ဩဗဒိအနာဂတ္တိကျမ်း

နိဒါန်း

ခေါင်းစဉ်နှင့် စာရေးသူ။ ဩဗဒိအနာဂတ္တိကျမ်းတွင် အခန်းငယ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်ခန်းသာ ပါရှိသဖြင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အတိုဆုံးကျမ်းဖြစ်သည်။ ဤကျမ်း၏ ခေါင်းစဉ်သည် အစပိုင်းစာကြောင်းမှ ဆင်းသက်လာပြီး “ဩဗဒိ၏ ရူပါရုံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “ဩဗဒိ” ဟူသောအမည်သည် “ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အချို့က ထိုအမည်သည် စာရေးသူ၏ သီးခြားအမည်မဟုတ်ဘဲ ပရောဖက်တစ်ပါးကို ယေဘုယျအားဖြင့် ခေါ်ဆိုသည့်အမည်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အကြံပြုကြသည်။ သို့သော် ဩဗဒိသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အသုံးများသောအမည်ဖြစ်ပြီး၊ မတူညီသောလူပုဂ္ဂိုလ် ဆယ်ဦးကျော်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအမည်သည် အမှန်တကယ် ပရောဖက်၏အမည် ဖြစ်နိုင်ခြေများပြီး၊ ထိုအမည်ကိုယ်တိုင်က သူ၏သတင်းစကား၏ မြင့်မြတ်သောအရင်းအမြစ်ကို နားထောင်သူများအား အမြဲသတိရစေမည်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလ။ ဤကျမ်း၏အကြောင်းအရာနှင့် ယေရမိ ၄၉း၇–၂၂ တွင် ပါရှိသော အလွန်နီးစပ်သည့် အပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်ကို အခြေခံ၍ အနက်ဖွင့်သူအများစုက ဩဗဒိ၏အချိန်ကာလကို ဘီစီ ခြောက်ရာစု၏ ပထမပိုင်းတွင် သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုအချိန်သည် ဗာဗုလုန်စစ်တပ်က ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်နှင့် ဘီစီ ၅၅၃ ခုနှစ်တွင် ဗာဗုလုန်က ဧဒုံပြည်ကို စစ်တိုက်ခြင်းမပြုမီ ဖြစ်သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ကျဆုံးခြင်းနှင့် ဧဒုံလက်တွင် ထိုမြို့သူမြို့သားများ ခံစားရသည့်ဒုက္ခကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားခြင်းက မြို့ဖျက်ဆီးခံရပြီး မကြာမီ၊ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ဘီစီ ၅၈၅–၅၈၀ ဝန်းကျင်တွင် ရေးသားခဲ့သည်ဟု ယူဆစေနိုင်သည်။ သို့သော် ဣသရေလနှင့် ဧဒုံတို့အကြား ရှေးကတည်းကရှိခဲ့သော ပဋိပက္ခသည် အချိန်ကာလပိုစောနိုင်ကြောင်းလည်း ခွင့်ပြုထားသည် (အာမုတ် ၁း၁၁–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

နောက်ခံအကြောင်းအရာများ။ ဩဗဒိသည် ဣသရေလသမိုင်းတွင် အလွန်စိတ်ထိခိုက်ဖွယ်ကောင်းသော ကာလများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ ယုဒပြည်ကျဆုံးပြီး မကြာမီကာလတွင် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ရာစုနှစ်များစွာ အစောပိုင်းက ထိုနိုင်ငံသည် မြောက်ဘက်ရှိ ဣသရေလနိုင်ငံနှင့် တောင်ဘက်ရှိ ယုဒနိုင်ငံဟူ၍ သီးခြားနိုင်ငံနှစ်ခုအဖြစ် ပိုင်းခြားခဲ့သည်။ ဘီစီ ၇၂၂ ခုနှစ်တွင် အာရှုရိသည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ပြီး မြို့သားများစွာကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ၁၅၀ မပြည့်မီ၊ ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ ယုဒသည်လည်း အလားတူအခြေအနေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ဗာဗုလုန်သည် ယုဒပြည်ကို အနိုင်ယူကာ မြို့တော်ယေရုရှလင်နှင့် ထိုမြို့၏ ခမ်းနားသောဗိမာန်တော်ကို မီးရှို့၍ မြေပြင်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဖျက်ဆီးခဲ့သည် (၄ရာ၊ ၂၅း၉)။ ယုဒ၏ ညီအစ်ကိုနိုင်ငံဖြစ်ပြီး ကာလရှည်ကြာ ပြိုင်ဘက်လည်းဖြစ်သော အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံငယ် ဧဒုံသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို လုယက်ဖျက်ဆီးရာတွင် ကူညီခဲ့ပြီး ယုဒ၏ရှုံးနိမ့်မှုအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ မျှော်လင့်စရာအားလုံး ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည့်အချိန်တွင် မျှော်လင့်ချက်အသစ် ပြန်လည်ပေးရန် ဩဗဒိသည် မိမိ၏ကျမ်းကို ရေးသားခဲ့သည်။

ဓမ္မပညာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်။ ဤကျမ်းတို၏ ဓမ္မပညာသည် အဓိကအကြောင်းအရာနှစ်ရပ်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဆိုးညစ်သောလူမျိုးတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

