နိုးထရန် အချိန်တန်ပြီ — ဒေါက်ဂ် ဘက်ချလာ

 

အပိုင်း (၁) — နိုးထရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီ

ဒေါ့ဂ် ဘက်ချီလာ၏ တရားဒေသနာ

ညီအစ်ကို ဂျွန်ရေ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာကြတဲ့ ဂရန်းနိုက်ဘေး အသင်းတော်ရဲ့ သင်းအုပ်ဆရာမိသားစုတွေ၊ စတူဒီယိုမှာ ရှိနေကြတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုလည်း ကြိုဆိုပါတယ်။ အွန်လိုင်းကနေ ပါဝင်နားထောင်နေကြသူအားလုံးကိုလည်း ကြိုဆိုပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်တာနက်အစီအစဉ်ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ ဆန်တီယာဂို ပြောတာကတော့ အခု နိုင်ငံအနှံ့အပြားက လူတွေ ပါဝင်နားထောင်နေကြတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒီထက်ပိုပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာအနှံ့အပြားက လူတွေပါ ပါဝင်နေကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒီမှာ ခဏလောက် ဘေးကို ရွှေ့ပေးကြပါဦး။ မိုက်ခရိုဖုန်းတိုင်က ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ပိတ်မနေအောင်ပါ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ဒီနေ့ မနက် ဥပုသ်ကျောင်းအစီအစဉ်အတွင်းမှာလည်း ကမ္ဘာအနှံ့အပြားက ပါဝင်နေသူတွေရဲ့ နာမည်တွေကို ဖတ်ပြခဲ့ကြတာ ကျွန်တော်တို့ ကြားခဲ့ရပါတယ်။ အခုလည်း အဲဒီလိုပဲ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား၊ ဆန်တီယာဂို။

ဒီနေ့ ဝတ်ပြုအစီအစဉ်ကို မသိသေးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ရှိတယ်ဆိုရင် သူတို့ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ပေးကြဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် မျှဝေမယ့်အကြောင်းအရာတွေဟာ အလွန်အရေးကြီးတယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို အခုပဲ အွန်လိုင်းတက်ပြီး ပါဝင်နားထောင်ဖို့ ပြောပေးနိုင်ပါတယ်။

Amazing Facts ရဲ့ Facebook စာမျက်နှာ၊ Doug Batchelor ရဲ့ Facebook စာမျက်နှာ၊ Doug Batchelor ရဲ့ YouTube စာမျက်နှာနဲ့ Granite Bay SDA ရဲ့ Facebook စာမျက်နှာတွေကနေ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီစာမျက်နှာကနေတစ်ဆင့် Vimeo မှာလည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတာ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်ရဲ့လူတွေ အတူတကွ စုဝေးကြဖို့ ကျွန်တော်တို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ အခုအချိန်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း အတူတကွ စုဝေးနိုင်တဲ့ အဆောက်အအုံတွေ မရှိကြပေမဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အတူတကွ လေ့လာဖို့ဆိုတာ အရေးကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ကျမ်းစာဖတ်ရှုချက်ကို နားထောင်ပြီးတဲ့အခါ ဒီနေ့ တရားဒေသနာရဲ့ ခေါင်းစဉ်က “နိုးထရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီ” ဆိုတာကို သင်တို့ သိပြီးလောက်ပါပြီ။

ရောမဩဝါဒစာထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ခဲ့ကြတဲ့အတိုင်း၊ “ယခုအခါ ငါတို့သည် ယုံကြည်သောအခါထက် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လုနီးပြီ” လို့ ဆိုထားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းဟာ နီးကပ်လာပြီဆိုတာ သိရတာ ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းကောင်းပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ တမန်တော်ကြီးက အဲဒီနောက်မှာ ဆက်ပြီး ဘာပြောသလဲဆိုတော့၊ ဒါကြောင့် သင်တို့ နိုးထဖို့ လိုပြီလို့ ပြောထားပါတယ်။

ဒီနေ့ သင်ခန်းစာတစ်လျှောက်လုံးမှာ နိုးနိုးကြားကြားရှိနေဖို့ ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ပြောပြသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းကို မစခင်မှာ တစ်ခုတော့ လူတိုင်း နားလည်ထားစေချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ အိပ်ရေးပျက်နေတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုထဲမှာ နေထိုင်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

အိပ်စက်အနားယူခြင်းဟာ ကောင်းပါတယ်။ အိပ်စက်ခြင်းဟာ ဘုရားသခင် စီမံထားတဲ့ အစီအစဉ်ထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ။ ဆာလံကျမ်း ၄:၈ မှာ ဒီလို ဖတ်ရပါတယ်။

“ငါသည် ငြိမ်ဝပ်စွာ အိပ်၍ ပျော်ပါမည်။ အကြောင်းမူကား၊ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် အကျွန်ုပ်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ နေစေတော်မူ၏။”

ဆာလံကျမ်း ၁၂၇:၂ မှာလည်း ဒီလို ပြောထားပါတယ်။

“နံနက်စောစောထ၍ ညဉ့်နက်သည်တိုင်အောင် နေ၍ ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်လျက် ဝမ်းနည်းခြင်းမုန့်ကို စားရသောအမှုသည် အချည်းနှီးဖြစ်၏။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် ချစ်တော်မူသောသူအား အိပ်ပျော်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။”

ဒါကြောင့် သခင်ဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားပြီး အနားယူအိပ်စက်ခြင်းဟာ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့အရာပါ။ ဒါဟာ ဘုရားသခင်ပေးတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ။ အဲဒီအချက်ကို နားလည်မှုလွဲမသွားစေချင်ပါဘူး။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက်ကစပြီး လူတွေဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အိပ်ရေးပျက်လာကြပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အတုအယောင်အလင်းရောင်တွေ၊ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်တွေ အများကြီး ပေါ်လာလို့ပါ။ အဲဒီအရာတွေကြောင့် လူတွေဟာ ကျန်းမာရေးပြဿနာ အမျိုးမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်လာကြရပါတယ်။

ကျွန်တော်ကတော့ ဟောပြောချက်တစ်ခုကို စတင်တဲ့အခါတိုင်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အချက်အလက်လေးတစ်ခုနဲ့ စတင်လေ့ရှိပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ Amazing Facts ဖြစ်နေတာကိုး။

