အခန်းကြီး - ( ၂၆ - ၂၇ - ၂၈ - ၂၉ - ၃၀ - ၃၁ - ၃၂ - ၃၃ - ၃၄ - ၃၅ )

 

၂၆:၁–၂၉:၃၂

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အနာဂတ္တိဆရာများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း

ဤအပိုင်းများသည် ယောရှိမင်းနန်းစံအစောပိုင်းကာလ (၆၀၉–၅၉၈ ဘီစီ) မှ ဇေဒကိယမင်းနန်းစံကာလ (၅၉၇–၅၈၆ ဘီစီ) အထိ အချိန်ကာလကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ယုဒပြည်၏အနာဂတ်အခြေအနေကို ရှုမြင်သည့်အမြင်နှစ်ရပ်၏ ဘုံအကြောင်းအရာကြောင့် ဤအခန်းများကို အခန်း ၂–၂၅ နှင့် ၃၀–၃၃ ကြားတွင် အတူတကွ ထားရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး ဗာဗုလုန်၏ခြိမ်းခြောက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရှင်သန်မည်ကို ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များက အာမခံထားသည်ဟူသော တရားဝင်အမြင်ရှိခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဘုရားသခင်ထံမှ ဆန့်ကျင်ဘက်အမြင်ရှိခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့၏ ရှင်သန်တည်ရှိမှုအတွက် အာမခံချက်မရှိပါ၊ အကြောင်းမူကား ဗာဗုလုန်၏ခြိမ်းခြောက်မှုသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ဘုရားသခင်ထံမှ သွေဖည်ခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏အပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၂၆:၁–၂၄

ယေရမိ သေခြင်းမှ ကယ်တင်ခံရခြင်း

ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း၏ ဤအပိုင်းတွင် အခန်း ၇ ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ဤနေရာတွင် အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသော ဗိမာန်တော်၌ ဟောပြောခဲ့သည့် သူ၏တရားဟောချက်အပေါ် လူတို့၏တုံ့ပြန်မှုအမျိုးမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံနားလည်သိရှိရသည်။ ဤအထူးဖြစ်ရပ်တွင် ဇာတ်ကြောင်းသည် အနာဂတ္တိဆရာ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုအပေါ် အာရုံစိုက်ထားသည်။ သူ၏အနာဂတ္တိစကားသည် ယုံကြည်စိတ်ချရပါသလော။ ဤအရာသည် အငြင်းအခုံ၏ အဓိကအချက်ဖြစ်လာမည်ကို သိရှိတော်မူသောကြောင့် ထိုမြို့နှင့် ဗိမာန်တော်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ တူညီသောသတင်းစကားကို သူ့မတိုင်မီ အခြားအနာဂတ္တိဆရာများမှတစ်ဆင့်လည်း ဘုရားသခင်ပေးတော်မူခဲ့ကြောင်း ထာဝရဘုရားက ယေရမိအား အသိပေးတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄–၆)။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏အနာဂတ္တိစကားသည် ယခင်အနာဂတ္တိဆရာများ၏ အနာဂတ္တိစကားနှင့် ကိုက်ညီနေခဲ့သည်။

ယေရမိ၏စကားကို နားထောင်သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မတူညီကြပေ။ မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယေရမိကို ချက်ချင်းအပြစ်တင်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ဗိမာန်တော်နှင့် မြို့တော်သည် ဘယ်တော့မျှ ဖျက်ဆီးခံရမည်မဟုတ်ဟု သူတို့၏မှားယွင်းသော လုံခြုံစိတ်ချမှုအပေါ် အခြေခံ၍ ယူဆခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၇–၉)။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကြိုတင်ဖန်တီးထားသော အယူအဆများအပေါ် အခြေခံ၍ ယေရမိသည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်မှန်သောအနာဂတ္တိဆရာ မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ဗိမာန်တော်နှင့် မြို့တော်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာသောကြောင့် ယေရမိကို သတ်ရန် သူတို့ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။ နှစ်များစွာကြာပြီးနောက် ယေရှု (မ၊ ၂၇:၆၁) နှင့် စတေဖန် (တ၊ ၆:၁၃–၁၄) တို့အပေါ်တွင်လည်း အလားတူစွဲချက်များ တင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ယေရမိသည် အရာအားလုံးသည် လူတို့၏ အနာဂတ္တိဆရာအဖြစ် သူ၏အမှုတော်ကို လက်ခံခြင်းအပေါ် မူတည်နေကြောင်း သိခဲ့သည်။ ယုဒမင်းများ ရောက်လာပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏သတင်းစကားကို ထပ်မံကြေညာ၍ မိမိသည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်မှန်သောအနာဂတ္တိဆရာဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည် (ယေ၊ ၂၆:၁၄)။

အသက်ကြီးသူများသည် ယေရမိ၏သတင်းစကားကို ယခင်အနာဂတ္တိဆရာများ၏ သတင်းစကားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၈–၂၈)။ သူတို့သည် သူ၏အနာဂတ္တိဆရာဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုမှုကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။ ယေရမိကြေညာနေသောအရာနှင့် မိက္ခာနှင့် ဥရိယတို့က မြို့နှင့်ဗိမာန်တော်အပေါ် ကြေညာခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများအကြား ဆက်စပ်မှုရှိကြောင်း သူတို့က သက်သေပြခဲ့ကြသည်။ ဟေဇကိမင်းသည် မိက္ခာ၏စကားကို နားထောင်ခဲ့သော်လည်း ယောဟာဇိမ်မင်းက ဥရိယကို သတ်ခဲ့သည်။ သွယ်ဝိုက်သော မေးခွန်းမှာ သူတို့သည် ဟေဇကိကဲ့သို့ တုံ့ပြန်သင့်သလော၊ သို့မဟုတ် ယောဟာဇိမ်ကဲ့သို့ တုံ့ပြန်သင့်သလောဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယေရမိ၏သတင်းစကားသည် ယခင်အနာဂတ္တိဆရာများ၏ သတင်းစကားနှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းက သူသည် စစ်မှန်သောအနာဂတ္တိဆရာဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယောရှိမင်း၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို ထောက်ခံသူ အဟိကမ်၏ ဝင်ရောက်ကူညီမှုကြောင့် အနာဂတ္တိဆရာ၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း (အခန်းငယ် ၂–၉) သည် ယေရမိ၏ ရန်သူများသည် ယုံကြည်လက်ခံလာခြင်း မရှိသေးကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

ဤအပိုင်း (အခန်းငယ် ၁–၂၄) သည် ယေရမိကို ယုဒပြည်တွင် ပဋိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည့် ဝိညာဉ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်အတွင်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုကို ပြည်၏အသက်ကြီးသူများ (အခန်းငယ် ၁၆–၁၉) နှင့် ဥရိကဲ့သို့သော အနာဂတ္တိဆရာများ (အခန်းငယ် ၂၀–၂၃) က ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်ကျိုးရှာခြင်းနှင့် သီးပွင့်များပြားစေသော ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှုများအားဖြင့် ပဋိညာဉ်ကို အလျှော့ပေးခဲ့သော နန်းတော်အုပ်ချုပ်ရေး၏ အယူဝါဒနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သစ္စာရှိသူများနှင့် ဘုရားသခင်ထံမှ သွေဖည်သူများ ရောနှောပါဝင်နေသော ဤပရိသတ်သည် ယေရမိ၏ အနာဂတ္တိစကားများတွင် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းဟူသော ဆန့်ကျင်ဘက်အကြောင်းအရာများ ရှိနေခြင်းကို ရှင်းပြပေးသည်။

၂၇:၁–၂၂

ကြိုးများနှင့် ထမ်းပိုးများ၏ နိမိတ်

ဤအပိုင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဗာဗုလုန်ကို မိမိ၏ကျွန်အဖြစ် ဘုရားသခင် ခန့်ထားတော်မူခဲ့ကြောင်းနှင့် ဗာဗုလုန်သားတို့အား လက်အောက်ခံခြင်းအားဖြင့်သာ အသက်များကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အမိန့်သုံးရပ် ထုတ်ပြန်တော်မူခဲ့သည်။ ယင်းတို့မှာ ယုဒပြည်၏ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၊ ဇေဒကိယမင်းနှင့် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့အတွက် ဖြစ်သည်။ ဗာဗုလုန်၏ အုပ်စိုးမှုကို ပုံဆောင်ရန် ယေရမိသည် ကြိုးများနှင့် သစ်သားတန်းများဖြင့် ထမ်းပိုးတစ်ခု ပြုလုပ်၍ လည်ပင်း၌ ထမ်းထားရန် ဘုရားသခင် အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂; ၂၈:၁–၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရုရှလင်နန်းတော်သို့ ရောက်လာသော သံတမန်များသည် ထိုနိမိတ်များနှင့် ဘုရားသခင်ထံမှ အမိန့်တော်ကို ဧဒုံ၊ မောဘ၊ အမ္မုန်၊ တုရုနှင့် ဇိဒုန်မင်းများထံ ယူဆောင်သွားရမည် (၂၇:၃)။ ပထမအမိန့်တော်တွင် ဖော်ပြချက်ငါးရပ် ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၄–၁၁)။ (က) ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး မိမိသင့်တော်သည်ဟု ယူဆတော်မူသူအား ပေးတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅; တ၊ ၁၇:၂၄–၂၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ (ခ) ယုဒပြည်၏ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၏ မြေနှင့် တိရစ္ဆာန်များကိုပါ မိမိ၏ကျွန်ဖြစ်သော ဗာဗုလုန်မင်းထံ ပေးတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၆)။ (ဂ) ဘုရားသခင်သည် ဗာဗုလုန်၏ အုပ်စိုးမှုကို သူ၏ပြည်အပေါ် တရားစီရင်ရမည့်အချိန် ရောက်သည်အထိ ကန့်သတ်ထားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ နိုင်ငံများသည် ဗာဗုလုန်ကို အစေခံစေမည် (အခန်းငယ် ၇; ၂၅:၁၁–၁၄ ရှိ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကာလ၏ ကန့်သတ်ချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ (ဃ) ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ယုဒပြည်၏ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ထားတော်မူခဲ့သည်။ ဗာဗုလုန်သားတို့ကို ခုခံလျှင် ဓား၊ အစာခေါင်းပါးခြင်း သို့မဟုတ် ကပ်ရောဂါအားဖြင့် ပျက်စီးခြင်းကို ခံရမည် (၂၇:၈)။ သို့သော် ဗာဗုလုန်သားတို့၏ လက်အောက်ခံ၍ သူတို့၏ထမ်းပိုးကို လက်ခံလျှင် အစ္စရေးလူတို့သည် မိမိတို့၏ပြည်၌ နေနိုင်ကြမည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ (င) လက်ခံရရှိသူတို့သည် ဗာဗုလုန်သားတို့ကို မအစေခံရန် အမြင်ကျဉ်းမြောင်းသော ကိုယ်ကျိုးအမြတ်အတွက် အကြံပေးနေသော မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများ၏ မုသာစကားများ—ဗေဒင်ဆရာများ၊ အိပ်မက်မြင်သူများ၊ နိမိတ်ဖတ်သူများ သို့မဟုတ် မှော်ဆရာများ—ကို ပယ်ချရမည်။ ထိုသို့သော မိစ္ဆာအနာဂတ္တိစကားများသည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းကို ဖြစ်စေမည် (အခန်းငယ် ၉)။

