အခန်းကြီး - ( ၃၆ - ၃၇ - ၃၈ - ၃၉ - ၄၀ - ၄၁ - ၄၂ - ၄၃ - ၄၄ - ၄၅ )

 

၃၆:၁–၃၉:၈

ထာဝရဘုရား၏ တန်ခိုးတော်နှင့် Babylon ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု

ဤအပိုင်းသည် ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော် မှန်ကန်ကြောင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် နိုင်ငံများ၏ ဘုရင်များအပေါ် (Assyria ဧကရာဇ်အပေါ်ပင်) အချုပ်အခြာအာဏာရှိသော တန်ခိုးတော် ရှိကြောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိကို ရှာဖွေသူများကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး ကယ်တင်လိုသော ဆန္ဒရှိကြောင်း၊ Hezekiah ၏ အုပ်စိုးမှုနောက်ပိုင်းတွင် David ၏ အိမ်တော်၏ ဘဏ္ဍာများနှင့် သားစဉ်မြေးဆက်များကို Babylon သို့ သယ်ဆောင်သွားမည့် အချိန်ရောက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြမည်။

၃၆:၁–၃၇:၃၈။ ထာဝရဘုရားနှင့် Assyria

ဤဇာတ်ကြောင်းသည် ဘီစီ ၇၀၁ နှင့် ၆၈၁ ခုနှစ်များတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ထင်ဟပ်စေသည်။ Hezekiah သည် Assyria ကို ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး Sennacherib သည် အပြစ်ပေးခြင်းအနေဖြင့် Judah ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကာ သိမ်းပိုက်ထားသော Lachish ခံတပ်မှ ယေရုရှလင်ကို ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်း Assyria ၏ တိုက်ခိုက်မှုမတိုင်မီ လက်နက်ချရန် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ Assyria ဘက်မှ ပါဝင်သူများမှာ Sennacherib၊ နန်းတော်အရာရှိကြီးဖြစ်သော Rabshakeh နှင့် သံတမန်အချို့ ဖြစ်ကြသည်။ Judah ဘက်မှမူ Hezekiah၊ အိမ်တော်အုပ်ချုပ်သူ Eliakim၊ စာရေးတော် Shebna၊ မှတ်တမ်းရေးသူ သို့မဟုတ် သတင်းကြေညာသူ Joah နှင့် ပရောဖက်ဟေရှာယတို့ ပါဝင်ကြသည်။ သူတို့သည် အထက်ရေကန်မှ ရေပေးမြောင်းအနီး၊ Washer’s Field သို့ သွားသော လမ်းမပေါ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည် (၃၆:၂)။ ထိုနေရာမှာ ဟေရှာယသည် ဘုရင် Ahaz နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သောနေရာဖြစ်သည် (၇:၃)။

သူ၏ ပထမမိန့်ခွန်း (၃၆:၄–၁၀) တွင် စစ်မြေပြင်တပ်မှူးဖြစ်သော Rabshakeh က Sennacherib ၏ စကားကို ကိုးကားပြောဆိုခဲ့သည်။ အဓိကအကြောင်းပြချက်မှာ ထာဝရဘုရားသည် Israel လူမျိုးများကို ကယ်တင်ရန် တန်ခိုးမရှိဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် အခြားနိုင်ငံများ၏ ဘုရားများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ထိုဘုရားများသည် Assyria ထံမှ သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ်များ ၁၈–၂၀)။ Hezekiah သည် နောင်တနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းအပြည့်ရှိသော သတင်းစကားကို ဟေရှာယထံ ပေးပို့၍ သူ၏အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံခဲ့သည် (၃၇:၂–၅)။ ထိုတောင်းဆိုချက်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပရောဖက်ထံသို့ ပြုလုပ်ရမည့် တောင်းဆိုချက်မဟုတ်ဘဲ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ ပြုလုပ်ရမည့် တောင်းဆိုချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

Hezekiah ထံ ကြေညာခဲ့သည့် Sennacherib နှင့် ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အခန်းငယ်များ ၂၁–၃၅ တွင် တွေ့ရသည်။ (၁) အခန်းငယ်များ ၂၃–၂၅ ရှိ စွပ်စွဲချက် သည် Sennacherib က Israel ၏ သန့်ရှင်းသောအရှင်အား ကဲ့ရဲ့၍ ဘုရားကို လွန်ကျူးပြောဆိုခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ မြို့များနှင့် လူမျိုးများကို အောင်နိုင်သူအဖြစ် Assyria ကို ခန့်အပ်တော်မူသူမှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း Sennacherib မေ့လျော့ခဲ့သည် (အခန်းငယ်များ ၂၆–၂၈)။ (၂) Sennacherib အပေါ် တရားစီရင်ခြင်း ကို အခန်းငယ် ၂၉ တွင် တွေ့ရသည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူလာခဲ့သောလမ်းအတိုင်း သူ့ကို ပြန်လှည့်စေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၃၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်)။ (၃) လာမည့် ရိတ်သိမ်းချိန်များနှင့် သက်ဆိုင်သော နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ရပ်ကို Hezekiah အား ပေးခဲ့ပြီး ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံမည်ကို အာမခံစေသည် (အခန်းငယ်များ ၃၀–၃၂)။ (၄) နောက်ဆုံးတွင် ယေရုရှလင်အတွက် ကယ်တင်ခြင်း နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ Sennacherib သည် သူလာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း Assyria သို့ ပြန်သွားမည် (အခန်းငယ်များ ၃၃–၃၅)။