လူတစ်ယောက်ဟာ အိပ်စက်ခြင်းကို လုံးဝမပြုဘဲ၊ အိပ်မပျော်စေဖို့ အတုအယောင်လှုံ့ဆော်ပစ္စည်းတွေကိုလည်း မသုံးဘဲ အကြာဆုံး နိုးနေခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒီမှတ်တမ်းကို ၁၉၆၄ ခုနှစ်မှာ ရန်ဒီ ဂါ့ဒ်နာဆိုတဲ့ ဆန်ဒီယေဂိုမြို့က အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ် အထက်တန်းကျောင်းသားက ရရှိခဲ့တာပါ။

သူဟာ ကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ ၂၆၄ နာရီ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ၁၁ ရက်တိတိ အိပ်မပျော်ဘဲ နေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစမ်းသပ်မှုကို စောင့်ကြည့်သူတွေလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ သူဟာ မရှိတဲ့အရာတွေကို မြင်ယောင်တာ၊ ပျို့အန်ချင်တာ၊ အကြောက်လွန်ပြီး သံသယစိတ်တွေ ဝင်လာတာ၊ အမြင်ဝါးတာ၊ စကားပြောတဲ့အခါ အသံမပီသတော့တာ၊ မှတ်ဉာဏ်နဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှု အားနည်းလာတာတွေကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။

ကျွန်တော်တောင် ၁၆ နာရီလောက် အိပ်မပျော်ရင် အဲဒီလို ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ (ရယ်စရာအနေနဲ့ ပြောတာပါ။)

ဘုရားသခင်ဟာ ကျွန်တော်တို့ကို သင့်တော်တဲ့ အနားယူမှု လိုအပ်အောင် ဖန်ဆင်းထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သမ္မာကျမ်းစာမှာ “နိုးထကြလော့” လို့ ပြောတဲ့အခါ ကိုယ်ခန္ဓာအနားယူမှုကို လျစ်လျူရှုဖို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝိညာဉ်ရေးရာအရ အိပ်ပျော်နေခြင်းကို ရပ်တန့်ဖို့ ပြောတာ ဖြစ်ပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့ရေ၊ အခုအချိန်မှာ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းဟာ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်ပေမဲ့ အသင်းတော်က ဝိညာဉ်ရေးရာအရ အိပ်ပျော်နေကောင်း အိပ်ပျော်နေနိုင်တာပါပဲ။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသလဲ၊ ဒီလို စိန်ခေါ်မှုတွေ၊ ပြဿနာတွေ၊ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဘာကြောင့် ဖြစ်နေရသလဲဆိုပြီး လူတွေ မေးခွန်းထုတ်နေကြပါတယ်။

“ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ” စာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၂၇၇ မှာပါတဲ့ စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ကို ဒီနေ့ အစမှာ ဖတ်ပြချင်ပါတယ်။

“လူ့အင်အားဖြင့် ကုစား၍ မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းများ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အချိန်သည် နီးကပ်လာပြီ။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ရုပ်သိမ်းတော်မူလျက်ရှိသည်။ ပင်လယ်ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ကုန်းမြေဘေးအန္တရာယ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ငလျင်လှုပ်ခြင်းများ၊ လေဆင်နှာမောင်းတိုက်ခတ်ခြင်းများ၊ မီးလောင်ပျက်စီးခြင်းများ၊ ရေကြီးရေလျှံခြင်းများကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏ ကြားနေရသည်။ လူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသော သဘာဝတရား၏ စည်းကမ်းမဲ့ အင်အားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အဖြစ်အပျက်များဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုအရာအားလုံးထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ထိုအရာများသည် လူတို့အား မိမိတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ကို သိမြင်လာစေရန်၊ နိုးထလာစေရန် ဘုရားသခင် အသုံးပြုတော်မူသော နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။”

မိတ်ဆွေတို့ ဘယ်လိုပဲ ထင်မြင်နေကြပါစေ၊ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေကို အသုံးပြုပြီး လူတွေ နိုးထလာဖို့၊ မိမိတို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အန္တရာယ်ကို သိမြင်လာဖို့ ဘုရားသခင် အလိုရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။

“နိုးထကြပါ” လို့ ပြောတဲ့အခါ နိုးထဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ အုပ်စုနှစ်စု ရှိပါတယ်။

ပထမအုပ်စုက မိမိတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ လိုအပ်ချက်ကို သိမြင်ဖို့ နိုးထဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေပါ။

ဒုတိယအုပ်စုကတော့ အဲဒီလူတွေကို ခရစ်တော်ထံ လမ်းပြပေးဖို့ နိုးထဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ အသင်းတော်ပါပဲ။

ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ လေ့လာမယ့်အကြောင်းအရာအတွက် အခြေခံကျမ်းချက်အဖြစ် ယောနဝတ္ထုကို ဖွင့်ကြည့်စေချင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ယောနဝတ္ထု အခန်းကြီး ၁၊ အငယ် ၅ ကို ကြည့်ကြပါစို့။

ယောနရဲ့အကြောင်းကို သင်တို့ သိကြပါတယ်။ သူဟာ ထာဝရဘုရားရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မနာခံဘဲ ထွက်ပြေးနေခဲ့သူပါ။ နောက်ဆုံးမှာ သင်္ဘောတစ်စင်းပေါ် တက်ပြီး ထာဝရဘုရားထံမှ ဝေးရာ၊ တာရှုမြို့ဘက်ကို ထွက်ခွာသွားခဲ့ပါတယ်။ ထာဝရဘုရားရဲ့ မျက်မှောက်တော်ကနေ ရှောင်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။

အဲဒီနောက်မှာ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သင်္ဘောနစ်မြုပ်တော့မယ့် အခြေအနေအထိ ရောက်သွားပါတယ်။ သင်္ဘောသားတွေကလည်း သင်္ဘောပေါ်မှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချနေကြပါတယ်။

ယောနဝတ္ထု ၁:၅ မှာ ဒီလို ဖတ်ရပါတယ်။

“သင်္ဘောသားတို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ အသီးအသီး မိမိတို့ဘုရားကို အော်ဟစ်ကြ၏။ သင်္ဘောကို ပေါ့စေခြင်းငှာ သင်္ဘောပေါ်မှာပါသော ကုန်များကို ပင်လယ်ထဲသို့ ချပစ်ကြ၏။ ယောနမူကား သင်္ဘောအောက်ဆုံးအရပ်သို့ ဆင်းသွား၍ အိပ်ပျော်လျက် နေ၏။”

ဒီအဖြစ်အပျက်ဟာ ဒီနေ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေကို ပုံဆောင်ပြနေတယ်လို့ ကျွန်တော် မြင်ပါတယ်။