• ၁။ ဧဒုံနှင့် လူမျိုးများ။ ဩဗဒိသည် ကမ္ဘာ့စင်မြင့်ပေါ်တွင် အရေးပါမှုအနည်းငယ်သာရှိသော ဧဒုံနိုင်ငံအပေါ် မိမိ၏သတင်းစကားကို အာရုံစိုက်ထားသည်။ ဧဒုံသည် ယုဒပြည်နှင့် စစ်ပွဲတွင် ဗာဗုလုန်ဘက်မှ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ဖျက်ဆီးသူများနှင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေခဲ့သည် (ဆာ၊ ၁၃၇း၇–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဩဗဒိသည် နယ်နိမိတ်မရွေး၊ မိသားစုဆက်နွယ်မှုများကို ဖျက်ဆီးပြီး လူသားများကို ရက်စက်၍ လူမဆန်စေသည့် ပဋိပက္ခကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည်။ အခြားသူများအပေါ် ထိုကဲ့သို့ မတရားပြုမူခြင်းသည် နိုင်ငံအဆင့်တွင်သာမက ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအဆင့်တွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ လူတို့သည် အခြားသူများကို နာကျင်စေခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့ကို မကူညီခြင်းဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အခြေခံမူတစ်ရပ်ကို ချိုးဖောက်ကြသည် (မ၊ ၇း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဖြစ်ရပ်သည် အလုံးစုံဖြစ်ပြီး ဧဒုံ/ဧသောသည် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်သူအားလုံး၏ သင်္ကေတမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် ယာယီအောင်မြင်မှုအပေါ် အချိန်မတန်မီ ဝမ်းမြောက်ကြသော်လည်း ပို၍တန်ခိုးကြီးသော နိုင်ငံတော်ကြွလာမည့်အကြောင်းကို မသိကြချေ။
• ၂။ ဧဒုံ၏အပြစ်ဒဏ်။ ဘုရားသခင်သည် စကြဝဠာပဋိပက္ခအတွင်း မိမိ၏အကြံအစည်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် မာနကြီးသူတို့ကို နှိမ့်ချပြီး နှိမ့်ချသူတို့ကို မြှောက်တင်တော်မူသည်။ မာနသည် အပြစ်အားလုံး၏ အမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ လွန်ကျူးခြင်း၏ အနှစ်သာရပင်ဖြစ်သည် (ဟေရှာ၊ ၁၄း၁၂–၂၀; ယေဇ၊ ၂၈း၁၁–၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မာနသည် လူတို့တွင် မိမိတို့လိုအပ်နေမှုကို ခံစားသိမြင်ခြင်းအား ဖယ်ရှားပြီး မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟု ခံစားစေကာ အသက်ပေးသော ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပျက်စီးစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူများအပေါ် အာရုံမခံစားနိုင်ဘဲ ရက်စက်လာစေသည်။ ထိုအစား နှိမ့်ချခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် အသက်ပေးသော ဆက်ဆံရေးလိုအပ်ကြောင်းကို အသိအမှတ်ပြုပြီး အခြားသူများအပေါ် စောင့်ရှောက်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဧဒုံ၏မာနနှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့ကို ဖမ်းဆီးသွားခြင်းအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချတော်မူသည် (ဩဗဒိ၊ ၁၁–၁၂)။ ထိုအရာသည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေမည်ဖြစ်သည်။ လူမျိုးတို့အပေါ် ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် ရောက်လာရန်ရှိသေးသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။
• ၃။ ယေရုရှလင်နှင့် ယုဒပြည်၏ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း။ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏နေရာတွင် အခြားနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အစားထိုးရန်သာမက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ကတိပြုတော်မူသည်။ အစပိုင်းပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် ဘိုးဘေးတို့အား ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း မိမိ၏လူမျိုးတို့ကို သူတို့၏ဇာတိမြေသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်တော်မူမည်။ ထိုအချိန်တွင် မြေသည် လုံခြုံလာမည်၊ အသက်ရှင်သန်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိလူမျိုးတို့အလယ်၌ ရှိနေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော ကယ်တင်ရှင်သည် ဤအရာကို ပြီးမြောက်စေမည် (အခန်းငယ် ၂၁)။ ထို့ကြောင့် ဩဗဒိ၏အနာဂတ္တိသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်မည့်အချိန်၊ ကမ္ဘာမြေကြီးကိုယ်တိုင် နောက်ဆုံးပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို ကြိုတင်ညွှန်ပြပြီး သင်္ကေတပြုသည် (ဗျာ၊ ၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်းသည် ဒေသအဆင့်ဖြစ်သော ဧဒုံမှ အလုံးစုံအဆင့်သို့ ရွေ့လျားပြီး ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း၊ ဇိအုန်တောင်မှ ကယ်တင်ရှင်များ၏ အုပ်စိုးခြင်းနှင့် ထာဝရဘုရား၏နိုင်ငံတော် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းတို့တွင် အဆုံးသတ်သည် (ဩဗဒိ၊ ၁၉–၂၁)။

