု အခန်းကြီး ၁၅၊ အငယ် ၂၂ မှာ ဒီလိုပြောခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။
“အာဒံ၌ လူအပေါင်းတို့သည် သေရကြသည်နည်းတူ၊”
သူပြောတာကို သတိပြုပါ။
“အာဒံ၌ လူအပေါင်းတို့သည် သေရကြသည်။”
အဲဒီလိုဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အာဒံရဲ့မျိုးစေ့ထဲမှာပဲ ဆက်လက်တည်ရှိနေမယ်ဆိုရင် ရိတ်သိမ်းခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမကို သတိရပါ။
သင်ကြဲတဲ့အတိုင်း ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။
ဒီအချက်ကို သေချာကြည့်ပါ။
ပညာရေးအားဖြင့် သင့်ရဲ့အာဒံသဘာဝကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူး။
ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအားဖြင့်လည်း သင့်ရဲ့အာဒံသဘာဝကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူး။
လူကြိုက်များကျော်ကြားမှုအားဖြင့်လည်း သင့်ရဲ့အာဒံသဘာဝကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူး။
သင်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကျော်ကြားဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သင့်ရဲ့အာဒံသဘာဝကို ပြောင်းလဲပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
တစ်နည်းနည်းနဲ့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ အဲဒီသဘာဝဟာ သင့်ကို လှည့်ဖြားပါလိမ့်မယ်။ သင့်ကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေပါလိမ့်မယ်။ သင့်ကို နိမ့်ကျစေပါလိမ့်မယ်။
အကြောင်းကတော့ အာဒံထံမှရရှိခဲ့တဲ့ သဘာဝဟာ အသစ်ပြုပြင်မခံရဘဲ၊ အစားထိုးမခံရဘဲ ဆက်လက်တည်ရှိနေမယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ သင့်ရဲ့ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေမယ့် အသီးအနှံကို ထုတ်ပေးမှာဖြစ်လို့ပါပဲ။
ဒါဆိုရင် ဒုတိယမွေးခြင်းကို ခံယူတဲ့အခါ ဘာဖြစ်လာသလဲ။ ခရစ်တော်ကို လက်ခံတဲ့အခါ ဘာဖြစ်လာသလဲ။
၁ ပေတရု အခန်းကြီး ၁၊ အငယ် ၂၂ နှင့် ၂၃ ကို ကြည့်ကြပါစို့။
ကျမ်းစာက ဒီလိုပြောထားပါတယ်။
“သင်တို့သည် သမ္မာတရားကို နားထောင်၍ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် စိတ်နှလုံးကို သန့်ရှင်းစေပြီးလျှင် ညီအစ်ကိုတို့ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာစိတ်နှင့် ချစ်မိကြသောကြောင့်၊ စိတ်နှလုံးဖြူစင်လျက် အချင်းချင်း အထူးသဖြင့် ချစ်ကြလော့။”
အခု
အငယ် ၂၃ ကို ကြည့်ပါ။
“ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတတ်သော မျိုးစေ့အားဖြင့်မဟုတ်၊ မဖောက်ပြန်မပျက်စီးတတ်သော မျိုးစေ့အားဖြင့်၊ အသက်ရှင်၍ အစဉ်အမြဲတည်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် တဖန်ဖြစ်ဖွားခြင်းသို့ ရောက်ကြသည်ဖြစ်၍၊”
အသက်ရှင်၍ အစဉ်အမြဲတည်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ဖြစ်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဟာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ တည်ရှိနေမလဲ။
အဲဒါဟာ အသက်ရှင်ပြီး အစဉ်အမြဲတည်ရှိနေပါတယ်။
ဒီစိန်ခေါ်မှုကို ထပ်မံရှင်းပြပါရစေ။
ကျွန်ုပ်တို့ ခရစ်တော်ထံ လာတဲ့အခါ ကိုယ်တော်ဟာ မိမိ၏မပျက်စီးနိုင်သော သဘာဝကို ချို့ယွင်းချက်ရှိနေဆဲဖြစ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထည့်သွင်းပေးတော်မူပါတယ်။
ဒီပျက်စီးနိုင်သော လူ့ဇာတိခန္ဓာထဲမှာ အသီးအနှံတွေ ဖြစ်ထွန်းလာဖို့ဆိုတာ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
ခရစ်တော်အပေါ် အမြဲတမ်း မှီခိုအားထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်ုပ်တို့ ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ နေထိုင်စဉ်က ကျွန်ုပ်ရဲ့ဇနီးဟာ မီးဖိုချောင်ပြတင်းပေါက်နားမှာ အပင်လေးတစ်ပင် စိုက်ထားခဲ့ပါတယ်။
အဲဒါဟာ သေးငယ်တဲ့ အစိမ်းရောင်အပင်လေးတစ်ပင် ဖြစ်ပါတယ်။ ပလတ်စတစ်ခွက်လေးတစ်ခွက်ထဲမှာ စိုက်ထားတာပါ။
တစ်နေ့မှာ ကျွန်ုပ်ဟာ ရေစုပ်ခွက်ကနေ ရေယူနေစဉ် အဲဒီပလတ်စတစ်ခွက်လေးထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အညွန့်လေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်က အဲဒါကို လွှင့်ပစ်တော့မလို့ လုပ်နေတုန်း ဇနီးက “ကျွန်မရဲ့အပင်လေးကို မလွှင့်ပစ်ပါနဲ့။ အဲဒီအပင်လေးကို မပစ်ပါနဲ့” လို့ ပြောပါတယ်။
ကျွန်ုပ်က “ဒါက အပင်မဟုတ်ပါဘူး။ သစ်ကိုင်းလေးတစ်ချောင်းပဲ ရှိသေးတာပါ” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူက “ဒီအတိုင်းထားလိုက်ပါ” လို့ ပြောပါတယ်။
အိမ်ထောင်ကျပြီးသွားရင် အဲဒီအတိုင်းထားလိုက်ရပါတယ်။
ဒါနဲ့ ကျွန်ုပ်ဟာ အဲဒီအပင်လေးကို စားပွဲပေါ်မှာဖြစ်စေ၊ ရေစုပ်ခွက်ဘေးမှာဖြစ်စေ ပြန်ချထားလိုက်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ဟာ နေ့တိုင်း သူမကို အဲဒီအပင်လေးကို ပြုစုနေတာ ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်စိတ်ထဲမှာတော့ “ဒါဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ။ ရေစုပ်ခွက်ဘေးမှာပဲ ထားထားတာ။ ဒီအပင်က ဘာများဖြစ်လာမှာလဲ” လို့ တွေးနေခဲ့ပါတယ်။
သူမဟာ အဲဒီအပင်လေးကို နေ့တိုင်း ရေအနည်းငယ်စီ လောင်းပေးခဲ့ပါတယ်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒီအပင်လေးဟာ ကြီးထွားလာပြီး ပလတ်စတစ်ခွက်လေးထဲမှာ ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။
ဒါနဲ့ သူမဟာ အိုးသေးသေးလေးတစ်လုံးထဲကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခဲ့ပါတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ ပိုကြီးတဲ့အိုးတစ်လုံးထဲကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခဲ့ပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ အလွန်နူးညံ့ပြီး အားနည်းလှတဲ့ အဲဒီအညွန့်လေးဟာ လှပတဲ့ ရှားစောင်းလက်ပတ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
သူမဟာ အဲဒီအပင်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်အား လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ ယေရှုဟာ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မှာလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်ဆောင်တော်မူပါတယ်။
ကိုယ်တော်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှာ မပျက်စီးနိုင်သော မျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးပေးတော်မူပါတယ်။
ခရီးစတင်ချိန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အလွန်အားနည်းပြီး နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေကြပါတယ်။
ရန်သူရဲ့အမြင်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အသုံးမဝင်သူတွေ ဖြစ်နေကြပါတယ်။
သူဟာ
ကျွန်ုပ်တို့ကို လွှင့်ပစ်စေချင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်ုပ်တို့မှာ တန်ဖိုးမရှိဘူး၊ ခွန်အားမရှိဘူးလို့ သူပြောနေတဲ့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့မှာ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အား မရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်။
ခွန်အားဟာ ခရစ်တော်ထံမှ လာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ရိတ်သိမ်းခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမဟာ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှာ အကျိုးပြုလုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်က ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ရပါမယ်။
