အခန်းကြီး - ( ၁ - ၂ - ၃ - ၄ - ၅ )

 

၁:၁–၁၉

ခေါင်းစဉ်၊ နိဒါန်းနှင့် ပရောဖက်အဖြစ် ခေါ်တော်မူခြင်း

ဤကျမ်း၏ ပထမပိုင်းတွင် ပရောဖက်ယေရမိနှင့် သူ၏အမှုတော်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့် သမိုင်းနောက်ခံကို ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိရသည် (၁:၁–၃)။ သူ၏ ပရောဖက်အဖြစ် ခေါ်တော်မူခြင်း (အခန်းငယ် ၄–၁၉) သည် ဤကျမ်းတစ်ကျမ်းလုံးတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ရပ်ကို ထမ်းဆောင်သည်။ သူသည် အလွန်ကြီးမားစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသောအခါ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာပရောဖက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယင်းခေါ်တော်မူခြင်းသည် သူ့အတွက် ခွန်အား၏အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာသည်။

၁:၁–၃

ခေါင်းစဉ်နှင့် နိဒါန်း

ဤခေါင်းစဉ်သည် အခြားပရောဖက်ကျမ်းအချို့၏ ခေါင်းစဉ်များနှင့် ဆင်တူသည်။ ဤကျမ်းတွင် သီးခြားပရောဖက်တစ်ဦး၏ ပြောဆိုချက်များ ပါဝင်ပြီး ထိုစကားများ၏ အဆုံးစွန်သော အရင်းအမြစ်မှာ ထာဝရဘုရား ဖြစ်သည် (အာမုတ် ၁:၁၊ ဟေရှာယ ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ “စကားများ” ဆိုသည်မှာ ပရောဖက်က ကြွေးကြော်ဟောပြောခဲ့သော သီးခြားသတင်းစကားများကို ဆိုလိုသည်။ ယေရမိသည် ဗင်္ယာမိန်အမျိုးတွင်ရှိသော အာနသုတ်မြို့မှ ယဇ်ပုရောဟိတ်အသိုင်းအဝိုင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသူအဖြစ် သမိုင်းကြောင်းအရ သတ်မှတ်ခံရသည်။ ထိုမြို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက် သုံးမိုင် (၅ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ယေရမိ၏ဖခင် ဟိလခိယသည် ယောရှိမင်းလက်ထက်တွင် အမှုထမ်းခဲ့သော ဟိလခိယပင် ဖြစ်နိုင်သည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂–၂၃)။ အာနသုတ်သည် ဒါဝိဒ်ကို သစ္စာရှိစွာ အမှုဆောင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရှောလမုန်မင်းက အမှုတော်မှ ဖယ်ရှားခဲ့သော ယဇ်ပုရောဟိတ် အဗျာသာ၏ ဇာတိမြို့ ဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၂၀–၂၃၊ ၂၃:၆၊ ၉–၁၂၊ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၅:၂၄–၂၉၊ ၃၄–၃၆၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၂၆–၂၇)။

ယေရမိ၏ ဟေဗြဲအမည်သည် ပုံစံနှစ်မျိုးဖြင့် တွေ့ရသည်။ ယေရမိယာဟုဟူသောပုံစံ (ဥပမာ၊ ယေရမိ ၁:၁၊ ၂၉:၂၇၊ ၃၆:၄) နှင့် ယေရမိယာဟူသောပုံစံ (ဥပမာ၊ ၂၇:၁၊ ၂၈:၅၊ ၂၉:၁) တို့ ဖြစ်သည်။ အမည်၏ စာလုံးအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းစွာ မသိရသော်လည်း သူ၏အမည်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းသည် (၁၅:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ အမည်၏အဓိပ္ပာယ်သည် “ထာဝရဘုရားသည် ချီးမြှောက်တော်မူပြီ” သို့မဟုတ် “ထာဝရဘုရားသည် ခန့်ထားတော်မူပြီ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏အမည်ကို ယဟွဟ်ဟု ရေးသားကြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃:၁၃–၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုအမည်သည် ဘုရားသခင်၏အမည် ပါဝင်သော သင့်လျော်အမည်များတွင် ယာဟု သို့မဟုတ် ယာဟ်ဟူ၍ ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရမိအမည်၏ ပုံစံနှစ်မျိုးလုံးကို တွေ့ရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ ဟေဗြဲဘာသာမှ ယေရမိယာဟုသည် ဂရိဘာသာတွင် ယေရမိအာစ် ဖြစ်လာပြီး (အယ်လ်အက်စ်အက်စ်၊ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ခရစ်မပေါ်မီ ၂၅၀–၂၀၀) လက်တင်ဘာသာတွင်လည်း ထိုပုံစံကို အသုံးပြုလာခဲ့သည် (ဗူလ်ဂိတ်၊ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အေဒီ ၄၀၀)။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာရှိ “Jeremiah” ပုံစံကို အေဒီ ဆယ့်လေးရာစုမှစ၍ တွေ့ရသည်။ ယေရမိ ၁:၁–၃ ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်ဘုရင်များနှင့် ရက်စွဲများကို ပြည့်စုံစွာ စာရင်းပြုစုရန် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည် (အသေးစားမင်းနှစ်ပါးကို မဖော်ပြထားပါ)။ ယင်းအစား ဗာဗုလုန်၏ ဘေးဒုက္ခ မရောက်မီအထိ ရှင်ဘုရင်အများအပြား လက်ထက်တွင် ယေရမိက ပရောဖက်ပြုခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြရန် ဖြစ်သည် (ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ခရစ်မပေါ်မီ ၆၂၇–၅၈၆)။

၁:၄–၁၉

ပရောဖက်အဖြစ် ခေါ်တော်မူခြင်း

ဤအပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းအားဖြင့် ယေရမိ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အာဏာကို ခိုင်မာစေသည်။ ထိုတာဝန်ပေးအပ်ခြင်း၏ အသေးစိတ်အချက်များသည် ကျမ်းတစ်ကျမ်းလုံး၏ အကြောင်းအရာကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည်။ ယေရမိသည် လူမျိုးများအတွက် ပရောဖက်ဖြစ်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသော်လည်း (အခန်းငယ် ၅) သူ၏ အထူးတာဝန်မှာ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့အား ရောက်လာမည့် တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်း သတိပေးရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၆)။

၁:၄–၁၀။ လူမျိုးများအတွက် ပရောဖက်။ ဤခေါ်တော်မူခြင်းသည် ဘုရားသခင်က ယေရမိကို လူမျိုးများအတွက် ပရောဖက်အဖြစ် ခန့်ထားတော်မူကြောင်း ကြေညာသည့် အပြန်အလှန်စကားပြောမှု ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅၊ ၁၀)။ ယေရမိ၏ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ချက်မှာ သူသည် အသက်ငယ်လွန်းပြီး စကားမပြောတတ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် နှိမ့်ချမှု၏ လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆)။ ဘုရားသခင်သည် ထိုကန့်ကွက်ချက်ကို ပယ်ချပြီး မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထပ်မံပြောကြားတော်မူကာ ယေရမိနှင့်အတူ ရှိတော်မူမည်၊ သူ့ကို ကယ်တင်တော်မူမည်ဟု အာမခံတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၇–၈)။ ထို့နောက် ယေရမိ၏ပါးစပ်ကို ထိတော်မူသည်။ ယင်းသည် မိမိ၏စကားများကို ပရောဖက်၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လူမျိုးများ “အပေါ်၌” ပရောဖက်အဖြစ် ယေရမိ၏တာဝန်မှာ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ချမ်းသာတိုးတက်ခြင်းကို ကြေညာရန် ဖြစ်ကြောင်းလည်း ရှင်းပြတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၉–၁၀)။ ဘုရားသခင်၏စကားများကို ယေရမိ၏ပါးစပ်ထဲ၌ ထည့်ထားခြင်းဟူသော အကြောင်းအရာကို ဤကျမ်း၏ အခြားနေရာများတွင်လည်း တွေ့ရသည် (၅:၁၄၊ ၁၅:၁၉၊ ၃၆:၁၈၊ ဧဇရ ၁:၁၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၆:၁၂၊ ၂၁–၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

ယေရမိ ၁:၅ တွင် ဘုရားသခင်သည် ယေရမိကို သိတော်မူခြင်း၊ သန့်ရှင်းစေတော်မူခြင်း (သို့မဟုတ် သီးခြားခွဲထားတော်မူခြင်း) နှင့် လူမျိုးများအတွက် ပရောဖက်အဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူခြင်းတို့ကို ဖော်ပြထားခြင်းသည် အမှုတော်ရာထူးတစ်ခုအတွက် တရားဝင်ခေါ်ယူခြင်းများ၏ ပုံစံများကြောင့် လွှမ်းမိုးထားပုံရသည် (၄၉:၁၉၊ ၅၀:၄၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဘာသာပြန်အချို့တွင် တွေ့ရသော အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “ordain” ၏ နည်းပညာဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို ဟေဗြဲကြိယာက မဖော်ပြပါ။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော “နာတန်” ကြိယာသည် ရိုးရိုးအားဖြင့် “ပေးသည်၊” “ထားသည်၊” သို့မဟုတ် “ပြုလုပ်သည်” ဟုသာ အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

သို့ရာတွင် ယေရမိ ၁:၄–၁၉ သည် မင်းဝင်ယဇ်ပုရောဟိတ်ပရောဖက်တစ်ဦးအား တရားဝင်တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ပထမအချက်မှာ နည်းပညာဆိုင်ရာ ဟေဗြဲဝေါဟာရ “ခန့်ထားသည်၊” “သတ်မှတ်သည်၊” သို့မဟုတ် “တာဝန်ပေးသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးကို အခန်းငယ် ၁၀ တွင် အသုံးပြုထားသည် (၄၉:၁၉၊ ၅၀:၄၄၊ ၅၁:၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဒုတိယအချက်မှာ ၁:၅ တွင် ဘုရားသခင်က ယေရမိကို သန့်ရှင်းစေတော်မူခြင်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ခန့်အပ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၈:၃၊ ၄၁)။ တတိယအချက်မှာ ယေရမိ၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းတွင် ခန့်အပ်ခြင်း (ယေရမိ ၁:၅)၊ တာဝန်ပေးခြင်းနှင့် စေလွှတ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၆–၇)၊ အာမခံခြင်း (အခန်းငယ် ၈)၊ ဘုရားသခင်၏စကားကို ပြောဆိုရန် အခွင့်အာဏာပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၉)၊ အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် တာဝန်ပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၁၀၊ ၁၃–၁၆)၊ တာဝန်ပေးခြင်းနှင့် တိုက်တွန်းအားပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၁၇–၁၈)၊ ထပ်မံအာမခံခြင်း (အခန်းငယ် ၁၉) တို့ ပါဝင်သည်။