ကမ္ဘာကြီးမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေ ကြောက်လန့်နေကြတယ်။ အလွန်ကြီးမားတဲ့ စီးပွားရေးဆုံးရှုံးမှုတွေကိုလည်း ခံစားနေကြရတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကိုလည်း သင်္ဘောပေါ်ကနေ ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချနေကြရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပရောဖက်ဖြစ်တဲ့ ယောနကတော့ အိပ်ပျော်နေပါတယ်။

ဒါကြောင့် ယောနနဲ့ပတ်သက်ပြီး အချက်ငါးချက်ကို စဉ်းစားကြည့်စေချင်ပါတယ်။

၁။ ဘယ်သူ အိပ်ပျော်နေသလဲ။
၂။ ဘယ်နေရာမှာ အိပ်ပျော်နေသလဲ။
၃။ ဘာကြောင့် အိပ်ပျော်နေသလဲ။
၄။ ဘယ်အချိန်မှာ အိပ်ပျော်နေသလဲ။
၅။ ဘယ်လို အိပ်ပျော်နေသလဲ။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ “ဘယ်သူ အိပ်ပျော်နေသလဲ” ဆိုတာကို ကြည့်ကြရအောင်။

မုန်တိုင်းကြီး တိုက်ခတ်နေတဲ့အချိန်မှာ အိပ်ပျော်နေသူဟာ ဘုရားသခင်နဲ့ ဆက်သွယ်မှုရှိတဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။ ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကို သိတဲ့သူပါ။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပရောဖက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ဟာ သူ့နှုတ်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အိပ်ပျော်နေတယ်။

အခြားလူတွေအားလုံး ဆုတောင်းနေကြတယ်။ ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေနေကြတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပရောဖက်ကတော့ အိပ်ပျော်နေပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့ရေ၊ အသင်းတော် နိုးထဖို့ လိုအပ်နေပြီလို့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ယုံကြည်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားဝမ်းမြောက်မိပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူတွေ နိုးထလာစေဖို့ ဘုရားသခင် တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ပေးပါလို့ ကျွန်တော် ဆုတောင်းနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဘယ်လိုနည်းလမ်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် လူတွေ နိုးထလာဖို့ ကျွန်တော် ဆုတောင်းခဲ့တာပါ။

အမေရိကန်နိုင်ငံက လူတွေအတွက်ပဲ မဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက လူတွေအတွက်ပါ။ တစ်ခါတလေ လူတွေဟာ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို အလွန်အမင်း စွဲလမ်းလာကြတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ဘာမှမလိုတော့ဘူးလို့ ထင်လာကြတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော်တို့ကို နိုးထစေဖို့ တစ်ခါတလေ လှုပ်နှိုးပေးရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အသင်းတော်လည်း နိုးထဖို့ လိုပါတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့တာဝန်၊ ကိုယ့်ရဲ့သာသနာလုပ်ငန်းက ဘာလဲဆိုတာ ပြန်လည်သိမြင်ဖို့ လိုပါတယ်။ သန့်ရှင်းသူတို့ထံ တစ်ကြိမ်တည်း အပ်နှံခဲ့ပြီးသော ယုံကြည်ခြင်းကို ပြန်လည်ကိုင်စွဲဖို့ လိုပါတယ်။ အစောပိုင်းအသင်းတော်မှာ ရှိခဲ့တဲ့ ဧဝံဂေလိစိတ်အားထက်သန်မှုနဲ့ ခရစ်တော်ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစွန့်စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ လိုပါတယ်။ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ လူတွေအတွက် စိတ်ပူပန်ပြီး ဂရုစိုက်တတ်ဖို့ လိုပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့မှာ သမ္မာတရား ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိပ်ပျော်နေကြတယ်။

ဒီအခြေအနေဟာ သူဌေးနဲ့ လာဇရုအကြောင်း ပုံဥပမာနဲ့လည်း ဆင်တူပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တံခါးဝမှာ အစာငတ်မွတ်နေတဲ့ တစ်ပါးအမျိုးသား သူတောင်းစားတွေ ရှိနေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ စားပွဲပေါ်က ကြွေကျလာတဲ့ အစအနလေးတွေကိုတောင် သူတို့က လိုချင်နေကြပါတယ်။

ခရစ်ယာန်တွေဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့၊ အထူးသဖြင့် သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်ဝင် ခရစ်ယာန်တွေဟာ သမ္မာကျမ်းစာကို နားလည်ထားကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ပွဲတော်လို စားသုံးနေတဲ့ သမ္မာတရားကို အခြားလူတွေက အလွန်ငတ်မွတ်နေကြတာပါ။ သူတို့ဟာ အဲဒီအရာရဲ့ အစအနလေးတွေကိုပဲ လိုချင်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တံခါးဝမှာပဲ ရှိနေကြပါတယ်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းထဲက ဣသရေလလူမျိုးတွေနဲ့လည်း ဒီအခြေအနေက ဆင်တူပါတယ်။ သူတို့က “ငါတို့ဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ လူမျိုးတော်ပဲ” လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ တစ်ပါးအမျိုးသားတွေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘူး။

ယောနရဲ့အဖြစ်အပျက်မှာလည်း အဲဒီလိုပါပဲ။ သူဟာ နိနေဝေမြို့သားတွေထံ သွားပြီး သတင်းကောင်းကို မပြောချင်ခဲ့ဘူး။ “အို ထာဝရဘုရား၊ ကျွန်တော် မသွားဘူးဆိုရင် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါ” ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ဟာ ကိုယ့်အုပ်စုထဲမှာပဲ စုဝေးနေပြီး ကိုယ့်အချင်းချင်း သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာတာ၊ ငြင်းခုံဆွေးနွေးတာတွေ လုပ်နေရင် အဆင်ပြေတယ်လို့ ထင်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို သဘောထားမျိုးဟာ အသင်းတော်တွေမှာလည်း ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာအစာ ငတ်မွတ်နေတဲ့ လူတွေ ရှိနေကြတာကို မေ့သွားနိုင်ပါတယ်။

မုန်တိုင်းတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။ ကမ္ဘာကြီးအပေါ် ကျရောက်လာမယ့် ကြီးစွာသော ဒုက္ခကာလတစ်ခု ရှိတယ်လို့ သမ္မာကျမ်းစာက ပြောထားပါတယ်။ လူတွေက ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေနေကြတဲ့အတွက် အသင်းတော် နိုးထဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ယောနဟာ အိပ်ပျော်နေရုံတင် မဟုတ်ပါဘူး။ အလွန်နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့တာပါ။

