ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၇

 

အခန်းကြီး - ၄၇

chapter 47

 

၁။ ယောသပ်သည် သူ၏ညီအစ်ကိုငါးဦးနှင့် ဖခင်ကို ဖာရိုဘုရင်ထံ မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ၇။ သူတို့အား နေရာထိုင်ခင်းနှင့် စားနပ်ရိက္ခာပေးသည်။ ၁၃။ သူသည် အီဂျစ်လူမျိုး၏ပိုက်ဆံ၊ ၁၆။ သိုးနွားများ၊ ၁၈။ မြေယာများကို ဖာရိုဘုရင်အတွက် ရယူသည်။ ၂၂။ ယဇ်ပုံးများ၏မြေယာကို မဝယ်ယူခဲ့ပေ။ ၂၃။ သူသည် ၎င်းတို့အား မြေယာကို ငါးပုံတစ်ပုံဖြင့် ငှားရမ်းပေးသည်။ ၂၈။ ယာကုပ်၏အသက်အရွယ်။ ၂၉။ သူသည် ယောသပ်အား သူ၏ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ သင်္ဂြိုဟ်ရန် ကျိန်ဆိုစေသည်။

1 Joseph presenteth five of his brethren, 7 and his father, before Pharaoh. 11 He giveth them habitation and maintenance. 13 He getteth all the Egyptians’ money, 16 their cattle, 18 their lands to Pharaoh. 22 The priests’ land was not bought. 23 He letteth the land to them for a fifth part. 28 Jacob’s age. 29 He sweareth Joseph to bury him with his fathers.

 

၂။ ညီအစ်ကိုအချို့ကို ရွေးချယ်သည်။ ယောသပ်သည် သူ၏ဆွေမျိုးများ ဂေါရှင်သို့ရောက်ရှိကြောင်း ဖာရိုဘုရင်အား ကြိုတင်အကြောင်းကြားပြီးနောက်၊ ညီအစ်ကိုငါးဦးကို ဘုရင်ထံမိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ကျမ်းစာဘာသာပြန်တွင် “ညီအစ်ကိုအချို့” ဟု မှန်ကန်စွာဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားရပ်သည် ယခင်မှတ်ချက်ပေးသူများက မမှန်ကန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် “သူ၏ညီအစ်ကိုအားလုံးထဲမှ” ဟု ရိုးရှင်းစွာဆိုလိုသည့် ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

2. Took some of his brethren. Having previously informed Pharaoh of the arrival of his relatives in Goshen, Joseph presented five of his brothers to the king. The Hebrew expression correctly translated “some of his brethren” in the KJV was misunderstood by earlier commentators, who gave unwarranted interpretations of it. It is simply a Hebrew idiom meaning “out of the whole number of his brothers.”

 

၆။ အီဂျစ်ပြည်သည် သင်တို့ရှေ့တွင်ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ခါနာန်ပြည်တွင် မိုးခေါင်ရေရှားမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏သိုးနွားများအတွက် ကျက်စားရာနေရာမရှိသဖြင့် အီဂျစ်ပြည်တွင် ယာယီခိုလှုံရန်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် ယောသပ်အား ၎င်းတို့၏ဖခင်နှင့်ညီအစ်ကိုများအား နိုင်ငံ၏အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သော ဂေါရှင်ပြည်တွင် နေထိုင်ရန်နေရာပေးရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

6. The land of Egypt is before thee. They had come to sojourn in the land (not to settle there) because there was no pasture for their flocks in the land of Canaan, owing to the drought. The king then authorized Joseph to give his father and brothers a dwelling in the best part of the country, the land of Goshen.

 

၇။ ယောသပ်သည် ယာကုပ်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ဂေါရှင်ဒေသတွင် အခြေချရန် ဘုရင်၏ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက်၊ ယောသပ်သည် သူ၏ဖခင်ကို ဖာရိုဘုရင်ထံ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုများနှင့် တွေ့ဆုံမှုသည် တရားဝင်သဘောဖြစ်ပြီး၊ ယာကုပ်နှင့် တွေ့ဆုံမှုသည် ပုဂ္ဂိုလိကသဘောဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသည်။ ဘုရင်သည် ၎င်း၏ပထမဝန်ကြီး၏ဖခင်ကို တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုခဲ့ပေမည်။

7. Joseph brought in Jacob. Joseph then presented his father to Pharaoh, once royal permission had already been given for settling in the region of Goshen. It has been suggested that the interview granted Joseph’s brothers was of an official nature, whereas Jacob’s audience with the monarch was of a purely private character. The king may have requested the opportunity of meeting the father of his first minister.

