ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၄

 

အခန်းကြီး - ၃၄

chapter 34

 

၁. ဒိနာသည် ရှေခံမှ အဓမ္မပြုကျင့်ခံရသည်။ ၄. သူမနှင့်လက်ထပ်ရန် ရှေခံတောင်းပန်သည်။ ၁၃. ယာကုပ်၏သားများသည် ရှေခံများအား အရေဖျားလှီးခြင်းကို သတ်မှတ်ချက်အဖြစ် ကမ်းလှမ်းသည်။ ၂၀. ဟာမောနှင့် ရှေခံတို့သည် ၎င်းကို လက်ခံရန် ဆွဲဆောင်သည်။ ၂၅. ယာကုပ်၏သားများသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ ၂၇. ၎င်းတို့၏မြို့ကို လုယူသည်။ ၃၀. ယာကုပ်သည် ရှိမုန်နှင့် လေဝိတို့ကို ဆုံးမသည်။

1 Dinah is ravished by Shechem. 4 He sueth to marry her. 13 The sons of Jacob offer the condition of circumcision to the Shechemites. 20 Hamor and Shechem persuade them to accept it. 25 The sons of Jacob upon that advantage slay them, 27 and spoil their city. 30 Jacob reproveth Simeon and Levi.

 

၁. ဒိနာ

ဒိနာသည် ယာကုပ်၏ တစ်ဦးတည်းသောသမီးဖြစ်သည် (PP ၂၀၄)၊ သူမသည် ဟာရန်မှ ထွက်ခွာချိန်တွင် အသက်ငါးနှစ်မှ ခြောက်နှစ်သာရှိသေးသည်၊ အကြောင်းမှာ လီယာ၏ဆဌမသားပြီးမှ မွေးဖွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၃၀:၂၁)။ ဤအခန်းတွင် ဖော်ပြထားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် သူမသည် အသက် ၁၄ သို့မဟုတ် ၁၅ နှစ်ခန့်ရှိပြီဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ခါနာန်သို့ ပြန်လာပြီးနောက် ရှစ်နှစ်ကျော်ကြာသွားပြီဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၃၃:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ အခန်းကြီး ၃၄ မှ ၃၇ အထိ ဖြစ်ရပ်များကို အချိန်စဉ်လိုက်ဖော်ပြထားသည်ဆိုပါက၊ ဒိနာသည် ထိုအချိန်တွင် အသက် ၁၅ နှစ်ထက် မပိုနိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ဒိနာနှင့် အသက်အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သော ယောသပ်သည် (အခန်းကြီး ၃၀:၂၁-၂၄) သူ၏ညီအစ်ကိုများက ကျွန်အဖြစ်ရောင်းချခံရချိန်တွင် အသက် ၁၇ နှစ်သာရှိသေးသည် (အခန်းကြီး ၃၇:၂)။ သူမတစ်ဦးတည်း ထွက်သွားခဲ့ခြင်းသည် အိမ်တွင် ကလေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရဆဲဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

1. Dinah. Dinah, as yet the only daughter of Jacob (PP 204), could not have been more than five or six years old when the family left Haran, since she was not born until after Leah’s sixth son (ch. 30:21). She had possibly reached the age of 14 or 15 when the sordid event described in this chapter took place. It is apparent, therefore, that some eight or more years had passed since Jacob’s return to Canaan (see on ch. 33:17). If the events narrated in chapters 34 to 37 are presented in chronological order, as they seem to be, Dinah cannot have been much older than 15 at the time, because Joseph, who was about the same age as Dinah (ch. 30:21–24), was only 17 when sold into slavery by his brothers (ch. 37:2). The fact that she went out unaccompanied would seem to indicate that she was still regarded at home as a child.

 

ထိုဒေသသားများ၏ သမီးများ

ဂျူးသမိုင်းပညာရှင် ဂျိုးဆီးဖပ်စ်က ရှေခံများသည် ပွဲတော်တစ်ခုကျင်းပနေကြသည်ဟူသော ရှေးဟောင်းရိုးရာတစ်ခုကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ဒိနာသည် ရှေခံမိန်းကလေးများနှင့် ပျော်ပွဲစားထဲသို့ လိုက်ပါလိုခဲ့သည် (Antiquities i. ၂၁. ၁)။ စကားစုများသည် ဖော်ရွေစွာ လည်ပတ်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ဒိနာသည် ရှေခံမိန်းကလေးများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံလေ့ရှိသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

The daughters of the land. The Jewish historian Josephus mentions an old tradition to the effect that the Shechemites were engaged in festivities (Antiquities i. 21. 1), and that Dinah wanted to join the girls of Shechem in their round of pleasure. The language implies the paying of a friendly visit, possibly even that Dinah was in the habit of associating with the girls of Shechem.

