ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၅

 

အခန်းကြီး ၃၅

chapter 35

 

 

၁ ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်အား ဗေသလသို့ စေလွှတ်တော်မူ၏။ ၂ သူသည် မိမိအိမ်ထောင်မှ ရုပ်တုများကို ဖယ်ရှားသန့်စင်စေ၏။ ၆ သူသည် ဗေသလ၌ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်၏။ ၈ ဒေဗောရသည် အလွန်ဗာခွတ်ဌာန၌ သေလွန်၏။ ၉ ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်အား ဗေသလ၌ ကောင်းကြီးပေးတော်မူ၏။ ၁၆ ရာခေလသည် ဗင်္ယာမိန်ကို ဖွားမြင်ရန် ဝေဒနာခံစားရပြီး ဧဒါသို့သွားရာလမ်း၌ သေလွန်၏။ ၂၂ ရုဗင်သည် ဗိလဟာနှင့် အိပ်ယာဝင်၏။ ၂၃ ယာကုပ်၏သားများ။ ၂၇ ယာကုပ်သည် ဟေဗြုန်ရှိ ဣဇာက်ထံသို့ ရောက်လာ၏။ ၂၈ ဣဇာက်၏ အသက်အရွယ်၊ သေလွန်ခြင်းနှင့် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း။

1 God sendeth Jacob of to Beth-el. 2 He purgeth his house of idols. 6 He buildeth an altar at Beth-el. 8 Deborah dieth at Allon-bachuth. 9 God blesseth Jacob at Beth-el. 16 Rachel travaileth of Benjamin, and dieth in the way to Edar. 22 Reuben lieth with Bilhah. 23 The sons of Jacob. 27 Jacob cometh to Isaac at Hebron. 28 The age, death, and burial of Isaac.

 

၁။ ဘေသယလသို့ ယာကုပ်ကို ဘုရားသခင် စေလွှတ်ခြင်း။ ယာကုပ်သည် ရှိမောင်နှင့် လေဝိတို့၏ သစ္စာဖောက်သော ရှေခင်မ်လူမျိုးများကို သတ်ဖြတ်မှုသည် အနီးအနားရှိ အခြားသော ကာနန်လူမျိုးများထံမှ လက်စားချေမှုများသို့ ဦးတည်လာမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ အိုမင်းနေသော အာဗြဟံမျိုးရိုးသည် ဤရက်စက်သော လုပ်ရပ်နှင့် ၎င်း၏မျှော်လင့်ထားသော အကျိုးဆက်များကို တွေးတောရင်း ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့ပါ။ သူ၏စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုထဲတွင် ဘုရားသခင်သည် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏မိသားစုကို ကာကွယ်ရန် မည်သည့်လမ်းကို လိုက်ရမည်ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ လာဗန်၏ ဒေါသမီးနှင့် ဧသော၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုမှ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သော တူညီသော ဘုရားသခင်၏လက်ရုံးသည် ဆက်လက်ကာကွယ်ပေးမည်ဟူသော အာမခံချက်အတွက် ယာကုပ်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့ရသည်။

1. Go up to Beth-el. Jacob feared that the treacherous massacre of the Shechemites by Simeon and Levi would lead to reprisals on the part of other Canaanite tribes in the vicinity. The aging patriarch seems to have reflected on the horrible deed and its expected consequences without knowing what to do or where to turn. In his perplexity God appeared once more and instructed him as to what course of action he should take to protect his family. How happy Jacob must have been for the assurance that the same divine arm that had shielded him against the anger of Laban and the enmity of Esau would continue to protect and preserve him.

 

၂, ၃. ယာကုပ်၏မတော်မတရားမှုဖယ်ရှားရန် အားထုတ်မှုကို လက်ခံခဲ့သည်။—ယာကုပ်သည် နှိမ့်ချခံရပြီး၊ သူ၏မိသားစုအား နှိမ့်ချရန်နှင့် ၎င်းတို့၏အဆင်တန်ဆာများအားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ၎င်းတို့၏အပြစ်များအတွက် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ရန် ဘုရားသခင်ထံ ယဇ်ပူဇော်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အား အခြားလူမျိုးများက မဖျက်ဆီးရန် ဘုရားသခင်ထံ အသနားခံရန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်၏မိသားစုမှ မတော်မတရားမှုကို ဖယ်ရှားရန် အားထုတ်မှုကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ သူ့ထံသို့ ပေါ်ထွန်းတော်မူကာ သူ့ကို ကောင်းကြီးပေးခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဘုရားကိုကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူ့အား ပေးခဲ့သောကတိတော်ကို သက်တမ်းတိုးပေးခဲ့သည် (3SG ၁၃၇)။

2, 3. Jacob’s Efforts to Remove Wrong Accepted.—Jacob was humbled, and required his family to humble themselves, and to lay off all their ornaments, for he was to make an atonement for their sins, by offering a sacrifice unto God, that He might be entreated for them, and not leave them to be destroyed by other nations. God accepted the efforts of Jacob to remove the wrong from his family, and appeared unto him, and blessed him, and renewed the promise made to him, because His fear was before him (3SG 137).

 

၂။ ထူးဆန်းသောဘုရားများကို ဖယ်ရှားခြင်း။ ဘေသယလတွင် ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန်အလားအလာသည် ပြည့်စုံသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ ယာကုပ်နှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများသည် ဘုရားသခင်ထံ ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် များစွာလိုအပ်ခဲ့သည် (အာမုတ် ၄:၁၂; ၁ ယောဟန် ၃:၃)။ သူ၏ဇနီးများအတွက် ထောက်ထားစာနာမှုကြောင့် ယာကုပ်သည် ၎င်းတို့၏တဲများထဲတွင် ရုပ်တုများရှိနေခြင်းကို သည်းခံခဲ့သည်။ ဤထူးဆန်းသောဘုရားများတွင် ရာခေလသည် သူမ၏ဖခင်ထံမှ ခိုးယူလာသော တယ်ရာဖိမ်ရုပ်တုများ (ကမ္ဘာဦး ၃၁:၁၉)၊ သူ၏ကျွန်များ၏ရုပ်တုများ၊ နှင့် ရှေခင်မ်မြို့၏ လုယူသိမ်းဆည်းမှုများမှ ရရှိလာနိုင်သော အခြားရုပ်တုများ ပါဝင်ဖွယ်ရှိသည်။

2. Put away the strange gods. The prospect of meeting with God at Bethel led to a thorough work of reform. There was much to be done before Jacob and his household were ready to face the Lord (see Amos 4:12; 1 John 3:3). Out of consideration for his wives Jacob had tolerated the presence of idols in their tents. These strange gods probably included the teraphim Rachel had stolen from her father (Gen. 31:19), the images of his servants, and others which may have come into the possession of his sons with the spoils of Shechem.

 

သန့်ရှင်းစေပြီး အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပါ။ ယာကုပ်သည် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများအား ထုတ်ပြန်သော ညွှန်ကြားချက်များသည် နောက်ပိုင်းတွင် သိနာတောင်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များနှင့် အလွန်ဆင်တူသည့်အတွက် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁၀)၊ ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ တိကျသောညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် သို့မဟုတ် သူ၏ဖခင်ထံမှ သင်ယူခဲ့သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြင်ပန်းသန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ခြင်းသည် စိတ်နှလုံး၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ သန့်ရှင်းမှုကို သင်္ကေတပြုသည် (ဟေရှာယ ၆၄:၆; ၆၁:၁၀)။ ဘုရားသခင်၏ဝတ်ပြုရေးသည် သင့်လျော်သော ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ စတင်မလုပ်ဆောင်သင့်ပါ (လုကာ ၁၄:၂၈)။

Be clean, and change your garments. Since the directives issued by Jacob to the members of his household resemble so closely those later issued at Sinai (Ex. 19:10), it seems that Jacob acted either upon specific instructions from God or upon a procedure he had learned from his father. The outward cleansing of the body and the change to other garments symbolized the moral and spiritual purification of the mind and heart (see Isa. 64:6; 61:10). The service of God is not to be entered upon without due preparation (see Luke 14:28).