ဒုတိယအမိန့်တော်မှာ ဇေဒကိယထံသို့ ဖြစ်ပြီး အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၏ မင်းများရှေ့တွင် ထားခဲ့သော ရွေးချယ်စရာကိုပင် ထပ်မံဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၅)။ တတိယအမိန့်တော် (အခန်းငယ် ၁၆–၂၂) မှာ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ထံသို့ ဖြစ်သည်။ ယင်းတွင် အသက်နှင့် မျှော်လင့်ခြင်းသည် ယေရမိမှတစ်ဆင့် ပေးထားသော ဘုရားသခင်၏စကားတော်နှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် အထူးကိစ္စတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများသည် ဗိမာန်တော်သုံးပစ္စည်းများကို ဗာဗုလုန်သို့ ယူဆောင်သွားပြီးဖြစ်သော်လည်း (၅၉၇ ဘီစီ) မကြာမီ ပြန်လည်ယူဆောင်လာမည်ဟု မုသာပြောခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ ဤသို့ ဖြစ်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ယေရုရှလင်၌ ကျန်ရှိနေသေးသော ဗိမာန်တော်သုံးပစ္စည်းများပင် ဗာဗုလုန်သို့ ယူဆောင်သွားခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးတော်မူသည့်အချိန်အထိ ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေမည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၈–၂၂)။ အထေ့အငေါ့ဖြင့် ယေရမိသည် ကျန်ရှိနေသေးသော ဗိမာန်တော်သုံးပစ္စည်းများကို ဗာဗုလုန်က မယူဆောင်သွားရန် ဘုရားသခင်ထံ မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများ ဆုတောင်းကြရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ယုဒပြည်သည် နောင်တရ၍ ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လှည့်လာခြင်းဖြစ်သည်။

၂၈:၁–၁၇

ဟာနနိ၏ မုသာနှင့် ပျက်စီးခြင်း

ဟာနနိသည် ထာဝရဘုရားစေလွှတ်တော်မူသည်ဟု ဆိုလျက် ပေါ်လာခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁–၄)။ သူ၏အမည်မှာ “ထာဝရဘုရားသည် ကျေးဇူးပြုတော်မူ၏” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ယေရမိ၏ ပြင်းထန်သော တရားစီရင်ခြင်းများက ဖော်ပြသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်သည် အမှန်တကယ် ပို၍ကျေးဇူးပြုတော်မူသည်ဟု သူက အခိုင်အမာပြောခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် ထာဝရဘုရားထံမှ စကားတော်ဟု ဆိုသောစကားဖြင့် ယေရမိကို သူရင်ဆိုင်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂–၄)။ ၂၇:၁၆–၂၂ ရှိ ယေရမိ၏သတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်၍ ဗာဗုလုန်၏ထမ်းပိုးကို ဘုရားသခင်ချိုးတော်မူပြီ၊ နှစ်နှစ်အတွင်း ဗိမာန်တော်သုံးပစ္စည်းများနှင့် ယေဟောယာခင် (“ယေခေါနိ”) တို့သည် အခြားပြည်နှင်ခံရသူများနှင့်အတူ ပြန်လာကြမည်ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ ဟာနနိသည် ပဋိညာဉ်ကတိတော်များကို လှည့်ဖျား၍ ယုဒပြည်၏ မနာခံမှုကြောင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ကြောင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ဟာနနိ၏အနာဂတ္တိစကား မှန်ကန်ပါစေဟု ယေရမိဆန္ဒရှိသော်လည်း (၂၈:၆; ၂၇:၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ယေရမိသည် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲ၍ အနာဂတ္တိဆရာ၏ အခွင့်အာဏာကို အဓိကကိစ္စအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယခင်က ဘုရားသခင်၏အနာဂတ္တိဆရာများသည် ပဋိညာဉ်ကို ကာကွယ်ခဲ့ကြသောကြောင့် နိုင်ငံများစွာအပေါ် စစ်ပွဲ၊ ဘေးဒုက္ခနှင့် ကပ်ရောဂါများကို အနာဂတ္တိဟောရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံခဲ့ကြသည် (၂၈:၈)။ သူတို့၏သတင်းစကားများသည် နိုင်ငံရေးအကြောင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ပဋိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့် အစ္စရေးအပေါ် သူတို့၏စွဲချက်တင်မှုများသည် တရားစီရင်ခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဟာနနိ၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာဆိုင်ရာ စကားများကို စမ်းသပ်နိုင်သည် (အခန်းငယ် ၉; ၆:၁၄; ၈:၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရမိသည် ပဋိညာဉ်ကို ရည်ညွှန်း၍ (တရား၊ ၁၈:၂၂) အနာဂတ္တိစကား ပြည့်စုံလာခြင်းက ထိုသတင်းစကားကို ဆောင်လာသူသည် ထာဝရဘုရား အမှန်တကယ် စေလွှတ်တော်မူသောသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြကြောင်း အခိုင်အမာပြောခဲ့သည်။ သက်သေပြရန် တာဝန်မှာ ဟာနနိအပေါ်တွင် ရှိသည်။ အချိန်ကသာ အဖြေကို ပြောပြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဟာနနိမှားနေခဲ့လျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ၅၉၇ ဘီစီတွင် ပြည်နှင်ခံရခြင်းသည် ယုဒပြည်အပေါ် ဗာဗုလုန်၏ အာဏာနှင့် အုပ်စိုးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြသည် မဟုတ်ပါလော။

ဟာနနိသည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် သစ်သားထမ်းပိုးကို ချိုးခဲ့သည် (၂၇:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နှစ်နှစ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် ဗာဗုလုန်၏ အုပ်စိုးမှုကို ချိုးဖျက်တော်မူမည်ဟူသော သူ၏အနာဂတ္တိစကားကို ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည် (၂၈:၁၀–၁၁)။ ယေရမိသည် ထိုအငြင်းအခုံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်က သူ့အား ဟာနနိကို သစ်သားထမ်းပိုးများကို ချိုးဖျက်ခဲ့သော်လည်း ထိုလုပ်ရပ်အားဖြင့် ချိုးဖျက်၍မရသော သံထမ်းပိုးများကို ဖန်တီးလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောရန် ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ တရားစီရင်ခြင်းကို ရှောင်လွှဲမည့်အစား ပိုမိုပြင်းထန်လာမည်။ ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံအပေါင်းတို့၏ လည်ပင်း၌ သံထမ်းပိုးများ တင်၍ ဗာဗုလုန်ကို အစေခံစေမည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၄)။ အဓိကအချက်မှာ ဟာနနိ၏အနာဂတ္တိစကားသည် မမှန်ကန်ဘဲ သူသည် လှည့်ဖြားသူဖြစ်၍ ထာဝရဘုရား စေလွှတ်တော်မူသူ မဟုတ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ယေရမိသည် စစ်မှန်သောအနာဂတ္တိဆရာဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် ဘုရားသခင်သည် ဟာနနိသေဆုံးမည်ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ သူသည် ထိုနှစ်တွင်ပင် သတ္တမလ၌ သေဆုံးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်သောစကားကို ပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၅–၁၇)။ ယေရမိ၏ အချိန်တိုအတွင်း ပြည့်စုံမည့် အနာဂတ္တိစကား ပြည့်စုံလာခြင်းက သူသည် စစ်မှန်သောအနာဂတ္တိဆရာဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထို့ကြောင့် သူ၏အခြားအနာဂတ္တိစကားများလည်း ပြည့်စုံလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူသည် အခြားအနာဂတ္တိဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကိုလည်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ဟာနနိ၏အမှားမှာ ပဋိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်၏စကားတော်အပေါ် သစ္စာမရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ဤဖြစ်ရပ်သည် ၂၇:၉–၁၀ နှင့် ၁၄–၁၈ တွင် မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများကို ပယ်ချရန် ထပ်ခါတလဲလဲ သွန်သင်ထားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ သို့သော် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် ထိုထက်ပို၍ နက်ရှိုင်းသည်။ ယင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသနည်းဟူသော အကြောင်းဖြစ်သည်။ အစ္စရေး၏ ပဋိညာဉ်ဘုရားသခင်အဖြစ် Yahweh သည် မိမိလူတို့ကို ချစ်တော်မူ၍ ဖြောင့်မတ်တော်မူသည် (ဆိုလိုသည်မှာ ပဋိညာဉ်အရ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း အစ္စရေးအပေါ် သစ္စာရှိတော်မူပြီး မိမိစကားတော်အပေါ် သစ္စာရှိတော်မူသည်)။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် နိုင်ငံအပေါင်းတို့၏ သန့်ရှင်း၍ တန်ခိုးကြီးသော အချုပ်အခြာအာဏာရှင်ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် အမြစ်နှုတ်တော်မူ၍ ဖြိုဖျက်တော်မူသကဲ့သို့ တည်ဆောက်တော်မူ၍ စိုက်ပျိုးတော်မူသည် (၁:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေး၏ ကံကြမ္မာသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုအပေါ် မူတည်ခဲ့သည်။

၂၉:၁–၃၂

ယေရမိ၏ ပြည်နှင်ခံရသူများထံ ပေးစာ

ယေရမိသည် နေဗုခဒ်နေဇာမင်း၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသော ဇေဒကိယမင်း၏ တော်ဝင်တမန်နှစ်ဦးမှတစ်ဆင့် ဗာဗုလုန်ရှိ ပြည်နှင်ခံရသူများထံ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁–၃)။ ထိုစာ၏အကြောင်းအရာက ဗာဗုလုန်၌ အုပ်စုအနည်းဆုံး နှစ်စုရှိကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ယင်းတို့မှာ ဘက်ပြောင်းသူများနှင့် ပဋိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများကို ယုံကြည်၍ နန်းတော်အုပ်ချုပ်ရေးကို မနာခံဘဲ ကာကွယ်သူများသည် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် နောင်တရရန် တိုက်တွန်းခြင်းခံရသည်။ ပြည်နှင်ခံရစဉ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိမ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရမည့် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိကျန်ကြွင်းသူများကိုမူ စိတ်ရှည်၍ သစ္စာရှိရန် အားပေးခဲ့သည် (အခန်း ၂၃–၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအတောအတွင်း ကျန်ကြွင်းသူများသည် (၁) ယခုနေထိုင်ရန် လိုအပ်ပြီး ဘုရားသခင်က နာခံရန် ခေါ်တော်မူခဲ့သည့် နေရာအဖြစ် ပြည်နှင်ခံရခြင်းကို လက်တွေ့ကျကျ လက်ခံရန် (၂၉:၅–၇) နှင့် (၂) မိမိတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခံရမည့်အချိန်ကို ဆက်လက်မျှော်လင့်စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၀–၁၄)။

ဤကျမ်းပိုဒ် (အခန်းငယ် ၄–၂၈) ကို ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော မျှော်လင့်ခြင်း၏ အဓိကတိုက်တွန်းချက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အိမ်များဆောက်၍ ထိုအိမ်များ၌ နေကြရန်၊ ဥယျာဉ်များစိုက်၍ ထိုဥယျာဉ်များမှ ထွက်သောအသီးအနှံများကို စားကြရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅၊ ၂၈)။ ဤသည်မှာ စာ၏ အဓိကသာသနာရေးဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာမှာ မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများကို သတိပေးခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈–၉၊ ၂၁–၃၂; အခန်း ၂၄–၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ စာ၏ အထိမိဆုံးအပိုင်းမှာ ၂၉:၅–၇ တွင် တွေ့ရသည်။ ပြည်နှင်ခံရသော ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် အိမ်ဆောက်၍ စိုက်ပျိုးကြရမည် (၁:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ အိမ်ထောင်ပြု၍ သားသမီးများ ရှိစေရမည်၊ မိမိတို့၏သားသမီးများကိုလည်း အိမ်ထောင်ပြုစေရမည်။ များပြားသောအမျိုးအနွယ် ရရှိမည်ဟူသော အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သည့် ကတိတော်သည် ဗာဗုလုန်၌ပင် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဗာဗုလုန်မြို့အတွက် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှာဖွေရမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုမြို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိလျှင် ပြည်နှင်ခံရသူများအတွက်လည်း ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (၂၉:၇)။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ ကျန်ကြွင်းသူများအား ကိုယ်တော်နှင့်အတူ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် အနာဂတ်ရှိကြောင်း အာမခံပေးရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၁)။

ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လာမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့် (၂၅:၁၁–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ကောင်းသောကတိတော် (စာသားအတိုင်း “စကားတော်”) ကို ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့် အာရုံစိုက်ဖော်ပြထားသည် (၂၉:၁၀–၁၄)။ ဤအာမခံချက်သည် မိမိလူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏အတွင်းစိတ်အကြံအစည်များအပေါ် အခြေခံထားသည်။ ထိုအကြံအစည်များမှာ ထိခိုက်နစ်နာစေရန်မဟုတ်ဘဲ ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက်၊ အနာဂတ်နှင့် မျှော်လင့်ခြင်းအတွက် (ဆိုလိုသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်ရှိသော အနာဂတ်) ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်သည် အစ္စရေးအပေါ် ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းနှင့် သူတို့နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့လိုသော ဆန္ဒအပေါ် အခြေခံသည်။ အစ္စရေးသည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေကြမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်ကို တွေ့ကြမည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၄က)။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် ပြန့်ကျဲနေသော မိမိလူတို့ကို ကတိထားရာပြည်သို့ ပြန်လည်ဆောင်ယူတော်မူမည်။

ဤစာသည် မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများကို ဆန့်ကျင်သတိပေးချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယုဒပြည်ရှိ အနာဂတ္တိဆရာများအပြင် (အခန်း ၂၃–၂၈ ကိုကြည့်ပါ) ပြည်နှင်ခံရသူများကြား ဗာဗုလုန်၌လည်း အနာဂတ္တိဆရာများ ရှိခဲ့ကြသည် (၂၉:၁၊ ၈၊ ၁၅)။ ယေရမိသည် အခန်းငယ် ၁၅–၁၉၊ ၂၀–၂၃ နှင့် ၂၄–၃၂ တို့တွင် သူတို့နှင့်ပတ်သက်၍ ကိုင်တွယ်ပြောဆိုပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဗာဗုလုန်ရှိ ရန်ဘက်ဖြစ်သူ နေဟေလမိအမျိုးသား ရှေမာယကို တိုက်ခိုက်ပြောဆိုသည် (အခန်းငယ် ၂၄–၂၈)။ ရှေမာယသည် စာတစ်စောင်၌ ယေရုရှလင်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဇေဖနိအား သူ၏ဗိမာန်တော်ရာထူးကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ မိစ္ဆာအနာဂတ္တိဆရာများကို ဖိနှိပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၆)။ ရှေမာယသည် ဇေဖနိအား ယေရမိကို မိမိ၏အနာဂတ္တိစကားကြောင့် အပြစ်မတင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကဲ့ရဲ့ခဲ့သည်။ ယေရမိက ပြည်နှင်ခံရခြင်းသည် အချိန်ကြာမြင့်မည်ဟု အနာဂတ္တိဟောခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် ပြည်နှင်ခံရသူများသည် အိမ်ဆောက်၍ နေထိုင်ကြရန်၊ ဥယျာဉ်များစိုက်၍ ထွက်သောအသီးအနှံများကို စားကြရန် ဟောပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၈)။ ရှေမာယပြောခဲ့သည့်အရာကို ကြားသိပြီးနောက် ယေရမိသည် ဗာဗုလုန်ရှိ လူစုထံ စာတစ်စောင် ပြန်ပို့၍ ရှေမာယသည် ထာဝရဘုရား စေလွှတ်တော်မူသူ မဟုတ်ကြောင်း၊ သူသည် လူတို့အား မုသာစကားကို ယုံကြည်စေခဲ့ကြောင်းနှင့် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ရန် သွန်သင်ခဲ့ကြောင်း သတိပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၁–၃၂)။ ထို့ကြောင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်တွင် တစ်ဦးမျှ ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လာမည်မဟုတ်။

၃၀:၁–၃၃:၂၆

နှစ်သိမ့်ခြင်းစာအုပ်

ဘုရားသခင်သည် ယေရမိအား ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူခဲ့သော စကားအလုံးစုံကို စာအုပ်တစ်အုပ်၌ ရေးမှတ်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂)။ ယင်းတွင် အစ္စရေးသည် မိမိတို့ဘိုးဘေးများအား ကတိထားသောပြည်ကို ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်မည်ဟူသော အာမခံချက် ပါဝင်သည်။ နိဒါန်း (၃၀:၁–၄) နှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၏ ဘုံအကြောင်းအရာအပေါ် အခြေခံ၍ အခန်း ၃၀–၃၃ ကို “နှစ်သိမ့်ခြင်းစာအုပ်” ဟုခေါ်သော အပိုင်းတစ်ရပ်တည်းအဖြစ် နားလည်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့မြင်ခဲ့ပြီးသည့်အတိုင်း တရားစီရင်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်း နှစ်ရပ်စလုံးသည် အစ္စရေးနှင့် ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည် (၁၆:၁၄–၂၁; ၂၃:၁–၈; ၂၄:၁–၂၅:၁၄; ၂၇:၇၊ ၁၁; ၂၉:၁–၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအစီအစဉ်တွင် တရားစီရင်ခြင်း (ဖျက်ဆီးခြင်း) နှင့် မျှော်လင့်ခြင်း (ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း) တို့သည် အစအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုသော ဘုရားသခင်၏အလိုတော်မှ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုသော ကိုယ်တော်၏ဆန္ဒသည် ကိုယ်တော်၏သဘောသဘာဝတွင် အမြစ်တွယ်နေသည်။ (က) မိမိလူတို့အပေါ် သစ္စာရှိတော်မူခြင်း၊ မိမိ၏ကတိတော်၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မစ်ရှင်အပေါ် သစ္စာရှိတော်မူခြင်း၊ (ခ) နိုင်ငံအပေါင်းတို့ကို အုပ်စိုးသူအဖြစ် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုး၊ (ဂ) အစ္စရေး၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်သိမ့်ခြင်းစာအုပ်၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိခြင်း၊ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးနှင့် သနားကရုဏာပြည့်ဝသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

၃၀:၁–၂၄

အစ္စရေးနှင့် ယုဒပြည် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း

ဤအခန်းကို အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲနိုင်သည်။ ကယ်တင်ခြင်း၏အာမခံချက် (အခန်းငယ် ၁–၁၁)၊ ပြုပြင်ဆုံးမခြင်းအဖြစ် တရားစီရင်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၂–၁၇) နှင့် ပဋိညာဉ်အသစ်ပြုခြင်း (အခန်းငယ် ၁၈–၂၄) တို့ဖြစ်သည်။

၃၀:၁–၁၁။ ယာကုပ်ကို ဘုရားသခင် ကယ်တင်တော်မူမည်။ နားထောင်သူသည် ပထမဦးစွာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မငြိမ်မသက်မှုရှိသော အခြေအနေတစ်ရပ်အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခံရသော်လည်း ဤအပိုင်း၏ ကတိပေးသော အကြောင်းအရာအားဖြင့် စိတ်ချစေခြင်းခံရသည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏ဒုက္ခထဲမှ ကယ်တင်ခြင်းခံရမည် (အခန်းငယ် ၇; ဒံ၊ ၁၂:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးအပေါ် ဗာဗုလုန်၏အုပ်စိုးမှုကို ချိုးဖျက်တော်မူမည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် သူတို့ကို နောက်တစ်ဖန် ကျွန်ခံစေမည်မဟုတ်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်က သူတို့အတွက် ပေါ်ထွန်းစေတော်မူမည့် မင်းဖြစ်သော ဒါဝိဒ်ကို အစေခံကြရမည် (ယေ၊ ၃၀:၈–၉; ၂၃:၁–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် နားထောင်သူကို မကြောက်ရွံ့ရန်နှင့် မတုန်လှုပ်ရန် အားပေးထားသည် (အခန်းငယ် ၁၀–၁၁)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျွန်ဖြစ်သော အစ္စရေးကို သိမ်းသွားခြင်းမှ ကယ်တင်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကယ်တင်တော်မူသော အထံတော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိသောကြောင့် လူတို့သည် ငြိမ်သက်အေးချမ်းခြင်းနှင့် အနားယူခြင်း ရှိကြမည်။ အစ္စရေးကို ဝန်းရံနေသော နိုင်ငံအပေါင်းတို့ကို ကိုယ်တော် ဖျက်ဆီးတော်မူမည် (၄၆:၁–၅၁:၅၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သို့သော် အစ္စရေးကိုမူ မဖျက်ဆီးတော်မူ (၅:၁၀၊ ၁၈; ၄၆:၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၏ ကတိတော်သည် တရားစီရင်ခြင်းကာလနှင့်အတူ ချိန်ညှိထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့ကို ဆုံးမ၍ အပြစ်ပေးတော်မူမည် (၃၀:၁၁)။ အဖြစ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ပါ။ အစ္စရေးသည် မိမိတို့၏အပြစ်များကြောင့် ပြင်းထန်သောတရားစီရင်ခြင်းကို ခံရပြီး ပြည်နှင်ခံနေရသည်။ သို့သော် အချိန်ကာလတစ်ခုကြာပြီးနောက် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဤလောက၌ မိမိ၏ကျွန်အဖြစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်တော်မူမည်။

၃၀:၁၂–၁၇။ ပြုပြင်ဆုံးမခြင်းအဖြစ် တရားစီရင်ခြင်း။ ဘုရားသခင်၏အပြစ်ပေးခြင်းကို “ပြုပြင်ဆုံးမခြင်း” အဖြစ် နားလည်သောအယူအဆ (အခန်းငယ် ၁၁) ကို အခန်းငယ် ၁၂–၁၇ တွင် ချဲ့ထွင်ဖော်ပြထားသည်။ ပြည်နှင်ခံရခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကို ရောဂါနှင့် ကုသခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ ယင်းသည် ယေရမိတွင်သာမက (ဥပမာ၊ ၈:၁၅၊ ၂၂; ၁၀:၁၉; ၁၄:၁၉; ၁၅:၁၈; ၃၀:၁၃; ၃၃:၆) ဆာလံကျမ်းတွင်လည်း (ဥပမာ၊ ဆာလံ ၂၂; ၃၈; ၄၁; ၇၄; ၇၉; ၈၀; ၈၃; ၉၀; ၁၀၂; ၁၀၉; ၁၃၇) တွေ့ရလေ့ရှိသည်။ အစ္စရေး၏ ဒုက္ခကို အစပိုင်းတွင် မကုသနိုင်သောအရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ယေ၊ ၃၀:၁၂)။ အနည်းဆုံး မိမိတို့နိုင်ငံ၏ ယခင်မဟာမိတ်များ သို့မဟုတ် အခြားလူသားနည်းလမ်းတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ကုသနိုင်မည်မဟုတ်ပါ (အခန်းငယ် ၁၃–၁၆)။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို ကုသ၍ ဒဏ်ရာများကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ မကုသနိုင်သောအရာကို မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဘုရားသခင် ကုသတော်မူမည်နည်း။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းမှ မျှော်လင့်ခြင်းသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ ပြည်နှင်ခံနေရသော အစ္စရေး၏ မကုသနိုင်သောရောဂါကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး လူမျိုး၏အမှုကို တောင်းပန်ပေးမည့်သူ မရှိကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ထို့နောက် အစ္စရေးကို ဆုံးမထားခြင်းကို မေ့လျော့၍ ဂရုမစိုက်သော (သို့မဟုတ် ရှာဖွေမေးမြန်းခြင်းမပြုသော) နိုင်ငံများကို ဖော်ပြသည် (ဆိုလိုသည်မှာ အစ္စရေးသည် သူတို့အတွက် အရေးမပါ) (အခန်းငယ် ၁၄–၁၅)။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၆–၁၇)။ အကြောင်းမူကား နိုင်ငံများသည် အစ္စရေးကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ စွန့်ပစ်ထားသူအဖြစ် မြင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို တရားစီရင်ခဲ့သော နိုင်ငံများအပေါ် အရေးယူတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၆–၁၇)။ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်က အစ္စရေးအပေါ် ချမှတ်ခဲ့သည့် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် တူညီမည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ ထို့အပြင် နိုင်ငံများ၏မျက်မှောက်တွင် ပြန့်ကျဲ၍ ပြည်နှင်ခံရခြင်းကြောင့် အလွန်အရှက်ရစေသော အတွေ့အကြုံမှ အစ္စရေးကို လွှတ်ပေးတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်သည် ခွင့်လွှတ်၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရတော်မူသည်မှာ ဗိမာန်တော်၌ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် “အနက်ရှိုင်းရာ”၊ “နက်သောရေများ” သို့မဟုတ် သေခြင်း၏ “တွင်း” ထဲမှ ကယ်တင်ရန် ဆုတောင်းခဲ့ကြသော ဆုတောင်းသူများနှင့် ဆင်တူသည် (ဥပမာ၊ ဆာလံ ၆; ၃၀; ၃၅; ၄၀; ၄၉; ၅၇; ၆၉; ၈၈; ၉၄; ၁၀၉; ၁၃၀; ၁၄၁; ၁၄၃)။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ရန်သူများသည် သူတို့၏အခြေအနေအပေါ် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။ ဤမြည်တမ်းခြင်းများတွင် ဇိအုန်ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသူများသည် ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းနှင့် သနားကရုဏာကြောင့် ကိုယ်တော်၏ကယ်တင်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ကြသည်။ ဤအရာသည် အစ္စရေး၏ အတွေ့အကြုံဖြစ်လာမည်။

