ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅

 

အခန်းကြီး - ၂၅

chapter 25

 

၁. သတ္တမနှစ်၏ ဥပုသ်နေ့။ မြေကြီးသည် ဥပုသ်နေ့အဖြစ် အနားယူရမည်။ အလုပ်လုပ်ရန်မလိုဘဲ မြေကြီးမှ သူ့အလိုလို ပေါက်ရောက်သောအရာများကို ဆင်းရဲချမ်းသာမရွေး၊ နိုင်ငံခြားသားများအပါအဝင် မည်သူမဆို အသုံးပြုနိုင်သည်။

1 The sabbath of the seventh year. 8 The jubile in the fiftieth year. 14 Of oppression. 18 A blessing of obedience. 23 The redemption of land. 29 Of houses. 35 Compassion of the poor. 39 The usage of bondmen. 47 The redemption of servants.

 

၂. မြေကြီးသည် ဥပုသ်နေ့အဖြစ်ထားရှိရမည်။ လူအတွက် ဖန်တီးထားသော အပတ်စဉ် ဥပုသ်နေ့အပြင်၊ ယခု ဘုရားသခင်က မြေကြီးအတွက်လည်း “ဥပုသ်နေ့” အနားယူရန် ကြေညာသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် အလုပ်အားလုံးရပ်ဆိုင်းရမည်၊ မြေကြီးသည် အနားယူရမည်။ သူ့အလိုလို ပေါက်ရောက်သောအရာများကို ဆင်းရဲချမ်းသာမရွေး၊ နိုင်ငံခြားသားများအပါအဝင် မည်သူမဆို အသုံးပြုနိုင်သည်။

2. The land keep a sabbath. The weekly Sabbath was made for man; now God announces a “sabbath” rest for the land also. All work on the land was to cease, and the land was to rest. What grew of itself might be used by anyone, rich or poor, including the stranger.

 

၈. နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ကြိမ်သော ဥပုသ်နှစ်များ။ ဆိုလိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၄၉ နှစ်ပြီးနောက်ဖြစ်သည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ အဆုံးတွင် တံပိုးမှုတ်၍ ယုဘိလီနှစ်ကို ကြေညာရမည်။

8. Seven sabbaths of years. That is, after 49 years. At the close of the Day of Atonement the trumpet was to be blown and the year of jubilee proclaimed.

 

၁၀. ဆယ်ကျိပ်နှစ်။ ယုဘိလီနှစ်သည် သတ္တမနှစ် ၄၉ နှစ်မြောက်နှစ်ပြီးနောက် နှစ်တစ်နှစ်ဖြစ်သလား၊ သို့မဟုတ် ၅၀ နှစ်မြောက်နှစ်သည် ၄၉ နှစ်မြောက်နှစ်နှင့် တူညီသလားဟု ထင်မြင်ချက်များ ကွဲပြားခဲ့သည်။ ယုဒလူမျိုးများ၏ ထင်မြင်ချက်တစ်ခုမှာ ပထမဗိမာန်တော်လက်ထက်တွင် ယခင်ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် နောက်ပုံစံဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ အခန်းကြီး ၂၅:၈-၁၁ နှင့် ပင်တိကုတ္တိရာဇ်ရေတွက်ပုံ (အခန်းကြီး ၂၃:၁၅-၁၆) တို့သည် ယုဘိလီနှစ်သည် သီးခြားနှစ်တစ်နှစ်ဖြစ်သည်ဟု ညွှန်ပြသော်လည်း၊ အခန်းကြီး ၂၅:၂၀-၂၂ သည် မရေရာသည်။ သမိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော ဥပုသ်နှစ်များမှာ ပြည်နှင်ဒဏ်ပြီးနောက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ယုဘိလီနှစ်များဟု မရည်ညွှန်းခဲ့ပေ။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ပြည်နှင်ဒဏ်မတိုင်မီ ဤညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာခဲ့သလားဟူသော သမိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေမရှိပေ။ ပြည်နှင်ဒဏ်ပြီးနောက် ယုဒလူမျိုးများသည် အနည်းဆုံး သတ္တမနှစ်ကို လိုက်နာခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ ဤလိုက်နာမှု၏ အကောင်းဆုံးသက်သေမှာ အလက်ဇန္ဒားမင်းကြီးနှင့် နောက်ပိုင်း ဂျူးလိယပ်စီဇာတို့သည် ယုဒလူမျိုးများအား ဥပုသ်နှစ်များတွင် အခွန်ပေးရန်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးခဲ့သည်မှာ ၎င်းနှစ်တွင် ၎င်းတို့တွင် ဝင်ငွေမရှိဟူသောအကြောင်းဖြစ်သည် (ဂျိုးဇီဖပ်စ် အန်တီကွီးတီးစ် xi. ၈. ၆; xiv. ၁၀. ၆)။