သင်ကြဲတဲ့အတိုင်း ရိတ်သိမ်းရမယ်ဆိုတာကို သတိရပါ။
သင်စိုက်ပျိုးတဲ့အရာဟာ ကောင်းသောအသီးအနှံဖြစ်စေ၊ မကောင်းသောအသီးအနှံဖြစ်စေ ထုတ်ပေးပါလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ရိတ်သိမ်းခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမကို သိရှိထားတဲ့အတွက် အချိန်ကို ကျွန်ုပ်တို့ဘက်က အကျိုးရှိစွာ အသုံးချရပါမယ်။
အချိန်ကို ကိုယ့်မိတ်ဆွေဖြစ်လာစေဖို့ လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။
“အချိန်ရေ၊ မင်းနဲ့အတူ ကျွန်ုပ် လက်တွဲလုပ်ဆောင်မယ်။ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ သခင်ဘုရားက ကျွန်ုပ်ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံသွင်းတည်ဆောက်ပြီး ကိုယ်တော်အလိုရှိတဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေဖို့ ခွင့်ပြုမယ်” လို့ ဆုံးဖြတ်ရပါမယ်။
ဒါပေမဲ့ သင်ချမှတ်ရမယ့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ရှိနေပါတယ်။
ဒါကြောင့် ခဏလောက် ရပ်ပြီး အကြောင်းအရာရဲ့ ဦးတည်ချက်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါရစေ။
အချိန်ရှိနေရုံနဲ့ သင်ဟာ ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒီအချိန်ကို ဘယ်လိုအသုံးပြုမယ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သင်ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
သင်ဟာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပျက်စီးစေတဲ့အရာတွေကို လုပ်ဆောင်နေပြီး ခရစ်ယာန်တစ်ဦးဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ နောက်ဆုံးမှာ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ အသီးအနှံတွေ ရိတ်သိမ်းရမယ်လို့ မျှော်လင့်လို့ မရပါဘူး။
အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
သင်ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရပါမယ်။
အပြစ်တရားက သင့်တံခါးကို လာခေါက်တဲ့အခါ သင်ဆုံးဖြတ်ချက်ချရပါမယ်။
ဒုတိယမွေးခြင်းကို ခံယူပြီးတဲ့နောက် အပြစ်တရားက ကျွန်ုပ်တို့ထံ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတာကို တမန်တော်ပေါလုက အားပေးထားပါတယ်။
ရောမ
အခန်းကြီး ၆၊ အငယ် ၁၂ မှ ၁၄ အထိကို အတူတကွ ကြည့်ကြပါစို့။
သူက
ဒီလိုပြောပါတယ်။
“ထိုကြောင့် သင်တို့၏သေတတ်သောကိုယ်ခန္ဓာ၌ အပြစ်တရားကို အစိုးမရစေကြနှင့်။ အပြစ်တရား၏တပ်မက်ခြင်းအလိုသို့ မလိုက်ကြနှင့်။ မတရားသောအမှုကို ပြုစေခြင်းငှာ သင်တို့၏ကိုယ်အင်္ဂါများကို အပြစ်တရားအား ဆက်ကပ်ကြသည်မဟုတ်ဘဲ၊ သေခြင်းမှ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ရောက်သောသူကဲ့သို့ ကိုယ်ကိုကိုယ် ဘုရားသခင်အား ဆက်ကပ်ကြလော့။ သင်တို့၏ကိုယ်အင်္ဂါများကိုလည်း ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၏ လက်နက်များဖြစ်စေခြင်းငှာ ဘုရားသခင်အား ဆက်ကပ်ကြလော့။”
အငယ်
၁၄ ကို ကြည့်ပါ။ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။
“အပြစ်တရားသည် သင်တို့ကို အစိုးမရရ။ သင်တို့သည် ပညတ်တရားအောက်၌ မရှိ၊ ကျေးဇူးတော်အောက်၌ ရှိကြ၏။”
လူတွေဟာ ဒီကျမ်းချက်ကို ဖတ်ပြီး “ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ပညတ်တရားအောက်မှာ မရှိတော့တဲ့အတွက် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းစရာ မလိုတော့ဘူး” လို့ ပြောကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီကျမ်းချက်ဟာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒါဟာ အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရားအကြောင်း ပြောနေတာဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ကောင်းသောအပင်က ကောင်းသောအသီးကို သီးတယ်ဆိုတာ ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
မကောင်းသောအပင်က မကောင်းသောအသီးကို သီးတယ်ဆိုတာလည်း ပြောင်းလဲလို့မရပါဘူး။
စိုက်ပျိုးထားတဲ့အရာတိုင်းဟာ အသီးအနှံကို ထုတ်ပေးပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ပြောခဲ့သလိုပဲ မကောင်းမှုမျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးပြီး ဆက်လက်ပြုစုပျိုးထောင်မယ်ဆိုရင် မကောင်းတဲ့အသီးအနှံကို ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။
ကောင်းမှုမျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးမယ်ဆိုရင်လည်း ဆက်လက်ပြုစုပျိုးထောင်သွားတဲ့အခါ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအသီးအနှံကို ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။
ဒါဟာ
ရိတ်သိမ်းခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျမ်းစာက “သင်တို့သည် ပညတ်တရားအောက်၌ မရှိ၊ ကျေးဇူးတော်အောက်၌ ရှိကြ၏” လို့ ပြောတဲ့အခါ အဲဒါဟာ အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရားကို ဆိုလိုတာဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒါဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို အုပ်စိုးနေတဲ့ အာဒံ၏သဘာဝဖြစ်ပါတယ်။
ခရစ်တော်ထံ လာပြီး ကိုယ်တော်ထံမှာ အကူအညီမဲ့စွာ အပ်နှံလိုက်တဲ့အချိန်အထိ အဲဒီအုပ်စိုးမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်း မရှိကြပါဘူး။
ထို့နောက် ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေတော်မူပါတယ်။
ရောမ
အခန်းကြီး ၈၊ အငယ် ၂ ကို ကြည့်ပါ။
အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရားဆိုတာ ဘာလဲ၊ အဲဒီရဲ့အာဏာကို ဘယ်လိုချိုးဖျက်နိုင်သလဲဆိုတာကို ဒီကျမ်းချက်က ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပါတယ်။
ကျမ်းစာက ဒီလိုပြောပါတယ်။
“ခရစ်တော်ယေရှု၌ အသက်ရှင်စေသော ဝိညာဉ်တော်၏တရားသည် အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်းတရား၏ လက်မှ ငါ့ကို ကယ်လွှတ်ပြီ။”
အဲဒါကို သတိပြုမိကြသလား။
ခရစ်တော်ယေရှု၌ အသက်ရှင်စေသော ဝိညာဉ်တော်၏တရား ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့အသက်တာထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်ုပ်တို့အထဲမှာ နေရာယူတော်မူပါတယ်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့အထဲမှာ ခံတပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးတော်မူပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဝိညာဉ်တော်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း တုံ့ပြန်လာကြပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း အသက်ရှင်လာကြပါတယ်။
ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ချမှတ်လာကြပါတယ်။
အဲဒီအရာတွေက မကောင်းသောသူရဲ့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာဖို့ ခေါ်နေတဲ့အသံကို ချိုးဖျက်ပေးပါတယ်။
အသက်ရှင်စေသော ဝိညာဉ်တော်၏တရား ဖြစ်ပါတယ်။
နှစ်နေရာစလုံးမှာ “အသက်ရှင်စေသော ဝိညာဉ်တော်၏တရား” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သတိပြုပါ။
အသက်ရှင်စေသော ဝိညာဉ်တော်၏တရားဟာ ကျွန်ုပ်ကို အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်းတရား၏လက်မှ လွတ်မြောက်စေခဲ့ပါတယ်။
အခု
ဘာကွာခြားသလဲ။
မြေထုဆွဲအားနိယာမကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
“အပေါ်ကိုတက်သွားတဲ့အရာဟာ အောက်ကို ပြန်ကျလာရမယ်” ဆိုတဲ့ စကားကို သင်ကြားဖူးမှာပါ။
ဘာကြောင့်လဲ။
