ဆုတောင်းခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ပြုလုပ်သင့်သနည်း။
ဆရာ ရန်ဒီ စကီးတီ၏ တရားဟောချက်
ဤသီတင်းပတ်ကုန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ အလေးထားမည့်အကြောင်းအရာမှာ ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားကို အသုံးပြုပါ။
မိဘတို့၊ သင့်ကလေးသည် အသင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဆိုပါစို့။
ကောင်းပြီ၊ ထိုအခြေအနေကို ပြောင်းလဲကြပါစို့။ သင့်ကလေးသည် ယေရှုထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။ သင့်နှလုံးသားသည် ကြေကွဲနေသည်။ သင်သည် သူ့ကို မူလတန်းကျောင်းမှစ၍ အထက်တန်းကျောင်းအထိ၊ ထို့နောက် အိုက်ဗုဒ်တက္ကသိုလ် သို့မဟုတ် ဝေါလာဝေါလာတက္ကသိုလ် သို့မဟုတ် အန်ဒရူးတက္ကသိုလ်အထိ ဘုရားကျောင်းနှင့်ဆက်စပ်သော ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းများတွင် ပညာသင်ကြားစေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အသင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သင်သည် ရှက်ရွံ့နေသည်။ အကြောင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “ငါ ဘယ်နေရာမှာ မှားယွင်းခဲ့သလဲ။ ငါ ဘယ်နေရာမှာ မှားယွင်းခဲ့သလဲ” ဟု သင်ကိုယ်တိုင် မေးခွန်းထုတ်နေသည်။
သင်သည် သင့်ကလေးများအတွက် ဆုတောင်းနေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားကို အသုံးပြုပြီး ဆုတောင်းပါ။
ကျွန်ုပ် ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။
သခင်ဘုရားသည်
မည်သူမျှ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားစေရန် အလိုတော်မရှိပါ။
ယောရှဖတ်သည် ဘုရားသခင်ထံ မေးခွန်းအချို့ မေးခဲ့သည်။ သူက “ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ပြောခဲ့သနည်း။
လာကြပါ၊ သင်တို့၏ စိတ်ကူးဉာဏ်ကို အသုံးပြုကြပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသလား၊ မရှိတော်မူဘူးလား။
ယောရှဖတ်က “ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးသောအခါ ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ပြောခဲ့သနည်း။ “ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ စဉ်းစားကြည့်ပါ။
“တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသည် မဟုတ်ပါလော” ဟုလည်း မေးခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ထိုသို့ ဖော်ပြထားသလား။ ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ပြောခဲ့သနည်း။ “ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
“ကိုယ်တော်၏လက်တော်၌ တန်ခိုးနှင့် အစွမ်းသတ္တိရှိ၍ ကိုယ်တော်ကို ဆီးတားနိုင်သောသူ တစ်ဦးမျှမရှိသည် မဟုတ်ပါလော” ဟုလည်း မေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ပြောခဲ့သနည်း။ “ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
“ဤပြည်၌ နေထိုင်သောသူတို့ကို နှင်ထုတ်၍ ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်အား ပေးသနားတော်မူခဲ့သော ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော” ဟုလည်း မေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ပြောခဲ့သနည်း။ “ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်က “ဟုတ်ပါသည်” ဟု ဖြေတော်မူနိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ဆုတောင်းပါ။
ဆုတောင်းခြင်းသည် သိပ္ပံပညာတစ်ရပ်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က “ဟုတ်ပါသည်” ဟု ဖြေတော်မူနိုင်သည့်အခွင့်အရေး အတတ်နိုင်ဆုံးများပြားစေမည့်ပုံစံဖြင့် ဆုတောင်းပါ။
ကျွန်ုပ်တို့၏
ယနေ့အကြောင်းအရာမှာ “ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် ပြင်သစ်ဘာသာစကားကို ပြောပါ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ် ဘာပြောခဲ့သနည်း။
ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် ပြင်သစ်ဘာသာစကားကို ပြောပါ။
ထိုအကြောင်းအရာကို မစတင်မီ ကျွန်ုပ်အား လိုအပ်သမျှအချိန် ပေးထားကြောင်း ပြောပြခံရသော်လည်း တရားဟောရာတွင်ပင် အရာရာကို မျှတစွာ ထိန်းသိမ်းသင့်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်သည်။
သင်တို့တွင် ဤအရာမျိုး ရှိကြသလား။ ကျွန်ုပ် မေးတာကို ဘာကြောင့် မဖြေကြသနည်း။
သင်တို့တွင် ဤအရာမျိုး ရှိကြသလား။ သမ္မာကျမ်းစာအဖြစ် အသုံးပြုရန် လိုအပ်သလား။ ကောင်းပြီ၊ သင်တို့၏ သမ္မာကျမ်းစာကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ကျန်သူများကတော့ ဖုန်းများကို ပိတ်ထားကြပါ။ ကျွန်ုပ် စောင့်နေပါသည်။ ပိတ်လိုက်ကြပါ။ ကျွန်ုပ်ကို မကြည့်ကြပါနှင့်။ ဖုန်းများကို ပိတ်ကြပါ။
ထပ်ပြောပါဦး။
ညီမရေ၊ ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပါစေ။
ဘုရားသခင်သည်
ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းချီးပေးသည်ထက် သင့်ကို ပို၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ။ သူမ၏ ဖုန်းက အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့သည်ဟု ဆိုပါသည်။
ယခု အားလုံး ပိတ်ပြီးကြပြီလား။ နာခံမှုရှိခြင်းအတွက် “အာမင်” ဟု ဆိုကြပါ။ အချို့က “အာမင်” ဟု ဆိုကြသော်လည်း ဖုန်းကို မပိတ်ကြသေးပါ။
ကောင်းပြီ၊ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ကျွန်ုပ် စကားပြောနေစဉ် ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုတောင်းပေးကြပါ။ ဘာပြောရမည်နည်း။
“သခင်ဘုရား၊ ထိုသူ၏နှုတ်၌ ကိုယ်တော်၏စကားကို ထည့်ပေးတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းပါ။
ကျွန်ုပ်သည် နောက်ပြောင်ပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်အတွက် ထိုသို့ ဆုမတောင်းရသေးသူ မည်သူရှိသနည်း။ မိမိတို့၏အပြစ်ရှိမှုကို ဖော်ပြလိုသူများ လက်မြှောက်ပြကြပါ။ ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုမတောင်းရသေးသူတို့ ဘယ်မှာရှိကြသနည်း။
အော်၊ သင်တို့သည် လူကောင်းများ ဖြစ်နေကြသေးသည်။ ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ။ သို့သော် ဆုတောင်းပေးကြပါ။
သင်တို့ ဘာပြောကြမည်နည်း။
“သခင်ဘုရား၊ ထိုသူ၏နှုတ်၌ ကိုယ်တော်၏စကားကို ထည့်ပေးတော်မူပါ။”
ထိုဆုတောင်းချက်သည် ယေရမိ ၁း၉ ကို အခြေခံထားသည်။ ထိုကျမ်းချက်တွင် ဤသို့ ရေးသားထားသည်။
“ထာဝရဘုရားသည် လက်တော်ကိုဆန့်၍ ငါ့နှုတ်ကိုတို့တော်မူပြီးလျှင်၊ သင်၏နှုတ်၌ ငါ့စကားကို ငါသွင်းထားပြီ။”
ဘုရားသခင်သည်
သင်၏နှုတ်၌ မိမိ၏စကားကို ထည့်သွင်းပေးတော်မူသောအခါ သင်၏ကိုယ်ပိုင်အမြင်များကို ချန်ထားခဲ့ပါ။ လူတို့အား “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား” ဟူသော စကားကိုသာ ပြောပြပါ။
တတိယအချက်မှာ
သင်တို့ နားထောင်နေစဉ် စဉ်းစားကြရန်ဖြစ်သည်။
ဟေရှာယ ၁း၁၈ တွင် “လာကြလော့။ ငါတို့သည် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြကုန်အံ့” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်။
အဖဘုရား၊ ကျွန်ုပ်မှတစ်ဆင့် ရှင်းလင်းစွာ၊ တိုက်ရိုက်ပြောကြားတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်သည် နောက်သို့ ဖယ်ရှားနေပါမည်။ ကိုယ်တော် အလိုရှိသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်အား အသုံးပြုတော်မူပါ။ ဤအဆောက်အအုံအတွင်းရှိသူများနှင့် အွန်လိုင်းမှ နားထောင်နေသူများအားလုံးကို သမ္မာတရားဖြင့် ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ။ ယေရှုခရစ်၏နာမတော်အားဖြင့် ဆုတောင်းပါ၏။ အာမင်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်း
အခန်းကြီး ၁ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။ အခန်းငယ် ၁ မှ စတင်ဖတ်ရှုကြပါမည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏
အကြောင်းအရာမှာ “ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် ပြင်သစ်ဘာသာစကားကို ပြောပါ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆုတောင်းခြင်းကို အဓိကထားနေကြောင်း အမြဲသတိရကြပါစို့။
မိတ်ဆွေတို့၊
မင်္ဂလာပါ။ သင်တို့သည် ကောင်းချီးခံစားနေရမည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ထံမှ အကူအညီတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးစေလိုပါသည်။ အချက်သုံးချက်သာ ဖြစ်ပါသည်။
ပထမဦးစွာ အောက်တွင်ရှိသော စာရင်းသွင်းရန်ခလုတ်ကို နှိပ်ပြီး ဤချန်နယ်ကို စာရင်းသွင်းပေးပါ။
ဒုတိယအနေဖြင့်
ဤဗီဒီယိုကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြောင်း ပြသသည့် ခလုတ်ကို နှိပ်ပေးပါ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ယူကျုသည် ဤဗီဒီယိုကို ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ သင်တို့ကဲ့သို့သော ခရစ်ယာန်များထံ ပိုမိုရောက်ရှိစေနိုင်ပါသည်။
နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အောက်တွင်ရှိသော မှတ်ချက်ရေးသားရာနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဆွေးနွေးပေးပါ။ ဤဗီဒီယိုနှင့်ပတ်သက်၍ သင်တို့၏မေးခွန်းများ သို့မဟုတ် အမြင်များကို မျှဝေပေးကြပါ။
ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ။ ယခု ဗီဒီယိုကို ပြန်လည်ဆက်လက်ကြည့်ရှုကြပါစို့။
အော်၊ ထိုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် မေ့သွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်း
၁၁ ကို ဖွင့်ထားကြပါ။ အခန်းငယ် ၁ မှ ဖတ်ကြပါစို့။ တွေ့ပြီဆိုလျှင် “အာမင်” ဟု ဆိုကြပါ။
ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဖတ်ကြပါ။
“မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် ဘာသာစကားတစ်မျိုးတည်း၊ စကားတစ်မျိုးတည်းရှိကြ၏။ အရှေ့မျက်နှာမှ ခရီးသွားကြစဉ် ရှိနာပြည်၌ လွင်ပြင်ကိုတွေ့၍ နေကြ၏။ သူတို့သည် အချင်းချင်း၊ လာကြ၊ အုတ်လုပ်၍ မီးနှင့်ကျက်အောင် ဖုတ်ကြကုန်အံ့ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသို့ ကျောက်အစား အုတ်ကို၎င်း၊ ရွှံ့စေးအစား ကတ္တရာစေးကို၎င်း အသုံးပြုကြ၏။
