အခန်း (၁)—အဘယ်ကြောင့်အပြစ်ကျူးလွန်ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း

 

အခန်း (၁)—အဘယ်ကြောင့်အပြစ်ကျူးလွန်ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း

“ဘုရားသခင်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်တော်မူ၏။” ၁ ယောဟန် ၄:၁၆။ ကိုယ်တော်၏ သဘာဝတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမေတ္တာသည် အစဉ်အမြဲ ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သကဲ့သို့ အစဉ်အမြဲလည်း ရှိနေလိမ့်မည်။ “ထာဝရကာလ၌ နေတော်မူသော၊ မြင့်မြတ်၍ ချီးမြောက်ခြင်းရှိသော အရှင်”၊ ကိုယ်တော်၏ “လမ်းခရီးတို့သည် ထာဝရဖြစ်တော်မူ၏။” ကိုယ်တော်သည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိ။ ကိုယ်တော်၌ “ရွေ့လျော့တိမ်းစောင်းခြင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်းအရိပ် အနည်းငယ်မျှမရှိ။” ဟေရှာယ ၅၇:၁၅၊ ဟဗက္ကုတ် ၃:၆၊ ယာကုပ် ၁:၁၇။

Chapter 1—Why was Sin Permitted? [29]
“God is love.” 1 John 4:16. His nature, His law, is love. It ever
has been; it ever will be. “The high and lofty One that inhabiteth
eternity,” whose “ways are everlasting,” changeth not. With Him “is
no variableness, neither shadow of turning.” Isaiah 57:15; Habakkuk
3:6; James 1:17.

ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုး၏ ထင်ရှားပြသမှုတိုင်းသည် အတိုင်းအဆမရှိသော မေတ္တာတော်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာတော်သည် ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာအပြည့်အဝပါရှိသည်။ ဆာလံဆရာက ဤသို့ဆိုသည်-

Every manifestation of creative power is an expression of infnite
love. The sovereignty of God involves fullness of blessing to all
created beings. The psalmist says:

“ကိုယ်တော်၏လက်ရုံးသည် ခွန်အားနှင့်ပြည့်စုံ၍၊ လက်ယာလက်တော်သည် မြင့်မားလှပါ၏။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ပလ္လင်တော်အခြေဖြစ်၍၊ ကရုဏာနှင့် သစ္စာတို့သည် မျက်နှာတော်ရှေ့၌ သွားကြပါ၏။ ဝမ်းမြောက်စရာအသံကို နားလည်သောလူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြပါ၏။ အို ထာဝရဘုရား၊ သူတို့သည် မျက်နှာတော်အလင်း၌ သွားလာကြပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကြောင့် တစ်နေ့လုံး ဝမ်းမြောက်၍၊ ကိုယ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားဖြင့် ချီးမြှောက်ခြင်းသို့ ရောက်ကြပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ခွန်အား၏ ဘုန်းအသရေဖြစ်တော်မူ၏။... ငါတို့၏ဒိုင်းလွှားသည် ယေဟောဝါပိုင်တော်မူ၍၊ ငါတို့၏ရှင်ဘုရင်သည် သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင် ပိုင်တော်မူ၏။” ဆာလံ ၈၉:၁၃-၁၈။

“Strong is Thy hand, and high is Thy right hand.
Righteousness and judgment are the foundation of Thy
throne:
Mercy and truth go before Thy face.
Blessed is the people that know the joyful sound:
They walk, O Lord, in the light of Thy countenance.
In Thy name do they rejoice all the day:
And in Thy righteousness are they exalted.
For Thou art the glory of their strength: ...
For our shield belongeth unto Jehovah,
And our king to the Holy One.”
Psalm 89:13-18, R.V. [Note:
In this text and in some other
Bible quotations used in this
book the word “Jehovah” is
employed instead of “Lord,”
as rendered in the American
Supplement to the Revised
Version.]

ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပထမဆုံးစတင်ချိန်မှစ၍ ပုန်ကန်မှုကို နောက်ဆုံးနှိမ်နင်းခြင်းနှင့် အပြစ်တရားကို အကြွင်းမဲ့ဖယ်ရှားသည်အထိ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော မဟာတိုက်ပွဲသမိုင်းသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ မဖောက်ပြန်သော မေတ္တာတော်ကို သက်သေထူခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

The history of the great conflict between good and evil, from
the time it frst began in heaven to the fnal overthrow of rebellion
and the total eradication of sin, is also a demonstration of God’s
unchanging love.

စကြဝဠာ၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ရှင်သည် ကျေးဇူးပြုခြင်းလုပ်ငန်း၌ တစ်ဦးတည်းမဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်၌ အဖော်အဖက်ရှိသည်—ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်နိုင်ပြီး ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါများကို ပျော်ရွှင်မှုပေးရာတွင် ပါဝင်ခံစားနိုင်သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးရှိသည်။ “အစဦး၌ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် အစဦး၌ ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိ၏။” ယောဟန် ၁:၁၊ ၂။ ဘုရားသခင်၏ တစ်ပါးတည်းသောသားတော် ခရစ်တော်တည်းဟူသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် ထာဝရခမည်းတော်နှင့် သဘာဝချင်း၊ စရိုက်လက္ခဏာချင်း၊ ရည်ရွယ်ချက်ချင်း တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်တော်မူ၏—ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော အရှင်ဖြစ်သည်။ “နာမတော်ကား၊ အံ့ဩဖွယ်၊ တိုင်ပင်ဘက်၊ တန်ခိုးကြီးသောဘုရားသခင်၊ ထာဝရအဘ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းမင်းဟု ခေါ်ဝေါ်သမုတ်ခြင်းကို ခံတော်မူမည်။” ဟေရှာယ ၉:၆။ ကိုယ်တော်၏ “ထွက်ကြွခြင်းမူကား၊ ရှေးကာလ၊ ထာဝရကာလမှစ၍ ဖြစ်သတည်း။” မိက္ခာ ၅:၂။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် မိမိနှင့်ပတ်သက်၍ ဤသို့မြွက်ဆိုသည်- “ထာဝရဘုရားသည် ရှေးဦးစွာသောအမှုတော်တို့ကို မပြုမီ၊ လမ်းခရီးတော်အစ၌ ငါ့ကိုပိုင်တော်မူ၏။ ကမ္ဘာမတည်မရှိမီ၊ ရှေးဦးစွာသောကာလမှစ၍ ငါ့ကို ခန့်ထားတော်မူပြီ။... မြေကြီးတိုက်မြစ်တို့ကို တည်စေတော်မူသောအခါ၊ ငါသည် အနီးအပါး၌ရှိ၍ ကျွေးမွေးပြုစုတော်မူသော သားကဲ့သို့ဖြစ်လျက်၊ မျက်မှောက်တော်၌ အစဉ်မပြတ် ကစားလျက်၊ နေ့တိုင်း အားရဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိ၏။” သုတ္တံ ၈:၂၂-၃၀။

17
18 Patriarchs and Prophets
[34] The Sovereign of the universe was not alone in His work of
benefcence. He had an associate—a co-worker who could appreciate His purposes, and could share His joy in giving happiness to
created beings. “In the beginning was the Word, and the Word was
with God, and the Word was God. The same was in the beginning
with God.” John 1:1, 2. Christ, the Word, the only begotten of God,
was one with the eternal Father—one in nature, in character, in
purpose—the only being that could enter into all the counsels and
purposes of God. “His name shall be called Wonderful, Counselor,
The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace.” Isaiah 9:6. His “goings forth have been from of old, from everlasting.”
Micah 5:2. And the Son of God declares concerning Himself: “The
Lord possessed Me in the beginning of His way, before His works
of old. I was set up from everlasting.... When He appointed the
foundations of the earth: then I was by Him, as one brought up with
Him: and I was daily His delight, rejoicing always before Him.”
Proverbs 8:22-30.

ခမည်းတော်သည် သားတော်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ “အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်ပေါ်၊ မြေကြီးပေါ်မှာရှိသမျှသော အရာတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ။... ရာဇပလ္လင်ဖြစ်စေ၊ အစိုးရခြင်းဖြစ်စေ၊ မင်းအာဏာစက်ဖြစ်စေ၊ တန်ခိုးရှိသောအရာဖြစ်စေ၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်ဖို့လည်းကောင်း ဖန်ဆင်းလျက်ရှိကြ၏။” ကောလောသဲ ၁:၁၆။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်၏ အစေခံများဖြစ်ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်မှ စီးဆင်းလာသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလျက်၊ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် လျင်မြန်သောအတောင်ပံများဖြင့် ပျံသန်းကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ဘိသိက်ခံတော်မူသောသား၊ “ကိုယ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို အထင်အရှားပြသောသူ”၊ “ဘုန်းတော်၏ရောင်ခြည်တော်”၊ “တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံသော နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ထောက်မသောသူ” သည် ထိုသူအားလုံးတို့၏အပေါ်၌ အချုပ်အခြာအာဏာရှိတော်မူ၏။ ဟေဗြဲ ၁:၃။ “အစဦးမှစ၍ မြင့်မြတ်သောဘုန်းတော်ပလ္လင်သည်” ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်သည် (ယေရမိ ၁၇:၁၂)။ “ဖြောင့်မတ်သောလှံတံသည်” ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်လှံတံဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲ ၁:၈။ “ဂုဏ်အသရေနှင့် တန်ခိုးအာနုဘော်သည် ရှေ့တော်၌ရှိ၏။ ခွန်အားနှင့် တင့်တယ်ခြင်းသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ရှိ၏။” ဆာလံ ၉၆:၆။ ကရုဏာနှင့် သစ္စာတို့သည် မျက်နှာတော်ရှေ့၌ သွားကြ၏။ ဆာလံ ၈၉:၁၄။

The Father wrought by His Son in the creation of all heavenly
beings. “By Him were all things created, ... whether they be thrones,
or dominions, or principalities, or powers: all things were created
by Him, and for Him.” Colossians 1:16. Angels are God’s ministers,
radiant with the light ever flowing from His presence and speeding
on rapid wing to execute His will. But the Son, the anointed of God,
the “express image of His person,” “the brightness of His glory,”
“upholding all things by the word of His power,” holds supremacy
over them all. Hebrews 1:3. “A glorious high throne from the
beginning,” was the place of His sanctuary (Jeremiah 17:12); “a
scepter of righteousness,” the scepter of His kingdom. Hebrews 1:8.
“Honor and majesty are before Him: strength and beauty are in His
sanctuary.” Psalm 96:6. Mercy and truth go before His face. Psalm
89:14.

ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ပညတ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ အစိုးရခြင်းအခြေခံဖြစ်သောကြောင့်၊ အသိဉာဏ်ရှိသော သတ္တဝါအားလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် ထိုဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ကြီးမြတ်သောမူများအပေါ် ပြည့်ဝစွာ လိုက်လျောညီထွေရှိခြင်းအပေါ်တွင် တည်မှီနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သတ္တဝါအားလုံးထံမှ မေတ္တာဖြင့် အစေခံခြင်းကိုသာ အလိုရှိတော်မူသည်—ထိုအစေခံခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏စရိုက်လက္ခဏာကို တန်ဖိုးထားခြင်းမှ မြစ်ဖျားခံရမည်။ အတင်းအဓမ္မ နာခံခြင်းကို ကိုယ်တော်နှစ်သက်တော်မမူ။ လူတိုင်းအား လွတ်လပ်သော ဆန္ဒကို ပေးသနားထားသဖြင့်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား မိမိတို့အလိုအလျောက် အစေခံနိုင်ကြသည်။

The law of love being the foundation of the government of God,
the happiness of all intelligent beings depends upon their perfect
accord with its great principles of righteousness. God desires from
all His creatures the service of love—service that springs from an
appreciation of His character. He takes no pleasure in a forced
obedience; and to all He grants freedom of will, that they may
render Him voluntary service.
Why was Sin Permitted? 19

ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါအားလုံး မေတ္တာဖြင့် သစ္စာစောင့်သိနေကြသရွေ့ ဘုရားသခင်၏ စကြဝဠာတစ်ခွင်လုံးတွင် ပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရခြင်းသည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ဟပ်ပြသခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်း၌ မွေ့လျော်ကြသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော မေတ္တာသည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်နေစဉ်တွင်၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးထားရှိသော မေတ္တာသည်လည်း ယုံကြည်စိတ်ချမှုရှိ၍ အတ္တကင်းမဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သဟဇာတဖြစ်မှုကို ဖျက်ဆီးမည့် အယူမတူခြင်းဟူ၍ လုံးဝမရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် ဤပျော်ရွှင်ဖွယ်အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ပေးသနားထားသော လွတ်လပ်ခွင့်ကို လွဲမှားစွာအသုံးပြုသူ တစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ အပြစ်တရားသည် ခရစ်တော်မှလွဲလျှင် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို အခံရဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်သားများထဲတွင် တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေ အကြီးဆုံးဖြစ်သောသူထံမှ စတင်ခဲ့သည်။ “မိုးသောက်ကြယ်” ဖြစ်သော လူစီဖာသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော၊ အဦးဆုံးသော ခေရုဗင်စောင့်နတ်မင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြီးမြတ်သော ဖန်ဆင်းရှင်၏ မျက်မှောက်တော်၌ ရပ်နေရပြီး၊ ထာဝရဘုရားသခင်ကို ဝန်းရံထားသော မပြတ်မစဲသော ဘုန်းတော်ရောင်ခြည်တို့သည် သူ့အပေါ်၌ ကျရောက်လျက်ရှိသည်။ “အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်သည် ပညာနှင့်ပြည့်စုံ၍ အဆင်းလှခြင်း၌ စုံလင်လျက်၊ အတိုင်းအရှည်ကို စီရင်သောသူဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ဥယျာဉ်တည်းဟူသော ဧဒင်အရပ်၌ရှိပြီ။ အဖိုးထိုက်သောကျောက်အမျိုးမျိုးတို့သည် သင်၏အဝတ်ဖြစ်ကြ၏။... သင်သည် ဘိသိက်ခံ၍ အုပ်မိုးသောခေရုဗင်ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ်မှာ ငါခန့်ထား၍၊ သင်သည် မီးကျောက်တို့အလယ်မှာ လှည့်လည်လျက်နေ၏။ သင်သည် ဖန်ဆင်းသောနေ့မှစ၍၊ ဒုစရိုက်မတွေ့မီတိုင်အောင် ပြုလေသမျှသော အမှုတို့၌ စုံလင်ခြင်းရှိ၏။” ယေဇကျေလ ၂၈:၁၂-၁၅။

So long as all created beings acknowledged the allegiance of [35]
love, there was perfect harmony throughout the universe of God.
It was the joy of the heavenly host to fulfll the purpose of their
Creator. They delighted in reflecting His glory and showing forth
His praise. And while love to God was supreme, love for one another
was confding and unselfsh. There was no note of discord to mar
the celestial harmonies. But a change came over this happy state.
There was one who perverted the freedom that God had granted to
His creatures. Sin originated with him who, next to Christ, had been
most honored of God and was highest in power and glory among
the inhabitants of heaven. Lucifer, “son of the morning,” was frst of
the covering cherubs, holy and undefled. He stood in the presence
of the great Creator, and the ceaseless beams of glory enshrouding
the eternal God rested upon him. “Thus saith the Lord God; Thou
sealest up the sum, full of wisdom, and perfect in beauty. Thou
hast been in Eden the garden of God; every precious stone was thy
covering.... Thou art the anointed cherub that covereth; and I have
set thee so: thou wast upon the holy mountain of God; thou hast
walked up and down in the midst of the stones of fre. Thou wast
perfect in thy ways from the day that thou wast created, till iniquity
was found in thee.” Ezekiel 28:12-15.

လူစီဖာသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှောက်တင်လိုသောဆန္ဒကို တဖြည်းဖြည်းချင်း မွေးမြူလာခဲ့သည်။ ကျမ်းစာက ဤသို့ဆိုသည်- “သင်သည် မိမိအဆင်းလှသောကြောင့် စိတ်မြင့်လှပြီ။ မိမိတင့်တယ်ခြင်းကို အမှီပြု၍ မိမိပညာကို ဖျက်ဆီးပြီ။” ယေဇကျေလ ၂၈:၁၇။ “သင်ကလည်း၊ ... ငါသည် ဘုရားသခင်၏ ကြယ်တို့အပေါ်မှာ ငါ၏ပလ္လင်ကို ငါချီးမြှောက်မည်။ ... အမြင့်ဆုံးသောသူနှင့် တူအောင်နေမည်ဟု စိတ်ထဲမှာ ဆိုလေပြီ။” ဟေရှာယ ၁၄:၁၃၊ ၁၄။ သူ၏ဘုန်းအသရေအားလုံးသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ဤတန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ထိုဘုန်းအသရေကို မိမိကိုယ်ပိုင်အရာဟု မှတ်ယူလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့ထက် ပိုမို၍ ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရသော မိမိ၏ရာထူးကို မရောင့်ရဲနိုင်ဘဲ၊ ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ပါးတည်းသာ ခံထိုက်သော ပူဇော်မှုကို ရယူရန် မရဲတရဲ တောင့်တလာခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါအားလုံး၏ ချစ်ခြင်းနှင့် သစ္စာစောင့်သိခြင်းတွင် ဘုရားသခင်ကိုသာ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်စေရန် ကြိုးစားမည့်အစား၊ သူတို့၏အစေခံမှုနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို မိမိထံသို့ ရရှိရန် ကြိုးပမ်းလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အနန္တတန်ခိုးရှင် ခမည်းတော်က သားတော်အား ပေးသနားထားသော ဘုန်းအသရေကို မနာလိုဖြစ်ကာ၊ ဤကောင်းကင်တမန်မင်းသည် ခရစ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော အခွင့်အာဏာကို ရယူရန် ရည်မှန်းလာခဲ့သည်။

Little by little Lucifer came to indulge the desire for self-exaltation. The Scripture says, “Thine heart was lifted up because of
thy beauty, thou hast corrupted thy wisdom by reason of thy brightness.” Ezekiel 28:17. “Thou hast said in thine heart, ...I will exalt
my throne above the stars of God.... I will be like the Most High.”
Isaiah 14:13, 14. Though all his glory was from God, this mighty
angel came to regard it as pertaining to himself. Not content with his
position, though honored above the heavenly host, he ventured to
covet homage due alone to the Creator. Instead of seeking to make
God supreme in the affections and allegiance of all created beings, it
was his endeavor to secure their service and loyalty to himself. And
coveting the glory with which the infnite Father had invested His
Son, this prince of angels aspired to power that was the prerogative
of Christ alone.

ယခုတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုသည် ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီ။ လူစီဖာသည် ဖန်ဆင်းရှင်ကို အစေခံမည့်အစား မိမိကိုယ်ကိုယ် အစေခံလိုသောစိတ်ထားသည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုသာ အထွတ်အထိပ်ထားသူများက မြင်တွေ့ရသောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်အစည်းအဝေးတွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် လူစီဖာအား တောင်းပန်တိုးလျှိုးကြသည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ကြီးမြတ်ခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်း၍ မပြောင်းလဲနိုင်သော သဘာဝကိုလည်းကောင်း သူ၏ရှေ့တွင် တင်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းစနစ်ကို တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုစည်းစနစ်မှ သွေဖည်သွားခြင်းအားဖြင့် လူစီဖာသည် မိမိကို ဖန်ဆင်းသောရှင်ကို ရှုတ်ချရာရောက်ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အနန္တမေတ္တာနှင့် ကရုဏာဖြင့် ပေးသော သတိပေးချက်သည် ခုခံလိုသောစိတ်ကိုသာ နှိုးဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ လူစီဖာသည် ခရစ်တော်အပေါ် မနာလိုသောစိတ်ကို အနိုင်ရခွင့်ပေးလိုက်ပြီး၊ ပိုမို၍ စိတ်ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

Now the perfect harmony of heaven was broken. Lucifer’s disposition to serve himself instead of his Creator aroused a feeling of
apprehension when observed by those who considered that the glory [36]
20 Patriarchs and Prophets
of God should be supreme. In heavenly council the angels pleaded
with Lucifer. The Son of God presented before him the greatness,
the goodness, and the justice of the Creator, and the sacred, unchanging nature of His law. God Himself had established the order of
heaven; and in departing from it, Lucifer would dishonor his Maker
and bring ruin upon himself. But the warning, given in infnite love
and mercy, only aroused a spirit of resistance. Lucifer allowed his
jealousy of Christ to prevail, and became the more determined.

ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ငြင်းခုံရန်နှင့် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပညာတော်နှင့် မေတ္တာတော်ကို အပြစ်တင်စွပ်စွဲရန်မှာ ဤကောင်းကင်တမန်မင်း၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤရည်မှန်းချက်အတွက် ခရစ်တော်မှလွဲလျှင် ဘုရားသခင်၏ ဗိုလ်ခြေတို့အကြား အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ထိုထူးချွန်သော ဉာဏ်ပညာ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးချတော့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိ၏ သတ္တဝါအားလုံးကို လွတ်လပ်သောဆန္ဒ ပေးလိုသောဘုရားသခင်သည် ပုန်ကန်မှုကို အကြောင်းပြချက်ပေးမည့် လှည့်ဖြားသော အယူအဆမှားများ၏ ဘေးမှ မည်သူ့ကိုမျှ အကာအကွယ်မရှိဘဲ ပစ်မထားခဲ့ပါ။ မဟာတိုက်ပွဲ မစတင်မီတွင်၊ ပျော်ရွှင်မှုအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာဖြစ်သော ပညာတော်နှင့် ကောင်းမြတ်တော်မူသော အရှင်၏ အလိုတော်ကို အားလုံးက ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခွင့်ရရှိရမည်ဖြစ်သည်။

To dispute the supremacy of the Son of God, thus impeaching
the wisdom and love of the Creator, had become the purpose of this
prince of angels. To this object he was about to bend the energies of
that master mind, which, next to Christ’s, was frst among the hosts
of God. But He who would have the will of all His creatures free,
left none unguarded to the bewildering sophistry by which rebellion
would seek to justify itself. Before the great contest should open,
all were to have a clear presentation of His will, whose wisdom and
goodness were the spring of all their joy.

စကြဝဠာ၏ဘုရင်သည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့ကို ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ယူစုဝေးစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ရှေ့မှောက်၌ သားတော်၏ စစ်မှန်သော ရာထူးနှင့် ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါအားလုံးနှင့် ပတ်သက်သော ကိုယ်တော်၏ ဆက်နွှယ်မှုကို ဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ခမည်းတော်၏ ပလ္လင်တော်ကို အတူမျှဝေသုံးဆောင်ပြီး၊ ထာဝရ၊ အလိုအလျောက်တည်ရှိတော်မူသော အရှင်၏ ဘုန်းတော်သည် နှစ်ပါးစလုံးကို ဝန်းရံထားသည်။ ပလ္လင်တော်ပတ်လည်တွင် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အုပ်စုကြီး—“ကုဋေသင်္ချာ၊ အထောင်အသောင်းမက” (ဗျာဒိတ် ၅:၁၁)—စုဝေးလျက်ရှိသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းကင်တမန်များသည် အစေခံများနှင့် လက်အောက်ခံများအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ကျရောက်သော အလင်း၌ ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။ စုဝေးနေသော ကောင်းကင်သားတို့၏ရှေ့တွင်၊ ဘုရားသခင်၏ တစ်ပါးတည်းသောသားတော် ခရစ်တော်မှလွဲလျှင် မည်သူမျှ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်နှင့်ဆိုင်သော ကြီးမြတ်သော အကြံအစည်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ခရစ်တော်အား အပ်နှင်းထားကြောင်း ဘုရင်ကြီးက ကြေညာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအားလုံးကို ဖန်ဆင်းရာတွင် ခမည်းတော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်ကိုကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်အား ပူဇော်မှုနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပေးထိုက်သည်။ ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးနှင့် ၎င်း၏နေထိုင်သူများကို ဖန်ဆင်းရာတွင်လည်း ဘုရားသခင့်တန်ခိုးတော်ကို ဆက်လက်သုံးစွဲမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအမှုအရာအားလုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ အစီအမံနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှောက်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် အာဏာကို ရှာဖွေမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်ကို ချီးမြှောက်ကာ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးပြုခြင်းနှင့် မေတ္တာတော်ဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည်။

The King of the universe summoned the heavenly hosts before
Him, that in their presence He might set forth the true position of
His Son and show the relation He sustained to all created beings.
The Son of God shared the Father’s throne, and the glory of the
eternal, self-existent One encircled both. About the throne gathered
the holy angels, a vast, unnumbered throng—“ten thousand times ten
thousand, and thousands of thousands” (Revelation 5:11.), the most
exalted angels, as ministers and subjects, rejoicing in the light that
fell upon them from the presence of the Deity. Before the assembled
inhabitants of heaven the King declared that none but Christ, the
Only Begotten of God, could fully enter into His purposes, and to
Him it was committed to execute the mighty counsels of His will.
The Son of God had wrought the Father’s will in the creation of all
the hosts of heaven; and to Him, as well as to God, their homage
and allegiance were due. Christ was still to exercise divine power,
in the creation of the earth and its inhabitants. But in all this He
would not seek power or exaltation for Himself contrary to God’s
plan, but would exalt the Father’s glory and execute His purposes of
benefcence and love.

ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ခရစ်တော်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်တော်မူခြင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ အသိအမှတ်ပြုကြပြီး ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ ပျပ်ဝပ်ကိုးကွယ်လျက် မိမိတို့၏ ချစ်ခြင်းနှင့် ကြည်ညိုလေးမြတ်ခြင်းတို့ကို သွန်းလောင်းခဲ့ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ကို ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း။ ၂၁

The angels joyfully acknowledged the supremacy of Christ, and
prostrating themselves before Him, poured out their love and adora
Why was Sin Permitted? 21

လူစီဖာ (Lucifer) သည်လည်း ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပျပ်ဝပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်မူ ထူးဆန်းပြီး ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ [၃၇] သမ္မာတရား၊ တရားမျှတမှုနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုတို့သည် မနာလိုမှု၊ မနာလိုဝန်တိုမှုတို့နှင့် ရုန်းကန်နေရသည်။ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် ခဏတာမျှ သူ့ကို ဆွဲဆောင်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော ချီးမွမ်းခြင်း သီချင်းသံများကို ဝမ်းမြောက်နေသော အသံပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ သီဆိုကြသောအခါ၊ မကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရှုံးနိမ့်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်ခဲသွားစေပြီး၊ အပြစ်ကင်းစင်သော ကိုးကွယ်သူများနှင့်အတူ သူ၏ဝိညာဉ်သည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွင် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ဘုန်းအာနုဘော်အပေါ် မာနထောင်လွှားခြင်းနှင့် တစ်ဖန် ပြည့်နှက်လာပြန်သည်။ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်လိုသော သူ၏ဆန္ဒ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခရစ်တော်အပေါ် မနာလိုဝန်တိုမှုကို တစ်ကျော့ပြန် ခံစားလာခဲ့သည်။ လူစီဖာအပေါ် အပ်နှင်းထားသော မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ဒြပ်များကို ဘုရားသခင်၏ အထူးလက်ဆောင်အဖြစ် တန်ဖိုးမထားခဲ့ပေ၊ ထို့ကြောင့် ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ တောက်ပမှုနှင့် မြင့်မြတ်မှုတို့အတွက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီး ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်ရန် ရည်မှန်းခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ချစ်ခင်ကြည်ညိုမှုကို ခံရသူဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် သူ၏ အမိန့်များကို နာခံရန် နှစ်သက်ကြသည်၊ သူသည် အခြားသူအားလုံးထက် သာလွန်သော ပညာနှင့် ဘုန်းအာနုဘော်ကို ဝတ်ဆင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် ခမည်းတော်နှင့်အတူ တန်ခိုးနှင့် အာဏာရှိသူအဖြစ် သူ၏အထက်တွင် ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရသည်။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုများတွင် ပါဝင်ခွင့်ရသော်လည်း၊ လူစီဖာမှာမူ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များထဲသို့ ထိုသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မရပေ။ "အဘယ်ကြောင့် ခရစ်တော်သည် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ရသနည်း" ဟု ဤတန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်က မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ "အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် လူစီဖာထက် ပို၍ ဂုဏ်ပြုခံရသနည်း။"

tion. Lucifer bowed with them, but in his heart there was a strange, [37]
ferce conflict. Truth, justice, and loyalty were struggling against
envy and jealousy. The influence of the holy angels seemed for a
time to carry him with them. As songs of praise ascended in melodious strains, swelled by thousands of glad voices, the spirit of evil
seemed vanquished; unutterable love thrilled his entire being; his
soul went out, in harmony with the sinless worshippers, in love to
the Father and the Son. But again he was flled with pride in his own
glory. His desire for supremacy returned, and envy of Christ was
once more indulged. The high honors conferred upon Lucifer were
not appreciated as God’s special gift, and therefore, called forth no
gratitude to his Creator. He gloried in his brightness and exaltation
and aspired to be equal with God. He was beloved and reverenced
by the heavenly host, angels delighted to execute his commands, and
he was clothed with wisdom and glory above them all. Yet the Son
of God was exalted above him, as one in power and authority with
the Father. He shared the Father’s counsels, while Lucifer did not
thus enter into the purposes of God. “Why,” questioned this mighty
angel, “should Christ have the supremacy? Why is He honored
above Lucifer?”

ခမည်းတော်၏ အနီးအပါးမှ မိမိ၏နေရာကို စွန့်ခွာပြီး လူစီဖာသည် ကောင်းကင်တမန်များအကြား မကျေနပ်မှုစိတ်ဓာတ်ကို ပျံ့နှံ့စေရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ခဏတာမျှ ဘုရားသခင်ကို ကြည်ညိုလေးမြတ်သည့် အသွင်ဖြင့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်သားတို့ကို အုပ်ချုပ်သော ပညတ်တော်များနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများ စတင်သွင်းပေးခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားများအတွက် ပညတ်တော်များ လိုအပ်နိုင်သော်လည်း ပို၍ မြင့်မြတ်သော ကောင်းကင်တမန်များအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော ထိန်းချုပ်မှုမျိုး မလိုကြောင်း၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာသည်ပင် လုံလောက်သော လမ်းညွှန်မှုဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်သရေညှိုးနွမ်းစေမည့်သူများ မဟုတ်ကြကြောင်း၊ ၎င်းတို့၏ အတွေးအားလုံးသည် သန့်ရှင်းကြောင်း၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့မှာလည်း မှားယွင်းရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောဆိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ခမည်းတော်နှင့် တန်းတူ ချီးမြှောက်ခြင်းသည် လူစီဖာအပေါ် မတရားမှုဖြစ်သည်ဟု ပုံဖော်ခဲ့ပြီး၊ သူသည်လည်း ကြည်ညိုလေးစားမှုနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုကို ရထိုက်သူဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာဆိုခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤကောင်းကင်တမန်မင်းသည် သူ၏ စစ်မှန်ပြီး မြင့်မြတ်သော ရာထူးကို ရရှိခဲ့ပါက၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတစ်ရပ်လုံးအတွက် ကြီးစွာသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အားလုံးအတွက် လွတ်လပ်ခွင့်ကို ရယူပေးရန်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းတို့ ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော လွတ်လပ်ခွင့်ပင်လျှင် ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့ကို အကြွင်းမဲ့ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး ခန့်အပ်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ထိုသူ၏ အာဏာစက်အောက်၌ အားလုံး ဦးညွှတ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Leaving his place in the immediate presence of the Father, Lucifer went forth to diffuse the spirit of discontent among the angels.
He worked with mysterious secrecy, and for a time concealed his
real purpose under an appearance of reverence for God. He began to
insinuate doubts concerning the laws that governed heavenly beings,
intimating that though laws might be necessary for the inhabitants
of the worlds, angels, being more exalted, needed no such restraint,
for their own wisdom was a suffcient guide. They were not beings
that could bring dishonor to God; all their thoughts were holy; it
was no more possible for them than for God Himself to err. The
exaltation of the Son of God as equal with the Father was represented
as an injustice to Lucifer, who, it was claimed, was also entitled to
reverence and honor. If this prince of angels could but attain to his
true, exalted position, great good would accrue to the entire host
of heaven; for it was his object to secure freedom for all. But now
even the liberty which they had hitherto enjoyed was at an end; for
an absolute Ruler had been appointed them, and to His authority all

၂၂ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ

လူစီဖာ၏ ပရိယာယ်များမှတစ်ဆင့် ထိုကဲ့သို့သော လှည့်စားမှုများသည် ကောင်းကင်နန်းတော်များတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ [၃၈] ခရစ်တော်၏ ရာထူး သို့မဟုတ် အာဏာတွင် အပြောင်းအလဲ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။ လူစီဖာ၏ မနာလိုမှု၊ မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြမှုနှင့် ခရစ်တော်နှင့် တန်းတူဖြစ်လိုသော သူ၏ တောင်းဆိုမှုများကြောင့် ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ စစ်မှန်သော အနေအထားကို ထုတ်ပြန်ကြေညာရန် လိုအပ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအနေအထားမှာ အစအဦးကတည်းကပင် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်တမန် အများအပြားမှာ လူစီဖာ၏ လှည့်စားမှုများကြောင့် မျက်စိကွယ်ခဲ့ကြသည်။

22 Patriarchs and Prophets
must pay homage. Such were the subtle deceptions that through the
wiles of Lucifer were fast obtaining in the heavenly courts.
[38] There had been no change in the position or authority of Christ.
Lucifer’s envy and misrepresentation and his claims to equality with
Christ had made necessary a statement of the true position of the
Son of God; but this had been the same from the beginning. Many
of the angels were, however, blinded by Lucifer’s deceptions.

