အခန်းကြီး - ( ၃၄ - ၃၅ - ၃၆ - ၃၇ - ၃၈ - ၃၉ - ၄၀ - ၄၁ - ၁၂ - ၄၃ - ၄၄ - ၄၅ - ၄၆ - ၄၇ - ၄၈ )

 

၃၄း၁–၃၉း၂၉

ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များ

ပရောဖက်ပြုချက်များ ဆက်တိုက်တွင် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားများသည် ယခု မျှော်လင့်ချက်—ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း၏ မျှော်လင့်ချက်—ကို ဖော်ပြလာမည်။ ဗိမာန်တော်နှင့် မြေကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းမပြုမီ ယေဇကျေလသည် မျှော်လင့်ချက်၏ အဆုံးစွန်အခြေခံဖြစ်သော မေရှိယဆိုင်ရာ ဒါဝိဒ်မင်းကြီးကို တင်ပြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အုပ်စိုးမှုကို လူများ၏နှလုံးသားအတွင်း ပြန်လည်တည်ထောင်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ဗိမာန်တော်၊ မြေနှင့် အစ္စရေး၏ ရန်သူများကိုပင် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အပြင်ပန်း အလှဆင်ထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားများအတွင်း မိမိ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ရွေးချယ်ထားသော မင်း၏ အုပ်စိုးမှုသည် ရိုးရိုးပြန်လည်တည်ထောင်ထားသော နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုထက် ကျော်လွန်သော အုပ်စိုးမှုကို ညွှန်ပြသည်။ ဟေဇကိယနှင့် ယောရှိကဲ့သို့ ဤဒါဝိဒ်မင်းဆက်မှ မင်းသစ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် လူများအကြား ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ အုပ်စိုးမှုသည် လူသားတို့၏ နှလုံးသားကိုလည်း ထိတွေ့၍ ပြောင်းလဲစေမည်။

၃၄း၁–၃၁

ပြန်လည်တည်ထောင်သော ပဋိညာဉ်နှင့် မေရှိယဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်

ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် အုပ်ချုပ်သော တရားမျှတသည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းကို ဖော်ပြပြီးနောက် ထိုလူ့အဖွဲ့အစည်း မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စတင်တည်ထောင်တော်မူသည်။ ပထမဦးစွာ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ခေါင်းဆောင်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ စနစ်တကျ စီမံထားသော လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အုပ်စိုးရမည်။ ယေဇကျေလသည် ခေါင်းဆောင်မှု၏ ပြဿနာကို ဖော်ထုတ်ရာတွင် အချိန်များစွာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယေရမိ ၂၃ နှင့် ဘာသာစကားနှင့် အကြောင်းအရာဆင်တူသော ပုံစံဖြင့် ယေဇကျေလ၏ နောက်ဆုံးသော အမင်္ဂလာသတင်းစကားသည် ခေါင်းဆောင်များကို သိုးထိန်းများအဖြစ်၊ လူအဖွဲ့အစည်းကို သိုးစုအဖြစ် အသုံးပြုထားသော ရှေးအရှေ့အနီးဒေသ၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် အယူအဆကို အသုံးပြုထားသည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် ခြယ်လှယ်ခြင်းတို့ဖြင့် လူများကို အမြတ်ထုတ်ခဲ့ကြသည် (ယေဇ ၃၄း၃)။ စွဲချက်ခြောက်ချက်ပါဝင်သော အစီအစဉ်တစ်ရပ်တွင် (အခန်းငယ် ၄) ခေါင်းဆောင်များကို ဖော်ထုတ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးအတွက် လူများကို လုယူစားသုံးသူများအဖြစ် ပြသထားသည်။ သူတို့ထံမှ မျှော်လင့်ထားသည့် ဘုရားသခင်၏ လူများအပေါ် ကိုယ်ကျိုးစွန့် ဂရုစိုက်မှုကို မပြခဲ့ကြ (တရား ၁၅း၇၊ ၁၁)။ စစ်မှန်သော သိုးထိန်းမရှိခြင်းကြောင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ရောက်မည်ဟု ကြေညာခြင်း (ယေဇ ၃၄း၅၊ ၆၊ ၁၂၊ ၂၁၊ တရား ၄း၂၇) သည် ဟေဇကိယနှင့် ယောရှိတို့၏ တောက်ပသော အချိန်ကာလများ ရှိခဲ့သော်လည်း သစ္စာမဲ့သော မင်းများ အဆက်ဆက်ရှိခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ မနာရှေ၏ ဆိုးညစ်မှုကြောင့် ယုဒပြည်သို့ ပြည်နှင်ဒဏ် ကျရောက်မည်ဟု ဘုရားသခင်သည် ယေရမိအားဖြင့် ကြေညာတော်မူခဲ့သည် (ယေ ၁၅း၄၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၄ရာ ၂၁း၉)။

ဘုရားသခင်၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအမှုတော်တွင် အားနည်းပြီး အကာအကွယ်လိုအပ်သော သိုးများကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် နှလုံးမာ၍ ကိုယ်ကျိုးရှာသော ခေါင်းဆောင်များကို တရားစီရင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ အစ္စရေး၏ သမိုင်းရှည်တစ်လျှောက် တရားစီရင်ခြင်းကို လူမျိုးများမှတစ်ဆင့် မကြာခဏ ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း ရွေးနုတ်ခြင်းကို ဘုရားသခင် အထူးရွေးချယ်ထားသော ခေါင်းဆောင်မှသာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ အစ္စရေးကို ရွေးနုတ်ခြင်းတွင် မောရှေဖြစ်ခဲ့သည်။ အစ္စရေး၏ မင်းဆက်အုပ်ချုပ်မှုကို တည်ထောင်ရာတွင် ဒါဝိဒ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပြည်နှင်ဒဏ်မှ အစ္စရေးပြန်လာရာတွင် ဧဇရနှင့် ထို့နောက် နေဟမိဖြစ်ခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်တော်၏ ကတိတော် (က၊ ၃း၁၅) ပြည့်စုံမည်ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိယုဒမင်းများ၏ မင်းဆက်မှ အခြားမင်းတစ်ပါးထံသို့ ကိုယ်တော်၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး စီမံကိန်းကို အပ်နှံတော်မမူပေ။ ယောယာခင်မင်း၏ မြေးတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ရှိခဲ့သော်လည်း (ဟဂ္ဂဲ ၁း၁၊ ဧဇရ ၃း၂၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ မ ၁း၁၂၊ လု ၃း၃၇)၊ အံ့ဩဖွယ် အလှည့်အပြောင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ကုရုကိုပင် ဘုရားသခင်၏ သိုးထိန်းဟု ခေါ်ဆိုထားသည် (ဟေ ၄၄း၂၈)။ သို့သော် မေရှိယဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်၏ ကတိထားသော သိုးထိန်းသည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ပထမရာစုမတိုင်မီ ပြည့်စုံခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ကတိထားသော သိုးထိန်းကို ထာဝရဘုရား၏ သိုးထိန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည် (ယေဇ ၃၄း၂၃-၂၄၊ ဟေ ၄၂း၁)။ ထိုသိုးထိန်းသည် ဒါဝိဒ်မင်းဆက်မှ ဖြစ်မည် (ယေဇ ၃၄း၂၃၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ဟေ ၁၁း၁)။ ယေဇကျေလ ၃၄ နှင့် ဆာလံ ၂၃ တို့မှ ဘာသာစကားကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြု၍ ယေရှုသည် အစ္စရေး၏ မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် မိမိနှင့် မိမိ၏အမှုတော်ကို ညွှန်ပြတော်မူသည် (ယော ၁၀း၁၁-၂၁)။ ယောဟန် ၁၀း၈ တွင် ကိုယ်တော်၏ ပြောဆိုချက်သည် ယေဇကျေလ ၃၄း၂-၄ ကို ရည်ညွှန်းပြီး ကိုယ်တော်မတိုင်မီ လာသူများသည် သူခိုးများနှင့် ဓားပြများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ တရားစီရင်ခြင်းအမှု၌ သိုးထိန်းတစ်ဦးက သိုးနှင့် ဆိတ်များကို ခွဲသကဲ့သို့ လူမျိုးများကို ကိုယ်တော်ခွဲမည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၇၊ မ ၂၅း၃၂-၃၃)။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ယေရှု၏အမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအမှုအဖြစ် ဖော်ပြသည် (ယေဇ ၃၄း၂၅၊ ၃၀-၃၁၊ မာ ၁၄း၂၂-၂၆၊ ဗျာ ၂၁း၃-၄)။ ပရောဖက်များသည် ကတိထားသော သိုးထိန်း၏အမှုကို သက်သေခံခဲ့ကြပြီး ယေရှုသည် စကားနှင့် လုပ်ရပ်အားဖြင့် မေရှိယဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်များအားလုံးကို ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းကသာ ပြည့်စုံစေတော်မူကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၌သာ သိုးစုတစ်စုတည်း စုဝေးရမည် (ယေဇ ၃၄း၂၃၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ တော ၂၇း၁၇၊ မိက္ခာ ၂း၁၂-၁၃၊ မ ၉း၃၆၊ ယော ၁၀း၃)။ ပြန်လည်ထူထောင်ထားသော မြေ၊ လုံခြုံမှုနှင့် ကောင်းချီးတို့ဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်ကတိတော်များကို ကိုယ်တော် တည်ထောင်ခြင်းသည် အစ္စရေး၏ လောကီနယ်နိမိတ်များထက် ကျော်လွန်သွားပြီး ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသူများက ရှင်းပြသကဲ့သို့ ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်၊ ကောင်းကင်ယေရုရှလင်နှင့် ထာဝရလုံခြုံမှုနှင့် ကောင်းချီးများအတွက် အလုံးစုံဆိုင်ရာ အသုံးချမှုကို ညွှန်ပြသည် (၂ကော ၁း၁၉-၂၀၊ ဟေဗြဲ ၁၂း၁၈-၂၄၊ ဗျာ ၇း၉-၁၇၊ ၂၁း၁-၅)။