အခု ဒီနေရာမှာ “fast asleep” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ တစ်ခါတလေ ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောရှိတဲ့ စကားလုံးနှစ်လုံးကို တွဲသုံးတာမျိုး ရှိပါတယ်။ ဥပမာ “စစ်တပ်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်”၊ “ပုစွန်အကြီးစား” စသဖြင့်ပေါ့။ အဲဒီလို စကားလုံးတွဲတွေဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေသလို ဖြစ်တတ်ပါတယ်။

“အလွန်နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတယ်” ဆိုတာလည်း စဉ်းစားစရာပါပဲ။ တကယ်တော့ ကားမောင်းရင်း အိပ်ပျော်သွားမှသာ အဲဒီလို အိပ်ပျော်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း အကြာကြီး မောင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေရာမှာ ဆိုလိုတာက အိပ်ပျော်ခြင်းထဲမှာ နစ်မြုပ်နေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ဘာတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကိုတောင် မသိတော့တဲ့ အခြေအနေပါ။

ယောနဟာ မုန်တိုင်းတိုက်ခတ်နေတာကိုတောင် သတိမထားမိလောက်အောင် အိပ်ပျော်နေခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသင်းတော်ဟာ အိပ်ပျော်နေရုံသာမက အလွန်နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။

အပိုင်း (၂) — ဘယ်နေရာမှာ အိပ်ပျော်နေသလဲ၊ ဘာကြောင့် အိပ်ပျော်နေသလဲ

အခု ယောနဟာ သင်္ဘောရဲ့ အောက်ဆုံးအပိုင်းကို ဆင်းသွားပြီး အိပ်ပျော်နေပါတယ်။ သူ အိပ်ပျော်နေတဲ့နေရာကို ကြည့်ကြရအောင်။

သူဟာ သင်္ဘောရဲ့ အောက်ဆုံးမှာ ရှိနေပါတယ်။ အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ သင်္ဘောအောက်ခြေမှာ ရေတွေ၊ ဆီတွေ စုဝေးနေတတ်တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း အရင်တုန်းက သင်္ဘောတချို့ပေါ်မှာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ တစ်ချိန်တုန်းက မြေထဲပင်လယ်တစ်ဝိုက်ကို လှည့်လည်သွားလာတဲ့ ရွက်သင်္ဘောတစ်စင်းပေါ်မှာလည်း နေခဲ့ဖူးပါတယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက သင်္ဘောသားတွေရဲ့ တာဝန်တစ်ခုက သင်္ဘောအောက်ဆုံးအပိုင်းကို ဆင်းပြီး စက်ခန်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ပါပဲ။ အခုခေတ်လို သင်္ဘောမောင်းခန်းထဲမှာ အင်ဂျင်အပူချိန်၊ အင်ဂျင်ဖိအား စတာတွေကို တစ်နေရာတည်းကနေ ကြည့်နိုင်တဲ့ ခေတ်မီတိုင်းတာရေးကိရိယာတွေ မရှိသေးပါဘူး။

ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်ကို သင်္ဘောအောက်ဆုံးအပိုင်းမှာ တာဝန်ချထားရပါတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ အင်ဂျင်ရှိတယ်။ သင်္ဘောနောက်ဘက်ကနေ ပန်ကာဆီကို သွားတဲ့ မောင်းတံလည်း ရှိပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီနေရာမှာ ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ် ထိုင်ပြီး စောင့်ကြည့်ရပါတယ်။ အဲဒီနေရာက မှောင်နေပါတယ်။ သင်္ဘောအောက်ခြေမှာ ဆီတွေ၊ ဖိတ်ကျထားတဲ့ လောင်စာဆီတွေ၊ အညစ်အကြေးတွေ စုပုံနေတတ်ပါတယ်။

အကောင်းဆုံး သင်္ဘောတွေမှာတောင် ရေက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဝင်လာတတ်ပါတယ်။ သင်္ဘောကလည်း လှိုင်းတွေကြောင့် ဘယ်ညာယိမ်းနေပါတယ်။ အဲဒီလို အမှောင်ထဲမှာ ထိုင်နေရတာပါ။ အနံ့ကလည်း မကောင်းပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့ အပူချိန်တိုင်းကိရိယာနဲ့ ဆီဖိအားတိုင်းကိရိယာတွေကို စောင့်ကြည့်ရင်း ထိုင်နေတဲ့ ကုလားထိုင်ဘေးမှာ သတ္တုစည်တစ်လုံးလည်း ထားရှိထားပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒီတာဝန်ကို ယူရတဲ့သူတိုင်းလိုလို ပင်လယ်လှိုင်းမူးပြီး အန်ချင်လာတတ်လို့ပါပဲ။

ဒီတော့ ယောနဟာ သင်္ဘောပေါ်မှာ အနှစ်သက်စရာအကောင်းဆုံး မဟုတ်တဲ့ နေရာ၊ အောက်ဆုံးအပိုင်းမှာ ရှိနေခဲ့တာပါ။

ဘုရားသခင်ရဲ့လူတွေဟာလည်း ကိုယ်ရှိသင့်တဲ့နေရာမှာ မရှိကြဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ သင်္ဘောအောက်ခြေမှာ၊ အမှောင်ထဲမှာ ရောက်နေကြတယ်။ အခုအချိန်မှာ သူတို့ နိုးထဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အပေါ်ကို တက်လာဖို့ လိုပါတယ်။ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းနိုင်ဖို့ ပိုမြင့်တဲ့နေရာကို တက်ဖို့ လိုပါတယ်။

ဘုရားသခင်က အလင်းကို ယူပြီး သင်္ဘောအောက်ဆုံးမှာ သွားထားဖို့ မပြောခဲ့ပါဘူး။ လူတိုင်း မြင်နိုင်အောင် တောင်ပေါ်မှာ ထားဖို့ ပြောခဲ့တာပါ။

ဒါကြောင့် ဘုရားသခင်ဟာ ယောနကို နိုးထစေဖို့ လိုအပ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါဆိုရင် ယောန ဘယ်နေရာမှာ အိပ်ပျော်နေတယ်ဆိုတာ သိရပြီ။ နောက်တစ်ခုက သူ ဘာကြောင့် အိပ်ပျော်နေသလဲဆိုတာပါပဲ။

