ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းသည် အစားထိုးကုသမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသော လူနာများအတွက် ဘဝသစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်

ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းသည် အစားထိုးကုသမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသော လူနာများအတွက် ဘဝသစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည် 

အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသူများ၏ စောင့်ဆိုင်းစာရင်းသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သော်လည်း ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်သည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပါသည်။

စက်တင်ဘာ ၂၄၊ ၂၀၂၆

တောင်အမေရိကဌာနခွဲ

Maita Tôrres၊ တောင်အမေရိကဌာနခွဲနှင့် ANN

[ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းသည် အစားထိုးကုသမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသော လူနာများအတွက် ဘဝသစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်]

သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်မှ အသင်းသားနှစ်ဦးအတွက် ဆုတောင်းချက်များသည် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ ဆေးရုံတစ်ခုတွင် အဖြေခံရခဲ့ပြီး အစားထိုးပေးလိုက်သော ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခုကြောင့် သူတို့၏ဘဝများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းကြောင့် နှစ်စဉ် ဘဝသစ်အတွက် အခွင့်အရေးရရှိကြသော လူထောင်ပေါင်းများစွာထဲမှ ကိုယ်စားပြုသူများဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း၌ တစ်နာရီလျှင် ကိုယ်အင်္ဂါ အကြမ်းဖျင်း ၂၀ ခန့်ကို အစားထိုးကုသပေးလျက်ရှိသည်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တစ်နှစ်တည်းတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းနှင့် အစားထိုးကုသခြင်း စောင့်ကြည့်လေ့လာရေးအဖွဲ့က ထိုကဲ့သို့သော အစားထိုးကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်ပေါင်း ၁၇၄,၀၀၀ ခန့်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး ယင်းတို့အနက် ၄၇,၀၀၀ မှာ သေဆုံးသူများထံမှ လှူဒါန်းထားသော ကိုယ်အင်္ဂါများဖြစ်သည်။

အစပြုခြင်းအသစ်

ဘရာဇီးနိုင်ငံမှ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသား Jeanny Lory Linares သည် စိန်ခေါ်မှုများစွာနှင့် ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသမှု စောင့်ဆိုင်းစာရင်းများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ ကလေးဘဝသည် ကျန်းမာရေးပြဿနာများဖြင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး နှစ်များကြာလာသောအခါ သူမ၏အခြေအနေသည် ကျောက်ကပ်ပျက်စီးမှုအထိ ဆိုးရွားလာကာ သွေးသန့်စင်ကုသမှုများ ခံယူရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။

Linares သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး ကျန်းမာရေးစိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယုံကြည်ခြင်းက အထူးအထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းက ပန်ကရီးယားနှင့် ကျောက်ကပ်နှစ်ခုစလုံး အစားထိုးကုသမှုကို စောင့်ဆိုင်းရန် သတ္တိပေးခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် သူမအတွက် အစားထိုးပေးနိုင်မည့် ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခု ရှိနိုင်ကြောင်း ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထပ်မံစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ခွဲစိတ်ကုသမှုအတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ခွဲစိတ်ကုသမှုကို မပြုလုပ်နိုင်စေသည့် အခြေအနေများကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

“ပထမဆုံးရတဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုက အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးဖြစ်မနေပါဘူး” ဟု Linares က ပြောသည်။ သူမ၏အဆိုအရ ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခု အမှန်တကယ်ရရှိနိုင်ပြီး အစားထိုးကုသရန် သင့်လျော်သည့်အချိန် မရောက်မီ လူတစ်ဦးသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများစွာကို လက်ခံရရှိနိုင်သည်။

ရှုမြင်ပုံအသစ်

ပထမဆုံးရရှိနိုင်မည့် ကိုယ်အင်္ဂါသည် သင့်လျော်မှုမရှိခဲ့သော်လည်း Linares သည် စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပါ။ ထိုအတွေ့အကြုံကြောင့် သူမ၏မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရှိသင့်သည်ကို နည်းလမ်းအသစ်ဖြင့် ပြန်လည်စဉ်းစားလာခဲ့သည်။

“အစားထိုးကုသမှုရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ ကျွန်မဘဝဟာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ ဘဝတစ်ခုပါ။ ကျွန်မရဲ့မျှော်လင့်ချက်ဟာ သခင်ဘုရား၌ ရှိရမယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

တစ်ညတွင် နောက်ထပ်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး နံနက်အစောပိုင်းအချိန်တွင် ဆေးရုံသို့ လာရောက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ သင့်လျော်သော ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခု ရရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသဖြင့် သူမသည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်ထက် များစွာစော၍ ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အစားထိုးကုသမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

Linares က ကိုယ်အင်္ဂါများကို သယ်ဆောင်လာသော ဘူးများ၏ ပုံရိပ်သည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲကျန်နေခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။

