အခန်း ၆
ကသိကအောက်ဖြစ်ရသောမာလိန်မှူး
“ဒီဟာကတော့ ငါ့အတွက်စဉ်းစားစရာပဲ” ဟု ဟဲရာလ်(ဒ) က မာလိန်မှူးထွက်သွားပြီးနောက် သူ့ကိုယ်ကိုသူပြောလေသည်။ “သင်္ဘော တစ်နေရာမှာ ဖတ်စရာစာစောင်တွေကို မစ္စတာအင်ဒါဆင်တို့ လူစုက ထားပေးတယ်လို့ မာလိန်မှူးကဆိုတယ်။ အဲဒီစာစောင် တွေထဲမှာ တနင်္ဂ နွေနေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ စာစောင်များရှိသလားဆိုတာ ငါသိချင်ပါဘိ။ မစ္စတာ အင်ဒါဆင်ကို မေးကြည့်ဦးမှပဲ။" ဟဲရာလ်(ဒ) သည် မစ္စတာ အင်ဒါဆင်နှင့်သင်္ဘောပဲ့ဘက်မှ တွေ့လေသည်။
“မစ္စတာအင်ဒါဆင်၊ ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ ခင်ဗျားအသင်းသားတွေ ကထားရှိတဲ့ အခမဲ့စာစောင်တွေထဲမှာ တနင်္ဂနွေနေ့အကြောင်းနဲ့ ပတ် သက်တဲ့စာစောင်များရှိသလားခင်ဗျား။”
“ရှိတယ်ထင်တယ်၊ ဟဲရာလ်(ဒ)နေပါဦး။ ဘာကြောင့် တနင်္ဂနွေ နေ့အကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ။ မောင်မင်းက တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဥပုသ်စောင့်လို့လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က တနင်္ဂနွေကိုဆက်လက် ပြီး ဥပုသ်မစောင့်မှာကို မာလိန်မှူးက စိုးရိမ်နေတယ်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ ဥပုသ်နေ့မှန်ဖြစ်ကြောင်း ကျမ်းစာထဲမှာ ဖေါ်ပြထားတာကို ဒီနေ့ညမှာ သူ ကကျွန်တော့်ကိုပြပါလိမ့်မယ်။ မကြာမီခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကျမ်းစာ ထဲမှာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဖေါ်ပြမထားဘူးဆိုတာ ပြောပြမယ့်အကြောင်း၊ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ကျမ်းစာထဲမှာ ဖေါ်ပြထားတယ်ဆိုတာကို သူကတော့ သက်သေပြလိုတဲ့အကြောင်း ပြောပါတယ်။ ဒီနေ့ညသူနဲ့မတွေ့မီ ဒီ အကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က ကြိုတင်ပြီး ရှာဖွေသိ ကျွမ်းထားရင် ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ယူဆပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဘယ်ကျမ်းချက်ရှာထားရမလဲ။”
“ကောင်းပြီ၊ မောင်မင်းဖတ်ထားသင့်တဲ့ စာစောင်ကလေးတွေ တော့ရှိတယ်။” “သင်ဘယ်နေ့ဥပုသ်စောင့်သလဲ၊ ဘာကြောင့်လဲ။” “ဓမ္မ သစ်ကျမ်းတွင် တနင်္ဂနွေနေ့။” အဲဒီစာစောင်ကလေးတွေကို ဟိုဝေစာ တွေထဲမှာ တွေ့ပါလိမ့်မယ်။ မတွေ့ရင်လည်း ကျုပ်ဆီလာပေါ့။ ကျုပ်ကြိုး စားပြီး ကူညီပါ့မယ်။"
ခရူဒင်ဆိုသူပင်တနင်္ဂနွေနေ့ကိုဖေါ်ပြခြင်းမပြု
ဟဲရာလ်(ဒ)သည် ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်သော စာစောင် များကိုရှာဖွေနေစဉ် မာလိန်မှူးမန်းမှာလည်း ဟဲရာလ်(ဒ)အား သူပြော လိုသောအချက်အလက်များကို စဉ်းစားစီစဉ်ဖို့အချိန်ရလေသည်။ လူငယ် အတွက် အထောက်အမဖြစ်စေမည့်အချက်များကို ယေဘုယျအားဖြင့် သူသိသည်ဟုထင်မှတ်၏။ ထိုကြောင့် သူအသုံးပြုမည့်အထူးကျမ်းချက် များကိုရှာဖွေလေသည်။
ဥပုသ်နေ့နှင့်သက်ဆိုင်သော ပြဿနာသည် မာလိန်မှူးမန်း၏ စိတ်ကို မွှေနှောက်လှုပ်ရှားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာခဲ့ပေပြီ။ “တနင်္ဂနွေနေ့” ဆိုသောစကားလုံးပါသော ကျမ်းချက်များကိုမူ သူတစ်ခါ မျှရှာဖွေမကြည့်ဖူးပေ။ဤသို့ဖြစ်ငြားသော်လည်း၎င်းကျမ်းချက်များသည် ခရစ်ဝင်ကျမ်းများနှင့်ကိုယ်တော်၏ ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်း အတ္ထုပ္ပတ္တိပါ ရှိသည့်ကျမ်း၌ရှိသည်ဟု သူယုံကြည်ပေသည်။ အချိန်အတော်ကြာကြာ ရှာဖွေသော်လည်း သူအလိုရှိနေသောကျမ်းချက်ကိုမတွေ့ ရှိပေ။
“မတွေ့တာက ကျမ်းအချိတ်အဆက်တွေ မေ့နေလို့များလား” ဟု မာလိန်မှူးက ကျမ်းချက်အဘိဓါန်၏ စာမျက်နှာများကို လှန်ရင်း သူ့ကိုယ် ကိုသူပြောလေသည်။
ဤကျမ်းချက်အဘိဓါန်ကို ပြုစုသော မစ္စတာခရူဒင်ကပင် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် တနင်္ဂနွေနေ့နှင့်ပတ်သက်သော အချက်များ ကို လျစ်လျူရှုထားပေသည်။ အမှန်မှာ မစ္စတာခရူဒင်သည် သူ့အဘိဓါန် တွင် ကျမ်းစာထဲ၌ပါသော စကားလုံးတိုင်းကို ထည့်သွင်းဖေါ်ပြခြင်းမပြု ပေ။ တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ငါဘယ်မှာများ တွေ့မိပါလိမ့်။ ငါရှာလို့မတွေ့တာကို လူငယ်ကလေးခေါ်ပြီး အရှာခိုင်းရမယ်ဆိုရင် သူ အတွက်တော့ထူးဆန်းသလိုရှိနေမှာပဲ။”
ထို့နောက် မာလိန်မှူးသည် အကြံကောင်းတစ်ခုရလေသည်။ “မစ္စတာမစ်ချဲလ်ဆိုတဲ့ ရှေးခေတ်ဆန်ဆန် အခြားတရားဟောဆရာကြီး တော့ သင်္ဘောမှာပါလာတာပဲ။ သူ့ကိုမေးမှပဲ။ ဒီတော့မှ တခြားအသုံးကျ မယ့်အချက်အလက်ကလေးတွေပါ တွေ့ရမှာပဲ။” မစ္စတာမစ်ချဲလ်သည် ယခုအခါတွင် နာမည်ကြီးလာမည်ဖြစ်သော မာလိန်မှူးက အလည် အပတ်လာသည်ကိုဂုဏ်ယူလျက် အားရဝမ်းသာစွာ သူ့အခန်းထဲတွင် ဧည့်ခံစကားပြောလေသည်။
မာလိန်မှူးက “မစ္စတာမစ်ချဲလ်ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော့်ကို တဆိတ် လောက်ကူညီစေလိုပါတယ်။ ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်း၊ ကျွန်တော့်သင်္ဘော သားလူငယ်တစ်ဦးဟာ မကြာမီကဘဲ အံ့သြလောက်အောင် စိတ်ပြောင်း လဲမှုရသွားပါတယ်။ သူ့ကိုသူများတွေက “မှတ်သားထားတဲ့ကျမ်းစာနှင့် လူ” လို့ခေါ်သံကို ခင်ဗျားလည်းကြားမိမှာပေါ့။ သူ့ရဲ့နောက်ကြောင်း ရာဇဝင်ကလေးကလည်း အတော့ကိုစိတ်ဝင်စာဖို့ကောင်းတယ်။ မစ္စတာ အင်ဒါဆင်ဆိုတဲ့ သတ္တမနေ့ဥပုသ်အသင်းက တရားဟောဆရာတစ်ဦး လည်း သင်္ဘောပေါ်မှာပါလာသေးတယ်။ ဒီတရားဟောဆရာက အဲဒီ လူငယ်ကလေးပေါ်မှာတော့အတော်သြဇာညောင်းနေတာပဲ။ တော်တော် ကြာရင် လူငယ်ကို ဥပုသ်နေ့နဲ့ပတ်သက်ပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးလိမ့်ဦး မယ်။အဲဒါကြောင့်ကျွန်တော်ကဒီကိစ္စမှာ စိတ်ဝင်စားနေပါတယ်။ ဒီညနေ မှာ ကျွန်တော့်ဆီကို အလည်ခေါ်ထားတယ်။ နောက်ပြီးတော့လည်း တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ ဘုရားဝတ်ပြုရတဲ့နေ့မှန်ဖြစ်ကြောင်း ကျမ်းစာထဲမှာ ပြဖို့ကျွန်တော် ကတိပြုလိုက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ကူညီစေ လိုတာက တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဖေါ်ပြတဲ့ကျမ်းချက်ရှိသမျှကို ပြပေးပါ။”
မာလိန်မှူးအလိမ်မိသလား
မာလိန်မှူး၏ တောင်းဆိုသံကိုကြားရသောအခါ မစ္စတာမစ်ချဲလ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်ပေါ်ပေါက်လာသော အမူအရာသည် ပြုံးခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်းလော။ အဘယ်အမူအရာမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ပြ သောအမူအရာမှာ နှစ်သက်ခြင်းကိုဖေါ်ပြသောအမူအရာမျိုးမဟုတ်ပေ။
မစ္စတာမစ်ချဲလ်က “မာလိန်မှူးခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားလိုချင်တဲ့ကျမ်း ချက်မျိုးတော့မရှိဘူး။ “တနင်္ဂနွေနေ့” ဆိုတဲ့စကားလုံးကို ဓမ္မဟောင်း နှင့်ဓမ္မသစ်ကျမ်း နှစ်ကျမ်စလုံးတွင် ဖေါ်ပြမထားကြောင်းကို ခင်ဗျား ဝန်ခံရလိမ့်မယ်” ဟုဆိုလေသည်။
“နေပါဦးမစ္စတာမစ်ချဲလ်၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အဲဒီစကားလုံးကို တွေ့ဖူးဖတ်ဖူးတယ်ဆိုတာ ကျိန်တောင်ပြောနိုင်ပါတယ်။”
“ကျမ်းစာထဲမှာတော့မရှိဘူး။ တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်လောက်တော့ ပထမနေ့ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းကိုသုံးထားတာကို တွေ့ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေ မယ့် တနင်္ဂနွေနေ့လို့တော့ တိုက်ရိုက်မဆိုထားဘူး။ အဲဒီ ပထမနေ့ကို တောင်မှ သန့်ရှင်းတဲ့နေ့လို့ ဖေါ်ပြမထားဘူး။ တနင်္ဂနွေနေ့ဟာ ဥပုသ် နေ့ဖြစ်ပါတယ်လို့ ကျမ်းအကိုးအကားနဲ့ ပြဖို့ဟာ ဖြစ်နိုင်မယ့် အလုပ် မဟုတ်ပါဘူး။"
မာလိန်မှူးမန်းသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း မစ္စတာမစ်ချဲလ်က ရဲဝံ့စွာ ထုတ်ဖေါ်ပြောပြလိုက်သည့် စကားမျိုးကို လေသံပင်မကြားဖူးခဲ့ပေ။ ထိုကြောင့်သူသည် များစွာ အံ့သြမိတော့၏။ သူ့အယူအဆတွင် မစ္စတာမစ်ချဲလ်စကားသည် မှန်လိမ့်မည်မထင်။ ဤ ပြဿနာနှင့်ပတ်သက်၍ သူကိုယ်တိုင်လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံရပြီလော။ သူ သည် ခေတ္တငြိမ်နေ၏။
မစ္စတာမစ်ချဲလ်သည် ဉာဏ်ထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၏။ လွန်ခဲ့ သော နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်အတွင်း လူပရိသတ်ရှေ့တွင် တရားဒေသနာများ ထ၍ ဟောပြောခဲ့၏။ ထိုကြောင့် အရှေ့နှင့်အနောက်တိုင်းပြည်များတွင် ခရစ်ယာန်သာသနာနှင့် ၎င်း၏ အမှုတော်ကို အားကြိုးမာန်တက် အကြောက်ကင်းလျက် ကာကွယ်ဆောင်ရွက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ အသိ အမှတ်ပြုခြင်းခံရသောသူဖြစ်၏။ ဘာသာတရားမသိ မယုံကြည်သော သူများနှင့်ဖြစ်စေ၊ သာသနာတော်၏ အတွင်းအပြင် ရန်သူများနှင့်ဖြစ်စေ ယှဉ်ပြိုင်ဆွေးနွေးငြင်းခုံရန် ကြောက်စိတ်မရှိပေ။ ယှဉ်ပြိုင်တိုင်းလည်း အနိုင်ရရှိသည်ကများ၏။ သို့သော်လည်း စနေနေ့ကိုဥပုသ်အဖြစ် စောင့် ရှောက်သော ခရစ်ယာန်များနှင့်ကား အဘယ်တော့မျှ ဆွေးနွေးငြင်းခုံ မှုမပြုပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့မှာနိုင်ခြေမရှိသည်ကို သူသိ၏။ ထိုကြောင့်လည်း မှန်ကန်သည်ဟု သူထင်မြင်သောအရာရှိသမျှကို မာလိန်မှူးအား ရှင်းရှင်းနှင့်ဘွင်းဘွင်း ပြောဆိုခြင်းသည် နည်းလမ်းကျ ပေသည်။
မစ္စတာမစ်ချဲလ်သည် ပြတ်ပြတ်သားသားလည်းမရှိ၊ အမှန်လည်း ဖြစ်သောသူ့စကားကြောင့် မာလိန်မှူးမှာများစွာ ကသိကအောင့်ဖြစ်သွား သည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ၊ “ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်ကား” ဟူသောစကားရပ်များ၏ အထူးပြုခြင်းမခံရသော ခုနစ်ရက်တွင် ပထမ နေ့ကိုဆက်လက်စောင့်ထိန်းနေရခြင်း၏အကြောင်းရင်းကို ဆိုလေသည်။
ထုံးတမ်းစဉ်လာသာလျှင်အခြေခံဖြစ်၏
မစ္စတာမစ်ချဲလ်ဆက်လက်၍ ပြောဆိုသည်မှာ၊ “မာလိန်မှူးခင် ဗျား၊ ခရစ်ယာန်သာသနာ့သမိုင်းကို အတိအကျလေ့လာသိရှိသော သူများ က တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ ဘုရားဝတ်ပြုတဲ့ အလေ့အထဟာ ကျမ်းစာရဲ့အဆိုအရမဟုတ်ဘဲ ရှေးအသင်းတော်ရဲ့အလေ့အထကို ဆက် လက်ကျင့်သုံးမှုသာဖြစ်ကြောင်း ပြောကြပါလိမ့်မယ်။ ခရစ်တော်ကိုယ် တိုင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ တမန်တော်များ၊ သူတို့နှင့်အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်သော အပေါင်းအသင်းများဟာ ခုနစ်ရက်သီတင်းတွင် သတ္တမနေ့ဥပုသ်စောင့် ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ယုံကြည်ကျင့်သုံးကြပါတယ်။ အဲဒီဥပုသ်နေ့ကိုလည်း ပညတ်တော်ဆယ်ပါးစတုတ္ထပညတ်မှာ ထည့်သွင်းဖေါ်ပြထားပါတယ်။ ခရစ်တော်ပေါ်ထွန်းပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျွန်တော်တို့ အခုစောင့်နေကြတဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဥပုသ်နေ့အဖြစ် မစောင့်ကြပါဘူး။ အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တချို့ရဲ့ ပယောဂကြောင့် ဥပုသ်စောင့်တဲ့ အလေ့အထမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲမှုဝင်လာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုပြောင်းလဲမှုဟာ ဘုရားသခင့်အခွင့်နဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာရတယ်လို့ ကျွန် တော်တို့မယူဆပါဘူး။ ခေတ်ကာလရဲ့ လူတွေရဲ့သဘောထားပြောင်းလဲ မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာရပါတယ်။
“အခု ခင်ဗျားပြောနေတာတွေကို ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေတွေအား မကြာခဏတီးတိုးပြောကြပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့လည်း အခုခင်ဗျား ကို ပြောတဲ့စကားအတိုင်း သူတို့ကို ပြောခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီစကားက ဘာလဲ ဆိုတော့ ဥပုသ်နေ့ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့နည်းကို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်က မုချသဘောမတူနိုင်ပေမယ့် အခြေအနေအရ ပြောင်းလဲမှုကို လက်ခံပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့ သာသနာတော်ကြီးကို ဆောက်တည်ချဲ့ထွင်ခဲ့ရတာပဲ၊ နဂို အခြေအနေရောက်အောင် ပြန်လည်ပြောင်းပစ်ဖို့ကတော့ အခုအခါမှာ နောက်ကျနေပါပြီ။
“ကျွန်တော်တစ်ခုမေးပါရစေ၊ အဲဒီဥပုသ်နေ့ပြဿနာကို ခင်ဗျား ရှောင်နိုင်သလောက်ရှောင်ပါ။ အဲဒီပြဿနာကိုစဉ်းစားလေလေ ခေါင်း ရှုပ်စရာတွေပေါ်လာလေလေပဲ။ နောက်ပြီးတော့လည်း ကိုယ်ကအတိုက် အခံပြောရင် ခရစ်ယာန်များရဲ့ကျင့်ဝတ်တွေဖေါ်ပြတဲ့ ပညတ်တော်ဆယ်