သမ္မာကျမ်းစာမှာ ယောနဟာ တာရှုမြို့ကို ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ သူဟာ ထာဝရဘုရားရဲ့ မျက်မှောက်တော်ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ တကယ်တော့ သူဟာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ လူတွေထံ သက်သေခံရမယ့် မိမိရဲ့တာဝန်ကနေ ထွက်ပြေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ ဘုရားသခင်ရဲ့လူမျိုးအဖြစ် ရှိနေကြရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခုက ဒီအချက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ယေရှုထံ လာကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာပဲ ရပ်မနေသင့်ပါဘူး။ ကြီးမြတ်တဲ့ မဟာတာဝန်ကို ပြည့်စုံစေဖို့၊ ယေရှုအတွက် ရှေ့ဆက်သွားဖို့ လိုပါတယ်။

ယောနကတော့ မသွားချင်ခဲ့ပါဘူး။ နိနေဝေမြို့သားတွေထံ သွားပြီး ကယ်တင်ခြင်းသတင်းကို မဝေမျှချင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူဟာ မိမိရဲ့တာဝန်ကနေ ထွက်ပြေးနေခဲ့တာပါ။

သမ္မာကျမ်းစာမှာ ဘုရားသခင်က လူတွေကို အိပ်ငိုက်စေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပေးတော်မူတယ်လို့လည်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဟေရှာယ ၂၉:၁၀ မှာ ဒီလို ဖတ်ရပါတယ်။

“ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အပေါ်မှာ ငိုက်မျဉ်းခြင်းသဘောကို သွန်းလောင်းတော်မူပြီ။ သင်တို့၏ မျက်စိတို့ကိုလည်း ပိတ်တော်မူပြီ။ ပရောဖက်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မြင်သောသူတို့ကိုလည်းကောင်း ဖုံးအုပ်တော်မူပြီ။”

ဒီနေရာမှာ ပရောဖက်တွေအကြောင်း ပြောထားပါတယ်။ သမ္မာတရားကို သိရှိထားတဲ့သူတွေ၊ အဲဒီသမ္မာတရားကို အခြားသူတွေထံ ဝေမျှပေးသင့်တဲ့သူတွေဟာတောင် ဝေမျှမပေးကြတော့ပါဘူး။

လက်ရှိအချိန်အတွက် လိုအပ်နေတဲ့ သမ္မာတရားကို မပြောကြတော့ဘူး။ သတို့သားကြွလာတဲ့အခါ တွေ့ဆုံနိုင်ဖို့ လူတွေကို ပြင်ဆင်ပေးခြင်းလည်း မလုပ်ကြတော့ဘူး။

ကျွန်တော်တို့ နိုးထဖို့ လိုပါတယ်။ အခုဟာ နိုးထရမယ့်အချိန် ရောက်နေပါပြီ။

ယောနဆီကနေ နောက်ထပ် သင်ယူနိုင်တဲ့အချက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ သူ ဘယ်အချိန်မှာ အိပ်ပျော်နေသလဲဆိုတာပါပဲ။

ယောနဝတ္ထု ၁:၄ မှာ ထာဝရဘုရားက ပင်လယ်ပေါ်ကို လေပြင်းကြီးတစ်ခု တိုက်စေတော်မူတယ်။ ပင်လယ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ မုန်တိုင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သင်္ဘောဟာ ပျက်စီးတော့မယ့် အခြေအနေကို ရောက်နေခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

ယောနဟာ လူတွေက သူ့စကားကို နားထောင်လာနိုင်တဲ့အချိန်မှာ အိပ်ပျော်နေခဲ့တာပါ။

သင်္ဘောသားတွေ ကြောက်လန့်နေကြတယ်။ သူတို့ ဆုတောင်းနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပရောဖက်ကတော့ အိပ်ပျော်နေပါတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေဟာ အခုအချိန်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော် မိတ်ဆွေတချို့နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။ ကျန်းမာရေးကလပ်တွေ မပိတ်ခင်တုန်းက ကျွန်တော်နဲ့ သင်းအုပ်ဆရာ ရော့စ်တို့ဟာ တစ်ခါတလေ လူတချို့နဲ့အတူ ရက်ကက်ဘော ကစားလေ့ရှိကြပါတယ်။

အဲဒီလူတွေဟာ အလုပ်အကိုင်မျိုးစုံ လုပ်ကိုင်နေကြတဲ့ လူကောင်းတွေပါ။ ရေပိုက်ပြင်သမားတွေကနေ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေအထိ ပါဝင်ကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ တစ်ခါတလေ ကျွန်တော်တို့ကို သင်းအုပ်ဆရာဖြစ်နေတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး နောက်ပြောင်တတ်ကြပါတယ်။ တစ်ယောက်ဆို ကျွန်တော့်ကို “ရက်ဗ်” လို့တောင် ခေါ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းမာရေးကလပ်တွေ မပိတ်ခင် နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူတို့အုပ်စုရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေဟာ အရင်နဲ့ လုံးဝမတူတော့ပါဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်က “ခင်ဗျားတို့ သမ္မာကျမ်းစာကို စပြီးဖတ်သင့်ပြီ” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

အရင်လို ကျွန်တော့်ကို နောက်ပြောင်မယ့်အစား သူတို့က တကယ်ပဲ နားထောင်နေကြပါတယ်။

အခုအချိန်မှာ လူတွေဟာ ဘုရားသခင်အကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားလာကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင်တို့ နိုးနေဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ အိပ်ပျော်ရမယ့်အချိန် ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် မုန်တိုင်းတိုက်နေတဲ့အချိန်၊ လူတွေ ဆုတောင်းနေတဲ့အချိန်၊ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေနေတဲ့အချိန်မှာတော့ အိပ်မပျော်ကြပါနဲ့။

ဒီအချိန်ဟာ အသင်းတော် နိုးထပြီး ထရပ်ဖို့၊ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းဖို့၊ လူတွေကို ထာဝရဘုရားအကြောင်း ပြောပြဖို့ အချိန်ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်တစ်ခုက ယောန ဘယ်လို အိပ်ပျော်နေသလဲဆိုတာကို ကြည့်ကြရအောင်။

ယောနဝတ္ထု ၁:၅ မှာ သင်္ဘောသားတွေ ကြောက်လန့်နေကြပြီး အသီးသီး မိမိတို့ဘုရားကို အော်ဟစ်ဆုတောင်းနေကြတယ်။ သင်္ဘောကို ပေါ့စေဖို့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယောနကတော့ သင်္ဘောရဲ့ အောက်ဆုံးအပိုင်းကို ဆင်းသွားပြီး အိပ်ပျော်နေတယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ သူဟာ ဘာမှ အကူအညီမပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

