ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ ငြင်းခုံဆွေးနွေးပွဲ

ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ ငြင်းခုံဆွေးနွေးပွဲ ဒေါ့ဂ် ဘက်ချလာ (Doug Batchelor) နှင့် စတိဗ် ဂရက်ဂ် (Steve Gregg) တို့၏ ဆွေးနွေးပွဲ

မင်္ဂလာပါ မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အချိန်ပေး၍ လေ့လာကြမည့် မိတ်ဆွေအားလုံးကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ဤဆွေးနွေးပွဲ၏ ခေါင်းစဉ်မှာ "ဥပုသ်နေ့သည် ပဋိညာဉ်သစ်တွင် တည်မြဲနေသေးသလော" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤအရေးကြီးသော ခေါင်းစဉ်ကို ဆွေးနွေးရန်အတွက် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ပူးတွဲစီစဉ်သူ ခရစ် ဘန်ဒ် (Chris Bend) က ပါဝင်ကူညီပေးပါလိမ့်မည်။ ခဏနေလျှင် သင်းအုပ်ဆရာ ဒေါ့ဂ် ဘက်ချလာနှင့် စတိဗ် ဂရက်ဂ်တို့က ဥပုသ်နေ့နှင့် ပတ်သက်၍ မတူညီသော အမြင်များကို တင်ပြကြပါလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကိုင်တွယ်သည့်အခါတိုင်း၊ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ စာအုပ်ဖြစ်ကြောင်း သင်နားလည်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျမ်းစာကို မှန်ကန်စွာ နားလည်နိုင်ရန် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှု လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပရိသတ်များနှင့် အွန်လိုင်းမှ ပါဝင်သူများကို ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် စတင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုပါသည်။ ချစ်မေတ္တာတော်ရှိသော ခမည်းတော်ဘုရား၊ ကျမ်းစာကို အတူတကွ လေ့လာရန် အခွင့်အရေးပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားနှင့် စိတ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးတော်မူပါ။ ယေရှု၏ နာမတော်၌ ဆုတောင်းပါ၏၊ အာမင်။

ကြေညာချက်များကို အတိုချုပ်သာ ပြောကြားပြီး တင်ပြသူများအတွက် အချိန်ပိုပေးပါမည်။ ခရစ်၊ တင်ပြသူများကို စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ပေးပါ။ ဟုတ်ကဲ့၊ ဒေါ့ဂ် ဘက်ချလာနှင့် စတိဗ် ဂရက်ဂ်တို့ကို ကြိုဆိုကြရအောင်။ ခရစ်က အရင်ဆုံး တင်ပြပါလိမ့်မည်၊ မိနစ် (၂၀) စီ အချိန်ပေးထားပါသည်။ ထို့နောက် ဒေါ့ဂ် ဘက်ချလာက မိနစ် (၂၀) တင်ပြပါမည်။ ပြီးလျှင် တစ်ဦးလျှင် မိနစ် (၁၀) စီ ပြန်လည်ဖြေရှင်းခွင့် (Rebuttal) ပေးပါမည်။ စတင်မည့်အချိန်တွင် အော်ဟစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝေဖန်ခြင်းများ မပြုလုပ်ဘဲ၊ သမ္မာကျမ်းစာကိုသာ အာရုံစိုက်လေ့လာကြရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ စတိဗ်၊ သင်၏ မိနစ် (၂၀) ကို စတင်နိုင်ပါပြီ။

စတိဗ် ဂရက်ဂ်၏ တင်ပြချက်

ကျွန်ုပ်တင်ပြလိုသည့် အချက်မှာ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ပဋိညာဉ်သစ်၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်တစ်ခု မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၂,၀၀၀) က ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် ပျက်ပြယ်သွားပြီးဖြစ်သော ပဋိညာဉ်ဟောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် လူအများအတွက် အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဟေဗြဲကျမ်းစာတွင် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် အကိုးအကားများစွာရှိသော်လည်း၊ ၎င်းကို အစ္စရေးလူမျိုးများထံသို့ ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်ရမည်။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးလူမျိုးများနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်သစ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် မည်သည့်ပညတ်ချက်ကိုမျှ ကျွန်ုပ်တို့ မတွေ့ရပါ။

ထွက်မြောက်ရာကျမ်း (၃၁:၁၂-၁၇) တွင် ဥပုသ်နေ့သည် အစ္စရေးလူမျိုးများနှင့် ဘုရားသခင်အကြားရှိ ပဋိညာဉ်၏ လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ "ငါ့ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်ရမည်။ ထိုနေ့သည် သင်တို့နှင့် ငါ့အကြားတွင်၊ သင်တို့ကို သန့်ရှင်းစေသော ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့သိစေခြင်းငှာ၊ သင်တို့အစဉ်အဆက် စောင့်ရမည့် လက္ခဏာဖြစ်၏" ဟု ဆိုထားသည်။ ဤပဋိညာဉ်သည် အစ္စရေးလူမျိုးများနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။

မောရှေမတိုင်မီက ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခဲ့သည့် သာဓက မရှိပါ။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း (၂:၃) တွင် ဘုရားသခင်သည် သတ္တမနေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိုနေ့တွင် အလုပ်မလုပ်ဘဲ နားခဲ့သည့်မှတ်တမ်း မရှိပါ။ ဘုရားသခင်သာလျှင် ဖန်ဆင်းခြင်းအလုပ်ကို ရပ်နားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တရားဟောရာကျမ်း (၅) တွင် မောရှေက "ထာဝရဘုရားသည် ဟောရပ်အရပ်၌ ငါတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တော်မူ၏။ ငါတို့၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တော်မူသည်မဟုတ်၊ ယနေ့ အသက်ရှင်လျက်ရှိသော ငါတို့နှင့်သာ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တော်မူ၏" ဟု ဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပဋိညာဉ်ဟောင်းသည် ဘိုးဘေးများနှင့် မဟုတ်ဘဲ အစ္စရေးလူမျိုးများနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။

တရားဟောရာကျမ်း (၅:၁၂-၁၅) တွင် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်တွင် ကျွန်ခံခဲ့ရပြီး ဘုရားသခင်က သူတို့ကို ကယ်ထုတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးလူမျိုးမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ အီဂျစ်မှ မကယ်ထုတ်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဤပညတ်ချက်သည် သူတို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း (၃၄:၂၈) နှင့် တရားဟောရာကျမ်း (၄:၁၃) တို့အရ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးသည် ပဋိညာဉ်၏ စကားလုံးများ ဖြစ်သည်။

"အစဉ်အဆက်" (Forever) ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးမှာ "အိုလမ်" (Olam) ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရကာလတစ်ခုလုံးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မြင်ကွင်းကွယ်ပျောက်သည့်အချိန် သို့မဟုတ် အကန့်အသတ်မရှိသော အချိန်ကာလတစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ ၂ ရှင်ဘုရင် (၅:၂၇)၊ ယောန (၂:၆) တို့တွင် တွေ့ရသည့်အတိုင်း၊ ၎င်းသည် အမြဲတမ်းဖြစ်ရန် မလိုပါ။ ထို့ကြောင့် ပဋိညာဉ်ဟောင်းရှိ ပညတ်ချက်များမှာ ထိုအချိန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

