အခန်းကြီး - ( ၁၁ - ၁၂ - ၁၃ - ၁၄ - ၁၅ )

 

၁၁:၁–၁၇

ပဋိညာဉ်ကျိုးပျက်ခြင်း

ဤအပိုင်းကို တရားဟောရာကျမ်း ၆:၄ အပေါ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ချက်တစ်ရပ်၊ သို့မဟုတ် ပဋိညာဉ်အကြောင်း ဓမ္မပညာဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးချက်တစ်ရပ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုဆွေးနွေးချက်တွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သော—စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ စိတ်ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့နှင့် အစွမ်းသတ္တိအကြွင်းမဲ့ ထာဝရဘုရားကို ချစ်ရန်—ကို “နားထောင်”၍ “နာခံ”ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မပြုလျှင် အစ္စရေးလူမျိုးသည် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် မိမိတို့၏အမှတ်လက္ခဏာနှင့် ဘုရားသခင်၏ အထူးကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု နှစ်ရပ်စလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး လူမျိုးများ၏ အာဏာလုယက်တိုက်ပွဲများအတွင်း အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ အကျိုးဆက်ကို ခံရသည့်အရာဖြစ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိစေသည်။

၁၁:၁–၅။
ပဋိညာဉ်၏အခြေခံအုတ်မြစ်

ဤယူနစ်တွင် အပိုင်းသုံးပိုင်းရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ထာဝရဘုရားက ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့သည် ပဋိညာဉ်၏အကြောင်းအရာကို နားထောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည် (တရား၊ ၆:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤနေရာတွင် နားထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြားခြင်းဆိုသည်မှာ “နာခံခြင်း” ကို ဆိုလိုသည်၊ အကြောင်းမှာ ပဋိညာဉ်သည် လူတစ်ဦး၏ အသက်တာကဏ္ဍတိုင်းကို သက်ရောက်မှုရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည် (အငယ် ၂–၃)။ ဒုတိယအချက်မှာ ရှေးအစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်က ပဋိညာဉ်၏ စည်းမျဉ်းကို ဖော်ပြတော်မူသောအခါ ဘုရားသခင်၏အသံကို နာခံ၍ နားထောင်ခဲ့ကြသည် (အငယ် ၄)။ ထိုအတိုင်းပြုရန် ခေတ်ပြိုင်ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့ကိုလည်း ဤနေရာတွင် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စတွင် သတင်းစကားသည် နားထောင်ရန်၊ နာခံရန် ငြင်းပယ်သူတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် ကျိန်ခြင်းဖြင့် စတင်သည် (အငယ် ၃)။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ချန်ထားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်များက ပဋိညာဉ်ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ချိုးဖောက်နေသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးတော်မူမည်ဟု သွန်သင်ခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို မျက်စိမှိတ်၍ အလွန်အမင်း အလေးပေးခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တတိယအချက်မှာ ပဋိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်က ဘိုးဘေးများအား ကျိန်ဆိုတော်မူသော ကျိန်ဆိုချက်နှင့် အစ္စရေးလူမျိုးအား ခါနာန်ပြည်ကို ပေးမည်ဟူသော ကတိတော်ကို စောင့်ထိန်းရန် အသုံးပြုသော နည်းလမ်းဖြစ်သည် (အငယ် ၅)။ ဤကတိတော်သည် ယေရမိ၏ ခေတ်အခြေအနေတွင် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ကျူးကျော်လာသော စစ်တပ်၏ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် သုတ်သင်ပယ်ဖျက်ခံရခြင်း၊ ပြည်နှင်ခံရခြင်း၊ ပြည်မြေဆုံးရှုံးရခြင်းတို့၏ ချက်ချင်းရင်ဆိုင်ရမည့် အလားအလာအောက်တွင် ဤကတိတော်သည် ယုဒပြည်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် လူအများစုသည် ထိုကတိတော်၏ အခြေအနေဖြစ်သော ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြည့်ဆည်းရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခြေအနေပါဝင်မှုကို သူတို့အား ပြန်လည်သတိပေးရန်မှာ ယေရမိ၏တာဝန်ဖြစ်သည်။

၁၁:၆–၈။
ပဋိညာဉ်ချိုးဖောက်ခြင်း (ရှေးက)

ဤယူနစ်ကို ပဋိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ကြေညာခြင်း (အငယ် ၆)၊ ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် အစ္စရေးလူမျိုးအား ဘုရားသခင် သွန်သင်ပေးခဲ့သည့် သမိုင်းကို အကျဉ်းချုပ်ခြင်း (အငယ် ၇)၊ ထို့နောက် ပြစ်တင်စွဲချက် (အငယ် ၈က) နှင့် တရားစီရင်ခြင်း (အငယ် ၈ခ) တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် အစ္စရေးလူမျိုးအား ပဋိညာဉ်ကို နာခံရန် မည်သို့ သတိပေးခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်အမှတ်ရစေတော်မူသည် (အငယ် ၇)။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို နားမထောင်သောကြောင့် ဘုရားသခင်သည်လည်း သူတို့၏အသံကို နားထောင်တော်မမူတော့ဘဲ (အငယ် ၁၁) ပဋိညာဉ်ကျိန်ခြင်းများကို အကောင်အထည်ဖော်တော်မူမည် (တရား၊ ၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၁:၉–၁၇။
ပဋိညာဉ်ချိုးဖောက်ခြင်း (မျက်မှောက်ခေတ်)

ဘုရားသခင်သည် ပဋိညာဉ်ကို ဆန့်ကျင်သည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ရပ်ကို ယေရမိအား ဖော်ပြတော်မူသည်။ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့သည် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်၍ အခြားဘုရားများနောက်သို့ လိုက်ကြသည်ဟု စွပ်စွဲခံရသည် (အငယ် ၉–၁၀)။ ဘုရားသခင်၏တုံ့ပြန်ချက်မှာ ပြန်လည်ပြောင်းလဲ၍မရသော တရားစီရင်ချက် (အငယ် ၁၁) နှင့် သူတို့၏တိုင်ကြားချက်များကို နားထောင်ရန် ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည် (၁၀:၂၃–၂၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယုဒပြည်ရှိ မြို့တိုင်းသည် ဗာလကို ကိုးကွယ်ကြပြီး ယေရုရှလင်မြို့ရှိ လမ်းတိုင်းတွင်လည်း ဗာလအတွက် နံ့သာပေါင်းမီးရှို့ရန် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုစီ ရှိနေသည် (၁၁:၁၃)။ ဒုက္ခရောက်သောနေ့တွင် ထိုဘုရားများသည် ယုဒပြည်ကို မကယ်တင်နိုင်ကြပါ (အငယ် ၁၂)။ အငယ် ၁၄–၁၇ တို့သည် ယုဒပြည်က ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်သောအခါ ကိုယ်တော်က နားထောင်တော်မမူမည့် အငယ် ၁၁ ၏အချက်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည် (အငယ် ၁၄)။ တရားစီရင်ချက်သည် အပြီးသတ်ဖြစ်သည်။ ယုဒပြည်သည် အခြားဘုရားများကို ကိုးကွယ်နေစဉ် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်တွင် ပြုလုပ်သော ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ဝတ်ပြုမှုများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မကယ်တင်နိုင်ပါ (အငယ် ၁၅; ၂:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရဘုရားက ယုဒပြည်ကို လှပ၍ ရှင်သန်ဖြစ်ထွန်းကာ အသီးအပွင့်များစွာရှိပြီး စိမ်းလန်းသော သံလွင်ပင်အဖြစ် ရည်ညွှန်းတော်မူသော်လည်း (၁၁:၁၆–၁၇; ၂:၂၁; ၈:၁၃; ၁၁:၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သူတို့၏ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ပြစ်မှုများသည် ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်ကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ နှိုးဆွခဲ့သဖြင့် ကျူးကျော်သူများအား ဤစည်ပင်ဖွံ့ဖြိုးနေသော သစ်ပင်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပြီး ချိုးဖဲ့ခွင့် ပေးတော်မူခဲ့သည် (၁၁:၁၆ခ–၁၇)။