သူ၏ လက်အောက်ရှိ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်များက သူ့အပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာနှင့် သစ္စာရှိသော ယုံကြည်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မယုံကြည်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲသို့ အနုပညာဆန်ဆန် သွင်းပေးခဲ့သဖြင့် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မရိပ်မိခဲ့ကြပေ။ လူစီဖာသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အမှားအယွင်းရှိသော အလင်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ပြီး—သဘောထားကွဲလွဲမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ၎င်းတို့ကို လွဲမှားစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကာ ပုံဖျက်ခဲ့သည်။ သူသည် နားထောင်သူများကို သူတို့၏ ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ပရိယာယ်ကြွယ်ဝစွာ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုပြောဆိုချက်များကို ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုနှင့် လုံးဝသဟဇာတ မဖြစ်ကြတော့ကြောင်း သက်သေအဖြစ် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးတည့်မည့်အချိန်တွင် ပြန်လည် အသုံးချခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ ဘုရားသခင်အပေါ် လုံးဝ သစ္စာရှိသည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းစနစ်နှင့် ပညတ်တော်များကို ပြောင်းလဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှု တည်ငြိမ်ရေးအတွက် လိုအပ်ကြောင်း တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရန်နှင့် သူ၏လက်အောက်ရှိ ကောင်းကင်တမန်များ၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိ၏ မကျေနပ်မှုများကို သွင်းပေးရန် လုပ်ဆောင်နေစဉ်တွင်၊ အပေါ်ယံ၌မူ မကျေနပ်မှုများကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် စိတ်ပျက်နေသော ကောင်းကင်တမန်များကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းစနစ်နှင့် ပြန်လည် သင့်မြတ်စေရန် ကြိုးပမ်းနေသကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။ သူသည် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုနှင့် ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်နေစဉ်၊ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ သစ္စာရှိမှုကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်ကြောင်း အလွန်ကျွမ်းကျင်သော အတတ်ပညာဖြင့် ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။

Taking advantage of the loving, loyal trust reposed in him by
the holy beings under his command, he had so artfully instilled
into their minds his own distrust and discontent that his agency
was not discerned. Lucifer had presented the purposes of God in a
false light—misconstruing and distorting them to excite dissent and
dissatisfaction. He cunningly drew his hearers on to give utterance
to their feelings; then these expressions were repeated by him when
it would serve his purpose, as evidence that the angels were not fully
in harmony with the government of God. While claiming for himself
perfect loyalty to God, he urged that changes in the order and laws
of heaven were necessary for the stability of the divine government.
Thus while working to excite opposition to the law of God and to
instill his own discontent into the minds of the angels under him, he
was ostensibly seeking to remove dissatisfaction and to reconcile
disaffected angels to the order of heaven. While secretly fomenting
discord and rebellion, he with consummate craft caused it to appear
as his sole purpose to promote loyalty and to preserve harmony and
peace.

ဤသို့ မွေးဖွားလာသော မကျေနပ်မှုစိတ်ဓာတ်သည် ဆိုးရွားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထင်ရှားသော ပေါက်ကွဲမှု မရှိသေးသော်လည်း၊ ကောင်းကင်တမန်များအကြား စိတ်ဝမ်းကွဲမှုမှာ မသိမသာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအပေါ် လူစီဖာ၏ သွယ်ဝိုက်သော စွပ်စွဲချက်များကို နှစ်သက်သောသူအချို့ ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က ဘုရားသခင် ပြဋ္ဌာန်းထားသော စည်းစနစ်နှင့် လုံးဝ သဟဇာတဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုမူ ကိုယ်တော်၏ ရှာမဖွေနိုင်သော တိုင်ပင်ချက်များကို နားမလည်နိုင်သောကြောင့် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မပျော်မရွှင် ဖြစ်လာကြသည်။ ခရစ်တော်ကို ချီးမြှောက်သော ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်အပေါ် မကျေနပ်ကြပေ။ ဤသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်နှင့် တန်းတူအာဏာ ရရှိရန် လူစီဖာ၏ တောင်းဆိုမှုကို ထောက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် သစ္စာရှိပြီး မှန်ကန်သော ကောင်းကင်တမန်များကမူ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်သည် ဉာဏ်ပညာရှိပြီး တရားမျှတကြောင်း ခုခံကာကွယ်ခဲ့ကြကာ၊ ဤစိတ်ဝမ်းကွဲနေသောသူကို ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်သည်၊ ကောင်းကင်တမန်များကို မဖန်ဆင်းမီကပင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့် တစ်သားတည်း ရှိခဲ့သည်။

The spirit of dissatisfaction thus kindled was doing its baleful
work. While there was no open outbreak, division of feeling imperceptibly grew up among the angels. There were some who looked
with favor upon Lucifer’s insinuations against the government of
God. Although they had heretofore been in perfect harmony with
the order which God had established, they were now discontented
and unhappy because they could not penetrate His unsearchable
counsels; they were dissatisfed with His purpose in exalting Christ.
These stood ready to second Lucifer’s demand for equal authority
with the Son of God. But angels who were loyal and true maintained the wisdom and justice of the divine decree and endeavored
to reconcile this disaffected being to the will of God. Christ was
the Son of God; He had been one with Him before the angels were

အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ကို ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း။ ၂၃

ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ လက်ယာဘက်တွင် အစဉ်အမြဲ ရှိနေခဲ့သည်၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာကရုဏာတော် အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသူ အားလုံးအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံသော ကိုယ်တော်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ခြင်းကို ယခင်က မည်သူမျှ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ဖူးပေ။ [၃၉] ကောင်းကင်ဘုံ၏ သဟဇာတဖြစ်မှုသည် တစ်ခါမျှ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။ ယခု အဘယ်ကြောင့် သဘောထားကွဲလွဲမှု ရှိရမည်နည်း။ သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ဤစိတ်ဝမ်းကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးဆက်များကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့်၊ စိတ်ဝမ်းကွဲနေသောသူများကို ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြရန် အလေးအနက် တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။

Why was Sin Permitted? 23
called into existence. He had ever stood at the right hand of the
Father; His supremacy, so full of blessing to all who came under its
benignant control, had not heretofore been questioned. The harmony [39]
of heaven had never been interrupted; wherefore should there now
be discord? The loyal angels could see only terrible consequences
from this dissension, and with earnest entreaty they counseled the
disaffected ones to renounce their purpose and prove themselves
loyal to God by fdelity to His government.

ကြီးမားသော ကရုဏာတော်နှင့်အညီ ဘုရားသခင်သည် လူစီဖာကို ကြာရှည်စွာ သည်းခံခဲ့သည်။ မကျေနပ်မှုနှင့် စိတ်ဝမ်းကွဲမှု စိတ်ဓာတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းသည် ထူးဆန်းသော၊ နက်နဲသော၊ ရှင်းမပြနိုင်သော အသစ်အဆန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူစီဖာကိုယ်တိုင်ပင် အစပိုင်း၌ သူ၏ ခံစားချက်များ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို မသိရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ထင်မြင်ယူဆချက်များကို ထုတ်ဖော်ရန် ခဏတာ စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို စွန့်ပစ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် အဘယ်အရပ်သို့ မျောပါနေသည်ကို မသိမြင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အတိုင်းအဆမရှိသော ချစ်ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့ဖြင့်သာ ကြံဆောင်နိုင်သော ကြိုးပမ်းမှုများဖြင့် သူ၏ အမှားကို သိမြင်စေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ မကျေနပ်မှုသည် အကြောင်းမဲ့ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ ပုန်ကန်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက မည်သို့သော ရလဒ်များ ဖြစ်လာမည်ကို သိမြင်စေခဲ့သည်။ လူစီဖာသည် သူမှားနေကြောင်း လက်ခံယုံကြည်ခဲ့သည်။ "ထာဝရဘုရားသည် စီရင်တော်မူသမျှတို့၌ ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ ပြုတော်မူသမျှတို့၌ သန့်ရှင်းတော်မူ၏" (ဆာလံ ၁၄၅:၁၇) ဟူသည်ကို သူသိမြင်ခဲ့သည်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များသည် တရားမျှတကြောင်းနှင့် ထိုအတိုင်းပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှေ့တွင် သူဝန်ခံသင့်ကြောင်း သိမြင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက သူကိုယ်တိုင်နှင့် ကောင်းကင်တမန် အများအပြားကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်က သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို လုံးဝ မစွန့်လွှတ်သေးပေ။ သူသည် ကာကွယ်သော ခေရုဗိမ် (covering cherub) အဖြစ်မှ စွန့်ခွာခဲ့သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဉာဏ်ပညာကို အသိအမှတ်ပြုလျက် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာလိုစိတ် ရှိခဲ့လျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သော အစီအစဉ်တွင် သူ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာ၌ ကျေနပ်စွာ နေထိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ ရာထူးကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို လုံးဝ လက်နက်ချရမည် သို့မဟုတ် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပုန်ကန်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြန်လာရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မာနက သူ့ကို တားဆီးခဲ့သည်။ ဤမျှ ဂုဏ်ပြုခံရသူတစ်ဦးအဖို့ မိမိမှားယွင်းခဲ့ကြောင်း၊ မိမိ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များမှာ မှားယွင်းကြောင်း ဝန်ခံရန်နှင့် သူကိုယ်တိုင်က မတရားဟု သက်သေပြရန် ကြိုးစားနေသော အာဏာစက်အောက်၌ လက်နက်ချရန်မှာ ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်မှု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

In great mercy, according to His divine character, God bore
long with Lucifer. The spirit of discontent and disaffection had
never before been known in heaven. It was a new element, strange,
mysterious, unaccountable. Lucifer himself had not at frst been
acquainted with the real nature of his feelings; for a time he had
feared to express the workings and imaginings of his mind; yet he
did not dismiss them. He did not see whither he was drifting. But
such efforts as infnite love and wisdom only could devise, were
made to convince him of his error. His disaffection was proved to be
without cause, and he was made to see what would be the result of
persisting in revolt. Lucifer was convinced that he was in the wrong.
He saw that “the Lord is righteous in all His ways, and holy in all
His works” (Psalm 145:17); that the divine statutes are just, and that
he ought to acknowledge them as such before all heaven. Had he
done this, he might have saved himself and many angels. He had not
at that time fully cast off his allegiance to God. Though he had left
his position as covering cherub, yet if he had been willing to return
to God, acknowledging the Creator’s wisdom, and satisfed to fll
the place appointed him in God’s great plan, he would have been
reinstated in his offce. The time had come for a fnal decision; he
must fully yield to the divine sovereignty or place himself in open
rebellion. He nearly reached the decision to return, but pride forbade
him. It was too great a sacrifce for one who had been so highly
honored to confess that he had been in error, that his imaginings
were false, and to yield to the authority which he had been working
to prove unjust.

သနားကြင်နာတတ်သော ဖန်ဆင်းရှင်သည် လူစီဖာနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များအပေါ် များစွာ သနားဂရုဏာသက်လျက်၊ ၎င်းတို့ ကျဆင်းတော့မည့် ပျက်စီးခြင်းတွင်းနက်ကြီးထဲမှ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ကို လွဲမှားစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ လူစီဖာသည် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းကို သူ၏ သာလွန်မှုအဖြစ်၊ စကြဝဠာ၏ ဘုရင်သည် သူ၏ သတ်မှတ်ချက်များကို လိုက်လျောတော့မည့် အရိပ်အယောင်အဖြစ် ထောက်ပြခဲ့သည်။

A compassionate Creator, in yearning pity for Lucifer and his
followers, was seeking to draw them back from the abyss of ruin into
which they were about to plunge. But His mercy was misinterpreted.
Lucifer pointed to the long-suffering of God as an evidence of his

၂၄ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ

အကယ်၍ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူနှင့်အတူ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ကြမည်ဆိုလျှင်၊ [၄၀] ၎င်းတို့ လိုချင်သမျှ အားလုံးကို ရရှိနိုင်သေးကြောင်း သူကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ လမ်းစဉ်ကို ဇွတ်အတင်း ကာကွယ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို ဆန့်ကျင်သော ကြီးမားသော အငြင်းပွားမှုထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် "အလင်းဆောင်သူ" (light bearer)၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ခံစားရသူ၊ ပလ္လင်တော်၏ အနီးအပါးတွင် ခစားရသူ လူစီဖာသည် ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်းအားဖြင့် စာတန် (Satan) ဖြစ်လာခဲ့သည်၊ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်များ၏ "ရန်သူ" ဖြစ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံက သူ၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် အပ်နှံထားသူများကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

24 Patriarchs and Prophets
own superiority, an indication that the King of the universe would
yet accede to his terms. If the angels would stand frmly with him,
[40] he declared, they could yet gain all that they desired. He persistently
defended his own course, and fully committed himself to the great
controversy against his Maker. Thus it was that Lucifer, “the light
bearer,” the sharer of God’s glory, the attendant of His throne, by
transgression became Satan, “the adversary” of God and holy beings
and the destroyer of those whom Heaven had committed to his
guidance and guardianship.

သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ အကြောင်းပြချက်များနှင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုသူတို့အား လှည့်ဖြားခံရသော ကျွန်များဖြစ်သည်ဟု ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သည်။ ခရစ်တော်အား ပိုမိုဦးစားပေးမှုကို သူကိုယ်တိုင်အတွက်ရော၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအားလုံးအတွက်ပါ မတရားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် ကြေညာခဲ့ပြီး၊ သူနှင့် သူတို့၏ အခွင့်အရေးများကို ဤသို့ ကျူးကျော်စော်ကားမှုကို နောက်ထပ် အလျော့ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ အထွတ်အထိပ် အာဏာကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ အသိအမှတ်ပြုမည်မဟုတ်ပါ။ သူသည် မိမိအား ပေးသင့်ပေးထိုက်သော ဂုဏ်အသရေကို တောင်းဆိုရန်နှင့် မိမိ၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာမည့်သူ အားလုံးကို အုပ်ချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ တပ်ဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည့် သူများအား လူတိုင်း လွတ်လပ်မှုကို ခံစားရမည့် အသစ်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော အစိုးရစနစ်ကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန် အမြောက်အမြားက သူ့ကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လက်ခံရန် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ သူ၏ စည်းရုံးလှုံ့ဆော်မှုများအပေါ် ရရှိလာသော ထောက်ခံမှုများကြောင့် စိတ်တက်ကြွလာပြီး၊ ကောင်းကင်တမန် အားလုံးကို မိမိဘက်ပါအောင် သိမ်းသွင်းရန်၊ ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်လာရန်နှင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ တစ်ခုလုံး၏ နာခံမှုကို ရယူရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

Rejecting with disdain the arguments and entreaties of the loyal
angels, he denounced them as deluded slaves. The preference shown
to Christ he declared an act of injustice both to himself and to all the
heavenly host, and announced that he would no longer submit to this
invasion of his rights and theirs. He would never again acknowledge
the supremacy of Christ. He had determined to claim the honor
which should have been given him, and take command of all who
would become his followers; and he promised those who would
enter his ranks a new and better government, under which all would
enjoy freedom. Great numbers of the angels signifed their purpose
to accept him as their leader. Flattered by the favor with which his
advances were received, he hoped to win all the angels to his side,
to become equal with God Himself, and to be obeyed by the entire
host of heaven.

သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များသည် သူ့ကိုရော၊ သူ့အား ထောက်ခံသူများကိုပါ ဘုရားသခင်ထံ အညံ့ခံရန် တိုက်တွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ငြင်းပယ်ပါက ကြုံတွေ့ရမည့် ရှောင်လွှဲမရသော ရလဒ်ကိုလည်း သူတို့ရှေ့၌ တင်ပြခဲ့ကြသည် - သူတို့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော အရှင်သည် သူတို့၏ တန်ခိုးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး သူတို့၏ ပုန်ကန်သော ရဲတင်းမှုကို သိသာထင်ရှားစွာ အပြစ်ပေးနိုင်ပါသည်။ မည်သည့် ကောင်းကင်တမန်မျှ ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို အောင်မြင်စွာ ဆန့်ကျင်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။ လူစီဖာ၏ လှည့်ဖြားသော အကြောင်းပြချက်များကို နားမယောင်ကြရန် အားလုံးကို သတိပေးခဲ့ကြပြီး၊ သူနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များအား နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်သို့ သွားရောက်ကာ ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် အာဏာကို သံသယဖြစ်မိသော အမှားအတွက် ဝန်ခံရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။

Still the loyal angels urged him and his sympathizers to submit
to God; and they set before them the inevitable result should they
refuse: He who had created them could overthrow their power and
signally punish their rebellious daring. No angel could successfully
oppose the law of God, which was as sacred as Himself. They
warned all to close their ears against Lucifer’s deceptive reasoning,
and urged him and his followers to seek the presence of God without
delay and confess the error of questioning His wisdom and authority.

