သေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း

သေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း | ဒေါက်ဂ် ဘက်ချလား

ယခုအခါ သင်တို့ထဲမှ အချို့က “သင်းအုပ်ဆရာ ဒေါက်ဂ်၊ နှစ်သစ်မှာ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ စတင်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက သေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းအကြောင်း ပြောနေတယ်” ဟု တွေးမိကောင်း တွေးမိကြပေမည်။ ထိုအကြောင်းအရာသည် အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပြက္ခဒိန်အရ သူတို့၏နှစ်သစ်သည် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးထံမှ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြင့် စတင်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ် အာမခံလိုပါသည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ မိတ်သဟာယဝတ်ပြုခြင်း၊ ပသခါပွဲနှင့် သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲတို့သည်လည်း ထိုဖြစ်ရပ်နှင့် ဆက်စပ်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအကြောင်းအရာသည် သင့်လျော်မည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်မိပြီး အပြုသဘောဆောင်သော အဆုံးသတ်ဖြစ်မည်ဟုလည်း ယုံကြည်ပါသည်။ ယခု သေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်အကြောင်း ပြောဆိုသောအခါ တစ်ခုကို ချက်ချင်းပြောပြလိုပါသည်။ သေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်ဟူ၍ မရှိပါ။ မိမိသဘောအတိုင်း လှည့်လည်သွားလာကာ သင့်ကိုဖြစ်စေ၊ အခြားသူတစ်ဦးဦးကိုဖြစ်စေ မခေါ်ဆောင်သွားရန် သူနှင့်ညှိနှိုင်းနိုင်သည့် အထူးသီးသန့်ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးမျိုး မရှိပါ။ သူတို့သည် မိမိသဘောအတိုင်း တစ်ဖက်သတ်လုပ်ဆောင်ကြခြင်း မဟုတ်ပါ။

သို့သော် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များသည် အမှန်တရားတစ်စုံတစ်ရာနှင့် ဆက်စပ်နေတတ်ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင်လည်း သခင်ဘုရားစေလွှတ်သော တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းကင်တမန်များအကြောင်း ဖော်ပြထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတရားဟောချက်သည် ထိုကောင်းကင်တမန်များအကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာက မည်သို့ဖော်ပြထားသည်နှင့် ထိုတရားစီရင်ခြင်းမှ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့လွတ်မြောက်နိုင်သည်ဆိုသည့် အကြောင်းအရာများအပေါ် အခြေခံမည်ဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် အမှောင်ခေတ်ကာလအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကပ်ရောဂါအကြောင်း သင်တို့ထဲမှ အချို့ ဖတ်ဖူးကြမည်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုဗစ်ကပ်ရောဂါ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ယနေ့တိုင် ခံစားနေရဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုမတိုင်မီကလည်း ပလိပ်ရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပါသည်။ ယင်းသည် အလွန်ဆိုးရွားသော ကပ်ရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို သင်တို့ ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။

မှတ်တမ်းများအရ ၁၃၄၇ ခုနှစ်မှ ၁၃၅၂ ခုနှစ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုရောဂါသည် ဘက်တီးရီးယားကြောင့် ဖြစ်ပွားပြီး ခွေးလှေးများနှင့် ကြွက်များမှတစ်ဆင့် ကူးစက်ပျံ့နှံ့သော ရောဂါဖြစ်သည်။ ရောဂါကူးစက်နေသော ကြွက်များ သင်္ဘောများမှ ဆင်းသက်လာသည့်အခါ မြို့များနှင့် ဆိပ်ကမ်းများသို့ ရောဂါကူးစက်ပျံ့နှံ့စေခဲ့ကြသည်။ ထိုခေတ်ကာလ၏ အချက်အလက်များကို အတိအကျရရှိရန် ခက်ခဲသော်လည်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် လူဦးရေ ၇၅ သန်းမှ သန်း ၂၀၀ အထိ သေဆုံးခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။ ဥရောပတွင်မူ သေဆုံးသူဦးရေသည် သန်း ၄၀ ခန့်ရှိမည်ဟု ယူဆကြသည်။

ထိုပမာဏသည် လူဦးရေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင် ထိုင်နေကြသူ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် သေဆုံးသွားမည်ဆိုလျှင် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်း။ လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် မည်မျှကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိမည်နည်း။ သမိုင်းကြောင်းကိုပင် မည်မျှပြောင်းလဲသွားစေမည်နည်း။ အချို့သူများက ထိုဖြစ်ရပ်ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော မြင်းစီးသူလေးဦးအနက် စတုတ္ထမြောက်မြင်းစီးသူနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

သင်တို့သိကြသည့်အတိုင်း မြင်းဖြူပေါ်တွင် စီးသူတစ်ဦးရှိပြီး မြင်းနက်ပေါ်တွင် စီးသူတစ်ဦးလည်း ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ မြင်းဖျော့ပေါ်တွင် စီးသူဖြစ်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၆း၈ တွင် ဤသို့ဖတ်ရသည်။ “ထိုအခါ ကြည့်လျှင် မြင်းဖျော့တကောင်ကို မြင်ရ၏။ ထိုမြင်းကိုစီးသောသူ၏အမည်ကား သေမင်းဖြစ်၏။ မရဏနိုင်ငံသည်လည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်၏။” ဤနေရာတွင် မရဏနိုင်ငံဟု ဆိုသော စကားလုံးသည် သေခြင်းတရား သို့မဟုတ် သင်္ချိုင်းကို ဆိုလိုပါသည်။

သေမင်းနှင့် သင်္ချိုင်းသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြသည်။

ကျွန်ုပ်၏ပုံတွင် ထိုသို့ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း မြင်းဖျော့ပေါ်တွင် စီးနေသူကို ပုံဖော်ထားသော အခြားပုံများစွာတွင် အရိုးစုတစ်ခုကဲ့သို့ ပုံဖော်ထားသည်။ ယင်းသည် သေခြင်းတရားကို လူပုံစံဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တံစဉ်ရှည်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားတတ်သည်။ သင်တို့အားလုံးသည် ထိုသေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်ကို ဖော်ပြထားသော ကြော်ငြာများ သို့မဟုတ် ကာတွန်းများကို မြင်ဖူးကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုပုံစံရှိသော ကောင်းကင်တမန်မျိုးကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် မတွေ့ရပါ။ သို့ရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အန္တရာယ်ပြုနိုင်ကြောင်း သတိပေးသော ဖြစ်ရပ်အချို့ရှိပါသည်။ ထိုအကြောင်းကို အစအဦးကတည်းကပင် ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် တွေ့နိုင်သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၃၊ အငယ် ၂၄ တွင် လူကို ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ နှင်ထုတ်ခဲ့သည့်အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ယခုနှစ်မှာ သမ္မာကျမ်းစာကို ပြန်လည်ဖတ်ရှုရန် စတင်ကြသူ မည်မျှရှိသနည်း။ လူတိုင်း လက်ထောင်သင့်ပါသည်။ သင်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို အစဉ်အမြဲ ဖတ်ရှုနေသင့်ကြပါသည်။

