မတ်လ —(၂၆၊၂၇၊၂၈၊၂၉၊၃၀၊၃၁)

 ကိုယ်တော် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှသော အရာများတွင် မြင်တွေ့ရသော အစီအစဉ်နှင့် စုံလင်ခြင်း၊ မတ်လ ၂၆ရက် 

ထို့နောက် ရှိမုန်ပေတရုသည် လာ၍ ... သင်္ချိုင်းဂူထဲသို့ ဝင်သွားပြီး၊ ပိတ်စများကို လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်၏၊ ကိုယ်တော်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပတ်ထားသော ပိတ်စကိုမူကား ပိတ်စများနှင့်အတူ မလဲလျောင်းဘဲ၊ သီးသန့်နေရာတစ်ခုတွင် ခေါက်၍ ထားသည်ကို မြင်၏။ ယောဟန်နှစ်ဆယ့်၊ ခြောက်၊ ခုနစ်ငယ်။ တောက်ပသော အဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သင်္ချိုင်းဂူအနီးတွင် ထိုင်နေခဲ့၏။ ၎င်းသည် ကျောက်တုံးကို လှိမ့်ဖယ်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ယေရှု၏ ဤမိတ်ဆွေများကို မကြောက်လန့်စေရန်အတွက် လူ့သဘာဝ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် သူ၏ ပတ်လည်တွင် ကောင်းကင်ဘုန်း၏ အလင်းရောင်သည် ဆက်လက် တောက်ပနေခဲ့ပြီး၊ မိန်းမများသည် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ထွက်ပြေးရန် လှည့်ခဲ့ကြသော်လည်း ကောင်းကင်တမန်၏ စကားများသည် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်စေခဲ့၏။ “သင်တို့ မကြောက်ကြနှင့်၊ အကြောင်းမူကား လက်ဝါးကရိုတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံခဲ့သော ယေရှုကို သင်တို့ ရှာဖွေနေကြကြောင်းကို ငါသိ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဤနေရာတွင် မရှိပါ၊ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း ထမြောက်တော်မူပြီ။ သခင်ဘုရား လဲလျောင်းခဲ့သော နေရာကို လာ၍ ကြည့်ကြလော့။ ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ သွားကြ၍ ကိုယ်တော်သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူပြီဟု ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များအား ပြောပြကြလော့” ဟု သူ မိန့်တော်မူခဲ့၏။ သူတို့သည် သင်္ချိုင်းဂူထဲသို့ တစ်ဖန် ကြည့်ရှုကြပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော သတင်းကို တစ်ဖန် ကြားကြရ၏။ လူ့ပုံစံဖြင့် ရှိနေသော အခြား ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး၊ “အဘယ်ကြောင့် အသက်ရှင်နေသူကို သေသူများအကြားတွင် ရှာဖွေနေကြသနည်း။ ကိုယ်တော်သည် ဤနေရာတွင် မရှိပါ၊ ထမြောက်တော်မူပြီ၊ ကိုယ်တော်သည် ဂါလိလဲပြည်တွင် ရှိနေသေးစဉ်က သင့်အား မိန့်မြွက်ခဲ့သည်ကို သတိရကြလော့၊ လူ့သားသည် အပြစ်ရှိသော လူတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံခံရမည်၊ လက်ဝါးကရိုတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံရမည်၊ တတိယမြောက်နေ့တွင် ထမြောက်ရမည်ဟု မိန့်မြွက်ခဲ့သည်ကို သတိရကြလော့” ဟု ပြောဆိုခဲ့၏။ ကိုယ်တော် ထမြောက်ပြီ၊ ကိုယ်တော် ထမြောက်ပြီ! မိန်းမများသည် ထိုစကားများကို အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ ထပ်မံပြောဆိုကြ၏။ ဆေးကြောသော အမွှေးအကြိုင်များအတွက် ယခုအခါ မည်သည့် လိုအပ်ချက်မျှ မရှိတော့ပေ။ ကယ်တင်ရှင်သည် သေဆုံးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်နေပြီ ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ သေခြင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုစဉ်က ကိုယ်တော်သည် တစ်ဖန် ထမြောက်မည်ဟု မိန့်မြွက်ခဲ့ကြောင်းကို သူတို့ ယခုအခါ သတိရလာကြ၏။ လောကအတွက် ဤနေ့သည် မည်မျှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ပါသနည်း။ မိန်းမများသည် “ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့်” သင်္ချိုင်းဂူမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး — “ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များအား သတင်းပေးရန် ပြေးသွားခဲ့ကြ၏။” မာရိသည် ကောင်းသော သတင်းကို မကြားခဲ့ရပေ။ သူသည် ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့ထံသို့ ဝမ်းနည်းစရာ သတင်းစကားဖြင့် သွားခဲ့၏၊ “သူတို့သည် သခင်ဘုရားကို သင်္ချိုင်းဂူမှ ယူဆောင်သွားကြပြီ၊ ကိုယ်တော်ကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားခဲ့ကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိကြပါ” ဟု ပြောဆိုခဲ့၏။ တပည့်တော်များသည် သင်္ချိုင်းဂူဆီသို့ အလျင်စလို သွားခဲ့ကြပြီး၊ မာရိပြောခဲ့သည့်အတိုင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ပိတ်စနှင့် ခေါင်းစွပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ သခင်ဘုရားကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ထိုနေရာတွင်ပင် ကိုယ်တော် ထမြောက်ခဲ့ပြီဆိုသော သက်သေသည် ရှိနေခဲ့၏။ သင်္ချိုင်းဝတ်စုံများကို ပေါ့ဆစွာ လွင့်ပစ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပါ၊ သို့သော် သီးသန့်နေရာတစ်ခုစီတွင် တစ်ခုချင်းစီ သေသချာစွာ ခေါက်ထားခဲ့ကြ၏။ ယောဟန်သည် “မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ယုံကြည်ခဲ့၏။” ခရစ်တော်သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်ရမည်ဟူသော ကျမ်းစာကို သူ မနားလည်သေးသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်မှုကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်၏ စကားများကို သူ ယခုအခါ သတိရလာခဲ့၏။ ထိုသင်္ချိုင်းဝတ်စုံများကို ဤမျှ သေသချာစွာဖြင့် ထားရှိခဲ့သူမှာ ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်တမန်သည် သင်္ချိုင်းဂူဆီသို့ ဆင်းသက်လာစဉ်၊ သူနှင့်အတူ အခြား ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ပါလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အဖော်များနှင့်အတူ သခင်ဘုရား၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို စောင့်ကြပ်နေခဲ့၏။ ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန်သည် ကျောက်တုံးကို လှိမ့်ဖယ်လိုက်စဉ်၊ အခြား ကောင်းကင်တမန်သည် သင်္ချိုင်းဂူထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ပြီး၊ ယေရှု၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပတ်စများကို ဖြည်ပေးခဲ့၏။ သို့သော် တစ်ခုချင်းစီကို ခေါက်၍ သင့်လျော်သောနေရာတွင် ထားရှိခဲ့သူမှာ ကယ်တင်ရှင်၏ လက်တော် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကြယ်တာရာနှင့် အဏုမြူမွှားကို အတူတကွ လမ်းပြပေးနေသော ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရေးမပါသော အရာဟူ၍ မရှိပေ။ အစီအစဉ်နှင့် စုံလင်ခြင်းတို့ကို ကိုယ်တော်၏ အမှုတော် အားလုံးတွင် မြင်တွေ့ရပေသည် (The Desire of Ages, 788, 789)။

 

ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်ကို မြှင့်တင်ပါ၊ မတ်လ ၂၇ရက် ယခုမူကား ခရစ်တော်သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူပြီ၊ အိပ်ပျော်ကြသူတို့၏ ပဌမအသီး ဖြစ်လာတော်မူပြီ။ ကိုရိန္သုပဌမစာစောင် ဆယ့်ငါးခန်း၊ ሃცယ့်သုညငယ်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အဘ၏ ပလ္လင်တော်ဆီသို့ တက်ကြွသွားရန် အချိန်တန်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင့် အောင်နိုင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ်တော်သည် အောင်ပွဲ၏ ဆုလာဘ်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်နန်းတော်များသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော် မသေဆုံးမီက မိမိ၏ အဘအား၊ “အကျွန်ုပ်အား ပြုလုပ်ရန် ပေးသနားတော်မူခဲ့သော အမှုကို အကျွန်ုပ် ပြီးစီးစေပြီ” ဟု ကြေညာခဲ့၏ (ယောဟန်ဆယ့်ခုနစ်၊ လေးငယ်)။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီး ဘုန်းကြီးသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရင်းနှီးလာစေရန်အတွက် မြေကြီးပေါ်တွင် အတန်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့၏။ ယခုအခါ ကိုယ်တော်သည် ခွဲခွာရန်အတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် အသက်ရှင်သော ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုပြီး ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်ကို သင်္ချိုင်းဂူနှင့် ဆက်စပ်တွေးတောရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ကောင်းကင် စကြာဝဠာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဘုန်းကြီးစေခြင်း ခံရသူအဖြစ် သူတို့ ကိုယ်တော်ကို တွေးတောနိုင်ကြပေသည်။ ကိုယ်တော်၏ တက်ကြွရာ အရပ်အဖြစ်၊ ယေရှုသည် လူတို့အကြားတွင် စံနေစဉ်က ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိမှုဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် သန့်ရှင်းစေခဲ့သော နေရာကို ရွေးချယ်တော်မူခဲ့၏။ ... ခရစ်တော်သည် တမ်းတနေသော နှလုံးသားဖြင့် ယေရှုကို ရှုမြင်လျက် သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် ရပ်တည်နေတော်မူခဲ့၏။ တောင်၏ ဥယျာဉ်များနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများသည် ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းခြင်းများနှင့် မျက်ရည်များဖြင့် သန့်ရှင်းစေခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ၎င်း၏ တောင်စောင်းများသည် ကိုယ်တော်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ကြေညာခဲ့ကြသော လူအုပ်ကြီး၏ အောင်ပွဲခံ ကြွေးကြော်သံများကို ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့၏။ ၎င်း၏ တောင်စောင်း ဆင်းသက်ရာတွင် ဘေသနိမြို့ရှိ လာဇရုနှင့်အတူ အိမ်တစ်အိမ်ကို ကိုယ်တော် တွေ့ရှိခဲ့၏။ ၎င်း၏ ခြေရင်းတွင် ရှိသော