တရားဟောရာကျမ်း ၁၈

 

အခန်းကြီး - ၁၈

chapter 18

 

၁ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားများ၏ အမွေအနှစ်။ ၃ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ခံစားခွင့်။ ၆ လေဝိအမျိုးသား၏ ဝေစု။ ၉ တပါးအမျိုးသားတို့၏ ရွံရှာဖွယ်ရာများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ၁၅ ခရစ်တော်ဖြစ်သော ပရောဖက်ကို နားထောင်ရမည်။ ၂၀ မာန်ထောင်လွှားသော ပရောဖက်သည် သေရမည်။

1 The Lord in the priests’ and Levites’ inheritance. 3 The priest’s due. 6 The Levite’s portion. 9 The abominations of the nations are to be avoided. 15 Christ the Prophet is to be heard. 20 The presumptuous prophet is to die.

 

၁. လေဝိအနွယ်တစ်ခုလုံး။ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖော်ပြရလျှင် “ဆိုလိုသည်မှာ လေဝိအနွယ်ဖြစ်သည်။”

1. All the tribe of Levi. Better, “that is, the tribe of Levi.”

 

အမွေမရှိ။ ယခင်က ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၂၀ နှင့် တရားဟောရာ ၁၀:၉ တွင် ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယုဒလူမျိုး မှတ်ချက်ပေးသူများက ဤအချက်သည် သန့်ရှင်းသောဝန်ဆောင်မှုတွင် ဆောင်ရွက်နိုင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှုများကြောင့် ဝန်ဆောင်မှုမပြုနိုင်သော လေဝိအနွယ်မှသူများကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝန်ဆောင်မှုမပြုနိုင်သော်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ပေးထားသော စားနပ်ရိက္ခာတွင် ပါဝင်ခွင့်ရှိသည်။

No … inheritance. Previously stated in Num. 18:20 and Deut. 10:9. Jewish commentators refer this to priests who could serve in the sacred office, and to those of the tribe of Levi who could not serve because of physical defects. Though they might not serve, they too had part in the sustenance provided for the priesthood.

 

ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများ။ မီးရှို့ပူဇော်သက္ကာများသည် ယေဟိုဝါထံပိုင်ဆိုင်ပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အမွေတွင် မပါဝင်ပါ။ သို့သော် အခြားသော ပူဇော်သက္ကာများအားလုံးတွင် ၎င်းတို့အတွက် အစုစပ်ပါရှိသည် (ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၉-၁၁၊ ၁၈၊ ၁၉)။

The offerings. The burnt offerings belonged to Jehovah, and were not included in the inheritance of the priests. But a share in all other offerings was theirs (Num. 18:9-11, 18, 19).

 

သူ၏အမွေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေဟိုဝါ၏အမွေဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် မောရှေသည် ယေဟိုဝါ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပြောဆိုနေခဲ့ပြီး၊ ယေဟိုဝါသည် အချို့သောယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို မိမိအတွက် သီးသန့်ထားရှိခဲ့သည် (ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၈၊ ၉၊ ၁၂-၁၅)။

His inheritance. That is, the inheritance of Jehovah, in whose presence Moses was speaking, and who had reserved certain sacrificial animals for Himself (see Num. 18:8, 9, 12–15).

 

၎င်းတို့၏အမွေ။ ယေဟိုဝါသည် လေဝိအနွယ်တစ်ခုလုံး၏ “အမွေ” ဖြစ်သည် (ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၂၀; ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၃:၁၄၊ ၃၃၊ ၁၈:၇၊ ယေဇကျေလ ၄၄:၂၈)။ အခြားအနွယ်များအတွက် ခွဲဝေပေးထားသော “အမွေ” မှ မိသားစုတစ်ခုစီသည် ၎င်း၏လောကီလိုအပ်ချက်များအတွက် ထောက်ပံ့ရသည်။ လေဝိအနွယ်တွင် ထိုသို့သော “အမွေ” မရှိပါ။ ယင်းအစား ယေဟိုဝါကိုယ်တိုင်က ၎င်းတို့အတွက် ထောက်ပံ့ပေးမည်ဖြစ်သည်။

Their inheritance. The Lord was the “inheritance” of the entire tribe of Levi (see Num. 18:20; Joshua 13:14, 33; 18:7; Eze. 44:28). From the “inheritance”; apportioned to the other tribes each family was to provide for its temporal needs. Levi had no such “inheritance”; instead, the Lord Himself would provide for them.