ဆာလံကျမ်းတွင် (ဥပမာ၊ ဆာလံ ၄၆; ၄၈; ၇၆; ၈၄; ၈၇; ၁၂၂; ၁၃၂) နှင့် အနာဂတ္တိကျမ်းများတွင် (ဥပမာ၊ ဟေရှာ၊ ၂:၂–၄; ၁၈:၇; ၆၀:၁၀–၁၂) ဇိအုန်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ နက်ရှိုင်းသောချစ်ခင်မှုသည် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအပေါင်းတို့အကြား ဘုရားသခင်အဖြစ် သိရှိစေလိုသော ကိုယ်တော်၏အစီအစဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည် (ဆာ၊ ၄၇; ၉၃; ၉၆–၉၉)။ ထို့ကြောင့် ဇိအုန်အပေါ် နိုင်ငံများ၏ လှောင်ပြောင်တုံ့ပြန်မှု (ယေ၊ ၃၀:၁၇) သည် နိုင်ငံများထံ ဘုရားသခင်၏ မစ်ရှင်ကို ထိခိုက်စေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မှသာ ဇိအုန်ဘုရားသခင်၊ အစ္စရေး၏ဘုရားသခင်ကို နိုင်ငံများက ကမ္ဘာ၏ အချုပ်အခြာအာဏာရှင်အဖြစ် ချီးမွမ်းကြမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်က “မကုသနိုင်သောအရာကို ကုသခြင်း” ၏ အခြေခံအကြောင်းမှာ မိမိ၏သစ္စာရှိလူတို့အပေါ် ချစ်ခြင်းနှင့် နိုင်ငံအပေါင်းတို့က ကိုယ်တော်ကို ဝတ်ပြုစေရန် ရည်ရွယ်ချက် (ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ မစ်ရှင်) ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒဏ်ရာရနေသော မိမိလူတို့ကို “တွင်း” (ဆိုလိုသည်မှာ ပြည်နှင်ခံရခြင်း၊ မထီမဲ့မြင်ပြုခံရခြင်း၊ သေခြင်း) ထဲမှ မြှောက်ယူ၍ အသက်တာအသစ်သို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်တော်မူမည်။ ဤအသက်တာအသစ်သည် နိုင်ငံများအကြား အံ့ဩမှုကို ဖြစ်စေမည်။ အစ္စရေးကို သေခြင်းမှ ကယ်တင်ခြင်းသည် နိုင်ငံများအကြား မိမိကိုယ်ကို သိစေခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အသုံးပြုမည့် နည်းလမ်းဖြစ်လာမည်။ ဤသတင်းစကားသည် ထာဝရဘုရား၏ ဆင်းရဲခံကျွန်၏ အကြောင်းအရာနှင့် ဆက်စပ်နေသည် (ဟေရှာ၊ ၅၂:၁၃–၅၃:၁၂)။ ထိုကျွန်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ယေရှုခရစ်၏ ခံစားခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနောက်ကွယ်တွင် ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ရွေးနုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလင်းပေးသည်။

၃၀:၁၈–၂၄။ ပြန်လည်အသစ်ပြုသော လူ့အဖွဲ့အစည်း။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးနှင့် အိမ်ထောင်ရေးသစ်တစ်ရပ်၊ ပဋိညာဉ်သစ်တစ်ရပ်ကို မျှော်မှန်းတော်မူခဲ့သည်။ အစ္စရေး၏ သိမ်းသွားခြင်းမှ အခန်းငယ် ၁၈–၂၂ တွင် ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးပဋိညာဉ်ကြေညာချက်အထိ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားလာမှုသည် နေရာနှင့် အိမ်များ (အခန်းငယ် ၁၈) ဖြင့် စတင်ပြီး ငြိမ်သက်သော လူမှုဘဝ (အခန်းငယ် ၁၉က) နှင့် လူဦးရေတိုးပွားခြင်း (အခန်းငယ် ၁၉ခ–၂၀ခ) တို့နောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။ ပြင်ပမှ ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ဖိနှိပ်မှုများကို ဘုရားသခင်က တားဆီးပယ်ဖျက်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၂၀ဂ)။ သူတို့၏ အထက်တန်းစားများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည်လည်း သူတို့အထဲမှပင် ဖြစ်ကြမည် (တစ်ပါးအမျိုးသား အုပ်စိုးသူများမရှိ) (အခန်းငယ် ၂၁)။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေး၏ အုပ်စိုးသူကို မိမိထံသို့ ဆွဲခေါ်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၂၁)။ အထွတ်အထိပ်မှာ ပဋိညာဉ်၏ ဖော်မြူလာကို ဘုရားသခင် ကြေညာတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ အစ္စရေးသည် ကိုယ်တော်၏လူ ဖြစ်မည်၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း သူတို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၂၂; နိဒါန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နောက်ဆုံးတွင် အစ္စရေး၏ ကတိထားသောကယ်တင်ခြင်းသည် ဗာဗုလုန်၏ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို အခြေခံထားသည်။ အခန်းငယ် ၂၃–၂၄ တွင် အသေးစိတ်အချက်အလက်များ မပေးထားသော်လည်း မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် ဗာဗုလုန်အပါအဝင် လူဆိုးတို့အပေါ် လေဘွေကဲ့သို့ ရွေ့လျားလာကြောင်း စာသားက ဖော်ပြသည်။ သင့်လျော်သောအချိန်ရောက်သောအခါ ဤအရာသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်အထိ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်၍ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စောင့်မျှော်ရမည် (အခန်း ၅၀–၅၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၃၁:၁–၄၀

အစ္စရေး၏ ကျန်ကြွင်းသူများ ကယ်တင်ခံရခြင်း

အခန်းငယ် ၁ တွင် ဤအပိုင်းသည် ၃၀:၂၂ ရှိ ပဋိညာဉ်ဖော်မြူလာကို ပြန်လည်ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးအဆွေအမျိုးအပေါင်းတို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူပြီး သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူ ဖြစ်ကြမည်။ ဘုရားသခင်ကို အဖအဖြစ်နှင့် အစ္စရေးကို အဆွေအမျိုးများနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများအဖြစ် အလေးပေးဖော်ပြခြင်းသည် ဤအခန်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကတိတော်ဆိုင်ရာ အပိုင်းများစွာ ဆက်လာသည် (၃၁:၂–၆၊ ၇–၁၄၊ ၁၅–၂၂၊ ၂၃–၂၆၊ ၂၇–၃၀၊ ၃၁–၃၄၊ ၃၅–၃၇၊ ၃၈–၄၀)။ ယင်းတို့သည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော အသိုင်းအဝိုင်းအဖြစ် “အစ္စရေးအပေါင်း” (အခန်းငယ် ၂–၆၊ ၃၃–၄၀) နှင့် “အစ္စရေး”/“ဧဖရိမ်” (အခန်းငယ် ၁၅–၂၂) နှင့် “ယုဒပြည်” (အခန်းငယ် ၂၃–၃၀) မှ ပြည်နှင်ခံရသူများကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ ဤဖွဲ့စည်းပုံသည် အောက်ပါအတိုင်း အတွင်းပိတ်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ရပ်ကို ညွှန်ပြသည်။

က အစ္စရေးအပေါင်း (အခန်းငယ် ၂–၁၄)

ခ ဧဖရိမ် (အခန်းငယ် ၁၅–၂၂)

ခ′ ယုဒပြည် (အခန်းငယ် ၂၃–၃၀)

က′ အစ္စရေးအပေါင်း (အခန်းငယ် ၃၁–၄၀)

၃၁:၁–၁၄။ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း။ ၃၁:၂–၆ တွင် ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းသို့ ရွေ့လျားမှုရှိသည် (၃၀:၁၈–၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဓားဘေးမှ လွတ်မြောက်၍ တော၌ ကျေးဇူးတော် (သို့မဟုတ် မျက်နှာသာ) ရှာတွေ့သော လူတို့အကြောင်း (၃၁:၂)၊ အသိုင်းအဝိုင်းဘဝကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း (ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ ပျော်ရွှင်စွာကျင်းပခြင်း၊ စိုက်ပျိုးခြင်း၊ စားသောက်ခြင်း) နှင့် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် ဇိအုန်သို့ ဘုရားဖူးခရီးသွားခြင်း (အခန်းငယ် ၆) တို့ကို ဖတ်ရသည်။ ဤရွေ့လျားမှုကို ဘုရားသခင်၏ ထာဝရချစ်ခြင်းက တွန်းအားပေးသည် (အခန်းငယ် ၃)။ အစ္စရေးကို ဘုရားသခင် ကယ်တင်တော်မူခြင်းနှင့် အသက်တာသစ် ပေးတော်မူခြင်းကို အခန်းငယ် ၇–၁၄ တွင် အောင်ပွဲခံကြသည်။ “လူမျိုးတို့၏ အကြီးအကဲ” (သို့မဟုတ် အထွတ်အမြတ်) အဖြစ် ရည်ညွှန်းခံရသော ကိုယ်တော်၏လူတို့ (အာ၊ ၆:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် သီချင်းဆိုရန်၊ ကြွေးကြော်ရန်၊ ကြေညာရန်၊ ချီးမွမ်းရန်နှင့် ဘုရားသခင်ထံ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် တောင်းလျှောက်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသည် (ယေ၊ ၃၁:၇)။ အားလုံးကို မြောက်အရပ်မှ (အာရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်) နှင့် မြေကြီးစွန်းများမှ အိမ်သို့ ပြန်လည်ဆောင်ယူတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၈)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏အဖဖြစ်၍ ခြောက်သွေ့သောမြေများကို ဖြတ်၍ မည်သူမျှ မလဲကျနိုင်သော ဖြောင့်မတ်သောလမ်းတွင် ရေစီးရာမြစ်များဘေးမှ သူတို့ကို ဦးဆောင်တော်မူသောအခါ သူတို့သည် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ငိုကြွေး၍ ဆုတောင်းကြမည် (အခန်းငယ် ၉)။

ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံများကို (အခန်းငယ် ၁၀–၁၂) မိမိထက် အားကြီးသောသူတို့၏လက်မှ အစ္စရေးကို ရွေးနုတ်၍ ရွေးဝယ်တော်မူခဲ့ကြောင်း ပြောတော်မူခဲ့သည်။ အစ္စရေးကို ပြန့်ကျဲစေတော်မူသော ကိုယ်တော်သည် သိုးထိန်းတစ်ဦးက မိမိသိုးစုကို စုသိမ်းထိန်းသိမ်းသကဲ့သို့ သူတို့ကို စုသိမ်း၍ ထိန်းသိမ်းတော်မူမည်။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေးသည် ထွန်းလင်းသောမျက်နှာများဖြင့် သီချင်းဆိုလျက် ဇိအုန်သို့ လာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် အစားအစာပေါများခြင်းကြောင့် ဝမ်းမြောက်ကြမည် (အခန်းငယ် ၁၂; ဟေဗြဲစကားလုံး နဟာရ၊ “စီးဆင်းသည်”၊ “ထွန်းလင်းသည်”) (၅၁:၃၆–၅၀ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့၏ဘဝသည် ရေကောင်းစွာရရှိသော ဥယျာဉ်ကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းခြင်းမှ ကင်းလွတ်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ဤအပိုင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သော “ဝမ်းမြောက်ခြင်း” သို့ ဦးတည်စေမည် (၃၁:၄၊ ၇၊ ၁၂–၁၄)။

၃၁:၁၅–၂၂။ အစ္စရေးအပေါင်းအတွက် မျှော်လင့်ခြင်း။ နောက်အပိုင်းသည် ဧဖရိမ်ကို တရားဝင်ရည်ညွှန်းသော်လည်း အစ္စရေးအပေါင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၅–၂၂)။ သေဆုံးသူများအတွက် မြည်တမ်းနေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင် ဘုရားသခင်သည် အနာဂတ်အတွက်၊ သူတို့၏သားသမီးများအပါအဝင် မျှော်လင့်ချက်ရှိကြောင်း ကြေညာတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၄–၁၇)။ ဧဖရိမ်၏ အဘွား ရာခေလသည် မိမိတို့ဆုံးရှုံးခဲ့သော သားသမီးများအတွက် မြည်တမ်းနေကြသော မိခင်များကို ပုံဆောင်သည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ သူ၏ဆုံးရှုံးခဲ့သောသား ဧဖရိမ် နောင်တရသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူ၏မြည်တမ်းခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းခြင်းကို ကြားတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၈–၁၉)။ ဧဖရိမ်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ အဖကဲ့သို့ ချစ်ခြင်းက ကိုယ်တော်အား အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ယင်းကို ရင်းနှီးသောစကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဧဖရိမ်ကို ကိုယ်တော်နှစ်သက်မြတ်နိုးသော ချစ်သားအဖြစ် “အမှတ်ရ” တော်မူဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို တောင့်တ၍ သနားကရုဏာထားတော်မူဆဲ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၀)။

နောင်တရရန် နောက်ဆုံးတိုက်တွန်းချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်တီးမှုလုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မိန်းမသည် ယောက်ျားကို ဆာဗပ် လုပ်မည် (အခန်းငယ် ၂၁–၂၂)။ ဤအသုံးအနှုန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိရှိရသေးဘဲ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ကြိယာကို “ဝန်းရံသည်”၊ “ကာကွယ်ခိုလှုံစေသည်” သို့မဟုတ် “ပြန်လှည့်သည်” ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်ထားကြသည်။ ယင်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူနှင့်မိန်းမတို့သည် “ကိုယ်တစ်ခုတည်း” မဖြစ်မီ ယောက်ျားက မိန်းမကို ဝန်းရံခဲ့သည့်အကြောင်း (က၊ ၂:၂၁–၂၄) နှင့် သက်ဆိုင်ပါက ယင်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ယခင်ဆုံးရှုံးခဲ့သော သားသမီးများအတွက် များစွာအစားထိုးနိုင်ရန် ယောက်ျားနှင့်မိန်းမတို့၏ သားဖွားနိုင်စွမ်းကို ဘုရားသခင် တိုးပွားစေတော်မူမည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည် (၃၁:၈၊ ၁၅)။

၃၁:၂၃–၃၀။ ယုဒပြည်၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း။ အခန်းငယ် ၂၃–၂၆ တွင် ယုဒပြည်ကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ ၎င်း၏အနာဂတ် ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်းကို လယ်သမားများနှင့် သိုးထိန်းများက ပြည်နှင့် မြို့များတွင် နေထိုင်ကြခြင်းအားဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုကြမည်ဖြစ်ပြီး ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်ကို ကောင်းချီးပေးကြမည်။ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသော ဤပြည်၌ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ချိုမြိန်၍ သာယာသော အိပ်စက်ခြင်းကို ခံစားကြမည် (အခန်းငယ် ၂၃ ရှိ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေးနှင့် ယုဒပြည်နှင့်ပတ်သက်၍ ကတိတော်နှစ်ရပ် ပေးထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့ကို အသီးအပွင့်များပြားစေတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၂၂၊ ၂၃–၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေးကို အမြစ်နှုတ်ခြင်း၊ ဖြိုဖျက်ခြင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်း၊ လှန်ပစ်ခြင်းနှင့် ဘေးဒုက္ခကျရောက်စေခြင်းတို့ကို ဘုရားသခင် စောင့်ကြည့်ကြီးကြပ်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ယခု သူတို့ဆောက်လုပ်၍ စိုက်ပျိုးကြသောအခါလည်း စောင့်ကြည့်ကြီးကြပ်တော်မူမည် (၁:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၃၁:၂၉ ရှိ စကားပုံကို မကြာခဏ ကိုးကားခဲ့ကြပြီး ပြည်နှင်ခံရသူများအကြား စိုးရိမ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည် (မြည်၊ ၅:၇; ယေဇ၊ ၁၈:၂–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယင်းသည် ပဋိညာဉ်ဥပဒေတွင် ဖော်ပြထားသော အယူအဆများကို ဖော်ပြသည် (ဥပမာ၊ ထွက်၊ ၂၀:၅–၆; တရား၊ ၅:၉ခ–၁၀)။ ထာဝရဘုရားက လက်ရှိအခြေအနေသည် ဘိုးဘေးများ၏ အပြစ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းတော်မူသည်။ လက်ရှိမျိုးဆက်၏ အပြစ်များသည်ပင် သူတို့ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် လုံလောက်သည်။

၃၁:၃၁–၄၀။ ပဋိညာဉ်သစ်။ ပဋိညာဉ်သစ်၏ ကတိတော်ကို အစ္စရေးအပေါင်းထံ ရည်ညွှန်းထားသည် (အခန်းငယ် ၃၁–၃၅)။ ယင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အဟောင်းနှင့် ပျက်စီးသွားသော ပဋိညာဉ်ကို အသစ်ပြန်လည်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်သစ်တွင် ဘုရားသခင်က မိမိ၏တရားကို လူတို့၏စိတ်နှင့် နှလုံးသားထဲ၌ ထည့်တော်မူမည်ဟု ကြေညာတော်မူသည် (ကိုယ်တော်အမြဲတမ်း အလိုရှိတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း—တရား၊ ၆:၆–၉)။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူမည်၊ သူတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်၏လူ ဖြစ်ကြမည် (ယေ၊ ၃၁:၃၃; ဥပမာ၊ ၃၀:၂၂; ၃၁:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပဋိညာဉ်သစ်သည် အပြစ်ကို ဘုရားသခင် ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်းအပေါ် အခြေခံပြီး ယင်းသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် အပြီးအပိုင်နှင့် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ၊ ၈:၈–၁၂; ၁၀:၁၆–၁၇)။ ဤနည်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သိကြမည် (ယေ၊ ၃၁:၃၄)။

နောက်ဆုံးတွင် Yahweh သည် အစ္စရေး၏ အမြဲတမ်းတည်ရှိမှုကို အာမခံတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၃၅–၄၀)။ နေ၊ လနှင့် ကြယ်များဟူသော ကောင်းကင်ကိုယ်ထည်များသည် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ တည်ရှိနေသရွေ့၊ ကောင်းကင်သည် တိုင်းတာ၍မရနိုင်အောင် ကျယ်ဝန်းနေသရွေ့နှင့် မြေကြီးသည် စူးစမ်း၍မကုန်နိုင်အောင် ကျယ်ဝန်းနေသရွေ့ အစ္စရေးသည်လည်း ထာဝရဘုရားရှေ့၌ တည်ရှိနေမည်။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် (အခန်းငယ် ၃၈–၄၀) ဗိမာန်တော်သစ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဧရိယာသည် မြို့ရိုးဟောင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိသည်။ လူသေအလောင်းများနှင့် ပြာများရှိသော ဟိန္နုံချိုင့်ဝှမ်းဒေသ (၇:၃၁–၃၂; ၁၉:၂၊ ၆; ၃၂:၃၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) မှစ၍ ကိဒြုန်ချောင်းနှင့် မြင်းတံခါး၏ထောင့်အထိသည် ထာဝရဘုရားအဖို့ သန့်ရှင်းရမည်။ ဘုရားသခင်၏ အထံတော်ရှိခြင်းသည် မြို့၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်တော်မူမည်။

 

၃၂:၁–၄၄

ယေရမိသည် လယ်ကွက်တစ်ကွက်ကို ဝယ်ယူခြင်း

အခန်း ၃၂ သည် သမိုင်းနောက်ခံအကြောင်းကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြခြင်း (အခန်းငယ် ၁–၅) ဖြင့် အစပြုပြီး၊ ထို့နောက် ယေရမိ၏ မြေဝယ်ယူခြင်း (အခန်းငယ် ၆–၁၅)၊ နားလည်သဘောပေါက်ရန် သူ၏ဆုတောင်းခြင်း (အခန်းငယ် ၁၆–၂၅) နှင့် ဣသရေလပြည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်၏ အာမခံချက် (အခန်းငယ် ၂၆–၄၄) တို့ဖြင့် ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်။ ယေရမိ၏ မြေဝယ်ယူခြင်းသည် ခါနာန်ပြည်ကို ဣသရေလတို့၏ တရားဝင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိကြောင်းကို သင်္ကေတပြုသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝမှ အနာဂတ်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဟူသော ကတိတော်ကို အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်စေသည်။

