သေဆုံးလုနီးပါးသူများအား စောင့်ရှောက်ခြင်းဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်ထုတ်ပြန်ချက်
တရားဝင်ထုတ်ပြန်ချက် — ၂၀၁၃ ခုနှစ် မေလ ၉ ရက်
သမ္မာကျမ်းစာအတိုင်း အသက်တာကို လမ်းညွှန်ခံယူသူများအတွက်၊ သေခြင်း၏အမှန်တရား သည် အပြစ်ကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးနေသော လက်ရှိလူသားအခြေအနေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုထားသည် (က၊ ၂း၁၇၊ ရော၊ ၅၊ ဟေဗြဲ၊ ၉း၂၇)။ “မွေးဘွားရသောအချိန်နှင့် သေရသောအချိန်” ရှိသည် (ဒေ၊ ၃း၂)။ ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို လက်ခံသူအားလုံးအား ပေးသနားတော်မူသော ဆုကျေးဇူးဖြစ်သည့် ထာဝရအသက်ရှိသော်လည်း၊ သစ္စာရှိသော ခရစ်ယာန်များသည် မိမိတို့၏ မသေနိုင်ခြင်းကို အပြည့်အဝရရှိခြင်းအတွက် ယေရှု၏ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်ကြသည် (ယော၊ ၃း၃၆၊ ရော၊ ၆း၂၃၊ ၁ကော၊ ၁၅း၅၁–၅၄)။ ယေရှုကို တစ်ဖန်ကြွလာရန် စောင့်မျှော်နေစဉ် ခရစ်ယာန်များသည် သေဆုံးလုနီးပါးသူများကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရနိုင်သည်။
နာကျင်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခသည် လူသားတိုင်း၏အသက်တာကို ထိခိုက်စေသည်။ ကိုယ်ကာယ၊ စိတ်နှင့် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများသည် လူသားအားလုံးတွင် တွေ့ရသည်။ သို့သော် လူသား၏ဆင်းရဲဒုက္ခတွင် အပြစ်ဖြေခြင်း သို့မဟုတ် ကုသိုလ်ဖြစ်စေသော တန်ဖိုးမရှိပါ။ သမ္မာကျမ်းစာက လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခ မည်မျှပမာဏရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မည်မျှပြင်းထန်သည်ဖြစ်စေ အပြစ်အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း မပြုနိုင်ကြောင်း သွန်သင်သည်။ ယေရှုခရစ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခတစ်ခုတည်းသာ လုံလောက်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာက ခရစ်ယာန်များအား ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွင်း စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းမရှိရန် ခေါ်ဆိုပြီး၊ နာခံခြင်းကို သင်ယူရန် (ဟေဗြဲ၊ ၅း၇–၈)နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွင်း သည်းခံခြင်းရှိရန် တိုက်တွန်းသည် (ရော၊ ၅း၃၊ ယာ၊ ၁း၂–၄၊ ၅း၁၀–၁၁)။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ယေရှုခရစ်၏ အောင်မြင်ကျော်လွှားနိုင်သော တန်ခိုးကိုလည်း သက်သေခံသည် (ယော၊ ၁၆း၃၃)၊ လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် အရေးကြီးသော ခရစ်ယာန်တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်သည် (မ၊ ၂၅း၃၄–၄၀)။ ဤအရာသည် ယေရှု၏ စံနမူနာနှင့် သွန်သင်ချက်ဖြစ်သည် (မ၊ ၉း၃၅၊ လု၊ ၁၀း၃၄–၃၆)၊ ထိုအတိုင်းပြုရန် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ဖြစ်သည် (လု၊ ၁၀း၃၇)။ ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားသခင်က ဆင်းရဲဒုက္ခကို ထာဝရအဆုံးသတ်တော်မူမည့်
နေ့သစ်ကို မျှော်လင့်စောင့်စားကြသည် (ဗျာ၊ ၂၁း၄)။