မနေ့ညက ကရင်သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းနှင့် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်မှတ်တမ်းများအကြောင်း ကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောခဲ့သည်။ “သမ္မာကျမ်းစာကို ပြန်ဖတ်ဖို့ စတင်ပြီလား” ဟု ကျွန်ုပ်မေးခဲ့သည်။ သူမက “စတင်ပါပြီ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသည် တူညီသောနေရာ၌ ရှိနေကြပါသည်။ သင်တို့သည်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၃ အထိ ရောက်နေသင့်ပါသည်။

ကျမ်းစာတွင် “ထိုသို့ လူကို နှင်ထုတ်ပြီးလျှင်၊ အသက်ပင်သို့ သွားရာလမ်းကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှာ၊ ဧဒင်ဥယျာဉ်အရှေ့ဘက်၌ ခေရုဗိမ်များနှင့် လှည့်ပတ်နေသော မီးလျှံဓားကို ခန့်ထားတော်မူ၏” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ပေါလုကလည်း ဓားကို အချည်းနှီးကိုင်ဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောထားသည်။ ထိုဓားတွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိခဲ့ပါသည်။ လှည့်ပတ်နေသော မီးလျှံဓားသည် အသက်ပင်သို့ သွားရာလမ်းကို စောင့်ရှောက်ရန် ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ဥယျာဉ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်၍ အသက်ပင်၏အသီးကို မစားနိုင်တော့ပါ။ သို့မဟုတ်ပါက အပြစ်သားများသည် မသေနိုင်သောသူများ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

၄ရာ ၁၉း၃၅ သို့ သွားကြည့်ပါ။ ဟေဇကိမင်းကြီးကို အာရှုရိလူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို သင်တို့ မှတ်မိကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ယုဒပြည်ကို ဝိုင်းရံထားပြီး စစ်ပွဲများကြောင့် လူအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရတော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တစ်ညတွင် “ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထွက်သွား၍ အာရှုရိတပ်ထဲတွင် လူပေါင်း ၁၈၅,၀၀၀ ကို သတ်လေ၏။ နံနက်စောစော လူတို့ထကြည့်ရှုသောအခါ လူသေအလောင်းများသာ ရှိကြ၏” ဟု ကျမ်းစာက ဆိုထားသည်။ ဘာသာပြန်ကျမ်းတစ်ခုတွင် “သူတို့အားလုံး နိုးလာသောအခါ သေဆုံးနေကြသည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ အနည်းငယ်ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးတည်းက လူပေါင်း ၁၈၅,၀၀၀ ကို သတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယေဇကျေလကျမ်းသို့ သွားကြည့်ပါ။ ဤအခန်းငယ်သည် အနည်းငယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဆက်စပ်နေပါသည်။ ယေဇကျေလ အခန်းကြီး ၉ ဖြစ်သည်။ အခန်းတစ်ခန်းလုံးကို ဖတ်မည်မဟုတ်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် လူခြောက်ဦးဟု ဖော်ပြထားသောသူများအကြောင်း တွေ့ရမည်။ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ကြည့်လျှင် သူတို့သည် သခင်ဘုရားထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိနေသောကြောင့် ကောင်းကင်တမန်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် ပြည်တစ်ပြည်လုံးတွင် ပြုလုပ်နေကြသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှုများကြောင့် ညည်းတွားငိုကြွေးသူများအပေါ် ထူးခြားသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို တပ်ပေးကြသည်။

ထိုသူခုနစ်ဦးအနက် တစ်ဦးသည် ခါးတွင် စာရေးသူ၏မင်အိုးကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ထိုမင်သည် အနီရောင်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်မိသည်။ သူသည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို လှည့်လည်သွားကာ လူတို့၏နဖူးပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု တပ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် သားရဲ၏အမှတ်အသား မဟုတ်ပါ။ ဤအမှတ်အသားသည် ကယ်တင်ခြင်းပေးသော အမှတ်အသားဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏တံဆိပ်ကို နဖူးပေါ်တွင် ခံယူရန် လိုအပ်ကြပါသည်။ သူသည် ပြုလုပ်နေကြသော အပြစ်နှင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှုများကြောင့် ညည်းတွားငိုကြွေးသူများ၏ နဖူးပေါ်တွင် အမှတ်အသားတပ်ပေးသည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းခြင်းကို တောင့်တကြသူများဖြစ်ကြသည်။ ထို့နောက် အခြားကောင်းကင်တမန်များကို အောက်ပါအတိုင်း မိန့်မှာသည်။ ယေဇကျေလ ၉း၄ ကို ဖတ်ပြပါမည်။

ထာဝရဘုရားက သူ့အား “မြို့အလယ်၊ ယေရုရှလင်မြို့အလယ်သို့ သွား၍၊ မြို့တွင်း၌ ပြုလုပ်သော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှုအလုံးစုံတို့ကြောင့် ညည်းတွားငိုကြွေးသောသူတို့၏ နဖူးပေါ်မှာ အမှတ်အသားတပ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထို့နောက် လက်ထဲတွင် ဖျက်ဆီးတတ်သော လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အခြားကောင်းကင်တမန်ခြောက်ပါးကို မိန့်တော်မူသည်။ အချို့ဘာသာပြန်ကျမ်းများတွင် တိုက်ပွဲဝင်ပုဆိန်များဟု ဆိုထားသော်လည်း ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် ဖျက်ဆီးတတ်သော လက်နက်ဟုသာ ဆိုထားသည်။ ထိုလက်နက်သည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ။ ကောင်းကင်တမန်များအသုံးပြုသော ဓားများသည် မည်သည့်ပုံစံရှိသည်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ မသိကြပါ။ အခြားနေရာတစ်ခုတွင် လှည့်ပတ်နေသော မီးလျှံဓားများဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။

ထာဝရဘုရားက ကျွန်ုပ်ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် အခြားသူတို့အား “သူ့နောက်သို့ လိုက်၍ မြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သတ်ကြလော့။ မျက်စိမသနားနှင့်။ မညှာတာနှင့်။ အသက်ကြီးသူ၊ အသက်ငယ်သူ၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ မိန်းမပျို၊ ကလေးသူငယ်တို့ကို အကုန်အစင် သတ်ကြလော့။ အမှတ်အသားရှိသောသူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မချဉ်းကပ်ကြနှင့်။ ငါ၏သန့်ရှင်းရာဌာနမှ စတင်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်မှ စတင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူအမည်မသိတစ်ဦး၏ အတွေးအမြင်တစ်ခု မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအမှတ်အသားကို ခံယူထားလိုကြသည် မဟုတ်လော။ ထိုအကြောင်းကို ဆက်လက်လေ့လာကြပါမည်။

ထို့နောက် ဓမ္မသစ်ကျမ်းသို့ သွားကြည့်နိုင်ပါသည်။ ထိုနေရာတွင်လည်း အနည်းဆုံး ဥပမာတစ်ခု ရှိပါသည်။

ပေတရုကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ဟေရုဒ်မင်းကြီးအကြောင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယာကုပ်ကို သတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ပေတရုသည် ထောင်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် မြို့မှထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဟေရုဒ်သည် တော်ဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ မိန့်ခွန်းပြောနေခဲ့သည်။ နားထောင်နေကြသော နိုင်ငံသားများသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပုံရသည်။ သူတို့က “ဤအသံသည် လူ၏အသံမဟုတ်၊ ဘုရား၏အသံဖြစ်သည်” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ဟေရုဒ်သည် ထိုသို့ပြောခြင်းသည် ဘုရားကို ပြစ်မှားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့သည်။ သို့သော် သူက “ဟုတ်တယ်၊ ငါသိတယ်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၂း၂၃ တွင် “ထိုခဏချင်းတွင် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့ကို ဒဏ်ခတ်သဖြင့်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို မချီးမွမ်းသောကြောင့် ပိုးကောင်တို့ စား၍ သေ၏” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက သင့်ကို ဒဏ်ခတ်သောအခါ ဖြစ်ပျက်နိုင်သည့် အရာများစွာရှိပါသည်။

ယခု သခင်ဘုရားအသုံးပြုသော သတ်ဖြတ်သည့်ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို လိုက်နာလုပ်ဆောင်သော မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များ ဖြစ်ရမည်ဟု သင်တို့ ထင်ကောင်းထင်ကြပေမည်။ မဟုတ်ပါ။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် လူသားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် တရားစီရင်ခြင်းပြုသော ကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များနှင့် မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များ နှစ်မျိုးစလုံး၏ ဥပမာများရှိကြောင်း အချို့သူများ ပြောဆိုကြသည်ကို ကျွန်ုပ်ကြားဖူးပါသည်။

ယောဘ၏အဖြစ်အပျက်ကို သတိရကြည့်ပါ။ စာတန်သည် သခင်ဘုရားထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယောဘ အခန်းကြီး ၁၊ အငယ် ၁၉ တွင် တောကန္တာရဘက်မှ လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး အိမ်၏လေးထောင့်ကို ရိုက်ခတ်သဖြင့် ယောဘ၏သားသမီးများနှင့် လူငယ်များအားလုံး သေဆုံးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအရာကို ဖြစ်စေခဲ့သူမှာ နတ်ဆိုးတစ်ပါး၊ စာတန်၏လက်အောက်ခံတစ်ဦး သို့မဟုတ် စာတန်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ်ခါက နတ်ဆိုးစွဲနေသော သားတစ်ဦးရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ယေရှုထံသို့ လာခဲ့သည်။ သူသည် မကောင်းသောဝိညာဉ်အကြောင်း ပြောပြရာတွင် နတ်ဆိုးသည် သူ့သားကို ဖျက်ဆီးရန် မီးထဲသို့လည်းကောင်း၊ ရေထဲသို့လည်းကောင်း မကြာခဏ ပစ်ချတတ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးများသည် တစ်ခါတစ်ရံ လူတို့ကို တိုက်ခိုက်တတ်ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ကာကွယ်မှုမရှိပါက လူတို့၏အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးစေနိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သဘောတူကြပါသလား။ ထို့ကြောင့် “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့ပတ်လည်၌ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် တပ်ချ၍ ကယ်လွှတ်တတ်၏” ဟု ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။ စာတန်ကလည်း ဘုရားသခင်အား “ကိုယ်တော်သည် ယောဘကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားတော်မူပါပြီ” ဟု ညည်းညူခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုကာကွယ်မှုကို လိုအပ်ပါသည်။ အာမင်။ သို့သော် မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များသာ ရှိသည်မဟုတ်ပါ။

ကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များကိုလည်း သခင်ဘုရားက တစ်ခါတစ်ရံ စေလွှတ်တော်မူသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မဿဲ အခန်းကြီး ၁၃ တွင် ဂျုံပင်နှင့် တောပင်တို့၏ ဥပမာကို ကြည့်ပါ။

ယေရှုသည် ထိုဥပမာကို ရှင်းပြရာတွင် အငယ် ၃၉ ၌ မကောင်းသောမျိုးစေ့ကို ကြဲသောရန်သူသည် မာရ်နတ်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။

ရိတ်သိမ်းချိန်သည် ဤလောက၏အဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ရိတ်သိမ်းသောသူတို့သည် ကောင်းကင်တမန်များဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တောပင်များကို စုသိမ်း၍ မီး၌ရှို့သကဲ့သို့ ဤလောကအဆုံး၌လည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ လူသားသည် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူမည်။

မည်သူ၏ကောင်းကင်တမန်များနည်း။ ယေရှုသည် လူသားဖြစ်တော်မူသည်။

ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူမည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်ထဲမှ မှားယွင်းမှုဖြစ်စေသော အရာအားလုံးနှင့် မတရားသောအမှုကို ပြုကျင့်သူများကို စုသိမ်းကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ချကြလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်၌ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် အံသွားခဲကြိတ်ခြင်း ရှိလိမ့်မည်။ ကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များသည် ကောင်းသောသူများနှင့် မကောင်းသောသူများကို ရိတ်သိမ်းခွဲခြားသည့် အမှုတွင် ပါဝင်နေကြသည်။

သင်တို့၌ သံသယရှိနေသေးပါက ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၂၀ သို့ သွားကြည့်ပါ။ စာတန်ကို ချည်နှောင်ထားသည့်အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဆင်းလာသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် အနက်ဆုံးသောတွင်း၏သော့နှင့် သံကြိုးကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် နဂါးဟောင်း၊ မြွေဟောင်းဖြစ်သော မာရ်နတ်နှင့် စာတန်ကို ဖမ်းကိုင်၍ ချည်နှောင်လိုက်သည်။

စာတန်ကို ဖမ်းကိုင်သော ကောင်းကင်တမန်သည် ကောင်းသောကောင်းကင်တမန်လား၊ မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်လား။ ကောင်းသောကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သည်။ အချို့က ဂါဗြေလဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ သူသည် စာတန်ကို အနှစ်တစ်ထောင် ချည်နှောင်ထားသည်။

ထို့နောက် အငယ် ၁၀ သို့ ဆင်းကြည့်ပါ။ “သူသည် စာတန်ကို အနက်ဆုံးသောတွင်းထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏” ဟု ဆိုထားသည်။ အခန်းငယ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် စာတန်၏တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြရာတွင် လူတို့ကို လှည့်ဖြားခဲ့သော မာရ်နတ်ကို မီးအိုင်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သူသည် မိမိဘာသာ ခုန်ချသွားခြင်း မဟုတ်ပါ။

ထိုကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးတည်းကပင် သူ့ကို ပစ်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

စာတန်နှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များကိုလည်း ပစ်ချကြသည်။ မိက္ခေလနှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များသည် နဂါးနှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များနှင့် မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များ နှစ်မျိုးစလုံးသည် တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ကြသည်။ ဤသည်မှာ စကြဝဠာတိုက်ပွဲကြီးဟု ခေါ်ဆိုသော စစ်ပွဲဖြစ်သည်။

