ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၄

 

အခန်းကြီး - ၁၄

chapter 14

 

၁။ အနာရောဂါသည်ကို သန့်စင်ရာတွင် ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများ။ ၃၃။ အိမ်ထဲတွင် အနာရောဂါ၏ လက္ခဏာများ။ ၄၃။ ထိုအိမ်ကို သန့်စင်ခြင်း။

1 The rites and sacrifices in cleansing of the leper. 33 The signs of leprosy in a house. 43 The cleansing of that house.

 

၂။ အနာရောဂါသည်၏ ပညတ်တရား။ အနာရောဂါသည်ကို သန့်စင်ရာတွင် အခြားသော ညစ်ညမ်းမှုများအတွက် သန့်စင်ခြင်းထက် ပို၍အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ အနာရောဂါသည်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှသာမက စခန်းမှလည်း ဖယ်ထုတ်ခံရသည့်အတွက် ပြန်လည်ထူထောင်ရာတွင် ထုံးတမ်းနှစ်ခု ပါဝင်သည်။ ပထမထုံးတမ်းသည် သူ့ကို စခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပြီး ညီအစ်ကိုများနှင့် ပေါင်းသင်းခွင့်ပေးသည်။ ဒုတိယထုံးတမ်းကို တစ်ပတ်အကြာတွင် ပြုလုပ်ပြီး၊ တဲတော်ရာ၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ပြုလုပ်ကာ သူ့ကို ပြည့်စုံသော မိဿဟာယသို့ပြန်လည်ထူထောင်ပေးပြီး ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးအားလုံးကို ပြန်လည်ရရှိစေသည်။

2. The law of the leper. The purification of a leper is given in more detail than that of the purification for any other defilement. As the leper was excluded not only from the sanctuary but from the camp, there were two ceremonies included in the restoration. The first entitled him to reenter the camp and associate with his brethren. The second, a week later, was performed in the court of the tabernacle and restored him to full fellowship and to all the privileges of the covenant relationship.

 

၃။ စခန်းအပြင်ဘက်တွင်။ အနာရောဂါသည်ကို စခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသော ပထမထုံးတမ်းကို စခန်းအပြင်ဘက်တွင် ပြုလုပ်သည်။

1.     Out of the camp. The first ceremony, which restored the leper to the camp, took place outside the camp.

 

      ၄-၈ (ယောဟန် ၁:၂၉)။ ငှက်နှစ်ကောင်—တစ်ကောင်ကို သွေးဖြင့်စိမ်ထားသည်။—အသက်ရှင်သောငှက်ကို သင်္ဂြိုဟ်ခံရသောငှက်၏ သွေးထဲတွင်စိမ်ပြီး၊ ပျော်ရွှင်သောဘဝသို့ လွှတ်ပေးခြင်း၏ အံ့သြဖွယ်သင်္ကေတသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အပြစ်ဖြေရာသင်္ကေတ ဖြစ်သည်။ သေခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်းတို့ ရောယှက်နေပြီး၊ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေသူအား ဖုံးကွယ်ထားသော ရတနာကို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ အပြစ်ဖြေသွေးနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့်အသက်တို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို တင်ပြသည်။ သင်္ဂြိုဟ်ခံရသောငှက်သည် စီးဆင်းနေသောရေပေါ်တွင်ရှိသည်။ ထိုစီးဆင်းနေသောရေသည် ကမ္ဘာအစမှ သင်္ဂြိုဟ်ခံရသော သိုးသငယ်ဖြစ်သည့် ခရစ်တော်၏သွေး၏ အမြဲစီးဆင်းနေသော၊ အမြဲသန့်စင်ပေးသော ထိရောက်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ယုဒများနှင့် ယေရုရှလင်မြို့အတွက် ဖွင့်ထားသော ရေပန်းဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ၎င်းတို့သည် အပြစ်အားလုံး၏ ညစ်ညမ်းမှုမှ ဆေးကြောသန့်စင်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေသွေးကို လွတ်လပ်စွာရရှိပိုင်ဆိုင်ရမည်။ ၎င်းကို အပြစ်ရှိသောလူသားအား ပေးအပ်ခံရသော အဖိုးတန်ဆုံးသော အခွင့်အရေး၊ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ကောင်းချီးအဖြစ် မှတ်ယူရမည်။ ဤမဟာလက်ဆောင်ကို မည်မျှနည်းပါးစွာ အသုံးပြုခံရသနည်း။ ဤစီးဆင်းမှုသည် မည်မျှ နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြန့်ပြီး ဆက်လက်တည်ရှိနေသနည်း။ သန့်ရှင်းမှုကို တောင့်တနေသော ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် အနားယူခြင်း၊ အနားယူရာနေရာ၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အသက်ပေးစွမ်းအားနှင့် ခရစ်တော်နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော၊ ပျော်ရွှင်သော၊ ငြိမ်းချမ်းသော လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် အဖိုးတန်သော မိဿဟာယရှိသည်။ ထိုအခါ၊ အိုး၊ ထိုအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယောဟန်နှင့်အတူ ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဤသို့ဆိုနိုင်သည်— “ကမ္ဘာ၏အပြစ်ကို ယူသွားတော်မူသော ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်ကို ကြည့်ပါ” (စာ ၈၇၊ ၁၈၉၄)။