 

လောကီလူများနှင့် အားမထားသော ပေါင်းသင်းမှုသည် အမြဲအန္တရာယ်ကြီးမားသည်။ ဒိနာသည် အနီးဝန်းကျင်လူများ၏ နည်းလမ်းများနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို သိရှိလိုသော သိချင်စိတ်ကြောင့် သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာပျက်ပြားသည်အထိ အကာအကွယ်မရှိသော ရင်းနှီးမှုသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏အန္တရာယ်သည် မိဘများ၏ ထိန်းကျောင်းမှုမှ လွတ်မြောက်လိုခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ၎င်းတို့၏ မကောင်းသောအကျင့်များမှ သီးခြားနေရန် ဆုံးမသြဝါဒကို လျစ်လျူရှုခြင်းမှ ဆင်းသက်လာသည်။ “ဆိုးသောအပေါင်းအသင်းသည် ကောင်းသောအကျင့်ကို ဖျက်ဆီးသည်” (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၃၃၊ RSV)။ ခါနာန်နယ်သားများသည် ယာကုပ်၏မိသားစုအတွက် ယနေ့ခရစ်ယာန်များအတွက် လောကီလူများနှင့် တူညီသည်။ “ဘဝကိုမြင်ရခြင်း” ဟုခေါ်သောအရာသည် များစွာသောကိစ္စများတွင် သေခြင်းနှင့် ကစားနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အပြစ်နှင့် ရင်းနှီးမှုသည် အာရုံများကို တုံးအစေပြီး သွေးဆောင်မှု၏အန္တရာယ်ကို တိုးပွားစေသည်။

There is ever great danger in idle association with people of the world. Dinah was curious to know the ways and customs of the surrounding people. This led to unguarded intimacy with them and ended in her disgrace. Her danger came from seeking to be free from parental control and supervision, and from disregarding the admonition to remain separate from idolaters and their evil habits. “Bad company ruins good morals” (1 Cor. 15:33, RSV). The inhabitants of Canaan were to the family of Jacob what the present world is to the Christian. What is called “seeing life” may prove, in many cases, to be flirting with death. Familiarity with sin blunts the senses and increases the danger of temptation.

 

၂. ဟာမောနှင့် ဟိဝိမျိုးနွယ်မှ ရှေခံ

ဟိဝိများသည် ခါနာန်မျိုးနွယ်တစ်ခုဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၀:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ခါနာန်လူများ၏ အကျင့်စာရိတ္တများကို ကျွန်ုပ်တို့သိရှိထားသည့်အရာများအရ၊ ရှေခံ၏အပြုအမူသည် ထူးခြားမနေခဲ့ပေ။ ဒိနာသည် လောကီလူငယ်များနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာတွင် မမျှော်လင့်ထားသော လွတ်လပ်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ကို အပြည့်အဝပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

2. Shechem the son of Hamor the Hivite. The Hivites were a Canaanite tribe (see ch. 10:17). From what we know of Canaanite morals, Shechem’s conduct was by no means unusual, and Dinah paid in full the penalty for her unwise independence in associating with wordly youth.

 

၃. သူမအား နှစ်သိမ့်စကားပြောသည်
စာသားအရ “သူသည် မိန်းမငယ်အတွက် နှလုံးသို့ပြောသည်” ဆိုသည်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့သောအရာအတွက် သူမကို နှစ်သိမ့်ရန်နှင့် သူမ၏ချစ်ခင်မှုကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဒိနာသည် မြို့သို့ တစ်ဦးတည်း သွားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပွားသမျှကို သဘောတူခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ရှိမုန်နှင့် လေဝိတို့သည် မြို့ကို ဖျက်ဆီးချိန်တွင် သူမသည် ရှေခံ၏အိမ်တွင် ရှိနေခဲ့သည် (အခန်း ၂၆)။

3. Spake kindly unto the damsel. Literally, “he spoke to the heart for the maiden,” that is, he sought to console her for what had happened and to win her affections. It seems that although Dinah had intentionally gone to the city alone, she did not consent to all that happened there. She was now in the house of the Shechem, where she was found when Simeon and Levi sacked the city a few days later (v. 26).

 

၅. ယာကုပ်ကြားသိသည်

ဒိနာ၏အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်သည် သူမ ရှေခံ၏အိမ်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်နေခဲ့သည် (အခန်း ၂၆) ဖြစ်သည့်အတွက် သူမ၏ဖခင်ထံသို့ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ရောက်ရှိခဲ့ရသည်။

5. Jacob heard. Information concerning Dinah’s experience must have reached her father indirectly, since she herself remained in Shechem’s house (v. 26).