ယခု ကျွန်ုပ် ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုပါသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရိုးစုမျက်နှာနှင့် တံစဉ်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လှည့်လည်သွားလာနေသော သေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်မျိုး မရှိပါ။ ထိုသူနှင့် သဘောတူညီချက်များ ပြုလုပ်၍လည်း မရနိုင်ပါ။

ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်တော်မူသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်မဟုတ်ပါ။

တရားဟောရာကျမ်း ၃၂း၃၉ ကို ကြည့်ကြပါစို့။

မောရှေက ပြောသည်မှာ၊ “ယခုတွင် ငါတစ်ပါးတည်းသာ ဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို ကြည့်ရှုကြလော့။ ငါမှတစ်ပါး အခြားဘုရားမရှိ။ ငါသည် သေစေတတ်၏။ အသက်ရှင်စေတတ်၏။”

အမှန်မှာ ဤစကားကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ “ငါသည် ဒဏ်ခတ်တတ်၏။ အနာပျောက်စေတတ်၏။ ငါ့လက်မှ ကယ်လွှတ်နိုင်သောသူ မရှိ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ဟန္နသည် မောရှေ၏စကားကို ကိုးကားပြောဆိုခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး သူမ၏ဆုတောင်းချက်တွင်လည်း “ထာဝရဘုရားသည် သေစေတတ်၏။ အသက်ရှင်စေတတ်၏။ သင်္ချိုင်းသို့ ဆင်းစေတတ်၏။ သင်္ချိုင်းမှ ပြန်တက်စေတတ်၏” ဟု ထပ်မံပြောဆိုခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်း သွန်သင်ထားပါသလား။

သွန်သင်ထားပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် သင်္ချိုင်းမှ ပြန်လည်ထမြောက်စေတော်မူသည်။

ယောဘ ၁၄း၅ သို့ သွားကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာသည် ကောင်းကင်တမန်များက မဟုတ်ဘဲ သခင်ဘုရားက သတ်မှတ်ထားကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

“လူ၏အသက်သည် ကိုယ်တော်စီရင်တော်မူသောကြောင့်၊ သူ၏လအရေအတွက်သည် ကိုယ်တော်၌ရှိပါ၏။ သူမကျော်လွန်နိုင်သော အပိုင်းအခြားကို ကိုယ်တော် သတ်မှတ်တော်မူပါပြီ။”

ထို့နောက် ဆာလံ ၁၃၉း၁၆ တွင် ဒါဝိဒ်ပြောထားသော စကားကို ကြည့်ပါ။

“ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ခန္ဓာကို မဖွဲ့စည်းမီကပင် ကိုယ်တော်၏မျက်စိတော်သည် မြင်တော်မူပါပြီ။ ကျွန်ုပ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေ့ရက်များသည် မဖြစ်ပေါ်မီကပင် ကိုယ်တော်၏စာစောင်၌ ရေးမှတ်ထားတော်မူပါပြီ။”

ကျွန်ုပ်တို့ အသက်မရှင်မီကပင် ဘုရားသခင်သည် အရာအားလုံးကို သိတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်က ယေရမိအား “သင်၏မိခင်ဝမ်းထဲ၌ သင်မဖြစ်မီကပင် သင့်ကို ငါသိ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ထာဝရကာလတစ်လျှောက် အရာခပ်သိမ်းကို သိတော်မူသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကံကြမ္မာသည် ဘုရားသခင်၏လက်တော်ထဲတွင် ရှိပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် အဆုံးစွန်သော အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူသည်။

ယခုအထိ ပြောခဲ့သမျှသည် နိဒါန်းသဘောမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ယခု သင်တို့နှင့်အတူ လေ့လာလိုသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရှိပါသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ သင်တို့၏သမ္မာကျမ်းစာများကို ဖွင့်၍ ၅ရာ အခန်းကြီး ၂၁ သို့ သွားကြပါစို့။

ဤအဖြစ်အပျက်ကို ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းတွင်လည်း တွေ့နိုင်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ၅ရာ အခန်းကြီး ၂၁ ကို ကြည့်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ပထမအငယ်မှ စတင်မည်ဖြစ်သော်လည်း အခန်းတစ်ခန်းလုံးကို ဖတ်မည်မဟုတ်ပါ။

“စာတန်သည် ဣသရေလအမျိုးကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြု၍ ထလျက်၊ ဣသရေလအမျိုးကို ရေတွက်စေခြင်းငှာ ဒါဝိဒ်ကို တိုက်တွန်းလေ၏။”

ဒါဝိဒ်သည် ယွာဘနှင့် လူတို့၏ခေါင်းဆောင်များကို ခေါ်၍ “ဗေရရှေဘမှ ဒန်မြို့တိုင်အောင် ဣသရေလအမျိုးကို သွား၍ ရေတွက်ကြလော့။ မြောက်မှတောင်အထိ ရေတွက်ပြီး အရေအတွက်ကို ငါသိရမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထွက်မြောက်ရာကာလအတွင်း လူဦးရေကို ရေတွက်ခြင်းသည် မူလအားဖြင့် အပြစ်မဟုတ်ပါ။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာချိန်တွင်လည်း လူဦးရေကို ရေတွက်ခဲ့ကြသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ မဝင်မီကလည်း ရေတွက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် မှန်ကန်သောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထိုသို့ပြုလုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ အထူးသဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ယုံကြည်မည့်အစား စာရင်းဇယားများကို ယုံကြည်လာခဲ့သည်။ သူသည် စစ်တိုက်သည့်အခါတိုင်း မိမိ၏စစ်တပ်အင်အားကို အဓိကထားကြည့်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါ။

သူသည် သခင်ဘုရားကိုသာ မျှော်ကိုးခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏နိုင်ငံတော် မည်မျှကြီးမားလာသည်ကို တွေးတောနေသည်။

သူက “ဤနိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံး၏ ဘုရင်မှာ ငါပင်ဖြစ်သည်။ ငါ့စစ်တပ်က ဘယ်လောက်ကြီးမားသလဲဆိုတာ သိချင်တယ်” ဟု တွေးခဲ့သည်။ ယင်းသည် မာနကြောင့် ပြုလုပ်သောအမှုဖြစ်သည်။ စစ်သားများကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအကြောင်းကို သိခဲ့ကြသည်။ အငယ် ၃ တွင် ယွာဘက “ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏လူတို့ကို အဆတစ်ရာ တိုးပွားစေတော်မူပါစေသော။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီး၊ သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်များ မဟုတ်ပါလော။ ဤအမှုကို အဘယ်ကြောင့် ပြုလုပ်လိုတော်မူသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးအပေါ် အပြစ်ရောက်စေလိုတော်မူသနည်း” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထိုအမှုသည် မာနမှ ပေါက်ဖွားလာကြောင်း သူသိခဲ့သည်။