10. The fiftieth year. Opinion has long differed as to whether the jubilee was the year following the sabbatical 49th, resulting in two successive cropless years, or whether the 50th year, counted inclusively, was the same as the 49th. One prevailing Jewish opinion is that the former was true under the first temple, and the latter afterwards. Verses 8–11 and the analogy of the Pentecost reckoning (ch. 23:15, 16), seem to imply a separate jubilee year, but vs. 20–22 are ambiguous. The only sabbatical years mentioned in history are after the exile, and they are not referred to as jubilees.

We have no historical proof of how, or whether, Israel followed these instructions before the captivity. There is little doubt that after the captivity the Jews observed at least the seventh year and that God did bless them. The best evidence of this observance is the fact that Alexander the Great, and later Julius Caesar, exempted the Jews from paying taxes in sabbatical years, on the ground that they would have no income that year (Josephus Antiquities xi. 8. 6; xiv. 10. 6).

ယုဘိလီနှစ်။ နှစ်ပေါင်း ၅၀ တိုင်း၊ ယုဘိလီနှစ်တွင် မြေကြီးပေါ်ရှိ အမွေအနှစ်အားလုံးသည် မူလပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည်။ “ယုဘိလီနှစ်တွင် သင်တို့သည် မိမိအမွေအနှစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကြရမည်” ဟု ဘုရားသခင်က ကြေညာသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အနန္တဉာဏ်ပညာဖြင့် လူများကို ပညာပေးခဲ့သည်။ သူ၏ လိုအပ်ချက်များသည် တမင်သက်သက်မဟုတ်ပေ။ အလင်းရင်းမြစ်မှ လူများရရှိသော ညွှန်ကြားချက်အားလုံးနှင့်ဆက်စပ်ပြီး နာခံမှုနှင့် နာမခံမှု၏ အကျိုးဆက်များရှိသည်။ နာခံမှုသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျေးဇူးတော်ကို ယူဆောင်လာပြီး၊ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် သာမန်အရာများကို ခွဲခြားနိုင်စေသည်ဟု ၎င်းတို့အား သင်ကြားခဲ့သည်။ နာမခံမှုသည်လည်း ၎င်း၏ သေချာသောအကျိုးဆက်ကို ယူဆောင်လာလိမ့်မည်။ လူများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာဟု ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မြေကြီးကို စီမံခန့်ခွဲရန် ရွေးချယ်ပါက၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ကယ်တင်ရန်ကြိုးစားနေသော ဆိုးရွားမှုများကို ဆန့်ကျင်၍ အံ့ဖွယ်အမှုများ မပြုလုပ်ပေးမည်ကို ၎င်းတို့ တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ လူမျိုးအား သာယာဝပြောသော၊ လွတ်လပ်သောနိုင်ငံဖြစ်ရန် လိုအပ်သော လမ်းစဉ်ကို တင်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်အား နာခံပါက၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးသည် ၎င်းတို့၏ အပိုင်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကတိပြုခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် မြေကြီးသည် ၎င်း၏ အထွက်နှုန်းကို ပေးလိမ့်မည် (MS ၁၂၁, ၁၈၉၉)။

Year of Jubilee.—Every fiftieth year, the year of jubilee, every inheritance in the land was to be restored to its original owner. “In the year of jubilee ye shall return every man unto his possession,” God declared.

