ဆုတောင်းခြင်းသည် အရာရာကို ပြောင်းလဲစေသည်

 

ဆုတောင်းခြင်းသည် အရာရာကို ပြောင်းလဲစေသည် | Doug Batchelor

ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသော ဘုရားသခင်၊ ယနေ့ ဆုတောင်းခြင်း၏ အရေးကြီးသော အခြေခံသဘောတရားများအကြောင်း ကျွန်ုပ် ပြောဆိုရမည်ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် ကျွန်ုပ်သည် မထိုက်တန်သူဟု ခံစားရပါသည်။

ထို့ကြောင့် ပြောဆိုမည့်သူ၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ပေးတော်မူပါရန် ဆုတောင်းပါ၏။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ကတိတော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်၏နှလုံးသား၊ အခြားသူတို့၏နှလုံးသားများထံ ကိုယ်တော် ပြောဆိုနိုင်ရန် ကြားခံတစ်ဦးအဖြစ် ကျွန်ုပ်ကို အသုံးပြုတော်မူပါ။ ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေသော သမ္မာတရားအားဖြင့် ပြောင်းလဲခြင်းခံရပါစေ။ သခင်ဘုရား၊ ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ။ ယေရှု၏နာမတော်အားဖြင့် ဆုတောင်းပါ၏။

အာမင်။

သိကြတဲ့အတိုင်း Karen က Amazing Facts မှာ အချိန်ပိုင်းအလုပ်လုပ်ပါတယ်။ သူမအရမ်းနှစ်သက်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုကတော့ ထောက်ခံကူညီပေးသူတွေကို ဖုန်းဆက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားပြောတာပါ။

ဘာတစ်ခုမှ တောင်းဆိုတာမဟုတ်ပါဘူး။

ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာနကတော့ သူမကို ထပ်ပြီးတောင်းဆိုဖို့ ပြောချင်ကြပေမယ့် သူမက “ကျွန်မက သူတို့ကို ကျေးဇူးပဲတင်တော့မယ်” လို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့အခါ သူမဖုန်းပြောနေတာကို မကြာခဏ ကြားရပါတယ်။ အခြားသူတွေနဲ့ ဆုတောင်းပေးနေတာကိုလည်း ကြားရတယ်။ ဒါကြောင့် “ဟေး၊ ကျွန်တော် အိမ်ရောက်ပြီ” လို့ မအော်မိအောင် ခြေဖျားထောက်ပြီး တိတ်တိတ်လေး ဝင်လာတတ်ပါတယ်။

တစ်ခါတုန်းက မိခင်တစ်ယောက်က သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့ ဖုန်းပြောရင်း ဆုတောင်းပေးနေတဲ့အကြောင်း ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်။ သူမရဲ့ ငါးနှစ်အရွယ် သမီးလေးက အခန်းထဲကို ပြေးဝင်လာပြီး ဖုန်းထဲမှာ သူ့မိခင်က ဘုရားသခင်ကို စကားပြောနေတာကို ကြားလိုက်ပါတယ်။

ကလေးမလေးရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့ဩခြင်းနဲ့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူမက “အဲဒါ ဘုရားသခင်လား။**

ကျွန်မ သူနဲ့ စကားပြောလို့ရလား” လို့ မေးပါတယ်။

ကောင်းသောသတင်းတစ်ခု ကျွန်တော်ပြောပါမယ်။

ဘုရားသခင်နဲ့ စကားပြောလို့ရပါတယ်။

ဖုန်းတောင် မလိုပါဘူး။

ဆုတောင်းခြင်းရဲ့ အခြေခံသဘောတရားတွေက ကျွန်ုပ်တို့ဘဝကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲစေနိုင်သလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးမယ့် ဒီတင်ဆက်မှုကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒီအစီအစဉ်ရဲ့အမည်ကတော့ “သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုတောင်းတတ်စေတော်မူပါ” ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့မှာ ဆုတောင်းခြင်းက အရာတွေကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲစေသလဲ ဆိုတာနဲ့ အထူးသဖြင့် ဆုတောင်းခြင်းရဲ့ ပထမဆုံး အခြေခံသဘောတရားအချို့ကို ဆွေးနွေးသွားပါမယ်။

ဒီအစီအစဉ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အခြေခံအကြောင်းအရာဖြစ်တဲ့ ကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုကို သွားကြည့်ချင်ပါတယ်။ သမ္မာကျမ်းစာရှိရင် လုကာ ၁၁ ကို ဖွင့်ကြည့်ပါ။

သခင်ဘုရား၏ဆုတောင်းချက်ကို မဿဲ ၆ နဲ့ လုကာ ၁၁ နှစ်နေရာမှာ အနည်းငယ်ကွာခြားတဲ့ပုံစံတွေနဲ့ တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီနှစ်နေရာပဲ ရှိပါတယ်။

လုကာမှာ “ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” လို့ ပြောပါတယ်။

မဿဲမှာတော့ “ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြစ်မှားသောသူတို့အား ကျွန်ုပ်တို့က ခွင့်လွှတ်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” လို့ ပြောပါတယ်။ အဲဒါကလွဲရင် အများကြီးဆင်တူပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီဆုတောင်းချက် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့တဲ့အရာက ဘာလဲ။ အဲဒါက စံပြဆုတောင်းချက် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ယေရှုက သခင်ဘုရား၏ဆုတောင်းချက်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဖို့ ဘယ်တော့မှ မသွန်သင်ခဲ့ပါဘူး။

“ဒါက သင်တို့ရဲ့ ဆုတောင်းချက်တွေအတွက် အကြမ်းဖျင်းပုံစံပဲ” လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါက ပြည့်စုံတဲ့ဆုတောင်းချက်ပါ။

ရိုးရှင်းပါတယ်။ အချက်ကို တည့်တည့်ပြောပါတယ်။

ဒါပေမယ့် လုကာ ၁၁:၁ မှာ “တစ်ရံသောအရပ်၌ ဆုတောင်းတော်မူပြီးလျှင် တပည့်တော်တစ်ယောက်က ကိုယ်တော်အား ‘သခင်၊ ယောဟန်သည် မိမိတပည့်တို့ကို ဆုတောင်းစေသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့အားလည်း ဆုတောင်းတတ်စေတော်မူပါ’ ဟု ဆိုလေ၏” လို့ ရေးထားပါတယ်။ ယောဟန်ဆိုတာ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာကို ဆိုလိုတာပါ။

သူတို့က ဘာကြောင့် “သခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုတောင်းတတ်စေတော်မူပါ” လို့ ပြောကြတာလဲ။

နောက်ထပ်ကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုကို သွားကြည့်ချင်ပါတယ်။ လုကာ ၉:၂၉ ပါ။

ယေရှု ဆုတောင်းတဲ့အခါ ကိုယ်တော်ထံမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်တော်ထံ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာက သင်တို့ထံမှာလည်း ဖြစ်ပျက်နိုင်ပါတယ်။

လုကာ ၉:၂၉။

“ဆုတောင်းတော်မူစဉ် မျက်နှာတော်၏အသွင်အပြင်သည် ပြောင်းလဲလေ၏။”

ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲနိုင်ပါသလား။

Stephen ကို ကျောက်ခဲနဲ့ ပစ်သတ်မခံရခင် ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲ။

သူက ကောင်းကင်ဖွင့်ထားတာကို မြင်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့မျက်နှာက တောက်ပနေပါတယ်။ သူတို့က သူ့မျက်နှာဟာ ကောင်းကင်တမန်ရဲ့ မျက်နှာလို တောက်ပနေတာကို မြင်ကြပါတယ်။ မောရှေကလည်း တောင်ပေါ်မှာ ဘုရားသခင်နဲ့ မိတ်သဟာယဖွဲ့ပြီး ဆင်းလာတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာက တောက်ပနေပါတယ်။

အခု ကျွန်တော်က သင်တို့အားလုံး တောက်ပလာမယ်လို့ ပြောနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူဟာ သခင်ဘုရားကို သိကျွမ်းသူဆိုတာ သိနိုင်တဲ့သူမျိုးကို တွေ့ဖူးကြပါသလား။

တစ်ခါတလေ လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ “ဒီလူက ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်ဆိုတာ သိတယ်” လို့ ပြောနိုင်တဲ့ ရေဒါတစ်ခုလို ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိနေသလိုပါပဲ။

တစ်ခါတုန်းက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ စားသောက်ဆိုင်မှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ စားပွဲထိုးမလေး ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် သူငယ်ချင်းကို “သူမက ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူက “ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးနေတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

သူမ ပြန်လာတဲ့အခါ “ခင်ဗျားက ခရစ်ယာန်လား” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

သူမက “ဟုတ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့် မေးတာလဲ” လို့ ပြန်မေးပါတယ်။

“ခင်ဗျားကို ကြည့်ရတာ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်လိုပဲ” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ သူမဟာ Seventh-day Adventist ခရစ်ယာန်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါတယ်။

သူမရဲ့အဖေကပဲ ကျွန်တော့်ကို Northern California ကို လာဖို့ အလုပ်ခန့်ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ မြင်နိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးတဲ့အချက်က သူတို့က “သခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုတောင်းတတ်စေတော်မူပါ” လို့ ပြောခဲ့တာပါ။

ယေရှုက “မဟုတ်ဘူး၊ ဆုတောင်းတတ်တာဟာ မွေးရာပါပဲ။ ရှိရင်ရှိမယ်၊ မရှိရင်မရှိဘူး။ သီချင်းသံမှန်အောင် ဆိုနိုင်တာလိုပဲ” လို့ ပြောခဲ့သလား။

မပြောခဲ့ပါဘူး။

ကိုယ်တော်က သူတို့ကို စတင်သွန်သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။

အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ဆုတောင်းခြင်းဟာ သင်ယူနိုင်တဲ့အရာဖြစ်သလို သင်ကြားပေးသင့်တဲ့အရာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

သင်ကြားခြင်းနဲ့ သင်ယူခြင်းအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်—ဘယ်နှယောက်က သင်ယူတာ ရပ်လိုက်ကြပြီလဲ။

သင်တို့အတွက် သင်္ချိုင်းနေရာကိုတောင် ရွေးထားပြီးပြီလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ သင်ယူနေသင့်လို့ပါ။

အာမင်။

စကားလုံးပဟေဠိတွေ ဖြေခြင်းလိုမျိုး၊ မိမိတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ကို တက်ကြွနေအောင် ထိန်းသိမ်းသူတွေဟာ ရုပ်မြင်သံကြားရှေ့မှာ အာရုံလွတ်နေသူတွေထက် dementia နဲ့ Alzheimer's ရောဂါတွေကို ပိုမိုကာကွယ်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဦးနှောက်ကို တက်ကြွနေအောင် ထိန်းသိမ်းဖို့လိုပါတယ်။ လေ့လာနေဖို့၊ သင်ယူနေဖို့ လိုပါတယ်။

ဦးနှောက်ဟာ ကြွက်သားလို လှုပ်ရှားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ပိုမိုလေ့လာရန်

ဂစ်တာတီးနည်းများ လေ့လာပါ

ကိုးကားအက်ပ်များကို ရယူပါ

ဘာသာပြန်ခြင်း

ဒါပေမယ့် ကြွက်သားတစ်ခုလိုပဲ—မသုံးရင် ပျောက်သွားပါတယ်။

အာမင်။

ဒါကြောင့် စဉ်းစားနေပါ။ ဦးနှောက်ကို တက်ကြွနေအောင် ထိန်းသိမ်းပါ။

သင် ဆုတောင်းတတ်အောင် သင်ယူနိုင်ပါတယ်။

ဒါဆို ဘယ်လိုသင်ယူမလဲ။

ဆုတောင်းခြင်းအကြောင်း ဖတ်နိုင်ပါတယ်။ ဆုတောင်းခြင်းအကြောင်း ဟောပြောပို့ချချက်တစ်ခုကို လာနားထောင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆုတောင်းခြင်းအကြောင်း သင်ယူဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုကတော့ ဆုတောင်းခြင်းကို ကောင်းမွန်စွာ လက်တွေ့ပြသနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

တပည့်တော်တွေဟာ ယေရှုကို ကြည့်ပြီး ဆုတောင်းခြင်းအကြောင်း ဘယ်လိုသင်ယူခဲ့ကြသလဲ။

အခု ကျွန်တော်က လေယာဉ်မောင်းသူတစ်ယောက်ပါ။

အဲဒါကို ပြောရတာ နည်းနည်းဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ချိန်တုန်းက ကျွန်တော် လေယာဉ်မောင်းသူ ဖြစ်လာမယ်လို့တောင် မထင်ခဲ့လို့ပါ။