Sennacherib အပေါ် ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းကို ၃၇:၃၆–၃၈ တွင် အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် Assyria တပ်စခန်းတွင် လူများစွာကို သတ်ခဲ့သည်။ ဤအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ Exodus တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဆယ်ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး (ထွက်၊ ၁၂:၂၃၊ ၂၉) နှင့် Philistine တို့က သေတ္တာတော်ကို သိမ်းယူခဲ့ခြင်း (၁ ရာ၊ ၅–၆) တို့နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ Assyria ပင်လယ်ရပ်ဝန်းတစ်လျှောက် အထွေထွေ စစ်သားခေါ်ယူမှု ပြုလုပ်ခဲ့ပါက လူပေါင်း ရာနှင့်ချီသော ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသည့် တပ်ဖွဲ့ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့မည်ဟု Assyria သမိုင်းပညာရှင်များက ခန့်မှန်းထားကြသည်။ ဟေရှာယ ၃၇:၃၇–၃၈ တွင် Sennacherib သေဆုံးခြင်းအကြောင်း မှတ်တမ်းသည် ဘီစီ ၆၈၁ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ရည်ညွှန်းပြီး ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များပြီးနောက် နှစ်ဆယ်ကြာသော အချိန်ဖြစ်သည်။

၃၈:၁–၃၉:၈။ ဘုရင်၏ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်း

အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ရောဂါနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ Hezekiah သည် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ထာဝရဘုရားထံ လှည့်လာသည် (အခန်းငယ်များ ၂–၃၊ နှိုင်းယှဉ် ၃၇:၁၅)။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် နာခံခြင်းကို ထောက်ပြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဘုရင်အပေါ် ကရုဏာပြု၍ နောက်ထပ် အသက်ရှင်ရန် ဆယ့်ငါးနှစ် ပေးတော်မူသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်ကို ကာကွယ်၍ ဘုရင်နှင့် မြို့ကို Assyria တို့ထံမှ ကယ်နုတ်တော်မူမည် (၃၈:၄–၈)။ ဤကတိတော်ကို အာမခံရန် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ် ပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၈)။ ထိုနိမိတ်မှာ Ahaz ၏ နေခြည်တိုင်းကိရိယာပေါ်ရှိ နေ၏အရိပ်ကို အဆင့်ဆယ်ဆင့် နောက်သို့ ရွှေ့ခြင်းဖြစ်ပြီး Ahaz ၏ မနာခံခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (၇:၁၀–၁၃)။

၃၈:၁–၁၀ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အဖြစ်အပျက်များသည် Hezekiah ကျန်းမာလာပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော်လည်း ၃၆:၁–၃၇:၃၈ တွင် ဖော်ပြထားသော Sennacherib နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမတိုင်မီ ဖြစ်သည်။ ဤအဖြစ်အပျက်များသည် Judah သို့ Sennacherib ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည့်နှစ်ဖြစ်သော ဘီစီ ၇၀၁ မတိုင်မီတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် Merodach/Marduk-Baladan သည် ဘီစီ ၇၀၅ ခုနှစ်၌ ပုန်ကန်ခဲ့ပြီးနောက် Babylon ၏ ဘုရင်အဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

Hezekiah သည် ဟေရှာယ၏ အမင်္ဂလာဖြစ်စေသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အမှားနှစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် Babylon မှ သံတမန်များအား မိမိ၏ဘဏ္ဍာများကို မာနဖြင့် ကြွားဝါပြသခဲ့သည် (၃၉:၂–၄)။ Babylon လူတို့အား မိမိ၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် လက်နက်တိုက်ကို ပညာမဲ့စွာ ပြသခြင်းသည် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များ၏ အမှားများအတွက် ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ရပ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုအမှားများအတွက် အနာဂတ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို လုယက်ခြင်းနှင့် David မင်းဆက်ကို Babylon သို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့ဖြင့် အပြစ်ပေးခံရမည် (အခန်းငယ်များ ၅–၇)။ ဘေးဒုက္ခကို နောက်ဆုတ်စေနိုင်ခြင်းသည် Hezekiah မျှော်လင့်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်သော်လည်း David မင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာနှင့် နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာသည် အန္တရာယ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

 

 

၄၀:၁–၅၅:၁၃

ဣသရေလ၊ ဇိအုန်နှင့် လူမျိုးတို့အပေါ် ထာဝရဘုရား၏ သစ္စာတော်

ကယ်တင်၍ ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ထာဝရဘုရား၏ အစီအစဉ်သည် ကောင်းကင်တိုင်ပင်ရာမှ စတင်ခဲ့ပြီး၊ သက်သာခြင်းအကြောင်းကို ကြွေးကြော်ရန် ဟေရှာယကို တာဝန်ပေးတော်မူခဲ့သည် (၄၀:၁–၁၁)။ အခန်းကြီး ၄၀–၅၅ တို့သည် ၃၉:၁–၈ တွင် သွယ်ဝိုက်၍ မေးထားသော မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးသည်။ အနာဂတ်တွင် ဗာဗုလုန်၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ဒါဝိဒ်၏ မင်းဆက်သည် အဆုံးသတ်သွားမည်လော။ ဇိအုန်၊ ဣသရေလနှင့် လူမျိုးတို့နှင့် ပြုထားသော မိမိ၏ ပဋိညာဉ်များအပေါ် ထာဝရဘုရားသည် သစ္စာရှိတော်မူမည်လော။ ဤမေးခွန်းများကို လက်ရှိအချိန်တွင် အာရှုရိအုပ်စိုးမှုအောက်၌ ပြန့်ကျဲနေသော ဣသရေလအတွက်လည်းကောင်း၊ အနာဂတ်အချိန်တွင် ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝ၌ ရှိမည့် ယုဒအတွက်လည်းကောင်း ဖြေကြားထားသည်။