၁၁:၁၈–၁၂:၁၇

ဝန်ခံချက်များ၊ အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်း

ဤအပိုင်းတွင် ယေရမိကျမ်း၌ ပထမဆုံး ဝန်ခံချက်နှစ်ခုကို တွေ့ရသည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း၊ နိဒါန်းကို ကြည့်ပါ)။ တစ်ခုမှာ ယေရမိကို သတ်ရန် ကြံစည်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး (၁၁:၁၈–၂၃) အခြားတစ်ခုမှာ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ယေရမိက မေးခွန်းထုတ်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည် (၁၂:၁–၆)။ ဤအပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အငယ် ၇–၁၇)။

၁၁:၁၈–၂၃။
ယေရမိ၏အသက် အန္တရာယ်ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်း

ငိုကြွေးဆုတောင်းခြင်း၏ သမားရိုးကျဖွဲ့စည်းပုံအတိုင်း ပထမဝန်ခံချက်တွင် ဖိတ်ခေါ်တောင်းဆိုခြင်းနှင့် တိုင်တန်းခြင်း (အငယ် ၁၈–၁၉)၊ တောင်းလျှောက်ခြင်း (အငယ် ၂၀) နှင့် ဘုရားသခင်၏ တုံ့ပြန်ချက် (အငယ် ၂၁–၂၃) တို့ ပါဝင်သည်။

၁။ ဖိတ်ခေါ်တောင်းဆိုခြင်းနှင့် တိုင်တန်းခြင်း (အငယ် ၁၈–၁၉)

ယေရမိသည် မိမိအပေါ် ကြံစည်မှုကို အစပိုင်းတွင် မသိခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်က ထိုအကြောင်းကို သူ့အား အသိပေးတော်မူခဲ့သည် (၁၂:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ပြင် ယေရမိ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်သော အာနသုတ်မြို့မှ လူများသည် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေသူများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည် (၁၁:၁၉၊ ၂၁)။ တိုင်တန်းခြင်းအားဖြင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် သူတို့ရင်ဆိုင်နေရသော ဒုက္ခများကို ဖော်ပြပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ အပြုသဘောဆောင်သော တုံ့ပြန်မှုကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယေရမိသည် မိမိ၏မွေးရပ်မြေမှ လူများက မိမိကို ဆန့်ကျင်ကြံစည်နေကြကြောင်း တိုင်တန်းခဲ့သည်။ ငိုကြွေးဆုတောင်းခြင်းတွင် ရင်းနှီးပြီးသားစကားအသုံးအနှုန်းကို အခြေခံ၍ (ဆာ၊ ၄၄:၁၁၊ ၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) မိမိကို သတ်ရန် ယူဆောင်လာသော သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖော်ပြသည်။ ယေရမိကို ဖျက်ဆီးပြီး သူ၏နာမည်ကို နောက်တစ်ဖန် မမှတ်မိစေရန် ကြံစည်သူများ၏ စကားကို ဘုရားသခင်က ပြန်လည်ဖော်ပြတော်မူသည်။ ယေရမိသည် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ သားသမီးလည်း မရှိသောကြောင့် (ယေ၊ ၁၆:၂) သူ၏မျိုးရိုးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် သို့မဟုတ် သူ့ကို အောက်မေ့ရန် မျိုးဆက်များ ကျန်ရစ်မည်မဟုတ်ပါ။ သူ၏အမှုတော်သည် ဘုရင်နှင့် ဗိမာန်တော်ဆိုင်ရာ အယူဝါဒကို စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး (အခန်း ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သူ၏ယဇ်ပုရောဟိတ်မိသားစု (၁:၁; ၁၂:၆) က သူ့ကို မိမိတို့၏အဆင့်အတန်းနှင့် ရည်မှန်းချက်များအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည် (အငယ် ၂၁)။

၂။ တောင်းလျှောက်ခြင်း (အငယ် ၂၀)

ယေရမိသည် ထာဝရဘုရားကို ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်တို့၏အရှင်အဖြစ်သာမက ဖြောင့်မတ်သောတရားသူကြီးအဖြစ်ပါ လှည့်လည်၍ မိမိ၏ရန်သူများအပေါ် ထာဝရဘုရား၏ လက်စားချေခြင်းကို ဆုတောင်းတောင်းလျှောက်သည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး နာကမ် ကို နာမ်အဖြစ် “လက်စားချေခြင်း” သို့မဟုတ် ကြိယာအဖြစ် “လက်စားချေသည်” ဟု အသုံးပြုနိုင်ပြီး အပြစ်မဲ့သူတို့၏ အမှုကို ဘုရားသခင် ဂရုစိုက်တော်မူကြောင်း (၁၁:၂၀; ၁၅:၁၅; ၂၀:၁၂) သို့မဟုတ် ဖိနှိပ်ခံရသော မိမိလူတို့၏ ရန်သူများကို ကိုင်တွယ်တော်မူကြောင်း (၄၆:၁၀; ၅၀:၁၅၊ ၂၈; ၅၁:၆၊ ၁၁၊ ၃၆) ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသည်။ ထိုဝေါဟာရသည် တရားမျှတမှုကို ဖော်ပြသည်။ ယေရမိကို ဆန့်ကျင်သည့် ကြံစည်မှုသည် သူက ထာဝရဘုရား၏နာမ၌ ဟောကြားခဲ့သောအရာကို တုံ့ပြန်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် (၁၁:၂၁) သူသည် ဘုရားသခင်က ကတိပြုထားသော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို အားကိုး၍ တောင်းလျှောက်သည် (၁:၁၈–၁၉; ၁၅:၂၀–၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၃။ ဘုရားသခင်၏ တုံ့ပြန်ချက် (အငယ် ၂၁–၂၃)

တရားရုံးတွင် တရားသူကြီးအဖြစ် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အမိန့်ကို ချမှတ်၍ အာနသုတ်မြို့သားတို့အား စီရင်ချက်ချတော်မူသည်။ သူတို့က ယေရမိအပေါ် ကြံစည်ခဲ့သည့်အရာသည် ယခု သူတို့အပေါ် ပြန်လည်ကျရောက်မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်သည် ကိုယ်တော်၏ပရောဖက် ပြောဆိုသောစကားများ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို အတည်ပြုသည်။

