The Three Angels’ Messages ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများ

ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများ

သမိုင်းနှင့် သာသနာရေးဆိုင်ရာ နိဒါန်း

အခန်း ၁ — ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများ၏ နောက်ခံအခြေအနေနှင့် ဆီလျော်မှု

အခန်း ၂ — ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား

အခန်း ၃ — ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား

အခန်း ၄ — တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား

အခန်း ၅ — ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ပါ ကောင်းကင်တမန်

အခန်း ၆ — ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို ကြေညာခြင်း

အခန်း ၇ — မင်္ဂလာရှိသော ရလဒ်

သမိုင်းနှင့် ဓမ္မပညာဆိုင်ရာ နိဒါန်း

 

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ တွင် တွေ့ရသော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများသည် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် အကြံပေးချက်များ၏ အဓိကအချက်များဖြစ်သည်။ သူမအတွက် ထိုအရာများသည် ခန့်မှန်းချက်များ သို့မဟုတ် အခြေအမြစ်မရှိသော သီအိုရီများ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ သူမသည် ထိုအရာများကို အသက်တာဖြင့် လက်တွေ့ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူမ၏အသက်တာသည် ထိုအရာများနှင့် “ရောယှက်လျက်” ရှိခဲ့သည်။ သူမနှင့် သူမ၏မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် မျှော်လင့်ခြင်းမှ စိတ်ပျက်ခြင်းသို့၊ ထို့နောက် ပိုမိုနက်နဲသော ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသို့ ရွေ့လျားလာစဉ် သတင်းစကားတစ်ခုချင်းစီကို သမိုင်းကြောင်းအရ တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ကြသည်။

 

ဤစုစည်းမှုတွင် အတူတကွဖော်ပြထားသော ထုတ်ပြန်ချက်များသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏စကားများ—အထူးသဖြင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄၊ ၆–၁၆ နှင့် ၁၈၊ ၁–၅—၏ အခြေခံဘောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် လူသားတို့၏သမိုင်းနောက်ဆုံးကာလတွင် အသက်ရှင်နေသူများအတွက် အလွန်ကြီးမားသော အလေးချိန်ရှိသည်။ ထိုကျမ်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အစပြုချိန်မှစ၍ လူသားသမိုင်းတစ်လျှောက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသော ခရစ်တော်နှင့် စာတန်တို့၏ ကြီးမားသော စကြဝဠာနှင့်သမိုင်းဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခ (ဗျာ၊ ၁၂) နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များ အောင်ပွဲခံခြင်းအထိ ဖြန့်ကျက်ဖော်ပြထားသည်။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်က ဤအရေးကြီးသောကျမ်းကို ဒံယေလ၏အနာဂတ္တိစကားများ “တံဆိပ်ဖြေ” ခံရသည့်နေရာ၊ “သမ္မာကျမ်းစာရှိ ကျမ်းအားလုံးတို့သည် ဆုံစည်း၍ အဆုံးသတ်ရာ” နေရာဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ “ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ မိမိတို့၏အစီအစဉ်အတိုင်း ပေးထားသော လေးနက်သည့် သတင်းစကားများသည် ဘုရားသခင်၏လူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ပထမနေရာ၌ ရှိရမည်” ဟုလည်း သူမက အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။

 