လူမျိုးများ၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်သော အရှင်ဘုရားသခင်အဖြစ် ဘုရားသခင်သည် ယေရမိကို မိမိ၏ မင်းတော်ဝန်နှင့် သတင်းစကားသယ်ဆောင်သူအဖြစ် သန့်ရှင်းခန့်ထားတော်မူပြီး မိမိ၏ “တိုင်ပင်ရာအဖွဲ့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟေဗြဲစကားလုံး “ဆိုဒ်” အတွင်း၌ သူ့ကို ရပ်စေတော်မူသည် (၂၃:၂၁–၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း (၁:၁၀) တွင် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း နှစ်ရပ်စလုံး ပါဝင်သည်။ ယေရမိ၏ အမှုတော်တွင် ထိုနှစ်မျိုးသော အပိုင်းကို ဗာဒံပင်ကိုင်း၏ ရူပါရုံ (အခန်းငယ် ၁၁–၁၂) နှင့် ဆူပွက်နေသောအိုး၏ ရူပါရုံ (အခန်းငယ် ၁၃–၁၆) တို့တွင် ဖော်ပြထားသည်။ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ နှစ်မျိုးကွဲမှုသည် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသော မိမိ၏လူမျိုး အစ္စရေးအပေါ် အထူးသဖြင့် သက်ရောက်သည် (ဥပမာ၊ ၂:၂–၃၊ ၂၁၊ တရားဟောရာ ၇:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများသည် သစ္စာမရှိသူတို့အား နောင်တရရန် ခေါ်ဆိုကြပြီး ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများသည် ပြည်နှင်ခံနေရသော သစ္စာရှိသူတို့အား နှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို ပေးသည်။

၁:၁၁–၁၉။ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းနှင့် အာမခံခြင်း။ ဘုရားသခင်နှင့် ယေရမိတို့၏ အပြန်အလှန်စကားပြောမှုသည် ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောရှိသော ရူပါရုံနှစ်ခုဖြင့် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဗာဒံပင်ကိုင်းသည် ဘုရားသခင် “တည်ဆောက်မည့်အရာနှင့် စိုက်ပျိုးမည့်အရာ” တို့နှင့် ဆက်စပ်ပြီး ဆူပွက်နေသောအိုးသည် ကိုယ်တော်က အမြစ်ဖြုတ်မည့်အရာ၊ ဖြိုဖျက်မည့်အရာ၊ ဖျက်ဆီးမည့်အရာနှင့် လှန်ပစ်မည့်အရာတို့နှင့် ဆက်စပ်သည် (အခန်းငယ် ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ပထမရူပါရုံကို အနည်းငယ်သာ ရှင်းပြထားသော်လည်း ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ဗာဒံပင်ကိုင်း၏ ရူပါရုံကို တိုတောင်းပြီး နားလည်ရခက်သကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဟေဗြဲစာသားအရ ဘုရားသခင်၏စကားများသည် စာသားအတိုင်း “ငါ၏စကားကို ပြည့်စုံစေရန် ငါစောင့်ကြည့်နေသည်” (အခန်းငယ် ၁၂) ဟု ဖတ်ရသည်။ “ဗာဒံ” နှင့် “စောင့်ကြည့်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခု၏ အသံဆင်တူကစားမှုသည် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏စကားကို ပြည့်စုံစေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ အသင့်ရှိနေကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ဗာဒံပင်ကိုင်းသည် “စိုက်ပျိုးခြင်း” နှင့် ဆက်စပ်သည် (အခန်းငယ် ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရမိသည် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိလူမျိုးတို့၏ သဟဇာတဖြစ်သော ဆက်ဆံရေးကို “စိုက်ပျိုးခြင်း” အဖြစ် မကြာခဏ ဖော်ပြသည် (၁၈:၉–၁၀၊ ၂၄:၆၊ ၃၁:၂၇–၂၈၊ ၃၂:၄၁၊ ၄၂:၁၀၊ ၂:၂၁၊ ၁၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ “စောင့်ကြည့်သည်” ဟူသော စကားလုံးသည် ယေရမိကျမ်းတွင် အဓိကစကားလုံးတစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ၃၁:၂၇–၂၈ တွင် ဘုရားသခင်က မိမိလူမျိုးတို့ကို အမြစ်ဖြုတ်ရန်၊ ဖြိုဖျက်ရန်၊ ဖျက်ဆီးရန်နှင့် လှန်ပစ်ရန် “စောင့်ကြည့်” ခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့ကို “တည်ဆောက်ရန်နှင့် စိုက်ပျိုးရန် စောင့်ကြည့်” မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာတွင် “စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးခြင်း” အကြောင်းအရာသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးနှင့် ပြုမည့် ပဋိညာဉ်အသစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပို့ဆောင်သည် (အခန်းငယ် ၂၉–၃၄)။ ထို့ကြောင့် ဗာဒံပင်ကိုင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဘုရားသခင်ရှင်းပြသည့် စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်မှာ “ငါ၏စကားကို ပြည့်စုံစေရန် ငါစောင့်ကြည့်နေသည်” ဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းအရာအရ (အခန်းငယ် ၄–၁၉ ကိုကြည့်ပါ) ယင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်စကားကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်နိုင်သည်။ သမိုင်း၏ စောင့်ကြည့်အုပ်စိုးသူနှင့် အရှင်သခင်အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏စကားကို ပြည့်စုံစေတော်မူသည်။ ယင်းတွင် အဟောင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း (အခန်းငယ် ၁၃–၁၆)—နားမထောင်သော လူမျိုးနှင့် ပျက်စီးသွားသော ပဋိညာဉ်—နှင့် အသစ်တစ်စုံတစ်ရာကို စိုက်ပျိုးခြင်း (အခန်းငယ် ၁၁–၁၂)—ကျန်ကြွင်းသော မိမိလူမျိုးနှင့် ပြုမည့် ပဋိညာဉ်အသစ်—တို့ ပါဝင်သည် (၃၁:၂၇–၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။

ယေရမိ၏ လူမျိုးများအတွက် ပရောဖက်ရာထူး (၁:၅၊ ၁၀) ကို ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် အထူးအနေအထားဖြင့် ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ ဤနေရာတွင် ယေရမိကို တိုင်းပြည်၊ ရှင်ဘုရင်များ၊ မင်းသားများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် တိုင်းပြည်သားများတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ထားသည်။ သူသည် ဘုရားတရားကို စွန့်ပယ်သော ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့ကို ဆန့်ကျင်သည့် ခိုင်ခံ့သောခံတပ် ဖြစ်ရမည် (၁၅:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့သည် ယေရမိကို တိုက်ခိုက်ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း အောင်နိုင်ကြမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်ပြောထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်သည် သူနှင့်အတူ ရှိပြီး သူ့ကို ကယ်တင်တော်မူမည် (၁:၁၉၊ ၃၇:၁၁–၃၈:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

၂:၁–၂၅:၃၈

ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့အား တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ပြောင်းလဲရန် ခေါ်ဆိုခြင်း

ယေရမိကျမ်း၏ ဤပထမပိုင်းတွင် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် အပိုင်း ဆယ့်ခုနစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။ ယင်းတို့သည် အထူးသဖြင့် လူတို့က ထာဝရဘုရားနှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာမရှိခြင်း၊ သူတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် နောင်တရရန် ထပ်တလဲလဲ ခေါ်တော်မူခြင်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖော်ပြသည်။

၂:၁–၃၇

အစ္စရေးလူမျိုးကို ဆန့်ကျင်သည့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်

ဤအပိုင်း၏ အကြောင်းအရာ၊ အတွင်းပိုင်းစာပေဖွဲ့စည်းပုံနှင့် မိန့်ခွန်းပုံစံများ၏ အရေအတွက်နှင့် ကျားမပုံစံတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဤအပိုင်းသည် ချီးယက်စမစ် ဖွဲ့စည်းပုံနှစ်ခုအဖြစ် တရားဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် အစ္စရေးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားရေးဆိုင်ရာအမှုကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။ တစ်ဖက်တွင် ဇနီးအဖြစ် (အိမ်ထောင်ရေး)၊ တစ်ဖက်တွင် လူမျိုးအဖြစ် (ပဋိညာဉ်) ဖြစ်သည်။

က — ဇနီး။ အစ္စရေး၏ ပထမဦးဆုံးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ပျောက်ဆုံးခြင်း—ဘေးဒုက္ခ (အခန်းငယ် ၁–၃)

ခ — လူမျိုး။ အစ္စရေးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစွဲဆိုမှု (အခန်းငယ် ၄–၁၃)

က′ — ဇနီး။ အစ္စရေးအား သတိပေးဆုံးမခြင်း—နိုင်ငံခြားသားတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၄–၁၉)

က — ဇနီး။ အစ္စရေးသည် တခြားဘုရားများနောက်သို့ လိုက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂၀–၂၈)

ခ — လူမျိုး။ အစ္စရေးအပေါ် မိမိ၏အမှုကို ဘုရားသခင်က ခုခံပြောဆိုခြင်း (အခန်းငယ် ၂၉–၃၂)

က′ — ဇနီး။ အစ္စရေး၏ အပြစ်ကင်းကြောင်းဆိုချက်ကို သက်သေအထောက်အထားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဖော်ပြခြင်း (အခန်းငယ် ၃၃–၃၇)

ဣတ္ထိပုံစံ တစ်ဦးတည်းကို ရည်ညွှန်းသည့် ပြောဆိုပုံသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို (အခန်းငယ် ၁) “မိန်းမ” သို့မဟုတ် “သမီး” အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အစ္စရေးကို ဘုရားသခင်၏ “ဇနီး” အဖြစ်လည်းကောင်း ရည်ညွှန်းသည်။ အိမ်ထောင်ရေးဆိုင်ရာ ဥပမာပုံရိပ်သည် ဤအပိုင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ ပုလ္လိင် အများကိန်းပုံစံသည် “ယာကုပ်အမျိုး” သို့မဟုတ် “အစ္စရေးအမျိုး” ကို ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းငယ် ၄)။ ဗဟိုမြို့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနအဖြစ် ယေရုရှလင်မြို့သည် လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုပြီး လူမျိုးသည်လည်း ယေရုရှလင်မြို့ရှိ လူနေထိုင်သူများနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ကိုးကွယ်သူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။

၂:၁–၃။ အစ္စရေး၏ ပထမဦးဆုံးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ပျောက်ဆုံးခြင်း—ဘေးဒုက္ခ။ ယေရုရှလင်မြို့ထံသို့ တရားဝင်မိန့်တော်မူခြင်း (အခန်းငယ် ၁) ကို ယေရမိက မှတ်တမ်းတင်ရာတွင် ယာကုပ်အမျိုးနှင့် အစ္စရေးအမျိုး၏ မိသားစုအပေါင်းတို့လည်း ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၄)။ ဤအပိုင်းတွင် အစိတ်အပိုင်း သုံးခု ပါဝင်သည်။ ပထမအချက်မှာ ထာဝရဘုရားက အစ္စရေးကို မိမိမှတ်မိတော်မူကြောင်း ဆိုသော်လည်း အစ္စရေးက ထာဝရဘုရားကို “မေ့လျော့” ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၂)။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူမျိုးကို “အောက်မေ့” တော်မူသောအခါ ယင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ဆက်စပ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းချက်များတွင်လည်း တွေ့ရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁၃၊ ဆာလံ ၉:၁၂၊ ယေရမိ ၁၅:၁၅)။ သို့သော် အခန်းငယ် ၂ တွင် ထာဝရဘုရား၏ အစ္စရေးအပေါ် အပြုသဘောဆောင်သော “အောက်မေ့ခြင်း” သည် ဝေးကွာသော အတိတ်ကာလကိုသာ သက်ဆိုင်ပြီး ယင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည့် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်မှန်သမျှကို ရုတ်တရက် စွဲချက်တင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းက ပျက်ပြယ်စေသည် (အခန်းငယ် ၃)။