၃၂:၁–၁၅။ မြေဝယ်ယူခြင်း။ မြေဝယ်ယူခြင်း၏ နောက်ခံအခြေအနေမှာ မကြာမီရောက်လာတော့မည့် ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝကို ကြိုတင်ဟောကြားထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဇေဒကိမင်းသည် ဗာဗုလုန်လူတို့၏ ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းရံခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသည် (ခရစ်မပေါ်မီ ၅၈၇ ခုနှစ်)။ ယေရမိသည် မြို့ပျက်စီးမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဇေဒကိသည် သုံ့ပန်းအဖြစ် ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဟောကြားခဲ့သောကြောင့် ထောင်ချခံထားရသည် (အခန်းငယ် ၁–၅၊ ၃၈:၁–၃၉:၁၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရမိသည် ဘုရားသခင်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း မြေကို ဝယ်ယူခဲ့သည် (၃၂:၆–၇၊ ၉–၁၂)။ ယေရမိ၏ ဆွေမျိုးတစ်ဦးဖြစ်သော ဟာနမေလသည် သူ့ထံသို့ ထောင်ထဲတွင် လာရောက်ပြီး၊ ယေရမိ၌ အမွေခံခွင့် (ဆိုလိုသည်မှာ ရွေးနှုတ်ဝယ်ယူခွင့်) ရှိသောကြောင့် သူ၏လယ်ကွက်ကို ဝယ်ယူရန် ပရောဖက်အား တောင်းဆိုခဲ့သည်—ဣသရေလတို့၏ ဥပဒေများအရ မြေယာပိုင်ဆိုင်မှုသည် မျိုးနွယ်စုတစ်စု သို့မဟုတ် မိသားစုတစ်စုအတွင်း၌ ဆက်လက်တည်ရှိစေရန် အာမခံထားသည် (ဝတ်၊ ၂၅:၂၅–၃၁; ရုသဝတ္တု ၄:၁–၂ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဝယ်ယူခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၏ အသေးစိတ်အချက်များကို ဖော်ပြထားသည် (ယေ၊ ၃၂:၁၀–၁၂)။ ထိုနေရာတွင် ယေရမိ၏ လက်ထောက်ဖြစ်သော စာရေးဗာရုတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်ပြထားသည်။ သက်သေများရှေ့တွင် ယေရမိသည် ဝယ်ယူခြင်းဆိုင်ရာ စာချုပ်များကို ဗာရုတ်ထံ ပေးအပ်ခဲ့သည် (တစ်စောင်မှာ တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး တစ်စောင်မှာ ဖွင့်ထားသည်)။ ထာဝရဘုရား၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ယေရမိသည် ဗာရုတ်အား ထိုစာချုပ်များကို မြေထည်အိုးထဲတွင် ထည့်ထားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်၊ သို့မှသာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်တံ့နိုင်မည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ ဤလုပ်ရပ်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သုံ့ပန်းဘဝပြီးဆုံးသောအခါ အိမ်များ၊ လယ်ကွက်များနှင့် စပျစ်ဥယျာဉ်များကို တစ်ဖန် ဝယ်ယူကြမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ ယေရမိ၏ မြေကွက်သည် ထိုအချိန်တွင် ဣသရေလတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း အနာဂတ်တွင် ဘုရားသခင်က ပြန်လည်ပေးအပ်မည့် ဗာဗုလုန်လူတို့ထံ ဆုံးရှုံးသွားသော မြေယာအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည့် နမူနာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အိုးထဲတွင် ထည့်ထားသော ရေးသားထားသည့် စာချုပ်များသည် ကတိထားရာပြည်အပေါ် ဣသရေလတို့၏ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်နှင့် ဘုရားသခင်က ထိုပြည်ကို သူတို့ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်မည်ဟူသော ကတိကဝတ်ကို သင်္ကေတပြုသည် (အခန်းငယ် ၁၄–၁၅၊ ၄၂–၄၄)။

၃၂:၁၆–၄၄။ ဘုရားသခင်နှင့် ယေရမိ၏ ဆုတောင်း၍ ဆွေးနွေးခြင်း။ ထို့နောက် ယေရမိနှင့် ဘုရားသခင်တို့အကြား ဆွေးနွေးမှုပုံစံဖြင့် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းပါသော ဆုတောင်းချက်တစ်ရပ်ကို တွေ့ရသည် (အခန်းငယ် ၁၆–၄၄)။ ထိုဆွေးနွေးမှုတွင် ဆုတောင်းချက်၏ အပိုင်းတစ်ခုစီအတွင်းရှိ ကြားဝင်ပြောဆိုချက်နှစ်ရပ်သည် အတူတကွ ချီးယားစ်ပုံစံကို ဖွဲ့စည်းကာ ထိုအပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်စေသည်။

က ယေရမိ၏ဆုတောင်းချက် — ဣသရေလကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုး (အခန်းငယ် ၁၇–၂၂)

ခ ယေရမိ၏ဆုတောင်းချက် — ဣသရေလ၏ မနာခံမှုနှင့် အပြစ်ဒဏ် (အခန်းငယ် ၂၃–၂၄)

ခ′ ဘုရားသခင်၏အဖြေ — ဣသရေလ၏ မနာခံမှုနှင့် အပြစ်ဒဏ် (အခန်းငယ် ၂၆–၃၅)

က′ ဘုရားသခင်၏အဖြေ — ဣသရေလကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုး (အခန်းငယ် ၃၆–၄၄)

မှတ်သားထိုက်သော အဓိကအချက်များစွာ ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ စကားရပ် (အခန်းငယ် ၃၈၊ ၇:၂၃; ၁၁:၄; ၂၄:၇; ၃၀:၂၂; ၃၁:၁၊ ၃၃ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် အိမ်ထောင်ရေးကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏လူတို့အကြား နက်ရှိုင်း၍ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူ ဖြစ်ကြမည်။ ပစ္စုပ္ပန်ကာလဖြင့် ဖော်ပြလျှင် ဤစကားရပ်သည် ပဋိညာဉ်ကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ပေးသည့် သို့မဟုတ် တည်ထောင်ပေးသည့် ကြေညာချက်ပုံစံ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင်မူ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို ဖော်ပြသော ကြိုတင်ဟောကြားချက်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ပါသော ပရောဖက်ပြုစကားအားဖြင့် အနာဂတ်ပဋိညာဉ်ကို ပစ္စုပ္ပန်ကာလ၌ ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကတိတော်ပါသော စကားတော်၏ မျှော်လင့်ချက်၌ အသက်ရှင်ခြင်းသည် အနာဂတ်အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အရာ၏ ကြိုတင်မြည်းစမ်းမှုအဖြစ် မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ဘုရားသခင်က သူ၏လူတို့အား ပေးသနားသော လုံးဝမခွဲမခွာသော သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် လမ်းညွှန်မှုသည် လူတို့အတွင်း ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအဖြစ် ထင်ရှားပေါ်လွင်ရမည်ဖြစ်သည် (၃၂:၃၉၊ ၆:၁၆; ၂၁:၈; ၂၄:၇; ၂၉:၁၃; ၄၂:၃; ယေဇ၊ ၁၁:၁၉–၂၀; ၃၆:၂၆–၂၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တတိယအချက်မှာ ထာဝရပဋိညာဉ်၏ ကတိတော် (ယေ၊ ၃၂:၄၀) သည် မနာခံမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကြောင့် ပျက်ပြယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆုံးသတ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဣသရေလ၏နှလုံးထဲတွင် အစဉ်အမြဲ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအချက်မှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ “နှလုံး” နှင့် “ဝိညာဉ်” အကြွင်းမဲ့ဖြင့် ဣသရေလကို ကတိထားရာပြည်၌ စိုက်ပျိုးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄၁)။

ဤအချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်ဆံရေးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော လူသားတို့၏ နှလုံးသားများအတွင်း ကိုယ်တော်ပြုလုပ်သော ပြောင်းလဲခြင်းလုပ်ငန်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၃၆–၄၄ တွင် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များက အနာဂတ်ကောင်းမွန်သော အသက်တာအတွက် မျှော်လင့်ချက်သည် သူတို့၏ ရွေးနှုတ်တော်မူသော အရှင်ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် စောင့်ရှောက်မှုအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်အပေါ် သူတို့၏ သစ္စာရှိခြင်းအပေါ်၌လည်းကောင်း မူတည်ကြောင်း ဣသရေလတို့အား သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။ လူတစ်ဦး၏ နှလုံးထဲတွင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းရှိခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာကို တွေ့ကြုံခံစားရန်နှင့် ကိုယ်တော်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် လူတို့အား အခွင့်ပေးသည် (ဗျာ၊ ၁၄:၆–၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၃၃:၁–၂၆

ပြန်လည်တည်ထောင်ထားသော နိုင်ငံတော်၏ ထူးမြတ်ခြင်း

ယေရမိ ထောင်ကျနေစဉ် ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်သည် ဒုတိယအကြိမ် သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည် (အခန်းငယ် ၁၊ ၃၂:၂ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ရပ်များကို ရည်ညွှန်း၍ မိမိ၏နာမတော်ကို အခိုင်အမာဖော်ပြပြီး (၃၃:၂) နားထောင်သူတို့အား ကိုယ်တော်ထံသို့ ဟစ်ခေါ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က သူတို့အား ကြီးမြတ်၍ ဗတ်ဆုရုတ် သော အရာများကို ပြသခြင်းဖြင့် ဖြေကြားမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး ဗတ်ဆုရ် သည် “မတိုက်ခိုက်နိုင်သော” (ဆိုလိုသည်မှာ ခိုင်ခံ့သော၊ တန်ခိုးကြီးသော) သို့မဟုတ် “မရောက်ရှိနိုင်သော” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၃၊ ၃၂:၁၇၊ ၂၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤ “အရာများ” သည် ယုဒပြည်၏ အခြေအနေကို သုံ့ပန်းဘဝမှ ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲရန် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့်ပတ်သက်သော ကတိတော်ခုနစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဤကတိတော်များသည် နှစ်သိမ့်ခြင်းစာအုပ်ကို နိဂုံးချုပ်ပေးသည်။

၃၃:၁–၁၀။ ကျန်းမာခြင်းနှင့် အနာရောဂါကင်းခြင်း။ ဤအခန်းငယ်များ၏ သမိုင်းနောက်ခံမှာ ဘုရားသခင်သည် ယေရုရှလင်မြို့ထံမှ မိမိ၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဗာဗုလုန်တို့၏ ပျက်စီးစေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုးယုတ်သူတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏အမျက်သည် အောင်နိုင်သူ ဗာဗုလုန်လူတို့မှတစ်ဆင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ယုဒပြည်၏ မြို့များကို ဖျက်ဆီးကာ အိမ်များကိုလည်း ပြိုပျက်စေခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄–၅)။

ဘုရားသခင်၏ ပထမဆုံးကတိတော်မှာ ကျန်းမာခြင်းနှင့် အနာရောဂါကင်းခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆–၁၀၊ ၈:၁၅၊ ၂၂; ၃၀:၁၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအကြောင်းအရာသည် မြည်တမ်းဆုတောင်းခြင်းဆိုင်ရာ ဆာလံများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည် (အခန်းငယ် ၄–၂၄ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် အာရှုရိနှင့် ယုဒတို့ကို သုံ့ပန်းဘဝမှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ရှေးကအခြေအနေများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည် (ရှုဗ် — “ပြန်လာခြင်း” နှင့် ရှေဗုတ် — “သုံ့ပန်းဘဝ”)။ ဘုရားသခင်သည် ယုဒနှင့် ဣသရေလတို့၏ အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေမည် (၃၃:၇၊ ၂၉:၁၄; ၃၀:၃၊ ၁၈; ၃၁:၂၃; ၃၂:၄၄; ၃၃:၇၊ ၁၁၊ ၂၆ ရှိ ရှုဗ် ရှေဗုတ် ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကိုယ်တော်သည် မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ နေထိုင်နိုင်သောမြို့ ဖြစ်စေမည်၊ လူတို့ကို သန့်ရှင်းစေမည်၊ သူတို့၏ အပြစ်နှင့်ပြည့်သော ပုန်ကန်မှုအတွက် ခွင့်လွှတ်မည် (အခန်းငယ် ၇–၈)။ “အပြစ်” အတွက် အသုံးပြုသော ပုံမှန်ဟေဗြဲစကားလုံးများအားလုံးသည် အခန်းငယ် ၈ တွင် ပါဝင်သည်။ အာဝုန် (“ပုန်ကန်မှု”၊ “အပြစ်မတရားမှု”)၊ ခါတာ (“အပြစ်ပြုသည်”) နှင့် ပါရှာ (“လွန်ကျူးသည်”) တို့ဖြစ်သည်။ ဣသရေလ၏အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် အရှက်ရစေခြင်းတို့ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဂုဏ်အသရေတို့ဖြင့် အစားထိုးပေးမည်။ ဣသရေလအပေါ် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းကြောင့် လူမျိုးတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူမျိုးတို့အကြား ကိုယ်တော်၏ဂုဏ်အသရေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည် (အခန်းငယ် ၉၊ ၃၀:၁၂–၂၂ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုရင်ဖြစ်ခြင်းအတွက် အခိုင်လုံဆုံးသော သက်သေမှာ သေလွန်သူများကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်သည့် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးပင် ဖြစ်သည်။ ယေရမိသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ အနာရောဂါကင်းခြင်းမှတစ်ဆင့် ဤအချက်ကို နမူနာပြထားပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာသည် နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုခရစ်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၌ ဤအကြောင်းအရာကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်။