မြေထုဆွဲအားနိယာမဟာ မပြောင်းလဲလို့ပါပဲ။
အဲဒီနည်းတူပဲ အသက်ရှင်စေသော ဝိညာဉ်တော်၏တရားလည်း ရှိပါတယ်။
သင်ကောင်းမှုကို ကြဲမယ်ဆိုရင် ကောင်းမှုကို ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။
အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမအရတော့ မကောင်းမှုကို ကြဲမယ်ဆိုရင် သေခြင်းကို ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။
အဲဒီနှစ်ခုစလုံးဟာ နိယာမတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကတော့ ဘယ်လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်မလဲဆိုတာအပေါ် မူတည်ပါတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊
“အချိန်ယူရသည်” ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာဟာ ဒီနေရာမှာ အပြည့်အဝ နားလည်လာနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လိုလူတွေ ဖြစ်လာကြမလဲဆိုတာဟာ ယခုအချိန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လိုလူတွေ ဖြစ်လာနေကြသလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပါတယ်။
ယေရှုဟာ ကျွန်ုပ်တို့အထဲမှာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ဟာ အချိန်ယူရပါတယ်။
အဲဒါဟာ ကျွန်ုပ်တို့အထဲမှာ ကိုယ်တော်လုပ်ဆောင်နေတဲ့ အမှုတော်ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ နားမလည်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ကိုယ်တော်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောင်းလဲပေးနေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်ကလည်း ကိုယ်တော်လုပ်ဆောင်နေတဲ့အမှုတော်နဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
မာကု
အခန်းကြီး ၄၊ အငယ် ၂၆ မှ ၂၉ အထိကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဒီကျမ်းချက်ဟာ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ် ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်သလဲဆိုတာကို လှပစွာ ပုံဖော်ထားပါတယ်။
ကျမ်းစာက ဒီလိုပြောပါတယ်။
“တဖန် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် မြေပေါ်၌ မျိုးစေ့ကို ကြဲသောသူနှင့်တူ၏။ ထိုသူသည် ညဉ့်အခါ အိပ်၍ နံနက်အခါ ထလျက်နေ၏။ မျိုးစေ့သည် အညှောက်ပေါက်၍ ကြီးပွားသည်ကို ထိုသူသည် မသိ။ မြေသည် အလိုလို အသီးအနှံကို သီးတတ်၏။ ရှေ့ဦးစွာ အညှောက်ပေါက်၏။ ထို့နောက် အနှံထွက်၏။ ထို့နောက် အနှံ၌ စပါးစေ့ပြည့်၏။ အသီးအနှံမှည့်သောအခါ ချက်ချင်း တံစဉ်ကို လွှတ်တတ်၏။ အကြောင်းမူကား ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်ပြီဟု ဆို၏။”
ဒီကျမ်းချက်ဟာ ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်စဉ်အကြောင်း လှပတဲ့ပုံပြင်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
အထူးသဖြင့် အဲဒီလူဟာ ညဘက်မှာ အိပ်ပြီး နံနက်မှာ ထတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မျိုးစေ့ ဘယ်လိုကြီးထွားလာသလဲဆိုတာ သူကိုယ်တိုင် မသိဘူးလို့ ပြောထားတဲ့အပိုဒ်ကို သတိပြုပါ။
ဒီနေရာမှာပဲ ဘုရားသခင်၏ ပြောင်းလဲပေးတော်မူခြင်းလုပ်ငန်း ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။
မကောင်းမှုကို လုပ်ဆောင်တတ်ခဲ့တဲ့သူတစ်ဦးဟာ ရုတ်တရက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းမှုကို လုပ်ဆောင်တတ်လာသလဲ။
ယေရှုဟာ အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရားကို ချိုးဖျက်ပေးတော်မူလို့ ဖြစ်ပါတယ်။
သူ ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲဆိုတာကို မသိနိုင်ပါဘူး။
အကြောင်းကတော့ ဘုရားသခင်ဟာ မိမိအလိုတော်နှင့်အညီ အလိုရှိစေခြင်း၊ လုပ်ဆောင်စေခြင်းတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့အထဲမှာ ပြုတော်မူနေတဲ့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့တာဝန်က ဘာလဲ။
သင့်ရဲ့တာဝန်က ဘာလဲ။
သင်ဟာ ခရစ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှု၊ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့် ပုံသွင်းတည်ဆောက်မှုအာဏာအောက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပ်နှံလိုက်တဲ့အခါ ကိုယ်တော်ဟာ သင့်အထဲမှာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုကို စတင်လုပ်ဆောင်ပါလိမ့်မယ်။
အဲဒီအရာဟာ သင့်ကိုယ်သင်တောင် အံ့ဩစေပါလိမ့်မယ်။
သူ ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင် မသိပါဘူး။
အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ နိယာမက ဘာလဲ။
ပထမဦးစွာ အညှောက်ပေါက်လာပါတယ်။
ထို့နောက် အနှံထွက်လာပါတယ်။
ပြီးတော့ အနှံထဲမှာ စပါးစေ့ အပြည့်အဝ ဖြစ်လာပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်ရှိလာပါတယ်။
အဲဒါဟာ ခရစ်ယာန်စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်းဖြစ်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဟာ မျိုးစေ့ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီမျိုးစေ့ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ မြေကြီးနဲ့တူပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏မျိုးစေ့ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီပြောင်းလဲမှုကို လုပ်ဆောင်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိသူဟာ ယေရှုဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ဘက်ကတော့ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံဖို့သာ လိုအပ်ပါတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်ုပ်မေးချင်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဟာ သင့်အတွက် နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်ပါသလား။
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံနေပါသလား။
ဒါမှမဟုတ် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောတဲ့အခါ သင့်စိတ်ထဲမှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပါသလား။
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ထဲမှာ သင်ကြားလိုက်ရတဲ့အရာတစ်ခုခုက သင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပါသလား။
အဲဒီလိုဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် ဒီပုံဥပမာမှာ ဖော်ပြထားသလို နှုတ်ကပတ်တော်ကို သင်လက်ခံနေခြင်း မဟုတ်သေးပါဘူး။
သင်ဟာ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံမယ်ဆိုရင် ဘုရားသခင်က သင့်အသက်တာထဲမှာ ပြုလုပ်ပေးမယ့် ပြောင်းလဲမှုဟာ သင့်ကိုယ်သင်တောင် အံ့ဩစေပါလိမ့်မယ်။
ကျမ်းချက်မှာ ဖော်ပြထားသလိုပဲ သူ ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင် မသိနိုင်ပါဘူး။
“ကျွန်ုပ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်လာခဲ့တာလဲ” လို့ သင်မေးမိပါလိမ့်မယ်။
အကြောင်းကတော့ ယေရှုဟာ မိမိနှစ်သက်တော်မူသောအရာကို အလိုရှိစေခြင်း၊ လုပ်ဆောင်စေခြင်းတို့ကို သင့်အထဲမှာ ပြုတော်မူနေတဲ့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ မြေကြီးဟာ ရွေးချယ်စရာ မရှိသလို ထင်ရပေမဲ့ မြေကြီးက ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လိုလူမျိုး ဖြစ်သင့်တယ်ဆိုတာကို သတိပေးနေပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ လက်ခံသူတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ မျိုးစေ့ကို လက်ခံပြီး သခင်ဘုရားအား ကျွန်ုပ်တို့အထဲမှာ မိမိ၏အမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးရပါမယ်။