စစ်တပ်ကို အသုံးပြု၍ စစ်တပ်အင်အားကို ရေတွက်ကာ မိမိတို့ မည်မျှကြီးမားကြောင်း ပြသခြင်းသည် ကောင်းသောအဆုံးသတ်သို့ မရောက်နိုင်ကြောင်း ဗိုလ်ချုပ်ကိုယ်တိုင်ပင် ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရင်၏အမိန့်က အနိုင်ရသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယွာဘသည် မြောက်မှတောင်အထိ သွားရောက်ကာ လပေါင်းများစွာ အချိန်ယူပြီး ဣသရေလအမျိုးကို ရေတွက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရေအတွက်ကို ပြန်လည်တင်ပြခဲ့သည်။ ဓားကိုင်ဆောင်နိုင်သော စစ်သားဦးရေမှာ ၁,၅၇၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများ၏အရေအတွက်ကိုပါ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ထိုအချိန်က ထိုနိုင်ငံငယ်လေးတွင် လူဦးရေ ငါးသန်း သို့မဟုတ် ခြောက်သန်းခန့် ရှိခဲ့မည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။ ထိုနိုင်ငံငယ်လေးအတွက် လူဦးရေများပြားလှပါသည်။

ထို့နောက် အငယ် ၇ တွင် ဘုရားသခင်သည် ထိုအမှုကို မနှစ်သက်ကြောင်း ကျမ်းစာက ဆိုထားသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ၅ရာ ၂၁း၇ ကို ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် ထိုအမှုကို မနှစ်သက်တော်မူခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ မာရ်နတ်က ထိုအမှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလအမျိုးကို ဒဏ်ခတ်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ဒါဝိဒ်က ဘုရားသခင်ထံ “ကျွန်ုပ်သည် ဤအမှုကို ပြုမိသောကြောင့် အလွန်ကြီးစွာသော အပြစ်ကို ပြုမိပါပြီ” ဟု ဝန်ခံခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် သူ့ကို အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ “ဤအရာသည် မာနဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ကိုယ်တော်၏ကျွန်၏အပြစ်ကို ပယ်ရှားတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်မိုက်မဲသောအမှုကို ပြုမိပါပြီ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ထို့နောက် ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်၏ပရောဖက်၊ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မြင်ရသော ဂဒ်အား မိန့်တော်မူသည်။ “သွား၍ ဒါဝိဒ်အား ပြောလော့။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် သင့်အား အပြစ်ပေးရန် အရာသုံးခုကို ပေးမည်။ ထိုအရာများအနက် တစ်ခုကို ရွေးချယ်လော့။ သင်၌ ငါပြုမည်” ဟု ဆိုတော်မူ၏။

သူ့အား အပြစ်ဒဏ်ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေးခဲ့သည်။ သင်တို့ထဲမှ အချို့သည် ငယ်စဉ်က မိဘများ၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးမည်ဖြစ်သည်။ မိဘများက “ကောင်းပြီ၊ တစ်ပတ်လုံး အိမ်ထဲမှာပဲ နေရမလား၊ ခြောက်ချက်ရိုက်ခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အချိုပွဲမစားရဘဲ နေရမလား၊ မင်းပဲ ရွေးလိုက်” ဟု ပြောတတ်ကြသည်။ ရှေးခေတ်က မိဘများသည် ကလေးများကို “ကောင်းပြီ၊ သင့်ကို ရိုက်ဖို့ ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်း သွားရှာခဲ့” ဟု ပြောတတ်ကြသည်။

ကလေးက သစ်ကိုင်းသေးသေးလေးတစ်ချောင်းကို ယူလာလျှင် “မဟုတ်သေးဘူး၊ နောက်တစ်ခါ သွားရှာဦး” ဟု ပြောတတ်ကြသည်။ အိပ်ချ်အမ်အက်စ် ရစ်ချတ်စ်က သူ့မိခင်က ရိုက်ရန် ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်း သွားရွေးခိုင်းခဲ့သည့်အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ထာဝရဘုရားက ရွေးချယ်စရာ သုံးခုကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သုံးနှစ်ကြာ အစာခေါင်းပါးခြင်း၊ သုံးလကြာ ရန်သူတို့၏ဓားဘေးမှ ရှုံးနိမ့်ပြေးလွှားရခြင်း၊ သို့မဟုတ် သုံးရက်ကြာ ကပ်ရောဂါကျရောက်ပြီး ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်က ပြည်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်က “ရန်သူရှေ့မှ ပြေးလွှားမနေလိုပါ။ သုံးနှစ်ကြာ အစာခေါင်းပါးခြင်းကိုလည်း မခံလိုပါ။ ဤအရာကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား၏လက်တော်ထဲသို့ ကျရောက်လိုပါ၏။ ကိုယ်တော်ပင် ဆုံးဖြတ်တော်မူပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ကပ်ရောဂါကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်။ ပတ်တီးကို တစ်ခါတည်း ဆွဲခွာလိုက်ခြင်းက ပိုလွယ်သည် မဟုတ်လော။

ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအမျိုးအပေါ် ကပ်ရောဂါကို စေလွှတ်တော်မူရာ ဣသရေလလူ ၇၀,၀၀၀ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ စစ်သားအရေအတွက်သည် ၁.၅၇ သန်းမှ ၁.၅ သန်းသို့ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ လူ ၇၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာတွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူ ၇၀,၀၀၀ သေဆုံးခဲ့သည်။

ကျမ်းစာတွင် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများ မသေဆုံးခဲ့သကဲ့သို့ ဖော်ပြထားသော်လည်း ဘုရင်ယုံကြည်အားကိုးခဲ့သော စစ်တိုက်ရန် ရေတွက်ထားသည့် အမျိုးသားများ သေဆုံးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်သော ကပ်ရောဂါတစ်ခုဖြစ်ပြီး အမျိုးသားများကိုသာ ထိခိုက်စေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ထိုကပ်ရောဂါသည် မြောက်မှတောင်သို့ ပျံ့နှံ့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အငယ် ၁၅ တွင် ဘုရားသခင်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကပ်ရောဂါဖြင့် မြို့ကို အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေရန် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် ဖျက်ဆီးနေစဉ် ထာဝရဘုရားသည် ကြည့်ရှုတော်မူ၍ ထိုဘေးဒုက္ခကို ရပ်တန့်ရန် စိတ်ပြောင်းတော်မူခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏စိတ်နှလုံးကို ကြေကွဲစေပါသည်။

ထို့နောက် ဖျက်ဆီးနေသော ကောင်းကင်တမန်အား “တော်လောက်ပြီ။ ယခု သင်၏လက်ကို ရပ်တန့်လော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် ယေဗုသိလူ အော်နန်၏ ကောက်နယ်တလင်းအနီးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ မောရိယတောင်အထက်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်သည် မျက်စိကို မော့ကြည့်သောအခါ ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်ရသည်။ သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ထားပြီး ယေရုရှလင်မြို့အပေါ်သို့ ဦးတည်ထားသည်။

