ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းသည် အစားထိုးကုသမှုကို စောင့်မျှော်နေသော လူနာများအတွက် ဘဝသစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်

ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းသည် အစားထိုးကုသမှုကို စောင့်မျှော်နေသော လူနာများအတွက် ဘဝသစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည် 

အသက်ရှင်သန်ရန် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသူများ၏ စောင့်ဆိုင်းစာရင်းသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သော်လည်း ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်သည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်။

၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၄ ရက်

တောင်အမေရိက ဌာနခွဲ

Maita Tôrres၊ တောင်အမေရိက ဌာနခွဲနှင့် ANN

သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော် ၏ အသင်းသားနှစ်ဦးအတွက် သူတို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ ဆေးရုံတစ်ခု၌ အဖြေခံခဲ့ရပြီး အစားထိုးကုသပေးသော ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခုက သူတို့၏ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းမှုကြောင့် နှစ်စဉ် ဘဝသစ်တစ်ဖန် စတင်နိုင်ခွင့်ရရှိကြသော လူထောင်ပေါင်းများစွာအနက်မှ ကိုယ်စားပြုသူများဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း၌ တစ်နာရီလျှင် ကိုယ်အင်္ဂါ အလုံးရေ ၂၀ ခန့်ကို အစားထိုးကုသပေးလျက်ရှိသည်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တစ်နှစ်တည်းတွင်ပင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်းနှင့် အစားထိုးကုသခြင်း စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့က ထိုကဲ့သို့သော အစားထိုးကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်ပေါင်း ၁၇၄,၀၀၀ ခန့်ရှိခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအထဲမှ ၄၇,၀၀၀ ခန့်မှာ သေဆုံးသူများထံမှ လှူဒါန်းခဲ့သော ကိုယ်အင်္ဂါများဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အစပြုခြင်းအသစ်

ဘရာဇီးနိုင်ငံမှ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသား Jeanny Lory Linares သည် စိန်ခေါ်မှုများစွာနှင့် ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသရန် စောင့်ဆိုင်းစာရင်းများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ ကလေးဘဝသည် ကျန်းမာရေးပြဿနာများဖြင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး နှစ်များကြာလာသောအခါ သူမ၏ရောဂါအခြေအနေသည် ကျောက်ကပ်ပျက်စီးခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလာကာ သွေးကျောက်ကပ်ဆေးခြင်း ကုသမှုများကို ခံယူခဲ့ရသည်။

Linares သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး ကျန်းမာရေးအခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုယုံကြည်ခြင်းက အထူးအထောက်အကူဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းက ပန်ကရီးယပ်စ်နှင့် ကျောက်ကပ် နှစ်ခုစလုံး အစားထိုးကုသပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည့် သတ္တိကို ပေးခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် သူမအတွက် ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခု ရရှိနိုင်ဖွယ်ရှိကြောင်း ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ရပ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထပ်မံစစ်ဆေးမှုများနှင့် ခွဲစိတ်ကုသရန် ပြင်ဆင်မှုများပြုလုပ်ပြီးနောက် ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ရပ်တန့်စေမည့် အခြေအနေများကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

“ပထမဆုံးဖုန်းခေါ်ဆိုမှုက အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးဖုန်းခေါ်ဆိုမှု မဟုတ်ပါဘူး” ဟု Linares က ပြောသည်။ သူမ၏အဆိုအရ ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခု အမှန်တကယ် ရရှိပြီး အစားထိုးကုသရန် သင့်လျော်သည်အထိ လူတစ်ဦးသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများစွာကို လက်ခံရရှိနိုင်သည်။

ရှုမြင်ပုံအသစ်

ပထမဆုံးရရှိလာနိုင်သည့် ကိုယ်အင်္ဂါသည် သင့်လျော်မှုမရှိခဲ့သော်လည်း Linares သည် စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပါ။ ထိုအတွေ့အကြုံက သူမ၏မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရှိထားသည်ဆိုသည်ကို နည်းလမ်းအသစ်ဖြင့် ပြန်လည်စဉ်းစားစေခဲ့သည်။