ထိုနောက် သူတို့က၊ လာကြ၊ မြို့တစ်မြို့နှင့် ကောင်းကင်သို့မီသော မျှော်စင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြကုန်အံ့။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ အရပ်ရပ်ကွဲပြားခြင်းမရှိစေခြင်းငှာ ကိုယ်တို့အဘို့ နာမည်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြကုန်အံ့ဟု ဆိုကြ၏။
ထာဝရဘုရားသည်
လူသားတို့တည်ဆောက်သော မြို့နှင့် မျှော်စင်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှာ ဆင်းသက်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း၊ လူမျိုးသည် တစ်မျိုးတည်းဖြစ်၍ သူတို့၌ ဘာသာစကားတစ်မျိုးတည်းရှိကြ၏။ ယခု သူတို့သည် ဤအမှုကို စတင်ပြုလုပ်ကြပြီ။ သူတို့ကြံစည်သောအရာကို တားဆီး၍ မရနိုင်တော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
လာကြ၊ သူတို့သည် အချင်းချင်း၏စကားကို နားမလည်စေခြင်းငှာ သူတို့၏ဘာသာစကားကို ရောထွေးစေကြကုန်အံ့ဟု မိန့်တော်မူ၏။”
ကျွန်ုပ်တို့
ဂုဏ်ယူနေကြသော ဤဘာသာစကားအမျိုးမျိုးသည် အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်ဖြစ်သည်။
ဘာသာစကားကွဲပြားမှုကြောင့် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားကြသည်။ ကနေဒါနိုင်ငံ၊ ကွီဘက်ပြည်နယ်သည် ပြင်သစ်ဘာသာစကားနှင့် ယဉ်ကျေးမှုကွဲပြားမှုရှိသောကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ ကျန်နိုင်ငံမှ ခွဲထွက်ရန် လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်တတ်သည်။
စပိန်နိုင်ငံ၌လည်း ဘတ်စ်ခ်ဒေသဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခုရှိသည်။ ထိုဒေသတွင် အနည်းငယ်ကွဲပြားသော ဘာသာစကားရှိကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သီးခြားခွဲထွက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများ ပြုလုပ်ကြပြီး ရန်လိုမှုများလည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံနှင့် ကမ္ဘာ့အခြားဒေသများတွင်လည်း အလားတူဖြစ်ရပ်များ ရှိကြသည်။
ဘာသာစကားကွဲပြားမှုများသည် ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တကယ်တော့ ဘာသာစကားကွဲပြားမှုများသည် အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ပြောလိုပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏
အကြောင်းအရာက ဘာလဲ။
“ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် ပြင်သစ်ဘာသာစကားကို ပြောပါ။”
ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။
ပြင်သစ်ဘာသာစကား မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားဖြစ်သည်။
ကောင်းပြီ၊ သူမကို အပြစ်မတင်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြောင်းအရာက ထိုအကြောင်းဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားသည် အဘယ်အရာဖြစ်သနည်း။
ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို အခြေခံ၍ စဉ်းစားကြပါစို့။ ကျွန်ုပ်သည် သမ္မာကျမ်းစာကို ချစ်မြတ်နိုးပါသည်။ “အာမင်” ဟု ဆိုကြပါ။
ဤအကြောင်းအရာကို အချိန်ပေး၍ လေ့လာပြီး ဘုရားသခင်၏အကူအညီကို တောင်းခံပါက သင်တို့၏အသက်တာကို ပြောင်းလဲစေမည့် အရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကို မုန်းတီးပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ချစ်မြတ်နိုးလာကြမည်ဟု ကျွန်ုပ် အာမခံပါသည်။
ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် အခန်းကြီး ၂၀၊ အခန်းငယ် ၄ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။
ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် အခန်းကြီး ၂၀၊ အခန်းငယ် ၄ မှ စတင်ဖတ်ရှုကြပါမည်။
အခြေအနေကို အရင်ရှင်းပြပါမည်။ ယုဒပြည်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်တပ်သုံးတပ်က ခြိမ်းခြောက်နေကြသည်။ ယောရှဖတ်သည် ထိုစစ်တပ်သုံးတပ်က ယေရုရှလင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယောရှဖတ်သည် လူအပေါင်းတို့ကို စုဝေးစေပြီး ဆုတောင်းရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။
အခန်းငယ် ၄ တွင် ဤသို့ ရေးထားသည်။
“ယုဒပြည်သားအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရားထံတော်မှ အကူအညီကို တောင်းခံခြင်းငှာ စုဝေးကြ၏။ ယုဒမြို့ရှိသမျှတို့မှလည်း ထာဝရဘုရားကို ရှာခြင်းငှာ လာကြ၏။”
ယောရှဖတ်သည် ယုဒပြည်သားများနှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့၏ ပရိသတ်အလယ်တွင်၊ ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်၌၊ တန်တိုင်းသစ်ရှေ့တွင် ရပ်လျက် ဆုတောင်းခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဖတ်ကြပါ။