ပါးကို တစ်သဝေမတိမ်း လိုက်နာရဦးမယ်လို့ ဟောပြောသွန်သင်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအတွက် ငြင်းချက်ထုတ်ဖို့ အခွင့်ကောင်းပေးတာနဲ့ အတူတူ ဘဲ။ သူတို့ငြင်းချက်တွေကိုလည်း ပြန်ဖြေနိုင်ဖို့ခဲယဉ်းပါတယ်။ ခင်ဗျား ဟာ ကျွန်တော်ဆိုလိုတဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို အလွယ်တကူ နားလည်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်သည် မေတ္တာတော်ဖြစ်ကြောင်း၊ ခေတ်ကာလ တစ်လျှောက်လုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အသင်းတော်ကို ရှေ့ ဆောင်မှုပေးခဲ့ကြောင်း၊ ယခုလည်းဆက်လက်၍ ရှေ့ဆောင်မှုကို ပေး လျက်ရှိကြောင်း၊ နောက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ရှိရှိသမျှသော အကြောင်းအရာတွေရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ပေမယ့် ခရစ်တော် အကြောင်းကို ဟောပြောရသော လုပ်ငန်းကြီးကိုရှေ့ကိုဆက်ပြီး စိတ် ဇဝေဇဝက်မရှိဘဲ ဆောင်ရွက်နိုင်ကြောင်း၊ ကျွန်တော်တို့နားမလည်တာ တွေ ဘုရားသခင်ထံမှအဖြေကို အချိန်ယူပြီးစောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ် ကြောင်းတွေ ပြောဆိုပြီး အဲဒီလူငယ်ရဲ့အာရုံကို ပြောင်းပစ်လိုက်ပေါ့ဗျာ။ ဒီလို မသိမသာ အာရုံပြောင်းပေးလိုက်တာဟာ အများအားဖြင့် တစ်ဖက် သားကျေနပ်မှုကို ပေးတတ်တာပဲ၊ ဒီလူငယ်ကလေးလည်း ကျေကျေနပ် နပ်ရှိသွားမှာပဲ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဆရာရယ်” ဟု မာလိန်မှူးကပြောဆိုကာ သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားလေသည်။
မာလိန်မှူးကသူ့အမှားကိုဝန်ခံခြင်း
ထိုအချိန်အတောအတွင်း ဟဲရာလ်(ဒ)ဝီလ်ဆင်သည် တနင်္ဂနွေ နေ့ကို ဥပုသ်စောင့်ခြင်းသည် အဘယ်ကဲ့သို့ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည့် အကြောင်းနှင့်ပတ်သက်သော ကိုးကားချက်များကို ရှာဖွေရရှိလေသည်။ ထိုအချိန်က သူတွေ့ရှိထားသောအချက်များသည် သူ့အတွက်အဓိပ္ပါယ် များစွာလေးနက်ခြင်းမရှိသော်လည်း နောင်အခါတွင် သူ့အတွက်တန်ဖိုး ရှိလှပေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ပွင့်လင်းစပြုလာ၍ အနည်းငယ်သော သိကျွမ်းမှုရရှိလာလေပြီ။ သူတွေ့ရှိသမျှသောအလင်းတရားသည် သူ့အား စိတ်ချမ်းသာမှုကိုပေး၍ မာလိန်မှူးနှင့်တွေ့လိုခြင်း၊ မာလိန်မှူးက ပြော ဆိုမည့်စကားများကို ကြားသိလိုခြင်းများဖြင့် စိတ်စောလျက်ရှိလေသည်။
မာလိန်မှူးကပြုလုပ်ဖို့ ကြံရွယ်သောကိစ္စကို တွေးတောမိသော မစ္စတာ အင်ဒါဆင်သည် ပြုံးမိလေတော့သည်။ အထက်ကျော်ကာရီက ထောင်သောင်းမကသော မာလိန်မှူးကဲ့သို့သော ရိုးသား၍ ဘုရားတရား ရေးကို စိတ်စွဲလမ်းသောသူတို့သည် သူကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရန်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြဖူး သည်။ ဤကဲ့သို့ကြိုးပမ်းခြင်းတွင် တချို့မှာ မှန်သောတရားကို သိရှိပြီးမှ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းလာကြသော်လည်း အချို့မှာ တွေ့ရှိရသောတရားမှန်ကို ဇွတ်မသိလက်မခံဘဲနေသည့်အပြင် အဓိပ္ပါယ်ကင်းသော အတိုက်အခံ မျိုးကိုပင် ပြုလုပ်ကြလေသည်။ မာလိန်မှူးမန်းက ဟဲရာလ်(ဒ)အား ပြောဆိုတင်ပြမည့်အချက်များကို မစ္စတာအင်ဒါဆင်လည်း ကြားလိုသော ဆန္ဒရှိလေသည်။
မာလိန်မှူးမှာကား၊ မမှန်သောအရာကို ကြာရှည်စွာပင်သက်ဝင် ယုံကြည်လာမိခဲ့သည်ကတစ်ကြောင်း၊ ၎င်းမမှန်သောအရာကိုပင် ဆက် လက်ကျင့်သုံးရန် ခရစ်တော်၏စေတမန်တစ်ဦးက အကြံပေး ဉာဏ်ပေး လုပ်သည်ကတစ်ဖုံ၊ ထိုကဲ့သို့သောအကြောင်းတို့ကြောင့် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေရှာတော့သည်။ သူသည် သူ့စေတနာရင်းကို အစဉ်သဖြင့် လေး လေးစားစားရှိခဲ့ပေသည်။ ရှေ့ကိုလည်းဆက်လက်၍ ထိုကဲ့သို့ပြုလုပ် လိမ့်မည်ပင်။ ထိုကဲ့သို့ပြုလုပ်ရန်သန္နိဌာန်ချပြီးဖြစ်သည်။ ဟဲရာလ်(ဒ) ဝီလ်ဆင်နှင့်တွေ့ဆုံ၍ ကျမ်းစာတွင်တနင်္ဂနွေနေ့ကို ဖေါ်ပြထားခြင်းမရှိ ကြောင်းကိုဝန်ခံမည်။ ဤထက်ပို၍ပြုလုပ်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်းကို သူမမြင် ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ ထိုတရားဟောဆရာတစ်ပါးက ရှင်းလင်း ပြောဆိုထားစေကာမူ တနင်္ဂနွေနေ့သည် သန့်ရှင်းသည်ဟု သူသည် ယုံကြည်နေသေးသည်။
ဟဲရာလ်(ဒ)သည် ကျမ်းစာအုပ်ကိုလက်တွင်ကိုင်လျက်၊ အိတ်ထဲ ၌ ဘာသာရေးစာစောင်များကိုထည့်လျက်၊ စိတ်ထဲ၌လည်း တွေ့ရှိသိမြင် ပြီးသောကနဦးတရားမှန်များကို သိုမှီးထားလျက် မာလိန်မှူး၏အခန်းသို့ လာလေသည်။ မျှော်လင့်ကြီးစွာဖြင့် မာလိန်မှူး၏ အခန်းတွင် ထိုင်လေ သည်။
“ကျမ်းစာထဲတွင် ပထမနေ့ဖေါ်ပြပါရှိတယ်လို့ ကျုပ်ထင်မြင်နေ တာဟာ တလွဲဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို စောစောစီးစီးကပဲ ကျုပ်ပြောပါရ စေမောင်မင်း” ဟု မာလိန်မှူးက ဆိုင်းတွခြင်းမရှိဘဲ ဟဲရာလ်(ဒ)အား ပြောလေသည်။ ကျမ်းစာထဲမှာ ပထမနေ့လို့ ဖေါ်ပြမထားပါဘူး။ ပထမ နေ့လို့တော့အတော်ကလေးသုံးထားပါတယ်။ ကျုပ်က အဲဒီစကားလုံးကို ပဲ တနင်္ဂနွေနေ့လိုစွဲနေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျုပ်အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမယ့်၊ ယေရှုကိုယ်တိုင် အဲဒီဥပုသ်နေ့ကိုသတ္တမနေ့မှ ပထမနေ့သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ကိုယ်တော်၏ တမန်တော်များကလည်း နောင်၌ ကိုယ်တော်သေခြင်းမှထမြောက်တော်မူသော ခုနစ်ရက်တွင် ပထမနေ့ကို သခင်ဘုရား၏နေ့အဖြစ် သဘောထားပြီး အဲဒီနေ့မှာ ဓမ္မစည်းဝေးများ ကျင်းပကြသည်ဆိုသောအချက်များကိုကျုပ်အမှားကမပြောင်းလဲစေပါ။”
“ပထမနေ့ဆိုတဲ့စကားကို ဘယ်နှစ်ကြိမ် ကျမ်းစာထဲမှာ ဖေါ်ပြ ထားတယ်ထင်သလဲ။”
“အို၊ အကြိမ်ပေါင်းမြောက်မြားစွာလို့ ဆိုကြပါစို့။ အတိအကျ တော့ဘယ်ပြောနိုင်မလဲ။”
ဟဲရာလ်(ဒ)သည် သူ့အိတ်ထဲမှ စာစောင်ကလေးတစ်စောင် ထုတ်၍ ၎င်းစာစောင်၌ရေးသားထားချက်များမှ ဖတ်ပြလေသည်။
“ဒီစာ စောင်အရ၊ ပထမနေ့ဆိုတဲ့စကားလုံးကို ရှစ်ကြိမ်မျှသာ ကျမ်းစာထဲမှာ ဖေါ်ပြထားပါတယ်။ အဲဒီရှစ်ချက်အနက် တစ်ချက်ကမျှ အဲဒီနေ့ဟာ သန့်ရှင်းတယ်လို့ မပြောပါ။ အဲဒါလည်းမှန်ချင်မှမှန်မယ်။ အဲဒီစကားလုံးပါတဲ့ ကျမ်းချက်တွေကိုပေးထားပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ရှာ ကြည့်ခိုင်းထားပါတယ်။ အဲဒီကျမ်းရှစ်ချက်ဟာ ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၈:၁။ ရှင်မာကုခရစ်ဝင် ၁၆:၂၊၉။ ရှင်လုကာခရစ်ဝင် ၂၄း၁။ ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၂၀း၁၊၁၉။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၇နှင့် ကောရိန် သုသြဝါဒစာ ပထမစောင် ၁၆:၂ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဖြင့်မာလိန်မှူး၊ ကျွန်တော်တို့ရှာပြီး ဖတ်ကြည့်ရရင် မကောင်းဘူးလား။”
ကျမ်းရှစ်ချက်ကိုစစ်ဆေးခြင်း
ကျမ်းရှစ်ချက်ကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်ရှာ၍ ဖတ်ကြလေသည်။ “မာလိန်မှူးခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်ထက် ကျမ်းစာပိုတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်သိလိုတာကလေးတွေသိရအောင် မေးခွန်းနည်း နည်းမေးပါရစေ။ အခုဖတ်သွားတဲ့ကျမ်းရှစ်ချက်အနက် ဘယ်ကျမ်းချက် က သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကို ပထမနေ့နဲ့အစားထိုးလိုက်တယ်လို့ ဖေါ်ပြပါ သလဲ။”
မာလိန်မှူးမန်းက၊ တမန်တော်များသည် ခရစ်တော်ထမြောက် ရှင်ပြန်သောနေ့တွင် ဓမ္မစည်းဝေးပြုလုပ်ကြသည်ကို ညွှန်ပြ၍ ပြောဆို သည်မှာ၊ “ကိုယ်တော်ရဲ့ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းကို ဂုဏ်ပြုသောအနေနဲ့ အဲဒီနေ့မှာ ဓမ္မစည်းဝေးများ ပြုလုပ်ကြကြောင်း ထင်ရှားပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ (ရှင်လုကာခရစ်ဝင် ၂၄:၃၆) ကျမ်းချက်က ယေရှု ဟာ သူတို့ရဲ့အလယ်မှာရပ်လျက် “သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” လို့ မိန့်တော်မူကြောင်းဖေါ်ပြပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ်တော်ဟာ သူတို့အပေါ်မှာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းတော်မူပြီး နောက် ကိုယ်တော်ဟာ ထမြောက်ရှင်ပြန်တော်မူပြီဆိုတဲ့ အကြောင်းကို ဟောပြောဖို့ သူတို့ကိုအရပ်ရပ်သို့ စေလွှတ်တော်မူပါတယ်။ ဒီအချက်ဟာ သင့်တော်လောက်တဲ့ဖြေရှင်းချက်လို့မထင်ဘူးလား။”
“မာလိန်မှူးပြောတာကတော့ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား လျစ်လျူရှုထားတဲ့အချက်တစ်ခုရှိပါတယ်။” ဟဲရာလ်(ဒ)သည် စာစောင် ကလေးကို တစ်ဖန်ကိုးကား၍၊ “ကျွန်တော်ဒီမှာတွေ့ရှိရတဲ့အတိုင်းဆိုရင် အဲဒီညတပည့်တော်များ တွေ့ဆုံကြတဲ့အချိန်မှာ ညစာကို စားကြပါတယ် (ရှင်မာကုခရစ်ဝင် ၁၆:၁၄)။ ယေရှုရောက်ရှိလာတော်မူတဲ့အခါ ကိုယ် တော်အား ငါးကင်တစ်ပိုင်းနဲ့ပျားလပို့ဆက်ကြပါတယ် (ရှင်လုကာ ခရစ် ဝင် ၁၄:၄၂)။ တပည့်တော်တို့ဟာ ရဟူဒီလူတွေကို ကြောက်လန့်ပြီး တံခါးတွေကို ပိတ်ထားပါတယ်(ရှင်ယောခရစ်ဝင် ၂၀:၁၉)။ ကိုယ်တော် ထမြောက်တော်မူပြီလို့ သူတို့မယုံကြည်ကြ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်တော်ဟာသူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတော်မူတဲ့အခါ တစ္ဆေမြင်ရတယ် ထင်ပြီး ကြောက်လန့်ကုန်ကြတယ် (ရှင်လုကာခရစ်ဝင် ၂၄း၁၉)။ ကိုယ် တော်ဟာ တပည့်တော်တို့ရဲ့ မယုံကြည်မှုကိုဆိုဆုံးမပြီး (ရှင်မာကု ခရစ် ဝင် ၁၆း၁၄)။ သူတို့ရဲ့ထိတ်လန့်ခြင်းကို ငြိမ်သက်သွားအောင် “သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” ဟုမိန့်တော်မူပါတယ်။ ဒီဟာတွေအပြင် ဒီကိစ္စဖြစ်ပျက်လို့ ရက်အတော်ကြာညောင်းတာတောင်မှ “သောမ” က ခရစ်တော်ရဲ့ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းကို မယုံကြည်ပါ။ (ရှင်ယောဟန် ခရစ် ဝင် ၂၀:၂၄-၂၇။)
နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်မေးရန်စိတ်ပြဌာန်းခြင်း
“မာလိန်မှူးရယ်၊ တကယ်ဆိုရင် တပည့်တော်တွေဟာ သူတို့ ယုံကြည်မှုမရှိတဲ့ ခရစ်တော်ရဲ့ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းကို အောက်မေ့ဖွယ် ရာအဖြစ် ကျင်းပကြတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စဘဲ။
“မောင်မင်းရယ်၊ မောင်မင်း ဒီဆင်ခြေတွေ ဘယ်ကရသလဲ။ တစ် ခါမျှမကြားဖူးပါလား။ မောင်မင်းပြောတာတွေဟာ မှန်သလိုလို ရှိပါ တယ်။ ကျုပ်တော့အမှန်ကို ပြောရပါမယ်။”
“ကျွန်တော်တို့ဖတ်ခဲ့တဲ့ တခြားကျမ်းတစ်ချက်ကတော့ တမန် တော်များလက်ထဲ၌ တပည့်တော်များဟာ ခုနစ်ရက်တွင် ပထမနေ့မှာ စည်းဝေးပြုလုပ်တယ်လို့ ရှင်းရှင်းဖေါ်ပြထားပါတယ်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀ ကို ပြန်ကြည့်ပါ။ အဲဒီကျမ်းချက်ထဲမှာ တပည့်တော်တွေဟာ ခုနစ် ရက်တွင် ပထမနေ့မှာ မုန့်ကို ဖဲ့ဖို့စည်းဝေးကြကြောင်း ရှင်းရှင်းဖေါ်ပြ ထားပါတယ်။”
“ဘာသာအယူဝါဒပြောင်းသွားပြီးဖြစ်သော လူငယ်သည် သူ့ လက်ထဲ၌ရှိသောစာစောင်ကို လှန်ကြည့်၍ ပြောကြားသည်မှာ၊ “မာလိန် မှူးရယ်၊ အဲဒီစည်းဝေးတဲ့ညဟာ သတ္တမနေ့ညဖြစ်ရမယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ခုနစ်ရက်တွင် ပထမနေ့ရဲ့အမှာင်ပိုင်းမှာ ကျင်းပတာကိုး။ ရက်မှာလည်းအမှောင်ပိုင်းကအရင်လာပါတယ် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁း၅၊၈)။ ပေါလုဟာ သန်းခေါင်အချိန်အထိ တရားဟောပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ သူဟာ အဿုမြို့ကိုသွားရမယ့်အတွက် ကြောင့်ဖြစ်တယ်။ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၂ဝး၇)။ နောက်ပြီးတော့ သူညစာ ကိုစားပါတယ်(ငယ်၊၁၁)။ မိုးလင်းအထိ စကားပြောပါသေးတယ်။ နောက် ပြီး ပထမနေ့အလင်းပိုင်းမှာ ရေလက်ကြားကို ဖြတ်ပြီး အဿုမြို့ အရောက် တစ်ဆယ့်ကိုးမိုင်ကုန်းကြောင်းသွားပါတယ်။ ပေါလုဟာ အဲဒီ ပထမနေ့ကို သန့်ရှင်းတဲ့နေ့အဖြစ်နဲ့ မစောင့်ရှောက်ပါဘူး။ အဲဒီညစည်း ဝေးကလည်း အထူးစည်းဝေးနဲ့တူပါတယ်။ စည်းဝေးလုပ်တာကလည်း စည်းဝေးပြုလုပ်နေကျအချိန်မဟုတ်တော့ ပေါလုတရားဟောနိုင်ဖို့ သက် သက်စီစဉ်ပြုလုပ်တဲ့ စည်းဝေးနဲ့ပဲတူပါတယ်။ စားကြ သောက်ကြတာ ကတော့ ခရစ်တော်ရဲ့သေခြင်းကိုအောက်မေ့ဖွယ်ရာအဖြစ် ကျင်းပတာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့အဆာပြေအောင် စားကြတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။”
ဤနေရာတွင် သင်္ဘောပေါ်၌ အစောင့်များတာဝန်လဲဖို့ မောင်း တီးအချက်ပေးသံကိုကြားရလေသည်။ ထိုကြောင့် ဟဲရာလ်(ဒ) သည် မိမိ တာဝန်ကိုထမ်းရွက်ရန် ရေးကြီးသုတ်ပျာထွက်သွားလေသည်။ မာလိန် မှူးမှာ စိတ်ဇဝေဇဝက်ဖြစ်ကျန်ရစ်လေသည်။ နှစ်ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ကပင် မှားယွင်းသောအယူအဆများကို မွေးမြူခဲ့သည်ကို တွေးတော မိခြင်း၊ တရားဟောဆရာတစ်ပါးက ယခုကဲ့သို့ မှားယွင်းမှန်းသိသော အရာများကို မျက်စိမှိတ်ထားရန် အကြံပေးခြင်းတို့မှာ သူ့အတွက် မခံ မရပ်နိုင်သောအဖြစ်အပျက်ပေတည်း။
“တခြားဟာတွေမှာကော ငါမှားယွင်းနေသေးရော့သလား။ ကိုယ် တော်ရဲ့ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်လို့ ဒီလောက်လွယ်ကူတဲ့ ကျမ်း ချက်ကလေးကို အယူအဆလွဲနေရင်၊ တခြားဒီလောက်မလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ တွေမှာဆိုရင် သာပြီးတော့ ငါ့အယူအဆတွေဟာ ချွတ်ချော်နေမှာပဲ” ဟု သူ့ကိုယ်ကိုသူ ကျယ်လောင်စွာပြောဆိုလေသည်။
“ဘုရားသခင်အခွင့်ပေးရင်တော့၊များမကြာမီဘဲမစ္စတာမစ်ချဲလ်နဲ့တွေ့ဆုံဦးမှာပေါ့လေ။ အဲဒီအခါကျမှ နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်မေးဦးမယ်။”
အခန်း ၇