စာပေအင်္ဂါရပ်များ။ ဩဗဒိသည် မိမိ၏အနာဂတ္တိကို ကဗျာပုံစံဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။ မူရင်းဘာသာစကားဖြင့် ဖတ်သောအခါ သီးခြားစည်းချက်နှင့် အသံနေအသံထားကို တွေ့ရသည်။ ဟေဗြဲကဗျာတွင် အတွေးအခေါ်များကို ပိုမိုထိရောက်စေရန် မကြာခဏ ပြန်လည်ဖော်ပြလေ့ရှိပြီး ထိုအင်္ဂါရပ်ကို အပြိုင်ဖော်ပြခြင်းဟု ခေါ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အခန်းငယ် ၈ တွင် ဧဒုံနှင့် “ဧသော၏တောင်များ” (စာသားအတိုင်း “ဧသောတောင်”) သည် တစ်နေရာတည်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကားသည် အလေးပေးရန် သို့မဟုတ် ဇာတ်လမ်း၏ ထူးခြားသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေရန်လည်း ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အခန်းငယ် ၁၂–၁၄ တွင် အလ် (“မ”) ဟူသောစကားလုံးကို အလေးပေးရန် ရှစ်ကြိမ် အသုံးပြုထားသည်။ ဤအရာသည် ဆွဲဆောင်စည်းရုံးမှု၏ အဆင့်ဆင့်မြင့်တက်လာသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည် (သုတ္တံ၊ ၃၀း၁၈–၃၁; အာမုတ် ၁–၂ တွင်လည်း အလားတူနည်းလမ်းကို အသုံးပြုထားသည်)။

ထို့အပြင် ရင်းနှီးပြီးသား အသုံးအနှုန်းများသည် နောက်တွင်လာမည့်အရာကို ရှင်းပြရန် ပုံသေနည်းများအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် အုပ်စိုးနေသော ဘုရင်၏ အမိန့်တော် သို့မဟုတ် ကြေညာချက်ကို ကြေညာပေးသည့် ကျွန်များသည် ဩဗဒိ ၁ နှင့် ဆင်တူသော သတင်းစကားပုံစံကို အသုံးပြုကြသည်။ ဩဗဒိနှင့် အခြားပရောဖက်များသည် မိမိတို့၏သတင်းစကားသည် တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်သောဘုရင်၊ အရှင်ထာဝရဘုရားထံမှ လာကြောင်း ဖော်ပြရန် ဤပုံစံကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် အရေးကြီးသောအကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြရန် စံပြအသုံးအနှုန်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် “ထာဝရဘုရား၏နေ့” (အခန်းငယ် ၁၅) သည် နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်သည့် ပရောဖက်ပြုကြေညာချက်များကို ယေဘုယျအားဖြင့် စတင်မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော စာပေနည်းလမ်းများသည် နောက်တွင်ဖြစ်လာမည့်အရာများကို ဖော်ထုတ်ပေးသော ထင်ရှားသည့် အရိပ်အမြွက်များ ဖြစ်ကြသည်။

အနက်ဖွင့်ချက်

၁–၄

ပျက်စီးခြင်း၏ နိဒါန်းနှင့် သတင်းစကား

ဩဗဒိအနာဂတ္တိကျမ်းသည် ရူပါရုံတစ်ရပ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ပရောဖက်ပြုရူပါရုံကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသည့် ဝေါဟာရနှစ်ရပ်အနက် ပထမတစ်ရပ်သည် ပရောဖက်၏ ရူပါရုံအတွေ့အကြုံကို ယေဘုယျအားဖြင့် ရည်ညွှန်းပြီး ဒုတိယတစ်ရပ်သည် ရူပါရုံအတွင်း ပရောဖက်အား ပေးအပ်သည့် အထူးဖွင့်ပြချက်၏ အကြောင်းအရာကို အများအားဖြင့် အာရုံစိုက်သည်။ သတင်းပို့သူ ဩဗဒိသည် မိမိ၏သတင်းစကားကို ဘုရားသခင်ထံမှ လာသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ သူသည် ဧဒုံအပေါ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရန်ငြိုးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ဖွင့်ပြချက်က သူ့အား ပြသခဲ့သည့်အရာကို ကြေညာနေခြင်းဖြစ်သည်။

သတင်းစကား၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ထာဝရဘုရားသခင်ကို ကိုယ်ပိုင်နာမတော်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “အရှင်” ဟူသော ဘွဲ့အမည်ဖြင့်လည်းကောင်း ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး၏ အရှင်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ အချို့က သတင်းစကားကို လက်ခံရမည့်သူမှာ ဧဒုံဖြစ်သည်ဟု နားလည်ကြသော်လည်း ဤနေရာတွင် “ဧဒုံသို့” ဟူသောစကားသည် “ဧဒုံနှင့်ပတ်သက်၍” သို့မဟုတ် “ဧဒုံအကြောင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်ခြေ ပိုများသည်။ “ငါတို့သည် ကြားရပြီ” ဟူသော အများကိန်းအသုံးအနှုန်းက သတင်းစကားကို လက်ခံရမည့်သူများသည် ယုဒပြည်သူများအပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏သတင်းစကားကို နားထောင်ရန် ခေါ်ခံရသူများဖြစ်သည်။ သတင်းစကားသည် ထိုဒေသရှိ လူမျိုးအားလုံးနှင့် ထိုသူတို့အလယ်တွင် ဧဒုံက ပါဝင်ခဲ့သည့်အခန်းကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်သည်။ သူတို့သည် ဧဒုံကို အရှက်ရစေပြီး ၎င်း၏ မာနနှင့် မောက်မာမှုကို အဆုံးသတ်စေကြမည်။ ဟေဗြဲကြိယာ “ထကြလော့” ကို အလေးပေးရန် ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုထားခြင်းသည် ဧဒုံကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်ပွဲအတွက် စုရုံးကြရန် လူမျိုးများအား ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို ဖော်ပြသည်။