 

၃။ ထလော့။ ယာကုပ်သည် ရှေခင်မ်မြို့အနီးတွင် နေထိုင်ရာ အလွန်သာယာပြီး စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်၊ ဘေသယလတွင် ဘုရားသခင်ထံ သစ္စာကတိပြုထားခဲ့သော (အခန်းကြီး ၂၈:၂၀-၂၂) ကတိများကို ဖြည့်ဆည်းရန် နှောင့်နှေးခဲ့သည်။ သူ၏သားများ၏ ရက်စက်သော ရာဇဝတ်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှုနှင့် သူ၏အလိုတော်ကို ပိုမိုဂရုတစိုက် နာခံရန် လိုအပ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။ ဘေသယလသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည် သူ၏အတိတ်ဘဝကို သတိရစေရန်နှင့် သူနှင့်သူ၏မိသားစုကို ဘုရားသခင်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေရန် ကောင်းစွာ တွက်ချက်ထားသည်။

3. Let us arise. It seems that Jacob had found residence in the vicinity of Shechem so pleasant and satisfactory that he had delayed paying his vows made to God at Bethel (ch. 28:20–22). The situation resulting from the horrible crime of his sons had once more made him conscious of his need of closer fellowship with God and more careful obedience to His will. The move to Bethel was well calculated to remind him of his past life and to draw him and his family closer to God.

 

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ဖြေကြားတော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ဖြေကြားခံရသော ဆုတောင်းချက်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ အကယ်၍ ဘေသယလမှ အတွေ့အကြုံကို ဆိုလိုပါက၊ ယာကုပ်သည် ထိုညတွင် အိပ်မပျော်မီ ဆုတောင်းခဲ့ရမည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ယဗ္ဗုတ်မြစ်တွင်ရှိသော အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းပါက၊ ၎င်းသည် အခန်းကြီး ၃၂:၉-၁၂ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံမျိုးရိုးများသည် ဆုတောင်းခြင်း၏ တန်ခိုးကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိသော ကျွန်များ၏ ဆုတောင်းချက်များကို ကြားနာပြီး ဖြေကြားသည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်များတွင် ဆုတောင်းခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (အခန်းကြီး ၂၄:၁၂, ၂၆, ၅၂, ၆၃)။

Who answered me. A clear reference to answered prayer. If the experience at Bethel is meant, Jacob must have prayed before he slept that night. If it refers to the experience at the Jabbok, it was the prayer recorded in ch. 32:9–12. The patriarchs were evidently familiar with power of prayer and probably exercised it at fixed times, in full confidence that God hears and answers the petitions of His faithful servants (see ch. 24:12, 26, 52, 63).

 

၄။ သူတို့၏ နားကပ်အားလုံး။ ရုပ်တုများကိုသာမက၊ လက်ဝတ်ရတနာများကိုလည်း ယာကုပ်ထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤအရာများသည် ဘေသယလတွင် ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံမှုရရှိရန် အတားအဆီးဖြစ်လိမ့်မည်။ နားကပ်များသည် ရိုးရိုးအဆင်တန်ဆာများသာ ဖြစ်သလား သို့မဟုတ် အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများ ထင်မြင်သည့်အတိုင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့များဖြစ်သလားဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းပါ။ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများအတွက် အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်မှုမှာ ယာကုပ်၏ဇနီးများနှင့် ကျွန်များ၏ ဥပမာကို လိုက်နာပြီး ထိုသို့သော အဆင်တန်ဆာများကို ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်သည် (၁ တိမောသေ ၂:၉; ၁ ပေတရု ၃:၃)။

4. All their earrings. Not only were the actual idols delivered to Jacob for removal from the household, but also all their jewelry. These things would have been a barrier to acceptance with God at Bethel. Whether the earrings were simply ornaments, or amulets, as some commentators think, is not clear. The wisest procedure for any child of God is to follow the example of Jacob’s wives and servants and put all such ornaments away (1 Tim. 2:9; 1 Peter 3:3).

 

ယာကုပ်၏အိမ်သူအိမ်သားများ၏ သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာမှုသည် အမှန်တကယ် ချီးကျူးထိုက်သည်။ ထူးဆန်းသောဘုရားများနှင့် အာရုံပြောင်းလွှဲစေသော အဆင်တန်ဆာများကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဝတ်ပြုရန် လိုအပ်သည်ဟု ၎င်းတို့ခံစားရပုံရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ ဣသရေလလူမျိုးအား ယေဟောဝါမှလွဲ၍ အခြားဘုရားများကို တားမြစ်သည့် ပြတ်သားသောဥပဒေတစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့သည်။

The obedience of the members of Jacob’s household in carrying out his directives is truly commendable. Apparently, they felt that the removal of the strange gods and all distracting ornaments was needed if God was to be sincerely worshiped. Later, an explicit law was given enjoining upon Israel as a nation the prohibition of other gods than Jehovah.

 

ဝံ့ကတောက်ပင်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ရုပ်တုများနှင့် အဆင်တန်ဆာများကို လုံးဝဖယ်ရှားခြင်းသည် ပညာရှိသောလုပ်ဆောင်မှုဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် ထပ်မံသွေးဆောင်မှုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချစ်သောသူအတွက်၊ အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းမှာ သွေးဆောင်မှုများမှ လုံးဝခွဲထွက်ရန်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ဝတ်ဆင်သော ခေတ်သစ်ရုပ်တုများအပါအဝင် အဆင်တန်ဆာများသည် အမှတ်တရအဖြစ်ပင် မသိမ်းဆည်းထားသင့်ပါ။ မမျှော်လင့်ထားသော အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့ကို ထပ်မံအသုံးပြုရန် သွေးဆောင်မှုသည် ခံနိုင်ရည်ထက် ပိုမိုအားကောင်းနိုင်သည်။

Hid them under the oak. The complete disposal of both images and ornaments was a wise procedure; otherwise they might again have become a source of temptation. For anyone who sincerely loves the Lord, the only wise course to follow is to separate completely from besetting temptations. All modern objects of idolatry, including ornaments worn to the glory of self rather than God, are best not even preserved as keepsakes. In an unexpected moment the temptation to use them again may prove too strong to resist.

 

အာဗြဟံသည် တစ်ချိန်က တဲထိုးခဲ့သော ဝံ့ကတောက်ပင် (အခန်းကြီး ၁၂:၆)၊ ယောရှုသည် နောက်ပိုင်းတွင် အမှတ်တရမဏ္ဍပ်တစ်ခုထူထောင်ခဲ့သော ဝံ့ကတောက်ပင် (ယောရှု ၂၄:၂၆)၊ နတ်ဆရာများ၏ ဝံ့ကတောက်ပင် (တရားသူကြီး ၉:၃၇)၊ နှင့် ရှေခင်မ်မြို့ရှိ မဏ္ဍပ်၏ဝံ့ကတောက်ပင် (တရားသူကြီး ၉:၆) တို့သည် ယာကုပ်သည် ရုပ်တုများနှင့် နားကပ်များကို မြှုပ်နှံခဲ့သော တူညီသောသစ်ပင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်မသိရပါ။ သို့သော်၊ ဤစာသားများသည် တူညီသောသစ်ပင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် အထင်ကရဖြစ်ခဲ့ရမည်။

Whether the oak under which Abraham once pitched his tent (ch. 12:6, Heb.), the one under whose shade Joshua afterward erected a memorial pillar (Joshua 24:26), the oak of the sorcerers (Judges 9:37, Heb.), and the oak of the pillar at Shechem (Judges 9:6, Heb.) all refer to the same tree, the one under which Jacob buried the images and earrings, is not known. It is not at all improbable, however, that these texts do refer to the same tree, one that must have been a landmark.

 

၇။ အယ်လဘေသယလ။ အနီးအနားရှိ ကာနန်မြို့သည် ထို့နောက်မှ ဟေဗြဲလူမျိုးများအကြား ဘေသယလဟု လူသိများလာပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် လုဇ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၈:၁၉)။ ဤနေရာတွင် အမည်ပေါ်ထွက်လာပုံသည် ဘာသာပြန်သူများနှင့် မှတ်ချက်ပေးသူများအတွက် ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့သည်။ အချို့က ဤစာသားကို “ဘုရားသခင်၏နေရာ ဘေသယလ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့သည်။ အခြားသူများက ပထမဆုံး “အယ်လ” ဟူသော ဘုရားသခင်သည် မူရင်းစာသားတွင် မပါဝင်ဘဲ၊ ကူးယူသူ၏ အမှားဖြစ်နိုင်သည်ဟု အကြံပြုခဲ့သည်။ LXX၊ ဝူးဂိတ်၊ နှင့် ဆီးရီယက်ဘာသာပြန်များတွင် ၎င်းမပါဝင်ခြင်းသည် ဤဖြစ်နိုင်ချေကို ထောက်ခံသည်။ သို့သော်၊ ရှေခင်မ်မြို့တွင် ထူထောင်ခဲ့သော ယဇ်ပလ္လင်အား အယ်လအလိုဟီ-ဣသရေလဟု အမည်ပေးခဲ့သည်ကို (အခန်းကြီး ၃၃:၂၀) ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး၊ ယာကုပ်သည် လုဇ်အနီးရှိ ယဇ်ပလ္လင်နေရာကို “ဘေသယလ၏ဘုရားသခင်” ဟု အမည်ပေးခြင်းသည် ထူးဆန်းမည်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းဖြင့် သူသည် ဟာရန်သို့ ထွက်ပြေးစဉ် ထိုနေရာတွင် သူ့ထံပေါ်ထွက်ခဲ့သော ဘုရားသခင်အား ဆိုလိုခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပါဒန်အာရံမှ ပြန်လာရန် ခေါ်ဆိုစဉ် မိမိကိုယ်မိမိ “ဘေသယလ၏ဘုရားသခင်” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃၁:၁၃)။ ထို့ကြောင့်၊ ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်ညွှန်ကြားခဲ့သော အမိန့်တွင် ရည်ညွှန်းထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဟူသော အမှတ်အသားအဖြစ် ဤယဇ်ပလ္လင်ကို အပ်နှံခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