“အစားထိုးကုသမှု ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ ကျွန်မရဲ့ဘဝဟာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ဘဝပါ။ ကျွန်မရဲ့မျှော်လင့်ချက်ဟာ ထာဝရဘုရားသခင်၌ ရှိရမယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

တစ်ညတွင် နောက်ထပ်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး နံနက်စောစောအချိန်တွင် ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိနေရမည်ဟု အသိပေးခဲ့သည်။ သင့်လျော်သော ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခု ရရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသိရှိသဖြင့် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်ထက် များစွာစော၍ ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အစားထိုးကုသမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

Linares က ကိုယ်အင်္ဂါများကို သယ်ဆောင်လာသော ဘူးများ၏ပုံရိပ်သည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲကျန်နေခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။

“အအေးခံသေတ္တာကို သယ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ လှူဒါန်းခြင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားတယ်။ အဲဒီထဲမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း ပါလာတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါက ကျွန်မကို ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝအရည်အသွေး ရရှိစေမယ့်အရာပါ” ဟု သူမက ပြောသည်။

Linares နှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းတို့ ခွဲစိတ်ကုသမှုမပြုလုပ်မီ။ ဓာတ်ပုံ—တောင်အမေရိကဌာနခွဲမှ ပေးပို့ထားသည်။

ဘဝသစ်

ပြန်လည်ကျန်းမာလာပြီးနောက် Linares သည် ယခင်က ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်မှုများထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုအရာများသည် အဓိပ္ပာယ်အသစ်တစ်ရပ် ရရှိလာခဲ့သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်နေသည်ကို ခံစားရခြင်းက ဘဝအပေါ် ရှုမြင်ပုံအသစ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“ကျွန်မဈေးကို သွားပြီး ကျွန်မအရမ်းကြိုက်တဲ့ အုန်းရည်တစ်ခွက်ကို စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ သောက်နိုင်ပြီ” ဟု သူမက ပြောသည်။

အစားထိုးကုသမှုမပြုလုပ်မီတွင် တစ်နေ့လျှင် အရည် တစ်လီတာခွဲသာ သောက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း Linares က ရှင်းပြသည်။ ယခုအခါတွင်တော့ ထိုသို့ ကန့်သတ်ချက်မရှိတော့ပေ။

“ဒီနေ့မှာ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်မှုကို ခံစားရပေမယ့် ကိုယ်အင်္ဂါအတွက်လည်း စိုးရိမ်မှုရှိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အစားထိုးကုသမှုဟာ ကုသမှုလမ်းကြောင်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရောဂါကို လုံးဝပျောက်ကင်းစေတဲ့အရာ မဟုတ်လို့ပါ” ဟု သူမက ပြောသည်။

ကျန်းမာရေးအခြေအနေကြောင့် Linares သည် ယခင်အလုပ်ကို ပြန်လည်လုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းမရှိတော့သော်လည်း ထိုအခြေအနေကို အရာအားလုံးမကောင်းဟု သူမမမြင်ပေ။

“ဒီနေ့မှာ ကျွန်မဟာ တစ်နေ့ချင်းစီကို အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်၊ ကိုယ့်ရဲ့တာဝန်ကို ဖြည့်ဆည်းပြီး ဘုရားသခင်အတွက် အသက်ရှင်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တော်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့အတွက်ပဲ မဟုတ်ဘဲ လှူဒါန်းသူရဲ့မိသားစုက ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုဖို့ ဖြစ်တယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

“ယုံကြည်ခြင်းဆိုတာ အဲဒီလိုပဲလို့ ကျွန်မယုံကြည်တယ်။ ကိုယ့်ရဲ့အားနည်းမှုကို မြင်ရတာပါ။ မဟုတ်ရင် ယုံကြည်ခြင်းရှိဖို့ အကြောင်းပြချက်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မရဲ့မိဘတွေက ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းအတွက် အလွန်ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပေးခဲ့တယ်။ အံ့ဖွယ်အမှုဆိုတာ ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးမှု အားလုံးဟာ အံ့ဖွယ်အမှုဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူတို့က အမြဲပြသပေးခဲ့တယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

