ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၇

 

အခန်းကြီး - ၂၇

chapter 27

 

၁. ထူးခြားသောသစ္စာကတိပြုသူသည် ထာဝရဘုရား၏အပိုင်ဖြစ်ရမည်။ ၂. လူတစ်ဦး၏တန်ဖိုးသတ်မှတ်ခြင်း။ ၉. သစ္စာကတိဖြင့်ပေးထားသောသားရဲတိရစ္ဆာန်။ ၁၄. အိမ်တစ်လုံး။ ၁၆. လယ်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ၎င်း၏ရွေးဖြည့်ခြင်း။ ၂၈. မည်သည့်ပူဇော်ထားသောအရာကိုမျှ ရွေးဖြည့်၍မရပါ။ ၃၂. ပိုင်ဆိုင်မှုကို ပြောင်းလဲ၍မရပါ။

1 He that maketh a singular vow must be the Lord’s. 2 The estimation of the person. 9 Of a beast given by vow. 14 Of a house. 16 Of a field, and the redemption thereof. 28 No devoted thing may be redeemed. 32 The title may not be changed.

 

၂. ထူးခြားသောကတိသစ္စာ။ “ထူးခြားသောကတိသစ္စာ” (အာအက်စ်ဗွီ)။ ကတိသစ္စာဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်အား ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ရန်၊ လက်ဆောင်တစ်ခုပေးရန် သို့မဟုတ် ယဇ်ပူဇော်ရန် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြုလုပ်သော သစ္စာကတိဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းတွင် လူတို့သည် ဒုက္ခရောက်နေချိန် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီတစ်ခုလိုချင်ချိန်တွင် ကတိသစ္စာပြုလေ့ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့၏တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဆိုပါက ကတိသစ္စာပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်က သူ့ကို ကောင်းချီးပေးပြီး အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးမည်ဆိုပါက ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုမည်ဟု ကတိသစ္စာပြုခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၂၈:၂၀-၂၂)။ ဒါဝိဒ်သည် ခြွင်းချက်မရှိသော ကတိသစ္စာတစ်ခုပြုခဲ့သည် (ဆာလံ ၁၃၂:၂-၅)။

2. A singular vow. Rather, “a special vow” (RSV). A vow is solemn promise made to God to perform some service forHim, to present a gift, or to make a sacrifice. In the OT vows were often made when men were in distress or peril, or desired a favor from God. They made the vow on condition that God would fulfill their request. Thus Jacob vowed that if God would bless and prosper him and bring him safely back, he would serve God (Gen. 28:20–22). David made an unconditional vow (Ps. 132:2–5).

 

စံပြဖြစ်သော ကတိသစ္စာသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ပြည့်လျှံသောနှလုံးသားမှ ပေါက်ဖွားလာပြီး ဘုရားသခင်အတွက် တစ်စုံတစ်ခုပြုလုပ်လိုသော စစ်မှန်သောဆန္ဒဖြင့် ဆုလာဘ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရှေးလူတို့အား ဘုရားသခင်ထံ မီးရှို့ပူဇော်သက္ကာပြုရန် တွန်းအားပေးသော စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။ ကတိသစ္စာများသည် လုံးဝကိုယ်စိလိုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။ “အကယ်၍ သင်သည် ကတိသစ္စာမပြုလျှင်၊ သင့်အတွက် အပြစ်မဖြစ်ရာ” သို့သော် အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ကတိသစ္စာပြုခဲ့လျှင်၊ ဘုရားသခင်က ၎င်းကို စောင့်ထိန်းရန် မျှော်လင့်သည် (တရားဟောရာ ၂၃:၂၁-၂၃)။

The ideal vow springs from a heart overflowing with love for God and possessed of a sincere desire to do something for Him, without any thought of reward. This is the spirit that prompted men of old to offer burnt offerings to God. Vows were entirely voluntary. God did not require them. “If thou shalt forbear to vow, it shall be no sin in thee;” but if a man did vow, God expected him to keep it (Deut. 23:21–23).