လုကာ (၁၆:၁၆) တွင် ယေရှုက "ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ယောဟန်အထိသာ ဖြစ်၏" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဂလာတိသြဝါဒစာ (၃:၁၉-၂၅) တွင် ပညတ်တရားသည် ခရစ်တော်မလာမီအထိသာ ဖြစ်သော ဆရာတစ်ဦး (Tutor) သာ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဂလာတိ (၄:၁-၅) တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အစောပိုင်းကာလတွင် ပညတ်တရားအောက်၌ ကျွန်ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခုမူ ယေရှုအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရပြီဟု ဆိုသည်။ ရောမ (၁၀:၄) တွင် "ခရစ်တော်သည် ယုံကြည်သူအပေါင်းတို့၏ ဖြောင့်မတ်ရာဖြစ်စေခြင်းငှာ ပညတ်တရား၏ အဆုံးဖြစ်တော်မူ၏" ဟု ဆိုထားသည်။

ယေရမိ (၃၁:၃၁-၃၃) တွင် ပဋိညာဉ်သစ်သည် ပဋိညာဉ်ဟောင်းနှင့် မတူကြောင်း ကြိုတင်ဟောထားသည်။ ပဋိညာဉ်ဟောင်းသည် ပြင်ပ၌ ရေးသားထားသော ပညတ်ချက်ဖြစ်သော်လည်း၊ ပဋိညာဉ်သစ်သည် လူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲ (၈:၁၃) တွင် ပဋိညာဉ်သစ်ကို ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ပဋိညာဉ်ဟောင်းကို "ဟောင်းနွမ်းစေပြီး ကွယ်ပျောက်စေသည်" ဟု ဆိုထားသည်။

မှတ်ချက် - နောက်ထပ် ဆက်လက်ဆွေးနွေးလိုပါသလား သို့မဟုတ် ဒေါ့ဂ် ဘက်ချလာ၏ တင်ပြချက်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြပေးရမလား?

"အရှင်သည် ပထမပဋိညာဉ်ကို ပယ်ဖျက်တော်မူ၏။ ပထမပဋိညာဉ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဟေဗြဲကျမ်းစာကိုသာ ဖတ်ကြည့်လျှင် သိနိုင်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် သိနာတောင်၌ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးဖြင့် ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို ပထမပဋိညာဉ်ဟု အမြဲရည်ညွှန်းသည်။ ယခု ထိုပထမပဋိညာဉ်မှာ ပယ်ဖျက်ခြင်းခံရပြီ။ ပဋိညာဉ်သစ်ရှိသည်ဟု ဆိုသောကြောင့် ပဋိညာဉ်ဟောင်း မရှိတော့ပါ။ ယခု ၎င်းသည် ဟောင်းနွမ်း၍ ကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဘာကြောင့် ကွယ်ပျောက်လုနီးပါးဟု ပြောသနည်း။ အကြောင်းမူကား ကျမ်းစာရေးသားသူသည် ဗိမာန်တော် မပြိုလဲမီအချိန်တွင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ပဋိညာဉ်ဟောင်းကို အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယုဒလူမျိုးတို့သည် ၎င်းကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ အေဒီ ၇၀ တွင် ရောမတို့က ဗိမာန်တော်ကို မဖျက်ဆီးမီအထိ ဆက်လက်ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် အဆုံးသတ်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ပယ်ဖျက်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ ထိုကာလအတွင်း ရေးသားသူတို့က ၎င်းမှာ ဟောင်းနွမ်းသွားပြီဖြစ်ပြီး ပျောက်ကွယ်တော့မည်ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။

ရှင်မာကု (၉) တွင် ကျမ်းစာ၌ လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ဖော်ပြထားသော အရေးကြီးသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိသည်။ ခရစ်ဝင်ကျမ်း (၃) ကျမ်းနှင့် ပေတရုသြဝါဒစာဒုတိယစောင် (၁) တို့တွင် အသွင်ပြောင်းခြင်း (Transfiguration) အကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ အချိန် (၆) ရက် လွန်သောအခါ ယေရှုသည် ပေတရု၊ ယာကုပ်၊ ယောဟန်တို့ကို တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူတို့ရှေ့တွင် အသွင်ပြောင်းတော်မူ၏။ သူ၏ အဝတ်သည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပလာသည်။ ဧလိယနှင့် မောရှေတို့သည် ယေရှုနှင့် စကားပြောဆိုလျက် ပေါ်လာကြ၏။ ပေတရုက "အရှင်ဘုရား၊ ဤနေရာမှာ ရှိနေရသည်မှာ ကောင်းလှပါ၏။ အရှင်ဘုရားအတွက် တစ်ခု၊ မောရှေအတွက် တစ်ခု၊ ဧလိယအတွက် တစ်ခု တဲ (၃) လုံးကို ဆောက်ပါရစေ" ဟု ပြော၏။ ပေတရုသည် မည်သို့ပြောရမှန်း မသိဘဲ အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသည်။ ထိုအခါ တိမ်တိုက်သည် သူတို့ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး "ဤသူသည် ငါချစ်သောသား ဖြစ်၏၊ သူ့စကားကို နားထောင်ကြလော့" ဟူသော အသံကို ကြားရ၏။ ရုတ်တရက် ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သောအခါ မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရတော့ဘဲ ယေရှုတစ်ပါးတည်းသာ ကျန်ရစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သနည်း။ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ရှင်ယောဟန်ကျမ်း (၁) အရ ပညတ်တရားသည် မောရှေအားဖြင့် လာ၍ ကျေးဇူးတော်နှင့် သစ္စာတရားသည် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် လာသည်။ မောရှေသည် ပညတ်တရားကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဧလိယသည် ပရောဖက်တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပေတရုက သူတို့ကို အဆင့်တူဟု ထင်နေသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က မောရှေနှင့် ဧလိယတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ယေရှုကိုသာ ထားခဲ့၍ "ဤသူ၏ စကားကို နားထောင်လော့" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဟေဗြဲ (၁) တွင် "ရှေးကာလ၌ ပရောဖက်တို့အားဖြင့် မိန့်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် နောက်ဆုံးကာလ၌ သားတော်အားဖြင့် ငါတို့အား မိန့်တော်မူ၏" ဟု ဆိုထားသည်။ ခရစ်တော်သည် နောက်ဆုံးသော ဗျာဒိတ်တော် ဖြစ်သည်။ (စတိဗ်၊ တစ်မိနစ် ကျန်ပါသည်) ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်တို့သည် နောင်လာမည့် အရာများ၏ အရိပ်ဖြစ်၏။ ပေါလုက "သင်တို့သည် ခရစ်တော်၏ စာပေးစာယူဖြစ်ကြ၏။ ထိုစာကို အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကျောက်ပြားပေါ်၌ မဟုတ်ဘဲ၊ နှလုံးသားတည်းဟူသော အသားပြားပေါ်၌ ရေးထားတော်မူ၏" ဟု ဆိုသည်။ "သေခြင်းကို ဖြစ်စေသော ဝန်ဆောင်မှု" (Ministry of death) ဟု ဆိုရာ၌ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော ပဋိညာဉ်ဟောင်း (ပညတ် (၁၀) ပါး) ကို ဆိုလိုသည်။ ထိုဝန်ဆောင်မှုသည် တောက်ပသော်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည့် ဘုန်းရှိသည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ ဝန်ဆောင်မှုသည် ပို၍ပင် တောက်ပလိမ့်မည် မဟုတ်လော။ အကြောင်းမူကား ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရာသည် တောက်ပခဲ့ပါက တည်မြဲနေမည့် အရာသည် ပို၍ တောက်ပပေမည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့တွင် ယေရှုရှိသည်။ ရောမ (၁-၄) တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပညတ်တရားနှင့် စုံဖက်ထားရာမှ သေလွန်ပြီးဖြစ်၍ ယခုအခါ သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူသော ယေရှုနှင့် စုံဖက်လျက် ပဋိညာဉ်သစ်အောက်တွင် ရှိနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပညတ်တရားကို မဟုတ်ဘဲ ယေရှုကိုသာ အဖြေပေးရမည်။ ကျွန်ုပ်၏ အချိန်ကုန်ဆုံးပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