3.     4-8 (John 1:29). Two Birds—One Dipped in Blood.—The wonderful symbol of the living bird dipped in the blood of the bird slain and then set free to its joyous life, is to us the symbol of the atonement. There were death and life blended, presenting to the searcher for truth the hidden treasure, the union of the pardoning blood with the resurrection and life of our Redeemer. The bird slain was over living water; that flowing stream was a symbol of the ever flowing, ever cleansing efficacy of the blood of Christ, the Lamb slain from the foundation of the world, the fountain that was open for Judah and Jerusalem, wherein they may wash and be clean from every stain of sin. We are to have free access to the atoning blood of Christ. This we must regard as the most precious privilege, the greatest blessing, ever granted to sinful man. And how little is made of this great gift! How deep, how wide and continuous is this stream! To every soul thirsting after holiness there is repose, there is rest, there is the quickening influence of the Holy Spirit, and then the holy, happy, peaceful walk and precious communion with Christ. Then, oh, then, can we intelligently say with John, “Behold the Lamb of God, that taketh away the sin of the world” (Letter 87, 1894).

 

၄။ ငှက်နှစ်ကောင်။ တမ်းဖတ်ကျမ်းအရ၊ အိမ်မွေးမဟုတ်သောငှက်များဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သင်္ကေတအရ လိုအပ်သည့်အတိုင်း ပျံသန်းမသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် (အခန်းကါး ၇)။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများက ဤငှက်နှစ်ကောင်ကို အပြစ်ဖြေနေ့တွင် အသုံးပြုသော ဆိတ်နှစ်ကောင်—တစ်ကောင်သည် ထာဝရဘုရား၏ဆိတ်၊ နောက်တစ်ကောင်သည် အဇာဇေလအတွက် ဆိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြသည်။ ၎င်းကို အငြင်းပွားဖွယ်ရာများရှိသည်။ ငှက်များနှင့်ပတ်သက်၍ အပြစ်ဖြေခြင်းအကြောင်း မဖော်ပြထားပါ။ သန့်စင်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ငှက်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် အသုံးမပြုကြောင်း သတိရရမည်။ ထိုသူသည် သန့်ရှင်းသည်ဟု အဆိုပြုပြီးဖြစ်သည်။ ငှက်များကိစ္စတွင်၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အပြစ်ဖြေရန် သွေးမဖြန်းခဲ့ပါ။ တကယ်တော့၊ ထုံးတမ်းသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် မဟုတ်ဘဲ လယ်ကွင်းထဲတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ငှက်များသည် ယဇ်ပလ္လင်တွင် ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် အသုံးပြုသော မည်သည့်မျိုးမှ မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့သည် တောငှက်များဖြစ်သည်။ အသုံးပြုသောသွေးသည် ရေနှင့်ရောထားသောသွေးဖြစ်ပြီး၊ တမ်းဖတ်ကျမ်းအရ တစ်ကျူးပတ်ရှည်သော စီဒါသစ်သားကို ထည့်ထားနိုင်သော အိုးတစ်လုံးထဲတွင် သွေးတစ်စက်နှစ်စက်သာရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အလွန်အားနည်းသော အရောအနှောဖြစ်ပြီး၊ သင်္ကေတအရ အပြစ်ဖြေခြင်းဂုဏ်သတ္တိမရှိပုံရသည်။ ငှက်များသည် အပြစ်ဖြေယဇ်၊ အမှားကျူးလွန်ယဇ်၊ မီးရှို့ယဇ်၊ မိဿဟာယယဇ်၊ သို့မဟုတ် စပါးမှုန့်ယဇ်အဖြစ် မသတ်မှတ်ထားပါ။ တကယ်တော့၊ ၎င်းတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများမဟုတ်ပါ။ ထုံးတမ်းပြီးဆုံးသောအခါ၊ ထိုသူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သွားခွင့်မရသေးပါ။ သူသည် မိမိ၏တဲသို့ပင် ဝင်ခွင့်မရသေးပါ။ ခုနစ်ရက်အကြာတွင်သာ ထိုသူသည် စပါးမှုန့်ယဇ်၊ အမှားကျူးလွန်ယဇ်နှင့် မီးရှို့ယဇ်များကို ပူဇော်ခွင့်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြုလုပ်သည် (အခန်းကါးများ ၁၈-၂၁၊ ၂၉၊ ၃၁)။ စာမျက်နှာ ၁၁၁၁ ကို ကြည့်ပါ။