 

အခြေအနေဖိစီးမှုအောက်တွင် လူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ မထိန်းသိမ်းနိုင်ဟု သိထားသော ကတိသစ္စာပြုလုပ်တတ်သည်။ ဤအရာကို ပညာရှိက “လူတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသောအရာကို အလျင်အမြန်ယူပြီး ကတိသစ္စာပြုပြီးနောက် စုံစမ်းရန် ထောင်ချောက်ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသည် (သုတ္တံ ၂၀:၂၅)။ ၎င်းကို “လူတစ်ဦးသည် ကတိသစ္စာကို အလျင်အမြန်ပြုပြီး နောက်တွင် နောင်တရခြင်းသည် မိုက်မဲသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ သူသည် ကတိသစ္စာမပြုမီ ၎င်း၏ပညာကို ဆင်ခြင်သင့်သည်။ ဤကတိသစ္စာအမျိုးအစားဥပမာတစ်ခုမှာ ယုဒလူမျိုးများသည် “ပေါလုကို မသတ်မချင်း စားရန်သောက်ရန် မပြုဟု” ကတိသစ္စာပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂၃:၁၂)။ ဒါဝိဒ်သည်လည်း ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်အတွက် နေရာမတွေ့မချင်း အိမ်သို့မဝင်၊ အိပ်မည်မဟုတ်ဟု ကတိသစ္စာပြုခဲ့ခြင်းသည် အလျင်စလိုဖြစ်ပုံရသည် (ဆာလံ ၁၃၂:၂-၅)။ ယေဖသာ၏ကတိသစ္စာသည်လည်း အလျင်စလိုပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (တရားသူကြီး ၁၁:၃၄-၄၀)။

Under the stress of circumstances men sometimes make a vow that upon reflection they know they cannot keep. It is to this the wise man refers when he says, “It is a snare to the man who devoureth that which is holy, and after vows to make enquiry” (Prov. 20:25). This might be interpreted to mean, “It is foolish for a man to make a vow in haste and to regret it afterward.” He should have reflected on the wisdom of the vow before making it. An example of this kind of vow is that of the Jews banding themselves together “saying that they would neither eat nor drink till they had killed Paul” (Acts 23:12). It seems also that David was somewhat rash in vowing that he would neither enter his house nor sleep until he had found a place for God’s house (Ps. 132:2–5). Jephthah’s vow was rashly made (Judges 11:34–40).

 

ဘုရားသခင်သည် လူတို့သည် ၎င်းတို့မထိန်းသိမ်းနိုင်သော ကတိသစ္စာများပြုလုပ်မည်ကို သိသည်။ သူသည် လူတို့ကို ကတိသစ္စာပြုလုပ်ခြင်းမှ တားမြစ်လိုခြင်းမရှိသလို၊ ပြုလုပ်ပြီးသော ကတိသစ္စာများမှ လွတ်မြောက်စေလိုခြင်းလည်း မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် ကတိသစ္စာဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားကို လဲလှယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုပေးခဲ့သည်။ ဤအခန်းသည် ကတိသစ္စာများကို ရွေးယူခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည်။

God knew that men would make vows they could not perform. He did not wish to discourage men from making vows, nor did He wish to release them from vows already made. He therefore provided a way by which to commute the obligation. This chapter deals with the redemption of vows.

 

ဤအစီအစဉ်အရ၊ ကတိသစ္စာတစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားသော စကေးအရ ငွေပေးချေမှုဖြင့် ရွေးယူနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကတိသစ္စာသည် ယဇ်ပူဇော်သောတိရစ္ဆာန်နှင့်သက်ဆိုင်ပါက၊ ၎င်းကို ငွေအဖြစ်လဲလှယ်၍မရဘဲ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ပူဇော်ရမည်။ သို့သော် အခြားကတိသစ္စာအားလုံးကို “ရွေးယူ” နိုင်သည်။

According to this plan, a vow could be redeemed by a money payment, according to a prescribed scale. If the vow concerned a sacrificial animal, it would not be commuted into money but must be offered on the altar. But all other vows could be “redeemed.”

