မိက္ခာ

နိဒါန်း

ခေါင်းစဉ်နှင့် စာရေးသူ။

ဤကျမ်းကို ပရောဖက်မိက္ခာ၏အမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ထားသည် (မိက္ခာ ၁း၁)။ ဤအမည်သည် mikayehu ၏ အတိုကောက်ပုံစံဖြစ်ပြီး “ထာဝရဘုရားကဲ့သို့ မည်သူရှိသနည်း” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဤအမည်သည် ဤကျမ်း၏သတင်းစကားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော ထာဝရဘုရား၏ ထူးခြားမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည် (၇း၁၈)။ မိက္ခာကိုယ်တိုင် ဤကျမ်းကို ရေးသားခဲ့သည်ဟု ပထမပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ရေးသားထားသော မှတ်ချက်ဖြစ်သည့် ၃း၁ တွင် “ငါပြောသည်” ဟူသောစကားနှင့် ၃း၈ တွင် မိမိ၏ပရောဖက်အမှုတော်၏ တန်ခိုးအပေါ် ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက်တို့က ဖော်ပြသည်။ မိက္ခာသည် မောရေရှက်ဂါသမြို့မှ လာသူဖြစ်သည် (၁း၁၊ ၁၄)။ ယနေ့ခေတ် တဲလ်အယ်လ်-ဂျူဒေဒီဟ် (တဲလ်ဂိုဒက်) ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော ထိုနေရာသည် လာခိရှနှင့် ဂါသမြို့အနီး၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် မိုင်နှစ်ဆယ့်တစ်မိုင် (၃၃ ကီလိုမီတာ) ခန့်အကွာရှိ မြေနိမ့်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ “မောရေရှက်မှ မိက္ခာ” ဟူသော အမည်တွဲသည် မိက္ခာကို မိမိမွေးရပ်မြို့အပြင် အခြားနေရာများတွင်လည်း လူသိများကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သူသည် အသက်ကြီးသော ပရောဖက်ဟောရှေနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်ပြီး အသက်ငယ်သော ဟေရှာယနှင့်လည်း ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိက္ခာအားဖြင့် မျက်ရည်များနှင့် (၁း၈)၊ တောင်းပန်ခြင်းနှင့် အသနားခံခြင်းတို့ဖြင့် (၆း၁–၈) မိမိ၏သတင်းစကားကို ကြွေးကြော်စေတော်မူခဲ့သည်။ သူ၏ကျမ်းမှလွဲ၍ မိက္ခာကို ယေရမိ ၂၆း၁၈ တွင်သာ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုနေရာသည် နောင်နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်အကြာက အကြောင်းအရာဖြစ်ပြီး၊ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အကြီးအကဲအချို့ မှတ်မိနေသော မိက္ခာ၏ ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ အစဉ်အလာအရ မိက္ခာသည် ဟေဇကိမင်းနန်းစံ၏ ပထမပိုင်းကာလအတွင်း မိမိ၏မွေးရပ်မြို့၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းနှင့် အစ္စရေးလူမျိုး ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းအကြောင်း ပါရှိသည့် အပိုဒ်များကို ပြည်နှင်ခံရသောအချိန် သို့မဟုတ် ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ရေးသားခဲ့သည်ဟု အချို့က ယုံကြည်ကြသော်လည်း၊ ဤမျှော်လင့်ချက်သတင်းစကားများသည် ပရောဖက်များအားလုံး မနားမနေ ကြွေးကြော်ခဲ့သည့် မကြာမီကျရောက်မည့် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်ဟူသော နှစ်ဖက်သော သတင်းစကားများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်ခြင်း—ဤအရာအားလုံးသည် ရှေးခေတ်ပရောဖက်ပြုချက်၏ အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကျမ်းတွင် ရှစ်ရာစုနှစ် ပရောဖက်များ၏ ဟန်ပန်နှင့် ဓမ္မပညာနှင့် ဆန့်ကျင်သောအရာ မရှိပါ။

ရေးသားသည့်ကာလ။

၁း၁ အရ မိက္ခာသည် ဘီစီ ၇၄၀–၇၀၀ ခန့်တွင် ယုဒရှင်ဘုရင် သုံးပါးဖြစ်သည့် ယောသံ (ဘီစီ ၇၅၀–၇၃၅)၊ အာဟတ် (ဘီစီ ၇၃၅–၇၁၅) နှင့် ဟေဇကိ (ဘီစီ ၇၁၆–၆၈၇) တို့၏ နန်းစံကာလများအတွင်း ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ ဤကျမ်းတွင် နယူး-အာရှုရိအင်ပါယာကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ကြေးစားစစ်သားများ၏ စစ်တပ်နှင့် လူများကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးသည့် မူဝါဒတို့ကြောင့် အာရှုရိသည် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာနေခဲ့သည်။ ၁း၆ တွင် မိက္ခာက ရှမာရိကျဆုံးခြင်းကို အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့်အရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အာရှုရိဘုရင် ဆာဂုန် ၅ သည် ဘီစီ ၇၂၂ တွင် ရှမာရိကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ မိက္ခာ ၁း၈–၁၆ တွင် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ သီးခြားမြို့များအပေါ် ပရောဖက်ပြုချက်များ ပါရှိပြီး၊ ဤကျမ်းသည် ဘီစီ ၇၁၂ မတိုင်မီ ရေးသားခဲ့ကြောင်း သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ဂါသမြို့သည် ယုဒပြည်၏ ပိုင်နက်မဟုတ်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည် (၁း၁၀)။ အာရှုရိတို့သည် ဘီစီ ၇၀၁ တွင် လာခိရှမြို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည် (၁း၁၃)။ မိက္ခာ ၃း၁၂ တွင် အာရှုရိတို့၏ ကျူးကျော်မှုတစ်ရပ် အောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရသည်။ ၅း၄–၅ တွင် နောက်ထပ်ကျူးကျော်မှုတစ်ရပ် မအောင်မြင်မည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ယင်းသည် ဘီစီ ၇၀၁ တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဆန်ဟေရိဗ်၏ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်နိုင်ဖွယ်အများဆုံးဖြစ်သည် (၄ရာ ၁၉; ဟေရှာ ၃၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

နောက်ခံအကြောင်းအရာများ။

အာရှုရိအုပ်စိုးမှု တိုးပွားလာခြင်းသည် ဘီစီ ရှစ်ရာစု၏ ဒုတိယပိုင်းကို အထူးအမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ယင်း၏နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် အစ္စရေး၏ နှစ်နိုင်ငံဘုရင်စနစ်သည် ပြိုကွဲသွားပြီး မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံသည် ဘီစီ ၇၂၂ တွင် ကျဆုံးခဲ့သည်။ တိဂလတ်-ပိလေဇာ ၃ (ဘီစီ ၇၄၅–၇၂၇) သည် ဘီစီ ၇၃၄ တွင် ဖိလိတ္တိပြည်ကို စစ်ဆင်ခဲ့ပြီး အစ္စရေးနှင့် မိက္ခာ၏မွေးရပ်မြို့အနီးအထိ ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သည် (၄ရာ ၁၆; ၆ရာ ၂၈; ဟေရှာ ၇–၈)။ အာရံ/ဆီးရီးယားမှ ရေဇိန်နှင့် အစ္စရေးမှ ပေကဟတို့သည် အာရှုရိကို ဆန့်ကျင်ရန် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့သော်လည်း ယုဒဘုရင် အာဟတ်က မပူးပေါင်းခဲ့ပါ။ ထို့နောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆီးရီးယား-ဧဖရိမ်စစ်ပွဲ (ဘီစီ ၇၃၄–၇၃၂) အတွင်း အာဟတ်သည် အာရှုရိထံ အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။ တိဂလတ်-ပိလေဇာသည် ဘီစီ ၇၃၂ တွင် ဒမာသက်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီး အစ္စရေး၏ အစိတ်အပိုင်းများကို အုပ်စိုးစေကာ ဟောရှေကို နန်းတက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် အာရှုရိသည် အခြေအနေကို အလျင်အမြန် မတည်ငြိမ်စေနိုင်ခဲ့ပါ။ မကြာမီ ဆာလမန်နက်ဇာ ၅ (ဘီစီ ၇၂၇–၇၂၂) သည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ရှမာရိကို သုံးနှစ်ကြာ (ဘီစီ ၇၂၅–၇၂၂) ဝိုင်းရံခဲ့သည်။ ဘီစီ ၇၂၂ တွင် ဆာဂုန် ၂ (ဘီစီ ၇၂၂–၇၀၅) က ရှမာရိကို သိမ်းပိုက်ပြီး မြို့သားများကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏သား ဆန်ဟေရိဗ် (ဘီစီ ၇၀၅–၆၈၁) သည် ဘီစီ ၇၀၁ တွင် အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာသို့ စစ်ဆင်ပြီး ယုဒပြည်အများစုကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရုရှလင်မြို့မှ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာရသည် (ဟေရှာ ၃၆–၃၇)။

အခြားပရောဖက်များကဲ့သို့ပင် မိက္ခာသည် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်သော မိမိ၏လူမျိုးကို အပြစ်ပေးရန် ဘုရားသခင်သည် တိုင်းတစ်ပါးနိုင်ငံများကို အသုံးပြုမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် ရှမာရိမြို့ကို ဝိုင်းရံခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်း (မိက္ခာ ၁း၆–၇) နှင့် ဆန်ဟေရိဗ်လက်ထက် အာရှုရိတို့၏ ယုဒပြည်ကျူးကျော်မှု (၁း၈–၁၆) ကို ပရောဖက်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ ယင်းတို့သည် ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခတစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ဗိမာန်တော်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်း၏ ရှေ့ပြေးပုံရိပ်သာ ဖြစ်ခဲ့သည် (၃း၁၂)။

ယောသံသည် လူများက မြင့်သောအရပ်များတွင် ယဇ်ပူဇော်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထာဝရဘုရားနောက်သို့ လိုက်ရာတွင် “မှန်သောအမှုကို ပြုသည်” (၄ရာ ၁၅း၃၄–၃၅)။ သို့သော် သူ၏သား အာဟတ်သည် အစ္စရေးဘုရင်များ၏ အကျင့်များကို လိုက်နာပြီး သာမန်လူများနှင့်အတူ မြင့်သောအရပ်များတွင် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည် (၄ရာ ၁၆း၁–၄)။ ထို့အပြင် ခါနာန်လူတို့၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်အကျင့်တစ်ခုဖြစ်သော မိစ္ဆာဘုရားထံ မိမိ၏သားကို မီးဖြင့်ပူဇော်ခဲ့သည် (၄ရာ ၁၆း၃)။ လူတို့၏ ဟန်ဆောင်မှုက အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေခဲ့သည်။ လူအများသည် မိမိတို့၏ဘိုးဘေးများ၏ ဘာသာတရားကို တရားဝင်လိုက်နာနေကြသကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကိုလည်း ပြုလုပ်နေကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်များသည် မိမိတို့၏ လူကြိုက်များမှုကို မဆုံးရှုံးလိုကြသောကြောင့် ဤနှစ်မျိုးသော စံနှုန်းကို သည်းခံပြီး ငြိမ်းချမ်းသောကာလများ ရောက်လာမည်ဟု ဟောကြားခဲ့ကြသည် (မိက္ခာ ၃း၅)။ ဟေဇကိသည် သူ၏ဖခင်နန်းစံကာလ၏ ဆိုးကျိုးများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ယုဒဘုရင်များအနက် မည်သည့်ဘုရင်ထက်မဆို သူသည် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည် (၄ရာ ၁၈း၅; ၄ရာ ၂၃း၂၅ တွင် ယောရှိနှင့် ဆင်တူသည်)။ မိက္ခာသည် အဓိကအားဖြင့် အာဟတ်နန်းစံကာလနှင့် ဟေဇကိနန်းစံအစောပိုင်းနှစ်များတွင် ပရောဖက်ပြုခဲ့ပုံရသည်။ သူသည် ဟေဇကိ၏ ဘာသာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို အမှန်ပင် ထောက်ခံခဲ့သည် (ယေ၊ ၂၆း၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