ကသိကအောက်ဖြစ်ရသောဓမ္မဆရာ
မစ္စတာမစ်ချဲလ်ဆိုသော ဓမ္မဆရာထံသို့ ထပ်မံသွားရောက်လျက် သူ့စိတ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော ကိစ္စများအကြောင်း နှိုက်နှိုက် ချွတ်ချွတ်မေးမြန်းရန် မာလိန်မှူးမန်းက စိတ်ပြဌာန်းလိုက်ခြင်းသည် အဓိ ပ္ပါယ်မရှိသော ပြဌာန်းခြင်းမျိုးမဟုတ်ပေ။ သင်္ဘောသည် ဟိုနိုလူလူမြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် အခွင့်ကောင်းကိုရရှိလေသည်။
ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသောသင်္ဘောအများ တွင် “တင်ယိုမာရူ” သင်္ဘောသည် အကောင်းဆုံးနှင့်အကြီးဆုံးသင်္ဘော ဖြစ်ပေသည်။ ထိုကြောင့် ၎င်း၏ မာလိန်မှူးပေါ်၌ရှိသော တာဝန်မှာ သေး ငယ်သောတာဝန်မဟုတ်ပေ။ နေ့အခါဖြစ်စေ၊ ညဉ့်အခါဖြစ်စေ၊ သူ့မှာ အလုပ်မှအားလပ်ချိန်ဆို၍ တစ်နာရီမျှပင် မရှိသော်လည်း သူ့သင်္ဘောမှ ခရီးသည်များနှင့်သင်္ဘောသားများ၏ မလွှဲမရှောင်သာပြုဖွယ် ကိစ္စများ တွင် နှုတ်၏ စောင်မခြင်း၊ လက်၏စောင်မခြင်းအားဖြင့် ကူညီဖို့ရန် သူ့မှာ တာဝန်မလေးပေ။ ဤကဲ့သို့သော ကူညီမှုကျေးဇူးနှင့် မကင်းသောသူများ မှာလည်း မနည်းလှပေ။
မာလိန်မှူးမန်းသည် ဟဲရာလ်(ဒ)ဝီလ်ဆင်၏ အဖြစ်အပျက်မှပေါ် ပေါက်လာသောပြဿနာထက် သူ့အား စိတ်ထကြွလှုပ်ရှားမှုကိုဖြစ်စေ သော ပြဿနာမျိုးကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စမှဖြစ်စေ၊ သူတစ်ပါး၏ ကိစ္စမှဖြစ်စေ မတွေ့ကြုံဖူးသေးပေ။ နာရီတိုင်းပင် ထိုပြဿနာကိုစဉ်းစား မိ၏။ ထိုပြဿနာကိုစုံစမ်းမေးမြန်းရန်လည်းကောင်း၊ ပြဿနာ၏ အဖြေ ကိုရရှိဖို့ဆုတောင်းရန်လည်းကောင်း အမြဲပင်အခွင့်ကောင်းကို ရှာလျက် နေ၏။ အကယ်စင်စစ် ဤပြဿနာသည် အရေးကြုံသော ကာလမျိုးကို သူ့အတွက်ဖန်တီးပေးလေရာ ထိုကာလမျိုးကို ရှောင်လွှဲမသွားဘဲ ရင်ဆိုင် သင့်သည်ဟု သူယူဆလေသည်။
ကျမ်းစာဖတ်၍ ဘုရားဝတ်ပြုရန်အတွက် တိုတောင်းသောအချိန် တစ်ချိန်ကို နေ့တိုင်းသီးသန့်ထားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာ သွား ပေပြီ။ တစ်နေ့သောမွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဘုရားဝတ်ပြုရန်အချိန်ရောက် ရှိလာ ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ့အခန်းသို့ ပြန်ဝင်တော့မည်အပြုတွင် မစ္စတာ မစ်ချဲလ်နှင့်တွေ့ဆုံလေသည်။ သူထားရှိသောအကြံအစည်ကို အကောင် အထည်ဖေါ်ရန် ဤကဲ့သို့တွေ့ကြုံရသောအခွင့်ကောင်းကို လက်မလွတ် စေသင့်ဟု သူသဘောရလေသည်။ မကြာမီပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုင် လျက် စကားလက်ဆုံကျနေကြလေတော့သည်။
မာလိန်မှူးသည် တရားဟောဆရာအားအကျပ်ကိုင်ခြင်း
“မစ္စတာမစ်ချဲလ်ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်တို့တတွေမှာ ပညတ်တော် ဆယ်ပါးကို စောင့်ရမယ့်တာဝန်ရှိတယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ပါသလား” ဟု မာလိန်မှူးကမေးလေသည်။
“ယုံကြည်တာပေါ့မာလိန်မှူးရယ်။”
“ကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးဟာ တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံတဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပါဌ်တော်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကျမ်းစာကိုလည်း ကျွန်တော်တို့အဖို့ ရှေ့ ဆောင်လမ်းပြပြုစေရန် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ပြုပြင်စီရင်ထား တော်မူသည်ကိုကော ယုံပါသလားခင်ဗျား။”
“ယုံတာကတော့ အသေအချာပေါ့။ ဒါထက်ကောင်းတာ ဘယ်ရှိ မလဲ။ အင်မတန်မွန်မြတ်တဲ့ သမ္မာကျမ်းစာအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခုကို အထင်သေးအမြင်သေးဖြစ်တဲ့လူဟာ ဘာသာတရားကိုမယုံကြည်သူများ နှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။”
“နေပါဦးခင်ဗျာ၊ ပထမနေ့ကိုဥပုသ်စောင့်ရမယ်ဆိုတာ ကျမ်းစာ ထဲမှာ ဖေါ်ပြထားခြင်းမရှိကြောင်း မနေ့ကခင်ဗျားဝန်ခံစကားပြောတယ်။ အဲဒီလိုဝန်ခံစကားပြောပြီး ဥပုသ်နေ့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ပြဿနာကို ဘေး ချိတ်ထားပြီး ပထမနေ့ကိုပဲ အသာကလေးဆက်လက်ပြီးစောင့်နေတာကကောင်းပါတယ်လို့ဆိုသေးတယ်။ ဒီစကားနဲ့ခုနကခင်ဗျားပြောတဲ့ စကား တွေဟာ ရှေ့စကားနောက်စကားမညီပါကလား။”
“မာလိန်မှူးခင်ဗျား၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို စောင့်ရမယ်လို့ ကျွန်တော်ပြောတာဟာ စတုတ္ထပညတ်မပါပါဘူး။ ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ အဲဒီပညတ်ကကျန်တဲ့ပညတ်ကိုးခုရဲ့ကျင့်ဝတ်နဲ့ သဘောအားဖြင့် ကွဲပါ တယ်။ သတ္တမနေ့ကိုသီးသန့်ထားသလို ခုနစ်ရက်မှာ ပထမနေ့ကိုသီး သန့်ထားပြီး စောင့်ရင်လည်း အဲဒီစတုတ္ထပညတ်ရဲ့ အလိုဟာပြည့်တာပါ ပဲ။ စတုတ္ထပညတ်မှာဖေါ်ပြတဲ့အချိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စဟာ မလွှဲမရှောင် သာတဲ့ကျင့်ဝတ်လို့သဘောထားဖို့မလိုပါဘူး။”
“မစ္စတာမစ်ချဲလ်ခင်ဗျား” ဟုခေါ်၍ မာလိန်မှူးကစိတ်ထက်သန် စွာပြောဆိုသည်မှာ၊ “သတ္တမနေ့ရက်မူကား၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရ ဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌သင်သည် အလုပ်မလုပ်ရ” လို့ အတိ အကျဖေါ်ပြထားတဲ့အသုံးအနှုန်းဟာ မလွှဲမရှောင်သာသော ကျင့်ဝတ် မဟုတ်ဘူးလို့ခင်ဗျား တကယ်ပြောနေတာလား။ “သတ္တမနေ့” လို့ ဆိုတဲ့ တိကျပြတ်သားတဲ့စကားလုံးထဲမှာ ကျင့်ဝတ်ကိုပါပူးတွဲ ထည့်သွင်းထားဖို့ ဘုရားသခင်မှာ တန်ခိုးတော်မရှိဘူးလား။
လုပ်ချင်သောအချိန်တွင်လုပ်၍မပြီး
“ကျွန်တော်ဥပမာတစ်ခုပေးပါရစေ။ ကျွန်တော့်လက်အောက်မှာ သင်္ဘောသားအမြောက်အမြား အမှုထမ်းလျက်ရှိပါတယ်။ သင်္ဘောပေါ် မှာရှိတဲ့လူအားလုံးတို့ရဲ့ လုံခြုံမှုအတွက် မကြာခဏဆိုသလို မီးသတ် လေ့ကျင့်မှုတွေလုပ်ပေးရတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီလေ့ကျင့်မှုအတွက် အင်္ဂါ နေ့မွန်းတည့်တစ်ဆယ့်နှစ်နာရီတိတိအချိန်မှာ အချက်ပြဥသြဆွဲဖို့ စက် မောင်းကို ကျွန်တော်ကအမိန့်များပေးထားရပါတယ်။ အဲဒီလိုအမိန့်များ ပေးပြီး မီးသတ်လေ့ကျင့်မှုနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့လုပ်ငန်းကို ဘယ်အချိန်မှာ ပြီးရမယ်၊ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို အတိအကျ အသေးစိတ် စီမံထားရပါ တယ်။ကျွန်တော့်ကိုယ်တိုင်အတွက်၊ကျွန်တော့်သင်္ဘောသားများအတွက်၊ကျွန်တော့်ခရီးသည်များအတွက်နှင့် ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီအတွက် အရေး အကြီးဆုံးကိစ္စမှာ ဒီမီးသတ်လေ့ကျင့်မှုမှာ သက်ဝင်နေတဲ့အချိန်ဖြစ်ပါ တယ်။ကျွန်တော်ပေးတဲ့ညွှန်ကြားချက်တွေရဲ့အကြောင်းဟာ လုံလောက် သည်ဖြစ်စေ၊ မလုံလောက်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှင်းလင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မရှင်း လင်းသည်ဖြစ်စေ စက်မောင်းလုပ်သူဟာ အဲဒီညွှန်ကြားချက်အတိုင်း တစ်သဝေမတိမ်းလိုက်နာရပါတယ်။ ဒီလိုဆိုတော့ လက်အောက်ငယ် သားတစ်ဦးဟာ အထက်လူကြီးက အချိန်ကိုတန်ဖိုးထားပြီး ချပေးထား တဲ့အမိန့်ကို နာခံရမယ့်ဝတ္တရားရှိတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားဝန်ခံရမယ်။ ဒါကြောင့် စက်မောင်းကပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားငယ်သားကပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ စိတ်ကြိုက်အချိန်မှာ သူတို့လုပ်လိုတာလုပ်ရင် ကျွန်တော့်အမိန့်ကို နာခံရာရောက်တယ်လို့ ခင်ဗျားပြောမှာမဟုတ်ဘူး။
“စတုတ္ထပညတ်ဟာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးမှာ အပါအဝင်ဖြစ်တဲ့ အပြင် အချိန်ကာလနှင့်သက်ဆိုင်သောကိစ္စပါ အကျုံးဝင်နေတဲ့အတွက် ကြောင့် အရေးအကြီးဆုံးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ မုသားပြောဆိုမှု၊ မုန်းတီးမှုနှင့် ညစ်ညမ်းယုတ်မာမှုများနဲ့ပတ်သက်ပြီး လူဟာတစ်ယောက် နဲ့တစ်ယောက်အယူအဆကွဲလွဲကြပေမည်။ ဒါပေမယ့် “သတ္တမနေ့”ဆိုတဲ့စကားလုံးရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကိုတော့ ငြင်းခုံစရာ သဘောကွဲလွဲစရာလုံးဝ မရှိပါဘူး။” “မစ္စတာမစ်ချဲလ်ရယ်။ ကျွန်တော့်မိခင်က ဒီအတိုင်းပဲ သွန် သင်ပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်ရဲ့ဘဝမှာလည်း ဥပုသ်စောင့်ခြင်းနဲ့ ပတ် သက်တဲ့ ပညတ်တော်ဟာ ဝိညာဉ်ရေးအဆောက်အအုံအတွက် ခိုင်မြဲ တည်ကြည် တဲ့ခံတပ်သဖွယ်တွေ့ရှိရပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့လည်း ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ဂဏန်းအားဖြင့် ပြသထားတာလည်းဖြစ်တယ်။ ဂဏန်းများဟာ အများအားဖြင့်လိမ်လည်လှည့်ဖြားခဲ့ပါတယ်။”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ယေရှုပေါ်ထွန်းတော်မူလာတဲ့အခါမှာ ငြိမ်ဝပ်စွာ နေရတဲ့နေ့ကို ခုနစ်ရက်မှာ သတ္တမနေ့မှ ပထမနေ့ကို ပြောင်းလဲလိုက် တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်ယုံကြည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စဟာ ကျွန်တော့်ကို အနှောင့်အယှက်မပေးပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန် တော်ဟာ မိတ်ဆွေတစ်ဦးနဲ့ အင်္ဂါနေ့မွန်းတည့်အချိန်မှာ တွေ့ဆုံဖို့ ချိန်း ထားပေမယ့် နောက်တစ်နေ့ကိုရွှေ့ဆိုင်းနိုင်ခွင့်ရှိသလို ရှေးခေတ်တုန်းက သတ္တမနေ့ကို ဘုရားဝတ်ပြုရာနေ့အဖြစ် သီးသန့်ထားတဲ့ ဘုရားသခင် ဟာ နောင်ခေတ်တွင် ပထမနေ့ကိုသန့်ရှင်းစေပြီး ကောင်းချီးပေးနိုင်ခွင့် ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်ယုံကြည်လို့ပါ။”
“ဒါပေမယ့်၊ ကျင့်ဝတ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အချိန်ပြဿနာဟာ အရေးမကြီးပါ ဘူးလို့ပြောတဲ့လူထဲမှာ ခင်ဗျားဟာပထမဆုံးပဲ။ စတုတ္ထပညတ်ဟာ အရေ အတွက်မဝင်ဘဲ တစ်နည်းအားဖြင့် စောင့်ရှောက်ရန် မလိုဘူးလို့ပြောတဲ့ တရားဟောဆရာထဲမှာ ခင်ဗျားကပထမပဲ။ ကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးဟာ ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ ဒါပေ မယ့်လို့ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က လူအား တိုက်ရိုက်ပြောထား သောစကားလုံးများ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကို ခင်ဗျားရဲ့ လူ့ဆင်ခြေတွေနဲ့ ဖျောက်ဖျက်ပစ်တယ်။”
“စိတ်မရှိပါနဲ့ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်တခြားမေးခွန်းတစ်ခု မေးပါရ စေဦး။ အကယ်၍ ခင်ဗျားအဆိုအရ ကျမ်းစာဟာ အခွင့်တန်ခိုးနဲ့ ပြည့်စုံ တဲ့ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပါဌ်တော်ဖြစ်ရင်၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို တစ် သဝေမတိမ်းစောင့်ရမယ်ဆိုရင်၊ သခင်ခရစ်တော်နှင့် တမန်တော်များက ဥပုသ်နေ့ကို အပြောင်းအလဲမလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ပထမနေ့စောင့်ခြင်းဟာ ကျမ်းစာအရမဟုတ်ဘဲ ရှေးထုံးတမ်းဓလေ့အရသာဖြစ်ရင်၊ ဒီဟာတွေ အားလုံးဟာ မှန်ရင် ခင်ဗျားနဲ့ကျွန်တော် နှစ်ယောက်စလုံးဟာ အဲဒီ စတုတ္ထပညတ်ကို မပျက်မကွက်စောင့်ထိန်းရမယ့်တာဝန်ရှိတယ် မဟုတ် ပါလား။”
“မစ္စတာမစ်ချဲလ်ခင်ဗျား၊ မနေ့ကခင်ဗျားပေးတဲ့ အကြံကို ကျွန် တော်လက်မခံပါဘူး။ မနေ့ညနေက ကျွန်တော်ဟာ ဟဲရာလ်(ဒ)ဆိုတဲ့ လူငယ်ကလေးနဲ့တွေ့တော့ ကျွန်တော့်အမှားတွေကို ဝန်ခံခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလူ့လောကမှာ ကျင်လည်နေရတဲ့ အဖြစ်ဆိုးကြီးကို သိရှိတဲ့လူဟာ ကောင်းရာရောက်အောင်ဆိုပြီး မကောင်းမှန်းသိတဲ့အရာတွေကိုဇွတ်မှိတ်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။”
“လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ခေတ်သစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အထောက်အထားကို အဲဒီအချိန်ကအစပြုပြီး ခရစ်တော်ရဲ့တပည့်တော် များဟာ ပဋိညာဉ်သစ်ရဲ့စီမံကိန်းအရ ခရစ်တော်ထမြောက်ရှင်ပြန်တဲ့နေ့ ဖြစ်တဲ့ “သခင်ဘုရားနေ့” ကို ဂုဏ်ပြုရမယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား တွေကို တွေ့ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မျှော်လင့်လျက်ရှိပါတယ်။ ဒါပေ မယ့် ဒီဟာတော့ မှတ်ထားပါ။ အကယ်၍ဒီအချက်မှာလည်း ကျွန်တော် မှားယွင်းခဲ့ရင်၊ နောက်ပြီးတော့ ဥပုသ်နေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချိန်ပိုင်းကို ကျမ်းစာက မဖေါ်ပြရင် ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော့်လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို အသစ်တစ်ဖန်ထမ်းရွက်ပြီး သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ စောင့်ပါတော့မယ်။”
မစ္စတာမစ်ချဲလ်သည် မာလိန်မှုး၏ အားပါးတရလည်းဖြစ်၊ ယုတ္တိ လည်းရှိလှသော ဝေဖန်ချက်များကို များစွာဂရုမစိုက်လှပေ။ အပြုံးပင် မပျက်ပေ။ မာလိန်မှူးက စကားအဆုံးသတ်သွားသောအခါ တရားဟော ဆရာက “ငြင်းခုံတဲ့နေရာမှာတော့ ခင်ဗျားဟာ ကျွန်တော်ထက်သာတယ် ဗျာ။ ကျွန်တော်ပြန်ပြောစရာမရှိပါ။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားဆင်ခြေကန်တဲ့ အတိုင်းလုပ်ရင်တော့ ခင်ဗျားဟာ ရဟူဒီတွေစောင့်တဲ့ဥပုသ်ကို စောင့်နေ ရမှာတော့သေချာတယ်။”