 

ယာကုပ်သည် ဖာရိုဘုရင်ကို ကောင်းကြီးပေးသည်။ ယာကုပ်သည် ဘုရင်များအား ပုံမှန်ပေးသော “ဘုရင်သည် ထာဝရအသက်ရှင်ပါစေ” ဟူသော နှုတ်ဆက်စကားကို မပေးခဲ့ပေ (၂ရာ. ၁၆:၁၆၊ ၁ရာ. ၁:၂၅၊ ဒံ. ၂:၄ စသည်ဖြင့်)။ ယေဟောဝါ၏ပရောဖက်တစ်ဦးအဖြစ် ၎င်း၏ဂုဏ်သိက္ခာကို သတိရှိသဖြင့် ယာကုပ်သည် ဖာရိုဘုရင်အား ကောင်းကင်ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။

Jacob blessed Pharaoh. Jacob did not extend to Pharaoh the customary salutation accorded kings, such as, “May the king live forever!” (2 Sam. 16:16; 1 Kings 1:25; Dan. 2:4; etc.). Conscious of his own dignity as a prophet of Jehovah, Jacob pronounced upon him a heavenly benediction.

 

၉။ ငါ၏ဘုရားဖူးခရီး၏နှစ်များ။ ယာကုပ်သည် ၎င်း၏ဘဝနှင့် ၎င်း၏ဖခင်၏ဘဝကို “ဘုရားဖူးခရီး” ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ခါနာန်ပြည်ကို အမှန်တကယ်ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ၎င်းတို့အား အမွေအဖြစ်ကတိပေးထားသောပြည်တွင် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ လှည့်လည်နေထိုင်ရသည်။ ဤ“ဘုရားဖူးခရီး”သည် လောကီဘဝ၏ မတည်မငြိမ်ဖြစ်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပုံဆောင်ဖော်ပြပြီး၊ လူသားသည် ၎င်းအတွက်ဖန်တီးခံရပြီး ၎င်း၏ဝိညာဉ်သည် အမြဲတမ်းတောင့်တနေသော စစ်မှန်သောအနားယူမှုကို မရရှိပေ (ဟေဗြဲ ၄:၈-၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် ယာကုပ်၏ဤစကားများကို ကောင်းကင်ခါနာန်ပြည်၏ထာဝရအနားယူမှုအတွက် ဘိုးဘေးများ၏တောင့်တမှုကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် သင့်လျော်စွာမှတ်ယူနိုင်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၁၃-၁၆)။

9. The years of my pilgrimage. Jacob referred to his own life and that of his father as a “pilgrimage.” They had not come into actual possession of Canaan, but had been obliged to wander about, unsettled and homeless, in the land promised them as an inheritance. This “pilgrimage” was at the same time a figurative representation of the inconsistency and weariness of the earthly life, in which man does not attain to that true rest for which he was created and for which his soul continually longs (see Heb. 4:8, 9). Paul could therefore appropriately regard these words of Jacob as a declaration of the yearning of the patriarchs for the eternal rest of the heavenly Canaan (Heb. 11:13–16).

 

နှစ်တစ်ရာ့သုံးဆယ်။ ယောသပ်သည် ရာထူးသို့ခန့်အပ်ခံရစဉ်က အသက်သုံးဆယ်ရှိခဲ့သည် (ကမ္ဘာ ၄၁:၄၆)။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကြွယ်ဝသောနှစ်ခုနှစ်နှစ် (၄၁:၄၇-၄၉) နှင့် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုနှစ်နှစ် (၄၅:၆) ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ယခုသူသည် အသက်သုံးဆယ့်ကိုးနှစ်သို့ရောက်ရှိပြီး၊ သူ၏ဖခင်သည် အသက်တစ်ရာ့သုံးဆယ်ရှိခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် သူ၏ဖခင်အသက်ကိုးဆယ့်တစ်နှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ၏မွေးဖွားမှုသည် ယာကုပ်ပါဒမ်အာရမ်တွင် ဆယ့်လေးနှစ်နေထိုင်ပြီးစီးချိန် (၃၀:၂၅) တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ထိုနေရာသို့ရောက်ရှိစဉ်က အသက်ခုနှစ်ဆယ့်ခုနှစ်ရှိခဲ့ရမည်။

An hundred and thirty years. Joseph had been 30 years old at the time of his appointment to office (Gen. 41:46), and since that time the 7 plentiful years (ch. 41:47–49) and 2 years of famine had passed (ch. 45:6). Now he had reached the age of 39, and his father was 130 years of age. It is evident from these figures that Joseph was born when his father was 91 years old. Since his birth occurred at the close of Jacob’s 14 years of residence in Padan-aram (ch. 30:25), the patriarch’s age upon arrival there must have been 77.