၁၂:၁–၆။
ယေရမိ၏မေးခွန်းနှင့် ထာဝရဘုရား၏အဖြေ

ယေရမိ၏ ဒုတိယဝန်ခံချက်ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်တောင်းဆိုခြင်းနှင့် တိုင်တန်းခြင်း (အငယ် ၁–၂)၊ တောင်းလျှောက်ခြင်း (အငယ် ၃–၄) နှင့် ဘုရားသခင်၏တုံ့ပြန်ချက် (အငယ် ၅–၆) ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။

၁။ ဖိတ်ခေါ်တောင်းဆိုခြင်းနှင့် တိုင်တန်းခြင်း (၁၂:၁–၂)

ယေရမိသည် မိမိ၏ဆုတောင်းချက်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူကြောင်းကို ဦးစွာဝန်ခံသည် (အငယ် ၁က)။ တိုင်တန်းချက်သည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ချက်များနှင့် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော ပဋိညာဉ်ဖက်များကို စောင့်ရှောက်တော်မူမည်ဟူသော ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ လူဆိုးများ အဘယ်ကြောင့် အောင်မြင်ကြသနည်းဟု ယေရမိ မေးသည် (ယောဘ၊ ၂၁:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် မကောင်းမှုကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်းကြားတွင် ကွာဟချက်ရှိသလော။ ဤဆုတောင်းချက်သည် ရှင်းလင်းချက်ကို မတောင်းဆိုဘဲ တုံ့ပြန်မှုတစ်ရပ်ကို မျှော်လင့်ထားသော ဘုရားသခင်အပေါ် စွပ်စွဲချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

၂။ တောင်းလျှောက်ခြင်း (၁၂:၃–၄)

ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူပြီး (အငယ် ၁) ယေရမိ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သိတော်မူသောကြောင့် ဆိုးယုတ်သော ဖိနှိပ်သူများအပေါ် ဖြောင့်မတ်သော တရားစီရင်ခြင်းကို ပြုရန် တောင်းဆိုထားသည်။ လူဆိုးများကို သတ်ရန် သတ်မှတ်ထားသင့်သည်—အာနသုတ်မြို့ရှိ ယေရမိ၏ရန်သူများက သူ့အတွက် ကြံစည်ခဲ့သည့်အရာကို ယခု သူတို့အတွက် ဖြစ်စေလိုခြင်းဖြစ်သည် (၁၁:၁၉; ၁၂:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရမိ၏ အကြောင်းပြချက်မှာ လူဆိုးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် မိုးခေါင်မှုသည် ဖြောင့်မတ်သူနှင့် လူဆိုး၊ သစ္စာရှိသူနှင့် သစ္စာမရှိသူ အားလုံးကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်က နီးကပ်လာသော တရားစီရင်ခြင်း အမှန်တကယ်ဖြစ်လာသောအခါ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ သစ္စာရှိအကြွင်းအကျန်ကို ဘုရားသခင်က မည်သို့ ဖြောင့်မတ်စွာ ကိုင်တွယ်တော်မူမည်နည်းဟူသော မေးခွန်းကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။

၃။ ဘုရားသခင်၏တုံ့ပြန်ချက် (၁၂:၅–၆)

၁:၈ နှင့် ၁၉ တွင် ပါရှိသော အာမခံချက်များကြောင့် အားပေးထောက်ခံသော အဖြေတစ်ရပ်ကို မျှော်လင့်နိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏အဖြေသည် အံ့အားသင့်စရာဖြစ်သည်—ပို၍ဆိုးသောအရာတစ်ခု မကြာမီ ရောက်လာဦးမည်ဟူသော သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိစမ်းသပ်မှုကို လာမည့်ဒုက္ခနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအချိန်တွင် လူများနှင့်အတူ ပြေး၍ မောပန်းရခြင်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် မြင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ပြိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ယခုအချိန်တွင် ငြိမ်သက်သော စိုက်ပျိုးမြေ၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် အပူရှိန်၊ စိုထိုင်းဆ၊ ရိုင်းပျသောအပင်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များရှိသော ယော်ဒန်မြစ်ရေလွှမ်းလွင်ပြင်တွင် နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်ခြင်း၏ အကြောင်းအရာကို ပိုမိုပြင်းထန်စေတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ယေရမိသည် ဆက်လက်မသေချာမှုအတွင်း နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအတောအတွင်း ဖြောင့်မတ်သူနှင့် သစ္စာရှိသူတို့သည် မဖြစ်မနေ ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်၍ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်ပုံဥပမာတွင် ယေရှုကလည်း ထိုအတိုင်း သွန်သင်ခဲ့သည် (မ၊ ၁၃:၂၄–၃၀)။ အဆုံးကာလရှိ သန့်ရှင်းသူတို့သည် ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်သည်အထိ စိတ်ရှည်ရန် တိုက်တွန်းခံရသည်၊ အချို့သူတို့သည် “ထာဝရဘုရား၌ သေကြရသော်လည်း” ဖြစ်သည် (ဗျာ၊ ၁၄:၁၂–၂၀)။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏အဖြေသည် ကိုယ်တော်၏တရားမျှတမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာကို တိုက်ရိုက်မဖြေရှင်းဘဲ သစ္စာရှိသူတို့အား ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်၍ နာခံရန် တိုက်တွန်းသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် မတရားမှုအတွက် ဖြေရှင်းချက်ကို ကမ္ဘာ၏ လည်ပတ်ပုံတွင် ရှာဖွေရမည်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် လူတစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးတွင် ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဆက်ဆံရေးတွင် ကိုယ်တော်၏ကယ်တင်ခြင်းကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်မျှော်ခြင်း ပါဝင်သည်။

၁၂:၇–၁၇။
အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်း

ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် မတူညီသော အသံနေအသံထားဖြင့် မိန့်တော်မူသည်။ သစ္စာမရှိသော်လည်း အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော မယားကို စွန့်ပစ်ရသည့် ချစ်မြတ်နိုးသော ခင်ပွန်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏နာကျင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြစ်စေသော တရားစီရင်ချက်ကို ကြေညာတော်မူသည် (အငယ် ၇; ၂:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူမသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကို အော်ဟစ်ဆန့်ကျင်နေသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူမကို ရန်သူတို့လက်သို့ အပ်နှံရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ခဲ့သည် (၁၂:၇)။ ထာဝရဘုရားသည် သူမကို အခြားလင်းတများ သို့မဟုတ် အခြားသားကောင်ဖမ်းငှက်များနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းခံနေရသော လင်းတတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖော်ပြတော်မူသည် (အငယ် ၉)။ ဤအရာသည် ထာဝရဘုရား၏ စပျစ်ဥယျာဉ်ကို အုပ်စိုးသူများက ဖျက်ဆီး၍ သဲကန္တာရကဲ့သို့ ဖြစ်စေခြင်းကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည် (အငယ် ၁၀–၁၂)။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ဂျုံကို စိုက်ပျိုးခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ပြင်းထန်သော အမျက်တော်ကြောင့် ဆူးပင်များကို ရိတ်သိမ်းခဲ့ကြသည် (အငယ် ၁၃)။ ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် တရားစီရင်ခြင်းကို လိုအပ်စေပြီး သစ္စာရှိသူတို့အား ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်၍ ယုံကြည်ရန် တောင်းဆိုထားသည်။ သစ္စာရှိအကြွင်းအကျန်ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ပြည်နှင်ခံရသူတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်၍ ပဋိညာဉ်အသစ်ကို ကမ်းလှမ်းတော်မူမည် (အငယ် ၁၄–၁၇)။