၃၅း၁–၃၆း၃၈

တောင်နှစ်လုံး၊ ထာဝရဘုရား၏မြေနှင့် ပြန်လည်ရရှိသော ဂုဏ်အသရေ

သမ္မာကျမ်းစာအများစု၏ ပုံမှန်အခန်းငယ်ခွဲခြားမှုကို မလိုက်နာဘဲ ဖတ်ရှုသောအခါ ၃၅း၁–၁၅ နှင့် ၃၆း၁–၁၅ သည် အပြိုင်စာပိုဒ်များဖြစ်ပြီး အတူတကွ ဖတ်ရှုသင့်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ အစ္စရေးတောင်များကို ရည်ညွှန်းခြင်း (၃၅း၁၂) သည် ဤပရောဖက်ပြုချက်များအကြား ဆက်နွှယ်မှုများကို နှိုင်းယှဉ်ရန် အချက်ပြတစ်ရပ် ပေးသည်။ ထို့နောက် လူများကို အသစ်ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း (၃၆း၁၈-၃၈) နှင့် လူမျိုး၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ကြေညာခြင်း (၃၇း၁-၂၈) တို့ လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ လူများအပေါ် လူမျိုးများက နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (၃၈း၁-၃၉း၂၉)။

၃၅း၁–၃၆း၁၅။
တောင်များ

ဤသည်မှာ တောင်နှစ်လုံးဖြစ်သော စေဣရတောင် (ဧဒုံ) နှင့် အစ္စရေးတောင်များအကြောင်း ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည် (၃၅း၂၊ ၃၆း၁)။ ယေဇကျေလ ၃၅း၁-၁၅ တွင် စေဣရတောင်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာပြီး ယေဇကျေလ ၃၆း၁-၁၅ တွင် အစ္စရေးတောင်များအတွက် ကယ်တင်ခြင်းကို ကြေညာသည်။ ဤအခန်းများတွင် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားခြင်းများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပဋိပက္ခအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသော ဧသောနှင့် ယာကုပ်အကြောင်း ကြေညာချက်များနှင့် အလွန်ကိုက်ညီသည် (က၊ ၂၅း၁၉-၂၈) (ယေဇ ၂၅း၁၂-၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ပရောဖက် အာမုတ်နှင့် ဩဗဒိ၊ နောက်ပိုင်းတွင် မာလခိတို့ကလည်း ညီအစ်ကိုများအကြား တင်းမာမှုကို ဖော်ပြကြသည် (အာမုတ် ၁း၉၊ ဩဗဒိ ၁၀-၁၂၊ မာလ ၁း၂-၅)။ ဤကျမ်းပိုဒ်များတွင် ဧဒုံသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးများအားလုံး၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သင်္ကေတဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍတစ်ရပ်တွင် ပါဝင်ပုံရသည် (ဩဗဒိအပေါ် ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ရေဗက္ကာ၏ ဝမ်းအတွင်း လူမျိုးနှစ်မျိုး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ ယေဇကျေလတွင် အလေးပေးချက်သည် ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် မတရားသောသူများအကြား တိုက်ပွဲအပေါ်တွင် ရှိသည်။ အစ္စရေးသည် သစ္စာမဲ့သောအခါ သူတို့၏ အခွင့်အရေးသည် ပဋိညာဉ်မရှိသော လူမျိုးများနှင့် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ ပေါလုသည် ဧသော (ယေဇ ၃၅း၃) နှင့် ယာကုပ် (၃၆း၉) တို့ထံ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသော စကားများကို အခြေခံ၍ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့သည် (ရော ၉း၁၀-၁၃)။ သူ၏အချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ လူများအပေါ် ကျေးဇူးတော်သည် ကောင်းကျိုးအပေါ် အခြေခံခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းအပေါ် အခြေခံသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလ၏ ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်သော အခြေခံကျသော ဖော်ပြချက်ကို အခန်း ၉ တွင် တွေ့မြင်နိုင်ပြီး ထိုနေရာတွင် အစ္စရေးအတွင်း ဖြောင့်မတ်သူနှင့် မတရားသောသူတို့ကို ခွဲခြားထားသည်။ သမိုင်းအရ ဧဒုံသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအဖြစ် နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ယူခံရပြီး ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို ကတိထားရာပြည်သို့ ပြန်လည်ထူထောင်တော်မူခဲ့သော်လည်း ဤဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်သည် ဖြောင့်မတ်သူနှင့် မတရားသောသူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြသည်။ စေဣရတောင်သည် ဘုရားသခင် စွန့်ပစ်ထားသည်ဟု သူတို့မြင်သော မြေကို သိမ်းပိုက်လိုသော လူမျိုးတို့၏ မာနထောင်လွှားမှု၊ ရန်လိုမှုနှင့် လောဘကို ပုံဖော်သည် (၃၅း၁၀-၁၃)။ ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းနှင့် တရားဟောရာကျမ်းရှိ ပဋိညာဉ်ကတိတော်များမှ ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ အစ္စရေးတောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိသူများဖြစ်သော ပဋိညာဉ်အဖွဲ့ဝင်များကို ပုံဖော်ပြီး ၆း၁-၁၄ ၏ ပြောင်းပြန်အခြေအနေကို ဖော်ပြသည် (၃၆း၈-၁၂)။ အစ္စရေးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအသစ် ဖြစ်လာမည်။ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများ အိမ်ပြန်လာရန် ပြင်ဆင်ထားသည့်အနေဖြင့် မြေကို စည်ပင်ဝပြောသော စကားများဖြင့် ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ်များ ၆–၁၂)။ ဤသည်မှာ ၃၄း၂၅-၃၀ ရှိ ငြိမ်သက်ခြင်း၏ ပဋိညာဉ်အကြောင်းအရာကို ချဲ့ထွင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