ဒေါ့ဂ် ဘက်ချလာ၏ တင်ပြချက်

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စတိဗ် ပြောသွားသည့် အချက်အချို့ကို ကျွန်ုပ် သဘောတူပါသည်။ "ထာဝရ" ဟူသော စကားလုံးသည် အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားကြောင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပဋိညာဉ်ဟောင်းအောက်တွင် မရှိဘဲ ပဋိညာဉ်သစ်အောက်တွင် ရှိနေကြောင်း သဘောတူပါသည်။ ယေရမိ (၃၁:၃၁) နှင့် ဟေဗြဲ (၈:၈) တို့တွင် ဘုရားသခင်သည် ပဋိညာဉ်သစ်ကို ပြုမည်ဟု မိန့်ထားသည်။ ထိုပဋိညာဉ်သစ်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကတိတော်များပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ပဋိညာဉ်ဟောင်းကို ကျောက်ပေါ်တွင် ရေးထွင်းပြီး ပဋိညာဉ်သစ်ကို နှလုံးသားတွင် ရေးသားသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များ ဖြစ်သည်။

ဥပုသ်နေ့သည် ပဋိညာဉ်ဟောင်းရှိ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်များနှင့် လုံးဝ မတူညီပါ။ ဥပုသ်နေ့ကို အပြစ်မရှိမီ ဖန်ဆင်းခြင်းကာလကပင် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း (၂:၁-၃) တွင် ဘုရားသခင်သည် (၆) ရက်အတွင်း ဖန်ဆင်းပြီး သတ္တမနေ့တွင် အနားယူခဲ့သည်။ ထိုနေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေခဲ့သည်။ သတ္တမနေ့ဟု (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာလောကကို (၆) ရက်နှင့် ဖန်ဆင်းသည်။ တစ်ပတ်လျှင် (၇) ရက် ရှိရခြင်းမှာ ဘုရားသခင်က (၇) ရက်မြောက်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အာဒံသည် လောကကို အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး အစကတည်းကပင် ဤဥပုသ်နေ့ကို ပါဝင်စောင့်ထိန်းရန် ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်မှာ ယေရှုခရစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ပညတ်တော် (၁၀) ပါးနှင့် ဆန့်ကျင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။

ထွက်မြောက်ရာ (၂၀:၈) တွင် "ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ အောက်မေ့လော့" ဟု ဆိုထားသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် ပညတ်တော် (၁၀) ပါး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိသည်။ ၎င်းသည် "အောက်မေ့လော့" ဟု စတင်သော တစ်ခုတည်းသော ပညတ်ဖြစ်သည်။ ကျန်ပညတ် (၉) ပါးကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံလျှင် ဤပညတ်ကိုသာ အဘယ်ကြောင့် ဖယ်ရှားပစ်ရမည်နည်း။ ဤပညတ်သည် လူတို့အကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ ၎င်းသည် သင်၏ ကျွန်၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် ဧည့်သည်များပါမကျန် အနားယူရန် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှတ်တမ်း (၁ Chronicles ၁၇:၂၇) တွင် "ကိုယ်တော် ကောင်းကြီးပေးလျှင် ထိုကောင်းကြီးသည် အစဉ်အမြဲ တည်ပါ၏" ဟု ဆိုသည်။ ယေရှုကလည်း "ပညတ်တရားသည် မပျက်စီးမီ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ပျက်စီးလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့သည် အစ္စရေးတို့အတွက်သာလော။ မဟုတ်ပါ။ လူသားတိုင်း အနားယူရန် လိုအပ်သည်။ မာကု (၂:၂၇) တွင် ယေရှုက "ဥပုသ်နေ့သည် လူအတွက် ဖြစ်၏" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ (လူ ဟူသည်မှာ လူသားအားလုံးကို ဆိုလိုသည်)။ ဥပုသ်နေ့သည် ထာဝရအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ (၅၆:၆-၇) တွင် လူမျိုးခြားများလည်း ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းပါက ဘုရားသခင်၏ တောင်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်ဟု ဆိုသည်။

မာတင်လူသာ၊ ဂျွန်ဝက်စလေ၊ ဂျွန်ကယ်ဗင်၊ ဘီလီဂရေဟမ်တို့ကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ဥပုသ်နေ့ကို အာဒံခေတ်ကတည်းက သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုနှင့် တမန်တော်များသည် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။ ပေါလုသည်လည်း ဥပုသ်နေ့တိုင်းတွင် တရားဟောခဲ့သည်။ တမန်တော် (၁၆:၁၃) တွင် ပေါလုတို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ မြစ်နားတွင် ဆုတောင်းရန် သွားခဲ့ကြသည်။ ကျမ်းစာတွင် ဥပုသ်နေ့အကြောင်း (၁၇၂) ကြိမ် ပါရှိသည်။ ဘုရားသခင်သာ ဥပုသ်နေ့ကို ဖျက်သိမ်းလိုပါက အလွယ်တကူ ပြောနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် လက်ရေးဖြင့် ရေးထွင်းခဲ့သည်။ မဿဲ (၂၄) တွင် ယေရှုက ကမ္ဘာကုန်ဆုံးခြင်းအကြောင်း ပြောရာတွင် "သင်တို့၏ ထွက်ပြေးရသောအချိန်သည် ဆောင်းရာသီ သို့မဟုတ် ဥပုသ်နေ့ မဖြစ်စေရန် ဆုတောင်းကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပညတ်တော် (၁၀) ပါးသည် မပြောင်းလဲပါ။ ပဋိညာဉ်သစ်ဆိုသည်မှာ ထိုပညတ်တော်များကို ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားတွင် ရေးသားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယေရှုက "ငါသည် ပညတ်တရားကို ပယ်ဖျက်ရန် မလာ၊ ပြည့်စုံစေရန် လာသည်" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ "ပြည့်စုံစေသည်" ဆိုသည်မှာ ပယ်ဖျက်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ဒံယေလ (၇:၂၅) တွင် အချိန်နှင့် ပညတ်တရားကို ပြောင်းလဲရန် ကြံစည်သူအကြောင်း ပါရှိသည်။ ယာကုပ် (၂:၁၀-၁၂) တွင် "ပညတ်တရားတစ်ချက်ကို လွန်ကျူးလျှင် အလုံးစုံတို့တွင် အပြစ်ရှိသည်" ဟု ဆိုသည်။ ပညတ်တရားသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေသည်။ ထွက်မြောက်ရာ (၅:၅) တွင် မောရှေမတိုင်မီကပင် ဖာရောက လူများကို အနားယူစေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဥပုသ်နေ့ (Shabbat) ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း (၁၄:၁၂) တွင် "ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့သည် သည်းခံခြင်း ရှိကြ၏" ဟု ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟေရှာယ (၆၆:၂၃) အတိုင်း၊ လူအပေါင်းတို့သည် ဥပုသ်နေ့တိုင်း ဘုရားသခင်ရှေ့တော်သို့ ကိုးကွယ်ရန် လာကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့သည် အစဉ်အမြဲ တည်မြဲနေပါသည်။