ဗျာဒိတ်ကျမ်းအတွင်း ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄၊ ၆–၁၂ ရှိ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများသည် ခရစ်တော်၏ ဘုန်းအသရေရှိသော ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း (အခန်းငယ် ၁၄–၂၀) အတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန် နောင်တမရသော ကမ္ဘာလောကအား ဘုရားသခင်၏နောက်ဆုံးသတိပေးချက်များကို ကြွေးကြော်ထားသည်။ ပထမသတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းနာရီ ရောက်လာသည့်အခြေအနေတွင် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ကြွေးကြော်ပြီး “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ရေစမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကို ကိုးကွယ်ကြလော့” ဟု လူတို့အား ခေါ်ဆိုသည် (အခန်းငယ် ၇)။ ဒုတိယသတင်းစကားသည် မှားယွင်းသော ဘာသာရေးစနစ်များနှင့် အယူဝါဒအားလုံး ပြိုလဲခြင်းကို ကြေညာသည် (အခန်းငယ် ၈)။ တတိယသတင်းစကားသည် “ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းကို စောင့်ရှောက်သောသူ” တို့နှင့် သားရဲနှင့် သားရဲ၏ရုပ်တု၏ သွန်သင်ချက်များကို လိုက်နာသောသူတို့အကြား လူသားမျိုးနွယ်၏ နောက်ဆုံးပိုင်းခြားခြင်းကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၂)။

 

၁၈ ရာစု၏ အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်များ—အထူးသဖြင့် ၁၇၅၅ ခုနှစ် လစ္စဘွန်းငလျင်နှင့် ၁၇၉၈ ခုနှစ် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ပီယပ်စ် ၆ ကို အကျဉ်းချထားခြင်း—တို့ကြောင့် ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့ကို အထူးအလေးထား၍ သမ္မာကျမ်းစာအနာဂတ္တိစကားများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ပြန်လည်တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ထိုခေတ်က ပရိုတက်စတင့်ကျမ်းပြုဆရာ အချို့က ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ရှိ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးကို မာတင်လူသာ၊ ဂျွန်ကယ်လ်ဗင်နှင့် အင်္ဂလန်အသင်းတော်တို့နှင့် ဆက်စပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၁၈၁၃ ခုနှစ်တွင် စကော့တလန်လူမျိုး သမ္မာကျမ်းစာအနာဂတ္တိစကား အနက်ဖွင့်သူ ဝီလျံ ကန်နင်ဟမ် (c. 1775–1849) သည် ထိုပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးခေါင်းဆောင်များသည် “ခရစ်ယာန်ဥရောပတစ်ခွင်လုံး၌ပင် မဟောပြောခဲ့ကြ” သဖြင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းအတိုင်းအတာကို မပြည့်မီကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် အသစ်တည်ထောင်လာသော သမ္မာကျမ်းစာအသင်းများမှတစ်ဆင့် မိမိ၏တာဝန်ကို စတင်ခဲ့သည်ဟု သူယုံကြည်သော်လည်း ဒုတိယနှင့် တတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများကိုမူ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အရာများအဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။

 

ကမ္ဘာကြီးသည် ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့် ကင်းမဲ့မှုနှင့် ရုန်းကန်နေရသောအချိန်တွင် မြောက်အမေရိကသည် ကောင်းကင်နှင့်ဆိုင်သော နောက်ဆုံးကာလအနာဂတ္တိစကားများ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို ကြွေးကြော်ခြင်းအတွက် လုံခြုံသောခိုလှုံရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဝီလျံမီလာ (1782–1849) နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်မတိုင်မီ ယေရှုကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော အခြားယုံကြည်သူများသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ၁၇၉၈ ခုနှစ်ခန့်၊ ရက်ပေါင်း/နှစ်ပေါင်း ၁၂၆၀ ကုန်ဆုံးချိန်မှစ၍ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ဧဝံဂေလိတရား ကြွေးကြော်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု မြင်ခဲ့ကြသည် (ဗျာ၊ ၁၁း၃၊ ၁၂း၆၊ ၁၃း၅)။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဗာဗုလုန်၏ ပြိုလဲခြင်းကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအုပ်ချုပ်ရေးနှင့် သက်ဆိုင်စေခဲ့ကြသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် “သန်းခေါင်ယံအော်သံ” နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ၁၈၄၃ သို့မဟုတ် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် တရားစီရင်ရာနေ့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာကို သင့်လျော်စွာ အသိပေးခြင်းဖြစ်သည်ဟု မီလာက ရေးသားခဲ့သည်။

 