“အအေးခံဘူးကို လာနေတယ်လို့ မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို ကျွန်မ နားလည်သွားတယ်။ အဲဒီထဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝပါလာတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါက ကျွန်မကို ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝအရည်အသွေး ရရှိစေမယ့်အရာပါ” ဟု သူမက ပြောသည်။

ဘဝသစ်

ပြန်လည်နာလန်ထူလာပြီးနောက် Linares သည် ယခင်က ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော လှုပ်ရှားမှုများထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုအရာများသည် အဓိပ္ပာယ်အသစ်တစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်နေသည်ကို ခံစားရခြင်းက ဘဝအပေါ် အမြင်သစ်တစ်ရပ်ကို ရရှိစေခဲ့သည်။

“ကျွန်မ အရမ်းကြိုက်တဲ့ အုန်းရည်တစ်ခွက်ကို သောက်ဖို့ ဈေးကို သွားနိုင်ပြီ။ ဘာကိုမှ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး” ဟု သူမက ပြောသည်။

အစားထိုးကုသမှုမပြုလုပ်မီ တစ်နေ့လျှင် အရည် တစ်လီတာခွဲသာ သောက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း Linares က ရှင်းပြသည်။ ယခုအခါ အကန့်အသတ်မရှိတော့ပါ။

“ဒီနေ့မှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှုကို ခံစားရပေမယ့် အဲဒီကိုယ်အင်္ဂါအတွက်လည်း စိုးရိမ်မှုရှိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အစားထိုးကုသမှုဆိုတာ ကုသမှုနည်းလမ်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရောဂါပျောက်ကင်းသွားတာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သူမက ပြောသည်။

ကျန်းမာရေးအခြေအနေကြောင့် Linares သည် ယခင်အလုပ်သို့ ပြန်မသွားနိုင်တော့သော်လည်း ထိုအခြေအနေကို အားလုံးမကောင်းဟု သူမ မမြင်ပါ။

“ဒီနေ့မှာတော့ တစ်နေ့ချင်းစီကို ဖြတ်သန်းဖို့၊ ကိုယ့်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ မစ်ရှင်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့၊ ဘုရားသခင်အတွက် အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တော်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့အတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ အလှူရှင်မိသားစုရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဂုဏ်ပြုဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

“ယုံကြည်ခြင်းဆိုတာ အဲဒီလိုပဲလို့ ကျွန်မယုံကြည်တယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းပျော့ညံ့မှုကို မြင်တွေ့ခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ မဟုတ်ရင် ယုံကြည်ခြင်းရှိဖို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘူး။ ကျွန်မရဲ့ မိဘတွေက ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး အလွန်ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပေးခဲ့ကြတယ်။ အံ့ဖွယ်အမှုဆိုတာ ရောဂါပျောက်ကင်းသွားခြင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး၊ အံ့ဖွယ်အမှုဆိုတာ ဘုရားသခင်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးမှု အားလုံးပဲဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူတို့က အမြဲပြသပေးခဲ့တယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

စောင့်ဆိုင်းခြင်းသည်လည်း ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းဖြစ်သည်

၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် Cibele Gonçalves Ferreira သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပြောင်းလဲမှုများကို စတင်သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဝမ်းဗိုက်မအီမသာဖြစ်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လာသည့်အချိန်အထိ ထိုပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ဆေးကုသမှုခံယူရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

စစ်ဆေးမှုများစွာပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်းမာရေးဌာနများသို့ အကြိမ်ကြိမ် လွှဲပြောင်းပေးပို့ခံရပြီး Ferreira သည် အလိုအလျောက်ကိုယ်ခံအားစနစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အသည်းရောင်ရောဂါဖြင့် ရောဂါသတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုရောဂါသည် မကြာမီ အဆင့်မြင့် အသည်းခြောက်ရောဂါအဖြစ် ဆိုးရွားလာပြီး သူမ၏အသည်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ Ferreira သည် အသည်းအသစ်တစ်ခု လိုအပ်လာသဖြင့် အစားထိုးကုသမှု စောင့်ဆိုင်းစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ကျန်းမာသောအသည်းတစ်ခု လိုအပ်နေသည့် လူနာများ၏ စာရင်းတွင် သူမ၏အမည် ရှိနေစဉ် Ferreira သည် စစ်ဆေးမှုများ၊ ဆေးရုံတက်ကုသမှုများနှင့် ကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်များကို ခံယူခဲ့သည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် သူမ၏မွေးနေ့မတိုင်မီ မကြာမီ ပထမဆုံး အစားထိုးပေးနိုင်မည့် ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမှုရလဒ်များမှာ ကိုက်ညီခဲ့သော်လည်း လှူဒါန်းထားသော အသည်းသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန်ကြီးမားနေခဲ့သည်။