ခေတ်သစ်ဆေးပညာ၏ တိုးတက်မှုများကြောင့် သေဆုံးလုနီးပါးသူများအား စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည်။ ယခင်က လူ့အသက်ကို ရှည်စေရန် အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့ဆေးပညာ၏ သေခြင်းကို တားဆီးနှောင့်နှေးစေနိုင်သော တန်ခိုးသည် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ခက်ခဲသောမေးခွန်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော တန်ခိုးကို အသုံးပြုခြင်းအပေါ် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းက မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်များ ချမှတ်သနည်း။ သေခြင်းအချိန်ကို ရွှေ့ဆိုင်းရန် ရည်ရွယ်ချက်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် အသက်တာ၏နောက်ဆုံးအချိန်၌ နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် ရည်ရွယ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသင့်သနည်း။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်များကို မည်သူက သင့်လျော်စွာ ချမှတ်နိုင်သနည်း။ လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်သော လုပ်ဆောင်ချက်များအပေါ် ခရစ်ယာန်မေတ္တာက မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်များ၊ ရှိပါက မည်သို့သောကန့်သတ်ချက်များ ချမှတ်သင့်သနည်း။
ထိုကဲ့သို့သော မေးခွန်းများကို “euthanasia” ဟူသော ခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ဆွေးနွေးခြင်းသည် ယနေ့ခေတ်တွင် အများအားဖြင့် ဖြစ်လာသည်။ ဤအသုံးအနှုန်းနှင့်ပတ်သက်၍ ရှုပ်ထွေးမှုများစွာ ရှိနေသည်။ ဤဝေါဟာရ၏ မူလနှင့် စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်မှာ “ကောင်းမွန်သောသေခြင်း” ဖြစ်သည်။ ယနေ့ “euthanasia” ဟူသော ဝေါဟာရသည် “ကရုဏာဖြင့် သတ်ခြင်း” သို့မဟုတ် နာကျင်စွာသေဆုံးရခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်၊ သို့မဟုတ် လူနာ၏မိသားစု သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို လျော့ပါးစေရန် ရည်ရွယ်၍ လူနာ၏အသက်ကို တမင်တကာ ရပ်တန့်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်သားများသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ ရှည်စေပြီး သေခြင်းအချိန်ကိုသာ ရွှေ့ဆိုင်းစေသော ဆေးကုသမှုများကို မပြုလုပ်တော့ဘဲ လူနာအား သေဆုံးခွင့်ပြုခြင်းသည် အသက်ကို တိုက်ရိုက်ရပ်တန့်ရန် အဓိကရည်ရွယ်ချက်ရှိသော လုပ်ရပ်များနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာအရ မတူညီကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။
ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်သားများသည် အသက်တာ၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ရွေးနုတ်ရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ အိမ်နီးချင်းကို မေတ္တာထားခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်များအတွက် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်က မည်သို့ ခွန်အားပေးထားကြောင်း ဖော်ပြသည့်နည်းလမ်းများဖြင့် အသက်တာ၏နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားကြသည်။ ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်သားများသည် ဘုရားသခင်၏ လူ့အသက်တာဖန်ဆင်းခြင်းကို အတည်ပြုကြပြီး၊ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန် ထိုက်တန်သော အံ့ဩဖွယ်ဆုကျေးဇူးဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည် (က၊ ၁–၂)။ ယုံကြည်သူတို့အတွက် ထာဝရအသက်ကို ပေးသော ဘုရားသခင်၏ အံ့ဩဖွယ် ရွေးနုတ်ခြင်းဆုကျေးဇူးကိုလည်း အတည်ပြုကြသည် (ယော၊ ၃း၁၅၊ ၁၇း၃)။ ထို့ကြောင့် ဤလောကတွင် လူ့အသက်ကို ရှည်စေရန် ခေတ်သစ်ဆေးပညာကို အသုံးပြုခြင်းကို ထောက်ခံကြသည်။ သို့သော် ဤတန်ခိုးကို