Thus in His infinite wisdom the Lord educated His people. His requirements were not arbitrary. Connected with all the instruction received by the people from the Source of all light was the consequence of obedience and disobedience. They were taught that obedience would bring them the richest spiritual grace, and would enable them to distinguish between the sacred and the common. Disobedience would also bring its sure result. If the people chose to manage the land in their own supposed wisdom, they would find that the Lord would not work a miracle to counteract the evils He was trying to save them from.

The Lord presented to His people the course they must pursue if they would be a prosperous, independent nation. If they obeyed Him, He declared that health and peace would be theirs, and under His supervision the land would yield its increase (MS 121, 1899).

 

၁၅. နှစ်အရေအတွက်။ မည်သူမျှ မြေကြီးကို အပြီးအပြတ်ရောင်းချခွင့်မရှိပေ၊ ယုဘိလီနှစ်အထိသာ ရောင်းချနိုင်သည်။ ထိုနှစ်တွင် မြေကြီးအားလုံးသည် မူလပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည်။ ဤသည်မှာ မြေကြီးကို ဝယ်ယူခဲ့သူအတွက် အခက်အခဲမဖြစ်စေပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ယုဘိလီနှစ်တွင် ပြန်ပေးရမည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုဘိလီနှစ်မတိုင်မီ ၅ နှစ်အလိုတွင် မြေကြီးကို ရောင်းချပါက၊ ရိတ်သိမ်းမှုအနည်းငယ်သာရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းအတွက် များစွာမရရှိနိုင်ပေ။

15. Number of years. No man could sell land in perpetuity, but only until the year of jubilee. In that year all land returned to its original owner. This was no hardship to the man who had bought the property and now had to return it, for he had purchased it with a clear understanding that he must return it in the year of jubilee. Thus, if a man sold his property five years before the year of jubilee, he would not receive much for it; for there would be but a few harvests till that year.

 

၂၀. ဘာကျွမ်းစားရမည်နည်း။ ဣသရေလလူမျိုးသည် လယ်ယာများတွင် အလုပ်မလုပ်ဘဲ၊ ရိတ်သိမ်းမှုမရှိဘဲ တစ်နှစ်လုံး၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် နှစ်နှစ်အထိ မည်သို့ရှင်သန်နိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်က ဤအရာကို ကြိုတင်မြင်ထားသည်။

20. What shall we eat? How could Israel subsist for an entire year, possibly two, without working their fields and garnering any harvest? God had foreseen this.

 