 

၃. ယဇ်ပူဇော်သက္ကာ။ အထူးသဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးပူဇော်သက္ကာ (ဝတ်ပြုရာ ၁၇:၅၊ ၈၊ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၅:၃)။

3. A sacrifice. Specifically, a peace offering (Lev. 17:5, 8; Num. 15:3).

 

ပခုံး။ ဝတ်ပြုရာ ၇:၃၂-၃၄ တွင် ရင်သားနှင့်အတူ ဖော်ပြထားသည်။

The shoulder. Mentioned together with the breast in Lev. 7:32–34.

 

ပါးႏွစ္ဖက္နှင့် အဆီထုပ်။ ယခင်က ဖော်ပြမထားခဲ့ဖူးပါ၊ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ထပ်မံဖြည့်စွမ်းထားသည်ဟု ယူဆရသည်။ “အဆီထုပ်” သည် အာရုံခံသတ္တဝါများ၏ အစာခြေဖျက်မှုပြီးစီးသည့် အဆီထုပ်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင်ပေးထားသော အစိတ်အပိုင်းများသည် ဝတ်ပြုရာ ၇:၁၄၊ ၁၅၊ ၂၃၊ ၃၀၊ ၃၁၊ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၁၁; ဓမ္မရာဇဝင်ဦးစွာ ၂:၁၂-၁၇ တို့တွင် ဖော်ပြထားသော ငြိမ်းချမ်းရေးပူဇော်သက္ကာ၏ လှုပ်ယမ်းရင်သားနှင့် မြှောက်ထားသောခြေထောက်များအပြင် ထပ်မံထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

Two cheeks, and the maw. Not mentioned previously, and so presumably added at this time. The “maw” is the rough stomach of ruminants, in which the digestive process is completed. The parts given here are in addition to the wave breast and heave leg of the peace offering spoken of in Lev. 7:14, 15, 23, 30, 31; Num. 18:11; cf. 1 Sam. 2:12–17.

 

၄. သိုးမွှေး။ ဤသည်မှာ လေဝိများ၏ “အမွေ” ၏အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သိုးမွှေးကို ဖော်ပြထားသည့် တစ်ခုတည်းသောဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

4. The fleece. This is the only instance in which the fleece is mentioned as part of the “inheritance” of the Levites.

 

၅. မင်းအနွယ်အားလုံးထဲမှ။ တရားဟောရာ ၂၁:၅; ဓမ္မရာဇဝင်ဦးစွာ ၂:၂၈ ကို ကြည့်ပါ။

5. Out of all thy tribes. See Deut. 21:5; 1 Sam. 2:28.

 

၆. လေဝိတစ်ဦးလာလျှင်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိများသည် ဣသရေလတွင် မြို့ပေါင်း ၄၈ မြို့ ရရှိခဲ့သည် (ဓမ္မရာဇဝင် ၃၅:၇)။ အများစုသည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှ အကွာအဝေးတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ရောက်လာတိုင်း ၎င်းတို့၏မိသားစုတာဝန်အလိုက် ဝန်ဆောင်မှုပြုခွင့်ရရှိသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးကို ယခုအခါတွင် အတန်းအလိုက် မခွဲခြားရသေးပါ (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၃:၆၊၂၄:၁၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၈:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။

6. If a Levite come. The priests and Levites received 48 cities in Israel (Num. 35:7). Many would live at a distance from the sanctuary, but whenever they came they were to be granted the privilege of ministering according to their assigned family duty. The priesthood had not as yet been divided into courses (see 1 Chron. 23:6; 24:1; 2 Chron. 8:14).