ဒီကိုးကားချက်ကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဒီကိုးကားချက်ဟာ မြေဆီလွှာဖြစ်တဲ့ လူ့စိတ်နှလုံးရဲ့ အခြေအနေအကြောင်း၊ မျိုးစေ့ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံတဲ့အခါ ဘာဖြစ်လာသလဲဆိုတဲ့အကြောင်းကို ပြောထားပါတယ်။
“ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူသော အဖဘုရား” စာအုပ် စာမျက်နှာ ၂၄၃၊ တတိယအပိုဒ်မှ ကိုးကားချက်ကို နားထောင်ကြည့်ပါ။
“စရိုက်လက္ခဏာသည် အမှတ်တမဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာသည် မဟုတ်။ ဒေါသတစ်ကြိမ်ပေါက်ကွဲခြင်း၊ မှားယွင်းသောလမ်းသို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းခြင်းတို့ဖြင့်လည်း ဆုံးဖြတ်ခံရသည် မဟုတ်။ အကျင့်တစ်ခုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့်သာ ထိုအကျင့်သည် အလေ့အကျင့်ဖြစ်လာပြီး စရိုက်လက္ခဏာကို ကောင်းသောဘက်သို့ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသောဘက်သို့ဖြစ်စေ ပုံသွင်းပေးသည်။”
ဒီစကားကို နားထောင်နေကြပါသလား။
“စရိုက်လက္ခဏာကို ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်အတွက် အပ်နှံထားသော အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းရည်တိုင်းကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်းအားဖြင့် ဇွဲလုံ့လမလျော့ဘဲ အားမလျှော့ဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းဖြင့်သာ တည်ဆောက်နိုင်သည်။”
အဲဒါဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့တာဝန်ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့အား အပ်နှင်းထားတဲ့ အရည်အချင်းတိုင်း၊ ပါရမီတိုင်းကို ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်အတွက် တိုးတက်အောင် အသုံးပြုရမယ်ဆိုတာကို သတိပြုပါ။
ကျွန်ုပ်ဟာ အမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်းမှာ ၃၅ နှစ်ကြာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်ရဲ့ ပထမဆုံးတရားဒေသနာကို ဟောပြောခဲ့တဲ့အချိန်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိပါတယ်။
အဲဒီအချိန်ကို ပြန်တွေးမိတဲ့အခါ “အချိန်ဟာ ကျွန်ုပ်ဘက်မှာ ရှိနေခဲ့လို့ အလွန်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့ တွေးမိပါတယ်။
အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ ဘုရားသခင်ဟာ ကျွန်ုပ်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခဲ့ပါတယ်။ ပုံသွင်းတည်ဆောက်ပေးခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်ုပ် ယခုဖြစ်လာတဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်လာခြင်းအတွက် ဘုန်းအသရေအားလုံးဟာ ဘုရားသခင်ထံသာ သက်ဆိုင်ပါတယ်။
ကျမ်းချက်မှာ ဖော်ပြထားသလို ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဘယ်လိုဖြစ်လာခဲ့သလဲဆိုတာကို မသိနိုင်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ခရစ်တော်၏ အပ်နှံစေသော၊ သြဇာလွှမ်းမိုးသော တန်ခိုးဟာ တန်ဖိုးမရှိသလို ထင်ရတဲ့အရာကိုပင် ယူဆောင်နိုင်ပါတယ်။
အပြစ်တရားရဲ့ ကျွန်ခံခြင်းမှ ကယ်နုတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။
ထို့နောက် ပြောင်းလဲစေသော ကျေးဇူးတော်ဟာ ဘာတွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ကမ္ဘာကြီးရှေ့မှာ အစွမ်းထက်စွာ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြနိုင်တဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် တည်ဆောက်ပေးနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ထပ်ပြောပါရစေ။
အချိန်ယူရပါတယ်။
တစ်ညတည်းနဲ့ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါကြောင့် ယနေ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အချက်အချို့ကို ကြည့်ကြရအောင်။
ပထမမှတ်သားစရာ၊ သင်ဖြစ်လာချင်တဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် ယခုပင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးပါ။
သင်ဖြစ်လာချင်တဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် ယခုပင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဘုရားသခင်၏သားသမီးတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။
သင်ဟာ ဘုရားသခင်၏သားသမီးဖြစ်ပြီး ယေရှုခရစ်ကို သင့်ရဲ့သခင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံထားတယ်ဆိုရင် ရန်သူက သင့်ကို အခြားအရာတစ်ခုခုဖြစ်တယ်လို့ ပြောဆိုလှည့်ဖြားခွင့် မပေးပါနဲ့။
သူက
သင့်ကို “သင်ဟာ ဘုရားကျောင်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးပဲ” လို့ ပြောဖို့ ကြိုးစားပါလိမ့်မယ်။
“သင်ဟာ မိတ်သဟာယအသင်းအဖွဲ့တစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်” လို့ ပြောပါလိမ့်မယ်။
“သင်ဟာ ဂိုဏ်းဂဏတစ်ခုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်တယ်” လို့လည်း ပြောပါလိမ့်မယ်။
မဟုတ်ပါဘူး။
ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အဲဒီအရာတွေထက် အများကြီးပိုပါတယ်။
ဒါကြောင့် မိတ်ဆွေတို့၊ သင်ဖြစ်လာချင်တဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် ယခုပင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးပါ။
ယနေ့က စတင်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်ပါတယ်။
ယနေ့ကစပြီး သင်စတင်မယ်ဆိုရင် အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ တစ်သမတ်တည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ ဇွဲလုံ့လမလျော့ဘဲ အားမလျှော့ဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း၊ သင့်အား အပ်နှင်းထားတဲ့ အရည်အချင်းတိုင်းကို ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်အတွက် တိုးတက်အောင် အသုံးပြုခြင်းတို့ဟာ သင်မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ထားခဲ့တဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကိုပင် သင့်အထဲမှာ ဖွံ့ဖြိုးစေပါလိမ့်မယ်။
သင်ဖြစ်လာချင်တဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် ယခုပင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ မွေးစားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားသမီးတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားသမီးတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်။
ဒီအချက်ကို နားလည်လိုက်ပါသလား။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ မွေးစားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားသမီးတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်နှင့်တူသော ဘုရားသခင်၏သားသမီးတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်။
သင်ကြားလိုက်ရတာ မှန်ပါတယ်။
သင်ဟာ ပထမဆုံး ဘေ့စ်ဘောလက်အိတ်တစ်လုံး ရရှိတဲ့အခါ ဘေ့စ်ဘောချန်ပီယံတစ်ဦး ဖြစ်မလာသေးပါဘူး။
သင်ဟာ ကစားနည်းကို စတင်လေ့လာနေသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့စီးရီးပြိုင်ပွဲတွေမှာ အနိုင်ရသူတွေ၊ ချန်ပီယံဆုတွေ ရရှိသူတွေ၊ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲတွေကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်သူတွေဟာ ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