သင်တို့သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီထဲမှ ဒမိုကလီးစ်၏ဓားအကြောင်း ကြားဖူးကြပေမည်။

ထိုပုံပြင်သည် သမ္မာကျမ်းစာခေတ်မှ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ယူထားခြင်း ဖြစ်နိုင်မလားဟု သင်တို့ တွေးမိနိုင်သည်။

ဒါဝိဒ်နှင့် အသက်ကြီးသူများသည် တိုင်းပြည်အတွင်း လူများစွာ သေဆုံးခဲ့သောကြောင့် လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ငိုကြွေးကြပြီး မျက်နှာကို မြေ၌ချ၍ ပျပ်ဝပ်ကြသည်။ မြို့အပေါ်တွင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ထားသော ကောင်းကင်တမန်ကို မြင်ရခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် လူတို့အတွက် ကြားဝင်အသနားခံသူ၊ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးသူအဖြစ် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သူက “လူတို့ကို ရေတွက်စေခြင်းငှာ အမိန့်ပေးသူမှာ ကျွန်ုပ်မဟုတ်ပါလော။ ဤအပြစ်ကို ပြုမိ၍ ဤဆိုးညစ်သောအမှုကို လုပ်ဆောင်သူမှာ ကျွန်ုပ်ဖြစ်ပါ၏။ သို့သော် ဤသိုးများသည် အဘယ်သို့ ပြုမိကြပါသနည်း” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် သိုးထိန်းကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည် မဟုတ်လော။ “အို ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏လက်တော်သည် အကျွန်ုပ်နှင့် အကျွန်ုပ်၏အဘအိမ်သားတို့အပေါ်သို့ ရောက်ပါစေ” ဟု တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။

ယေရှုက မည်သို့ မိန့်တော်မူခဲ့သနည်း။ ယေရှုသည် သိုးထိန်းကောင်းဖြစ်တော်မူပါသလား။

ကပ်ရောဂါကျရောက်လာသောအခါ၊ ဖျက်ဆီးသောကောင်းကင်တမန် ရောက်လာသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့က “အို သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ” ဟု တောင်းလျှောက်ကြသည်။ ထိုအခါ ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးတော်မူပြီး “ထိုဒဏ်ကို ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ တင်တော်မူပါ” ဟု ဆိုတော်မူသည်။ “ကပ်ရောဂါသည် ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်၏အဘအိမ်သားတို့အပေါ်သို့ ရောက်ပါစေ။ ကိုယ်တော်၏လူတို့အပေါ်သို့ မရောက်ပါစေနှင့်။ သူတို့ကို ကပ်ရောဂါဖြင့် မဒဏ်ခတ်ပါနှင့်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် ယခု ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် ပြောဆိုကာ ဂဒ်အား အမိန့်ပေးတော်မူသည်။ ဂဒ်သည် ဒါဝိဒ်အား ယေဗုသိလူ အော်နန်၏ ကောက်နယ်တလင်းတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် သွားပြောရမည်ဖြစ်သည်။

ယခု ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစေရန် ပြောပြပါမည်။ ဒါဝိဒ်သည် ယေဗုသိလူအားလုံးကို အပြည့်အဝ မသိမ်းပိုက်ရသေးသကဲ့သို့ မသတ်ဖြတ်ရသေးပါ။ သူတို့သည် ယေဗုသိလူတို့၏မြို့ဖြစ်သော ယေရုရှလင်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ထိုမြို့တွင် ကောက်နယ်တလင်းတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

ကောက်နယ်တလင်းဆိုသည်မှာ ကျောက်ခင်းထားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ မြေကြီးသက်သက် မဟုတ်ပါ။ ဂျုံကို ကောက်နယ်သောအခါ နေ့လယ်ပိုင်းမှ တိုက်ခတ်လာသည့် လေကို ရရှိနိုင်ရန် တောင်ကုန်းပေါ်တွင် နေရာရွေးတတ်ကြသည်။ ဂျုံကို ကောက်နယ်ရာတွင် မြေမှုန့်များ ရောမသွားစေရန် ချောမွေ့သော ကြမ်းပြင်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ သူတို့သည် သစ်သားဂေါ်တံများဖြင့် ဂျုံကို ထုရိုက်ကာ ဖွဲကို ခွဲထုတ်ကြသည်။ ထို့နောက် ဂျုံနှင့်ဖွဲတို့ကို လေထဲသို့ ပစ်လွှင့်ကြသည်။

ဖွဲသည် ပေါ့ပါးသောကြောင့် လေဖြင့် လွင့်သွားသည်။ ဂျုံစေ့များက အောက်သို့ ကျလာသည်။ ထို့နောက် သန့်စင်သောဂျုံကို ဂေါ်တံဖြင့် စုသိမ်း၍ သိုလှောင်နိုင်ကြသည်။

ထိုသို့သော ကျောက်ခင်းထားသည့် နေရာကျယ်ကြီးတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး ယေဗုသိလူ အော်နန်သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အခြားကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုတွင် သူသည် ဒါဝိဒ်ကို မင်းသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

သူသည် အလွန်ရက်ရောသူဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်သည် သူ့ထံသို့ သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာကို ရွေးချယ်သူမှာ ဒါဝိဒ်လား၊ ဘုရားသခင်လားဆိုသည်ကို သတိပြုပါ။ ဘုရားသခင်က “ဤနေရာကို ငါရွေးချယ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို သင်တို့ သိကြပါသလား။

ရှေးကာလတွင် ထိုနေရာကို မောရိယတောင်ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် ဣဇာက်ကို ယဇ်ပူဇော်ရန် ဆက်ကပ်ခဲ့သော နေရာတစ်ခုတည်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည့်နေရာလည်း ထိုနေရာပင် ဖြစ်လာသည်။ ရှောလမုန်သည် အော်နန်၏ ကောက်နယ်တလင်း၌ ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်အား ထင်ရှားတော်မူခဲ့သည့်နေရာတွင် ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြောင်း သင်တို့ ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။

ယနေ့အချိန်အထိ ထိုနေရာသည် အလွန်အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသည် ကျောက်တုံးအမိုးခုံးနှင့် ဗိမာန်တော်တောင် ရှိသော နေရာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အဓိကဘာသာကြီး သုံးခုက ထိုနေရာကို သန့်ရှင်းသောနေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်တွင် ထိုနေရာကို အတိအကျ ဖော်ပြထားသည်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို ဖတ်ရှုသည့်အခါ ဘုရားသခင်သည် တစ်ခါတစ်ရံ အနည်းငယ် မရှင်းမလင်း ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရမည်။ “ငါရွေးချယ်မည့်နေရာသို့ သင်တို့၏ပူဇော်သက္ကာများကို ယူဆောင်လာရမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “ငါရွေးချယ်မည့်နေရာတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆိုတော်မူခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်လာမည်နည်းဟု သင်တို့ တွေးမိနိုင်သည်။ ယခုအခါ ထိုအရာ ဖြစ်ပျက်လာသည်။ ဘုရားသခင်က “ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဤနေရာကို ငါရွေးချယ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်သည် အော်နန်ထံသို့ သွား၍ “ယဇ်ပလ္လင်တည်ဆောက်ရန် သင်၏ကောက်နယ်တလင်းကို ကျွန်ုပ်အား ရောင်းပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။ အော်နန်က “ကျွန်ုပ်သည် ထိုနေရာကို ပေးပါမည်။ ထို့အပြင် ယဇ်ပူဇော်ရန် နွားများနှင့် ယဇ်ကို မီးရှို့ရန် ထင်းများကိုလည်း ပေးပါမည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် ဒါဝိဒ်က “မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သေချာပေါက် ဝယ်ယူပါမည်။ ကျွန်ုပ်အတွက် ဘာမျှကုန်ကျခြင်းမရှိသောအရာကို ထာဝရဘုရားထံ ယဇ်ပူဇော်မည် မဟုတ်ပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