 

လာသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ဝန်ဆောင်မှုပြုရန် ရည်ရွယ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

Come. That is, intending to minister in the sanctuary.

 

ထိုနေရာ။ သန့်ရှင်းရာဌာန၊ သူ၏နေထိုင်ရာနေရာ (အခန်း ၁၂:၅ ကို ကြည့်ပါ)။

The place. The sanctuary, His dwelling place (see ch. 12:5).

 

၇. ဝန်ဆောင်မှုပြုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယဇ်ပလ္လင်တွင် တက်ရောက်ပြီး သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အခြားတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ အခြားဒေသမှလာသော လေဝိတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို လက်ခံပြီး ဒေသခံလေဝိများနှင့် တန်းတူယဇ်ပုရောဟိတ်တာဝန်များတွင် ပါဝင်ခွင့်ပြုရမည်။

7. Minister. That is, be in attendance at the altar and perform other duties of the sanctuary. Though a Levite from another part of the country, he was to be received and permitted to participate in the priestly duties, equally with the resident Levites.

 

၈. တူညီသောအစုစပ်များ။ ၎င်းသည် ရရှိသောအခွန်အားလုံးတွင် တန်းတူဝေမျှရမည်။

8. Like portions. He was to share equally in all dues received.

 

သူ၏အမွေအနှစ်။ လူများယူလာသော လက်ဆောင်များမှ ၎င်း၏အပိုင်ကို ၎င်းကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် အိမ်ခြံမြေကို ဝယ်ရောင်းရန် လွတ်လပ်ခွင့်ရှိသည် (၃ရာ ၂:၂၆၊ ယေရမိ ၃၂:၇၊ ၈)။ ဖခင်၏အိမ်ခြံမြေကို အမွေဆက်ခံသောအခါ သားတစ်ဦးသည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အခြားယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် မျှဝေရန် တာဝန်မရှိပါ (ဝတ်ပြုရာ ၂၅:၃၃ ကို ကြည့်ပါ)။

His patrimony. What was his of the gifts that the people brought he might keep wholly for himself. The priests were free to buy and sell property (1 Kings 2:26; Jer. 32:7, 8. Upon inheriting his father’s estate, a son would be under no obligation to share it with other priests at Jerusalem (see Lev. 25:33).

 

၉. အငွေ့အသက်များ။ ထပ်ခါတလဲလဲ ညွှန်ကြားထားသော တားမြစ်ချက်တစ်ခု (အခန်း ၁၃:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။

9. The abominations. An oft-repeated injunction (see on ch. 13:14).

 

၁၀. သူ၏သားကို ဖြစ်စေသည်။ ပိုမိုတိကျစွာ “သူ၏သားကို မီးရှို့သည်” (RSV)။ ဝတ်ပြုရာ ၁၈:၂၁၊ ၂၀:၂-၅ ကို ကြည့်ပါ။ ဤသည်မှာ တရားဟောရာ ၁၂:၃၁ တွင် ဖော်ပြထားသော အငွေ့အသက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ဣသရေလတွင် ဤအရာကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကျင့်သုံးခဲ့သည် (၄၇ာ ၁၆:၃၊ ၂၁:၆၊ ယေရမိ ၃၂:၃၅)။ မိုလက်ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ပထမဦးစွာ တရားမဝင်သောသားသမီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်—ဤလုပ်ရပ်နှစ်ခုစလုံးသည် သူ့ကို အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်အဖြစ် ယူဆခဲ့သည်။ ရှေးယခင်ကတည်းက မီးကို သာသနာမဲ့လူမျိုးများက ဘုရားအဖြစ် ကိုးကွယ်ပြီး ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ မီးကိုးကွယ်ခြင်းသည် ယနေ့ပါးရှားနိုင်ငံတွင် ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်သည်။

10. Maketh his son. Rather, “burns his son” (RSV). See Lev. 18:21; 20:2–5. This was one of the abominations referred to in Deut. 12:31. In later years it was widely practiced in Israel (2 Kings 16:3; 21:6; Jer. 32:35). The worship of Moloch first produced illegitimate children, and then slew them—both acts were considered most pleasing to him. From early times fire was worshipped and honored by heathen peoples as a god. Fire worship survives in Persia today.