ဤအချိန်တွင်မစ္စတာမစ်ချဲလ်သည် “ကဲ၊ဒီတစ်ခါတော့ဒီလောက် ပါပဲ။ သွားလိုက်ပါဦးမယ်” ဆို၍ ထွက်သွားလေသည်။ အမှန်မှာ သူသည် များစွာကသိကအောက်ဖြစ်သွားရှာသည်။ မာလိန်မှူးရဲ့ အကျပ်ကိုင်မှုကိုလည်း ဆက်လက်၍မခံလိုတော့ပေ။
သင်္ဘော၌ပါလာသောအခြားတရားဟောဆရာသုံးယောက်
မစ္စတာမစ်ချဲလ်ထွက်သွားပြီးနောက် ဟဲရာလ်(ဒ)ဝီလ်ဆင်သည် သူနှင့်မာလိန်မှူးတို့တမြန်နေ့က တွေ့ဆုံပြီးသည့်နောက်မှတွေ့ရှိရသော “မြောက်မြားစွာသော အဆန်းအသစ်” များအကြောင်းကို ပြောပြရန် မာလိန်မှူးဆီသို့ “ခေတ္တမျှ” လာလေသည်။
“မောင်မင်းဟာ၊ ဆရာအင်ဒါဆင်နဲ့ ဆွေးနွေးနေသလား” ဟု မာလိန်မှူးကမေးလေသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာရှိတဲ့ ကျမ်းစာကိုဖတ်၊ တွေ့တဲ့ လူနဲ့ ဆွေးနွေး၊ ဒါပဲလုပ်တာပါပဲ။ ဒါနဲ့မာလိန်မှူးရယ်၊ ဒီဥပုသ်နေ့ ပြဿနာဟာ အကြီးအကျယ်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါကလား။လူတိုင်းပဲဒီအကြောင်း သိချင်ကြတယ်။ တခြားတရားဟောဆရာသုံးယောက် ဒီသင်္ဘောနဲ့ပါလာ တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားသိပါသလား။”
မာလိန်မှူးသည်သိရှိပြီးနှင့်ပြီ။ သို့ရာတွင် မစ္စတာမစ်ချဲလ်နှင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုရသည်မှာ သူ့အား များစွာစိတ်အားလျော့စေ၏။
“မာလိန်မှူးရယ်၊ အဲဒီတရားဟောဆရာသုံးယောက်အနက် တစ် ယောက်ဟာ အင်မတန်စကားအပြောကြီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ တခြားလူတွေကို ကျွန်တော်က ပြောဆိုနေသံကို သူကြားတဲ့အခါမှာ သူက ခိုက်ရန်ဒေါသ အမူအရာမျိုးပြတယ်။ နောက်ပြီးသူက ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တော့မလို ပုတ် တော့မလိုလုပ်ပြီး ဘယ်လိုပြောသလဲဆိုရင်တော့ ရဟူဒီဥပုသ်ဟောင်း ကြီးစောင့်တဲ့လူဟာ “ခရစ်တော်ကို သတ်နေတဲ့ လူသတ်သမား” တွေပဲ၊အဲဒီစကားရဲ့ အဓိပ္ပါယ်နားလည်လို့ရှိရင်” လို့ဆိုတယ်။
“ပထမတော့ ကျွန်တော်ဘာပြောရမှန်းမသိဘူး။ ဒါနဲ့သူပြောနေ တာတွေကို ငြိမ်ငြိမ်ပဲနားထောင်နေလိုက်တယ်။”
“သူနည်းနည်းငြိမ်သွားတော့ ကျွန်တော်ကသူ့ကို “ရဟူဒီဥပုသ် ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း မေးမြန်းပါတယ်။ “စတုတ္ထပညတ်တော်မှာ ဖေါ်ပြထားတဲ့ဥပုသ်နေ့ကိုဆိုလိုသလား” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်ပါ တယ်။
သူက “ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီဥပုသ်နေ့ကိုပဲ ပြောတာပဲ။ ပညတ် တော်ဆယ်ပါးကို ရဟူဒီလူမျိုးတွေက လက်ခံရရှိပါတယ်။ ခရစ်တော် ကြွလာတော်မူပြီး အသေခံတော်မူတဲ့အခါမှာ အဲဒီပညတ်တော်ကို ပလပ် လိုက်ပါတယ်။ ဥပုသ်နေ့ဆိုတာဟာ ရဟူဒီတွေလက်ထဲမှာ ရှိခဲ့တယ်။ နောက်ခရစ်တော်အသေခံတော်မူတဲ့အခါ ခရစ်တော်မရှိတော့တဲ့လူမျိုး နဲ့အတူ တိမ်ကောပပျောက်သွားတယ်” လို့ပြောပါတယ်။”
“အဲဒီလိုပြောနေတုန်း မစ္စတာအင်ဒါဆင်ရောက်လာပါတယ်။ သူ လာတော့ ဒီကိစ္စမှာ သူဘယ်လိုသဘောရကြောင်း မေးမြန်းပါတယ်။ ရဟူဒီဥပုသ်ဆိုတာ ကျွန်တော်ဘယ်တုန်းကမှမကြားဖူးပါ။ တခြား ဥပုသ် တစ်ခုခုကိုလည်း မကြားဖူးပါ။ ဒါကြောင့် တရားဟောဆရာတွေထဲက အဲဒီပြဿနာကိုဖြေရှင်းစေချင်တာပဲ။
“ပထမဆုံးမစ္စတာအင်ဒါဆင်က မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းကို ဘာ ကြောင့်သူက “ရဟူဒီ” ဥပုသ်လို့ခေါ်ကြောင်းမေးမြန်းပါတယ်။”
“ဒီတော့ မစ္စတာပေါလ်ဆင်းက ဘယ်လိုပြန်ပြောသလဲဆိုရင်၊ “ဥပုသ်နေ့ပါတဲ့ပညတ်နဲ့အတူ တခြားပညတ်များပါဝင်တဲ့ ပညတ်တော်အဟောင်းကြီးကို ရဟူဒီများက လက်ခံရရှိလို့ပါတဲ့။ အဲဒီပညတ်တော် ကြီးကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာပယ်ဖျက်လိုက်ပါပြီတဲ့။”
မာလိန်မှူးသည် ဟဲရာလ်(ဒ)၏ စကားကိုဖြတ်၍ “ကျုပ်တော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ ယုံကြည်လာခဲ့တာပဲ” ဟုပြောလေသည်။
“ဒါပေမယ့် အတ္ထုပ္ပတ္တိတစ်ခုလုံးကို ကြားရပြီးမှ ခင်ဗျားက အဲဒီ အတိုင်းရှေ့ဆက်ပြီး ယုံကြည်မနေတော့ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်” ဟု ဟဲရာလ်(ဒ) ကပြန်ပြောလေသည်။
“မစ္စတာအင်ဒါဆင်က ဘယ်လိုမေးသေးသလဲဆိုတော့၊ ဒါဖြင့် ရင် အခုအခါမှာ သူတစ်ပါးဥစ္စာခိုးယူခြင်း၊ လူ့အသက်ကိုသတ်ခြင်း၊ နောက် ပြီးတော့ သားသမီးများက မိဘတို့အားရိုသေမှုပြုဖို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပညတ် တွေမရှိတော့ဘူးပေါ့။”
“မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းပြန်ဖြေပုံဟာ မရေမရာလှပါ။ ဘာကြောင့် လဲဆိုတော့ သူဘယ်လိုပြန်ဖြေရမှန်း သိဟန်မတူဘူး။ သူကမစ္စတာ အင်ဒါဆင်ကိုဘယ်လိုမေးသေးသလဲဆိုတော့။ “နေပါဦး၊ လူတွေက ခရစ် တော်ကိုလက်ခံချင်လာအောင်ခင်ဗျားက ဘယ်တရားတွေ ဟောပြော မှာလဲ။ သူတို့ဟာ ဒုစရိုက်သားတွေလို့ပြောတယ်မဟုတ်ပါလား။ ခင်ဗျား ဒီလိုပဲဟောတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုပြောလိုက်တာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် ခင်ဗျား ရဲ့အယူဝါဒကို ခင်ဗျားငြင်းပယ်လိုက်တာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူ တွေဟာ ပညတ်တော်ကိုကျူးလွန်မှသာ ဒုစရိုက်သား ဖြစ်လာကြတာ ကိုး။ ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်း ပေါလုက ဘယ်လိုပြောသလဲဆိုတော့ “အဘယ်ပညတ်တရားမျှမရှိလျှင်၊ အပြစ်ရှိသည်ဟုမှတ်စရာ မရှိ။”
“မစ္စတာအင်ဒါဆင်ဟောပြောနေတဲ့အခါမှာ လူတွေစုလာကြပါ တယ်။ မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းကတော့ သူသွားပါရစေတော့လို့ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က ဝိုင်းဝန်းပြီး သူအစပြုခဲ့တဲ့စကားအဆုံးသတ် အောင်နားထောင်ဖို့တိုက်တွန်းတော့ သူလည်းနေရှာပါတယ်။”
“မစ္စတာအင်ဒါဆင်က ဒီတော့ဆက်လက်ပြီး၊ “မစ္စတာစပေါလ် ဒင်းခင်ဗျား၊ အဲဒီအချက်ဟာ အစဉ်ပဲမှန်ပါတယ်။ အာဒံဒုစရိုက်သားဖြစ် ရတဲ့အကြောင်းရင်းတရပ်ဟာ သူပညတ်တော်လွန်ကျူးလို့ပဲ။ ခေတ်ကာ လတစ်လျှောက်လုံးမှာ အပြစ်ဒုစရိုက်ဟာ မပျောက်ပျက်ခဲ့ဘူး။ အဲဒါ ကြောင့် ခေတ်ကာလတစ်လျှောက်လုံးမှာ ကျင့်ဝတ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဘုရား သခင်ရဲ့ပညတ်တော်ဟာ တောက်လျှောက်တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ နောက် ပြီးတော့လည်း ခေတ်ကာလတစ်လျှောက်လုံးမှာ ပညတ်ရဲ့ပြစ်ဒဏ်မှ လူကိုရွေးနုတ်ဖို့ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော ခရစ်တော်ဟာလည်း တောက် လျှောက်တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ပညတ်၊ ဒုစရိုက်နှင့်ကယ်တင်ရှင်သုံးမျိုးဟာ ကျမ်းစာရဲ့အတ္ထုပ္ပတ္တိ အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကြီးသုံးရပ်ပဲ။”
“မစ္စာတာအင်ဒါဆင်ရဲ့အထောက်အထားတွေ ဖတ်ပြနိုင်အောင် လို့ ကျွန်တော့်ကျမ်းစာကို သူ့အားပေးလိုက်ပါတယ်။ သူက ကျမ်းစာမှ အထောက်အထားအတော်များများကို ဖတ်ပြပါတယ်။ သူပြောတဲ့အချက် တိုင်းကို ကျမ်းစာထဲကဖတ်ပြပါတယ်။ ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာ ပထမ စောင် ၃:၄ က အပြစ်ဒုစရိုက်ဟာ ပညတ်တော်လွန်ကျူးခြင်းလို့ ပြပါ တယ်။ ရောမသြဝါဒစာ ၅:၁၃ က ပညတ်တရားမရှိရင် အပြစ်မရှိလို့ ပြပါတယ်။ ရောမသြဝါဒစာ ၅:၁၂ က အာဒံအပြစ်လုပ်ကြောင်းပြပါ တယ်။ Rev. ၁၃:၈ က ခရစ်တော်ဟာ ကမ္ဘာဦးကပင် ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်ကြောင်းပြပါတယ်။"
မာလိန်မှူးသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်ကျမ်းစာကိုယူပြီး Rev. ၁၃:၈ ကို ဖတ်ကြည့်လေသည်။ ဤကျမ်းချက်ကိုယခင်ကတစ်ခါမျှမသိဖူးပေ။
“မောင်မင်း၊ ဒီကျမ်းချက်က ခရစ်တော်ဟာ ကမ္ဘာဦးကျမ်းကပင် အသေသတ်ခြင်းခံတယ်လို့ဆိုတယ် မဟုတ်လား။ ကျုပ်အတွက် ဒီကျမ်း ချက်ဟာ တယ်မရှင်းလှဘူး။”
“မစ္စတာအင်ဒါဆင်က ဒီကျမ်းချက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လို ဖြေ ရှင်းချက်ပေးသလဲဆိုရင်၊ ခရစ်တော်မပေါ်ထွန်းမီ ကာလတစ်လျှောက် လုံးမှာ လူတွေဆီမှာ တရားတော်ကိုလက်ခံရရှိထားပြီး သူတို့ဟာ ပေါ် ထွန်းတော်မူမယ့်ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း ကိုခံစားရကြပါတယ်တဲ့။ အာဗြဟံဟာ ခရစ်တော်ကိုသိကျွမ်းကြောင်း ပြ ရန် သူက ဂလာတိသြဝါဒစာ ၃း၈ နှင့် ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၈:၅၆ ကို ဖတ်ပြပါတယ်။ မောရှေကလည်း ခရစ်တော်ကို သိကျွမ်းကြောင်းပြရန် ဟေဗြဲသြဝါဒစာ ၁၁း၂၆ ကိုဖတ်ပြပါသေးတယ်။ သူပြောတာတွေဟာ ရှင်းပါတယ်၊ လူတိုင်းနားလည်နိုင်တာပဲ။”
“ကမ္ဘာဦးကပင် ဥပုသ်နေ့ကို ချပေးသောသူဟာ ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်ကြောင်း၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မြွက်ကြားသောသူဟာ ခရစ်တော် ပင်ဖြစ်ကြောင်း၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့ရဲ့ခရီးတစ်လျှောက်လုံးမှာ လိုက်ပါ သောသူဟာ ခရစ်တော်ပင်ဖြစ်ကြောင်းတွေကို ညွှန်ပြပါသေးတယ်။ တကယ်ဆိုတော့ မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းဟာ ဒီအကြောင်းတွေပြောပြတာ ကို သိပ်သဘောမကျလှပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လို့ အဲဒီအကြောင်းတွေဟာ မှန်ကန်ကြောင်းဝန်ခံရပါတယ်။ ကျမ်းစာထဲမှာလည်းဒီအတိုင်း ဖေါ်ပြပါ ရှိတာကိုး။”
“နောက်ဆုံးမှာ မစ္စတာအင်ဒါဆင်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်တာကို ကျွန်တော်မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပါ။ သူကဘယ်လိုမေးသလဲဆိုတော့၊ “မစ္စ တာ စပေါလ်ဒင်းခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားကဝန်ခံတဲ့အတိုင်း ခရစ်တော်ဟာ ကမ္ဘာ တွေကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့လျှင်၊ ဥပုသ်နေ့ကိုလည်း ပြုပြင်စီရင်ပြီး လူတွေ ကိုချပေးခဲ့လျှင်၊ သိနာတောင်ပေါ်မှာပညတ်တော်ကို မြွက်ကြားတော်မူခဲ့ ပြီး ဥပုသ်နေ့ကို တစ်ဖန်ချပေးခဲ့လျှင်”ထိုစဉ်အခါကသိကျွမ်းတဲ့ ဥပုသ် နေ့ဟာ ခရစ်တော်ပြုပြင်တော်မူတဲ့ဥပုသ်ဖြစ်တဲ့ ခရစ်ယာန်ဥပုသ်ပဲဖြစ်ရ မယ် မဟုတ်ပါလား။” အဲဒီလို မေးလိုက်တော့ မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းက ရှက်သွေးတွေမွှန်ပြီး ကြောက်သလို ရွံ့သလို၊ နေမထိ ထိုင်မသာဖြစ်နေ တာမြင်ရတော့ ကျွန်တော်တို့တတွေက ရယ်မိကြတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် “ခင်ဗျားပြောတာမှန်ပါတယ်” လို့တော့ မစ္စတာအင်ဒါဆင်ကို ပြန်ပြော ပါတယ်။ မပြောဘဲလည်းမနေနိုင်တော့ဘဲကိုး။”
မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းကအန်တုခြင်း
“ကျွန်တော်တို့ ထွက်ခွာမသွားကြာမီ၊ မစ္စတာအင်ဒါဆင်က ဘယ်လိုပြောသေးသလဲဆိုတော့ “မိတ်ဆွေတို့၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ဘုရားသခင်၏ ရဟူဒီပညတ်” လို့ မခေါ်သင့်သလို ဥပုသ်နေ့ကိုလည်း “ရဟူဒီဥပုသ်” လို့မခေါ်သင့်ကြောင်း ခင်ဗျားတို့သိရှိနိုင်ပြီလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ဥပုသ်နေ့အပါအဝင်ဖြစ်တဲ့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ရဟူဒီ (ယခုအခေါ် အစ္စရေး) လူမျိုးမပေါ်ထွန်းမီ ကမ္ဘာဦးအချိန်ကပင် ဘုရားသခင်က ချပေးထားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဥပုသ်နေ့ဟာလည်း မနုဿ လူသတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ သခင်ယေရှုက “ဥပုသ်နေ့ သည် လူအဖို့ဖြစ်၏” လို့မိန့်တော်မူထားပါတယ်။ ရှင်မာကုခရစ်ဝင် ၂:၂၇။
“ကျွန်တော်တို့အားလုံးထပြန်ကာနီးမှာ မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းဟာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်လာပြီး ဘယ့်နဲ့ပြောသလဲဆိုတော့ “ဒီနေ့ဆွေးနွေး တာတွေဟာ တစ်ဖက်သတ်ကျအားကြီးလှပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ အထဲက ရှေ့ကိုပိုပြီးလေ့လာချင်ရင် မနက်ဖြန်ဒီနေရာကို နှစ်နာရီအချိန်မှာလာခဲ့ ပါ။ ကျုပ်ရှင်းပြလိုတဲ့အရာကလေးတွေရှိပါတယ်။ သတ္တမနေ့နဲ့ပတ်သက် တဲ့ကိစ္စဟာ အသေးအဖွဲကိစ္စသာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိကြပါလိမ့်မယ်” လို့ဆိုတယ်။
အခန်း ၈
အယူအဆကွဲလွဲခြင်းနှင့်ရှုပ်ထွေးခြင်း
လူသည်ဇာတိအားဖြင့် ရုန်းရင်းခတ်မှုကို သဘောကျတတ်ပေ သည်။တရားဟောဆရာကြီးမစ္စတာစပေါလ်ဒင်းကကျမ်းစာနှင့်ပတ်သက် ၍ တစ်ယောက်ကအစ တစ်ရာပြောကြားလေရာ ရုတ်ချည်း လှုပ်လှုပ် ရှားရှားဖြစ်လာ၍ သင်္ဘောသားများနှင့်ခရီးသည်များပါ အစုလိုက် အပြုံ လိုက် နောက်တစ်နေ့၌ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်မည့် အဖြစ်အပျက်ကို ဆွေး နွေးကြလေသည်။
မာလိန်မှူးသည်ပြုံးလျက် ဟိုဘက်သည်ဘက်မလိုက်ဘဲ ကြား နေမည်ဖြစ်ကြောင်းပြောဆိုလေသည်။ သို့ရာတွင် သူ့အတွင်းသဘော၌ ကား အခြားခရီးသည်များနည်းတူ ပြင်းထန်သောလှုပ်ရှားမှုကို ခံစားနေရ လေသည်။
မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းသည် မစ္စတာအင်ဒါဆင်နှင့်ဆွေးနွေးရာတွင် သူအခြေမခိုင်လှပုံကိုတွေ့ရှိလေသည်။ ထိုသို့ ဆွေးနွေးပြီးလျှင်ပြီးချင်း သူ့ အဖေါ် အခြားဓမ္မဆရာနှစ်ဦးနှင့်တိုင်ပင်နှီးနှောရန် သူတို့ကိုသူ့အခန်းသို့ ခေါ်ဖိတ်လေသည်။
ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေကို ဆွေးနွေးသုံးသပ်ရာတွင် ဓမ္မ ဆရာသုံးဦးတို့သည် ဆွေးနွေးသမျှကို သိုသိုသိပ်သိပ်ထားရှိရပေမည်။ မစ္စ တာမစ်ချဲလ်သည် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် “ထိုသို့ ခေါ်ဖိတ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သိမြင်ရသောအခါ မလာဘဲနေရလျှင် ပိုကောင်းမည် ဟုသူထင်မြင်ယူဆလေသည်။ သူ့အဖေါ်ဓမ္မဆရာသည် မှားယွင်းနေ သည်ကိုလည်းကောင်း၊ အကယ်၍ စဉ်းစဉ်းစားစား ချင့်ချင့်ချိန်ချိန် မလုပ် လျှင် သက်ဆိုင်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့အတွက် အကြီးအကျယ်မျက်နှာပျက်စရာ ရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း မစ္စတာမစ်ချဲလ်သည် ထင်ရှားစွာ သိမြင်ပေ သည်။
အချင်းချင်းသဘောချင်းမတိုက်ဆိုင်
သူတို့လှမ်းရမည့်ခြေလှမ်းကို တိုင်ပင်ကြံစည်ရာတွင် သူတို့ အားလုံးအား စိတ်ပျက်စေသောအရာမှာ သူတို့အချင်းချင်းသဘောချင်း မတိုက်ဆိုင်မှုပင်ဖြစ်ပေသည်။ မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းမှာကား ဥပုသ်နေ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ခရစ်တော်၏ အသက်တော်စွန့်ချိန်တွင် ပယ်ဖျက်ခဲ့ ပြီဟု ယုံကြည်လေသည်။ မစ္စတာမစ်ချဲလ်မှာမူ ရှေးခေတ်အသင်းတော် က ပြောင်းလဲလိုက်သည်ဟု ယုံကြည်လေသည်။ မစ္စတာဂရယ်ဂရီဆိုသူ က စတုတ္ထပညတ်၌ ဖေါ်ပြပါရှိသော သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကိုစောင့်ရမည်။ သို့ရာတွင် သတ္တမနေ့မှာ စနေနေ့မဟုတ်ဘဲ တနင်္ဂနွေနေ့ ဖြစ်သည်ဟု သွန်သင်မည်မှာမုချပင်။
ဤကဲ့သို့ ကွဲပြားခြားနားဆန့်ကျင်လျက်ရှိသော အယူအဆများ ကို ပြေပြေလည်လည်ဖြစ်စေဖို့ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိသည်ကိုသိမြင် သောအခါ မစ္စတာမစ်ချဲလ်သည် မာလိန်မှူးအား ပြောကြားခဲ့သောသတိ ပေးစကားအတိုင်း သူ့အဖေါ်များအားပြောကြားပြန်လေသည်။ ထိုသတိ ပေးစကားမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ဥပုသ်နေ့ပြဿနာကိုလျစ်လျူရှု၍ ဘုရား သခင့်မေတ္တာတော်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကြီးမားကြောင်း၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး ကို ထိုမေတ္တာတရားတော်ဖြင့် လွှမ်းမိုးစေရန် ကြိုးပမ်းအပ်ကြောင်းကို သာ လေးနက်စွာ ပြောဆိုကြရန်ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ပြောဆိုခြင်းအားဖြင့် မေးမြန်းစုံစမ်းသောသူ၏ အာရုံကိုလွှဲပြောင်းပစ်၍ သူတို့လမ်းသူတို့ ဆက် လက်သွားစေဖို့ဖြစ်၏။
မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းက ကြားဖြတ်၍ ပြောဆိုသည်မှာ “နေပါဦး မစ္စတာမစ်ချဲလ်၊ ကျွန်တော်တော့ ခင်ဗျားပြောသလို မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဆွေး နွေးပြီးခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ပိုမိုသိချင်ကြတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ကျွန်တော်နဲ့မွန်းလွဲနှစ်နာရီမှာ ထပ်မံတွေ့ဆုံကြဖို့ ကျွန်တော်က ပွင့်ပွင့် လင်းလင်းပဲ ကြေညာထားမိပါတယ်။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော်ဟာ သူတို့ မေးမြန်းတာတွေကို အဖြေပေးနိုင်ရမှာပဲ။
“ဒါပေမယ့်၊ ဝန်းကျင်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီးပြီလို့ ခင်ဗျားပြောရင် အဲဒီပြဿနာကြီးဟာ မဟာ အရှုပ်တော်ပုံကြီးဖြစ်လာဦးမယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့၊ ဥပုသ်နေ့ဆိုတဲ့ ကိစ္စပပျောက်သွားအောင် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ပယ်ဖျက်ပြီးပြီလို့ ပြောတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် လူတွေဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ရောက်ရလေအောင် ပေးထားတဲ့တစ်ခုတည်းသော ကျင့်စဉ်ကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သလို ဖြစ်နေ မှာပေါ့” ဟု မစ္စတာဂရယ်ဂရီက စောဒကတက်လေသည်။
မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းက “ဟာ၊ ဒီလိုဘယ်ဟုတ်မလဲ။ အခုကျွန် တော်တို့မှာ ပညတ်သစ်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အဲဒီပညတ်သစ် လက်အောက်မှာပဲရှိကြပါတယ်” ဟုဆို၏။
မစ္စတာဂရယ်ဂရီကမှန်ရာကိုပြောခြင်း
မစ္စတာဂရယ်ဂရီကပြောသည်မှာ၊“အဲဒီဆင်ခြေမျိုးကို ကျွန်တော် ခဏခဏကြားဖူးပါတယ်။ အဲဒီလိုကြားရလေလေ ဒီဆင်ခြေဟာ အခြေ မခိုင်တာကိုတွေ့ရလေလေဘဲ။ အဓိပ္ပါယ်လည်းမရှိလှပါဘူး။ ခရစ်တော် က တောင်ပေါ်မှာ ဟောတော်မူသော တရားတော်တစ်ခုလုံးမှာ ပညတ် တော်ကို ပယ်ဖျက်လို့မရကြောင်း မိန့်ကြားတော်မူခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၅:၁၇၊၁၈ ကနေပြီး ရှေ့ဆက်ဖတ်ကြည့်ပါ။ ပေါလုက လည်း ဝိညာဉ်တော်တိုက်တွန်းချက်အရ ဘယ်လိုပြောသလဲဆိုတော့ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ပညတ်တော်ကိုသာ၍ တည်စေကြတယ်။ ရောမ သြဝါဒစာ ၃း၃၁။ ဆဌမနဲ့သတ္တမပညတ်ကို ကိုးကားပြောဆိုတဲ့ ရှင်ယာ ကုပ်စကားများကိုလည်း နားထောင်စမ်းပါ။ ဘယ်ပညတ်ကို ညွှန်ပြတယ် ဆိုတာတွေ့ရမယ်။ အဲဒီပညတ်ကိုလည်း သူက ဘယ်လိုခေါ်သေးသလဲ ဆိုတော့ “ရွှေပညတ်” “လွှတ်ခြင်းတရား” တဲ့။ လူတွေဟာ နောက်ဆုံး မှာ အဲဒီပညတ်တရားအားဖြင့် စစ်ကြောစီရင်ခြင်းကိုခံရကြမယ်။ ရှင်ယာ ကုပ်သြဝါဒစာ ၂:၈-၁၂။ ခင်ဗျားပြောတဲ့ “ပညတ်သစ်” ဆိုတာက သခင် ယေရှုရဲ့ ဘဝနဲ့တန်ခိုးအားဖြင့် အသစ်ပြုပြင်လိုက်တဲ့ ဒီပညတ်တော် ဆယ်ပါးပါပဲ။ အသစ်ပြုပြင်လိုက်တဲ့ ပညတ်မှာလည်း ဥပုသ်နေ့ပါ ပါဝင် နေပါတယ်။ ဒါကို ခင်ဗျားနားလည်တယ်မဟုတ်လား။”
“မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းက စိတ်ရောကိုယ်ပါ ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည် မှာ၊“ဒါပေမယ့်၊ မိတ်ဆွေကြီးခင်ဗျား၊ အဲဒီမူသာလိုက်ရင်တော့ ကျွန်တော် တို့တနင်္ဂနွေနေ့ဘုရားရှိခိုးတဲ့ ထုံးတမ်းဓလေ့ကိုတော့ စွန့်လွှတ်ရမှာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စနေနေ့ဟာ ခုနစ်ရက်တွင် သတ္တမနေ့ ဖြစ်တယ် ဆိုတာရယ်၊ ပညတ်တော်အလိုအရ အဲဒီနေ့ကိုပဲ ဥပုသ်စောင့်ရမယ်ဆို တာဟာ ယုံမှားစရာလုံးဝမရှိပါ။ သတ္တမနေ့ကို ရှောင်လွှဲဖို့ တစ်ခုတည်း သောနည်းလမ်းကတော့ ပညတ်တော်မှ လွတ်ကင်းအောင် ပြုလုပ်ဖို့ပဲ ရှိတယ်။
“အခုရှိတဲ့သတ္တမနေ့ဟာ အစအဦးကတည်းကရှိတဲ့ သတ္တမနေ့ပဲ ဆိုတာ ရှင်းရှင်းပြတဲ့အချက်တစ်ချက်နှစ်ချက်ရှိပါတယ်။ ပထမအချက် ကတော့- ပညတ်တော်မှာပါရှိတဲ့ စကားအသုံးအနှုန်းကိုယ်တိုင်က ဖေါ်ပြ ထားတယ်။ ဒုတိယအချက်ကတော့- ထိုသတ္တမနေ့ကို သိနာတောင်ခေတ် မှယနေ့တိုင်အောင် ဆက်လက်ထားရှိခြင်းပါပဲ။ ပညတ်တော်ဟာ ပြတ် ပြတ်သားသားရှိလှပါတယ်။ ၎င်းက “သတ္တမနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခြောက်ရက်တွင် ဖန် ဆင်း၍ သတ္တမနေ့တွင်ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ထာဝရဘုရား သည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းချီးပေး၍ သီးသန့်ထားတော်မူ၏။” တစ်နည်း အားဖြင့် ပညတ်တော်က ကိုးကားပြောဆိုသော သတ္တမနေ့ဟာ မြေကြီး ကိုဖန်ဆင်းစက ဘုရားသခင်ထားရှိတော်မူတဲ့ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ သတ္တမ နေ့ပင်ဖြစ်ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဟာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြစ်သလို၊ သတ္တမနေ့ဟာ သတ္တမနေ့ဖြစ်ပါတယ်။ တခြားနေ့မဖြစ်နိုင်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ စဉ်းစားဆင်ခြင်တတ်တဲ့ လူတိုင်းက သိကြတဲ့အတိုင်း ရဟူဒီလူမျိုးဟာ သီတင်းပတ်ရေတွက်နည်းကို သိနာတောင်ခေတ်မှ ယနေ့တိုင်အောင် သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပါတယ်။ ယနေ့မှာ သူတို့ဟာ သိနာတောင်ခေတ်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကို စောင့်ထိန်းနေကြပါတယ်။ ရက်ရေတွက်တဲ့နေရာမှာလည်း မှားယွင်း ချွတ်ချော်မှုမရှိပါ။”
“စောဒကမတက်နိုင်တဲ့ တခြားအချက်တစ်ချက်ကိုလည်း ကျွန် တော်ညွှန်ပြပါရစေ။ သခင်ယေရှုဟာ မြေကြီးပေါ်မှာရှိစဉ်က ရဟူဒီလူမျိုး ကဲ့သို့ သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကိုသာစောင့်ထိန်းတော်မူပါတယ်။ ရှင်လုကာခရစ် ဝင် ၄း၁၆ နဲ့ တခြားကျမ်းချက်တွေကိုလည်း ဖတ်ကြည့်ပါ။ ဒါကြောင့် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေနဲ့ ဥပုသ်စောင့်ရမယ်ဆိုရင် ခရစ်တော်စောင့်ထိန်း တဲ့နေ့ကိုပဲ စောင့်ထိန်းရမှာပဲ။”
မစ္စတာဂရယ်ဂရီက မာန်ပါပါနှင့် “ခင်ဗျား တယ်လုပ်လိုက်ပါ လား။ ခင်ဗျားပြောတာတွေဟာ ကျွန်တော်အဖို့ မတရားကျလွန်းတယ် လို့ ယူဆပါတယ်။ ပြက္ခဒိန်ကို တစ်ခါနှစ်ခါလောက် ပြောင်းလဲလိုက်ခဲ့ ကြောင်း၊ အဲဒီလိုပြောင်းလဲရာမှာ အဆင်ပြေအောင် တချို့ရက်ကိုတိုး တချို့လျှော့လုပ်ခဲ့ရကြောင်းတွေကို ခင်ဗျားမေ့နေပြီလို့ ကျွန်တော်ထင်ပါ တယ်” ဟုပြောလေသည်။
“ဟုတ်လိုက်လေ၊ မိတ်ဆွေရယ်။ ဒီလိုပြက္ခဒိန်ပြောင်းလဲမှုပြု လုပ်ပေးမယ့် သီတင်းပတ်ရဲ့ရက်အစီအစဉ်ကိုမထိခိုက်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား အသိခေါက်ခက် အဝင်နက်နေပြန်ပြီ (ဒီလိုပြောရတာလည်း အားနာပါ တယ်)။ သီတင်းပတ်အစီအစဉ်ကိုတော့ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောင်းလဲခဲ့ သေးပါဘူး။ ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၅၈၂ နှစ်မှာ ပြုပြင်ခဲ့တဲ့ ဂရယ်ဂိုရီဟာ ယင်း ပြက္ခဒိန်က ရက်ပေါင်းဆယ်ရက်လျှော့ပစ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် အဲဒီနှစ်အောက်တိုဘာလ ၄ ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့နဲ့ အောက်တိုဘာလ ၁၅ ရက်၊ သောကြာနေ့ဟာ ရှေ့စဉ်နောက်စဉ်ဖြစ်သွားပါတယ်။ ရုရှား ပြည်ဟာ ပြက္ခဒိန်ဟောင်းအတိုင်း လိုက်နာခဲ့ပါတယ်။ မကြာသေးမီက အခုအများသုံးနေတဲ့ပြက္ခဒိန်အတိုင်း ပြုပြင်လိုက်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူအသုံးပြုခဲ့တဲ့ သီတင်းပတ်ဟာ ကျွန်တော်တို့ အသုံးပြုနေတဲ့ သီတင်းပတ်နဲ့ ထပ်တူထပ်မျှဖြစ်ခဲ့တာချည့်ပဲ။ ဒါကြောင့် သတ္တမနေ့ပါတဲ့ ကျွန်တော်တို့အသုံးပြုနေတဲ့ သီတင်းပတ်ဟာ ဟိုရှေးရှေးကတည်းက ချ ပေးထားတဲ့ မူအတိုင်းပါပဲဆိုတာ စိတ်စနိုးစနောင့် ရှိစရာမလိုပါဘူး။ မနေ့ ကဘဲ ကျွန်တော်ဘယ်လိုဖတ်လိုက်ရသလဲဆိုတော့ ရှေးခေတ်နဲ့ အခု ခေတ်နှစ်ခေတ်စလုံးမှ ဘာသာစကားအမျိုးပေါင်းတစ်ရာ့ခြောက်ဆယ် ရှိတဲ့အနက် ဘာသာစကားပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်မျိုးထဲမှာ သတ္တမနေ့ကို “ဥပုသ်နေ့” သို့မဟုတ်ရင်လည်း အဲဒီအသုံးအနှုန်းနဲ့ မကွာလှတဲ့စကား လုံးများအားဖြင့် ကိုးကားဖေါ်ပြထားပါတယ်တဲ့။ နောက်အဲဒီအကြောင်း ကို ရေးသားတဲ့စာရေးဆရာက အဲဒီအသုံးအနှုန်းများဟာ ရှေးခေတ်နဲ့ အခုခေတ်ရဲ့သီတင်းပတ်ဟာ တူညီကြောင်းကို သက်သေခံတယ်လို့ ဆို တယ်။ ရှေ့ကိုဆက်လက်ပြီး ဘယ်လိုရေးထားသေးသလဲဆိုတော့ အဲဒီ သက်သေခံချက်မှ သိရတဲ့အချက်က သီတင်းပတ်ရဲ့ ရက်အစီအစဉ်ဟာ ကမ္ဘာဦးက အစပြုပေးခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲတဲ့။ ကျွန်တော်ကတော့ဒီအချက် ဟာ မမှားနိုင်တဲ့သက်သေခံချက်လို့ယူဆတာပဲ။ ပထမနေ့ဥပုသ်ဆိုတာ ကတော့ မဖြစ်နိုင်တဲ့အချက်ဘဲ။”
မစ္စတာမစ်ချဲလ်ကကြားဖြတ်၍၊ “ညီအစ်ကိုတို့၊ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ဆုံစက ကျွန်တော်ပေးတဲ့အကြံဟာ အကြံကောင်းဖြစ်ကြောင်း အခု ခင်ဗျားတို့တွေ့မြင်ကြရပြီမဟုတ်လား။ ဒီကိစ္စဟာ ကသိကအောက်ဖြစ် စရာကြီးဆိုတာ ကျွန်တော်ထပ်မံပြောပါရစေ။ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျ ရင် မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းက အဲဒီကိစ္စကြီးကို ဆွေးနွေးတဲ့အခါမှာ ရှောင်လွှဲ ပြီး တခြားအသေးအဖွဲကိစ္စတွေ ရှောက်ပြောပါ။ ဒီလိုငြင်းခုံစရာဖြစ်တဲ့ အချက်တွေကို မစ္စတာအင်ဒါဆင်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပါဝင်တဲ့ ပညာမျက်စိရှိတဲ့ ပရိသတ်ရှေ့မှာ ပြောဆိုဆွေးနွေးမယ်ဆိုရင် ဘာသာရေးနဲ့ဆိုင်တဲ့ကပ် ကြီးဆိုက်ရောက်ရချည့်ရဲ့။”
နောက်တစ်နေ့တွင် ဆောင်ရွက်ရမည့်လုပ်ငန်းအတွက် မူအဖြစ် နှင့် အထက်ပါအကြံဉာဏ်ကို သဘောတူလက်ခံလျက် မိတ်ဆွေသုံးဦး သည် ခွဲခွာသွားကြလေသည်။
မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းချိန်းချက်ထားသော အချိန်ရောက်ရှိလာသော အခါ နားထောင်ရန်လာရောက်ကြသော လူပရိသတ်မှာ မနည်းလှပေ။
ဥပုသ်နေ့ပြဿနာကိုဆွေးနွေးသောအခါ မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းက “ဗလာခွတ်” လိမ့်မည်ဟု အများကယူဆကြပေသည်။ မစ္စတာအင်ဒါဆင် သည်လည်း ငြင်းခုံချက်ရှိသမျှကို ပြန်လည်ချေပမည်မှာ မုချပင်ဖြစ်သော ကြောင့် အများကသူ ကိုစိတ်ဝင်စားစွာ အာရုံစူးစိုက်ကြသည်မှာ ဓမ္မတာ ပင်။