4. Two birds. Undomesticated birds, says the Talmud; possibly because a tame bird would not fly away as required by the symbolism (v. 7). Some commentators compare the two birds to the two goats used in the Day of Atonement service, the one the Lord’s goat, the other the goat for Azazel. To this there are weighty objections. There is nothing said of atonement in connection with the birds. Cleansing is mentioned, but it should be remembered that the birds were not used for cleansing. The man had been already pronounced clean. In the case of the birds there was no blood sprinkled on the altar for atonement. In fact, the ceremony did not take place at the sanctuary at all, but out in the field. The birds were not of a kind used in any sacrifice at the altar; they were wild birds. The blood used was blood mixed with water, a drop or two in a vessel large enough to hold the cedarwood, which, according to the Talmud, was one cubit long. It was therefore a very weak solution, a token solution, and apparently had no symbolic atoning properties. The birds are not said to be a sin offering, or a trespass, or burnt, or peace, or meat offering. They were, in fact, not sacrifices at all. When the ceremony was finished, the man was not permitted to go to the sanctuary. Indeed, he could not even go to his own tent. It was not until seven days later that the man was permitted to offer his meat, trespass, and burnt offerings. At that time atonement was made (vs. 18-21, 29, 31). See p. 1111.

 

၆။ စီဒါသစ်သား။ စီဒါသစ်သား၊ ဟစ်ဆော့ပင်နှင့် နီမြန်းသောအရာတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား မသိရှိစေပါ။ စီဒါသစ်သား၏ မွှေးကြိုင်သောအနံ့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင်သာ အသုံးပြုသော မွှေးကြိုင်သောဆီးကပ်ကို အနံ့ခံစေပေမည်။ ဟစ်ဆော့ပင်သည် သန့်စင်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည် (ဆာလံ ၅၁:၇)။ “နီမြန်းသောအရာ” သည် နှစ်ကြိမ်ဆိုးထားသော သိုးမွှေးဖဲကြိုးဖြစ်ပြီး၊ စီဒါသစ်သားနှင့် ဟစ်ဆော့ပင်ကို ချည်နှောင်ရာတွင် အသုံးပြုသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးကို သွေးထဲတွင် စိမ်ထားသည်။

6. Cedar wood. We are not informed as to the meaning of the cedarwood, hyssop, and scarlet. Perhaps the fragrant cedarwood suggested the fragrant incense that was used only in the sanctuary. Hyssop was symbolic of cleansing (Ps. 51:7). The “scarlet” was a tongue or band of twice-dyed wool used in tying the hyssop to the cedar, since both were dipped in the blood.

 

၇။ အသက်ရှင်သောငှက်ကို လွှတ်ပေးသည်။ သို့သော် ငှက်ကို လွှတ်မပေးမီ၊ သန့်စင်ခံရမည့်သူအား ခုနစ်ကြိမ်ဖြန်းပြီး၊ သူ့ကို သန့်ရှင်းသည်ဟု ကြေညာသည်။ ထို့နောက် သူ့အား အဝတ်အစားများကို ဆေးကြောရန်၊ ရိတ်ရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ဆေးကြောရန် အမိန့်ပေးသည်။ ထို့နောက်မှ စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရသည်။ သူ့ကို စခန်းအတွင်းသို့ လိုက်ပို့သော လူအုပ်သည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် သူသည် ပြည့်စုံစွာ ပြန်လည်ထူထောင်ခံရခြင်း မရှိသေးပါ။ သူသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း မပြုရသေးပါ။ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ မရောက်ရသေးပါ။ မိမိ၏တဲသို့ပင် ဝင်ခွင့်မရသေးပါ။ သို့သော် သူသည် သန့်ရှင်းသည်ဟု တွေ့ရှိခံရပြီး ပျော်ရွှင်နေသည်။