သိကြတဲ့အတိုင်း လေယာဉ်မောင်းသူဖြစ်ဖို့ သင်္ချာအများကြီး လိုပါတယ်။

အလေးချိန်၊ ဟန်ချက်ညီမှု၊ တိုင်းတာမှု၊ လောင်စာဆီသုံးစွဲမှု၊ လေတိုက်အား၊ လမ်းကြောင်းလွဲမှု—အများကြီးပဲ သင်္ချာပါပါတယ်။

ကျွန်တော် သင်္ချာဘာသာမှာ ကျရှုံးခဲ့ပါတယ်။

စာရေးဖြေစာမေးပွဲကို ပထမဆုံးဖြေတုန်းက ကျရှုံးခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် စိတ်မပျက်ပါနဲ့။

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် စာလေ့လာဖို့ စာအုပ်တစ်အုပ် ရခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်မှာ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းတယ်။ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းပါတယ်။ အနည်းဆုံး အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ ကောင်းခဲ့ပါတယ်။

ပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်တဲ့မေးခွန်းအားလုံးကို ဖြတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ မေးခွန်းရာပေါင်းများစွာ ရှိပါတယ်။ စာမေးပွဲက ဖြစ်နိုင်တဲ့ စာမေးပွဲသုံးခုထဲက တစ်ခု ဖြစ်မယ်။

မေးခွန်းတိုင်းကို ကျွန်တော် လေ့လာခဲ့ပါတယ်။ အဖြေတွေအားလုံးကို အလွတ်ကျက်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒုတိယအကြိမ်မှာ အောင်ခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော် သင်္ချာကို တကယ်တတ်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဖြေတွေကိုပဲ သိသွားတာပါ။

တစ်ခါတုန်းက အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လေယာဉ်မောင်းသူ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ လေယာဉ်စီးနေပါတယ်။ ဒေါက်တာ Nettleton နဲ့လည်း အဲဒီလို အကြိမ်နှစ်ကြိမ်လောက် ဖြစ်ဖူးပါတယ်။

ကျွန်တော့်လေယာဉ်နဲ့ ပျံသန်းနေတုန်း သူက “Doug၊ ဒီကိရိယာက အလုပ်လုပ်ပုံ မမှန်သလိုပဲ” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်က “အဲဒါက ဘာအတွက်လဲ” လို့ ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။

တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ တောင်းပန်ပါတယ်။

ကျွန်တော့်လေယာဉ်ကို ပြန်ရောင်းလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ လေယာဉ်မောင်းသူ ဖြစ်နေနိုင်တယ်လို့ ထင်မိလို့ပါ။

ဒါပေမယ့် လေယာဉ်မောင်းတတ်ခဲ့ပါတယ်။ လေယာဉ်မောင်းတာလည်း တော်တော်ကောင်းပါတယ်။ တစ်ခါမှ လေယာဉ်မပျက်ကျခဲ့ပါဘူး။

နှစ်သုံးဆယ်လောက် လေယာဉ်မောင်းခဲ့ပါတယ်။ အခုထိ လိုင်စင်ရှိနေတုန်းပါ။

ကျွန်တော်ဟာ အခြားလေယာဉ်မောင်းသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘေးမှာထိုင်ပြီး သင်ယူခဲ့တာပါ။

ကျွန်တော့်ဆရာနဲ့အတူ ဆရာအတော်များများ ရှိခဲ့ပါတယ်။ Texas မှာ နေရာနှစ်ခုမှာ အနည်းငယ်စီ သင်ယူခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံး New Mexico မှာ လိုင်စင်ရခဲ့ပါတယ်။

ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ဘေးမှာထိုင်ပြီး သူ့ကို ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ အစပိုင်းမှာ လေယာဉ်တွဲဖက်မောင်းသူနေရာမှာ ထိုင်ပါတယ်။ သူ့ဆီကနေ ခြောက်လက်မလောက်ပဲ ဝေးပါတယ်။

သူဘာလုပ်နေလဲ ကြည့်နေပါတယ်။

သူက “လက်ကို ထိန်းချုပ်တံပေါ် တင်လိုက်” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံးက ထိန်းချုပ်တံတစ်ခုတည်း၊ ခြေနင်းတစ်ခုတည်းကို ထိန်းချုပ်နေကြပါတယ်။

သူ ထိန်းချုပ်တံကို လှည့်တာ၊ ခြေနင်းကို ရွှေ့တာကို ကျွန်တော် ခံစားသိရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူလုပ်တာကို ခံစားရတယ်၊ သူလုပ်တာကို ကြည့်ရတယ်။

တစ်ခါတလေ ဆင်းသက်ဖို့ ဝင်လာတဲ့အခါ သူက “ကဲ Doug၊ မင်းမောင်းတော့” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်က “အို၊ မလုပ်ပါနဲ့” လို့ ပြောပါတယ်။

သူက “မစိုးရိမ်နဲ့၊ ငါ ဒီမှာရှိတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

ပြီးတော့ ကျွန်တော်က ဆင်းသက်တဲ့အခါ လေယာဉ်က တုန်တုန်ခုန်ခုန်နဲ့ ဆင်းပါတယ်။

တစ်ခါတုန်းက လေယာဉ်ရပ်တန့်မှုကို လေ့ကျင့်နေပါတယ်။ သူက “ကဲ၊ မင်းလုပ်တော့” လို့ ပြောပါတယ်။

လေယာဉ်ရပ်တန့်မှုဆိုတာ လေယာဉ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး နှေးအောင်လုပ်တာပါ။ အဲဒီအခါ လေထောက်အား ပျောက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျသလို ဖြစ်လာပါတယ်။ ပြီးရင် ပြန်ထိန်းပါတယ်။

အရေးပေါ်အခြေအနေမှာ ဘယ်လိုပြန်ထိန်းရမလဲဆိုတာ သင်ပေးဖို့ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းကို လုပ်တာပါ။

ကျွန်တော်တို့က တောင်ပံကိုယ်ထည်အောက်မှာ တောင်ပံရှိတဲ့ Tomahawk လေယာဉ်နဲ့ လေယာဉ်ရပ်တန့်မှုကို လေ့ကျင့်နေပါတယ်။

ရပ်တန့်တဲ့အချိန်ရောက်တော့ ကျွန်တော် လှည့်ဝင်သွားပါတယ်။

အဲဒီလို မလုပ်သင့်ပါဘူး။

လေယာဉ်က မြေပြင်ဘက်ကို ကျသွားနေပါတယ်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံးက ဒီလို လည်ပတ်နေသလို ဖြစ်ပြီး ပိုပိုနီးလာပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ မြေပြင်အထက် ပေ ၃,၀၀၀ လောက်ပဲ ရှိပါတယ်။

ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်တံကို ဆွဲပြီး နောက်ဘက်ကို ဆွဲထားပါတယ်။

သူက “လွှတ်လိုက်” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်က “မလွှတ်ဘူး” လို့ ပြောပါတယ်။

သူက “လွှတ်လိုက်။ ငါထိန်းထားတယ်။ လွှတ်လိုက်” လို့ ပြောပါတယ်။

သူက ထိန်းချုပ်တံကို ရှေ့ဘက်ကို တွန်းဖို့ ကြိုးစားနေပြီး ကျွန်တော်က နောက်ဘက်ကို ဆွဲနေပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် သင်ယူထားတာက ထိန်းချုပ်တံကို နောက်ဘက်ဆွဲရင် အပေါ်တက်မယ်ဆိုတာပါ။ ဒါပေမယ့် အခု ကျွန်တော်တို့က အောက်ကို ဆင်းနေပါတယ်။

ကျွန်တော်က နောက်ဘက်ကို ဆွဲနေတုန်းပါပဲ။

သူက “လွှတ်လိုက်” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်က “ဒီလူကို ငါယုံကြည်ရမလား။**

သူက ငါ့ထက် ပိုသိတာလား” လို့ စဉ်းစားမိပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ လွှတ်ပေးရပါတယ်။ အဲဒါ မလွယ်ပါဘူး။

လွှတ်လိုက်ပါတယ်။

သူက ရှေ့ဘက်ကို တွန်းလိုက်ပါတယ်။

အခု မြေပြင်ဘက်ကို ပိုမြန်မြန်ဆင်းနေပါတယ်။

သူက အင်ဂျင်အားကို အပြည့်အဝ တင်လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော်က “ဒီလူတော့ ရူးနေပြီထင်တယ်” လို့ တွေးပါတယ်။

သူက “ထိန်းချုပ်ကိရိယာတွေပေါ် လေစီးဆင်းလာပြီး လေယာဉ်ကို ပြောင်းလဲထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ လေမြန်နှုန်းကို တည်ဆောက်ရမယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဗိုက်ထဲကနေ ခြေမကြီးအထိ ကျသွားသလို ခံစားရတဲ့ ဒီလိုအောက်ကျသွားမှုမျိုး ဖြစ်သွားပါတယ်။

အဲဒါကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။

ကျွန်တော် လွှတ်ပေးရပါတယ်။ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တစ်ခါတလေ ကျွန်တော်တို့လည်း လွှတ်ပေးရပါတယ်။

လွှတ်လိုက်ပြီး ဘုရားသခင်ကို အပ်လိုက်ပါ။

ဒါပေမယ့် ဆရာတွေနဲ့အတူ အနည်းဆုံး နာရီ ၄၀–၅၀ လောက် ပျံသန်းလေ့ကျင့်ပြီးတဲ့နောက် တစ်ခါတလေ သူတို့က “ကဲ၊ လေယာဉ်ကို မင်းပဲထိန်းတော့။ ပျံတက်လိုက်။ ငါ ဒီမှာထိုင်ပြီး ကြည့်နေမယ်” လို့ ပြောလာကြပါတယ်။

တစ်နေ့မှာ ကျွန်တော် လေယာဉ်ကို ဆင်းသက်လိုက်ပါတယ်။

သူက လေယာဉ်ထဲက ဆင်းသွားပါတယ်။

ကျွန်တော်က “ဘယ်သွားမလို့လဲ” လို့ မေးပါတယ်။

သူက “မင်းတစ်ယောက်တည်း ပျံတော့မယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်က “အို၊ မလုပ်ပါနဲ့” လို့ ပြောပါတယ်။

သူက “မင်းအဆင်ပြေမှာပါ။ မင်းကို ငါစောင့်ကြည့်လာတာကြာပြီ” လို့ ပြောပါတယ်။

မင်းလိုအပ်ရင် ရေဒီယိုကနေ ငါပြောပေးမယ်။

အဲဒါက နည်းနည်းတော့ စိတ်သက်သာစေပါတယ်။ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ကျွန်တော်နဲ့ စကားပြောလို့ရပါတယ်။

အခု ဆုတောင်းခြင်းနဲ့ ဆက်စပ်တာကို မြင်ကြပါသလား။

ယေရှု ဘယ်လိုဆုတောင်းခဲ့သလဲဆိုတာ ကြည့်ပါ။

သင်သိတဲ့ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်နဲ့ အတူနေပါ။

သူနဲ့အတူ ဆုတောင်းပါ။

သူ ဘယ်လိုဆုတောင်းသလဲ ကြည့်ပါ။

တစ်ခါတလေ အမှားလုပ်မိပါလိမ့်မယ်။

ကျွန်တော်လည်း ဝန်ခံပါမယ်။ ခရစ်ယာန်ဘဝကို စတင်ခါစ၊ တောင်ပေါ်မှာနေတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တုန်းက ဂူထဲမှာ သခင်ဘုရားကို လက်ခံခဲ့ပါတယ်။

Palm Springs အောက်ဘက်မှာ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ လမ်းပေါ်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက သူ့ကို သိကြပါတယ်။ သူဟာ အသက် ၆၀ ကျော်အရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်ပါ။

သူ့နာမည်က Brother Harold ပါ။

သူ့နောက်ဆုံးနာမည်ကိုတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး။ အားလုံးက Brother Harold လို့ပဲ ခေါ်ကြပါတယ်။

သူဟာ ယုဒလူမျိုးဖြစ်ပြီး ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ပြောင်းလဲယုံကြည်လာသူပါ။

ကျွန်တော် သူ့ထက်ပိုပြီး အပ်နှံထားတဲ့ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်ကို တွေ့ဖူးမယ် မထင်ပါဘူး။

သူဟာ နှိမ့်ချတဲ့သူ၊ ဆင်းရဲတဲ့သူ၊ သခင်ဘုရားကို ချစ်တဲ့သူပါ။

သူက Palm Springs ဆေးရုံကို သွားတတ်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒီလိုလုပ်လို့ရပါတယ်။