7. El-beth-el. The nearby Canaanite city, henceforth known among the Hebrews as Bethel, was then called Luz (see on ch. 28:19). The form in which the name here appears has ever posed a problem to translators and commentators. Some have rendered this passage, he “called the place of God Beth-el.” Others have suggested that the first “El,” God, may not have been in the original text, but represents a copyist’s error. The fact that it is missing in the LXX, Vulgate, and Syriac versions lends weight to this possibility. However, in view of the name of El-elohe-Israel, given to the altar erected at Shechem (ch. 33:20), it would not seem altogether strange to find Jacob naming the place of the altar near Luz, “God of Beth-el.” By this he may have meant, “[Dedicated to] the God of Beth-el,” that is, to the One who had appeared to him there on his flight to Haran. In calling Jacob to leave Padan-aram, God had identified Himself to Jacob as “the God of Beth-el” (ch. 31:13). It is most likely, therefore, that Jacob dedicated the altar with this in mind, in token of the fact that he had now reached the spot referred to by God in the command to return.

 

၄. ယောသပ်သည် ခရစ်တော်ကို သရုပ်ဖော်သည်။—ယောသပ်သည် ခရစ်တော်ကို သရုပ်ဖော်သည်။ ယေရှုသည် မိမိလူမျိုးထံသို့ ကြွလာသော်လည်း၊ သူ၏လူမျိုးက သူ့ကို လက်မခံခဲ့ပေ။ သူ၏လုပ်ရပ်များသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး၊ သူ၏တသမတ်တည်း၊ မိမိကိုယ်ကိုငြင်းပယ်သောဘဝသည်၊ ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူဟု ဆိုကြသော်လည်း ဘဝများပုပ်သိုးနေသူများအပေါ် စဉ်ဆက်မပြတ် ဆုံးမချက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ ယောသပ်၏ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ကုသိုလ်သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး၊ သူ့ကို လမ်းမှားသို့ပို့ဆောင်ရန် ကြံစည်သူမသည် အောင်မြင်မှုမရခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ကုသိုလ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်သည့်အတွက် ပြင်းထန်စွာ မုန်းတီးခဲ့ပြီး၊ သူ့အား မမှန်ကန်စွာ စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်မှုကြောင့် အပြစ်ကင်းသူသည် ဒုက္ခခံရသည်။ သူ၏ကုသိုလ်ကြောင့် ထောင်ကျခဲ့ရသည်။ ယောသပ်သည် သူ၏ညီအစ်ကိုများက သူ့ကို ရန်သူများထံ အနည်းငယ်သောငွေဖြင့် ရောင်းစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို သူ၏တပည့်တစ်ဦးက သူ၏အပြစ်ရှိဆုံးရန်သူများထံ ရောင်းစားခဲ့သည်။ ယေရှုသည် နူးညံ့ပြီး သန့်ရှင်းသည်။ သူ၏ဘဝသည် ထူးခြားသော မိမိကိုယ်ကိုငြင်းပယ်မှု၊ ကောင်းမှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သည့်အမှားမျှ မကျူးလွန်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ့အား မမှန်ကန်သော သက်သေများကို ငှားရမ်းပြီး စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သူသည် အပြစ်နှင့် ပုပ်သိုးမှုကို ဖြောင့်မတ်စွာ ဆုံးမခဲ့သည့်အတွက် မုန်းတီးခံရသည်။ ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများက သူ၏ရောင်စုံဝတ်ရုံကို ချွတ်ယူခဲ့သည်။ ယေရှု၏ချုပ်ရိုးမရှိသောဝတ်ရုံကို ကွပ်မျက်သူများက ထီးပေါက်ရန် လောင်းကစားခဲ့သည် (Ibid., ၁၇၄)။

4. Joseph Illustrates Christ.—Joseph illustrates Christ. Jesus came to His own, but His own received Him not. He was rejected and despised, because His acts were righteous, and His consistent, self-denying life was a continual rebuke upon those who professed piety, but whose lives were corrupt. Joseph’s integrity and virtue were fiercely assailed, and she who would lead him astray could not prevail, therefore her hatred was strong against the virtue and integrity which she could not corrupt, and she testified falsely against him. The innocent suffered because of his righteousness. He was cast into prison because of his virtue. Joseph was sold to his enemies by his own brethren for a small sum of money. The Son of God was sold to His bitterest enemies by one of His own disciples. Jesus was meek and holy. His was a life of unexampled self-denial, goodness, and holiness. He was not guilty of any wrong. Yet false witnesses were hired to testify against Him. He was hated because He had been a faithful reprover of sin and corruption. Joseph’s brethren stripped him of his coat of many colors. The executioners of Jesus cast lots for His seamless coat (Ibid., 174).

 

၈။ ဒေဗောရာ။ “ပျားရည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် (အခန်းကြီး ၂၄:၅၉)။ သူမသည် အသက်အလွန်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ရမည်။ ယာကုပ်သည် သူ၏မိခင်လက်ထပ်ပြီး ၂၀ နှစ်အကြာတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ အသက် ၁၀၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဒေဗောရာသည် ရေဗက္ကာနှင့်အတူ ပါဒန်အာရံမှ ထွက်ခွာခဲ့သဖြင့်၊ သူမသည် ယခု အသက် ၁၅၀ ခန့်ရှိပြီဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်၊ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ နှင့် ယာကုပ်တို့၏ ခေတ်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် အသက် ၁၇၅၊ ၁၈၀၊ နှင့် ၁၄၇ နှစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အတွက် ထိုသို့သော အသက်အရွယ်သည် ထူးဆန်းမည်မဟုတ်ပါ။

8. Deborah. Meaning “bee” (see ch. 24:59). She must have been greatly advanced in age. Jacob had been born 20 years after his mother’s marriage and was now more than 100 years old. Since Deborah had left Padan-aram with Rebekah, she was now possibly 150 years of age. However, this would not have been considered extraordinary in the time of Abraham, Isaac, and Jacob, who died at the ages of 175, 180, and 147 years respectively.

 

ဒေဗောရာသည် ယာကုပ်၏အိမ်သူအိမ်သားတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်ကို၊ ရေဗက္ကာသည် သူမကို ဟာရန်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်ဟု သို့မဟုတ် ရေဗက္ကာ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ဣဇာက်၏အိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်ဟု ယူဆခြင်းဖြင့် ရှင်းပြပြီးဖြစ်သည်။

That Deborah had become a member of Jacob’s household may be accounted for by supposing that Rebekah had sent her to Haran, or that she had left the home of Isaac after Rebekah’s death.