သင်နဲ့ကျွန်ုပ်တို့မှာလည်း အဲဒီလို တာဝန်ရှိပါတယ်။
သင်ဟာ ခရစ်ယာန်တစ်ဦး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ခရစ်ယာန်ဆိုင်ရာ သီလတွေကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးနေပါသလား။
ခရစ်ယာန်အသက်တာပုံစံကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးနေပါသလား။
ကျမ်းစာသွန်သင်ချက်တွေကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးနေပါသလား။
လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့်သာ ခရစ်တော်နှင့်တူသော စရိုက်လက္ခဏာကို စတင်တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်။
ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို ဝင်ရောက်လိုက်ရုံနဲ့ တစ်ညတည်းမှာ ခရစ်တော်နှင့်တူတဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
သင်ဟာ ဘုရားသခင်၏သားသမီးအဖြစ် မွေးစားလက်ခံခံရပြီးဖြစ်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏မိသားစုထဲကို လက်ခံဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ပါတယ်။
ယခုအခါ သင်ဟာ မကောင်းမှုကို ပြုလုပ်ခြင်းမှ ရပ်တန့်ပြီး ကောင်းမှုကို ပြုလုပ်တတ်အောင် သင်ယူရပါမယ်။
၁ ယောဟန် အခန်းကြီး ၃၊ အငယ် ၇ ကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဒီနေရာမှာ သင့်ရဲ့တာဝန် စတင်လာပါတယ်။
သင်ဟာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးရပါမယ်။
ကျမ်းစာက ဒီလိုပြောပါတယ်။
“ချစ်သားတို့၊ အဘယ်သူမျှ သင်တို့ကို မလှည့်ဖြားစေနှင့်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကျင့်သောသူသည် ကိုယ်တော်ဖြောင့်မတ်တော်မူသည်နည်းတူ ဖြောင့်မတ်၏။”
အဲဒီကျမ်းချက်က ဘာကိုပြောနေတာလဲ။
“ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကျင့်သောသူသည် ဖြောင့်မတ်၏။ ကိုယ်တော်ဖြောင့်မတ်တော်မူသည်နည်းတူ” ဆိုတဲ့ စကားထဲမှာ “ကိုယ်တော်” ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။
ယေရှုကို ဆိုလိုတာဖြစ်ပါတယ်။
ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးတဲ့သူဟာ ယေရှုဖြောင့်မတ်တော်မူသလို ဖြောင့်မတ်လာပါတယ်။
တစ်ခါတလေ လူတွေဟာ ကလေးတွေကို မိဘတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြောဆိုတတ်ကြပါတယ်။
“မင်းက မင်းအဖေနဲ့ တူလိုက်တာ။”
“မင်းက မင်းအမေနဲ့ တူလိုက်တာ။”
“မင်းရဲ့အပြုံးက မင်းအဖေနဲ့ တူတယ်။”
“မင်းရဲ့မျက်နှာက မင်းအမေနဲ့ တူတယ်။”
“မင်းရဲ့စရိုက်လက္ခဏာက မင်းမိဘတွေနဲ့ တူတယ်။”
“မင်းရဲ့အဒေါ်နဲ့ တော်တော်တူတာပဲ။”
“မင်း ဘယ်နေရာကိုသွားသွား ဂျွန်ဆင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးဆိုတာ သိသာတယ်။ မင်းရဲ့အသံ၊ ရုပ်ရည်နဲ့ အပြုအမူတွေဟာ မင်းမိသားစုနဲ့ တူနေလို့ပဲ” လို့ ပြောတတ်ကြပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ယေရှုနဲ့ပတ်သက်လာတဲ့အခါ အဲဒီလိုပြောစေချင်ပါတယ်။
“မင်းမှာ မင်းအဖေရဲ့မျက်လုံးတွေ ရှိတယ်” လို့ ပြောစေချင်ပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲ။
သင့်မျက်လုံးတွေဟာ သနားကြင်နာမှု၊ ကရုဏာနဲ့ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ထင်ဟပ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ ဖြစ်လို့ပါပဲ။
“မင်းရဲ့အပြုအမူတွေက မင်းအဖေနဲ့ တူတယ်” လို့လည်း ပြောစေချင်ပါတယ်။
သင့်အသံဟာ တည်ငြိမ်ပြီး မေတ္တာပြည့်ဝနေပါတယ်။ ကြမ်းတမ်းခြင်း၊ နှိမ့်ချစော်ကားခြင်း၊ ရက်စက်ခြင်းတွေ မရှိပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်လာဖို့ လက်တွေ့ကျင့်သုံးရပါတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်ုပ်ဘာပြောမယ်ဆိုတာ သင်သိနေပြီလို့ ကျွန်ုပ်ထင်ပါတယ်။
အချိန်ယူရပါတယ်။
သင်ဖြစ်လာချင်တဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် လက်တွေ့ကျင့်သုံးပါ။
အချိန်ယူရပါတယ်။
ဒီကိုးကားချက်ကို ကြည့်ကြရအောင်။
“ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူသော အဖဘုရား” စာအုပ် စာမျက်နှာ ၂၄၃၊ ပဉ္စမအပိုဒ်မှ အလွန်လှပတဲ့ ကိုးကားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
နားထောင်ကြည့်ပါ။
“ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ခွန်အား၊ ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းနှင့် အချိန်တို့ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ သို့မှသာ ကိုယ်တော်နှစ်သက်လက်ခံနိုင်သော စရိုက်လက္ခဏာများကို ကျွန်ုပ်တို့ တည်ဆောက်နိုင်မည်။ ကိုယ်တော်၏သားသမီးတိုင်းသည် မြင့်မြတ်သောစရိုက်လက္ခဏာကို တည်ဆောက်ကြရန် အလိုရှိတော်မူ၏။ ဖြူစင်မြင့်မြတ်သော အကျင့်ကောင်းများကို ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လူတို့၏ရှေ့၌လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ရှေ့၌လည်းကောင်း ဂုဏ်အသရေရှိသော၊ အချိုးအစားညီညွတ်ပြည့်စုံသော ဗိမာန်တော်တစ်ခုကဲ့သို့သော စရိုက်လက္ခဏာကို တင်ပြနိုင်ရန် ဖြစ်၏။”
အဲဒါဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ အစီအစဉ်ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်နေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အပြစ်မရှိတဲ့ ကမ္ဘာတွေရဲ့ရှေ့မှာ ရွေးနုတ်ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်း ပြောဆိုရပါလိမ့်မယ်။
ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်တော်မူတဲ့အခါ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့အတူ ရပ်တည်ရပါလိမ့်မယ်။
အဲဒီအခွင့်အရေးတွေဟာ တစ်ခါတလေ ယခုကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်မှာတောင် ရရှိနေတတ်ပါတယ်။
တစ်ခါတလေ ကျွန်ုပ်ဟာ နယူးယောက်မြို့ကို ပြန်သွားမိပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ ရပ်ကွက်ကို ပြန်သွားမိပါတယ်။
အဲဒီမှာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတွေကို ပြန်တွေ့ရပါတယ်။
သူတို့ဟာ အရင်ကနဲ့ အတော်လေး ကွာခြားနေကြပါတယ်။
အပြစ်တရားရဲ့ အစွန်းအထင်းတွေဟာ သူတို့ရဲ့အသက်တာတစ်လျှောက်လုံးမှာ ပေါ်လွင်နေပါတယ်။
အချိန်က သူတို့အပေါ် ဘယ်လိုအကျိုးသက်ရောက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ။
အချိန်ဟာ သူတို့အပေါ် ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိခဲ့သလဲဆိုတာ မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ဟာ မှားယွင်းတဲ့လမ်းကြောင်းမှာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြလို့ပါပဲ။
တစ်နေ့မှာ လူတစ်ယောက်က ကျွန်ုပ်ကို “ဂျွန်၊ ဒါ မင်းလား” လို့ မေးခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်က “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်ုပ်ပါပဲ” လို့ ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။
ထို့နောက် သူ့နာမည်ကို ခေါ်ပြီး “မင်းရော ဘယ်လိုနေလဲ” လို့ မေးခဲ့ပါတယ်။
သူက “မင်းကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ အခု ဘာလုပ်နေလဲ” လို့ မေးပါတယ်။
ကျွန်ုပ်က “ကျွန်ုပ်ဟာ တရားဟောဆရာတစ်ဦး၊ သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေပါပြီ” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
သူက “မင်းက တရားဟောဆရာလား။ သင်းအုပ်ဆရာလား” လို့ ပြန်မေးပါတယ်။
ထို့နောက် သူဟာ ကျွန်ုပ်ကို ရပ်ကွက်ထဲမှာ ခေါ်ခဲ့ကြတဲ့ နာမည်ပြောင်နဲ့ ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနာမည်ကိုတော့ ကျွန်ုပ် မပြောပြပါဘူး။