 

တိတ်ဆိတ်နေသည်
ယာကုပ်၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုသည် ဝမ်းနည်းမှု၊ သတိထားမှု၊ နှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတို့ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် လုပ်ဆောင်မည့်အစား သတိရှိရန် သင်ယူခဲ့သည်။ ဤအခက်အခဲ၏ ပြင်းထန်မှုသည် မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အကျိုးစည်းစိမ်ကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပူးပေါင်းဆွေးနွေးမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်လိုအပ်သည်။ လက်ထပ်ရန်အဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ရှေခံများ၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို လက်ခံခြင်းသည် ကျန်းမာရေးမဲ့သူများနှင့် မပေါင်းသင်းရန် နိယာမကို ထင်ရှားစွာ ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၄:၃, ၆; ၂၆:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဒိနာသည် ရှေခံနှင့်အတူရှိနေပြီး၊ သူမကို မည်သို့ပြန်လည်ရယူရမည်နည်း။ အကယ်၍ ယာကုပ်သည် သူ၏သားအချို့၏ ဖြစ်ရပ်ကို သိရှိပြီးနောက် လိုက်လံလုပ်ဆောင်မည့် ကြေကွဲဖွယ်လုပ်ရပ်ကို ကြိုမြင်ခဲ့လျှင်၊ သူသည် ကိုယ်တိုင်လက်ရှိလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပေမည်။ သို့သော်၊ သူသည် မြို့ကို သိမ်းပိုက်သော သူ၏သားများထက် “စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း” ဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (သုတ္တံ ၁၆:၃၂)။

Held his peace. Jacob’s silence was probably due to a combination of sorrow, caution, and perplexity. He had learned to be prudent rather than to act upon impulse. The seriousness of the predicament was certain to affect the interests of the entire household, and called for united counsel and decision. To refuse the marriage proposal would be to incur the illwill of the Shechemites; to accept it would be an open violation of the principle of nonassociation with the heathen (see chs. 24:3, 6; 26:35). Yet Dinah was with Shechem, and how was he to secure her return? Had Jacob foreseen the tragic course of action some of his sons were to pursue upon learning of the affair, he would probably have taken things into his own hands and acted at once. As it was, however, he did better in thus “ruling his spirit” than did his sons when they took the city (Prov. 16:32).

 

၇. လူများသည် ဝမ်းနည်းကြသည်

စာသားအရ “သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ဒေါသထွက်စေသည်”။ ဒုတိယစကားရပ်ဖြစ်သော “သူတို့သည် အလွန်ဒေါသထွက်ကြသည်” သည် စာသားအရ “သူတို့အတွက် ပြင်းပြစွာ မီးလောင်သည်” ဟုဖတ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ဒေါသသည် ထိန်းချုပ်မရနိုင်ခဲ့ပေ (၁ ရှမူရယ် ၁၅:၁၁; ၂ ရှမူရယ် ၁၉:၄၃ ကိုကြည့်ပါ)။ လူများသည် မည်သို့ခံစားရသည်ကို နားလည်နိုင်သည်မှာ၊ ယခုခေတ်အာရပ်လူမျိုးများသည် ညီမတစ်ဦး၏ ဖျားယောင်းခံရမှုထက် ဇနီးသည်၏ ဖောက်ပြန်မှုထက် ပို၍ ဂုဏ်သိက္ခာပျက်ပြားသည်ဟု ခံစားရသည်။ လူတစ်ဦးသည် ဇနီးသည်ကို ကွာရှင်းပြတ်စဲနိုင်ပြီး၊ ထို့နောက် သူမသည် သူ၏ဇနီးမဟုတ်တော့သော်လည်း၊ ညီမသို့မဟုတ် သမီးသည် အမြဲတမ်း ညီမသို့မဟုတ် သမီးအဖြစ် ရှိနေသည်ဟု ၎င်းတို့ကဆိုသည်။

7. The men were grieved. Literally, “made themselves furious.” The second expression, “they were very wroth,” reads literally, “it burned to them greatly.” Their passionate anger was beyond control (cf. 1 Sam. 15:11; 2 Sam. 19:43). How the men must have felt can be understood from the fact that modern Arabs feel more dishonored by the seduction of a sister than by the infidelity of a wife. A man, they say, may divorce his wife, and she is then no longer his, but a sister or daughter ever remains a sister or daughter.

 

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဝမ်းနည်းကြသည်မှာ မဖြစ်မနေ ဖြစ်ပေါ်ရပြီး၊ ဒေါသထွက်ခြင်းသည်လည်း သဘာဝကျသည်။ ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ၎င်းတို့၏ညီမနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ကျူးလွန်သောအပြစ်ထက် ၎င်းတို့၏မိသားစုအပေါ် ကျရောက်လာသော အရှက်ကွဲမှုကို ပို၍စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ၎င်းတို့၏မတိကျသောသဘောထားသည် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသောအမှားအတွက် အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၄၉:၇)။

It was therefore proper that they should be grieved and only natural that they should be angry. Their own honor was bound up with that of their sister. They were not so much concerned, however, with the sin committed against God as with the shame that had come upon their family. In this attitude toward the affair lay the source of their great mistake in dealing with it (Gen. 49:7).