စတိဗ် ဂရက်ဂ်၏ ပြန်လည်ဖြေရှင်းချက် (Rebuttal)

ဤအချိန်ကို ကျွန်ုပ်၏ အမှုကိစ္စကို ထပ်မံတင်ပြရန် မဟုတ်ဘဲ ဒေါ့ဂ်၏ အချက်များကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အသုံးပြုပါမည်။ ဒေါ့ဂ်၏ အဓိကအချက်မှာ ဥပုသ်နေ့သည် လူသားအားလုံးအတွက်ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်မရှိမီကပင် သတ်မှတ်ခဲ့ကာ ယခုတိုင် တည်မြဲနေသည်ဟု ဆိုသည်။ ဤအချက်ကို ကျွန်ုပ် မယုံကြည်ပါ။ အချိန်တိုသောကြောင့် ဤအချက်အားလုံးကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် သတ္တမနေ့တွင် အနားယူ၍ ကောင်းကြီးပေးခဲ့ခြင်းသည် မှန်ပါသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ဥပုသ်နေ့တွင် အလုပ်မလုပ်ရန် သို့မဟုတ် အထူးပြုလုပ်ရန် မမိန့်တော်မူခဲ့ပါ။ ကျမ်းစာတွင် မပါသောအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ မထည့်သွင်းသင့်ပါ။ ဘုရားသခင် အနားယူခြင်းသည် ထိုနေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထွက်မြောက်ရာ (၅:၅) တွင် ဖာရောက လူတို့ကို အနားယူစေသည်ဟု ပြောခြင်းသည် ဟေဗြဲဘာသာစကားအရ ရှဗတ် (Shabbat) ဟု သုံးနှုန်းထားသည်။

ဖာရောက လူတွေကို သူတို့ရဲ့ လုပ်အားတွေကနေ အနားယူစေတယ်လို့ ပြောနေတာပါ။ သူက သူတို့ကို ကျွန်အဖြစ်နဲ့ မလုပ်ကိုင်စေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သတ္တမမြောက်နေ့မှာ သူတို့ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဖာရောက သူတို့အလုပ်ကို မကြိုးစားလို့ စိတ်ဆိုးနေတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ကို လွှတ်မြောက်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားကြလို့ သူတို့ဟာ သစ္စာရှိတဲ့ ကျွန်တွေ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ မောရှေက သူတို့ကို ပုန်ကန်ဖို့ ဦးဆောင်နေတဲ့အတွက် သူတို့ဟာ ပုန်ကန်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှဗတ် (shabbat) ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ဟေဗြဲကျမ်းစာမှာ (၇၁) ကြိမ် ပါဝင်ပြီး၊ (၁၃) ကြိမ်သာ ဥပုသ်နေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပါတယ်။ ၎င်းဟာ ရပ်တန့်တယ်လို့ ဆိုလိုတဲ့ သာမန်စကားလုံးပါ။ ဖာရောပြောတာက လူတွေကို အလုပ်ကနေ ရပ်တန့်စေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။ သူတို့ကို ကျွန်ဘဝကနေ လွှတ်မြောက်ပေးနေတာပါ။ (၇၁) ကြိမ်ထဲမှာ (၁၃) ကြိမ်ကလွဲရင် ကျန်တာတွေက ကမ္ဘာဦးကျမ်း (၈:၂၂) မှာ "နွေရာသီနှင့် ဆောင်းရာသီ၊ နေ့နှင့်ညတို့သည် မရပ်တန့်ရ" (shabbat)၊ ယေရမိ (၃၁:၃၆) မှာ "အစ္စရေးမျိုးစေ့သည် လူမျိုးဖြစ်ခြင်းမှ ရပ်တန့်လိမ့်မည်"၊ ယောဘ (၃၂:၁) မှာ "ထိုလူ (၃) ယောက်သည် စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်ကြ၏" (shabbat) စသည်ဖြင့် သာမန်ရပ်တန့်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုပါတယ်။ ၎င်းသည် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းဖို့ သီးသန့်စကားလုံး မဟုတ်ပါ။

ပညတ်တော် (၁၀) ပါးရဲ့ အလယ်မှာ ဥပုသ်နေ့ ရှိနေပြီး အရေးကြီးတဲ့အတွက် ကျန်တဲ့ (၉) ပါးကို မ neglect သင့်ဘူးဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ ပတ်သက်ရင်၊ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးဆိုတာ ကျမ်းစာအရ ပဋိညာဉ်ဟောင်း ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့ပါတယ်။ ၎င်းသည် သိနာတောင်မှာ ဘုရားသခင်ပေးခဲ့တဲ့ ပဋိညာဉ်ရဲ့ စကားလုံးများ ဖြစ်ပြီး ထိုပဋိညာဉ်က ကုန်ဆုံးသွားပါပြီ။ ကောရိန္သုသြဝါဒစာ ဒုတိယစောင် (၃) မှာ ကျောက်ပြားပေါ် ရေးထားတဲ့ ပညတ်တရားဟာ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တီထွင်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါ။ ယေရှုက ပညတ်တရားတချို့ကို ကိုးကားပြောဆိုခဲ့တာဟာ သူဟာ ယုဒလူတွေကို ပြောနေတာဖြစ်လို့ပါ။ ဖာရိရှဲတွေကို အခွန်ဆောင်ဖို့ ပြောခဲ့တာတွေဟာ သူတို့ ပဋိညာဉ်ဟောင်းအောက်မှာ ရှိနေတုန်းမို့ပါ။ ပဋိညာဉ်သစ်ကို ယေရှုရဲ့ အသွေးတော်နဲ့ နောက်ဆုံးညစာစားပွဲမှာမှ စတင်ခဲ့တာပါ။ မဿဲ (၁၉) မှာ ယေရှု ကိုးကားခဲ့တဲ့ ပညတ်တော်တွေထဲမှာ "ကိုယ့်အိမ်နီးချင်းကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့" ဆိုတာ ပါဝင်ပြီး ဒါဟာ ဝတ်ပြုရာကျမ်း က ဖြစ်လို့ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးထဲက မဟုတ်ပါ။