ಗೆသဇေမနီဥယျာဉ်တွင် ကိုယ်တော်သည် တစ်ဦးတည်း ဆုတောင်းခဲ့ပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားခဲ့ရ၏။ ဤတောင်မှနေ၍ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားမည် ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော် တစ်ဖန် ကြွလာတော်မူသောအခါ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ ခြေဖဝါးများ ထደူစိုက်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်းနည်းခြင်း၏ လူသားအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုန်းကြီး၍ အောင်ပွဲခံသော ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဟေဗြဲဟေလెలုယာသံများနှင့် တပါးအမျိုးသား ဟောဇနားသံများ ရောနှောနေစဉ်၊ ရွေးနှုတ်ခံရသူတို့၏ အသံများသည် ကြီးမားသော လူအုပ်ကြီးကဲ့သို့ “အားလုံး၏ သခင်ဘုရင်အဖြစ် ကိုယ်တော်ကို သရဖူဆောင်းကြလော့” ဟု ကြွေးကြော်သံကို မြှင့်တင်နေစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် ရပ်တည်တော်မူလိမ့်မည်။ ... သံလွင်တောင်သို့ ရောက်ရှိကြသောအခါ၊ ယေရှုသည် တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်၍ ဘေသနိမြို့ အနီးအနားသို့ လမ်းပြသွားခဲ့၏။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး၊ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်၏ ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မေတ္တာပါစွာ ကြည့်ရှုစဉ်တွင် အလင်းရောင်ခြည်များသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာနေသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အပြစ်များနှင့် ချွတ်ယွင်းချက်များအတွက် သူတို့ကို မဆူငေါက်ခဲ့ပေ — အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းဆိုင်ရာ စကားများသည် သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ခမ်းမှ သူတို့၏ နားထဲသို့ နောက်ဆုံး ကျရောက်ခဲ့သော စကားများ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းချီးပေးရန် ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်များနှင့်အတူ၊ ကိုယ်တော်၏ အကာအကွယ်ပေးသော စောင့်ရှောက်မှုကို အာမခံချက်ပေးနေသကဲ့သို့၊ မည်သည့် လောကီဆွဲဆောင်မှုထက်မဆို ပိုမိုခိုင်မာသော တန်ခိုးတစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆွဲငင်ခြင်း ခံရလျက်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အကြားမှ နှေးကွေးစွာ တက်ကြွသွားခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် အထက်သို့ တက်ကြွသွားစဉ်၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော တပည့်တော်များသည် တက်ကြွသွားနေသော သခင်ဘုရား၏ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းကို ရရှိရန် တင်းမာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြ၏။ ဘုန်းအသရေ တိမ်တိုက်သည် သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ အမြင်အာရုံမှ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့၏။ ကောင်းကင်တမန်များ၏ တိမ်တိုက်ရထားသည် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံရယူလိုက်စဉ်၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ကမ္ဘာကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ် ငါရှိ၏” ဟု ပြောဆိုသော စကားများသည် သူတို့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်တမန် သံစုံအဖွဲ့မှ အချိုမြဆုံးနှင့် အဝမ်းမြောက်ဆုံးသော တေးဂီတသည် သူတို့ထံသို့ မျောပါလာခဲ့၏ (The Desire of Ages, 829-831)။

 

လူ့ပုံစံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားခြင်း၊ မတ်လ ၂၈ရက် အို ဂါလိလဲလူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လျက် ရပ်နေကြသနည်း။ သင်တို့ထံမှ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်း ခံရသော ဤယေရှုသည်ပင်လျှင် ကောင်းကင်သို့ကြွသွားတော်မူသည်ကို သင်တို့ မြင်ခဲ့ရသည့်အတိုင်း တစ်ဖန် ကြွလာတော်မူလတ္တံ့။ တမန်တော်ဝတ္ထု တစ်ခန်း၊ ဆယ့်တစ်ငယ်။ တပည့်တော်များသည် ကောင်းကင်ကို ဆက်လက် မော့ကြည့်နေကြစဉ်၊ အကြွယ်ဝဆုံးသော တေးဂီတကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများသည် သူတို့အား စကားပြောဆိုခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် လှည့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး၊ လူ့ပုံစံဖြင့် ရှိနေကြသော ကောင်းကင်တမန် နှစ်ပါးကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရ၏၊ ၎င်းတို့သည် သူတို့အား၊ “အို ဂါလိလဲလူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လျက် ရပ်နေကြသနည်း။ ဤယေရှုသည်ပင်လျှင်... ကောင်းကင်သို့ကြွသွားတော်မူသည်ကို သင်တို့ မြင်ခဲ့ရသည့်အတိုင်း တစ်ဖန် ကြွလာတော်မူလတ္တံ့” ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။ ဤကောင်းကင်တမန်များသည် ယေရှုကို ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကင်အိမ်တော်သို့ လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် တောက်ပသော တိမ်တိုက်တစ်ခုတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော အဖွဲ့မှ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းကင်တမန် လူအုပ်ကြီးတွင် အမြင့်ဆုံးသော သူများဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ချိန်တွင် သင်္ချိုင်းဂူသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော ကောင်းကင်တမန် နှစ်ပါး ဖြစ်ကြပြီး၊ လောကအပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာ တစ်လျှောက်လုံးတွင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ကြ၏။ အပြစ်၏ ကျိန်စာဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သော လောကတွင် ကိုယ်တော်၏ စောင့်ဆိုင်းမှု ပြီးဆုံးမည့် အချိန်ကို ကောင်းကင်စကြာဝဠာ တစ်ခုလုံးသည် ပြင်းပြသော လိုအချက်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြ၏။ ကောင်းကင် စကြာဝဠာသည် မိမိတို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို လက်ခံရယူရန် အချိန်တန်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ... ခရစ်တော်သည် လူ့သဘာဝ၏ ပုံစံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်ကို တိမ်တိုက် လက်ခံရယူသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရ၏။ သူတို့နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး၊ စကားပြောဆိုခဲ့ကြပြီး၊ ဆုတောင်းခဲ့ကြသော; သူတို့နှင့်အတူ မုန့်ကို ချိုးခဲ့ကြသော; ရေကန်ပေါ်ရှိ သူတို့၏ လှေများတွင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ကြသော; ထိုနေ့တွင်ပင် သူတို့နှင့်အတူ သံလွင်တောင်၏ တောင်တက်လမ်းကို တက်ခဲ့ကြသော ထိုယေရှုပင်လျှင် — ယခုအခါ မိမိ၏ အဘ၏ ပလ္လင်တော်ကို မျှဝေခံစားရန် ကြွသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်တမန်များသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် တက်ကြွသွားခဲ့သည့်အတိုင်း တစ်ဖန် ကြွလာမည်ဟု သူတို့အား အာမခံချက် ပေးထားခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် “တိမ်တိုက်များနှင့်တူစွာ ကြွလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ မျက်စိတိုင်းသည် ကိုယ်တော်ကို မြင်တွေ့ကြလိမ့်မည်။” ... တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏ သခင်ဘုရား၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဝမ်းမြောက်နိုင်ကြပေသည်။ တပည့်တော်များသည် ယေရှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသောအခါ လူတို့သည် သူတို့ကို အံ့သြခြင်းဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြ၏။ ခရစ်တော်၏ စမ်းသပ်မှုနှင့် လက်ဝါးကရိုတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံခြင်းနောက်ပိုင်းတွင်၊ သူတို့သည် စိတ်ဓာတ်ကျလျက် အရှက်ကွဲလျက် ပေါ်ထွက်လာကြလိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ ရန်သူများသည် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုင်ရာ အမူအရာကို မြင်တွေ့ရရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ၎င်း၏ အစား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲသာလျှင် ရှိနေခဲ့၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် လောကမှ မွေးဖွားလာခြင်း မဟုတ်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပနေခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ပျက်ပြားသွားခဲ့သော မျှော်လင့်ချက်များအတွက် မငိုကြွေးခဲ့ကြပါ၊ သို့သော် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြ၏။ ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်မှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားခြင်းဆိုင်ရာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ သက်သေခံချက်ကို လူများစွာတို့ လက်ခံခဲ့ကြ၏။ တပည့်တော်များသည် အနာဂတ်အတွက် မည်သည့် သံသယကိုမျှ မထားရှိတော့ပေ။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ရှိနေကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ စာနာထောက်ထားမှုများသည် သူတို့နှင့်အတူ ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ သိရှိကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်တွင် သူတို့အတွက် မိတ်ဆွေတစ်ဦး ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ သိရှိကြပြီး၊ ယေရှု၏ နာမတော်ဖြင့် အဘထံသို့ မိမိတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို တင်ပြရန် ပြင်းပြနေခဲ့ကြ၏...။ သူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်း၏ လက်ကို ပို၍ ပို၍ မြင့်မားစွာ ဆန့်ထုတ်ခဲ့ကြ၏၊ “အသေခံတော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်ကား ခရစ်တော်ပေတည်း၊ သို့မဟုတ် ထမြောက်တော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်ပေတည်း... ငါတို့အတွက် ကိုယ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ လျှောက်လဲပေးနေတော်မူ၏” ဟု ကြီးမားသော ငြင်းခုံချက်ဖြင့် ဆန့်ထုတ်ခဲ့ကြ၏ (ရောမရှစ်၊ ဆယ့်လေးငယ်)။ ထို့ပြင် ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်သည် ခရစ်တော် ကတိပေးခဲ့သည့်အတိုင်း သက်သာစေသူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ၎င်းတို့အား ပြည့်ဝသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာပေးခဲ့၏ (The Desire of Ages, 831-833)။

 

စကြာဝဠာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဘုန်းကြီးစေခြင်း ခံရခြင်း၊ မတ်လ ၂၉ရက် အကျွန်ုပ်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းကြီးစေပြီ၊ အကျွန်ုပ်အား ပြုလုပ်ရန် ပေးသနားတော်မူခဲ့သော အမှုကို အကျွန်ုပ် ပြီးစီးစေပြီ။ ယောဟန်ဆယ့်ခုနစ်၊ လေးငယ်။ ခရစ်တော်ကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေခြင်းအားဖြင့် အဘသည် ရောမစောင့်ကြပ်သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ စာတန်၏ တပ်ဖွဲ့များ၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ ကောင်းကင် စကြာဝဠာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိမိ၏ သားတော်ကို ဘုန်းကြီးစေတော်မူခဲ့၏။ ကောင်းကင်၏ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကြီးမားသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခြေရာမှ မှောင်မိုက်ကို ဖယ်ရှားပေးလျက်၊ ရောမတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ချိုးဖျက်လျက်၊ ရန်သူ ပြုလုပ်ခဲ့သော အမှုကို တစ်ခဏအတွင်း ဖျက်သိမ်းပေးလျက် သင်္ချိုင်းဂူမှ ကျောက်တုံးကို ကျောက်စရစ်ခဲတစ်ခုကဲ့သို့ လှိမ့်ဖယ်ခဲ့၏။ ခရစ်တော်ကို ကိုယ်တော်၏ အကျဉ်းထောင်မှ ခေါ်ဆိုလျက် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားနာခဲ့ရ၏။ ရောမစောင့်ကြပ်သူများသည် မိမိတို့ လက်ဝါးကရိုတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံခဲ့စေခဲ့သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရိုသေစွာ လဲကျနေကြသော ကောင်းကင်တမန်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ယောသပ်၏ ကွဲအက်နေသော သင်္ချိုင်းဂူအပေါ်တွင် “ငါကား ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်တာ ဖြစ်၏” ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့၏။ စစ်သားများသည် မြေကြီးပေါ်တွင် သေနေသူများကဲ့သို့ လဲကျသွားကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အံ့သြကြရမည်လော။ ကောင်းကင်တမန်များ၏ တိမ်တိုက်အလယ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခရစ်တော်၏ တက်ကြွသွားခြင်းသည် ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းကြီးစေခဲ့၏။ ကိုယ်တော်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ဘုန်းအသရေသည် သေတတ်သော လူသား ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အသက်ရှင်နိုင်သမျှသော တောက်ပမှု အားလုံးဖြင့် တောက်ပလာခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လောကသို့ ကြွလာခဲ့၏။ ဘုရားရှင်အနေဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကင်အိမ်တော်သို့ တက်ကြွသွားခဲ့၏။ ကိုယ်တော်ကို ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သူတို့က ရက်စက်စွာ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြခြင်းကြောင့် ကိုယ်တော်၏ လူ့အသက်တာသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ သို့သော် လူတို့သည် ကိုယ်တော်အား ခွန်အားရရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရန်၊ ကောင်းကင်တမန်များ၏ ခြံရံမှုဖြင့် ဘုန်းအသရေနှင့် အောင်ပွဲတို့ဖြင့် တက်ကြွသွားသည်ကို ရှုမြင်ရန် ခွင့်ပြုခြင်း ခံခဲ့ကြရ၏။ ကိုယ်တော်၏ ထွန်းကားမှုကို လောကသို့ ကြေညာခဲ့ကြသော ထိုသန့်ရှင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ကိုယ်တော်၏ တက်ကြွချိန်တွင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါရန်နှင့် မင်းညီမင်းစံနှင့် ဘုန်းကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် အောင်ပွဲခံ ဝင်ရောက်မှုကို တောင်းဆိုရန် ခွင့်ပြုခြင်း ခံခဲ့ကြရ၏။ “အို တံခါးတို့၊ သင်တို့၏ ခေါင်းတို့ကို မြှင့်ကြလော့” ဟု ကောင်းကင်တမန်များသည် ကောင်းကင်တံခါးများကို ချဉ်းကပ်ကြစဉ် အော်ဟစ်ကြ၏...