ဒုတိယအချက်မှာ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူမျိုး၏ အစပိုင်းဆက်ဆံရေးကို အောက်မေ့တော်မူသည်။ ယင်းမှာ သူတို့၏ ကြင်နာမှု၊ ဆည်းကပ်မှု၊ သစ္စာရှိမှု၊ သူတို့၏ချစ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရန် အသင့်ရှိမှုတို့ ဖြစ်သည်။ တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိအတွက် သန့်ရှင်းသူများအဖြစ်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ “ထွက်ကုန်” သို့မဟုတ် “တိုးပွားခြင်း” ၏ ပထမဦးဆုံးအသီးအနှံအဖြစ်လည်းကောင်း သတ်မှတ်၍ ဂုဏ်ပြုတော်မူသည်။ ဤအကြောင်းအရာတွင် ယင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ “ရိတ်သိမ်းခြင်း” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အစ္စရေးသည် အထူးသဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့် သက်ဆိုင်သောသူ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဤရည်ညွှန်းချက်များသည် အစ္စရေး၏ ဝေးကွာသောအတိတ်၊ အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း၊ သိနာတောင်နှင့် တော၌ ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ အစ္စရေး၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလ၊ စေ့စပ်ထားသည့်အချိန် (သိနာ)၊ တော၌ရှိစဉ်နှင့် မျိုးစေ့မစိုက်ရသေးသောပြည်၌ ရှိစဉ်တို့တွင် ထာဝရဘုရားကို ချစ်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၂)။ ဤအကြောင်းအရာကို အခန်းငယ် ၅–၇ခ တွင် ပိုမိုအသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။

တတိယအချက်မှာ ထာဝရဘုရား၏ အစ္စရေးအပေါ် အပြုသဘောဆောင်သော အောက်မေ့ခြင်းကို အစ္စရေးကို တိုက်ခိုက်မည့်သူတို့အပေါ် ကြေညာထားသော တုန်လှုပ်ဖွယ်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် တရားစီရင်ခြင်းက စာသားအတွင်း ရုတ်တရက် ဆန့်ကျင်ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ထိုသို့ တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများကို အခန်းငယ် ၄–၃၇ တွင် ရှင်းပြထားသည်။ “လိုက်ခြင်း” သို့မဟုတ် “နောက်သို့သွားခြင်း” ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် အစ္စရေး၏ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၂)။ ဘုရားသခင်ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘုရားများကို ချစ်သူများအဖြစ် လိုက်ခြင်းဟူသော အကြောင်းအရာသည် အခန်းငယ် ၂–၃၇ ကို အတူတကွ ချည်နှောင်ထားသည် (အခန်းငယ် ၂၊ ၅၊ ၈၊ ၂၃၊ ၂၅)။ ဤစကားလုံးသည် အရှေ့အနီးပိုင်းဒေသ၌ ယနေ့တိုင် တွေ့မြင်နိုင်သေးသော သစ္စာစောင့်သိမှုဆိုင်ရာ အပြုအမူတစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်သည်။ ထိုအပြုအမူတွင် ဇနီးသည်သည် ခင်ပွန်း၏ “သခင်” အဖြစ်သော အခန်းကဏ္ဍကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခင်ပွန်း၏နောက်မှ အမှန်တကယ် လမ်းလျှောက်သည်။

အခန်းငယ် ၃ ၏အဆုံးတွင် အစ္စရေးကို မည်သူမဆို မတရားပြုလျှင် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ အပြစ်ရှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ စာသားအတိုင်း ဟေဗြဲစာတွင် “ထိုအရာကို စားသမျှသူတို့သည် အပြစ်ရှိကြလိမ့်မည်” ဟု ရေးထားပြီး “ထိုအရာ” သည် အစ္စရေးကို ကိုယ်စားပြုသော “ပထမဦးဆုံးအသီးအနှံ” ကို ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းငယ် ၃ခ)။ ဤဥပမာပုံရိပ်သည် ပထမဦးဆုံးအသီးအနှံများကို ထာဝရဘုရားအတွက်သာ သီးခြားဖယ်ထားသည့် ဓလေ့မှ ဆင်းသက်လာသည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၃:၉–၁၄)။ အများသုံးအဖြစ် အသုံးပြုပါက ပထမဦးဆုံးအသီးအနှံများသည် “မသန့်ရှင်းစေခြင်း” ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ပထမဦးဆုံးအသီးအနှံဖြစ်သော အစ္စရေးကို အများသုံးအစားအစာကဲ့သို့ “စား” ခြင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ အခြားလူမျိုးတစ်မျိုးကဲ့သို့သာ ဆက်ဆံခြင်း ပြုလျှင် အစ္စရေး၏ သန့်ရှင်းမှုကို မသန့်ရှင်းစေသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ရန်သူကို တာဝန်ယူစေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းအရာကို အခန်းငယ် ၄–၃၇ တွင် ပြန်လည်ဆက်လက်ပြီး ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ပြထားသည်။

လူမျိုးများအကြား “သန့်ရှင်းသူ” နှင့် ဘုရားသခင်၏ “ပထမဦးဆုံးအသီးအနှံ” ဖြစ်သည့် အစ္စရေး၏ အဆင့်အတန်းသည် ပဋိညာဉ်အပေါ် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုအပေါ် မူတည်သည် (အခန်းငယ် ၃ဂ)။ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ သတ်မှတ်ချက်များကို ချိုးဖောက်ပါက ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောဗိမာန်တော်နှင့် လူမျိုးများအကြား ကိုယ်တော်၏ အမှုထမ်းများအဖြစ် သူတို့၏ အထူးတာဝန် နှစ်ရပ်စလုံးသည် အဆုံးသတ်သွားမည်။ ဤအပိုင်း၏ အဓိကအချက်မှာ အစ္စရေး၏ ချစ်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ရင်းနှီးပြီး လှပသော အောက်မေ့ခြင်း (အခန်းငယ် ၂–၃ခ) ကို ပဋိညာဉ်ဖောက်ဖျက်ခြင်းက ဖုံးလွှမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

၂:၄–၁၃။ အစ္စရေးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစွဲဆိုမှု။ ယေရမိသည် အစ္စရေးအပေါ် တရားစွဲဆိုမှုအဖြစ် ကြေညာထားသော တရားစီရင်ခြင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ယင်းတွင် စွဲချက်တင်ခြင်း (အခန်းငယ် ၅–၈)၊ စွပ်စွဲချက်များ (အခန်းငယ် ၉–၁၃) နှင့် အစ္စရေးသည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဤစွဲချက်သည် အပိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဘောင်ခတ်ထားပြီး (အခန်းငယ် ၅၊ ၁၃) ယေရမိ၏ ခေါ်တော်မူခြင်းတွင် ဖော်ပြထားသော အစ္စရေးအပေါ် စွဲချက်ကိုလည်း ဖွံ့ဖြိုးစေသည် (၁:၁၆)။ ယင်းသည် အစ္စရေးနှင့် ထာဝရဘုရားတို့၏ သဟဇာတဖြစ်သော စေ့စပ်ဆက်ဆံရေးသည် အဘယ်ကြောင့် တရားစီရင်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရကြောင်းလည်း ရှင်းပြသည်။

ဘုရားသခင်သည် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အစ္စရေး၏ ဘိုးဘေးများက ဘုရားသခင်၌ မည်သည့်အပြစ် သို့မဟုတ် မတရားမှုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသနည်းဟု မေးမြန်းခြင်းဖြင့် စတင်တော်မူသည် (၂:၅က)။ အဖြေမှာ “ဘာမျှမရှိ” ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ အစ္စရေးသည် ထာဝရဘုရားနောက်သို့ လိုက်ရန် မေ့လျော့ခဲ့ပြီး အခြားဘုရားများထံ လှည့်သွားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅ခ–၈)။ ဤအတွေးအခေါ်များကို ချီးယက်စမစ်ပုံစံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

က — ရုပ်တုများနောက်သို့ လိုက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၅ခ)

ခ — ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ (အခန်းငယ် ၆)

ခ′ — ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ (အခန်းငယ် ၈က)

က — အကျိုးမရှိသောအရာများနောက်သို့ လျှောက်သွားခြင်း (အခန်းငယ် ၈ခ)

“နောက်သို့ လျှောက်သွားသည်” ဟူသော ဖော်ပြချက်ကို အစ္စရေးသည် ဘုရားသခင်နောက်သို့ သစ္စာရှိစွာ လိုက်ခဲ့သော ငယ်ရွယ်သည့် သတို့သမီးအဖြစ် အပြုသဘောဖြင့် အသုံးပြုထားသည် (အခန်းငယ် ၂)။ အခန်းငယ် ၅–၈ တွင်မူ ယင်းကို အစ္စရေး၏ အိမ်ထောင်ရေးသစ္စာဖောက်မှုအတွက် အသုံးပြုထားသည်။ အစ္စရေးသည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိမှု၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်ထုတ်ပြီး တောကန္တာရတစ်လျှောက် လမ်းပြတော်မူခဲ့ခြင်းတို့ကို မေ့လျော့ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၆)။ သို့သော် ဘုရားသခင်က အစ္စရေး၏ အစပိုင်းသစ္စာရှိမှုကို အောက်မေ့တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂)။ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားပေးတော်မူသောပြည်ကို ညစ်ညူးစေခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၇–၈)။ ထိုပြည်သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်ကြောင့် သန့်ရှင်းစေထားသောပြည် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃က–ခ)။ လူအပေါင်းတို့သည် ရုပ်တုများနောက်သို့ လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ပြည်ကို ညစ်ညူးစေခဲ့ကြသည်။ ယေရမိသည် နိုင်ငံ၏ပျက်စီးခြင်းအတွက် လူတိုင်းတွင် တာဝန်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ ပညတ်တရားကို ကိုင်တွယ်သူများ၊ အုပ်စိုးသူများနှင့် ပရောဖက်များ အားလုံး ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၈)။

စွဲချက်ပေါ် အခြေခံထားသော တရားစွဲဆိုမှု (အခန်းငယ် ၅–၈) ကို “ထို့ကြောင့်” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် စတင်ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၉)။ တရားဝင်စွပ်စွဲချက်များကို အခန်းငယ် ၉–၁၃ တွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ တရားစွဲဆိုမှု၏ အဓိကအကြောင်းအရာ (အခန်းငယ် ၁၀–၁၁) မှာ အစ္စရေးသည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သာမန်အသိကို အခြေခံ၍ မေးမြန်းတော်မူသည်။ ဘုရားမဟုတ်သော အခြားလူမျိုးများ၏ ဘုရားများကိုပင် မည်သည့်လူမျိုးက မိမိတို့၏ ဘုရားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကြသနည်း။ သို့သော် အစ္စရေးသည် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်သော အရှင်ဘုရားသခင်ကို ထိုသို့ ပြုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်များကို တရားရေးဆိုင်ရာ သက်သေများအဖြစ် ခေါ်တော်မူပြီး (အခန်းငယ် ၁၂) အစ္စရေး၏ အပြစ်များကို ထပ်မံဖော်ပြတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ အခန်းငယ် ၆–၇ တို့က မြေယာသည် ဘုရားသခင်၏ ပေးသနားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဇာတ်ကြောင်းကို ပျောက်ဆုံးသွားသောအခါ၊ ဆိုလိုသည်မှာ အစ္စရေးသည် ထာဝရဘုရားကို အောက်မေ့ရန် ပျက်ကွက်သောအခါ မြေယာဆုံးရှုံးခြင်းသည် မကြာမီ လိုက်ပါလာကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။