 

မိုက်မဲမှုကို ပြုလုပ်သည်
“မိုက်မဲမှုကို ပြုလုပ်ခြင်း” သည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်ဆိုင်သော ရာဇဝတ်မှုများ၊ အထူးသဖြင့် ဇာတိပကတိဆိုင်ရာ အပြစ်များအတွက် အဆက်မပြတ်သုံးသော စကားစုတစ်ခုဖြစ်လာသည် (တရားဟောရာ ၂၂:၂၁; တရားသူကြီး ၂၀:၁၀; ၂ ရှမူရယ် ၁၃:၂; စသည်)၊ အခြားအရာများအတွက်လည်း သက်ဆိုင်သည် (ယောရှု ၇:၁၅)။

Wrought folly. “To work folly” became a standing phrase for crimes involving honor, especially for the sins of the flesh (Deut. 22:21; Judges 20:10; 2 Sam. 13:2; etc.), but for others also (Joshua 7:15).

 

ဣသရေလတွင်

ဣသရေလဟူသော အမည်ကို ဤတွင် ယာကုပ်၏မိသားစုအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုထားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းသည် လူမျိုးအတွက် ပုံမှန်အမည်ဖြစ်လာသည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများက၊ ယာကုပ်၏သားများကို ဣသရေလသို့မဟုတ် ဣသရေလလူမျိုးဟု မခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်မှာ နောက်ပိုင်းမတိုင်မီအထိဖြစ်သည်ဟု ထောက်ပြပြီး၊ “ဣသရေလတွင်” ဟူသော စကားစုကို “ဣသရေလကို ဆန့်ကျင်၍” ဟု ဘာသာပြန်သင့်သည်ဟု ယူဆသည်။ ၎င်းသည် သဒ္ဒါအရ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဤဖြစ်ရပ်သည် “ဘုရားသခင်၏မင်းသား” ဖြစ်လာသော ယာကုပ်ကို ဆန့်ကျင်သော ရာဇဝတ်မှုဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

In Israel. The name Israel is here applied for the first time to Jacob’s household. Later it became the unusual designation for the nation. Some commentators, pointing out that the sons of Jacob were not called either Israel or Israelites until long afterward, think the phrase “in Israel” should be translated “against Israel.” This is grammatically permissible, and would imply that the affair was a crime against Jacob, who had become Israel, “a prince of God.”

 

၈. ဟာမောသည် ဆွေးနွေးသည်

ရှေခံ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ဟာမောသည် ယာကုပ်ထံသို့ သူ၏သမီးကို တောင်းယူရန်လာခဲ့သည် (အခန်း ၆)၊ သို့သော် ယာကုပ်၏သားများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်သို့ရောက်လာသဖြင့် (အခန်း ၇)၊ သူသည် ၎င်းတို့ထံသို့လည်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ မိန်းမငယ်၏ ဖခင်နှင့် ညီအစ်ကိုများကို သူမ၏တရားဝင်အုပ်ထိန်းသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည် (အခန်းကြီး ၂၄:၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။

8. Hamor communed. Hamor, Shechem’s father, had come to ask Jacob for his daughter (v. 6), but since Jacob’s sons reached home at the same time (v. 7), he spoke to them also. The father and brothers of a maiden were considered her legal guardians (see ch. 24:50).

 

၉. လက်ထပ်မင်္ဂလာပြုလုပ်ကြပါ
ဒိနာ၏ ဖျားယောင်းခံရမှုအတွက် တောင်းပန်စကားမရှိခြင်းသည် သူမ၏သဘောတူညီမှုကို ညွှန်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ခါနာန်မင်းသား၏ နိမ့်ကျသော အကျင့်စာရိတ္တစံနှုန်းများကို ဖော်ပြသည်။ သူသည် ထိုသို့သောအပြုအမူတွင် ထူးခြားသောအမှားကို မမြင်ခဲ့ပေ၊ အနည်းဆုံး သူ၏သားသည် သူဖျားယောင်းခဲ့သော မိန်းမငယ်နှင့် လက်ထပ်ရန် ဆန္ဒရှိသည့်အခါတွင်ဖြစ်သည်။

9. Make ye marriages. The absence of any apology for Shechem’s seduction of Dinah is no indication of her consent, but rather of the low moral standards of the Canaanite prince. He saw in such conduct no particular wrong, at least when his son was willing to marry the girl he had seduced.