၃၃:၁၁–၁၃။ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ရွှင်လန်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း။ ဒုတိယကတိတော် (အခန်းငယ် ၁၀–၁၁) သည် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော အခြေအနေပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းကို ဆိုလိုသည် (အခန်းငယ် ၁၁၊ အခန်းငယ် ၇၊ ၂၆ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မြို့များတွင် လူများ ပြန်လည်နေထိုင်ကြမည်၊ သတို့သားများနှင့် သတို့သမီးများ၏ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်းရှိမည်၊ ဘုရားသခင်ထံ ချီးမွမ်းခြင်းရှိမည်။ ယေရမိကျမ်းတွင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ယေရုရှလင်မြို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို မင်္ဂလာဆောင်ပွဲများ၏ အသံများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြချက်များဖြင့် ပုံဖော်ထားသည် (၇:၃၄; ၁၆:၉; ၂၅:၁၀)။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် ဘုရားသခင်သည် သတို့သားနှင့် သတို့သမီးတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပြန်လည်ပေးမည်။ ယေဟောဝါ စေဗာအုတ် အား ချီးမွမ်းသည့် သီချင်းသံသည် ပဲ့တင်ထပ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းမြတ်တော်မူ၍ ကိုယ်တော်၏ ခေစဒ် — “ကရုဏာ”၊ “သစ္စာရှိသောမေတ္တာ”၊ “ကြင်နာခြင်း” — သည် အစဉ်အမြဲတည်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဆာ၊ ၁၀၆:၁; ၁၀၇:၁; ၁၁၈:၁–၄၊ ၂၉; ၁၃၆:၁–၂၆ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

တတိယကတိတော် (ယေ၊ ၃၃:၁၂–၁၃) သည် လူသူကင်းမဲ့နေသော ယုဒပြည်၏ မြို့များ (အခန်းငယ် ၁၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် သိုးထိန်းများနှင့် သူတို့၏ သိုးစုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာမည်ဟု ကြေညာသည် (၃၂:၄၄ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လုံခြုံသော အုပ်ချုပ်မှု (သိုးထိန်းများ)၊ ပေါများသော အစားအစာ (ကျက်စားရာအရပ်များ) ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့ (သိုးစု) သည် သူတို့ကို ရေတွက်သူတို့၏ လက်အောက်တွင် တစ်ဖန် ဖြတ်သန်းကြမည်။ စနစ်တကျရှိခြင်း၊ တိုးပွားခြင်းနှင့် လုံခြုံခြင်းတို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည်။

၃၃:၁၄–၁၈။ ခေါင်းဆောင်မှုအသစ်။ စတုတ္ထကတိတော် (အခန်းငယ် ၁၄–၁၆) သည် ၂၃:၅–၆ ကို ထပ်မံဖော်ပြပြီး၊ ၃၃:၁၄ ကို ထပ်ပေါင်းကာ “သူ” (အညွန့်) အစား “သူမ” (ယေရုရှလင်မြို့) အတွက် “ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့၏ ဖြောင့်မတ်သော ကယ်တင်ရှင်” ဟူသောအမည်ကို အသုံးပြုထားသည်။ ဒါဝိဒ်၏မျိုးရိုးမှ ဖြောင့်မတ်သော မင်းတစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကျင့်သုံးမည် (၂၃:၁–၈ ဆိုင်ရာရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်ပါ)။ မြို့၏ အထောက်အထားသည် ဒါဝိဒ်မျိုးရိုးမှ မင်း၏ အထောက်အထားနှင့် ခွဲမရအောင် ဆက်စပ်နေသည်။

ပဉ္စမကတိတော် (အခန်းငယ် ၁၇–၁၈) သည် ဣသရေလ၏ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဒါဝိဒ်မျိုးရိုးမှ မင်း၏ အမွေဆက်ခံရာ ရာထူးနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ/လေဝိအမျိုးသားများ၏ ရာထူးများသည် အမြဲတမ်းတည်ရှိမည်။ မင်း၏တာဝန်များကို သတ်မှတ်မထားဘဲ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ/လေဝိအမျိုးသားတို့၏ တာဝန်များကိုသာ သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် ဤကတိတော်သည် ဣသရေလကို နိုင်ငံတော်တစ်ခုအဖြစ်ထက် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော လူထုအဖြစ် ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယေရမိသည် မိမိ၏တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ မိန့်ခွန်းများတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဒါဝိဒ်မျိုးရိုးမင်းဆက်ကို အပြီးတိုင် ပယ်ဖျက်မည်ဟု ဟောကြားခဲ့သည် (၂၂:၃၀)။ သို့သော် ၃၃:၁၄–၁၆ (၂၃:၅–၆ လည်း) သည် စစ်မှန်သော ဒါဝိဒ်ပဋိညာဉ် ပြည့်စုံလာရန် နေရာပေးထားသည်။ မေရှိယမင်းတစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာမည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ၃၃:၁၉–၂၂ ရှိ နောက်ကတိတော်တွင် အတည်ပြုထားသည်။

၃၃:၁၉–၂၆။ ဘုရားသခင်၏ လူတို့အပေါ် သစ္စာရှိခြင်း။ ဆဋ္ဌမကတိတော် (အခန်းငယ် ၁၉–၂၂) သည် ၃၁:၃၅–၃၇ ကို ပိုမိုချဲ့ထွင်ဖော်ပြပြီး၊ ဒါဝိဒ်နှင့် ဘုရားသခင်ပြုထားသော ပဋိညာဉ်များ၏ အမြဲတမ်းတည်တံ့ခြင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၁၁–၁၆; ဆာ၊ ၈၉:၂၄–၃၇; ဟေရှာ၊ ၅၅:၃ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားများနှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်များလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်သည် (ဥပမာ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၉; ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၈ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် နေ့နှင့်ညဟူသော ဖန်ဆင်းထားသည့် အစီအစဉ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသကဲ့သို့ သေချာစွာ ဆက်လက်တည်ရှိကြမည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏အမျိုးအနွယ်များကို ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ကြယ်များနှင့် တိုင်းတာမရနိုင်သော ပင်လယ်သဲများကဲ့သို့ တိုးပွားစေမည်။ နောက်ဆုံးကတိတော် (အခန်းငယ် ၂၃–၂၆) သည် လူမျိုးတို့က ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသော လူများ (ဣသရေလနှင့် ယုဒ) ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ဆက်လက်မယူဆတော့ဟု ယူဆခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ တုံ့ပြန်ချက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် ဤအငြင်းအခုံကို ညနှင့်နေ့၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတို့၏ အစီအစဉ်ကို ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် ပယ်ချထားသည် (၃၁:၃၅–၃၇; ၃၃:၂၀–၂၂ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

နိဂုံးချုပ်စကားများသည် အခန်း ၃၀–၃၃ အပေါ် အခြေခံ၍ သုံ့ပန်းများကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာရန် (သို့မဟုတ် “သူတို့၏ အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန်”) နှင့် သူတို့အပေါ် ကရုဏာပြုရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အတည်ပြုသည်။ ဤကတိတော်သည် ခရစ်မပေါ်မီ ၅၃၇ ခုနှစ်တွင် ပါရှားမင်းကုရုက သုံ့ပန်းများ ပြန်လာရန် အမိန့်ပေးသောအခါ ပြည့်စုံခဲ့သည်။ သို့သော် ဣသရေလတွင် ဒါဝိဒ်မျိုးရိုးမှ မင်းတစ်ပါး ပေါ်ပေါက်မည်ဟူသော ကတိတော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မင်းတစ်ပါးကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပါက ပြည့်စုံခဲ့ခြင်းမရှိပါ။ မေရှိယနှင့်သက်ဆိုင်သော ကတိတော်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီကြာပြီးနောက် ခရစ်ယာန်များသည် ယေရှုကို မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံတော်၏ မင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် သက်ဆိုင်သော “ခရစ်တော်” (မေရှိယ) အဖြစ် ချီးမြှောက်ခဲ့ကြသည် (မ၊ ၁၆:၁၆; တ၊ ၁၇:၇; ဗျာ၊ ၁၉:၁၆)။

 

၃၄:၁–၃၅:၁၉

သစ္စာမရှိခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်လေ့လာချက်များ

ဤအပိုင်းတွင် သစ္စာမရှိခြင်းကို ဖော်ပြသော ဖြစ်ရပ်နှစ်ခု (ဇေဒကိ — ၃၄:၁–၇၊ ကျွန်များအပေါ် ဆက်ဆံမှု — အခန်းငယ် ၈–၂၂) နှင့် သစ္စာရှိခြင်းကို ဖော်ပြသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု (ရေခပ်အမျိုးသားများ — ၃၅:၁–၁၁) ပါဝင်သည်။ ဖြစ်ရပ်လေ့လာချက်နှစ်ခုကို နိဂုံးပိုင်းတွင် ဆွေးနွေးထားသည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၉)။

၃၄:၁–၇

ဇေဒကိအား ဘုရားသခင် သတိပေးခြင်း

ပထမဖြစ်ရပ်လေ့လာချက်၏ နောက်ခံအခြေအနေမှာ ဗာဗုလုန်တို့၏ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁–၂၊ ၆–၇; ၂၁:၁–၇; ၃၇:၃–၁၀; ၃၈:၁၄–၂၈ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရုရှလင်မြို့အနီးရှိ ခံတပ်မြို့နှစ်မြို့သာ ဆက်လက်ခုခံနေကြသည် (၃၄:၆–၇; ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၁:၅–၁၁ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အာဇေကာ (ယေရုရှလင်မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက်ရှိ တဲလ်ဇကာရိယာ) နှင့် လာခိရှ (ယခင်မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင်ရှိသော တဲလ်အက်ဒ်-ဒူဝေးရ်) တို့သည် ခရစ်မပေါ်မီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် လာခိရှမြို့ ပျက်စီးသွားသည့် အပျက်အစီးများအတွင်း တွေ့ရှိခဲ့သော စာများထဲမှ တစ်စောင်တွင် ဖော်ပြထားသည်။ (“လာခိရှ၏ အချက်ပြမှုများကို ကျွန်ုပ်တို့ စောင့်ကြည့်နေကြောင်း [ကျွန်ုပ်၏သခင်] သိပါစေ… အကြောင်းမူကား အာဇေကာကို ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်နိုင်ပါ။”) ယေရမိ၏ အနာဂတ္တိစကားသည် အလွန်ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ညွှန်ပြသည် (ယေ၊ ၃၄:၁)။ ယေရမိမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်များသည် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြပြီးဖြစ်သည် (၃၂:၂၅ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ယေရမိသည် ဘုရင်ဇေဒကိအား ဗာဗုလုန်တို့၏ မကြာမီအောင်ပွဲ၊ ယေရုရှလင်မြို့ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဘုရင်ကို ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ သတိပေးခဲ့သည် (၃၄:၂–၃; ၃၂:၃–၄က ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ယင်းနောက်တွင် ဇေဒကိအတွက် ကွဲပြားခြားနားသော အနာဂတ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရင်သည် ဓားဖြင့် သေမည်မဟုတ်ဘဲ ငြိမ်သက်ခြင်းဖြင့် သေမည်။ သူသေသောအခါ ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရမည်၊ ထိုက်တန်စွာ သင်္ဂြိုဟ်ခံရမည်၊ ထို့အပြင် သူ့အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးကြမည် (၃၄:၄–၅; ၅၂:၈–၁၁ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအပြောင်းအလဲကို အကောင်းဆုံးနားလည်နိုင်မည့်နည်းမှာ ဇေဒကိသည် ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်ထံ အညံ့ခံပြီး သူ့ကို မဆန့်ကျင်ပါက မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ယေရမိက ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းအချက်ကို ၃၈:၁၇–၁၈ တွင်လည်း အကြံပြုထားသည်။ ဇေဒကိ၏ အမှန်တကယ်အဖြစ်အပျက်သည် သူသည် ထာဝရဘုရား၏ သတင်းစကားကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြသည် (၅၃:၈–၁၁)။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေးသည် ဘုရားသခင်အား တုံ့ပြန်ရန် နည်းလမ်းနှစ်မျိုး—သစ္စာမရှိခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်း—ရှိခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းအရာကို ၃၄:၈–၃၅:၁၉ တွင် ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်။