အိပ်စက်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကောင်းတဲ့အချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ ကောင်းကောင်း အိပ်စက်နေတဲ့အခါ၊ အထူးသဖြင့် REM အိပ်စက်မှုအဆင့်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပြန်လည်ပြုပြင်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။ DNA တွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးတယ်။ ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို ပြန်ဖွင့်သလို ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို ပြန်လည်စတင်ပေးပါတယ်။

အိပ်စက်ခြင်းကြောင့် ဇီဝကမ္မပိုင်းဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရရှိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ပြောနေတဲ့အကြောင်းက အဲဒါမဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကအချက်ကတော့ အိပ်ပျော်နေခြင်းကနေ အလုပ်တွေ အများကြီး မပြီးမြောက်နိုင်ဘူးဆိုတာပါပဲ။

အလုပ်ချိန်မှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့သူတွေဟာ အလုပ်အများကြီး ပြီးမြောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သင်္ဘောအပေါ်ထပ်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေအားလုံးဟာ အသက်ရှင်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။ ယောနကတော့ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ အိပ်ပျော်နေပါတယ်။

ကျွန်တော်ဟာ လူတွေကို မကြာခဏ တွေ့ဆုံရပါတယ်။ သူတို့က “ကျွန်တော်တို့ သင်တန်းတက်ဖို့ လိုသေးတယ်။ ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်း ဝေမျှဖို့ မှန်ကန်တဲ့ နားလည်မှု မရှိမှာ စိုးရိမ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ မသိတာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ နောက်ထပ် ကျမ်းစာလေ့လာမှုတွေ လိုသေးတယ်။ နောက်ထပ် ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခု လိုသေးတယ်။ ပိုကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ လိုသေးတယ်” လို့ ပြောကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ ငွေကြေးပိုများတာ၊ စက်ကိရိယာပိုများတာ၊ နည်းလမ်းအသစ်တွေ ပိုများတာကို ရှာဖွေနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ပြီး ဘုရားသခင်အတွက် အသုံးခံနိုင်တဲ့ ယောက်ျား၊ မိန်းမတွေကို ရှာဖွေနေတာပါ။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်တာကို မှန်ကန်စွာ နေထိုင်ပြနိုင်မယ်ဆိုရင် လူတွေဟာ ပြောင်းလဲလာတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

Amazing Facts မှာလည်း သတင်းကောင်းကို လူတွေဆီ ရောက်ရှိစေဖို့ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် မြင်တဲ့အမြင်အရ ကယ်တင်ခြင်းရရှိသူတွေဟာ ထာဝရအသက်ရှင်ကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကယ်တင်ခြင်းမရရှိသူတွေကတော့ ထာဝရသေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဟာ အသက်နဲ့ သေခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်ပါပဲ။ ဒီထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့အရာ မရှိပါဘူး။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းအားလုံးကို အသုံးပြုနေကြပါတယ်။ ရုပ်မြင်သံကြား၊ ရေဒီယို၊ အင်တာနက်၊ စာပေထုတ်ဝေရေး၊ တိုက်ရိုက်ဧဝံဂေလိဟောပြောခြင်း၊ သင်တန်းပေးခြင်း စတာတွေကို အသုံးပြုပြီး သတင်းစကားကို လူတွေဆီ ရောက်အောင် ကြိုးစားနေကြပါတယ်။

ဒီသတင်းစကားဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရေးအကြီးဆုံး သတင်းစကား ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ကျွန်တော်တို့ကို ဝေဖန်တာတွေလည်း ရှိပါတယ်။ “ဒီအလုပ်ကို မှန်မှန်ကန်ကန် မလုပ်ဘူး။ ဟိုအလုပ်ကိုလည်း မှန်မှန်ကန်ကန် မလုပ်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်မယ့်အစား တခြားနည်းနဲ့ လုပ်သင့်တယ်” ဆိုပြီး ပြောကြပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ အရာတွေထဲမှာ ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်တဲ့အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်။ တချို့အရာတွေကိုလည်း တခြားနည်းနဲ့ လုပ်ချင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။

အမှားအနည်းငယ် ပါဝင်နေတဲ့အလုပ်တစ်ခုခုကို လုပ်တာဟာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခြင်းထက် ပိုကောင်းပါတယ်။

အသင်းတော်ထဲမှာလည်း အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရင်း အိပ်ပျော်နေကြတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အခွင့်အရေးအကောင်းဆုံးအချိန်တွေကိုတောင် စောင့်နေတုန်း အိပ်ပျော်ပြီး လက်လွတ်ဆုံးရှုံးနေကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင့်အနီးအနားမှာ ရှိတဲ့အလုပ်ကိုပဲ စလုပ်ပါ။ တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ပါ။ ဒါပေမဲ့ နိုးထပြီး သတင်းကောင်းကို စတင်ဝေမျှပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘုရားသခင် အသုံးပြုနိုင်အောင် အသင့်ပြင်ထားပါ။ သင်္ဘောအပေါ်ထပ်ကို တက်လာပြီး အလုပ်စလုပ်ကြပါ။

အိပ်ပျော်နေသူတွေဟာ ဘာမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပါဘူး။

သုတ္တံကျမ်း ၆:၉-၁၀ မှာ ဒီလို ဖတ်ရပါတယ်။

“အို ပျင်းရိသောသူ၊ သင်သည် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး အိပ်ပျော်လိမ့်မည်နည်း။ အိပ်ပျော်ရာမှ အဘယ်အခါ ထလိမ့်မည်နည်း။ ခဏအိပ်ခြင်း၊ ခဏငိုက်ခြင်း၊ ခဏလက်အုပ်ချီ၍ အိပ်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဆင်းရဲခြင်းသည် ခိုးသူကဲ့သို့၎င်း၊ ချို့တဲ့ခြင်းသည် လက်နက်ကိုင်သောသူကဲ့သို့၎င်း ရောက်လာလိမ့်မည်။”

အိပ်ပျော်နေသူတွေဟာ များသောအားဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်နေသူတွေလည်း မဟုတ်ကြပါဘူး။ အကျိုးဖြစ်ထွန်းအောင် လုပ်ဆောင်နေသူတွေလည်း မဟုတ်ကြပါဘူး။

ဘုရားသခင်ရဲ့အရာတွေမှာ ကြွယ်ဝချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ လိုပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ကျွန်တော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိပါဘူး။ ဘာပြောရမလဲဆိုတာ မသေချာပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ကြိုးစားပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ဘုရားသခင်က သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အဲဒီစကားကို အသုံးပြုပြီး တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ပေးတော်မူပါတယ်။

