အခန်းကြီး - ( ၅၁ - ၅၂ - ၅၃ - ၅၄ - ၅၅ )

၅၁:၁–၁၉။ ပထမမြောက် ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်နှင့် ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်များ။ (“ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း အခန်း ၅၀ နှင့် ၅၁ ပါအကြောင်းအရာ” စာမျက်နှာ ၉၅၇ ကိုကြည့်ပါ။) ပထမမြောက် မိန့်တော်မူချက်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဗာဗုလုန်ကို ဖျက်ဆီးရန် မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖော်ပြတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁–၄)။ ဗာဗုလုန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖျက်ဆီးသူတစ်ဦးကို ကိုယ်တော် ပေါ်ထွန်းစေတော်မူမည်။ ထိုသူကို ဤနေရာတွင် “လေဗကမိုင်” ဟု ခေါ်ထားပြီး “ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ထကြွသူတို့၏ နှလုံးသား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဖျက်ဆီးတတ်သော ရူအာခသည် “ဝိညာဉ်” သို့မဟုတ် “လေ” ဖြစ်ပြီး၊ ထိုလေသည် မြေကို ဆန်ခါချသကဲ့သို့ ဆန်ခါချ၍ ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ကိုယ်တော်သည် အစ္စရေးနှင့် ယုဒတို့ကို နှစ်သိမ့်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၅)။ သူတို့၏အပြစ်များ ရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူခဲ့ပေ။ ဗာဗုလုန်ကျဆုံးခြင်းသည် ဤအချက်ကို ထင်ရှားစေမည်။

ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်၏ ပထမပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏လူတို့အား ဗာဗုလုန်ကို စွန့်ခွာ၍ ဇိအုန်တွင် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် သတိပေးချက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆–၁၀)။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ဗာဗုလုန်အပေါ် ကျရောက်မည့် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းမှ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်ကြမည် (အခန်းငယ် ၆)။ နာကျင်မှုနှင့် အနာကျက်ခြင်းအတွက် ဗာလစံကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည့် အစဉ်အလာအတိုင်း ပြုလုပ်သော်လည်း ဗာဗုလုန်အတွက် ထိရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား သူမ၏တရားစီရင်ခြင်းသည် မိုးကောင်းကင်များ သို့မဟုတ် “ကောင်းကင်များ” အထိ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ စာသားအတိုင်းဆိုလျှင် “တိမ်များ” အထိ ရောက်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် အနာကျက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ (အခန်းငယ် ၉)။ ဤနေရာတွင် “တရားစီရင်ခြင်း” သည် အခြားနေရာများတွင် အသုံးပြုထားသကဲ့သို့ (တရားဟောရာ ၁၉:၆၊ ၂၁:၂၂၊ ယေဇကျေလ ၇:၂၃) “အပြစ်ရှိခြင်း” ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ရာသည် တိမ်များ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်အထိ ရောက်ရှိသည်ဟူသော အယူအဆသည် ထိုအရာတွင် အဆုံးမရှိဟု ဆိုလိုနိုင်သည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၈:၉၊ ယောဘဝတ္တု ၂၀:၆၊ ဆာလံကျမ်း ၅၇:၁၁၊ ၁၀၈:၅၊ ဒံယေလ ၄:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