၁၈၄၃ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် ချားလ်စ် ဖစ်ချ် (1805–1844) က “အချင်းတို့၊ သူ့ထံမှ ထွက်ကြလော့” ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသော တရားဟောချက်ကို တင်ပြသောအခါ မီလာကို ယုံကြည်သူများအကြား နားလည်မှုကွဲပြားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဖစ်ချ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄၊ ၈ ရှိ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ရှိ “ကျယ်သောအော်သံ” ကောင်းကင်တမန်တို့ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအုပ်ချုပ်ရေးအပြင် ယေရှုအမြန်ကြွလာမည့်အကြောင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များနှင့်ပါ သက်ဆိုင်စေခဲ့သည်။ ထိုကာလအတွင်း မီလာကို ယုံကြည်သူများစွာသည် မိမိတို့၏ ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များမှ ထုတ်ပယ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ မီလာနှင့် သူနှင့်အတူရှိသူအချို့က ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်တစ်ခုခုကို ဗာဗုလုန်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ထည့်သွင်းသည့် ဖစ်ချ်၏အမြင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။

 

၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက် စိတ်ပျက်ခြင်းဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ပထမနှစ်များအတွင်း နောက်ပိုင်းတွင် သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော် ဖြစ်လာမည့် ဥပုသ်စောင့် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း ကြွေးကြော်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟူသော ဖစ်ချ်၏အမြင်ပါဝင်သည့် မီလာ၏အမြင်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် အားလုံးသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းကာလနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး “ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်” ထဲရှိ ဥပုသ်နေ့နှင့် “ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း သို့မဟုတ် သက်သေခံချက်” ကို ကြွေးကြော်ခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်သည်ဟု မြင်ခဲ့ကြသည်။

 

ဂျိုးဇက် ဘိတ်စ်၏ ၁၈၄၇ ခုနှစ်ထုတ် “သတ္တမနေ့ဥပုသ်—ထာဝရနိမိတ်လက္ခဏာ” စာအုပ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁း၁၉ နှင့် ၁၄း၁၂ ကို အခြေခံ၍ ယေရှု၏ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန အတွင်းဆုံးအခန်း၌ ဆောင်ရွက်တော်မူသော အမှုတော်နှင့် ဥပုသ်နေ့ကို ပထမဆုံး ချိတ်ဆက်ဖော်ပြခဲ့ပြီး ဥပုသ်နေ့အား နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကို ပေးခဲ့သည်။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၏ အတည်ပြု၍ ပိုမိုကြွယ်ဝစေသော “ဥပုသ်ရောင်ခြည်ဝန်း” ရူပါရုံသည် ဤနားလည်မှုကို အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဥပုသ်နေ့အပေါ် ဧဝံဂေလိတရား ဖြန့်ဝေရေးတာဝန်၏ အလေးပေးချက်ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ခဲ့သည်။ သူမက “ငါတို့သည် ထွက်သွား၍ ဥပုသ်နေ့ကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။

 

တတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် သားရဲ၏အမှတ်ကို သိုးသငယ်နှင့်တူသော သားရဲ၏ရုပ်ပုံဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြခြင်း (ဗျာ၊ ၁၃း၁၁–၁၈) ကို ၁၈၅၀ ခုနှစ်တွင် ဂျီဒဗလျူ ဟို့လ်က ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရာတွင် ပထမဆုံးဖော်ပြခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းသားရဲ၏ ပရိုတက်စတင့်ရုပ်ပုံကို ရည်ညွှန်း၍ သူက “သူသည် သိုးသငယ်၏အကျင့်စာရိတ္တ (ပရိုတက်စတင့်နှင့် သမ္မတနိုင်ငံရေး) ကို ယူဆသော်လည်း နှလုံးသား၌မူ နဂါးဖြစ်သည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၈၅၁ ခုနှစ်တွင် ဂျေ အန် အန်ဒရူးစ်က အနာဂတ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သိုးသငယ်နှင့်တူသော သားရဲအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး တနင်္ဂနွေနေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းကို ဥပဒေအရ အတင်းအကျပ်ပြုခြင်းအားဖြင့် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ပေါင်းစည်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည့်အကြောင်း ပိုမိုပြည့်စုံစွာ အနက်ဖွင့်တင်ပြခဲ့သည်။