မိက္ခာအနာဂတ္တိကျမ်းသည် ယုဒပြည်၏ အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို ပုံဖော်ရန် လုံလောက်သောအချက်အလက်များ ပေးထားသည်။ အာဟတ်လက်ထက် ဘာသာရေးနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားများ ပျက်စီးလာခြင်းနှင့်အတူ လူမှုရေးအမြတ်ထုတ်မှုလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးခေါင်းဆောင်အားလုံးသည် အကျင့်ပျက်နေကြသည်။ သူတို့သည် စည်းစိမ်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ကြသော်လည်း ဆင်းရဲသူများနှင့် အကာအကွယ်မဲ့သူများကို ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်ခဲ့ကြသည်။ မိက္ခာကို ခေတ်သစ်ပညာရှင်များက “ဆင်းရဲသားတို့၏ ပရောဖက်” ဟု မကြာခဏ ခေါ်ကြပြီး၊ ဆင်းရဲသူများနှင့် ဖိနှိပ်ခံရသူများ၏ အမှုကို ကာကွယ်ခဲ့သည် (မိက္ခာ ၂း၁–၁၁)။

ဓမ္မပညာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်

မိက္ခာသည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများနှင့် ကရုဏာနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများအကြား အလှည့်အပြောင်းဖြင့် ဟောကြားသည်။ သူ၏သတင်းစကား၏ အဓိကအချက်မှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးနှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာတည်ကြောင်း နည်းလမ်းသုံးမျိုးဖြင့် အလေးပေးဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးနှင့် ယုဒတို့၏ အပြစ်များနှင့် လွန်ကျူးမှုများကို စွပ်စွဲတော်မူသည် (၃း၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့နောက် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်မည်ဟု ကြေညာတော်မူသည်။ အထူးသဖြင့် ပြည်နှင်ဒဏ်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၊ ဗိမာန်တော်တို့ ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကရုဏာတော်အားဖြင့် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်စေရန် ကယ်တင်ခြင်းကို ကတိပေးတော်မူသည်။

၁။ တရားစီရင်ခြင်း

မိက္ခာ၏ စွပ်စွဲချက်များသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကဏ္ဍအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများကို စီးပွားရေးအမြတ်ထုတ်မှုအတွက် စွပ်စွဲသည် (၆း၉–၁၂)။ ခေါင်းဆောင်များကို တရားစီရင်ရာတွင် ဖိနှိပ်မှု၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုနှင့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတို့အတွက် စွပ်စွဲသည် (အခန်း ၃)။ လူထုတစ်ရပ်လုံးကိုလည်း လူမှုရေးနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုအတွက် စွပ်စွဲသည် (၇း၁–၇)။ မိက္ခာသည် အထူးသဖြင့် ကိုယ်စားပြုတာဝန်ယူမှုဟူသော အခြေခံမူကို ထောက်ခံသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ခေါင်းဆောင်များသည် လူတို့အတွက် တာဝန်ရှိကြသည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ မလျှောက်လှမ်းပါက လူတို့လည်း သူတို့၏လမ်းအတိုင်း မှားယွင်းကြမည်ဖြစ်သည်။ အားလုံးအပြစ်ရှိပြီး ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း မိက္ခာသည် ဘုရားသခင်နှင့်အညီ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု မပြုနိုင်သောကြောင့် ခေါင်းဆောင်များကို အထူးတာဝန်ယူစေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို မလွဲမသွေ တရားစီရင်မည်ဟု ပရောဖက်က ယုံကြည်သည်။ ပြည်နှင်ဒဏ်နှင့် ပြည်ပရောက်ခြင်း ရောက်လာမည်။ အစ္စရေးသည် အာရှုရိသို့ သွားရမည် (၁း၁၆)၊ ယုဒသည် ဗာဗုလုန်သို့ သွားရမည် (၄း၁၀)။ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်ပင် ဖျက်ဆီးခံရမည် (၃း၁၂; ၆း၁၆)။ ယင်းသည် လူတို့အား မိမိတို့၏အပြစ်များမှ နောင်တရလာစေရန် နောက်ဆုံးထိရောက်သော နည်းလမ်းဖြစ်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်လာသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အကြွင်းအကျန်တို့ကို ဘုရားသခင် ကယ်တင်တော်မူမည်။ တရားစီရင်ခြင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးများကို ကယ်တင်ရန် မိမိ၏အစီအစဉ်ကို ဖြည့်ဆည်းရာတွင် အစ္စရေးကို ဆက်လက်အသုံးပြုလိုတော်မူသည် ( “ပရောဖက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း” ကိုကြည့်ပါ)။

၂။ ကယ်တင်ခြင်း

ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာရှိ၍ သနားကြင်နာတော်မူသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကောင်းကြီးပေးခြင်းကို နှစ်သက်တော်မူသည် (မိက္ခာ ၇း၁၈–၂၀)။ မျှော်လင့်ချက်ဆိုင်ရာ ကတိတော်များတွင် အစ္စရေးကို လွတ်မြောက်စေခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း၊ ကြွလာမည့် မေရှိယနိုင်ငံတော်၏ ဘုန်းအသရေတို့ ပါဝင်သည် (၂း၁၂–၁၃; ၄း၁–၅း၁၅; ၇း၈–၂၀)။ ကယ်တင်ခြင်းကို အစ္စရေး၏ အကြွင်းအကျန်များအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမရှိဘဲ အားလုံးအတွက် မျှော်လင့်ချက်ပေးတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးများကို အပြစ်ပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း ကတိတော်တွင် သူတို့ကိုလည်း ပါဝင်စေတော်မူမည်။ သူတို့သည် အစ္စရေး၏အုပ်စိုးရှင်ထံ အကြံဉာဏ်တောင်းရန် ဇိအုန်သို့ လာကြမည် (၅း၄)၊ ဘုရားသခင်၏ များပြားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကိုလည်း ရရှိကြမည် (၄း၁–၃; ၇း၁၂–၁၇)။ ဤအရာသည် အာဗြဟံအား ပေးထားသော ပဋိညာဉ်ကတိတော်ကို ပြည့်စုံစေခြင်းဖြစ်သည် (က၊ ၁၂း၃)။

၃။ မေရှိယနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်

တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော် လွှမ်းမိုးမည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် မေရှိယ၏ အုပ်စိုးခြင်းသည် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်။ မိက္ခာသည် ဗက်လင်မြို့တွင် မွေးဖွားမည့် ဒါဝိဒ်မင်းမျိုး မေရှိယဘုရင်၏ အုပ်စိုးခြင်းကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသည် (မိက္ခာ ၅း၂)။ ထိုဘုရင်သည် “ထာဝရဘုရား၏ ခွန်အားတော်ဖြင့်” ဦးဆောင်မည် (၅း၄)၊ သူ၏သြဇာသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးကို လွှမ်းမိုးမည်ဖြစ်ပြီး ဇိအုန်ကို လူမျိုးများ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်စေမည်။ ငြိမ်သက်ခြင်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော ထိုအရှင်ကြွလာမှသာ ကမ္ဘာသည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိမည် (၅း၅)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းက ယေရှုခရစ်ကို ဗက်လင်မြို့မှ တော်ဝင်သိုးထိန်းဘုရင်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (မ၊ ၂း၅–၆)။

၄။ အကြွင်းအကျန်အကြောင်းအရာ

“အကြွင်းအကျန်” ဟူသော စကားလုံး (she’erit) သည် မျှော်လင့်ချက်သတင်းစကားတွင် အဓိကစကားလုံးဖြစ်ပြီး ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်တစ်ခုစီတွင် ပေါ်လာသည် (မိက္ခာ ၂း၁၂; ၄း၇; ၅း၇–၈; ၇း၁၈)။ ဤစကားရပ်သည် အနည်းငယ်သောသူများသာ အသက်ရှင်ကျန်မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အကြွင်းအကျန်တွင် လူများစွာ ပါဝင်မည် (၂း၁၂)၊ ထို့နောက် ခိုင်ခံ့သောနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာမည် (၄း၇)။ ထို့ကြောင့် “အကြွင်းအကျန်” ဟူသော စကားလုံးသည် အစ္စရေးအတွင်း သစ္စာရှိသူများအတွက် ဂုဏ်ပြုအမည်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။

စာပေဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ

ဤကျမ်းသည် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ မိန့်ကြားချက်များနောက်တွင် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ မိန့်ကြားချက်များ ပါလာသည့် ပုံစံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဤပုံစံသည် ကျမ်းကို အဓိကအပိုင်း သုံးပိုင်းခွဲပေးသည် (အခန်း ၁–၂; ၃–၅; ၆–၇)။ အပိုင်းတစ်ခုစီသည် “နားထောင်ကြလော့”/“ကြားကြလော့” ဟူသော အမိန့်ပေးစကားဖြင့် စတင်သည် (၁း၂; ၃း၁; ၆း၁)။

အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

၁း၁

ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ပုံသေနည်း

အခြားပရောဖက်ပြုကျမ်းများစွာကဲ့သို့ မိက္ခာကျမ်းသည် “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်လာသည်” ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ပုံသေနည်းဖြင့် စတင်သည် (ဟော၊ ၁း၁ ကိုကြည့်ပါ)။ မိက္ခာသည် တောင်ပိုင်းရှေဖေလမြေရှိ မြို့ငယ်တစ်မြို့ဖြစ်သော မောရေရှက်မှ လာပြီး ဘီစီ ရှစ်ရာစု၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ ယုဒဘုရင်သုံးပါးဖြစ်သည့် ယောသံ (ဘီစီ ၇၅၀–၇၃၅)၊ အာဟတ် (ဘီစီ ၇၃၅–၇၁၅) နှင့် ဟေဇကိ (ဘီစီ ၇၁၆–၆၈၇) တို့ကို ရည်ညွှန်းထားခြင်းက မိက္ခာသည် အဓိကအားဖြင့် ယုဒပြည်သို့ ပရောဖက်ပြုခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သို့သော် သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်များသည် အစ္စရေးမြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော် ရှမာရိ (မိက္ခာ ၁း၅–၆) နှင့် ယုဒတောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော် ယေရုရှလင် (အခန်းငယ် ၅၊ ၉၊ ၁၂ ကိုကြည့်ပါ) နှစ်ခုစလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးမြို့ကို ပိုမိုအလေးပေးသည် (မိက္ခာနိဒါန်းကိုကြည့်ပါ)။