 

ဗေဒင်ဟောခြင်း။ စကားလုံးအတိုင်း “ဗေဒင်ဟောသူသည် ဗေဒင်ဟောခြင်းကို ကျင့်သုံးသည်။” မီးအခမ်းအနားနှင့် ဆက်စပ်ပြီး အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ထင်ရသည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၃:၆၊ ယေဇကျေလ ၂၀:၃၁)။ ၎င်းသည် ဦးခေါင်းမပါသော မြှားများဖြင့် အနံ့ခံခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည် (ယေဇကျေလ ၂၁:၂၁ ကို ကြည့်ပါ)။

Useth divination. Literally, “the diviner practicing divinations.” Apparently used in connection with the fire ceremony (2 Chron. 33:6; Eze. 20:31). This is thought to have been done by drawing lots consisting of headless arrows (see Eze. 21:21).

 

အချိန်ကို စောင့်ကြည့်သူ။ စကားလုံးအတိုင်း “တိမ်ကိုစောင့်ကြည့်သူ”။ ထို့ကြောင့် “အချိန်ကို စောင့်ကြည့်သူ” သည် တိမ်များကို လေ့လာပြီး ခန့်မှန်းချက်များပြုလုပ်သူ ဖြစ်နိုင်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၂၆၊ ၂ ဘုရင်ချုပ် ၂၁:၆၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၃:၆ ကို ကြည့်ပါ)။

An observer of times. Literally, “an observer of the clouds.” The “observer of times” may therefore have been one who made predictions based on a study of clouds (see also Lev. 19:26; 2 Kings 21:6; 2 Chron. 33:6).

 

စား၍အော်သူ။ စကားလုံးအတိုင်း “တိုးတိုးပြောသူ” သို့မဟုတ် “ဟစ်အော်သူ”၊ “ဟစ်သံ” ဟူသော မူလစကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဆင်းသက်လာသော နာမ်ပုံစံဖြစ်သော “မြွေ” ဟူသော စကားလုံးကို ဓမ္မဟောင်း၌ ၃၁ ကြိမ် အသုံးပြုထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၃:၁၊ မိက္ခာ ၇:၁၇ စသည်)။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာကျင့်စဉ်များကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Enchanter. Literally, “whisperer” or “hisser,” from a root meaning “to hiss.” The derived noun form, meaning “serpent,” is used 31 times in the OT (Gen. 3:1; Micah 7:17; etc.). This is, perhaps, a reference to the practices of spiritualism.

 

စုန်းမ။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၃:၆ ကို ကြည့်ပါ။ တူညီသော မူလစကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသော နောက်ထပ်နာမ်တစ်ခုမှာ “စုန်းအတတ်” ဖြစ်သည် (၃ရာ ၉:၂၂၊ မိက္ခာ ၅:၁၂၊ နာဟုံ ၃:၄ ကို ကြည့်ပါ)။

Witch. See 2 Chron. 33:6. Another noun from the same root is “witchcraft” (see 2 Kings 9:22; Micah 5:12; Nahum 3:4).