 

လူတစ်ဦးသည် သူ့ကိုယ်သူ သို့မဟုတ် သူထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသော မည်သူမည်ဝါဖြစ်စေ—ဇနီး၊ သားသမီး၊ ဝယ်ယူထားသော ကျွန်များ၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ အိမ်များ၊ လယ်ကွင်းများ—ကတိသစ္စာပြုနိုင်သည်။ အကယ်၍ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် လက်ဆောင်ကို လက်ခံ၍မရပါက—အများစုတွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်—လူသည် ရွေးယူမှုစျေးနှုန်းပေးချေခြင်းဖြင့် သူ၏ကတိသစ္စာကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သည်။

A man might vow himself or any person or thing over which he had jurisdiction—wife, children, purchased servants, beasts, houses, fields. If the sanctuary could not receive the gift—as would be the case in many instances—the man could still fulfill his vow by paying the redemption price.

 

၃. သင်၏တန်ဖိုးဖြတ်ခြင်း။ လူတစ်ဦးကို ရွေးယူရန်အတွက် စျေးနှုန်းကို ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး လိင်နှင့် အသက်အရွယ်အပေါ်မူတည်၍ အဆင့်သတ်မှတ်ထားသော စကေးအရ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားအတွက် အသက် ၅ နှစ်အထိ ကလေးအတွက် ရှယ်ကယ် ၅ ခု၊ ၂၀ နှစ်အထိ ၂၀ ရှယ်ကယ်၊ ၆၀ နှစ်အထိ ၅၀ ရှယ်ကယ်၊ ထို့အထက်တွင် ၁၅ ရှယ်ကယ်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးအတွက် ဤပမာဏ၏ ထက်ဝက်ခန့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ ထိုလူသည် ဆင်းရဲပါက၊ စကေးကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာရန်မလိုအပ်ဘဲ၊ ယဇ်ပုန်းက ထိုလူ၏ပေးချေနိုင်စွမ်းအရ ချိန်ညှိနိုင်သည်။ ရွေးယူမှုစျေးနှုန်းတွင် ကွာခြားချက်ရှိသော်လည်း၊ ထိုကွာခြားချက်သည် အဆင့်အတန်းပေါ်မူတည်၍မဟုတ်ဘဲ အသက်အရွယ်ပေါ်မူတည်သည်ကို သတိပြုရမည်။ ယဇ်ပုန်းမင်းကြီးသည် သာမန်အလုပ်သမားထက် ပိုမိုမြင့်မားစွာ သတ်မှတ်မခံရပါ။

3. Thy estimation. The sum for which a person might be redeemed was set by God, and was according to a graduated scale based on sex and age. For a male it was 5 shekels for a child up to 5 years; 20 shekels, up to 20 years; 50 shekels, to 60 years; and above that, 15 shekels. For females it was approximately half these amounts. However, if the man was poor, the scale need not be adhered to strictly, but might be adjusted by the priest to fit the man’s ability to pay. It is to be noted that although there was a difference in the redemption price, the difference was based on age, not on rank. The high priest was rated no higher than the common laborer.

 

၉. အကယ်၍ ၎င်းသည် တိရစ္ဆာန်ဖြစ်ပါက။ သန့်ရှင်းသောတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ကတိသစ္စာပြုလျှင် ၎င်းသည် “သန့်ရှင်း” ဖြစ်လာပြီး လဲလှယ်၍မရသလို ရွေးယူ၍လည်းမရပါ။ ၎င်းကို ယဇ်ပူဇော်ရမည်။ ထိုလူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သောတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် သို့မဟုတ် ညံ့ဖျင်းသောတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ဖြင့် အစားထိုးလိုပေမည်။ သို့သော် ၎င်းကို မပြုလုပ်နိုင်ပါ။ အကယ်၍ ဤသို့ပြုလုပ်သူတစ်ဦးကို တွေ့ရှိပါက၊ တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင်လုံး “သန့်ရှင်း” ဖြစ်လာပြီး နှစ်ကောင်လုံးကို ယဇ်ပူဇော်ရမည်။

9. If it be a beast. When a clean beast was vowed it became “holy” and could not be exchanged or redeemed. It must be sacrificed. The man might wish to substitute the animal for a better one, or a poorer one. But neither might be done. If any were detected doing this, both animals became “holy” and both must be sacrificed.