၁း၂–၂း၁၃

ပြစ်ဒဏ်နှင့် ကတိတော်

တရားစီရင်ခြင်းနောက်တွင် ကယ်တင်ခြင်းပါလာသည့် ပထမစက်ဝိုင်းသည် ရှမာရိမြို့အပေါ် မကြာမီကျရောက်မည့် ခြိမ်းခြောက်မှု (၁း၆–၇)၊ ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်အပေါ် ခြိမ်းခြောက်မှု (အခန်းငယ် ၈–၁၆) နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်သော ယုဒပြည်၏ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် ဘာသာရေးမတရားမှုများ (၂း၁–၁၁) ကို အဓိကထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးနှင့် စစ်တိုက်မည်ဖြစ်သော်လည်း (၁း၂–၅) အစ္စရေး၏ အကြွင်းအကျန်များကို စုဝေးစေပြီး သူတို့၏ သိုးထိန်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်တော်မူမည် (၂း၁၂–၁၃)။

၁း၂–၅။ ထာဝရဘုရား၏ တရားစီရင်ခြင်း

မိက္ခာသည် အပိုင်းအချို့၏ အစတွင် “နားထောင်ကြလော့”/“ကြားကြလော့” ဟူသော အမိန့်ပေးစကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုသည် (၃း၁၊ ၉; ၆း၁–၂၊ ၉; အာ၊ ၃း၁၊ ၁၃; ၄း၁; ၅း၁; ၈း၄ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ အခြားနေရာများတွင် ယုဒပြည်၏ ခေါင်းဆောင်များ သို့မဟုတ် လူများကို နားထောင်ရန် ခေါ်ဖိတ်သည်။ သို့သော် မိက္ခာ ၁း၂ တွင် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်သော မိမိ၏လူမျိုးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူအားလုံးကို သက်သေအဖြစ် ခေါ်ထားသည် (၆း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခန်းငယ် ၃ နှင့် ၄ သည် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏သန့်ရှင်းရာဗိမာန်တော်—ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ရာဇပလ္လင်ခန်းမ (အခန်းငယ် ၂–၃; ယောန ၂း၄၊ ၇; ဟဗ၊ ၂း၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)—မှ ထွက်၍ မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းလာတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ စစ်သည်တော်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထိုအရှင်သည် တရားစီရင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည် (က၊ ၁၁း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် တရားသူကြီးအဖြစ် ထိုအရှင်သည် မြေကြီး၏ အမြင့်အရပ်များ/မြင့်သောအရပ်များကို နင်းချေတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် အာ၊ ၄း၁၃ ကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ အရည်ပျော်ကျဆင်းနေသော သဘာဝဒြပ်စင်များသည် သိနာတောင်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်ပေါ်ထွန်းခဲ့ခြင်းကို သတိရစေသည် (မိက္ခာ ၁း၄; ထွက်၊ ၁၉း၁၈–၁၉)။ သို့သော် မိက္ခာခေတ်တွင် လူတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိကြပါ။ အံ့ဩထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော၊ နိမိတ်ဆိုးပါသည့် ဤပုံရိပ်သည် ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးကို တရားစီရင်ရန် ကြွလာသောအခါ သဘာဝလောကသည် ထိုအရှင်၏ မျက်မှောက်တော်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြောင်း ပုံဖော်ထားသည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏မြို့တော်များဖြစ်သော ရှမာရိနှင့် ယေရုရှလင်တို့ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ ဗဟိုချက်များအဖြစ် သီးခြားဖော်ပြတော်မူသည် (မိက္ခာ ၁း၅)။ ထို့ကြောင့် ရှမာရိကို ဖျက်ဆီးတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၆–၇)၊ ယုဒပြည်၏ မြို့များကိုလည်း ပျက်စီးစေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၈–၁၆)။ တရားစီရင်ခြင်းအတွက် သမိုင်းဆိုင်ရာ ကိရိယာမှာ အတိအကျ မဖော်ပြထားသော်လည်း အာရှုရိစစ်တပ် ဖြစ်သည်။

၁း၆–၁၆။ ရှမာရိနှင့် ယုဒတို့ ပျောက်ကွယ်ခြင်း

ရှမာရိကျဆုံးမည့် ပရောဖက်ပြုချက်သည် ၎င်း၏ ကျောက်အဆောက်အအုံများနှင့် ရုပ်တုများကို အဓိကထားသည်။ အစ္စရေး၏ မြို့တော်ကို ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် ပုံဖော်ထားခြင်းသည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ အခြားဘုရားများနှင့် ဘာသာရေးအရ ပြည့်တန်ဆာပြုခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည် (ယေရုရှလင်ကို ယေဇ၊ ၁၆ တွင် ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် ဖော်ပြထားခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေး၏ဘုရားသခင်သည် သူတို့ပြုသကဲ့သို့ သူတို့ကို ပြန်လည်ပေးဆပ်တော်မူမည်။ ပရောဖက်သည် ရှမာရိ၏ ပျက်စီးခြင်းအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသည်။

ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်အကြောင်း အပိုင်းသည်လည်း ငိုချင်းပုံစံဖြစ်သည်။ ပရောဖက်သည် မိမိ၏ဝမ်းနည်းမှုကို ကိုယ်တိုင် ပြသခဲ့သည် (မိက္ခာ ၁း၈)။ အခန်းငယ် ၁၀–၁၆ တွင် မြို့ရွာ ဆယ့်တစ်ခုကို စာရင်းပြုထားသော်လည်း အစဉ်လိုက်ဖော်ပြထားခြင်း မဟုတ်ပုံရသည်။ သို့သော် မြို့အားလုံးသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ အနောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်ရှိ ရှေဖေလဒေသတွင် တည်ရှိပြီး၊ ဘီစီ ၇၀၁ တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို အာရှုရိစစ်တပ်က စစ်ဆင်တိုက်ခိုက်စဉ် အားလုံးသိမ်းပိုက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ဆုံးရှုံးမှုခံခဲ့ရသည်။

ရွေးချယ်ဖော်ပြထားသော မြို့များ၏အမည်များသည် ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် အသံဆင်တူမှုနှင့် စကားလုံးကစားနည်းများကို ဖန်တီးပေးပြီး ၎င်းတို့နှင့်ဆက်စပ်သော ပရောဖက်ပြုချက်စကားများကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။ ဥပမာ၊ “မြေမှုန့်အိမ်” ဖြစ်သော ဗက်အာဖရ/အောဖရတွင် လူတို့သည် မြေမှုန့်၌ လူးလိမ့်ကြမည်။ “လှပသော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ရှာဖိရမြို့သည် အဝတ်အချည်းစည်း အရှက်ကွဲခြင်းခံရမည်။ “ထွက်သွားခြင်း” ဟူသောအမည်နှင့် ဆက်စပ်သော ဇာအာနန်မြို့မှ မည်သူမျှ ထွက်မလာကြ။ “ဆုတ်ခွာခြင်းအိမ်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်နိုင်သော ဗက်အေဇေလမှ အထောက်အပံ့ကို ရုပ်သိမ်းမည်။ “ခါးသီးခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရသော မာရုတ်သည် ကောင်းသောအရာကို တောင့်တသော်လည်း ဘေးအန္တရာယ်ကိုသာ ရရှိမည်။ “လှည့်စားခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရသော အာခဇိဗ်သည် လှည့်စားသော မုသားဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လာမည်။ အမွေခံသူ/အောင်နိုင်သူသည် “အမွေ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရသော မာရေရှာကို ဆန့်ကျင်လာမည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၅)။ ပထမနှင့် နောက်ဆုံး ဖော်ပြထားသော နေရာများသည် အစ္စရေးဘုရင်စနစ်၏ အစောပိုင်းသမိုင်းတွင် ရှိခဲ့သော အားနည်းမှုကို သတိရစေသည်။ “ဂါသမြို့၌ မပြောကြနှင့်” ဟူသောစကားသည် ရှောလုနှင့် ယောနသန်အတွက် ဒါဝိဒ်၏ ငိုချင်းတွင် ပါသောစကားနှင့် တူညီသည် (အခန်းငယ် ၁၀; ၂ရာ ၁း၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေး၏ဘုန်းအသရေ ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် kebod yisrael သည် အဒုလံမြို့တွင် ခိုလှုံမည်။ ယင်းသည် ဒါဝိဒ် ခိုလှုံခဲ့သော နေရာဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၁း၁၅; ၁ရာ ၂၂း၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပရောဖက်၏ ငိုချင်း၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ပြည်နှင်ဒဏ်ကို ကြေညာသည် (မိက္ခာ ၁း၁၆)။

၂း၁–၁၁။ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ဖိနှိပ်သူများနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်များကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း

မိက္ခာသည် ၂း၁–၅ တွင် ယုဒပြည်ရှိ လောဘကြီးသော ချမ်းသာသူများကို အမင်္ဂလာဟောကြားသည်။ သူတို့သည် အခြားသူများကို ဖိနှိပ်၍ သူတို့၏အမွေကို လုယူခြင်းဖြင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တိုးပွားစေပြီး သူတို့၏ လူမှုစီးပွားဘဝကို လုယူကြသည် (အခန်းငယ် ၂)။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ မျိုးဆက်ကဲ့သို့ ချမ်းသာသူများသည် မိမိတို့၏အတွေးများနှင့် လုပ်ရပ်များကို မတရားမှုနှင့် မကောင်းမှုအပေါ် အစဉ်အမြဲ အာရုံစိုက်ကြသည် (က၊ ၆း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တုံ့ပြန်သည့် တရားစီရင်ခြင်းအဖြစ် ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးအတွက် ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ယုဒပြည်အပေါ်လည်း မကောင်းမှု (“ဆိုးယုတ်မှု၊ ဘေးအန္တရာယ်”) ကျရောက်မည့်အချိန်ကို စီစဉ်ထားတော်မူသည် (မိက္ခာ ၂း၃; အာ၊ ၅း၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တန်ခိုးကြီးသူများအတွက် တရားစီရင်ခြင်းနေ့သည် ထာဝရဘုရား၏ “အသင်းတော်” အတွင်း အမွေမရှိစေတော့မည် (မိက္ခာ ၂း၄–၅)။

အခန်းငယ် ၆–၁၁ ၏ ဟေဗြဲစာသားသည် နားလည်ရန်ခက်ခဲသော်လည်း မိက္ခာနှင့် သူ၏ဆန့်ကျင်သူများအကြား အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူ၏စွပ်စွဲချက်ကို ဆန့်ကျင်သူများက တုံ့ပြန်သဖြင့် သူတို့၏ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးများအပေါ် ပြုသော လူမှုစီးပွားရေးပြစ်မှုများကို တိတိကျကျ ဖော်ထုတ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၆၊ ၈–၉; အခန်းငယ် ၂–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ကလေးများထံမှ လုယူခြင်းသည် ဘုရားသခင်ပေးထားသော လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၉; ဆာ၊ ၈း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ပရောဖက်သည် လမ်းသွားလမ်းလာများကို ထွက်ပြေးရန် သတိပေးခြင်း သို့မဟုတ် ချိုးဖောက်သူများကို ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေး၍ တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (မိက္ခာ ၂း၁၀)။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် မိက္ခာက မိမိ၏ရန်ဘက်များကို ကဲ့ရဲ့သရော်ခြင်းသည် အခန်းငယ် ၆ ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည်။ natap (“ပရောဖက်ပြုသည်၊ စကားများသည်” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်၊ စာသားအရ “စက်ချသည်၊ စကားများ ယိုစီးထွက်သည်”) ဟူသော ကြိယာသည် အခန်းငယ် ၆ တွင် သုံးကြိမ်နှင့် အခန်းငယ် ၁၁ တွင် နှစ်ကြိမ် ပေါ်လာပြီး အစနှင့်အဆုံး ဆက်စပ်ပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။ မိက္ခာသည် ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အားဖြည့်ခံရ၍ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် အပြစ်အကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည် (၃း၈)။ သို့သော် မဖြောင့်မတ်သူတို့သည် မိစ္ဆာပရောဖက်များနှင့် ထိုက်တန်ကြသည် (၂း၁၁; ဟေရှာ ၂၈း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၂း၁၂–၁၃။ အကြွင်းအကျန်များအတွက် မျှော်လင့်ချက်

ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အတွက် အစီအစဉ်သည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည်မဟုတ်ပါ။ မိက္ခာ၏ ပထမဆုံးမျှော်လင့်ချက်သတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်ကို ကယ်တင်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြသည်။ မိက္ခာ ၂း၁၂ သည် အကြွင်းအကျန်အကြောင်းကို သိုးထိန်းနှင့် သိုးစု၏ ရင်းနှီးပြီးသား ဥပမာဖြင့် မိတ်ဆက်သည် (၄း၇; ၅း၆–၇; ၇း၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်၊ တော်ဝင်သိုးထိန်းသည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသော အစ္စရေး၏ အကြွင်းအကျန်များကို စုဝေးစေ၍ သိမ်းယူတော်မူမည် (၂း၁၂; ဟေရှာ ၄၀း၁၁; ယေ၊ ၂၃း၃; ၃၁း၈–၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သိုးခြံအတွင်းရှိ သိုးများကဲ့သို့ မိမိလူမျိုးကို ဘေးကင်းလုံခြုံရာသို့ ပို့ဆောင်တော်မူမည် (ယေ၊ ၂၃း၃; ယေဇ၊ ၃၄း၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သူတို့၏အရေအတွက်ကိုလည်း အလွန်များပြားစေတော်မူမည် (ယေဇ၊ ၃၆း၃၇–၃၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ရန်သူများကို ဖြိုဖောက်၍ လမ်းဖွင့်ပေးကာ လူတို့ကို ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားတော်မူမည်။ ဤသည်မှာ ထွက်မြောက်ခြင်းအသစ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၂း၁၃; ၂ရာ ၅း၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၃း၁–၅း၁၅

မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များနှင့် ဖြောင့်မတ်သော အုပ်စိုးရှင်

တရားစီရင်ခြင်းနောက်တွင် ကယ်တင်ခြင်းပါလာသည့် ဒုတိယစက်ဝိုင်းတွင် ယုဒပြည်၏ မတရားသော နိုင်ငံရေးနှင့် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း (၃း၁–၁၂) နှင့် အံ့ဖွယ်အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်တွင် စိုးစံတော်မူမည်၊ ဗိမာန်တော်သည် ကမ္ဘာ၏ ဘာသာရေးဗဟိုချက် ဖြစ်လာမည် (၄း၁–၅)။ ထိုအရှင်သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲနေသော မိမိလူမျိုးကို စုဝေးစေပြီး အစ္စရေး၏ ရန်သူများကို တရားစီရင်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၆–၁၃; ၅း၅ခ–၁၅)။ ဗက်လင်မြို့မှ မေရှိယဘုရင်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပြီး ယေရုရှလင်မြို့မှ တရားမျှတစွာ အုပ်စိုးတော်မူမည် (၅း၁–၅က)။

၃း၁–၁၂။ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များကို ပြစ်တင်ခြင်း

အခန်း ၃ တွင် မိက္ခာသည် အစ္စရေး၏ ခေါင်းဆောင်အားလုံးကို ပြစ်တင်သည်။ ယင်းတို့တွင် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ (အခန်းငယ် ၁–၄)၊ ပရောဖက်များ (အခန်းငယ် ၅–၇) နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (အခန်းငယ် ၉–၁၂) ပါဝင်သည်။ အပိုင်းသုံးပိုင်းစလုံးသည် ပုံစံတူဖြစ်ပြီး ပထမဦးစွာ စွပ်စွဲခံရသူကို ဖော်ပြသည်၊ ထို့နောက် သူတို့၏ ပြစ်မှုများကို စာရင်းပြုသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ပြစ်ဒဏ်ကို ကြေညာသည်။ ပထမနှင့် တတိယအပိုင်းများသည် “နားထောင်ကြလော့”/“ကြားကြလော့” ဟူသော အမိန့်ဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၁၊ ၉; ၁း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

“တရားမျှတမှု” ဟူသော အဓိကစကားလုံးသည် တရားစီရင်ရေးဆိုင်ရာ တရားမျှတမှုသာမက ကျင့်ဝတ်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကိုပါ လွှမ်းခြုံသည် (၃း၁၊ ၈–၉)။ အုပ်စိုးသူများသည် ကောင်းသောအရာကို လွဲမှားစေပြီး မကောင်းသောအရာကို အားပေးကြသည် (အခန်းငယ် ၂)။ မိက္ခာသည် သိုးထိန်း၏ ဥပမာကို ပြန်လည်အသုံးပြုကာ အစ္စရေး၏ သိုးထိန်းများသည် သိုးစုကို စားသုံးရန် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နေကြသည်ကို ရက်စက်ပြင်းထန်၍ ရုပ်လုံးပေါ်စေသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၂–၃)။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ကတိပြုထားသကဲ့သို့ သိုးစုကို ဦးဆောင်ကာ ကာကွယ်ပေးသင့်သည် (၂း၁၂–၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် မကောင်းမှုကို နှစ်သက်ကြသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ တိတ်ဆိတ်စွာ တရားစီရင်ခြင်းကို မိက္ခာက ကြေညာသည်။ သူတို့သည် အော်ဟစ်တောင်းခံပါက ကူညီမည်ဟု ဘုရားသခင်က ကတိပြုထားသော်လည်း (ဟေရှာ ၃၀း၁၉ ကိုကြည့်ပါ) ထိုအုပ်စိုးသူများ၏ အော်ဟစ်သံကို နားမထောင်၊ ဖြေကြားတော်မမူပါ (မိက္ခာ ၃း၄)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို လုံးဝစွန့်ပယ်တော်မူမည်။

ပရောဖက်များသည်လည်း လူတို့ကို လမ်းလွဲစေကြသည် (အခန်းငယ် ၅–၇)။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အတွက် မပြောတော့ဘဲ သူတို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်အကြောင်းအရာကို ငွေကြေးအပေါ် မူတည်စေကြသည်။ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုက ငြိမ်သက်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ဖြစ်စေသည် (အခန်းငယ် ၅)။ သူတို့သည် အထက်တန်းလွှာများ၏ အပြုအမူကို ခွင့်ပြုပေးပြီး သာမန်လူများကို အမြတ်ထုတ်သော အုပ်စိုးသူများကို ကောင်းကြီးပေးကြသော်လည်း ငွေမပေးနိုင်သော ဆင်းရဲသူများနှင့် ဖိနှိပ်ခံရသူများကို စစ်ကြေညာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် အုပ်စိုးသူများကို တိတ်ဆိတ်စွာ တရားစီရင်တော်မူသကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ တရားစီရင်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၆–၇; အခန်းငယ် ၄; အာ၊ ၈း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် ရူပါရုံများကို မမြင်ရတော့ပါ။ အရှက်ကွဲ၍ မျက်နှာ/နှုတ်ခမ်းကို ဖုံးအုပ်ကြမည် (စာသားအရ “နှုတ်ခမ်းမွေး”; မိက္ခာ ၃း၇)။ ဤလုပ်ရပ်သည် နူနာစွဲသူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ရပ် (ဝတ်၊ ၁၃း၄၅) ဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းခြင်းအခမ်းအနားများတွင်လည်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည် (ယေဇ၊ ၂၄း၁၇၊ ၂၂)။

ရှားရှားပါးပါး ပထမပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ပြောဆိုချက်တစ်ရပ်တွင် မိက္ခာက မိစ္ဆာပရောဖက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် မိမိသည် ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်ထံမှ တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်ဝနေကြောင်း ကြေညာပြီး မိမိသည် ဘုရားသခင်၏ တရားဝင်ပရောဖက်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (မိက္ခာ ၃း၈)။ တရားမျှတမှု၊ ခွန်အားနှင့် သတ္တိတို့သည် သူ့အား ခေါင်းဆောင်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အခြေအနေကို ဖော်ထုတ်၍ လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုစေသည်။ သူသည် ဤအမှုကို အစ္စရေး၏ ခေါင်းဆောင်အားလုံးအပေါ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် နောက်ဆုံးပြစ်တင်ချက်တွင် ပြုလုပ်သည် (အခန်းငယ် ၉–၁၂)။ သူတို့၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုက လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်လုံးကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းများကို လွဲမှားစေပြီး “တရားမျှတမှု” ကို အမြင့်ဆုံးဈေးပေးသူထံ ရောင်းချကြသည် (အခန်းငယ် ၉)။ သူတို့သည် သွေးသွန်းခြင်းဖြင့် ဇိအုန်ကို တည်ဆောက်ကြပြီး ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ကြောင်း သက်သေပြကြသည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ ထိုထက်ဆိုးသည်မှာ ထာဝရဘုရား၏ မျက်မှောက်တော်ကြောင့် ဇိအုန်တွင် မကောင်းသောအရာ မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်နိုင်ဟု မာန်မာနဖြင့် ဆိုကြသည်။ ယင်းသည် ဇိအုန်နှင့်ဆိုင်သော ဓမ္မပညာကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း မှားယွင်းအသုံးချခြင်းဖြစ်ပြီး ဘုရားကို စော်ကားခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၁; ဆာ၊ ၄၆း၅; ဇေ၊ ၃း၁၅၊ ၁၇)။

မိက္ခာ ၃း၁၂ တွင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာသည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် သွေးသွန်းခြင်းဖြင့် ဇိအုန် (ယေရုရှလင်) ကို တည်ဆောက်ခဲ့သောကြောင့် မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်အပါအဝင် “အိမ်” ကို ပျက်စီးစေမည်။ ဤသည်မှာ ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော် ဖျက်ဆီးခံရမည့်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုကျမ်းများတွင် ပထမဆုံး ကြေညာချက်ဖြစ်ပြီး မိက္ခာ၏ ပရိသတ်များအတွက် အလွန်ဒေါသထွက်စရာနှင့် တုန်လှုပ်စရာ ဖြစ်ရမည်။ ယေရမိခေတ်ရှိ လူများသည် ဗာဗုလုန်တို့က ယေရုရှလင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးသည့် ဘီစီ ၅၈၆ တွင် ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခါနီး၌ မိက္ခာ၏စကားကို ပြန်လည်အမှတ်ရကြသည် (ယေ၊ ၂၆း၁၈)။