၁၃:၁–၂၇

ရွေးချယ်တော်မူသော လူတို့၏ မာန

ဤအခန်းတွင် တူညီသောအချက်ကို အလွန်ကွဲပြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ဖော်ပြသော ယူနစ်သုံးခုရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပိတ်ချောခါးစည်း၏ သင်္ကေတ (အငယ် ၁–၁၁)၊ စပျစ်ရည်ထည့်သည့်သားရေဘူးများ သို့မဟုတ် စပျစ်ရည်ပုလင်းများ၏ သင်္ကေတ (အငယ် ၁၂–၁၄) နှင့် လူတို့၏မာနနောက်တွင် ပြည်နှင်ခံရခြင်း ရောက်လာမည့်အကြောင်း ဖော်ပြချက် (အငယ် ၁၅–၂၇) တို့ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယုဒပြည်၏ အပြုအမူအပေါ် အခြေခံသော စီရင်ချက်တစ်ရပ်ကို ကြေညာပြီး မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အတည်ပြုကြသည်။

၁၃:၁–၁၄။
ပိတ်ချောခါးစည်းနှင့် စပျစ်ရည်ပုလင်းများ၏ သင်္ကေတများ

ပိတ်ချောဖြင့်ပြုလုပ်သော ခါးစည်းသည်—ခါးစည်း၊ ခါးပတ် သို့မဟုတ် အတွင်းဝတ်အဖြစ် အမျိုးမျိုးဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည်—လူတစ်ဦး၏ ခါးကို ကပ်လျက် သို့မဟုတ် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်သည်လည်း အစ္စရေးလူမျိုးအားလုံးကို မိမိ၏နာမည်ကျော်ကြားမှု၊ ချီးမွမ်းခြင်း၊ ဂုဏ်အသရေနှင့် ဘုန်းတော်အတွက် ကိုယ်တော်နှင့် “ကပ်လျက်” ရှိစေခဲ့သည် (အငယ် ၁၁)။ ဤပြစ်တင်စွဲချက်ကို ယေရမိ၏ သင်္ကေတပြုလုပ်ဆောင်မှု သုံးရပ်ဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားသည်။ သူသည် ခါးတွင် ပိတ်ချောအဝတ်ကို ဝတ်ရမည် (အငယ် ၁–၂)၊ ယူဖရေးတီးမြစ်သို့ သွား၍ ကျောက်ကြားရှိ အပေါက်တစ်ခုတွင် ထိုအဝတ်ကို ဝှက်ထားရမည် (အငယ် ၃–၅)၊ ထို့နောက် အချိန်အတန်ကြာပြီး ပြန်သွားသောအခါ ထိုအဝတ်သည် ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့ရမည် (အငယ် ၆–၇)။ ထိုနည်းတူ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၏ မာနသည် သူတို့၏ အယူဖောက်ပြန်ခြင်းတွင် ထင်ရှားသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်က ဖျက်ဆီးတော်မူမည် (အငယ် ၁၀၊ ၂၇)။ ပုလင်းများ သို့မဟုတ် သားရေစပျစ်ရည်အိတ်များကို စပျစ်ရည်ဖြင့် ဖြည့်သကဲ့သို့ (အငယ် ၁၂) ဘုရားသခင်သည် ယုဒပြည်တစ်ခုလုံးကို ယစ်မူးခြင်းဖြင့် ပြည့်စေပြီး အချင်းချင်း တိုက်မိကျိုးပဲ့စေတော်မူမည်။ ယုဒပြည်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ပြန်လည်ပြောင်းလဲ၍ မရတော့ဘဲ ကရုဏာမရှိဘဲ အကောင်အထည်ဖော်မည် (အငယ် ၁၃–၁၄)။ ဤပြင်းထန်၍ အလေးအနက်ထားသော တရားစီရင်ခြင်းသတင်းစကားများသည် အငယ် ၁၅–၁၉ တွင် ယုဒပြည်အတွက် ရွေးချယ်စရာနှစ်ရပ်၏ နောက်ခံဖြစ်သည်။

၁၃:၁၅–၂၇။
မာနသည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းကို ဦးဆောင်သည်

ပရောဖက်သည် ရွေးချယ်ရန်အတွက် နားထောင်ကြရန် ယုဒပြည်အား နှစ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့သည် (အငယ် ၁၅၊ ၁၇)။ တရားစီရင်ခြင်းသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် နီးကပ်လာနေသော်လည်း ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားနာ၍ နောင်တရပြီး နာခံရန် အချိန်ရှိသေးသည်။ နောင်တရခြင်းသည် ထာဝရဘုရား၊ မိမိတို့၏ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတော်ပေးခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ဗျာ၊ ၁၄:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ဘေးဒုက္ခကို ကိုယ်တော် မဆောင်ကြဉ်းမီ ထိုသို့ပြုရမည် (အငယ် ၁၆)။ ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတော်ပေးခြင်းသည် စစ်မှန်သောဝတ်ပြုခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်း—မာနကို စွန့်ပစ်ခြင်း—ကို ဆိုလိုပြီး အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ဦးတည်သော လမ်းဖြစ်သည် (အငယ် ၁၆၊ ၁၈)။ ဒုတိယရွေးချယ်စရာမှာ မာန သို့မဟုတ် မောက်မာခြင်းဖြစ်ပြီး နာခံခြင်းမရှိသော သဘောထားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် နှိမ့်ချမှုမရှိခြင်း ပါဝင်ပြီး အရှက်ကွဲခြင်းသို့ ဦးတည်သည် (အငယ် ၉၊ ၁၅၊ ၁၇၊ ၁၈၊ ၂၂၊ ၂၆–၂၇)။ ထိုအရာသည် သေခြင်း၊ ပြည်နှင်ခံရခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် နိုင်ငံတော်ပြိုကွဲခြင်း၊ တန်ခိုးအာနုဘော်ရှိသော သရဖူများ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေမည် (အငယ် ၁၆–၁၉၊ ၂၄–၂၇)။ နှိမ့်ချခြင်းသည် ဘုန်းအသရေကို ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း မာနသည် အရှက်ကွဲခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ အိမ်ထောင်မတည်သော မယားဖြစ်သော ယေရုရှလင်မြို့သည် တရားစီရင်ခြင်းအားဖြင့် အရှက်ကွဲခံရခြင်း (အငယ် ၂၂၊ ၂၆–၂၇) သည် သစ္စာရှိသော ခင်ပွန်းဖြစ်သည့် ထာဝရဘုရားအား အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်၍ ညစ်ညူးစေခြင်းအားဖြင့် အရှက်ကွဲစေခဲ့ခြင်း၏ အကျိုးဆက်ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၆–၂၇)။ ပဋိညာဉ်အခြေအနေတွင် တရားမျှတမှုသည် အစ္စရေးလူမျိုး၏ အပြုအမူမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျိန်ခြင်းနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည် (တရား၊ ၂၈; ယေ၊ ၁၆:၁၀–၁၇:၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကရုဏာကို နှိမ့်ချခြင်းအားဖြင့် လက်ခံရရှိမည်။