 

အနည်းငယ်နှင့်ဆိုးရွားသည်။ ယာကုပ်၏ဘဝအကဲဖြတ်ချက်သည် သူ၏ဘိုးဘေးများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်မှန်ကန်သည်။ အာဗြဟံသည် အသက်တစ်ရာ့ခုနှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ထိ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး၊ ဣဇာက်သည် တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်နှစ်ထိ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သူတို့တစ်ဦးမျှ ယာကုပ်ကဲ့သို့ မရေရာမသေချာသောဘဝ၊ ဒုက္ခနှင့်အန္တရာယ်များ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့်ပြည့်နှက်နေသောဘဝကို မဖြတ်သန်းခဲ့ရပေ။ ဟာရန်သို့ထွက်ပြေးချိန်မှ အီဂျစ်သို့ပြောင်းရွှေ့သည်အထိ၊ သူ၏ဘဝသည် ဒုက္ခများဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အရာများသာဖြစ်သည် (၄၂:၃၆)။

Few and evil. Jacob’s evaluation of his life was only too true when compared with that of his fathers. Abraham had lived to be 175 years old, and Isaac 180. Neither had led so uncertain a life, so full of distress and danger, of tribulation and anguish, as had Jacob. From his flight to Haran to the time of his removal to Egypt, his life had been nothing but one long succession of troubles (ch. 42:36).

 

၁၁။ ရာမီးစီးမြို့၏ပြည်။ ဤထုတ်ပြန်ချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဝေဖန်သုံးသပ်သူများက အမြင်နှစ်မျိုးရှိသည်။ အချို့က ၎င်းသည် ဣသရေလလူမျိုးများ အီဂျစ်တွင်အခြေချနေထိုင်မှုနှင့်ပတ်သက်သော ကွဲပြားသောရိုးရာအစဉ်အလာတစ်ခုအတွက် သက်သေခိုင်လုံသည်ဟုဆိုကြပြီး၊ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်ထိ ထိုပြည်ကို ဂေါရှင်ဟုခေါ်ဆိုခဲ့သည် (၁၊ ၆)။ အချို့ကမူ ၎င်းသည် ဣသရေလလူမျိုးများ အီဂျစ်တွင်ရှိနေသည့်အချိန်သည် ရာမီးစီးမင်းဆက်ခေတ်ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချသည်။ ပထမရာမီးစီးသည် ဘီစီ ၁၃၂၀ တွင် စတင်အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ပထမအငြင်းအခုံသည် လက်ခံနိုင်စရာမရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ မောရှေသည် ကမ္ဘာကျမ်း၏ တစ်ဦးတည်းသောရေးသားသူဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျမ်းသည် သမိုင်းဝင်ဇာတ်ကြောင်းဖြစ်ပြီး ရိုးရာအစဉ်အလာများစုစည်းမှုမဟုတ်ပေ။ ဒုတိယအငြင်းအခုံကိုလည်း လက်ခံ၍မရပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဤဓမ္မဟောင်းကျမ်းအပိုင်း၏ ခေတ်ကာလဆိုင်ရာရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် “ရာမီးစီးမြို့၏ပြည်” ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် “ဂေါရှင်ပြည်” ဟူသောယခင်အသုံးအနှုန်း၏ နောက်ပိုင်းအမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကူးယူသူတစ်ဦးမှ ၎င်း၏စာဖတ်သူများအတွက် “ဂေါရှင်” ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို ဖော်ပြသည်ဟု ယူဆရမည်။ ဤနည်းဖြင့်ပင် ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့သည် နယူးယောက်ကို ဒတ်ချ်လူမျိုးများက တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်၊ သို့သော် သူတို့တည်ထောင်ခဲ့သောမြို့သည် နယူးအမ်စတာဒမ်ဟု လူသိများခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ထုတ်ပြန်ချက်သည် မဖြစ်မနေမမှန်ကန်ရုံသာမက လိုလားအပ်သည်ဟုပင် ယူဆခံရမည်၊ အကြောင်းမှာ နယူးအမ်စတာဒမ်ဟူသောအမည်သည် ယနေ့ခေတ်စာဖတ်သူများအတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

11. The land of Rameses. Two views concerning this statement are held by critical scholars. According to some, it constitutes strong evidence for a variant tradition regarding the settlement of the Israelites in Egypt, inasmuch as the land has thus far been called Goshen (vs. 1, 6). Others have drawn the conclusion that it indicates the time when the children of Israel were in Egypt as that of the Ramessides. The first Ramses began to reign in 1320 b.c. The first argument is unacceptable because Moses was sole author of Genesis, and the book is a historical narrative and not a collection of traditions. Neither can the second argument be accepted, for it would bring chronological confusion to this section of the OT narrative. It must therefore be assumed that the term “land of Rameses” was a later name for the older term “and of Goshen,” and accordingly represents the effort of a copyist to identify “Goshen” for his readers. By the same procedure we might say today that New York was founded by the Dutch, although the city they founded was known as New Amsterdam. Our statement would nevertheless be considered not only correct but even desirable, for the name New Amsterdam would have no meaning for many modern readers.