ဘရွတ်ကလင်၊ နယူးယောက်မှာ နေခဲ့တဲ့ အရင်ခေတ်က ကျွန်ုပ်တို့မှာ ကိုယ်ပိုင်အသုံးအနှုန်းတွေ ရှိခဲ့ကြပါတယ်။
သူက
ကျွန်ုပ်ရဲ့ ရပ်ကွက်နာမည်ကို သိနေပါတယ်။
“မင်းက တရားဟောဆရာ ဖြစ်နေပြီလား။ ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ” လို့ မေးခဲ့ပါတယ်။
ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ သင်သိနေပြီလို့ ကျွန်ုပ်ထင်ပါတယ်။
အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ အရာခပ်သိမ်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်တော်မူပါတယ်။
ရိုက်ဒါ
(Ryder) ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကိုယ်တော်ဟာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ၊ ပစ္စည်းအနည်းငယ်မျှနဲ့ အလွန်များစွာသောအရာတွေကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တော်မူတဲ့အတွက် ဘာမျှမရှိတဲ့အရာကနေတောင် အရာခပ်သိမ်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်တော်မူပါတယ်။
အဲဒါဟာ ကျွန်ုပ်အသက်တာကို ကိုယ်စားပြုနေပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ သင့်အသက်တာကိုလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေချင်ပါတယ်။
ကိုယ်တော်ရဲ့အစီအစဉ်အတိုင်း သင့်ကို မည်သည့်ပုံစံမျိုးမဆို ဖြစ်လာစေနိုင်ပါတယ်။
ယေရမိ အခန်းကြီး ၂၉ မှာ ကိုယ်တော်ပြောထားသလိုပဲ၊ သင့်အတွက် ရည်ရွယ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ကိုယ်တော်သိတော်မူပါတယ်။ သင့်ကို အောင်မြင်စေဖို့၊ အန္တရာယ်မဖြစ်စေဖို့၊ အနာဂတ်နဲ့ မျှော်လင့်ခြင်းကို ပေးသနားဖို့ အကြံအစည်ရှိတော်မူပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အချိန်ယူရပါလိမ့်မယ်။
စတင်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်က ယနေ့ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီကိုးကားချက်ကို ကျွန်ုပ်အလွန်နှစ်သက်ပါတယ်။
“ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ခွန်အား၊ ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းနှင့် အချိန်တို့ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ သို့မှသာ ကိုယ်တော်နှစ်သက်လက်ခံနိုင်သော စရိုက်လက္ခဏာများကို ကျွန်ုပ်တို့ တည်ဆောက်နိုင်မည်။”
သင်တစ်စုံတစ်ခုကို ဝယ်ယူတဲ့အခါ ထုပ်ပိုးထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တွေ့ဖူးကြမှာပါ။
ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဝတ်စုံအတွင်းဘက်မှာလည်း အဲဒီလိုစာတမ်းလေးတွေ ရှိတတ်ပါတယ်။
တစ်ခါတလေ ဝတ်စုံတစ်စုံ ဝယ်လိုက်တဲ့အခါ အတွင်းဘက်မှာ “အမှတ် ၁၆ မှ အတည်ပြုထားသည်” လို့ ရေးထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။
အဲဒီအခါ ကျွန်ုပ်က “အမှတ် ၁၆ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ” လို့ စဉ်းစားမိပါတယ်။
စက်ရုံထဲမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။
ဝတ်စုံကို ရောင်းချဖို့ မပို့ခင်မှာ သူတို့ရည်ရွယ်ထားတဲ့အတိုင်း ပြုလုပ်ပြီးပြီလားဆိုတာကို စစ်ဆေးတဲ့ အမှတ် ၁၆ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
“အမှတ် ၁၆ မှ အတည်ပြုထားသည်” လို့ ရေးထားပါတယ်။
အဲဒီနည်းတူ သင်ဝယ်ယူတဲ့ ပစ္စည်းထုပ်ပိုးမှုတွေကို ဖွင့်ကြည့်တဲ့အခါ “ဤပစ္စည်းကို ဤသူက အတည်ပြုထားသည်”၊ “ဤသူက စစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်” ဆိုတဲ့ စာတမ်းတွေကိုလည်း တွေ့ရတတ်ပါတယ်။
အဲဒီအခါ “အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ” လို့ စဉ်းစားမိကြပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မှာလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်ဆောင်ချင်တော်မူပါတယ်။
တစ်နေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြသထားချင်တော်မူပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ မြင့်မြတ်သောစရိုက်လက္ခဏာ၊ ဖြူစင်သောစရိုက်လက္ခဏာ၊ ကောင်းမှုအကျင့်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ အချိန်ကို ပေးသနားတော်မူနေပါတယ်။
တစ်နေ့မှာ ကိုယ်တော်က ဒီလိုပြောနိုင်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။
“ဤသူသည် ပြီးပြည့်စုံသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။”
“သူမသည် ယခုလိုလူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။”
“သူတို့သည် ယခုလိုလူတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီ။”
“ဂျွန်ရဲ့အသက်တာမှာ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ဆောင်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ကြည့်ပါ။”
“အိန်ဂျလာရဲ့အသက်တာမှာ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ဆောင်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ကြည့်ပါ။”
“သင့်အသက်တာမှာလည်း ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ဆောင်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ကြည့်ပါ။”
ဒါပေမဲ့ အချိန်ယူရပါတယ်။
ဒုတိယမှတ်သားစရာ၊ စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်းရှိနေတဲ့အရာဟာ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။
စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်းရှိနေတဲ့အရာဟာ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။
ဖိလိပ္ပိ အခန်းကြီး ၄၊ အငယ် ၈ ကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဒီကျမ်းချက်ဟာ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။
တမန်တော်ပေါလုက ဘာကြောင့် ဒီစကားတွေကို ပြောခဲ့သလဲဆိုတာကို ကြည့်ကြပါစို့။
သူက
ဒီလိုပြောပါတယ်။
“နောက်ဆုံး၌ ညီအစ်ကိုတို့၊ မှန်သောအရာ၊ လျောက်ပတ်သောအရာ၊ ဖြောင့်မတ်သောအရာ၊ စင်ကြယ်သောအရာ၊ ချစ်ဖွယ်သောအရာ၊ အသရေရှိသောအရာ၊ မွန်မြတ်သောအရာ၊ ချီးမွမ်းဖွယ်သောအရာ တစ်စုံတစ်ခုရှိလျှင် ထိုအရာတို့ကို စွဲလမ်းကြလော့။”
ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးတဲ့စကားလုံးကို ကြည့်ပါ။
“ထိုအရာတို့ကို စွဲလမ်းကြလော့။”
သူက
ဘယ်နေရာကို အာရုံစိုက်နေသလဲ။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဦးခေါင်းထဲမှာရှိတဲ့ စိတ်ကို အာရုံစိုက်နေပါတယ်။
“ဟေ့၊ သင့်စိတ်ဟာ ဘယ်အရာကို အာရုံစိုက်နေသလဲ။ သင်ဘာတွေကို တွေးတောနေသလဲ” လို့ မေးနေပါတယ်။
သင်တွေးတောနေတဲ့အရာတွေဟာ မှန်ကန်သလား။ ရိုးသားသလား။ ဖြောင့်မတ်သလား။ စင်ကြယ်သလား။ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသလား။ အသရေရှိသလား။ သီလနဲ့ပြည့်စုံသလား။
အဲဒီလိုဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ သင်ဟာ အဲဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
သင်ဖြစ်လာမယ့်သူဟာ အဲဒီအရာတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေပါလိမ့်မယ်။
သင်ဟာ အဲဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်ချင်ပါသလား။
ယနေ့ဟာ စတင်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အယူဝါဒအရ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့စိတ်တွေကို စုပေါင်းပြောင်းလဲခြင်း မခံရဘူးဆိုရင် ခရစ်တော်၌ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ဖို့ သွားတဲ့အခါ သင့်ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့သူအတွက် ဆုတောင်းပေးပါ။