 

၉။ ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်ထံ ပေါ်ထွက်တော်မူသည်။ ၎င်းသည် ရှေခင်မ်မြို့တွင်ရှိသော အသံဖြင့်ဖော်ပြမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မြင်နိုင်သော ထင်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁)။ “ထပ်မံ” ဟူသော စကားလုံးနှင့် “ပါဒန်အာရံမှ ပြန်လာသောအခါ” ဟူသော ထပ်မံစကားစုသည် ယခင်ထင်ရှားမှုတစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် ဘေသယလတွင် ယာကုပ်အား အိပ်မက်ဖြင့် ဘုရားသခင်ထင်ရှားပေးခဲ့သော ပထမအကြိမ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ပါက၊ “ထပ်မံ” ဟူသော စကားလုံးသည် ယာကုပ်သည် ဘေသယလတွင် ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားမှုနှစ်ကြိမ်ကို ရရှိခဲ့သည်ကို အလေးပေးသည်၊ တစ်ကြိမ်မှာ ပါဒန်အာရံသို့ ခရီးထွက်စဉ်နှင့် ဒုတိယအကြိမ်မှာ ထိုနေရာသို့ ပြန်လာသောအခါဖြစ်သည်။ ဤအမြင်ကို ထောက်ခံသည့်အချက်မှာ ကျမ်းပိုဒ် ၁၁ နှင့် ၁၂ တွင် ယာကုပ်အား ဘေသယလတွင် အိပ်မက်ဖြင့် ပထမဆုံးပေးခဲ့သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ထပ်မံဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၈:၁၃-၁၄)။ ထို့အပြင်၊ ပေနီယလတွင် ဘုရားသခင်ထင်ရှားပေးခဲ့မှုကို မောရှေက ပထမအကြိမ်အဖြစ် ယူဆခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် ပါဒန်အာရံမှ ပြန်လာပြီးနောက် မြင်နိုင်သော ထင်ရှားမှုနှစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်။ နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် ယာကုပ်မှ ဣသရေလဟု အမည်ပြောင်းခြင်းကို ဖော်ပြထားခြင်းသည် နောက်ဆုံးအမြင်ကို ထောက်ခံသည်။

9. God appeared unto Jacob. This was a visible manifestation in contrast to the audible one at Shechem (v. 1). The word “again,” with the additional clause, “when he came out of Padan-aram,” implies an earlier revelation. This may be a reference to the first appearance of God to Jacob at Bethel in a dream. If so, the word “again” emphasizes the fact that Jacob received two divine manifestations at Bethel, one on his journey to Padan-aram and the second upon his return to the same spot. Support for this view lies in the fact that vs. 11 and 12 repeat the blessing first given to Jacob in his dream at Bethel (ch. 28:13, 14). It is also possible that the appearance of God to him at Peniel is considered by Moses as the first one of the two, which would make two visible revelations of God since his return from Padan-aram. Mention of the change of name from Jacob to Israel on both of these occasions favors the latter view.

 

၁၀။ သူ၏အမည်ကို ဣသရေလဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ဘေသယလတွင် ယခင်ထင်ရှားမှုတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်အား ပြည်နှင်ထုတ်ခံရသည့်နေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်မှုနှင့် အိမ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာရန် ကတိပြုခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် ဣဇာက်ကို ဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသောလူမျိုးနှင့် မေရှိယဖြစ်လာမည့်သူအဖြစ် ခေါ်ဆိုခံရခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်။ ဤကတိကို ဘုရားသခင်သည် ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိမှုကို ပြန်လည်ကတိပြုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ဘက်မှ၊ ယာကုပ်အား ပေနီယလတွင် ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော ဣသရေလဟူသော အမည်ကို အတည်ပြုခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃၂:၂၈)၊ ထို့အပြင် များပြားသောသားစဉ်မြေးဆက်နှင့် ကာနန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ကတိပြုခဲ့သည်။ ဤကတိသည် အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သော ကတိ (အခန်းကြီး ၁၇:၆, ၈) နှင့် ဘေသယလတွင် ယာကုပ်အား ယခင်ပေးခဲ့သော ကတိ (အခန်းကြီး ၂၈:၁၃-၁၄) ထက် ပုံစံနှင့် အနှစ်သာရအားဖြင့် ပိုမိုဆင်တူသည်။ သူ၏ဘဝအကုန်လုံးနီးပါးတွင် ယာကုပ်သည် ဘေသယလတွင် ဤဒုတိယအကြိမ် ဘုရားသခင်ထင်ရှားမှုကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၄၈:၃-၄)၊ ၎င်းကို ဟောရှာယပရောဖက်သည် ပေနီယလတွင် သူ၏အတွေ့အကြုံနှင့်ဆက်စပ်ပြီး ဖော်ပြခဲ့သည် (ဟောရှာယ ၁၂:၄)။

10. Called his name Israel. In the previous appearance at Bethel, God had promised Jacob divine protection in the land of his exile and a safe return home, particularly in view of his call to succeed Isaac as progenitor of the chosen people and of the Messiah. This promise God had fulfilled, and Jacob therefore renewed his vow of faithfulness to God. On His part, God confirmed to him the name Israel, already bestowed at Peniel (ch. 32:28), and with it the promise of a numerous seed and possession of the land of Canaan. In form and substances this promise resembles that made to Abraham (ch. 17:6, 8) more than the previous one given Jacob at Bethel (ch. 28:13, 14). Toward the close of his life Jacob alluded to this second manifestation of God at Bethel (ch. 48:3, 4), which the prophet Hosea mentions in connection with his experience at Peniel (Hosea 12:4).

 

၁၃။ ဘုရားသခင်ထွက်သွားတော်မူသည်။ ဤစကားလုံးများသည် ဘေသယလတွင်ရှိသော ဤအတွေ့အကြုံသည် အိပ်မက်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏တည်ရှိမှုကို ပြင်းထန်စွာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားမှုတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အမှန်တကယ်ထင်ရှားမှုဖြစ်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ အကြံပြုသည်။

13. God went up. These words clearly suggest that this experience at Bethel was neither a vision nor a strong mental impression of the divine presence, but a real manifestation of God.

 

၁၄။ ယာကုပ်သည် မဏ္ဍပ်တစ်ခုထူထောင်သည်။ ယာကုပ်သည် ဤဘုရားသခင်၏ထင်ရှားမှုကို အမှတ်တရအဖြစ် မဏ္ဍပ်တစ်ခုထူထောင်ခဲ့သည်။ အနှစ် ၂၅ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့်အကြာတွင် ထူထောင်ခဲ့သော “မဏ္ဍပ်” သည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိစွာ ပြိုလဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မဏ္ဍပ်များထူထောင်ခြင်းသည် ယာကုပ်၏ အကြိုက်ဆုံးအလေ့အကျင့်တစ်ခုဖြစ်ပုံရသည် (အခန်းကြီး ၂၈:၁၈; ၃၁:၄၅; ၃၅:၂၀)။ ဘုရားသခင်အား အပ်နှံထားသော မဏ္ဍပ်တစ်ခုစီအပေါ်တွင် သူသည် ဝိုင်ယဉ်ရည်ဖြင့် “ယစ်မျိုးပူဇော်သက္ကာ” လောင်းချခဲ့သည် သို့မဟုတ် (သံလွင်ဆီ) ဖြင့် လိမ်းပေးခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံးပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မောရှေ၏ဥပဒေအရ၊ ယစ်မျိုးပူဇော်သက္ကာသည် ဝိုင်ယဉ်ရည် ဟိန်တစ်ပုံးလေးပုံတစ်ပုံဖြစ်ပြီး၊ ခန့်မှန်းခြေ တစ်ကွတ်ခန့်ရှိသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၉:၄၀)။

14. Jacob set up a pillar. Jacob perpetuated the memory of this divine appearance by erecting a memorial stone. The “pillar” erected some 25 or 30 years earlier had probably fallen down and disappeared. The setting up of pillars seems to have been a favorite practice of Jacob (chs. 28:18; 31:45; 35:20). Upon each “pillar” dedicated to God he either poured out a “drink offering” of wine or anointed it with (olive) oil, or both. According to the law of Moses the drink offering consisted of a fourth part of a hin of wine, equivalent to about 1 qt. (Ex. 29:40).

 

၁၅။ သူက အဲဒီမှာ ဆီကိုလောင်းချလိုက်တယ်။ ယခင်အကြိမ်ကဲ့သို့ (ဖြစ်ကျမ်း ၂၈:၁၈)၊ ယာကုပ်က ဒီလိုကျောက်တိုင်ကို ဆီလောင်းပြီး သန့်ရှင်းစေခဲ့ပြီး၊ ဗေသိလ ဆိုတဲ့ နာမည်ကို အတည်ပြုခဲ့တယ် (အခန်းကြီး ၁၅)။

He poured oil thereon. As upon the previous occasion (Gen. 28:18). Jacob consecrated this stone by anointing it with oil, and confirmed the name of Bethel (v. 15).