 

ဤဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများသည် နားလည်မှုတွင် ထင်ရှားသော အောင်မြင်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာရန် လမ်းခင်းပေးခဲ့သည်။ ၁၈၅၇ နှင့် ၁၈၅၈ ခုနှစ်များအတွင်း ဥပုသ်စောင့် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄၊ ၆–၁၂ ရှိ သတင်းစကားသုံးရပ်လုံးနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ရှိ ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတို့ကို ၁၈၄၄ ခုနှစ်မှစ၍ ကြွေးကြော်နေကြသည်ဟု နားလည်လာခဲ့ကြသည်။ အီလွန် အဲဗတ်စ်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ရည်ညွှန်းသော စာတစ်စောင်တွင် “စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်း” ဟူသော စကားရပ်ကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။

 

ကျွန်ုပ်အတွက် မေးခွန်းမှာ “ငါတို့သည် အဘယ်နေရာ၌ ရှိကြသနည်း” ဟူသောအရာဖြစ်သည်။ “သူ၏တရားစီရင်ခြင်းနာရီ ရောက်လာပြီ” ဟူသော ကြွေးကြော်ချက်မှ ဆယ့်နှစ်နှစ်ကျော် လွန်မြောက်ပြီးဖြစ်သည်ဟု ဖြေပါသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄၊ ၆၊ ၇။ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်း၌လည်း ထိုမျှကာလပတ်လုံး ရှိနေကြပြီ။ ဒံယေလ ၈၊ ၁၄။...

 

...အစီအစဉ်မှာ ဖြောင့်မတ်သော သေသူတို့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်မှစ၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းအောက်တွင် ရှိနေကြသည်ဟု ထင်ရှားသည်။

 

ဂျိမ်းစ် ဝှိုက်သည် အဲဗတ်စ်၏ နားလည်မှုကို သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြသည့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ရေးသားခဲ့သည်။ “ထိုအချိန် [၁၈၄၄] မှစ၍ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ခံယူရင်း သေဆုံးခဲ့သူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း သက်သေက ရှင်းလင်းသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ထင်မြင်ကြသည်။” ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့သူများကို ဂျိမ်းစ် ဝှိုက်က ထိမိစွာ ပုံဖော်ခဲ့သည်။ “ယေရှုသည် ပြုံးတော်မူ၏။ ကယ်တင်ရှင်၏ ရင်ခွင်ကို မှီ၍ သန့်ရှင်းသူသည် မိမိအသက်ကို ထိုနေရာ၌ ချိုမြိန်စွာ ရှူထုတ်သွားသည်။ သူ၏ စမ်းသပ်ခြင်းကာလသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ သူ၏အသက်တာမှတ်တမ်းကို ဖွင့်လှစ်ပြီး သူ၏အမှုကို တရားစီရင်ခြင်း၌ စစ်ဆေးသုံးသပ်သည့်အချိန်အထိ သူ၏အမှုသည် ထိုအတိုင်းရှိနေသည်။” ဤကျေးဇူးတော်အခြေပြု ပုံဖော်ချက်နောက်တွင် အသက်ရှင်သူတို့၏ အနာဂတ်တရားစီရင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ “တရားစီရင်ခြင်းသည် ဖြစ်ပျက်နေပြီ။ မကြာမီ သင်တို့၏နာမည်များသည် ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် ခမည်းတော်ရှေ့၌ ဝန်ခံခြင်းခံရမည်၊ သို့မဟုတ် အသက်စာစောင်မှ ပယ်ဖျက်ခြင်းခံရမည်။”

 