ဥပုသ်နေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းဟာ အစ္စရေးအတွက် သီးသန့် ပေးထားတဲ့ ပညတ်ပါ။ "သန့်ရှင်းခြင်း" ဆိုတာ "ထူးခြားခြင်း" သို့မဟုတ် "ခွဲထုတ်ထားခြင်း" လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ အခြားသူတွေက ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အစ္စရေးအတွက် ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာ မဖြစ်တော့ပါ။ ပေါလုက ပညတ်တရားကို ကလေးသူငယ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပါတယ်။ ကလေးတစ်ယောက် ကြီးပြင်းလာရင် ကလေးမရှိတော့ဘဲ လူကြီးဖြစ်လာသလိုပဲ၊ ပညတ်တရားက ခရစ်တော်ကို မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး ခရစ်တော် ရောက်လာတဲ့အခါ ပြည့်စုံသွားပါတယ်။ ယေရှုဟာ ဥပုသ်နေ့ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်ပါတယ်။ မာကုကျမ်းမှာ "ဥပုသ်နေ့သည် လူအတွက် ဖြစ်၏" လို့ ဆိုရာမှာ အန်သရိုပေါ့ (anthropos) ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ လူသားအားလုံးကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ယေရှုက ဖာရိရှဲတွေကို ငြင်းခုံနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တမန်တော်တွေ ဥပုသ်နေ့မှာ တရားဟောတာဟာ ဥပုသ်နေ့ စောင့်ထိန်းတာ မဟုတ်ဘဲ၊ နေ့တိုင်း တရားဟောနေကျအတိုင်း လုပ်တာသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒေါ့ဂ် ဘက်ချလာ၏ ပြန်လည်ဖြေရှင်းချက်

ဥပုသ်နေ့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရောမ (၁၄:၅) မှာ "တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည် တစ်ရက်ကို တစ်ရက်ထက် သာ၍မြတ်သည်ဟု အောက်မေ့တတ်၏" လို့ ဆိုထားပေမယ့်၊ ရောမကျမ်းနဲ့ ဂလာတိကျမ်းမှာ "ဥပုသ်နေ့" ဆိုတဲ့ စကားလုံး လုံးဝ မပါဝင်ပါ။ ပေတရုက ပေါလုရဲ့ စာတွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်တတ်သူတွေအကြောင်း သတိပေးထားပါတယ်။ ရောမ (၁၄) မှာ ပြောနေတာဟာ အစာစားခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပွဲလမ်းသဘင်များသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်က ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းကြီးပေးပြီး သန့်ရှင်းစေတဲ့အခါ ဒါဟာ အစ္စရေးလူမျိုးအတွက်တင် မဟုတ်ဘဲ လူသားအားလုံးအတွက်ပါ။ ယေရမိ (၃၁:၃၁) မှာ ပဋိညာဉ်သစ်ကို အစ္စရေးနဲ့ ယုဒအိမ်ထောင်စုတွေနဲ့ ပြုမယ်လို့ ဆိုထားပေမယ့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၌ ရှိနေရင် အာဗြံ၏ မျိုးနွယ် ဖြစ်လာပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ယုဒလူမျိုး ဖြစ်လာကြပါတယ်။ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးဟာ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်များနှင့် မတူဘဲ ဘုရားသခင်က ကိုယ်တိုင်ပြောဆို ရေးသားပေးခဲ့တာပါ။ ၎င်းကို ပဋိညာဉ်သေတ္တာရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ထားရှိခဲ့ပါတယ်။

ကောလောသဲ (၂:၁၆) မှာ "အစာစားခြင်း၊ သောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပွဲလမ်းသဘင်၊ လဆန်းနေ့၊ ဥပုသ်နေ့နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူမျှ သင့်ကို စီရင်ခြင်း မပြုပါစေနှင့်" လို့ ဆိုထားပါတယ်။ ဒီဥပုသ်နေ့တွေဟာ အရိပ်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဖန်ဆင်းခြင်းကတည်းက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဥပုသ်နေ့ဟာ အရိပ်မဟုတ်ဘဲ ထာဝရ တည်မြဲတဲ့ မူလအစီအစဉ် ဖြစ်ပါတယ်။

မေးခွန်း - အာဒံနှင့် ဧဝတွင် အချက်အချာ (belly button) ရှိသလော။ စတိဗ် - မရှိပါ၊ အချက်အချာသည် ခွဲစိတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အမာရွတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပါ။

မေးခွန်း - ယေရှုသည် ဘယ်သန်လော။ စတိဗ် - မပြောနိုင်ပါ။ သိုးများကို သူ၏ လက်ယာဘက်တွင် ထားသည်ဟု ဆိုသောကြောင့် လက်ယာဘက်ကို ပိုအသုံးပြုဟန်ရှိသည်။

မေးခွန်း - တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကိုးကွယ်သလော။ စတိဗ် - ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်နေ့ကိုမျှ ပို၍ အရေးကြီးသည်ဟု မသတ်မှတ်ပါ။ အစောပိုင်း အသင်းတော်များသည် နေ့စဉ် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်သည် နေ့တိုင်း ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သည်။

ဒေါ့ဂ် - ဘုရားသခင်သည် အချိန်အခါတစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း (၂၃) တွင် ဥပုသ်နေ့ကို အစည်းအဝေး (Holy Convocation) အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ယေရှုနှင့် ပေါလုတို့၏ အလေ့အထ (Custom) သည် ဥပုသ်နေ့တွင် စုဝေးခြင်း ဖြစ်သည်။

မေးခွန်း - အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်နှင့် ပညတ်တော် (၁၀) ပါး ကွာခြားချက်ကား အဘယ်နည်း။ ဒေါ့ဂ် - ပညတ်တော် (၁၀) ပါးသည် ဘုရားသခင် ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်များ (ဥပမာ- အရေဖျားလှီးခြင်း၊ နှစ်ပတ်လည် ပွဲများ) သည် ခရစ်တော်၌ ပြည့်စုံသွားပြီး ကားတိုင်ပေါ်တွင် ရိုက်ထားခြင်း ခံရသည်။

စတိဗ် - ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ် (Moral Law) သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာ (တရားမျှတခြင်း၊ ကရုဏာ၊ သစ္စာစောင့်သိခြင်း) ပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ် (Ceremonial Law) သည် နောင်လာမည့်အရာကို ရည်ညွှန်းသော သင်္ကေတများ ဖြစ်သည်။