၄၀:၁–၁၁။ ဣသရေလပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို ကြွေးကြော်ရန် တာဝန်ပေးခြင်း

တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာခြင်းအားဖြင့် လူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေသော တာဝန်သည် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီ (၆:၉–၁၃)။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် ငြိမ်းသွားသောကြောင့် ဇိအုန်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသူနှင့် ဣသရေလကို ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်သည် ဟေရှာယအားဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည် (၁၂:၁–၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဣသရေလ၏ သက်သာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မပြောင်းလဲနိုင်သော မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြွေးကြော်ရန် မိမိ၏ ကျွန်တို့အား တာဝန်ပေးတော်မူခဲ့သည် (၄၀:၁–၂၊ ၉–၁၁)။ ထို့ပြင် ဘုရင်အဖြစ် ကြွလာတော်မူမည့်အကြောင်းကို ကြေညာတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃–၅၊ ၁၀–၁၁)။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုဒမြို့များသို့ ကြွေးကြော်ရမည်ဖြစ်ပြီး (အခန်းငယ် ၉) လူမျိုးတို့က သက်သေခံကြရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅)။

“သက်သာစေခြင်း” ဟူသော လုပ်ဆောင်ချက် (အခန်းငယ် ၉–၁၁၊ ၂၇–၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် တရားစီရင်ခြင်း၏ အဆုံးသတ်ကို ဆိုလိုသည်။ အကြောင်းမှာ လူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်အားလုံးအတွက် “နှစ်ဆ” ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “နှစ်ဆ” ဟူသော စကားအသုံးအနှုန်းသည် မကြာခဏ “ပြည့်စုံခြင်း” သို့မဟုတ် “အပြည့်အဝဖြစ်ခြင်း” ကို ဆိုလိုသည် (ယေ၊ ၁၆:၁၈; ၁၇:၁၈; ဗျာ၊ ၁၈:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် အပြုသဘောဆောင်သော အဓိပ္ပာယ်လည်း ရှိနိုင်သည် (ဥပမာ “နှစ်ဆသော ကျေးဇူးတော်”၊ ဟေရှာ၊ ၆၁:၇; ဇာ၊ ၉:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရုရှလင်မြို့အား သက်သာခြင်း သို့မဟုတ် နူးညံ့စွာ ပြောဆိုခြင်းသည် စာသားအတိုင်းဆိုလျှင် “ယေရုရှလင်၏ နှလုံးသို့ ပြောဆိုခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ချစ်ခင်ဂရုစိုက်မှုကို ဖော်ပြသော စကားဖြစ်သည် (က၊ ၅၀:၂၁; ရုသ၊ ၂:၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ “တပ်တော်” သို့မဟုတ် “စစ်ဆင်ရေး” ဟူသော ဝေါဟာရသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံနေရသော အလုပ်သမားဘဝ အဆုံးသတ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ “ခွင့်လွှတ်ခံရသည်” ဟု မကြာခဏ ဘာသာပြန်သော ဟေဗြဲကြိယာသည် “လက်ခံခံရသည်၊ နှစ်သက်ခံရသည်၊ အကြွေးပေးချေပြီးဖြစ်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိသည်။ ထိုကြိယာသည် ကံခံပုံစံဖြင့် ရှိသောကြောင့် နှစ်သက်တော်မူသူ၊ လက်ခံတော်မူသူ သို့မဟုတ် အကြွေးကို ပေးချေပြီးပြီဟု မှတ်ယူတော်မူသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ “အပြစ်” သို့မဟုတ် “ဒုစရိုက်” ဟူသော ဝေါဟာရကိုလည်း “ဒုစရိုက်အတွက် ခံရသော ပြစ်ဒဏ်” ဟု ပြန်ဆိုနိုင်သည်။ ဤနေရာရှိ စကားစုကို ဘုရားသခင်သည် သူတို့ခံရသော ပြစ်ဒဏ်သည် လုံလောက်ပြီဟု လက်ခံအသိအမှတ်ပြုတော်မူပြီး သူတို့၏အပြစ်အတွက် ပေးဆပ်ပြီးဖြစ်သည်ဟု နားလည်ခြင်းက ပို၍သင့်လျော်ပေမည်။ လူတို့သည် မိတ်သဟာယသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သူတို့၏အပြစ်များကို မည်သို့ အပြည့်အဝ ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည်နည်းဟူသော မေးခွန်းကို နောက်ပိုင်းတွင် ဖြေကြားထားမည် (ဟေရှာ၊ ၅၃)။