အခြားသူ၏ငွေဖြင့် ပူဇော်သက္ကာပြုလိုသည်ဟု ပြောခြင်းသည် လွယ်ကူပါသည်။ ရှောလုမင်းကြီးလည်း ထိုသို့ပြုခဲ့သည်။ အာမလက်လူတို့ထံမှ လုယူထားသောအရာများကို ထာဝရဘုရားထံ ပူဇော်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် လိမ်လည်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်သည် အော်နန်အား ရွှေငွေရှယ်ကလ ၆၀၀ ပေး၍ ထိုနေရာတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ယခု အငယ် ၂၇ သို့ ဆင်းကြည့်ပါ။ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်တမန်အား ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ခဏစောင့်ပါ။ အငယ် ၂၆ ကိုလည်း ဖတ်လိုပါသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ထိုနေရာတွင် ယဇ်ပလ္လင်တည်ဆောက်၍ ထာဝရဘုရားကို ပတ္ထနာပြုခဲ့ရာ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်မှ မီးဖြင့် အဖြေပေးတော်မူခဲ့သည်။

မီးကို ဒါဝိဒ်ကိုယ်တိုင် မီးညှိခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ကောင်းကင်မှ မီးကျလာသည့် အနည်းငယ်သော ဖြစ်ရပ်များအနက် တစ်ခုလား။ ဘုရားသခင်သည် ထိုယဇ်ပလ္လင်ကို သန့်ရှင်းစေတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ရှောလမုန်က ဗိမာန်တော်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံသည့်အခါတွင်လည်း ထပ်မံဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်တမန်အား ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ပူဇော်သက္ကာပြုခြင်းက မည်သည့်အရာကို ဖြစ်စေခဲ့သနည်း။ ဒါဝိဒ်သည် လူတို့အတွက် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးသူအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် အမျက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူပြီး လူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်၏ နောက်ဆုံးပိုင်းသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်။ အငယ် ၂၈ တွင် ဒါဝိဒ်သည် ယေဗုသိလူ အော်နန်၏ ကောက်နယ်တလင်း၌ ထာဝရဘုရား အဖြေပေးတော်မူသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုနေရာတွင် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ မောရှေသည် တောကန္တာရ၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော ထာဝရဘုရား၏တဲတော်နှင့် မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်တို့သည် ဂိဗောင်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် တောင်တစ်တောင်ပေါ်တွင် ခြောက်မိုင်ခန့် ဝေးသောနေရာဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် ထိုနေရာသို့ သွား၍ ဘုရားသခင်ကို မေးမြန်းရန် မသွားနိုင်ခဲ့ကြောင်း သတိပြုပါ။ အကြောင်းမှာ ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်၏ဓားကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤစကားသည် အသံတူကာ ရောစပ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘုရားသခင်က “ဤနေရာသည် ငါရွေးချယ်ထားသော နေရာဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သောကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ဓားသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာမည်ကို သူ မလိုလားတော့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ယဇ်ပူဇော်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် သေတ္တာတော်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြပြီး ဒါဝိဒ်သည်လည်း ယေရုရှလင်မြို့တွင် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မောရှေက တောကန္တာရ၌ တည်ဆောက်ခဲ့သော ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသည့် တဲတော်သည် အသုံးမဝင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်ထဲတွင် အကြောင်းအရာများစွာ ဖြစ်ပျက်နေပါသည်။ ယခုအဖြစ်အပျက်သည် ပသခါပွဲနှင့် ဆင်တူသော ဒုတိယဖြစ်ရပ်တစ်ခုနီးပါး ဖြစ်သည်။

ပြည်တစ်ပြည်လုံးတွင် ကပ်ရောဂါတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြားဝင်အသနားခံပေးသူတစ်ဦး လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့၏ကျမ်းစာဖတ်ရှုခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ထွက်မြောက်ရာကျမ်းသို့ ပြန်လှည့်ကြည့်ကြပါစို့။

ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကျွန်ခံနေကြရသည်။

မောရှေသည် ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မောရှေ၌ တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ခေါင်းဆောင်ထံသို့ သွားပြီး “ကျွန်ုပ်၏လူတို့ကို လွှတ်ပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဖာရောဘုရင်က “မင်းနောက်နေတာလား။ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါ့လူတွေကို လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့တောင်ဝှေးကို ငါမကြောက်ဘူး” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။

ထို့နောက် အလွန်ဆိုးရွားသော ကပ်ဘေးကိုးပါးသည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော်လည်း ဖာရောဘုရင်သည် သူတို့ကို လွှတ်ပေးရန် မလိုလားသေးပါ။ ဘုရားသခင်က “ကောင်းပြီ၊ သင်ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယခင်က ကပ်ဘေးများသည် ရေကို သွေးဖြစ်စေခြင်း၊ မီးခိုး၊ အမှောင်၊ ဖားများနှင့် ပိုးမွှားများ ဖြစ်ပွားခြင်းတို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သားဦးများ သေဆုံးရမည့်အချိန် ရောက်လာခဲ့သည်။ သားဦးသည် အချစ်ဆုံးသားဖြစ်ပြီး အမွေကို ဆက်ခံမည့်သူဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ခမည်းတော်၏ တစ်ပါးတည်းသောသားတော်ဖြစ်သော ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် မောရှေသည် သူတို့အား ရှင်းလင်းသော ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့သည်။ အပြစ်ကင်းစင်သော သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို ယူ၍ ယဇ်ပူဇော်ရမည်။ မိသားစုတစ်စုလျှင် သိုးသငယ်တစ်ကောင် ဖြစ်ရမည်။ မိသားစုသည် သေးငယ်လွန်းပါက ပိုကြီးသော မိသားစုတစ်စုနှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။ သို့သော် အိမ်တိုင်းတွင် တံခါးပေါ်၌ သွေးကို လိမ်းထားရမည်။