မာနမှ နှိမ့်ချခြင်းသို့ ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်ဖြစ်ခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုကျမ်းများတွင် ရင်းနှီးပြီးသားအကြောင်းအရာ ဖြစ်သည် (ဟေရှာ၊ ၁၄း၁၂–၂၃; ယေဇ၊ ၂၈း၁–၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် မာနကြီးသူတို့ကို မည်မျှမြင့်မားစွာ တက်ရောက်နေပါစေ နှိမ့်ချတော်မူသည် (ဩဗဒိ၊ ၂–၃)။ ကျောက်တောင်ကြားများတွင် နေထိုင်သူများသည် ဧဒုံပြည်ရှိ ကြီးမားသောတောင်တန်းများ၏ လိုဏ်ဂူများနှင့် ကျောက်ဆောင်များတွင် နေထိုင်ကြသော ဧဒုံလူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည် (အခန်းငယ် ၃)။ “ကျောက်” ဟူသောစကားသည် ယုဒပြည်က အလွန်စောစောကပင် သိမ်းပိုက်ခဲ့သော အမည်တူ ဧဒုံအရပ်ကို အထူးရည်ညွှန်းနိုင်သည် (၄ရာ၊ ၁၄း၇) သို့မဟုတ် ဧဒုံပြည်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။

ဩဗဒိ၏ရူပါရုံ၏ ပထမပိုင်းသည် ဧဒုံကို မြင့်မားစွာ ပျံတက်နေသော လင်းယုန်ငှက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (ဩဗဒိ၊ ၄)။ ဤနေရာတွင် လင်းယုန်သည် နိုင်ငံ၏အင်အားကို ကိုယ်စားပြုသည် (ယေဇ၊ ၁၇း၁–၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏အမွေးအတောင်များနှင့် ခြေသည်းများ၏ အင်အားကြောင့်သာမက အမြင့်ဆုံးတောင်ထိပ်များပေါ်တွင် အသိုက်ဆောက်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားက လင်းယုန်ကို ၎င်း၏မြင့်မားသောနေရာမှ အောက်သို့ချမည့် အကြံအစည်ကို ကြေညာတော်မူသည်။ ဤအရာသည် ဤကျမ်း၏ အဓိကနှင့် အလုံးစုံဆိုင်ရာ သတင်းစကားများထဲမှ တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မာနကြီးသူတို့ကို နှိမ့်ချတော်မူမည်။

၅–၇

လုံးဝပျက်စီးခြင်း

ဧဒုံ၏မာနနှင့် လုံခြုံစိတ်ချမှုကို ထောက်ထားလျှင် ၎င်း၏ကျဆုံးခြင်းသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး နားလည်ရခက်သည့်အရာ ဖြစ်ပုံရမည်။ သို့သော် လင်းယုန်သည် မြင့်မားစွာ ပျံလေလေ ကျဆင်းသောအခါ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ ကျဆင်းလေလေဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄)။ ဩဗဒိသည် ဧဒုံ၏ လုံးဝပျက်စီးခြင်းကို ရင်းနှီးပြီးသား ပုံရိပ်နှစ်ရပ်ဖြင့် ပရောဖက်ပြုထားသည်။ ထိုပုံရိပ်များမှာ ညအချိန်တွင် ခိုးဝင်လာသော သူခိုးများနှင့် နေ့အချိန်တွင် စပျစ်သီးခူးသူများ ဖြစ်ကြသည် (အခန်းငယ် ၅)။ ဧဒုံသည် ညအချိန်၌ဖြစ်စေ နေ့အချိန်၌ဖြစ်စေ လုံခြုံမည်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်သည် ရိတ်သိမ်းသူများအား ဆင်းရဲသားများ ကောက်ယူစားသုံးနိုင်ရန် သီးနှံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ချန်ထားရန် ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅; ဝတ်၊ ၁၉း၉–၁၀; ရုသ၊ ၂း၂–၃၊ ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဧဒုံ၏ပျက်စီးခြင်းသည် အိမ်များနှင့် လယ်ကွင်းများတွင် မည်သည့်အရာမျှ မကျန်ရစ်စေမည်။

ဤထူးခြားသောအပြစ်ဒဏ်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရာတွင် ဩဗဒိသည် ဧဒုံ၏ဘိုးဘေးဖြစ်သော ယာကုပ်၏အစ်ကို ဧသော၏အဖြစ်အပျက်ကို ရည်ညွှန်းသည် (ဩဗဒိ၊ ၇; က၊ ၂၇)။ ယာကုပ်နှင့် သူ၏မိသားစုဘဝတွင် လှည့်စားမှုတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသထွက်နေသော အစ်ကိုဖြစ်သူကို ချော့မော့ရန် မိမိ၏သိုးစုများမှ လက်ဆောင်အများအပြားကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည် (က၊ ၃၂း၁–၂၁)။ ဩဗဒိသည် ဧသော/ဧဒုံ၏ ယခင်မဟာမိတ်များက မိမိတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး ဧဒုံလူတို့ကို နိုင်ငံနယ်နိမိတ်များအထိ မောင်းထုတ်မည်ဟု ကြိုတင်ဟောပြောရာတွင် ထိုအဖြစ်အပျက်များကို အရိပ်အမြွက်ဖော်ပြသည် (စာသားအတိုင်း “သင်၏ပဋိညာဉ်လူအပေါင်းတို့”) (ဩဗဒိ၊ ၇)။ ဧဒုံက တစ်ချိန်က ယုံကြည်ခဲ့သော မိတ်ဆွေများသည် ယခုအခါ ရန်သူများ ဖြစ်လာကြမည်။ မာနသည် လှည့်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လှည့်စားမှုသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကံကြမ္မာသည် နေရာတိုင်းရှိ မာနကြီးသူများကို ကျရောက်စေသည်။