သူဟာ ဆေးရုံဝန်ထမ်း ဘာသာရေးဆရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အခန်းတစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း လိုက်သွားပြီး လူတွေနဲ့ စကားပြောကာ သူတို့နဲ့အတူ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။

သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲကနေ ဆာလံကျမ်းအမျိုးမျိုးကို ကိုးကားပြောတတ်ပါတယ်။

ကျမ်းစာပိုဒ်တွေကို အလွတ်ရွတ်တတ်ပါတယ်။

မနက် ၃:၀၀ နာရီလောက်မှာ အိပ်ရာက နိုးတတ်ပါတယ်။

သူ့မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တိုက်ခန်းလေးတစ်ခန်း ရှိပါတယ်။ အပေါ်ထပ်မှာရှိပြီး စာအုပ်တွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်။

တစ်ခါ ကျွန်တော် မြင်ဖူးပါတယ်။ ဆိုင်တစ်ဆိုင်အပေါ်က အခန်းလေးတစ်ခန်းပါ။

သူက နိုးလာရင် ဟေဗြဲဘာသာ၊ ဂရိဘာသာ၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွေနဲ့ သမ္မာကျမ်းစာဖတ်ပါတယ်။ နာရီအနည်းငယ် ဆုတောင်းပါတယ်။

ပြီးတော့ လမ်းထောင့်မှာ တစ်နေကုန် သက်သေခံပါတယ်။

စာစောင်တွေ ဝေပါတယ်။

ပြီးတော့ ရဲတွေက သူ့ကို လိုက်ရှာကြပါတယ်။ လူတွေက စာစောင်တွေယူပြီး လမ်းပေါ်ကို ပစ်ချကြလို့ အမှိုက်ပစ်မှုနဲ့ သူ့ကို လာတွေ့ကြတာပါ။

ဒါကြောင့် သူက လူတွေ လည်ပင်းမှာ ဆိုင်းဘုတ်တွေ ချိတ်ထားတာမျိုးကို သင်မြင်ဖူးမှာပါ။ အဲဒီလို ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရယူခဲ့ပါတယ်။

“ယေရှုသည် သင့်ကို ချစ်တော်မူသည်” လို့ ရေးထားပါတယ်။

ပြီးတော့ “ယေရှုသည် သင့်ကို ချစ်တော်မူသည်” ဆိုတဲ့စကားကို ဘာသာစကား ၅၀ လောက်နဲ့ ပြောတတ်ပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ Palm Springs ဟာ ခရီးသွားတွေ အများကြီးလာတဲ့ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပါတယ်။

နိုင်ငံအနှံ့က လူတွေ လာကြပါတယ်။

သူက “ယေရှုသည် သင့်ကို ချစ်တော်မူသည်” လို့ ပြောပါတယ်။

သူတို့က သူ့ကို နားမလည်ကြပါဘူး။

“ခင်ဗျား ဘာသာစကား ဘာပြောတာလဲ” လို့ မေးကြပါတယ်။

သူက သူတို့ပြောတဲ့ ဘာသာစကားနဲ့ “ဘုရားသခင်က သင့်ကို ချစ်တော်မူတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

သူက သခင်ဘုရားကို တကယ်ချစ်တဲ့သူပါ။

သူက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ဆုတောင်းပေးတတ်ပါတယ်။

တစ်ခါတုန်းက မနက်စောစော ဆုတောင်းအစည်းအဝေးတစ်ခုကို ကျွန်တော် သွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်က အထူးကြိုးစားအားထုတ်တဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းတဲ့သူဖြစ်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။

တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့လို့ သွားခဲ့တာပါ။

Brother Harold ရှိနေပါတယ်။

သူတို့က မနက်စာလည်း ပေးပါတယ်။

ဒါဟာ ခရစ်ယာန်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလိုပါပဲ။ Jesus movement ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။

နေရာကို Joshua House လို့ ခေါ်ပါတယ်။

Brother Harold က ကျွန်တော့်ဆီလာပြီး “ဆုတောင်းချင်လား” လို့ မေးပါတယ်။

သူက ကျွန်တော် ခရစ်ယာန်ဘဝကို စတင်ခါစဖြစ်တာ သိပါတယ်။

သူက “Doug က ဆုတောင်းတတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါပဲ ဆုတောင်းလိုက်မယ်” လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီလိုနဲ့ပဲ အခြားသူတွေကို သင်ပေးရတာပါ။

သူက “Doug၊ မင်းဆုတောင်းချင်လား” လို့ မေးပါတယ်။

အဲဒီမှာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ သခင်ယေရှုထံ လာနေကြတဲ့ အရင်အရက်သောက်၊ မူးယစ်ဆေးသုံး သူငယ်ချင်းတွေ ရှိနေပါတယ်။

ကျွန်တော်က အလွန်အမင်း အရွဲ့တိုက်ပြောမိပါတယ်။

ဘာဆုတောင်းရမလဲ မသိလို့ ကြောက်သွားပြီး တစ်ခုခုကို မသင့်တော်တဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

အဲဒါမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပါတယ်။

ရှက်လို့ ဟာသလုပ်ပြောခဲ့တာပါ။

သူက ကျွန်တော့်ကို ဆုံးမပြီး “ဒီလိုဆုတောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။**

ဒါဟာ မရိုမသေဖြစ်တယ်။

မလေးစားရာရောက်တယ်” လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီလိုမလုပ်ဘဲ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

သူက ဘုရားသခင်ကို အစားအစာအတွက် ကျေးဇူးတင်သင့်တဲ့အတိုင်း ကျေးဇူးတင်ပြီး အစားအစာကို ကောင်းချီးပေးဖို့ ဆုတောင်းပါတယ်။

ကျွန်တော့်ကို ဆုံးမဖို့ မလိုခဲ့ပါဘူး။

သူ ဘုရားသခင်နဲ့ စကားပြောနေပုံ၊ အစားအစာအတွက် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပုံကို မြင်တဲ့အခါ သူ့အသံက ဘုရားသခင်နဲ့ စကားပြောတဲ့အချိန် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်တတ်တာကို ကျွန်တော်သိလာပါတယ်။

အဲဒီအခါ နားလည်လိုက်တာက သူ့ရဲ့နမူနာကနေ ဒီအရာတွေကို သင်ယူခဲ့တာပါ။

ဒါကြောင့် ဆုတောင်းခြင်းကို သင်ယူနိုင်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်တော့်ကို နှစ်ခြင်းပေးခဲ့တဲ့ သင်းအုပ်ဆရာနဲ့လည်း အချိန်အများကြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ဆုတောင်းတာကို နားထောင်တယ်။ သူတို့ဆုတောင်းတာကို ကြည့်တယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်မှု၊ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေကို မြင်တယ်။

သူတို့ဟာ သခင်ဘုရားကို သိကျွမ်းသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဆုတောင်းခြင်းကို လက်တွေ့နမူနာတွေကနေ သင်ယူကြပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာထဲက ဆုတောင်းခြင်းဆိုင်ရာ နမူနာတွေကိုလည်း ကြည့်ရပါတယ်။

ဒီနေ့ ဆုတောင်းခြင်းအကြောင်း ပြောမယ့်အတွက် အလွန်ဖန်တီးမှုရှိတဲ့ အတိုကောက်စကားလုံးတစ်ခုကို ကျွန်တော် စဉ်းစားထားပါတယ်။

အဲဒီအတိုကောက်က PRAYER ပါ။

သင့်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ မြင်ရပါလိမ့်မယ်။

ရည်ရွယ်ချက်။

ဒါက အကုန်အစင် မဟုတ်ပါဘူး။ ပြည့်ပြည့်စုံစုံလည်း မဟုတ်ပါဘူး။

ပြောစရာအများကြီး ရှိပါတယ်။ အကြောင်းအရာကလည်း အလွန်ကျယ်ပြန့်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့မှာ ရည်ရွယ်ချက်၊ ပုံမှန်ပြုလုပ်ခြင်း၊ တာဝန်ခံမှု၊ အပ်နှံခြင်း၊ စိတ်ရင်းမှန်မှု၊ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဆိုတဲ့အချက်တွေကို ပြောပါမယ်။

အချက်တစ်ခုချင်းစီကို ဆက်လက်ရှင်းပြတဲ့အခါ မျက်နှာပြင်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ထားရင် နားလည်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ရည်ရွယ်ချက်။

သင် ဆုတောင်းမယ်ဆိုရင် ဘာကြောင့်ဆုတောင်းတာလဲ သိဖို့လိုပါတယ်။

“ငါဘာကြောင့် ဆုတောင်းနေတာလဲ”

ယေရှုက မဿဲ ၆:၇ မှာ “ထိုသူတို့နှင့် မတူကြနှင့်။ သင်တို့တောင်းလျှောက်မည့်အရာကို မတောင်းမီ သင်တို့အဘသည် သိတော်မူ၏” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့က ဘုရားသခင်ကို သတင်းပေးဖို့ ဆုတောင်းတာလား။

ဘုရားသခင်က အရာအားလုံးကို သိတော်မူပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒါက ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းရတဲ့အကြောင်းရင်း မဟုတ်ပါဘူး။

ဆုတောင်းခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ချဉ်းကပ်စေပါတယ်။

ဘုရားသခင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ဆီ ခေါ်ချလာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရားသခင်က နေရာတိုင်းမှာ ရှိတော်မူလို့ပါ။

ဆုတောင်းခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို မြင့်တင်ပေးပါတယ်။

Steps to Christ စာအုပ် စာမျက်နှာ ၉၃ မှာ အလွန်ကောင်းတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိပါတယ်။

“ဆုတောင်းခြင်းသည် မိတ်ဆွေတစ်ဦးထံ စကားပြောသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ထံ မိမိ၏နှလုံးသားကို ဖွင့်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အခြေအနေကို ဘုရားသခင်အား အသိပေးရန် လိုအပ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။”

ဆုတောင်းခြင်းက ဘုရားသခင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ဆီ ချမလာစေပါဘူး။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်ထံ မြှင့်တင်ပေးပါတယ်။

ဆုတောင်းခြင်းက သင့်ကို မြင့်တင်ပေးပါတယ်။ ဘုရားသခင်ထံသို့ မြှင့်တင်ပေးပါတယ်။

ဖိလိပ္ပိ ၄:၆ ကို သိကြပါတယ်။

“အဘယ်အမှုကိုမျှ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိကြနှင့်။ အရာရာ၌ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့်…”

ဆုတောင်းခြင်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ရင်ဆိုင်နိုင်အောင် ကူညီပေးပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ကိုယ်တော်ထံ အပ်နှံကြပါတယ်။

“အဘယ်အမှုကိုမျှ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိကြနှင့်။ အရာရာ၌ ဆုတောင်းခြင်း၊ တောင်းပန်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းအားဖြင့်…”

အဲဒါကို ခဏနေရင် ဆက်ပြောပါမယ်။

“သင်တို့တောင်းလျှောက်စရာများကို ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ကြားလျှောက်ကြလော့။”

ဒါဆို ဆုတောင်းခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုက ဘာလဲ။

သင်တို့ရဲ့ တောင်းလျှောက်ချက်တွေကို ဘုရားသခင်ထံ ပြောပြခြင်းပါ။

ယေရှုက “တောင်းကြလော့၊ ရကြလိမ့်မည်” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

အရေးကြီးဆုံးအရာတွေကို တောင်းပါ။

“ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားတော်ကို ရှေ့ဦးစွာ ရှာကြလော့။ ထိုအရာများကိုလည်း ထပ်၍ပေးတော်မူလိမ့်မည်။”

“ဥာဏ်နှင့် မမီနိုင်သော ဘုရားသခင်၏ငြိမ်သက်ခြင်း” ကို ရချင်တဲ့သူ ဘယ်နှယောက်ရှိသလဲ။

ဆုတောင်းတာ ပိုလုပ်ပါ။

ဥာဏ်နှင့် မမီနိုင်တဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ ငြိမ်သက်ခြင်းက သင်တို့ရဲ့နှလုံးသားနဲ့ စိတ်ကို ယေရှုခရစ်အားဖြင့် စောင့်ရှောက်ပေးပါလိမ့်မယ်။

၁ ပေတရု ၅:၇ ကိုလည်း အရင်က ကိုးကားခဲ့ပြီးပါပြီ။

“သင်တို့၌ စိုးရိမ်ခြင်းအလုံးစုံတို့ကို ကိုယ်တော်၌ အပ်ကြလော့။”

ဆုတောင်းခြင်းဟာ သင့်ရဲ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံနိုင်တဲ့နည်းလမ်းပါ။