မစ္စတာအင်ဒါဆင်သည် လာရောက်နားထောင်သောပရိသတ်၏ မှောင်ကွယ်ရာတွင်ထိုင်နေသောကြောင့် မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းနှင့်အငြင်း အခုံမဖြစ်လိုသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။ သူတို့အဖို့မှာ စကားအခြေ အတင်ပြောရခြင်းသည် သက်ဆိုင်သောပုဂ္ဂိုလ်များတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စိတ် ကွက်မှုကို ဖန်တီးတတ်သောကြောင့် ၎င်းကို တတ်နိုင်သမျှရှောင်ကြဉ်ခဲ့ ပေသည်။
“ကျွန်တော့် ခရစ်ယာန်မိတ်ဆွေများခင်ဗျား”ဟု အစချီ၍ မစ္စတာ စပေါလ်ဒင်းက မိန့်ခွန်းစကားပြောကြားသည်မှာ “ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိတဲ့ ယုံကြည်ချက်အမျိုးမျိုးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ပြဿနာတွေကို ရေရေလည်လည် ပြည့်ပြည့်စုံစုံဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ ဘယ်တော့မှမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် လေးလေးနက်နက် ယုံကြည်ပါတယ်။ အမှန်တကယ်ပြောရမယ်ဆိုရင် အဲဒီပြဿနာရှိသမျှရဲ့အဖြေကို မတွေ့တွေ့အောင် ရှာရမယ်လို့လည်း ဘုရားသခင် အကြံအစည်ထားရှိတော်မမူဘူးဆိုတာလဲ ကျွန်တော် ယုံ ကြည်ပါတယ်။ ဘယ်သူကမှ သူ့ယုံကြည်ချက်ဟာ လုံးဝ မှန်ကန်တယ်လို့ မသိနိုင်ပါ။ သြဝါဒရှိသမျှတွေဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ဒီနေ့မှန်တယ်ဆိုတာဟာလည်း မနက်ဖြန်ကျရင် အမှားဖြစ်နေတတ်ပါ တယ်။”
“ဥပုသ်နေ့ပြဿနာဟာ အပြီးအပိုင်မဖြေရှင်းရသေးတဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဖွဲ့အသင်းတစ်ခုက တစ်မျိုးအယူရှိပြီး တခြားအဖွဲ့ အသင်းတစ်ခုက တစ်မျိုးအယူရှိပါတယ်။ ရဟူဒီများနဲ့ သတ္တမနေ့ဥပုသ် အသင်းသားများက စနေနေ့ကိုစောင့်ကြပါတယ်။ ကျန်တဲ့ တခြားခရစ် ယာန်များကတော့ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဥပုသ်စောင့်ကြပါတယ်။”
“တကယ်ဆိုရင် ဘယ်နေ့ကိုဥပုသ်စောင့်ရမယ်ဆိုတဲ့ ပြဿနာ ဟာ အရေးကြီးတဲ့ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်ထားသာ ပဓါနပါပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ပြောလိုတာက....။”
ရှေ့နောက်စကားမညီ
“ကျွန်တော် စကားတစ်ခွန်းလောက်ပြောပါရစေ ဓမ္မဆရာကြီး စပေါလ်ဒင်းခင်ဗျား၊ (ထိုသို့ပြောဆိုသူမှာ ရိုးသားသော ရုပ်ရည်ရှိ၍ အသက်မှာလည်း ခုနစ်ဆယ်မျှရှိလျက် ဓမ္မဆရာကြီးနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လျက်ရှိ၏။) ခင်ဗျားအဖို့မှာ “ဘယ်နေ့ပဲစောင့်စောင့်၊ စိတ် သာမဓါန ပါပဲ” လို့ ကျွန်တော်တို့ကို တကယ်ပြောနေတာလား။ မနေ့ကတော့ ခင်ဗျားက သတ္တမနေ့ကိုစောင့်တဲ့လူဟာ ခရစ်တော်ကို သတ်တဲ့လူသတ် သမားဆို။ နောက်ပြီးတော့လည်း ဥပုသ်နေ့စောင့်ရာမှာ စောင့်သင့်တဲ့နေ့ ကိုစောင့်ဖို့ အရေးကြီးကြောင်းကိုလည်း ခင်ဗျားဟာမနေ့က ကျွန်တော် တို့ကိုပြောခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒီနေ့ကျပြန်တော့ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်စောင့်တဲ့ကိစ္စဟာ အသေးအဖွဲမရေရာတဲ့ကိစ္စကလေးပါလို့ဆို ပြန်တယ်။”
“အခုကြွရောက်နားထောင်တဲ့ ပရိသတ်အတွက် သမာသမတ် ဖြစ်ရအောင် ခင်ဗျားဟာဒီမေးခွန်းကို တဆိတ်လောက်ဖြေစမ်းပါ။ ဘယ် နေ့ ပဲစောင့်စောင့် အရေးမကြီးပါဘူးလို့ဆိုရင် သတ္တမနေ့ကိုလည်း ပထမ နေ့လိုစောင့်နိုင်တာပဲမဟုတ်လား။ ကျွန်တော်ဟာသတ္တမနေ့ဥပုသ်စောင့် တဲ့လူမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် တရားမျှတမှုရှေးရှုပြီးပြောနေတာပါ။”
မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းသည် ရုတ်တရက်ပြန်မဖြေဘဲ ရှုပ်ထွေး တွေ ဝေနေ၏။ ရှောင်လွှဲပြောဖို့အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖေါ်ရန် ခဲယဉ်း နေ၏။ထိုကြောင့်ခက်ခက်ခဲခဲနှင့်ဆက်လက်ပြောဆိုသည်မှာ “ကျွန်တော် ခုနကပြောလိုတဲ့စကားက..........။”
“ဒါပေမယ့်ဓမ္မဆရာကြီး၊ ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို အရင်ဖြေစမ်းပါ။ ဒီလိုတောင်းဆိုခြင်းမှာ အကြောင်းရှိတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားလည်းသိမှာပဲ။ နှစ်ပေါင်းတော်တော်ကြာတုန်းက အာကင်စောမြို့မှာ ခင်ဗျားဟာတစ်နေ့ ကျတော့ကျွန်တော့်ရုံးကိုလာပြီး သတ္တမနေ့ဥပုသ်သမားတစ်ယောက်ဟာ
ပထမနေ့မှာ လောကီအလုပ်လုပ်တယ်ဆိုပြီး တိုင်တန်းတာ ခင်ဗျား သတိ ရသေးတယ်မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားက သက်သေအမျိုးမျိုးထူပြီးမရမက ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် တစ်ဖက်သားခမျာမှာ အတော်ကြာကြာထောင်တွင်း အကျဉ်းထားခံရရှာတာကိုလည်း ခင်ဗျားမှတ်မိသေးတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါဘာကြောင့်မှ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားနဲ့ခင်ဗျားရဲ့ ဓမ္မကထိက အဖေါ် အသင်းအပင်းတွေက ခင်ဗျားတို့ စောင့်တဲ့ဥပုသ်သာ မှန်ကန်တယ်ဆိုပြီး ဇွတ်ပြောဇွတ်လုပ်လို့ ဖြစ်ရတာပါ။ ဟိုတုန်းက ခင်ဗျားတို့ ဟောပြော ထောက်ခံခဲ့တဲ့ သြဝါဒကို အခုပစ်ပယ်မလို့လား။”
ကြွရောက်နားထောင်ကြသောပရိသတ်တို့သည် မစ္စတာစပေါလ် ဒင်း၏ မခိုင်လုံသောအခြေအနေကိုတွေ့မြင်ကြလေသည်။ တရားသူကြီး ၏ တရားမျှတစွာလုပ်ဖို့တောင်းဆိုချက်ကို သူတို့က ထောက်ခံကြသော် လည်း သူတို့၏ အတွင်းသဘောမှာ ကသိကအောက်ဖြစ်နေရှာသော ဓမ္မဆရာမစ္စတာစပေါလ်ဒင်းအား သက်သာရာရစေရန်အကြောင်းတစ်ခု ခုဖြစ်ပေါ်လာစေလိုကြပေသည်။ ကံအားလျော်စွာ အကြောင်းတစ်ခုပေါ် ပေါက်လာလေသည်။
“ဆရာကြီး စပေါလ်ဒင်းခင်ဗျား၊ ကျွန်တော် တဆိတ်လောက် ကြားဖြတ်မေးပါရစေ။ “ဒိတ်လိုင်း” လို့ခေါ်တဲ့ မရီဒယန်လမ်းကြောင်း ကိစ္စဟာ မရှင်းလို့ နည်းနည်းလောက်ရှင်းပြပါလား။ (ထိုလမ်းကြောင်း သည် ဒီကရီ ၁၈၀ တွင်တည်ရှိ၏။ ၎င်း၏ အရှေ့ဘက်နှင့်အနောက်ဘက် ၏ နေ့စွဲသည် ခြားနား၏။) ကျွန်တော်တို့၏ သင်္ဘောဟာ အဲဒီ မရီဒယန် လမ်းကြောင်းသို့နီးကပ်လာကြောင်း၊ ဒီနေ့ညမှာ ရက်တွေ ရေတွက်ရာ တွင် တစ်ရက်လျှော့တွက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း မာလိန်မှူး မန်းဆီကသိရပါ တယ်။ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်အင်္ဂါနေ့အစား ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီပြောင်းလဲမှုဟာ သီတင်းပတ်တွင် ရက်တစ်ရက်တည်း၌ ဥပုသ်အမြဲ တမ်းကျခြင်းကို ဘယ်လိုထိခိုက်ကြောင်း ခင်ဗျားနားလည်သမျှ ပြောပြ စမ်းပါ။”
ဤမေးခွန်းကိုမေးသူမှာ စံဖရန်စစ္စကိုမြို့မှ ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသူမှာ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာဖြတ်ကူးရသောခရီးကို မကြာ ခဏသွားလာခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် မရီဒယန်လမ်းကြောင်းကိစ္စ နှင့်ပတ်သက်၍ အတော်ကလေးကြားဖူးနားဝရှိသူ ဖြစ်၏။ မစ္စတာ စပေါလ်ဒင်းသည် ထိုလမ်းကြောင်း၏အကြောင်းကို ကြားရသည်နှင့်တစ် ပြိုင်နက် ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းဖြစ်လာလျက် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ ယူဆချက်ကို ပြောပြရန် ပြုံးပြုံးကလေး ဝန်ခံချက်ပေးလိုက်လေသည်။ အကယ်စင်စစ်သူသည် တရားသူကြီးက မေးခွန်းထုတ်စဉ်ကတည်းက ဤအချက်ကို ရောက်အောင်စကားကို ဆွဲသွားရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိလေ သည်။
“ဒီပြဿနာနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဝေဖန်ချက်ပေးခွင့်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ခင်ဗျား။ တရားသူကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်အရ သူ့မေးခွန်းကို ခေတ္တ ရပ်ဆိုင်းထားပြီး ဒီပြဿနာအကြောင်းကို တိုတိုတုတ်တုတ်ပြောပြလိုပါ တယ်။”
“အရှေ့ဘက်မှအနောက်ဘက်ကိုဖြစ်စေ၊ အနောက်ဘက်မှအရှေ့ ဘက်ကိုဖြစ်စေ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ရာမှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ ရက်တစ်ရက်ကို ပေါင်းထည့်ရတာလည်းရှိ၊ ချန်လှပ်ထားခဲ့ရတာလည်းရှိ ကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့အားလုံးသိရှိကြတယ်လို့ ကျွန်တော်ယူဆပါတယ်။ အနောက်ဘက်ကိုအသွားမှာ ရက်တစ်ရက်ကို ကျော်သွားရပါတယ်။ အရှေ့ဘက်ကိုသွားရောက်ရာမှာ ရက်တစ်ရက်ကိုနှစ်ခါပြန်နေရပါတယ်။ ဥပမာ၊ ဒီနေ့ညမှာ ကျွန်တော်တို့တနင်းလာနေ့အဖြစ်နဲ့ နေ့ကုန်ရပါမယ်။ မနက်ဖြန်အိပ်ရာကနိုးလာတဲ့အခါကြတော့ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အင်္ဂါနေ့ပျောက်သွားပါတယ်။”
“ကျွန်တော်ဟာ သတ္တမနေ့ကို ဘုရားဝတ်ပြုဖို့နေ့အဖြစ်သီးသန့် ထားတယ်လို့ မမှိတ်မသုန်ယုံကြည်တဲ့ သတ္တမနေ့ဥပုသ်သမားတစ်ဦးဆို ကြပါစို့။ ကျွန်တော်ဟာတရုတ်ပြည်ကို ခရီးသွားပါပြီတဲ့။ အဲဒီမရီဒယန် လမ်းကြောင်းကို သောကြာနေ့ညနေပိုင်း ရောက်တယ်ဆိုပါတော့။ ဒါနဲ့ ဥပုသ်ဝင်ပြီဆိုပြီး ဥပုသ်စစောင့်ပါရော။ နောက်တစ်နေ့ကျရင် သန့်ရှင်းတဲ့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရာမှ ရရှိမည့်ပျော်ရွှင်မှုများကို မျှော်လင့်တကြီးနဲ့ ည အိပ်ရာဝင်ပြီး အိပ်ပါလေရော။ နံနက်မိုးသောက်အလင်းရောက်တော့ အိပ်ရာကထ၊ ထလိုက်တော့ ရောက်တဲ့နေ့ဟာ သတ္တမနေ့မဟုတ်ဘဲ ပထမနေ့ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော့်မာလိန်မှူးကပြောပါတယ်။”
“အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်ဟာ စိတ်ရှုပ်ထွေးလာပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘူး။အစကတော့ကျွန်တော့်အယူအဆဟာ မှန်တယ်လို့ထင်မိတယ်။ အခုတော့မှားနေတာတွေ့ရပြီ။ လေးထောင့်သဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ စတုတ္ထပညတ် ကို စက်ဝိုင်းသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ သွတ်သွင်း၍မရကြောင်း တွေ့ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဥပုသ်နေ့ဟာ ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ဆက်ဖေါ်တောင် မရဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါလေရော။ ဒါကြောင့် ဥပုသ်စောင့်စရာရှိရင် ပထမနေ့ကိုပဲစောင့်ရမှာပဲ။ (လက်တွေ့အဖြစ်အပျက်များက အဓိပ္ပါယ် မရှိသောအစွဲအလမ်းများကို ချေမှုန်းပစ်လေ့ရှိသည်မဟုတ်ပါလား”)
ကျွန်တော်ဟာသာမန်အားဖြင့် အသိတရားရှိသူမှန်ရင် အနည်း ဆုံးတော့ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်သွားတုန်း သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကို စောင့်ဖို့ ဘုရားသခင်ကအလိုရှိမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိရမယ်လို့ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ က ငြင်းကြမယ်မဟုတ်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စောင့်ဖို့ကြိုးစားပေ မယ့် စောင့်လို့မှမရဘဲကိုး။ ခရီးသွားတုန်း လာတုန်းစောင့်လို့မရတဲ့ ဥပုသ်
တော့ ဘယ်အချိန်ဖြစ်ဖြစ်စောင့်လို့အကျိုးမရှိပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် အသိ ဉာဏ်ရှိတဲ့လူအနေနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဘယ်လိုပြောမလဲ ဆိုရင်၊ “စပေါလ်ဒင်း၊ မင်းမမိုက်နဲ့။ မဖြစ်နိုင်တဲ့အယူဝါဒ ဝန်ထုပ်ကြီးကို လည်း ထမ်းမနေစမ်းပါနဲ့။ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေစမ်းပါ။ ရဟူဒီလူမျိုးရဲ့ အလေ့အထကိုရှောင်ပါ။”
“ကျွန်တော်ဒီထက်ပိုပြီးပြောစရာမလိုပါဘူး။ ဒီကိစ္စဟာ သူ့ဟာ သူရှင်းနေသားပဲ။ ဒါကြောင့်မရီဒယန်လမ်းကြောင်းက နေ့ရက်တစ်ရက် ရက်ကိုသတ်မှတ်ပြီး ဥပုသ်စောင့်ရတဲ့အလုပ်ကိုအားမပေးပါဘူး။”
“ကျွန်တော်တစ်ခုမေးပါရစေခင်ဗျား” ဟု ကုန်သည်ကြီး မစ္စတာ ဆဲဗါးရင့်ကပြောလေသည်။
“ခုနကတင်ပြသွားတဲ့အကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ မေးနိုင်ပါတယ်။ ပတ်သက်လိမ့်မယ်လို့လည်းထင်ပါတယ်” ဟု ဓမ္မဆရာက ပြန်ဖြေ လေသည်။
“ကျွန်တော်ဟာပထမနေ့မှာ ဥပုသ်စောင့်ပါတယ်။ စံဖရန်စစ္စကို မြို့မှာနေတယ်။ အဲဒီမြို့မှာ ကျွန်တော်ဟာ ပထမနေ့ကို အမှန်တကယ်ဥပုသ် စောင့်နိုင်တယ်လို့ ထင်ပါသလား။"
“စောင့်နိုင်တာပေါ့။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စံဖရန်စစ္စကိုမြို့မှာ ရက်တွေဟာ သမားရိုးကျအတိုင်း သူ့အဖွဲ့နဲ့သူကုန်သွားတာပဲ။ အဲဒီတော့ ဘာမှအငြင်းပွားဖို့မလိုဘူး။”
“နေပါဦး၊ ကျွန်တော်ဟာ ပထမနေ့ကိုတရုတ်ပြည်၊ ပီကင်းမြို့မှာ ကောစောင့်နိုင်ပါ့မလား။”
“စောင့်နိုင်တာပေါ့။ ခုနကတင်ပြသွားတဲ့ အကြောင်းရင်းကြောင့် ပဲ” ဟု မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းက အဖြေပေးလေသည်။
“နောက်မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ တိုကျိုမှာ စောင့်ရတဲ့ ပထမနေ့ဟာ စံဖရန်စစ္စကိုက ပထမနေ့နဲ့တစ်နေ့တည်းပဲလား။”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ နေ့ရက်ဟာ ကမ္ဘာမြေကြီးကို လှည့်လည်သွားနေ တာကိုး။”