 

၁၄. သူ၏အိမ်ကို သန့်ရှင်းစေ။ လူတစ်ဦးသည် အိမ်တစ်လုံးကို ကတိသစ္စာပြုလျှင် ယဇ်ပုန်းက ၎င်းကို တန်ဖိုးဖြတ်ပြီး၊ သူသတ်မှတ်သော တန်ဖိုးသည် “တည်မြဲ” ရမည်။ ၎င်းကို ပြောင်းလဲ၍မရသလို ညှိနှိုင်းခြင်းခံရမည်မဟုတ်ပါ။ ထိုလူသည် အကဲဖြတ်ထားသော စျေးနှုန်းထက် ငါးပုံတစ်ပုံထပ်ပေါင်းပြီး ရွေးယူနိုင်ပြီး “၎င်းသည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှု” ဖြစ်လာမည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅)။

14. Sanctify his house. When a man vowed a house the priest appraised it, and the value he named should “stand.” It could not be changed and was not subject to bargaining. The man could redeem it at the evaluated price, plus one fifth extra, and “it shall be his” (v. 15).

 

၁၆. သူ၏ပိုင်ဆိုင်သောလယ်ကွင်း။ လူတစ်ဦးသည် လယ်ကွင်းတစ်ခုကို ကတိသစ္စာပြုလျှင်၊ ၎င်းကို မျိုးစေ့စိုက်ရန်လိုအပ်သော ပမာဏအလိုက် တန်ဖိုးဖြတ်ရမည်။ ဤသို့တန်ဖိုးဖြတ်ထားသော စျေးနှုန်းတွင်၊ ယုဘိလီနှစ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၇)၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းသည် ပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

16. A field of his possession. If a man vowed a field, it was to be appraised according to the amount of seed needed for sowing it. In the price thus arrived at, the year of jubilee was to be taken into consideration (v. 17), for at that time it would revert to the owner.

 

၂၀. လယ်ကွင်းကို ရောင်းချခြင်း။ ဤဖော်ပြချက်သည် မရေရာသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး ၎င်းကို မတူညီသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုများစွာဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ သူသည် ကတိသစ္စာမပြုမီ ၎င်းကို အခြားလူတစ်ဦးထံ ရောင်းချခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ကတိသစ္စာပြုရန် အခွင့်အာဏာမရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိသောအရာအတွက် ဂုဏ်ပြုခံယူလိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပါက၊ သူသည် အနာနိယနှင့် ဆာဖိရတ်တို့သည် တစ်ခုသောပမာဏကို ပေးအပ်သည်ဟု ဟန်ဆောင်ပြီး တကယ်တမ်းတွင် မပေးခဲ့သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

20. Sold the field. This statement is of uncertain meaning, and many different interpretations of it have been attempted. It probably means that he had sold it to another man before he vowed it, with theresult that he had no right to vow it at all, yet wanted to receive credit for that which was not his to give. If this be the meaning of the verse, he had in principle done what Ananias and Sapphira did when they pretended to give a certain sum but in reality did not.

 

၂၂. သူဝယ်ယူထားသောလယ်ကွင်း။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ပိုင်ရှင်ထံမှ လယ်ကွင်းတစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ပါက၊ ၎င်းကို ယုဘိလီနှစ်အထိသာ ကတိသစ္စာပြုနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် မူလပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

22. A field which he hath bought. If a person bought a field from the man who owned it, he could vow it only till the time of the jubilee year, because it would then revert to the original owner.