၃၆း၁၆–၃၈။
အတွင်းပိုင်း ပြန်လည်သစ်လွင်ခြင်း

မြေကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် ယုဒပြည်၏ ရန်သူများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း၏ နောက်ခံအတွင်း လူများကို ပြန်လည်သစ်လွင်စေခြင်းသည် ယခု မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ကို ဖြစ်စေသော မိမိ၏အကြောင်းပြချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်စဉ် (အခန်းငယ်များ ၁၇–၂၁၊ ဝတ် ၁၈း၂၄-၂၅) ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော် သို့မဟုတ် ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ပြုတော်မူခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းတော်မူသည် (ယေဇ ၃၆း၂၀)။ အစ္စရေးသည် မြေသို့ ပြန်လာရန် မည်သည့်ကောင်းကျိုးကိုမျှ မပြုခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ကျေးဇူးပြုတော်မူသော၊ အလွန်သည်းခံတော်မူသော၊ ကရုဏာတော်ရှိတော်မူသော ဘုရားဖြစ်တော်မူသည် (ထွက် ၃၄း၆-၇)။ ထို့ကြောင့် လူမျိုးများရှေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို အတည်ပြုထင်ရှားစေရန် လိုအပ်ခဲ့သည် (ယေဇ ၃၆း၂၃၊ ၃၆)။ ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံပြီး လူတိုင်းသည် ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးတော်နှင့် တရားမျှတမှု၏ ထာဝရဘုရားဖြစ်တော်မူကြောင်း သိရကြမည် (အခန်းငယ်များ ၂၂–၂၃၊ ရော ၉း၁၄-၁၈)။ သစ္စာရှိသူများပင် ဘုရားသခင်၏ သန့်စင်ပေးသော ကျေးဇူးတော်—နှလုံးသစ်နှင့် ဝိညာဉ်သစ်—ကို လိုအပ်ကြသည် (ယေဇ ၃၆း၂၆)။ ယေရှု၏ အသက်တာနှင့် အမှုတော်တွင် ပြည့်စုံလာသော ပြန်လည်သစ်လွင်ခြင်း၏ ကတိတော် (ပဋိညာဉ်သစ်) ကို ဤနေရာတွင်လည်းကောင်း၊ ယေရမိ ၃၁း၃-၃၄ တွင်လည်းကောင်း ကြေညာထားသည်။ ရွေးနုတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအမှုသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်ကို အစားထိုးမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ပြောင်းလဲပြီး နာခံလိုစိတ်ရှိ၍ လက်ခံနိုင်သော နှလုံးသားပေါ်တွင် ပညတ်တော်ကို ရေးထိုးပေးမည်ဖြစ်သည်။ မေရှိယ၊ ဒါဝိဒ်မင်းဆက်မှ မင်း၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ဤအရာကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ကြောင်း ယေဇကျေလ ၃၆း၃၇-၃၈ ရှိ သင်းအုပ်ဆိုင်ရာ ပုံရိပ်တွင် အတည်ပြုထားသည်။ အခန်း ၃၄ သည် ဒါဝိဒ်သစ်၏ မင်းဆိုင်ရာ အမှုတော်ကို အလေးပေးသော်လည်း ဤနေရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဆိုင်ရာ အမှုတော်ကို အလေးပေးသည် (အခန်းငယ် ၂၅၊ ဟေဗြဲ ဇရက်၊ “ဖြန်းသည်”၊ တော ၈း၇၊ ၁၉း၁၈-၁၉၊ တာဟာ၊ “သန့်စင်သည်”၊ ဝတ် ၁၆း၃၀)။ လူသေ၏ ညစ်ညူးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော မသန့်ရှင်းခြင်းမှ သန့်စင်ပေးသည့် ထုံးတမ်းဓလေ့ဆိုင်ရာ ဘာသာစကား (ယေဇ ၆း၁-၇၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ တော ၁၉း၁၃-၂၀) သည် အစ္စရေးတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သွေးသွန်းခြင်းအတွက် အပြစ်ဖြေရာတွင် သန့်စင်ခြင်းလိုအပ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ထိုပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် ဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်အားဖြင့်သာ ထိရောက်လာမည် (ယေဇ ၃၆း၂၇)။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ခြင်း၏ အယူဝါဒသည် ကမ္ဘာဦးကတည်းက ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်၏ အဓိကကျောက်တိုင် ဖြစ်ခဲ့သည် (ဗျာ ၁၃း၈)။ ယေဇကျေလ ၃၆း၂၄-၃၀ ရှိ ပထမပုဂ္ဂိုလ် ကြိယာများကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုထားခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်စီမံမှုနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအမှု၌ ကိုယ်တော်၏ အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးသည်။ ကတိထားသော ဘုရားသခင်၏ အင်အားပေးဆောင်ရွက်မှုကို အခန်းငယ် ၂၇ ရှိ လှပသော စာပေဖွဲ့စည်းပုံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။

က ဘုရားသခင်သည် လူများကို “ဖြစ်စေမည်” သို့မဟုတ် “ရွေ့လျားစေမည်” (ဟေဗြဲ အာဆာ၊ “ပြုလုပ်သည်၊ လုပ်သည်”)

ခ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အခြေခံမူများအတိုင်း “လျှောက်လှမ်းမည်” သို့မဟုတ် “လိုက်နာမည်” (ဟေဗြဲ ဟာလက်)

ခ′ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်များကို စောင့်ထိန်းမည် (ဟေဗြဲ ရှမာ၊ “စောင့်ထိန်းသည်၊ ကာကွယ်သည်”)

က′ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စည်းမျဉ်းများကို စောင့်ထိန်းရန် သတိပြုကြမည် (ဟေဗြဲ အာဆာ၊ “ပြုလုပ်သည်၊ လုပ်သည်”)

ထာဝရဘုရား၏ တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးခြင်းအမှုသည် ကိုယ်တော် တည်ထောင်မည့် ပြန်လည်ထူထောင်ထားသော ပဋိညာဉ်လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃၆၊ ၂၈း၂၆၊ ဟေ ၆၅း၂၁၊ ယေ ၂၄း၆ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။ ထိုအရာသည် လူမနေသောအိမ်များနှင့် အသီးမသီးသော စပျစ်နွယ်ပင်များအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း၏ ပြောင်းပြန်အခြေအနေဖြစ်သည် (တရား ၂၈း၃၀၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ဇေဖနိ ၁း၁၃)။ ဘုရားသခင်သည် ကျန်ကြွင်းသူများဖြစ်သော သန့်ရှင်း၍ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော လူများကို ပြန်လည်ထူထောင်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် အာဏာတော်အတွက် သက်သေခံချက်ဖြစ်စေမည်။

၃၇း၁–၂၈

အရိုးခြောက်များ၏ ချိုင့်ဝှမ်း

ယေဇကျေလသည် အခန်း ၁–၃၊ ၈–၁၁ နှင့် ၄၀–၄၈ တို့တွင် ထာဝရဘုရားနှင့် တွေ့ကြုံခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများနှင့် ဆင်တူသော နောက်ထပ် ထင်ရှားသည့် ရူပါရုံအတွေ့အကြုံတစ်ရပ်ကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည်။ အခြားရူပါရုံအတွေ့အကြုံများနှင့် ဆင်တူမှုများသည် ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုသည် စက်ဝိုင်းတစ်ပတ် ပြည့်စုံလာပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အလားတူနေရာအခြေအနေ (ချိုင့်ဝှမ်း၊ ၃း၂၂-၂၃၊ ၃၇း၁၊ မြို့၊ ၈း၃၊ ၄၀း၁)၊ သူ့အပေါ် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်တင်ရှိခြင်း (၃း၂၂၊ ၈း၁၊ ၃၇း၁၊ ၄၀း၁)၊ ဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော် (၃း၂၄၊ ၈း၃၊ ၃၇း၁၊ ၁၀၊ ၄၀း၂၊ ဘုရားသခင်၏ ရူပါရုံကို ၁၁း၂၄ တွင် “ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်” နှင့် ပေါင်းစပ်ဖော်ပြထားသည်) နှင့် ဘုရားသခင်၏ မေးခွန်း (၈း၆၊ ၃၇း၃) တို့ဖြစ်သည်။ ပထမရူပါရုံနှစ်ခုသည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ကိုင်တွယ်ပြီး နောက်ဆုံးရူပါရုံနှစ်ခုသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်းကို ကိုင်တွယ်သည်။ အခန်း ၃၇ တွင် ဘုရားသခင်၏ လူများအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားသော သတင်းစကားကို တွေ့ရသည်။ အလွန်ခြောက်သွေ့သော အရိုးများအတွက် အသက်ရှင်ခြင်း၏ မည်သည့်မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်သနည်း။ ရူပါရုံဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ယေဇကျေလအား ဘုရားသခင် မေးတော်မူသော မေးခွန်း (အခန်းငယ်များ ၁–၁၀) “ဤအရိုးများသည် အသက်ရှင်နိုင်မည်လော” သည် ယုံကြည်ခြင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ညွှန်ပြသည်။ ပရောဖက် ဧလိယ (၃ရာ ၁၇း၁၇-၂၄) နှင့် ဧလိရှဲ (၄ရာ ၄း၃၂-၃၇) တို့၏ အတွေ့အကြုံများအပေါ် အခြေခံ၍ ယေဇကျေလသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား ဖြစ်မည်။ ရူပါရုံ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်တွင် (ယေဇ ၃၇း၁၁-၁၄) ထာဝရဘုရားသည် အရိုးများသည် အစ္စရေးတစ်မျိုးလုံးကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ယေဇကျေလအား ရှင်းပြတော်မူသည်။ တောလည်ရာကျမ်းမှ ထုံးတမ်းဓလေ့ဆိုင်ရာ ညစ်ညူးမှုအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင် (တော ၁၉း၁၄-၁၆) အစ္စရေး၏ အရိုးများကို ထိတွေ့သူမည်သူမဆို ညစ်ညူးမည်ဖြစ်သော်လည်း အံ့ဩဖွယ်အားဖြင့် အသက်ပေးရှင် ရှိနေပြီး ကိုယ်တော်၏ အသက်သည် အသက်ရှင်စေ၊ သန့်စင်စေ၊ သန့်ရှင်းစေသောကြောင့် ထိုထုံးတမ်းဓလေ့ဆိုင်ရာ ညစ်ညူးမှုသည် မသက်ရောက်ပါ။ ယဇ်ကောင်တိရစ္ဆာန်တို့၏ သွေးသည် ထိုအရာကို မလုပ်ဆောင်နိုင် (ဟေဗြဲ ၁၀း၁-၇)။ ကိုယ်တော်သည် အသက်ကို ပေးတော်မူပြီး လူသားများကို မူလဖန်ဆင်းစဉ်ကဲ့သို့ အသက်မရှိသော အရာထဲသို့ အသက်ရှူသွင်းတော်မူသောအခါ လူသားတို့သည် ဖြစ်ပေါ်လာကြမည် (ယေဇ ၃၇း၉၊ က၊ ၂း၇)။ ဤအခန်းတွင် သေခြင်းနှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း၏ ပြောင်းပြန်အခြေအနေကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရပြီး ထာဝရဘုရားသည် သေခြင်းအပေါ် အာဏာရှိတော်မူကြောင်းကို ထပ်မံအတည်ပြုသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် အစ္စရေး၏ အသက်မရှိသော ခြောက်သွေ့သည့်အရိုးများကို အသက်ပြန်ရှင်စေမည့် ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ထာဝရဘုရားသည် လူသားထဲသို့ အသက်ရှူသွင်း၍ အသက်ရှင်သော သတ္တဝါဖြစ်စေခဲ့သကဲ့သို့ ဤနေရာတွင်လည်း ဝိညာဉ် (ဟေဗြဲ ရူအာခ၊ “ဝိညာဉ်”၊ “လေ”၊ “အသက်ရှူခြင်း”) သည် အသက်မရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာများထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့သည် တစ်ဖန် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါများ ဖြစ်လာကြသည်။ ခြောက်သွေ့သော အရိုးများ၏ ရူပါရုံသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ အာမခံချက်ကိုလည်း ပေးသည်။