သဲကန္တာရတွင် “ငါတို့၏ဘုရားသခင်အတွက် လမ်းမကြီးကို ပြင်ဆင်ကြလော့” ဟူသော အမိန့် (၄၀:၃) သည် ကိုယ်တော်ကြွလာခြင်းကို အလျင်အမြန်ဖြစ်စေရန်နှင့် လူသားအားလုံးတို့အား ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။ “လမ်းမကြီး” သည် အဓိကမြို့ကြီးများကို ဆက်သွယ်ထားသော မြင့်မားသည့် လမ်းဖြစ်သည်။ “တော၌” ဟူသောစကားကို ထာဝရဘုရား၏လမ်းကို ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့်အတူ ဖတ်ရှုသင့်သည် (ဆိုလိုသည်မှာ တော၌ လမ်းကို ပြင်ဆင်ခြင်း)။ ထိုသို့ဖတ်ရှုခြင်းသည် အခန်းငယ်၏ ကျန်အပိုင်းနှင့် အပြိုင်ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖြစ်စေသည်။ တောနှင့် သဲကန္တာရသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ တရားစီရင်ခြင်းကာလတွင် ဣသရေလ၏ လူသူကင်းမဲ့၍ ခြောက်သွေ့သောမြေကို ပုံဆောင်သည်။ ဘုန်းတော် (အခန်းငယ် ၅) သည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ၊ ဘုန်းအာနုဘော်၊ အချုပ်အခြာအာဏာ၊ အလင်း၊ ဖော်ပြတော်မူခြင်းနှင့် မျက်မှောက်တော်တို့နှင့် ဆက်စပ်သည်။ လူတို့သည် ပျက်စီးသွားကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ တည်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၈)။ အသံတစ်သံက လူသားအားလုံး (စာသားအတိုင်း “ဇာတိပကတိ”) သည် မြက်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ ထာဝရဘုရား၏ အသက်ရှူတော်မူခြင်း သူတို့အပေါ်မှ တိုက်ခတ်သောအခါ မြက်ပင်သည် ညှိုးနွမ်းပြီး ပန်းပွင့်သည် မှေးမှိန်သကဲ့သို့ သူတို့သည်လည်း ဖြစ်ကြသည် (ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိန့်တော်မူသောအခါ [အခန်းငယ် ၂၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ])။ “အသက်ရှူခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “လေ” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ တည်တော်မူသည်။ မည်သူမျှ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မတားဆီးနိုင် (အခန်းငယ် ၆–၈)။ လူတို့သည် အားနည်း၍ နုနယ်ကြပြီး အသက်ရှင်ရန် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အပေါ် လုံးဝမှီခိုနေရသည် (၂:၂၂)။ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမျှ မပြောင်းလဲနိုင်။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်တော်ကို အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည်။

ဇိအုန်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့မှ ယုဒမြို့များသို့ (သို့မဟုတ် ထိုမြို့များသို့ သတင်းကြားပေးသူများထံမှဟုလည်း ဘာသာပြန်ဆိုချက်များ ကွဲပြားကြသည်) ပေးပို့သော သတင်းမှာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ကို မြင်ရကြမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ၄၀:၁၀–၁၁ ရှိ ဤသတင်း၏ အဓိပ္ပာယ်သည် အခန်းငယ် ၃–၅ တွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်ကြွလာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ပြီး ထာဝရဘုရားကို လူမျိုးတို့နှင့် ဆက်စပ်စေသည် (အခန်းငယ် ၅; အခန်းငယ် ၁၅–၂၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကိုယ်တော်သည် ခွန်အားနှင့် တန်ခိုးဖြင့် ကြွလာမည် (၂၈:၂; ၄၂:၁၃)။ ဟေရှာယကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ “လက်ရုံးတော်” သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးသော တန်ခိုး၏ သင်္ကေတဖြစ်သည် (၅၁:၁–၅၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ဆုလာဘ်နှင့် “အလုပ်” သို့မဟုတ် “ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း” ဟူသော ဝေါဟာရ (၆၂:၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် တရားစီရင်ရန်၊ ကယ်တင်ရန်နှင့် အုပ်စိုးရန် ထာဝရဘုရားကြွလာခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်ဘုန်းတော် ထင်ရှားလာမည့်အရာကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည်။ ဟေရှာယသည် ဘုရင်ကို “သိုးထိန်း” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူဖြစ်သည် (၃၁:၄; ၄၄:၂၈; ၅၆:၁၁)။ ဤနေရာတွင် ဘုရင်၏ သိုးထိန်းအဖြစ် တာဝန်ကို မိမိ၏လူတို့အပေါ် ထာဝရဘုရား၏ စောင့်ရှောက်မှုအဖြစ် အသုံးပြုထားသည် (ဆာ၊ ၂၃:၁–၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၄၀:၁၂–၃၁။ လောက၌ ထာဝရဘုရား၏ အချုပ်အခြာအာဏာ

ဤသွန်သင်ချက်သည် အခန်းငယ် ၁–၁၁ ကို အငြင်းပွားဆွေးနွေးသည့် မိန့်ခွန်းပုံစံဖြင့် ထောက်ခံပေးသည် (ဆိုလိုသည်မှာ အငြင်းပွားနေသော အချက်တစ်ရပ်ကို သက်သေပြရန် ကြိုးပမ်းသည့် ဆင်ခြေပြချက်)။ ပရောဖက်သည် မေးခွန်းပုံစံဖြင့် မေးမြန်းချက်များကို ဆက်တိုက်အသုံးပြု၍ ထာဝရဘုရား၏ နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်သော တန်ခိုးနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ကြေညာသည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၄)။ ပရောဖက်၏ ပရိသတ်အချို့က ထာဝရဘုရားကို ဘုရားများစွာထဲမှ ဘုရားတစ်ပါးမျှသာဖြစ်ပြီး အတန်ခိုးအကြီးဆုံး ဘုရားမဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ထိုကန့်ကွက်ချက်ကို လူမျိုးတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း ဆင်ခြေပြခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ အတိတ်က လုပ်ဆောင်ချက်များအပေါ် အခြေခံထားသော ဣသရေလ၏ ရိုးရာယုံကြည်ခြင်းကို အားကိုးခြင်းတို့ဖြင့် ချေပထားသည် (အခန်းငယ် ၁၅–၂၀)။