၄း၁–၅း၁၅။ ဖြောင့်မတ်သောနိုင်ငံတော်နှင့် အုပ်စိုးရှင်

မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များအကြောင်း အပိုင်း (အခန်း ၃) ပြီးနောက် မိက္ခာသည် ဇိအုန်တွင် ထာဝရဘုရား၏ အေးချမ်းသာယာသော အုပ်စိုးခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရပြီးနောက် နာခံသော အစ္စရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တွင် အနာဂတ်မေရှိယနိုင်ငံတော်နှင့် လူမျိုးများအပေါ် ၎င်း၏သက်ရောက်မှု ပါဝင်သည် (၄း၁–၄)။ လူမျိုးခြားများအပါအဝင် ယေရုရှလင်သို့ လာသူအားလုံးအပေါ် ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံတော်၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးတော်မူမည်။ လူတိုင်းသည် ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်ကြမည်၊ ယေရုရှလင်တွင် မေရှိယသည် တရားမျှတစွာ ဦးဆောင်တော်မူမည်။ မိက္ခာ ၄း၁–၃ ရှိ ရူပါရုံသည် ဟေရှာယ ၂း၂–၄ တွင်လည်း အနည်းငယ်ကွဲပြားစွာ ပါရှိသည်။ မည်သည့်ကျမ်းက မူရင်းဖြစ်သည် သို့မဟုတ် နှစ်ကျမ်းစလုံးက အခြားရင်းမြစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းရှိမရှိကို သံသယကင်းစွာ ဖြေရှင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် မိက္ခာ ၄း၁–၃ သည် မိမိ၏အကြောင်းအရာနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။ ၎င်းတွင် နောက်သို့ရည်ညွှန်းသော အချက်များ—ဇိအုန်၊ ဗိမာန်တော်တောင်၊ သွန်သင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း (၃း၁၀–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)—နှင့် ရှေ့သို့ရည်ညွှန်းသော အချက်များ—ဘုရားသခင်၏လမ်းတွင် လျှောက်ခြင်း၊ အားကြီးသော လူမျိုးများ (၄း၅၊ ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)—ပါရှိသည်။ “နောက်ဆုံးကာလများ”/“နောင်ကာလများ” ဟူသောစကားသည် မေရှိယခေတ်အနာဂတ်ကို ရည်ညွှန်းပြီး ထိုအချိန်တွင် ဇိအုန်တောင်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံးနေရာ ဖြစ်မည် (၄း၁)။ ၎င်း၏ မြင့်မားမှုသည် တည်ငြိမ်သောအခြေအနေတစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြပြီး (ဆာ၊ ၄၈း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ထို့နောက် ရွေ့လျားမှုကို ဖော်ပြသည်။ လူမျိုးများသည် ဇိအုန်သို့ စီးဝင်လာကြမည် (မိက္ခာ ၄း၂က)၊ ပညတ်တရားသည် ဇိအုန်မှ ထွက်လာမည် (အခန်းငယ် ၂ခ)။ ထိုသို့ဖြင့် ဇိအုန်သည် ကမ္ဘာ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်လာမည် (ယေဇ၊ ၃၈း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

လူမျိုးနှင့် နိုင်ငံများစွာတို့သည် ယေရုရှလင်သို့ “တက်လာကြမည်” (မိက္ခာ ၄း၁–၂; ဟေရှာ ၆၀း၃; ဟဂ္ဂဲ ၂း၇; ဇာ၊ ၈း၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုကြိယာသည် ဘုရားဖူးသီချင်းများ၏ ခေါင်းစဉ်တွင် ပုံမှန်တွေ့ရသည်—“အတက်သီချင်း” (ဆာ၊ ၁၂၀–၁၃၄)။ လူမျိုးများစွာက ဇိအုန်တောင်သို့ ကုန်းမြင့်ပေါ်သို့ စီးဝင်တက်လာသည့် ပုံရိပ်သည် ဘုရားသခင်က နိုင်ငံရေးနှင့် လူမျိုးရေး အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးပေးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယာကုပ်၏ဘုရားသခင်၏ အိမ်/ဗိမာန်တော်သည် အမှန်ပင် “လူမျိုးအပေါင်းတို့အဖို့ ဆုတောင်းရာအိမ်” ဖြစ်လာမည် (ဟေရှာ ၅၆း၇)။ လူတိုင်းသည် ထာဝရဘုရား၏ သွန်သင်ချက်နှင့် ဉာဏ်ပညာကို လိုလားကြမည်၊ ကိုယ်တော်၏လမ်းများတွင် လျှောက်ကြမည် (မိက္ခာ ၄း၂)။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တိုရာသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် ထိရောက်လာမည်။ ထာဝရဘုရားသည် “လူမျိုးများစွာတို့တွင် တရားစီရင်တော်မူမည်” (အခန်းငယ် ၃)။ ယင်းသည် လူမျိုးများအကြား ဥပဒေနှင့် စည်းမျဉ်းကို ချမှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပဋိပက္ခများကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ မိက္ခာကျမ်းတွင် ငြိမ်သက်ခြင်းက လက်နက်ဖျက်သိမ်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်၊ လက်နက်ဖျက်သိမ်းခြင်းက ငြိမ်သက်ခြင်းကို မဖြစ်စေပါ။ ဖျက်ဆီးရေးကိရိယာများသည် စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာများ ဖြစ်လာမည်။ လူမျိုးများသည် ဓားများကို ထွန်သွားများအဖြစ်၊ လှံများကို တံစဉ်များအဖြစ် ထုလုပ်ကြမည်။ ဤစာကြောင်းသည် ယောလ ၃း၁၀ ရှိ စစ်ပွဲခေါ်ဆိုချက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ နယူးယောက်မြို့ရှိ ကုလသမဂ္ဂဥယျာဉ်တွင် အားကြီးသော ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးက “ဓားများကို ထွန်သွားများအဖြစ်” ထုလုပ်နေသည့် ကြေးရုပ်တုတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအချိန်နှင့် ယခုအချိန်တွင် မိက္ခာ၏ပုံရိပ်သည် ကမ္ဘာ့စစ်ပွဲများနှင့် ပဋိပက္ခများ အဆုံးသတ်ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို ဖော်ပြသည်။ သို့သော် မိက္ခာက ထိုမျှော်လင့်ချက်သည် ထာဝရဘုရား၏ သွန်သင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တရားကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့်သာ ပြည့်စုံမည်ဟု အခိုင်အမာဆိုသည်။

ဘုရားသခင်နောက်သို့ လိုက်ခြင်းသည် စိုက်ပျိုးရေးကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေမည် (မိက္ခာ ၄း၄)။ စပျစ်နွယ်ပင်နှင့် သင်္ဘောသဖန်းပင်အောက်တွင် ထိုင်ခြင်းဟူသော မိက္ခာ၏ရည်ညွှန်းချက်သည် လုံခြုံမှုကို ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မေရှိယ၏ ငြိမ်သက်ခြင်း ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည် (၃ရာ ၅း၅; ၄ရာ ၁၈း၃၁; ဇာ၊ ၃း၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအရာသည် ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရား၏ ကြေညာချက်ဖြစ်ကြောင်း အဆုံးသတ်အတည်ပြုချက်က ဤပရောဖက်ပြုချက်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော်ကို ချမှတ်ပေးသည် (ဟေရှာ ၄၀း၅; ၅၈း၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

မိက္ခာသည် မျှော်လင့်ချက်ရူပါရုံနောက်တွင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ဆိုချက်ကို ဆက်လက်ပေးသည်။ သူသည် မိမိခေတ်ရှိ အစ္စရေးလူတို့အား အနာဂတ်ရူပါရုံနှင့်အညီ လျှောက်လှမ်းရန်၊ နောင်ကာလတွင် လူမျိုးအားလုံး ပြုလုပ်ကြမည့်အရာကို ပြုလုပ်ရန်—မိမိတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်၌ လျှောက်လှမ်းရန်—ခေါ်ဆိုသည် (မိက္ခာ ၄း၅; အခန်းငယ် ၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခန်းငယ် ၆–၈ ရှိ “ထိုနေ့၌” ဟူသောစကားသည် အခန်းငယ် ၁–၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့် ဘုန်းအသရေရှိသော နိုင်ငံတော်၏ကာလကို ရည်ညွှန်းသည်။ မိက္ခာသည် ထာဝရဘုရားကို သိုးထိန်း (ပထမပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ပြောဆိုခြင်း၊ အခန်းငယ် ၆–၇က) နှင့် ဘုရင် (တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ဖော်ပြခြင်း၊ အခန်းငယ် ၇ခ) နှစ်မျိုးစလုံးအဖြစ် ပုံဖော်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ထိခိုက်နစ်နာခဲ့သော ခြေဆွံ့သူများနှင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများ/အပယ်ခံရသူများသည် အဓိကအားဖြင့် မိမိလူမျိုးကို နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအဖြစ် ရည်ညွှန်းသည်။ သို့သော် ခေါင်းဆောင်များ၏ ဖိနှိပ်မှုခံရသော လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ဆင်းရဲသောအတန်းအစားများကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၆; အခန်း ၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အကြွင်းအကျန်၊ အင်အားကြီးသော လူမျိုးများအကြား ခိုင်ခံ့သောနိုင်ငံအဖြစ် ပြုတော်မူမည် (၄း၇; အခန်းငယ် ၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ စစ်မှန်သောဘုရင်မှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်ပြီး ဗိမာန်တော်မှ စိုးစံတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၇; အခန်းငယ် ၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်တွင် အစဉ်အမြဲ အုပ်စိုးတော်မူမည်။ ဤကြေညာချက်ပြုနေသောအချိန်တွင်ပင် အစ္စရေးသည် ခေါင်းဆောင်များ၏ ပျက်စီးစေမှုနှင့် တိုင်းတစ်ပါးနိုင်ငံများ၏ သိမ်းပိုက်မှုအန္တရာယ်တွင် ရှိနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးကို ဘုရားသခင်က ထိန်းချုပ်ထားတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်က နိုင်ငံတော်ကို သူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားနေသည်ကို မြင်နေရသည့်အချိန်၌ပင် (၄း၉–၅း၁၅) တစ်နေ့နေ့တွင် ဇိအုန်/ယေရုရှလင်ကို မြို့တော်အဖြစ်ထားသော ယခင်အုပ်စိုးမှု၊ ဘုန်းအသရေရှိသော ဒါဝိဒ်မင်းနိုင်ငံကို ဘုရားသခင် ပြန်လည်တည်ထောင်မည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်ကြသည် (၄း၈)။

မိက္ခာ ၄း၉–၅း၄ ကို ဟေဗြဲစကားလုံး ‘attah (စာသားအရ “ယခု” သို့မဟုတ် အဓိပ္ပာယ်အရ “ဤနေ့/ထိုနေ့”) ကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသည် (၄း၉၊ ၁၀၊ ၁၁; ၅း၁၊ ၄)။ ထို့ကြောင့် အပိုင်းသုံးပိုင်း ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် မွေးဖွားခြင်းဝေဒနာ၏ ‘attah (၄း၉–၁၀)၊ စုဝေးလာသော လူမျိုးများ၏ ‘attah (အခန်းငယ် ၁၁–၁၃) နှင့် ကြွလာမည့်ဘုရင်၏ ‘attah (၅း၁–၄) တို့ ဖြစ်သည်။ အပိုင်းတစ်ခုစီသည် စိတ်ဒုက္ခမှ အခြေအနေပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရွေ့လျားသည်။ ပထမအပိုင်းသည် ယေရုရှလင်၏ ဒုက္ခကို မွေးဖွားမည့် အမျိုးသမီး၏ ဝေဒနာနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ သူတို့၏ဒုက္ခကာလတွင် ဘုရင်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးအကြံပေး နှစ်ဦးစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဗာဗုလုန်သို့ သွားရမည် (၄း၉–၁၀; ယေ၊ ၆း၂၂–၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤသည်မှာ ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်းကို ပရောဖက်ပြုကျမ်းများတွင် ပထမဆုံး အတိအလင်း ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အစ္စရေးသည် ထွက်မြောက်ခြင်းအသစ်ကို တွေ့ကြုံရမည်။ အကြောင်းမှာ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူမျိုးကို ရွေးနုတ်တော်မူမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ga’al ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးကို အသုံးပြုထားသည်။ အစ္စရေးသည် ပြည်နှင်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅း၂၅–၅၅ တွင် ဖော်ပြထားသော ယုဗေလလွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ga‘al ကို ဆယ်ကြိမ် အသုံးပြုထားသည်။