မေးခွန်း - ပညတ်တရားကို နှလုံးသားထဲတွင် ရေးထားသည်ဟူသည် အဘယ်နည်း။ စတိဗ် - ၎င်းသည် ဝိညာဉ်တော်၏ အသီးအပွင့်ဖြစ်သော "ချစ်ခြင်းမေတ္တာ" ကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် အိမ်နီးချင်းအပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရေးသားထားသော ပညတ်တရား ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားထဲမှာ ရေးထားတဲ့ ပညတ်တရားဆိုတာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စိတ်ထဲကို ပညတ်တရားတွေ သွင်းပေးတာပါ။ "ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့" ဆိုတဲ့ ပညတ်ကြီးဟာ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးရဲ့ အနှစ်ချုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမ (၄) ပါးက ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး၊ နောက်ဆုံး (၆) ပါးက အိမ်နီးချင်းကို ချစ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ရရှိထားတဲ့အတွက် ကိုယ်တော်ကို ဘယ်လိုနှစ်သက်စေရမလဲဆိုတဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေ မလိုတော့ဘူးလို့ မဆိုလိုပါ။ ပေါလုက ကိုယ်တော်ကို ဘယ်လိုနှစ်သက်ရမလဲဆိုတာ လေ့လာဖို့ ပြောပါတယ်။ မောရှေက "ငါပေးအပ်သော စကားတော်တို့ကို သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထားကြလော့" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒီစကားတော်တွေထဲမှာ ရုပ်တုကို မကိုးကွယ်ရခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို အချည်းနှီး မသုံးရခြင်းနဲ့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းတို့ ပါဝင်ပါတယ်။ ၎င်းကို စောင့်ထိန်းခြင်းဟာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လျော့နည်းစေတာ မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

မေးခွန်း - ယေရှုက သူ့ကိုယ်သူ "ဥပုသ်နေ့၏ အရှင်သခင်" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းကို မည်သို့ နားလည်ရမည်နည်း။ ဒေါ့ဂ် - ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ "အရှင်သခင်" ဖြစ်ခြင်းသည် ဥပုသ်နေ့ကို မစောင့်ထိန်းရဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဖာရိရှဲတို့၏ လူလုပ်ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့အကြား ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့ကို မည်သို့ စောင့်ထိန်းရမည်ကို အသိဆုံးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ပညတ်တော် (၁၀) ပါးကို ရေးသားခဲ့သူမှာ ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။

စတိဗ် - ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့ကို ဖာရိရှဲတို့ကဲ့သို့ မစောင့်ထိန်းဘဲ တပည့်တော်များကို ခုခံကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ "ငါသည် ဥပုသ်နေ့၏ အရှင်သခင်သာမက၊ နေ့ရက်အားလုံး၏ အရှင်သခင်လည်း ဖြစ်သည်" ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်တို့သည် ပညတ်ဟောင်းထက် အရှင်သခင်ဖြစ်သော ယေရှု၏ စကားကိုသာ နားထောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

မေးခွန်း - ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဟု ကျမ်းစာတွင် မည်သည့်နေရာ၌ ပါရှိသနည်း။ စတိဗ် - ယောဟန် (၅:၁၈) တွင် ယုဒလူတို့သည် ယေရှုကို သတ်ရန် ကြိုးစားကြသည်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ဥပုသ်နေ့ကို ဖျက်ဆီးရုံသာမက ဘုရားသခင်ကို ခမည်းတော်ဟု ခေါ်ဆို၍ ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့အောက်တွင် ရှိသူမဟုတ်၊ ဥပုသ်နေ့က သူ၏ အာဏာစက်အောက်တွင် ရှိသူဖြစ်သည်။ ရဲအရာရှိတစ်ဦးသည် ဥပဒေအတိုင်း စက်ဘီးကို မြန်နှုန်းထက် ပိုမောင်းနိုင်သကဲ့သို့ ယေရှုသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ အခွင့်အာဏာဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါ့ဂ် - ယုဒတို့၏ စွပ်စွဲချက်ကို အလွယ်တကူ မယုံသင့်ပါ။ သူတို့သည် ယေရှုကို "ရှမာရိလူ၊ နတ်ဆိုးစွဲသူ၊ ယမကာသောက်သူ" ဟုလည်း စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် ပညတ်တော်ကို ဘယ်တော့မှ မဖျက်ဆီးပါ။ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်မရှိသူ ဖြစ်သည်။ ယောဟန် (၁၅:၁၀) အရ "ငါသည် ခမည်းတော်၏ ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ သင်တို့လည်း ငါ့ပညတ်ကို စောင့်ရှောက်လော့" ဟု ဆိုထားသည်။

မေးခွန်း - ဥပုသ်နေ့တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကျမ်းစာက မည်သို့ဆိုသနည်း။ ဒေါ့ဂ် - ဥပုသ်နေ့တွင် ကိုယ်ပိုင်အလုပ်များကို ရပ်တန့်ရမည်။ နေဟမိ (၁၃) တွင် ကုန်ပစ္စည်း ရောင်းဝယ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် သန့်ရှင်းသော အချိန်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် အချိန်ဖြုန်းရမည့် နေ့ဖြစ်သည်။

စတိဗ် - ပညတ်တော် (၁၀) ပါးတွင် "အနားယူခြင်း" မှလွဲ၍ အခြားညွှန်ကြားချက် မရှိပါ။ အသင်းတော် စုဝေးခြင်း သို့မဟုတ် မီးမွှေးခြင်း စသည့် ကိစ္စများသည် မောရှေ၏ ပညတ်များတွင်သာ ရှိသည်။ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးကိုသာ ကိုင်စွဲမည်ဆိုလျှင် အခြားပညတ်များအကြောင်း မပါဝင်ပါ။

မေးခွန်း - ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို "ရွေးချယ်စောင့်ထိန်းခြင်း" (Cherry-picking) သင့်လျော်သလော။ စတိဗ် - ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းများကို မပြောင်းလဲဟု ယုံကြည်သည်။ ပညတ်တရား ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ ပုရောဟိတ်အမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။ ပညတ်သစ်မှာ ခရစ်တော်ကို အတုယူခြင်း၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါ့ဂ် - ရောမ (၂:၁၃) တွင် "ပညတ်တရားကို နားထောင်သောသူတို့သည် တရားစီရင်ရာ၌ မဖြောင့်မတ်၊ ပညတ်တရားကို ကျင့်သောသူတို့သာလျှင် ဖြောင့်မတ်ရာ ရောက်ကြလိမ့်မည်" ဟု ဆိုသည်။ ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ခရစ်တော်ကို ချစ်ခြင်း၏ သက်သေဖြစ်သည်။