ဘုရားသခင်ဟာ မြည်းတစ်ကောင်ကတစ်ဆင့်တောင် စကားပြောနိုင်တော်မူပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း လက်မလျှော့ပါဘူး။ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်ဟာ မြည်းတစ်ကောင်ကတစ်ဆင့်တောင် စကားပြောနိုင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို အသုံးပြုနိုင်မလဲလို့ မေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ဘုရားသခင်ဟာ လူတိုင်းကို အသုံးပြုနိုင်တော်မူပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ အသင်းတော်မှာရှိတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းက အပြင်ထွက်ပြီး မှန်ကန်တဲ့ အသက်တာကို နေထိုင်ကြမယ်၊ သတင်းကောင်းကို ဝေမျှကြမယ်ဆိုရင် အံ့ဩဖွယ်ရာ နိုးကြားမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။

အပိုင်း (၃) — အိပ်ပျော်နေခြင်းကြောင့် အန္တရာယ်ကျရောက်လွယ်ခြင်း

အိပ်ပျော်နေတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ဟာ အန္တရာယ်ကျရောက်လွယ်ပါတယ်။ အိပ်ပျော်နေတဲ့သူတွေကို အနိုင်ယူဖို့လည်း လွယ်ကူပါတယ်။ အသင်းတော်ထဲက လူတွေဟာ ဘာကြောင့် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခံနေရသလဲဆိုရင် သူတို့ဟာ အိပ်ပျော်နေကြလို့ပါပဲ။

ယေရှုက “သင်တို့သည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းသို့ မဝင်မည်အကြောင်း စောင့်၍ ဆုတောင်းကြလော့” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဝိညာဉ်ရေးရာအရ အိပ်ပျော်နေတဲ့အခါ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးသွားနိုင်ပါတယ်။

တစ်ခါက တရားသူကြီးမှတ်စာထဲက ဗာရက်နဲ့ ဒေဗောရတို့ရဲ့အကြောင်းကို ဖတ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူတို့ဟာ ယာဘိန်လို့ခေါ်တဲ့ ခါနာန်ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးနဲ့ ကြီးမားတဲ့စစ်ပွဲတစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီဘုရင်မှာ သံရထားကိုးရာရှိပြီး၊ သူ့ရဲ့စစ်တပ်ကို သိသရလို့ခေါ်တဲ့သူက ဦးဆောင်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်က ဗာရက်ကို စစ်တိုက်ဖို့ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး “ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိမည်” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ အောင်နိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။

စစ်ပွဲအတွင်းမှာ အဲဒီအင်အားကြီးတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သိသရဟာ ထွက်ပြေးခဲ့ရပါတယ်။ တရားသူကြီးမှတ်စာ ၄:၁၇ မှာ ဒီလိုဖော်ပြထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့စစ်ရထားဟာ ရွှံ့ထဲမှာ နစ်သွားတဲ့အတွက် ခြေလျင်နဲ့ ထွက်ပြေးခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီလို ထွက်ပြေးရင်း ကေနိလူ ဟေဗာရဲ့မယား ယေလရဲ့တဲကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

ကေနိလူတွေဟာ မိဒျန်အမျိုးအနွယ်တွေနဲ့ ဆက်နွှယ်သူတွေဖြစ်ပြီး၊ မောရှေရဲ့မိသားစုနဲ့လည်း ပတ်သက်မှုရှိခဲ့ကြပါတယ်။ ယေလဟာ ရာခပ်လိုပဲ ယေဟောဝါဘုရားဟာ စစ်မှန်တဲ့ဘုရားဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိထားသူတစ်ယောက်ပါ။

ခါနာန်စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သိသရ သူ့တဲဆီကို ရောက်လာတဲ့အခါ ယေလက အပြင်ထွက်ပြီး သူ့ကို ကြိုဆိုခဲ့ပါတယ်။ “အရှင်၊ ဒီဘက်ကို ဝင်လာပါ။ မကြောက်ပါနဲ့” လို့ ပြောပါတယ်။ ဒါနဲ့ သိသရလည်း တဲထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။ ယေလက သူ့ကို ကော်ဇောတစ်ထည်နဲ့ ဖုံးအုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။

သိသရက “သောက်စရာရေအနည်းငယ် ပေးပါ” လို့ တောင်းပါတယ်။ သူဟာ စစ်ပွဲကနေ ထွက်ပြေးလာရတာဖြစ်လို့ ရေငတ်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယေလက နို့ဘူးကိုဖွင့်ပြီး နို့ကိုတိုက်ခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို ပြန်ဖုံးအုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနောက် သိသရက “တဲတံခါးဝကို တစ်ယောက်ယောက်လာပြီး ငါ့အကြောင်း မေးရင် ဒီလမ်းအတိုင်း သွားတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ” လို့ မှာခဲ့ပါတယ်။ ယေလကလည်း “ကောင်းပါပြီ၊ စိတ်ချပါ” လို့ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဟေဗာရဲ့မယား ယေလဟာ တဲတိုင်တစ်ချောင်းနဲ့ တူတစ်ချောင်းကို ယူပြီး သိသရအနားကို တိတ်တဆိတ် သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းက နည်းနည်းကြမ်းတမ်းတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမဟာ တဲတိုင်ကို သိသရရဲ့ နားထင်ထဲကနေ မြေကြီးအထိ စိုက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူဟာ အလွန်အမင်း အိပ်ပျော်နေခဲ့တာပါ။

ဒီနေရာမှာလည်း ယောနလိုပဲ အလွန်အမင်း အိပ်ပျော်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရပြန်ပါပြီ။

ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဒီလူဟာ အင်အားကြီးတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ယောက်ပါ။ သူ့ကြောင့် နိုင်ငံတွေတောင် တုန်လှုပ်ခဲ့ရတယ်။ သူဟာ စစ်တပ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်သူပါ။ အဲဒီအမျိုးသမီးကိုလည်း အလွယ်တကူ လွှင့်ပစ်နိုင်လောက်တဲ့ အင်အားရှိသူပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအင်အားကြီးတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဟာ အိပ်ပျော်နေတဲ့အတွက် လုံးဝအကာအကွယ်မဲ့သွားခဲ့ပါတယ်။

ဘုရားသခင်ရဲ့လူတွေ နိုးထဖို့ လိုပါတယ်။ မာရ်နတ်ဟာ ဟောက်သောခြင်္သေ့ကဲ့သို့ လှည့်လည်၍ မျိုနိုင်သောသူကို ရှာနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိကြပါတယ်။