လူတို့နှင့် လူမျိုးတို့၏ သမိုင်းကို ဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် စကြဝဠာ၏ ထာဝရဘုရားသည် မင်းများနှင့် တရားသူကြီးများ၊ အုပ်စိုးသူများကို အချည်းနှီးဖြစ်စေတော်မူသည်ကို မည်သူမျှ မမြင်ဘဲ မနေနိုင် (အခန်းငယ် ၂၁–၂၄)။ ဘုရားသခင်သည် “မြေကြီးစက်ဝိုင်း” အထက်၌ စိုးစံတော်မူသည်ဟူသော စကားသည် “မြေကြီး” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် လွှမ်းခြုံဖော်ပြထားသမျှအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုနှင့် တန်ခိုးကို ရည်ညွှန်းသည် (က၊ ၁:၆; ယောဘ၊ ၂၂:၁၄; သု၊ ၈:၂၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအချက်သည် ဘုရားသခင်၏ နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်မှုအကြောင်းသို့ ဦးတည်စေသည် (ဟေရှာ၊ ၄၀:၂၅–၂၆)။ ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များနှင့် ဂြိုဟ်များကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် တစ်ခုချင်းစီကို နာမည်ဖြင့် ခေါ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၆)။ ဤအချက်သည် ကြယ်များနှင့် ဂြိုဟ်များသည် ဘုရားများဖြစ်ကြပြီး ကိုးကွယ်ထိုက်သည်ဟူသော အမြင်ကို သွယ်ဝိုက်၍ ချေပခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် မိမိတို့၏အခြေအနေသည် ဖုံးကွယ်နေသည်ဟု ဣသရေလက ကောက်ချက်ချခြင်းသည် မိုက်မဲရာကျမည်။ ကိုယ်တော်၌ အဆုံးမရှိသော တန်ခိုး၊ တည်မြဲသော ခွန်အား၊ စူးစမ်းမမီနိုင်သော နားလည်မှုနှင့် အားနည်းသူတို့အပေါ် ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်မှု ရှိတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၈–၂၉)။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလသည် ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်ရမည် (သို့မဟုတ် “ယုံကြည်ရမည်၊” “မျှော်လင့်ရမည်”)။ ဤသည်မှာ ဟေရှာယကျမ်းတစ်အုပ်လုံးတွင် အဓိကကျသော တိုက်တွန်းချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည် (၈:၁၇; ၂၅:၉; ၂၆:၈; ၃၀:၁၈; ၃၃:၂; ၄၀:၃၁; ၄၉:၂၃)။ ဣသရေလ၏ အကြွင်းအကျန်များကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့်လည်း မျှော်လင့်၍ ယုံကြည်စွာ စောင့်မျှော်သူတို့သည် မိမိတို့၏ခွန်အားကို အသစ်ပြန်လည်ရရှိကြမည်ကို အမှတ်ရရန် အရေးကြီးသည် (၄၀:၃၁)။

၄၁:၁–၂၉။ လူမျိုးတို့အား ထာဝရဘုရားကို ဖော်ပြရန် ဣသရေလ

ဤအပိုဒ်သည် လူမျိုးတို့၏ တိုင်ပင်ရာရှေ့တွင် ပြောဆိုသော မိန့်ခွန်းပုံစံရှိပြီး ထိုနေရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးတို့၏ ဘုရားများနှင့် အငြင်းပွားကာ ကိုယ်တော်သည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြတော်မူသည်။ ဟေရှာယကျမ်းရှိ မိန့်ခွန်းသည် ဘုရားသခင်က တိုင်ပင်ရာကို တရားဝင် အစည်းအဝေးခေါ်ယူခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ လူတို့၏ ခွန်အားကို အသစ်ပြန်လည်ရရှိခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းက စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အမှန်တရားကို ရှာဖွေရန် သူတို့အတူတကွ စုဝေးလာခြင်းကို အားပေးသည် (၄၀:၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအမှန်တရားမှာ သမိုင်းဖြစ်ရပ်များအပေါ် ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာဖြစ်သည်။ အရှေ့အရပ်မှ ထကြွလာစေခြင်း သို့မဟုတ် နှိုးဆော်ခြင်းခံရပြီး လူမျိုးတို့ကို ပေးအပ်ခြင်းခံရသူ (၄၁:၂) ကို အာဗြဟံ၊ Cyrus သို့မဟုတ် မေရှိယဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည် (Cyrus သည် မေရှိယ၏ ပုံဆောင်သူဖြစ်သည်)။ မည်သည့်အမြင်ကို လက်ခံသည်ဖြစ်စေ ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးတို့ကို သူ့အား ပေးတော်မူပြီး သူ့ရှေ့၌ ရှင်ဘုရင်တို့ကို နှိမ့်ချတော်မူကာ (အခန်းငယ် ၂) သူသည် ထိုရှင်ဘုရင်တို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရာတွင် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ဖြစ်စေရန် ကူညီတော်မူသည်ဟု ဆိုနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၃)။ ပို၍အများလက်ခံသော အမြင်မှာ ဤအကြောင်းသည် မေဒိနှင့် ပါရှားတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်သော Cyrus ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ထာဝရဘုရားက ဤအမှုများအားလုံးကို မည်သူပြုလုပ်ခဲ့သနည်းဟူသော မေးခွန်းကို ဖြေတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၄)။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ပထမဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့ နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်တော်မူကြောင်း (ဆိုလိုသည်မှာ လူ့သမိုင်းကို အစဉ်မပြတ် ထိန်းချုပ်တော်မူကြောင်း) သက်သေပြတော်မူသည်။ ထာဝရဘုရား ပြုတော်မူခဲ့သောအရာကို မြင်သောအခါ လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကြသော်လည်း အချင်းချင်းလည်း အားပေးကြသည် (အခန်းငယ် ၅–၇)။

ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏ ကျွန်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈က၊ ၉ဂ; ၄၄:၁–၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ “ကျွန်” ဟူသည်မှာ အရှင်၏ အစေခံတစ်ဦးဖြစ်သော “ကျွန်ခံသူ” ကို ဆိုလိုနိုင်ပြီး အများအားဖြင့် အကာအကွယ်ရရှိရန်အတွက် အရှင်ကို အစေခံခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဝေါဟာရသည် “ပဋိညာဉ်” အတွင်း အားနည်းသောဘက်နှင့် အားကြီးသောဘက်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ဖော်ပြနိုင်သည် (၄၂:၆; ၄၉:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဣသရေလသည် စုပေါင်း၍ ထာဝရဘုရား၏ “ကျွန်” ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဆာ၊ ၁၃၆:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဟေရှာယသည် “ကျွန်” ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ဣသရေလလူမျိုးအဖြစ် ဣသရေလအတွက်လည်းကောင်း၊ မေရှိယအတွက်လည်းကောင်း အသုံးပြုသည်။ ဣသရေလသည် “ရွေးကောက်ခံရသူ” ဖြစ်သည့်အတွက် ကျွန်ဖြစ်သည် (၄၁:၈–၉)။ ထိုသူတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် သက်ဆိုင်သူများဖြစ်ကြသည် (၄၄:၁–၅)၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မမေ့တော်မူ (အခန်းငယ် ၂၁)၊ သူတို့၏အပြစ်များကို ပယ်ရှားတော်မူ (အခန်းငယ် ၂၂)၊ ထာဝရဘုရားက ရွေးနုတ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၂–၂၃; ၄၅:၄; ၄၈:၂၀)၊ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို သူတို့၌ ဖော်ပြတော်မူသည် (၄၄:၂၃)။

ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်ကို ရွေးကောက်တော်မူခဲ့သည် (၄၁:၈၊ ၉; ၄၄:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအချက်က ဣသရေလ၏ ကျွန်ခံခြင်းသည် ထာဝရဘုရား၏ ရွေးကောက်ခြင်းအပေါ် အခြေခံကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား သတိရစေသည် (ထွက်၊ ၁၉:၃–၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အာဗြဟံအကြောင်း ဖော်ပြခြင်းသည် ထိုရွေးကောက်ခြင်းတွင် မြေကြီးပေါ်ရှိ မိသားစုအားလုံး ပါဝင်ကြောင်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေသည် (ဟေရှာ၊ ၄၁:၈; အခန်းငယ် ၂–၄၊ ၂၅–၂၆; က၊ ၁၂:၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရဘုရား၌ ဣသရေလနှင့် လူမျိုးတို့အတွက် အစီအစဉ်တော်လည်း ရှိတော်မူသည်။ ပြည်နှင်ခံရပြီး ဒုက္ခသည်များဖြစ်လာသော ပြန့်ကျဲနေသည့် ဣသရေလ၊ မိမိ၏ကျွန်တို့ကို စုဝေးတော်မူမည်။ ထို့ပြင် သူတို့အား အကာအကွယ်ပေးမည်ဟု အာမခံချက်၊ မကြောက်ကြရန် သတိပေးချက်နှင့် ခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည် ရရှိမည်ဟူသော ကတိကို ပေးတော်မူသည် (ဟေရှာ၊ ၄၁:၁၀)။ “ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင်ဖြစ်၏” ဟူသော စကားသည် ပဋိညာဉ်ကို တည်မြဲစေသော ပုံသေနည်းဖြစ်သည် (၄၂:၈; ၄၃:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဣသရေလ၏ ရန်သူများကို ဖယ်ရှားမည်ဟူသော ကတိသည် အာရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်တို့၏ အုပ်စိုးမှုအောက်ရှိ ဘုရားသခင်၏ လူတို့၏ သမိုင်းနှင့် ကိုက်ညီသည် (၄၁:၁၁–၁၃)။ မည်သည့်ဖိနှိပ်သူကိုမျှ အတိအကျ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိဘဲ၊ ကတိတော်၏ နောက်ခံမှာ လူမျိုးတို့အကြား “ပိုးကောင်” ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဣသရေလ၏ အခြေအနေဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၄)။