အမှတ်လက္ခဏာဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်ဖြစ်သည့် တုတ်နှစ်ချောင်းကို တစ်ချောင်းနှင့်တစ်ချောင်း ပေါင်းစည်းခြင်းအား ယေဇကျေလ ပြုလုပ်ခြင်းသည် အစ္စရေးနှင့် ယုဒပြည် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းကို ပုံဖော်သည် (ယေဇ ၃၇း၁၅-၂၀၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၃၃း၂၃၊ ၂၉၊ ယေ ၃း၁၈၊ ၂၃း၅-၆၊ ဟော ၁း၁၁၊ အာမုတ် ၉း၁၁)။ ဤပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အခြေအနေအတွင်း မြင်ရမည်။ အစ္စရေးသည် လူသားမျိုးနွယ်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးအတွင်း အသက်ရှင်ရန်နှင့် ရွေးချယ်ခံရခြင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစေရန် အသက်ရှင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦး ၃း၁၅ တွင် ပြောထားသော ကတိထားရာ မျိုးနွယ်သည် ယုဒအမျိုး၏ မင်းဆက်မှတစ်ဆင့် လာမည် (က၊ ၄၉း၈-၁၀၊ တော ၂၄း၁၅-၁၇)။ သမ္မာကျမ်းစာသည် အစ္စရေးကို ပြည်သို့ ဘုရားသခင် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းတွင် လူသားအားလုံးအတွက် မျှော်လင့်ချက်ဆိုင်ရာ နက်နဲသော ရည်ရွယ်ချက် ပါဝင်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (က၊ ၁၂း၁-၃၊ ၇၊ မ ၁၊ လု ၃း၂၃-၃၈၊ ဂလာတိ ၃း၁၆)။ ယုဒပြည်၏ သစ္စာရှိသော မင်းများဖြစ်သည့် ဟေဇကိယနှင့် ယောရှိတို့သည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံဟောင်းမှ လူများကို ပဋိညာဉ်မျှော်လင့်ချက်အတွင်း ပါဝင်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည် (၄ရာ ၂၃း၁၅-၂၀၊ ၂ရာဇဝင်ချုပ် ၃၀း၁-၁၂)။ ဤပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း၏ မျှော်လင့်ချက်သည် အာဗြဟံထံ ဘုရားသခင်ပေးခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကတိတော်များမှ ထုတ်ယူခဲ့သော ပရောဖက်များအကြားတွင်လည်း အဓိကမျှော်လင့်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည် (ဟေ ၁၁း၁၂-၁၃၊ ယေ ၃း၆-၁၈၊ ဟော ၁း၁၀-၁၁)။ ဤအချက်ကို အနက်ဖွင့်ဆိုချက်တွင် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (ယေဇ ၃၇း၂၁-၂၈)။ နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံသည် မင်းတစ်ပါးတည်း၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ရှိကြမည်။ ထိုမင်းသည် မေရှိယ၊ ဒါဝိဒ်သစ်၊ သူတို့၏ သိုးထိန်းဖြစ်ပြီး ထာဝရတည်သော ငြိမ်သက်ခြင်း၏ ပဋိညာဉ်ကို တည်ထောင်မည် (အခန်းငယ် ၂၆၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ က၊ ၁၇း၇၊ ၁၃၊ ၁၉၊ ၂ရာ ၂၃း၅၊ ဟေ ၂၄း၅၊ ၅၅း၃၊ ယေ ၃၂း၄၀)။ ဒါဝိဒ်မင်းဆက်မှ သိုးထိန်း၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်လိမ့်မည် (ယေဇ ၃၇း၂၃-၂၄)။ သန့်ရှင်းရာဌာန ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း၏ ကတိတော်သည် မေရှိယ၏ အမှုတော်နှင့် ဆက်စပ်၍ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ရှိနေခြင်း၊ ပဋိညာဉ်၊ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ကင်းကြောင်း ထင်ရှားစေခြင်းတို့ကို ပြန်လည်တည်ထောင်မည်ဟု ဆိုလိုသည် (အခန်းငယ်များ ၂၄–၂၈)။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်အတွင်း သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ၎င်း၏နေရာသည် ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းများ၏ အဓိကအာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်လာသည် (အခန်းများ ၄၀–၄၈)။

၃၈း၁–၃၉း၂၉

ဂေါဂနှင့် မာဂေါဂ

ဤတရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် အစ္စရေးလူများကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အပိုင်းကို အဆုံးသတ်သည်။ ဤအခန်းနှစ်ခန်းကို ဆက်နွှယ်စေသော အချက်များစွာရှိသည်။ (၁) နှစ်ခန်းစလုံးသည် တူညီသောနည်းဖြင့် စတင်သည်၊ (၂) အဓိကရန်ဘက်သည် တူညီသည် (မာဂေါဂပြည်မှ ဂေါဂ)၊ (၃) စစ်ပွဲနှင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ တစ်ဆက်တည်းသော ဇာတ်လမ်းရှိသည်၊ (၄) ရလဒ်လည်း တူညီသည် (လူမျိုးအားလုံးသည် ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း သိကြမည်၊ ၃၈း၁၆၊ ၂၃၊ ၃၉း၆၊ ၁၃၊ ၂၁၊ ၂၈)။ ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို အနက်ဖွင့်ရာတွင် သတိပြုရမည့် အချက်များစွာ ရှိသည်။ ပထမဦးစွာ ယေဇကျေလသည် ကမ္ဘာဦး ၁၀ ရှိ လူမျိုးများ၏ ဇယားမှ ပထဝီဝင်ရည်ညွှန်းချက်များကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ ရူပါရုံအတွက် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း အကျယ်အဝန်းကို ပေးသည်။ မာဂေါဂသည် ယာဖက်အမျိုး၏ လူမျိုးများထဲတွင် ဒုတိယမြောက် ဖြစ်သည် (က၊ ၁၀း၂)။ အခြားလူမျိုးများစွာကိုလည်း ကမ္ဘာဦး ၁၀း၂-၆ တွင် တွေ့နိုင်သည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို အသုံးပြုထားခြင်းသည် အနှစ်တစ်ထောင်ကာလပြီးနောက် စာတန်အပေါ် တိုက်ရိုက်အသုံးချထားသော ကမ္ဘာပျက်ဆိုင်ရာ/နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ပြည့်စုံမှုကို အလေးပေးသည် (ဗျာ ၂၀း၁-၁၀)။ ယေဇကျေလတွင်လည်း ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့်အရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ယေဇ ၃၈း၈၊ ၁၆)။

အမှန်အားဖြင့် ၃၈း၁၇ သည် ဂေါဂနှင့်ပတ်သက်သော ယခင်ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရည်ညွှန်းသည့် အဓိကအခန်းငယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဂေါဂနှင့်ပတ်သက်သော တိုက်ရိုက်ပရောဖက်ပြုချက်ကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပါ။ ကျမ်းပိုဒ်အချင်းချင်း ဆက်နွှယ်သော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ တူညီမှုများက ဤအရာသည် အစ္စရေး၏ ရန်သူများနှင့်ပတ်သက်သော ယခင်ပရောဖက်ပြုချက်များကို စုစည်းထားခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး ကျမ်းပိုဒ်၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ဖော်ပြကြောင်း အကြံပြုသည်။

ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုအကြား ဤကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စစ်ပွဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော အကြောင်းအရာအနည်းငယ်ကို မှတ်ချက်ပြုရင်း ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဇာတ်လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုက်လျှောက်ခြင်းသည် ပို၍ကောင်းမည်။ အကျယ်အားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်မှာ စစ်ပွဲသို့ ခေါ်ယူခြင်း (၃၈း၁-၉)၊ ဂေါဂ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်း (အခန်းငယ်များ ၁၀-၂၃) နှင့် ထို့နောက် ဂေါဂကို ဖယ်ရှားခြင်း (၃၉း၁-၂၉) တို့ဖြစ်သည်။ ဂေါဂသည် မေရှက်နှင့် တုဗလတို့၏ တပ်မှူးချုပ်ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ နစီရိုရှ်၊ “အကြီးအကဲမင်းသား”။ အချို့ဘာသာပြန်များတွင် ဟေဗြဲ ရိုရှ် ကို နေရာအမည်အဖြစ် ဘာသာပြန်၍ “ရိုရှ်မင်းသား” ဟု ဖော်ပြထားသည်) (၃၈း၂၊ ၃၊ ၅-၆၊ ၁၅)။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား အဝေးဆုံးသော ကမ္ဘာ့ဒေသများမှ မသန့်ရှင်းသော လူမျိုးခုနစ်မျိုးပါဝင်သည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးနှင့်အတူ စုဝေးလာစေမည်။ အရှေ့ဘက်တွင် ပါရှား (ပါရပ်) အထိ၊ မြောက်ဘက်တွင် အာနတိုလီးယား (ဂေါမာ) အထိ၊ အနောက်ဘက်တွင် လစ်ဗျား (အီဂုတ္တုပြည်) အထိ ဖြစ်သည် (၂၇း၁၀၊ ၃၀း၅၊ ၃၈း၁၆-၁၇)။ သူတို့သည် အစ္စရေးကို တိုက်ခိုက်ရန် စုဝေးကြမည် (ဆိုလိုသည်မှာ ဖမ်းဆီးခံရရာမှ ပြန်လာသူများကို တိုက်ခိုက်ရန်၊ ၃၈း၈-၉၊ ၁၁-၁၃)။ ထိုအစ္စရေးကို အခန်း ၃၄–၃၇ တို့နှင့် ဆင်တူသော ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ အာရှုရိမင်းကဲ့သို့ ဂေါဂ၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် အစ္စရေးကို သိမ်းပိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကြွယ်ဝစေရန် ဖြစ်မည် (၃၈း၁၃၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၂၇း၁၅-၂၂၊ ဟေ ၁၀း၅-၁၄)။ အစ္စရေးမှ ပြန်လာသူများသည် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစား၍ လုံခြုံစွာ အနားယူနေကြမည့်အချိန်တွင် (၃၈း၈-၁၂၊ ၁၄) ဂေါဂသည် မြောက်ဘက်၏ အဝေးဆုံးဒေသများမှ ချီတက်လာမည် (နှိုင်းယှဉ်ပါ ဟေ ၁၄း၁၃)။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်ကို ကြိုတင်သိထားသဖြင့် ဂေါဂနှင့် သူ၏ မဟာမိတ်များသည် ချိုးဖျက်ခံရမည် (ယေဇ ၃၈း၁၄)။ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ဘာသာစကားကို ထာဝရဘုရား၏ စစ်သူရဲပုံရိပ်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်း၊ အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းဘေးများနှင့် ခါနာန်ကို အောင်နိုင်ခြင်းအတွင်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လှုပ်ခတ်မှု၏ ဖော်ပြချက်များနှင့် ဆင်တူခြင်းတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ အောင်ပွဲနှင့် ရန်သူ၏ ရှုပ်ထွေးပျက်စီးခြင်းကို အချက်ပြသည် (အခန်းငယ်များ ၁၅–၂၃၊ ၃၉း၃၊ က၊ ၁၊ ထွက် ၉–၁၅၊ ယောရှု ၁–၁၀)။ ဂေါဂနှင့် သူ၏ မဟာမိတ်များကို အနိုင်ယူခြင်းအားဖြင့် လူမျိုးများသည် ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း သိကြမည် (ယေဇ ၃၈း၂၃)။

အခန်း ၃၉ တွင် ဂေါဂအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို သူ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်းအသေးစိတ်များဖြင့် ချဲ့ထွင်ဖော်ပြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဂေါဂကို တိုက်ခိုက်သောအခါ မိမိရွေးချယ်ထားသော လူများဖြစ်သည့် အစ္စရေးအမျိုးအနွယ်၏ အိမ်သူအိမ်သားများကို မိမိ၏နာမတော်အတွက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တိုက်ခိုက်တော်မူမည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ ဤအခန်းသည် ဖြစ်ပေါ်မည့်အရာသည် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြီး ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၈၆ ခုနှစ်၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်ရပ်များသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်တော့မည်မဟုတ် (ယေဇ ၃၉း၂၉)။ အစ္စရေးတွင် မင်းအသစ်၊ ပြန်လည်သစ်လွင်သောမြေ၊ ရန်သူမရှိခြင်းနှင့် မိမိတို့၏အပြစ်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခြင်းတို့ ရှိလာမည်။ ဘုရားသခင်၏ ရှိနေခြင်းဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်ကတိတော်သည် ဤနေရာတွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်တော့မည်မဟုတ်ဟူသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ လူများသည် ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းအသရေတော်နှင့်အတူ မြင်ကြမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် တားဆီးပိတ်ပင်မှုမရှိဘဲ တရားမျှတခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အင်အားပေးတော်မူမည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ အစွန်အဖျားများမှ ဤလူမျိုးများကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လူများ၏ ငြိမ်သက်အေးချမ်းမှုကို ဖျက်ဆီးရန် မကောင်းမှု၏ ပူးပေါင်းအင်အားများက နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ဤစာပိုဒ်နှင့် ဤကဲ့သို့သော အခြားစာပိုဒ်များကို အသုံးပြုထားခြင်းအားဖြင့် ဤပရောဖက်ပြုချက်များသည် ခရစ်တော်နှင့် စာတန်တို့အကြား ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခ၏ အခြေအနေအတွင်း ဘာသာရေးအရ အသုံးချထားကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ဤအခန်းများမှ ပေါ်ထွက်လာသော အကြောင်းအရာနှစ်ရပ်သည် ဤမူကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထာဝရဘုရား၏နေ့နှင့် လူမျိုးများ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဖြစ်သည်။ (၁) ထာဝရဘုရား၏နေ့။ ယေဇကျေလ၏ “နေ့များစွာပြီးနောက်” (၃၈း၈၊ ဒံ ၈း၂၆)၊ “နောက်ဆုံးနှစ်များတွင်” (ယေဇ ၃၈း၈)၊ “နောက်ဆုံးကာလများတွင်” (အခန်းငယ် ၁၆၊ ဒံ ၂း၂၈၊ ၁၀း၁၄) နှင့် “ထိုနေ့၌” (ယေဇ ၃၉း၁၁) ဟူသော အသုံးအနှုန်းများသည် ဤပရောဖက်ပြုချက်အတွက် အနာဂတ်ကာလ၏ ယေဘုယျအချိန်ဘောင်ကို ပေးသည်။ “ထာဝရဘုရား၏နေ့”၊ “နောက်ဆုံးကာလများတွင်” နှင့် “အနာဂတ်နှစ်များတွင်” ဟူသော စကားစုများကို အသုံးပြုခြင်းသည် နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ကျမ်းပိုဒ်များ၏ ပုံမှန်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲကို ဤနေရာတွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။ (၂) လူမျိုးများ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်း။ အခန်း ၃၇ တွင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ခြောက်သွေ့သော အရိုးများရှိသည့် ချိုင့်ဝှမ်းကို အသက်ရှင်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသော်လည်း အခန်း ၃၉ တွင် ဘုရားသခင်သည် ရေတွက်၍မရသော လူအုပ်ကြီးကို အရိုးများရှိသည့် ချိုင့်ဝှမ်းအဖြစ်သို့ လျှော့ချတော်မူသည် (၃၇း၁-၁၄၊ ၃၉း၁၁-၁၅)။ အစ္စရေးသည် မြေကို သန့်စင်ရန် ဂေါဂနှင့် သူ၏ လူအုပ်ကြီး၏ အလောင်းများကို မြှုပ်နှံရန် ခုနစ်လ ကြာမည် (၃၉း၁၂-၁၆)။ ထိုအချိန်တွင် အစ္စရေးပြည်သည် ပြန်လည်ထူထောင်ပြီးသား ဖြစ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း သန့်စင်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ထားသည်။ လူမျိုးများ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လူများအပေါ် ရန်လိုမှု ရပ်တန့်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ထားသော ကမ္ဘာကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ နံပါတ်ခုနစ် (အခန်းငယ် ၁၂) သည်လည်း အောင်ပွဲ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။