၁၈-၂၂. စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဆယ်ဖက်တစ်ဖက်ပေးကမ်းခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများ။ ဆယ်ဖက်တစ်ဖက်ပေးကမ်းခြင်းစနစ်သည် လူများအား စည်းမျဉ်းများ၏ အခြေခံမူများကို လိုက်နာရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းအဖြစ် ဘုရားသခင်က တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဤစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာပါက၊ လူများသည် စပျစ်ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံး၊ မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို အပ်နှံခြင်းခံရလိမ့်မည်။ [လေဝိမှတ်စာ ၂၅:၁၈-၂၂ ကို ကိုးကားသည်]။ … လူများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်း၍ ဖျားနာနေသောမြေကြီးကို ကျန်းမာရေးပြန်လည်ရရှိစေရန် ကူညီရမည်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် သူ၏ နာမတော်အတွက် ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် ဘုန်းတန်ခိုးဖြစ်လိမ့်မည်။ ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သော မြေကြီးသည် ကျွမ်းကျင်စွာ စီမံခန့်ခွဲပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ လုပ်ဆောင်ပါက ၎င်း၏ ရတနာများကို ထုတ်ပေးလိမ့်မည်၊ ထိုနည်းတူ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ဘုရားသခင်ထိန်းချုပ်ထားပါက သူ၏ စရိုက်ကို ထင်ဟပ်စေလိမ့်မည်။ … ဘုရားသခင်က မြေကြီးစိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများတွင် လူများအား ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကို ကျော်လွှားပြီး ကောင်းကင်ဆန်သော စိတ်ထားရှိရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံပါက ခါနာန်သည် ၎င်းတို့အတွက် ဧဒင်ဥယျာဉ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးအားလုံးအား မြေကြီးကို မည်သို့စိုက်ပျိုးရမည်ကို သင်ကြားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ရောဂါမရှိသော ကျန်းမာသော အသီးအနှံများကို ထုတ်ပေးနိုင်မည်။ မြေကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ စပျစ်ဥယျာဉ်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အကြံအစည်အတိုင်း ဆက်ဆံရမည်။ မြေကြီးကို စိုက်ပျိုးသူများသည် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဝန်ဆောင်မှုကို ပြုလုပ်နေသည်ဟု သဘောပေါက်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုနှင့် တဲတော်နှင့်ဆက်စပ်သော အမှုထမ်းများကဲ့သို့ မိမိတို့၏ နေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ ဘုရားသခင်က လူများအား လေဝိသားတို့သည် ၎င်းတို့အတွက် လက်ဆောင်ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အလုပ်အကိုင်မည်သို့ပ

18-22. Agricultural and Tithing Laws a Test.—The tithing system was instituted by the Lord as the very best arrangement to help the people in carrying out the principles of the law. If this law were obeyed, the people would be entrusted with the entire vineyard, the whole earth. [Quotes Lev. 25:18-22.] …

Men were to cooperate with God in restoring the diseased land to health, that it might be a praise and a glory to His name. And as the land they possessed would, if managed with skill and earnestness, produce its treasures, so their hearts, if controlled by God, would reflect His character. …

In the laws which God gave for the cultivation of the soil, He was giving the people opportunity to overcome their selfishness and become heavenly-minded. Canaan would be to them as Eden if they obeyed the Word of the Lord. Through them the Lord designed to teach all the nations of the world how to cultivate the soil so that it would yield healthy fruit, free from disease. The earth is the Lord’s vineyard, and is to be treated according to His plan. Those who cultivated the soil were to realize that they were doing God service. They were as truly in their lot and place as were the men appointed to minister in the priesthood and in work connected with the tabernacle. God told the people that the Levites were a gift to them, and no matter what their trade they were to help to support them (Ibid.).

 

၂၃. မြေကြီးသည် ငါ၏အပိုင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပါလက်စတိုင်းမြေကြီးကို သူ၏လူများအား ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအခွင့်အရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ပိုင်ရှင်များမဟုတ်ဘဲ စီမံခန့်ခွဲသူများဖြစ်သည်။

23. The land is mine. Though God had given the land of Palestine to His people, He still held title to it. The Israelites were stewards, not owners.

 

သတ္တမနှစ်နှင့် ယုဘိလီနှစ်သည် အခြားဘာသာတရားများတွင် နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်သော ထူးခြားသော စီရင်ပြဋ္ဌာန်းချက်များဖြစ်သည်။ ယေဟောဝါ၏ ဘာသာတရားမှလွဲ၍ မည်သည့်ဘာသာတရားကမျှ ၎င်း၏ နောက်လိုက်များအား ခုနစ်နှစ်လျှင် တစ်နှစ် အလုပ်မလုပ်ရန် အမိန့်ပေးပြီး၊ ဆဋ္ဌမနှစ်တွင် မြေကြီးသည် နှစ်နှစ်စာအထွက်နှုန်းပေးနိုင်ရန် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးနှင့် အကာအကွယ်ကို ကတိပြုမည်နည်း။ ထိုသို့သော ထူးကဲသောအထွက်နှုန်းကို ပေးရန် ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်က ပျက်ကွက်ပါက၊ ၎င်းတို့၏ ဘာသာတရားသည် ပျက်စီးသွားမည်မဟုတ်လား။ ဘုရားသခင်က ထောက်ပံ့ရန် ပျက်ကွက်ပါက၊ ထိုသို့သော အတွေ့အကြုံတစ်ခုပြီးနောက် လူများသည် ယေဟောဝါကို နောက်ထပ်မကိုးကွယ်တော့ပေ။