၈–၁၄

ဧဒုံ၏အပြစ် — အဓိကအကြောင်းရင်း

“ထာဝရဘုရား၏ မိန့်တော်မူချက်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို ပရောဖက်များက မကြာခဏ အသုံးပြုကြပြီး ဩဗဒိ၏သတင်းစကား၏ တတိယပိုင်းကို စတင်မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ထိုအသုံးအနှုန်းသည် သတင်းစကားနောက်ကွယ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော်ကို အလေးပေးသည်။ ဤအပိုင်းတွင် ရောက်လာတော့မည့် အပြစ်ဒဏ် (အခန်းငယ် ၈၊ ၉)၊ ဧဒုံအပေါ် စွဲချက် (အခန်းငယ် ၁၀၊ ၁၁) နှင့် ဧဒုံ၏ညီအစ်ကို ယာကုပ်အပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများ (အခန်းငယ် ၁၂–၁၄) ကို ဖော်ပြထားသည်။

၈–၉။ အပြစ်ဒဏ်။ အခန်းငယ် ၈ ရှိ “ထိုနေ့” သည် ထာဝရဘုရားက ဇိအုန်ကို ယခင်ဘုန်းအသရေသို့ ပြန်လည်ထူထောင်မည့် “ထာဝရဘုရား၏နေ့” ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ၎င်းသည် အထူးသဖြင့် အထက်တွင်ဖော်ပြထားသော ဧဒုံ၏အပြစ်ဒဏ်ကို ပို၍ ရည်ညွှန်းနိုင်ခြေရှိသည်။ ဤဘေးဒုက္ခသည် ရှေးအစဉ်အလာအားဖြင့် ဉာဏ်ပညာရှိသောမြေဟု သိထားသောနိုင်ငံတွင် နားလည်မှုမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈; ယောဘ၊ ၄း၁; ယေ၊ ၄၉း၇)။ ဘုရားသခင်သည် ဧဒုံပြည်ရှိ ပညာရှိတို့နှင့် ဧသောတောင်ပေါ်ရှိ နားလည်မှုကို ဖျက်ဆီးတော်မူမည် (ဩဗဒိ၊ ၈; ၁ကော၊ ၁း၁၈–၃၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နောက်ဆုံးဖော်ပြချက်ကို အခြားနေရာတွင် တိတိကျကျ မဖော်ပြထားဘဲ စေဣရတောင် သို့မဟုတ် တေမန်တောင်ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ သို့သော် အပြိုင်ဖွဲ့စည်းထားသော ပုံစံအရ ဧဒုံပြည်တစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဧသော၏ နားလည်မှုမရှိခြင်းသည် အစားအစာအတွက် မိမိ၏သားဦးအခွင့်အရေးကို ရောင်းချခဲ့သော သူ၏မိုက်မဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အရိပ်အမြွက်ရည်ညွှန်းသည် (က၊ ၂၅း၂၉–၃၄)။ နားလည်မှုမရှိသဖြင့် သူတို့သည် စစ်ပွဲကို ရှုံးနိမ့်ကြမည်။ ပထမဦးစွာ စစ်သည်များနှင့် နောက်တွင် တေမန်မြို့နှင့် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ လူတိုင်း ကျဆုံးကြမည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အင်အားမရှိခြင်းထက် နားလည်မှုမရှိခြင်းသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး သို့မဟုတ် နိုင်ငံရေးရှုံးနိမ့်မှုကို မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်စေသည် (၂ရာ၊ ၁၆း၂၃; ၁၇း၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၀–၁၁။ ဧဒုံအပေါ် စွဲချက်။ ဧဒုံကို အပြစ်ပေးရသည့်အကြောင်းရင်းကို ဘုရားသခင်က ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြတော်မူသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ညီအစ်ကို ယာကုပ်အပေါ် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် အကြမ်းဖက်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၀–၁၁)။ ညီအစ်ကိုများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိုသို့ ဆက်ဆံသင့်ခြင်းမရှိ။ အထူးသဖြင့် ဧဒုံသည် ဗာဗုလုန်တို့က ယေရုရှလင်ကို တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ဘေးမှရပ်ကြည့်နေခဲ့သည် သို့မဟုတ် သူတို့ကိုပင် ကူညီခဲ့သည်။ ရန်သူဘက်မှ ရပ်တည်ခြင်းအားဖြင့် ဧဒုံသည် ဗာဗုလုန်သားများကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ထောက်ခံသော နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဧဒုံသည် ယေရုရှလင်၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ထိုမြို့ကို “စာချ” ရန် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည် (ဆိုလိုသည်မှာ လောင်းကစားခြင်း) (အခန်းငယ် ၁၁)။ သူတို့သည် ညီအစ်ကိုချင်း ဆက်နွယ်မှုကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဧဒုံသည် ယုဒအပေါ် ပြုခဲ့သည့်အတိုင်း ယခုအခါ ဧဒုံအပေါ် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ သူတို့သည် အရှက်နှင့် ဖုံးလွှမ်းခံရမည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ အဝတ်မရှိသူတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အရှက်ကွဲခြင်းကို ခံရကြသည် (က၊ ၃း၇၊ ၁၀၊ ၂၁)။ ထို့ကြောင့် အောင်နိုင်သူများသည် ရှုံးနိမ့်သော ရန်သူများကို လူတိုင်း ဝမ်းမြောက်ကြည့်ရှုနိုင်ရန် အဝတ်အချည်းစည်း ချွတ်လေ့ရှိကြသည် (ဩဗဒိ၊ ၁၂)။ ညီအစ်ကိုတစ်ဦးအပေါ် ကျူးလွန်သောအပြစ်များအတွက် အပြစ်ဒဏ်အဖြစ် ဧဒုံသည် အဝတ်အချည်းစည်းဖြစ်သွားမည်။