အစ္စရေး၏ ကျန်ကြွင်းသူတို့သည် ဘုရားသခင်က သူတို့၏အမှုကို ဖြောင့်မတ်ကြောင်း သက်သေပြတော်မူခဲ့သည်ကို သိရှိကြမည် (စာသားအတိုင်း “သူတို့၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသည်” သို့မဟုတ် “ထင်ရှားစေသည်”)။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဇိအုန်တွင် ကိုယ်တော်ကို ဝတ်ပြုရမည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၁:၁၀၊ ၅၀:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေး၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် သူတို့၏အပြစ်ကို လွှတ်ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်နှင့် ကျေးဇူးတော်ပေါ်တွင် လုံးဝမူတည်သည် (အခန်းငယ် ၂၀၊ ၅၁:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဗာဗုလုန်ကို စွန့်ခွာခြင်းအားဖြင့် လူတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရုံသာမက ဗာဗုလုန်၏ ပြစ်မှုများတွင် မိမိတို့ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမရှိကြောင်းကိုလည်း ပြသရမည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် မေဒိလူတို့ကို ဗာဗုလုန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ခေါ်ယူထားသည် (၅၁:၁၁–၁၄)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဗိမာန်တော်အတွက် လက်စားချေခြင်းအနေဖြင့် ဗာဗုလုန်ကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ကျိန်ဆိုထားတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၄) (အခန်းငယ် ၁၁၊ ၅၀:၁၅၊ ၂၄၊ ၂၈၊ ၅၁:၂၄၊ ၃၅–၃၆၊ ၄၉၊ ၅၁၊ ၅၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့နောက် ပရောဖက်သည် ဗာဗုလုန်၏ ရုပ်တုများနှင့် ထာဝရဘုရားကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၅–၁၉)။ ဤသို့ပြုခြင်းဖြင့် ဗာဗုလုန်ကို တရားစီရင်ရန် ကိုယ်တော်၌ အခွင့်အရေးရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။ ဤအပိုင်းသည် ၁၀:၁၂–၁၆ နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “အသက်ရှူခြင်း” မရှိသော၊ ဆိုလိုသည်မှာ အသက်မရှိသော ရုပ်တုများ၏ အစွမ်းမဲ့မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ချီးမွမ်းထားသည်။ အစ္စရေး၏ဘုရားသခင်သည် အထက်မြတ်တော်မူကြောင်း အတည်ပြုခြင်းသည် အစ္စရေးလူမျိုး၏ အထူးအဆင့်အတန်းကိုလည်း အတည်ပြုသည်။

၅၁:၂၀–၃၅။ ဒုတိယမြောက်နှင့် တတိယမြောက် ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်နှင့် ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်များ။ ဒုတိယမြောက် မိန့်တော်မူချက်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဗာဗုလုန်ကို ဖျက်ဆီးရန် မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထပ်မံဖော်ပြတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၀–၂၆)။ ဤအပိုင်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ၅၀:၃၅–၃၈ နှင့် ဆင်တူသည်။ ၅၁:၂၀–၂၃ တွင် ရည်ညွှန်းထားသူ မည်သူဖြစ်သည်နှင့် ပတ်သက်၍ အနက်ဖွင့်သူများအကြား အမြင်ကွဲပြားကြသည်။ အချို့က ယခင်အခန်းငယ်များနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသောကြောင့် အစ္စရေးဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အခြားသူများကမူ ဗာဗုလုန်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည် (၅၀:၂၃၊ ၅၁:၂၅ နှင့် ဤအပိုင်းမတိုင်မီ အခန်းငယ်အနည်းငယ်ဖြစ်သော ၁၃–၁၄ တွင် ဗာဗုလုန်ကို “သင်” ဟု ခေါ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်)။ အခြားသူများ၏အမြင်အရမူ၊ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးမှာ မေဒိလူတို့၏ နိုင်ငံဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၁၊ ၄၁–၄၆)။ ဇိအုန်တွင် သူတို့ကျူးလွန်ခဲ့သမျှ ဆိုးသွမ်းမှုများအတွက် လက်စားချေခြင်းအနေဖြင့် ဗာဗုလုန်၏ လူမှုဖွဲ့စည်းပုံသည် ဖျက်ဆီးခံရမည် (အခန်းငယ် ၂၄၊ အခန်းငယ် ၁၁၊ ၅၁ နှင့်ကြည့်ပါ)။ ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်သည် ဗာဗုလုန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လူမျိုးများ လာရောက်ကြရန် ခေါ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး (အခန်းငယ် ၂၇–၂၉) ဗာဗုလုန်လူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်းငယ် ၂၉–၃၂)။

တတိယမြောက် ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်တွင် ဗာဗုလုန်အတွက် ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်လာမည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ဗာဗုလုန်သည် ကောက်နယ်ရာကွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်။ သူမ၏ မာနနှင့် ဂုဏ်အသရေကို နင်းချေခံရမည် (အခန်းငယ် ၃၃)။ ယုဒပြည်မှ ပြည်နှင်ခံရသူများအား ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်အပေါ် ယုံကြည်မှုရှိစွာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန်နှင့် ထာဝရဘုရား၏ မကြာမီရောက်လာမည့် ရိတ်သိမ်းချိန်တိုင်အောင် သစ္စာရှိစွာ စောင့်မျှော်ရန် အားပေးထားသည်။