တစ်လအကြာတွင် ကိုက်ညီမှုရှိသော ဒုတိယအသည်းတစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအသည်းသည်လည်း အလွန်ကြီးမားနေခဲ့သည်။ Ferreira သည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား သေးငယ်သောကြောင့် ကလေးလူနာများ၏ စောင့်ဆိုင်းစာရင်းတွင်ပင် သူမ၏အမည်ကို ဆက်လက်ထားရှိခဲ့သည်။

အစားထိုးကုသမှုနှင့် ပြန်လည်နာလန်ထူပြီးနောက် Ferreira သည် Pathfinder Club တွင် မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဓာတ်ပုံ—တောင်အမေရိကဌာနခွဲမှ ပေးပို့သည်။

ဆုတောင်းခြင်းကို အားကိုးခြင်း

စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာသည့် ပြဿနာတိုင်းကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ အကူအညီတောင်းခဲ့ကြောင်း Ferreira က ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် သခင်ဘုရား အလိုရှိသရွေ့ ကျွန်မ ယုံကြည်စောင့်ဆိုင်းတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

အိမ်တွင်ရှိနေစဉ် Ferreira နေမကောင်းဖြစ်လာသဖြင့် ဆေးရုံတက်ရသည်။ ဆေးရုံတွင် တစ်ပတ်နီးပါး နေပြီးနောက် ဆေးရုံမှဆင်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ မဆင်းမီ သူမ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ “ကျွန်မပြောတယ်၊ ‘ဘုရားသခင်၊ ကျွန်မ အခု ဒီမှာ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဒီအသည်းကလည်း ရောက်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒီလို အပြန်အလှန်သွားလာနေရတာကို ကျွန်မ တကယ်ပင်ပန်းနေပြီ။ Pathfinder တွေနဲ့ဖြစ်ဖြစ် လူငယ်တွေနဲ့ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ လိုချင်သလို ကောင်းကောင်း မဆက်သွယ်နိုင်ဘူး’ လို့ ပြောခဲ့တယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။

သူမ ဆေးရုံမှဆင်းရန် စီစဉ်ထားသည့်နေ့တွင် ဆရာဝန်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး အရွယ်အစားမှန်ကန်ကာ ကိုက်ညီမှုရှိသော အသည်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး သူမအတွက် စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

Ferreira သည် သူမ၏ဆုတောင်းချက်ကို နားထောင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ဘုရားသခင်ထံမှ မျှော်လင့်ချက်၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ခွဲစိတ်ကုသမှုကို အချို့သော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများနှင့်အတူ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး Ferreira ၏ ပြန်လည်နာလန်ထူမှုအတွက် အထူးကြပ်မတ်စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်ခဲ့သည်။ နှလုံးရပ်တန့်မှု အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်ပွားပြီး အသက်ပြန်လည်ကယ်တင်ရန် လိုအပ်ခဲ့သောကြောင့် အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်တွင် ဆက်လက်နေရသည်။ ထို့အပြင် Guillain-Barré syndrome ရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ပြန်လည်သန်စွမ်းရေးကုသမှု ခံယူရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

ထပ်မံကြုံတွေ့ရသည့် စိန်ခေါ်မှုများရှိသော်လည်း Ferreira သည် ကျေးဇူးတင်စိတ်ကို ဆက်လက်ထားရှိပြီး မကြာမီ ပုံမှန်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

“ဆရာဝန်တွေက ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါတွေ အလုပ်မလုပ်တော့ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့အတွက်ရော ကျွန်မအတွက်ပါ အံ့အားသင့်စရာကောင်းတာက အဲဒီလို မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ခြေထောက်တွေက နည်းနည်းအားနည်းနေသေးပေမယ့် လမ်းလျှောက်နိုင်တယ်၊ ပြေးနိုင်တယ်။ အခုအချိန်အထိ ဆရာဝန်တွေက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ နားမလည်နိုင်သေးဘူး” ဟု Ferreira က ပြောသည်။

Ferreira အတွက်မူ သူမကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံက ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘုရားသခင်ရှိနေခဲ့သည်ဟူသော သူမ၏ယုံကြည်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်မှုများကို အဘယ်ကြောင့် ဖြတ်သန်းရသည်ကို သူမ နားမလည်ခဲ့သည့်အချိန်များတွင်ပင် ဘုရားသခင်သည် အတူရှိနေခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဘရာဇီးနိုင်ငံတွင် သမိုင်းဝင်မှတ်တိုင်တစ်ရပ်

ဘရာဇီးနိုင်ငံ ရီယိုဒီဂျနေးရိုးမြို့တွင် စက်တင်ဘာ ၅ ရက်နေ့၌ ပြည်နယ်အတွင်း ပထမဆုံး သီးခြားအူအစားထိုးကုသမှု ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ Viviane ဟု အမည်ရသော လူနာသည် Silvestre Adventist Hospital တွင် ခြောက်နာရီနီးပါးကြာသော ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ခံယူခဲ့သည်။