 

၁၂။ ၎င်းတို့၏မိသားစုများအလိုက်။ စကားလုံးအရ “သေးငယ်သူများ၏ပါးစပ်အလိုက်” ဟုဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် “၎င်းတို့၏မိသားစုအရွယ်အစားအလိုက်” ဟုဆိုလိုပေမည်။ သို့သော် အချို့ဝေဖန်သူများက ၎င်းသည် ယောသပ်သည် ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ၎င်း၏ဆွေမျိုးများအတွက် အစားအစာပေးအပ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကြပြီး၊ အချို့ကမူ ၎င်းသည် အကြီးဆုံးမှအငယ်ဆုံးအထိ အားလုံးကို ကျွေးမွေးခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ယောသပ်သည် ၎င်း၏မိသားစုအတွက် ပေးအပ်နိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများသည် အီဂျစ်နှင့်ကာနာန်ပြည်သူများ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု နောက်ထပ်ငါးနှစ်ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေမှုကြောင့် ပို၍ထင်ရှားလာသည်။

12. According to their families. Literally, “according to the mouth of the little ones.” It probably means “in proportion to the size of their families.” Some commentators, however, have thought that it refers to Joseph as providing food for his relatives as a father would for his offspring, and others, that it means all were fed, from the greatest to the least. The benefits Joseph was in a position to confer upon his family become all the more apparent from the description of the distress into which the inhabitants of Egypt and Canaan were plunged by the continuation of the famine for five years more.

 

၁၃။ မောပန်းလျက်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု၏ ပြင်းထန်သောလိုအပ်ချက်ကြောင့် အီဂျစ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကြီးမားသောလူမှုရေးတော်လှန်ပြောင်းလဲမှုကို မိတ်ဆက်ပေးသည်၊ ၎င်းသည် တစ်နိုင်ငံလုံးကို အလွန်ဆိုးရွားသောအခြေအနေသို့ လျှော့ချခဲ့သည်။

13. Fainted. This verse introduces a great social revolution forced upon Egypt by the stern necessity of famine, which had by now reduced the entire nation to a state of utter misery.

 

၁၆။ သင်တို့၏တိရစ္ဆာန်များကိုပေးလော့။ ဖာရိုဘုရင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာသောတိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့၏ပိုင်ရှင်များ၏ ဂရုစိုက်မှုအောက်တွင် ဆက်လက်ထားရှိခဲ့ပေမည်။ ထို့ကြောင့် ဤစည်းကမ်းချက်များသည် ထင်သလောက်ပြင်းထန်မှုမရှိပေ။ ငတ်မွတ်နေသောလူများသည် ငတ်သေနေသောတိရစ္ဆာန်များနှင့် သေဆုံးနေသောသိုးနွားများမှ အကျိုးအမြတ်မမျှော်လင့်နိုင်ပေ။ ယခုသူတို့သည် ၎င်းတို့၏တိရစ္ဆာန်များအတွက် အစာရိက္ခာရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်နှစ်တွင် ၎င်းတို့၏မြေယာနှင့် ၎င်း၏ထွက်ကုန်များနှင့်ဆိုင်သော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအကျိုးအမြတ်ကို ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေမည် (၂၃၊ ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

16. Give your cattle. The animals that thus became Pharaoh’s property were probably left in the care of their owners. These terms, therefore, were not so severe as it would appear. A famishing people could expect no profit from starving cattle and dying herds. Now they were to receive fodder for their animals, and probably enjoy a partial profit on them, by analogy to what happened to their land and its produce the next year (see vs. 23, 24).

 

၁၇။ မြင်းများအတွက်။ အီဂျစ်တွင် မြင်းများရှိနေခြင်းသည် ယောသပ်၏ဇာတ်ကြောင်းကို ဟစ်ဆို့စ်ခေတ်မတိုင်မီကာလထက် စောမသတ်မှတ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြသည်၊ အကြောင်းမှာ မြင်းသည် ဟစ်ဆို့စ်များမဖြည့်သွင်းမချင်း အီဂျစ်တွင် မသိခဲ့ပေ (၄၁:၄၃ ကိုကြည့်ပါ)။

17. For horses. The existence of horses in Egypt proves that the Joseph narrative may not be dated earlier than the Hyksos period, since the horse was unknown there until the Hyksos introduced it (see on ch. 41:43).

 

ထိုနှစ်အတွက်။ ဤနေရာတွင် ဆိုလိုသည့် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုနှစ်ခုနှစ်နှစ်အနက်မှ မည်သည့်နှစ်ကို ဆိုလိုသည်မှာ မသေချာပေ။ အချို့ဝေဖန်သူများက နောက်နှစ်တွင် လယ်သမားများအား မျိုးစေ့များဖြန့်ဝေပေးခြင်း (၂၃) သည် ၎င်းသည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု၏ သတ္တမနှစ်ဖြစ်ပြီး၊ တိရစ္ဆာန်များကို အစားအစာနှင့်လဲလှယ်ခဲ့သည့်နှစ်သည် ဆဋ္ဌမနှစ်ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုနှစ်များအားလုံးတွင် နိုင်းမြစ်ကမ်းနားရှိ လယ်ကွက်များတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစိုက်ပျိုးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်၊ ၎င်းသည် ၂၃၊ ၂၄ တွင်ဖော်ပြထားသော မျိုးစေ့များနှင့်ပတ်သက်သည့်ရည်ညွှန်းချက်သည် နောက်ဆုံးနှစ်ကို ဆိုလိုသည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် တန်ဖိုးမရှိပေ။ သို့သော်၊ ၁၇ တွင်ဖော်ပြထားသောနှစ်သည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကာလ၏ နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေမည်။