“အို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော။ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသည် မဟုတ်ပါလော။”
ဤနေရာတွင် ခဏရပ်ကြပါစို့။
ယောရှဖတ်၏ ပထမဆုံးစကားမှာ “အို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
သင့်ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးပါမည်။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသလား။
သင်တို့အနက် အဘယ်ကြောင့် လူအများက “ဟုတ်ပါသည်” ဟု မဖြေကြသနည်း။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသလား။
သခင်ဘုရား၏ ဆုတောင်းချက်ကို ဆိုကြပါ။
“ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ကျွန်ုပ်တို့၏အဘ…”
ဤနေရာတွင် ရပ်ကြပါစို့။
ယောရှဖတ်က “အို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော” ဟု ပြောသောအခါ သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီသောစကားကို ပြောခဲ့သလား။
ဟုတ်ပါသည်။
“တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသည် မဟုတ်ပါလော” ဟူသောစကားသည်လည်း သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီပါသလား။
ဆာလံကျမ်း ၄၇ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြောင်းအရာမှာ “ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် ပြင်သစ်ဘာသာစကားကို ပြောပါ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
ဆာလံကျမ်း ၄၇၊ အခန်းငယ် ၈ ကို ဖတ်ကြပါစို့။ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖတ်ကြပါ။
ထိုကျမ်းချက်က
ဘာပြောသနည်း။
“ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူ၏။”
ယောရှဖတ်က “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသည် မဟုတ်ပါလော” ဟု ပြောခဲ့သည်။
သူပြောသောအခါ
သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီသောအရာကို ပြောခဲ့သလား။
ဟုတ်ပါသည်။
“ကိုယ်တော်၏လက်တော်၌ တန်ခိုးနှင့် အစွမ်းသတ္တိရှိ၍ ကိုယ်တော်ကို ဆီးတားနိုင်သောသူ တစ်ဦးမျှမရှိသည် မဟုတ်ပါလော” ဟူသောစကားကိုလည်း ကြည့်ကြပါစို့။
ရာဇဝင်ချုပ် ပဋ္ဌမစောင် အခန်းကြီး ၂၉ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။ အခန်းငယ် ၁၁ မှ စတင်ကြပါမည်။
ယခု ကျွန်ုပ်သည် ရာဇဝင်ချုပ် ပဋ္ဌမစောင်မှ ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင်သို့ ပြန်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကျမ်းချက်နှစ်ခုစလုံးကို ဖွင့်ထားကြပါ။
ရာဇဝင်ချုပ် ပဋ္ဌမစောင် ၂၉း၁၁ ကို တွေ့ပြီလား။ ထိုကျမ်းချက်ကို ဖွင့်ထားပါ။ ယခု ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၀း၆ သို့ ပြန်သွားကြပါ။
“ကိုယ်တော်၏လက်တော်၌ တန်ခိုးနှင့် အစွမ်းသတ္တိရှိ၍ ကိုယ်တော်ကို ဆီးတားနိုင်သောသူ တစ်ဦးမျှမရှိသည် မဟုတ်ပါလော” ဟူသောစကားကို တွေ့ရသလား။
တွေ့ရပါက ကောင်းပါသည်။ ထိုအချက်ကို မှတ်ထားကြပါ။
ယခု ရာဇဝင်ချုပ် ပဋ္ဌမစောင် ၂၉း၁၂ သို့ သွားကြပါစို့။ အခန်းငယ် ၁၁ မဟုတ်ဘဲ အခန်းငယ် ၁၂ ကို ဖတ်ကြပါမည်။
“စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေသည် ကိုယ်တော်ထံမှ လာပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် အလုံးစုံတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏လက်တော်၌ တန်ခိုးနှင့် အစွမ်းသတ္တိရှိပါ၏။”
ယခု ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၀း၆ သို့ ပြန်သွားကြပါစို့။
“ကိုယ်တော်၏လက်တော်၌ တန်ခိုးနှင့် အစွမ်းသတ္တိရှိ၍ ကိုယ်တော်ကို ဆီးတားနိုင်သောသူ တစ်ဦးမျှမရှိသည် မဟုတ်ပါလော” ဟူသောစကားသည် သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီပါသလား။
ဟုတ်ပါသည်။ သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် ထိုအချက်ကို တွေ့ရပါသည်။
အခန်းငယ် ၇ တွင် ဘာပြောထားသနည်း။
“ဤပြည်၌ နေထိုင်သောသူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော် အစ္စရေးရှေ့မှ နှင်ထုတ်တော်မူ၍၊ ကိုယ်တော်၏မိတ်ဆွေ အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်အား ဤပြည်ကို အစဉ်အမြဲ ပေးသနားတော်မူခဲ့သော ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော။”
ကမ္ဘာဦးကျမ်း
၁၃ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။ အခန်းငယ် ၁၄ မှ စတင်ဖတ်ကြပါမည်။
ကျွန်ုပ် အလျင်အမြန်ပြောမိပါက “ဖြည်းဖြည်းပြောပါ” ဟု ပြောကြပါ။ ကျွန်ုပ် တကယ်ပင် ထိုသို့ပြောစေလိုပါသည်။ ကျွန်ုပ် စိတ်အားထက်သန်လာသောအခါ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြောတတ်ပါသည်။
ထိုအခါ ကျွန်ုပ် ဘယ်ကျမ်းကို ဖွင့်ခိုင်းခဲ့သနည်း။ ဘယ်အခန်းကိုလဲ။ အခန်းငယ် ၁၄ မှ စတင်ဖတ်ကြပါ။
အခန်းငယ် ၁၄ ကို တွေ့ပြီလား။ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဖတ်ကြပါ။