Viviane သည် အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ရေရှည်ဖြစ်ပွားပြီး ပြင်းထန်သော ရောင်ရမ်းမှုဖြစ်သည့် Crohn’s disease ရောဂါရှိပြီး အူလမ်းကြောင်း မအောင်မြင်မှုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသမှု မပြုလုပ်မီ သူမသည် ဆယ်နှစ်ကြာ ဆေးရုံများသို့ အကြိမ်ကြိမ် တက်ရောက်ခဲ့ရပြီး ရောဂါပိုးဝင်နေသော အူအစိတ်အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားရန် ခွဲစိတ်မှုများလည်း ခံယူခဲ့ရသည်။

အစားထိုးကုသမှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် Viviane သည် ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည်နာလန်ထူလာခဲ့ပြီး အစားအစာစားခြင်းကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် လုပ်ဆောင်မှုများကိုပင် ပြန်လည်လုပ်ဆောင်နိုင်လာခဲ့သည်။

အခွင့်အရေးအသစ်များ

Felipe Pedreira Tavares de Mello သည် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝမ်းဗိုက်အတွင်း ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးခွဲစိတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် Silvestre Adventist Hospital တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော သီးခြားအူအစားထိုးကုသမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ အများစုသော အခြေအနေများတွင် အစားထိုးကုသမှုသည် “ပြင်းထန်သောရောဂါတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာ” ဖြစ်ကြောင်း သူက ရှင်းပြသည်။

“ကုသမှုနည်းလမ်းအားလုံးကို အောင်မြင်မှုမရဘဲ စမ်းသပ်ပြီးသွားသည့်အချိန်၊ ကိုယ်အင်္ဂါအသစ်တစ်ခု ရရှိနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည့်အချိန်တွင်” ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသမှု လိုအပ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

အောင်မြင်သော အစားထိုးကုသမှုသည် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်းရုံသာမက အစားထိုးကိုယ်အင်္ဂါရရှိသူအတွက် ဘဝသစ်တစ်ခုကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ “ကျန်းမာရေး၊ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်၊ ဘဝအရည်အသွေးတို့ကို ပြန်လည်ပေးအပ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပုံမှန်ဘဝသို့ ပြန်လည်နေထိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ပေးစွမ်းသည်” ဟု ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

Silvestre Adventist Hospital မှ ဆရာဝန် Felipe Pedreira Tavares de Mello သည် အူအစားထိုးကုသမှု ခွဲစိတ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်း၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ ဓာတ်ပုံ—တောင်အမေရိကဌာနခွဲမှ ပေးပို့သည်။

အသက်ကယ်ဆယ်ပေးသော လှူဒါန်းမှု

အစားထိုးကုသမှု ပြုလုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမရမီ ကိုယ်အင်္ဂါအသစ်တစ်ခု လိုအပ်နေသော လူနာသည် ဆေးရုံတက်ရခြင်း၊ ဆေးဝါးများသောက်သုံးရခြင်း၊ မသေချာမရေရာမှုများကို ရင်ဆိုင်ရခြင်း၊ ကုသမှုများခံယူရခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး ခွဲစိတ်မှုများကို ဖြတ်သန်းရသည်။ “ဒီခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးက အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာကောင်းပါတယ်။ လူနာတစ်ဦးတည်းကိုသာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုလည်း အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်စေပါတယ်” ဟု ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

မိသားစုတစ်စုသည် ချစ်ရသူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရသောအခါ ကိုယ်အင်္ဂါများကို လှူဒါန်းရန် ဆုံးဖြတ်ပါက ချစ်ရသူကို ဆုံးရှုံးရသည့် ဝမ်းနည်းမှုမှ အခြားသူများကို ကူညီပေးနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ဘက်သို့ မိမိတို့၏စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိကြသည်။

“ဒါဟာ လူများစွာ ပါဝင်တဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုရဲ့ ကွင်းဆက်တစ်ခုပါ။ ဒီလို ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ပြုလုပ်တဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့်သာ ဒီအရာဟာ ဖြစ်နိုင်တာပါ” ဟု ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

အလှူရှင်တစ်ဦးတည်း၏ ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းမှုဖြင့် လူ ၈ ဦးအထိ ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသမှုမှတစ်ဆင့် အကျိုးကျေးဇူးရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် မျက်ကြည်လွှာကဲ့သို့သော တစ်ရှူးများကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အကျိုးခံစားရသူအရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ ပိုမိုများပြားလာသည်။

မူရင်းဆောင်းပါးကို တောင်အမေရိကဌာနခွဲ၏ ပေါ်တူဂီဘာသာ သတင်းဝက်ဘ်ဆိုက်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။

Maita Tôrres၊ တောင်အမေရိကဌာနခွဲနှင့် ANN