 

၁၆။ သူတို့သည် ဗေသိလမှ ခရီးဆက်သွားကြသည်။ ယာကုပ်သည် ဗေသိလမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေခဲ့သလဲဆိုတာ မသိရဘူး၊ သူသည် တောင်ဘက်သို့ ခရီးဆက်သွားခဲ့တယ်။ ဗေသိလမှ ထွက်ခွာခြင်းသည် အဲဒီမှာ “နေထိုင်ရန်” အမိန့်နှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းမဟုတ်ဘူး (အခန်းကြီး ၁)၊ အကြောင်းကတော့ အဲဒီ “နေထိုင်ရန်” ဆိုတဲ့ စကားလုံးသည် အမြဲတမ်း အမြဲတမ်းနေထိုင်ရန် အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူး (ဖြစ်ကျမ်း ၂၇:၄၄၊ ဝတ်ပြုရာ ၁၄:၈၊ ၁ ရာ. ၂၀:၁၉ စသည်ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် အနည်းဆုံး ယဇ်ပလ္လင်တည်ဆောက်ပြီး သူ့သစ္စာကတိကို ဖြည့်ဆည်းရန် အချိန်လုံလောက်စွာ နေခဲ့ရမယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ပြီးနောက်၊ ယာကုပ်သည် သူ့ဖခင်နေထိုင်ရာ မာမရေသို့ ဆက်သွားခဲ့တယ်။

16. They journeyed from Beth-el. It is not known how long Jacob remained at Bethel before continuing his journey southward. His departure from Bethel was not in contravention of the command to “dwell” there (v. 1), since that word does not necessarily denote a permanent abode (see Gen. 27:44; Lev. 14:8; 1 Sam. 20:19; etc.). He was to remain there at least long enough to erect the altar and to perform his vow. Having done so, Jacob proceeded to Mamre, where his father then abode.

 

ယာကုပ်သည် ဧသောနှင့်ပေါင်းစည်းရန် ခရီးထွက်ခြင်း

Jacob’s Journey to Join Esau

 

 

 

၁၇။ အနည်းငယ်အကွာမှာ။ ဧဖရတ်သည် ဗက်လင်ဟမ်နှင့် နာမည်တူပုံရတယ် (အခန်းကြီး ၁၉)၊ ဗက်လင်ဟမ်သည် ဗေသိလမှ တောင်ဘက် မိုင် ၁၅ ခန့်အကွာမှာ တည်ရှိတယ်။ ဟေဗြဲစကားလုံး “ကိဗရတ-ဟာရက်စ်” ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က “အနည်းငယ်အကွာ” လို့ ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ စာသားအရ “ပြည်၏ ကိဗရာ” လို့ဆိုလိုတယ်။ ကိဗရါသည် ကဘာမှလာပြီး “ကြီးမားသည်”၊ “များပြားသည်”၊ “ရှည်လျားသည်” လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ သို့သော် ကိဗရါသည် မူလက ဟေဗြဲအကွာအဝေးတိုင်းတာမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ တန်ဖိုးမသိရဘူး။ လက်စတင်းနှင့် ဗူလ်ဂိတ်ဘာသာပြန်မှုများအရ အဲဒီစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ဘာသာပြန်ချိန်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီလို့ သိရတယ်။ ကဘာဆိုတဲ့ မူလစကားလုံးအရ၊ အက်စ်ဗွီက “ဧဖရတ်မှ အနည်းငယ်အကွာမှာ” လို့ ဘာသာပြန်တာက ကျေဗွီကျမ်းထက် မူလအဓိပ္ပာယ်နဲ့ ပိုနီးစပ်နိုင်တယ်။

A little way. Ephrath was apparently another name for Bethlehem (v. 19), which was situated about 15 mi. south of Bethel. The exact meaning of the Hebrew phrase kibrath–ha’ares, “a little way,” literally, “a kibrah of land,” is uncertain. Kibrah is from kabar, which means “to be great,” “to be much,” “to be long.” It is thought, however, that a kibrah was originally a definite Hebrew measure of distance, now of unknown value. It is clear from the LXX and the Vulgate that at the time of their translation the meaning of the phrase was already lost. Based on the meaning of the root word kabar, the RSV, “when they were still some distance from Ephrath,” may come a bit closer than the KJV to the original meaning.

 

၁၈။ ဘင်ဩနိ။ ဗင်ယာမိန်မွေးဖွားခြင်းသည် ရာခေလရဲ့ ဂျိုးဇက်ကို နာမည်ပေးရာမှာ ဘုရားသခင်က သူမကို သားတစ်ယောက်ထပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒပြည့်ဝခြင်းကို ဖော်ပြတယ် (ဖြစ်ကျမ်း ၃၀:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သူမသည် ကလေးမွေးဖွားရင်း သေဆုံးခါနီးမှာ ဒီသားကို ဘင်ဩနိ၊ “ငါ့ဝါဒုက္ခ၏သား” သို့မဟုတ် “ငါ့ဒုက္ခသား” လို့ နာမည်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီအခြေအနေမှာ၊ သူမရဲ့ရှုထောင့်ကနေ ဒီနာမည်ဟာ အလွန်သင့်လျော်တယ်။

18. Ben-oni. The birth of Benjamin marked the fulfillment of Rachel’s expressed wish in the naming of Joseph, that God would give her another son (see on ch. 30:24). As she lay dying in childbirth she named this son Ben-oni, “son of my pain” or “son of my misfortune.” Under the circumstances, from her point of view, it was a most appropriate name.

 

ဗင်ယာမိန်။ စာသားအရ “လက်ျာဘက်သား” လို့ဆိုလိုတယ်။ ယာမိန်၊ “လက်ျာဘက်” သည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် သာယာဝပြောမှုကို ဆိုလိုပြီး၊ အာရဗီမှာ ကံကောင်းခြင်းလည်း ပါဝင်တယ်။ စစ်မှန်တဲ့ အကောင်းမြင်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ယာကုပ်သည် သူ့ရဲ့အငယ်ဆုံးသားကို သတ္တိနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ဖော်ပြတဲ့ နာမည်တစ်ခု ပေးသင့်တယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ဒီနာမည်က သူ့ရဲ့ ၁၂ ယောက်မြောက်သားမွေးဖွားခြင်းမှာ ရရှိခဲ့တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို အမြဲသတိရစေမယ့် နာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရာခေလဆုံးရှုံးမှုကြောင့် ဝမ်းနည်းမှုထက် သာလွန်တယ်။ တစ်ခုက နောက်တစ်ခုရဲ့ဆုံးရှုံးမှုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တယ်။

Benjamin. Literally, “son of the right hand.” Yamin, “right,” connotes happiness and prosperity, and in Arabic, good fortune as well. A true optimist, Jacob felt that his youngest son should have a name expressing courage and hope, a name that would ever remind him of the joy that came to his heart at the birth of his 12th son rather than his sorrow at the loss of Rachel. The one compensated, in part, for the loss of the other.

 

သူမရဲ့ဝိညာဉ်သည် ထွက်ခွာသွားတယ်။ မောရှေက ဒီမှာ ရာခေလရဲ့ မထိတွေ့နိုင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအကြောင်း ပြောနေတာလို့ထင်ရပြီး၊ သူမသေဆုံးချိန်မှာ ပရဒိသုသို့ ပျံသန်းသွားတယ်လို့ ယူဆတာဟာ ကျမ်းစာအထောက်အထားမရှိဘူး။ ဒီအဓိပ္ပာယ်ကို စာသားထဲထည့်ဖတ်ရင်၊ သေဆုံးချိန်မှာ အသိစိတ်လုံးဝရပ်တန့်သွားတယ်လို့ ရှင်းလင်းစွာသင်ပေးထားတဲ့ ကျမ်းစာရဲ့ အခြားတိကျတဲ့ဖော်ပြချက်များနဲ့ ဆန့်ကျင်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် (ဆာလံ ၁၄၆:၄၊ ဒေသနာ ၉:၅၊ ၆၊ ၁၀ စသည်ကို ကြည့်ပါ)။ နပေရှစ်၊ “ဝိညာဉ်” ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အဓိကအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုက “အသက်” ဖြစ်ပြီး၊ ဒီစကားလုံးကို ၁၁၉ ကြိမ်ဘာသာပြန်ထားတယ် (ဖြစ်ကျမ်း ၉:၄၊ ၅၊ ယောဘ ၂:၄၊ ၆ စသည်)၊ ဒါမှမဟုတ် “အသက်ရှူခြင်း” လို့ ယောဘ ၄၁:၂၁ မှာ ဘာသာပြန်ထားတယ်။ ဖြစ်ကျမ်း ၉:၅ မှာ “သင်တို့အသက် [နပေရှစ်] ၏သွေး” အကြောင်းပြောထားပြီး၊ နပေရှစ်မှာ သွေးရှိတယ်ဆိုတာ ရှင်းလင်းပြီး၊ သွေးသည် ၎င်း၏တည်ရှိမှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်။ ထို့ကြောင့် နပေရှစ်သည် မထိတွေ့နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဖြစ်ကျမ်း ၁:၂၀၊ ၃၀ မှာ တိရစ္ဆာန်တွေမှာ နပေရှစ်၊ “အသက်” ရှိတယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်။ နပေရှစ်ပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် လူသားကို တိရစ္ဆာန်တွေမှာ ရှိတဲ့အရာထက် ပိုမပေးဘူး။ ဘယ်သူမှ အမိုဘာ၊ မိုလူစကာ၊ မျောက်ဝံတွေရဲ့ “ဝိညာဉ်များ” သေဆုံးချိန်မှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွားတယ်လို့ ပြောချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့၊ ဒေသနာ ၃:၁၉ မှာ တိရစ္ဆာန်နှင့် လူသားနှစ်ဦးစလုံးမှာ တူညီတဲ့ “အသက်ရှူခြင်း” ရှိတယ်လို့ တိကျစွာဖော်ပြထားပြီး၊ သေဆုံးချိန်မှာ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တူညီတဲ့အရာဖြစ်ပေါ်တယ်။ ဆာလံ ၁၄၆:၄ အရ လူတစ်ဦးသေဆုံးချိန်မှာ အရာ ၂ ခုဖြစ်ပေါ်တယ်။