ဒုတိယအပိုင်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် လူမျိုးများ စုဝေးလာခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ယင်းသည် တိုက်ပွဲအတွက် ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ဗာဗုလုန်တို့က ကျဆုံးစေပြီးနောက် ယုဒလူမျိုးတို့ကို လှောင်ပြောင်ရန် ဖြစ်နိုင်သည် (မိက္ခာ ၄း၁၁–၁၃; ၇း၈–၁၀; ယေဇ၊ ၃၆း၁–၁၅; ဩဗဒိ ၁၁–၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ယင်းသည် သူတို့၏ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေမည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို တရားစီရင်ရန် စုဝေးစေတော်မူမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၄း၁၂–၁၃)။ ဘုရားသခင်သည် ဇိအုန်ကို မိမိ၏လမ်းညွှန်မှုအောက်ရှိ စပါးနယ်တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၍ လှောင်ပြောင်သော လူမျိုးများကို တရားမျှတစွာ အပြစ်ပေးတော်မူမည် (ယေ၊ ၅၁း၃၃ တွင် ဗာဗုလုန်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နောက်ဆုံးတွင် အစ္စရေး၏ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး၏ အရှင်သခင်အဖြစ် ရပ်တည်တော်မူမည် (မိက္ခာ ၄း၁၃; ဆာ၊ ၉၇း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

တတိယအပိုင်း (မိက္ခာ ၅း၁–၄) သည် ‘attah ဖြင့် စတင်ပြီး (အချို့ဘာသာပြန်များတွင် ချန်ထားသည်) နောက်ဆုံး ‘attah ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အချို့ဘာသာပြန်များတွင် ဤနောက်ဆုံးစကားကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ အနာဂတ်ကို ရည်ညွှန်း၍ “ထိုအချိန်တွင်” သို့မဟုတ် “ထိုအခါ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ပြန်ထားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ‘attah အပိုင်းအားလုံးကို ဝန်းရံကာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြသည်။ ထိုအရှင်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းသည် “ယခု” (ထိုအချိန်တွင်) ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့မည် (အခန်းငယ် ၄)။ အခြားအပိုင်းနှစ်ခုကဲ့သို့ တတိယအပိုင်းသည်လည်း မျှော်လင့်ချက်မရှိသော ဆိုးရွားသည့်အခြေအနေကို အရင်ဆုံး ဖော်ပြသည်။ အချို့ဘာသာပြန်များက အခန်းငယ် ၁ ရှိ ဟေဗြဲစကားလုံး gadad ကို တပ်ဖွဲ့များဟု ဘာသာပြန်၍ ရန်သူများကို ဆန့်ကျင်ရန် ဇိအုန်၏ စစ်အင်အားကို အကျိုးမရှိစွာ စုစည်းခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ အခြားသူများက ဤစကားလုံးကို “ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ကြပြီး၊ ဇိအုန်သည် မိမိ၏ ဝိုင်းရံခံရခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်း (ဘီစီ ၅၈၈–၅၈၆) အတွက် ဝမ်းနည်းစဉ် ပြုလုပ်သော အခမ်းအနားကို ရည်ညွှန်းသည် (ယေ၊ ၁၆း၆; ၄၁း၅; ၄၈း၃၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤပရောဖက်ပြုချက်နှင့် အစ္စရေး၏ တရားသူကြီး/အုပ်စိုးရှင် (ဟေဗြဲ shopet) ၏ အရှက်ကွဲခြင်း၊ တုတ် (ဟေဗြဲ shebet) ဖြင့် ပါးရိုက်ခံရခြင်းသည် shopet နှင့် shebet တို့၏ စကားလုံးကစားနည်းဖြစ်ပြီး ဘီစီ ၅၈၆ တွင် ယုဒဘုရင်၏ ကျဆုံးခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ယင်းတို့သည် ဘီစီ ၇၀၁ တွင် ဆန်ဟေရိဗ်၏ ဝိုင်းရံမှုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆရန် ပိုမိုမဖြစ်နိုင်ပါ။

အာရုံစူးစိုက်မှုသည် ကြီးမားသော ယေရုရှလင်မြို့မှ ဗက်လင်ဧဖရသမြို့ဟုခေါ်သော ရွာငယ်လေးသို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားသည် (မိက္ခာ ၅း၂)။ ယင်းသည် သေးငယ်သောအရာတစ်ခုကို သေးငယ်သောကြောင့် တန်ဖိုးမရှိဟု မထင်မှတ်သင့်ကြောင်း ပြသသည်။ ထိုအရေးမပါသည့် နေရာသည် ထိုနေရာမှ ကြွလာမည့် အရှင်ကြောင့် ရုတ်တရက် အရေးပါလာသည်။ အရေးကြီးမှုကို အင်အား သို့မဟုတ် အရွယ်အစားက မဆုံးဖြတ်ဘဲ မေရှိယက ဆုံးဖြတ်သည်။ နှိမ့်ချသောဘုရင်သည် ရွာငယ်လေးမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ “မုန့်အိမ်” ဟူသော ဗက်လင်နှင့် “အသီးများသော” ဟူသော ဧဖရသတို့သည် သူ၏အုပ်စိုးမှုကို ဖော်ပြသည်။

အခန်းငယ် ၂ သည် ကြွလာမည့်အရှင်ကို ဒါဝိဒ်မင်းမျိုး ဘုရင်အဖြစ် အတည်ပြုသည်။ ဗက်လင်၊ ဧဖရသနှင့် ယုဒတို့သည် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏ဖခင် ယေရှဲတို့နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည် (၁ရာ ၁၆း၁၈; ၁၇း၁၂)။ ဟေဗြဲစကားလုံး li (“သို့၊ ငါ့အတွက်”) သည် ၁ရာ ၁၆း၁ ကို သတိရစေသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှောလုနေရာ၌ ဒါဝိဒ်ကို ဘုရင်အဖြစ် ရွေးချယ်ရန် ဘုရားသခင်က အသုံးပြုသော စကားလုံးတူကို အသုံးပြုထားသည်။ မေရှိယဘုရင်၏ အုပ်စိုးခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည်လည်း ၂ရာ ၇း၈ တွင် ဒါဝိဒ်အား ဘုရားသခင်ပြောခဲ့သော စကားကို သတိရစေသည်။

ဘုရင်သည် အောင်ပွဲရရန် ထွက်လာသော ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ကြွလာမည် (ဟေရှာ ၁၁း၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ရပ်တည်မည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဘုရားသခင်ထံ/ဘုရားသခင်အတွက် ကြွလာမည်ဖြစ်၍ ယခုခေတ်အုပ်စိုးသူများနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤဘုရင်၏ အုပ်စိုးခြင်းသည် ရှေးကတည်းက ဖြစ်သည် (ဟေရှာ ၄၅း၂၁; ၄၆း၁၀; ဟဗ၊ ၁း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ‘olam ဟူသော စကားလုံးမှ အချိန်ကာလကို “ရှေးကာလများ၊ ကြာမြင့်ခဲ့သောနေ့များ၊ ရှေးအချိန်များ၊ ယခင်နှစ်များ၊ ထာဝရကာလ၏နေ့များ၊ ထာဝရကာလမှ” ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်နိုင်သည် (မိက္ခာ ၅း၂; ၇း၁၄; ဟေရှာ ၆၃း၉၊ ၁၁; မာလ ၃း၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအချိန်ဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်များသည် မေရှိယ၏ ထာဝရတည်ရှိခြင်းကို ညွှန်ပြပုံရသည်။ မိက္ခာ ၅း၃ ရှိ မွေးဖွားခြင်းဝေဒနာသည် ဣမာနွေလကို မွေးဖွားမည့် မိန်းမငယ်ကို သတိရစေနိုင်သည် (ဟေရှာ ၇း၁၄)၊ သို့မဟုတ် ဇိအုန်၏ မွေးဖွားခြင်းဝေဒနာကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (မိက္ခာ ၄း၉–၁၀)။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုး၏ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး သစ္စာရှိသော အကြွင်းအကျန်တို့သည် ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ပြန်လာကြမည်။

မိက္ခာ ၅း၄ သည် မိမိလူမျိုးကို သိုးထိန်းမည့် အုပ်စိုးရှင်၏ နန်းတက်ခြင်းကို ဖော်ပြသည် (၂ရာ ၅း၂; ဆာ၊ ၇၈း၇၀–၇၂ တွင် ဒါဝိဒ်ကို သိုးထိန်းဘုရင်အဖြစ် ဖော်ပြထားခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အခွင့်အာဏာဖြင့် ရပ်တည်၍ အုပ်စိုးမည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် မိမိ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ခွန်အားနှင့် ဘုန်းအာနုဘော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သိုးစု (အစ္စရေး) သည် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ နေထိုင်မည် (၂ရာ ၇း၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရှုခရစ်၏ခေတ်တွင် ယုဒလူမျိုးများက ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် မေရှိယကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆကြသည် (ယော ၇း၄၂)။ မဿဲသည် ယေရှုကို ဗက်လင်မှ ကြွလာသော မေရှိယအဖြစ် ဖော်ပြသည် (မ၊ ၂း၅–၆)။

မိက္ခာ ၅း၂–၅က ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် မိက္ခာသည် ကြွလာမည့်ဘုရင်ကို shalom ဟု ခေါ်သည်။ ဤစကားလုံးတွင် ငြိမ်သက်ခြင်း၊ ကောင်းကျိုး၊ ကြွယ်ဝခြင်း၊ ခင်မင်ရင်းနှီးခြင်း၊ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဤစကားလုံးသည် ဘုရင်၏အုပ်စိုးခြင်းသာမက ဘုရင်ကိုယ်တော်တိုင်ကိုပါ ဖော်ပြရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ အာရှုရိ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် ချက်ချင်းရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေဖြစ်ပြီး အာရှုရိသည်လည်း မက်ဆိုပိုတေးမီးယားမှ ရန်သူအင်အားများအတွက် လျှို့ဝှက်အမည်တစ်ခု ဖြစ်သည် (၇း၁၂; ဧဇရ ၆း၂၂; ဇာ၊ ၁၀း၁၀–၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အာရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်တို့ (“နိမ်ရောဒပြည်”; က၊ ၁၀း၈–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် ဘီစီ ရှစ်ရာစုမှ ခြောက်ရာစုအတွင်း ကျူးကျော်ခဲ့ကြသည် (မိက္ခာ ၅း၅–၆)။ သို့သော် မေရှိယသည် အစ္စရေးကို ခိုင်ခံ့စေ၍ ကျူးကျော်လာသော အာရှုရိတို့ကို ဆန့်ကျင်တော်မူမည်။ သူတို့ကို သိုးထိန်းခုနစ်ယောက်နှင့် အုပ်စိုးရှင်ရှစ်ယောက်ဟု ဖော်ပြထားခြင်းသည် စစ်ရေးအင်အားများစွာကို ရည်ညွှန်းသည် (သုတ္တံ ၃၀း၁၅၊ ၁၈၊ ၂၁၊ ၂၉; ဒေသနာ ၁၁း၂; အာ၊ ၁း၃ တို့တွင် အလားတူ ကိန်းဂဏန်းဆိုင်ရာ စာပေကိရိယာများကိုလည်း တွေ့ရသည်)။ ဘုရားသခင်နှင့်/သို့မဟုတ် ကြွလာမည့်ဘုရင်သည် သူတို့ကို အာရှုရိတို့ထံမှ ကယ်တင်တော်မူသောကြောင့် အစ္စရေးသည် အောင်ပွဲရမည် (မိက္ခာ ၅း၆)။