၄၀း၁–၄၈း၃၅

ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာသော လူများ၏ ရူပါရုံ

အခန်း ၃၈–၃၉ ကဲ့သို့ပင် အခန်း ၄၀–၄၈ သည် တိကျသော ပထဝီဝင်အနေအထားထက် “ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ပထဝီဝင်” ကို ကိုင်တွယ်သည့် ရူပါရုံတစ်ရပ် ဖြစ်ပုံရသည်။ မြေ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဗိမာန်တော်၏ အတိုင်းအတာများကို လက်တွေ့ကျသော ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်း၏ အသုံးချမှုသည် လူသားသမိုင်းတွင် တိကျစွာ ပြည့်စုံခြင်းမရှိပါ။ ထိုဗိမာန်တော်ကို မည်သည့်အခါမျှ မတည်ဆောက်ခဲ့သလို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုလည်း မရှိခဲ့ပါ။ အစ္စရေး၏ မျှော်လင့်ချက်သည် မိမိ၏ လူများနှင့်အတူ ဘုရားသခင် ရှိနေခြင်း၊ မင်းကြီး ပြန်လာခြင်းနှင့် မြေ၊ ပညတ်တရားနှင့် ခေါင်းဆောင်မှုတို့ဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်စနစ်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းတွင် ရှိသည်။ ယေဇကျေလအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့၏ ပြန်လည်သစ်လွင်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ထုံးတမ်းဓလေ့ဆိုင်ရာ ပုံမှန်မျှော်လင့်ချက်များထက် ကျော်လွန်၍ မြင်ရန် မိမိ၏ လူများအား ဖိတ်ခေါ်တော်မူသည်။ ဗိမာန်တော်အတွက် ယေဇကျေလ၏ အစီအစဉ်ကို တောကန္တာရ တဲတော်နှင့် ယေရုရှလင်ဗိမာန်တော် တည်ဆောက်ခြင်းတို့နှင့် အလွန်ဆင်တူသော ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြထားသည် (၄၀း၁-၄၃း၂၇၊ ထွက် ၃၆–၄၀၊ ၃ရာ ၆း၁-၈း၂၁)။ ဒါဝိဒ်မင်းဆက်ဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဗိမာန်တော်သစ်၏ ကတိတော်သည် ပြည်နှင်ဒဏ်ပြီးနောက် ပြန်လာသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်များအား ဗိမာန်တော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည် (ဧဇရ ၂–၃၊ ၅၊ နေဟမိ ၂–၃၊ ၆း၁-၇း၃၊ ဟဂ္ဂဲ ၁း၁-၂း၂၃၊ ဇာခရိ ၂–၃၊ ၈)။ ယေဇကျေလသည် ဗိမာန်တော်သစ်၏ ထုံးတမ်းဓလေ့ဆိုင်ရာ ပညတ်များကို ပညတ္တိကျမ်းတွင် တွေ့ရသော ပညတ်များစွာအတိုင်း ဖွဲ့စည်းထားသည် (ယေဇ ၄၄း၁-၄၆း၂၄၊ ထွက် ၂၁–၂၃၊ ဝတ် ၁–၇၊ တရား ၁၂–၂၆)။ နောက်ဆုံးတွင် မြေကို ခွဲဝေပေးခြင်းများကို တောလည်ရာ ၃၄း၁-၁၂ တွင် ဖော်ပြထားသော အမျိုးအနွယ်အလိုက် ခွဲဝေမှုများနှင့် ဆင်တူစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ရူပါရုံဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်များသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုအဆင့်တစ်ရပ်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သန့်ရှင်းရာဌာန၊ ပညတ်တရား၊ မြေနှင့် ခေါင်းဆောင်မှုတို့ ပေးအပ်ရာတွင် ဘုရားသခင် ဖော်ပြခဲ့သော ကျေးဇူးတော်အကြောင်း အမှတ်ရစေသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းက ဤအပိုင်းကို ကောင်းကင်ယေရုရှလင်မြို့အကြောင်း ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုထားခြင်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ နားလည်မှုကို တိကျသော အဓိပ္ပာယ်ထက် ပို၍ ညွှန်ပြသည် (နှိုင်းယှဉ်ပါ ဗျာ ၂၁–၂၂)။

၄၀း၁–၄၃း၂၇

ပြန်လည်တည်ထောင်သော ဗိမာန်တော်

ဖွဲ့စည်းပုံအရ ယေဇကျေလ၏ ရူပါရုံသည် အစ္စရေးကို ပြန်လည်လှည့်ကြည့်သည် (၈း၁)။ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့်က အခန်း ၈ တွင် ဖော်ပြထားသော ရူပါရုံမှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို စွန့်ခွာတော်မူခြင်းဖြစ်ပြီး ဗာဗုလုန်တို့သည် ယေရုရှလင်နှင့်အတူ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ အစ္စရေးအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း စတင်ခဲ့စဉ် သူတွေ့ဆုံခဲ့သောသူနှင့် ဆင်တူသည့် အခြားသူတစ်ဦးနှင့် ယခုတွေ့ဆုံရသောအခါ ယေဇကျေလ၏ စိုးရိမ်မှုကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည် (၈း၂၊ ၄၀း၃)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ တွက်ချက်မှုအရ ဤရူပါရုံအသစ်သည် ပသခါပွဲကာလအနီး ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ကိုလည်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည် (ထွက် ၁၂း၂-၃)။ ကမ္ဘာပျက်ဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုပုံစံဖြင့် (“မြင်သည်” နှင့် “ကြားသည်”၊ ယေဇ ၄၀း၄၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ဗျာ ၁း၁၀-၁၂၊ ၇း၄၊ ၉၊ ၁၄း၁-၂) သူ၏ အတွေ့အကြုံသည် သဘာဝလွန်သတ္တဝါတစ်ပါးက လမ်းညွှန်ပေးသော ကမ္ဘာပျက်ဆိုင်ရာ ရူပါရုံများနှင့်လည်း ဆင်တူသည် (ဒံ ၁၀း၂-၉၊ ဗျာ ၁၇း၁)။ အလွန်မြင့်မားသော တောင်ပေါ်တွင် မြို့တည်ဆောက်ပုံနှင့်တူသော အရာတစ်ခုကို သူမြင်သည်။ သူသည် မြို့အတွင်း ဝင်ရောက်ပြီး ဝင်ပေါက်တွင် ကင်းစောင့်ခန်းများပါသော ခံတပ်တစ်ခုနှင့်တူသည့် အဆောက်အအုံကို လိုက်လံကြည့်ရှုရန် ခေါ်ဆောင်ခံရသည် (ယေဇ ၄၀း၅-၇၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၃ရာ ၁၄း၂၈)။ သူသည် ဗိမာန်တော်၏ အပြင်ဘက်ဝင်း ဝင်ပေါက်တွင် စတင်ပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်သည်။ ဤနေရာဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်သည် အရေးကြီးသည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေသည် ဗိမာန်တော်အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့်နေရာဖြစ်ပြီး၊ ဗိမာန်တော် မပျက်စီးမီ အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများကြောင့် ကိုယ်တော် ထွက်ခွာခဲ့သည့် နေရာလည်း ထိုနေရာပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (ယေဇ ၄၃း၁-၅၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၁၀း၁၈-၂၂၊ ၁၁း၂၃)။ လိုက်လံကြည့်ရှုမှုအဆုံးတွင် ယေဇကျေလသည် အရှေ့ဘက်မှ ဘုရားသခင် ဝင်ရောက်လာခြင်းကို မြင်ရန် အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရပြီး မြင်ကွင်းနှင့် အသံများသည် အံ့ဩရိုသေလေးစားမှု၊ ကြည်ညိုမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်၏ နိမိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် (၁း၂၄၊ ၂၈)။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေသည် ဗိမာန်တော်ကို ဖြည့်တော်မူသည်ဟူသော ရည်ညွှန်းချက် (၄၃း၅) သည် ဘုရားသခင်၏ လက်ခံတော်မူခြင်းနှင့် ဖွင့်လှစ်အပ်နှံခြင်းကို ညွှန်ပြသည် (အခန်းငယ်များ ၁၂–၂၇)။ တောကန္တာရ တဲတော်ကို စတင်တည်ထောင်ခြင်းနှင့်လည်း အလားတူ ရည်ညွှန်းချက် ရှိသည် (၄၃း၅၊ ၄၂း၁၅၊ ထွက် ၄၀း၃၄-၃၅ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့အပြင် ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်နှင့်လည်း ဆက်စပ်သည် (၃ရာ ၈း၁၀-၁၁)။