၁၂–၁၄။ ချိုးဖောက်ခဲ့သော အခြေခံမူများ။ ဤအပြစ်ဒဏ်၏ ပြင်းထန်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မေးခွန်းများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို သိရှိသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်သည် ဧဒုံချိုးဖောက်ခဲ့သော တားမြစ်ချက်ရှစ်ရပ်ကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဟေဗြဲဘာသာရှိ အငြင်းပယ်စကား “မ” သည် ပြင်းထန်ပြီး အတိအကျ တားမြစ်ထားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ယေရုရှလင်ဖျက်ဆီးခံရချိန်တွင် ဧဒုံကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများကို အထူးရည်ညွှန်း၍ ဤတားမြစ်ချက်များကို ချမှတ်တော်မူသည်။ ရှစ်ခုလုံးကို ဖော်ပြထားခြင်းသည် ဧဒုံ၏ ညီအစ်ကိုချင်းမေတ္တာမဲ့သော အပြုအမူ၏ ပြင်းထန်မှုကို အလေးပေးသည်။ (၁) သူတို့သည် မိမိတို့၏ညီအစ်ကို ဖမ်းဆီးခံရခြင်းကို ကြည့်ရှု၍ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ (၂) ယုဒပြည် ပျက်စီးခြင်းအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ (၃) ယုဒပြည်ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် မာနကြီးစွာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ မိသားစုဝင်တစ်ဦး၏ ဒုက္ခအပေါ် အကျိုးခံစား၍ ဝါကြွားခြင်းသည် အထူးသဖြင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသည်။ (၄) ဘေးဒုက္ခကျရောက်သောနေ့တွင် ယေရုရှလင်မြို့တံခါးများထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ဧဒုံသည် ဗာဗုလုန်တို့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ (၅) ယုဒပြည်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြည့်ရှု၍ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြပြီး အခြားသူများ ခံစားရသည့် နာကျင်မှုကို ပျော်ရွှင်စရာအဖြစ် သဘောထားခဲ့ကြသည်။ (၆) ယုဒ၏ဥစ္စာပစ္စည်းများအပေါ် လက်တင်၍ အလွန်လိုအပ်နေသည့်နေ့တွင် အကာအကွယ်မဲ့သူများထံမှ ခိုးယူခဲ့ကြသည်။ (၇) လွတ်မြောက်ထွက်ပြေးသူများကို ဖြတ်တောက်၍ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ (၈) ကျန်ရစ်သော အသက်ရှင်သူများကို ဖမ်းဆီး၍ အပ်နှံခဲ့ကြသည်။ ထွက်ပြေးသူများကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုထက်ဆိုးရွားစွာ ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဩဗဒိသည် မိမိ၏ရူပါရုံအတွင်း ယေရုရှလင်ဖျက်ဆီးခံရသည့် ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်ရပ်ကို လက်ရှိအချိန်၌ ဖြစ်ပျက်နေသကဲ့သို့ တွေ့ကြုံခံစားခဲ့သည်။ ထိုနာကျင်မှုကို ပြန်လည်ခံစားရသကဲ့သို့ ဖြစ်သဖြင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သည့်အချိန်၌ သက်ဆိုင်ခဲ့သည့်ပုံစံအတိုင်း တားမြစ်ချက်များကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ မိသားစုသည် မြင့်မြတ်သောအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သဖြင့် ညီအစ်ကိုမောင်နှမများအပေါ် မုန်းတီးခြင်းသည် အထူးသဖြင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသည်။ မေတ္တာသည် မုန်းတီးခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ မည်သည့်နယ်နိမိတ်ကိုမျှ မလေးစားတော့ပေ။

၁၅–၁၈

ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်ဖြစ်ခြင်း

ဤအပိုင်းသည် လူမျိုးအားလုံးအတွက် နီးကပ်လာသော ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ပရောဖက်က ကြေညာခြင်းဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ ပရောဖက်သည် ယခင်ကဖော်ပြခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ တားမြစ်ချက်ရှစ်ရပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကြည့်စရာမရှိဘဲ မထားခဲ့နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်သည် လူမျိုးများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၅–၁၆) နှင့် ဇိအုန်၏ ကယ်တင်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၇–၁၈) ကို ကြေညာသည်။