၁၄:၁–၁၅:၂၁

ပရောဖက်၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများ

အယူဖောက်ပြန်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတမှုကို မလျှော့ဘဲ ရှာဖွေတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ မရပ်မနားလိုက်လံတော်မူခြင်းသည် ဆက်လက်ရှိနေသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် လူတို့၏ စုပေါင်းငိုကြွေးဆုတောင်းခြင်းများနှင့် ယေရမိ၏အသက်တာနှင့် အတွေ့အကြုံများ ရောနှောပါဝင်နေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ထိုလူတို့၏အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့အတွက် ကြားဝင်တောင်းလျှောက်သူဖြစ်သကဲ့သို့ သူ့ကိုခေါ်တော်မူသော ဘုရားသခင်အတွက်လည်း ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူဖြစ်သည်။

၁၄:၁–၂၂။
မိုးခေါင်ခြင်းများနှင့် ပတ်သက်သော နှုတ်ကပတ်တော်

ယုဒပြည်တွင် ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်ခြင်းများကြောင့် လယ်သမားများသာမက အထက်တန်းလွှာများပါ ထိခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သေခြင်း၏ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနေရသော လူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ လှည့်လာပြီး မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံကာ ကိုယ်တော်၏နာမတော်အတွက် ကိုယ်တော်ထံ တောင်းလျှောက်ခဲ့ကြသည် (အငယ် ၇–၉)။ ဘုရားသခင်သည် သနားကြင်နာတော်မူ၍ သစ္စာရှိတော်မူကာ ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသည် (ဥပမာ၊ ဆာ၊ ၁၃၆; ယေ၊ ၃၃:၁၁; မြည်၊ ၃:၂၂–၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို အမှီပြု၍ တောင်းဆိုခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏အကျင့်စာရိတ္တနှင့်အညီ ပြုမူတော်မူရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော ဆုတောင်းချက်တွင် လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အစ္စရေးလူမျိုး၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ခေါ်ကြသည် (ယေ၊ ၁၄:၈)။ လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မစွန့်ဘဲ မပယ်ဘဲနေတော်မူရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းပန်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏အဖြေမှာ ပယ်ချခြင်းဖြစ်သည် (အငယ် ၁၀)။ ထိုလူမျိုးသည် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ပြီး အကျိုးဆက်များမှာ မလွဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လူတို့၏ ငိုကြွေးဆုတောင်းခြင်းကို ဘုရားသခင်က ယေရမိအား သူတို့အတွက် ကြားဝင်မတောင်းလျှောက်ရန် အမိန့်ပေးခြင်းဖြင့် ဖြတ်တောက်တော်မူသည် (အငယ် ၁၁–၁၈)။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို နားမထောင်သောကြောင့် ဘုရားသခင်သည်လည်း သူတို့ကို နားမထောင်ဘဲ သူတို့၏ မရိုးသားသော ပူဇော်သက္ကာများကိုလည်း လက်မခံတော်မူမည်။ ထိုအစား ဓားဘေး၊ ငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ကပ်ရောဂါများအားဖြင့် သူတို့ကို စားသုံးတော်မူမည် (အငယ် ၁၂–၁၆)။ ယုဒပြည်သည် ပဋိညာဉ်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ဆုံးရှုံးပြီး ကျိန်ခြင်းများကို တွေ့ကြုံနေရသည်။ ဘုရားသခင်၏နာမ၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဟောကြားနေသော ပရောဖက်အတုများကို ဘုရားသခင်က အထူးသဖြင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချတော်မူသည် (အငယ် ၁၃–၁၈)။ ထိုသူတို့၏ လှည့်ဖြားသောစိတ်နှလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော “အချည်းနှီး” သို့မဟုတ် “ရုပ်တုဆိုင်ရာ” စကားများ—ဗေဒင်ဟောခြင်းများနှင့် ရူပါရုံများ—အတွက် မိမိ၌ တာဝန်မရှိကြောင်း ဘုရားသခင်က ငြင်းဆိုတော်မူသည်။ ထိုစိတ်နှလုံးဟူသော စကားသည် စဉ်းစားတွေးခေါ်ခြင်းနှင့် ခံစားခြင်း နှစ်ရပ်စလုံး ပါဝင်သည့်အတွက် စိတ်၏အဓိပ္ပာယ်လည်း ပါဝင်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဓားဘေး၊ ငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ကပ်ရောဂါ၏ ကျိန်ခြင်းအောက်တွင် ရှိကြမည် (အငယ် ၁၅–၁၆)။ ယခင်က ဘုရားသခင်ပြုခဲ့သော တရားစီရင်ချက်ကို ပြန်လည်ကိုးကားခြင်းအားဖြင့် ယေရမိသည် ထိုတရားစီရင်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