The sabbatical year and the year of jubilee were unique institutions without parallel in any other religion. What other religion than that of Jehovah would dare command its followers to abstain from work one year in seven and promise them God’s blessing and protection so that in the sixth year the land would yield enough for two years? Would not the failure of their God in giving them such a phenomenal increase be the undoing of their religion? Should God fail to provide, after one such experience the people would nevermore worship Jehovah.

 

တစ်ရှရီ (အခန်းကြီး ၂၅:၉) တွင် အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ အဆုံးတွင် တံပိုးမှုတ်၍ လွတ်လပ်ရေးကို ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင် အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေပြီး လွတ်လပ်မှုရရှိခဲ့သော ကျွန်ခံရသူများအတွက် မည်မျှပျော်ရွှင်ဖွယ်အချိန်ဖြစ်ရမည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် အိမ်သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ဘဝသစ်ကို စတင်နိုင်ခဲ့သည်။

It was at the close of the Day of Atonement in Tishri (v. 9) that the trumpets were blown and liberty was proclaimed. What a happy moment this must have been for those who had been in servitude and who had that day received atonement for their sins, and were now set at liberty. They could go home to begin life anew.

 

၂၄. မြေကြီးအတွက် ရွေးဖြည်ခြင်း။ ယုဘိလီနှစ်တွင် ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးသည် မူလပိုင်ရှင်ထံသို့ အလိုအလျောက်ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည်၊ သို့သော် ပိုင်ရှင် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ ဆွေမျိုးတစ်ဦးဦးက ပေးဆပ်ရမည့်ပမာဏကို ပေးဆပ်၍ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ရွေးဖြည်နိုင်သည်။ ပေးဆပ်ရမည့်ပမာဏသည် ရွေးဖြည်ချိန်မှ ယုဘိလီနှစ်အထိ ရိတ်သိမ်းမှုအရေအတွက်ဖြင့် တွက်ချက်ရမည်။ မြေကြီးကို ဝယ်ယူသူသည် ယုဘိလီနှစ်အထိ ရိတ်သိမ်းမှုအရေအတွက်အလိုက်—ဥပုသ်နှစ်များတွင် ရိတ်သိမ်းမှုမရှိသည်ကို ဖယ်ထုတ်ပြီး—ပေးဆပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအတိုင်း ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်။ ဤပြဋ္ဌာန်းချက်သည် လူတစ်ဦးအား ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြန်လည်ရယူနိုင်စေသည်။

24. A redemption for the land. All property would automatically revert to the original owner in the year of jubilee, but it might be redeemed at any time by the owner, or by one of his kinsmen, upon payment of that which was due. The amount due was to be reckoned by the number of harvests between the time of redemption and the year of jubilee. The one who had bought the property paid for it according to the number of harvests until the year of jubilee—omitting of course the sabbatical years, when there was no harvest—and he was to be repaid accordingly. This provision enabled a man to recover his property at any time.