တရားဟောဆရာအတွက် ဆုတောင်းပေးပါ။
အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တွေအတွက် ဆုတောင်းပေးပါ။
သင့်ကို အစေခံနေသူတွေအတွက် ဆုတောင်းပေးပါ။
အကြောင်းကတော့ သံဟာ သံကို ထက်မြက်စေတယ်လို့ ကျွန်ုပ်တို့သိကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို အမြဲတမ်း သံလိုမာကျောနေစေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကိုယ်တော်ရဲ့ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပျော့ပျောင်းနူးညံ့စေချင်တော်မူပါတယ်။
ကိုယ်တော်ကို ထင်ဟပ်စေမယ့် စရိုက်လက္ခဏာမျိုးကို တည်ဆောက်စေချင်တော်မူပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သင်သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်ုပ် ထပ်ပြောပါမယ်။
အချိန်ယူရပါတယ်။
စာတန်အတွက် အချိန်ဆိုတာ ဘာလဲ။
စာတန်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့အချိန်ကို အသုံးပြုပြီး ကျွန်ုပ်တို့အထဲမှာ ပျက်စီးခြင်းအတွက် သင့်လျော်တဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေချင်ပါတယ်။
ပျက်စီးခြင်းအတွက် သင့်လျော်တဲ့ အသီးအနှံတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေချင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ကတော့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့အချိန်ကို အသုံးပြုပြီး နိုင်ငံတော်အတွက် သင့်လျော်တဲ့ အသီးအနှံတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေချင်ပါတယ်။
အဲဒီဖြစ်စဉ်နှစ်ခုစလုံးမှာ အချိန်ယူရပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယနေ့ သခင်ဘုရားက သင့်ကို မေးနေပါတယ်။
သင်ဟာ သင့်ရဲ့အချိန်ကို ဘယ်အရာတွေအတွက် အသုံးပြုနေသလဲ။
သင့်အသက်တာမှာ အချိန်ကို ဘယ်လိုခွဲဝေသုံးစွဲနေသလဲ။
နံနက်အိမ်က မထွက်ခင် ကျမ်းစာဖတ်ဖို့၊ ဝတ်ပြုဆင်ခြင်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ပေးနေသလဲ။
သင့်အိမ်ထောင်ဖက်နဲ့အတူ ကျမ်းစာလေ့လာပြီး ဆုတောင်းဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ပေးနေသလဲ။
သင့်သားသမီးတွေနဲ့ အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်ဆုံးနေသလဲ။
နံနက်အချိန် မနက်စာစားဖို့ သူတို့ကို ခေါ်တဲ့အခါ၊ အိမ်ကမထွက်ခင်မှာ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့်၊ ကျမ်းစာကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ဖတ်ပြခြင်းအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ မျိုးစေ့တွေ စိုက်ပျိုးပေးနေပါသလား။
သင်ဘာလုပ်နေသလဲ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သင်လုပ်ဆောင်တဲ့အရာတိုင်းဟာ နောက်ဆုံးမှာ အသီးအနှံကို ထုတ်ပေးမှာဖြစ်လို့ပါပဲ။
ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အယူဝါဒအရ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး စုပေါင်းပြောင်းလဲခြင်း မခံရသေးသရွေ့ ခရစ်တော်၌ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
တတိယနှင့် နောက်ဆုံးမှတ်သားစရာ၊ ကျန်ရှိနေသေးသော အချိန်ကို သင်အသုံးပြုပုံက သင့်ရဲ့ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးတယ်။
ကျန်ရှိနေသေးတဲ့အချိန်ကို သင်ဘယ်လိုအသုံးပြုသလဲဆိုတာက သင့်ရဲ့အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါတယ်။
ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀ ကို ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ လိုက်ဖတ်ကြပါစို့။
ဒီကျမ်းဟာ အလွန်အားကောင်းတဲ့ ကျမ်းတစ်ကျမ်းဖြစ်ပါတယ်။
ဆာလံဆရာဒါဝိဒ်ဟာ ဒီကျမ်းကို အချိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ထဲက အချို့ဟာ အဲဒီအချက်ကို သတိမပြုမိကြပါဘူး။
ကျွန်ုပ်ရဲ့ကျမ်းစာထဲမှာ ဒီကျမ်းရဲ့ခေါင်းစဉ်ကို “ဘုရားသခင်၏ထာဝရတည်မြဲခြင်းနှင့် လူသား၏အားနည်းခြင်း” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏ထာဝရတည်မြဲခြင်းနှင့် လူသား၏အားနည်းခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀ မှာ အငယ် ၁၇ ပိုဒ်သာ ရှိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျမ်းကို ဖတ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အထူးသဖြင့် အချိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ စည်းချက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလာပါလိမ့်မယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ ထာဝရတည်မြဲတော်မူပြီး လူသားကတော့ မတည်မြဲပါဘူး။
ဘုရားသခင်ဟာ အစဉ်အမြဲတည်တော်မူပြီး လူသားကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါဝိဒ်ဟာ အချိန်ရဲ့အရေးပါမှုကို ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးဖို့ ဒီအကြောင်းအရာကို အသုံးပြုထားပါတယ်။
အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ “ငါဟာ တောင်ရဲ့အခြားဘက်ကို ရောက်လာပြီ။ အခုတော့ တောင်အောက်ကို ဆင်းလာရတော့မယ်” လို့ တွေးမိတတ်ပါတယ်။
သင့်ရှေ့မှာ ကျန်ရှိနေတဲ့အချိန်ထက် နောက်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တဲ့အချိန်က ပိုများနေပြီဆိုတာကို သိလာတဲ့အခါ အသက်တာဟာ ပိုပြီး ထင်ရှားပြတ်သားလာပါတယ်။
ကျွန်ုပ်နှစ်သက်တဲ့ စကားလုံးတစ်ခုကို အသုံးပြုရမယ်ဆိုရင် အရာအားလုံးဟာ ပိုပြီး ထင်ရှားပြတ်သားလာပါတယ်။
ငယ်ရွယ်စဉ်က အရေးမကြီးခဲ့တဲ့အရာတွေဟာ ရုတ်တရက် အရေးကြီးလာပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ဘိုးဘေးဒါဝိဒ်ရဲ့စကားတွေဟာ သင့်နားထဲမှာ ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိလာပါလိမ့်မယ်။
သူပြောထားတဲ့ စကားတွေကို နားထောင်ကြည့်ပါ။
ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀၊ အငယ် ၁ နှင့် ၂ မှာ သူက အခုလို စတင်ထားပါတယ်။
“အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ကာလအစဉ်အဆက် အကျွန်ုပ်တို့ ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူ၏။ တောင်တို့ကို မဖန်ဆင်းမီ၊ မြေကြီးနှင့် လောကဓာတ်ကို မဖန်ဆင်းမီ၊ ရှေးကမ္ဘာမှစ၍ နောက်ကမ္ဘာတိုင်အောင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။”
သူပြောထားတဲ့စကားကို သတိပြုပါ။
“ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။”
ဒါဟာ
ငြင်းဆိုလို့မရတဲ့ အမှန်တရားဖြစ်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ အစဉ်အမြဲတည်တော်မူပြီး နောင်ကာလအဆက်ဆက်တိုင်အောင် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ အချိန်ကို အုပ်စိုးတော်မူပါတယ်။
ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူတဲ့ အချိန်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကောင်းချီးပေးချင်တော်မူပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယောဟန် အခန်းကြီး ၃၊ အငယ် ၁၆ ဟာ အလွန်လှပတဲ့ ကျမ်းချက်ဖြစ်ပါတယ်။
ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူ မည်သူမဆို ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်ဘဲ ထာဝရအသက်ကို ရရှိစေဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ထာဝရအသက် ဖြစ်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ အစဉ်အမြဲတည်တော်မူသလိုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်နေ့မှာ သင်ဟာ အသက် ၆၂ နှစ်၊ ၅၉ နှစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ၉၂ နှစ်အရွယ် ရောက်လာတဲ့အခါ “ကျွန်ုပ်ရဲ့အချိန်ကို အသုံးပြုပြီး ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ထာဝရနိုင်ငံတော်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အချိုးအစားညီညွတ်တဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့လို့ အလွန်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့ ပြောနိုင်ပါလိမ့်မယ်။