အငယ် ၁၇–၁၈ တို့သည် တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီးနောက် ငိုကြွေးခြင်းတွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏လူတို့အပေါ် ကိုယ်ပိုင်စာနာမှုကို ဖော်ပြသည်။ ထိုငိုကြွေးခြင်းသည် ပြည်မြေကို ဘုရားသခင်၏လက်ဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်မပြုခဲ့သော ပရောဖက်များနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအပေါ် ပျက်စီးခြင်းအပြစ်ကို တင်ထားသည်။ ထိုပြည်ကို ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် လူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ ပျက်စီးစေသော တရားစီရင်ခြင်းပြီးနောက် ထိုပြည်သည် သူစိမ်းများပိုင်ဆိုင်ရာဖြစ်လာပြီး ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မသိသောပြည်တွင် လှည့်လည်သွားလာကြရမည် (အငယ် ၁၈)။ လူတို့၏ငိုကြွေးခြင်းသည် အငယ် ၁၉–၂၂ တွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။ အငယ် ၁၉ တွင် ဘုရားသခင်သည် (၁) ယုဒပြည်ကို လုံးဝပယ်တော်မူပြီလော၊ (၂) ဇိအုန်ကို မုန်းတော်မူ၍ စက်ဆုပ်တော်မူပြီလော၊ (၃) သူတို့ မကုသနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းစွာ ဒဏ်ရာရစေတော်မူပြီလောဟူ၍ မေးခွန်းသုံးခု မေးထားသည်။ လူတို့သည် အဖြေများကို သိထားပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ မိမိတို့၏အပြစ်နှင့် ဘိုးဘေးများ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံကြပြီး ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားခဲ့ကြကြောင်း ဝန်ခံသောကြောင့်ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၀)။ သူတို့သည် မိုးရွာရန် ဆုတောင်းကြသည် (အငယ် ၂၂)၊ အကြောင်းမှာ မိုးရေသည် ပဋိညာဉ်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများတွင် ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၁ဂ)။ ဤတောင်းဆိုချက်အတွက် အကြောင်းပြချက်နှစ်ရပ်ကို ပေးထားသည်။ ပထမအချက်မှာ ဘုရားသခင်၏နာမတော်အတွက် ကိုယ်တော်ပြုမူတော်မူရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းဖြစ်သည် (အငယ် ၉ခ၊ ၂၁က နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုန်းကြီးသော ရာဇပလ္လင်တော် အရှက်မကွဲစေရန်နှင့် သူတို့နှင့်ပြုထားသော ပဋိညာဉ်တော်ကို မဖျက်ဆီးစေရန် ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၁ခ)။ ဒုတိယအချက်မှာ လူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုများနှင့် မိုးကောင်းကင်ရှိ ဘုရားများ—ကြယ်များနှင့် ဆိုင်သော နတ်ဘုရားများ—သည် ကယ်တင်ရှင်များမဟုတ်ကြောင်း၊ မိုးရွာစေနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သူတို့ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အာဏာသည် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်း၌သာ ရှိကြောင်း သူတို့အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ လူမျိုးအပေါင်းနှင့် မိုးကောင်းကင်ကို ကိုယ်တော်ဖန်ဆင်းတော်မူသောကြောင့် ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်မည်ဟူသော ကတိပြုခြင်းဖြင့် ဆုတောင်းချက်သည် အဆုံးသတ်သည် (အငယ် ၂၂)။

၁၅:၁–၉။
ထာဝရဘုရားသည် စိတ်ပြောင်းတော်မမူ

၁၄:၁၉–၂၂ တွင် လူတို့၏ဆုတောင်းချက်ကို တုံ့ပြန်၍ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အပေါ် ချမှတ်ထားသော စီရင်ချက်သည် မပြောင်းလဲကြောင်း ကြေညာတော်မူသည် (၁၅:၁–၉)။ ထို့နောက် ယေရမိ၏ ဆင်ခြင်သုံးသပ်သော ငိုကြွေးခြင်း (အငယ် ၁၀–၁၈) နှင့် ဘုရားသခင်၏ အခြေအနေပါသော အာမခံချက် (အငယ် ၁၉–၂၁) တို့ ပါလာသည်။ ယုဒပြည်ကို အပြစ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အပြီးသတ်ဖြစ်သည် (အငယ် ၁–၄)။ လူတို့အတွက် ကြားဝင်တောင်းလျှောက်ခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ ကြားဝင်တောင်းလျှောက်ခြင်းကို ဘုရားသခင်က ပယ်ချခဲ့လျှင် ကျိန်ခြင်းများသာ ကျန်ရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးသူလေးမျိုးဖြစ်သော သေခြင်း၊ ဓားဘေး၊ ငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ပြည်နှင်ခံရခြင်းတို့ဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသည် (အငယ် ၂)။ အငယ် ၁ ၏အဆုံးတွင် ပါသော “သူတို့ကို လွှတ်လိုက်” ဟူသော စကားသည် တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်က ဖာရောဘုရင်အား အစ္စရေးလူမျိုးကို လွှတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည့် စကားဖြစ်သော်လည်း (ထွက်၊ ၅:၁) ယခုတွင်မူ ပယ်ချခြင်းနှင့် သူတို့၏ကျွန်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုတော်မူသည် (ယေ၊ ၁၅:၁)။ ဖျက်ဆီးခြင်းပုံစံ လေးမျိုးကို ချမှတ်ထားသည်။ ဓား၊ ခွေးများ၊ ငှက်များနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် သတ်ခြင်း၊ ဆွဲငင်ခြင်း၊ ကိုက်စားခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကို ပြုကြမည် (အငယ် ၃)။ ကမ္ဘာမြေရှိ လူမျိုးများကို သိုးသငယ်များ၏ သိုးစုကို ဖျက်ဆီးသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် သရုပ်ဖော်ထားပြီး ထိုသိုးစုများသည် ဘုရားသခင်၏လူများကို ရည်ညွှန်းသည် (ဥပမာ၊ ၁၃:၁၇၊ ၂၀; ၂၃:၂–၃။ ထိုသို့သော ဥပမာများသည် ဒံယေလ ၇–၈ ၏ ရူပါရုံများထဲရှိ “သားရဲများ” ၏ မူလပုံရိပ်များ ဖြစ်နိုင်သည်)။ မနာရှေမင်း၏ သွေးချောင်းစီးမှုနှင့် အယူဖောက်ပြန်မှုများသော အုပ်စိုးမှုကြောင့် အများအားဖြင့် ယုဒပြည်သည် ကမ္ဘာမြေရှိ လူမျိုးအပေါင်းအတွက် စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လာမည် (ယေ၊ ၁၅:၄; ၂ ဓမ္မရာဇဝင်၊ ၂၁; ၂၃:၂၆; ၂၄:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဘုရားသခင်သည် အမေးအဖြေသဘောရှိသော မေးခွန်းများအားဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့အား မည်သူမျှ သူ့ကို သနားမည်မဟုတ်၊ သူ့အတွက် ငိုကြွေးမည်မဟုတ်၊ သူ့အကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းမည်မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည် (ယေ၊ ၁၅:၅; ၃၀:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရုရှလင်မြို့သည် ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပစ်ခဲ့သောကြောင့် မည်သူမျှ သူ့ကို ဂရုစိုက်မည်မဟုတ် (အငယ် ၆က)။ ဤသည်မှာ ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လှည့်ရန် သွယ်ဝိုက်သော ဖိတ်ခေါ်ချက်ဖြစ်သည်။ အစ္စရေးလူမျိုး၏ မပြောင်းလဲလိုသော အမြဲတစေ ငြင်းဆန်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်သည် စိတ်ပြောင်း၍ အပြစ်မပေးဘဲ နေရခြင်းကိုပင် ပင်ပန်းတော်မူပြီ (အငယ် ၆)။ “လေဖြင့်လွှင့်ခြင်း” ဟူသော ဥပမာ—ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် စပါးနှင့် အခွံကို ခွဲခြားခြင်း—ကို လာမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တရားစီရင်ခြင်းကို သရုပ်ဖော်ရန် အသုံးပြုထားသည် (အငယ် ၇; ၅၁:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူမျိုးများအား ယုဒပြည်ကို ဖြိုဖျက်စေရန် ခွင့်ပြုခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို လွှင့်ခွဲတော်မူမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏သားသမီးများ သေကြမည်၊ မုဆိုးမများ၏အရေအတွက် တိုးလာမည်၊ မိခင်များသည် ဝမ်းနည်းကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားကြမည်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဆိုလိုသော “အကြွင်းအကျန်” ပင် ဓားဖြင့် သတ်ခံရမည် (အငယ် ၇–၉)။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်အလိုတော်ရှိသောအရာ မဟုတ်သော်လည်း ယုဒပြည်သည် မိမိတို့၏ တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံရာဖြစ်သော ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လာရန် ငြင်းဆန်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့အပေါ် ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (အငယ် ၇)။ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းပုံစံဖြင့် ပေးသော အပြစ်ပေးခြင်းသည် ဖျက်ဆီးခြင်းပုံစံ အပြစ်ပေးခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းသည် အဆုံးသတ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၅:၁၀–၂၁။
ယေရမိ၏ စိတ်ကျဆင်းခြင်းနှင့် အားပေးနှစ်သိမ့်ခြင်း