ထို့ကြောင့် သေသူတို့၏ သတိမရှိသော အခြေအနေကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ဒုတိယအကြိမ် မကြွလာမီ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျမ်းစာအယူအဆနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်ဟု မြင်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထာဝရဆုလာဘ်များကို သေဆုံးချိန်တွင် ပေးအပ်ခြင်းမရှိဘဲ ကာလအဆုံး၌ ပေးအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “ငါသည် အလျင်အမြန်လာမည်။ လူအသီးအသီးတို့အား မိမိတို့၏အကျင့်နှင့်အလျောက် ဆုကိုပေးခြင်းငှာ ငါနှင့်အတူ ဆုလာဘ်ရှိ၏” (ဗျာ၊ ၂၂း၁၂)။ “အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့ရှိသမျှသည် ခရစ်တော်၏ တရားပလ္လင်ရှေ့၌ ပေါ်လာရကြမည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ပြုမူခဲ့သောအမှုနှင့်အလျောက်၊ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် မိမိပြုခဲ့သည့်အရာများကို ခံယူရမည်” (၂ကော၊ ၅း၁၀)။

 

အယ်လင်ဂျီဝှိုက်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို လက်ရှိအမှန်တရား၏ ခိုင်မာသောစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန် အဆင့်သုံးဆင့်အဖြစ်၊ ကွဲပြားသော အုပ်စုနှစ်စုနှင့်အတူ ပုံဖော်ခဲ့သည်။ ပထမအုပ်စုမှာ မီလာကို ယုံကြည်သူများနှင့် အစောပိုင်းဥပုသ်စောင့် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများ၏ အတွေ့အကြုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး သတင်းစကားများကို မူလဟောကြားခဲ့သည့်အတိုင်း လက်ခံခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဒုတိယအုပ်စုမှာ မူလသတင်းစကားများ ကြွေးကြော်ပြီးနောက် ရောက်ရှိလာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို မူလက အစီအစဉ်တကျ တစ်ခုချင်းစီ ဟောကြားခဲ့ကြသော်လည်း သုံးရပ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆက်လက်ဟောကြားရမည်ဖြစ်သည်။ “ပထမနှင့် ဒုတိယသတင်းစကားများကို ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့တွင် ပေးခဲ့ကြပြီး ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် တတိယသတင်းစကား ကြွေးကြော်ခြင်းအောက်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း သတင်းစကားသုံးရပ်လုံးကို ဆက်လက်ကြွေးကြော်ရမည်ဖြစ်သည်။”

 

၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းကို နားလည်လာခြင်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ရှိ ကောင်းကင်တမန်၏ “ကျယ်သောအော်သံ” ကို ထပ်မံလေ့လာရန် ဦးတည်စေခဲ့သည်။ အီလွန် အဲဗတ်စ်နှင့် ဂျိမ်းစ် ဝှိုက်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုအရာ၏ အရေးပါမှုကို ရေးသားခဲ့ကြပြီး အယ်လင်ဂျီဝှိုက်က ဗာဗုလုန်မှ နောက်ဆုံးခေါ်ထုတ်ခြင်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄း၈ ရှိ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။

 

၁၈၈၈ ခုနှစ် အထွေထွေညီလာခံအစည်းအဝေးတွင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အလေးပေးခြင်းနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ နိုင်ငံတော်အဆင့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေနှင့် ပတ်သက်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများနောက်တွင် သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများစွာသည် ဧဝံဂေလိတရားကို ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ ရောက်ရှိစေသည့်အခါ “ကျယ်သောအော်သံ” ကို လျင်မြန်စွာ ကြွေးကြော်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်သည် အသက်ရှင်သူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်း စတင်ပြီဟုလည်းကောင်း၊ သားရဲ၏အမှတ်ကို လူတို့အား ပေးအပ်နေပြီဟုလည်းကောင်း မည်သည့်အခါမျှ မကြေညာရန် သတိထားခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမသည် “မကြာမီ—မည်မျှမကြာမီဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှမသိ—အသက်ရှင်သူတို့၏အမှုများထံသို့ ကူးပြောင်းသွားလိမ့်မည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၁၁ ခုနှစ်ထုတ် “ကြီးမားသောပဋိပက္ခ” စာအုပ်တွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများနှင့် “ကျယ်သောအော်သံ” ပါဝင်သည့် နောက်ဆုံးကာလဖြစ်ရပ်များအကြောင်း သူမ၏ အပြည့်စုံဆုံး ရှင်းလင်းချက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