၁၅–၁၆။ လူမျိုးများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း — ထာဝရဘုရား၏နေ့။ ပရောဖက်အာမုတ်သည် ဩဗဒိမတိုင်မီ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာနီးပါးကပင် ထာဝရဘုရား၏နေ့အကြောင်းကို ပထမဆုံး ပရောဖက်ပြုခဲ့သည် (အာမုတ်၊ ၅း၁၈–၂၀; ဟေရှာ၊ ၁၃း၆–၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ထိုအသုံးအနှုန်းသည် ပဋိညာဉ်လူမျိုးအချို့အတွက် အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်နေမည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်သည် သမိုင်းအတွင်း ဝင်ရောက်၍ ၎င်း၏အဆုံးအဖြတ်ကို ဆုံးဖြတ်မည့် အဆုံးကာလ၏နေ့၊ သို့မဟုတ် အချိန်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို ကယ်တင်ပြီး ရန်သူကို အပြစ်ပေးတော်မူမည်။ ဧဒုံအတွက် “ထိုနေ့” (ဩဗဒိ၊ ၈) နှင့် မတူဘဲ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် အလုံးစုံဆိုင်ရာဖြစ်မည်။ ထိုနေ့တွင် ထာဝရဘုရားကိုယ်တော်တိုင် လူမျိုးအားလုံးကို တရားစီရင်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကို ပြန်လည်ထူထောင်တော်မူမည်။ ဤစကားရပ်သည် ယုဒနှင့် ဧဒုံတို့အကြား ဒေသဆိုင်ရာပဋိပက္ခကို ကောင်းမှုနှင့် ဆိုးမှုအကြား ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာပဋိပက္ခနှင့် လူမျိုးအားလုံးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်ပေးသည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ ဩဗဒိသည် ဤတရားစီရင်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၏ အမျက်ခွက်မှ သောက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ဧဒုံသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ် (ဇိအုန်) တွင် အောင်ပွဲကျင်းပရန် သောက်ခဲ့သကဲ့သို့ (အခန်းငယ် ၁၆) လူမျိုးအားလုံး၊ ဧဒုံအပါအဝင်၊ အနိုင်ရခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့် အမျက်တော်ခွက်ကို အစဉ်သောက်ရမည်။ ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်သူများအတွက် ထိုခွက်တွင် ကျိန်ခြင်းပါဝင်မည် (ဗျာ၊ ၁၄း၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုကျိန်ခြင်းသည် သူတို့ကို မူးယစ်စေပြီး တရားစီရင်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ သူတို့သည် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည် (ဩဗဒိ၊ ၁၆)။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏နောက်လိုက်များအတွက် ကိုယ်တော်ပေးသောခွက်မှ သောက်ခြင်းသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ဖြစ်စေသည် (ဆာ၊ ၂၃း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ခွက်မှ သောက်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်သည် မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံ၍ ကတိကဝတ်ပြုသော နှလုံးသားဖြင့် သောက်ခြင်းလား၊ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခြင်းရှိသော နှလုံးသားဖြင့် သောက်ခြင်းလားဆိုသည့်အပေါ် မူတည်သည် (၁ကော၊ ၁၁း၂၇–၂၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၇–၁၈။ ဇိအုန်မှ ကယ်တင်ခြင်း။ ထိုနေ့တွင် ဇိအုန်တောင်တစ်ခုတည်းသာ လုံခြုံမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုတောင်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကို လုံခြုံ၍ သန့်ရှင်းသောနေရာ ဖြစ်စေမည် (ထာဝရဘုရား၏နေ့တွင် ဇိအုန်၏ အရေးပါမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ဟေရှာ ၂; ယေဇ ၄၀–၄၈; မိက္ခာ ၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုနေရာမှ ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးအားလုံးအား မိမိ၏တရားတော်ကို သွန်သင်တော်မူမည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏လက်နက်များကို လယ်ယာသုံးကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲကြမည် (ဟေရှာ၊ ၂း၁–၅; မိက္ခာ၊ ၄း၁–၅)။ ဇိအုန်သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောတောင်ဖြစ်၍ လူအပေါင်းတို့အတွက် ဝတ်ပြုရာအိမ်တော် ဖြစ်မည် (ဟေရှာ၊ ၅၆း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ယာကုပ်၏အိမ်သည် ဘိုးဘေး၏မိသားစု၊ ဣသရေလအမျိုး ဆယ့်နှစ်မျိုးနှင့် ထို့ကြောင့် ဣသရေလနိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းသည် (ဩဗဒိ၊ ၁၈)။ ယောသပ်၏အိမ်သည် ယာကုပ်၏သားမြေးများကို ယာကုပ်က ကောင်းကြီးပေးခဲ့သည့်အချိန်ကဲ့သို့ ယာကုပ်၏အိမ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ပြန်လည်ပါဝင်မည် (က၊ ၄၈း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းအမျိုးတို့သည် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းကြပြီး မီးကဲ့သို့ မိမိတို့သွားရာလမ်းရှိ အရာအားလုံး၊ ဧဒုံအပါအဝင်၊ ကို လောင်ကျွမ်းစေကြမည်။ ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်ဖြစ်သည့်အခါ ဧဒုံသည် အဆုံးသတ်ပြီး ဣသရေလ၏မြေနှင့် လူတို့သည် ပြန်လည်ထူထောင်ခံရမည်။ ဤအရာသည် ကောင်းမှုနှင့် ဆိုးမှုအကြား နောက်ဆုံးပဋိပက္ခ၏ အကျိုးဆက်ကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဆိုးညစ်ခြင်းကို အစဉ်အမြဲ ဖယ်ရှားတော်မူပြီး မိမိ၏လူမျိုးကို မြှောက်တင်တော်မူမည်။ ဤအပိုင်းသည် ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူပြီးဖြစ်ကြောင်း အာမခံချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (ဩဗဒိ၊ ၁၈ခ)။