အထင်သေးဖွယ် “ပိုးကောင်” ဟူသော စကားသည် ဤနေရာတွင် “သင်၏ ရွေးနုတ်ရှင်” ဟု ခေါ်ဝေါ်သော “ဣသရေလ၏ သန့်ရှင်းသောဘုရား” နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဤအမည်ကို ဟေရှာယက မကြာခဏ အသုံးပြုသည် (ဥပမာ၊ ၄၃:၁၄; ၄၉:၇; ၅၉:၂၀)။ “ရွေးနုတ်ရှင်” သို့မဟုတ် “အနီးဆုံးဆွေမျိုး” တွင် တန်ခိုးနှင့် တာဝန်နှစ်ရပ်စလုံး ရှိပြီး အထူးသဖြင့် (၁) ငွေကြေးအခက်အခဲကြောင့် ဆွေမျိုးတစ်ဦးက ရောင်းချလိုက်သော မိသားစုပိုင်မြေကို ပြန်လည်ရွေးနုတ်ရန် (ဝတ်၊ ၂၅:၂၃–၂၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ (၂) အကြွေးပေးရန်အတွက် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချခံရသော မိသားစုဝင်တစ်ဦးကို ပြန်လည်ရွေးနုတ်ရန် (ဝတ်၊ ၂၅:၄၇–၄၉)၊ (၃) သားသမီးမရှိဘဲ သေဆုံးသွားသော ညီအစ်ကိုအတွက် အမွေဆက်ခံသူ ပေးရန် (တရား၊ ၂၅:၅–၁၀; ဟေရှာ၊ ၄၉:၂၀–၂၁; ၅၄:၁၊ ၄–၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ (၄) ဆွေမျိုးအသတ်ခံရခြင်းအတွက် လက်စားချေရန် (တော၊ ၃၅:၆–၃၄) တို့ဖြစ်သည်။ ဤအပိုဒ်ရှိ “လက်စားချေသူ” ဟူသော စကားသည် “ရွေးနုတ်ရှင်” ဟူသော ဟေဗြဲဝေါဟာရမှ ဆင်းသက်လာသည်။ “ရွေးနုတ်ရှင်” အဖြစ် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်တော်မူမည် (ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏အကြွေးမှ လွှတ်တော်မူမည်)၊ မြေကို ဣသရေလထံ ပြန်ပေးတော်မူမည်၊ ပြည်နှင်ခံရသူများနှင့် ဒုက္ခသည်များကို လွှတ်ပေးတော်မူမည်၊ ဣသရေလအတွက် သားသမီးအသစ်များ ပေးတော်မူမည်၊ ထို့ပြင် မိမိ၏လူတို့အပေါ် ပြုထားသော မတရားမှုများကို လက်စားချေတော်မူမည် (ဟေရှာ၊ ၃၄:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်အဖြစ် ဣသရေလရရှိသော တာဝန်မှာ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို တောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများအတွက် ထက်မြက်သော ကောက်နယ်တလင်းစက်အဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည် (၄၁:၁၅)။ “ကောက်နယ်တလင်းစက်” သည် စပါးနှင့် ဖွဲကို ခွဲခြားရန် အသုံးပြုသော ကိရိယာဖြစ်သည်။ ဣသရေလသည် “ပိုးကောင်” ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့အား ခွန်အားပေး၍ သူတို့၏မြေသို့ ပြန်ပို့တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး လူမျိုးတို့သည် သူတို့၏လမ်းကို မတားဆီးနိုင်ကြ။ ထာဝရဘုရား၏ ကယ်တင်ခြင်းကြောင့် ဣသရေလ၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိမည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ရေငတ်ခြင်းကို သက်သာစေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၇–၁၈)။ ရေရှားသောမြေ၌ သစ်ပင်အမျိုးမျိုးကို စိုက်ပျိုးတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဣသရေလက မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးတို့ကလည်း ဤအရာအားလုံးကို ဣသရေလ၏ သန့်ရှင်းသောဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပြုလုပ်တော်မူခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိကြရမည် (အခန်းငယ် ၂၀)။

ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏အမှုကို တင်ပြပြီးဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂–၂၀)။ ဤနေရာတွင် လူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုများကို “သင်တို့၏အမှုကို တင်ပြကြလော့” ဟု စိန်ခေါ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၁–၂၄)။ သူတို့အား အတိတ်အကြောင်း ပြန်ပြောရန်၊ အနာဂတ်ကို ပြောရန်နှင့် မိမိတို့၏ အသိပညာကို သက်သေပြရန် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ ဤသက်သေများက လူမျိုးတို့၏ တိုင်ပင်ရာကို ရုပ်တုများသည် ဘုရားများ ဟုတ်မဟုတ် ဆုံးဖြတ်နိုင်စေမည်။ သို့သော် ထိုသက်သေ မရှိခဲ့။ အခန်းငယ် ၂၆ ၏ အစပိုင်း မေးခွန်းကို ကိုးကားချက်ပုံစံဖြင့် ရေးထားသည်။ ထာဝရဘုရားမှတစ်ပါး မည်သူမျှ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ဟောပြောနိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ ထို့နောက် ထာဝရဘုရားသည် ရုပ်တုများနှင့် သူတို့ကို ကိုးကွယ်သူများအား မိန့်တော်မူပြီး ရုပ်တုများသည် တိတ်ဆိတ်နေကာ ဖြစ်လာမည့်အရာများကို ကြိုတင်မပြောနိုင်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ထာဝရဘုရားသည် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သော ယေရုရှလင်အတွက် သတင်းကောင်းကို ကြေညာတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၇)။ ထိုအရာသည် လွတ်မြောက်စေမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ရုပ်တုများသည် အစမှ အဆုံးကို ကြေညာနိုင်စွမ်းမရှိကြ (အခန်းငယ် ၂၈–၂၉)။ သူတို့၏ ကိုးကွယ်သူများထံတွင် စကားတစ်ခွန်းကိုပင် ဖြေနိုင်သော အကြံပေးသူ မရှိကြ။ ထိုရုပ်တုများအားလုံးသည် အချည်းနှီးနှင့် မမှန်ကန်သောအရာများ ဖြစ်ကြသည်။ အခန်းငယ် ၂၉ သည် အခန်းငယ် ၁–၂၈ ကို အကျဉ်းချုပ်ပြီး ၄၂:၁–၁၃ တွင် ဆက်လက်ဖော်ပြမည့်အကြောင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးသည်။