 

၂၅. သင်၏ညီအစ်ကိုဆင်းရဲလာလျှင်။ ဤဥပဒေသည် ဆင်းရဲသားများကို မျက်နှာသာပေးပြီး ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ပြန်လည်ရယူရန် အလုပ်လုပ်ရန် အားပေးသည်။ ဘုရားသခင်သည် အချို့သူများ အလွန်ချမ်းသာလာခြင်းနှင့် အချို့သူများ အလွန်ဆင်းရဲလာခြင်းကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မြေကြီးနှင့် ကျွန်ခံမှုအတွက် မူလအကြံအစည်ကို လိုက်နာခဲ့ပါက၊ ဆင်းရဲမှုနှင့် ချမ်းသာမှု၏ အစွန်းနှစ်ဖက်သည် မသိရှိခဲ့ပေ။

25. Thy brother be waxen poor. This legislation favored the poor and encouraged him to work for the recovery of his property. God sought to prevent some people from becoming very rich and others very poor. Had God’s original plan forthe land and for servitude been followed, extremes of poverty and wealth would have been unknown.

 

၂၉. နေအိမ်တစ်လုံး။ ဤနေရာတွင် အနေအထားသည် လုံးဝကွဲပြားပြီး၊ မတူညီသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ကျင့်သုံးသည်။ သာမန်ရွေးဖြည်ခြင်းစည်းမျဉ်းများအရ၊ မြို့ပြပိုင်ဆိုင်မှုကို ဝယ်ယူသူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပိုင်ဆိုင်မှုမှ ဖယ်ထုတ်ခံရနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော ပိုင်ဆိုင်မှုကို ရောင်းချပြီး ပထမနှစ်အတွင်း ရွေးဖြည်နိုင်သည်။ ၎င်းကို ထိုအချိန်အတွင်း ရွေးဖြည်မထားပါက၊ ဝယ်ယူသူသည် ၎င်းကို အပြီးအပြတ်ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ အိမ်သည် ယုဘိလီနှစ်ကို ရည်ညွှန်း၍ ရောင်းချခြင်းမဟုတ်သောကြောင့်၊ ဤသည်မှာ အပြည့်အဝရောင်းချခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ရွေးဖြည်မရနိုင်ပေ။

29. A dwelling house. Here the situation was entirely different, and a different rule applied. According to the ordinary rules of redemption, the purchaser of city property could have been dispossessed at any time. But such property could be “redeemed” only during the first year after it was sold. If it had not been redeemed within that time the buyer could retain it permanently. Inasmuch as the house had not been sold with the year of jubilee in mind, this was an outright sale, and thus not redeemable.

 

၃၁. ကျေးရွာများရှိ အိမ်များ။ ၎င်းတို့သည် “လယ်ကွင်းများ” နှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု မှတ်ယူပြီး၊ ထို့ကြောင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ရွေးဖြည်နိုင်ပြီး၊ ယုဘိလီနှစ်တွင် မူလပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည်။ သို့သော် လေဝိသားတို့သည် ဤပြဋ္ဌာန်းချက်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ရွေးဖြည်နိုင်ပြီး၊ လွတ်မြောက်ရာနှစ်တွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည်။ ၎င်းတို့၏ မြို့များ၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ လယ်ကွင်းများသည် ဘုံပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်အခါမျှ ရောင်းချခွင့်မရှိပေ။

31. Houses of the villages. These were counted as belonging to “the fields,” and could therefore be redeemed at any time, and would return to the original owner in the year of jubilee. The Levites, however, were exempt from this provision. Their property could be redeemed at any time and would in any event revert to the owners in the year of release. The fields in the suburbs of their cities were common property, and could never be sold.

 

၃၅. သင်၏ညီအစ်ကိုဆင်းရဲလာလျှင်။ ညီအစ်ကို၊ နိုင်ငံခြားသား၊ သို့မဟုတ် လိုအပ်နေသော ဧည့်သည်တစ်ဦးကို ကူညီရမည်။ သက်တောင့်သက်သာရှိသောသူသည် ဆင်းရဲသောညီအစ်ကိုထံမှ အတိုးမယူရဘဲ၊ ၎င်းအား ရောင်းချသော စားနပ်ရိက္ခာမှ အမြတ်မယူရပေ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၂:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဆင်းရဲသားများအတွက် ဂရုစိုက်မှုကို ပြသသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး၊ ခါနာန်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် များစွာသော ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားခဲ့ရသောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ကံမကောင်းသူများအပေါ် ကျေးဇူးပြုရန် လိုလားခဲ့သည် (မဿဲ ၁၀:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသို့ဖြင့်သာ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အတည်ပြုချက်ကို ရရှိနိုင်မည်။