၁၉–၂၁

မြေနှင့် လူတို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း

ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးရည်ရွယ်ချက်မှာ ဧဒုံကို ဖျက်ဆီးရန်မဟုတ်ဘဲ ယုဒနှင့် ဣသရေလတစ်မျိုးလုံးကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် စည်းလုံးညီညွတ်သော ဘုရင်စနစ်ခေတ်မှစ၍ အခြားသူများ၏လက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သော နယ်မြေများကို ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်ကြမည်။ နေဂက်ဗ်ဒေသသားများ၊ အာရဗာချိုင့်ဝှမ်းနှင့် ဆိုင်းနိုင်းသဲကန္တာရအကြားရှိ တောင်ပိုင်းသဲကန္တာရမှ လူများသည် ယော်ဒန်မြစ်၏ အရှေ့ဘက်မြေဖြစ်သော တစ်ဖက်ယော်ဒန်ပြည်၏ တောင်ဘက်အစွန်ဆုံးဒေသကို ပိုင်ဆိုင်ကြမည်။ ထိုဒေသတွင် ဧဒုံလည်း ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ အနောက်ဘက်တွင် ယုဒတောင်တန်းများနှင့် ကမ်းရိုးတန်းလွင်ပြင်အကြားရှိ နိမ့်မြေများနှင့် တောင်ကုန်းဒေသမှ လူတို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့၏မြေကို ပိုင်ဆိုင်ကြမည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ ထိုဒေသတွင် တစ်ချိန်က ဖိလိတ္တိတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းများ ထိန်းချုပ်ခဲ့သော ဧဖရိမ်နှင့် ရှမာရိဒေသများလည်း ပါဝင်သည်။ ယေရုရှလင်မြို့၏ မြောက်ဘက်တွင်ရှိသော ဗင်္ယာမိန်သည် ဂိလဒ်ဟု ခေါ်သော တစ်ဖက်ယော်ဒန်ပြည်၏ မြောက်ပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်မည်။ ဣသရေလပြည်မှ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများသည် သန့်ရှင်းသောမြေသို့ ပြန်လာပြီး ဇိဒုန်မြို့အနီးရှိ ဇာရေဖတ်အထိ အနောက်မြောက်ဘက်ဒေသကို ပိုင်ဆိုင်ကြမည် (အခန်းငယ် ၂၀)။ နောက်ဆုံးတွင် ဝေးလံသော အရပ်ဖြစ်သော စေဖရဒ်မှ ယေရုရှလင်မြို့သား သုံ့ပန်းများသည် တောင်ဘက်သို့ ပြန်လာကြမည်။ ဤကဲ့သို့ ကတိထားသောမြေကို နေရာရွှေ့ပြောင်းခံရသော ဣသရေလလူတို့အား ပြန်လည်ဝေငှပေးခြင်းသည် ဣသရေလ၏ မူလနယ်နိမိတ်အတွင်း မြေနှင့် လူတို့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပေးမည်။

ဤအရာအားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကယ်တင်ရှင်များသည် ဇိအုန်တောင်မှ ဧဒုံနှင့် ဒါဝိဒ်နှင့် ရှောလမုန်တို့၏ ရွှေခေတ်အတွင်း ဣသရေလပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော နယ်မြေအားလုံးအပေါ် အုပ်စိုးကြမည်။ ထိုနယ်မြေသည် မြောက်ဘက် ဒန်မြို့မှ တောင်ဘက်ဗေရရှေဘအထိ၊ အရှေ့ဘက်သဲကန္တာရမှ အနောက်ဘက်ပင်လယ်အထိ ကျယ်ပြန့်သည်။ ဣသရေလ၏အနာဂတ်နှင့်ပတ်သက်သည့် ဤရူပါရုံသည် ဩဗဒိနောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ယုဒပြည်သားများ ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ပြန်လာ၍ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည့်အချိန်၌ပင် အမှန်တကယ် မပြည့်စုံခဲ့။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ ပြန်လည်ထူထောင်ခံရသော ယုဒပြည်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မနာခံခဲ့သည်။ သို့သော် ဤရူပါရုံသည် အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့အား ကတိထားခဲ့သည့် အနာဂတ်အဆုံးကာလနိုင်ငံတော်ကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည်။ ဧဒုံ၏ပျက်စီးခြင်းသည် ထာဝရဘုရားနှင့်သက်ဆိုင်သော နိုင်ငံတော်အတွင်း ဖြောင့်မတ်သူများ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးရုံမျှ ဖြစ်မည် (အခန်းငယ် ၂၁)။ ဤကတိတော်သည် မေရှိယပြန်လည်ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်သူများ၏ မြော်လင့်ခြင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဧဒုံနှင့် ယုဒတို့အကြား ပဋိပက္ခ၏ ဖြေရှင်းချက်သည် အနာဂတ်တွင် ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသားသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဘုရားသခင်၏ ထာဝရနိုင်ငံတော်က ဤကမ္ဘာ၏နိုင်ငံအားလုံးကို အစားထိုးမည့်အချိန်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။