။ “ဤဘုန်းအသရေ၏ ရှင်ဘုရင်ကား မည်သူနည်း။” ထို့နောက် အသံပေါင်း သောင်းသောင်းဖျဖျမှ တုံ့ပြန်ချက် ရောက်ရှိလာ၏၊ “တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ အားကြီးသော ထာဝရဘုရား၊ စစ်တိုက်ရာတွင် အားကြီးသော ထာဝရဘုရားပေတည်း” ... ဤသို့ဖြင့် ခရစ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်သည် တုံ့ပြန်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ကိုယ်တော်သည် လောက မဖန်ဆင်းမီက အဘနှင့်အတူ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ဘုန်းအသရေဖြင့် ဘုန်းကြီးစေခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ သို့သော် ဤဘုန်းအသရေအလယ်တွင် ခရစ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မိမိ၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲနေသူများနှင့် ရုန်းကန်နေသူများကို လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် အဘထံမှ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိနေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ယေဟောဝါ၏ ရှေ့မှောက်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ ကောင်းကင် လူအုပ်ကြီးကို လက်ဝေ့ယမ်း၍ နောက်သို့ ဆုတ်ခိုင်းခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မိမိ၏ ရွေးချယ်ခံရသူများ၏ ကိုယ်စား မိမိ၏ ပန်ကြားချက်ကို တင်ပြတော်မူ၏။ “အဘ၊” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏၊ “အကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူခဲ့သော သူတို့သည်လည်း အကျွန်ုပ် ရှိရာအရပ်၌ အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိနေကြရန် အကျွန်ုပ် အလိုရှိ၏။” ထို့နောက် ဘုရားသခင်က၊ “ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန် အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ကြစေလော့” ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ ကောင်းကင် လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မှောက်ခုံလဲကျသွားကြပြီး၊ အောင်ပွဲနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း သီချင်းကို မြှင့်တင်ကြ၏။ ဘုန်းအသရေသည် ကောင်းကင်၏ ရှင်ဘုရင်ကို ဝန်းရံထားပြီး၊ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာရှိသူ အားလုံးတို့က ရှုမြင်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ယေဒသခင်၏ သားတော်သည် လူသားတစ်ဦး ဖြစ်လာစဉ်က မိမိအလိုအလျောက် စွန့်လွှတ်ခဲ့သော ဂုဏ်အသရေနှင့် ဘုန်းအသရေ၏ နေရာတွင် အများပြည်သူရှေ့မှောက်တွင် ပြန်လည် တင်မြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရစဉ်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို မည်သည့် စကားလုံးကမျှ မဖော်ပြနိုင်ပေ (The Signs of the Times, May 10, 1899)။

 

အဘ၏ လက်မောင်းတော်အတွင်း၌၊ မတ်လ ၃၀ရက်

 ငါ့အဘ၊ သင်၏အဘ၊ ငါ့ဘုရားသခင်၊ သင်၏ဘုရားသခင်ထံသို့ ငါတက်သွား၏။ ယောဟန်နှစ်ဆယ့်၊ ဆယ့်ခုနစ်ငယ်။ မြေကြီး၏ အုတ်မြစ်များကို မချမှတ်မီကပင် အဘနှင့် သားတော်တို့သည် လူသားသာလျှင် စာတန်အားဖြင့် အနိုင်ယူခံရမည်ဆိုပါက သူ့ကို ရွေးနှုတ်ရန် ကတိသစ္စာ တစ်ရပ်တွင် ပူးပေါင်းခဲ့ကြ၏။ ခရစ်တော်သည် လူ့မျိုးနွယ်၏ အာမခံချက် ဖြစ်လာရမည်ဟူသော တရားဝင် ကတိသစ္စာတွင် သူတို့သည် လက်များကို ဖက်တွယ်ခဲ့ကြ၏။ ဤကတိသစ္စာကို ခရစ်တော် ဖြည့်ဆည်းခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ လက်ဝါးကရိုတိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် ကိုယ်တော်သည် “အမှုပြီးစီးပြီ” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့စဉ်က၊ ကိုယ်တော်သည် အဘအား မိန့်မြွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကတိသစ္စာသည် အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ ကိုယ်တော် ကြေညာသည်မှာ၊ အဘ၊ ပြီးစီးပြီ ဖြစ်၏။ အို ကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို အကျွန်ုပ် ပြီးစီးစေခဲ့ပြီ။ ကယ်တင်ခြင်း အမှုကို အကျွန်ုပ် ပြီးဆုံးစေခဲ့ပြီ။ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုသည် ကျေနပ်ပြီဆိုပါက၊ “အကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူခဲ့သော သူတို့သည်လည်း အကျွန်ုပ် ရှိရာအရပ်၌ အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိနေကြရန် အကျွန်ုပ် အလိုရှိ၏” (ယောဟန်ဆယ့်ကိုး၊ သုံးဆယ့်သုညငယ်; ဆယ့်ခုနစ်၊ ሃცယ့်လေးငယ်)။ တရားမျှတမှု ကျေနပ်ပြီဟု ကြေညာနေသော ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားနာရ၏။ စာတန်သည် အနိုင်ယူခြင်း ခံရပြီ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ခရစ်တော်၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲနေသူများနှင့် ရုန်းကန်နေသူများသည် “ချစ်မြတ်နိုးခံရသူ၌ လက်ခံခြင်း ခံရကြ၏” (ဧဖက်တစ်၊ ခြောက်ငယ်)။ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ကျဆုံးခြင်းမရှိသော ကမ္ဘာများ၏ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း အဖြစ် ကြေညာခြင်း ခံကြရ၏။ ကိုယ်တော် ရှိရာအရပ်တွင် ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော် ရှိရမည်။ “ကရုဏာနှင့် သမ္မာတရားတို့သည် တွေ့ဆုံကြပြီ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့သည် အပြန်အလှန် အနမ်းပေးခဲ့ကြပြီ” (ဆာလံရှစ်ဆယ့်ငါး၊ ဆယ့်ငယ်)။ အဘ၏ လက်မောင်းများသည် မိမိ၏ သားတော်ကို ဝန်းရံထားပြီး၊ “ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန် အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ကြစေလော့” ဟု အမိန့်ပေးခြင်း ခံရ၏ (ဟေဗြဲတစ်၊ ခြောက်ငယ်)။ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့်၊ အုပ်စိုးသူများနှင့် အာဏာပိုင်များနှင့် တန်ခိုးများသည် အသက်၏ မင်းသား၏ အကြီးအကဲဖြစ်မှုကို ဝန်ခံကြ၏။ ကောင်းကင်တမန် လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မှောက်ခုံလဲကျသွားကြပြီး၊ ဝမ်းမြောက်သော ကြွေးကြော်သံသည် ကောင်းကင်တရားရုံးများ အားလုံးကို ပြည့်နှက်စေ၏၊ “အသေခံတော်မူခဲ့သော သိုးသငယ်သည် တန်ခိုး၊ စည်းစိမ်၊ ဉာဏ်ပညာ၊ ခွန်အား၊ ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းအသရေနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတို့ကို ခံယူရန် ထိုက်တန်တော်မူ၏” (ဗျာဒိတ်ငါး၊ ဆယ့်နှစ်ငယ်)။ အောင်ပွဲခံ သီချင်းများသည် ကောင်းကင်တမန် စောင်းများ၏ တေးဂီတနှင့် ရောနှောနေကြပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် လျှံကျနေသည်အထိ ဖြစ်စေ၏။ မေတ္တာသည် အောင်မြင်ခဲ့ပြီ။ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သူကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံသည် “ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်နေတော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် သိုးသငယ်အား ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၊ ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းအသရေနှင့် တန်ခိုးတို့သည် ထာဝရ ကာလပတ်လုံး ရှိကြစေသတည်း” ဟု ကြေညာနေသော အသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏ (ဆယ့်သုံးငယ်)။ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ထိုမြင်ကွင်းမှနေ၍ ခရစ်တော်၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်များ၏ ပဲ့တင်သံသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏၊ “ငါ့အဘ၊ သင်၏အဘ၊ ငါ့ဘုရားသခင်၊ သင်၏ဘုရားသခင်ထံသို့ ငါတက်သွား၏” (ယောဟန်နှစ်ဆယ့်၊ ဆယ့်ခုနစ်ငယ်)။ ကောင်းကင်မိသားစုနှင့် မြေကြီးမိသားစုတို့သည် တစ်ခုတည်း ဖြစ်ကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ဘုရားသည် တက်ကြွသွားခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော် အသက်ရှင်နေတော်မူ၏။ “ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြသူတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ကယ်တင်ရန် ကိုယ်တော်သည် စွမ်းဆောင်နိုင်တော်မူ၏၊ အကြောင်းမူကား သူတို့အတွက် လျှောက်လဲရန် ကိုယ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်နေတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်” (ဟေဗြဲခုနစ်၊ ሃცယ့်ငါးငယ်) (The Desire of Ages, 832, 835)။

 

ဘုရားသခင်၏ ညာလက်တော်တွင်၊ မတ်လ ၃၁ရက်

 ကောင်းကင် ပွင့်လင်းသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ညာလက်တော်တွင် လူ့သား ရပ်တည်နေသည်ကိုလည်းကောင်း ငါမြင်၏။ တမန်တော်ဝတ္ထု ခုနစ်၊ ငါးဆယ့်ခြောက်ငယ်။ ဒီကုနုန်သက္ကရာဇ် ခုနစ်ပါးတို့တွင် ထိပ်တန်းဖြစ်သော እስဓေဖနသည် နက်နဲသော ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းမှုနှင့် ကျယ်ပြန့်သော ယုံကြည်ခြင်း ရှိသော လူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ... ပရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် እስဓေဖန၏ ဟောပြောခြင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သော တန်ခိုးကို မြင်တွေ့ကြရသောအခါ၊ ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြ၏။ သူ တင်ပြခဲ့သော သက်သေကို အညံ့ခံမည့်အစား၊ သူတို့သည် သူ့ကို အသေခံစေခြင်းအားဖြင့် သူ၏ အသံကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြ၏...။ ပရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် እስဓေဖန၏ ရှင်းလင်း၍ တည်ငြိမ်သော ဉာဏ်ပညာကို ဆန့်ကျင်၍ အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် သူ့ကို စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏ လက်စားချေလိုသော မုန်းတီးမှုကို ကျေနပ်စေကြစဉ်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားဖြင့် အခြားသူများ သူ၏ ယုံကြည်မှုကို လက်မခံရန် တားဆီးခဲ့ကြ၏။ သူသည် ဗိမာန်တော်နှင့် ပညတ်တရားကို ဆန့်ကျင်၍ ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့သော စကားများကို ပြောဆိုသည်ကို ကြားခဲ့ရသည်ဟု မှားယွင်းသော သက်သေခံရန် သက်သေများကို ငှားရမ်းခဲ့ကြ၏...။ እسဓေဖနသည် သူ့အပေါ် တင်ထားသော စွဲချက်များ၏ မှန်ကန်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခြင်း ခံရသောအခါ၊ သူသည် ကောင်စီခန်းမကို ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့သော ရှင်းလင်း၍ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသော အသံဖြင့် မိမိ၏ ခုခံကာကွယ်မှုကို စတင်ခဲ့၏...။ သူသည် သူ၏ စကားများကို ဆန့်ကျင်သော ခုခံမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ နောက်ဆုံး သက်သေခံချက်ကို ပေးအပ်နေကြောင်းကို သိရှိခဲ့၏။ သူသည် ခရစ်တော်ကို ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့် ဆက်နွှယ်စေခဲ့စဉ်၊ နှင့် ဗိမာန်တော်အကြောင်း သူ ပြောဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ပြောဆိုခဲ့စဉ်၊ ပရောဟိတ်သည် ကြောက်လန့်သွားဟန်ဆောင်လျက် မိမိ၏ အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့၏။ እስဓေဖနအတွက် ဤအလုပ်သည် သူ၏ အသံသည် မကြာမီ ထာဝရ တိတ်ဆိတ်သွားတော့မည်ဟူသော အချက်ပြမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။ သူ၏ တရားဒေသနာ၏ အလယ်တွင် ရှိနေစေကာမူ၊ သူသည် ၎င်းကို ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်ခဲ့၏...။ အကျဉ်းသားသည် သူ့ပတ်လည်ရှိ ရက်စက်သော မျက်နှာများတွင် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ဖတ်ရှုခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။ သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့၏။ ဒေါသထွက်နေသော ပရောဟိတ်များနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူအုပ်ကြီးသည် သူ့အတွက် မည်သည့် ကြောက်စရာမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းသည် သူ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူ့အတွက် ကောင်းကင်တံခါးများသည် ပွင့်လင်းနေခဲ့ပြီး၊ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုစဉ်တွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏ တရားရုံးများ၏ ဘုန်းအသရေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ မိမိ၏ နန်းတော်မှ အသစ်တဖန် ထမြောက်လာခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အကြောင်းကြောင့် အာဇာနည်အဖြစ် သေဆုံးရန် နီးကပ်နေသော မိမိ၏ ကျွန်ကို ထောက်ပံ့ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်လျက် ရပ်တည်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။ အောင်ပွဲခံသော စကားများဖြင့် እስဓေဖနသည် “ကောင်းကင် ပွင့်လင်းသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ညာလက်တော်တွင် လူ့သား ရပ်တည်နေသည်ကိုလည်းကောင်း ငါမြင်၏” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့၏။ သူ့ရှေ့တွင် ပွင့်လင်းလာခဲ့သော ဘုန်းကြီးသော မြင်ကွင်းကို သူ ဖော်ပြခဲ့စဉ်က, ၎င်းသည် သူ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူများ ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်သည်အထိ ဖြစ်စေခဲ့၏။ သူတို့၏ နားများကို ပိတ်ထားကြလျက်၊ သူ၏ စကားများကို မကြားရစေရန်၊ နှင့် အကျယ်အကျော အော်ဟစ်ကြလျက်၊ သူတို့သည် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်းဖြင့် သူ့ဆီသို့ ဒေါသတကြီး ပြေးသွားခဲ့ကြ၏။ “ထိုအခါ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ပဌနာပြုလျက် እስဓေဖနကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ကြ၏၊ အို သခင်ယေရှု၊ အကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို ခံယူတော်မူပါဟု ပြောဆို၏။ ထို့နောက် ဒူးထောက်လျက်၊ အို သခင်၊ ဤအပြစ်ကို သူတို့အပေါ်၌ မတင်ပါနှင့်ဟု ကြီးသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လေ၏။ ဤသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် အိပ်ပျော်သွားခဲ့၏” .မျက်နှာပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုနှင့် နားထောင်သူတို့၏ နှလုံးသားများကို တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားခဲ့သော သူ၏ စကားများသည် ရှုမြင်သူတို့၏ နှလုံးသားများတွင် ဆက်လက် တည်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူ ကြေညာခဲ့သော အရာ၏ မှန်ကန်မှုကို သက်သေခံခဲ့၏ (The Review and Herald, February 23, 1911)။