 

၂၆. တိရစ္ဆာန်များ၏ ပထမသားဦး။ တိရစ္ဆာန်အားလုံး၏ ပထမသားဦးသည် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ မည်သူမျှ ဘုရားသခင်ထံ သူ့ပိုင်ဆိုင်ပြီးသားအရာကို ပေးအပ်၍မရပါ။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်ပြီးသားဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂၊ ၁၂; ၂၂:၃၀)။ သို့သော် မသန့်ရှင်းသောတိရစ္ဆာန်ကို ရွေးယူနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူမရွေးယူပါက ထိုတိရစ္ဆာန်ကို ရောင်းချသည်။

26. The firstling of the beasts. The first-born of all animals belonged to God, and no one could give to God what was already His. These already belonged to Him (Ex. 13:2, 12; 22:30). An unclean animal, however, might be redeemed. If he did not redeem it the animal was sold.

 

၂၈. မည်သည့်အရာကိုမျှ အပ်နှံထားခြင်းမရှိ။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံး “အပ်နှံထားသောအရာ” သည် ရိုးရှင်းစွာ “အပ်နှံထားသည်” ဟူသော ဝေါဟာရထက် ပိုမိုတင်းကြပ်သော ကတိသစ္စာကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ချိုးဖောက်၍မရသလို ရွေးယူ၍မရသော ကတိသစ္စာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ပြင်းထန်သောပြစ်ဒဏ်များ၊ သို့မဟုတ် ကျိန်ဆဲမှုများအောက်တွင် ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤကတိသစ္စာအမျိုးအစားဖြင့် လူအချို့သည် ပေါလုကို သတ်ရန် “ကျိန်ဆဲသည့်သစ္စာဖြင့်” ကတိသစ္စာပြုခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၃:၁၂၊ မှတ်စု)။ အပ်နှံထားသောအရာကို ရွေးယူ၍မရပါ။ ၎င်းကို သခင်ဘုရားထံ ပူဇော်ခဲ့ပါက၊ ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် အစားထိုးခြင်းမပြုနိုင်ပါ။

28. No devoted thing. The Hebrew word here used for “devoted thing” denotes a far more solemn vow than is indicated by the simple term “devoted.” It means a vow that cannot be broken or redeemed and that must be kept under pain of heavy penalties, even curses and imprecations. It was with this kind of vow that certain men bound themselves to kill Paul—“with an oath of execration” (Acts 23:12, margin). A devoted thing could not be redeemed. If it was offered to the Lord, no change or substitution could be made.

 

၃၀. မြေ၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့။ ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်ပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ကတိသစ္စာပြု၍မရပါ။ သီးနှံ၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ရွေးယူနိုင်သော်လည်း၊ တိရစ္ဆာန်၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ရွေးယူ၍မရပါ (အခန်းကဏ္ဍ ၃၃)။

30. The tithe of the land. Already belonging to God, the tithe cannot be vowed. The tithe of grain might be redeemed, but not that of cattle (v. 33).

 

၃၁. သူ၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ရွေးယူခြင်း။ ယခုအခါ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဖယ်ထားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ငါးပုံတစ်ပုံထပ်ပေါင်းပေးလျှင် တရားဝင်မလားဟူသော မေးခွန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤမေးခွန်းသည် ကျမ်းစာစကားလုံးများကို နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ငါးပုံတစ်ပုံထပ်ပေါင်းရန်လိုအပ်သည်မှာ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဖယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဂျုံ၊ မုယောစပါး သို့မဟုတ် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးသော ထွက်ကုန်များဖြင့် ပေးဆပ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည်။ လူတစ်ဦးသည် မျိုးစေ့စိုက်ရန်အတွက် ဂျုံလိုအပ်ပြီး ဂျုံထက် ငွေဖြင့်ပေးဆပ်လိုသည့် အခြေအနေမျိုးရှိနိုင်သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် ဂျုံကို တန်ဖိုးဖြတ်ပြီး ဤပမာဏထက် ငါးပုံတစ်ပုံထပ်ပေါင်းပေးချေခြင်းဖြင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ရွေးယူနိုင်သည်။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဖယ်ထားခြင်းကို မစဉ်းစားခဲ့ပါ။ အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဤသို့ရွေးယူနိုင်သည်မှာ သီးနှံနှင့် ဥယျာဉ်ထွက်ကုန်များသာဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များကို ရွေးယူ၍မရသလို လဲလှယ်၍လည်းမရပါ။