For that year. It is not certain which of the seven years of famine is here meant. Some commentators think that the distribution of seed to farmers the following year (v. 23) shows that that was the seventh year of the famine, and the year in which the cattle were exchanged for food consequently the sixth year. However, it is probable that some planting had been carried on during all the years of famine in fields bordering on the Nile, which would render the reference to seed in vs. 23, 24 of no value as evidence that the last year is here meant. Nevertheless, the year referred to in v. 17 probably fell in the latter part of the period of famine.

 

၁၈။ ဒုတိယနှစ်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ငွေကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ဒုတိယနှစ်ဖြစ်ပြီး၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု၏ ဒုတိယနှစ်မဟုတ်ပေ။

18. The second year. That is, the second year after their money was gone, not the second year of famine.

 

၁၉။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏မြေယာကိုဝယ်လော့။ ဖာရိုဘုရင်၏ကျွန်အဖြစ် ၎င်းတို့၏အခြေအနေသည် လွတ်လပ်သော်လည်း ငတ်မွတ်နေသောနိုင်ငံသားများထက် ပိုမိုသာလွန်ကြောင်း သဘောပေါက်ကာ၊ ၎င်းတို့သည် ဤဖြေရှင်းချက်သည် ၎င်းတို့အတွက်သာမက ဘုရင်အတွက်ပါ အကျိုးရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဗိုက်ပြည့်နေခြင်းသည် ငတ်မွတ်ခြင်းထက် ပိုမိုပျော်ရွှင်ဖွယ်အလားအလာဖြစ်သည်။

19. Buy us and our land. Realizing that their lot as Pharaoh’s serfs would be preferable to that of free but starving citizens, they considered this solution advantageous to themselves as well as to the king. A full stomach was a far happier prospect than starvation.

 

သမ္မာကျမ်းစာမှတ်တမ်းကို အတည်ပြုရန် ခေတ်ပြိုင်သမ္မာကျမ်းမဟုတ်သော မှတ်တမ်းများ မရှိတော့သော်လည်း၊ ဟစ်ဆို့စ်များနှင်ထုတ်ခံရပြီးနောက် အီဂျစ်ဘုရင်များသည် ဘုရားကျောင်းပိုင်မဟုတ်သော ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို တစ်ဦးတည်းပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ရောက်ရှိမလာမီ မရှိခဲ့သောအခြေအနေဖြစ်သည်။ ဟစ်ဆို့စ်များကျူးကျော်မလာမီ၊ မြေယာ၏အကြီးစားနှင့်သေးငယ်သော ပိုင်ရှင်များလက်ထဲတွင် မြေယာအများအပြားရှိခဲ့သည်။ ဟစ်ဆို့စ်ခေတ်အတွင်း မှတ်တမ်းများမရှိသော်လည်း၊ ထိုကာလပြီးဆုံးပြီး အထိမ်းအမှတ်ရုပ်တုများက ထိုအခြေအနေကို ထပ်မံထင်ဟပ်ပြသည့်အခါ၊ မြေယာအားလုံးနှင့် အခြားပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးနီးပါးသည် ဘုရင်နှင့်ဘုန်းကြီးများထံ တစ်ဦးတည်းပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤလူမှုဖွဲ့စည်းပုံတွင် ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုအတွက် အကောင်းဆုံးရှင်းပြချက်မှာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုနှစ်ခုနှစ်နှစ်အတွင်း ယောသပ်၏အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ အစီအမံများဖြစ်သည့် သမ္မာကျမ်းမှတ်တမ်းဖြစ်သည်။

Although no contemporary non-Biblical records have survived to corroborate the Bible account of the famine, the fact remains that the kings of Egypt enjoyed sole possession of all nonecclesiastical properties after the expulsion of the Hyksos, a situation that did not exist before their arrival. Prior to the Hyksos invasion of Egypt a great proportion of the land was owned by the people, being in the hands of large and small landowners. Concerning conditions during the Hyksos period no records exist, but when that period ended and the monuments began to shed light on the existing situation once more, it is found that all lands and practically all the other property of Egypt had become the monopoly of the crown and the priesthood. The best explanation for this radical change in the social structure of the nation is the Biblical record of Joseph’s administrative measures during the seven years of famine.