 

၁၀. ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ နေထိုင်ကြပါ
ဟာမောသည် ယာကုပ်၏မိသားစုနှင့် ရှေခံများအကြား အပြန်အလှန်လက်ထပ်မင်္ဂလာပြုလုပ်ရန် မူဝါဒကို အဆိုပြုခဲ့သည်။ သူသည် လူသစ်များအား ထိုဒေသတွင် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်သွားလာရောင်းဝယ်ဖောက်ကားနိုင်ရန် မြေငှားရမ်းမှုနှင့်ပတ်သက်၍ လိုက်လျောမှုများပြုလုပ်ရန်လည်း အသင့်ရှိခဲ့သည်။ ဖခင်အနေဖြင့် မိသားစုများအကြား အပြန်အလှန်လက်ထပ်မင်္ဂလာအတွက် နိုင်ငံရေးသမားအဖြစ်၊ နှင့် သားအနေဖြင့် မိန်းမငယ်ကို ရယူရန် ချစ်သူအဖြစ် ဖော်ရွေသော ကမ်းလှမ်းမှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ မယုံကြည်သူစိတ်ထားအရ၊ ဤကိစ္စရပ်တွင် သီးသန့်မူဝါဒသည် မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ လောကီစိတ်ဓာတ်ဖြင့် ၎င်းတို့သည် သူတို့ယူဆသော ကျဉ်းမြောင်းသောသဘောထားကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကမ်းလှမ်းသော ဆွဲဆောင်မှုများသည် ဆင်တူသောအခြေအနေများအောက်တွင် ၎င်းတို့အား ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး၊ မကြာခဏဆိုသလို ထိုသို့သော အလားအလာများသည် ဘုရားသခင်၏လူများဟုဆိုသော သူများကို ၎င်းတို့၏ သန့်ရှင်းသော သိမ်ငယ်စိတ်များကို လဲလှယ်ရန် ဆွဲဆောင်သည်။

10. Dwell with us. Hamor proposed a policy of intermarriage between Jacob’s family and the Shechemites. He was ready, also, to make concessions in regard to the lease of land so that the newcomers might live, move about, and trade freely in the region. Various friendly overtures were made, both by the father as a politician, in favor of intermarriage between the families in general, and by the son as a lover, that he might obtain the girl. To their pagan minds, an exclusive policy in this respect was unthinkable. In the unbelieving spirit of the world they sought to break down what they considered a narrow attitude. The inducements they offered would, under similar circumstances, appeal to them, and all too often such prospects entice the professed people of God into bartering away their sacred scruples.

 

၁၃. ယာကုပ်၏သားများ
ရှေခံမင်းသား၏ ကမ်းလှမ်းမှုများသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း၊ ယာကုပ်၏သားများက ၎င်းတို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ညီမအား လက်ထပ်မင်္ဂလာဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုတွင် ဦးဆောင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၄:၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ်းလှမ်းမှုများကို လက်ခံခြင်းသည် ၎င်းတို့၏မိသားစုအဖြစ် ခေါ်ဆိုခံရသော သန့်ရှင်းသောနိယာမများကို ချိုးဖောက်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို လောကီအကျိုးအမြတ်အတွက် စွန့်လွှတ်ရန်ဖြစ်သည်။

13. This sons of Jacob. Attractive as the offers of the prince of Shechem were, they were declined by Jacob’s sons, who now took the initiative in discussing their sister’s proposed marriage (see ch. 24:50). To accept the proposals would have been to violate the sacred principles of their call as a family and to sacrifice the promises of God for wordly gain.

 

၁၅. ဤအရာတွင်သာ ကျွန်ုပ်တို့ သဘောတူမည်

ဟာမောရ်၏ အဆိုပြုချက်ကို ၎င်းတို့၏ငြင်းပယ်မှုသည် မှန်ကန်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုနည်းလမ်းသည် မမှန်ကန်ခဲ့ပေ။ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သိမ်ငယ်စိတ်များကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြု၍ လူသတ်မှုကို ကြံစည်ရာတွင်၊ ယာကုပ်၏သားများသည် လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုနှင့် ရက်စက်မှုတွင် အပြစ်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုသည် ဟာမောရ်၏အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံဟန်ဆောင်ရင်း ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ၊ ရှေခံများသည် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသော ပဋိညာဉ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရန် သတ်မှတ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေခံများအနေဖြင့် အရေဖျားလှီးခြင်းကို လက်ခံလျှင် ၎င်းသည် ပုံစံတစ်ခုသာဖြစ်မည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အဆိုပြုချက်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရက်စက်သော လက်စားချေမှုစိတ်ဓာတ်ဖြင့် ကြံစည်ခဲ့သည်။

15. In this will we consent. Their rejection of Hamor’s proposal was right, to be sure, but their procedure was just as certainly wrong. In plotting murder under the protecting cloak of religious scruples, Jacob’s sons were guilty of hypocrisy and cruelty. Their hypocrisy consisted in professing to accept the proposition of Hamor when they had no intention of doing so, on condition that the Shechemites accept the seal of God’s holy covenant. They knew that if the Shechemites should submit to circumcision it would be a mere form on their part. Their proposal was, finally, conceived in a spirit of cruel revenge.