31. Redeem ought of his tithes. The question has been raised whether it is legitimate now to withhold the tithe if later a fifth is added to it. This question reveals a misunderstanding of the words of Scripture. It was not a matter of withholding tithe that demanded a fifth to be added. It was a question of paying the tithe in kind, in wheat, barley, or whatever produce was tithed. There might be cases in which a man needed wheat for sowing, and would rather pay in money than in wheat. Under these conditions he might redeem the tithe by having the wheat appraised and paying this sum plus one fifth. The withholding of tithe was never contemplated. As noted above, it was only grain and garden produce that could thus be redeemed. Cattle could not be redeemed or exchanged.

 

၃၂. တံတောင်အောက်ဖြတ်သွားခြင်း။ ရဗ္ဗိစာရေးဆရာများက အောက်ပါရှင်းပြချက်ကို ပေးသည်- လူတစ်ဦးသည် သူ၏သိုးများ သို့မဟုတ် နွားသငယ်များ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ပေးအပ်ရန်အခါ၊ သူသည် သိုးအုပ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ကောင်ချင်းထွက်နိုင်သော ကျဉ်းမြောင်းသောတံခါးပါရှိသော တစ်ခုတည်းသောခြံထဲတွင် ပိတ်ထားသည်။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ပေးအပ်မည့်ပိုင်ရှင်သည် တံခါးဘေးတွင် သူ၏လက်ထဲတွင် တံတောင်တစ်ချောင်းကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ၎င်း၏အဆုံးကို အနီရောင်သို့မဟုတ် အနီရောင်သတ္တုမှုန့်ဖြင့် နှစ်ထားသည်။ ဤသိုးများ သို့မဟုတ် နွားသငယ်များ၏ မိခင်များသည် အပြင်တွင်ရပ်နေသည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ သားငယ်များသည် ၎င်းတို့၏မိခင်များထံ ပြေးထွက်လာပြီး၊ ထွက်လာစဉ်တွင် ပိုင်ရှင်သည် တံတောင်ဖြင့် ရပ်နေပြီး ဆယ်ကောင်မြောက်တိုင်းကို ထိမိ၍ အနီရောင်ဖြင့် အမှတ်အသားပြုသည်။ ၎င်းသည် ညံ့ဖျင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်စေ၊ အနာအဆာရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းကိ်ု တရားဝင်ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့အဖြစ် လက်ခံသည်။

32. Passeth under the rod. Rabbinical writers give the following explanation: When a man was to give the tithe of his sheep or calves to God, he shut up the whole flock in one fold, in which there was a narrow door capable of letting out one animal at a time. The owner about to give the tenth to the Lord stood by the door with a rod in his hand, the end of which was dipped in vermilion or red ocher. The mothers of these lambs or calves stood without. When the door was opened the young ones ran out to join their mothers, and as they passed out, the owner stood with his rod and touched every tenth one, coloring it. Whether poor or lean, perfect or blemished, it was re-received as the legitimate tithe.

 

၃၄. ဤသည်များသည် ပညတ်များဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးများဖြင့် ဝတ်ပြုရာကျမ်းသည် ပြီးဆုံးပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ၎င်း၏အကြောင်းအရာများအတွက် အာဏာအဖြစ်ပေးသည်။

34. These are the commandments. With these words Leviticus closes, giving God as the authority for its contents.

 

ellen g. white comments

14-16 4T 467

30 AA 74, 336; CS 66, 71; CSW 130; Ed 44; MYP 308; 4T 467

30, 32 Ed 138; PP 525

32 3T 546