မေးခွန်း - အတိတ်က ခရစ်ယာန် ပညာရှင်များ (Augustine, Wycliffe, Luther စသူတို့) သည် ဥပုသ်နေ့ကို မစောင့်ထိန်းခဲ့သော်လည်း ကယ်တင်ခြင်း ရရှိမည်လော။ ဒေါ့ဂ် - မည်သူမျှ ဥပုသ်နေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း မရပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်က ပညတ်တော် (၁၀) ပါးကို အလွန်ဦးစားပေးသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပညာရှင်များအားလုံးသည် ဥပုသ်နေ့ကို သတ်မှတ်ထားကြောင်း ယုံကြည်ကြပြီး၊ အငြင်းပွားမှုမှာ နေ့ရက်အပေါ်တွင်သာ ရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးကာလတွင် ဥပုသ်နေ့သည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

စတိဗ် - ဒေါ့ဂ်က ဥပုသ်နေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် မဆိုင်ဟု ပြောသော်လည်း၊ Adventist သီအိုရီအရ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကိုးကွယ်သူများသည် "သားရဲ၏ တံဆိပ်" (Mark of the Beast) ကို ခံယူခြင်း ဖြစ်ပြီး ငရဲသို့ သွားမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်လော။

မေးခွန်း - ပဋိညာဉ်ဟောင်းကို ဖျက်သိမ်းပြီးနောက် ပဋိညာဉ်သစ်၏ ပညတ်မှာ အဘယ်နည်း။ စတိဗ် - ပဋိညာဉ်သစ်သည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားကို နားထောင်ခြင်း၊ ကိုယ်တော်ကို အတုယူခြင်း ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်တို့သည် တိရိစ္ဆာန် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကဲ့သို့သော ပညတ်များကို မလုပ်ဆောင်ကြတော့ပါ။

ဒေါ့ဂ် - ကျွန်ုပ်တို့သည် ပညတ်တော် (၁၀) ပါးကို စောင့်ထိန်းရမည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်၊ အချိန်နှင့် ဆက်ဆံရေးတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ပြသသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်ဖြစ်သည်။

မေးခွန်း - ဥပုသ်နေ့ (စနေ) နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့ နှစ်ရက်လုံးကို စောင့်ထိန်းနိုင်သလော။ ဒေါ့ဂ် - ယေရှုက "သခင်နှစ်ပါးကို အမှုမထမ်းနိုင်" ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က သတ္တမနေ့ကို သန့်ရှင်းစေသည်ဟု ဆိုထားသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် အလွန်အရေးကြီးပြီး ၎င်းကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

စတိဗ် - တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် စနေနေ့သည် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ နေ့ရက်တစ်ခုကို အထူးပြုလုပ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာအရ အရေးမကြီးပါ။ ယေရှုကို ကိုးကွယ်ခြင်းကသာ အဓိက ဖြစ်သည်။

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ခရစ်ယာန်မေးခွန်းဖြေဆိုချိန် ပြီးဆုံးပါပြီ။ သင်၏အချိန် စတင်ပါပြီ။

ဟုတ်ကဲ့၊ သားရဲ၏ တံဆိပ်ဆိုတာ ဥပုသ်နေ့ကို မစောင့်ထိန်းခြင်း ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်သူတွေ ရှိပေမယ့်၊ ကျမ်းစာထဲမှာတော့ ဒါကို ရှာမတွေ့ပါဘူး။ ကျွန်ုပ်၏ Seventh-day Adventist မိတ်ဆွေတွေက ဒီအကြောင်းကို ကျမ်းစာထဲမှာ ရှာကြည့်ဖို့ ပြောပေမယ့်လည်း ကျွန်ုပ် ရှာမတွေ့ပါ။ သားရဲ၏ တံဆိပ်ဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဝတ်ပြုခြင်း ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာမျိုး ကျမ်းစာထဲမှာ လုံးဝ မပါရှိပါ။ ဥပုသ်နေ့နှစ်ရက်လုံး ဝတ်ပြုလို့ ရသလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်၊ ကျွန်ုပ်သည် တစ်နေ့တည်း မဟုတ်ဘဲ နေ့တိုင်း ဝတ်ပြုပါတယ်။ တစ်ရက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ပါ၊ ခုနစ်ရက်လုံး လုံလောက်ပါတယ်။ သာမန်အလုပ်တွေကို နှစ်ရက် ရပ်နားထားတာက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အခုဆိုရင် လူတိုင်းလိုလို နှစ်ရက်ပတ်လုံး အားလပ်ရက် ရှိကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် လူအများစုဟာ သူတို့ရဲ့ သာမန်အလုပ်တွေကို နှစ်ရက်ကြာ ရပ်နားထားကြပါတယ်။ ဥပုသ်နေ့ရဲ့ အနားယူခြင်းဆိုတာ သာမန်အလုပ်တွေကို ရပ်တန့်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ခြောက်ရက်လုပ်ပြီး တစ်ရက်နားရမှာပါ။ ငါးရက်လုပ်ပြီး နှစ်ရက်နားတာ မဖြစ်သင့်ဘူးဆိုရင် လူအတော်များများ ဒုက္ခရောက်ကုန်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကျွန်ုပ်ကတော့ ဒီလို တရားသေဝါဒကို မလိုက်နာပါ။

အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခုဆိုရင် စပီကာတစ်ဦးစီအတွက် (၃) မိနစ်စီ အနှစ်ချုပ်ချိန် ဖြစ်ပါတယ်။ စတိဗ်၊ အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် စတင်ပါ။ ပြီးရင် ဒေါ့ဂ်၊ သင်၏အချိန်ကို ပြောပြပါမယ်။ သင်၏အချိန် စတင်ပါပြီ။