ဆင်းရဲဒုက္ခကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ဖော်ပြသော ကရုဏာရှိသည့် နည်းလမ်းများဖြင့် အသုံးပြုသင့်သည်။ ပြန်လည်အသစ်ပြုပြင်ထားသော မြေကြီး၌ ထာဝရအသက်ပေးမည်ဟု ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ရှိသောကြောင့် ခရစ်ယာန်များသည် ဤမြေကြီးပေါ်ရှိ အသက်တာ၏ နောက်ဆုံးအကြွင်းအကျန်များကို စိုးရိမ်တကြီး တွယ်ကပ်နေစရာမလိုပါ။ သေဆုံးခြင်းဖြစ်စဉ်ကိုသာ ရှည်စေသော ဖြစ်နိုင်သမျှ ဆေးကုသမှုအားလုံးကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် ပေးရန်လည်း မလိုအပ်ပါ။
လူတစ်ဦးလုံးကို ပြည့်စုံစွာ စောင့်ရှောက်ရန် မိမိတို့၏ ကတိကဝတ်ကြောင့် ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်သားများသည် သေဆုံးလုနီးပါးသူများ၏ ကိုယ်ကာယ၊ စိတ်ခံစားမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စောင့်ရှောက်မှုတို့ကို အလေးထားကြသည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် အောက်ပါကျမ်းစာအခြေပြု အခြေခံမူများကို တင်ပြကြသည်။
၁။ အသက်တာ၏အဆုံးသို့ ချဉ်းကပ်နေပြီး မိမိ၏အခြေအနေကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသော လူတစ်ဦးသည် မိမိ၏အခြေအနေ၊ ကုသမှုရွေးချယ်စရာများနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ရလဒ်များနှင့်ပတ်သက်သော အမှန်တရားကို သိရှိရန် ထိုက်တန်သည်။ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ခရစ်ယာန်မေတ္တာဖြင့်လည်းကောင်း၊ လူနာ၏ ကိုယ်ပိုင်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို အာရုံပြု၍လည်းကောင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ မျှဝေသင့်သည် (ဧ၊ ၄း၁၅)။
၂။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ကို ပေးတော်မူပြီး ထိုလွတ်လပ်ခွင့်ကို တာဝန်ယူစွာ အသုံးပြုရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်သားများသည် ဤလွတ်လပ်ခွင့်တွင် ဆေးကုသမှုနှင့်ပတ်သက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များလည်း ပါဝင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရှာဖွေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ထိခိုက်ခံရမည့်သူများ၏ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် (ရော၊ ၁၄း၇)၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းရှိသော လူတစ်ဦးသည် အသက်တာကို ရှည်စေသော ဆေးကုသမှုများကို လက်ခံမည် သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်မည်ကို ဆုံးဖြတ်သင့်သည်။ ထိုသို့သောသူများအား မိမိတို့ လက်မခံနိုင်သော ဆေးကုသမှုကို ခံယူရန် အတင်းအကျပ် မပြုသင့်ပါ။
၃။ လူများသည် မိသားစုတစ်စုအတွင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းအသိုက်အဝန်းတစ်ခုအတွင်း အာဟာရပြည့်ဝစွာ ကြီးပြင်းရှင်သန်ရန် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ဤထုတ်ပြန်ချက်၏ အခြေအနေအတွင်း လူ့အသက်တာနှင့်ပတ်သက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စဖြစ်ပြီး ကျန်းမာသော မိသားစုဆက်ဆံရေးအတွင်း၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် ချမှတ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည် (က၊ ၂း၁၈၊ မာ၊ ၁၀း၆–၉၊ ထွက်၊ ၂၀း၁၂၊ ဧ၊ ၅–၆)။ သေဆုံးလုနီးပါးသူသည် ဆေးကုသမှုနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောတူညီချက်ပေးရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏ဆန္ဒကို ဖော်ပြရန် မတတ်နိုင်သောအခါ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်များကို သေဆုံးလုနီးပါးသူက ရွေးချယ်ထားသောသူက ချမှတ်သင့်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ ရွေးချယ်ထားခြင်းမရှိပါက သေဆုံးလုနီးပါးသူနှင့် နီးစပ်သူတစ်ဦးက ဆုံးဖြတ်သင့်သည်။ ထူးခြားသော အခြေအနေများမှလွဲ၍ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဥပဒေရေးရာ ကျွမ်းကျင်သူများသည် သေဆုံးလုနီးပါးသူအတွက် ဆေးကုသမှုနှင့်ပတ်သက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ထိုသူနှင့် အနီးစပ်ဆုံးသူများထံ လွှဲပေးသင့်သည်။ လူတစ်ဦး၏ ဆန္ဒများ သို့မဟုတ် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို စာဖြင့် ရေးသားထားခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ကြိုတင်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက် သို့မဟုတ် အလားတူစာရွက်စာတမ်းနှင့်ပတ်သက်သော ဒေသန္တရဥပဒေစံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီသင့်သည်။
၄။ ခရစ်ယာန်မေတ္တာသည် လက်တွေ့ကျပြီး တာဝန်ယူမှုရှိသည် (ရော၊ ၁၃း၈–၁၀၊ ၁ကော၊ ၁၃၊ ယာ၊ ၁း၂၇၊ ၂း၁၄–၁၇)။ ထိုသို့သောမေတ္တာသည် ယုံကြည်ခြင်းကို မငြင်းပယ်သကဲ့သို့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများက ဖြစ်နိုင်ဖွယ်အကျိုးကျေးဇူးများထက် ပိုမိုများပြားသော ဆေးကုသမှုများကို ပေးရန် သို့မဟုတ် လက်ခံရန်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အား တာဝန်မပေးပါ။ ဥပမာအားဖြင့် ဆေးကုသမှုသည် လူနာအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သတိရှိသည့်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကိုသာ ထိန်းသိမ်းပေးနေပါက၊ ထိုကုသမှုသည် အကျိုးမရှိတော့ဘဲ ကောင်းမွန်သောအသိစိတ်ဖြင့် မပေးတော့ခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်တန့်ခြင်း ပြုနိုင်သည်။ ထိုနည်းတူ လူနာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ တိုးစေခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းဖြစ်စဉ်ကို မလိုအပ်ဘဲ ရှည်စေခြင်းသာ ဖြစ်ပါက အသက်တာကို ရှည်စေသော ဆေးကုသမှုများကို မပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်တန့်ခြင်း ပြုနိုင်သည်။ မည်သည့်လုပ်ရပ်ကိုမဆို အသက်တာ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ အခြေခံမူများနှင့် ကိုက်ညီစွာ ပြုလုပ်သင့်သည်။
၅။ ခရစ်ယာန်မေတ္တာသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ တိုးစေခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကိုသာ ရှည်စေသော ဆေးကုသမှုများကို မပေးတော့ခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်တန့်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေနိုင်သော်လည်း ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်သားများသည် “ကရုဏာဖြင့် သတ်ခြင်း” ကို မပြုကြသကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန်လည်း ကူညီပေးခြင်း မပြုကြပါ (က၊ ၉း၅–၆၊ ထွက်၊ ၂၀း၁၃၊ ၂၃း၇)။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသူ သို့မဟုတ် သေဆုံးလုနီးပါးသူ၏ အသက်ကို တမင်တကာ ရပ်တန့်ခြင်းကို ၎င်းတို့ ဆန့်ကျင်ကြသည်။