 

၂၁။ သူတို့ကိုမြို့များသို့ပြောင်းရွှေ့စေခဲ့သည်။ ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့သိထားသော ဟီဘရူးစာသားကို တိကျစွာဘာသာပြန်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယောသပ်သည် မြေယာပြည်သူ့လူထုကို ကောက်ပဲသီးနှံသိုလှောင်ထားသော မြို့များအလိုက် ဖြန့်ဝေခြင်း သို့မဟုတ် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို မြို့များအတွင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏အနီးတဝိုက်တွင် ထားရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုပေမည်။ သို့သော် လက်တင်ဘာသာပြန်နှင့် ဂရိဘာသာပြန်များသည် မူရင်းကို ပို၍တိကျစွာ ထင်ဟပ်ပြပေမည်- “သူသည် လူထုကို သူ့အား ကျွန်အဖြစ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။” ဤအစောပိုင်းဘာသာပြန်များအောက်တွင် ဟီဘရူးစာသားသည် အလွန်ဆင်တူသော ဟီဘရူးစာလုံးနှစ်လုံး ဒ နှင့် ရ တို့၏ လဲလှယ်မှုနှင့် ဘ ဟူသောစာလုံးတစ်လုံးထပ်ထည့်ခြင်းကို ဖော်ပြပေမည်။ ထို့ကြောင့် လက်တင်နှင့်ဂရိဘာသာပြန်များသည် မူရင်းစာသားနှင့် ပို၍နီးကပ်ပေမည်။ ၎င်းတို့၏ဘာသာပြန်သည် အကြောင်းအရာနှင့် ပို၍သင့်လျော်ပုံရသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ ရှေးဟီဘရူးစာသားတစ်ခုပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုမဖြစ်ပေါ်မချင်း၊ တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ဆုံးဖြတ်ချက်မချရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

21. He removed them to cities. This statement is an accurate translation of the Hebrew text as we know it today. It seems to mean that Joseph distributed, or organized, the population of the land according to the cities in which grain was stored, placing them either in the cities or in their immediate vicinity. However, the LXX and the Vulgate may reflect the original more accurately: “He brought the people into bondage to him for servants.” Since the Hebrew text presumably underlying these early translations would represent the exchange of but two very similar Hebrew letters, the equivalents of d and r, and the addition of another letter, b, it is possible that the LXX and the Vulgate are closer to the original text. Their rendition certainly seems more appropriate to the context. Until the recovery of an ancient Hebrew text of this passage may decide the problem one way or the other, however, it is best to withhold judgment.

 

၂၂။ ဘုန်းကြီးများ၏မြေယာ။ ဘုန်းကြီးများသည် အီဂျစ်လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အလွန်သြဇာကြီးမားပြီး အာဏာကြီးသောအပိုင်းဖြစ်သည်။ မည်သည့်ဖာရိုဘုရင်မျှ ၎င်းတို့၏အာဏာကို အပြီးသတ်ဖျက်ဆီးရန် အောင်မြင်ခဲ့သူမရှိပေ၊ နှင့် ၎င်းတို့၏မုန်းတီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏သဘောကောင်းမှုကို ဆုံးရှုံးရန်ပင် ရဲဝံ့သူအနည်းငယ်သာရှိသည်။ အီဂျစ်၏စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် ဘုန်းကြီးများလက်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အီဂျစ်၏ရှေးခေတ်သမိုင်းတစ်လျှောက် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ရှိခဲ့သည်။ ဟစ်ဆို့စ်ဘုရင်များပင် အမျိုးသားနတ်များကို ယေဘုယျအားဖြင့် မကိုးကွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုန်းကြီးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။ အီဂျစ်ဘုန်းကြီးများနှင့် ကိုယ်ပိုင်အားဖြင့် သဘောမတူသော ယောသပ်သည် ၎င်းတို့၏ရှည်လျားစွာတည်ထောင်ထားသော ဘုန်းကြီးအခွင့်အရေးများကို ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ရန် လုံလောက်သောဉာဏ်ပညာရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အများပြည်သူအသုံးစရိတ်ဖြင့် ၎င်းတို့၏ထောက်ခံမှုကို အာမခံခဲ့သည်။

22. The land of the priests. The priests formed a most influential and powerful segment of Egyptian society. No Pharaoh ever succeeded in permanently breaking their power, and very few dared to arouse their hatred or even lose their good will. More than half of all the wealth of Egypt was in the hands of the priests. They were tax-exempt throughout Egypt’s ancient history. Even the Hyksos kings did not openly fight the priesthood, though in general they did not worship the national gods. Joseph, who personally did not sympathize with the Egyptian priests, was wise enough not to interfere with the long-established priestly privileges, which guaranteed their support at public expense.

 

၂၄။ သင်တို့သည် ငါးပုံတစ်ပုံပေးရမည်။ ကြွယ်ဝသောနှစ်ခုနှစ်နှစ်အတွင်း ထူးခြားသောအစီအမံအဖြစ် စုဆောင်းခဲ့သော ရာနှုန်းနှစ်ဆယ်အခွန်သည် ထွက်ကုန်ပမာဏများပြားမှုကြောင့် အလွန်အကျွံဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက်မှစ၍ ၎င်းသည် မြေယာအားလုံးသည် ဘုရင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာသောကြောင့် ပုံမှန်အခွန်နှုန်းအဖြစ် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားမည်ဖြစ်သည်။

24. Ye shall give the fifth part. The levy of 20 per cent collected during the 7 plentiful years, as an exceptional measure, had not seemed an excessive burden because of the tremendous amount of produce. Henceforth it was to be perpetuated as the regular tax rate, inasmuch as all lands had become the property of the crown.