“တိုင်းတာသည်” ဟူသော အဓိကစကားလုံးကို ဤအပိုင်းတွင် အကြိမ်သုံးဆယ် ဖော်ပြထားသည် (ဥပမာ ယေဇ ၄၀း၂၇၊ ၄၁း၁၊ ၅၊ ၁၃၊ ၄၂း၁၅၊ ၂၀)။ တိုင်းတာတံကို ကိုင်ထားသောသူသည် နံရံကို တိုင်းတာသည် (၄၀း၅)၊ ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာသည် (အခန်းငယ်များ ၆–၄၉)၊ ထို့အပြင် ဟေခါလ် ကိုလည်း တိုင်းတာသည်။ ယင်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် “ဗိမာန်တော်” ဟု ဘာသာပြန်သော်လည်း ဤနေရာတွင် “သန့်ရှင်းရာဌာန”၊ “အဓိကခန်းမ” သို့မဟုတ် “အလယ်ခန်း” ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ပြန်ဆိုထားသည် (၄၁း၁-၄)။ ၄၁း၅ မှ ၄၂း၂၀ အထိ ကျမ်းပိုဒ်သည် ဗိမာန်တော်၏ နောက်ထပ်ဖော်ပြချက်များနှင့် အတိုင်းအတာများကို ပေးသည်။ ဤတိုင်းတာချက်များသည် ဗိမာန်တော်၏ ဗိသုကာဆိုင်ရာ တိကျမှုကိုသာ ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဇာခရိက နောက်ပိုင်းတွင် ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ နေထိုင်သူကို ကြိုဆိုရန်နှင့် ဝမ်းမြောက်သော ချီးမွမ်းသီချင်းများကို လက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေမည်ကိုလည်း ဖော်ပြသည် (ဆာ ၁၃၇း၁-၆၊ ဇာခရိ ၁း၁၆၊ ၂း၂)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို တစ်ဖန် ဆောင်ရွက်ကြမည် (ယေဇ ၄၀း၃၉-၄၆၊ ၄၂း၁၃-၁၄)။ ယေဇကျေလသည် အတွင်းဝင်းဘက်သို့ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး ဗိမာန်တော်အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ မခေါ်ဆောင်ခံရ (၄၁း၄)။ အချို့အချက်များတွင် ကွဲပြားသော်လည်း ယေဘုယျဖွဲ့စည်းပုံသည် ၃ရာ ၆း၁-၃၇ တွင် ဖော်ပြထားသော ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်နှင့် ဆင်တူသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနတို့နှင့် ပတ်သက်သော အသေးစိတ်အချက်အလက် နည်းပါးခြင်းသည် ယေဇကျေလအား လိုက်နာတည်ဆောက်ရမည့် ဗိသုကာအစီအစဉ်တစ်ခုကို ပြသခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခေရုဗိမ်များနှင့် ထန်းပင်များက ဖန်ဆင်းခြင်းအသစ်၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော သန့်ရှင်းသောနေရာ၏ အဆင့်ဆင့်ကို ရူပါရုံအဖြစ် ပြသခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကြံပြုသည် (က၊ ၁–၂၊ ၃း၂၄၊ ဗျာ ၇း၉-၁၇)။ ဗိမာန်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ယေဇကျေလအား ဖော်ပြသည်။ တောင်ထိပ်မှ ဖြာထွက်လာသော သန့်ရှင်းခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို သန့်ရှင်းသောမြေအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။ ရှောလမုန်ကဲ့သို့ နန်းတော်တစ်ဆောင် မလိုအပ်တော့သဖြင့် အစ္စရေး၏ မင်းကြီးသည် ဗိမာန်တော်ရှိ မိမိ၏ ရာဇပလ္လင်ခန်းမှ အုပ်စိုးမည် (ယေဇ ၄၃း၇၊ ၃ရာ ၇း၇)။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း (ယေဇ ၄၃း၂-၇) သည် အစ္စရေးတို့အား ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို ဖယ်ရှားပြီး ထာဝရဘုရားကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်စေသည် (အခန်းငယ်များ ၉–၁၁)။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လူများအကြား တဲတော်တည်နေတော်မူသည် (အခန်းငယ်များ ၁၂–၂၇)။

၄၄း၁–၄၆း၂၄

ပြန်လည်တည်ထောင်သော တိုရာနှင့် မင်းသား

ယေဇကျေလ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဗိမာန်တော်အတွင်း လုပ်ဆောင်မှုများကို ထိန်းညှိသော စည်းမျဉ်းများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသို့ ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် သူသည် ဗိမာန်တော်အဆောက်အအုံဝင်းမှ ထွက်လာပြီး ဤဝင်ပေါက်မှ မင်းသားတစ်ပါးတည်း ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း အသိပေးခံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် ထာဝရဘုရားနှင့် ဆက်စပ်နေသည် (၄၄း၁-၃၊ ၄၃း၄၊ ၄၆း၁၂)။ ယေဇကျေလတွင် “မင်းသား” (ဟေဗြဲ နာစီ) ဟူသော စကားလုံးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နိုင်ငံရေးရာ အခန်းကဏ္ဍကို ရည်ညွှန်းသည်။ ယင်းမှာ ယုဒလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခြင်းဖြစ်သည် (၇း၂၇၊ ၁၂း၁၀၊ ၂၁း၂၅၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၃ရာ ၁၁း၃၄)။ ယေဇကျေလသည် ထိုစကားလုံးကို ဒါဝိဒ်မင်းဆက်မှ မေရှိယကို ရည်ညွှန်းရန်လည်း အသုံးပြုသည် (ယေဇ ၃၄း၂၄၊ ၃၇း၂၅)။ ဗိမာန်တော်သို့ သူ၏ အထူးဝင်ရောက်ခွင့်သည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူများအတွက်သာ ဖွင့်ထားသော အထူးအခမ်းအနားဝင်ပေါက်နှင့် ပတ်သက်သော အယူအဆကို ထင်ဟပ်သည် (ဆာ ၁၅၊ ၂၄)။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေသည် ဗိမာန်တော်ကို ဖြည့်တော်မူခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ခြင်း (ယေဇ ၄၄း၄) သည် ဤဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် ထာဝရဘုရား၏ အလွန်တရာ ရှိနေခြင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရမည်ကို ဖော်ပြပြီး စိနာတောင်ပေါ်ရှိ မောရှေကို သတိရစေသည် (နှိုင်းယှဉ်ပါ ထွက် ၁၉–၂၄)။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ပညတ်များသည် ပိုမိုမြင့်မားသော သန့်ရှင်းမှုအဆင့်နှင့် ပိုမိုတင်းကျပ်သော ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် ထုံးတမ်းဓလေ့ဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို ကိုင်တွယ်သည် (ယေဇ ၄၄း၅-၁၄)။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား တိုက်ရိုက် ပညတ်များပေးခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေသည် တဲတော်ကို ဖြည့်သောအခါ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ အထံတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ (ထွက် ၃၄း၃၄-၃၅)။ ယေဇကျေလသည် မင်းသား၏ ထာဝရဘုရားနှင့် အထူးဆက်ဆံရေးရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထာဝရဘုရား၏ အထံတော်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရုံသာမက ကိုယ်တော်နှင့် နက်နဲသော ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးလည်း ရှိသည် (ယေဇ ၄၄း၃၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၃၄း၂၃-၂၄၊ ၃၇း၂၄-၂၈)။ ကျမ်းသည် အစ္စရေး၏ ပုန်ကန်မှုများ (၄၄း၆)၊ အရေဖျားမလှီးထားသော နိုင်ငံခြားသားများကို ခေါ်ဆောင်လာ၍ ဗိမာန်တော်ကို မသန့်ရှင်းစေခဲ့ကြပုံ (အခန်းငယ်များ ၇–၉) နှင့် လေဝိသားများ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြပုံ (အခန်းငယ်များ ၁၀–၁၁) တို့ကို ဖော်ပြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဇာဒုတ်အမျိုးယဇ်ပုရောဟိတ်များသာ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်တွင် အမှုဆောင်ရန် ချဉ်းကပ်နိုင်ကြမည်။ ထိုယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ သစ္စာရှိသူများအဖြစ် ဖော်ပြထားသော်လည်း အမှုတော်ဆောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့လက်ထပ်နိုင်သည့်သူများနှင့် လူများအကြား တရားဆုံးဖြတ်ပေးပုံအပါအဝင် ပိုမိုတင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများကို သူတို့အပေါ် သက်ရောက်စေသည် (အခန်းငယ်များ ၁၅–၃၁)။