တတိယမြောက် ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်တွင် ပရောဖက်သည် ဗာဗုလုန်က ယေရုရှလင်အပေါ် ပြုကျင့်ခဲ့သော အနိုင်အထက်ပြုမှုနှင့်ပတ်သက်၍ လူတို့၏မြည်တမ်းခြင်းကို ယူဆောင်အသုံးပြုထားသည် (အခန်းငယ် ၃၄–၃၅)။ သူသည် နေဗုခဒ်နေဇာသည် လူတို့ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေး၍ မြို့ကို တန်နင်းကဲ့သို့ မျိုချခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲသည်။ တန်နင်းသည် “မြွေ”၊ “နဂါး” သို့မဟုတ် “ပင်လယ်သတ္တဝါကြီး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ပရမ်းပတာနှင့် မကောင်းမှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဗာဗုလုန်ဘုရင်အပေါ် သွေးမြေကျအပြစ်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ သူ၏နိုင်ငံတော်မူဝါဒကို ထိခိုက်ခံရသူများက လူသတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော စွပ်စွဲချက်ဖြစ်သဖြင့် အပြစ်ဒဏ်မခံဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အပြစ်နှင့်အညီ ပြန်လည်တရားစီရင်ခြင်း၏ မူကို တင်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၃၅)။

၅၁:၃၆–၅၀။ စတုတ္ထမြောက် ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်။ အခန်းငယ် ၃၄–၃၅ ပါ မြည်တမ်းချက်ကို ဘုရားသခင်က တုံ့ပြန်၍ ဇိအုန်၏အမှုကို လိုက်လျှောက်ပေးပြီး သူမအတွက် လက်စားချေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၃၆က)။ ကိုယ်တော်သည် ဗာဗုလုန်၏ ရေကို ခန်းခြောက်စေ၍ သူမကို လုံးဝပျက်စီးသောအရပ်၊ မြေခွေးများ နေထိုင်ရာအရပ် ဖြစ်စေတော်မူမည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် စားပွဲများကို ခင်းပေး၍ မူးယစ်ပျော်ရွှင်စေမည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် အိပ်ပျော်၍ နိုးထလာမည်မဟုတ်သည့်တိုင်အောင် ဖြစ်မည် (အခန်းငယ် ၃၉)။ တိုက်ခိုက်လာသူများအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဗာဗုလုန်လူတို့ကို သတ်ဖြတ်၍ ယဇ်ပူဇော်ရန် တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ အကူအညီမဲ့စေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၄၀)။

ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် အခြေအနေပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းအကြောင်းကို စတင်ဖော်ပြတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၄၁–၄၄)။ မြို့အပေါ် အပြည့်အဝ ပြောင်းပြန်လှန်မှု ဖြစ်ပေါ်လာမည် (အခန်းငယ် ၄၀၊ ၄၄)—ဗာဗုလုန်၏ ဘုန်းအသရေသည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြက်ရယ်ပြုခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် (အခန်းငယ် ၄၁၊ “ရှေရှက်” အတွက် ၂၅:၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သူမ၏ ပျက်စီးခြင်းသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည် (၅၁:၄၂)။ တစ်ချိန်က လူများနှင့် ပြည့်နှက်၍ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး ဘဏ္ဍာများနှင့် ပြည့်စုံခဲ့သော သူမ၏မြို့များသည် လူသူကင်းမဲ့သွားမည် (အခန်းငယ် ၄၃)။ ဘုရားသခင်သည် ဗာဗုလုန်၏ဘုရားဖြစ်သော ဗေလကို အပြစ်ပေးတော်မူပြီး၊ သူ “မျိုချခဲ့သော” အကျဉ်းသားများကို လွှတ်ပေးတော်မူမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသိမ်းပိုက်ခဲ့၊ သတ်ဖြတ်ခဲ့၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခဲ့သူများကို လွှတ်ပေးတော်မူမည်။