ယေရှုက “ငါ့ထမ်းပိုးသည် လွယ်၏” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။ ကိုယ်တော်ရဲ့ထမ်းပိုးကို ယူဆောင်ပါ။

ကိုယ်တော်နဲ့ အချိန်ဖြုန်းတဲ့အခါ၊ ကိုယ့်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ကိုယ်တော်ထံ အပ်တဲ့အခါ ကိုယ်တော်က ထမ်းပိုးရဲ့ လေးလံတဲ့အပိုင်းကို ထမ်းပေးပါတယ်။

ကိုယ်တော်က အဲဒီဝန်တွေကို ထမ်းပေးပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကူညီပေးပါတယ်။

ဆုတောင်းခြင်းရဲ့ နောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကတော့ ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် အစေခံပြီး ကယ်တင်ခြင်းရဖို့ဆိုရင် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ရမယ် ဆိုတာပါ။

ကိုယ်တော်က သင့်ကို ချစ်တော်မူပါတယ်။

သင်ကလည်း ကိုယ်တော်ကို ချစ်စေချင်ပါတယ်။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆက်ဆံရေး လိုအပ်ပါတယ်။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆက်ဆံရေးကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်မလဲ။

ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်းအားဖြင့်ပါ။

မနေ့ညက Pastor Skeet က “Pastor Duck၊ ခင်ဗျားလူတွေက ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်းဆိုတဲ့စကားကို ဘာကြောင့် မသိကြတာလဲ” လို့ ပြောပါတယ်။

ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ လိုပါတယ်။

Karen နဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ကြပြီး ဆက်သွယ်ပြောဆိုကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုပုံ မတူကြပါဘူး။

ကျွန်တော်က အင်္ဂါဂြိုဟ်ကလာပြီး သူမက သောကြာဂြိုဟ်ကလာတာပါ။

ကျွန်တော်ပြောတာကို နားလည်ကြမယ်မဟုတ်လား။

တစ်ခါတလေ ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ အားထုတ်ရပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုပုံ မတူကြဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။

သူမကို ချစ်ကြောင်း ပြတဲ့ ကျွန်တော့်နည်းလမ်းက ဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်း ပါ။

အလုပ်တွေ လုပ်ပေးတယ်။ လိုအပ်တာတွေ ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်။ ပစ္စည်းတွေ ပြုပြင်ပေးတယ်။ အိမ်ဝန်းကို ပြုစုတယ်။ အလုပ်တွေ လုပ်ပေးတယ်။ ပန်းကန်ဆေးရာမှာလည်း ကူညီတယ်။

အဲဒါတွေက သူမကို ချစ်ကြောင်း ပြတာပါ။

သူမရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဘာသာစကားကတော့ အနည်းငယ်ရှိပါတယ်။

ထိတွေ့မှုနဲ့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုပါ။

တစ်နေ့တာအလုပ်ပြီး အိမ်ပြန်လာတဲ့အခါ သူမက အဲဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ကျွန်တော်နဲ့ စကားပြောပြီး အားလုံးကို ပြန်လည်ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။

စကားနဲ့ပေါ့။

ကျွန်တော်ကတော့ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေပါတယ်။

ကျွန်တော်က လုပ်တတ်ကိုင်တတ်တဲ့သူ ပါ။

ဒါပေမယ့် ထိုင်ရမယ်၊ အချင်းချင်းဆက်သွယ်ရမယ်၊ နားထောင်ရမယ်၊ တကယ်နားထောင်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။

သူမက အခြားသူတစ်ယောက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အကြောင်းကို စပြီးပြောတတ်ပါတယ်။ အဲဒီသူက တတိယလူတစ်ယောက်ရဲ့ ဆွေမျိုး၊ အဲဒီဆွေမျိုးရဲ့ ဝမ်းကွဲ၊ အဲဒီဝမ်းကွဲရဲ့ ဘကြီးရဲ့ ခြောက်ဆက်မြောက် ဆွေမျိုးဆိုတာမျိုးပါ။

အခု ကျွန်တော်က တကယ်နားထောင်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ အတွေးတွေက ဟိုဟိုဒီဒီ သွားနေပါတယ်။

ကျွန်တော်ပြောတာကို နားလည်တဲ့သူတွေ ရှိမယ်မဟုတ်လား။

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် နားထောင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမကို ချစ်လို့ပါ။

ဒါဟာ သူမအတွက် အရေးကြီးပါတယ်။

သူမက အချင်းချင်းဆက်သွယ်ပြီး သူမအတွက် အရေးကြီးတဲ့အရာတွေ၊ အဲဒီနေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့အရာတွေ၊ အဲဒီလူတွေရဲ့ဘဝထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့အရာတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။

Karen က လူတွေကို ချိတ်ဆက်ပေးရတာကို အလွန်နှစ်သက်ပါတယ်။

သူမဟာ သင်းအုပ်ဆရာရဲ့ဇနီးကောင်းတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်သူတွေ ရှိနေလဲ၊ ဘယ်သူတွေ မရှိလဲ၊ သူတို့ ဘာလိုအပ်လဲဆိုတာ အမြဲကြည့်နေပါတယ်။

လူတွေကို သွားတွေ့တယ်၊ ဖုန်းဆက်တယ်။

ကျွန်တော်ကတော့ လုပ်စရာရှိတာကို လုပ်ချင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ လိုပါတယ်။

ဘုရားသခင်နဲ့လည်း ဒီလိုပါပဲ။

တစ်ခါတလေ မလုပ်ချင်ပေမယ့် လုပ်ရပါတယ်။

ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်အချက်ဆီ ခေါ်ဆောင်လာပါတယ်။

ပုံမှန်ပြုလုပ်ခြင်း။

ဆုတောင်းခြင်းဟာ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုပါ။

ဘာသာရေးဟာ မကောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။

တစ်ခါတလေ လူတွေက “Pastor Doug၊ ကျွန်တော်က ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်ရေးရာလူပါ” လို့ ပြောကြပါတယ်။

အဲဒါက ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်ကြပါတယ်။

မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့မှားပါတယ်။

ဘုရားသခင်က ဘာသာရေးကို အလေးထားတော်မူပါတယ်။

ဘာသာရေးဟာ ပုံမှန်စည်းကမ်းနဲ့ ဆက်စပ်ပါတယ်။

လက်တွေ့ကျပြီး အချိန်မှန်ဖြစ်ဖို့ လိုပါတယ်။

ပုံမှန်ဆုတောင်းချိန်တွေ ရှိသင့်ပါတယ်။

ဆာလံ ၅၅:၁၇ မှာ “ညဦးယံ၊ နံနက်ယံ၊ မွန်းတည့်အချိန်၌ ဆုတောင်းမည်” လို့ ဆိုပါတယ်။

တကယ်တော့ “နံနက်ယံ၊ ညဦးယံ၊ မွန်းတည့်အချိန်” လို့ ဖြစ်မယ်ထင်ကြမှာပါ။

ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ အကြိမ်များစွာ မှားကိုးကားခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် သူက ကမ္ဘာဦးကျမ်းထဲမှာ ပါသလို ညဦးယံနှင့် နံနက်ယံ လို့ ပြောပါတယ်။

ညဦးယံ၊ နံနက်ယံနှင့် မွန်းတည့်အချိန်မှာ ကျွန်တော် ဆုတောင်းမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒါဆို Daniel က တစ်နေ့ကို သုံးကြိမ် ဘာကြောင့် ဆုတောင်းတာလဲ။

David ပြောခဲ့တာကို သူဖတ်ခဲ့လို့ပါ။

အဲဒီအချိန်က ဆုတောင်းဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့အချိန်တွေ ရှိပါတယ်။

တမန်တော်ဝတ္တုကို ဖတ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။

မှတ်စုထဲမှာ ရှေ့ကို နည်းနည်းကျော်သွားမယ်။

တမန်တော်ဝတ္တု ၃:၁ မှာ Peter နဲ့ John တို့က ဆုတောင်းချိန်ဖြစ်တဲ့ နဝမနာရီမှာ ဗိမာန်တော်ကို တက်သွားကြတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ယုဒဘာသာမှာ ဆုတောင်းဖို့ ပုံမှန်သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်တွေ ရှိပါတယ်။

အခု ကျွန်တော်က မူဆလင်တွေရဲ့ နမူနာအတိုင်း လိုက်လုပ်ဖို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ပုံမှန်ဆုတောင်းမှုကို ကျွန်တော် လေးစားတယ်ဆိုတာ ပြောရပါမယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က လေဆိပ်မှာ Karen ကို သွားကြိုဖို့ စောင့်နေခဲ့ပါတယ်။

အခု လေယာဉ်ဆင်းတဲ့နေရာမှာ ကားရပ်လို့မရတော့ဘူး။ စောင့်ဆိုင်းတဲ့နေရာမှာ သွားရပ်ရပါတယ်။

သူမ လေယာဉ်ဆင်းလာရင် ဖုန်းဆက်မယ်။ အိတ်တွေယူပြီး ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ သိရမယ်။

ဒါကြောင့် အခြားစောင့်နေတဲ့ကားတွေနဲ့အတူ ကျွန်တော် စောင့်နေပါတယ်။

အဲဒီမှာ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်တယ်။

သူက သူ့ကားရဲ့ နောက်ဖုံးဆီသွားတယ်။ နောက်ဖုံးဖွင့်တယ်။ ကော်ဇောတစ်ချပ် ထုတ်တယ်။ ကော်ဇောကို ဖြန့်ခင်းတယ်။

လက်ဆေးဖို့နေရာရှိတဲ့ အိမ်သာငယ်လေးဆီ သွားတယ်။ လက်ဆေးတယ်။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဘာသာရေးထုံးတမ်းတွေကို လုပ်ပြီး ဒူးထောက်ကာ ဆုတောင်းတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကားတွေ အများကြီးရှိနေပါတယ်။

သူက ဘာမှ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

ကျွန်တော်က “သူ့အတွက် ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပါစေ” လို့ တွေးမိပါတယ်။

သူ့ဘာသာတရားကိုတော့ ကျွန်တော် သဘောမတူပါဘူး။

သူကိုးကွယ်တဲ့ ဘုရားသခင်ကိုလည်း ကျွန်တော် ကိုးကွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ဆုတောင်းခြင်းကို ယုံကြည်ပြီး အဆင်ပြေသည်ဖြစ်စေ မပြေသည်ဖြစ်စေ ဆုတောင်းတဲ့အတွက် သူ့ကို ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်။

အာမင်။

အခု ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကြောင့်ဆုတောင်းနေတယ်ဆိုတာ မသိဘဲ ပုံစံအတိုင်းပဲ ဆုတောင်းပြီး တူညီတဲ့ဆုတောင်းချက်ကိုပဲ ပြောနေစေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဆုတောင်းတိုင်း အမြဲတမ်း အတူတူပဲ ပြောတဲ့သူတစ်ယောက်ကို သင်သိဖူးလား။

ကျွန်တော့်အသင်းတော်မှာ အသက်ကြီးသူတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူ့အတွက် ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပါစေ။

အသင်းတော်မှာ အသက်ကြီးသူတွေကို အလှည့်ကျ ဆုတောင်းစေပါတယ်။

သူ့အလှည့်ရောက်တဲ့အခါ သူ့ဆုတောင်းချက်က—

ကျွန်တော် သူ့ဆုတောင်းချက်ကို အလွတ်တောင် ပြောနိုင်ပါတယ်။

ဒီနေ့အထိတောင် ပြောနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်။

အမြဲတမ်း အတူတူပါပဲ။

ကျွန်တော်က “ဒါဟာ ဆုတောင်းခြင်းလား” လို့ တွေးမိပါတယ်။

သင့်မှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိပြီး အမြဲတမ်း တူညီတဲ့အရာတွေကိုပဲ ပြောနေရင် သူက သင်နဲ့ စကားပြောရတာ ငြီးငွေ့လာပါလိမ့်မယ်။

ဘုရားသခင်က သင့်ဘဝထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိချင်တော်မူပါတယ်။

သင့်နှလုံးသားထဲမှာ ဘာတွေရှိနေတယ်ဆိုတာ ကိုယ်တော်နဲ့ စကားပြောစေချင်ပါတယ်။

သင့်ဘဝက တစ်နေ့နဲ့တစ်နေ့ မတူပါဘူး။

ဒါကြောင့် သင့်ဆုတောင်းချက်တွေလည်း အနည်းငယ်တော့ ပြောင်းလဲသင့်ပါတယ်။

သင်ဟာ အမြဲတမ်း တူညီတဲ့အရာတွေကိုပဲ ပြောနေတယ်ဆိုရင် ရပ်ပြီး စဉ်းစားပါ။

“ဘာအသစ်ရှိသလဲ” လို့ ပြောပါ။

တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တွေ့ပြီး “ဘာအသစ်ရှိလဲ” လို့ မေးဖူးကြတယ်မဟုတ်လား။

ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြောင်း ပြောပါ။

ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ။

ဘုရားသခင်ကို ဘာအသစ်ရှိလဲ ပြောပါ။

သင်လိုချင်တာကို ပြောပါ။

အဲဒါလည်း ပြောင်းလဲနေနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် “ချစ်သောသခင်ဘုရား၊ ဒီအစားအစာအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အာမင်” ဆိုပြီး အမြဲတမ်း တူညီတာကိုပဲ မပြောပါနဲ့။

ကျွန်တော်ကတော့ နည်းနည်းတော့ ပြောင်းပြီး ဆုတောင်းဖို့ အမြဲကြိုးစားပါတယ်။

ဖန်တီးမှုရှိပါ။

ဘုရားသခင်က အဲဒါကို သဘောကျမယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။

သင့်ဆုတောင်းချက်ကို နားထောင်ရတဲ့သူတွေလည်း သဘောကျပါလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် ဆုတောင်းတာ ပုံမှန်ဖြစ်ပါစေ။

ဘယ်လောက်မကြာခဏ ဆုတောင်းသင့်သလဲ။

နံနက်၊ ညနဲ့ မွန်းတည့်အချိန်လို့ ကျွန်တော်ပြောခဲ့ပါတယ်။

ပုံမှန်ဆုတောင်းချိန်တွေ ရှိတာက ကောင်းပါတယ်။

Luther နဲ့ Wesley လို ဆုတောင်းခြင်းမှာ အလွန်အားကောင်းတဲ့သူတွေအကြောင်း ဖတ်ဖူးပါတယ်။

A.W. Tozer ရေးတဲ့စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း ကျွန်တော်ဖတ်နေပါတယ်။

သူရေးတဲ့စာအုပ်တွေက ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော် အကြံပြုပါတယ်။

သူက Adventist မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် Adventist အများစုထက် Adventist တစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူပါတယ်။

သူက Sabbath စောင့်သူပါ။

ဒါပေမယ့် မှားတဲ့နေ့ကို စောင့်တာပါ။

စနေနေ့ညမှာ သူ့အသင်းတော်ကို သွားပြီး နောက်တစ်နေ့ တရားဟောဖို့အတွက် နှစ်နာရီ ဆုတောင်းပါတယ်။

သူက တန်ခိုးနဲ့ တရားဟောပါတယ်။

သူရေးတဲ့စာတွေလည်း တန်ခိုးရှိပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာမှာ ယေရှုဟာ တစ်ညလုံး ဆုတောင်းခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ကျွန်တော့်ဘဝမှာတော့ တစ်ကြိမ်ပဲ အဲဒီလို လုပ်ဖူးပါတယ်။

ပြောရတာ ရှက်ပါတယ်။

ခရစ်ယာန်အများစုလည်း အဲဒီလို မလုပ်ဖူးကြပါဘူး။

“Sweet Hour of Prayer” ဆိုတဲ့သီချင်းကို ဆိုတဲ့အခါ တချို့က ခေါင်းငုံ့သွားကြတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မမှန်တာ သိလို့ပါ။

ဒါပေမယ့် စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့။

သင်ရှိနေတဲ့နေရာကနေ စတင်ပြီး တဖြည်းဖြည်း တိုးပါ။

အဲဒါက ကြီးထွားလာပါလိမ့်မယ်။

ဆုတောင်းခြင်းကို သင်ယူနိုင်ပါတယ်။

တပည့်တော်တွေလည်း—ဟေး၊ သင်တို့အတွက် ကောင်းတဲ့အဖော်ရှိပါတယ်။

ယေရှုက လက်ဝါးကပ်တိုင်မတိုင်မီ “ငါနဲ့အတူ ဆုတောင်းကြ” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ဘာလုပ်ကြသလဲ။

အိပ်ပျော်သွားကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင်မအောင်မြင်ရင်လည်း တပည့်တော်တွေကလည်း အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။

စိတ်မပျက်ပါနဲ့။

လူဘယ်နှယောက်က ကျွန်တော့်ဆီ လာကြသလဲ သိလား။

သူတို့က “Pastor Doug၊ ကျွန်တော်တို့က အမြဲနားထောင်ပါတယ်။ အိပ်မပျော်တဲ့အချိန်တိုင်း ခင်ဗျားကို နားထောင်ပါတယ်” လို့ ပြောကြပါတယ်။

တကယ်ဖြစ်တာပါ။

အမြဲဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ချီးကျူးတယ်လို့ ထင်ကြပါတယ်။

ကျွန်တော်က “သိပါတယ်။ ကျွန်တော် တရားဟောတဲ့အပတ်တိုင်း တွေ့နေရပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ ပုံမှန်ဆုတောင်းချိန်တွေ ရှိပါတယ်။

ဒီဟာကို နားထောင်ပါ။

ဧဖက် ၆:၁၈ — “အခါခပ်သိမ်း ဆုတောင်းကြလော့။”

ဧနောက်က ဘုရားသခင်နဲ့အတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လည်း ဒါပါပဲ။

သူက ဘုရားသခင် ရှိတော်မူကြောင်းကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ခဲ့ပါဘူး။

အမြဲတမ်း ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းချက်လေးတွေ ပို့နေသလိုပါပဲ။

Nehemiah လိုပါပဲ။

သူက ရှင်ဘုရင်ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့အခါ သူ့နှလုံးထဲမှာ ဆုတောင်းခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒူးမထောက်ခဲ့ပါဘူး။

ဘုရားသခင်က ဆုတောင်းရုံအကွာအဝေးမှာ ရှိတော်မူတယ်ဆိုတာကို အမြဲသိနေခဲ့တာပါ။

၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁၆-၁၇။

တကယ်တော့ ၁၇ မဟုတ်ပါဘူး။

အခန်းငယ် ၁၆ ပါ။

“မပြတ်ဆုတောင်းကြလော့” လို့ ဆိုပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာထဲက အတိုဆုံးကျမ်းပိုဒ်တွေထဲက တစ်ခုပါ။

မပြတ်ဆုတောင်းခြင်းကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒူးတွေ နာမယ်မဟုတ်လား။

မပြတ်ဆုတောင်းရင်း တစ်ချိန်လုံး ဒူးထောက်ပြီး လှည့်ပတ်နေမှာလား။

မဟုတ်ပါဘူး။

ဘုရားသခင်၏အထံတော်ကို အမြဲသတိပြုနေဖို့ လေ့ကျင့်ပါ။

ကိုယ်တော် ဒီမှာရှိတော်မူတယ်ဆိုတာ သတိပြုပါ။

ဒါကြောင့် ပုံမှန်ဆုတောင်းချိန်တွေ ရှိသင့်ပါတယ်။

Daniel အကြောင်း ဖတ်ကြည့်ပါ။

သူ့အသက်ကို အဆုံးသတ်မယ့် အမိန့်စာ လက်မှတ်ထိုးပြီးပြီဆိုတာ သူသိပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာက သူအိမ်ပြန်ပြီး အပေါ်ခန်းထဲမှာ ယေရုရှလင်ဘက်ကို မျက်နှာမူထားတဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေကို ဖွင့်ပြီး ဒူးထောက်ဆုတောင်းခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ခဏရပ်မယ်။

သူက ဆုတောင်းဖို့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားတစ်ခု ယူခဲ့ပါတယ်။

ဆုတောင်းတိုင်း ဒူးထောက်ရမလား။

မဟုတ်ပါဘူး။

ဆုတောင်းတဲ့အခါ ဒူးထောက်သင့်တယ်လို့ သမ္မာကျမ်းစာက ပြောသလား။

ပြောပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အချိန်တိုင်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

Solomon က ရပ်လျက် လူတွေကို ကောင်းချီးပေးခဲ့တယ်လို့ သမ္မာကျမ်းစာမှာ ဆိုပါတယ်။

ဆုတောင်းရာမှာ မတ်တပ်ရပ်ခဲ့တဲ့ နမူနာတွေလည်း အများကြီးရှိပါတယ်။

Peter က ရေထဲမှာ ရေကူးနေတုန်း ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

အလွန်ထိရောက်တဲ့ ဆုတောင်းခြင်းပါ။ အလွန်စိတ်အားထက်သန်တဲ့ ဆုတောင်းခြင်းပါ။

Nehemiah က ရှင်ဘုရင်ကို အစေခံနေစဉ် ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

ဆုတောင်းရာမှာ ကိုယ်ဟန်အနေအထား အမျိုးမျိုး ရှိပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကိုယ်ခန္ဓာအရ လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဒူးထောက်တာ အရေးကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။

Paul က “ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဒူးထောက်ပါ၏” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ဟာ မကြာခဏ ဒူးထောက်ပြီး ဆုတောင်းကြတယ်လို့ သမ္မာကျမ်းစာက ဆိုပါတယ်။

Elijah က ဒူးထောက်ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

Paul က ဒူးထောက်ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

တမန်တော်တွေက ဒူးထောက်ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

ယေရှုက ဒူးထောက်ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင့်ရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်းအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြောပြပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဆုတောင်းတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

တိရစ္ဆာန်လောကထဲမှာတောင် ဒီလိုမြင်ရပါတယ်။

ခွေးတွေကနေ ဂေါ်ရီလာမျောက်တွေအထိ အုပ်စုခေါင်းဆောင်က ခေါင်းကို မော့ထားပါတယ်။

အခြားသူတွေက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို နိမ့်ချကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို နိမ့်ချကြပါတယ်။

ခြေထောက်တွေကိုလည်း နိမ့်ချကြပါတယ်။

ခွေးတချို့က အုပ်စုခေါင်းဆောင်ခွေးရှေ့မှာ လှဲချပြီး ကျောပေါ်လှန်တောင် လှိမ့်တတ်ကြပါတယ်။

ဂေါ်ရီလာတွေမှာလည်း “အုပ်စုခေါင်းဆောင်အထီးရဲ့ မျက်လုံးကို မကြည့်နဲ့။ မျက်လုံးကို အောက်ချထား” လို့ ဆိုကြပါတယ်။

မဟုတ်ရင် အဲဒါကို ခြိမ်းခြောက်မှုလို့ ယူဆနိုင်ပါတယ်။

ဆိုလိုတာက ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဦးညွှတ်ရမယ်ဆိုတာ သဘာဝကျကျ နားလည်ထားတဲ့အရာပါ။

တစ်ခါတလေ ဘယ်သူမှမရှိတဲ့အချိန်မှာပေါ့။

မနက်နိုးလာတဲ့အခါ ကျွန်တော် ခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်းတောင့်တင်းနေပါတယ်။

ဧည့်ခန်းထဲဆင်းသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပြားပြားလှဲချကာ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းပါတယ်။

“သခင်၊ ဒီထက်ပိုပြီး မနိမ့်နိုင်တော့ပါဘူး” လို့ ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော့်မှာ ရယ်စရာအဖြစ်အပျက်တစ်ခုရှိပါတယ်။

ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က အသင်းတော်အသက်ကြီးသူတစ်ယောက်ပါ။

သူက အသင်းသားတွေကို ဆုတောင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်တိုင်း “အားလုံး တတ်နိုင်သလောက် ဒူးထောက်ကြမလား” လို့ ပြောပါတယ်။

သူဆိုလိုတာက တချို့သူတွေ ဒူးမထောက်နိုင်တာကို ဆိုလိုတာပါ။

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာတော့ လူတွေက တတ်နိုင်သလောက် ဒူးထောက်နေကြတာကို မြင်ယောင်မိပါတယ်။

ဒါကြောင့် မျက်နှာအပ်ပြီး ဆုတောင်းနိုင်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေ မီးက ကောင်းကင်ကနေ ဘုရားသခင်ထံမှ ကျလာတဲ့အခါ သူတို့ဟာ ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ မျက်နှာအပ်လျက် လဲကျခဲ့ကြတယ်လို့ သမ္မာကျမ်းစာမှာ ဆိုပါတယ်။

ဘုရားသခင်က မိမိရဲ့တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေတဲ့အခါ သူတို့က မျက်နှာအပ်လျက် ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ လဲကျခဲ့ကြပါတယ်။

ဂျင်းဘောင်းဘီရဲ့ ဒူးနေရာမှာ မီးပူနဲ့ကပ်တဲ့ အကွက်တွေ ဝယ်ပြီး ကပ်နိုင်တဲ့ခေတ်ကို ဘယ်နှယောက် မှတ်မိကြသလဲ။