Her soul was in departing. The idea that Moses here speaks of some immaterial but conscious part of Rachel, which presumably winged its flight to Paradise at the moment of her death, is without Scriptural foundation. To read such meaning into the text would set it at variance with many other specific statements of Scripture which plainly teach that consciousness ceases completely at death (see Ps. 146:4; Eccl. 9:5, 6, 10; etc.). One of the primary meanings of the word nephesh, “soul,” is “life,” as it is translated 119 times (Gen. 9:4, 5; Job 2:4, 6; etc.), or “breath,” as it is rendered in Job 41:21. Genesis 9:5 speaks about the “blood of your lives [nephesh],” which makes it clear that the nephesh has blood, and that the blood is essential to its existence. The nephesh could not, therefore, possibly be an immaterial entity. In Gen. 1:20, 30 the brute creation is said to have a nephesh, “life.” The possession of a nephesh, then, gives man nothing more than all forms of animal life possess. Certainly no one would wish to claim that at death the “souls” of amoebae, mollusks, and apes go flitting their way to heaven. In fact, in Eccl. 3:19 it is specifically stated that both animals and men have the same “breath,” ruach, and that at death the same thing happens to both of them. According to Ps. 146:4 two things happen to a man when he dies:

 

(၁) သူ့ရဲ့ “အသက်ရှူခြင်း”၊ ရူအာချ်၊ သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားတယ်။ (၂) “သူ့အတွေးများ ပျက်စီးသွားတယ်။” ဤစာသားသည် ရာခေလသည် သူမရဲ့ နောက်ဆုံးအသိစိတ်နှင့် နောက်ဆုံးအသက်ရှူမှုနှင့်အတူ သူမသားကို ဘင်ဩနိ လို့ နာမည်ပေးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ဖော်ပြချက်ဖြစ်တယ်။

သူမသေဆုံးသွားတယ်။ ရာခေလက သူမခင်ပွန်းကို “ကလေးများပေးပါ၊ မဟုတ်ရင် ငါသေမယ်” လို့ အော်ဟစ်ခဲ့တယ် (ဖြစ်ကျမ်း ၃၀:၁)။ အခုတော့ နှစ်ခုစလုံး တစ်ပြိုင်နက်ရောက်လာတယ်။

(1)His “breath,” ruach, leaves his body.

(2)“His thoughts perish.” The text under consideration is a simple statement of the fact that Rachel, in her last moments of consciousness and with her last fleeting breath, gave her son the name Ben-oni.

She died. Rachel had cried to her husband, “Give me children, or else I die” (ch. 30:1). Now both came at once.

 

၁၉။ ဧဖရတ်၊ ဗက်လင်ဟမ်ဖြစ်တယ်။ ဧဖရတ်၊ သို့မဟုတ် ဧဖရတာ (ဖြစ်ကျမ်း ၄၈:၇)၊ သည် နောက်ပိုင်းမှာ ဗက်လင်ဟမ်လို့ ခေါ်တဲ့ မြို့ရဲ့ မူလနာမည်ဖြစ်တယ်။ တစ်ခါတစ်ရံ နာမည်နှစ်ခုကို တွဲသုံးတယ်၊ ဥပမာ မိက္ခာ ၅:၂ မှာ ဖြစ်တယ်။ ဧဖရတာသည် အာဖာ မှဆင်းသက်လာပြီး “ပေါ့ပါးသည်”၊ “လျင်မြန်သည်”၊ “မွေးဖွားနိုင်သည်” လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ ဧဖရတာသည် “မွေးဖွားနိုင်မှု” လို့ဆိုလိုပြီး၊ ဗက်လင်ဟမ်ဒေသမှာ အသုံးပြုရင် ၎င်း၏ မြေဆီလွှာ၏ မွေးဖွားနိုင်မှုကို ဆိုလိုတယ်။ ဗက်လင်ဟမ်သည် “မုန့်အိမ်” လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ ထို့ကြောင့် နာမည်နှစ်ခုသည် အဓိပ္ပာယ်အရ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေတယ်၊ အကြောင်းကတော့ “မွေးဖွားနိုင်မှု” ရှိတဲ့ ပြည်မှာ “မုန့်” ကို “အိမ်” မှာ ပေါများစွာ တွေ့ရမယ်ဆိုတာ သဘာဝပဲ။ ဧဖရတ်နှင့် ဗက်လင်ဟမ်ဆိုတဲ့ နာမည်နှစ်ခုသည် ဟေဗြွန်နှင့် ဗက်လင်ဟမ်အနီးမှာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့တဲ့ ဟေဗြဲမိသားစုဝင်နှစ်ဦးနှင့် ဆက်စပ်နိုင်တယ်။ ယုဒခရိုင်မှ ကာလက်သည် ဧဖရတ်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ရဲ့ စတုတ္ထမျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦးကို ဗက်လင်ဟမ်လို့ နာမည်ပေးခဲ့တယ် (၁ ရာ. ၂:၁၉၊ ၅၁၊ ၅၄ ကိုကြည့်ပါ)။

19. Ephrath, which is Beth-lehem. Ephrath, or Ephratah (ch. 48:7), was the original name of the town later called Bethlehem. Occasionally both names were used together, as in Micah 5:2. ’Ephratha was a name derived from ’aphar, a root meaning “to be light,” “to be fleet,” “to be fertile.” Ephratha would thus mean “fertility,” and as applied to the region of Bethlehem would imply the fertility of its soil. Bethlehem means “the house of bread.” Thus the two names are closely related in meaning, for in a land of “fertility” it would be only natural to find an abundance of “bread” in the “house.” It is possible that these two names, Ephrath and Bethlehem, are related to two members of early Hebrew families that settled in the vicinity of Hebron and Bethlehem. Caleb, of the tribe of Judah, married Ephrath, and one of their descendants in the fourth generation was named Bethlehem (see 1 Chron. 2:19, 51, 54).

 

၂၀။ ရာခေလရဲ့သင်္ချိုင်း။ ယာကုပ်က ရာခေလရဲ့သင်္ချိုင်းပေါ်မှာ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ “ကျောက်တိုင်” သည် ရာစုနှစ်များစွာကြာ နာမည်ကြီးသင်္ကေတတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေခဲ့တယ်။ မောရှေနှင့် ရှမွေလရဲ့အချိန်မှာ ဒါဟာ ရှိနေသေးတယ် (၁ ရာ. ၁၀:၂)။ ဗက်လင်ဟမ်မြောက်ဘက်အနီးမှာ ရှိတဲ့ ကပ်ဘတ်ရါချီလ်၊ “ရာခေလရဲ့သင်္ချိုင်း” ဆိုတဲ့ ဘုရားကျောင်းသည် ရာခေလရဲ့ တကယ့်သင်္ချိုင်းပေါ်မှာ ဒါမှမဟုတ် အနီးမှာ တည်ရှိနိုင်တယ်။ ယခုရှိနေတဲ့ အဆောက်အဦသည် မူစလင်ဒီဇိုင်းဖြစ်ပြီး လေးရာစုနှစ်သာရှိသေးပြီး၊ မူစလင်များ၊ ခရစ်ယာန်များ၊ နှင့် ဂျူးများက ယေဘုယျအားဖြင့် လက်ခံထားတဲ့ ရိုးရာနေရာကို ဖော်ပြထားတယ်။

20. Rachel’s grave. The stone “pillar” that Jacob erected over Rachel’s grave remained a famous landmark for centuries. It was still standing in the times of Moses and of Samuel (1 Sam. 10:2). The chapel Kubbet Rachil, “the grave of Rachel,” a very short distance to the north of Bethlehem, may perhaps be located over or near Rachel’s actual grave. The present building, of Moslem construction and but four centuries old, marks the traditional spot generally accepted by Moslems, Christians, and Jews.