“လောတသည် အာဗြံနှင့် ကွဲသွားပြီးနောက် ထာဝရဘုရားက အာဗြံအား၊ သင်ရှိသောအရပ်မှ မြောက်အရပ်၊ တောင်အရပ်၊ အရှေ့အရပ်၊ အနောက်အရပ်သို့ မျှော်ကြည့်လော့။ သင်မြင်သမျှသောပြည်ကို သင်နှင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်အား အစဉ်အမြဲ ပေးသနားမည်။”
“သင်နှင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်အား အစဉ်အမြဲ ပေးသနားမည်” ဟူသောစကားကို သတိပြုကြပါ။
ယခု ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၀ သို့ ပြန်သွားကြပါ။ အခန်းငယ် ၇ ကို ဖတ်ကြပါစို့။
ကျွန်ုပ်တို့၏
အကြောင်းအရာက ဘာလဲ။
ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၀း၇ တွင် ဤသို့ ရေးထားသည်။
“ဤပြည်၌ နေထိုင်သောသူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော် အစ္စရေးရှေ့မှ နှင်ထုတ်တော်မူ၍၊ ကိုယ်တော်၏မိတ်ဆွေ အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်အား ဤပြည်ကို အစဉ်အမြဲ ပေးသနားတော်မူခဲ့သော ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော။”
ယောရှဖတ်သည် ထိုသို့ပြောသောအခါ သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီသောအရာကို ပြောခဲ့သလား။
ဟုတ်ပါသည်။
ယခု ဓမ္မသစ်ကျမ်းဖြစ်သော တမန်တော်ဝတ္ထု အခန်းကြီး ၄ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။ အခန်းငယ် ၂၃ မှ ဖတ်ကြပါမည်။
တမန်တော်ဝတ္ထုကို မည်သူရေးသားခဲ့သနည်း။
လုကာဖြစ်သည်။
ကောင်းပါသည်။ လုကာသည် အခြားမည်သည့်ကျမ်းကို ရေးသားခဲ့သနည်း။
လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်းဖြစ်သည်။
ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့သည် ခြေဆွံ့သူတစ်ဦးကို အနာပျောက်စေခဲ့ကြသည်။ ထိုအမှုကြောင့် ဂျူးဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များဖြစ်သော လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်များသည် စိတ်ဆိုးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့ကို ခေါ်ယူပြီး ထိုအမှုကို ဆက်မလုပ်ရန် တားမြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုကို မငြင်းနိုင်ခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
အခန်းငယ် ၂၃ ကို ဖတ်ကြပါစို့။
“လွတ်လာကြသောအခါ သူတို့သည် မိမိတို့၏အပေါင်းအဖော်များထံသို့ ပြန်သွား၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများနှင့် အသက်ကြီးသူများ ပြောဆိုခဲ့သမျှကို ပြန်လည်တင်ပြကြ၏။ ထိုအကြောင်းကို ကြားသိရသောအခါ သူတို့သည် တညီတညွတ်တည်း ဘုရားသခင်ထံသို့ အသံကို ချီမြှောက်၍ ဆုတောင်းကြ၏။”
သူတို့ ဘာပြောခဲ့ကြသနည်း။
“အို၊ သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။”
သမ္မာကျမ်းစာကို မဖွင့်ဘဲ စဉ်းစားကြည့်ကြပါ။ ထိုစကားသည် သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီပါသလား။
ဟုတ်ပါသည်။
သူတို့သည် ဆုတောင်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ “သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။
ဆက်ဖတ်ကြပါ။
“ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအရပ်တို့၌ရှိသမျှသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဒါဝိဒ်၏နှုတ်ဖြင့်လည်း ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့၏။ ‘တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အမျက်ထွက်ကြသနည်း။ လူမျိုးတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အချည်းနှီးသောအရာများကို ကြံစည်ကြသနည်း။’”
ယခု ဆာလံကျမ်း ၂ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။ အခန်းငယ် ၁ မှ စတင်ဖတ်ကြပါမည်။
ဆာလံကျမ်း ၂ ကို ဖွင့်ထားပြီး တမန်တော်ဝတ္ထု ၄ သို့ ပြန်သွားကြပါ။ ဆာလံကျမ်း ၂ ကို မပျောက်စေကြပါနှင့်။
တမန်တော်ဝတ္ထု
၄း၂၅ တွင် ဤသို့ ရေးထားသည်။
“ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဒါဝိဒ်၏နှုတ်ဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည်ကား၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အမျက်ထွက်ကြသနည်း။ လူမျိုးတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အချည်းနှီးသောအရာများကို ကြံစည်ကြသနည်း။”
သူတို့သည် ဆုတောင်းနေစဉ် သမ္မာကျမ်းစာထဲမှ စကားများကို ကိုးကားအသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
ယခု ဆာလံကျမ်း ၂၊ အခန်းငယ် ၁ ကို ဖတ်ကြပါ။
“တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အမျက်ထွက်ကြသနည်း။ လူမျိုးတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အချည်းနှီးသောအရာများကို ကြံစည်ကြသနည်း။ လောကီရှင်ဘုရင်တို့သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ပြင်ဆင်ကြ၏။ မင်းတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ဘိသိက်ခံတော်မူသောသူကို ဆန့်ကျင်၍ တိုင်ပင်ကြ၏။ သူတို့က ‘သူတို့၏ချည်နှောင်ခြင်းကို ဖြတ်ကြကုန်အံ့။ သူတို့၏ကြိုးများကို ငါတို့အပေါ်မှ ပယ်ရှားကြကုန်အံ့’ ဟု ဆိုကြ၏။”