အများအပြားမှာ ဤအကြံပေးချက်ကို နားထောင်ရန်၊ သူတို့၏ မကျေနပ်မှုများအတွက် နောင်တရရန်နှင့် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ပြန်လည်ရရှိရန် ကြိုးစားလိုသော စိတ်ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လူစီဖာတွင် အခြားသော လှည့်ဖြားမှုတစ်ခု အဆင်သင့်ရှိနေသည်။ ဤအင်အားကြီးသော ပုန်ကန်သူသည် ယခုအခါ မိမိနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်များသည် နောက်ပြန်လှည့်ရန် အလွန်ဝေးကွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို သိရှိပြီး ဘုရားသခင်သည် ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သိကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာကို အညံ့ခံမည့်သူ အားလုံးသည် သူတို့၏ ဂုဏ်အသရေကို ချွတ်ယူခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး ရာထူးမှ နှိမ့်ချခြင်း ခံရမည်ဟု သူက ဆိုသည်။ မိမိအတွက်မူ ခရစ်တော်၏ အာဏာကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ အသိအမှတ်ပြုမည်မဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ မိမိနှင့် မိမိ၏ နောက်လိုက်များအတွက် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော လမ်းစမှာ သူတို့၏ လွတ်လပ်မှုကို အခိုင်အမာ တောင်းဆိုရန်နှင့် သူတို့ကို လိုလိုလားလား မပေးအပ်ခဲ့သော အခွင့်အရေးများကို အင်အားသုံး၍ ရယူရန်ဖြစ်သည်ဟု သူက ပြောခဲ့သည်။

Many were disposed to heed this counsel, to repent of their
disaffection, and seek to be again received into favor with the Father
and His Son. But Lucifer had another deception ready. The mighty
revolter now declared that the angels who had united with him had
gone too far to return; that he was acquainted with the divine law,
and knew that God would not forgive. He declared that all who
should submit to the authority of Heaven would be stripped of their
Why was Sin Permitted? 25
honor, degraded from their position. For himself, he was determined
never again to acknowledge the authority of Christ. The only course [41]
remaining for him and his followers, he said, was to assert their
liberty, and gain by force the rights which had not been willingly
accorded them.

စာတန်ကိုယ်တိုင်နှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ သူသည် ယခုအခါ နောက်ပြန်လှည့်ရန် အလွန်ဝေးကွာသွားပြီ ဖြစ်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် သူ၏ လှည့်ဖြားမှုများကြောင့် မျက်စိကွယ်နေသူများအတွက်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပါ။ သူတို့အတွက် သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ အကြံပေးချက်နှင့် တောင်းပန်မှုများသည် မျှော်လင့်ချက်တံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် သတိပေးချက်ကို နားထောင်ခဲ့ပါက စာတန်၏ ကျော့ကွင်းမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ကြပေမည်။ သို့သော် မာနတရား၊ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အပေါ် ချစ်ခင်မှုနှင့် အကန့်အသတ်မရှိသော လွတ်လပ်မှုကို လိုချင်တပ်မက်မှုတို့အား လွှမ်းမိုးခွင့် ပေးခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် ဂရုဏာတော်ဖြင့် တောင်းပန်မှုများကို နောက်ဆုံးတွင် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

So far as Satan himself was concerned, it was true that he had
now gone too far to return. But not so with those who had been
blinded by his deceptions. To them the counsel and entreaties of
the loyal angels opened a door of hope; and had they heeded the
warning, they might have broken away from the snare of Satan. But
pride, love for their leader, and the desire for unrestricted freedom
were permitted to bear sway, and the pleadings of divine love and
mercy were fnally rejected.

ဘုရားသခင်သည် စာတန်အား သူ၏ မကျေနပ်မှုစိတ်ဓာတ်များမှ တက်ကြွသော ပုန်ကန်မှုအဖြစ် ရင့်မှည့်လာသည်အထိ သူ၏ လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏ အစီအစဉ်များ အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးလာရန် လိုအပ်ပြီး၊ သို့မှသာ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝနှင့် ဦးတည်ချက်ကို လူအားလုံး မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လူစီဖာသည် ဘိသိက်ပေးထားသော ခေရုဗိမ်အဖြစ် အလွန်ချီးမြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်သားများ၏ အလွန်ချစ်ခင်မှုကို ခံရပြီး သူတို့အပေါ် သူ၏ ဩဇာညောင်းမှုမှာ အားကောင်းလှသည်။ ဘုရားသခင်၏ အစိုးရသည် ကောင်းကင်တွင် နေထိုင်သူများသာမက ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားသော ကမ္ဘာလောကအားလုံးကိုပါ လွှမ်းခြုံထားသည်။ အကယ်၍ မိမိသည် ကောင်းကင်တမန်များကို ပုန်ကန်မှုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်လျှင် အခြားသော ကမ္ဘာလောက အားလုံးကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည်ဟု လူစီဖာက ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အောင်မြင်ရန်အတွက် ပရိယာယ်ကြွယ်ဝသော ဆင်ခြေများနှင့် လိမ်လည်မှုများကို အသုံးပြု၍ မိမိဘက်မှ အချက်အလက်များကို အနုပညာဆန်စွာ တင်ပြခဲ့သည်။ သူ၏ လှည့်ဖြားနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ မဟုတ်မမှန်သော ဝတ်ရုံကို ခြုံ၍ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ခြင်းဖြင့် သူသည် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ လုပ်ရပ်အားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် သူ၏ လုပ်ငန်း၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို ကောင်းကင်တမန်များအား ထုတ်ဖော်ပြသရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးမလာမချင်း ၎င်းသည် မကောင်းသောအရာ ဖြစ်ကြောင်း မပေါ်လွင်နိုင်ခဲ့ပါ။ သူ၏ မကျေနပ်မှုသည် ပုန်ကန်မှုဖြစ်ကြောင်း မသိသာခဲ့ပါ။ သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များပင် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို အပြည့်အဝ ခွဲခြားမသိနိုင်သလို သူ၏ လုပ်ရပ်များက မည်သည့်နေရာသို့ ဦးတည်နေသည်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပါ။

God permitted Satan to carry forward his work until the spirit
of disaffection ripened into active revolt. It was necessary for his
plans to be fully developed, that their true nature and tendency
might be seen by all. Lucifer, as the anointed cherub, had been
highly exalted; he was greatly loved by the heavenly beings, and
his influence over them was strong. God’s government included
not only the inhabitants of heaven, but of all the worlds that He
had created; and Lucifer had concluded that if he could carry the
angels of heaven with him in rebellion, he could carry also all the
worlds. He had artfully presented his side of the question, employing
sophistry and fraud to secure his objects. His power to deceive was
very great. By disguising himself in a cloak of falsehood, he had
gained an advantage. All his acts were so clothed with mystery that
it was diffcult to disclose to the angels the true nature of his work.
Until fully developed, it could not be made to appear the evil thing
it was; his disaffection would not be seen to be rebellion. Even the
loyal angels could not fully discern his character or see to what his
work was leading.

လူစီဖာသည် အစပိုင်းတွင် သူကိုယ်တိုင် တာဝန်မကင်းကြောင်း မထင်ရှားစေဘဲ သူ၏ သွေးဆောင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မိမိဘက်သို့ အပြည့်အဝ မပါလာနိုင်သော ကောင်းကင်တမန်များကို ကောင်းကင်သားများ၏ အကျိုးစီးပွားအပေါ် ဂရုမစိုက်သူများဟု သူက စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နေသော အလုပ်ကိုပင် သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များအပေါ် ပုံချစွပ်စွဲခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သိမ်မွေ့သော အငြင်းပွားမှုများဖြင့် ရှုပ်ထွေးအောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သူ၏ မူဝါဒ ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော အရာမှန်သမျှကို လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခဲ့ပြီး၊ အနုပညာဆန်သော လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုဖြင့် ယေဟောဝါ၏ အရှင်းလင်းဆုံးသော မိန့်မြွက်ချက်များအပေါ် သံသယဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အစိုးရနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသော သူ၏ မြင့်မားသော ရာထူးက သူ၏ တင်ပြချက်များကို ပိုမိုအားကောင်းစေခဲ့သည်။

Lucifer had at frst so conducted his temptations that he himself
stood uncommitted. The angels whom he could not bring fully to his
side, he accused of indifference to the interests of heavenly beings.
The very work which he himself was doing, he charged upon the
loyal angels. It was his policy to perplex with subtle arguments
concerning the purposes of God. Everything that was simple he
shrouded in mystery, and by artful perversion cast doubt upon the
26 Patriarchs and Prophets
plainest statements of Jehovah. And his high position, so closely
connected with the divine government, gave greater force to his
representations.

ဘုရားသခင်သည် သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ စာတန်မူကား ဘုရားသခင် အသုံးမပြုနိုင်သော အရာများဖြစ်သည့် မြှောက်ပင့်ခြင်းနှင့် လှည့်ဖြားခြင်းတို့ကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှားယွင်းအောင် ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ အုပ်ချုပ်ရေး အစီအစဉ်ကို မှားယွင်းစွာ တင်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်တမန်များအပေါ် ပညတ်တော်များ သတ်မှတ်ရာတွင် မတရားကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခံများထံမှ အညံ့ခံမှုနှင့် နာခံမှုကို တောင်းဆိုခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူက အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အစိုးရသည် တရားမျှတကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်သည် ပြည့်စုံကြောင်းကို ကောင်းကင်သားများနှင့် ကမ္ဘာလောက အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် သက်သေပြရန် လိုအပ်လာသည်။ စာတန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ စကြဝဠာ၏ ကောင်းကျိုးကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားနေသူအဖြစ် ပေါ်လွင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အာဏာလုယူသူ၏ စစ်မှန်သော စရိုက်နှင့် သူ၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို လူတိုင်း နားလည်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဆိုးညစ်သော လုပ်ရပ်များအားဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ ထင်ရှားစေရန် အချိန်ရရမည် ဖြစ်သည်။

[42] God could employ only such means as were consistent with truth
and righteousness. Satan could use what God could not—flattery
and deceit. He had sought to falsify the word of God and had misrepresented His plan of government, claiming that God was not just
in imposing laws upon the angels; that in requiring submission and
obedience from His creatures, He was seeking merely the exaltation
of Himself. It was therefore necessary to demonstrate before the
inhabitants of heaven, and of all the worlds, that God’s government
is just, His law perfect. Satan had made it appear that he himself was
seeking to promote the good of the universe. The true character of
the usurper and his real object must be understood by all. He must
have time to manifest himself by his wicked works.

မိမိ၏ လမ်းစဉ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော မညီညွတ်မှုများကို စာတန်က ဘုရားသခင်၏ အစိုးရအပေါ် ပုံချစွပ်စွဲခဲ့သည်။ မကောင်းမှုအားလုံးမှာ ဘုရားသခင်၏ စီမံအုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ ယေဟောဝါ၏ စည်းမျဉ်းများကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု သူက အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ တောင်းဆိုချက်များ၏ သဘောသဘာဝကို သက်သေပြရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် သူအဆိုပြုထားသော အပြောင်းအလဲများ၏ လုပ်ဆောင်ပုံကို ပြသရန် သူ့အား ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်ကပင် သူ့ကို အပြစ်စီရင်ရမည် ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် အစကတည်းက မိမိသည် ပုန်ကန်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးသည် လှည့်ဖြားသူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ခွာချလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

The discord which his own course had caused in heaven, Satan
charged upon the government of God. All evil he declared to be
the result of the divine administration. He claimed that it was his
own object to improve upon the statutes of Jehovah. Therefore God
permitted him to demonstrate the nature of his claims, to show the
working out of his proposed changes in the divine law. His own work
must condemn him. Satan had claimed from the frst that he was not
in rebellion. The whole universe must see the deceiver unmasked.

စာတန်ကို ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင် အတိုင်းအဆမရှိသော ဉာဏ်ပညာတော်ရှင်သည် စာတန်ကို ဖျက်ဆီးမပစ်ခဲ့ပါ။ မေတ္တာဖြင့် အမှုဆောင်ခြင်းကိုသာ ဘုရားသခင်က လက်ခံနိုင်သောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခံများ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုသည် ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော်ကို ယုံကြည်စိတ်ချမှုအပေါ်တွင် အခြေခံရမည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သားများနှင့် ကမ္ဘာလောကသားများသည် အပြစ်၏ သဘောသဘာဝ သို့မဟုတ် အကျိုးဆက်များကို နားလည်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးသဖြင့်၊ ထိုအချိန်တွင် စာတန်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို မြင်နိုင်ကြမည်မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ သူ့ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါက၊ အချို့မှာ ဘုရားသခင်အား ချစ်ခြင်းထက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် အမှုဆောင်ကြပေလိမ့်မည်။ လှည့်ဖြားသူ၏ ဩဇာညောင်းမှုကိုလည်း အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်မဟုတ်သလို၊ ပုန်ကန်သော စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း လုံးဝ အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံး၏ အကျိုးအတွက် ခေတ်အဆက်ဆက်တိုင်အောင်၊ သူသည် သူ၏ အခြေခံမူများကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖွံ့ဖြိုးလာစေရမည်။ သို့မှသာ ဘုရားသခင်၏ အစိုးရအပေါ် သူ၏ စွပ်စွဲချက်များကို ဖန်ဆင်းခံအားလုံးက သူတို့၏ စစ်မှန်သော အလင်းအောက်တွင် မြင်တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှု၊ ဂရုဏာတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော် ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်မှုတို့မှာ ထာဝရ သံသယကင်းရှင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

Even when he was cast out of heaven, Infnite Wisdom did not
destroy Satan. Since only the service of love can be acceptable to
God, the allegiance of His creatures must rest upon a conviction of
His justice and benevolence. The inhabitants of heaven and of the
worlds, being unprepared to comprehend the nature or consequences
of sin, could not then have seen the justice of God in the destruction
of Satan. Had he been immediately blotted out of existence, some
would have served God from fear rather than from love. The influence of the deceiver would not have been fully destroyed, nor would
the spirit of rebellion have been utterly eradicated. For the good of
the entire universe through ceaseless ages, he must more fully develop his principles, that his charges against the divine government
might be seen in their true light by all created beings, and that the
justice and mercy of God and the immutability of His law might be
forever placed beyond all question.
Why was Sin Permitted? 27

စာတန်၏ ပုန်ကန်မှုသည် နောင်လာမည့် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် စကြဝဠာအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်ရမည် - အပြစ်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရလဒ်များအတွက် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိနေမည့် သက်သေခံချက် ဖြစ်ရမည်။ စာတန်၏ အုပ်ချုပ်မှု လုပ်ဆောင်ပုံ၊ လူသားနှင့် ကောင်းကင်တမန် နှစ်ဦးစလုံးအပေါ် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများသည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာကို ဘေးဖယ်ထားခြင်း၏ အသီးအပွင့်မှာ မည်သို့ရှိမည်ကို ပြသလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ အစိုးရ တည်ရှိနေခြင်းနှင့် ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါအားလုံး၏ သုခချမ်းသာတို့သည် အတူတကွ ဆက်နွယ်နေကြောင်း ၎င်းက သက်သေခံလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုန်ကန်မှု စမ်းသပ်ချက် သမိုင်းကြောင်းသည် သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိနေမည့် အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အား ပညတ်တော် ကျူးလွန်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်၍ လှည့်ဖြားခြင်း မခံရစေရန်၊ အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းနှင့် ၎င်း၏ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားရခြင်းတို့မှ ကယ်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

Satan’s rebellion was to be a lesson to the universe through all
coming ages—a perpetual testimony to the nature of sin and its
terrible results. The working out of Satan’s rule, its effects upon [43]
both men and angels, would show what must be the fruit of setting
aside the divine authority. It would testify that with the existence of
God’s government is bound up the well-being of all the creatures He
has made. Thus the history of this terrible experiment of rebellion
was to be a perpetual safeguard to all holy beings, to prevent them
from being deceived as to the nature of transgression, to save them
from committing sin, and suffering its penalty.

ကောင်းကင်ဘုံ၌ အုပ်စိုးသော အရှင်သည် အစကတည်းက အဆုံးကို မြင်သော အရှင်ဖြစ်သည် - အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် ကိုယ်တော့်ရှေ့၌ အညီအမျှ ပွင့်လင်းလျက်ရှိပြီး၊ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ မှောင်မိုက်နှင့် ပျက်စီးခြင်းတို့၏ အလွန်တွင် မိမိ၏ မေတ္တာနှင့် ကောင်းကြီးပေးခြင်းဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံလာမှုကို မြင်တွေ့တော်မူသောအရှင် ဖြစ်သည်။ "မိုးတိမ်နှင့် မှောင်မိုက်သည် ကိုယ်တော်ကို ဝိုင်းရံလျက် ရှိသော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော်၏ အခြေခံ ဖြစ်ကြ၏။" ဆာလံ ၉၇:၂။ စကြဝဠာတွင် နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြသော သစ္စာရှိသူများနှင့် သစ္စာမဲ့သူများ အားလုံးသည် တစ်နေ့တွင် ဤအချက်ကို နားလည်ကြလိမ့်မည်။ "ကိုယ်တော်၏ အမှုသည် ပြည့်စုံ၏။ နည်းလမ်းတော် ရှိသမျှတို့သည် တရားစီရင်ခြင်း ဖြစ်ကြ၏။ သစ္စာရှိသော ဘုရား၊ ဒုစရိုက်နှင့် ကင်းစင်သော ဘုရား၊ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။" တရားဟောရာကျမ်း ၃၂:၄။

He that ruleth in the heavens is the one who sees the end from the
beginning—the one before whom the mysteries of the past and the
future are alike outspread, and who, beyond the woe and darkness
and ruin that sin has wrought, beholds the accomplishment of His
own purposes of love and blessing. Though “clouds and darkness are
round about Him: righteousness and judgment are the foundation
of His throne.” Psalm 97:2, R.V. And this the inhabitants of the
universe, both loyal and disloyal, will one day understand. “His
work is perfect: for all His ways are judgment: a God of truth and
without iniquity, just and right is He.” Deuteronomy 32:4.

 

ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ နိဒါန်း

 ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ 

Patriarchs and Prophets

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် 

၁၈၉၀

Ellen G. White
1890

မူပိုင်ခွင့် © ၂၀၁၈

Copyright © 2018

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် အက်စတိတ် အဖွဲ့။

Ellen G. White Estate, Inc.

ဤစာအုပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ

 

Information about this Book

ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်

Overview

ဤအီးဘွတ် (eBook) ကို အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် အက်စတိတ်မှ ပံ့ပိုးပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် အက်စတိတ် ဝက်ဘ်ဆိုက်ရှိ ပိုမိုကြီးမားသော အခမဲ့ အွန်လိုင်းစာအုပ်များ စုစည်းမှုတွင် ပါဝင်သည်။

This eBook is provided by the Ellen G. White Estate. It is included
in the larger free Online Books collection on the Ellen G. White
Estate Web site.

စာရေးသူအကြောင်း

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် (၁၈၂၇-၁၉၁၅) ကို အမေရိကန် စာရေးဆရာများထဲတွင် ဘာသာစကား အများဆုံးသို့ ပြန်ဆိုခြင်းခံရသူအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး၊ သူမ၏ လက်ရာများကို ဘာသာစကား ၁၆၀ ကျော်ဖြင့် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် လက်တွေ့ကျသော အကြောင်းအရာမျိုးစုံအပေါ် စာမျက်နှာပေါင်း ၁၀၀,၀၀၀ ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် သူမသည် ယေရှုခရစ်တော်ကို ချီးမြှောက်ခဲ့ပြီး သမ္မာကျမ်းစာသည် လူတစ်ဦး၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အခြေခံဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။

About the Author
Ellen G. White (1827-1915) is considered the most widely translated
American author, her works having been published in more than 160
languages. She wrote more than 100,000 pages on a wide variety of
spiritual and practical topics. Guided by the Holy Spirit, she exalted
Jesus and pointed to the Scriptures as the basis of one’s faith.

နောက်ထပ် လင့်ခ်များ

Further Links

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်း အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် အက်စတိတ် အကြောင်း

A Brief Biography of Ellen G. White
About the Ellen G. White Estate

အသုံးပြုသူ လိုင်စင် သဘောတူညီချက်

End User License Agreement

ဤစာအုပ်ကို ကြည့်ရှုခြင်း၊ ပုံနှိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါင်းလုဒ်ရယူခြင်းသည် သင့်အား သင်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အသုံးပြုရန်အတွက်သာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသော၊ အခြားသူသို့ လွှဲပြောင်း၍မရသော လိုင်စင်ကို ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလိုင်စင်သည် ပြန်လည်ထုတ်ဝေခြင်း၊ ဖြန့်ဝေခြင်း၊ လွှဲပြောင်းပေးခြင်း၊ တစ်ဆင့်ပြန်လည် လိုင်စင်ထုတ်ပေးခြင်း၊ ရောင်းချခြင်း၊ ဆင့်ပွားလက်ရာများ ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားနည်းလမ်းဖြင့် အသုံးပြုခြင်းတို့ကို ခွင့်မပြုပါ။ ဤစာအုပ်ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အသုံးပြုခြင်းသည် ဤနေရာတွင် ပေးအပ်ထားသော လိုင်စင်ကို ရပ်စဲစေမည်ဖြစ်သည်။

The viewing, printing or downloading of this book grants you only
a limited, nonexclusive and nontransferable license for use solely
by you for your own personal use. This license does not permit
republication, distribution, assignment, sublicense, sale, preparation
of derivative works, or other use. Any unauthorized use of this book
terminates the license granted hereby.

နောက်ထပ် အချက်အလက်များ

စာရေးသူ၊ ထုတ်ဝေသူများ သို့မဟုတ် ဤဝန်ဆောင်မှုကို သင် မည်သို့ ကူညီပံ့ပိုးပေးနိုင်သည်နှင့် ပတ်သက်၍ အသေးစိတ် သိရှိလိုပါက အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် အက်စတိတ်သို့ mail@whiteestate.org မှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်။ သင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် အကြံပြုချက်များအတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပြီး ဤစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုစဉ် ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပါစေကြောင်း ဆုတောင်းအပ်ပါသည်။

Further Information
For more information about the author, publishers, or how you
can support this service, please contact the Ellen G. White Estate
at mail@whiteestate.org. We are thankful for your interest and
feedback and wish you God’s blessing as you read.

အမှာစာ

Preface

 

အလွန်အရေးကြီးပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးက စိတ်ဝင်စားသော၊ အလင်းရရှိရန် အလွန်လိုအပ်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုအပေါ် ဤစာအုပ်က အလင်းပြနိုင်မည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ထုတ်ဝေသူများက ဤလက်ရာကို ထုတ်ဝေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစာအုပ်သည် လူသိနည်းလွန်းသော သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခံထားရသော သမ္မာတရားများကို တင်ပြထားသည်။ သမ္မာတရားနှင့် အမှားတရားအကြား၊ အလင်းနှင့် အမှောင်အကြား၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရှိသမျှ၏ ရန်သူက အာဏာလုယူရန် ကြိုးပမ်းမှုအကြား ဖြစ်ပွားနေသော ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးသည် လောကအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံယူထိုက်သော ကြီးကျယ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲကြီး တည်ရှိနေခြင်း၊ ၎င်းသည် တိုးတက်မှု အဆင့်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ထင်ရှားရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော အစေခံများ ပိုမိုချီးမြှောက်ခြင်း ခံရမည့် နည်းလမ်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည်ဆိုသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လူသားတို့ထံသို့ ပေးပို့သော ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်သည်နှင့်အမျှ သေချာလှပါသည်။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် ကမ္ဘာလောကကြီးကို ရွေးနှုတ်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ဤတိုက်ပွဲကြီး၏ အဓိက အင်္ဂါရပ်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤမေးခွန်းများက ထူးခြားသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အထူးကာလများ ရှိပြီး၊ ထိုအခြေအနေနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ရန်မှာ ပထမဦးစားပေး အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

The publishers send out this work from a conviction that it throws
light upon a subject of paramount importance and universal interest, and one on which light is to be greatly desired; that it presents
truths too little known or too widely ignored. The great controversy
between truth and error, between light and darkness, between the
power of God and the attempted usurpations of the enemy of all
righteousness, is the one great spectacle which it is reasonable to
suppose must engage the attention of all worlds. That such a controversy exists as the result of sin, that it is to pass through various
stages of progress, and end at last in a manner to redound to the glory
of God and the higher exaltation of His loyal servants, is as certain
as that the Bible is a revelation from God to men. That word reveals
the great features of this controversy, a conflict which embraces the
redemption of a world; and there are special epochs when these
questions assume unwonted interest, and it becomes a matter of the
frst importance to understand our relation thereto.

ယခုအချိန်သည် ထိုကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အရာအားလုံးက ဤရှည်လျားသော တိုက်ပွဲကြီးသည် အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်မျှော်လင့်နိုင်သည်ဟု ညွှန်ပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် လူအများအပြားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာလောကကြီး ဤကြီးမားသော ပြဿနာထဲသို့ မည်သို့ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ရသည်ဟူသော အဆင့်ဆင့်ကို ဖော်ပြထားသည့် မှတ်တမ်းကို ဒဏ္ဍာရီနယ်ပယ်သို့ ပို့ဆောင်ရန် စိတ်ကူးနေကြသည်။ အချို့မှာမူ ထိုကဲ့သို့ အစွန်းရောက်သော အမြင်ကို ရှောင်လွှဲသော်လည်း၊ ၎င်းကို ခေတ်နောက်ကျပြီး အရေးမကြီးသောအရာအဖြစ် သဘောထားရန် လိုလားပုံရကာ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

Such a time is the present, for all things indicate that we may now
confdently cherish the hope that this long controversy is drawing
near its close. Yet many now seem disposed to relegate to the realm
of fable that portion of the record opening to our view the steps by
which our world became involved in this great issue; and others,
though avoiding this extreme view, seem nevertheless inclined to
regard it as obsolete and unimportant, and are thus led to treat it with
neglect.

သို့သော် ဤထူးဆန်းသော ဖောက်ပြန်မှု၏ လျှို့ဝှက်သောအကြောင်းရင်းများကို စူးစမ်းရန်၊ ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန်၊ ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များကို သတိပြုရန်နှင့် ၎င်း၏ ရလဒ်များကို မည်သို့ရှောင်ရှားရမည်ကို သင်ယူရန် မည်သူက မလိုလားဘဲ နေမည်နည်း။ ဤအတွဲသည် ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းထားသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် အမြဲလိုလို လျစ်လျူရှုခံထားရသော အပိုင်းများကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစွာ စိတ်ဝင်စားလာစေရန် အားပေးကူညီသည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသော မှတ်တမ်း၏ ကတိတော်များနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို အဓိပ္ပာယ်သစ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ပေးပြီး၊ ပုန်ကန်မှုအပေါ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ဘုရားသခင်၏ နည်းလမ်းများကို အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြကာ၊ အပြစ်ရှိသော လူသားများအတွက် ကယ်တင်ခြင်းနည်းလမ်းကို ကြံဆပေးရာတွင် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်ကျေးဇူးတော်ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်တော်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးများအား ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည့် သမိုင်းကြောင်းအထိ ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

But who would not wish to look into the secret causes of so
strange a defection; to discern its spirit, to mark its consequences,
and to learn how to avoid its results? With such themes this volume
deals. It tends to foster a living interest in those portions of God’s [18]
word most often neglected. It clothes with new meaning the promises
and prophecies of the sacred record, vindicates the ways of God
in dealing with rebellion, and shows forth the wonderful grace of
God in devising a way of salvation for sinful man. Thus we are
taken down in the history of this work to a time when the plans and
purposes of God had been clearly unfolded to the chosen people.

အလွန်မြင့်မြတ်သော အကြောင်းအရာများ၊ နှလုံးသားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လှုပ်ခတ်စေပြီး စိတ်ခံစားမှုများကို သက်ဝင်စေမည့် အကြောင်းအရာများကို ကိုင်တွယ်ထားသော်လည်း၊ စာအုပ်၏ ရေးသားဟန်မှာ ရှင်းလင်းပြီး ဘာသာစကားမှာ ရိုးရှင်းတိုက်ရိုက်ပါသည်။ လူသားများကို ရွေးနှုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို လေ့လာခြင်း၌ ပျော်မွေ့သူများ၊ ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်း အမှုတော်နှင့် မိမိတို့ဝိညာဉ်၏ ဆက်နွယ်မှုကို စိတ်ဝင်စားသူများအားလုံးထံသို့ ဤစာအုပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်အပ်ပါသည်။ အခြားသူများအားလုံးကိုလည်း ဤအရာများတွင် စိတ်ဝင်စားမှု နိုးထလာစေရန် ဤစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုကြဖို့ တိုက်တွန်းပါသည်။

Though dealing with themes so exalted, themes that stir the heart
to its depths and awaken the liveliest emotions of the mind, the style
of the book is lucid, and the language plain and direct. We commend
this volume to all who take pleasure in studying the divine plan of
human redemption and who feel any interest in the relation of their
own souls to Christ’s atoning work; and to all others we commend
it, that it may awaken in them an interest in these things.

ဤစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုခြင်းသည် ဖတ်ရှုသူများအတွက် ကောင်းကျိုးများ ဖြစ်ထွန်းစေပြီး၊ လူအများ၏ ခြေလှမ်းများကို ဇီဝလမ်းသို့ ဦးလှည့်စေလိမ့်မည်ဟု ထုတ်ဝေသူများက ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သအပ်ပါသည်။

That its perusal may be blessed to the good of those who read,
and result in turning the feet of many into the way of life, is the
earnest prayer of the
Publishers.

နိဒါန်း

ဤအတွဲသည် သမ္မာကျမ်းစာ သမိုင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ ထိုအကြောင်းအရာများသည် ကိုယ်တိုင်အားဖြင့် အသစ်အဆန်းမဟုတ်သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် တင်ပြထားပုံမှာ ၎င်းတို့ကို အဓိပ္ပာယ်အသစ်များ ရရှိစေကာ၊ လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ အရင်းအမြစ်များကို ဖော်ပြခြင်း၊ အချို့သော လှုပ်ရှားမှုများ၏ အရေးပါသော သက်ရောက်မှုများကို ပြသခြင်းနှင့် သမ္မာကျမ်းစာတွင် အကျဉ်းမျှသာ ဖော်ပြထားသော အချို့သော အင်္ဂါရပ်များကို ပိုမိုတောက်ပသော အလင်းအောက်သို့ ယူဆောင်လာပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြင်ကွင်းများသည် သစ်လွင်ပြီး တည်မြဲသော အထင်အမြင်များကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ထင်ရှားပြတ်သားပြီး အရေးပါလှသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ မှတ်တမ်းအပေါ်သို့ အလင်းပေးထားရာတွင် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြရန်၊ စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုများနှင့် သူ၏တန်ခိုးကို နောက်ဆုံးတွင် မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ချေမှုန်းမည်ကို ထင်ရှားစေရန်၊ လူသားနှလုံးသား၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ထုတ်ပြသရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် လူသားများအား မကောင်းမှုနှင့် တိုက်ခိုက်သော တိုက်ပွဲတွင် မည်သို့ အောင်နိုင်စေခဲ့ကြောင်း ပြသရန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် သမ္မာတရားများကို လူသားတို့အား ဖော်ပြရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီပါသည်။ ဤဗျာဒိတ်တော်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည့် ကိုယ်စားလှယ် အဖွဲ့အစည်းကို သမ္မာကျမ်းစာဖြင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ၊ ၎င်းသည် လူသားတို့အား ညွှန်ကြားချက်များ ပေးရန် ဘုရားသခင် ယနေ့တိုင် အသုံးပြုနေဆဲ နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

Introduction [19]
This volume treats upon the themes of Bible history, themes
not in themselves new, yet here so presented as to give them a new
signifcance, revealing springs of action, showing the important
bearing of certain movements, and bringing into stronger light some
features that are but briefly mentioned in the Bible. Thus the scenes
have a vividness and importance that tend to make new and lasting
impressions. Such a light is shed upon the Scripture record as
to reveal more fully the character and purposes of God; to make
manifest the wiles of Satan and the means by which his power will
be fnally overthrown; to bring to view the weakness of the human
heart, and show how the grace of God has enabled men to conquer in
the battle with evil. All this is in harmony with what God has shown
to be His purpose in unfolding to men the truths of His word. The
agency by which these revelations have been given is seen—when
tested by the Scriptures—to be one of the methods God still employs
to impart instruction to the children of men.

သန့်ရှင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော အခြေအနေရှိစဉ်က လူသားသည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံမှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိခဲ့သည့် အစဦးပိုင်းကကဲ့သို့ ယခု မဟုတ်တော့သော်လည်း၊ လူသားအား ဘုရားသခင် ပေးသနားထားသော ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သည့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်တည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ ဆရာမရှိဘဲ ပစ်ထားခြင်း မခံရပါ။ ထို့ကြောင့် တမန်တော်ပေါလုက ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် အချို့သော ဘုရားသခင်၏ "အလင်းပေးခြင်း" ကို ခံယူရန် အခွင့်အရေးရှိကြောင်းနှင့် သူတို့သည် "သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံယူသူများ" ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့် "အလင်းကို ရရှိကြသည်" ဟု ကြေညာခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားရပါသည်။ ဟေဗြဲ ၁၀:၃၂၊ ၆:၄။ ယောဟန်ကလည်း "သင်တို့သည် သန့်ရှင်းသော အရှင်၏ ဘိသိက်တော်ကို ခံရကြပြီ" ဟု ဆိုသည်။ ၁ ယောဟန် ၂:၂၀။ ခရစ်တော်သည်လည်း တပည့်တော်များထံမှ ခွာခွာသွားတော့မည့်အချိန်တွင်၊ သူတို့ကို သမ္မာတရားရှိသမျှသို့ လမ်းပြရန်နှင့် နှစ်သိမ့်ပေးရန်အတွက် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို စေလွှတ်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၄:၁၆၊ ၂၆။

While it is not now as it was in the beginning, when man in his
holiness and innocence had personal instruction from his Maker,
still man is not left without a divine teacher which God has provided
in His representative, the Holy Spirit. So we hear the apostle Paul
declaring that a certain divine “illumination” is the privilege of the
followers of Christ; and that they are “enlightened” by being made
“partakers of the Holy Ghost.” Hebrews 10:32; 6:4. John also says,
“Ye have an unction from the Holy One.” 1 John 2:20. And Christ
promised the disciples, as He was about to leave them, that He would
send them the Holy Spirit as a comforter and guide to lead them into
all truth. John 14:16, 26.