 

၂၁။ ဧဒါရဲ့မျှော်စင်။ တောင်ဘက်သို့ ဆက်သွားရင်း၊ ယာကုပ်သည် မစ်ဂဒယ်ဧဒါ၊ “သိုးအုပ်မျှော်စင်” ရဲ့ အနီးမှာ ရပ်နားခဲ့တယ်။ မျှော်စင်များကို သိုးထိန်းများအတွက် ၎င်းတို့ရဲ့သိုးအုပ်များကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ရန်သူများကို ကာကွယ်ရန် အဆင်ပြေစေဖို့ တည်ဆောက်လေ့ရှိတယ် (၂ ဘုရင် ၁၈:၈၊ ၂ ရာ. ၂၆:၁၀၊ ၂၇:၄)။ ဒီမျှော်စင်ရဲ့ တည်နေရာအတိအကျကို မသိရဘူး။

21. The tower of Edar. Continuing southward, Jacob halted just beyond Migdal ‘Eder, meaning “tower of the flock.” Watchtowers were commonly erected for the convenience of shepherds in guarding their flocks and for protection against approaching enemies (2 Kings 18:8; 2 Chron. 26:10; 27:4). The site of this particular tower is uncertain.

 

၂၂။ ရုဗင်သွားခဲ့တယ်။ ဘိလဟာသည် ရုဗင်ရဲ့ဖခင်ရဲ့ဇနီးဖြစ်တဲ့အတွက်၊ ဒါဟာ မဖြစ်မနေလိုးကျူးမှုတစ်ခုဖြစ်တယ်။ မောရှေရဲ့ဥပဒေအရ ဒါဟာ သေဒဏ်ပေးနိုင်တဲ့ပြစ်မှုဖြစ်တယ် (ဝတ်ပြုရာ ၁၈:၈)၊ ပြီးတော့ တစ်ခြားဘာသာဝင်တွေကတောင် အလွန်ရွံရှာစရာလို့ ယူဆတယ် (၁ ကော. ၅:၁)။ ဘိလဟာသည် လုံးဝအပြစ်ကင်းစင်မနေနိုင်ပေမယ့်၊ ရုဗင်သည် အလွန်ဆိုးရွားတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ လွဲမှားမှုတစ်ခုကို သေချာပေါက်ကျူးလွန်ခဲ့တယ်။

22. Reuben went. Since Bilhah was the wife of Reuben’s father, this was an act of incest. Under Mosaic law it was punishable by death (Lev. 18:8), and was greatly despised even by pagans (1 Cor. 5:1). Though Bilhah may not have been entirely innocent, Reuben was certainly guilty of a most heinous moral lapse.

 

ဣသရေလကြားခဲ့တယ်။ ဒီစကားလုံးများနောက်မှာ ဟေဗြဲစာသားမှာ ကွက်လပ်တစ်ခုရှိပြီး၊ ရှေးဟောင်းဂျူးဆရာများက “အခန်းကြီးမှာ ကွက်လပ်ရှိတယ်” လို့ မှတ်ချက်ပြုခဲ့တယ်။ လက်စတင်းကျမ်းမှာ ဒီကွက်လပ်ကို “သူ့မျက်စိမှာ ဒါဟာ မကောင်းဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်” လို့ ဖြည့်စွမ်းထားတယ်။ ဒါဟာ ယာကုပ်ရဲ့သားအကြီးဆုံးရဲ့ ဆိုးယုတ်မှုကြောင့် သူခံစားရမယ့် ရှက်ရွံ့မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ ဒေါသထွက်မှု၊ နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို မလုံလောက်စွာ ဖော်ပြပုံရတယ်။ ရာခေလရဲ့သေဆုံးမှုနှင့် ဒိနာရဲ့အဓမ္မပြုကျင့်ခံရမှုထက်တောင် ဒီထိုးနှက်မှုဟာ ပိုပြီး ခါးသီးပြီး နာကျင်စရာဖြစ်ခဲ့တယ်။ ယာကုပ်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်နေမှုကို ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လက်ခံမှုရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့သားများကို ကောင်းကြီးပေးဖို့ အချိန်ရောက်လာတဲ့အခါ၊ သေဆုံးနေတဲ့ ယာကုပ်က ရုဗင်သည် သူ့ရဲ့ပြစ်မှုကြောင့် မွေးရာပါအခွင့်အရေး၊ မိသားစုမှာ လောကီနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်မှုရာထူးကို ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ် (ဖြစ်ကျမ်း ၄၉:၄၊ ၁ ရာ. ၅:၁)။ ပထမအခွင့်အရေးကို ယုဒထံသို့၊ ဒုတိယအခွင့်အရေးကို လေဝိထံသို့ ပေးခဲ့တယ်။

Israel heard it. Following these words the Hebrew text has a gap which led the ancient Jewish rabbis to comment, “There is a hiatus in the verse.” The LXX fills in the gap by adding, “and it appeared evil in his sight.” This would seem to represent but inadequately the mingled shame and sorrow, indignation and horror, with which the wickedness of Jacob’s eldest son must have filled him. More bitter and crushing was this last blow than even the death of Rachel or the ravishment of Dinah. Jacob’s silence may be interpreted as the silence of devout resignation. But when the time came to pronounce a blessing on his sons, the dying Jacob felt that Reuben had by his crime forfeited the birthright, his position of temporal and spiritual leadership in the family (Gen. 49:4; 1 Chron. 5:1). The first was given to Judah, the second to Levi.

 

ယာကုပ်ရဲ့သားများ။ နောက်ပိုင်းမှာ ၁၂ ပုထိုးဂျင်း (တမန်တော် ၇:၈) လို့ ခေါ်ခဲ့တယ်၊ ယာကုပ်ရဲ့သားများသည် မိသားစုများစွာ သို့မဟုတ် အနွယ်များရဲ့ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့မှ ဆင်းသက်လာတဲ့ လူများကို ၁၂ အနွယ် (တမန်တော် ၂၆:၇၊ ယာကုပ် ၁:၁) လို့ ခေါ်တယ်။ ရှေးခေတ်မှာ ၁၂ ဆိုတဲ့ ဂဏန်းကို ပြည့်စုံမှုကို ဆိုလိုလေ့ရှိတယ်။ ဣရှမာေလမှ ၁၂ မင်းသားများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ် (ဖြစ်ကျမ်း ၂၅:၁၆)။ ၁၂ သူလျှိုများက ကာနာန်ပြည်ကို ရှာဖွေခဲ့တယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့သခင်ယေရှုက ၁၂ တမန်တော်များကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ တစ်ခါတစ်ရံ ၁၂ အနွယ်ထက် ပိုနည်းတဲ့ အနွယ်များက လက်တွေ့မှာ လုပ်ဆောင်နေပေမယ့်၊ ကျမ်းစာမှာ များသောအားဖြင့် ၁၂ အနွယ်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ တစ်ဦးရဲ့နာမည်ကို တစ်ခါတစ်ရံ ချန်လှပ်ထားတယ် (ဒီကျမ်း ၃၃၊ ယျေဇကျေလ ၄၈၊ ဗျာဒိတ် ၇ စသည်ကို ကြည့်ပါ)။

The sons of Jacob. Called afterward the 12 patriarchs (Acts 7:8), Jacob’s sons became heads of numerous families or tribes, and the people that descended from them are called the 12 tribes (Acts 26:7; James 1:1). In ancient times the number 12 was often taken to mean completeness. Twelve princes came from Ishmael (Gen. 25:16). Twelve spies searched the land of Canaan. Our Lord chose 12 apostles. Although there were at times more or less than 12 tribes actually functioning, Scripture usually recognizes 12, omitting the name now of one, then of another, as can be observed on different occasions (see Deut. 33; Eze. 48; Rev. 7; etc.).