၂:၁၄–၁၉။ အစ္စရေးအား သတိပေးဆုံးမခြင်း—နိုင်ငံခြားသားတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်း။ ဤအခန်းငယ်များသည် နိုင်ငံခြားအင်အားကြီးများက အစ္စရေးကို ဖိနှိပ်ခြင်းပြဿနာကို ဆွေးနွေးသည်။ ပထမဦးစွာ ဘုရားသခင်က အစ္စရေးသည် အဘယ်ကြောင့် နိုင်ငံခြားသားတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းအောက်၌ ရှိနေရသနည်းဟု မေးတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ အစ္စရေးသည် ကျွန်ဖြစ်သလော၊ ကျွန်အဖြစ် မွေးဖွားသလောဟူသော ကနဦးမေးခွန်းများကို ဟုတ်သည် သို့မဟုတ် မဟုတ်သည်ဟု ဖြေနိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၁၄–၁၉ အရ အဖြေမှာ ဟုတ်သည် ဖြစ်သည်။ အစ္စရေးသည် အမှန်အားဖြင့် နိုင်ငံခြားလူမျိုးများအတွက် အစေခံသူ၊ ကျွန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အခန်းငယ် ၂–၃၇ တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လျှင် အဖြေမှာ မဟုတ်ပါ။ အစ္စရေးသည် ထာဝရဘုရားအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော သန့်ရှင်းသောလူမျိုးနှင့် ကိုယ်တော်၏ ထွက်ကုန် သို့မဟုတ် ရိတ်သိမ်းခြင်း၏ ပထမဦးဆုံးအသီးအနှံ ဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂–၃)။ ဘာသာပြန်အချို့သည် အခန်းငယ် ၂၀ တွင် အစ္စရေးသည် မိမိတို့၏ ထမ်းပိုးနှင့် ချည်နှောင်ခြင်းများကို ချိုးဖျက်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည့် ရှေးဂရိဘာသာပြန်ကို လိုက်နာကြသည်။ ယင်းကို ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ပုန်ကန်ပြီး အစေခံရန် ငြင်းဆန်ခြင်းဟု အခန်းငယ်၏ ကျန်အစိတ်အပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် မူရင်းဟေဗြဲစာသားတွင် ထမ်းပိုးနှင့် ချည်နှောင်ခြင်းများကို ချိုးဖျက်သူမှာ ဘုရားသခင် (“ငါ”) ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး ယင်းသည် အီဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်တင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေးသည် အဘယ်ကြောင့် လုယက်ဖျက်ဆီးခံရသနည်းဟူသော နောက်ဆုံးမေးခွန်း၏ အဖြေသည် ပထမမေးခွန်းနှစ်ခုထဲတွင် အရိပ်အမြွက် ပါဝင်သည်။ ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် ကျွန်ပြုခြင်းသည် အစ္စရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်မဟုတ်ဘဲ အစ္စရေး၏ ရွေးချယ်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဖိနှိပ်ခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြချက်ကို တွေ့ရသည် (အခန်းငယ် ၁၅–၁၆)။ အစ္စရေးပြည် (ခရစ်မပေါ်မီ ၇၂၂) နှင့် ယုဒပြည် (ခရစ်မပေါ်မီ ၇၀၁) တို့ကို ဖျက်ဆီးရာတွင် အာရှုရိ၏ အင်အားကို သားကောင်ကို ဟိန်းဟောက်နေသော ခြင်္သေ့များ၏ အင်အားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ အီဂုတ္တုပြည်ကို နောဖမြို့ (မမ်ဖိစ်) နှင့် တာဖနဟေ့စ်တို့၏ လူများအဖြစ် ရည်ညွှန်းထားသည်။ အခန်းငယ်၏ နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် အသုံးပြုထားသော ကြိယာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် “ကျွေးသည်” သို့မဟုတ် “စားကျက်ကျောင်းသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း ဤနေရာတွင် အစ္စရေး၏ ခေါင်းကို ချိုးဖျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရိတ်ပစ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု မကြာခဏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည် (အခန်းငယ် ၁၆)။

တတိယအချက်မှာ နိုင်ငံခြားသားတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းသည် အစ္စရေး၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၇–၁၉)။ အခန်းငယ် ၁၄ ၏ ကနဦးမေးခွန်းများအတွက် အဖြေကို အတည်ပြုထားသည်။ အစ္စရေးသည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့အပေါ် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ကျရောက်စေခဲ့သည်။ အာရှုရိနှင့် အီဂုတ္တုပြည်တို့ကို အစ္စရေး ယုံကြည်အားကိုးခြင်းကို ထိုအင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ ရေကို သောက်ခြင်းအဖြစ် ရည်ညွှန်းထားသည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ အစ္စရေးသည် အသက်ရှင်သောရေ၏ စမ်းရေတွင်းနှင့် စမ်းချောင်းဖြစ်သော ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပယ်ပြီး ရေမထိန်းနိုင်သော ကျိုးပဲ့နေသည့် ရေကန်များကို ကိုယ်တိုင်တူးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ မိမိတို့၏ အရှင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းကြောင့် အစ္စရေးသည် ဆုံးမခြင်းနှင့် အပြစ်ဖော်ပြခြင်း ခံရမည်။ နောက်ဆုံး သတင်းစကားပေးပို့သူ၏ ဖော်မြူလာတွင် အခန်းငယ် ၁၉ ၌ “ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား” ဟူသော အမည်ကို အသုံးပြုထားသည်။ ယင်းကို “ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား၊” “တပ်မတော်တို့၏ အရှင်၊” သို့မဟုတ် “အနန္တတန်ခိုးရှင် ထာဝရဘုရား” ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ယေရမိကျမ်းတွင် ထိုအမည်ကို ပထမဆုံး အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အစ္စရေး၏ ဘုရားသခင်အတွက် မကြာခဏ အသုံးပြုသော အမည်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ယင်းအမည်သည် ကမ္ဘာ၏ ဘုရင်အဖြစ် ဘုရားသခင်၏ အယူအဆနှင့် အများအားဖြင့် ဆက်စပ်သည်။

၂:၂၀–၂၈။ အစ္စရေးသည် တခြားဘုရားများနောက်သို့ လိုက်ခြင်း။ အစ္စရေး၏ ကိုယ်တိုင်ဝန်ခံသည့် အပြစ်များ (အခန်းငယ် ၂၀၊ ၂၃၊ ၂၅၊ ၂၇) နှင့် ဘုရားသခင်၏ တုံ့ပြန်ချက်များ အပြန်အလှန်ဖြစ်ပေါ်သည့် စကားပြောမှုအတွင်း မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ဘာသာရေးကို လိုက်စားခြင်းကို ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ရာဇဝတ်မှုအဖြစ် ရှုတ်ချထားသည်။ ဤအငြင်းအခုံတစ်ခုချင်းစီ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အစ္စရေးကို နောင်တရစေပြီး ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ၃:၁–၄:၄ ၏ အဓိကအကြောင်းအရာ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး ကိုယ်တိုင်ဝန်ခံသည့် အပြစ်မှာ အီဂုတ္တုပြည်မှ ဘုရားသခင်က ကယ်တင်တော်မူခြင်းအပေါ် အစ္စရေး၏ တုံ့ပြန်ချက် ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂၀ တွင် လက်ရေးစာမူကွဲပြားမှု ရှိသည်။ ဟေဗြဲလက်ရေးစာမူအချို့တွင် “ငါသည် အစေမခံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးရှိပြီး အခြားစာမူများတွင် “ငါသည် မကျော်လွန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံး ရှိသည်။ ပထမစကားလုံး မှန်ကန်ပါက ဘုရားသခင်ကို “အစေမခံ” ရန် အစ္စရေး၏ ငြင်းဆန်မှုသည် မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှုများထံ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကျောခိုင်းသွားခြင်း၌ တွေ့ရသည် (အခန်းငယ် ၂၀ဂ)။ “မြင့်သောတောင်ကုန်း” သည် ခါနန်လူတို့၏ ဘုရား ဘာလ်အတွက် တိုင်းပြည်အတွင်းရှိ နတ်ကွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၏ မြင့်မားမှုသည် မိုးရေများကျ၍ မြေကို ရေလောင်းပေးသည့် ဘာလ်၏ ကောင်းကင်ဘုံအိမ်ကို ညွှန်ပြသည်။ နတ်ကွန်းများကို စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ပင်များအောက်တွင် တည်ထားကြသည်။ ယင်းတို့သည် မျိုးပွားခြင်း၏ သင်္ကေတများ ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ကွန်းများတွင် ပြုလုပ်သည့် ဘာသာရေးအလေ့အကျင့်များသည် အခြေခံအားဖြင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ကြသည်။ ထာဝရဘုရားနှင့် “လက်ထပ်ထားသော” အစ္စရေးသည် အခြားဘုရားများနောက်သို့ လိုက်သောအခါ ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။

နောက်ထပ် ကိုယ်တိုင်ဝန်ခံချက်တစ်ခု (အခန်းငယ် ၂၁) တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးကို အထူးစပျစ်နွယ်ပင်တစ်ပင်နှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော မျိုးစေ့အဖြစ် စိုက်ပျိုးတော်မူခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည် (ဆာလံ ၈၀:၈–၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ပျက်စီးယိုယွင်းသော တောစပျစ်နွယ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရန် အကြောင်းမရှိပါ။ သူတို့၏ ပြစ်မှုများသည် ထင်ရှားသောကြောင့် အပြစ်ကင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ကြပါ (ယေရမိ ၂:၂၂–၂၅)။ အလွန်အသက်ဝင်ပြီး တက်ကြွသော သင်္ကေတများကို အသုံးပြုထားသည်။ လျင်မြန်သော ကုလားအုတ်သည် မယုံကြည်ရခြင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာခြင်းကို သရုပ်ဖော်သည် (အခန်းငယ် ၂၃)။ တောမြည်းသည် တပ်မက်မှုကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းသော စိတ်ဆန္ဒနှင့် အရေးတကြီး တိရစ္ဆာန်ဆန်သော စိတ်ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းရန် အဖော်ရှာခြင်းကို သရုပ်ဖော်သည် (အခန်းငယ် ၂၄)။ ထိုနည်းတူ အစ္စရေးသည် လမ်းညွှန်ချက်အားလုံးကို ဆုံးရှုံးပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော တပ်မက်မှုများ၏ တွန်းအားဖြင့် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားဟူသော အလေးအနက်ထားသည့် ဘွဲ့အမည်သည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်တွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ယေရမိသည် ဗိမာန်တော်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေပြီး ဗိမာန်တော်အတွင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ မိန့်ခွန်းများကို မကြာခဏ ပြောဆိုသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဤလူသိများသော အမည်သတ်မှတ်ချက်သည် သူ၏နားထောင်သူများအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိမည် ဖြစ်သည်။

၁။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အသုံးပြုခြင်း။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤအမည်၏ အသုံးပြုမှု စုစုပေါင်း ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၂၈၅ ကြိမ်ရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် ၂၄၇ ကြိမ်သည် ပရောဖက်ကျမ်းများတွင် တွေ့ရသည်။ ယင်းတို့အနက် ၈၂ ကြိမ်သည် ယေရမိကျမ်းတွင် တွေ့ရသဖြင့် ဤအမည်ကို အသုံးပြုမှုအရ ယေရမိကျမ်းသည် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရှိသည်။ အပိုင်းများစွာက ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏အမည် ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည် (၃၁:၃၅၊ ၃၅:၁၈–၁၉၊ ၅၀:၃၄၊ ၅၁:၁၉၊ ၅၇)။ ယင်းအမည်သည် ဘုရားသခင်၏ “အစ္စရေး၏ ဘုရားသခင်” အဖြစ်သော အခန်းကဏ္ဍ (၃၅:၁၈–၁၉၊ ၅၀:၁၈၊ ၅၁:၃၃) နှင့် ယုဒပြည်၏ ဘုရားသခင်အဖြစ်သော အခန်းကဏ္ဍ (အခန်းငယ် ၅) တို့အပြင် လူမျိုးများ၏ ဘုရင်အဖြစ်သော အခန်းကဏ္ဍ (၄၆:၁၈၊ ၅၁:၅၇) တို့နှင့် ဆက်စပ်သည်။