ဤကတိသည် အသင်းတော်၌ မည်သို့ ပြည့်စုံလာမည်ကို ပြသရန် တမန်တော်ပေါလုသည် သူ၏ စာစောင်နှစ်စောင်တွင်၊ ဝိညာဉ်တော်၏ အချို့သော ဆုကျေးဇူးများကို အသင်းတော်အား ကမ္ဘာကုန်သည်အထိ တည်ဆောက်ရန်နှင့် သွန်သင်ရန်အတွက် ထားရှိထားကြောင်း တရားဝင် ကြေညာခဲ့သည်။ ၁ ကောရိနသု ၁၂၊ ဧဖက် ၄:၈-၁၃၊ မဿဲ ၂၈:၂၀။ ဤမျှသာမက၊ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ပရောဖက်ပြုချက် အများအပြားက နောက်ဆုံးသော ကာလတွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို အထူးသွန်းလောင်းမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ခရစ်တော် ပေါ်ထွန်းမည့် အချိန်တွင် အသင်းတော်သည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံး အတွေ့အကြုံအတွင်း ပရောဖက်ပြုခြင်း ဝိညာဉ်ဖြစ်သည့် "ယေရှု၏ သက်သေခံချက်" ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ဆိုထားသည်။ တမန်တော် ၂:၁၇-၂၀၊ ၃၉၊ ၁ ကောရိနသု ၁:၇၊ ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇၊ ဗျာဒိတ် ၁၉:၁၀။ ဤအချက်များတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးများကို ဂရုစိုက်ပြီး ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း သက်သေကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် နှစ်သိမ့်သူ၊ ဆရာနှင့် လမ်းပြသူအဖြစ် သာမန်အားဖြင့်သာမက ထူးခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့်ပါ ရှိနေခြင်းသည် နောက်ဆုံးကာလ၏ အန္တရာယ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အသင်းတော်အတွက် အခြားမည်သည့် အချိန်ထက်မဆို ပိုမိုလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

To show how this promise was to be fulflled to the church, the [20]
apostle Paul, in two of his epistles, presents formal declaration that
certain gifts of the Spirit have been placed in the Church for its
edifcation and instruction to the end of time. 1 Corinthians 12;
Ephesians 4:8-13; Matthew 28:20 Nor is this all: a number of clear
v
and explicit prophecies declare that in the last days there will be a
special outpouring of the Holy Spirit, and that the church at the time
of Christ’s appearing will have had, during its closing experience,
“the testimony of Jesus,” which is the spirit of prophecy. Acts 2:17-
20, 39; 1 Corinthians 1:7; Revelation 12:17; Revelation 19:10. In
these facts we see an evidence of God’s care and love for His people;
for the presence of the Holy Spirit as a comforter, teacher, and
guide, not only in its ordinary, but in its extraordinary, methods of
operation, certainly is needed by the church as it enters the perils of
the last days, more than in any other part of its experience.

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် လူသားတို့၏ နှလုံးသားနှင့် စိတ်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်ကာ သူတို့၏ နားလည်မှုကို အလင်းပေးရန်နှင့် ခြေလှမ်းများကို လမ်းပြရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို သမ္မာကျမ်းစာက ညွှန်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများနှင့် အိပ်မက်များ ပါဝင်သည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့နှင့် ဆက်သွယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်အပေါ် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည် - "ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ သင်တို့တွင် ပရောဖက်ရှိလျှင် ငါထာဝရဘုရားသည် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိုသူအား သိစေမည်။ အိပ်မက်အားဖြင့်လည်း ထိုသူနှင့် စကားပြောမည်။" တောလည်ရာ ၁၂:၆။ ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် ဗာလမ်ထံသို့ ထူးကဲသော အသိပညာကို ပေးပို့ခဲ့သည်။ သူက ဤသို့ဆိုသည် - "ဗောရသား ဗာလမ်၏ စကား၊ မျက်စိပွင့်သော သူ၏ စကား၊ ဘုရားသခင်၏ စကားကို ကြား၍ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏ အသိပညာကို သိသောသူ၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မြင်၍ မိမိကိုယ်ကို လဲစေသော်လည်း မျက်စိပွင့်လျက် ရှိသောသူ၏ စကား ဖြစ်သတည်း။" တောလည်ရာ ၂၄:၁၅၊ ၁၆။

The Scriptures point out various channels through which the
Holy Spirit would operate on the hearts and minds of men to enlighten their understanding and guide their steps. Among these were
visions and dreams. In this way God would still communicate with
the children of men. Here is His promise on this point: “Hear now
my words: If there be a prophet among you, I the Lord will make
Myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a
dream.” Numbers 12:6. By this means supernatural knowledge was
communicated to Balaam. Thus He says: “Balaam the son of Beor
hath said, and the man whose eyes are open hath said: he hath said,
which heard the words of God, and knew the knowledge of the Most
High, which saw the vision of the almighty, falling into a trance, but
having his eyes open.” Numbers 24:15, 16.

ထို့ကြောင့် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလအတွင်း အသင်းတော်၌ ဝိညာဉ်တော်သည် မည်သည့်အတိုင်းအတာအထိ ထင်ရှားလာရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟူသော သမ္မာကျမ်းစာ၏ သက်သေခံချက်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန်မှာ အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

It thus becomes a matter of great interest to investigate the testimony of the Scriptures concerning the extent to which the Lord
designed that the Spirit should manifest itself in the church during
the period of human probation.

ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သားတော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကွာဟချက်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လူသားများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မောရှေ၏ ဖြစ်ရပ်တွင်ကဲ့သို့ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောခဲ့သော်လည်း၊ အိပ်မက်များနှင့် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများအားဖြင့် ပိုမိုများပြားစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဆက်သွယ်မှုပုံစံများကို သန့်ရှင်းသော မှတ်တမ်း၏ နေရာတိုင်းတွင် ထင်ရှားစွာ တွေ့ရပြီး ခေတ်ကာလအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ အာဒံမှ သတ္တမမြောက်ဖြစ်သော ဧနောက်သည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်ဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းကို ပရောဖက်ပြုခြင်း ဝိညာဉ်ဖြင့် မျှော်ကြည့်ကာ "ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိသန့်ရှင်းသူ အတိုင်းမသိ များစွာသော အခြံအရံတို့နှင့်တကွ ကြွလာတော်မူ၏" ဟု ဟစ်ကြွေးခဲ့သည်။ ယုဒ ၁၄။ "ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောသူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တိုက်တွန်းတော်မူခြင်းကို ခံရ၍ စကားပြောကြ၏။" ၂ ပေတရု ၁:၂၁။ အကယ်၍ လူမျိုးများ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုတ်ယုတ်လာသောအခါ ပရောဖက်ပြုခြင်း ဝိညာဉ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် တစ်ခါတစ်ရံ ကွယ်ပျောက်သွားပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အသင်းတော်၏ အတွေ့အကြုံရှိ ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းများအားလုံးနှင့် ခေတ်တစ်ခေတ်မှ တစ်ခေတ်သို့ ကူးပြောင်းသည့် ကာလများအားလုံးကို အမှတ်အသား ပြုခဲ့သည်။ ခရစ်တော် လူ့ဇာတိခံယူသည့် ခေတ်ကာလသို့ ရောက်သောအခါ ဗတ္တိဇံယောဟန်၏ ဖခင်သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝ၍ ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ လုကာ ၁:၆၇။ ရှုမောင်အား သခင်ဘုရားကို မတွေ့မီ သေခြင်းသို့ မရောက်ရဟု ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ယေရှု၏ မိဘများက ကိုယ်တော်ကို ဆက်ကပ်ရန် ဗိမာန်တော်သို့ ယူဆောင်လာသောအခါ ရှုမောင်သည် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဗိမာန်တော်သို့ ရောက်လာကာ၊ ကိုယ်တော်ကို ပွေ့ချီ၍ ကောင်းကြီးပေးရင်း ကိုယ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ အန္နအမည်ရှိသော ပရောဖက်မသည်လည်း ထိုခဏ၌ပင် ရောက်လာပြီး ယေရုရှလင်မြို့၌ ရွေးနှုတ်ခြင်းကို မျှော်လင့်သမျှသော သူတို့အား ကိုယ်တော်၏ အကြောင်းကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ လုကာ ၂:၂၆၊ ၃၆။

[21] After the plan of salvation had been devised, God, as we have
seen, could still, through the ministry of His Son and the holy angels,
communicate with men across the gulf which sin had made. Sometimes He spoke face to face with them, as in the case of Moses, but
more frequently by dreams and visions. Instances of such communication are everywhere prominent upon the sacred record, covering
all dispensations. Enoch the seventh from Adam looked forward in
the spirit of prophecy to the second advent of Christ in power and
glory, and exclaimed, “Behold, the Lord cometh with ten thousands
of His saints.” Jude 14. “Holy men of God spake as they were moved
by the Holy Ghost.” 2 Peter 1:21. If the operation of the spirit of
prophecy has at times seemed almost to disappear, as the spirituality
of the people waned, it has nevertheless marked all the great crises
in the experience of the church, and the epochs which witnessed
the change from one dispensation to another. When the era marked
by the incarnation of Christ was reached, the father of John the
Baptist was flled with the Holy Spirit, and prophesied. Luke 1:67.
To Simeon it was revealed that he should not see death till he had
seen the Lord; and when the parents of Jesus brought Him into
the temple that He might be dedicated, Simeon came by the Spirit
into the temple, took Him into his arms, and blessed Him while he
prophesied concerning Him. And Anna, a prophetess, coming in the
same instant, spake of Him to all them that looked for redemption in
Jerusalem. Luke 2:26, 36.

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာမည့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းကို ပရောဖက်က ဤစကားများဖြင့် ကြေညာခဲ့သည် - "ထိုနောက်မှ ငါသည် ခပ်သိမ်းသော လူတို့အပေါ်သို့ ငါ့ဝိညာဉ်ကို သွန်းလောင်းမည်။ သင်တို့၏ သားသမီးတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြလိမ့်မည်။ အသက်ကြီးသော သူတို့သည် အိပ်မက်ကို မြင်ရကြလိမ့်မည်။ လူပျိုတို့သည်လည်း ဗျာဒိတ်ရူပါရုံတို့ကို မြင်ရကြလိမ့်မည်။ ထိုကာလ၌ ငါ၏ အစေခံကျွန် မိန်းမယောက်ျားတို့အပေါ်သို့ ငါ့ဝိညာဉ်ကို ငါသွန်းလောင်းမည်။ မိုးကောင်းကင်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီး၌လည်းကောင်း အံ့ဖွယ်သောအရာတည်းဟူသော သွေး၊ မီး၊ မီးခိုးတိုင်တို့ကို ငါပြမည်။ ထာဝရဘုရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်သော နေ့ကြီးမတိုင်မီ နေသည် မှောင်မိုက်ဖြစ်လိမ့်မည်။ လသည်လည်း သွေးဖြစ်လိမ့်မည်။" ယောလ ၂:၂၈-၃၁။

The outpouring of the Holy Spirit which was to attend the preaching of the gospel by the followers of Christ was announced by the
prophet in these words: “And it shall come to pass afterward, that
I will pour out My Spirit upon all flesh; and your sons and your
daughters shall prophesy, and your old men shall dream dreams,
your young men shall see visions: And also upon the servants and
upon the handmaids in those days will I pour out My Spirit. And I
will show wonders in the heavens and in the earth, blood, and fre,
and pillars of smoke. The sun shall be turned into darkness, and [22]
the moon into blood, before the great and the terrible day of the Lord
come.” Joel 2:28-31.

ပေတရုသည် ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် ထိုစဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို ရှင်းပြရန် ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို ကိုးကားခဲ့သည်။ မီးလျှံကဲ့သို့သော လျှာကွဲများသည် တပည့်တော် တစ်ဦးစီအပေါ်၌ တည်နေကြ၏။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝ၍ အခြားသော ဘာသာစကားများဖြင့် ပြောဆိုကြ၏။ ကဲ့ရဲ့သောသူများက သူတို့သည် စပျစ်ရည်အသစ်နှင့် ပြည့်ဝနေကြသည်ဟု စွပ်စွဲသောအခါ ပေတရုက "သင်တို့ ထင်သကဲ့သို့ ဤသူတို့သည် ယစ်မူးကြသည်မဟုတ်။ ယခုအချိန်သည် နံနက် သုံးနာရီအချိန်သာ ရှိသေး၏။ သို့သော်လည်း ဤအမှုကား ပရောဖက်ယောလ မြွက်ဆိုခဲ့သောအမှု ဖြစ်သတည်း" ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ယောလကျမ်းပါ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ကိုးကားခဲ့ရာတွင် "ထိုနောက်မှ" ဆိုသည့် စကားလုံးအစား "နောက်ဆုံးသော ကာလ၌" ဆိုသည့် စကားလုံးကို ထည့်သွင်း၍ "ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ၌ ငါ၏ ဝိညာဉ်ကို ခပ်သိမ်းသော လူတို့အပေါ်သို့ ငါသွန်းလောင်းမည်" စသည်ဖြင့် ဖတ်ကြားခဲ့သည်။

Peter, on the Day of Pentecost, quoted this prophecy in explanation of the wonderful scene which then occurred. Cloven tongues
like as of fre sat upon each of the disciples; they were flled with the
holy spirit, and spake with other tongues. And when the mockers
charged that they were flled with new wine, Peter answered, “These
are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the
day. But this is that which was spoken by the prophet Joel.” Then he
quotes the prophecy substantially as found in Joel (quoted above),
only he puts the words “in the last days,” in the place of “Afterward,”
making it read, “and it shall come to pass in the last days, saith God,
I will pour out of My Spirit,” etc.

ထိုနေ့တွင် ပြည့်စုံလာသော အပိုင်းမှာ ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက် အစိတ်အပိုင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် အိပ်မက်မြင်မည့် သက်ကြီးရွယ်အိုများ မရှိသကဲ့သို့၊ လူပျိုများနှင့် အပျိုများက ဗျာဒိတ်ရူပါရုံမြင်ခြင်းနှင့် ပရောဖက်ပြုခြင်းများ မရှိခဲ့ပါ။ သွေး၊ မီးနှင့် မီးခိုးတိုင် အံ့ဖွယ်ရာများလည်း ထိုအချိန်တွင် မပေါ်ထွန်းခဲ့ပါ။ ထိုအချိန်၌ နေသည်လည်း မမှောင်ခဲ့သလို လသည်လည်း သွေးမဖြစ်ခဲ့ပါ။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသောအရာသည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဤပရောဖက်ပြုချက် အစိတ်အပိုင်းသည် ထိုတစ်ကြိမ်တည်းသော ထင်ရှားမှုဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားခြင်း မရှိသည်မှာလည်း ထင်ရှားပါသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် ထိုအချိန်မှစ၍ ထာဝရဘုရား၏ နေ့ကြီး ရောက်လာသည့်တိုင်အောင် နေ့ရက်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

It is evident that it was that part of the prophecy only which
relates to the outpouring of the Spirit, that began to be fulflled on
that day; for there were no old men there dreaming dreams, nor
young men and maidens seeing visions and prophesying; and no
wonders of blood and fre and pillars of smoke then appeared; and
the sun was not darkened and the moon was not turned to blood at
that time; and yet what was there witnessed was in fulfllment of the
prophecy of Joel. It is equally evident that this part of the prophecy
concerning the outpouring of the Spirit was not exhausted in that
one manifestation; for the prophecy covers all days from that time
on to the coming of the great day of the Lord.

သို့သော် ပင်တေကုတ္တေနေ့သည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အပြင် အခြားသော ပရောဖက်ပြုချက်များလည်း ပြည့်စုံခဲ့ပါသည်။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်၏ စကားတော်များကိုလည်း ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေမခံမီ တပည့်တော်များအား နောက်ဆုံး မိန့်မြွက်ချက်တွင် "ငါသည် ခမည်းတော်ကို တောင်းပန်မည်။ ခမည်းတော်သည်လည်း... သမ္မာတရားနှင့် ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်တော်တည်းဟူသော အခြားသော ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာကို သင်တို့ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူမည်" (ယောဟန် ၁၄:၁၆၊ ၁၇) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ "ခမည်းတော်သည် ငါ၏နာမ၌ စေလွှတ်တော်မူသော ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတည်းဟူသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့အား ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို သွန်သင်တော်မူမည်။" (အခန်းငယ် ၂၆)။ "သမ္မာတရားနှင့် ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်တော်သည် ရောက်လာသောအခါ၊ သင်တို့အား သမ္မာတရားရှိသမျှသို့ လမ်းပြလိမ့်မည်။" (အခန်းကြီး ၁၆:၁၃)။ ခရစ်တော် သေခြင်းမှ ထမြောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း တပည့်တော်များအား "ကြည့်ရှုလော့၊ ငါ့ခမည်းတော်၏ ကတိတော်ကို သင်တို့အပေါ်သို့ ငါစေလွှတ်မည်။ သင်တို့သည် အထက်မှ တန်ခိုးကို မခံမချင်း ယေရုရှလင်မြို့၌ နေကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လုကာ ၂၄:၄၉။

But the Day of Pentecost was in fulfllment of other prophecies
besides that of Joel. It fulflled the words of Christ Himself as well.
In His last discourse to His disciples before His crucifxion, He
said to them: “I will pray the Father, and He shall give you another
Comforter, ... Even the Spirit of truth.” John 14:16, 17. “But the
Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in
My name, He shall teach you all things.” Verse 26. “Howbeit when
[23] He, the Spirit of truth, is come, He will guide you into all truth.”
Chapter 16:13. And after Christ had risen from the dead, He said to
the disciples, “Behold, I send the promise of my Father upon you:
But tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power
from on high.” Luke 24:49.

ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် တပည့်တော်များသည် အထက်မှ တန်ခိုးကို ထိုသို့ ခံယူခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ ဤကတိတော်သည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကဲ့သို့ပင် ထိုအချိန်အခါတစ်ခုတည်းအတွက် ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ် ရှိနေမည်ဟု ကတိပေးခြင်းအားဖြင့် ဤကတိတော်ကို အခြားပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် အာမခံခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဿဲ ၂၈:၂၀။ သခင်ဘုရားသည် သူတို့နှင့်အတူ မည်သည့်သဘော၊ မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ရှိနေမည်ကို မာကုက ပြန်ပြောပြထားသည်။ သူက "တပည့်တော်တို့သည်လည်း ထွက်သွား၍ အရပ်ရပ်တို့၌ ဟောပြောကြ၏။ သခင်ဘုရားသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်တော်မူ၍၊ အံ့ဖွယ်သော နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပြတော်မူသဖြင့် နှုတ်ကပတ်တော်ကို အတည်ပြုတော်မူ၏" ဟု ဆိုသည်။ မာကု ၁၆:၂၀။ ပေတရုသည်လည်း ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် သူတို့ တွေ့မြင်ခဲ့ရသော ဤဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိမည့်အကြောင်းကို သက်သေခံခဲ့သည်။ အပြစ်နောင်တရသော ယုဒလူများက တမန်တော်တို့အား "အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း" ဟု မေးသောအခါ ပေတရုက "သင်တို့သည် နောင်တရကြလော့။ အပြစ်လွှတ်ခြင်းအကျိုးငှာ ယေရှုခရစ်၏ နာမ၌ ဗတ္တိဇံကို ခံကြလော့။ သို့ပြုလျှင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်တည်းဟူသော ဆုကျေးဇူးကို ခံရကြလိမ့်မည်။ ထိုကတိတော်သည် သင်တို့နှင့်လည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ သားသမီးနှင့်လည်းကောင်း၊ ဝေးသောသူတို့နှင့်လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ခေါ်တော်မူသမျှသော သူတို့နှင့်လည်းကောင်း ဆိုင်သည်" ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ တမန်တော် ၂:၃၇-၃၉။ ဤအချက်သည် ခရစ်တော်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်း မေတ္တာကို လူသားတို့ လက်ခံရန် ဂရုဏာတော်က ဖိတ်ခေါ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ အသင်းတော်၌ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ၎င်း၏ အထူးထင်ရှားပြသမှုများအပါအဝင် နောင်လာမည့် ကာလအားလုံးအတွက် ပံ့ပိုးပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

On the Day of Pentecost the disciples were thus endued with
power from on high. But this promise of Christ’s was not, any
more than the prophecy of Joel, confned to that occasion. For
He gave them the same promise in another form by assuring them
that He would be with them always, even to the end of the world.
Matthew 28:20. Mark tells us in what sense and what manner the
Lord was to be with them. He says, “And they went forth, and
preached everywhere, the Lord working with them, and confrming
the word with signs following.” Mark 16:20. And Peter, on the Day
of Pentecost, testifed concerning the perpetuity of this operation of
the Spirit which they had witnessed. When the convicted Jews said
unto the apostles, “What shall we do?” Peter answered, “Repent,
and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the
remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost.
For the promise is unto you, and to your children, and to all that are
afar off, even as many as the Lord our God shall call.” Acts 2:37-39.
This certainly provides for the operation of the Holy Spirit in the
church, even in its special manifestations, to all coming time, as long
as mercy shall invite men to accept the pardoning love of Christ.

နှစ်ပေါင်း ၂၈ နှစ် ကြာပြီးနောက် ကောရိနသု အသင်းတော်ထံ ရေးသောစာတွင် ပေါလုသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တရားဝင် အငြင်းပွားမှုတစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။ သူက (၁ ကောရိနသု ၁၂:၁) တွင် "ညီအစ်ကိုတို့၊ ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးများကို သင်တို့ မသိဘဲနေစေခြင်းငှာ ငါအလိုမရှိ" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းအရာကို ခရစ်ယာန် အသင်းတော်တွင် နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တော်သည် တစ်ပါးတည်း ဖြစ်သော်လည်း လုပ်ဆောင်ချက် အမျိုးမျိုး ရှိကြောင်းကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ထိုအမျိုးမျိုးသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရှင်းပြရန်အတွက် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အမျိုးမျိုးပုံစံကို အသုံးပြု၍ အသင်းတော်သည် မည်သို့သော အရာရှိများနှင့် ဆုကျေးဇူးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အမျိုးမျိုး ရှိပြီး တစ်ခုစီတွင် ဖြည့်ဆည်းရန် သီးခြားလုပ်ဆောင်ချက်များ ရှိကာ၊ အားလုံးသည် ဟန်ချက်ညီသော တစ်ခုတည်းသော ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် အတူတကွ လုပ်ဆောင်ကြသကဲ့သို့၊ ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း ပြည့်စုံသော ဘာသာရေး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် အသင်းတော်အတွင်း နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပေါလုက ဤစကားများဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုခဲ့သည် - "ဘုရားသခင်သည် အသင်းတော်၌ အချို့သော သူတို့ကို ရှေ့ဦးစွာ တမန်တော်အရာ၌လည်းကောင်း၊ ဒုတိယတွင် ပရောဖက်အရာ၌လည်းကောင်း၊ တတိယတွင် ဆရာအရာ၌လည်းကောင်း ခန့်ထားတော်မူ၏။ ထိုနောက်မှ တန်ခိုးကို ပြသောဆရာ၊ ရောဂါကို ငြိမ်းစေသော ဆုကျေးဇူးကို ရသောသူ၊ သူတစ်ပါးကို ကူညီသောသူ၊ အုပ်ချုပ်သောသူ၊ အမျိုးမျိုးသော ဘာသာစကားကို ပြောသောသူတို့ကို ခန့်ထားတော်မူ၏။"

Twenty-eight years later in his letter to the Corinthians, Paul
set before that church a formal argument on the question. He says
(1 Corinthians 12:1), “Now concerning spiritual gifts, brethren, I
would not have you ignorant”—so important did he deem it that
this subject should be understood in the Christian church. After
stating that though the Spirit is one it has diversities of operation,
and explaining what those diversities are, he introduces the fgure of
the human body, with its various members, to show how the church
is constituted with its different offces and gifts. And as the body has
its various members, each having its particular offce to fll, and all [24]
working together in unity of purpose to constitute one harmonious
whole, so the Spirit was to operate through various channels in the
church to constitute a perfect religious body. Paul then continues in
these words: “And God hath set some in the church, frst apostles,
secondarily prophets, thirdly teachers, after that miracles, then gifts
of healing, helps, governments, diversities of tongues.”

ဘုရားသခင်သည် အသင်းတော်၌ အချို့သောသူတို့ကို ခန့်ထားတော်မူသည်ဟူသော ကြေညာချက်သည် အခြေအနေများက အခွင့်အသာပေးမှသာ ဆုကျေးဇူးများ ပေါ်လာစေရန် လမ်းဖွင့်ထားခြင်းထက် ပိုမိုနက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသည်။ ၎င်းသည် ထိုဆုကျေးဇူးများသည် အသင်းတော်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖွဲ့စည်းပုံတွင် အမြဲတမ်း အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ဤဆုကျေးဇူးများ အသက်ဝင်စွာ မလုပ်ဆောင်ပါက၊ ထိုအသင်းတော်သည် မတော်တဆမှု သို့မဟုတ် ရောဂါကြောင့် အင်္ဂါအချို့ မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေသော လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အသင်းတော်၌ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ခန့်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤဆုကျေးဇူးများကို တရားဝင် ဖယ်ရှားခြင်း မခံရသမျှ ထိုနေရာတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်ဟူသော မှတ်တမ်းလည်း မရှိပါ။

The declaration that God hath set some in the church, etc., implies something more than that the way was left open for the gifts
to appear if circumstances should chance to favor. It rather signifes
that they were to be permanent parts of the true spiritual constitution of the church, and that if these were not in active operation the
church would be in the condition of a human body, some of whose
members had, through accident or disease, become crippled and
helpless. Having once been set in the church, there these gifts must
remain until they are formally removed. But there is no record that
they ever have been removed.

ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက် ထိုတမန်တော်သည်ပင် ဧဖက်အသင်းတော်ထံသို့ ထိုဆုကျေးဇူးများနှင့် ပတ်သက်၍ ရေးသားရာတွင် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုရည်ရွယ်ချက် မပြီးမြောက်မချင်း ၎င်းတို့ ဆက်လက် တည်ရှိနေရမည်ဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြသခဲ့သည်။ သူက (ဧဖက် ၄:၈၊ ၁၁-၁၃) တွင် ဤသို့ဆိုသည် - "ထို့ကြောင့် ကျမ်းစာလာသည်ကား၊ 'ကိုယ်တော်သည် အထက်သို့ တက်ကြွတော်မူသောအခါ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရသော သူတို့ကို သိမ်းသွား၍ လူတို့အား ဆုကျေးဇူးများကို ပေးတော်မူ၏။' ... ကိုယ်တော်သည် အချို့သော သူတို့ကို တမန်တော်အရာ၌လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို ပရောဖက်အရာ၌လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို ဧဝံဂေလိဆရာအရာ၌လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို သိုးထိန်းနှင့် ဆရာအရာ၌လည်းကောင်း ခန့်ထားတော်မူ၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား၊ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ပြည့်စုံစေခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း၊ ဓမ္မဆရာ၏ အမှုကို ပြုခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်တော်ကို တည်ဆောက်ခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း ခန့်ထားတော်မူ၏။ ငါတို့ရှိသမျှသည် ယုံကြည်ခြင်းသို့လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို သိကျွမ်းခြင်းသို့လည်းကောင်း တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ရောက်၍ ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်း၏ အရပ်အမောင်း ပမာဏနှင့်အညီ စုံလင်သောသူ ဖြစ်ကြသည်တိုင်အောင် ဖြစ်သတည်း။"

Five years later the same apostle writes to the Ephesians relative
to the same gifts, plainly stating their object, and thus showing
indirectly that they must continue till that object is accomplished.
He says (Ephesians 4:8, 11-13): “Wherefore He saith, when He
ascended up on high, He led captivity captive, and gave gifts unto
men.... And He gave some, apostles; and some, prophets; and some,
evangelists; and some, pastors and teachers; for the perfecting of
the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body
of Christ: Till we all come in the unity of the faith, and of the
knowledge of the Son of God, unto a perfect man, unto the measure
of the stature of the fullness of Christ.”

တမန်တော်များခေတ်တွင် အသင်းတော်သည် ဤနေရာ၌ ရည်ရွယ်ထားသော စည်းလုံးညီညွတ်မှု အခြေအနေသို့ မရောက်ရှိသေးပါ။ ထိုခေတ်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖောက်ပြန်မှု၏ အမှောင်ထုသည် အသင်းတော်ကို စတင်ဖုံးလွှမ်းခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဆုတ်ယုတ်နေသည့် အခြေအနေအတွင်း ဤခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်း စည်းလုံးမှုသို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်မှာ သေချာပါသည်။ နောက်ဆုံးသော ဂရုဏာတော် သတင်းစကားသည် လူမျိုးနွယ်တိုင်း၊ လူတန်းစားတိုင်းနှင့် အမှားတရား အဖွဲ့အစည်းတိုင်းထဲမှ လူစုတစ်စုကို ဧဝံဂေလိ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံစေပြီး၊ လူသား၏ သားတော် ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်နေသည့် အချိန်အထိလည်း ရောက်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ စင်စစ်အားဖြင့် အသင်းတော်သည် သူမ၏ အတွေ့အကြုံတွင် နှစ်သိမ့်မှု၊ လမ်းပြမှု၊ အားပေးမှုနှင့် ကာကွယ်မှုတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အဖွဲ့အစည်းတိုင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို လိုအပ်မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးသော ကာလ၏ အန္တရာယ်များကြားတွင် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် မကောင်းမှု၏ အင်အားစုများသည် သူတို့၏ ယုတ်ညံ့သော အလုပ်အတွက် အတွေ့အကြုံနှင့် လေ့ကျင့်မှုများဖြင့် ပြည့်စုံနေပြီး၊ သူတို့၏ လှည့်ဖြားမှု အပြောင်မြောက်ဆုံး လက်ရာများဖြင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် ရွေးကောက်ထားသော သူတို့ကိုပင် လှည့်ဖြားရန် ကြိုးစားကြပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးသော ကာလ၌ အသင်းတော်၏ အကျိုးကျေးဇူးအတွက် ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းဆိုင်ရာ အထူးပရောဖက်ပြုချက်များသည် အလွန်သင့်လျော်လှပါသည်။

The church did not reach the state of unity here contemplated,
in the apostolic age; and very soon after that age, the gloom of
the great spiritual apostasy began to overshadow the church; and
certainly during the state of declension, this fullness of Christ, and
[25] unity of faith, was not reached. Nor will it be reached till the last
message of mercy shall have gathered out of every kindred and
people, every class of society, and every organization of error, a
people complete in all gospel reforms, waiting for the coming of
the Son of man. And truly, if ever in her experience the church
would need the beneft of every agency ordained for her comfort
and guidance, encouragement and protection, it would be amid the
perils of the last days, when the powers of evil, well-nigh perfected
by experience and training for their nefarious work, would, by their
masterpieces of imposture, deceive if it were possible even the elect.
Very appropriately, therefore, come in the special prophecies of the
outpouring of the Spirit for the beneft of the church in the last days.
It is, however, usually taught, in the current literature of the

သို့သော်လည်း ခရစ်ယာန်လောက၏ လက်ရှိ စာပေများတွင် ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများသည် တမန်တော်များခေတ်အတွက်သာ ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့ကို ဧဝံဂေလိတရား စတင်ပျိုးထောင်ရန်အတွက်သာ ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊ ဧဝံဂေလိတရား အခိုင်အမာ တည်ရှိသွားပြီးနောက်တွင် ထိုဆုကျေးဇူးများကို မလိုအပ်တော့ဘဲ အသင်းတော်မှ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်ဟုသာ ယေဘုယျအားဖြင့် သွန်သင်ကြသည်။ သို့သော် တမန်တော်ပေါလုက သူ၏ခေတ်ရှိ ခရစ်ယာန်များအား "မတရားသောအမှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်" သည် စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရက်စက်သော ဝံပုလွေများသည် သူတို့အထဲသို့ ဝင်လာကာ သိုးစုကို မညှာမတာ ပြုကြလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ထဲမှလည်း တပည့်တော်များကို မိမိတို့နောက်သို့ ဆွဲဆောင်ရန် ဖောက်ပြန်သော စကားများကို ပြောမည့်သူများ ပေါ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။ တမန်တော် ၂၀:၂၉၊ ၃၀။ ထို့ကြောင့် ဤမကောင်းမှုများကို ကာကွယ်ရန် အသင်းတော်၌ ထားရှိသော ဆုကျေးဇူးများသည်၊ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြီးမြောက်သွားပြီဟု ဆိုကာ ထိုအချိန်တွင် ကွယ်ပျောက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ တမန်တော်များ ကိုယ်တိုင် ရှိနေစဉ်ကထက် ထိုအခြေအနေများအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုနှင့် အကူအညီက ပိုမိုလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Christian world, that the gifts of the Spirit were only for the apostolic
age; that they were given simply for the planting of the gospel; and
that the gospel being once established, the gifts were no longer
needed, and consequently were suffered soon to disappear from the
church. But the apostle Paul warned the Christians of his day that
the “mystery of iniquity” was already at work, and that after his
departure, grievous wolves would enter in among them, not sparing
the flock, and that also of their own selves men would arise, speaking
perverse things to draw away disciples after them. Acts 20:29, 30.
It cannot therefore be that the gifts, placed in the church to guard
against these very evils, were ready, when that time came, to pass
away as having accomplished their object; for their presence and
help would be needed under these conditions more than when the
apostles themselves were on the stage of action.

