သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ ပူဖောင်းအတွင်းမှာ နေထိုင်တာ ကောင်းသလား
ဟုတ်ပါတယ်။
သင့်အတွက် ပရဒိသုဆိုတာ စနေနေ့တိုင်း အကြီးမားဆုံး အငြင်းအခုံက ဝတ်ပြုအစီအစဉ်အပြီး
အတူတကွစားသုံးတဲ့ အစားအစာမှာ ထည့်ထားတဲ့ လာဆာညာက တကယ်ပဲ သက်သတ်လွတ်အစားအစာ
ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာလောက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ဝိုင်စာရင်းကို မရွေးချယ်ဘဲ နေတဲ့အတွက် ဘယ်သူကမှ
သင့်ကို ထူးဆန်းသလို မကြည့်တဲ့မြို့မျိုးဆိုရင်ပေါ့။ လိုမာလင်ဒါပုံစံနဲ့
နေထိုင်ခြင်းဟာ အသင်းတော်ရဲ့ တရားဝင်မဟုတ်တဲ့
အပန်းဖြေကျန်းမာရေးအစီအစဉ်တစ်ခုလိုပါပဲ။ အပင်အခြေခံအစားအစာတွေကို
အဓိကစားသုံးခြင်း၊ အပတ်စဉ် မဖြစ်မနေ အနားယူရတဲ့ ဥပုသ်နေ့၊ ပြီးတော့ သောကြာနေ့
နေဝင်ချိန်ကနေ စနေနေ့ နေဝင်ချိန်အထိ ဘာကြောင့် ပျောက်ကွယ်နေတယ်ဆိုတာကို
ကြိုတင်သိပြီးသား အိမ်နီးချင်းတွေ ရှိနေခြင်းပေါ့။ အသက်ရှည်ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ
လေ့လာမှုတွေကလည်း တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ပုံမှန်အခြေအနေက
ပဲမျိုးစုံစားတာ၊ လမ်းလျှောက်တာနဲ့ ညနောက်ဆုံးအချိန်အထိ အရက်မသောက်တာဆိုရင်
သင့်သွေးကြောတွေက ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စာပို့လာမှာ သေချာပါတယ်။
ရယ်စရာကောင်းတာက
ဒီပူဖောင်းဟာ အလွန်ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်နေတာပါပဲ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အကြောင်း၊
ဝက်သားမစားရတဲ့အကြောင်း၊ ဒါမှမဟုတ် သင့်ကလေးတွေက “မက်ဒေါ်နယ်လ်ဒ်” ဆိုတာကို
ဘာကြောင့် သတိထားရမယ့်အရာတစ်ခုလို ထင်ကြတာလဲဆိုတာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ
ရှင်းပြစရာမလိုဘဲ နေနိုင်ပါတယ်။ အသင်းတော်ကျောင်း၊ တက္ကသိုလ်၊ ဆေးရုံ၊
ဝတ်ပြုအစီအစဉ်အပြီး အတူတကွစားသုံးတဲ့ အစားအစာ—ဒီစနစ်တစ်ခုလုံးက ပွတ်တိုက်မှုမရှိဘဲ
ချောမွေ့နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့်ပဲ အပြင်ကမ္ဘာဆိုတာ အများအားဖြင့်
ဝက်သားစားပြီး စနေနေ့မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့သူတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာလို့ ထင်တဲ့လူတွေကို မတော်တဆ
ပျိုးထောင်မိနိုင်ပါတယ်။
အယ်လင်ဂျီဝှိုက်ကတော့
ဘယ်တော့မှ မရေမရာ ပြောဆိုသူမဟုတ်တဲ့အတွက် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားတွေကို
ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကိုလိုနီနယ်မြေလို မပြောင်းလဲဖို့ အမြဲပြောခဲ့ပါတယ်။
ပြန့်နှံ့သွားကြပါ၊ လို့ သူမက ပြောခဲ့ပါတယ်။ အလင်းဖြစ်ကြပါ၊ ပိုကောင်းတဲ့
ဟမ်မပ်စ်ရှိတဲ့ တံခါးပိတ်အိမ်ရာတစ်ခုလို မဖြစ်ကြပါနဲ့။ မဟာစေခိုင်းချက်တော်မှာ
“လောကီနိုင်ငံအရပ်ရပ်သို့ သွားကြလော့၊ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး အနီးအနားမှာ
မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော် စာအုပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိတာသေချာအောင် လုပ်ကြ” လို့
မရေးထားပါဘူး။ ပူဖောင်းတစ်ခုဟာ ကိုယ့်ရဲ့ လူနေမှုပုံစံကို မပျက်မစီး
ထိန်းသိမ်းထားဖို့ အလွန်ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူနေမှုပုံစံကို ဘာကြောင့်
အခြားနေရာတွေကို သယ်ဆောင်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို မှတ်မိနေဖို့တော့
အလွန်ညံ့ပါတယ်။
ဒါဆို ကောင်းသလား။
ကျန်းမာရေးအတွက်၊ ကလေးတွေအတွက်၊ ကိုယ်ဝယ်လာတဲ့ အစားအသောက်လှည်းထဲက ပစ္စည်းတွေကို
ဘာကြောင့်ရွေးချယ်ထားတာလဲဆိုတာ ရှင်းပြစရာမလိုတဲ့အတွက်—ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့
ဝိညာဉ်ရေးအရ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေဖို့နဲ့ “ယေရှုက ကျွန်ုပ်ကိုချစ်တယ်” ဆိုတဲ့
သီချင်းကို အသံလေးမျိုးနဲ့ အတူတကွ သီဆိုရင်း မကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့လူတွေနဲ့ တကယ်တွေ့ဆုံဖို့အတွက်တော့—သိပ်မကောင်းပါဘူး။
အန်တီဆက်ဗီပုံစံနဲ့
ပြောရရင် အကောင်းဆုံးအလယ်အလတ်နေရာက ဒီလိုဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ရရှိထားတဲ့ အထောက်အပံ့ကို
ခံစားအသုံးချပါ၊ ချက်ပြုတ်နည်းတွေကို ယူသုံးပါ၊ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းပါ၊
ပြီးတော့ ကျန်ကြွင်းသောအသင်းတော်ဆိုတာ ဓမ္မသီချင်းနံပါတ်ကို
လူတိုင်းသိတဲ့သူတွေပဲလို့ စတင်ထင်လာမယ့်အချိန် မရောက်ခင် တစ်ခါတစ်ရံ
ကိုယ့်နေထိုင်ရာဒေသကနေ ထွက်ခွာသွားပါ။
ဤဆောင်းပါးကို BarelyAdventist တွင် ပထမဆုံး ထုတ်ဝေခဲ့ပါသည်။
No comments:
Post a Comment