၁၀ (ဝတ်ပြုရာ ၁၈:၂၁၊ ၂၀:၂၊ ၃)။ မီးဖြင့်စမ်းသပ်ခြင်းကို တားမြစ်သည်။—ဘုရားသခင်သည် ပညာရှိပြီး ကရုဏာသက်သောဥပဒေပေးသူဖြစ်ပြီး၊ အမှုအားလုံးကို မျှတစွာ စီရင်ဆုံးဖြတ်ပြီး ဘက်မလိုက်ပါ။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် အီဂျစ်အကျဉ်းချခံရစဉ်တွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့် ဝိုင်းရံခံခဲ့ရသည်။ အီဂျစ်လူမျိုးများသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ဓလေ့များကို လက်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုရားသခင်၏တည်ရှိမှုကို အသိအမှတ်မပြုခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ရုပ်တုဘုရားများထံ ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်။ အခမ်းအနားကြီးကျယ်စွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ဘုရားများကို ဂုဏ်ပြုရန် ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏သားသမီးများကိုပင် မီးထဲဖြတ်သွားစေရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ပြီးနောက်၊ သားသမီးများကို ယဇ်ပလ္လင်များပေါ်မှ မီးထဲခုန်ကျော်စေရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် မီးမလောင်ဘဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ ရုပ်တုယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူများသည် ၎င်းကို ၎င်းတို့၏ဘုရားသည် ၎င်းတို့၏ပူဇော်သက္ကာများကို လက်ခံပြီး မီးစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်သူကို အထူးနှစ်သက်သည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အကျိုးကျေးဇူးများဖြင့် ဆုချခံရပြီး၊ လူအားလုံးထံမှ အမြဲတမ်း မြင့်မြတ်စွာ လေးစားခံရသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ရာဇဝတ်မှုများ မည်မျှပြင်းထန်သည်ဖြစ်စေ အပြစ်ပေးခံရခွင့်မရှိပါ။ အကယ်၍ မီးထဲခုန်ကျော်သူတစ်ဦးသည် မီးလောင်ခံရလျှင် ၎င်း၏ဇာတ်လမ်းသည် ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ဘုရားများသည် ဒေါသထွက်နေပြီး၊ မတော်တဆသားကောင်၏အသက်မပါဘဲ မငြိမ်းနိုင်ဟု ထင်မှတ်ကြပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ရုပ်တုယဇ်ပလ္လင်များပေါ်တွင် ယဇ်ပူဇော်ခံရသည်။

10 (Lev. 18:21၊ 20:2, 3). Trial by Fire Condemned.—God was a wise and compassionate Lawgiver, judging all cases righteously, and without partiality. While the Israelites were in Egyptian bondage, they were surrounded by idolatry. The Egyptians had received traditions in regard to sacrificing. They did not acknowledge the existence of the God of heaven. They sacrificed to their idol gods. With great pomp and ceremony they performed their idol worship. They erected altars to the honor of their gods, and they required even their own children to pass through the fire. After they had erected their altars, they required their children to leap over the altars through the fire. If they could do this without their being burned, the idol priests and people received it as an evidence that their god accepted their offerings, and favored especially the person who passed through the fiery ordeal. He was loaded with benefits, and was ever afterward greatly esteemed by all the people. He was never allowed to be punished, however aggravating might be his crimes. If another person who leaped through the fire was so unfortunate as to be burned then his fate was fixed; for they thought that their gods were angry, and would be appeased with nothing short of the unhappy victim’s life, and he was offered up as a sacrifice upon their idol altars.

 

ဣသရေလလူမျိုးများထဲမှ အချို့သည် ၎င်းတို့ကိုယ်ကို ဤအငွေ့အသက်များကို ကျင့်သုံးရန် အလွန်နှိမ့်ချခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏သားသမီးများကို မီးထဲဖြတ်သွားစေရန် မီးကို တောက်လောင်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သာသနာမဲ့လူမျိုးများ၏ အဆုံးအထိမသွားခဲ့ပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏သားသမီးများကို မီးထဲဖြတ်သွားစဉ် မီးလောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို သားသမီးများမှ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သည်။

Even some of the children of Israel had so far degraded themselves as to practice these abominations, and God caused the fire to kindle upon their children, whom they made to pass through the fire. They did not go to all the lengths of the heathen nations; but God deprived them of their children by causing the fire to consume them in the act of passing through it.