 

နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင်၊ ဂျူးမဟုတ်သူတစ်ဦးမှ အရေဖျားလှီးခြင်းကို လက်ခံခြင်းသည် ဂျူးယုံကြည်မှုကို လက်ခံခြင်းဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ ၎င်းလက်ခံသူကို ပဋိညာဉ်တရားအောက်သို့ ရောက်စေသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဂျူးမဟုတ်သူကို ဂျူးအဖြစ် တရားဝင်ပြောင်းလဲပေးသည် (တမန်တော် ၁၅:၅; ဂလာတိ ၆:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ ရှေခံများက ပဋိညာဉ်၏အမှတ်အသားကို လက်ခံခြင်းသည် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ထံသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို ဆိုလိုပါက၊ အပြန်အလှန်လက်ထပ်မင်္ဂလာနှင့်ပတ်သက်သော ကန့်ကွက်မှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

In later years submission to the rite of circumcision by a non-Jew was considered as indicating acceptance of the Jewish faith and as bringing its recipient under the bond of the covenant, that is, it legally made over a Gentile into a Jew (see Acts 15:5; Gal. 6:12). If acceptance of the sign of the covenant on the part of the Shechemites had meant conversion to the true God, then all objections to intermarriage would of course have disappeared.

 

၂၀. ၎င်းတို့၏မြို့သားများ

ယာကုပ်၏သားများက အဆိုပြုသော သတ်မှတ်ချက်သည် သင့်လျော်သည်ဟု ထင်ရပြီး၊ ရှေခံနှင့် ဟာမောသည် ၎င်းကို ချက်ချင်းလက်ခံရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ပထမဦးစွာ၊ ၎င်းတို့သည် မြို့၏တံခါးဝသို့ သွားကာ၊ ထိုကိစ္စကို မြို့သားများရှေ့တွင် တင်ပြခဲ့သည်။ ယာကုပ်နှင့် သူ၏မိသားစု၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ၎င်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းမှ ရရှိနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များကို ၎င်းတို့၏ ထင်ရှားသော ဖော်ပြချက်သည် ထိုအစီအစဉ်ကို အလွယ်တကူ သဘောတူမှုရရှိခဲ့သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့်၊ သာမန်လူထုသည် ဆန္ဒပြင်းထန်ပြီး လူကြိုက်များသော ခေါင်းဆောင်များ၏ အကြံပြုချက်များကို လိုက်နာရန် အားကိုးနိုင်သည်။ ယေရောဗောင်သည် ဒန်နှင့် ဗေသေလတွင် ရွှေနွားသငယ်ကိုးကွယ်မှုကို စတင်ခဲ့စဉ်ကလည်း ဤသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဣသရေလသမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်၊ လူများသည် ဘုရင်၏ ဦးဆောင်မှုကို လိုက်နာလေ့ရှိသည်။ အလားတူပင်၊ ဗိမာန်တော်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ကရစ္စပုတ်သည် ယုံကြည်ခဲ့စဉ်က၊ ကောရိန္သုလူများစွာသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၈:၈)။

20. The men of their city. The condition proposed by Jacob’s sons seemed reasonable to the two suitors, and they were willing to submit forthwith to it. First, however, they went to the gate of Shechem, the place of public assembly, to lay the matter before the men of the town. Their graphic description of the wealth of Jacob and his family, and the advantages which they might anticipate from uniting with them, elicited ready assent to the plan. Generally, the common people can be counted on to follow the suggestions of strong-willed and popular leaders. This was true when Jeroboam inaugurated. This was true when Jeroboam inaugurated the worship of the golden calves at Dan and Bethel. In fact, throughout the history of Israel the people tended to follow the lead of the king. Similarly, when Crispus, the chief ruler of the synagogue, believed, many Corinthians were likewise converted to Christianity (Acts 18:8).

 

၂၂. ဤအရာတွင်သာ သူတို့သဘောတူမည်
ဟာမောသည် အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သော အရေဖျားလှီးခြင်းကို အသာအယာဖော်ပြပြီး၊ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော အကျိုးစည်းစိမ်များကို ဦးစားပေးဖော်ပြခဲ့သည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာရရှိရန် အလားအလာသည် လောကီစိတ်ထားရှိသူများအတွက် အမြဲထိရောက်သော ချဉ်းကပ်နည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏စည်းစိမ်ကို တိုးပွားစေနိုင်သည့် မည်သည့်နည်းလမ်းမဆို ဆွဲဆောင်မှုရှိပုံရသည် (ဟေရှာယ ၅၆:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှေခံမြို့သားများသည် ၎င်းတို့သည် လိမ္မာပါးနပ်သော စျေးဆစ်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေပြီး၊ တန်ဖိုးမရှိသော သို့မဟုတ် အရေးမပါသောအရာနှင့် လဲလှယ်ရာတွင် များစွာရရှိမည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

22. Only herein will the men consent. Prominence was given by Hamor to those considerations that were in early reality secondary, whereas the main point, circumcision, was mentioned incidentally as a trivial condition to which there could be no reasonable objection. The prospect of material gain is ever an effective avenue of approach to worldly-minded men. Any device that might conceivably add to their own wealth appears desirable (see Isa. 56:11). The men of Shechem felt that they were driving a clever bargain, and stood to gain much and exchange for something of no value or importance.