၂။ အမည်၏ အဓိပ္ပာယ်။ ဘုရားသခင်၏အမည် ယဟွဟ်ကို ရှေးဂရိဘာသာပြန်နှင့် သမ္မာကျမ်းစာဘာသာပြန်အများစုတွင် “အရှင်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ ဟေဗြဲဘွဲ့အမည်သည် “တပ်ဖွဲ့” သို့မဟုတ် “စစ်တပ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းမှုမရှိပါ။ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် အမျိုးမျိုးကို တင်ပြထားသော်လည်း အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးသော ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ကောင်းကင်တမန်များ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားသယ်ဆောင်သူများကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၂၆၊ ၃၂:၁–၂၊ ယောရှု ၅:၁၄၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၁၉၊ ဆာလံ ၈၂၊ ဟေရှာယ ၆)။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ကို ဝန်းရံထားသော ကိုယ်တော်၏ အစေခံသူများဖြစ်သည့် “တပ်ဖွဲ့များ” သို့မဟုတ် “စစ်တပ်များ” သည် ဘုရားသခင်၏ မင်းအာဏာကို သရုပ်ဖော်ပေးသည် (ယေရမိ ၈:၁၉၊ ၁၀:၁၀၊ ၄၆:၁၈၊ ၄၈:၁၅၊ ၅၁:၅၇)။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်အချို့က ဤစကားလုံးကို “အနန္တတန်ခိုးရှင် ထာဝရဘုရား” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။

၃။ ကိုးကွယ်ရေးဆိုင်ရာ အရေးပါမှု။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားဟူသော ဘွဲ့အမည်၏ ယေဘုယျလုပ်ဆောင်ချက်သည် ၎င်း၏ ကိုးကွယ်ရေးဆိုင်ရာ အရေးပါမှုတွင် အမြစ်တွယ်နေသည်။ ယင်းကို ရှိလောမြို့တွင် အသုံးပြုခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၃၊ ၁၁)။ သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ ပဋိညာဉ်သေတ္တာနှင့်လည်း နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၆:၄)။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် ရွှေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော သစ်သားသေတ္တာဖြစ်ပြီး အပေါ်တွင် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော “ကရုဏာပလ္လင်” သို့မဟုတ် “အပြစ်ဖြေရာအဖုံး” ရှိကာ အစွန်းနှစ်ဖက်တွင် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ခေရုဗိမ်နှစ်ပါး ရှိသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၁၇–၂၂)။ ယင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်ကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ခေရုဗိမ်နှစ်ပါးအကြား ပလ္လင်တင်နေတော်မူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာပေါ်ရှိ ခေရုဗိမ်နှစ်ပါးသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တိုင်ပင်ရာအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းသည့် ကိုယ်တော်၏ အစေခံသူများ (သတင်းစကားသယ်ဆောင်သူများ၊ စစ်တပ်များ) ကို သင်္ကေတပြုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤဘွဲ့အမည်သည် ပဋိညာဉ်နှင့်လည်း ဆက်စပ်သည်။ အကြောင်းမှာ မောရှေက ထိုနေရာ၌ ထည့်ထားသော ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို ပဋိညာဉ်သေတ္တာအတွင်း သိမ်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၉၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၁၆၊ ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှိလောမြို့မှ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် နောက်ဆုံးတွင် အဘိနဒပ်၏အိမ်သို့၊ ထို့နောက် ဒါဝိဒ်မြို့သို့၊ နောက်ဆုံးတွင် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်သို့ ရွှေ့ပြောင်းခံခဲ့ရသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၁၊ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၆:၁–၁၅၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၁–၁၃)။

လူတို့၏ သဘောထားသည် လက်လျှော့ခြင်းနှင့် ဆက်လက်ပုန်ကန်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၅)။ လူမျိုး၏ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၈ ကိုကြည့်ပါ) ကို ဘုရားများ၏ ရုပ်ပုံများတွင် အသက်မရှိခြင်းအားဖြင့် လှောင်ပြောင်ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၂၆)။ မိမိတို့၏ အရှင်ကို ကျောခိုင်းပြီး သစ်တုံးကို ဖခင်၊ ကျောက်တုံးကို မိခင်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည် မည်မျှရှက်ဖွယ်ကောင်းသနည်း (အခန်းငယ် ၂၇၊ ဟေရှာယ ၄၄:၉–၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုဒပြည်အတွက် စောင့်မျှော်နေသော ဒုက္ခကာလတွင် လူမျိုးသည် မိမိတို့၏ သစ္စာမရှိခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ မိစ္ဆာဘုရားများက ကယ်တင်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းတို့ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံရမည် (အခန်းငယ် ၂၈)။

၂:၂၉–၃၂။ အစ္စရေးအပေါ် မိမိ၏အမှုကို ဘုရားသခင်က ခုခံပြောဆိုခြင်း။ ဘုရားသခင်က အစ္စရေးအပေါ် တရားစွဲဆိုရန် ရည်ရွယ်တော်မူကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် (အခန်းငယ် ၉) အစ္စရေးက ဘုရားသခင်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် တရားစွဲဆိုနေကြသနည်းဟု မေးတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၉)။ နိုင်ငံခြားသားတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်း မရှိတော့ဟူသော စွပ်စွဲချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း ထိုအဆိုများကို ငြင်းပယ်ထားသည်။ အစ္စရေးတစ်မျိုးလုံးသည် ထာဝရဘုရားကို လွန်ကျူးခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၂၈–၂၉)။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို ဆုံးမတော်မူသော်လည်း အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဆုံးမပြုပြင်ခြင်းကို လက်မခံကြဘဲ ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်များကို သတ်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၃၀)။ ယေရမိသည် သူတို့အား စကားတော်ကို ကြားရုံသာမက ထိုစကား၏ အမှန်တရားနှင့် ပြည့်စုံလာခြင်းကိုလည်း မြင်ရန် တောင်းဆိုသည် (အခန်းငယ် ၃၁က)။

ဘုရားသခင်က မိမိသည် အစ္စရေးအတွက် တောကန္တာရ သို့မဟုတ် မှောင်မိုက်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့သည်ဟူသော အဆိုကို ငြင်းပယ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၃၁)။ အမှန်မှာ ကိုယ်တော်သည် ထိုအန္တရာယ်များကို ဖြတ်သန်း၍ အစ္စရေးကို လမ်းပြတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၆)။ အမှန်တကယ် ပြဿနာမှာ လူတို့က ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာရန် မလိုလားကြောင်း အဘယ်ကြောင့် ကြေညာကြသနည်း၊ “ကျွန်ုပ်တို့သည် အရှင်သခင်များ ဖြစ်ကြသည်၊” “ကျွန်ုပ်တို့သည် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ကြသည်” သို့မဟုတ် ရှေးဂရိဘာသာပြန်တွင် ပါရှိသကဲ့သို့ “ကျွန်ုပ်တို့သည် အုပ်ချုပ်ခြင်းမခံကြ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည့် စကားကို အဘယ်ကြောင့် ကြွေးကြော်ကြသနည်းဟူသော အချက် ဖြစ်သည်။ အဓိကအချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ မိမိတို့၏ လွတ်လပ်ရေးကို တောင်းဆိုနေကြသည်။ အစ္စရေးသည် ဘုရားသခင်ကို မိမိတို့၏ အရှင်အဖြစ် စွန့်ပယ်ပြီး မိမိတို့၏ လက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို အရှင်များအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖိနှိပ်ခြင်းခံရသည်။

အပျိုမသည် မိမိ၏ လက်ဝတ်ရတနာများကို မေ့လျော့နိုင်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ သတို့သမီးသည် မိမိ၏ ဝတ်စုံကို မေ့လျော့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ (အခန်းငယ် ၃၂က)။ မင်္ဂလာအခမ်းအနား၌ ခင်ပွန်းက ဇနီးအား ပေးသည့် လက်ဝတ်ရတနာနှင့် ဝတ်စုံတို့သည် ထိုမိန်းမ၏ ဂုဏ်အသရေနှင့် အဆင့်အတန်းအသစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးအား မိမိ၏ဂုဏ်အသရေကို ပေးအပ်တော်မူခဲ့သောကြောင့် (အခန်းငယ် ၂–၃၊ ၆–၇) သူမသည် ကိုယ်တော်အပေါ် ဆည်းကပ်သင့်သည်။ သို့သော် သူမသည် ကိုယ်တော်ကို မေ့လျော့ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၂ခ)။

၂:၃၃–၃၇။ အစ္စရေး၏ အပြစ်ကင်းကြောင်းဆိုချက်ကို သက်သေအထောက်အထားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဖော်ပြခြင်း။ အခန်းငယ် ၂၀–၂၈ တွင် အစ္စရေး၏ အပြစ်ကင်းကြောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ထားခြင်းသည် အခန်းငယ် ၃၃–၃၇ တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး ဟေဗြဲဘာသာစကားအတွင်းရှိ စကားလုံးဆက်နွှယ်မှုများအားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုဆက်နွှယ်မှုများကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်အားလုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ မတွေ့ရပါ။ (က) “လမ်း၊ နည်းလမ်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးသည် အခန်းငယ် ၂၃ တွင် နှစ်ကြိမ်၊ အခန်းငယ် ၃၃ တွင် နှစ်ကြိမ်နှင့် အခန်းငယ် ၃၆ တွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ရသည်။ (ခ) “ချစ်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးသည် အခန်းငယ် ၂၅ နှင့် ၃၃ တွင် တွေ့ရသည်။ (ဂ) “ရှာတွေ့သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးသည် အခန်းငယ် ၂၄၊ ၂၆ တွင် တွေ့ရပြီး အချို့ဘာသာပြန်များတွင် ဤနေရာကို “ဖမ်းမိသည်” သို့မဟုတ် “တွေ့ရှိသည်” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ အခန်းငယ် ၃၄ တွင် နှစ်ကြိမ် တွေ့ရပြီး နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ဘာသာပြန်အချို့က “ဖမ်းသည်” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ (ဃ) “အရှက်ကွဲခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးသည် အခန်းငယ် ၂၆ နှင့် အခန်းငယ် ၃၆ တွင် နှစ်ကြိမ် တွေ့ရပြီး အချို့ဘာသာပြန်များတွင် “စိတ်ပျက်သည်” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ အစ္စရေး၏ အပြစ်ကင်းကြောင်းဆိုချက်ကို တရားစီရင်ခြင်းက ဘောင်ခတ်ထားသည် (အခန်းငယ် ၃၃–၃၇)။ ထို့ကြောင့် ၂:၁–၃၇ သည် “ချစ်ခြင်း” အကြောင်းအရာဖြင့် အစပြု၍ အဆုံးသတ်သည်။ ယင်းမှာ စေ့စပ်ထားစဉ်က ချစ်ခြင်းနှင့် ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် လိုက်စားသော “ချစ်ခြင်း” တို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၊ ၃၃)။ ထို့အပြင် တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၃ဂ–ဃ၊ ၃၆ခ–၃၇)။