ဒုတိယအချက်ကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀၊ အငယ် ၄ မှာ ဒါဝိဒ်က ဒီအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ဖော်ပြထားပါတယ်။
အငယ်
၄ မှာ သူက ဒီလိုပြောပါတယ်။
“အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်ရှေ့မှာ အနှစ်တစ်ထောင်သည် လွန်ခဲ့သောမနေ့ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ညဉ့်ယံ၌ တစ်ယံစောင့်ခြင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်ပါ၏။”
ဘယ်သူကို သိပါသလဲ။
နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကို ပေးနိုင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်မှာ အနှစ်တစ်ထောင်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့မနေ့ကလို၊ ညအချိန်တစ်ခဏလို ဖြစ်နေတဲ့သူ ဘယ်သူရှိပါသလဲ။
အနှစ်တစ်ထောင် ကုန်ဆုံးဖို့ အနှစ်တစ်ထောင် အချိန်ယူရပါတယ်။
အချိန်ယူရပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ကို အဲဒီထာဝရအသက်ကို လက်ဆောင်ပေးချင်တော်မူပါတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ လောကကြီးဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ခွန်အားအားလုံး၊ တန်ဖိုးအားလုံးနဲ့ ထာဝရအသက်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အရာအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေပါတယ်။
ပြီးတော့ “ယခုရှိနေတဲ့အချိန်အားလုံးကို အသုံးပြုပြီး ဒီလောကကြီးကို ပျော်ရွှင်ခံစားလိုက်ပါ” လို့ ပြောနေပါတယ်။
မဟုတ်ပါဘူး။
ကျွန်ုပ်နဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ဇနီးဟာ ညဘက်မှာ အပြင်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်က ကြယ်တွေကို ကြည့်ခဲ့ကြတဲ့အခါ ကောင်းကင်ဟာ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ဖော်ပြနေတယ်ဆိုတာကို သိရှိလာကြပါတယ်။
အဲဒီအခါ ကျွန်ုပ်ဟာ “ထာဝရအသက်အတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့အချိန်ကို အသုံးပြုရမယ်” ဆိုတာကို နားလည်လာပါတယ်။
နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့အချက်တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်။
ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀၊ အငယ် ၁၀ ကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဘိုးဘေးဒါဝိဒ်က အချိန်ရဲ့အရေးပါမှုအကြောင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြထားပါတယ်။
ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀၊ အငယ် ၁၀ မှာ သူက ဒီလိုပြောပါတယ်။
“အသက်အနှစ်သည် အနှစ်ခုနစ်ဆယ်အထိ ရှိတတ်၏။ ခွန်အားကြောင့် အနှစ်ရှစ်ဆယ်တိုင်အောင် ရှိသော်လည်း၊ ထိုအနှစ်တို့၏အထူးသဖြင့် ဝါကြွားစရာသည် ပင်ပန်းခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသာ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား အလျင်အမြန် ကုန်လွန်၍ ငါတို့သည် ပျံသွားကြ၏။”
ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ရှင်နေထိုင်ရတဲ့နေ့ရက်တွေဟာ အနှစ်ခုနစ်ဆယ်ဖြစ်ပါတယ်။
ခွန်အားရှိမယ်ဆိုရင် အနှစ်ရှစ်ဆယ်အထိ ရှိနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီနေ့ရက်တွေဟာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကျွန်ုပ်တို့လည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြရပါတယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက်အကြောင်း “သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” လို့ သင်မေးမိတဲ့အချိန်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
အသက်
၈၀ ကျော်အထိ အသက်ရှင်နေထိုင်ရတာဟာ ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
အသက်
၇၀ ကျော်အထိ နေထိုင်ရတာဟာ ကတိထားတော်မူထားတဲ့ အသက်အရွယ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။
အသက်
၉၀ ကျော်အထိ နေထိုင်ရတာဟာ အံ့ဩစရာကောင်းပါတယ်။
အသက်
၁၀၀ ကျော်အထိ နေထိုင်ရပြီး စိတ်လည်းကြည်လင်နေသေးတယ်ဆိုရင်တော့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဒေသခံအသင်းသားတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ သင်းအုပ်ဆရာ တာနာ (Pastor Turner) ပြောခဲ့သလိုပဲ အဲဒါဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
မိတ်ဆွေတို့၊ ဟာဗေး မက်ကေး (Harvey McKay) က တစ်ခါက ဒီစကားတွေကို ပြောခဲ့ပါတယ်။
သင်တို့ ကြားနိုင်ဖို့ ကျွန်ုပ် ဖတ်ပြပါမယ်။
“အချိန်သည် အခမဲ့ဖြစ်သော်လည်း တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရနိုင်ပါ။ သင်သည် ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်၍ မရနိုင်သော်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ သိမ်းဆည်းထား၍ မရနိုင်သော်လည်း သုံးစွဲနိုင်သည်။ တစ်ကြိမ်ဆုံးရှုံးသွားလျှင်တော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။”
မိတ်ဆွေတို့၊ အချိန်ယူရပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လိုလူတွေဖြစ်လာကြမလဲဆိုတာဟာ ကောင်းသောဘက်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသောဘက်ဖြစ်စေ အချိန်ယူရပါတယ်။
စတင်ဖို့ ယခုအချိန်ထက် ပိုကောင်းတဲ့အချိန် မရှိပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါဟာ သင့်ရဲ့ဆန္ဒနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် မူတည်ပါတယ်။
နောက်ဆုံးကျမ်းချက်ကတော့ ကျွန်ုပ်တို့အစမှာ ဖတ်ခဲ့တဲ့ ဆာလံကျမ်း အခန်းကြီး ၉၀၊ အငယ် ၁၂ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါဝိဒ်ရဲ့စကားတွေကို ပြန်လည်ကြည့်ကြပါစို့။
ကျွန်ုပ်ရဲ့သတင်းစကားဟာလည်း သင့်အတွက် အဲဒီစကားတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
“အကျွန်ုပ်တို့သည် ပညာရှိသောစိတ်နှလုံးကို ရနိုင်မည်အကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏နေ့ရက်တို့ကို ရေတွက်တတ်စေခြင်းငှာ သွန်သင်တော်မူပါ။”
ကျွန်ုပ်နဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ဇနီးမှာ အမြဲပြောလေ့ရှိတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိပါတယ်။
အဲဒီစကားကတော့—
“ထာဝရကာလတိုင်အောင် အတူတကွ ထာဝရတည်ရှိခြင်း” ဖြစ်ပါတယ်။
ဘုရားသခင်ဟာ သင်တို့ကို ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထာဝရကာလတိုင်အောင် အတူတကွ ရှိနေစေချင်တော်မူပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယနေ့ သင့်မှာရှိနေတဲ့အချိန်ကို အသုံးပြုပြီး ထာဝရအသက်အတွက် ပြင်ဆင်နိုင်ပါစေလို့ ကျွန်ုပ်ဆုတောင်းပါတယ်။
ဘုရားသခင်၏ကတိတော်အားလုံးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြပါ။
သင်ဖြစ်လာမယ့်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ အချိန်ယူရတယ်ဆိုတာကိုလည်း သိရှိထားကြပါ။
နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်တွေ့ဆုံကြပါမယ်။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
မူရင်းလင့်