“ဆရာစပေါလ်ဒင်းခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်အလိုရှိတာကိုပဲ ခင်ဗျား ကအမိန့်ရှိသွားပါတယ်။ နေ့ရက်ဟာလှည့်လည်သွားနေတယ်လို့ ခင်ဗျား ကဆိုပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင်နေ့မှာခရီးစတဲ့နေရာနဲ့ ခရီးဆုံးတဲ့ နေရာဆိုတာ ရှိရမယ်။ အဲဒါဘယ်နေရာတွေလဲ။ မရီဒယန်လမ်းကြောင်းလို့ ခင်ဗျားဆို ရမှာပဲ။ နေ့ရက်အားလုံးဟာတစ်နေရာတည်းက အစဉ်အလိုက် အစပြု ကြပြီး တစ်နေရာတည်းမှာ အစဉ်အလိုက် ကုန်ဆုံးကြတယ်။ အဲဒါ ကြောင့် နေ့ရက်တွေဟာ ရှုပ်ထွေးကုန်တတ်တယ်။ အစီအစဉ်အလိုက် ရေတွက်ဖို့ခဲယဉ်းတယ်လို့ပြောဖို့အကြောင်းရှိသေးရဲ့လား။ ခင်ဗျားခွင့်ပြု နိုင်ရင် ကျွန်တော့်မာလိန်မှူးကို စကားအနည်းငယ်ပြောခိုင်းပါမယ်။”
“မာလိန်မှူးထွက်လာပါ” ဟု အားလုံးကဝိုင်းဝန်းအော်ဟစ်ကြ၏။ ပရိသတ်အားလုံးက မာလိန်မှူးကိုစိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သူသည် မစ္စတာ စပေါလ်ဒင်းပြောခဲ့သမျှကိုထောက်ခံပါမည်လော။
အခန်း ၉
မရီဒယန်လမ်းကြောင်း
“ဒီအချိန်ကတော့ ဓမ္မဆရာကြီးစပေါလ်ဒင်း စကားပြောနေတဲ့ အချိန်ပါပဲ။ ဆရာကြီးက မကန့်ကွက်ဘူးဆိုရင် မရီဒယန်လမ်းကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်အနည်းငယ်အစီရင်ခံလိုပါတယ်” ဟုအစချီ၍ မာလိန်မှူးကပြောကြားလေသည်။
မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းသည် မချိပြုံးပြုံးကာ ခပ်လေးလေးပင် ခွင့်ပြု ကြောင်းပြောလေသည်။ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခြေအနေမှာ သူ့အဖို့အကြီး အကျယ်စိတ်ပျက်စရာ ဖြစ်ပေသည်။ သူ့အတွက်နိုင်ခြေရောက်အောင် မပြောရသေးမီယခုတခြားတစ်ဦးအားစကားပြောဖို့အလှည့်ပေးရဦးမည်။
မာလိန်မှူးသည် စကားပြောဖို့ထသောအခါ အကြံကောင်းတစ်ခု ကိုရလေသည်။ ပြုံးသောမျက်နှာထားနှင့် သူတစ်ယောက်တည်းမပြော လိုဘဲ စားပွဲဝိုင်းဆွေးနွေးသည့်အစီအစဉ် သို့မဟုတ် မေးခွန်းသေတ္တာ ထားရှိကာ မေးမြန်းလိုသောသူများအား မေးမြန်းခွင့်ပေးသည့်အစီအစဉ် မျိုး တစ်ခုခုပြုလုပ်ဖို့အကြံပေးလေသည်။ မေးခွန်းသေတ္တာထားနည်းကို အများသဘောတူဆုံးဖြတ်လေသည်။
ထိုနောက်မာလိန်မှူးက “မေးခွန်းများမမေးမီ ကျွန်တော် စကား တစ်ခွန်းလောက် ပြောပါရစေ။ မရီဒယန်လမ်းကြောင်း ပြဿနာဟာ အင်မတန်လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စပါ။ ကလေးတွေတောင် အလွယ်တကူနား လည်ကြပါတယ်။ စိတ်ကိုရှုပ်ထွေးမှုမပေး၊ သီတင်းပတ်ရဲ့ရက်များကို ရေတွက်ရာမှာလည်း ရက်ပျောက်မှုကိုမဖြစ်စေတဲ့အပြင် အဲဒီလိုရေတွက် မှုကိုအတားအဆီးပြုတဲ့အရာရှိသမျှကို ဖယ်ရှားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းဟာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အဆင်ပြေမှုကို အံ့သြလောက်အောင်ပြုပြင်ပြီး ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားအများတို့ရဲ့ နေ့ရက်တူညီမှုကိုလည်းထိန်းသိမ်းထားပါတယ်။
ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောအရပ်သို့ခရီးသွားသော အမြွှာပူးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်
“ဒီလိုဆိုတော့ ကမ္ဘာကြီးဟာလုံးတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့အတွက် ကြောင့် ခြားနားမှုမရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာလားမာလိန်မှူး”ဟု အိုဟိုင်ယိုမြို့မှ သာသနာ့ဝန်ထမ်းဆရာမကြီးတစ်ဦးက မေးမြန်းလေသည်။
“အဲဒီသဘောပါပဲခင်ဗျား၊ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ဟာ ကမ္ဘာ့ ဝင်ရိုးစွန်းတစ်ဖက်တစ်ချက်ဒေသမှာပဲနေနေ၊ အီကွေတာလမ်းကြောင်း ဒေသမှာပဲနေနေ၊ ပင်လယ်ခရီးပဲသွားသွား၊ ကုန်းလမ်းခရီးပဲသွားသွား၊ အရှေ့ဘက်ကိုပဲသွားသွား၊ အနောက်ဘက်ကိုပဲသွားသွား နေ့ရက်ဟာ သတ်မှတ်ထားပြီးတဲ့အချိန်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းကိုအတိအကျအသေအချာသိနိုင်ပါတယ်။”
မာလိန်မှူးအနားတွင် ထိုင်နေသည့် ရိုးသားတည်ကြည်သော သူ တစ်ဦးက၊ “ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်ဘယ်လိုခဏခဏပြောသံ ကြားဖူးသလဲဆိုရင် အချိန်ဟာပျောက်သွားတာလည်းရှိတယ်။ ပိုလာတာ လည်းရှိတယ်။ ကမ္ဘာ့တစ်ဖက်ကိုသွားရင် အချိန်ပျောက်သွားတယ်။ တခြားတစ်ဖက်ကိုသွားရင် အချိန်ပိုလာတယ်။ ဒီဟာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဓမ္မဆရာတွေကဘာဖြစ်လို့ မငြင်းပယ်ပါသလဲ။
“မရီဒယန်လမ်းကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားညွှန်ပြတဲ့အတိုင်းဓမ္မဆရာတွေက ဘာဖြစ်လို့ မငြင်းပယ်ကြသလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းကိုတော့ ကျွန်တော်အဖြေမပေးနိုင်ပါ။ ဒါပေမယ့် အချိန်ပျောက်တယ်၊ အချိန်ပို လာတယ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်ခင်ဗျားနဲ့ဒီမှာရှိတဲ့ လူအားလုံးကို ပြောပါရစေ။ အဲဒီလိုဖြစ်တယ်လို့ ပြောတာဟာ လောကဓါတ်ပညာနဲ့ဆန်ကျင့်ပြီး မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စပါ။
“ကျွန်တော် ဥပမာပြောပါရစေ။ အမြွှာပူးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ဟာ နယူးယောက်မြို့ကစပြီး ကမ္ဘာလှည့်ကြတယ်။ တစ်ယောက်က အရှေ့ဘက်ကိုခရီးထွက်ပါတယ်။ ကျန်တစ်ယောက်က အနောက်ဘက် ကိုခရီးထွက်ပါတယ်။လပေါင်းအတော်ကြာသွားပြီးတဲ့အခါကျတော့သူတို့ နှစ်ယောက်ဟာ နယူးယောက်မြို့မှာ ပြန်ဆုံကြတယ်။ အဲဒီလို ဆုံကြရာ မှာ အရှေ့ဘက်ကိုခရီးထွက်တဲ့လူဟာ အနောက်ဘက်ကို ခရီးထွက်တဲ့လူ နဲ့ အသက်ချင်းတူညီနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ သူတို့ ကြာခဲ့တဲ့ရက်၊ နာရီ၊ မိနစ်တွေကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်တဲ့အခါမှာလည်း တူညီနေတာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ ဒါတောင်မှတစ်ယောက်ကရက်တစ်ရက်ကို ပိုတွက်ရပါ တယ်။ ကျန်တစ်ယောက်ကတော့ ရက်တစ်ရက်ကို လျှော့တွက်ရပါ တယ်။
ကောင်းပါပြီ၊ အကယ်၍ တစ်ယောက်အတွက် ရက်တစ်ရက် ပို တယ်။ ကျန်တစ်ယောက်အတွက် ရက်တစ်ရက်လျော့တယ်ဆိုတာ အမှန် ဖြစ်ရင် ခရီးလမ်းဆုံးမှာ သူတို့ရဲ့အသက်ဟာ နှစ်ရက်တိတိကွာနေမယ် (ရယ်မောကြသည်)။ အကယ် ၍ဒီလိုသာ အခါပေါင်းအတော်များများ ကွာခဲ့သော် တစ်နေ့ကျရင်တစ်ယောက်က အဖေအရွယ် တစ်ယောက်က သားအရွယ်ရှိကြပါမယ်(ကြာကြာရယ်မောကြသည်)။
“ဒီကိစ္စကို အနည်းအကျဉ်းလောက်သာ ပိုင်းခြားဝေဖန်ကြည့် လိုက်ရုံနှင့် ဘယ်လောက်ရယ်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိ ကြရပါတယ်။ အမှန်မှာတော့ ဒီပြဿနာဟာ အချိန်ပိုသည်လျော့သည် ဟူသောကိစ္စနဲ့မစပ်ဆိုင်ဘဲ အချိန်နှိုင်းယှဉ်ရေတွက်မှုနှင့်သာဆိုင်ပါတယ်။
အရေအတွက်နှင့်ဆိုင်သောပြောင်းလဲခြင်းမျှသာ
မာလိန်မှူးက“လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာတုန်းကကျွန်တော် ဖတ်ဖူးတဲ့ မရီဒယန်လမ်းကြောင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဆောင်းပါးတစ်ခုမှ ကောက်နုတ်ချက်ကလေးတစ်ခုကို ကျွန်တော်ဖတ်ပြပါမယ်။ ပြောထား တာကလေးကတော့ အင်မတန် ပြတ်သားလှပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ် တိုင်တောင် အဲဒီလောက် ရှင်းလင်းပြတ်သားအောင် မပြောနိုင်ပါဘူး။ အောက်ပါအတိုင်းပါပဲ။
“သတ်မှတ်ထားသည့် မရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော နေရာဒေသများမှ တိုင်းထွာထားချက်အရ ကမ္ဘာမြေကြီးကိုယ်တိုင် လည်ပတ်ခြင်းကသာ လျှင် နေ့ရက်များကို တိုင်းထွာရေတွက်ပါသည်။ ကမ္ဘာကို အရှေ့ဘက်မှ ဖြစ်စေ၊ အနောက်ဘက်မှ ဖြစ်စေလှည့်ပတ်သွားသောသူသည် သတ်မှတ် ထားသော နေရာတစ်နေရာရာက တိုင်းထွာချက်နှင့်ညီလျော်သော ကမ္ဘာ လည်ပတ်ခြင်း၏ ရေတွက်မှုအစီအစဉ်နှင့်ဆန့်ကျင်သော အခြေအနေ၌ တည်ရှိနေလေသည်။ ထိုကဲ့သို့ဆန့်ကျင်နေမှုကို ပြုပြင်ပေးရပေမည်။ အဝိုင်းသဏ္ဌာန်ရှိသော ကမ္ဘာကြီးပေါ်တွင် သတ်မှတ်ထားသောနေ့၊ ထပ် တူကျ သောနေ့တစ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရခြင်းတွင် ဤပြဿနာတစ်ခု တည်းသာ ရင်ဆိုင်ရန်ရှိနေပါသည်။ ဤအချက်တစ်ချက်ကို ဂရုတစိုက် ပြုလျှင် လူသည် သတ်မှတ်ထားသောနေ့ရက်ကို ဆုံးပါးရန်မလိုပေ။
“ဥပမာတစ်ခုပြရသော် ‘လူတစ်ယောက်သည် (က) ဆိုသည့် နေရာမှအရှေ့စူးစူးသို့ ခရီးထွက်ရာ၌ ဆယ်ရက်လောက်အကြာတွင် ကမ္ဘာကိုပတ်မိပြီး သူစထွက်သည့်နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်ဆိုကြ ပါစို့။ ထိုကမ္ဘာကိုလှည့်ပတ်ရာတွင် ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်လည်ပတ်ခြင်းက သူ့ကိုသယ်ယူဆောင်ကြဉ်းသွားလေသည်။ အနောက်ဘက်မှ အရှေ့ဘက် ဆီသို့ ကမ္ဘာကြီးနှင့်အတူ လှည့်ပတ်ရာတွင် ကမ္ဘာကြီးစက်ဝိုင်း၏ ဆယ်ပုံ တစ်ပုံကို နေ့စဉ်ပတ်မိလေသည်။ ဆယ်ရက်တွင် ဆယ်ပုံတစ်ပုံ သို့မဟုတ် စက်ဝိုင်းတစ်ပတ်အပြည့် ပတ်မိလေသည်။ ထိုကြောင့် ထိုသူသည် (က) နေရာရောက်သောအခါ ထိုနေရာ၌ကျန်ရစ်သည့်လူများက ကမ္ဘာမြေကြီး လည်သော အပတ်ပေါင်းဆယ်ပတ်ကို မှတ်သားထားမိကြလေသည်။ ရက်အားဖြင့်ဆယ်ရက်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးက လည်ပတ်မိသော အပတ် ပေါင်းရှိသမျှအား ထိုလူကိုသယ်ယူသွားပေသည်။ ထိုအပြင် ထိုအချိန် အတွင်းမှာသူ့ကိုယ်သူတစ်ပတ်အပြည့်လည်ပြီးဖြစ်လေသည်။ထို့ကြောင့် ပြက္ခဒိန်အရ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးလည်သည်ကဆယ်ပတ်၊ သူ့ ကိုယ်ကိုသူလည်သည်က တစ်ပတ်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်း ဆယ့်တစ်ပတ် သို့မဟုတ် ဆယ့်တစ်ရက်ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် ထိုရက်ပိုကို သူဘာလုပ် ရမည်နည်း။ရက်ရေတွက်သည့်အခါချန်ထားလိုက်ရုံသာရှိပေတော့သည်။ ဘာ့ကြောင့်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် (က) နေရာမှ မှတ်သားထား ချက်အရ ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်မှာ ဆယ်ပတ်သာ လည်ပတ်ပြီးသည်ကို သူအသိဖြစ်သည်။ ထိုလူလှည့်ပတ်သောအခေါက်ပေါင်းကို ချန်လှပ်ထား ပြီး ကမ္ဘာကြီးလည်ပတ်သည်ကို သီးသန့်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ တွေ့ရှိ ရသည့်အချက်မှာ ထိုလည်ပတ်ခြင်းသည် နေ့ရက်ကိုမှတ်သားပေသည်။ ထိုကြောင့် ထိုသူသည် ဘယ်နေရာမှာပဲရှိရှိ၊ ကမ္ဘာ့ရေတွက်ခြင်းအစဉ် အလာအတိုင်း နေ့ရက်ကို ရေတွက်ရပါမည်။
“အကယ်၍ ထိုသူသည် ကမ္ဘာကို အနောက်ဘက်ဆီမှ လှည့်ပတ် ခဲ့သည်ရှိသော် ဤအထက်ပါအစီအစဉ်သည် ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပေ သည်။ အထက်ပါစံချိန်အတိုင်း ခရီးသွားခဲ့သော် သူ့ခရီးစဉ်က သူ့ရေ တွက်ချက်အရကမ္ဘာ၏လည်ပတ်ခြင်းဆယ်ပုံတစ်ပုံကိုနေ့စဉ် ယုတ်လျော့ သွားစေပါသည်။ ဆယ်ရက်တွင် သူ့အတွက် ကမ္ဘာလည်ပတ်ခြင်းတစ်ခု လုံးကိုယုတ်လျော့သွားစေပါသည်။ ထိုကြောင့် (က)ဆိုသည့် ခရီးစထွက် သော နေရာကိုပြန်လည်ရောက်ရှိလျှင် သူပြက္ခဒိန်က ဆယ်ရက်အစား ကိုးရက်ကိုသာညွှန်ပြပေမည်။ ထိုကြောင့် သူဘာလုပ်ရမည်နည်း။ ရက် ရေတွက်ရာတွင်လျော့နေသည့်ရက်အတွက် တစ်ရက်ပေါင်းထည့်လိုက်ရုံ သာရှိတော့သည်။ ဘာကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာသည် ဆယ်ရက်အတွင်း တွင် ဆယ်ပတ်လည်ပတ်ပြီးကြောင်းကို သူသိရှိပေသည်။ အရှေ့ဘက် အစဉ်အတိုင်း ကမ္ဘာလှည့်သူကဲ့သို့ သူလည်းကမ္ဘာကို တစ်ပတ်လှည့်ပတ် မိသော်လည်းသူ့ခရီးစဉ်ကကမ္ဘာ၏လည်ပတ်ခြင်းကိုယုတ်လျော့စေသည့် ဘက်ကဖြစ်နေသည့်အတွက်ဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် အခြေအနေအစစ်အမှန် အတိုင်းဖြစ်ရအောင် လျော့နေသောအချိန်ကို ပေါင်းထည့်ရပါမည်။"
“အဘယ်အခါမဆို တွေ့ရှိနိုင်သည့် သာဓကတစ်ခုကို ကြည့်ရှု လေ့လာခြင်းအားဖြင့် ဤပြဿနာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာနားလည်နိုင်ပေ သည်။ ကုန်ရထားတစ်စီးသည် နှစ်ဖါလုံအရှည်ရှိသည် ဆိုကြပါစို့။ သူ့ အလျားရှိသလောက်ထွက်သွားပြီးနောက် ရထားသည် ရပ်သွားပါသည်။ သို့ရပ်နေချိန်တွင်အမြီးပိုင်းသည် ရထားစထွက်ချိန်မှာ ခေါင်းတွဲရပ်ထား သောနေရာမှာ ရောက်ရှိနေပါသည်။ ရထားစထွက်ချိန်မှာ အလံပြသမား တစ်ယောက်သည် ရထားနောက်ပိုင်းမှနေ၍ ရထားရှေ့ပိုင်းသို့ ရထားတွဲ များအတွင်းမှာ ဖြတ်ပြီးလမ်းလျှောက်သွားသည် ဆိုကြပါစို့။ သူလမ်း လျှောက်သည့်အရှိန်သည် ရထားသွားနေသည့်အရှိန်နှင့် အတူတူဖြစ် သည်ဟု ယူဆကြပါစို့။ ရထားရပ်လိုက်သည့်အခါတွင် ထိုလူသည် ရထားခေါင်းတွဲဆီသို့ရောက်သွားနှင့်ပြီ။ ထိုကြောင့် ရထားသည် သူ့ကို နှစ်ဖါလုံလောက်သယ်ယူသွားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်က နောက်နှစ်ဖါ လုံလျှောက်သွားခဲ့ပြီ။ ထိုကြောင့်သူစလျှောက်သည့်နေရာမှ အကွာအဝေး မှာ မိုင်ဝက်(၄ဖါလုံ) ရှိပါသည်။ တစ်ဖန်အခြားအလံပြသမားတစ်ယောက် သည် ရထားစထွက်သည့်အခါတွင် ရထားခေါင်းတွဲဘက်မှ ရထားနောက် ပိုင်းဆီသို့ ရထားသွားနေသည့် အရှိန်အတိုင်း လျှောက်သွားသည်ဟု ဆိုကြပါစို့။ ရထားရပ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် ရထားနောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ သို့ရာတွင် သူသွားသည်မှာ ရထားသွားနေသည်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်နေသည့်အတွက်ကြောင့် ရထားအရှိန်ကို သူ့လှုပ်ရှား မှုက ချေပလိုက်ပါသည်။ ထိုကြောင့် သူနှင့်ဘေးပန်းရှိ အရာဝတ္ထုများ နှင့်ယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် ရထားထွက်ချိန်က သူရှိရင်း နေရာမှာပင်ရှိနေပါသည်။ ထိုကြောင့် အလံပြသမားနံပါတ် ၁ က တစ်မိုင် ၏လေးပုံတစ်ပုံကိုလမ်းလျှောက်ပါသည်။ ရထား၏လှုပ်ရှားသွားလာမှုနှင့် ဆိုလျှင် ခရီးနှစ်ဆဖြစ်သွားပါသည်။ ထိုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင်သူစထွက် သည့်နေရာနှင့် မိုင်ဝက် အကွာအဝေးရှိသည့်နေရာတွင် သူရှိနေပါသည်။ အလံပြသမားနံပါတ် ၂ လည်း ခရီးလေးပုံတစ်ပုံကိုလမ်းလျှောက်ပါသည်။ သို့ရာတွင် ရထား၏လှုပ်ရှားမှုအရှိန်ကို သူ့လှုပ်ရှားမှုအရှိန်က ချေပလိုက် ပါသည်။ ထိုကြောင့် နောက်ဆုံးမှာသူသည် နဂိုရှိရင်းနေရာမှာရှိနေသည် ကိုတွေ့ရပါသည်။ ထိုမူအတိုင်း အရှေ့ဘက်ဆီမှ ကမ္ဘာလှည့်သောသူ သည် သူကြာခဲ့သည့်ရက်ကို ရေတွက်ရာမှာတစ်ရက်ပေါင်းထည့်ရပါ သည်။ အနောက်ဘက်ဆီမှ ကမ္ဘာလှည့်သူမှာ သူ့ရက်ရေတွက်ရာမှာ တစ်ရက် လျှော့တွက်ရပါသည်။”