7. Let the living bird loose. Before letting the bird go, however, he sprinkled seven times the person to be cleansed, and pronounced him clean. He then commanded the man to wash his clothes, to shave, and to wash himself. After that he might enter the camp. It must have been a joyful company that escorted him into the camp. But he was not yet fully restored. He had not offered a sacrifice. He had not yet been to the sanctuary. He could not even enter his own tent. But he had been found clean, and he was happy.

 

ဤထုံးတမ်းသည် ဘုရားသခင်က အနာရောဂါသည်အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ပြုလုပ်မည့်အရာများ၏ လှပသောပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တောငှက်တစ်ကောင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ပြီး၊ နောက်တစ်ကောင်ကို ၎င်း၏သွေးထဲတွင် စိမ်ပြီး လွှတ်ပေးသည်။ ၎င်းသည် သေဒဏ်ခံရမည့် အနာရောဂါသည်၏ပုံရိပ်နှင့် သူ၏လွတ်မြောက်ခြင်းပုံရိပ်ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့၊ သူသည် သေလုမျောပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ပျောက်ကင်းပြီး၊ သူ့အတွက် ပြုလုပ်ခံရသော အနာကျက်မှု၏အံ့ဖွယ်အမှုသည် သွေးနှင့်ရေနှင့် သင်္ကေတအရ ဆက်စပ်နေသည်။ သွေးသည် အနည်းငယ်သာ ပါဝင်ပြီး၊ တစ်စက်နှစ်စက်သာရှိသော်လည်း၊ ၎င်းကို သူ့အပေါ်တွင် ဖြန်းပြီး၊ သူ့ကို သန့်ရှင်းသည်ဟု ကြေညာသည်။ စစ်မှန်သောယဇ်ကို မပြုရသေးပါ။ ထိုသူသည် ယဇ်ပလ္လင်သို့ မရောက်ရသေးပါ။ တောငှက်၏သွေးသည် သန့်စင်ပေးသော ဂုဏ်သတ္တိမရှိပါ။ သို့သော် မကြာမီ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို ယူပြီး အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြုလုပ်မည်။

The ceremony constituted a beautiful picture of what God had done and would do for the leper. A wild bird is killed, and another dipped in its blood and set free. This is a picture of the leper doomed to death, and of his release. Indeed, he was already dying. But he is healed, and the healing miracle performed for him is symbolically related to blood and water. There is only a hint of blood, as it were, a drop or two, but it is sprinkled on him, and he is declared clean. The real sacrifice has not yet been made. The man has not been to the altar. The blood of the wild bird has no cleansing virtue. But presently the priest will take a lamb, and atonement will be made.

 

၁၀။ အဋ္ဌမနေ့တွင်။ စခန်းအပြင်ဘက်တွင် ပထမထုံးတမ်း (အခန်းကါးများ ၃-၈) ပြီးနောက် တစ်ပတ်အကြာတွင်၊ အနာရောဂါသည်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏တံခါးဝတွင် နောက်ဆုံးထုံးတမ်းများအတွက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

10. On the eighth day. A week after the first ceremony, outside the camp (vs. 3–8), the leper appeared at the door of the sanctuary for the final rites.

 

ဆယ်စုသုံးပုံ။ သုံးအိုမာ၊ သို့မဟုတ် ခြောက်ကွတ်ခန့်။

Three tenth deals. Three omers, or about 6 qt.

 

ဆီတစ်လုတ်။ ၎င်းသည် ခြောက်ဆယ်ပုံတစ်ပုံသာပိုင့် (၀.၃၁ လီတာ) ခန့်ဖြစ်သည်၊ ခြောက်သည်။

One log of oil. This would be approximately 6/10 pt. (0.31 l.), dry.