ယခင်က ဗာဗုလုန်၏ ဘုန်းအသရေကို ချီးမွမ်းခဲ့ကြသော လူမျိုးများ (အခန်းငယ် ၄၁) သည် ဗေလထံသို့ နဟာရအဲလ် ပြုတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ဤစကားကို “သူ့ထံသို့ စီးဝင်လာကြသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားကြပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် လူမျိုးများသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဗေလနှင့် သူ၏မြို့ထံသို့ စီးဝင်လာကြသည်ဟု ဆိုလိုမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခန်း ၅၀–၅၁ တွင် ဗာဗုလုန်ကို တိုက်ခိုက်လာသော လူမျိုးများကြောင့် ဗေလသည် အရှက်ရစေခြင်းခံရသည် (၅၀:၂–၃၊ ၉၊ ၅၁:၂၇–၂၈)။ ၃၁:၁၂ တွင်ကဲ့သို့ နဟာရကို ၅၁:၄၄ တွင် “တောက်ပသည်” ဟု နားလည်နိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မျက်နှာသာပေး၍ ကြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းစွာကြည့်ရှုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြီးမြတ်သော အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးအား ချီးမွမ်းကြိုဆိုရာတွင် အစဉ်အလာအားဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ နှုတ်ဆက်ခြင်း သို့မဟုတ် “တောက်ပသောမျက်နှာများ” ဖြင့် ကြိုဆိုခြင်း ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် ၄၄ သည် လူမျိုးများသည် ဗေလကို “မျက်နှာသာပေး၍ ကြည့်ရှု” ကြတော့မည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။

ဗာဗုလုန်သည် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ သူမ၏ နာမည်ကျော် ခိုင်ခံ့သောမြို့ရိုးများလည်း ပြိုလဲသွားမည် (အခန်းငယ် ၄၄)။ ဘုရားသခင်သည် မြို့ကို အပြစ်ပေးခြင်းအားဖြင့် ဗာဗုလုန်၏ဘုရားများအပေါ် မိမိ၏အာဏာအမြင့်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေတော်မူမည်။ ဗာဗုလုန်သည် လူမျိုးများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ အခွန်အခ၊ သစ္စာခံမှု သို့မဟုတ် ချီးမွမ်းမှုတို့ကိုလည်း ရရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ဗာဗုလုန်သည် ကျဆုံးရမည် (၅၀:၃၂၊ ၅၁:၄၄)။ ဤအချက်သည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံနေရသော အစ္စရေးနှင့် ပျက်စီးနေသော ဇိအုန်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ပေးသော သတင်းစကားဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးအား ဗာဗုလုန်ကို စွန့်ခွာရန် သတိပေးတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၄၅–၄၆၊ အခန်းငယ် ၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် ဖောက်ပြန်သော မိမိ၏လူတို့အပေါ်သို့ မရောက်တော့ဘဲ၊ မိမိ၏လူတို့ကို ကတိထားရာပြည်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်မည့် အကြံအစည် ပြည့်စုံခြင်းကို တားဆီးနေသော ဖိနှိပ်သူအပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုများအကြောင်း အဆုံးမဲ့သတင်းများသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း ပြည်နှင်ခံရသူများအား ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်၍ ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ပြေးခြင်းအားဖြင့် နီးကပ်လာသော တရားစီရင်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် သတိပေးထားသည် (အခန်းငယ် ၄၆)။

ဗာဗုလုန်ကို စွန့်ခွာရန် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ မှားယွင်းသောဘုရားများကို ဘုရားသခင် တရားစီရင်တော်မူမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄၇)။ မြေသည် အရှက်ရလိမ့်မည်။ သူမအလယ်၌ လူတို့သည် သေကြရမည်။ ယခင်က လူမျိုးများသည် ဗာဗုလုန်ရှိ ဗေလကို မျက်နှာသာပေး၍ ကြည့်ခဲ့ကြသော်လည်း (အခန်းငယ် ၄၄) ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်များ၊ မြေကြီးနှင့် ထိုအရာတို့၌ရှိသမျှတို့သည် ဖိနှိပ်သူ ပျက်စီးခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်သီချင်းဆိုကြမည် (အခန်းငယ် ၄၈)။ ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဗာဗုလုန်၌ရှိသော သွေးမြေကျအပြစ်အတွက် အပြစ်နှင့်အညီ ပြန်လည်တရားစီရင်ခြင်းအားဖြင့် လက်စားချေခံရမည်။

ပြည်နှင်ခံရသော ကျန်ကြွင်းသူတို့အား ထာဝရဘုရားက ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခွာရန် ထပ်မံသတိပေးတော်မူသည် (၅၀:၈–၁၀၊ ၁၁–၁၃၊ ၁၄–၁၆၊ ၅၁:၆၊ ၄၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထွက်ခွာသွားရာလမ်းတွင် ထာဝရဘုရားနှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို အောက်မေ့ရန် ညွှန်ကြားထားသည် (အခန်းငယ် ၅၀)။