ဟုတ်ပါတယ်။

Adventist သင်းအုပ်ဆရာဟောင်းတွေမှာ ဒူးနေရာက အကွက်တွေ အများကြီး ရှိတတ်ပါတယ်။

Uriah Smith က ကျွန်တော်တို့အသင်းတော်ရဲ့ အစောပိုင်းတည်ထောင်သူကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။

သူ့မှာ ခြေတုတစ်ဖက် ရှိပါတယ်။

သူက ဒူးထောက်နိုင်အောင်၊ ဒူးကွေးပြီး ဆုတောင်းနိုင်အောင် ခြေတုကို တီထွင်ခဲ့တဲ့သူပါ။

ကျွန်တော်တို့သိသလောက် Uriah Smith က အဲဒီလို တီထွင်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးသူပါ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ချင်လို့ပါ။

ဒါကြောင့် သင်လုပ်နိုင်ရင် ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ဆုတောင်းတာကို မစွန့်လွှတ်ပါနဲ့။

ဒီတစ်ပတ်လုံး ကျွန်တော်တို့အသင်းတော်မှာ ဆုတောင်းနေကြပါတယ်။

အသင်းတော်နဲ့အတူ ဒီအစီအစဉ်မှာ ဆုတောင်းခြင်း ဆယ်ရက်ကို အဆုံးသတ်တော့မှာပါ။

ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးက အသင်းတော်ကို ဆိုလိုတာပါ။

ဆုတောင်းခြင်း ဆယ်ရက်။

ကျွန်တော်လည်း တတ်နိုင်သလောက် မကြာခဏ သွားပါတယ်။

တစ်ညက နာရီဝက်လောက် ဆုတောင်းပါတယ်။

ပထမညမှာ ကျွန်တော် နာရီဝက် ဒူးထောက်နေပါတယ်။

ဒူးတွေ နာလာပါတယ်။

အသက်ကြီးလာပြီလေ။

ပြီးတော့ တတ်နိုင်သလောက် ဒူးထောက်ပြီး ဆုတောင်းပြီးတဲ့နောက် နည်းနည်းထိုင်လိုက်ပါတယ်။

တတ်နိုင်သလောက် တိတ်တိတ်လေး လုပ်ပါတယ်။

ပြီးတော့ အထဲဝင်သွားတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ဘေးမှာ အသက် ၉၀ လောက်ရှိတဲ့ ဇနီးမောင်နှံတစ်တွဲ ထိုင်နေပါတယ်။

“ဒူးထောက်ပြီး ဆုတောင်းကြမလား” လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပါတယ်။

ကျွန်တော်က “Doug၊ မင်းက အရမ်းညံ့တာပဲ” လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တွေးမိပါတယ်။

ဒါကြောင့် အကြာကြီး ထိုင်နေဖို့မလိုပါဘူး။

ဒါပေမယ့် အသင်းတော်အများကြီးက ဒီလို မလုပ်တော့ပါဘူး။

ကက်သလစ်အသင်းတော်အများအပြားမှာ ဒူးထောက်ဖို့ ခုံတန်းလေးတွေ ရှိပါတယ်။

သင်ထိုင်တဲ့ ခုံတန်းနောက်မှာ ဒူးထောက်နိုင်ဖို့ အခင်းပြားလေးကို ထုတ်ချနိုင်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်ခြင်းဆိုတဲ့ အခြေခံသဘောတရားကို သူတို့ နားလည်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အမြဲတမ်း ဒူးထောက်ပြီး ဆုတောင်းဖို့ မလိုပါဘူး။

စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့။

ကျွန်တော်တို့လည်း အချိန်တိုင်း အဲဒီလို မလုပ်ပါဘူး။

ကျွန်တော်ကတော့ ထပြီးထိုင်၊ ထပြီးထိုင်နဲ့ အမြဲလုပ်တာကို မယုံကြည်ပါဘူး။

ဆုတောင်းဖို့ ဒူးထောက်ခြင်းဟာ လက်တွေ့မကျတဲ့အချိန်တွေ ရှိပါတယ်။

ဒါကြောင့် ပုံမှန်ဆုတောင်းချိန်တွေ ရှိသင့်ပါတယ်။

Steps to Christ စာမျက်နှာ ၇၀ မှာ—

“နံနက်တိုင်း ထိုနေ့အတွက် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံပါ။”

သင့်ရဲ့ အစီအစဉ်အားလုံးကို ကိုယ်တော်ထံ အပ်နှံပြီး ကိုယ်တော်အလိုရှိသလို ဖြစ်မြောက်စေပါ။

သင့်အစီအစဉ်တွေက ပြောင်းလဲပါလိမ့်မယ်။

သင့်ဆုတောင်းချက်တွေလည်း ပြောင်းလဲသင့်ပါတယ်။

ကိုယ်တော်၏ အစီအစဉ်တော်အတိုင်း စွန့်လွှတ်ရမည်ဖြစ်စေ၊ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်စေ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သင့်ဘဝကို ဘုရားသခင်၏လက်ထဲ အပ်နှံလာနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီအခါ သင့်ဘဝဟာ ခရစ်တော်နဲ့ ပိုပိုတူလာအောင် ပုံသွင်းခြင်းခံရပါလိမ့်မယ်။

Luther က တစ်နေ့နှစ်ကြိမ် ဆုတောင်းပါတယ်။

မနက်အိပ်ရာနိုးနိုးချင်း တစ်နာရီ ဆုတောင်းပြီး ညအိပ်ရာမဝင်ခင် နောက်ဆုံးအရာအဖြစ်လည်း ဆုတောင်းပါတယ်။

Wesley လည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်ပါတယ်။

မနက်တစ်နာရီ၊ ညတစ်နာရီ ဆုတောင်းပါတယ်။

David Livingstone နဲ့ အခြားသာသနာပြုဆရာတွေကနေ လွှမ်းမိုးမှုရခဲ့တဲ့ အာဖရိကအစောပိုင်း ခရစ်ယာန်ပြောင်းလဲသူတွေအကြောင်း ဖတ်ဖူးပါတယ်။

သူတို့က မြက်ခင်းပြင်အကျယ်ကြီးတွေမှာ နေကြပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာမှာ ဆုတောင်းရာအခန်း အကြောင်း ပြောထားပါတယ်။

သူတို့က ချုံတောထဲမှာ ဆုတောင်းရာအတွက် တဲငယ်လေးတွေ ဆောက်ထားကြပါတယ်။

ရွာထဲကနေ သူတို့ဆုတောင်းရာနေရာတွေဆီ သွားတဲ့ လမ်းတွေ ရှိပါတယ်။

မနက်တိုင်း ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းချိန်အတွက် သွားကြပါတယ်။

တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လမ်းမှာ မြက်တွေ ပြန်ပေါက်လာတာကို မြင်ရင် သတိပြုကြပါတယ်။

အဲဒါက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတိပေးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါ။

“ညီအစ်ကို၊ ညီအစ်မ၊ မင်းရဲ့လမ်းမှာ မြက်တွေ ပေါက်လာပြီ။

အဲဒါဆို မင်းရဲ့ ဆုတောင်းရာအခန်းကို လျစ်လျူရှုနေပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ” လို့ ပြောကြပါတယ်။

ကဲ၊ P က ရည်ရွယ်ချက်၊ R က ပုံမှန်ပြုလုပ်ခြင်း၊ A က တာဝန်ခံမှုလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

အခု ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းခြင်း အကြောင်း ပြောပါမယ်။

ဒါပေမယ့် ကျွန်ုပ်တို့ အတူတကွလည်း ဆုတောင်းသင့်ပါတယ်။

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခံရတဲ့အခါ သူတို့ အတူတကွ ဆုတောင်းနေကြပါတယ်။

ကောင်းကင်ကနေ မီးကျလာတဲ့အခါ ဘုရားသခင်ရဲ့လူတွေက ကရမေလတောင်ပေါ်မှာ စုဝေးနေကြပါတယ်။

ယေရှုက မဿဲ ၁၈:၁၉-၂၀ မှာ—

“တစ်ဖန် ငါဆိုသည်ကား၊ သင်တို့တွင် နှစ်ယောက်တို့သည် မြေကြီးပေါ်မှာ တောင်းလျှောက်စရာအမှုတစ်ခုကို သဘောတူလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်သည် ထိုအမှုကို သူတို့အဖို့ ပြုတော်မူလိမ့်မည်။

အကြောင်းမူကား ငါ၏နာမကို ထောက်၍ နှစ်ယောက်သုံးယောက်တို့သည် စုဝေးကြသည့်နေရာ၌ ငါသည် သူတို့အလယ်၌ ရှိသည်” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

အသင်းတော်ကို ရောက်တဲ့အခါ Sabbath School သင်ပေးမယ့်သူကို တွေ့ရပါတယ်။

သင်းအုပ်ဆရာကိုလည်း မေးနိုင်ပါတယ်။

သူတို့က စင်ပေါ်တက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့အချိန် ကျွန်တော်က အမြဲ “သင့်အတွက် တစ်ယောက်ယောက် ဆုတောင်းပေးပြီးပြီလား” လို့ မေးပါတယ်။

ဒါဟာ အရေးကြီးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။

သူတို့ ဆုတောင်းထားပြီးဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အတူတကွ ဆုတောင်းတာ အရေးကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဆုတောင်းခြင်းမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တာဝန်ခံမှုရှိစေဖို့ပါ။

တမန်တော်ဝတ္တု ၄:၃၁ မှာ—

“သူတို့သည် ဆုတောင်းပြီးသောအခါ စည်းဝေးရာအရပ်သည် တုန်လှုပ်လေ၏။ သူတို့အပေါင်းသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ကြ၍ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ရဲရင့်စွာ ဟောပြောကြ၏” လို့ ဆိုပါတယ်။

အခု ကျွန်တော်တို့က “သခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုတောင်းတတ်စေတော်မူပါ” ဆိုတဲ့ သခင်ဘုရား၏ဆုတောင်းချက်အကြောင်း ပြောနေကြပါတယ်။

ပြီးတော့ ယေရှုက သခင်ဘုရား၏ဆုတောင်းချက်ကို ပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီဆုတောင်းချက်ထဲမှာ သတိထားမိကြပါသလား။

ကျွန်ုပ်တို့၏အဘ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို သွန်သင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဦးဆောင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျွေးမွေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်လွှတ်ပါ။

သင့်ရဲ့ အစားအစာ၊ ဦးဆောင်မှုနဲ့ ကယ်လွှတ်ခြင်းအတွက် ကျွန်တော်လည်း စိုးရိမ်သင့်သလို သင့်အတွက်လည်း သင်က စိုးရိမ်သင့်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဆုတောင်းချက်အများစုက—

“ကျွန်ုပ်ကို ဦးဆောင်ပါ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကျွေးမွေးပါ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်လွှတ်ပါ၊ အကျွန်ုပ်၏အဘ” ဆိုတာမျိုး ဖြစ်နေပါတယ်။

ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။

ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးအတူတကွ ဆုတောင်းသင့်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အကြောင်း စဉ်းစားသင့်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကိုယ်တိုင်တစ်ဦးတည်း ဆုတောင်းခြင်းလည်း အရေးကြီးပါတယ်။

“နံနက်မိုးမလင်းမီ အလွန်စောစောထ၍ တစ်ယောက်တည်းသောအရပ်သို့ ထွက်ကြွပြီး ဆုတောင်းတော်မူ၏။”

ဒါက မာကု ၁:၃၅ ပါ။

ယေရှုက တစ်ယောက်တည်းထွက်ပြီး ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

လုကာ ၉:၁၈ မှာလည်း “ကိုယ်တော်သည် တစ်ယောက်တည်း ဆုတောင်းတော်မူစဉ်…” လို့ ဆိုပါတယ်။

ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းခြင်းကို ဘယ်တော့မှ လျစ်လျူမရှုသင့်ပါဘူး။

Bachelor မိသားစုမှာ မနက်နိုးလာတဲ့အခါ ကျွန်တော်က Kieran ထက် အရင်နိုးတတ်ပါတယ်။

အမြဲတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကျွန်တော် ထွက်သွားပါတယ်။

တကယ်တော့ ပထမဆုံး ရေနွေးအပူပေးပါတယ်။

ရေကို မိုက်ခရိုဝေ့ဗ်ထဲမှာ အပူပေးနေတုန်း စင်နားမှာ ခန္ဓာကိုယ်နည်းနည်း ဆန့်တန်းပါတယ်။

ပြီးတော့ ရုံးခန်းထဲသွားပြီး ဒူးထောက်ပါတယ်။

မျက်နှာအပ်ပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ ဆုတောင်းပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ပင်ပန်းနေတတ်ပါတယ်။