 

ဘုရားသခင်၏လူများသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ အယူအဆများကို ရှုပ်ထွေးစွာနားလည်ထားပြီး၊ သူတို့၏ယဇ်ပူဇော်ရာ ဝတ်ပြုခြင်းတွင် တစ်ပါးအမျိုးသားဓလေ့များနှင့် ရောထွေးနေသောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား တိကျသောညွှန်ကြားချက်များပေးရန် ကျိုးနွံတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ညွှန်ကြားပေးခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများ၏ စစ်မှန်သောအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ ထိုယဇ်ပူဇော်ခြင်းများသည် ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်ဖြစ်သူ သတ်ဖြတ်ခံရမည့်အချိန်အထိသာ တည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူသည် သူတို့၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများအားလုံး၏ အန္တိမပုံစံဖြစ်သည် (၃ အက်စ်ဂျီ ၃၀၃၊ ၃၀၄)။

Because the people of God had confused ideas of the ceremonial sacrificial offerings, and had heathen traditions confounded with their ceremonial worship, God condescended to give them definite directions, that they might understand the true import of those sacrifices which were to last only till the Lamb of God should be slain, who was the great antitype of all their sacrificial offerings (3SG 303, 304).

 

၁၁. သို့မဟုတ် မန္တန်ဆရာ။ စာသားအရ “အထုံးအဖွဲ့ချည်သူ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ ဒုစရိုက်များကို ကာကွယ်ရန် မှော်အာနိသင်ရှိသော ကြိုးများနှင့် အထုံးများကို ဝတ်ဆင်ခြင်းအား ရည်ညွှန်းသည်။ ဤဓလေ့သည် ယနေ့ခေတ် အရှေ့ဒေသတွင် ထင်ရှားသည်။ “သို့မဟုတ်” ဟုဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် “ပင်” ဟုဖြစ်သင့်ပြီး၊ “မန္တန်ဆရာ” သည် အခန်းကြီး ၁၀ ၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးကို ရှင်းပြသည်။

11. Or a charmer. Literally, “a tier of knots,” referring to the wearing of magic cords and knots as spells against evil. Such a custom is common in the East today. The word translated “or” should be “even,” making “charmer” explain the last word of v. 10.

 

အော့ဖြင့်တိုင်ပင်သူ။ စာသားအရ “အော့ကို မေးမြန်းသူ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ “အော့” သည် သိုးသို့မဟုတ် ဆိတ်သားရေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ရေအိုးဖြစ်ပြီး၊ ရေတွင်းမှ ရေကို ရွာသားများသို့ ပို့ဆောင်ပေးသူများက အသုံးပြုလေ့ရှိသည် (လေဗတီ ၁၉:၃၁ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသည်မှာ ထိုသားရေအိုးခြောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံဖျော့ဖျော့ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အော့ဖြင့်တိုင်ပင်သူ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အလယ်အလတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ တိုးတိုးလေးပြောသံ၊ ချွတ်ယွင်းသံ၊ သို့မဟုတ် ရေရွတ်သံများကို ဆိုလိုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် လူများကို လှည့်ဖြားရန် ယုတ်မာသောယဇ်ပုရောဟိတ်များက ရှေးယခင်ကတည်းက ကျင့်သုံးခဲ့သော ဗင်ထရီလိုကွီးဇင်နည်းပညာနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်။ ဤစကားလုံးကို သားရေအိုးအဖြစ်အသုံးပြုခြင်းကို ယောဘ ၃၂:၁၉ တွင်တွေ့ရသည်။ ရာ့ရှမ်ရာတွင် မကြာသေးမီက ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ဥဂါရစ်စာပေများ (စာမျက်နှာ ၁၂၈ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ) တွင် “အော့” ဟူသောစကားလုံးသည် “ထွက်ခွာသွားသောဝိညာဉ်” ကို အတိအကျဆိုလိုသည်။

A consulter. Literally, “one who inquires of an ’ob,” a “medium” (RSV). An ’ob is the skin of a sheep or a goat usually used as a water bottle by men who supply villagers with water from a well or a spring (see on Lev. 19:31). The reference here may be to the hollow sound produced by such a dry skin, and so refer to the whispering, chirping, and muttering of a familiar spirit that has gained control of “the consulter” or medium. It may involve the practice of ventriloquism, anciently practiced by a depraved priesthood to deceive people. For the use of this word in reference to a skin bottle see Job 32:19. In Ugaritic literature recently recovered at Ras Shamra (see p. 128) the word ’ob specifically means “departed spirit.”