တမန်တော်ဝတ္ထု
၄ ထဲမှ တပည့်တော်များသည် ဆုတောင်းနေစဉ် မည်သည့်အရာကို ကိုးကားခဲ့ကြသနည်း။
သမ္မာကျမ်းစာကို ကိုးကားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
ယခု ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြောင်းအရာက ဘာလဲ။
စပိန်နိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် စပိန်ဘာသာစကားကို ပြောပါ။ မက္ကဆီကိုနိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် စပိန်ဘာသာစကားကို ပြောပါ။ ရုရှားနိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် ရုရှားဘာသာစကားကို ပြောပါ။ အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် အများဆုံးအသုံးပြုသော ဘာသာစကားကို ပြောပါ။ ကင်ညာနိုင်ငံသို့ ရောက်လျှင် ဆွာဟီလီဘာသာစကားကို ပြောပါ။ ဂရန်နိုက်ဘေးသို့ ရောက်လျှင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို ပြောပါ။
ဤအချက်ကို သဘောတူပါသလား။
ယခု ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားသည် အဘယ်အရာဖြစ်သနည်း။
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။
ယောရှဖတ်သည် ဆုတောင်းနေစဉ် ဘုရားသခင် နားလည်တော်မူသော ဘာသာစကားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် “ကျွန်ုပ်တို့၏ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား” ဟု ပြောခဲ့သည်။
ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃း၆ တွင် ဘုရားသခင်က မောရှေအား “ငါသည် သင်၏ဘိုးဘေး၏ဘုရား၊ အာဗြဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက်၏ဘုရား၊ ယာကုပ်၏ဘုရား ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်သည်
ယာကုပ်အားလည်း ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၈ တွင် ထိုအကြောင်းကို မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
ယောရှဖတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသည် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာက ထိုအချက်ကို အတည်ပြုထားသည်။
ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာသောအခါ ကိုယ်တော်၏ ဘာသာစကားဖြစ်သည့် နှုတ်ကပတ်တော်ကို အသုံးပြုပါ။
တမန်တော်ဝတ္ထု
အခန်းကြီး ၄၊ အခန်းငယ် ၂၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း တပည့်တော်များသည် လွှတ်တော်မှ ပြန်လာပြီး မိမိတို့၏အပေါင်းအဖော်များထံသို့ သွားခဲ့ကြသည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြပြီးနောက် တညီတညွတ်တည်း ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။
“သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု သူတို့ ပြောခဲ့ကြသည်။
ထိုစကားသည် သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီသည်။
“ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအရပ်တို့၌ရှိသမျှသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏” ဟူသောစကားသည်လည်း သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီသည်။
“ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဒါဝိဒ်၏နှုတ်ဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည်ကား၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အမျက်ထွက်ကြသနည်း” ဟူသောစကားသည်လည်း သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏
အလေးထားရမည့်အကြောင်းအရာမှာ ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားကို အသုံးပြုပါ။
မိဘတို့၊ သင့်ကလေးသည် အသင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဆိုပါစို့။
သင့်ကလေးသည် ယေရှုထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။ သင့်နှလုံးသားသည် ကြေကွဲနေသည်။ သင်သည် သူ့ကို မူလတန်းကျောင်းမှစ၍ အိုက်ဗုဒ်တက္ကသိုလ်၊ ဝေါလာဝေါလာတက္ကသိုလ် သို့မဟုတ် အန်ဒရူးတက္ကသိုလ်အထိ ပညာသင်ကြားစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အသင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သင်သည် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ “ငါ ဘယ်နေရာမှာ မှားယွင်းခဲ့သလဲ” ဟု မေးနေသည်။
သင့်ကလေးများအတွက် ဆုတောင်းနေပါက ဘုရားသခင်၏ ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ ဆုတောင်းပါ။
ကျွန်ုပ် ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။
သခင်ဘုရားသည်
မည်သူမျှ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားစေရန် အလိုတော်မရှိပါ။
ယောရှဖတ်က ဘုရားသခင်ထံ “ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ဖြေခဲ့သနည်း။
“ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
“တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသည် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးခဲ့သည်။