 

၁၂။ အမှားကျူးလွန်ယဇ်။ အနာရောဂါသည်၏ သန့်စင်ခြင်းတွင် အမှားကျူးလွန်ယဇ်ကို လိုအပ်ကြောင်းနှင့်၊ အမှားကျူးလွန်ယဇ်နှင့် ပုံမှန်လိုက်ပါလေ့ရှိသော မိဿဟာယယဇ်ကို မဖော်ပြထားကြောင်း သတိပြုသင့်သည်။ အမှားကျူးလွန်ယဇ်ကို လိုအပ်ရသည့်အကြောင်းရင်းသည် မရှင်းလင်းပါ။ ထိုယဇ်ကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန်ရှိသည့်အခါတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ မဟုတ်ပါက အပြစ်ဖြေယဇ်ကို လိုအပ်သည်။ မေးခွန်းတစ်ခုမှာ၊ အနာရောဂါသည်သည် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ အမှားကျူးလွန်ယဇ်ကို အပြစ်ဖြေယဇ်အစား ယူဆောင်လာသည့်နေရာတွင်၊ သန့်စင်ခံရမည့်သူသည် တိရစ္ဆာန်ပေါ်တွင် လက်တင်ပြီး မိမိ၏အပြစ်များကို ဝန်ခံရသည်။ ၎င်းကို ဤနေရာတွင် မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ၎င်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၅:၅; တောလည်ရာကျမ်း ၅:၇)။

12. A trespass offering. It is of note that a trespass offering was required in the case of a leper’s cleansing, and also that no mention is made of a peace offering, which usually accompanied a trespass offering. The reason for requiring a trespass offering is far from clear. Such an offering was to be presented in all cases where there was restitution to be made; otherwise a sin offering would be required. The question may be asked, What had the leper done that he must make restitution for? It appears that where a trespass offering was brought instead of a sin offering, the one to be cleansed placed his hand upon the animal and confessed his sins. Although this is not mentioned here, it was doubtless done (see Lev. 5:5; Num. 5:7).

 

အနာရောဂါသည်၏ သန့်စင်ခြင်းအတွက် အမှားကျူးလွန်ယဇ်သည် ထူးခြားသောအချက်ငါးချက်ရှိသည်- (၁) ပူဇော်သော တိရစ္ဆာန်သည် သာမန်အမှားကျူးလွန်ယဇ်တွင်ကဲ့သို့ (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၅:၁၆; ၆:၆) သတ်မှတ်ထားသော တန်ဖိုးမရှိရပါ။ (၂) ၎င်းကို ဝှေ့ယမ်းရသည်၊ သာမန်အမှားကျူးလွန်ယဇ်ကို ဝှေ့ယမ်းခြင်းမပြုပါ။ (၃) ၎င်းကို ယဇ်ပုရောဟိတ်က ဝှေ့ယမ်းပြီး၊ သာမန်ဝှေ့ယမ်းယဇ်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်၏လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ပူဇော်သူက ဝှေ့ယမ်းသည် (အခန်း ၇:၃၀)။ (၄) တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လုံးကို ဝှေ့ယမ်းသည် (အခန်း ၁၄:၁၂)၊ ၎င်းသည် အခြားတစ်ခုတွင်သာ မှန်ကန်သည် (အခန်း ၂၃:၂၀)။ (၅) ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် ဆီပါဝင်သည်။

There are five points in which the trespass offering for the cleansing of a leper was distinctive: (1) The animal presented was not to be of any stipulated value, as in the ordinary trespass offering (Lev. 5:16; 6:6). (2) It was waved, whereas the ordinary trespass offering was not waved. (3) It was waved by the priest, whereas the ordinary wave offering was waved by the offerer whose hands were guided by the priest (ch. 7:30). (4) The whole animal was waved (ch. 14:12), which was true in only one other case (ch. 23:20). (5) Oil accompanied the presentation of the offering.

 

အမှားကျူးလွန်ယဇ်ကို အပြစ်ဖြေယဇ်အစား အသုံးပြုရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ၊ အနာရောဂါသည်သည် သူ၏ရောဂါကာလတစ်လျှောက် ထာဝရဘုရား၏ဝတ်ပြုရာအမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ထိုသူသည် သူ့ကို ဝန်ဆောင်မှုမပြုနိုင်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာပြုလုပ်ခဲ့သည့်အခါမှသာ မှန်ကန်နိုင်သည်။

The reason most often advanced to account for a trespass offering instead of a sin offering is that the Lord had been deprived of the services of the leper during all the years of his sickness. But this could have been true only where the person had purposely done something that incapacitated him for service.