(ကျမ်းပိုဒ် ၉၊ ၁၀)။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် အစိတ်အပိုင်းအားဖြင့် သိရှိကြပြီး အစိတ်အပိုင်းအားဖြင့် ပရောဖက်ပြုကြသည်။ သို့ရာတွင် ပြည့်စုံသောအရာ ရောက်လာသောအခါ အစိတ်အပိုင်းရှိသော အရာကို ပယ်ရှားခံရလိမ့်မည်။” သူသည် လက်ရှိအခြေအနေကို ကလေးဘဝ၏ အားနည်းမှု၊ အတွေးအခေါ်နှင့် လုပ်ဆောင်မှု၏ မရင့်ကျက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး ပြည့်စုံသောအခြေအနေကို ပိုမိုရှင်းလင်းသော အမြင်၊ ရင့်ကျက်မှုနှင့် ခွန်အားရှိသော လူကြီးဘဝနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဆုကျေးဇူးများကို ဤလက်ရှိ မပြည့်စုံသော အခြေအနေတွင် လိုအပ်သော အရာများအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်ပြီး ပြည့်စုံသောအခြေအနေ ရောက်လာသောအခါ မလိုအပ်တော့သော အရာများအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ “ယခု” ဟု သူဆိုသည်မှာ (ကျမ်းပိုဒ် ၁၂)၊ “ကျွန်ုပ်တို့သည် မှန်ချပ်တစ်ချပ်မှ မှုန်ဝါးဝါး မြင်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအခါ မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ရလိမ့်မည်။ ယခု ကျွန်ုပ်သည် အစိတ်အပိုင်းအားဖြင့် သိရှိသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအခါ ကျွန်ုပ်ကို သိရှိသည်နည်းတူ သိရှိလိမ့်မည်။” ထို့နောက် သူသည် ထာဝရအခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် တည်ရှိနေမည့် ကျေးဇူးတော်များကို ဖော်ပြသည်။ ယင်းမှာ ယုံကြည်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကရုဏာ သို့မဟုတ် ချစ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး “ဤသုံးပါးရှိ၏။ သို့ရာတွင် အကြီးဆုံးမှာ ကရုဏာဖြစ်သည်။”

We fnd another statement in Paul’s letter to the Corinthian
church, which shows that the popular conception of the temporary
continuance of the gifts cannot be correct. It is his contrast between
the present, imperfect state, and the glorious, immortal condition to
which the Christian will fnally arrive. 1 Corinthians 13. He says
(Verses 9, 10). “For we know in part, and we prophesy in part. But [26]
when that which is perfect is come, then that which is in part shall
be done away.” He further illustrates this present state by comparing
it to the period of childhood with its weakness and immaturity of
thought and action; and the perfect state, to the condition of manhood with its clearer vision, maturity, and strength. And he classes
the gifts among those things which are needed in this present, imperfect condition, but which we shall have no occasion for when the
perfect state is come. “Now,” he says (Verse 12), “we see through
a glass, darkly; but then face to face: Now I know in part; but then
shall I know even as also I am known.” Then he states what graces
are adapted to the eternal state, and will there exist, namely, faith,
hope, and charity, or love, “these three; but the greatest of these is
charity.”

ဤသည်မှာ ကျမ်းပိုဒ် ၈ ၏ စကားကို ရှင်းပြသည်။ “ကရုဏာသည် ဘယ်တော့မှ မပျက်စီးပါ။” ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ကျေးဇူးတော်ဖြစ်သော ချစ်ခြင်းသည် ထာဝရတည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး လူ၏ နောင်လာမည့် မသေမျိုးအခြေအနေ၏ အချုပ်အခြာဘုန်းတန်ခိုးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် “ပရောဖက်ပြုချက်များ ရှိသည်ဖြစ်စေ ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။” ဆိုသည်မှာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို နောက်ထပ်မလိုအပ်တော့သည့် အချိန်ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး အသင်းတော်တွင် အကူအညီတစ်ခုအဖြစ် ပရောဖက်ပြုခြင်း ဆုကျေးဇူးကို နောက်ထပ် မကျင့်သုံးရတော့ပါ။ “လျှာများ ရှိသည်ဖြစ်စေ ရပ်တန့်ကြလိမ့်မည်။” ဆိုသည်မှာ လျှာဆုကျေးဇူးသည် နောက်ထပ် ဝန်ဆောင်မှုမလိုအပ်တော့ပါ။ “ဉာဏ်ပညာ ရှိသည်ဖြစ်စေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။” ဆိုသည်မှာ ဉာဏ်ပညာ မှာ အချည်းနှီးမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်၏ အထူးဆုကျေးဇူးတစ်ခုအဖြစ် ထာဝရလောကတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ပြည့်စုံစွာ ပေးအပ်ခံရမည့် ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာကြောင့် မလိုအပ်တော့ပါ။

This explains the language of Verse 8: “Charity never faileth;”
that is, charity, the heavenly grace of love, will endure forever;
it is the crowning glory of man’s future, immortal condition; but
“whether there be prophecies, they shall fail;” that is, the time will
come when prophecies will be no longer needed, and the gift of
prophecy, as one of the helps in the church, will no longer be exercised; “whether there be tongues, they shall cease;” that is, the gift of
tongues will no longer be of service; “whether there be knowledge,
it shall vanish away;” that is, knowledge, not in the abstract, but as
one of the special gifts of the Spirit, will be rendered unnecessary
by the perfect knowledge with which we shall be endowed in the
eternal world.

ယခု ဆုကျေးဇူးများသည် တမန်တော်ခေတ်နှင့်အတူ နောက်ထပ်မလိုအပ်သဖြင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်ဟု အယူအဆကို ကျင့်သုံးပါက တမန်တော်ခေတ်သည် အသင်းတော်၏ အားနည်းပြီး ကလေးဆန်သော ခေတ်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို မှန်ချပ်မှ မှုန်ဝါးဝါး မြင်ရသော ခေတ်ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင် အယူရယူမိသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် နောက်လိုက်လာသော ခေတ်တွင် အုပ်စုကို မနှမြောဘဲ ဝင်ရောက်လာမည့် ရက်စက်သော ဝံပုလွများ ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး အသင်းတော်အတွင်းပင် တပည့်များကို သူတို့နောက်သို့ ဆွဲယူရန် မှားယွင်းသော အရာများကို ပြောဆိုမည့် လူများ ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်သည် ပြည့်စုံသော အလင်းရောင်နှင့် ဉာဏ်ပညာရှိသော ခေတ်ဖြစ်ပြီး တမန်တော်ခေတ်၏ မပြည့်စုံ၊ ကလေးဆန်ပြီး မှုန်ဝါးဝါး ဉာဏ်ပညာသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဆုကျေးဇူးများသည် ပြည့်စုံသော အခြေအနေ ရောက်ရှိလာသောအခါသာ ရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခြေအနေ ရောက်ရှိလာသောကြောင့်သာ နောက်ထပ်မလိုအပ်တော့ပါ။ သို့ရာတွင် မည်သူမျှ တမန်တော်ခေတ်သည် နောက်လိုက်လာသော မည်သည့်ခေတ်ထက်မဆို ဝိညာဉ်ရေးအရ မြင့်မားမှု နိမ့်ကျခဲ့သည်ဟု တွေးခေါ်မှုရှိရှိ ခဏမျှပင် ထောက်ခံလိုမည် မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ထိုခေတ်တွင် ဆုကျေးဇူးများ လိုအပ်ခဲ့ပါက ယခုခေတ်တွင်လည်း ဧကန်လိုအပ်ပါသည်။

Now, if we take the position that the gifts ceased with the apostolic age, because no longer needed, we commit ourselves to the
position that the apostolic age was the weak and childish age of the
church, when everything was seen through a glass, darkly; but the
age that followed, when grievous wolves were to enter in, not sparing the flock, and men were to arise, even in the church, speaking
perverse things to draw away disciples after them, was an age of
perfect light and knowledge, in which the imperfect and childish and [27]
darkened knowledge of apostolic times had passed away! For, be
it remembered, the gifts cease only when a perfect state is reached,
and because that state is reached, which renders them no longer
necessary. But no one, on sober thought, can for a moment seek to
maintain the position that the apostolic age was inferior in spiritual
elevation to any age which has succeeded it. And if the gifts were
needed then, they certainly are needed now.

တမန်တော်သည် ကိုရိန်သုတေသနများနှင့် ဧဖက်သုတေသနများသို့ စာများတွင် အသင်းတော်တွင် “ထားရှိသည်” ဟု ဖော်ပြထားသော အေဂျင်စီများအနက် “သင်းအုပ်များ”၊ “ဆရာများ”၊ “ကူညီမှုများ” နှင့် “အုပ်ချုပ်ရေးများ” ကို တွေ့ရှိရသည်။ ထိုအရာများအားလုံးကို လူတိုင်းလက်ခံသည့်အတိုင်း အသင်းတော်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်ဟု အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်ခြင်း၊ အနာကင်းစင်ခြင်း၊ ပရောဖက်ပြုခြင်း စသည်တို့ပါဝင်သော ကျန်ဆုကျေးဇူးများကိုလည်း အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်း မဖြစ်ရသနည်း။ အစပိုင်းတွင် တန်းတူညီမျှ “ထားရှိ” ခဲ့သော ဆုကျေးဇူးများအနက် မည်သည့်ဆုကျေးဇူးများကို အသင်းတော်မှ “နုတ်ထုတ်” ခဲ့သည်ဟု မည်သူ ဆုံးဖြတ်ခွင့်ရှိသနည်း။

Among the agencies which the apostle in his letters to both the
Corinthians and Ephesians enumerates as “gifts” set in the church,
we fnd “pastors,” “teachers,” “helps,” and “governments;” and all
these are acknowledged, on every hand, as still continuing in the
church. Why not, then, the others also, including faith, healing,
prophecy, etc.? Who is competent to draw the line, and say what gifts
have been “set out” of the church, when all were, in the beginning,
equally “set” therein?

ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇ ကို နောက်ဆုံးနေ့ရက်များတွင် လက်ဆောင်များ ပြန်လည် ရရှိမည်ဟု ပရောဖက်ပြုချက်အဖြစ် ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ထိုသက်သေ စုံစမ်းခြင်းသည် ဤအမြင်ကို အတည်ပြုမည်။ ကျမ်းပိုဒ်သည် မိန်းမစအ်၏ ကျန်ရစ်သူ သားစဉ်မြေးဆက်ကို ပြောသည်။ မိန်းမသည် အသင်းတော်၏ သင်္ကေတ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စအ်သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် အသင်းတော်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော တစ်ဦးချင်း အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်မည်။ သူ၏ စအ်၏ “ကျန်ရစ်သူ” သည် ခရစ်တော် ဒုတိယ ကြွလာချိန်တွင် မြေကြီးပေါ် အသက်ရှင်နေသော ခရစ်ယာန်များ၏ နောက်ဆုံး မျိုးဆက် ဖြစ်မည်။ ကျမ်းပိုဒ်က ထိုသူများသည် “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်ပြီး ယေရှု၏ သက်သေ ရှိသည်” ဟု ဆက်ကြေညာသည်။ “ယေရှု၏ သက်သေ” သည် အခန်း ၁၉:၁၀ တွင် “ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်” ဟု ရှင်းပြထားသည်။ ထိုအရာကို လက်ဆောင်များတွင် “ပရောဖက်ပြုခြင်း လက်ဆောင်” ဟု ခေါ်သည်။ ၁ ကောရိန်သု ၁၂:၉၊ ၁၀။

Revelation 12:17 has been referred to as a prophecy that the
gifts would be restored in the last days. An examination of its
testimony will confrm this view. The text speaks of the remnant of
the woman’s seed. The woman being a symbol of the church, her
seed would be the individual members composing the church at any
one time; and the “remnant” of her seed would be the last generation
of Christians, or those living on the earth at the second coming of
Christ. The text further declares that these “keep the commandments
of God, and have the testimony of Jesus Christ;” and the “testimony
of Jesus” is explained in chapter 19:10 to be “the spirit of prophecy,”
which must be understood as that which among the gifts is called
“the gift of prophecy.” 1 Corinthians 12:9, 10.

အသင်းတော်တွင် လက်ဆောင်များ ထားရှိခြင်းသည် တစ်ဦးချင်း အားလုံး လုပ်ဆောင်ရမည် မဟုတ်ပါ။ ဤနေရာတွင် တမန်တော်က (၁ ကောရိန်သု ၁၂:၂၉) “တမန်တော် အားလုံး လား။ ပရောဖက် အားလုံး လား။ ဆရာ အားလုံး လား။” ဟု ဆိုသည်။ အဖြေ မဟုတ်ပါ။ အားလုံး မဟုတ်ပါ။ လက်ဆောင်များကို ဘုရားသခင် နှစ်သက်သည်အတိုင်း အဖွဲ့ဝင်များကြား ခွဲဝေသည်။ ၁ ကောရိန်သု ၁၂:၇၊ ၁၁။ သို့ရာတွင် ဤလက်ဆောင်များကို “အသင်းတော်တွင် ထား” သည်ဟု ဆိုသည်။ အသင်းတော် အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးကိုပင် လက်ဆောင် ပေးအပ်လျှင် ထိုလက်ဆောင်သည် “အသင်းတော်တွင် ရှိသည်” သို့မဟုတ် အသင်းတော်တွင် “ရှိသည်” ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံး မျိုးဆက်တွင် ယေရှု၏ သက်သေ သို့မဟုတ် ပရောဖက်ပြုခြင်း လက်ဆောင် ရှိမည်။ ယခု ရှိနေပြီ ဟု ယုံကြည်သည်။

The setting of the gifts in the church does not imply that every
individual was to have them in exercise. On this point the apostle (1
Corinthians 12:29) says, “Are all apostles? Are all prophets? Are all
teachers?” etc. the implied answer is no; not all are; but the gifts are
[28] divided among the members as it pleases God. 1 Corinthians 12:7,
11. Yet these gifts are said to be “set in the church,” and if a gift
is bestowed upon even one member of the church, it may be said
that that gift is “in the church,” or that the church “has” it. So the
last generation was to have, and it is believed does now have, the
testimony of Jesus, or the gift of prophecy.

နောက်ဆုံးနေ့ရက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရေးသားခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော ကျမ်းစာ နောက်ထပ် အပိုင်း တစ်ခုက ဤအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ ၁ သက်သာလောနိတ် ၅။ တမန်တော်က အခန်းကို ဤစကားများဖြင့် ဖွင့်သည်။ “အချိန်နှင့် ရာသီ ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့ကို ငါ ရေးရန် မလိုပါ။ ထာဝရဘုရား၏ နေ့သည် ခိုးသူကဲ့သို့ လာမည်ကို သင်တို့ ကိုယ်တိုင် ပြီးပြည့်စုံစွာ သိကြသည်။” အခန်း ၄ တွင် သူက ထပ်ထည့်သည်။ “သို့ရာတွင် ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့သည် ထိုနေ့ ခိုးသူကဲ့သို့ သင်တို့ကို မဖြစ်စေရန် အမှောင်ထဲ မရှိကြပါ။” ထို့နောက် ထိုဖြစ်ရပ်ကို ရှုမြင်၍ အကြံပေးချက် အမျိုးမျိုး ပေးသည်။ ထိုအထဲတွင် ဤအရာများ ပါဝင်သည် (အခန်း ၁၉-၂၁)။ “ဝိညာဉ်တော်ကို မငြိမ်းသတ်ကြပါနှင့်။ ပရောဖက်ပြုချက်များကို မမထီမဲ့မြင် မပြုကြပါနှင့်။ အရာအားလုံးကို စမ်းသပ်ကြပါ။ ကောင်းသော အရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြပါ။” အခန်း ၂၃ တွင် သူက “ပရောဖက်ပြုချက်များ” နှင့် ဆက်ဆံရမည့် ထိုသူများကို ထာဝရဘုရား ကြွလာသည်တိုင် အပြစ်မရှိစွာ ထိန်းသိမ်းပေးပါဟု ဆုတောင်းသည်။

Another portion of Scripture evidently written with reference to
the last days, brings the same fact plainly to view. 1 Thessalonians
5. The apostle opens the chapter with these words: “But of the times
and the seasons, brethren, you have no need that I write unto you.
For yourselves know perfectly that the day of the Lord so cometh
as a thief in the night.” In Verse 4 he adds, “But ye, brethren, are
not in darkness, that that day should overtake you as a thief.” Then
he gives them sundry admonitions in view of that event, among
which are these (verses 19-21): “Quench not the Spirit. Despise not
prophesyings. Prove all things; hold fast that which is good.” And in
verse 23 he prays that these very ones who were thus to have to do
with “prophesyings” may be preserved blameless unto the coming
of the Lord.

ဤ အချက်များကြောင့် နောက်ဆုံးနေ့ရက်များတွင် ပရောဖက်ပြုခြင်း လက်ဆောင်သည် အသင်းတော်တွင် ထင်ရှားမည်ဟု ယုံကြည်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ တရားမျှတပါသလား။ ထိုမှတစ်ဆင့် အလင်း များစွာ ပေးအပ်မည်။ အချိန်မီသော ညွှန်ကြားချက် များစွာ ပေးမည် ဖြစ်သည်။

On the strength of these considerations are we not justifed in
believing that the gift of prophecy will be manifested in the church
in the last days, and that through it much light will be imparted, and
much timely instruction given?

အရာအားလုံးကို တမန်တော်၏ စည်းမျဉ်း အတိုင်း ကိုင်တွယ်ရမည်။ “အရာအားလုံးကို စမ်းသပ်ကြပါ။ ကောင်းသော အရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြပါ။” ကယ်တင်ရှင်၏ စံနှုန်း အတိုင်း စမ်းသပ်ရမည်။ “သူတို့၏ အသီးအနှံဖြင့် သင်တို့ သိကြမည်။” ပရောဖက်ပြုခြင်း လက်ဆောင်၏ ထင်ရှားမှု ဟုတ်မဟုတ် တောင်းဆိုသော အရာကို ဤစံနှုန်းဖြင့် ထောက်ခံ၍ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော် ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သူများနှင့် အသင်းတော်သည် ခရစ်တော် ဦးခေါင်း ဖြစ်သော ကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သူများ၏ စဉ်းစားမှုကို ဤစာအုပ်ကို အကြံပြုပါသည်။

All things are to be treated according to the apostle’s rule: “Prove
all things; hold fast that which is good;” and to be tested by the
Saviour’s standard: “By their fruits ye shall know them.” Appealing
to this standard in behalf of what claims to be a manifestation of the
gift of prophecy, we commend this volume to the consideration of
those who believe that the Bible is the word of God, and that the
church is the body of which Christ is head.

Armageddon and the Final Events of Bible Prophecy | Doug Batchelor (Amaz...