အကြွင်းအကျန်တို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ယူဆောင်လာသော နှင်းရည်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ခမ်းနား၍ မအောင်နိုင်သော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်မည် (အခန်းငယ် ၇–၉)။ အခန်းငယ် ၉ တွင် ချီးမွမ်းခြင်းခံရသော အကြောင်းအရာသည် ကြွလာမည့်ဘုရင်ကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်၊ ယာကုပ်၏ အကြွင်းအကျန်ကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။

အခန်းငယ် ၁၀–၁၅ တွင် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ရန်သူများသာမက (အခန်းငယ် ၉) အစ္စရေးအား မိစ္ဆာလုံခြုံမှုခံစားစေသော စစ်ရေးကာကွယ်မှုနှင့် ခါနာန်လူတို့၏ ဘာသာရေးအလေ့အထများကိုပါ ဖျက်ဆီး/ဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ကြေညာသည်။ ထိုအရာများတွင် စုန်းအတတ်၊ အနာဂတ်ဟောခြင်း (ဝတ်၊ ၁၉း၂၆; တရား၊ ၁၈း၁၀၊ ၁၄; ဟေရှာ ၂း၆)၊ ရုပ်တုများနှင့် ကျောက်တိုင်များ (ဝတ်၊ ၂၆း၁) ပါဝင်သည်။ “ထိုနေ့၌” ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်၏ အကြွင်းအကျန်ကို စုဝေးစေသောအခါ ထိုပြည်၏ တစ်ခုတည်းသော စစ်မှန်သော လုံခြုံရေးနှင့် ကိုးကွယ်ထိုက်သော တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြတော်မူမည် (မိက္ခာ ၅း၁၀; ၄း၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအခါ အစ္စရေးသည် ထာဝရဘုရားတစ်ပါးတည်း၌သာ မိမိတို့၏မျှော်လင့်ချက်ကို ထားကြမည်။ ၅း၁၅ ၏ အဆုံးသတ်က ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အမျက်ဒေါသကို အစ္စရေးအပေါ် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်ကို မနာခံသော လူမျိုးများအပေါ် သွန်းလောင်းတော်မူမည်ကို ဖော်ပြသည်။ ဤမမျှော်လင့်ထားသော အဆုံးသတ်က အခန်းငယ် ၁၀–၁၄ သည် တရားစီရင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အစ္စရေးကို သန့်စင်ခြင်းအကြောင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ ဘုရားသခင်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော လူမျိုးနှင့် မိမိ၏ပဋိညာဉ်ကို အသစ်ပြန်လည်တည်ဆောက်တော်မူမည်။ လူမျိုးများအတွက် မိက္ခာ၏သတင်းစကားမှာ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို အပြစ်ပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် မိမိ၏ပဋိညာဉ်ကိုလည်း စောင့်ရှောက်တော်မူမည်ကို နားလည်ရန်လိုကြောင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အစ္စရေးထံသို့ လာရမည် (၄း၁–၃)၊ နားထောင်၍ ကြားရမည် (၁း၂)။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်ကို မနာခံသူများသည် ကိုယ်တော်၏ အမျက်ဒေါသနှင့် အမျက်တော်ကို ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၆း၁–၇း၂၀

ယုဒ၏ အပြစ်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်း

တရားစီရင်ခြင်းနောက်တွင် ကယ်တင်ခြင်းပါလာသည့် တတိယစက်ဝိုင်းတွင် ယုဒပြည်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုခြင်း (၆း၁–၈)၊ နောက်ထပ်စွပ်စွဲချက်များနှင့် ယေရုရှလင်မြို့အပေါ် ခြိမ်းခြောက်ထားသော ပြစ်ဒဏ် (အခန်းငယ် ၉–၁၆) နှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကိုယ်ကျင့်တရားတန်ဖိုးများ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်းအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း (၇း၁–၇) တို့ ပါဝင်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ပရောဖက်သည် ယုဒ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် သဘောထားပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ သနားခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် သူတို့၏ကံကြမ္မာ ပြောင်းပြန်လှန်ခံရခြင်းကို ပရောဖက်ပြုသည့်အခါ မျှော်လင့်ချက်သည် တစ်ဖန် ထွန်းလင်းလာသည် (အခန်းငယ် ၈–၂၀)။

၆း၁–၇း၇။ ယုဒ၏ အပြစ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ

၆း၁–၈ ရှိ ပဋိညာဉ်တရားစွဲဆိုမှုတွင် ခေါ်ဆင့်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁)၊ သက်သေများကို ခေါ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂)၊ ကောင်းကျိုးပြုခဲ့သော လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်သော တရားလို၏ မိန့်ခွန်း (အခန်းငယ် ၃–၅)၊ တရားခံ၏ တုံ့ပြန်ချက် (အခန်းငယ် ၆–၇) နှင့် ချိုးဖောက်ထားသော အထွေထွေပဋိညာဉ် စည်းမျဉ်းများကို ဖော်ပြသည့် စွဲချက် (အခန်းငယ် ၈) ပါဝင်သည်။ “နားထောင်ကြလော့”/“ကြားကြလော့” ဟူသော ခေါ်ဆိုချက်သည် ယုဒပြည်အပေါ် ထာဝရဘုရား၏ တရားစွဲဆိုမှုကို မိတ်ဆက်ပေးသည် (အခန်းငယ် ၁; ၁း၂; ၃း၁၊ ၉; ၆း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဟေဗြဲစကားလုံး rib ကို အခန်းငယ် ၁ တွင် ကြိယာအဖြစ် (“အမှုကို တင်ပြပါ”) အသုံးပြုပြီး အခန်းငယ် ၂ တွင် နာမ်အဖြစ် (“တိုင်ကြားချက်၊ စွပ်စွဲချက်”) အသုံးပြုထားသည်။ ပရောဖက်ပြုကျမ်းများတွင် အသုံးများသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် မိမိလူမျိုးအကြား တရားစွဲဆိုမှုကို ဖော်ပြသည် (ယေ၊ ၂း၄–၉; ဟေရှာ ၃း၁၃–၁၅; ဟောရှေ ၂း၄–၂၅; ၄း၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် တောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများကို သက်သေအဖြစ် ခေါ်တော်မူခြင်းက ဤအမှု၏ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြသည် (မိက္ခာ ၆း၁–၂; တရား၊ ၃၂း၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရှေးခေတ် ဗာလမ်ကဲ့သို့ ယုဒသည် မှားယွင်းသောလမ်းကို ဆက်လက်လိုက်လျှောက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ထွက်မြောက်ခြင်းနှင့် တောကန္တာရလမ်းခရီးအတွင်း မိမိလူမျိုးကို ကယ်တင်တော်မူခဲ့သည်။ ရန်သူများနှင့် မကောင်းသောအကြံရှိသည့် ပရောဖက်တစ်ဦးဖြစ်သော ဗာလက်နှင့် ဗာလမ်တို့ထံမှ ကာကွယ်တော်မူခဲ့သည် (တော၊ ၂၂–၂၄)။ ရှိတ္တိမ်/အကာရှတောမှ ဂိလဂါလသို့ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်၍ ခေါ်ဆောင်တော်မူခဲ့သည် (ယောရှု ၃း၁; ၄း၁၉–၂၄)။ မောရှေ၊ အာရုန်နှင့် မိရိအံတို့အားဖြင့် ခေါင်းဆောင်မှုကို ပေးတော်မူခဲ့သည် (မိက္ခာ ၆း၄; ထွက်၊ ၁၅း၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ပဋိညာဉ်ဘုရားသခင်၏ အတိတ်က ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ရပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လူတို့က ကိုးကွယ်ခြင်းအပေါ် သူတို့၏ မှားယွင်းသောသဘောထားကို ဖော်ပြသည့် မေးခွန်းလေးခုဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသည် (မိက္ခာ ၆း၆–၇)။ ကိုးကွယ်သူဟု ဆိုသူတို့သည် မိမိတို့၏ ကတိသစ္စာကို ပြသရန် ဘုရားသခင်အတွက် တန်ဖိုးပိုများလာသည်ဟု သူတို့ယုံကြည်သော ယဇ်များကို တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုတန်ဖိုးကြီးစွာ ပူဇော်လိုကြသည်။ မီးရှို့ရာယဇ်များနှင့် တစ်နှစ်သားနွားငယ်များသည် ပုံမှန်ယဇ်များဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆; ဝတ်၊ ၁; ၉း၃)။ သိုးထီးထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ဆီမြစ်တစ်သောင်းတို့သည် ထူးခြားသောအခမ်းအနားများတွင် ပူဇော်သည့် အထူးယဇ်များဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၆း၇; ၃ရာ ၈း၆၃; ၅ရာ ၂၉း၂၁; ၆ရာ ၂၉း၃၂–၃၅)။ ဘုရားသခင်က လူ့ယဇ်ကို တားမြစ်ထားသော်လည်း မိက္ခာသည် သားဦးကလေးများကို ပူဇော်သည့် စက်ဆုပ်ဖွယ်အလေ့အထကိုပင် ဖော်ပြသည် (မိက္ခာ ၆း၇; ဝတ်၊ ၁၈း၂၁; ဆာ၊ ၁၀၆း၃၈)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ သားဦးများကို ရွေးနုတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (ထွက်၊ ၁၃း၁၃; တော၊ ၃း၄၄–၅၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် များစွာပို၍ ဘုရားသခင်အလိုရှိတော်မူသည်ကို အလွန်အမင်း နားလည်မှုလွဲခဲ့ကြသည် (၁ရာ ၁၅း၂၂)။ ပဋိညာဉ်ဘုရားသခင်၏ အတိတ်က ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ရပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့သည် အပြင်ပန်းအခမ်းအနားများအစား ဝိညာဉ်နှင့် အမှန်တရားဖြင့် ကိုးကွယ်သင့်ကြသည်။

မိက္ခာ ၆း၈ ၏ အထွတ်အထိပ်ဖော်ပြချက်သည် ပဋိညာဉ်သစ္စာမရှိခြင်းအပေါ် လူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် ဘုရားသခင်ပေးသော လမ်းညွှန်ချက်များကို ဖော်ပြပြီး ဓမ္မဟောင်း၏ “ရွှေစည်းမျဉ်း” ဖြစ်သည် (တရား၊ ၁၀း၁၂–၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တရားမျှတစွာ ပြုမူခြင်းသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကျင့်ဝတ်အခြေခံဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၃း၁၊ ၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကရုဏာကို ချစ်ခြင်းသည် ထိုထက်ပို၍ ကရုဏာ၊ ကြင်နာမှုနှင့် ရက်ရောမှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်စေသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် နှိမ့်ချစွာ လျှောက်လှမ်းခြင်းသည် ပဋိညာဉ်ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိ၏မှီခိုမှုကို အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာကို နှစ်သက်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို အတုယူသင့်သည် (၇း၁၈၊ ၂၀; ဆာ၊ ၃၃း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဖော်ပြချက်သည် ပြည်နှင်ဒဏ်မခံရမီ ပရောဖက်များ၏ သတင်းစကား၊ စစ်မှန်သော ကိုးကွယ်ခြင်း၏ အနှစ်သာရနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်အတွင်း အသက်ရှင်ခြင်းတို့ကို အကျဉ်းချုပ်ပေးသည်။