ဤယူနစ်သည် ယေရမိ၏ တတိယဝန်ခံချက်ကို ဖွဲ့စည်းထားသည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း၊ နိဒါန်းကို ကြည့်ပါ)။ ယေရမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒုက္ခကြွေးကြော်ခြင်း (အငယ် ၁၀)၊ အကြွင်းအကျန်ရှိစေမည်ဟု ဘုရားသခင်က ကတိပြု၍ တရားစီရင်ခြင်းကို ထပ်မံဖော်ပြခြင်း (အငယ် ၁၁–၁၄)၊ ယေရမိက မိမိ၏ညှဉ်းဆဲသူများထံမှ ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်း (အငယ် ၁၅–၁၈) နှင့် ယေရမိ၏ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ဘုရားသခင်၏ အားပေးနှစ်သိမ့်ခြင်း (အငယ် ၁၉–၂၁; ၁:၁၇–၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) တို့ ပါဝင်သည်။

ယေရမိ၏ဒုက္ခကြွေးကြော်ခြင်းသည် မိမိကို မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် မိမိ၏မိခင်ကို ခါးသီးစွာ တိုင်တန်းခြင်းဖြစ်သည် (၁၅:၁၀; ၂၀:၁၄–၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရမိသည် တစ်ပြည်လုံးနှင့် ရန်ပွဲဖြစ်စေသောသူ ဖြစ်လာခဲ့သည် (အငယ် ၁၀ခ)၊ အကြောင်းမှာ ဘုရင်၏အယူဝါဒနှင့် ယုဒပြည်၏ နိုင်ငံရေးစနစ်ကို ထိခိုက်စေသော လူအများမနှစ်သက်သည့် သတင်းစကားများကို ဟောကြားရန် သူ့ကို ခေါ်တော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိမိသည် အတိုးဖြင့် ငွေမချေးခဲ့၊ အတိုးဖြင့် ငွေမယူခဲ့ဟူသော သူ၏ပြောဆိုချက် (အငယ် ၁၀ဂ) သည် ပဋိညာဉ်ဥပဒေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက ဥပဒေတစ်ရပ်လုံးကို ကိုယ်စားပြုသည့် စကားအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်ဥပဒေအရ ဆင်းရဲသားတို့အား အတိုးဖြင့် ငွေချေးခြင်းသည် တရားမဝင်ပါ (ထွက်၊ ၂၂:၂၅–၂၇; ဝတ်၊ ၂၅:၃၅–၃၇)။ ဤသတ်မှတ်ထားသော ဥပဒေကို ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် ယေရမိသည် မိမိသည် ပဋိညာဉ်ဥပဒေကို နာခံသူဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုသည်။ သူ၏ငိုကြွေးဆုတောင်းခြင်းသည် သစ္စာမရှိသော ယုဒပြည်၏ဆုတောင်းခြင်းနှင့် မတူဘဲ ရိုးသား၍ တရားမျှတသောကြောင့် ဘုရားသခင်က သူ့ကို နားထောင်တော်မူမည်ဟု သူသိသည်။