စိတ်က ဟိုဟိုဒီဒီ လွင့်နေတယ်ဆိုတာ သတိထားမိရင် ပြန်စုစည်းပါတယ်။

ပြီးတော့ ပြန်ဆုတောင်းပါတယ်။

စိတ်က ထပ်လွင့်သွားရင် ပြန်စုစည်းပါတယ်။

အဲဒီလိုပြဿနာ သင်တို့မှာ ရှိဖူးသလား။

ကလေးနဲ့ လူကြီးကြားက ကွာခြားချက်ကို သိပါသလား။

အာရုံစူးစိုက်နိုင်တဲ့အချိန်အတိုင်းအတာပါ။

ဆုတောင်းတာကို လေ့ကျင့်လာရင် အာရုံစူးစိုက်တတ်လာပါလိမ့်မယ်။

စိတ်ကို ပြန်ပြန်စုစည်းပါ။

မာရ်နတ်က သင့်စိတ်ကို အမြဲတမ်း အခြားနေရာဆီ ဆွဲခေါ်ဖို့ ကြိုးစားပါလိမ့်မယ်။

တစ်ခါတလေ ဆုတောင်းနေတုန်း “ငါ့စိတ်က လွင့်နေတယ်” လို့ ထင်မိတဲ့အရာက ဘုရားသခင်က တစ်စုံတစ်ရာကို သင့်ကို သတိပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သခင်ဘုရားက သင့်ကိုလည်း စကားပြောတော်မူပါလိမ့်မယ်။

ဆုတောင်းတဲ့အခါ ကိုယ်တိုင်ပဲ အမြဲစကားပြောမနေပါနဲ့။

နားထောင်လည်း နားထောင်ပါ။

တိတ်ဆိတ်တဲ့အချိန်တစ်ခု ရှိပါစေ။

“သခင်၊ ကိုယ်တော် ကျွန်ုပ်ကို ပြောချင်တဲ့အရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါသလား” လို့ မေးပါ။

ပြီးတော့ ကိုယ်တော်က သင့်နှလုံးသားထဲမှာ ဘာကို ထားပေးသလဲဆိုတာ ကြည့်ပါ။

ဒါကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းချိန် ရှိဖို့ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကြားဝင်ဆုတောင်းခြင်း လည်း လိုအပ်ပါတယ်။

တာဝန်ခံမှုအကြောင်း ထပ်ပြောနေတာပါ။

ဘုရားသခင်က Abraham ကို “Sodom နဲ့ Gomorrah ကို ငါဖျက်ဆီးမယ်” လို့ ပြောတဲ့အခါ—

Abraham က “အို သခင်၊ စကားလေးပြောလို့ရမလား။

မြို့ထဲမှာ ဖြောင့်မတ်သူ ၅၀ ရှိရင် ဘယ်လိုလဲ။ ၄၀ ရှိရင်ကော။ ၃၀ ရှိရင်ကော။ ၂၅ ရှိရင်ကော။ ၁၀ ရှိရင်ကော” လို့ မေးပါတယ်။

ဘုရားသခင်က “လာပါ Abraham။

စကားမပြောတော့နဲ့။ ငါတော်တော်ကြားပြီးပြီ” လို့ ပြောခဲ့ဖူးသလား။

ဘုရားသခင်က Abraham ရဲ့ ကြားဝင်ဆုတောင်းမှုကို ဘယ်တော့မှ ငြီးငွေ့တော်မမူပါဘူး။

Lot နဲ့ သူ့မိသားစုအတွက် Abraham ကြားဝင်ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

Moses က Israel အတွက် ကြားဝင်ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

Paul ကလည်း Israel အတွက် ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

အခု ကျွန်ုပ်တို့က အချည်းနှီး ထပ်ခါတလဲလဲ မဆုတောင်းသင့်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် နေ့တိုင်း ကိုယ့်ရဲ့ချစ်ရသူတွေ၊ ကယ်တင်ခြင်းမရသေးသူတွေအတွက် ဆုတောင်းတာက အချည်းနှီး ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။

သင်တို့ထဲမှာ ယေရှုထံကနေ ဝေးနေတဲ့ သားသမီး ဒါမှမဟုတ် မြေးတွေ ရှိကောင်းရှိပါလိမ့်မယ်။

သူတို့အတွက် နေ့တိုင်း ဆုတောင်းပါ။

ဒါပေမယ့် “အဘွားကို ကယ်တင်ပါ။ အဘွားကို ကယ်တင်ပါ။ အဘွားကို ကယ်တင်ပါ။ အဘွားကို ကယ်တင်ပါ” လို့ပဲ မပြောနေပါနဲ့။

အဲဒီလိုဆိုရင် အလွန်လျင်မြန်စွာ ငြီးငွေ့စရာ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

ယေရှုက အဲဒီလို မလုပ်ဖို့၊ တပါးအမျိုးသားတွေလို မလုပ်ဖို့ ပြောတာပါ။

ဧဖက် ၆:၁၈ မှာ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အခါခပ်သိမ်း ဆုတောင်းခြင်း၊ တောင်းပန်ခြင်းတို့ကို ပြုကြပြီး နိုးကြားလျက် သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့အတွက် အလွန်တည်ကြည်စွာ ဆုတောင်းကြလော့လို့ ဆိုပါတယ်။

Paul က “ငါ့အတွက်လည်း ဆုတောင်းကြပါ” လို့ ပြောပါတယ်။

Paul က အခြားသူတွေကို သူ့အတွက် ဆုတောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုရမှာကို ပြဿနာမရှိပါဘူး။

ဒါပေမယ့် လူ ၆,၀၀၀ လောက်ရှိတဲ့ သင့်ရဲ့စာပို့စာရင်းထဲက လူတိုင်းဆီ “ကျွန်တော့်အတွက် ဆုတောင်းပေးကြပါ” ဆိုပြီး စာပို့ဖို့ မလိုပါဘူး။

သမ္မာကျမ်းစာက နှစ်ယောက် သုံးယောက် အတူတကွ ဆုတောင်းရင် ကောင်းတယ်လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင့်အတွက် တကယ်ဆုတောင်းပေးမယ့်သူတွေ ရှိတာက ကောင်းပါတယ်။

ကျွန်တော် ဝန်ခံစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။

လူအများကြီးက ကျွန်တော့်ဆီလာပြီး “Pastor၊ ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော့်အတွက် ဆုတောင်းပေးမလား” လို့ မေးကြပါတယ်။

ကျွန်တော်က “ဟုတ်ကဲ့” လို့ ပြောပြီး မေ့သွားခဲ့ပါတယ်။

အခုတော့ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပေမယ့် ဒီလိုလုပ်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။

“အခုချက်ချင်း ဆုတောင်းကြရအောင်” လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါမှမဟုတ် သူတို့ထွက်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း သူတို့အတွက် ဆုတောင်းပါတယ်။

မဟုတ်ရင် မေ့သွားမှာပါ။

ဒါပေမယ့် အခြားသူတွေကို ကိုယ့်အတွက် ဆုတောင်းပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာ အရေးကြီးပါတယ်။

ဘာကြောင့်လဲ။

ဆုတောင်းခြင်း၌ အပ်နှံခြင်း။

အပြည့်အဝ အပ်နှံခြင်းပါ။

သင့်အစီအစဉ်တွေကို အပ်နှံပါ။

သင့်ကိုယ်သင် အပ်နှံပါ။

ခွင့်မလွှတ်နိုင်တဲ့စိတ် ရှိနေတယ်ဆိုရင် သခင်ဘုရား၏ဆုတောင်းချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ယေရှုပေးခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းချက်က—

“ကျွန်ုပ်တို့၌ ကြွေးရှိသောသူတို့အား ကျွန်ုပ်တို့သည် ခွင့်လွှတ်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ကြွေးများကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” ဆိုတာပါ။

မဿဲထဲက သခင်ဘုရား၏ဆုတောင်းချက် အဆုံးမှာလည်း—

“သင်တို့သည် လူတို့၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်လျှင် သင်တို့၏ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော အဘသည်လည်း သင်တို့၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူမည်။ သင်တို့သည် လူတို့၏အပြစ်ကို မခွင့်လွှတ်လျှင် သင်တို့၏အဘသည်လည်း သင်တို့၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မမူ” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

ဒါကြောင့် ယေရှု၏နာမတော်နဲ့ ဆုတောင်းတယ်ဆိုတာ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို တရားဝင်ဖြစ်အောင် နာမည်တပ်ပေးသလို နာမတော်ကိုသာ ပြောလိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ခရစ်တော်၏စိတ်သဘောထား၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းရှိသော စိတ်သဘောထားနဲ့ ဆုတောင်းခြင်းပါ။

ကျွန်ုပ်တို့ အပြစ်သားဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ခရစ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသေခံတော်မူပါတယ်။

“သူတို့ တောင်းပန်တဲ့အခါမှ ခွင့်လွှတ်မယ်” လို့ မပြောပါနဲ့။

ယေရှုက သင်နောင်တမရမီကတည်းက သင့်အတွက် အသေခံတော်မူခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သင့်ကိုယ်အကျိုးအတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ။

မဟုတ်ရင် သင့်ဆုတောင်းခြင်းကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်။

ဆုတောင်းခြင်းကို အဟန့်အတားဖြစ်စေတဲ့အကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်—အချို့သောသူတို့ရဲ့ ဆုတောင်းခြင်းတွေဟာ သူတို့ရဲ့ဇနီးတွေကို မခွင့်လွှတ်တဲ့အတွက် အဟန့်အတားဖြစ်တယ်လို့ သမ္မာကျမ်းစာက ဆိုပါတယ်။

နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အတူတူပဲ ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အိမ်ထဲမှာ ခွင့်လွှတ်ခြင်း ရှိသင့်ပါတယ်။

မရှိရင် ဆုတောင်းခြင်းကို အဟန့်အတားဖြစ်စေပါတယ်။

သမ္မာကျမ်းစာက မဿဲ ၆:၁၄ မှာ ပြောထားပါတယ်။

အဲဒါကို အရင်က ဖတ်ပြီးပြီ။ တောင်းပန်ပါတယ်။

လုကာ ၁၈ ကို သွားကြည့်ရအောင်။

လုကာ ၁၈:၁၃ မှာ—

“အခွန်ခံသောသူသည် အဝေးမှာရပ်၍ ကောင်းကင်သို့မျှ မျက်စိမမြှောက်ဝံ့ဘဲ ရင်ကိုပုတ်လျက် ‘အို ဘုရားသခင်၊ အပြစ်ရှိသော ကျွန်ုပ်ကို သနားတော်မူပါ’ ဟု ဆို၏။”

ယေရှုက ဘာပြောသလဲ။

“ထိုသူသည် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်လျက် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

အပြင်ပန်းအရ သင့်တော်တဲ့အရာအားလုံးကို လုပ်ခဲ့တဲ့ အခွန်ခံမဟုတ်ပါဘူး။

သူက ပုံမှန်ဆုတောင်းတယ်။ အဲဒါက ကောင်းပါတယ်။

မကြာခဏ အစာရှောင်တယ်။

သစ္စာရှိစွာ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ပေးတယ်။

ဒါပေမယ့် သူ့နှလုံးသားထဲမှာ မာနရှိပါတယ်။

သူဟာ ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံထားသူ မဟုတ်ပါဘူး။

သူက “အခြားသူတွေလို မဟုတ်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

အဲဒါက သူ့ရဲ့ဆုတောင်းခြင်းကို ပျက်စီးစေပါတယ်။

သူ့ဆုတောင်းချက်ထဲမှာ ကိုယ့်ရဲ့ အကူအညီမဲ့မှုကို ဝန်မခံခဲ့ပါဘူး။

John က “မိမိအပြစ်ကို မသိဝန်မခံသောသူသည် ဘုရားသခင်ကို မုသာကောင်ဖြစ်စေသည်” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး နေ့စဉ်အပြစ်နဲ့ ရုန်းကန်နေရတယ်ဆိုတာ သိကြလို့ပါ။

ဒါပေမယ့် “သခင်၊ အပြစ်ရှိသော ကျွန်ုပ်ကို သနားတော်မူပါ” လို့ ပြောတဲ့ အခွန်ခံကို ယေရှုက—

“ထိုသူသည် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်လျက် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်သောသူသည် နှိမ့်ချခြင်းခံရမည်။

မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချသောသူသည် မြှောက်ပင့်ခြင်းခံရမည်။

အဲဒါက ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။

လူတွေ ဘာကြောင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခွင့်မလွှတ်ကြတာလဲ။