 

အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် သူ၏ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေသည့်ပုံစံဖြင့် နေထိုင်ပါက၊ သူသည် ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုရာအမှုကို ဆုံးရှုံးစေသည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေတွင်၊ ထိုသူသည် အမှားကျူးလွန်ယဇ်ကို ပူဇော်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်။ လူအများစုသည် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံးနှစ်များကို လောကီအရာများအတွက် ပေးကြပြီး၊ အိုမင်းရင့်ရော်ပြီး နာမကျန်းဖြစ်သောအခါမှ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ထိုသူများကို လက်ခံသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများအား ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ပါက ပေးအပ်နိုင်ခဲ့သင့်သည့် ဝန်ဆောင်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်။

If a man so lives as to impair his health, he deprives God of service that he owes Him. In the nature of the case, such a man should offer a trespass offering and make restitution as far as possible. Too many give their best years to the world, and when they are old and sick they turn to God. God will accept such; but the fact remains that they have deprived God and humanity of service they could and should have rendered, had they early in life dedicated themselves to Him.

 

၁၄။ ညာဘက်နား၏ထိပ်။ ဤထုံးတမ်း၏အပိုင်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို သန့်ရှင်းစေရာထုံးတမ်းနှင့် ဆင်တူပြီး၊ တူညီသောအဓိပ္ပာယ်ရှိပေမည် (အခန်း ၈:၂၃)။

14. The tip of the right ear. This part of the ritual was similar to that of the consecration of the priest, and perhaps had the same meaning (ch. 8:23).

 

၁၆။ ဆီ။ ဤထုံးတမ်း၏အပိုင်းသည် အနာရောဂါသန့်စင်ခြင်းအတွက် ထူးခြားသည်။ အခြားမည်သည့်အခါမျှ ဆီတစ်ခုတည်းကို ဖြန်းခြင်းမပြုပါ။ သွေးနှင့်ဆီကို အတူတကွအသုံးပြုသည် (အခန်း ၈:၃၀)၊ သို့သော် ဆီတစ်ခုတည်းကို မဟုတ်ပါ။

16. The oil. This part of the ceremony is peculiar to the rites of purification for leprosy. In no other case is oil ever sprinkled. Blood and oil are used together (ch. 8:30), but not oil alone.

 

၁၉။ အပြစ်ဖြေယဇ်။ အမှားကျူးလွန်ယဇ်ပြီးနောက်၊ အပြစ်ဖြေယဇ်နှင့် မီးရှို့ယဇ်တို့ လိုက်ပါလာသည်။ အမှားကျူးလွန်ယဇ်သည် အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည် (အခန်းကါး ၁၈)။ အတိတ်က ပေါ့ဆမှုအားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ခံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အပြစ်ဖြေယဇ်နှင့် လိုက်ပါသော မီးရှို့ယဇ်ကို ပူဇော်သည်။

19. The sin offering. After the trespass offering the sin and burnt offering followed. The trespass offering had effected atonement (v. 18). All past neglect had been forgiven. Finally, the priest offered the sin offering and the accompanying burnt offering.

 

၂၁။ အကယ်၍ သူသည် ဆင်းရဲသူဖြစ်ပါက။ ဆင်းရဲသောသူသည် အပြစ်ဖြေယဇ်နှင့် မီးရှို့ယဇ်အတွက် လိုအပ်သော သိုးသငယ်နှစ်ကောင်အစား ဒုတ္တိယမျိုးစဉ်ငှက်နှစ်ကောင် သို့မဟုတ် ခိုငှက်နှစ်ကောင်ကို အစားထိုးနိုင်သည်။ သို့သော်၊ အမှားကျူးလွန်ယဇ်အတွက် သိုးသငယ်ကို အစားထိုးခွင့်မရှိပါ။ ၎င်းကို သူသည် ချမ်းသာသူဖြစ်စေ၊ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ ပေးအပ်ရမည်။ ထို့ပြင်၊ လိုအပ်သော ဂျုံမှုန့်ပမာဏတွင် လျှော့ချမှုရှိပြီး၊ အခန်းကါး ၁၀ တွင်ကဲ့သို့ ဆယ်စုသုံးပုံအစား ဆယ်စုတစ်ပုံသော ဂျုံမှုန့် (လီတာနှစ်မှတ်နှစ်ခန့်) ကို လက်ခံသည်။ ဆီတစ်လုတ်သည် တူညီစွာ ရှိနေသည်။

21. If he be poor. A poor man might substitute two turtledoves or two young pigeons for the two lambs required for the sin offering and the burnt offering. However, there was no substitution for the lamb of the trespass offering. That must be furnished whether he was rich or poor. Also, there was a diminution in the amount of flour required, for 1/10 deal of flour (about 2 qt., or 2.2 l.) was accepted instead of 3/10, as was the case in v. 10. The log of oil remained the same.