 

၂၃။ လီယာရဲ့သားများ။ ဒီမှာ ကလေးများကို ၎င်းတို့ရဲ့ မိခင်များအလိုက် စီစဉ်ထားပြီး၊ မွေးဖွားမှုအစီအစဉ်အတိုင်း မဟုတ်ဘူး။ လီယာရဲ့သားများကို ပထမဆုံးဖော်ပြထားတယ်၊ အကြောင်းကတော့ သူမက ပထမဆုံးမွေးဖွားခဲ့သူဖြစ်တယ် (ဖြစ်ကျမ်း ၂၉:၃၂–၃၅၊ ၃၀:၁၈–၂၀)၊ ပြီးတော့ ရာခေလရဲ့သားများ (ဖြစ်ကျမ်း ၃၀:၂၂–၂၄၊ ၃၅:၁၈)၊ ရာခေလရဲ့အိမ်ဖော် ဘိလဟာရဲ့သားများ (ဖြစ်ကျမ်း ၃၀:၄–၈)၊ နှင့် ဇိလပါရဲ့သားများ (ဖြစ်ကျမ်း ၃၀:၉–၁၃) တို့ကို ဖော်ပြထားတယ်။

23. The sons of Leah. The children are here arranged according to their respective mothers, not in the order of their birth. Leah’s sons appear first, inasmuch as she was first to give birth (chs. 29:32–35; 30:18–20); then follow the sons of Rachel (chs. 30:22–24; 35:18), the sons of Bilhah, Rachel’s maid (ch. 30:4–8), and those of Zilpah (ch. 30:9–13).

 

၂၆. ပါဒန်အာရမ်တွင် သူ့အား မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဗင်္ယာမိန်မှလွဲ၍ အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ မွေးဖွားခဲ့ကြသည်။ အကျဉ်းချုပ်အနေဖြင့် မောရှေသည် ယာကုပ်သည် မိဘအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး ပြန်လာသည့်ကာလကို “ပါဒန်အာရမ်တွင် နေထိုင်ခြင်း” ဟု ယူဆသည်။

26. Born to him in Padan-aram. All except Benjamin were born there. In summary style, Moses considers the interval of time between Jacob’s departure from and return to the paternal abode as his sojourn “in Padan-aram.”

 

၂၇. ဖခင်အိုင်ဇက်ထံသို့။ ယာကုပ်သည် မမြီ၌ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဖခင်၏အိမ်သို့ တရားဝင်ပြန်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ အိုင်ဇက်၏အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်။ မမြီသည် ဟေဗြုန်၊ ယခင် ကိရယတ်အာရာဘဟု ခေါ်သော နေရာ၏ အနီးတဝိုက်တွင် ရှိသည် (အခန်း ၁၃:၁၈; ၂၃:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အိုင်ဇက်သည် ယာကုပ်သည် ဟာရန်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ၂၃ နှစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

27. Unto Isaac his father. Jacob’s arrival at Mamre constituted the formal return to his father’s house, where he now took up his abode as Isaac’s heir. Mamre was in the immediate vicinity of Hebron, formerly Kirjath-arba (see chs. 13:18; 23:2). Isaac lived 23 years after Jacob’s departure from Haran.

 

၂၈. အိုင်ဇက်၏ အသက်တာကာလ။ ယာကုပ်သည် ဖခင်သေဆုံးချိန်တွင် ၁၂၀ နှစ်ရှိခဲ့သည် (အခန်း ၂၅:၂၆)။ ၁၀ နှစ်အကြာတွင်၊ ၁၃၀ နှစ်အရွယ်တွင် သူသည် ဖာရိုဘုရင်ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သည် (အခန်း ၄၇:၉)။ ထိုအချိန်တွင် ယောသပ်သည် အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ၉ နှစ်ရှိခဲ့သည် (အခန်း ၄၅:၁၁)။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ယောသပ်သည် ၃၀ နှစ်အရွယ်တွင် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရချိန်တွင် ၁၂၁ နှစ်ရှိခဲ့ပြီး (အခန်း ၄၁:၄၆)၊ ယောသပ်သည် ၁၇ နှစ်အရွယ်တွင် ကျွန်အဖြစ်ရောင်းချခံရချိန်တွင် ၁၀၈ နှစ်ရှိခဲ့သည် (အခန်း ၃၇:၂)။ ထို့ကြောင့် အိုင်ဇက်သည် ယောသပ်ကျွန်အဖြစ်ရောင်းချခံရချိန်တွင် ၁၆၈ နှစ်ရှိခဲ့သည်။ ဤဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်ရပ်သည် ယာကုပ်သည် ဟေဗြုန်တွင် အသက်ကြီးသော ဖခင်နှင့်အတူ နေထိုင်စဉ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည် (အခန်း ၃၇:၁၄)၊ အိုင်ဇက်သည် ယာကုပ်၏ ဝမ်းနည်းမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ၁၂ နှစ်ကြာ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

28. The days of Isaac. Jacob was 120 at the death of his father (ch. 25:26). Ten years later, at the age of 130 years, he stood before Pharaoh (ch. 47:9). At that time Joseph had been governor of Egypt for nine years (ch. 45:11). Jacob was therefore 121 years old when Joseph was promoted at the age of 30 (ch. 41:46), and 108 when Joseph was sold at the age of 17 (ch. 37:2). Consequently, Isaac was 168 years of age when Joseph was sold into slavery. Since this tragic event occurred while Jacob was living at Hebron with his aged father (ch. 37:14), Isaac witnessed the grief of Jacob and survived that event for a period of 12 years.

 

၂၉. အိုင်ဇက်သည် ဝိညာဉ်ထွက်သွားသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဘာသာပြန်ပါက “အိုင်ဇက်သည် နောက်ဆုံးသက်ပြင်းချသည်” ဟု RSV တွင်ဖော်ပြထားသည် (အခန်း ၂၅:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ အိုင်ဇက်၏သေဆုံးမှုကို ဤနေရာ၌ အချိန်ကာလအစဉ်အလျှောက် မဖော်ပြထားဘဲ၊ နောက်အခန်းများ၊ အထူးသဖြင့် အခန်း ၃၇ နှင့် ၃၈ တွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်များသည် သူ၏အသက်တာကာလအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ရမည်ဖြစ်သည် (အခန်း ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏သေဆုံးမှုအကြောင်းကို ယောသပ်၏သမိုင်းကို မပြတ်တောက်စေရန် ကြိုတင်ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ အိုင်ဇက်၏သေဆုံးမှုသည် ယောသပ်အကျဉ်းထောင်တွင် ၃ နှစ်ကြာနေစဉ် နီးကပ်လာပုံရသည်။

29. Isaac gave up the ghost. A better rendition of the Hebrew would be, “Isaac breathed his last,” as in the RSV (see on ch. 25:8). It is generally agreed that the death of Isaac is mentioned here out of its chronological order, inasmuch as several of the events narrated in succeeding chapters, particularly chs. 37 and 38, must have happened during his lifetime (see on v. 28). His obituary is inserted in anticipation of his actual death, to avoid interrupting the history of Joseph. Isaac’s death apparently came toward the close of Joseph’s three years in prison.

 

ဧသရနှင့် ယာကုပ်တို့သည် သူ့ကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြသည်။ ဧသရနှင့် ယာကုပ်တို့သည် ၂၃ နှစ်ခန့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဧသရက ယာကုပ်နှင့်အတူ ဖခင်အား ဂုဏ်ပြုသောနောက်ဆုံးထုံးတမ်းတွင် ပါဝင်ခြင်းသည် ထူးဆန်းမဟုတ်ပေ။ ဆင်တူသောအခြေအနေတွင် အိုင်ဇက်နှင့် ဣရှမာအလတို့သည် အာဗြဟံကို သင်္ဂြိုဟ်ရာတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည် (အခန်း ၂၅:၉)။ အိုင်ဇက်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ကိုယ်ကျင့်သီလရှိပြီး နှိမ့်ချစွာ နာခံသူဖြစ်ကာ၊ လူသားများအပေါ် ဖော်ရွေပြီး ရက်ရောသူဖြစ်သည်။ သူ၏သားယာကုပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ သူ၏အကျင့်စာရိတ္တသည် များစွာ သာလွန်သည်။

Esau and Jacob buried him. Esau and Jacob had been fully reconciled now for about 23 years. It is not strange therefore to find Esau joining Jacob in the last rites for their honored father. Under similar circumstances Isaac and Ishmael had cooperated in the burial of Abraham (ch. 25:9). Isaac was pious and humbly submissive before God, amiable and generous toward his fellow men. In comparison with that of his son Jacob, his own character was by far the more excellent.

 

ellen g. white comments

1-29 PP 205-207

1-4 PP 205

5 PP 499

8, 14, 18-20 PP 206

22 PP 206, 238

27, 29 PP 207