သမ္မာကျမ်းစာက
ထိုသို့ ဖော်ပြထားသလား။
“ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
“ကိုယ်တော်၏လက်တော်၌ တန်ခိုးနှင့် အစွမ်းသတ္တိရှိ၍ ကိုယ်တော်ကို ဆီးတားနိုင်သောသူ တစ်ဦးမျှမရှိသည် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ဖြေခဲ့သနည်း။
“ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
“ဤပြည်၌ နေထိုင်သောသူတို့ကို နှင်ထုတ်တော်မူခဲ့သော ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်က ဘာပြန်ဖြေခဲ့သနည်း။
“ဟုတ်ပါသည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်က “ဟုတ်ပါသည်” ဟု ဖြေတော်မူနိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ဆုတောင်းပါ။
ဆုတောင်းခြင်းသည် သိပ္ပံပညာတစ်ရပ်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က “ဟုတ်ပါသည်” ဟု ဖြေတော်မူနိုင်သည့်အခွင့်အရေး အတတ်နိုင်ဆုံးများပြားစေမည့်ပုံစံဖြင့် ဆုတောင်းပါ။
စိတ်ပညာဆိုင်ရာ သဘောတရားတစ်ခုရှိသည်။ လူတစ်ဦးကို “ဟုတ်ပါသည်” ဟု အကြိမ်ကြိမ် ပြောစေပါက နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူသည် “မဟုတ်ပါ” ဟု ပြောရန် ခက်ခဲလာတတ်သည်။
သို့သော် ကျွန်ုပ် ပြောနေသည်ကို မည်သူမျှ နားမထောင်ကြပါ။ ကျွန်ုပ်သည် မိမိဘာသာ ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သင့်ကလေးသည် အသင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဆိုပါစို့။ သမ္မာကျမ်းစာက ဤသို့ ဆိုထားသည်။
“ထာဝရဘုရားသည် ကတိတော်ကို ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ နှေးတော်မူသည်မဟုတ်။ အချို့သောသူတို့သည် နှေးတော်မူသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသော်လည်း၊ ငါတို့ကို သည်းခံတော်မူ၍ တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်၊ ရှိသမျှတို့သည် နောင်တရခြင်းသို့ ရောက်စေခြင်းငှာ အလိုတော်ရှိတော်မူ၏။”
ယခု သင်သည် သင့်သားအတွက် ဆုတောင်းနေသည်ဟု ယူဆကြပါစို့။ သူ၏အမည်ကို ဆီဘက်စတီယန်ဟု ခေါ်ကြပါစို့။
သူသည် ဖခင်တစ်ဦးဖြစ်နေပြီဟုလည်း ယူဆကြပါစို့။
“ဆီဘက်စတီယန် ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို ကိုယ်တော် အလိုတော်မရှိကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော” ဟု ဘုရားသခင်ကို မေးပါ။
ဘုရားသခင်က ဘာဖြေတော်မူမည်နည်း။
“ဟုတ်ပါသည်” ဟု ဖြေတော်မူမည်။
အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အသုံးပြုနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည်
မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ် ပြောသောအခါ တိမောသေဩဝါဒစာ ဒုတိယစောင် အခန်းကြီး ၂ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။ အခန်းငယ် ၁၁ မှ ဖတ်ကြပါမည်။
အဖဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏မိတ်ဆွေများသည် ကျွန်ုပ်အား ဖြည်းဖြည်းပြောရန် မပြောကြပါ။ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။ သို့သော် ကျွန်ုပ် ကြိုးစားနေပါသည်။
ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ထိန်းချုပ်ပေးတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ် တကယ်ပင် ထိုသို့ ဆုတောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ဘုန်းအသရေကို မရှာဘဲ ကိုယ်တော်၏ဘုန်းအသရေကိုသာ ရှာလိုပါသည်။
ကျွန်ုပ် ဖြည်းဖြည်းပြောနိုင်ရန် ကူညီတော်မူပါ။ ယေရှု၏နာမတော်အားဖြင့် ဆုတောင်းပါ၏။ အာမင်။
ကျွန်ုပ် ဘယ်ကျမ်းကို ဖွင့်ခိုင်းခဲ့သနည်း။ ဘယ်အခန်းကိုလဲ။ အခန်းငယ် ဘယ်လောက်ကစ၍ ဖတ်ကြမည်နည်း။ ၁၁ ဖြစ်သည်။
သေချာစွာ ဖတ်ကြပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူကြောင်း ကျွန်ုပ် ပြောခဲ့သည်။
သင်တို့ အသင့်ဖြစ်ပြီလား။
“ထိုစကားသည် သစ္စာစကားဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ သေလျှင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်။ ငါတို့သည် သည်းခံလျှင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ စိုးစံကြလိမ့်မည်။ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်လျှင် ကိုယ်တော်သည်လည်း ငါတို့ကို ငြင်းပယ်တော်မူလိမ့်မည်။ ငါတို့သည် မယုံကြည်သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် သစ္စာရှိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်။”
အခန်းငယ် ၁၃ ကို ပြန်ဖတ်ကြပါ။
“ငါတို့သည် မယုံကြည်သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် သစ္စာရှိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်။”
သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာခြင်းတွင် ရိုးရှင်းစွာ စဉ်းစားတတ်ရန် လိုအပ်သည်။
အခန်းငယ် ၁၃ ကို ထပ်ဖတ်ကြပါ။
“ငါတို့သည် မယုံကြည်သော်လည်း…”