 

ဤခြွင်းချက်များဖြင့်၊ ထုံးတမ်းကို အခန်းကါးများ ၁၀-၂၀ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။ ထိုသူသည် အတိတ်က ပြစ်မှုအားလုံးအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိပြီး၊ အပြစ်ဖြေခြင်းကို ခံယူသည်။ သူသည် အသင်းတော်အတွင်း ပြည့်စုံသော အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပြန်လည်ထူထောင်ခံရပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှုများတွင် ပြန်လည်ပါဝင်နိုင်သည်။

With these exceptions the ritual was carried on as described in vs. 10–20. The man received forgiveness for all past delinquencies, and atonement was extended. He was restored to full membership in the congregation and could again participate in the various religious services.

 

၃၄။ ငါထည့်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်မှုကို ညွှန်ပြခြင်း သို့မဟုတ် မညွှန်ပြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သမ္မာကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ရည်ညွှန်းခြင်းမရှိသော ထိုသို့သော ဖော်ပြချက်များ များစွာရှိသည်။ ဥပမာ၊ ဘုရားသခင်သည် ငှက်များကို ကျွေးမွေးသည် (လုကာ ၁၂:၂၄)။ သူသည် အိမ်ထဲတွင် ကပ်ရောဂါကို ထည့်သောအခါ၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်မှု ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် လူသည် ပညာရှိစွာ အိမ်မဆောက်ခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်နိုင်သည်။

34. I put. This may or may not imply a direct act of God. In the Bible many such expressions occur in which there is clearly no reference to an act of God. For example, God feeds the birds (Luke 12:24). When He puts a plague in a house, it may be a direct act of God, or it may be a result of the man’s failure to build wisely.

 

၄၉။ အိမ်ကို သန့်စင်ရန် သူယူရမည်။ အိမ်ကို ငှက်၏သွေးနှင့် စီးဆင်းနေသောရေဖြင့်သာ သန့်စင်ရမည်မဟုတ်ဘဲ၊ “စီဒါသစ်သား၊ ဟစ်ဆော့ပင်နှင့် နီမြန်းသောအရာ” (အခန်းကါး ၅၂) တို့ဖြင့်လည်း သန့်စင်ရမည်။

49. He shall take to cleanse the house. The house was not merely to be cleansed with the blood of the bird and with running water, but also with “cedar wood, and with the hyssop, and with the scarlet” (v. 52).

 

 

အခန်း ၁၄ အပေါ် ထပ်လောင်းမှတ်ချက်

additional note on chapter 14

 

အနာရောဂါအပေါ် စခန်းမှ ဖယ်ထုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ သဘောထားသည် ရောဂါ၏ ထူးခြားသောသဘောသဘာဝမှ အစပြုသည်မှာ သေချာသည်။ စစ်မှန်သောအနာရောဂါသည် သေခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ ၎င်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်သည်၊ နောက်ဆုံးအဆင့်များတွင် ၎င်းသည် “အသက်ရှင်နေသောသေခြင်း” တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးသည် သေဆုံးပြီး ပြုတ်ထွက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အနာရောဂါသည်သည် သေခြင်း၏ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်လာပြီး၊ အပြစ်၏အကျိုးဆက်ကို သိသာထင်ရှားစွာ သရုပ်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် အနာရောဂါသည် ယုဒလူမျိုးများနှင့် ခရစ်ယာန်မှတ်ချက်ပေးသူများကြားတွင် အပြစ်နှင့် ၎င်း၏အကျိုးဆက်များ၏ သင်္ကေတအဖြစ် ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက ယူဆခံရသည်။

The attitude toward leprosy, leading to exclusion from the camp, doubtless has its origin in the peculiar character of the disease. True leprosy was especially associated with death, in which it ordinarily eventuated, and in its later stages was a sort of “living death,” in which various members of the body died and sloughed off. Toward the last the leper was a specter of death, and illustrated in a graphic manner the wages of sin. For this reason leprosy has throughout the ages been considered, among both Jewish and Christian commentators, a symbol of sin and its results.