ဤဗိမာန်တော်သစ်တွင် လိုအပ်သော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် အတိတ်ကာလနှင့် မတူညီသော အဆင့်တစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်ကို အလေးပေးသည်။ မြေခွဲဝေမှုအကြောင်း ပိုမိုပြည့်စုံသော ဖော်ပြချက်ကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားသကဲ့သို့ (၄၇း၁၃-၂၃၊ ၄၈း၁-၃၅) သန့်ရှင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောတောင်မှ မြေသို့ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွားမည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် မင်းသားတို့သည် ဗိမာန်တော်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို ကျယ်ပြန့်စေမည် (၄၅း၁-၉)။ အကြောင်းအရာအများစုသည် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် မင်းသား၏ အထူးအဆင့်အတန်းနှင့် တာဝန်များကို အလေးပေးသည် (၄၄း၃၊ ၄၅း၇-၉၊ ၄၆း၁၀၊ ၁၂၊ ၁၆-၁၈)။ ထို့အပြင် ထုံးတမ်းဓလေ့အားဖြင့် (၄၅း၁-၂၅)၊ ဝတ်ပြုခြင်းအားဖြင့် (ဥပုသ်နေ့နှင့် လဆန်းနေ့၊ ၄၆း၁-၁၅) နှင့် မြေအမွေများခွဲဝေရာတွင် မျှတခြင်းအားဖြင့် (အခန်းငယ်များ ၁၆–၁၈) သန့်ရှင်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် အလေးပေးထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ယူဆောင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ တောင်ပေါ်တွင် ဒါဝိဒ်မင်းနှင့်အတူ ထာဝရဘုရား၏ အထံတော်နှင့် အနီးဆုံးရှိသော သစ္စာရှိသူများအကြောင်းကို ချဲ့ထွင်ဖော်ပြသည် (ဗျာ ၁၄း၁-၅၊ ၁း၆)။

၄၇း၁–၄၈း၂၉

ပြန်လည်တည်ထောင်သော မြေ

ယေဇကျေလ၏ ဗိမာန်တော် လိုက်လံကြည့်ရှုခြင်းသည် ဗိမာန်တော်အတွင်းပိုင်း၏ ဝင်ပေါက်တွင် အဆုံးသတ်ပြီး ထိုနေရာ၌ ဗိမာန်တော်အောက်မှ အရှေ့ဘက်သို့ စီးထွက်လာသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကို သူမြင်သည် (၄၇း၁-၁၂)။ အစတွင် ရေစက်ကလေးအဖြစ် စတင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ယေဇကျေလ၏ ခေါင်းပေါ်အထိ နက်ရှိုင်းလာပြီး မြေပြင်သို့ စီးထွက်သွားသည်။ ထိုရေ၏ ကုစားနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိသည် အခြောက်သွေ့ဆုံးသော မြေဒေသဖြစ်သည့် ပင်လယ်သေဒေသကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေပြီး သန့်စင်ထားသော မြေကို ဖော်ပြရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။ ထိုအရာသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ မြေဩဇာကောင်းမွန်မှုနှင့် ဇိအုန်၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ပြန်လည်သတိရစေသည် (က၊ ၂း၁၀-၁၄၊ ဆာ ၄၆း၄၊ ၆၅း၉)။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပြန်လည်သစ်လွင်သော မြေကြီးအကြောင်း ဖော်ပြချက်တွင် လူများကို ကုစားပေးသော အသက်ရေမြစ်၏ ရေများနှင့်ပတ်သက်၍ ယေဇကျေလ၏ ဖော်ပြချက်ကို အသုံးပြုထားသည် (ဗျာ ၂၂း၁-၂)။

ယေဇကျေလသည် ယခင်က ပြန်လည်ထူထောင်ထားသော ဘုရားသခင်၏ လူများအကြောင်း ပုံရိပ်ကို အခြေခံ၍ ဆက်လက်တည်ဆောက်သည် (ယေဇ ၄၇း၁၃၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၃၇း၁၅-၂၈)။ အမျိုးအနွယ်ဆယ်နှစ်မျိုး၏ အမွေနှင့် မြေခွဲဝေမှုသည် တောကန္တာရလည်ပတ်ခြင်းအတွင်း ဘုရားသခင်၏ အောင်ပွဲကို ပြန်လည်သတိရစေသည် (ယောရှု ၁၃း၁-၂၁း၄၅)။ သို့သော် ယေဇကျေလတွင် ယခင်ကျမ်းစာဖော်ပြချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အစ္စရေး၏ ယခင်ရန်သူများသည် ဖျက်ဆီးခံထားရပြီးဖြစ်သည် (ယေဇ ၃၈–၃၉)။ အခန်း ၄၈ ရှိ မြေခွဲဝေခြင်းအကြောင်း မှတ်တမ်းသည် အခန်း ၄၅ ရှိ အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြချက်ကို အသေးစိတ် ချဲ့ထွင်ပေးပြီး ၎င်း၏ နယ်နိမိတ်များကို အခန်း ၄၇ တွင် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ မြေ၏ အပိုင်းများကို အောက်ပါအစီအစဉ်အတိုင်း ခွဲဝေသည်။ (၁) ပထမ အမျိုးအနွယ်ခုနစ်မျိုးအတွက် အပိုင်းများ (၄၈း၁-၇၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၄၅း၆)၊ (၂) ထာဝရဘုရားအတွက် သီးခြားထားသော သန့်ရှင်းသောဒေသ—ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဗိမာန်တော်အတွက် (အလယ်ဗဟိုတွင် ဗိမာန်တော်ရှိသည်၊ ၄၈း၈-၁၂၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၄၅း၁-၄)၊ (၃) လေဝိသားများအတွက် အပိုင်း (၄၈း၁၃-၁၄၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၄၅း၅)၊ (၄) အများသုံးမြေ (၄၈း၁၅-၂၀)၊ (၅) မင်းသားအတွက် အပိုင်း (အခန်းငယ်များ ၂၁–၂၂၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၄၅း၇-၉) နှင့် (၆) နောက်ဆုံး အမျိုးအနွယ်ငါးမျိုးအတွက် အပိုင်းများ (၄၈း၂၃-၂၈၊ နှိုင်းယှဉ်ပါ ၄၅း၆)။ ဘုရားသခင်၏ လူများအတွင်းသို့ “ပေါင်းစည်း” ခံရသော နိုင်ငံခြားသားများ သို့မဟုတ် သူစိမ်းများ၊ ပြည်တွင်း၌ နေထိုင်ခွင့်ရသော နိုင်ငံခြားသားများ (၄၇း၂၂-၂၃) သည် အမွေခံစားခွင့်ဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်ကောင်းကျိုးများကို အတူတူ ခံစားကြမည် (နှိုင်းယှဉ်ပါ ရော ၁၁း၁၁-၂၄)။ ယေဇကျေလကျမ်းသည် ဘုရားသခင်၏ မိသားစုတွင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ပါဝင်ရန် ရွေးချယ်သူ လူအားလုံးအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိသော သတင်းစကားဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

၄၈း၃၀–၃၅

ပြန်လည်တည်ထောင်သော မြို့

ယေဇကျေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းသည် လူများနှင့် မြေကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်၏ ပုံရိပ်တစ်ရပ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် ငြိမ်သက်နေစဉ် ဘုရားသခင်သည် အုပ်စိုးတော်မူသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် အမျိုးအနွယ်ဆယ်နှစ်မျိုး၏ အမည်များဖြင့် ခေါ်ထားသော တံခါးဆယ်နှစ်ပေါက်ကို အာရုံစိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဤပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ထိုတံခါးများသည် ဘုရားသခင်၏ လူများ၏ မင်းမျိုးမင်းနွယ်အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုသည် (အခန်းငယ်များ ၃၀–၃၅၊ ဗျာ ၂၁း၁၂)။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် အဆုံးစွန်သော ပဋိညာဉ်ကောင်းချီး၏ ပုံရိပ်ကို ယေဇကျေလ၏ ဖော်ပြချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ချဲ့ထွင်ထားသည်။ မြို့၏ ဟေဗြဲအမည်မှာ ယာဝေရှမ္မာ (“ထာဝရဘုရားသည် ထိုအရပ်၌ ရှိတော်မူ၏”) ဖြစ်မည်။ ယင်းသည် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ လူများအကြား ကျိန်းဝပ်မည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပုံဆောင်သည် (ယေဇ ၄၈း၃၅)။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ လူများ၏ မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိသည် (ဗျာ ၂၂း၄-၅၊ ၁၇)။ ယေဇကျေလကျမ်းသည် စတင်ခဲ့သည့်ပုံစံအတိုင်းပင် အဆုံးသတ်ပြီး ဘုန်းအသရေနှင့် မျှော်လင့်ချက်အလုံးစုံ၏ ဘုရားသခင်ကို အာရုံစိုက်ထားသည်။