ရပ်ကြပါဦး။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်အရာကို ယုံကြည်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသနည်း။
မတွန့်ဆုတ်ကြပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသည်။
“ငါတို့သည် မယုံကြည်သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် သစ္စာရှိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်။”
သို့သော် “မိမိကိုယ်ကို” ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။
ယောဟန် ၁၄း၆ တွင် ယေရှုက “ငါသည် လမ်းခရီးဖြစ်၏။ သမ္မာတရားလည်းဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
သို့သော် သမ္မာတရားဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာနည်း။
“ကိုယ်တော်၏သမ္မာတရားအားဖြင့် သူတို့ကို သန့်ရှင်းစေတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် သမ္မာတရားဖြစ်ပါ၏။”
ယောဟန် ၁း၁ တွင်လည်း ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။
“အစအဦး၌ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။”
ဗျာဒိတ်ကျမ်း
၁၉း၁၃ တွင်လည်း ဤသို့ ရေးသားထားသည်။
“အသွေး၌နှစ်သော အဝတ်ကို ဝတ်တော်မူ၏။ နာမတော်သည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်သတည်း။”
ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာက ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်ဟု ဆိုသောအခါ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်ကြောင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
သင်တို့ နားလည်ကြသလား။
ဘုရားသခင်သည်
မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်ပါ။
ထို့ကြောင့် သင်သည် ဘုရားသခင်အား မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ဟု အမိန့်ပေး၍ မရနိုင်ပါ။ ထိုအချက်ကို ကျွန်ုပ် သိပါသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်ပါ။
ယခု ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ သို့ သွားကြပါစို့။ မဟုတ်ပါ၊ ယောဟန် ၁၇း၁၁ နှင့် ၁၂ ကို ဖွင့်ကြပါစို့။
အွန်လိုင်းမှ
နားထောင်နေသော မိတ်ဆွေတို့၊ သင်တို့လည်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိနေကြသေးမည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။ နံနက် လေးနာရီဖြစ်နေသော်လည်း ထ၍ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြပါ။
ယောဟန် ၁၇ ကို တွေ့ပြီလား။
အဖဘုရား၊ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဆက်လက်ရှိနေတော်မူပါ။ ယေရှုခရစ်၏နာမတော်အားဖြင့် ဆုတောင်းပါ၏။ ဘုရားသခင်၏လူအပေါင်းတို့က “အာမင်၊ အာမင်” ဟု ဆိုကြပါစေ။
ယောဟန် ၁၇း၁၁–၁၂ ကို ဖတ်ကြပါစို့။
“ယခုမှစ၍ ငါသည် ဤလောက၌ မရှိတော့ပါ။ ဤသူတို့သည် ဤလောက၌ ရှိနေကြ၏။ ငါသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ သွားပါ၏။ သန့်ရှင်းတော်မူသောအဖ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား ပေးတော်မူသောသူတို့ကို ကိုယ်တော်၏နာမတော်အားဖြင့် စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ ငါတို့သည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်သကဲ့သို့ သူတို့သည်လည်း တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်စေတော်မူပါ။
ငါသည် သူတို့နှင့်အတူရှိစဉ် သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏နာမတော်အားဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့ပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား ပေးတော်မူသောသူတို့ကို ငါစောင့်ရှောက်ခဲ့ပါပြီ။ ပျက်စီးခြင်း၏သားမှတစ်ပါး သူတို့တွင် တစ်ဦးမျှ မပျောက်ဆုံးပါ။ သို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ကျမ်းစာပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်၏။”
ခရစ်တော်ကို သစ္စာဖောက်မည့်သူတစ်ဦး ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာက ကြိုတင်ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအကြောင်းကို ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်ပင် တားဆီး၍ မရခဲ့ပါ။
ကျွန်ုပ် ပြောသောအကြောင်းကို သင်တို့ နားလည်ကြသလား။
ဘုရားသခင်ပင်
မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော် ပြည့်စုံလာခြင်းကို တားဆီးတော်မမူနိုင်ပါ။
ကိုယ်တော်က “ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား ပေးတော်မူသောသူတို့ကို ငါစောင့်ရှောက်ခဲ့ပါပြီ။ သူတို့တွင် တစ်ဦးမျှ မပျောက်ဆုံးပါ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် သစ္စာဖောက်မည့်သူတစ်ဦး ရှိမည်ဟု သမ္မာကျမ်းစာက ဖော်ပြထားသောကြောင့် ထိုသူကို မစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ပါ။
ကိုယ်တော်သည်
မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်တော်မမူနိုင်ပါ။
မူရင်းလင့်