တရားစွဲဆိုမှု၏ အမိန့်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဆန့်ကျင်သည် (မိက္ခာ ၆း၉–၁၆)။ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ဖိနှိပ်သူများ၏ ပျံ့နှံ့နေသော မတရားမှုနှင့် အပြစ်မဲ့သူများကို လှည့်စား၍ ငွေကြေးအမြတ်ထုတ်သော ကုန်သည်များကြောင့် ယေရုရှလင်သည် ရှမာရိ၏ ကံကြမ္မာကို မျှဝေရမည် (အခန်းငယ် ၁၀–၁၂၊ ၁၆; ၂း၁–၁၁; အာ၊ ၈း၄–၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် တိုင်းပြည်အပေါ် မြေဩဇာနှင့် စစ်ရေးဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်ကျိန်ခြင်းများကို သွန်းလောင်းတော်မူမည် (မိက္ခာ ၆း၁၃–၁၅; ဝတ်၊ ၂၆း၂၆; တရား၊ ၂၈း၃၀၊ ၃၉–၄၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ထင်ရှားသော မင်းဆက်မှ ဘုရင်များဖြစ်သော အောမရိနှင့် အာဟပ်တို့သည် ရှမာရိကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည် (၃ရာ ၁၆း၁၅–၂၂း၄၀)။ ရှမာရိကဲ့သို့ ယေရုရှလင်သည်လည်း လူသူကင်းမဲ့သော မြို့ဖြစ်လာမည်။ ဖြတ်သန်းသူများသည် မြို့ကို ကဲ့ရဲ့၍ နှာခေါင်းရှုံ့ကြမည် (မိက္ခာ ၆း၁၆; ယေ၊ ၁၉း၈; မြည်၊ ၂း၁၅–၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

မိက္ခာသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အများပြည်သူဘဝ (မိက္ခာ ၇း၁–၄) နှင့် ကိုယ်ပိုင်ဘဝ (အခန်းငယ် ၅–၆) နှစ်ခုစလုံးတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အခြေခံမူများနှင့် အချင်းချင်း စည်းလုံးညီညွတ်မှု ပျက်စီးသွားခြင်းကို ငိုကြွေးသည်။ ပရောဖက်သည် ခေါင်းဆောင်များကို အထူးစွပ်စွဲပြန်သော်လည်း (၃း၉–၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) တစ်လောကလုံးပျက်စီးနေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ “သစ္စာရှိသူ” (၆း၈ ရှိ “ကရုဏာ” နှင့် ဟေဗြဲအမြစ်တူ) သို့မဟုတ် “ဖြောင့်မတ်သူ” တစ်ဦးမျှ မကျန်တော့ပါ (၇း၂; ဆာ၊ ၁၄း၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် မိက္ခာသည် ကင်းစောင့်၏နေ့ နီးလာကြောင်း ကြေညာသည် (မိက္ခာ ၇း၄; ယေဇ၊ ၃၃း၂–၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယင်းသည် သူကြေညာခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းနေ့ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပိုင်ဆက်ဆံရေးများတွင်ပင် မည်သူ့ကိုမျှ ယုံကြည်၍ မရတော့ပါ။ မိတ်ဆွေများ၊ အိမ်နီးချင်းများ၊ ခေါင်းဆောင်များ၊ အိမ်သူအိမ်သားများကိုပင် ယုံကြည်၍ မရတော့ပါ (မိက္ခာ ၇း၅–၆; မ၊ ၁၀း၃၅–၃၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေးလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အဓိကအခြေခံဖြစ်သော မိသားစုပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူများမှလွဲ၍ လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေကြရသည် (မိက္ခာ ၇း၇)။ မိက္ခာသည် ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်/ကယ်တင်ခြင်းအဖြစ် ရည်ညွှန်းသည် (ဆာ၊ ၂၅း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဆုတောင်းချက်များကို နားထောင်တော်မူမည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်သည် (ဆာ၊ ၅၅း၁၆–၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံဆရာကဲ့သို့ သူသည် မိမိ၏ဒုက္ခမှ ဘုရားသခင်က ကယ်တင်တော်မူမည်ဟု မျှော်လင့်သည်။ မိက္ခာသည် ၇း၁–၇ ၏ အစနှင့်အဆုံး နှစ်နေရာစလုံးတွင် ပထမပုဂ္ဂိုလ်ကို အသုံးပြု၍ လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် မိမိ၏ စိတ်ပျက်မှု (အခန်းငယ် ၁) နှင့် ထာဝရဘုရား၌ မိမိ၏ မျှော်လင့်ချက်ကြေညာခြင်း (အခန်းငယ် ၇) တို့ကို ဟန်ချက်ညီစွာ ဖော်ပြထားသည်။

၇း၈–၂၀။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ယုဒ၏ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း

နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် တရားစီရင်ခြင်းနောက်တွင် ကယ်တင်ခြင်းပါလာသည့် ကျမ်း၏ တတိယစက်ဝိုင်းကို ပြည့်စုံစေသည်။ ၎င်းတွင် အပိုင်းငယ်လေးပိုင်း ပါဝင်သည်။ ပထမအပိုင်းသည် ယုဒသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော အမျက်တော်ကို ခံရမည်ဟု အတည်ပြုသည် (၇း၈–၁၀)။ သို့သော် ထိုသို့သော မှောင်မိုက်သောအချိန်၌ပင် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏အလင်း ဖြစ်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၈)။ အပြစ်ဝန်ခံခြင်းသည် မိက္ခာ၏ သတင်းစကား၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၉)။ ယုဒသည် ဘုရားသခင်၏ စွပ်စွဲချက်များသည် မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံသည် (အခန်း ၁–၃; ၆း၉–၇း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယင်းသည် သဘောထားပြောင်းလဲခြင်းကို ထင်ဟပ်စေသည် (၆း၁–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဝန်ခံခြင်းက ဘုရားသခင်အား ယုဒ၏ ဒုစရိုက်နှင့် လွန်ကျူးခြင်းကို ဖယ်ရှားစေပြီး (၇း၁၈) ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်များကို ပြည့်စုံစေခွင့်ပေးသည် (၂း၁၂–၁၃; အခန်း ၄–၅)။ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းခံသူတို့ကို ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်စေတော်မူမည်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မြင်ကြမည် (၇း၉; ၆ရာ ၇း၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယုဒအတွက် ဤအရာတွင် မိမိတို့ကို လှောင်ပြောင်ဝမ်းမြောက်နေသော ရန်သူ၏ နောက်ဆုံးကျဆုံးခြင်းကို မြင်ရခြင်း ပါဝင်သည် (မိက္ခာ ၇း၁၀)။

ဒုတိယအပိုင်းသည် ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်အတွက် အခြေအနေပြောင်းပြန်လှန်မည့်နေ့ကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၃)။ ယုဒသည် ကြီးမားပြီး လုံခြုံသော နိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာမည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးကို ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၂)၊ မယုံကြည်သူများကိုလည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုင်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ရပ်တွင် ပျက်စီးစေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၃; ဟေရှာ ၂၄း၁၊ ၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

တတိယနှင့် စတုတ္ထအပိုင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးနှင့် လူမျိုးများအကြား ဆက်ဆံရေး (မိက္ခာ ၇း၁၄–၁၇) နှင့် အကြွင်းအကျန်နှင့် သူတို့၏ဘုရားသခင်အကြား ဆက်ဆံရေး (အခန်းငယ် ၁၈–၂၀) တို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးကို သိုးထိန်းတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၄; ၂း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထွက်မြောက်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲကို အမှတ်ရစေကာ မိမိလူမျိုးကို ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ထုတ်ဆောင်၍ ကတိထားရာပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူမည်။ ဤအရာကို လူမျိုးအားလုံးက မျက်မြင်တွေ့ရမည်။ ထို့ကြောင့် လူမျိုးများသည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ကြမည် (၇း၁၄–၁၇; ယောရှု ၂း၉–၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ကရုဏာတော်အတွက် အတိုချုံးသော ချီးမွမ်းသီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အပြောအဆိုဆိုင်ရာ မေးခွန်းဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၁၈; mi-’el kamoka)။ ယင်းသည် ပရောဖက်၏ ကိုယ်ပိုင်အမည် (mikah) ကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းမှ နက်နဲသောမေးခွန်းကို ပြန်လည်သတိရစေသည်။ ဘုရားများအကြား ထာဝရဘုရားကဲ့သို့ မည်သူရှိနိုင်သနည်း (ထွက်၊ ၁၅း၁၁)။ မိက္ခာသည် ဘုရားသခင်၏ ထူးခြားမှုကို ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်ရည်တော်များ (မိက္ခာ ၇း၁၈) နှင့် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ (အခန်းငယ် ၁၉–၂၀) အားဖြင့် ပုံဖော်ပြီး ခွင့်လွှတ်လိုသော ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဆန္ဒကို အထူးအလေးပေးသည်။ အခန်းငယ် ၁၈–၂၀ တွင် ဘုရားသခင်၏ ထူးခြားမှုအကြောင်း ဖော်ပြချက်နှင့် ထွက်မြောက်ရာ ၃၄း၆–၇ တွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိအကြောင်း အပြုသဘောဖြင့် မိတ်ဆက်တော်မူသော ဖော်ပြချက်တို့အကြား စကားလုံးအသုံးအနှုန်း အလားတူမှုများစွာ ရှိသည်။ မိက္ခာသည် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ကို တုံ့ပြန်၍ ပြစ်ဒဏ်ပေးသော ဂုဏ်ရည်ကို ချန်ထားပုံရသည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (ထွက်၊ ၃၄း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့အပြင် ထွက်မြောက်ရာ ၃၄း၆–၇ ကို ရည်ညွှန်းခြင်းနှင့် နာဟုံ ၁း၂–၃ တွင် တရားစီရင်ခြင်းကို အလေးပေးခြင်း (ယောလ ၂း၁၃; ယောန ၄း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) တို့သည် မိက္ခာ ၇း၁၈–၂၀ ရှိ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို အလေးပေးခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ညီစေသည်။ အခန်း ၇ သည် တရားမျှတမှုမှ ကရုဏာသို့ ရွေ့လျားသည်။ ယင်းသည် တရားစီရင်ခြင်းမှ ကယ်တင်ခြင်းသို့၊ ပြစ်ဒဏ်မှ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသို့ ရွေ့လျားသော ကျမ်း၏ အဓိကလှုပ်ရှားမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ပေးခြင်းထက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ပို၍နှစ်သက်တော်မူသည်။

တစ်ဖန် အကြွင်းအကျန်အကြောင်းအရာ ပေါ်လာပြန်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်းကို သဘောထားမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သစ္စာရှိအကြွင်းအကျန်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၈; ၂း၁၂; ၄း၇; ၅း၆–၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အပြစ်များကို ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ပစ်ချတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ထူးခြားသောပုံရိပ်သည် ထွက်မြောက်ရာကာလတွင် ဖာရောဘုရင်၏ စစ်တပ်ကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချတော်မူခြင်းကို သတိရစေသည် (ထွက်၊ ၁၅း၅; နေဟမိ ၉း၁၁)။ မိက္ခာသည် ထိုထက်ပင် နောက်ပြန်၍ ယာကုပ်နှင့် အာဗြဟံတို့ထံသို့ သွားပြီး ဘိုးဘေးများ၏ ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သစ္စာတော်ကို ပြသသည် (မိက္ခာ ၇း၂၀)။ နောက်ဆုံးတွင် မိက္ခာနှင့် အကြွင်းအကျန်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိမှု၊ မပြောင်းလဲသော ချစ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်အပေါ် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ချက်ကို ထားကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူ့အရေးအရာများတွင် ပါဝင်တော်မူသရွေ့ မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသည်။