 

ဆရာကြီး။ စာသားအရ “သိသူ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ “သိခြင်း” မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းသည် လူသားမဟုတ်သော အရင်းအမြစ်များမှ ဉာဏ်ပညာရှိသည်ဟု ဆိုကြသူများကို ရည်ညွှန်းသည်။

Wizard. Literally, “a knower,” from the verb “to know.” Here it refers to those who claimed to have wisdom from other than human sources.

 

ဝိညာဉ်ခေါ်သူ။ စာသားအရ “သေလွန်သူများနှင့် တိုင်ပင်သူ” ဟုဆိုလိုသည်။ “ဝိညာဉ်ခေါ်သူ” နှင့် “ဝိညာဉ်အလယ်အလတ်နှင့် တိုင်ပင်သူ” အကြား ကွာခြားချက်မှာ အနည်းငယ်သာရှိပုံရသည်။

Necromancer. Literally, “a consulter with the dead.” There appears to be little if any difference between a “necromancer” and a “consulter with familiar spirits.”

 

၁၃. စုံလင်ခြင်း။ ဤတွင်အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် မတူညီသောနည်းဖြင့် ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်။ ဤကြိယာသည် “ပြည့်စုံသည်”၊ “ပြီးစီးသည်” ဟုဆိုလိုသည်။ ဤတွင်အသုံးပြုထားသော နာမဝိသေသနသည် “အစွန်းအထင်းမရှိ” (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၅)၊ “ပြည့်စုံသည်” (

ဝတ်ပြုရာ

 ၂၃:၁၅)၊ “အညစ်အကြေးမရှိ” (တောလည်ရာ ၁၉:၂)၊ “စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်” (တရားသူကြီး ၉:၁၆)၊ “ဖြောင့်မတ်သည်” (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၂၄)၊ “သန့်ရှင်းသည်” (ဆာလံ ၁၁၉:၁) ဟုဘာသာပြန်ဆိုထားသည်။

13. Perfect. The same Hebrew word is here translated in various ways. The verb means “to be complete,” “to be finished.” The adjective, also used here, is rendered variously as “without blemish” (Ex. 12:5), “complete” (Lev. 23:15), “without spot” (Num. 19:2), “sincerely” (Judges 9:16), “upright” (2 Sam. 22:24), “undefiled” (Ps. 119:1).

 

၁၄. အချိန်များ။ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် “ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ရှိသောမူလမှ ဆင်းသက်လာသည်။ နာမ်စကားလုံး၏ မူလအဓိပ္ပာယ်သည် အင်းဆက်ပိုးမွှားများ၏ အသံမြည်သံ၊ သစ်ရွက်များ၏ တိုးတိုးလေးမြည်သံကို ရည်ညွှန်းနိုင်ပြီး၊ ဆက်စပ်အာရဗီမူလစကားလုံးတွင်လည်း တွေ့ရသည်။ ဤကိစ္စတွင် ဤစကားလုံးသည် သဘာဝ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအသံများကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်ဟုဆိုကြပြီး၊ လူသားမဟုတ်သောကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသူများကို ရည်ညွှန်းသည်။

14. Times. The word thus translated is from a root meaning “to practice soothsaying.” The original meaning of the noun may refer to the hum of insects, the rustle of leaves, as in the related Arabic root. In that case the word would here refer to those who claimed to be able to interpret the various mysterious sounds of nature, and commune with the nonhuman world.

 

ဟောကိန်းထုတ်သူများ။ အခန်းကြီး ၁၀ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ။

Diviners. See on v. 10.

 

ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ စာသားအရ “ပေးထားသည်”၊ “ခွင့်ပြုထားသည်” ဟုဆိုလိုသည်။ ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော ကျင့်ထုံးများသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် မညီညွတ်ပေ။

Suffered. Literally, “given,” “granted.” Such practices as those here spoken of were not in harmony with God’s will.