 

စောင့်ဆိုင်းခြင်းသည်လည်း ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းပင်

၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် Cibele Gonçalves Ferreira သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြောင်းလဲမှုများကို စတင်သတိပြုမိခဲ့သည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုများကို အစပိုင်းတွင် ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်းဗိုက်မအီမသာဖြစ်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လာသောအခါ ဆေးကုသမှုခံယူရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

စစ်ဆေးမှုများစွာပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်းမာရေးဌာနများအကြား လွှဲပြောင်းပေးပို့ခံရပြီး သူမတွင် အော်တိုအင်မြူန်း အသည်းရောင်ရောဂါရှိကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုရောဂါသည် မကြာမီ အသည်းခြောက်ရောဂါအဆင့်မြင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ၏အသည်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ Ferreira သည် အသည်းအသစ်တစ်ခု လိုအပ်လာပြီး အစားထိုးကုသရန် စောင့်ဆိုင်းစာရင်းတွင် အမည်စာရင်းတင်သွင်းခဲ့သည်။

Ferreira သည် ကျန်းမာသောအသည်းတစ်ခု လိုအပ်နေသော လူနာများစာရင်းတွင် သူမ၏အမည် ရှိနေစဉ် စစ်ဆေးမှုများ၊ ဆေးရုံတက်ရောက်ကုသမှုများနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာလုပ်ငန်းစဉ်များကို ခံယူခဲ့ရသည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် သူမ၏မွေးနေ့မတိုင်မီ မကြာမီအချိန်၌ ပထမဆုံး အစားထိုးကုသနိုင်ဖွယ်ရှိသော အသည်းတစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမှုများအရ ကိုက်ညီမှုရှိခဲ့သော်လည်း လှူဒါန်းသောအသည်းသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန်ကြီးမားနေခဲ့သည်။

တစ်လအကြာတွင် ထပ်မံ၍ ကိုက်ညီသော အသည်းတစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအသည်းသည်လည်း အရွယ်အစားအားဖြင့် ကြီးမားလွန်းနေခဲ့သည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသူဖြစ်သော်လည်း Ferreira ၏ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား သေးငယ်သောကြောင့် သူမ၏အမည်ကို ကလေးလူနာများ၏ စောင့်ဆိုင်းစာရင်းတွင် ဆက်လက်ထားရှိခဲ့သည်။

ဆုတောင်းခြင်းကို အားကိုးခြင်း

Ferreira က သူမ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း ဖြစ်သည့်အခါတိုင်း မည်သည့်ပြဿနာပေါ်ပေါက်လာသည်ဖြစ်စေ ထိုအရာကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ အကူအညီတောင်းဆုတောင်းခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် သခင်ဘုရား အလိုရှိသရွေ့ ကျွန်မ ယုံကြည်စောင့်ဆိုင်းပါတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

အိမ်တွင်ရှိစဉ် Ferreira နေမကောင်းဖြစ်လာပြီး ဆေးရုံတက်ရောက်ခဲ့ရသည်။ ဆေးရုံတွင် တစ်ပတ်နီးပါး ကုသမှုခံယူပြီးနောက် ဆေးရုံမှဆင်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ မဆင်းမီ သူမ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ “ကျွန်မက ‘ဘုရားသခင်၊ ကျွန်မ ဒီမှာရောက်နေပြီ၊ အသည်းတစ်ခု ရောက်လာလို့လည်းရပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလို ဟိုသွားဒီလာ လုပ်နေရတာ ကျွန်မ ပင်ပန်းနေပြီ။ မြော်လင့်ခြင်းလူငယ်များ ဒါမှမဟုတ် လူငယ်တွေနဲ့လည်း ကျွန်မ လိုချင်သလို ကောင်းကောင်း မဆက်ဆံနိုင်တော့ဘူး’ လို့ ပြောခဲ့တယ်” ဟု ဆိုသည်။