ဘုရားသခင်သည် ယေရမိအား ဦးစွာ အာမခံချက်ပေးတော်မူသည် (ယေ၊ ၁၅:၁၁)။ အငယ်၏အစရှိ ဟေဗြဲစာသားသည် မသေချာပါ။ အချို့က “သင်၏အကြွင်းအကျန်အတွက် ကောင်းမွန်လိမ့်မည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြပြီး အချို့က “သင့်ကို အကျိုးကောင်းအတွက် အမှန်ပင် လွှတ်ပေးမည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် လာမည့်ရန်သူဖြစ်သော မြောက်အရပ်မှ သံနှင့် ကြေးဝါကဲ့သို့ ချိုးဖျက်၍မရသော အင်အားကို ဖော်ပြတော်မူသည် (အငယ် ၁၂)။ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် ကိုယ်ပိုင်နှင့် အမျိုးသားရေး ကြွယ်ဝမှုများကို—ဥပမာ ဗိမာန်တော်ရှိ အိုးခွက်များနှင့် ပရိဘောဂများကို—ဖယ်ရှားပစ်မည် (အငယ် ၁၃; ၅၂:၁၇–၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ လူတို့သည် မိမိတို့မသိသော နိုင်ငံတစ်ခုသို့ ပြည်နှင်ခံရမည် (၁၅:၁၄; ၆:၉–၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အငယ် ၁၀–၁၄ သည် ရန်ပွဲဖြစ်ပွားရာပြည် (အငယ် ၁၀) မှ ပြည်နှင်ခံရသောပြည် (အငယ် ၁၄) သို့ မလျှော့တမ်း ရွေ့လျားသွားသည်။ အငယ် ၁၅–၁၈ တွင် ယေရမိသည် မိမိ၏ဆုတောင်းခြင်းကို ပြန်လည်ဆက်လက်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ပေးမှုကို တောင်းလျှောက်ကာ ကိုယ်တော်က မိမိကို နားထောင်သင့်သည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြသည် (အငယ် ၁၅–၁၇)။ မိမိသည် အပြစ်ကင်း၍ ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် သက်ဆိုင်သူဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာပြောကာ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်ဆိုင်ရာ စကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုစကားများကို “စားခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည် (အငယ် ၁၆က)။ ထိုအရာမှ ဘုရားသခင်အပေါ် စွပ်စွဲချက်တစ်ရပ်နှင့် ဆင်တူသော တိုင်တန်းချက်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည် (အငယ် ၁၈)။ ယေရမိသည် မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် လိုအပ်ချက်များကို မပျောက်နိုင်သော နာကျင်မှုနှင့် မကုသနိုင်သော အနာတစ်ရပ်အဖြစ် ရည်ညွှန်းသည်။ အခြေအနေကိုကြည့်လျှင် ယေရမိသည် မိမိ၏ပရောဖက်ပြုအမှုတော်နှင့် ဘုရားသခင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားနေရပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် အငယ် ၁၈ ၏ နောက်ဆုံးစာကြောင်းများတွင် ဖြောင့်မတ်သောသူကို ကိုယ်စားပြုသော မြစ်ကမ်းနားတွင် စိုက်ထားသည့် သစ်ပင်၏ လူသိများသော ဥပမာကို အခြေခံ၍ (ဥပမာ၊ ဆာ၊ ၁:၃; ယေ၊ ၁၇:၈) ယေရမိသည် ဘုရားသခင်သည် အဘယ်ကြောင့် ခန်းခြောက်သွားသော ရေစီးကြောင်းများကဲ့သို့—လှည့်စား၍ ယုံကြည်စိတ်ချမရသကဲ့သို့—ဖြစ်နေပုံရသနည်းဟု မေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏တိုင်တန်းချက်သည် မိမိသည် ပရောဖက်အဖြစ် ခေါ်တော်မူခြင်းကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်က ကတိပြုထားသော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို မရရှိခဲ့ဟူသော ယုံကြည်ချက်တွင် အမြစ်တွယ်နေသည် (၁:၈၊ ၁၇–၁၉)။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အဖြေတွင် (အငယ် ၁၉–၂၁) ယေရမိအား လူဆိုးများထံမှ ကယ်တင်တော်မူမည်ဟု အာမခံတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိသူတို့ကို အမှန်ပင် ဂရုစိုက်တော်မူသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ပရောဖက်ရှေ့တွင် အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ဦးစွာထားတော်မူသည်။ ထိုအခြေအနေသည် “ပြန်လှည့်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟေဗြဲစကားလုံး ရှုဗ် ကို စကားလုံးကစားသုံးထားခြင်းအပေါ် တည်ဆောက်ထားပြီး အငယ် ၁၉ တွင် လေးကြိမ် ပေါ်ပေါက်သည် (၃:၁–၄:၄; ၈:၄–၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဟေဗြဲစာသားကို “သင်ပြန်လှည့်လျှင် (ရှုဗ်)၊ ငါလည်း ပြန်လှည့်မည် (ရှုဗ်)။ … သူတို့သည် သင့်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာမည် (ရှုဗ်)၊ သို့သော် သင်သည် သူတို့ထံသို့ ပြန်လှည့်မသွားရ (ရှုဗ်)” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဤသေချာစွာ ဖွဲ့စည်းထားသော စကားရပ်သည် သစ္စာရှိမှုအသစ်အပေါ် အခြေခံသည့် ပဋိညာဉ်အသစ်အတွက် အခြေအနေကို ဖော်ပြထားသည်။ “ပြန်လှည့်သည်” ဟူသော ကြိယာ ရှုဗ် ၏ ပထမဆုံးဖြစ်ပေါ်မှုနှစ်ခုသည် ယေရမိနှင့် ထာဝရဘုရားအကြား ဆက်ဆံရေးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ယေရမိသည် ဘုရားသခင်ကို “ယုံကြည်စိတ်ချ၍ မရသော စမ်းချောင်း” ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရားက သူ့အား အသစ်ပြန်လည်သော သစ္စာရှိမှုဖြင့် ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လှည့်၍ ယုံကြည်ရန် အလိုရှိတော်မူသည်။ ထိုသို့ပြုမှသာ ကိုယ်တော်က သူ့ကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည်။ တူညီသော ကြိယာ၏ ဒုတိယအတွဲသည် ယေရမိနှင့် သူ့ကို ညှဉ်းဆဲသူများအကြား ဆက်ဆံရေးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ယေရမိသည် အသစ်ပြန်လည်သော သစ္စာရှိမှုဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်လာသောအခါ သူ၏ဆန့်ကျင်သူများသည် သူ့ထံ လိုက်လျောမည်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူတို့ထံ မည်သည့်အခါမျှ လိုက်လျောရမည်မဟုတ်ဟု ဘုရားသခင်က ကတိပြုတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ကတိတော်များသည် ယေရမိ၏ အသစ်သောနာခံမှုအပေါ် မူတည်ပြီး ထိုနာခံမှုက ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့အပေါ် သူ၏ဆက်ဆံရေးကို ပြောင်းလဲစေမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး လူသားဆန့်ကျင်သူများသည် သူ့အပေါ် အညံ့ခံကြမည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ယေရမိသည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိလူတို့အတွက် စံနမူနာတစ်ရပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ အနာဂတ်အတွက် လူထုအား မျှော်လင့်ချက်ပေးမည့် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ပြန်လည်ဦးတည်မှုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခန်း ၁၅ တွင် ယေရမိနှင့် ဘုရားသခင်တို့၏ ဆွေးနွေးမှုမှတစ်ဆင့် ပဋိညာဉ်အသစ်သို့ ဦးတည်မည့် ခြေလှမ်းများကို လှမ်းခဲ့ကြသည် (အခန်း ၃၀–၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

ယေရမိနှင့် ဘုရားသခင်တို့၏ အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုကို အဆင့်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖတ်ရှုနားလည်နိုင်သည်။ ပထမအချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော တုံ့ပြန်မှုကို လိုအပ်နေသည့် သစ္စာရှိသူတစ်ဦး၏ ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုတုံ့ပြန်မှုကို သူရရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးမည်ဟူသော နာကျင်ဖွယ်နှင့် အန္တရာယ်များသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောကြားရန် တာဝန်ပေးခံထားရသော ပရောဖက်တစ်ဦး၏ ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကို အစပြုသူဖြစ်သော ဘုရားသခင်သည် ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကို သယ်ဆောင်သူဖြစ်သော မိမိ၏ပရောဖက်ဘက်တွင် ရပ်တည်မည်လောဟူသော မေးခွန်းဖြစ်လာသည်။ ဘုရားသခင်က တမန်ကို မထောက်ပံ့လျှင် ထိုသတင်းစကားကို အလေးအနက်ထားမည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမှာ ပရောဖက်သည် မိမိ၏ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် အစ္စရေးလူမျိုးနှင့် ယုဒပြည်က ချိုးဖောက်ခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်းဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကြောင့် မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြေညာသော ဖြောင့်မတ်သည့် တမန်ဘက်တွင် ရပ်တည်ရန်လည်း တာဝန်ရှိတော်မူသည်။ ဤဆွေးနွေးမှုတွင် ယေရမိသည် ဘုရားသခင်၏ကာကွယ်မှုကို ရှာဖွေပြီး ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအပေါ် အခြေခံ၍ ကိုယ်တော်နှင့် အကြောင်းပြောနေသည်။ ဘုရားသခင်ကလည်း ယေရမိနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၍ သူ့ကို ကယ်တင်တော်မူမည်ဟု အာမခံတော်မူသည် (၁၅:၂၀; ၁:၈၊ ၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တတိယအချက်မှာ ယေရမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းချက်ကို ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏လူတို့အတွက် အာမခံချက်ပေးသော နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ် ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏လူထုအသစ်အတွက် ပုံစံနှင့် စံနမူနာဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်၏စကားများကို တွေ့ရှိ”၍ “စား” ကြသူများနှင့် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်က ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပေးသူများ (၁၅:၁၆) သည် ခိုင်ခံ့သော ကြေးဝါနံရံကဲ့သို့ ဖြစ်ကြမည်—ဆန့်ကျင်မှုနှင့် ညှဉ်းဆဲမှုများ ရှိနေသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၍ ကယ်တင်တော်မူမည် (အငယ် ၂၀–၂၁)။ ထို့ကြောင့် ဤစာပိုဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ “အဆုံးကာလလူတို့” အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။