 

၂၅။ ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်ကိုကယ်တင်ခဲ့သည်။ လူထုမှဤဝန်ခံချက်သည် ဤစည်းမျဉ်းအသစ်သည် ပြင်းထန်သည်ဟု သို့မဟုတ် မတရားသည်ဟု မယူဆခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသသည်။ ၎င်းသည် ယောသပ်သည် အီဂျစ်လူမျိုးများကို ၎င်းတို့၏လွတ်လပ်မှုများကို လုယက်ပြီး လွတ်လပ်သောလူထုကို ကျွန်အဖြစ်သို့ လျှော့ချခဲ့သည်ဟူသော မကြာခဏထပ်ခါတလဲလဲပြောဆိုသော စွပ်စွဲချက်ကို လုံလောက်စွာငြင်းဆိုသည်။ ကျွန်ပိုင်ရှင်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့၏အိမ်ရာများမှ စုစုပေါင်းဝင်ငွေ၏ ရာနှုန်းနှစ်ဆယ်အခွန်ဖြင့် မကျေနပ်ကြပေ။ အခွန်မှလွဲ၍ ဘုရင်၏မြေယာပိုင်ဆိုင်မှုသည် အမည်ခံထက် ပို၍မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အခွန်သည် လူထုကိုယ်တိုင်က အလွန်အကျွံဟု မယူဆခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏တိရစ္ဆာန်များ၊ အိမ်များနှင့် မြေယာများကို ဖာရိုဘုရင်၏ အမည်ခံပိုင်ဆိုင်မှုအောက်တွင်ပင် ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ခဲ့ကြသည်။

25. Saved our lives. This acknowledgment by the people shows clearly that the new regulation was not considered harsh or unjust. It is an adequate refutation of the oft-repeated charge that Joseph despoiled the Egyptians of their liberties and reduced a free people to slavery. Slave-owners are usually not content with a tax of 20 per cent on the gross income of their estates. Except for the tax, royal ownership of the lands was more nominal than real. At all events, the tax was not considered exorbitant by the people themselves. They were grateful to be able to remain alive and to retain the use of their animals, houses, and lands, even though it be under the nominal lordship of Pharaoh.

 

၂၇။ အလွန်များပြားလာသည်။ ယာကုပ်၏မိသားစုသည် မြေသြဇာကောင်းသောဒေသတွင်နေထိုင်ပြီး ယောသပ်မှပေးအပ်သော လုံလောက်သောရိက္ခာများရရှိခဲ့သည် (၁၂)၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ယခင်ကမရှိခဲ့သော သာယာဝပြောမှုကာလကို ခံစားခဲ့ရသည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာများ စုဆောင်းမှုသာမက လူဦးရေလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘီယာရှဗဲတွင် ဘုရားသခင်က ယာကုပ်အား ပေးထားသော ကတိတော်သည် စတင်ပြည့်စုံလာခဲ့သည် (၄၆:၃)။

27. Multiplied exceedingly. Since Jacob’s family lived in a fertile region and were amply supplied by Joseph (v. 12), it is not astonishing that they enjoyed an unprecedented period of prosperity. The result was not only an accumulation of wealth but also a rapid increase in population. Thus began the fulfillment of the promise made by God to Jacob at Beersheba (ch. 46:3).

 

၂၈။ ဆယ့်ခုနှစ်နှစ်။ ဤကျမ်းပိုဒ်များနှင့် နောက်ဆက်တွဲအခန်းများတွင် ယာကုပ်အိုနှင့် သူ၏နောက်ဆုံးနေ့ရက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် ကာနာန်တွင် ခုနှစ်ဆယ့်ခုနှစ်နှစ်၊ ပါဒမ်အာရမ်တွင် နှစ်ဆယ်နှစ်၊ ကာနာန်တွင် သုံးဆယ့်သုံးနှစ်၊ နှင့် နောက်ဆုံးတွင် အီဂျစ်တွင် ဆယ့်ခုနှစ်နှစ်၊ စုစုပေါင်း တစ်ရာ့လေးဆယ့်ခုနှစ်နှစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

28. Seventeen years. In these verses and in the following chapters the patriarch Jacob’s last days are described. He had lived 77 years in Canaan, 20 in Padan-aram, 33 more in Canaan, and finally 17 in Egypt, in all 147 years.