သူမ ဆေးရုံမှဆင်းရန် စီစဉ်ထားသည့်နေ့တွင် ဆရာဝန်က အခန်းထဲဝင်လာပြီး အရွယ်အစားမှန်ကန်၍ ကိုက်ညီသော အသည်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာကာ သူမအတွက် စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

Ferreira သည် မျှော်လင့်ချက်၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သူမ၏ဆုတောင်းချက်ကို နားထောင်ပေးသည့် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ခွဲစိတ်ကုသမှုကို အချို့သော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများနှင့်အတူ ပြုလုပ်ခဲ့ရပြီး Ferreira ၏ ပြန်လည်ကျန်းမာလာမှုအတွက် အထူးကြပ်မတ်စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်ခဲ့သည်။ သူမသည် နှလုံးရပ်တန့်မှု အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်ပွားပြီး အသက်ပြန်လည်ကယ်တင်ပေးရန် လိုအပ်ခဲ့သောကြောင့် အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်တွင် ဆက်လက်နေရခဲ့သည်။ ထို့အပြင် Guillain-Barré ရောဂါစု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ပြန်လည်သန်စွမ်းရေးကုသမှု ခံယူရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

ထပ်မံကြုံတွေ့ရသော စိန်ခေါ်မှုများရှိသော်လည်း Ferreira သည် ကျေးဇူးတင်စိတ်ရှိနေခဲ့ပြီး မကြာမီ ပုံမှန်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းထားရှိခဲ့သည်။

“ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါတွေ အလုပ်လုပ်တာ ရပ်တန့်သွားမယ်လို့ ဆရာဝန်တွေက ထင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့အတွက်ရော ကျွန်မအတွက်ပါ အံ့အားသင့်စရာကောင်းတာက အဲဒီလို မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ခြေထောက်တွေက အနည်းငယ်အားနည်းနေသေးပေမယ့် လမ်းလျှောက်နိုင်တယ်၊ ပြေးနိုင်တယ်။ အခုအချိန်အထိ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဆရာဝန်တွေက နားမလည်နိုင်သေးဘူး” ဟု Ferreira က ပြောသည်။

Ferreira အတွက် သူမ၏အတွေ့အကြုံသည် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဘုရားသခင် ရှိနေတော်မူကြောင်း ယုံကြည်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ သူမ ဘာကြောင့် ထိုသို့သော စိန်ခေါ်မှုများကို ဖြတ်သန်းရသည်ကို နားမလည်နိုင်သည့်အချိန်များတွင်ပင် ဘုရားသခင် ရှိနေတော်မူခဲ့သည်ဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဘရာဇီးနိုင်ငံ၏ သမိုင်းဝင်မှတ်တိုင်

နိုင်ငံအတွင်း ပထမဆုံး သီးခြားအူအစားထိုးကုသမှု ကို ဘရာဇီးနိုင်ငံ၊ ရီယိုဒီဂျနေရိုးမြို့တွင် စက်တင်ဘာလ ၅ ရက်နေ့၌ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လူနာ Viviane သည် Silvestre Adventist Hospital တွင် ခြောက်နာရီနီးပါးကြာသော ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ခံယူခဲ့သည်။

Viviane တွင် အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် နာတာရှည်ပြင်းထန်သော ရောင်ရမ်းမှုဖြစ်စေသည့် Crohn's ရောဂါရှိပြီး အူလမ်းကြောင်း ပျက်စီးချို့ယွင်းမှုကို ခံစားနေရသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသမှု မပြုလုပ်မီ သူမသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ ဆေးရုံတက်လိုက် ဆင်းလိုက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရောဂါကူးစက်ခံထားရသော အူအစိတ်အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားရန် ခွဲစိတ်မှုများကိုလည်း ခံယူခဲ့ရသည်။

အစားထိုးကုသမှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် Viviane သည် ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာခဲ့ပြီး အစားအစာစားခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်မှုများကိုပင် ပြန်လည်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

အခွင့်အရေးအသစ်များ

Felipe Pedreira Tavares de Mello သည် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစားထိုးခွဲစိတ်ဆရာဝန်လည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် Silvestre Adventist Hospital တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော သီးခြားအူအစားထိုးကုသမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူက အများအားဖြင့် အစားထိုးကုသမှုသည် “ပြင်းထန်သောရောဂါကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာ” ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။

“ကုသမှုဖြစ်နိုင်ခြေအားလုံးကို အောင်မြင်မှုမရဘဲ စမ်းသပ်ပြီးသွားတဲ့အချိန်၊ ကိုယ်အင်္ဂါအသစ်တစ်ခု ရရှိနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိလာတဲ့အချိန်မှာ” ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသမှု လိုအပ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

အစားထိုးကုသမှု အောင်မြင်ခြင်းသည် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်းရုံသာမက အစားထိုးကုသခံရသူအတွက် ဘဝသစ်ကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ “ကျန်းမာရေး၊ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မှု၊ ဘဝအရည်အသွေးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ပုံမှန်ဘဝကို ပြန်လည်နေထိုင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ပြန်လည်ရရှိစေပါတယ်” ဟု ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

Silvestre Adventist Hospital မှ ဆရာဝန် Felipe Pedreira Tavares de Mello သည် အူအစားထိုးခွဲစိတ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်အင်္ဂါလှူဒါန်းခြင်း၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ ဓာတ်ပုံ—တောင်အမေရိကဌာနခွဲမှ ပေးပို့ထားသည်။

အသက်ကယ်သော လှူဒါန်းမှု

အစားထိုးကုသနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရရှိမီ ကိုယ်အင်္ဂါအသစ်တစ်ခု လိုအပ်နေသော လူနာသည် ဆေးရုံတက်ရောက်ကုသမှုများ၊ ဆေးဝါးများ၊ မသေချာမရေရာမှုများ၊ ကုသမှုများနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး ခွဲစိတ်မှုများကို ဖြတ်သန်းရသည်။ “ဒီခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးဟာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာကောင်းပါတယ်။ လူနာတစ်ဦးတည်းကိုသာမက သူ့ရဲ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုပါ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိခိုက်စေပါတယ်” ဟု ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

မိသားစုတစ်စုသည် ချစ်ခင်ရသူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး ကိုယ်အင်္ဂါများကို လှူဒါန်းရန် ဆုံးဖြတ်သောအခါ ချစ်ခင်ရသူကို ဆုံးရှုံးရသည့် နာကျင်မှုမှ အခြားသူများကို ကူညီပေးနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ဘက်သို့ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရရှိသည်။

“ဒါဟာ လူများစွာပါဝင်တဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုရဲ့ ကွင်းဆက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒီလိုချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ပြုလုပ်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်တာပါ” ဟု ဒေါက်တာ de Mello က ပြောသည်။

လှူဒါန်းသူတစ်ဦးတည်းက ကိုယ်အင်္ဂါအစားထိုးကုသမှုမှတစ်ဆင့် လူရှစ်ဦးအထိ အကျိုးကျေးဇူးရရှိစေနိုင်သည်။ သို့သော် မျက်ကြည်လွှာကဲ့သို့သော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ရှူးများကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အကျိုးကျေးဇူးရရှိနိုင်သူ အရေအတွက်သည် သိသိသာသာ ပိုမိုများပြားလာသည်။

ဤ မူရင်းဆောင်းပါး ကို တောင်အမေရိကဌာနခွဲ၏ ပေါ်တူဂီဘာသာ သတင်းဝက်ဘ်ဆိုက် တွင် မူလက ထုတ်ဝေခဲ့သည်။

Maita Tôrres၊ တောင်အမေရိကဌာနခွဲနှင့် ANN