အစ္စရေးသည် မိမိတို့ အပြစ်ကင်းသည်ဟု ဆိုကာ ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့အပေါ် အမျက်ထွက်တော်မမူဟု ယုံကြည်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၅က)။ သို့သော် သက်သေအထောက်အထားများက အစ္စရေးလူတို့သည် ပြည့်တန်ဆာပြုခြင်းအားဖြင့် ချစ်ခြင်းကို ရှာဖွေခဲ့ကြောင်း (အခန်းငယ် ၃၃) နှင့် အဝတ်အစားများပေါ်ရှိ သွေးများက ဖော်ပြသည့်အတိုင်း အပြစ်ကင်းသူတို့ကို ဖိနှိပ်ခဲ့ကြောင်း (အခန်းငယ် ၃၄) ထင်ရှားစေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သည် ဆင်းရဲသူများနှင့် အပြစ်ကင်းသူများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သော်လည်း မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှုများက “ချစ်ခြင်း” ကို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ တပ်မက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ဤသက်သေအထောက်အထားများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဘုရားသခင်သည် သစ္စာမရှိသော အစ္စရေးနှင့် မိမိ၏အမှုကို ဆက်လက်ပြောဆိုတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၃၅ဂ–ဃ)။ ဟေဗြဲဘာသာစကား၏ အချို့အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များအရ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးအား မိမိတို့၏ လမ်းစဉ်များကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်ချက်ကို “အလွန်ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားခြင်း” အတွက် အပြစ်တင်တော်မူနေခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃၆က)။ အခြားသူများကမူ “လှည့်လည်သွားသည်၊” “ထွက်ခွာသွားသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ကြိယာအတိုင်း ဘာသာပြန်ကြပြီး ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် အစ္စရေးသည် အဘယ်ကြောင့် မိမိတို့၏ လမ်းစဉ်များကို ပြောင်းလဲရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်လည်သွားလာနေသနည်းဟူသော မေးခွန်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤအပိုင်းသည် တရားစီရင်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၃၆ခ–၃၇)။ အစ္စရေးသည် အာရှုရိကြောင့် ရှက်ကြသကဲ့သို့ အီဂုတ္တုပြည်ကြောင့်လည်း ရှက်ကြလိမ့်မည် (သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်ကြလိမ့်မည်)။ လက်ကို ဦးခေါင်းပေါ်တင်ခြင်းဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အီဂုတ္တုပြည်မှ စစ်ပွဲများကို သရုပ်ဖော်ထားသော ကျောက်ပန်းချီများတွင် စစ်သုံ့ပန်းများ သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခံရတော့မည့်သူများက မိမိတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် လက်များကို မြှောက်ထားသည့် ပုံများကို တွေ့ရသည်။ ဤမဟာမိတ်များ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် အစ္စရေးသည် တိုးတက်အောင်မြင်မည်မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် ထိုလူမျိုးများကို ပယ်တော်မူပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (၄၆:၁–၅၁:၅၈ ကိုကြည့်ပါ)။ လူမျိုးများ၏ အရှင်သခင်၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သည့်မဟာမိတ်မျှ မည်သည့်အရာကိုမျှ အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ (၁:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

 

 

 

၃:၁–၄:၄

သစ္စာမရှိသော ဣသရေလပြည်သူတို့ ပြန်လာခြင်း

ဘုရားသခင်၏လူတို့အပေါ် စွဲချက်တင်ပြီးနောက် (၂:၁–၃၇) နောင်တရ၍ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းပန်ခြင်းနှင့်အတူ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးမည်ဟူသော ကတိတော်သည် နောက်တစ်ဆင့်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည် (၃:၁–၄:၄)။ ထို့နောက်မှသာ တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာထားသည် (၄:၅–၆:၃၀)။

၃:၁–၅။
“သစ္စာမရှိသော မိန်းမ၊ ငါ့ထံသို့ ပြန်လာလော့”

အခြားယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် ပေါင်းဖက်ပြီးနောက် မိမိခင်ပွန်းထံသို့ ပြန်လာသော မိန်းမ၏ကိစ္စသည် ဥပဒေဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။ အခြားယောက်ျားနှင့် လက်ထပ်ပြီးသော ကွာရှင်းထားသည့် မိန်းမသည် မိမိ၏ပထမခင်ပွန်းထံသို့ ပြန်လာ၍ မရဟု ပညတ်တရားက သတ်မှတ်ထားသည် (တရား၊ ၂၄:၁–၄)။ ဤပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်ဖြင့် သန့်ရှင်းစေထားသော မြေကို ညစ်ညူးစေ၍ မသန့်ရှင်းစေသည့် အလွန်လေးနက်သော အပြစ်ဖြစ်သည်။ ယေရမိသည် ဤပညတ်တရားကို အကျဉ်းချုပ်ပုံစံဖြင့်လည်းကောင်း၊ လူတို့အကြား ရိုးရာဓလေ့တစ်ရပ်အဖြစ်လည်းကောင်း ကိုးကားသော်လည်း အလေးပေးချက်ကို ပြောင်းလဲထားသည်။ ပညတ်တရားတွင် ခင်ပွန်းသည် ထိုမိန်းမကို မိမိ၏ဇနီးအဖြစ် “ပြန်လည်လက်ခံ” ခွင့်မရှိဟု တားမြစ်ထားသော်လည်း ယေရမိ ၃:၁ တွင် မေးထားသည်မှာ ခင်ပွန်းသည် မိမိကွာရှင်းထားသော ဇနီးထံသို့ တရားဝင် ပြန်လည်သွားနိုင်သလားဟူသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။ ထိုမေးခွန်းသည် ဣသရေလကို ဘုရားသခင်က လက်ခံခြင်းသည် သင့်လျော်မှုရှိသလား မရှိသလားဟူသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။ ဣသရေလသည် ခွဲခွာနေသော ဇနီးဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏မေတ္တာဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် သူမအား ပြန်လာရန် တောင်းဆိုနေသည်။ ဣသရေလသည် ချစ်သူများစွာနှင့် သစ္စာမဲ့ခဲ့သော်လည်း (၂:၂–၃၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဘုရားသခင်သည် သူမကို ပြန်လည်အလိုရှိနေဆဲဖြစ်သည် (၃:၁)။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ဤမျှအားကောင်းစွာ ဖော်ပြထားခြင်းသည် ယေရမိ၏ပရိသတ်အပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသင့်သည်။ မိမိ၏လူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏တောင့်တမှုကြောင့် မိမိ၏သစ္စာမဲ့သောဇနီးကို ပြန်လည်လက်ခံခြင်းအားဖြင့် အရှက်ရဖွယ်ဟု ထင်ရနိုင်သည့်အရာကိုပင် ဘုရားသခင်က စွန့်စားလက်ခံသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရမိသည် ဣသရေလအပေါ် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာ မည်မျှနက်ရှိုင်းကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဟောရှေ၏အကြောင်းကို ပြန်လည်ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်းလမ်းသည် ပညတ်တရားမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ဖြစ်သည့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ကြိုတင်ညွှန်ပြထားသည်။ အဓိပ္ပာယ်သွယ်ဝိုက်၍ ပါရှိသည့် သတင်းစကားမှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သနားခြင်းကရုဏာအပေါ် အခြေခံ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်းအတွက် တာဝန်ယူပေးသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ပယ်ချခံရသော ခင်ပွန်းဖြစ်သည့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်သည်—လူသားခင်ပွန်းများစွာ မပြုလုပ်နိုင်သည့်အရာကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလတစ်မျိုးလုံးအား သူတို့၏သစ္စာမဲ့မှုကို သိစေတော်မူသည်။ မိမိ၏ဇနီးဖြစ်သူ၏ သစ္စာမဲ့ခြင်းနှင့် ဆိုးယုတ်ခြင်းသည် မြေကို ညစ်ညူးစေခဲ့ပြီး ရေရှည်မိုးခေါင်ခြင်းနှင့် အစားအစာရှားပါးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည် (ငယ် ၂–၃၊ ၅ခ)။ သူမသည် အရှက်မရှိသော ပြည့်တန်ဆာမကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည် (၃:၃ခ)။ သူမ၏မနာခံခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သော မိုးခေါင်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာက ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို သူမအား ယုံကြည်စေသင့်သည်။ ဗာလသည် မိုးရွာစေပြီး မြေသီးနှံများ ပွားများစေသည်ဟု ယူဆကြသော်လည်း ဘုရားသခင်က မိုးကို တားဆီးခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏အချုပ်အခြာအာဏာကို သက်သေပြတော်မူသည် (ငယ် ၃)။

ဤအပိုင်းသည် လူတို့၏ ဆိုးယုတ်သော စကားနှင့် လုပ်ရပ်များအပေါ် အကျဉ်းချုပ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (ငယ် ၅ခ)။ အခန်းငယ် ၂–၃ တွင် သူတို့ပြုခဲ့သောအရာကို ဖော်ပြပြီး အခန်းငယ် ၄–၅က တွင် သူတို့ပြောခဲ့သောအရာကို ဖော်ပြထားသည်။ အချို့ဘာသာပြန်ချက်များက (ငယ် ၄) တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား နောင်တရရန် ထပ်မံတောင်းပန်နေသည်ဟု အကြံပြုကြသည်။ သို့သော် ငယ် ၅က သည် ငယ် ၄ တွင် လူတို့ပြောဆိုသောစကား၏ ဆက်လက်ဖြစ်ပါက ထိုအခန်းငယ်ကို သူတို့၏ သစ္စာဖောက်သော စကားပြောဆိုပုံကို ဘုရားသခင်က သရော်သဘောဖြင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းဟု နားလည်နိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိဟန်ဆောင်သော်လည်း အမှန်တွင် သစ္စာမဲ့နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး အလ္လူးဖ်ကို ငယ် ၄ တွင် “လမ်းညွှန်သူ” သို့မဟုတ် “မိတ်ဆွေ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ သို့သော် “ထိုအခါ ကိုယ်တော်ကို ‘အကျွန်ုပ်အဘ၊ အကျွန်ုပ်ငယ်ရွယ်စဉ်က လင်ဖြစ်တော်မူသည်’ ဟု မခေါ်ခဲ့ကြသလော” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည် (၂:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ “အကျွန်ုပ်အဘ” ဟူသော အော်ဟစ်သံသည် ရုပ်တုများ (၂:၂၇) ဖြစ်စေ၊ ထာဝရဘုရား (၃:၁၉ခ) ဖြစ်စေ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၏ ဘာသာစကားကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် ၄–၅က တွင် လူတို့ပြောသောစကားကို ဘုရားသခင်က ပြန်လည်ကိုးကားခြင်းသည် သူတို့၏ ဘာသာရေးရောနှောမှုနှင့် ဟန်ဆောင်မှုကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရှေးပဋိညာဉ်၏ ကတိတော်များကိုလည်း ရယူလိုကြပြီး၊ မွေးဖွားပွားများစေသော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏ အသစ်သော ဆွဲဆောင်မှုများကိုလည်း လိုချင်ကြသည်။ တစ်မျိုးပြောပြီး (ငယ် ၄–၅က) တစ်မျိုးလုပ်ခြင်း (ငယ် ၂–၃) အားဖြင့် သူတို့သည် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်နေသော်လည်း ဘုရားသခင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ဆက်လက်တောင်းဆိုနေကြသည်။