၅၁:၅၁–၅၈။ စတုတ္ထမြောက် ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်နှင့် ပဉ္စမမြောက် ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်။ စတုတ္ထမြောက် ပရောဖက်ပြုမိန့်ကြားချက်သည် ဗာဗုလုန်လူတို့ကြောင့် ယုဒအပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သော အရှက်ရခြင်းကို ဝန်ခံဖော်ပြသည့် တိုတောင်းသော ဝန်ခံချက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅၁)။ ဤအချက်သည် ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခွာ၍ ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာပြီး ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုခြင်းလုပ်ငန်းများကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၂၄ တွင် ယေရမိသည် ဇိအုန်နှင့် ဗိမာန်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤနေရာ အခန်းငယ် ၅၁ တွင် ဗာဗုလုန်ကို စွန့်ခွာရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ဗိမာန်တော်ကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ နောက်ဆုံးမိန့်တော်မူချက်တွင် ထာဝရဘုရားသည် ယုဒ၏ အရှက်ရခြင်းကို တုံ့ပြန်၍ ဗာဗုလုန်၏ဘုရားများအပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းကို မလွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း ကြေညာတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၅၂–၅၃၊ အခန်းငယ် ၄၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဗာဗုလုန်သည် ကောင်းကင်အထိ မြင့်တက်နိုင်သည့်တိုင် ဗာဗုလုန်ကို လုယက်ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသူများကို မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၁:၁–၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤပရောဖက်ပြုချက်များသည် အစ္စရေး၏ ကျန်ကြွင်းသူတို့အား မိမိတို့၏ အိမ်ပြည်သို့ ပြန်လာရန် ပြင်ဆင်ကြစေရန် ဆွဲဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဗာဗုလုန်ကို လုယက်သူများအားဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရမည်ဟု ကြေညာတော်မူသည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၁:၅၄–၅၈)။ ကိုယ်တော်သည် လက်စားချေတော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်၍ ထိုလူမျိုးအား အပြည့်အဝ ပြန်လည်ပေးဆပ်စေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၅၆)။ ထာဝရဘုရား၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် အပြစ်နှင့်အညီ ပြန်လည်တရားစီရင်ခြင်း၏ မူတို့သည် ဤနေရာတွင် အတူတကွ ပေါင်းစည်းနေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ဗာဗုလုန်လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကိုယ်စားလှယ်အားလုံးကို မူးယစ်စေခြင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ အပြစ်ပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၃၉) ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို ထာဝရအိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရင်ဖြစ်တော်မူသော အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် ထာဝရဘုရား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၅၈ သည် ဗာဗုလုန်ကို ဆန့်ကျင်သော ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်များကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသည်။ ဗာဗုလုန်၏ ထူထပ်ကြီးမားသော မြို့ရိုးများသည် ဖျက်ဆီးခံရမည်။ သူမ၏ မြင့်မားသောတံခါးများလည်း မီးရှို့ခံရမည် (အခန်းငယ် ၅၈)။ ဗာဗုလုန် ပြိုလဲခြင်းသည် လူတို့၏ အလုပ်ပင်ပန်းမှု အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော မြို့ရိုးများနှင့် မြင့်မားသော တံခါးများကို တည်ဆောက်၍ ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ထိုကြိုးပမ်းမှုများ အချည်းနှီးဖြစ်သွားမည်။

အခန်းငယ် ၅၈ခ သည် ဟဗက္ကုတ် ၂:၁၂–၁၃ နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သော်လည်း ကွာခြားချက်အချို့ ရှိသည်။ ဟဗက္ကုတ်က ဗာဗုလုန်လူတို့၏ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသော အမှုများအကြောင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောဆိုထားသော်လည်း ယေရမိက ထိုအကြောင်းကို အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် ဗာဗုလုန်ကျဆုံးခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသည်။ ယေရမိသည် လူမျိုးများအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အချည်းနှီးသော အလုပ်များတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသည်အထိ အားထုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မီးဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရမည်။ ဤနေရာတွင် လူမျိုးများနှင့် ဘုရားသခင်၏လူတို့အကြား ခြားနားချက်ကို သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မိမိတို့၏ဝိညာဉ်များအတွက် “ငြိမ်သက်ခြင်း” ကို ရရှိကြမည် (၆:၁၆)။ ထာဝရဘုရားနှင့်အတူ မြေ၌နေထိုင်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ “နားနေရာ” ကို ရှာတွေ့ကြမည် (၅၀:၆၊ ၃၀:၁၀၊ ၃၁:၂၊ ၄၆:၂၇၊ ၅၀:၃၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။