 

“အနာရောဂါ” ဟု သံသယရှိသဖြင့် စခန်းအပြင်ဘက်သို့ ထားခံရသူတစ်ဦးသည် သူ၏အခြေအနေ အနည်းငယ်တိုးတက်လာသည်ဟု ခံစားရပါက ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ခေါ်ဆိုခံရသောအခါ သွားရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ တိုးတက်မှုမရှိသည်ကို သေချာသဖြင့် စိတ်မရှည်လိုဖြစ်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေပေမည်။ သူသည် အနာရောဂါသည်အတွက် လိုအပ်သော သနားကရုဏာခံစားမှုကို ဘယ်သောအခါမှ မဆုံးရှုံးရန် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု လိုအပ်သည်။ သူသည် အနာရောဂီကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းမပြုဘဲ၊ သနားကရုဏာပြပြီး ကူညီရမည်။ ၎င်းသည် ယနေ့ခေတ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးကျွန်များအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်ယဇ်ပုရောဟိတ်ကဲ့သို့၊ ယနေ့ခေတ် ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မဆရာသည် “သနားကရုဏာရှိရမည်” (ဟေဗြဲ ၅:၂)။

One who had been placed outside the camp on suspicion of “leprosy” could call for a priest if he had the slightest indication that he was improving. It was the duty of the priest to go when he was called, but we may suppose that at times he did so with reluctance. Feeling sure that there had been no improvement, he would be tempted to become impatient and reluctant to respond. He needed patience, so as never to lose the feeling of compassion the leper so much needed. He must learn not to shun the leper, but to pity and help him. This is a lesson for the servants of God today. Like the priest of old, the minister of God today must “have compassion” (Heb. 5:2).

 

အနာရောဂါသည် အထူးသဖြင့် နာကျင်မှုမရှိသော်လည်း၊ ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သဘောသည် ခံစားရသူ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို သိသိသာသာ ထိခိုက်စေရမည်။ ထိုနည်းတူ၊ အပြစ်သည် ထိုမျှပြင်းထန်စွာ ခံစားရခြင်းမရှိဘဲ၊ လူတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ ဆိုးရွားသောသဘောသဘာဝကို မသိမသာဖြစ်နေနိုင်သည်။ အနာရောဂါသည် တိုက်စားပြီး၊ မသိမသာနှင့် မမြင်ရဘဲ ဝင်ရောက်ကာ၊ အနာများနှင့် အသားပုပ်များအဖြစ် ပွင့်လန်းလာပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ဆုံးရှုံးစေသည်။ ထိုနည်းတူ၊ အပြစ်သည်လည်း ဝိညာဉ်ရေးဘဝနှင့် အလှအပအားလုံးကို တိုက်စားပြီး၊ အပြင်ပိုင်းတွင် အတွင်းပိုင်းအခြေအနေ၏ သိသာထင်ရှားသော သက်သေမရှိသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ရောဂါသည် အပြင်ပိုင်းတွင် ပေါက်ဖွားလာပြီး၊ လူသည် အသက်ရှင်နေသော အရိုးစုတစ်ခု၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် ပုပ်သိုးမှုတစ်ခုဖြစ်လာသည်။ အနာရောဂါသည် သေခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သကဲ့သို့၊ အပြစ်သည်လည်း သေခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ အနာရောဂါသည် အခြားမည်သည့်ရောဂါမျှ မလုပ်နိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် အပြစ်၏ အမျိုးမျိုးသောသွင်ပြင်လက္ခဏာများကို သရုပ်ဖော်ရန် အထူးသင့်လျော်သော ရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။

Leprosy was not specifically painful, but the dread and horror of it must have vitally affected the whole life of the sufferer. In like manner sin may not be felt so keenly, and a man may hardly be conscious of its malignant nature. Leprosy was corrosive, and penetrated almost unfelt and unseen until it blossomed in ulcers and raw flesh, and wasted away parts of the body. So sin also eats out all spiritual life and beauty, even though outwardly there may be no striking evidence of the condition within. Finally, the disease broke forth externally, and the man became a living skeleton, a mass of loathsome corruption. So sin at last comes to fruition, until the image of God in man is practically obliterated. As leprosy ended in death, so sin ends in death. It would seem, therefore, that leprosy is a disease especially adapted to typify sin in its various features as no other malady could.

 

ellen g. white comments

4-7 PP 275

45-47 MH 278