စတိဗ်၏ အနှစ်ချုပ်

ဒေါ့ဂ်က ဟေဗြဲ (၄:၉) မှာ "ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အတွက် အနားယူခြင်း (ဥပုသ်) ကျန်ရှိနေသေးသည်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ပဋိညာဉ်ဟောင်းက ဥပုသ်နေ့ကို ဆိုလိုတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဥပုသ်ကို ဆိုလိုတာလားဆိုတာ ငြင်းခုံစရာပါ။ ပေါလုက ကောရိန္သု (၅) မှာ "တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲကို စိတ်နှလုံးရိုးဖြောင့်ခြင်းနှင့် သမ္မာတရားနှင့် ကျင်းပကြကုန်အံ့" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ခရစ်ယာန်တွေအတွက် ပွဲတော်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဟာ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဟေဗြဲကျမ်းစာမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ အနားယူခြင်းဟာ ဥပုသ်နေ့ မဟုတ်နိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ ရှိပါတယ်။ (၁) ၎င်းသည် ဟေဗြဲ (၄:၄) နဲ့ (၄:၈) အရ ကနါန်ပြည်ရှိ အနားယူခြင်းနှင့် ဥပုသ်နေ့တို့က ပုံဆောင်ထားတဲ့ အရာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်အရာမှ အနားယူခြင်း အစစ်အမှန် မဟုတ်ပါ။ ၎င်းကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာ ဝင်စားနိုင်ပါတယ်။ သင်သည် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ခြင်းအားဖြင့် ဥပုသ်နေ့ အနားယူခြင်းထဲ မဝင်စားပါ၊ ယေရှုရဲ့ ပြီးမြောက်သွားတဲ့ အမှုတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာ ဝင်စားနိုင်ပါတယ်။ ဒီအနားယူခြင်းဟာ ပညတ်ချက် မဟုတ်ဘဲ ကတိတော် ဖြစ်ပါတယ်။ ဟေဗြဲ (၄) မှာ ဒီအနားယူခြင်းကို ဝင်စားဖို့ ကတိတော် ရှိတယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်။ စနေနေ့မှာ အလုပ်မလုပ်ဖို့ ကတိပေးဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီအနားယူခြင်းဟာ ဘုရားသခင်က လုပ်ဆောင်မည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အရာအတွက် ကတိတော် ဖြစ်ပါတယ်။ ဟေဗြဲ (၄:၇-၈) မှာ ဒါဝိဒ်မင်းကြီး လက်ထက်မှာတောင် အဲဒီထဲကို မဝင်စားရသေးဘူးလို့ ဆိုထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူက ဆာလံ (၉၅) မှာ "ငါတို့သည် ဝင်စားဖို့ ပျက်ကွက်ခြင်း မရှိစေရအောင် သတိထားကြပါစို့" လို့ ရေးခဲ့တာပါ။ ဒါဝိဒ်မင်းကြီး လက်ထက်မှာ သူတို့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းနေကြပေမယ့်၊ ဒီအနားယူခြင်းက တခြားအရာ ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းသည် အပတ်စဉ် စောင့်ထိန်းရတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဟေဗြဲ (၄:၁၀) မှာ "ယုံကြည်သူသည် ဘုရားသခင်၏ အနားယူခြင်းထဲသို့ ဝင်စားပြီ" လို့ အတိတ်ကာလ (aorist tense) နဲ့ ရေးထားပါတယ်။ ဒါဟာ တစ်ခါတည်း ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အရာပါ။ ဟေဗြဲ (၄:၇) မှာ "ယနေ့ သူ၏ အသံကို ကြားလျှင် သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးကို မမာစေကြနှင့်" လို့ ဆိုထားပါတယ်။ ဒါဟာ နေ့စဉ် ဖြစ်ပျက်နေတဲ့အရာပါ။ ဒေါ့ဂ် ပြောသလိုပဲ၊ ယေရှုက "ငါ့ထံသို့ လာကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့ကို အနားယူစေမည်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ "ငါ့ထက်ထမ်းသော ထမ်းပိုးကို ထမ်းကြလော့" ဆိုတာ ပညတ်တရားရဲ့ ထမ်းပိုးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး သူရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အနားယူခြင်းကို ပေးခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ဒေါ့ဂ်၏ အနှစ်ချုပ်

(အချိန် ပြန်ချိန်နေစဉ်) ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကူညီပေးတဲ့ မော်ဒီရေတာတွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခု ဒေါ့ဂ်၊ သင်၏ (၃) မိနစ် စတင်ပါပြီ။

နောက်ဆုံးသော ကာလမှာ တိရစ္ဆာန် (သားရဲ) နှင့် ပတ်သက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါတယ်။ သားရဲ၏ တံဆိပ်ဟာ လက်နှင့် နဖူးမှာ ရှိပါတယ်။ တရားဟောရာ (၆) မှာ မောရှေက တရားဟောရာ (၅) မှာ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးကို ပေးပြီးနောက်၊ "ဤစကားတော်တို့ကို သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထားကြလော့၊ သင်တို့၏ လက်၌ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်စေရန် ချည်နှောင်ကြလော့၊ သင်တို့၏ မျက်စိကြားတွင် နဖူးစည်းကဲ့သို့ ဖြစ်စေလော့" လို့ ပြောပါတယ်။ ဒါဟာ ပညတ်တရားကို ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ဆောင်မှု (လက်) နှင့် စိတ်နှလုံး (နဖူး) ထဲမှာ ရှိနေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။ ဒါဟာ ပဋိညာဉ်သစ် ဖြစ်ပြီး စတိဗ်နဲ့ ကျွန်ုပ် သဘောတူပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ကတော့ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးစလုံးကို စိတ်နှလုံးထဲမှာ ရေးထားရမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဥပုသ်နေ့ဟာ ဖန်ဆင်းခြင်းကတည်းက စတင်ခဲ့တာပါ။ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတဲ့အခါ အန္တရာယ်ကင်းတဲ့အရာကို လုပ်တာ အကောင်းဆုံးပါ။ တရားစီရင်ရာနေ့မှာ ဘုရားသခင်က "ဘာလို့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်တာလဲ" လို့ မေးရင်၊ ကျွန်ုပ်က "သခင်၊ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ရေးသားပြီး မိန့်မှာခဲ့လို့ပါ" လို့ ပြန်ဖြေပါမယ်။ လူတိုင်းက ကျန်တဲ့ (၉) ပါးကို စောင့်ထိန်းဖို့ သဘောတူပေမယ့်၊ ဒီတစ်ပါးကိုကျတော့ မေ့ပစ်ဖို့ ပြောကြပါတယ်။ ကျွန်ုပ်သည် Seventh-day Adventist အဖြစ် မကြီးပြင်းခဲ့ပါ။ စတိဗ်နဲ့ ကျွန်ုပ် အသက်အရွယ် တူတူလောက်မှာပဲ သခင်ယေရှုကို သိခဲ့တာပါ။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေကို လုံးဝ စောင့်ထိန်းချင်တာဟာ ယုတ္တိမရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်ကို ချစ်လို့ပါ။ နောက်ဆုံးကာလမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ နာခံခြင်းက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ အပြစ်ဆိုတာ ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပညတ်တော် ဖောက်ဖျက်ခြင်းကြောင့် ကားတိုင်မှာ အသေခံခဲ့တာပါ။ ယေရှု အသေခံတဲ့နေ့က ဥပုသ်နေ့နဲ့ နီးကပ်နေပေမယ့်၊ တပည့်တော်တွေက ဥပုသ်နေ့ကို မဖောက်ဖျက်မိအောင် အလောင်းကို မပြင်ဆင်ဘဲ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါဟာ အရေးကြီးတဲ့ ပညတ်တော်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

(ဆုတောင်းခြင်း) ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဖခမည်းတော်ဘုရား၊ ဒီည ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဆွေးနွေးခွင့်ရတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အလေးအနက်ထား ဆင်ခြင်တဲ့အခါ ကိုယ်တော် အလွန်ဝမ်းမြောက်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ယနေ့ခေတ်မှာ ကျမ်းစာကို အသေးစိတ် မလေ့လာဘဲ နေကြသူတွေ များပါတယ်။ ဒီည ဒီမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေ၊ တင်ပြပေးတဲ့သူတွေအားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပြီး၊ နောက်ထပ် လေ့လာဖို့ စိတ်အားထက်သန်စေရန် ဆုတောင်းပါတယ်။ ယေရှုနာမတော်၌ ဆုတောင်းပါသည်။ အာမင်။

 

မူရင်းလင့်

https://youtu.be/ZYeZ1VhkYRE?si=06TkRD7reJwwa6CZ