 

ဥပုသ်စောင့် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို ကြွေးကြော်ခြင်းသည် လက်ရှိအမှန်တရား၏ ပြည့်စုံသောစနစ်တစ်ရပ်ကို ဖြန့်ကျက်ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်ဟု မြင်ခဲ့ကြသည်။ သတင်းစကားတစ်ခုချင်းစီသည် သီးခြားဖြစ်သော်လည်း အယ်လင်ဂျီဝှိုက်နှင့် သူမ၏ခေတ်ပြိုင်များသည် သတင်းစကားသုံးရပ်လုံး၏ အမှန်တရားများကို “တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား” ဟူသော ခြုံငုံစကားရပ်ဖြင့် မကြာခဏ ရည်ညွှန်းခဲ့ကြသည်။ လှုပ်ရှားမှု၏ အစောပိုင်းကာလများတွင် ဤသတင်းစကားများ၏ အချက်နှစ်ချက်သည် အထူးအာရုံစိုက်ခံခဲ့ရသည်။ တစ်ခုမှာ “သူ၏တရားစီရင်ခြင်းနာရီ ရောက်လာပြီ” (ဗျာ၊ ၁၄း၇) ဟူသောစကားဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုတော်၏ ၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း အဆင့်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဟု ယူဆခဲ့ကြသည် (ဒံ၊ ၇း၉–၁၄၊ ၈း၁၄)။ အခြားတစ်ခုမှာ “ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တို့” (ဗျာ၊ ၁၄း၁၂) ဖြစ်ပြီး ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ တည်မြဲသောသဘောသဘာဝနှင့် သတ္တမနေ့ဥပုသ်နေ့ကို အလေးပေးခဲ့ကြသည်။ ဤအမြင်သည် ကယ်တင်ခြင်းပေးသော ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်ခြင်းမပြုဟူသော ယုံကြည်ချက်ပေါ်တွင် အခြေခံထားသည် (ရော၊ ၃း၃၁)။

 

သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် ယောဟန်ဖော်ပြခဲ့သော “ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းကို စောင့်ရှောက်သောသူ” များဖြစ်သည်ဟု မိမိတို့ကိုယ်ကို ယူဆခဲ့ကြသည် (ဗျာ၊ ၁၄း၁၂)။ သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်များစွာကိုပင် ဤအယူဝါဒဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ဆက်စပ်ခဲ့ကြသည်။ ဥပမာ၊ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက် ရရှိခဲ့သော ကျန်းမာရေးပြုပြင်ရေး ရူပါရုံနောက်တွင် အခြေခံကျန်းမာရေးမူများကို ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်များ၏ ဖော်ပြချက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၈၈၈ ခုနှစ် မင်နီယာပိုလစ် အထွေထွေညီလာခံနောက်တွင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အယူဝါဒကို “ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း” ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဤနားလည်မှုသည် “သူ၏တရားစီရင်ခြင်းနာရီ” အခြေအနေတွင် ခရစ်တော်ကို ဗဟိုပြု၍ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခြင်းကို အားပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၇)။ အမှန်စင်စစ် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားသည် “ထာဝရဧဝံဂေလိတရား” ဖြင့် စတင်ပြီး “ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း” ဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၆၊ ၁၂)။

 