၃:၆–၁၁။
ဣသရေလနှင့် ယုဒတို့၏ အတိတ်က ပြန်လာရန် ငြင်းပယ်မှုများ

ဤစကားပြေ အပိုင်းကို ယေရမိ၏ခေါ်ခြင်း (ဘီစီ ၆၂၇) နှင့် ယောရှိမင်း သေဆုံးခြင်း (ဘီစီ ၆၀၉) အကြားကာလတွင် ရက်စွဲတပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုထားသော စကားလုံးများမှတစ်ဆင့် ၃:၁–၅ ၏ အကြောင်းအရာကို ဖွံ့ဖြိုးစေသည်။ (က) “နောက်ဆုတ်ခြင်း/သစ္စာမဲ့ခြင်း”၊ “ပြန်လာခြင်း”၊ “လှည့်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများ (ရှုဗ်) (ငယ် ၆၊ ၇၊ ၈၊ ၁၀၊ ၁၁၊ ငယ် ၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ (ခ) ဇာနာ—ဘာသာပြန်ချက်များတွင် “အကျင့်ယိုယွင်းစွာ ပြုမူသည်”၊ “ပြည့်တန်ဆာကဲ့သို့ ပြုမူသည်” သို့မဟုတ် “အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သည်” ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး (ငယ် ၆၊ ၉၊ ငယ် ၁၊ ၂၊ ၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ (ဂ) “ကွာရှင်းခြင်း” (ရှာလခ) (ငယ် ၈၊ ငယ် ၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် (ဃ) “ညစ်ညူးစေခြင်း” (ခနက်ဖ်) (ငယ် ၉၊ ငယ် ၁–၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) တို့ဖြစ်သည်။

ဤအပိုင်းသည် ဣသရေလ၏ ဆိုးယုတ်သော ဘုရားစွန့်ခြင်းအကြောင်း မှတ်တမ်းဖြင့် စတင်သည်။ ထိုအရာကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသော ဟေဗြဲစကားလုံး မေရှုဗာသည် “လှည့်သည်”၊ “ပြန်လာသည်”၊ “နောင်တရသည်” ဟူသော ရှုဗ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ ဣသရေလသည် လုံးဝဘုရားစွန့်၍ မြေကို ညစ်ညူးစေခဲ့သည် (ငယ် ၆၊ ၉)၊ ထိုအပြစ်အတွက် အာရှုရိတို့က ဘီစီ ၇၂၂ ခုနှစ်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် သူတို့အား မိမိထံသို့ ပြန်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ဣသရေလသည် နာခံရန် ငြင်းပယ်ခဲ့သည် (ငယ် ၇)။ ထိုအရာသည် ဣသရေလနိုင်ငံနှင့် ဘုရားသခင်၏ပဋိညာဉ်ကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည် (ငယ် ၈)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏ “သစ္စာဖောက်သော” သို့မဟုတ် “သစ္စာမဲ့သော” ညီမဖြစ်သူ ယုဒကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည် (ငယ် ၇–၁၁)။ ယုဒသည် ဣသရေလ၏အတွေ့အကြုံမှ သင်ခန်းစာမယူဘဲ တူညီသောအမှားများကို ကျူးလွန်ခဲ့သည် (ငယ် ၈၊ ၁၀)။ ထို့ကြောင့် ယုဒသည် ဣသရေလထက် ဆင်ခြေပေးစရာ ပို၍နည်းသည် (ငယ် ၁၁)။

၃:၁၂–၁၈။
ဣသရေလနှင့် ယုဒတို့အား ပြန်လာရန် ခေါ်ဖိတ်ခြင်း

ဘုရားသခင်သည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ ဣသရေလထံသို့ ဦးစွာ လှည့်တော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ ဣသရေလသည် ဣသရေလ၏အတွေ့အကြုံမှ သင်ခန်းစာမယူသော တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ ယုဒထက် “ပို၍ဖြောင့်မတ်” သောကြောင့်ဖြစ်သည် (ငယ် ၁၁)။ ယေရမိအား ဣသရေလထံသို့ ကရုဏာပြည့်ဝသော သတင်းစကားဖြင့် ပြန်လာရန် ဟောပြောစေတော်မူသည် (ငယ် ၁၂–၁၃)။ အာရှုရိနိုင်ငံ အားနည်းကျဆင်းပြီးနောက် ယောရှိမင်းလက်ထက်တွင် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ နယ်မြေသည် ယုဒ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည် (၂ ရာ၊ ၂၃:၁၅–၂၀)။ ၃:၁–၄:၄ သည် ယေရမိ၏ အမှုတော်အစပိုင်းနှင့် ယောရှိမင်း၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် ဆက်စပ်၍ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်ဆိုပါက (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း — နိဒါန်းကို ကြည့်ပါ) ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းတွင် မြောက်ပိုင်းသားများလည်း ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့အား ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာရန် ယောရှိ၏ခေါ်သံကို တုံ့ပြန်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

ငယ် ၆–၁၃ တွင် အရေးပါခဲ့သော ဣသရေလနှင့် ယုဒအကြား ခွဲခြားမှုသည် ယခု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား သစ္စာမဲ့သော သို့မဟုတ် နောက်ဆုတ်သော သားသမီးများဟု ခေါ်၍ ပိုမိုပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်ပြီး ရင်းနှီးသောပုံစံဖြင့် ပြန်လာရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူသည် (ငယ် ၁၄၊ ၂၂)။ ထိုသို့ခေါ်ခြင်းက ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏အဘနှင့် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်စေသည် (ငယ် ၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဣသရေလထံသို့ ဘုရားသခင်၏ခေါ်သံသည် ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် အိမ်ထောင်ပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ငယ် ၁၄)။ ကိုယ်တော်၏ကျေးဇူးတော်နှင့် လူတို့၏နောင်တအပေါ် အခြေခံ၍ ပဋိညာဉ်တည်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ကတိပေးတော်မူသည်။ ငယ် ၁၄–၁၈ တွင် ပါရှိသော တောင်းပန်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏လူတို့ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအတွက် အစီအစဉ်တစ်ရပ် ပါရှိသည်။ သူတို့သည် ဇိအုန်တွင် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် ပြန်လာကြမည်။ “မြို့တစ်မြို့မှ တစ်ဦး” ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် မြို့အကြီးအကဲကို ဆိုလိုနိုင်ပြီး၊ “အဆွေအမျိုးတစ်စုမှ နှစ်ဦး” သည် လင်မယားစုံတွဲကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (ငယ် ၁၄)။ သူတို့၏ သိုးထိန်းများဖြစ်သော ရှင်ဘုရင်များနှင့် အကြီးအကဲများသည် သူတို့အား အသိပညာနှင့် နားလည်မှုဖြင့် ကျွေးမွေးကြမည် (ငယ် ၁၅)၊ မိသားစုများလည်း တိုးပွားများပြားလာကြမည် (ငယ် ၁၆က)။ ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် နောက်တစ်ဖန် ရှိတော့မည်မဟုတ် (ရှေးအစဉ်အလာတစ်ရပ်အရ ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ နောက်ဆုံးကျဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ၎င်းကို လျှို့ဝှက်သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်)။ ထိုအစား ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ရှိတော်မူမည်။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ထာဝရဘုရား၏ ပလ္လင်ဟု ခေါ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ထာဝရဘုရား၏နာမတော်သည် ထိုမြို့နှင့် ဆက်စပ်နေမည် (ငယ် ၁၆ခ–၁၇က၊ ဗျာ၊ ၂၁:၂၂–၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အသိအမှတ်ပြုကြမည် (ဗျာ၊ ၂၁:၂၄–၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ စုဝေး၍ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တရားကို လိုက်နာကြမည် (ယေ၊ ၃:၁၇၊ ၄:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဟေရှာ၊ ၂:၂–၄; မိက၊ ၄:၁–၄)။ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းသည် လွှမ်းမိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး ယုဒနှင့် ဣသရေလတို့သည် ကတိထားရာပြည်တွင် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းကြမည် (ယေ၊ ၃:၁၈)။

၃:၁၉–၄:၄။
ပြန်လာခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများ

ဤအပိုင်းသည် “သားသမီးများ” (အချို့ဘာသာပြန်ချက်များတွင် “လူတို့” ဟု ရေးထားသည်) (ငယ် ၁၉၊ ၂၁၊ ၂၂၊ ငယ် ၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ “အမွေခံမြေ”၊ “အမွေ” (ငယ် ၁၉၊ ငယ် ၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ “လူသူကင်းမဲ့သော [သို့မဟုတ် မြေဩဇာမဲ့သော] တောင်ကုန်းများ” (ငယ် ၂၁၊ ငယ် ၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ “ကဲ့ရဲ့ခြင်း”၊ “အရှက်ကွဲခြင်း” (ငယ် ၂၅၊ ငယ် ၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ “နာခံခြင်း”/“ကြားနာခြင်း” (ငယ် ၂၅၊ ငယ် ၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် ဤအပိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် “လှည့်ခြင်း” (ဟေဗြဲ ရှုဗ်) ဟူသော စကားလုံး၏ ပုံစံအမျိုးမျိုးကဲ့သို့ အဓိကစကားလုံးများမှတစ်ဆင့် ၃:၁–၁၈ နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ဤအပိုင်း၏အဓိကအကြောင်းမှာ “ထာဝရဘုရားထံသို့ လှည့်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး ရှုထောင့်လေးမျိုးမှ ဖွံ့ဖြိုးတင်ပြထားသည်။ (က) ထာဝရဘုရားထံသို့ လှည့်ခြင်းသည် ပဋိညာဉ်၏ အခြေခံဖြစ်သည် (ငယ် ၁၉)၊ (ခ) ဣသရေလ၏ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုသည် ထာဝရဘုရားထံသို့ လှည့်ခြင်းအားဖြင့် ကုစားခြင်းရရှိသည် (ငယ် ၂၀–၂၂ခ)၊ (ဂ) ဣသရေလ၏ နောင်တဆုတောင်းခြင်းသည် ထာဝရဘုရားထံသို့ လှည့်ရန် လမ်းဖြစ်သည် (ငယ် ၂၂ခ–၂၅)၊ (ဃ) ဣသရေလ၏ ကျရှုံးမှုသည် ဘုရားသခင်ထံမှ “လှည့်” (ရှုဗ်)၍ မွေးဖွားပွားများစေသော ဘုရားများထံသို့ လှည့်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ကုစားခြင်းသည်လည်း ဘုရားသခင်ထံသို့ “လှည့်” (ရှုဗ်) ခြင်းမှ လာသည်။ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝများ မည်သည့်ဦးတည်ရာသို့ သွားနေသည်နှင့် ပတ်သက်သည်။ ရွေးချယ်စရာမှာ နှစ်မျိုးသာရှိသည်—ထာဝရဘုရားထံသို့ သွားခြင်း သို့မဟုတ် ထာဝရဘုရားထံမှ ဝေးကွာသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာခြင်း၏ အကျိုးဆက်မှာ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား ပေးထားသောကတိကို ပြည့်စုံစေတော်မူမည်ဖြစ်သည် (၄:၂၊ က၊ ၁၂:၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအခါ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်အားဖြင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကြေညာကြပြီး ကိုယ်တော်၌ ဝါကြွားကြမည် သို့မဟုတ် “ဂုဏ်ယူကြမည်” ဖြစ်သည်။

ဤအပိုင်း (ယေ၊ ၄:၃–၄) သည် ၃:၁–၄:၄ တွင် တွေ့ရသော နောင်တရ၍ ပြန်လာရန် ခေါ်ဖိတ်ခြင်းကို နိဂုံးချုပ်ပြီး ၄:၅–၆:၃၀ တွင် ပါဝင်မည့် ရှည်လျားသော တရားစီရင်ခြင်းအပိုင်းကို စတင်မိတ်ဆက်ပေးသည်။ မာကျောသောနှလုံးသားများကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်မှုကို ရှင်းပြရန် ဥပမာနှစ်မျိုး အသုံးပြုထားသည်—ကောင်းမွန်စွာ ထွန်ယက်ထားသော၊ ချိုးဖောက်ပြင်ဆင်ထားသော မြေတွင် မျိုးစေ့ချခြင်း (ဟောရှေ၊ ၁၀:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ မ၊ ၁၃:၁–၂၃) နှင့် နှလုံးသားကို အရေဖျားလှီးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မပြုလုပ်ခြင်းသည် မလွဲမသွေ တရားစီရင်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် မကောင်းမှုကို ပယ်ချခြင်းကို မည်သူမျှ မငြိမ်းသတ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းမည့် အမျက်ဒေါသ၏ သင်္ကေတအားဖြင့် ဖော်ပြထားသည် (“ဘုရားသခင်၏အမျက်ဒေါသ” ကို စာမျက်နှာ ၉၁၈ တွင် ကြည့်ပါ)။