ထို့နောက် သိုးသငယ်ကို ယူ၍ ပသခါပွဲကို စားသောက်ရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိတ်သဟာယဝတ်ပြုခြင်းတွင်လည်း ထိုအရာကို ပြန်လည်အမှတ်ရကြမည်ဖြစ်သည်။ သိုးသငယ်ကို အမှန်တကယ် စားသုံးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းက ကိုယ်စားပြုသောအရာကို အမှတ်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တမန်သည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ကျမ်းစာမှ ဖတ်ပြပါမည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၂း၁၃ တွင် “သင်တို့နေသောအိမ်၌ ထိုသွေးသည် သင်တို့အဖို့ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါသည် ထိုသွေးကို မြင်သောအခါ သင်တို့ကို လွန်သွားမည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ကပ်ဘေးသည် သင်တို့အပေါ်သို့ မရောက်ရ” ဟု ဖော်ပြထားသည်။

အပြစ်၏အပြစ်ဒဏ်မှာ သေခြင်းဖြစ်သည်။ အပြစ်၏အပြစ်ဒဏ်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သည့်အရာက ကယ်တင်ပေးသနည်း။ ဘုရားသခင်က “ငါသည် သွေးကို မြင်သောအခါ သင်တို့ကို လွန်သွားမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အပြစ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ သွေးတော်ကို ယုံကြည်အားကိုးခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုညတွင် မိသားစုများ မည်မျှစိုးရိမ်ပူပန်နေကြမည်ကို သင်တို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါသည်။ ညသန်းခေါင်အချိန်တွင် တစ်ပြည်လုံး၌ ငိုကြွေးသံများ ရုတ်တရက် ကြားလာရသည်။ အိပ်ရာဘေးတွင် အိပ်နေသော မိသားစုဝင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်ကို တစ်ယောက်ယောက် ကြားရသည်။ ထို့နောက် အခြားအိမ်တစ်အိမ်မှ ငိုကြွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံများသည် လှိုင်းတစ်လှိုင်းကဲ့သို့ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ဝန်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အိမ်တိုင်းမှ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဂေါရှင်ပြည်ရှိ ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် သူတို့၏အိမ်နီးချင်း အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ငိုကြွေးသံများကို ကြားနိုင်ကြသည်။

ကလေးများက မိဘများကို “တံခါးပေါ်မှာ သွေးကို သေချာလိမ်းထားပြီးပြီလား။ ဘေးနှစ်ဖက်နဲ့ အပေါ်ဘက်မှာလည်း လိမ်းထားပြီးပြီလား” ဟု မေးနေကြပုံကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါသည်။ သူတို့၏တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ တံခါးပေါ်တွင် သွေးရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မှသာ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းကင်တမန်သည် ထိုအိမ်ကို ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် တပည့်တော်များအား “ဤပသခါပွဲကို သင်တို့နှင့်အတူ စားလိုသောဆန္ဒ အလွန်ပြင်းပြစွာရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ပါ။ သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲသည် ပသခါပွဲဝတ်ပြုခြင်းနှင့် အမှန်တကယ် ဆင်တူပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တရားစီရင်ခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် သိုးသငယ်၏သွေးတော်ကို ယုံကြည်အားကိုးကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသို့ပြုမည်ဟု ကတိပေးထားတော်မူသည်။

သို့သော် သင်သည် သွေးတော်ကို မိမိအပေါ်သို့ လိမ်းထားပြီးပြီလား။

အာသာ ကိုနန် ဒွိုင်းလ်အကြောင်း စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ကျွန်ုပ်ကြားဖူးသည်။ ဟုတ်ပါသည်။ သူသည် ရှားလော့ဟုမ်းစ်ကို ရေးသားခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း သမိုင်းပညာရှင်နှင့် ဆရာဝန်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် တောင်အာဖရိကရှိ ဘိုးဝါစစ်ပွဲအကြောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း ရေးသားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် အာသာ ကိုနန် ဒွိုင်းလ်သည် စကော့တလန်လူမျိုးဖြစ်သော်လည်း တောင်အာဖရိက၌ ဆရာဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ထိုတိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ဘိုးဝါတပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ဖွဲ့သည် အင်္ဂလိပ်စစ်သားအုပ်စုငယ်တစ်စုကို ဝိုင်းလွှမ်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ပစ်ခတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အင်္ဂလိပ်တပ်ဖွဲ့သည် ဆုတ်ခွာသွားသောအခါ ဆေးရုံကို ထိုနေရာတွင် ချန်ထားခဲ့ရသည်။ ရန်သူတို့သည် ဆေးရုံကိုပါ ပစ်ခတ်နေကြသည်။

ထိုဆေးရုံအတွင်း ဒဏ်ရာရနေသော စစ်သားနှစ်ဦးက “ကြက်ခြေနီအလံကို မလွှင့်တင်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ သေတော့မှာပဲ” ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီကပင် ဂျီနီဗာသဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးထားခဲ့ကြသည်။ ယင်းသည် ၁၈၆၅ ခုနှစ်ဝန်းကျင်က ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ ၁၈၉၉ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သူတို့က “အနီရောင်အလံကို မလွှင့်တင်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ သေဆုံးရတော့မယ်” ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၌ အလံမရှိပါ။ သူတို့ ရှာတွေ့ခဲ့သမျှမှာ ခေါင်းအုံးစွပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဆေးရောင်လည်း မရှိခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ဘာလုပ်ခဲ့ကြသနည်း။

ဒဏ်ရာရနေသော စစ်သားနှစ်ဦးသည် မိမိတို့၏သွေးကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦးက မိမိ၏သွေးဖြင့် ဒေါင်လိုက်မျဉ်းကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။

နောက်တစ်ဦးက မိမိ၏သွေးဖြင့် အလျားလိုက်မျဉ်းကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုအလံကို တုတ်တစ်ချောင်းတွင် ချည်၍ လွှင့်တင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ ပစ်ခတ်မှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။

စစ်ပွဲတွင် ကြက်ခြေနီအမှတ်အသားသည် လူနာတင်ယာဉ် သို့မဟုတ် ကြက်ခြေနီအမှတ်အသားပါသောသူများကို မပစ်ခတ်ရဟု ဆိုလိုသည်။

သို့သော် လူတိုင်းက ထိုစည်းမျဉ်းကို လေးစားလိုက်နာကြသည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုအရာကို လေးစားတော်မူသည်။

သင်၌ ထိုအနီရောင်အလံ ရှိပါက၊ ခရစ်တော်၏အလံကို ကိုင်ဆောင်ထားပါက၊ သွေးတော်အောက်တွင် အသက်ရှင်နေပါက တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းကင်တမန် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်တမန်များထံမှ ကယ်တင်ခြင်းရရှိမည်ဖြစ်သည်။

မိတ်ဆွေ၊ ခရစ်တော်သည် မကြာမီ ကြွလာတော့မည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိရွေးချယ်ထားသောသူတို့ကို စုသိမ်းတော်မူမည်။ အခြားသူများကိုမူ တောပင်များကဲ့သို့ စုသိမ်း၍ မီးထဲသို့ ပစ်ချကြလိမ့်မည်။

 

 မူရင်းလင့် 

https://youtu.be/lLRbppGKZwo?si=Qy6etsYBNgPw98kN