35. If thy brother. A brother, a stranger, or a sojourner in need was to be relieved. One who was comfortably situated must not take usury from a poor brother, nor make a profit on food sold to him (see on Ex. 22:25). Thus again is shown God’s care for the poor. God had delivered Israel from Egypt and was about to take them into the land of Canaan. As they had been the recipients of so much kindness, God wanted them to be kind to the unfortunate (see Matt. 10:8). Only thus could they receive God’s approval.

 

၃၉. ကျွန်အဖြစ်အမှုထမ်းခြင်း။ အခြားသူတစ်ဦးအား အမှုထမ်းရန် ရောင်းချခံရသော ဣသရေလလူတစ်ဦးကို ကျွန်အဖြစ်မဆက်ဆံရဘဲ၊ ငှားရမ်းထားသော အလုပ်သမားအဖြစ် ဆက်ဆံရမည်။ ၎င်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်မဆက်ဆံရဘဲ၊ ယုဘိလီနှစ်တွင် လွတ်မြောက်ရမည်။ ကျွန်တစ်ဦးသည် ယုဘိလီနှစ်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်မလိုအပ်ဘဲ၊ စည်းမျဉ်းအရ ၎င်းသည် ဆရိယံခြောက်နှစ်ပြီးနောက် ၎င်း၏ဆန္ဒအလျောက် လွတ်မြောက်နိုင်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၁:၁-၆ ကိုကြည့်ပါ)။

39. Serve as a bondservant. An Israelite who had been sold to serve another was not to be treated as a slave but as a hired servant. He was not to be treated harshly, and was to be released in the year of jubilee. It was not necessary for a servant to await the year of jubilee to be redeemed. The law provided for his release after any six years of service, if he so desired (see Ex. 21:1–6).

 

၄၇. နိုင်ငံခြားသားထံ မိမိကိုယ်ကို ရောင်းချခြင်း။ ဆင်းရဲလာပြီး ကျွန်ခံရန် မိမိကိုယ်ကို ရောင်းချခဲ့သော ဣသရေလလူတစ်ဦးသည် တတ်နိုင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ရွေးဖြည်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဣသရေလလူမဟုတ်သူထံမှပင် ရွေးဖြည်ခံရနိုင်သည်။ ပေးဆပ်ရမည့်ပမာဏသည် လွတ်မြောက်ရာနှစ်အထိ ကျန်ရှိသောနှစ်များအလိုက် ကွဲပြားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုနှစ်တွင် ၎င်းသည် အလိုအလျောက်လွတ်မြောက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တစ်ဦးအတွက် ပေးဆပ်ရသောစျေးနှုန်းနှင့် ၎င်း၏ ရွေးဖြည်ခြင်းအတွက် ပေးဆပ်ရသောစျေးနှုန်းသည် လွတ်လပ်ရာနှစ်မတိုင်မီ အမှုထမ်းရမည့် ကာလအလိုက် တွက်ချက်ရမည်။

47. Sell himself unto the stranger. An Israelite who had become poor and sold himself into servitude could redeem himself, if able, or be redeemed, even from a non-Israelite. The price paid varied according to the years remaining until the year of release, for in that year he would automatically go out free. Thus the price paid for a servant and the price paid for his redemption were both reckoned in terms of the length of service before the year of liberty.

 

ellen g. white comments

4 FE 323

4, 5 Ed 43; PP 531

5 PP 531

8-11 PP 533

8-13 Ed 43

10 MH 185

14 MH 188

17 DA 555

21, 22 PP 531

23 PP 534

23-28 MH 184

25 DA 327

35 MH 186

35-37 DA 555; PP 532; 1T 534

40 PP 533

47-49 DA 327