၄:၅–၆:၃၀

ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း

သစ္စာမရှိသော ယုဒအပေါ် ဘုရားသခင်၏ စွဲချက်တင်ခြင်း (၂:၁–၃၇) အပြီးတွင် ကိုယ်တော်ထံသို့ နောင်တရ၍ ပြန်လာရန် ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါ်ဖိတ်ခြင်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည် (၃:၁–၄:၄)။ ထို့နောက် စာသားသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ အကြောင်းအရာကို ဖွံ့ဖြိုးတင်ပြသည် (၄:၅–၆:၃၀)—ယုဒပြည်ရှိ မိမိ၏လူတို့က ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တုံ့ပြန်မှုဖြစ်သည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း—နိဒါန်းကို ကြည့်ပါ)။

၄:၅–၁၀။
မြောက်ဘက်မှ ဖျက်ဆီးခြင်း

ဤအပိုင်းတွင် စစ်ပွဲနှင့်သက်ဆိုင်သော ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်တို့အား ခိုလှုံရာရှာဖွေရန် အရေးကြီးကြောင်း သတိပေးထားသည် (ငယ် ၅–၆က)။ မြောက်ဘက်မှ ထာဝရဘုရား၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုသည် အကြီးအကျယ် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖြစ်စေမည်။ မြေသည် စွန့်ပစ်ခံရပြီး မြို့များသည် လူသူကင်းမဲ့သွားမည် (ငယ် ၆ခ–၇)။ ထာဝရဘုရား၏ ပြင်းထန်သောအမျက်ဒေါသကြောင့် လူတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြမည် (ငယ် ၈၊ ငယ် ၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မြောက်ဘက်မှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည့်သူ၏ အမည်မှာ မရှင်းလင်းပါ။ အာရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်စစ်တပ်နှစ်ခုစလုံးသည် မြောက်ဘက်မှ လာသည်ဟု မြင်ယူခဲ့ကြသည်။ ခြင်္သေ့၏ ဥပမာ (ငယ် ၇) သည် ဗာဗုလုန်နှင့် ကိုက်ညီမည်ဖြစ်ပြီး ထိုသင်္ကေတသည် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ နန်းတော်တွင် ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ ဤအပိုင်း၏ အဓိကအချက်မှာ ပဋိညာဉ်ပျက်စီးခြင်းကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ကျူးကျော်သူကို စေလွှတ်တော်မူမည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်များသည် ယုဒပြည်အား ငြိမ်သက်ခြင်းရှိမည်ဟု မဟုတ်မမှန် ကတိပေးခဲ့ကြသည် (၆:၁၄; ၈:၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ယေရမိက ငြိမ်သက်ခြင်းရှိမည်ဟု ကတိပေးခြင်းအားဖြင့် လူတို့ကို လှည့်စားခဲ့သူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည် (ငယ် ၁၀)။ ဤအရာကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှင်းပြနိုင်သည်။ (က) ယေရမိသည် လူတို့အတွက် ကြားဝင်ဆုတောင်းနေခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သူတို့ယုံကြည်ထားသည့်အရာကို ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (သူကိုယ်တိုင်ပင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းများရှိခဲ့သည်; ၁၂:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ (ခ) လှည့်စားသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို ထွက်ပေါ်လာစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းအတွက် ယေရမိသည် ဘုရားသခင်အား တာဝန်ရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် (ဂ) အမှန်တကယ် လာနေသောအရာမှာ “ဓား” ဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် “ငြိမ်သက်ခြင်း” အကြောင်း ပြောဆိုနေခြင်းကို သရော်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အကောင်းဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ရပ်မှာ (က) နှင့် (ခ) ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယေရမိ၏ အဓိကအချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းစကားများကို သစ္စာရှိစွာ ကြေညာရခြင်းနှင့် ထိုတရားစီရင်ခြင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန် ဆုတောင်းရခြင်းတို့ကြား သူတွေ့ကြုံနေရသော တင်းမာမှုဖြစ်သည်။ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ယေရမိ၏သဘောထားသည် မောရှေ၏သဘောထားနှင့် ဆင်တူသည် (ထွက်၊ ၃၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၄:၁၁–၃၁။
စစ်ပွဲ၏ လေ၊ ဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေများနှင့် ဘေးဒုက္ခ

ဤအပိုင်းသည် ကျူးကျော်သူများ၏ ပြင်းထန်သော တရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ပြရန် လေတိုက်ခြင်းနှင့် စပါးလှေ့ခြင်းပုံရိပ်များကို အသုံးပြု၍ စတင်ထားသည် (ငယ် ၁၁–၁၂)။ တိမ်များ၊ လေပွေများနှင့် လင်းယုန်များ၏ ပုံရိပ်များဖြင့် ဖော်ပြထားသော တိုက်ခိုက်သူများ၏ လျင်မြန်မှုသည် ယုဒပြည်သားတို့ထံမှ “အမင်္ဂလာရှိပြီ” ဟူသော အော်ဟစ်သံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် (ငယ် ၁၃)။ ထိုတုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့ ကယ်တင်ခြင်းရရန် မိမိတို့၏နှလုံးသားကို မကောင်းမှုမှ သန့်ရှင်းစေရမည်ဟု ယေရမိက ကြေညာသည် (ငယ် ၁၄)။ မြို့ကိုယ်တိုင်ကြောင့် တရားစီရင်ခြင်း ရောက်လာရသည်ဟု ထာဝရဘုရားက သတ်မှတ်တော်မူသည် (ငယ် ၁၇ခ–၁၈)။ ဤသည်မှာ ယေရမိ၏ အားကောင်းသော ပရောဖက်ပြုကဗျာဆန်သည့် အရေးအသား၏ ထိမိသော ဥပမာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာ ဆက်တိုက်ကာ သီးခြားပုံရိပ်အမျိုးမျိုးကို တင်ပြပြီး ယုဒအား ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာစေရန်နှင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားသည်။ အခန်းငယ် ၁၉–၃၂ ကို အပိုင်းငယ်သုံးပိုင်း ခွဲနိုင်သည်။

၁။ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပူပန်သောက—မိမိ၏လူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ မြည်တမ်းခြင်း (ငယ် ၁၉–၂၂)

တံပိုးသံသည် စစ်ပွဲ၏ အချက်ပေးသံကို ကြေညာပြီးနောက် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ပူပန်သောက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ပို၍နီးကပ်လာပြီး မြေတစ်ပြင်လုံးမှစ၍ တဲများ၊ ထို့နောက် နောက်ဆုံးတွင် ခိုလှုံရာကာရန်များအထိ ရောက်လာသည် (ငယ် ၂၀)။ သေခြင်းသည် အလွန်ထင်ရှားသောပုံစံဖြင့် နီးကပ်လာနေပြီး ထိုအရာကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းခြင်းက ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု—မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း—ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုကိုယ်ပိုင်ပူပန်သောကနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဘုရားသခင်၏ မိမိလူတို့အပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း ရှိသည်။ သူတို့၏ မိုက်မဲခြင်း၊ နားလည်မှုနှင့် ကိုယ်တော်ကို သိကျွမ်းခြင်းမရှိခြင်း၊ မကောင်းမှုနှင့် ပတ်သက်၍ လိမ္မာကျွမ်းကျင်သော်လည်း ကောင်းမှုကို မည်သို့ပြုရမည်ကို မသိခြင်းတို့အတွက် ကိုယ်တော် မြည်တမ်းတော်မူသည် (ငယ် ၂၂)။ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏တန်ဖိုးများနှင့်အညီ ပြုမူခြင်းသည် ယေရမိကျမ်းတွင် အဓိကအကြောင်းအရာတစ်ရပ် ဖြစ်သည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း—နိဒါန်းကို ကြည့်ပါ)။

၂။ တရားစီရင်ခြင်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းပျက်ပြားသွားခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြခြင်း (ငယ် ၂၃–၂၈)

ပရောဖက်ပြုထားသော ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု၏ အကျိုးဆက်များကို ပရောဖက်က ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့သည် (“ငါမြင်သည်” သို့မဟုတ် “ငါကြည့်သည်” ဟူသောစကားသည် လေးကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပါရှိသည်)။ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် တရားစီရင်ခြင်းသည် အစီအစဉ်မရှိသော အခြေအနေကို ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မြေသည် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘဲ လွတ်လပ်၍ အချည်းနှီးဖြစ်နေသည်။ ကောင်းကင်တွင် အလင်းမရှိ (ငယ် ၂၃)။ တောင်များသည် တုန်လှုပ်ပြီး တောင်ကုန်းများသည် ဟိုဟိုဒီဒီ ရွေ့လျားနေကြသည် (ငယ် ၂၄)။ လူများမရှိ (ဟေဗြဲ အာဒံ)။ ကောင်းကင်ငှက်အပေါင်းတို့သည် ထွက်ပြေးသွားကြသည် (ငယ် ၂၅)။ အသီးအနှံများသော မြေသည် ပျက်စီးလျက်ရှိပြီး မြို့များအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရသည် (ငယ် ၂၆)။ ထို့နောက် အံ့အားသင့်ဖွယ် စကားတစ်ရပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဘုရားသခင်က ဖျက်ဆီးခြင်းသည် လုံးဝပြည့်စုံမည်မဟုတ်ဟု ကတိပေးတော်မူသည် (ငယ် ၂၇)။ ဤအရာသည် မရပ်မနား ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော တရားစီရင်ခြင်းနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ကွဲလွဲနေသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ပျက်စီးခြင်းကို ကြေညာတော်မူသော်လည်း မိမိ၏လူတို့ကို တောင့်တနေတော်မူသည်။ ဤဘုရားသခင်၏ တောင့်တမှုသည် ယုဒအတွက် မျှော်လင့်ချက်၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည့် လူအဖွဲ့အစည်းအသစ်တစ်ရပ်ကို ဖန်ဆင်းရန် အစီအစဉ်ရှိတော်မူသည်။

၃။ လူသူကင်းမဲ့ခြင်း၊ အထင်အမြင်သေးခြင်းနှင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း (ငယ် ၂၉–၃၁)

ကျူးကျော်သူများသည် ယုဒပြည်၏ မြို့များအားလုံးကို လူသူကင်းမဲ့စေကြမည် (ငယ် ၂၉)။ လုယက်ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ပြည့်တန်ဆာမဖြစ်သော ဇနီး ဣသရေလ/ဇိအုန်သည် ဆွဲဆောင်မှုမရှိတော့ဘဲ သူမ၏ချစ်သူများသည် သူမကို အထင်အမြင်သေးရုံသာမက သူမ၏အသက်ကိုပင် ရှာကြံကြမည်။ သူမသည် မီးဖွားစဉ် နာကျင်၍ ငိုကြွေးနေသော မိန်းမ သို့မဟုတ် လူသတ်သမားများကို ကြောက်ရွံ့၍ ငိုကြွေးနေသော မိန်းမကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည် (ငယ် ၃၁)။