၆။ ခရစ်ယာန်ကရုဏာသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို သက်သာစေရန် တောင်းဆိုသည် (မ၊ ၂၅း၃၄–၄၀၊ လု၊ ၁၀း၂၉–၃၇)။ သေဆုံးလုနီးပါးသူများကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် နာကျင်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အပြည့်အဝ သက်သာစေရန်မှာ ခရစ်ယာန်တို့၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ဆေးကုသမှုဖြင့် လူနာကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလာသောအခါ စောင့်ရှောက်မှု၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ သက်သာစေရန်သို့ ပြောင်းလဲသင့်သည်။
၇။ ကျမ်းစာ၏ တရားမျှတခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူသည် မိမိကိုယ်ကို မကာကွယ်နိုင်သူများနှင့် အခြားသူများအပေါ် မှီခိုနေရသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ထပ်ဆောင်းစောင့်ရှောက်မှုပေးရန် သတ်မှတ်ထားသည် (ဆာ၊ ၈၂း၃–၄၊ သု၊ ၂၄း၁၁–၁၂၊ ဟေရှာ၊ ၁း၁–၁၈၊ မိက္ခာ၊ ၆း၈၊ လု၊ ၁း၅၂–၅၄)။ ၎င်းတို့၏ အားနည်းလွယ်သော အခြေအနေကြောင့် သေဆုံးလုနီးပါးသူများအား ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစားစွာနှင့် မတရားခွဲခြားဆက်ဆံမှုမရှိဘဲ ဆက်ဆံကြောင်း သေချာစေရန် အထူးဂရုပြုသင့်သည်။ သေဆုံးလုနီးပါးသူများကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ လူမှုတန်ဖိုးနှင့်ပတ်သက်သော ထင်မြင်ယူဆချက်များအပေါ် မူတည်ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များနှင့် ဖော်ပြထားသော ရွေးချယ်မှုများအပေါ် အခြေခံသင့်သည် (ယာ၊ ၂း၁–၉)။ ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်သားများသည် ဤအခြေခံမူများကို လက်တွေ့အသုံးချရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားသမီးများ၏ ဆုတောင်းချက်များကို ဖြေကြားတော်မူပြီး ၎င်းတို့၏ကောင်းကျိုးအတွက် အံ့ဖွယ်နည်းလမ်းဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်တော်မူသည်ဟူသောအချက်မှ မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိကို ရရှိကြသည် (ဆာ၊ ၁၀၃း၁–၅၊ ယာ၊ ၅း၁၃–၁၆)။ ယေရှု၏စံနမူနာကို လိုက်နာ၍ အရာခပ်သိမ်း၌ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လက်ခံနိုင်ရန်လည်း ဆုတောင်းကြသည် (မ၊ ၂၆း၃၉)။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသူများနှင့် သေဆုံးလုနီးပါးသူများ၏ ကိုယ်ကာယနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ လိုအပ်ချက်များကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် ကူညီပေးရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို တောင်းခံနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်စိတ်ချကြသည်။ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းကို ခံနိုင်ရန် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်သည် လုံလောက်ကြောင်း သူတို့သိကြသည် (ဆာ၊ ၅၀း၁၄–၁၅)။ ယေရှုကို ယုံကြည်ခြင်းရှိသူအားလုံးအတွက် ထာဝရအသက်သည် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာတော် အောင်မြင်ခြင်း၌ လုံခြုံစွာ တည်ရှိကြောင်း သူတို့ယုံကြည်ကြသည်။
ဤသဘောတူညီချက်ထုတ်ပြန်ချက်ကို ၁၉၉၂ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၉ ရက်၊ မေရီလန်းပြည်နယ်၊ ဆေးလ်ဗားစပရင်းမြို့တွင် ကျင်းပသော နှစ်ပတ်လည်ကောင်စီအစည်းအဝေး၌ ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော် အထွေထွေညီလာခံ အမှုဆောင်ကော်မတီက အတည်ပြု၍ မဲခွဲဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ် မေလ ၉ ရက်တွင် အထွေထွေညီလာခံ အမှုဆောင်ကော်မတီက ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
No comments:
Post a Comment