ဆမ်ဆုန်အကြောင်းကိုလည်း အားလုံးသိကြမှာပါ။ သူဟာ အသက်ရှင်ခဲ့ဖူးသမျှ လူတွေထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံးသူပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လိုအနိုင်ယူခံခဲ့ရသလဲ။ အိပ်ပျော်နေစဉ်မှာပါပဲ။

တရားသူကြီးမှတ်စာ ၁၆:၁၉ မှာ ဒီလိုဖော်ပြထားပါတယ်။ ဒေလိလဟာ ဆမ်ဆုန်ကို သူမရဲ့ပေါင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်အောင် သိပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ပြောပြီးတဲ့နောက် ဒေလိလက သူ့ဆံပင်ရဲ့ ကျစ်ဆံခုနစ်ခုကို ရိတ်ပစ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူမဟာ ဆမ်ဆုန်ကို နှိပ်စက်တော့ သူ့ရဲ့ခွန်အားလည်း ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ဒေလိလက “ဆမ်ဆုန်၊ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သင့်ကို လာကြပြီ” လို့ ပြောပါတယ်။ ဆမ်ဆုန်ကလည်း အိပ်ရာက နိုးလာပြီး “အရင်ကလိုပဲ ထွက်သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွတ်မြောက်အောင် လုပ်မယ်” လို့ စိတ်ထဲမှာ ထင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထာဝရဘုရားက သူ့ဆီကနေ ထွက်သွားတော်မူပြီဆိုတာကို သူ မသိခဲ့ပါဘူး။

ထာဝရဘုရားဟာ သူ့ဆီကနေ ဘယ်အချိန်မှာ ထွက်သွားခဲ့တာလဲ။ သူ အိပ်ပျော်နေချိန်မှာပါ။ သူ့ဆံပင်တွေကိုလည်း သူ အိပ်ပျော်နေချိန်မှာ ရိတ်ပစ်ခဲ့ကြတာပါ။

ဒီနေ့ခေတ်ကာလဟာ တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေပါပဲ။ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်တွေပိတ်ထားပြီး တချို့ဝန်ဆောင်မှုတွေကတော့ ဖွင့်ထားကြပါတယ်။ မနေ့က ကျွန်တော် ကိုယ့်ဆံပင်ကိုယ် ညှပ်လိုက်ရတယ်။ ကရင်က “နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့တော့” လို့ ပြောတယ်။ နောက်တော့ သူက ကျွန်တော့်ဆံပင်ကို ပြန်ပြင်ပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုဆိုးသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ရှေ့မှာ ဆံပင်မရှိဘဲ ရပ်နေရတော့မလားလို့တောင် စိုးရိမ်ခဲ့ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မာရ်နတ်ဟာ လူတွေ အိပ်ပျော်နေကြတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့ရဲ့ခွန်အားကို ဆုံးရှုံးသွားစေဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ သူတို့ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းထွက်မယ်လို့ ထင်ကြပေမဲ့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဟာ သူတို့ဆီကနေ ထွက်သွားပြီဆိုတာကို မသိကြတော့ပါဘူး။

အဲဒီလို ဖြစ်ပျက်သွားတာဟာ သူတို့ နိုးနေတဲ့အချိန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ အိပ်ပျော်နေတဲ့အချိန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ တချို့လူတွေဟာ အမြဲတမ်း ဝိညာဉ်ရေးရာအိပ်ပျော်နေခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ဝမ်းနည်းစေပြီး ဝေးကွာသွားစေကြတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။

ဧဖက်ဩဝါဒစာ ၅:၁၁ ကနေ ၁၆ အထိ ဖတ်ပြပါမယ်။

“မှောင်မိုက်၏ အကျိုးမဲ့သော အကျင့်တို့နှင့် မဆက်ဆံကြနှင့်။ ထိုအကျင့်တို့ကို ဖော်ပြကြလော့။ ထိုသူတို့သည် မထင်ရှားသောအားဖြင့် ပြုသောအမှုတို့ကို ပြောခြင်းငှာပင် ရှက်စရာဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား အလင်းအားဖြင့် ဖော်ပြသောအရာရှိသမျှတို့သည် ထင်ရှားလာကြ၏။ ထင်ရှားစေသောအရာရှိသမျှတို့သည် အလင်းဖြစ်ကြ၏။ ထိုကြောင့် ‘အိပ်ပျော်သောသူ၊ နိုးလော့။ သေသောသူတို့အထဲက ထလော့။ ခရစ်တော်သည် သင့်ကို အလင်းပေးတော်မူလိမ့်မည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည် မိုက်သောသူကဲ့သို့ မဟုတ်၊ ပညာရှိသောသူကဲ့သို့ သတိနှင့် ကျင့်ကြလော့။ ကာလအချိန်ကို ရွေးနှုတ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ယခုကာလသည် ဆိုးယုတ်သောကာလဖြစ်၏။”

ဆမ်ဆုန်ဟာ ဘာကြောင့် ပြဿနာတွေ အများကြီးထဲကို ရောက်သွားခဲ့သလဲဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ သူဟာ ဖိလိတ္တိလူတွေရဲ့ အကျင့်အကြံတွေကို သင်ယူဖို့ အချိန်ပိုပေးခဲ့တယ်။ တစ်နည်းပြောရရင် ရန်သူနဲ့ အတူအိပ်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရန်သူက သူ့ကို အနိုင်ယူသွားခဲ့ပါတယ်။

ကျမ်းစာက ကျွန်တော်တို့ကို လောကီအရာတွေ၊ လောကီလောဘတွေကို မချစ်ဖို့ သွန်သင်ထားပါတယ်။ “လောကကို ချစ်သောသူ၌ ခမည်းတော်၏မေတ္တာတော် မရှိ” လို့ ကျမ်းစာမှာ ပြောထားပါတယ်။ လောကီအရာတွေကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ ခရစ်တော်ရဲ့မိတ်ဆွေဖြစ်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

အသင်းတော် နိုးထဖို့လိုတယ်လို့ ကျွန်တော်ပြောတဲ့အခါ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် အိပ်စက်အနားယူဖို့ မလိုဘူးလို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဥပုသ်စောင့်သူတွေဖြစ်ပြီး အနားယူခြင်းကို ယုံကြည်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာမှာတော့ အိပ်ပျော်နေဖို့ မဖြစ်ပါဘူး။ မာရ်နတ်ဟာ အပြင်မှာ လှည့်လည်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ စောင့်ကြည့်နေဖို့၊ သတိရှိနေဖို့ လိုပါတယ်။

မူရင်းလင့်

https://youtu.be/_x6jsvrtPrg?si=8DSMKFuiO3pQ76Vs