မရီဒယန်လမ်းကြောင်းသည်ဘာကြောင့်တည်ရှိရခြင်း
ကုန်သည်ကြီးမစ္စတာဆီဗာရင့်(စ)က သူသိမ်းဆည်းထားခဲ့သော ကောက်နုတ်ချက်ကို မာလိန်မှူးမန်း ကောက်နုတ်ချက်၏ နောက်ဆက် တွဲ အနေနှင့် ဖတ်ပြခွင့်ပြုရန်တောင်းဆိုလေသည်။
“မရီဒယန်လမ်းကြောင်းဒေသမှာ ရက်တိုးရက်လျှော့ ပြုလုပ်ရ ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သေသေချာချာစဉ်းစားပါက အဖြေပေါ်လာပါ လိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာမြေကြီးတွင် အချို့နေရာဒေသ တွင်နေဝင်ချိန်သည် တစ်ချိန်လုံးဖြစ်၍ အခြားအရပ်ဒေသတို့၌ တစ်ချိန် လုံးသည် နံနက်မိုးလင်းချိန်၊ မွန်းလွဲချိန်၊ သန်းခေါင်ချိန်ဟူ၍ အချိန်အသီး အသီးဖြစ်ပေါ်ကျရောက်လျက်ရှိပေသည်။ ကမ္ဘာက မိမိ၏ဝင်ရိုးပေါ်၌ လည်ပတ်သောအရှိန်မျိုးဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာကိုလှည့်ပတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟုဆိုကြပါစို့။ လန်ဒန် သို့မဟုတ် အခြားတစ်နေရာရာမှ အင်္ဂါနေ့ နံနက်နေထွက်ချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အနောက်ဘက်သို့ ခရီးစထွက်ကြ ပါသည်။ ထိုနေ့တစ်ချိန်လုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် နံနက်နေထွက်ချိန် အဖြစ်နှင့်သာလျှင် ရှိနေပေမည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရီးစထွက် မည့်နေရာသို့လာစဉ်က ထိုအချိန်ကို နောက်တစ်နေ့ဟူ၍ခေါ်ဆိုရပေ မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူတို့မှာ မွန်းလွဲချိန်၊ နေဝင်ချိန်၊ သန်းခေါင်ချိန်များရှိပြီးဖြစ်သည် သာမက ယခု အချိန်တွင် ဒုတိယနံနက်ဖြစ်သော ဗုဒ္ဓဟူးနေ့သို့ပင်ရောက် ရှိကြပေမည်။ ထိုကြောင့် ထိုအချိန်တွင် လန်ဒန်မြို့ အရှေ့ဘက်ဘယ်နေရာ၌မဆို အင်္ဂါ နေ့နံနက်ဟုခေါ်ဆိုနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရက်ရေတွက်ခြင်း ကိုပြောင်းလဲရပေမည်။ သို့ရာတွင် ထိုလမ်းကြောင်း၏ အနောက်ဘက် တွင် ဘယ်နေရာ၌မဆို ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ဖြစ်နေပေမည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် နေ့ အပြောင်းအလဲဖြစ်ပျက်ပေမည်။ သို့ရာတွင် ထိုကိစ္စ လွယ်ကူရန် လူတို့ သည် လူသူမနေထိုင်သော ရပ်ကွက်ဒေသကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့် လမ်းကြောင်းကိုရွေးချယ်ကြပါသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းကို နေ့ပြောင်းနေ့ လဲဖြစ်သောနေရာဟူ၍ သတ်မှတ်ကြလေသည်။ ဤနေရာမှပင် နေ့သစ် အစပြုစေရန် ဘုရားသခင်က အကြံအစည်ထားရှိတော်မူသည်ဆိုသည် ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်နိုင်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ထိုလမ်း ကြောင်းတစ်ဖက်တစ်ချက်ကိုဖြတ်ကျော်သောအချိန်သည် ပဓါနမဟုတ်။ ထိုလမ်းကြောင်းတစ်ဖက်တွင် ရက်တစ်ရက်ရှိ၍ အခြားတစ်ဖက်တွင် အခြားရက်တစ်ရက်ရှိသည်ကိုကား အသိအမှတ်ပြုရမည်။ ရွေးချယ်လိုက် သောလမ်းကြောင်းသည် အင်္ဂလန်ပြည်၊ ဂရင်းနစ်(ချ)မြို့မှ ရေတွက် သော ၁၈ဝ မြောက်မရီဒယန်လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်ပေသည်။
“ဤစီမံချက်အရ နေ့ရက်တစ်ရက်ကို ကမ္ဘာလည်ပတ်ခြင်းတစ် ပတ်အားဖြင့် တိုင်းထွာမှတ်သားရပေမည်။ ထိုနေ့ရက်ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက် ၎င်းကိုပြက္ခဒိန်မှ ပယ်ဖျက်၍ ရက်အသစ်ကို ရေတွက်ရပြန်ပါ သည်။ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဘယ်အရပ် ဒေသ၌ရောက်ရှိနေသည်မဆို၊ နှစ်ဆယ့်လေးနာရီတင်းတင်းပြည့်သော ရက်သည် တစ်ခုနောက်တစ်ခု အစဉ်တစိုက် ပေါ်ပေါက်ရောက်ရှိလာပေ သည်။ ကမ္ဘာကိုအရှေ့ဘက်မှဖြစ်စေ၊ အနောက်ဘက်မှဖြစ်စေလှည့်ပတ် သောအခါ နေ့ရက်အရှည်အတိုကွာခြားမှုရှိသည်ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် မရီဒယန်လမ်းကြောင်းရောက်သောအခါ ဤကွာ ခြားမှုကို ပြုပြင်လိုက်ရလေသည်။ ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဝိုင်းပတ်၍သွားရာ တွင် ပြက္ခဒိန်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲစရာမလိုဘဲနှင့် ပြီးမြောက်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။”
“မာလိန်မှူးခင်ဗျား၊ ဒီမရီဒယန်လမ်းကြောင်းကို ဘယ်သူက တီထွင်ပါသလဲ။ အဲဒီတီထွင်မှုကိုလည်း အားလုံးက ကြည်ကြည်ဖြူဖြူနဲ့ လက်ခံပါသလား။” ထိုသို့ပြောဆိုသူမှာ အမေရိကန်ပြည်အနောက်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသမှလာသော ကြမ်းတမ်းသည့်အသွင်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းသလောက်လည်း ဟာသဉာဏ်ရွှင်သောသူဖြစ်၏။
“မာလိန်မှူးခင်ဗျား၊ အဲဒီမိတ်ဆွေမေးလိုက်တာ အမေးကောင်း ပဲ။ ဒါကြောင့် မရီဒယန်လမ်းကြောင်းရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ပြောပြပါလား ခင်ဗျား” ဟု မစ္စတာဆီဗာရင့်(စ)က ထောက်ခံပြောဆိုလေသည်။
မရီဒယန်လမ်းကြောင်း၏အတ္ထုပ္ပတ္တိ
“မရီဒယန်လမ်းကြောင်းဟာကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင်လူများတိုးပွား မှုမှ ဓမ္မတာအလျောက်ပေါ်ပေါက်လာသော အကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပါ တယ်။ ကျမ်းစာရဲ့အဆိုအရ၊ ကမ္ဘာကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက် လူမျိုး အစဖြစ်တဲ့လူများဟာ ကမ္ဘာလုံးအရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာရှိတဲ့ ဥဖရတ်တောင် ကြားဒေသများမှာနေထိုင်ကြပါတယ်။ ထိုဒေသမှနေပြီး အဲဒီလူမျိုးတွေ ဟာ အရှေ့ဘက်စူးစူးသွားတဲ့လူကသွား၊ အနောက်ဘက်စူးစူးသွားတဲ့ လူက သွားလိုက်ကြတာ အနောက်ဘက်ဆိုရင် ဥရောပနှင့်အာဖရိက တိုက်တွေဆီကို ရောက်ကုန်ကြတယ်။ နောက်ရာစုနှစ်ပေါင်းအတော် ကြာသွားတဲ့အခါမှာ အဲဒီလူတွေဟာ ကမ္ဘာလုံးအနောက်ဘက်ခြမ်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အနောက်ဘက် အဝေးဆုံးအပိုင်းကို တိုးဝင်သွားကြပါ သေးတယ်။ သူတို့ဟာ အရှေ့ကိုဖြစ်စေ၊ အနောက်ကိုဖြစ်စေ သွားလေ ရာရာအရပ်တွင် ဥဖရတ်တောင်ကြားဒေသတွင်ရှိစဉ်က သိရှိအသုံးပြုခဲ့ တဲ့နဂိုရက်စွဲကို မစွန့်ပစ်မပြောင်းလဲကြဘဲ သုံးစွဲမြဲသုံးစွဲကြတယ်။ တစ်ခု တည်းသောထူးခြားချက်က အရှေ့ဘက်သွားသောသူတို့ဟာ နေ့ကိုစော စောမြင်ရကြပါတယ်။ အနောက်ဘက်သွားသောသူများက နေ့ကို နောက် ကျမှမြင်ရကြပါတယ်။
“ဒီအချက်ဟာ မှန်ကန်ကြောင်းကို ဘယ်မှာတွေ့ရှိနိုင်သလဲ ဆိုရင် လူတစ်ယောက်ဟာ ဂျပန်ပြည်ကနေပြီး အနောက်ဘက် စံဖရန် စစ္စကိုမြို့ သို့ခရီးထွက်လို့ရှိရင် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဖြတ်သွားတဲ့ နေရာရှိသမျှတို့ရဲ့အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်တဲ့အခါမှာ လွဲချော်ခြင်း မရှိ တာကိုတွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ တခြားတစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင် ခရီးသွား နေစဉ် နေ့ရက်၏ ဓမ္မတာခရီးလမ်းစဉ်အတိုင်း ပြုလုပ်တဲ့အတွက် အပြောင်းအလဲများပြုလုပ်ရန်မလိုပေ။ သို့ရာတွင် အကယ်၍ ထိုခရီး သွားဟာ တိုကျိုမြို့မှအရှေ့ဘက်အတိုင်း စံဖရန်စစ္စကိုမြို့ကို ခရီးထွက် ရင် သူဟာဓမ္မတာအလျောက်ရှိထားတဲ့ နေ့အစ၊နေ့အဆုံးဖြစ်သောနေရာ များကို ဖြတ်ကျော်ရသည်တွင် သူရင်ဆိုင်ရသော အခြေအနေနဲ့ကိုက်ညီအောင် သင့်လျော်တဲ့စေ့စပ်မှုကိုပြုရပါမယ်။
“ခင်ဗျားတို့ကိုကျွန်တော် ခုနကဖတ်ပြသွားတဲ့ အချက်များအရ၊ ကျွန်တော့်စိတ်အထင်အားဖြင့် ကမ္ဘာမြေကြီးကို လူနှင့်ပြည့်စေတဲ့ အမြင့် ဆုံးသော ဘုရားသခင်ဟာ နေ့ရဲ့အစအဆုံးနဲ့ ကမ္ဘာလည်ပတ်ခြင်းကို လူတို့က စတင်မှတ်သားရေတွက်ရမည့်နေရာဟာ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာမှာ တည်ရှိစေရန် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် စီမံထားတော်မူပါတယ်။ “ပထမနေ့ကို ဥပုသ်စောင့်ရာမှာ ဒီမရီဒယန်လမ်းကြောင်းကိစ္စ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကိုအနှောင့်အယှက်များ နည်းနည်းမှ မပေးဘူးလား မာလိန်မှူး ခင်ဗျား” ဟု သူ့အနီး၌ထိုင်နေသော မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က မေးမြန်းလေသည်။
“နည်းနည်းမှ အနှောင့်အယှက်မပေးပါဘူးခင်ဗျား၊ အဲဒီလိုစိတ် အနှောင့်အယှက်မပေးတဲ့အပြင် ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်ရန် ကြိုးပမ်းတဲ့လူကို ကူညီထောက်မသလို ပထမနေ့မှာ ဥပုသ်စောင့်တာကိုအထောက်အမပြုပါတယ်”ဟု မာလိန်မှူးက ဖြေကြားလေသည်။
မစ္စတာအင်ဒါဆင်အားမိန့်ခွန်းစကားပြောရန်
ဖိတ်ကြားခြင်း
“မာလိန်မှူးခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်ဟာခရစ်ယာန် မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်နေ့မှလည်း ဥပုသ်မစောင့်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လို့ မနေ့ကဓမ္မဆရာတွေ အငြင်းအခုံဖြစ်နေတဲ့ ဥပုသ်နေ့ပြဿနာကို ကျွန်တော်ဟာ ငယ်ငယ် ကတည်းက စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ အခုမှာကျွန်တော်ဟာ မရီဒယန်လမ်း ကြောင်းကိစ္စကို နည်းနည်းနားရှင်းသွားပါပြီ။ ဒါပေမယ့် လူတွေဟာ ပထမနေ့မှာဥပုသ်စောင့်ရင် ဘုရားသခင်ရဲ့ပညတ်တော်များကို စောင့် တယ်လို့ဆိုနိုင်သလားဆိုတာ သိချင်ပါတယ်။ ပထမနေ့ဟာ သီတင်းပတ် မှာ သတ္တမနေ့ဖြစ်သလား။ ဖြစ်တယ်လို့ခင်ဗျားကပြောရင် ကျွန်တော် ကတော့ယုံရမှာပဲ။ ဖြစ်တယ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါရစေ။”
မေးခွန်းမေးသူ၏ ရိုးသားမှုသည် မာလိန်မှူးအား ပထမနေ့ကို ဥပုသ်စောင့်ခြင်းသည် စတုတ္ထပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းရာမရောက် ကြောင်းချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖေါ်ဝန်ခံလိုသော စိတ်မျိုးပေါ်ပေါက်လာစေ ၏။ ထိုသို့ဝန်ခံတော့မည့်အပြုအတွင် သူသည်သူ့ကိုယ်ကိုသူ ချုပ်တည်း ထားလိုက်ပြန်၏။ ထိုသို့ဝန်ခံရန်အချိန်မတော်သေးဟု သူယူဆဟန်တူ ၏။ ထိုကြောင့် ပြုံးလျက်သူက “ဒီလိုကျမ်းစာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာ အား ဓမ္မဆရာတွေကို မေးမြန်းရင် ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ သူတို့တတွေက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာကူညီကြမှာပါပဲ” ဟု ဖြေကြားလိုက်လေသည်။
မစ္စတာဆီဗာရင့်(စ)နားတွင် ရပ်နေသော ဟဲရာလ်(ဒ)ဝီလ်ဆင် သည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအား တီးတိုးစကားတစ်ခွန်းမျှ ပြောကြားလိုက်လေ သည်။
မစ္စတာဆီဗာရင့်(စ)ဆိုသူသည် အဘယ်ကိစ္စ၌မဆို သဘောထား ကြီးသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်ပေသည်။ ဟဲရာလ်(ဒ)၏ အကြံပေးချက်အရ သူ သည်ထ၍ မိန့်ခွန်းစကားပြောကြားသည်မှာ “ကြွရောက်လာကြသော လူကြီးမင်းများခင်ဗျား၊ အခုကျွန်တော်တို့သင်္ဘောပေါ်မှာ ခရီးသည် အဖြစ်နဲ့ခရစ်ယာန်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ပါးပါလာပါတယ်။ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ပြည့် စုံပြီး ဘုရားတရားကြည်ညိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးလည်းဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် စိတ်အထင်အားဖြင့် ဥပုသ်နေ့ ပြဿနာနဲ့ပတ်သက်ရင် ပါရဂူလို့ ခေါ် လောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ။ သူဟောပြောတာကိုလည်း ကျွန်တော်ကြားဖူးပါ တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ပြောတာဟာ အပိုမပါပါဘူး။ ခုနက မေး လိုက်တဲ့မေးခွန်းကို သူ့အားဖြေခိုင်းရင် အကောင်းဆုံးပဲလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ သဘောတူတဲ့လူအားလုံးလက်မြှောက်ပြပါခင်ဗျား။” မစ္စတာစပေါလ်ဒင်းမှတစ်ပါး အားလုံးလောက်ပင် လက်မြှောက်ပြကြလေသည်။
နောက်တစ်နေ့ထိုအချိန်၌ မစ္စတာအင်ဒါဆင်နှင့်အခြားခရီးသည် များသည် တစ်ဖန်တွေ့ ဆုံဆွေးနွေးကြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။
ထိုစည်းဝေးတွင် သင်္ဘောပေါ်၌ ပါလာသော အခြားဓမ္မဆရာ တစ်ဦးလည်း ထိုစည်းဝေးသို့ တက်ရောက်ပြီးလျှင် ထိုအကြောင်းအရာ နှင့်သက်ဆိုင်သော အချက်အလက်များကို စုံစုံစေ့စေ့ဆွေးနွေးမိအောင် မေးခွန်းများထုတ်ဖို့ မစ္စတာဆီဗာရင့်(စ)က အကြံပေးလိုက်သောအခါ လူတိုင်းက နောက်တစ်နေ့ ကျင်းပမည့်စည်းဝေးကို စိတ်ဝင်စားလျက် ရှိကြလေသည်။