မကြာသေးမီက မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်မှ စာရေးဆရာများနှင့် တရားဟောဆရာများသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌ ပါဝင်သော ဖန်ဆင်းခြင်းအလေးပေးချက်အပေါ် ပြန်လည်အာရုံစိုက်လာကြသည် (ဗျာ၊ ၁၄း၇)။ သမ္မာကျမ်းစာပညာရှင်များက “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ရေစမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကို ကိုးကွယ်ကြလော့” (အခန်းငယ် ၇) ဟူသော စကားရပ်သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ စတုတ္ထပညတ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုပညတ်၌ “ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏” ဟု ဆိုထားသည် (ထွက်၊ ၂၀း၁၁)။ ကိုးကွယ်ခြင်းအကြောင်းကိုလည်း အထူးအာရုံစိုက်ထားကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်၍ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သူများ (ဗျာ၊ ၁၄း၇၊ ၁၂) နှင့် သားရဲနှင့် သားရဲ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်၍ ၎င်း၏အမှတ်ကို ခံယူသူများ (အခန်းငယ် ၉၊ ၁၁) အကြား ကွာခြားမှုတွင် ဤအချက်သည် ထင်ရှားသည်။

 

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ရှိ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတစ်အုပ်လုံးသာမက သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးတွင်ပင် အကြွယ်ဝဆုံးနှင့် အကျယ်ပြန့်ဆုံး အမှန်တရားများစုဝေးရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်က ဤသတင်းစကားများကို “လူသားတို့ထံ အပ်နှံခဲ့ဖူးသမျှတွင် အလွန်လေးနက်ဆုံး အမှန်တရားများ” နှင့် ထိုသတင်းစကားများကို ကြွေးကြော်ခြင်းကို “အလွန်လေးနက်သော အရေးပါမှုရှိသည့် အမှုတော်” ဟု ဖော်ပြခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ။ ထိုသတင်းစကားများ၏ အစဉ်မပြတ်သက်ဆိုင်မှုကို အလေးပေး၍ သူမက “ပထမနှင့် ဒုတိယသတင်းစကားများကို ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့တွင် ပေးခဲ့ကြပြီး ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် တတိယသတင်းစကား ကြွေးကြော်ခြင်းအောက်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း သတင်းစကားသုံးရပ်လုံးကို ဆက်လက်ကြွေးကြော်ရမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို ရှာဖွေနေသူများထံ ထိုသတင်းစကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြားစေရန် ယခုအချိန်၌လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ အရေးကြီးသည်။ ကလောင်နှင့် အသံအားဖြင့် ဤကြွေးကြော်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုရမည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

 

ဤစာအုပ်တွင် တင်ပြထားသော မှုတ်သွင်းခံ နားလည်သိမြင်ချက်များကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် နောက်ဆုံးကာလသတင်းစကားများ၏ ပြည့်စုံကျယ်ပြန့်သော သဘောသဘာဝကို ပိုမိုနားလည်လာစေပြီး ထိုသတင်းစကားများကို ကမ္ဘာသို့ ဝေမျှရန် အသစ်တဖန် ကတိကဝတ်ပြုခြင်းသို့ ဦးတည်စေပါရန် ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းပါသည်။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်နှင့်အတူ “ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြစို့—‘အိမ်သို့ ပြန်လမ်းခရီးတွင် ရှိကြပြီ’ ဟု။ ခရစ်တော်သည် တန်ခိုးနှင့် ကြီးစွာသော ဘုန်းအသရေဖြင့် ကြွလာ၍ ရွေးနုတ်ထားတော်မူသောသူတို့ကို သူတို့၏ ထာဝရအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည့်အချိန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ နီးကပ်လာကြပြီ” ဟု ဆိုကြစို့။

 

အယ်လင်ဂျီဝှိုက် အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်အဖွဲ့၊ ပေါင်းစည်းထားသော

အုပ်ချုပ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့

 

ဆီလ်ဗာစပရင်း၊ မေရီလန်းပြည်နယ်

 

၂၀၂၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