၃၄:၈–၂၂

ကျွန်များအပေါ် သစ္စာဖောက်ဆန်စွာ ဆက်ဆံခြင်း

သစ္စာမရှိခြင်းကို လူများနှင့် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်များအားဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့သည် ဟေဗြဲအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကျွန်များကို ခုနစ်နှစ်မြောက်တိုင်း လွှတ်ပေးရမည့် ပညတ်ကို မလိုက်နာခြင်းအားဖြင့် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၈–၉၊ ၁၄; ထွက်၊ ၂၁:၁–၆; တရား၊ ၁၅:၁–၁၈ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အကြွေးများကို မဆပ်နိုင်သောကြောင့် မိမိတို့၏ အစ္စရေးအမျိုးသားချင်းများသည် ကျွန်များဖြစ်လာကြသည်။ ခုနစ်နှစ်တစ်ကြိမ်ဆိုင်ရာ ပညတ်တော်သည် အကြွေးကို ပယ်ဖျက်ပေးရမည်ဟု သတ်မှတ်ရုံသာမက လွတ်မြောက်လာသော ကျွန်အား အစားအစာနှင့် သောက်စရာများကို ရက်ရောစွာ ပေးအပ်ရန်လည်း လိုအပ်သည် (တရား၊ ၁၅:၁၄)။ ဤပညတ်ကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခြင်းသည် အစ္စရေးတို့သည် “အဲဂုတ္တုပြည်၌ မိမိတို့ကျွန်ခံခဲ့ရခြင်းနှင့် ထာဝရဘုရားက ရွေးနုတ်ပေးခဲ့ခြင်း” ကို အောက်မေ့ကြောင်း ဆိုလိုသည် (တရား၊ ၁၅:၁၅)—ဤသည်မှာ ပဋိညာဉ်အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း မိမိတို့၏ အမျိုးသားချင်းများကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအား ပြသသည့် ယုံကြည်ခြင်း၏ လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဇေဒကိသည် လူများအား ဤပညတ်ကို လိုက်နာစေခဲ့သည်။ သို့သော် အစပိုင်းတွင် နာခံခဲ့ကြသော်လည်း မင်းများနှင့် လူများသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပြောင်းလဲကာ ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည် (ယေ၊ ၃၄:၈–၁၁၊ ၁၅–၁၆)၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းမှာ လောဘနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤသို့ သစ္စာမရှိခြင်းသည် ဘုရားသခင်အပေါ်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို လိုအပ်နေသူများနှင့် မျှဝေရန် တာဝန်အပေါ် အလွန်အမင်း လျစ်လျူရှုခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးတို့၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၄) နှင့် ဇေဒကိပြုခဲ့သော ဟေဗြဲကျွန်များ လွတ်မြောက်ရေးဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ် (အခန်းငယ် ၈–၉၊ ၁၅–၁၆) တို့အကြား နှိုင်းယှဉ်ချက်တစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၂–၂၂)။ ပဋိညာဉ်နှစ်ရပ်စလုံးသည် လွှတ်ပေးကြောင်း ကြေညာခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် ယုဒ၏ သစ္စာမရှိခြင်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ “ပြန်လှည့်သည်” ဟူသော စကားလုံး (ရှုဗ်; ၃:၁–၄:၄; ၈:၄–၆; ၁၅:၁၉ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ) ကို စကားလုံးကစားနည်းအဖြစ် အသုံးပြု၍ ဘုရားသခင်က (၃၄:၁၅) အစ္စရေးတို့သည် ပဋိညာဉ်သစ္စာရှိခြင်းသို့ ပြန်လှည့်လာကြပြီး (တာရှုဗု) အကြွေးကြောင့် ကျွန်ခံရသူများအား လွတ်မြောက်စေရေးဆိုင်ရာ ပညတ်ကို ကျင့်သုံးမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သို့သော် ဤကတိကဝတ်ကို မကြာမီ စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်သစ္စာရှိခြင်းမှ ပြန်လှည့်ကာ (တာရှုဗု) အကြွေးကျွန်များကို ပြန်လည်ကျွန်ခံစေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်။ ပဋိညာဉ်၏ ကျိန်ဆိုချက်ကို ဗိမာန်တော်၌ ဘုရားသခင်၏နာမတော်ဖြင့် ပြုခဲ့သောကြောင့် ထိုကျိန်ဆိုချက်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ရှုတ်ချခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ ထို့ကြောင့် ယုဒသည် ထာဝရဘုရားအား ပြုခဲ့သော ကျိန်ဆိုချက်ကို ချိုးဖောက်ပြီး ကိုယ်တော်နှင့် ပဋိညာဉ်အသိုင်းအဝိုင်း၏ အဖွဲ့ဝင်ချင်းများအပေါ် ထားရှိရမည့် တာဝန်ကို အလေးမထားဘဲ ပြက်ရယ်ပြုခဲ့ကြောင်း ဘုရားသခင်က နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။

ယုဒတို့၏ သစ္စာမရှိခြင်းကို စကားလုံးကစားနည်းတစ်ရပ်ဖြင့် ဘုရားသခင်က အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခဲ့သည်။ မိမိတို့၏လူများအား လွတ်မြောက်ခွင့် မကြေညာခဲ့သောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဓား၊ ကပ်ရောဂါနှင့် အစာခေါင်းပါးခြင်းတို့အား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၇က)။ ယုဒကို ဗာဗုလုန်တို့လက်သို့ အပ်နှံမည်ဖြစ်ပြီး ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်တို့သည် လူသူကင်းမဲ့သော အရပ်ဖြစ်လာမည် (အခန်းငယ် ၁၇–၂၂)။ ဤအမိန့်သည် လူအပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ကြပြီး နွားသငယ်ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ကာ ထိုအပိုင်းနှစ်ခုကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြခြင်းအပေါ် အခြေခံသည် (အခန်းငယ် ၁၈–၁၉)။ ဤနေရာတွင်လည်း စကားလုံးကစားနည်း ပါဝင်သည်။ “ဖြတ်သည်” (ကာရတ်) ဟူသော စကားလုံးကို ပဋိညာဉ်ပြုခြင်းအတွက် (အခန်းငယ် ၈၊ ၁၃) နှင့် တိရစ္ဆာန်ကို ဖြတ်ခြင်းအတွက် (ကာရတ်) နှစ်မျိုးစလုံး အသုံးပြုထားပြီး၊ ထိုတိရစ္ဆာန်ကို ဖြတ်ခြင်းသည် ပဋိညာဉ်ဖောက်ဖျက်သူတို့၏ အနာဂတ်အဖြစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည် (အခန်းငယ် ၁၈; က၊ ၁၅:၇–၁၁၊ ၁၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ထို့ကြောင့် ယေရမိ ၃၄:၈–၂၂ ၏ အဓိကအကြောင်းမှာ အကြွေးကျွန်များကို လွှတ်ပေးခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားသော ပဋိညာဉ်သစ္စာရှိခြင်းသည် ယေရုရှလင်အတွက် လုံခြုံခြင်းနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဖြစ်စေမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စီးပွားရေးအမြတ်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် ဗာဗုလုန်တို့ ကျူးကျော်လာရန် လမ်းဖွင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားအား နာခံခြင်းသည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော်လည်း မနာခံခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော ရွေးနုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းအပေါ် အခြေခံ၍ သူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့သည်။ သူတို့၏တာဝန်မှာ ကိုယ်တော်အား မိမိတို့၏ဘုရားသခင်အဖြစ် လက်ခံပြီး ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ရန်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်လျှင် ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ရန်သူများထံမှ ဆက်လက်ကာကွယ်ကယ်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပယ်၍ မယုံကြည်တော့သောကြောင့် ပဋိညာဉ်သည် ချိုးဖောက်ခံခဲ့ရသည်။

၃၅:၁–၁၉

နာခံသော ရေခပ်အမျိုးသားများနှင့် နိဂုံးချုပ်

ယုဒတို့၏ မနာခံမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရေခပ်အမျိုးသားများ၏ နာခံမှုကို စံနမူနာအဖြစ် တင်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ယေရမိအား ရေခပ်အမျိုးသားများကို ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်းရှိ အခန်းတစ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး သူတို့အား စပျစ်ရည်သောက်ရန် ပေးကာ စမ်းသပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁–၂)။ သူတို့သည် ဖခင်က စပျစ်ရည်မသောက်ရန်၊ အိမ်မဆောက်ရန်၊ မျိုးစေ့မကြဲရန်၊ စပျစ်ဥယျာဉ်မစိုက်ရန်၊ ထိုအရာများအနက် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပိုင်ဆိုင်ရန်၊ တဲများတွင် နေထိုင်ပြီး လှည့်လည်နေထိုင်သည့် ဘဝပုံစံကို ထိန်းသိမ်းရန် အမိန့်ပေးထားသောကြောင့် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၃–၇)။ သူတို့သည် ဖခင်၏အမိန့်ကို နာခံခဲ့ကြသည်။ ဗာဗုလုန်တို့ ပြည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါမှသာ ယေရုရှလင်၌ ခိုလှုံရန် ရှာဖွေခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၈–၁၁)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်တို့၏ မနာခံမှုကို ရေခပ်အမျိုးသားများ၏ နာခံမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၆)။ ရေခပ်အမျိုးသားများသည် မိမိတို့၏ လူသားဖခင်ကို နာခံကြသော်လည်း ယုဒတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သော ဖခင်ကို နာခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ယုဒတို့အား နောင်တရရန် ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့နာခံခဲ့လျှင် ကိုယ်တော်ပေးထားသောပြည်၌ နေထိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ မနာခံခဲ့ကြ။ ထို့ကြောင့် ယုဒတို့အပေါ် ဘုရားသခင်ချမှတ်ထားသော ပျက်စီးခြင်းအမိန့်သည် အကောင်အထည်ဖော်ခံရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၇)။

ဘုရားသခင်သည် ရေခပ်အမျိုးသားများ၏ နာခံမှုကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုပြီး သူတို့၏သားစဉ်မြေးဆက်များ အောင်မြင်တည်တံ့မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏အိမ်ထောင်စုမှ ထာဝရဘုရား၏ အမှုတော်ထမ်းတစ်ဦး အမြဲရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိပေးခြင်းဖြင့် ဆုချခဲ့သည်။ ဟေဗြဲစကားရပ် အိုမက် လေဖာနာယိ သည် စာသားအရ “ရှေ့တော်၌ ရပ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး အာဏာရှိသူတစ်ဦး၏ရှေ့တွင် အမှုဆောင်ရန် အသင့်ရပ်နေခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သည် (က၊ ၄၁:၄၆; ၁ ရာ၊ ၁:၂၈; ၁ ရာ၊ ၁၇:၁)။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ချက်အချို့တွင် “အမှုဆောင်သည်” ဟု ပြန်ဆိုထားသည်။ သစ္စာရှိစွာ နေထိုင်ခြင်းသည် ကောင်းချီးနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယကို ဖြစ်စေသော်လည်း သစ္စာမရှိခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်မှုကို ဆုံးရှုံးစေသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရမိ ၃၄–၃၅ သည် နားထောင်သူများအား ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏စကားတော်အပေါ် သစ္စာရှိရန် အရေးတကြီး သတိပေးသော သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ဤသစ္စာရှိခြင်းသည် နောက်ဆုံးကာလ၏ ယုံကြည်သူအသိုင်းအဝိုင်း၏ ထင်ရှားသောလက္ခဏာတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည် (ဗျာ၊ ၁၄:၁၂)။