 

၂၅. တတိယမြောက်နေ့တွင်
ရောဂါပိုးဝင်ရောက်မှုနှင့် ဖျားနာမှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တတိယမြောက်နေ့တွင် စတင်ဖြစ်ပေါ်သည်။ ရှေခံများသည် ဤသို့အကူအညီမဲ့ဖြစ်နေစဉ်၊ ဒိနာ၏အစ်ကိုကြီးနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ သွေးထွက်သံယိုလက်စားချေမှုလုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ဤရက်စက်သော အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မှုသည် အပြစ်တစ်ခုသည် နောက်ထပ်အပြစ်တစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားပုံကို သက်သေပြသည်၊ ခြောက်သွေ့သောသစ်ပင်ပိတ်ကားထဲတွင် မီးတောက်များ ပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၉:၁၈)။ ဖောက်ပြန်မှုသည် ဖျားယောင်းမှုသို့ ဦးတည်သွားပြီး၊ ဖျားယောင်းမှုသည် လက်စားချေမှုနှင့် လူသတ်မှုသို့ ဦးတည်သွားသည် (ယာကုပ် ၁:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ မိသားစုတစ်ခုအပေါ် ကျရောက်လာသော အရှက်ကွဲမှုသည် မြို့တစ်ခုလုံး၏ မိန်းမများနှင့် ကလေးများကို မုတ်ဆိုးမ၊ မိဘမဲ့များဖြစ်စေခဲ့သည်။ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်၊ ဤဇာတ်လမ်းသည် မောရှေ၏ သမိုင်းပညာရှင်အဖြစ် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို သက်သေပြသည်။ သူကိုယ်တိုင် လေဝိမျိုးနွယ်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ဘိုးဘေးများ၏ အကျင့်စာရိတ္တကို မဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။

25. On the third day. Inflammation and fever usually set in on the third day. While the Shechemites were thus helpless, two of Dinah’s older brothers set about their bloody work of revenge. This cruel massacre demonstrates how one sin leads on to another, like flames of fire spreading in a dry thicket (Isa. 9:18). Dissipation led to seduction, and seduction to revenge and murder (see James 1:15). The disgrace that had been brought upon one family made widows and orphans of the women and children of an entire city. Indirectly, this narrative testifies to the reliability of Moses as a historian. Himself a Levite, he does not spare the character of his progenitor.

 

၂၆. ဒိနာကို ခေါ်ယူသည်
ဒိနာသည် သူမ၏ဆန္ဒမပါဘဲ ရှေခံမှ ဖမ်းထားခံရခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ သူ၏ချစ်ခင်မှုဖော်ပြမှုများသည် သူမကို ဆန္ဒအလျောက် သူနှင့်အတူ နေထိုင်ရန် ဦးတည်စေနိုင်သည်။ ဒိနာကို သူမ၏ဖမ်းဆီးသူထံမှ လွတ်မြောက်စေခြင်းသည် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းကို အောင်မြင်ရန်အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများသည် အလွန်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ၊ ယာကုပ်၏သားများသည် ဘာသာရေးစိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဇာတိပကတိစိတ်ဆန္ဒများ၊ မြင့်မားသောနှင့် နိမ့်ကျသော လိမ္မာပါးနပ်မှုများ၏ ထူးဆန်းသော ရောနှောမှုကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

26. Took Dinah. Perhaps Dinah had been detained by Shechem against her own will. On the other hand, his amorous overtures may have led her to remain willingly with him. To free Dinah from her by which it was accomplished were abductor was certainly honorable, but the means by which it was accomplished were despicable in the extreme. Like their ancestors on both sides of the family, the sons of Jacob manifested a strange admixture of religious zeal and carnal passion, of lofty and low craftiness.

 

၃၀. သင်တို့သည် ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့သည်

ယာကုပ်သည် စိတ်အားထက်သန်သော လုပ်ရပ်အတွက် ပြင်းထန်သော ဆုံးမစကားပြောကြားခဲ့ပြီး၊ ထိုရာဇဝတ်မှု၏အကျိုးဆက်များကို သူကိုယ်တိုင်နှင့် သူ၏မိသားစုအပေါ် သက်ရောက်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်၏ဤအချက်ကို အလေးပေးဖော်ပြခြင်းသည် သူ၏သားများကို မဆင်မခြံလုပ်ဆောင်မှု၏ လက်တွေ့အကျိုးဆက်များဖြင့် အထင်အမြင်ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ရှိမုန်နှင့် လေဝိအတွက် သူ၏နောက်ဆုံးစကားများ (အခန်းကြီး ၄၉:၅-၇) သည် သူသည် ၎င်းတို့၏လုပ်ရပ်ကို မည်မျှရွံရှာခဲ့သည်ကို သက်သေပြသည်။ လက်စားချေမှုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ခဲ့ပေ၊ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကသာ သူနှင့် သူ၏အိမ်ထောင်စုအပေါ် ကျရောက်လာနိုင်သော မကောင်းမှုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃၅:၅, ၆)။ ရှိမုန်နှင့် လေဝိတို့အတွက်၊ ၎င်းတို့သည် ရုဗင်ကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတို့ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သော မွေးရာပါအခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