 

၂၉။ သင်၏လက်ကို ငါ၏ပေါင်အောက်တွင်ထားလော့။ ဤရှေးခေတ်ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ (၂၄:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

29. Thy hand under my thigh. Concerning this ancient custom, see on ch. 24:2.

 

၃၀။ ငါ့ကိုသင်္ဂြိုဟ်လော့။ ယာကုပ်၏တောင်းဆိုမှုသည် သူ၏ဘိုးဘေးများသင်္ဂြိုဟ်ခံရသောမြေနှင့် နက်ရှိုင်းစွာတွယ်တာမှုကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအားဖြင့် ကာနာန်သည် ဣသရေလ၏စစ်မှန်သောအမွေဖြစ်သည်ဟူသော ရှင်းလင်းသောယုံကြည်ခြင်းကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသည်။ သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ကတိထားရာပြည်သို့ ၎င်းတို့၏အမြဲတမ်းနေအိမ်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အီဂျစ်သည် ၎င်းတို့၏လိုအပ်ချိန်အတွက် ယာယီခိုလှုံရာနေရာသာဖြစ်သည်ကို သူသိခဲ့သည်။

30. Bury me. Though Jacob’s request was due in part to a deep-seated attachment to the ground where his ancestors lay buried, it was chiefly inspired by clear faith that Canaan was the true inheritance of Israel. He knew that his descendants would eventually return to the Land of Promise as their permanent home, and that Egypt offered them but a temporary refuge for the time of their necessity.

 

၃၁။ ကုတင်၏ခေါင်းရင်းတွင်။ ဤသည်မှာ ၇ ရာစုနှစ်တွင် မာဆိုရိတ်ဂျူးပညာရှင်များက အသံထွက်ပေးထားသော ဟီဘရူးစာသား၏ တိကျသောဘာသာပြန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘီစီ ၃ ရာစုနှစ်တွင် ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်းကို ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့သော ဂျူးဘာသာပြန်သူများက ၎င်းတို့၏ဟီဘရူးစာသားတွင် သရအက္ခရာများမပါရှိဘဲ၊ မာဆိုရိတ်များက မစ်တာဟု အသံထွက်ပေးထားသော မတ်ဟူသောစကားလုံးကို မတ်တာ “တောင်ဝှေး” ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို “ဣသရေလသည် ၎င်း၏တောင်ဝှေး၏ထိပ်တွင် ဦးညွတ်ခဲ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အား ဦးညွတ်ရင်း တောင်ဝှေးပေါ်တွင် မှီထားခြင်းသည် ယာကုပ်၏အသက်အရွယ်နှင့် အားနည်းမှုနှင့် သင့်လျော်ပြီး၊ ကုတင်ပေါ်တွင် လှည့်လှည်း၍ ဦးညွတ်ခြင်းထက် သင့်လျော်ပုံရသည်။ ထို့ပြင် ဟီဘရူး ၁၁:၂၁ သည် ကမ္ဘာကျမ်း ၄၇:၃၁ ၏ ဂရိဘာသာပြန်ကို ထင်ဟပ်ပြသည်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ယခုရှိသော အသံထွက်ပေးထားသော ဟီဘရူးစာသားထက် မူရင်းအဓိပ္ပာယ်နှင့် ပို၍နီးကပ်ပြီး ပိုမိုသင့်လျော်ပေမည်။ ယာကုပ်၏တိကျသောအနေအထားမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်စွာ ကိုးကွယ်ရာအနေအထားဖြစ်သည်။

31. Upon the bed’s head. This is an accurate translation of the Hebrew text as vocalized by the Jewish scholars, the Masoretes, in the 7th century of our era. The Jewish translators of the LXX of the 3d century b.c., however, whose Hebrew text contained no vowels, took the word mṭh, vocalized by the Masoretes as miṭṭah, “bed,” to be maṭṭah, “staff.” Accordingly, they translated the passage, “Israel bowed himself on the top of his staff.” Since the action of leaning on his staff while doing obeisance to God would be quite as suitable to Jacob’s age and infirmity as turning over and bowing on the head of his bed, and inasmuch as Heb. 11:21 reflects the LXX reading of Gen. 47:31, the latter is probably closer to the meaning of the original than the extant vocalized Hebrew text, and therefore preferable. Whatever the exact position of the patriarch, it was a posture of devotion in which he poured out his soul in grateful adoration to God.

 

 

အယ်လန် ဂျီ။ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ
၁-၃၁ ပီပီ ၂၃၃-၂၃၄
၂-၄ ပီပီ ၂၃၃
၆ ပီပီ ၂၃၃၊ ၂၄၁၊ အက်စ်အာရ် ၁၀၄၊ ၅တီ ၁၈၀
၇ ပီပီ ၂၃၃
၁၁၊ ၁၂ အက်စ်အာရ် ၁၀၄
၁၂၊ ၂၃၊ ၂၄ ပီပီ ၂၄၁
၂၈ ပီပီ ၂၃၃
၂၉၊ ၃၀ ပီပီ ၂၃၄

ellen g. white comments

1-31 PP 233-234

2-4 PP 233

6 PP 233, 241; SR 104; 5T 180

7 PP 233

11, 12 SR 104

12, 23, 24 PP 241

28 PP 233

29, 30 PP 234