မာနကြောင့်ပါ။

ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံတဲ့အခါ—

ဆာလံ ၅၁ မှာ—

“အို ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်နှင့်အညီ၊ များပြားသောသနားခြင်းကရုဏာတော်နှင့်အညီ ကျွန်ုပ်ကို သနားတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်၏ဒုစရိုက်များကို ပယ်ဖျက်တော်မူပါ” လို့ ဆိုပါတယ်။

ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံပါ။

ကောလောသဲ ၃:၁၃ မှာ—

“အချင်းချင်းသည်းခံ၍ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခွင့်လွှတ်ကြလော့။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်အပေါ် မကျေနပ်စရာရှိလျှင် ခရစ်တော်သည် သင်တို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသကဲ့သို့ သင်တို့လည်း ခွင့်လွှတ်ကြလော့” လို့ ဆိုပါတယ်။

သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။

ဧဖက် ၄:၃၂ မှာလည်း ဒီအကြောင်းအများကြီး ပြောနိုင်ပါတယ်။

“အချင်းချင်း ကျေးဇူးပြုကြလော့။ သနားကြင်နာကြလော့။ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်၏အကြောင်းကြောင့် သင်တို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသကဲ့သို့ သင်တို့လည်း အချင်းချင်း ခွင့်လွှတ်ကြလော့။”

တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ကိုယ်တော်ရဲ့တပည့်တွေဖြစ်တယ်ဆိုတာ လူအားလုံး သိကြပါလိမ့်မယ်။

အာမင်။

အချိန်ကုန်တော့မယ်။

E — ဆုတောင်းခြင်း၌ စိတ်ရင်းမှန်မှု။

အဲဒါက နှလုံးသားထဲကနေ ဆုတောင်းပါလို့ ဆိုလိုပါတယ်။

စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းပါ။

တစ်ခါတလေ လူတွေက ဆုတောင်းချက်ရဲ့ အရှည်က ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ထင်ကြပါတယ်။

ဘုရားသခင်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ဆုတောင်းချက်ရဲ့ အရှည်ထက် အနက်ရှိုင်းမှုက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

ဂီတသမားတစ်ယောက်ကို အကြာကြီး တီးပေးလို့ ဘယ်သူမှ ချီးကျူးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကောင်းကောင်းတီးပေးလို့ ချီးကျူးကြတာပါ။

Elijah က ဆုတောင်းပြီး ကောင်းကင်ကနေ မီးကျလာပါတယ်။

တစ်နေ့ အချိန်တိုင်းကြည့်ကြည့်ပါ။

ကျွန်တော်တွက်ကြည့်တာ ၁၅ စက္ကန့်ပါ။

သူ့နှလုံးသားထဲကနေ ၁၅ စက္ကန့် ဆုတောင်းလိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင်က မီးကျလာပါတယ်။

ဒါကြောင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းပါ။

Job ကိုလည်း ကြည့်နိုင်ပါတယ်။

သူက အခန်း ၂၃:၃ မှာ—

“အို၊ ကိုယ်တော်ကို အဘယ်အရပ်၌ ရှာရမည်ကို သိပါရစေ။ ကိုယ်တော်၏ပလ္လင်တော်သို့ပင် ရောက်ပါစေ။ ထိုအရပ်၌ ကျွန်ုပ်၏အမှုကို ချမှတ်ပြောဆို၍ အကြောင်းပြချက်များကို ခံတွင်းဖြင့် ဖြည့်ပါမည်” လို့ ဆိုပါတယ်။

Peter ရေနစ်နေတဲ့အခါ “သခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တော်မူပါ” လို့ ပြောပါတယ်။

သူဘယ်လောက် စိတ်ရင်းမှန်သလဲ။

ရိုးသားမှု၊ ဆုတောင်းခြင်း၌ စိတ်ရင်းမှန်မှု။

အာမင်လို့ ပြောနိုင်ပါသလား။

ယာကုပ် ၅:၁၆ မှာ ဖြောင့်မတ်သောသူရဲ့ ထိရောက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်တဲ့ ဆုတောင်းခြင်းအကြောင်း ပြောပါတယ်။

စိတ်အားထက်သန်ခြင်း ဆိုတာ ဘာလဲ သိပါသလား။

စိတ်အားထက်သန်မှု၊ နှလုံးသားထဲက ဆုတောင်းခြင်းပါ။

ဖြောင့်မတ်သောသူရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်ပြီး စိတ်အားထက်သန်တဲ့ ဆုတောင်းခြင်းဟာ အလွန်တန်ခိုးရှိပါတယ်။

ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ဆုတောင်းတဲ့အခါ ပါဝင်တဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် လှုပ်ရှားတော်မူပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဆုတောင်းခြင်းမှာ ပေါ့ပေါ့ဆဆနဲ့ ဂရုမစိုက်တဲ့သဘောထားရှိရင် ဘုရားသခင်ရဲ့ အဖြေမှာလည်း ကျွန်ုပ်တို့လိုပဲ အလေးမထားတဲ့ပုံစံ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ဆုတောင်းခြင်းမှာ ရိုးသားမှု ရှိသင့်ပါတယ်။

Hannah က သခင်ဘုရားရှေ့မှာ ဆုတောင်းပါတယ်။

၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၁၀ မှာ စိတ်ဆင်းရဲနေပြီး ဝမ်းနည်းခြင်းနဲ့ ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။

သူမရဲ့ ဆုတောင်းခြင်းက အလွန်စိတ်ရင်းမှန်လွန်းလို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက သူမ မူးနေတယ်လို့တောင် ထင်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီလိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့။

ဒါပေမယ့် သူမက ရှေ့နောက်လှုပ်ရမ်းပြီး ဘုရားသခင်ထံ သူမရဲ့နှလုံးသားကို သွန်ချနေပါတယ်။

Steps to Christ စာမျက်နှာ ၉၃ မှာ—

“ဆုတောင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံ နှလုံးသားကို ဖွင့်ပြခြင်းဖြစ်သည်” လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒါကြောင့် စိတ်ရင်းမှန်မှု ရှိပါစေ။

R — ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ဆုံးအတိုကောက်အချက်မှာ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကောင်းချီးတွေ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ အသိအမှတ်ပြုခြင်းပါ။

ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ခြင်း။

ဒီအချက်တွေကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။

သင်က ကျေးဇူးတင်ခြင်းနဲ့ စတင်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို မချန်ထားပါနဲ့။

အရင်က ရရှိခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတော်တွေကြောင့် ကျေးဇူးတင်နေသူတစ်ယောက်ကို သင်အမြဲ ပိုပြီး အကျိုးပြုချင်စိတ်ရှိတတ်တယ်ဆိုတာ သိပါသလား။

သင်တန်ဖိုးထားကြောင်း ဖော်ပြတဲ့အခါ နောက်ထပ်ကောင်းကျိုးတွေ ရရှိဖို့ တံခါးကို ဖွင့်ပေးပါတယ်။

ကျေးဇူးတင်တတ်ပါ။

Daniel က ခြင်္သေ့တွင်းထဲကို သွားရတော့မယ့်အချိန်မှာတောင် ဆုတောင်းရင်း ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒါကို ဖတ်ဖူးပါသလား။

အဲဒါက သူ့ရဲ့ဆုတောင်းခြင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။

Naaman က အနာကြီးရောဂါ ပျောက်ကင်းပြီးတဲ့နောက် အိမ်ပြန်နေတုန်း လမ်းတစ်ဝက်ရောက်တဲ့အခါ ပြန်လှည့်လာပါတယ်။

ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့နဲ့ သူ့ရဲ့အနာရောဂါ ပျောက်ကင်းစေခဲ့တဲ့ ပရောဖက်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။

ဧဖက် ၅:၂၀ မှာ အရာခပ်သိမ်းအတွက် ဘုရားသခင်ခမည်းတော်အား သခင်ယေရှုခရစ်၏နာမတော်အားဖြင့် အစဉ်မပြတ် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းကြလော့လို့ ဆိုပါတယ်။

၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁၈ မှာ—

“အရာရာ၌ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့။ ထိုအမှုသည် ယေရှုခရစ်၌ သင်တို့အတွက် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ပေတည်း” လို့ ဆိုပါတယ်။

ယေရှုက Lazarus ကို ပြန်လည်ရှင်ပြန်စေမယ့်အချိန်မှာ ဆုတောင်းရင်း “အဘ၊ ကျေးဇူးတင်ပါ၏” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

ယေရှုရဲ့ ဆုတောင်းချက်ထဲမှာ ကျေးဇူးတင်ခြင်း ရှိပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဆုတောင်းခြင်းဟာ တောင်းဆိုခြင်းပဲ မဖြစ်သင့်ပါဘူး။

ကျေးဇူးတင်ခြင်းလည်း ပါသင့်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်က ဆုတောင်းချက်ကို ဖြေပြီးတဲ့နောက် အဖြေအတွက် ခဏရပ်ပြီး ကိုယ်တော်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မေ့သွားတာ ဘယ်နှကြိမ်ရှိပြီလဲ။

ဘုရားသခင်က သင့်ဆုတောင်းချက်တွေကို ကြားချင်တော်မူပါသလား။

သင်က ကောင်းကောင်းမဆုတောင်းတတ်သေးရင်တောင် သင်ရှိနေတဲ့နေရာကနေ စတင်ပါ။

ကိုယ်တော်က သင့်ဆုတောင်းချက်ကို ကြားတော်မူပါလိမ့်မယ်။

မွေးမြူရေးခြံထဲမှာ လမ်းပျောက်နေတဲ့ကလေးတစ်ယောက်က ရှေးဟောင်းရေတွင်းနက်ကြီးထဲကို ပြုတ်ကျသွားတယ်ဆိုပါစို့။

သူက ရေတွင်းအောက်ခြေမှာ ရောက်နေပါတယ်။

ဘယ်လိုရောက်သွားတယ်ဆိုတာ မသိဘူး။

ဘယ်လိုပြန်ထွက်ရမလဲဆိုတာလည်း မသိဘူး။

ဒါပေမယ့် သူက စပြီး အော်ပါတယ်။

“ဖေဖေ၊ ကယ်ပါ။

ဖေဖေ၊ ကယ်ပါ” လို့ အော်ပါတယ်။

အဖေက သူ့သားငိုနေသံကို ကြားပါတယ်။

“ဒီလောက်နဲ့ မရဘူး။ ပိုပြီး စကားလှလှ ပြောရမယ်။**

ဒီထက်ပိုကြာကြာ ဆုတောင်းခိုင်းမယ်” လို့ မပြောပါဘူး။

အဖေက သူ့ကလေးက အခက်အခဲထဲကနေ ကယ်တင်ပေးဖို့ အော်ဟစ်နေပြီး ရိုးသားစွာ တောင်းပန်နေတာကို ကြားတာနဲ့ ဘာလုပ်သလဲ။

ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး ကယ်တင်ပါတယ်။

ဘုရားသခင်က ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်အားကိုးနေသူတစ်ယောက် စိတ်ပျက်သွားတာကို မခံစေဘဲ သူ့ကို ကူညီဖို့ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးထဲက ကောင်းကင်တမန်တွေကိုတောင် လွှတ်ပေးတော်မူပြီး သင့်အကူအညီကို လာပေးတော်မူပါလိမ့်မယ်။

ဘုရားသခင်က—

ယေရှုက “ယခုတိုင်အောင် သင်တို့သည် ငါ၏နာမကို ထောက်၍ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မတောင်းကြသေး။

တောင်းကြလော့။ သင်တို့၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် မည်သို့ဖြစ်ရမည်နည်း။

ပြည့်စုံရမည်” လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

သခင်ဘုရား၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနဲ့ ပြည့်စုံပြီး ဘုရားသခင်နဲ့ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းကို ရချင်တဲ့သူ ဘယ်နှယောက်ရှိသလဲ။

ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော အဘ၊ ယခုပင် ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းချင်ပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ ဆွေးနွေးခဲ့သမျှကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးနိုင်အောင် ကူညီတော်မူပါ။ ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းချိန် ရှိစေပါ။ အတူတကွ ဆုတောင်းချိန် ရှိစေပါ။ ပုံမှန်ဆုတောင်းချိန် ရှိစေပါ။ အာရုံစူးစိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းချိန် ရှိစေပါ။

သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ကြားလိုတော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းခြင်းကို နားထောင်ရန် အသင့်ရှိတော်မူကြောင်း သိရှိစေတော်မူပါ။

ဒီတစ်ပတ်လုံးကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်ဆံရေး၌ နိုးကြားရှင်သန်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာပါစေ။

ယေရှု၏နာမတော်အားဖြင့် ဆုတောင်းပါ၏။

အာမင်။

 

မူရင်းလင့်

https://youtu.be/olFqZiMKqyY?si=Zw5GlZluIFEL_Waf