၄၂:၁–၁၃။ ကျွန်တော်နှင့် တရားမျှတခြင်း

အခန်းငယ် ၁–၄ သည် ဟေရှာယကျမ်းရှိ “ကျွန်တော်သီချင်းများ” ဟု ခေါ်ဆိုလေ့ရှိသော အပိုဒ်များအနက် ပထမဆုံးဖြစ်သည် (၄၉:၁–၆; ၅၀:၄–၉; ၅၂:၁၃–၅၃:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဤအပိုဒ်များသည် မိမိတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်အကြောင်းအရာများနှင့် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်နေသောကြောင့် သီးခြားအပိုင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် အကြောင်းမရှိပါ။ ပထမအချက်အနေဖြင့် ကျွန်တော်နှင့် ထာဝရဘုရားတို့၏ နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ထားသည် (၄၂:၁)။ ဒုတိယအချက်မှာ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်တော်အား ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် မစ်ရှင်အတွက် တန်ခိုးပေးတော်မူသည်။ တတိယအချက်မှာ ကျွန်တော်အား သီးခြားတာဝန်တစ်ရပ် ပေးအပ်ထားသည်။ ထိုတာဝန်မှာ “တရားစီရင်ခြင်း” သို့မဟုတ် ဤအခြေအနေတွင် “မှန်ကန်၍ သင့်လျော်သောအရာ၊ အမှန်တရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း” ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် အခြေခံဥပဒေများနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အခြေခံမူများအပေါ် ဖွဲ့စည်းထားသော လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ စတုတ္ထအချက်မှာ ကျွန်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် အပြင်ပန်းထင်ရှားစွာ အသံကျယ်ကျယ် မဟစ်ကြွေးဘဲ အားနည်းသူတို့အပေါ် နူးညံ့မည် (အခန်းငယ် ၂–၃)။ နောက်ဆုံးတွင် လောက၌ စစ်မှန်၍ အမှန်တကယ်သော တရားမျှတမှုကို တည်ထောင်မည်။ ပဉ္စမအချက်မှာ ကျွန်တော်၏ အောင်မြင်မှုကို အတည်ပြုထားခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄)။ ဆဋ္ဌမအချက်မှာ မောရှေအသစ်ကဲ့သို့ လူမျိုးတို့အား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို သွန်သင်ချက်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏အသက်တာအားဖြင့် လက်တွေ့ပြသသည့် နည်းလမ်းအဖြစ်လည်းကောင်း ပေးတော်မူမည်။ အမှန်စင်စစ် ကျွန်းများနှင့် ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းဒေသများသည် ကိုယ်တော်၏ “ပညတ်တရား” သို့မဟုတ် “သွန်သင်ချက်” ကို စောင့်မျှော်ကြမည် (သို့မဟုတ် ယုံကြည်ကြမည်)။ “တရားမျှတမှုကို တည်ထောင်ရန်” ကျွန်တော်၏ မစ်ရှင်သည် ၁၁:၁–၁၀ ရှိ ဖြောင့်မတ်သော မေရှိယဘုရင်နှင့် ၂:၂–၄ ရှိ ထာဝရဘုရား၏ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အုပ်စိုးမှုတို့ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤကျွန်တော်သည် မည်သူဖြစ်သည်ဟူသော အချက်မှာ အငြင်းပွားဖွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်ကို Cyrus နှင့် သတ်မှတ်ရန်မှာ ခက်ခဲမည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ဤပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကြေညာချက်၌ နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၏ အမှုတော်ကို ဖော်ပြသော မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို တွေ့ရှိသည် (မ၊ ၁၂:၁၈–၂၁; “ဟေရှာယကျမ်းရှိ ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်တော်” ကိုကြည့်ပါ၊ စာမျက်နှာ ၈၈၅)။

၄၂:၅–၉ တွင် ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်တော်အား မိန့်တော်မူနေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ကျွန်တော်၏ မစ်ရှင်အကြောင်းကို အနည်းငယ်ပို၍ အသေးစိတ်ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဤအပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သီးသန့်ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးတော်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး (အခန်းငယ် ၅) ဖြစ်မလာမီ အသစ်သောအရာများကို ကြိုတင်ကြေညာနိုင်သော ကိုယ်တော်၏ ထူးခြားသော တန်ခိုးတော်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၉)။ လူတို့အတွက် ပဋိညာဉ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ လူမျိုးခြားတို့အတွက် အလင်းအဖြစ်လည်းကောင်း ကျွန်တော်ကို ပေးတော်မူခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ထပ်မံအတည်ပြုတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၆)။ ကျွန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ကိုယ်စားပြုသောသူအဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလအတွက် ဘုရားသခင်၏ စံပြရည်ရွယ်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုသူဖြစ်သည် (၄၉:၈)၊ လူမျိုးတို့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်သည် (၄၂:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသူတို့သည် ကျွန်တော် ယူဆောင်လာမည့် အလင်း သို့မဟုတ် အသစ်သော ဗျာဒိတ်တော်အတွင်း အမှန်ပင် လျှောက်လှမ်းကြမည်။ ထိုအလင်းသည် ထာဝရဘုရားနှင့် ခွဲခွာနေသော အသက်တာ၏ မှောင်မိုက်ထဲမှ လူတို့ကို လွတ်မြောက်စေသည် (အခန်းငယ် ၇)။ ကျွန်တော်သည် ထာဝရဘုရားသည် အမှန်တကယ် မည်သူဖြစ်သည်ကို လူအားလုံးတို့အား ဖော်ပြမည် (၂၉:၁၈–၁၉; ၃၅:၅–၆; ၄၂:၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှလည်း လွတ်မြောက်စေမည်။ ထိုမျှလောက်ကြီးမားသော ကမ္ဘာ့အစီအစဉ်အသစ်တစ်ရပ် လာမည့်အကြောင်းကို ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ကြိုတင်ကြေညာနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၉)။ ၄၁:၁ တွင် စတင်ခဲ့သော အငြင်းပွားဆွေးနွေးမှုသည် လူမျိုးတို့အား ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းရန် တိုက်တွန်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူမည့် ကြီးမြတ်သော စစ်သည်တော်အဖြစ် ချီးမွမ်းခြင်းခံရမည် (၄၂:၁၀–၁၃)။