30. Ye have troubled me. Jacob administered a stern rebuke for the impulsive deed, stressing the consequences of the crime for himself and his family. Emphasis on this aspect of the affair was calculated to impress his sons with the practical results of rash action. His last word concerning Simeon and Levi (ch. 49:5–7) are evidence of how deeply he abhorred their deed. His fear of reprisal was by no means groundless, and only the mercy of God averted the evil that might have come upon him and his house (ch. 35:5, 6). As for Simeon and Levi, they, like Reuben, forfeited the birthright they might otherwise have enjoyed. Again, warped character stood between men and the possibilities that might otherwise have been theirs.

 

၃၁။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ညီမနှင့် ဆက်ဆံသင့်ပါသလား။ သို့သော် ယာကုပ်၏သားများသည် ၎င်းတို့၏ဖခင်ကဲ့သို့ အရာများကို မမြင်ခဲ့ကြပါ။ ၎င်းတို့အတွက် ၎င်းတို့၏ လက်စားချေမှုသည် လုံးဝတရားမျှတသည်ဟု ထင်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖြည့်စည်းရုံသာမက၊ ၎င်းတို့၏ဖခင်သည် ၎င်းတို့၏ညီမအတွက် ၎င်းတို့ထက် သက်ဆိုင်မှုနည်းသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “ပြည့်တန်ဆာ” ဟူသော စကားလုံး “ဇာနာ” သည် ငှားရမ်းခြင်းဖြင့် ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ဤနေရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုထားသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ထိုအချိန်က ပါလက်စတိုင်းတွင် ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ဂုဏ်သိက္ခာမရှိသော အလုပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်ကို ပြသသည်။

31. Should he deal with our sister? But Jacob’s sons did not see things as their father did. To them their reprisal seemed fully justified. They not only vindicated themselves but implied that their father was less concerned for his daughter than they had been for her as their sister. The word “harlot,” zanah, signifying prostitution for hire, is here used for the first time in the Bible. This passage shows that prostitution was then existing in Palestine, and that it was considered a dishonorable profession.

 

ဤဇာတ်ကြောင်းသည် အာဗြဟံမျိုးရိုးသမိုင်းတွင် မှောင်မိုက်သော အခန်းတစ်ခန်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တရားမျှတသော ဒေါသဖြစ်ပေါ်မှုသည် အလျင်အမြန်လုပ်ဆောင်မှုအတွက် အကြောင်းမဟုတ်ကြောင်း သင်ပေးသည်။ မတရားမှုအောက်တွင် သည်းခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံထိုက်သည် (၁ ပေတရု ၂:၁၉-၂၀; ၃:၁၇)၊ အကြောင်းမူကား၊ လက်စားချေခြင်းနှင့် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းသည် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သည် (ရောမ ၁၂:၁၉)။ သူတစ်ပါးတည်းသာ ၎င်းကို တရားမျှတစွာ တိုင်းတာနိုင်ပြီး သနားကရုဏာဖြင့် ဖြည့်စွမ်းနိုင်သည်။ အချို့သောအခြေအနေများတွင် ဒေါသသည် လုံးဝတရားမျှတနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဒုစရိုက်သမားထက် ဒုစရိုက်ကို ဦးတည်ရမည်။ အပြစ်မရှိသော ဒေါသသည် အပြစ်ကို ဆန့်ကျင်သော ဒေါသသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည် (ဧဖက် ၄:၂၆)။ လူသားများအပေါ် ဒေါသထွက်ခြင်းသည် ဒေါသထွက်သူအား ဘက်မလိုက်သော တရားစီရင်မှုမှ ပြဿနာဖြစ်စေသည် (မဿဲ ၇:၁-၂)။

This narrative forms a dark chapter in the history of the patriarchs. It teaches that a just cause for anger is not an excuse for rash action. Patience under injustice merits divine approval 1 Peter 2:19, 20; 3:17), for vengeance and retribution belong to God alone (Rom. 12:19). He alone has the wisdom to measure it out with justice and season it with mercy. Under certain circumstances anger may be fully justified, but it is to be directed against the sin rather than against the sinner. It has been stated that the only anger without sin is anger against sin (Eph. 4:26). Anger against one’s fellow men disqualifies the angered person from exercising unbiased judgment (see Matt. 7:1, 2).

 

 

အယ်လန် ဂျီ။ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ

၁-၃၁ PP ၂၀၄, ၂၀၅, ၂၃၇

၁ PP ၂၀၄

၁၉ PP ၂၃၈

၃၀ PP ၂၀၅

ellen g. white comments

1-31 PP 204,  205, 237

1 PP 204

19 PP 238

30 PP 205