 

၁၅. ပြဿနာတစ်ဦး။ “ရှေ့တော်၌ရေးသားထားသမျှအရာများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏သင်ယူခြင်းအတွက် ရေးသားထားပြီး”၊ ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် “မျှော်လင့်ခြင်းရှိနိုင်သည်” (ရောမ ၁၅:၄)။ သို့သော် “ဤအရာများ” သည် “ကျွန်ုပ်တို့၏သတိပေးချက်အတွက်” ရေးသားထားသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့သည် “ဥပမာများအတွက် သူတို့အပေါ်သို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်” (၁ ကောရိန္တု ၁၀:၁၁) ကိုလည်း မမေ့သင့်ပေ။ မက်ဆီယာ (ခရစ်တော်) ကို ထင်ရှားစွာညွှန်ပြသော ပြဿနာထုတ်ဖော်ချက်များ၊ သမိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပုံစံများစွာသည် ၎င်းတို့ကို ကြားနာပြီး မြင်တွေ့ခဲ့သူများအတွက်လည်း ပို၍ချက်ချင်းအဓိပ္ပာယ်ရှိခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးထံသို့ ပေးပို့သော ပြဿနာဆိုင်ရာ သတင်းစကားများသည် ၎င်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော သမိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများနှင့်ဆက်စပ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏လူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားသည့်အချိန်တွင် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

15. A Prophet. “Whatsoever things were written aforetime were written for our learning,” that through them we “might have hope” (Rom. 15:4). But we should not forget that though “these things” were “written for our admonition,” they also “happened unto them for ensamples” (1 Cor. 10:11). Many prophetic statements, historical incidents, and types that clearly pointed forward to the Messiah had also a more immediate meaning for those who heard and witnessed them. Prophetic messages addressed to the people of Israel were borne with respect to the historical circumstances that called them forth and were ordained of God to meet the needs of His people at the time they were given.

 

ဓမ္မဟောင်းပြဿနာများ၏ ဟောကိန်းထုတ်ဖော်ချက်များကို အောက်ပါအမျိုးအစားလေးမျိုးခွဲခြားနိုင်သည်-

Predictions of the OT prophets may be divided into the following four categories:

 

၁. ချက်ချင်းဖြစ်ပျက်နေသော သမိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများနှင့်သာ ဆက်စပ်ပြီး၊ မကြာမီဖြစ်ပေါ်မည့် ဖြစ်ရပ်များနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော ဟောကိန်းများ။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ယေရမိ၏ သစ်သားနှင့် သံထမ်းဘမ်းပုံစံဟောကိန်း (အခန်းကြီး ၂၈)၊ အာနာသုတ်အနီးရှိ လယ်ကွက်ဝယ်ယူခြင်း၏ ပုံစံဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက် (အခန်းကြီး ၃၂)၊ နှင့် မမှန်ကန်သော ပြဿနာဖြစ်သူ ဟာနနိ၏ သေခြင်းဆိုင်ရာ ဟောကိန်း (အခန်းကြီး ၂၈:၁၅-၁၇)။ ထိုနည်းတူ၊ ဧဇကျေလသည် တဲလ်အဘိမြို့၏ စျေးကွက်နေရာတွင် အုတ်ခဲတစ်ခုကို ပုံစံအဖြစ် ဝိုင်းထားခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၄ နှင့် ၅)၊ အာမုတ်သည် ဣသရေလ၏ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများကို ရှုတ်ချခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁ နှင့် ၂)၊ နှင့် နာဟုံသည် နိနဝေမြို့၏ ပြိုလဲခြင်းကို ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂ နှင့် ၃)။

1.Those that grew out of and were related only to the immediate historical situation or to events soon to occur. Such were Jeremiah’s acted prophecy of the wooden and iron yokes (ch. 28), his symbolic purchase of a field near Anathoth (ch. 32), and his prediction of the death of the false prophet Hananiah (ch. 28:15–17). Similarly, Ezekiel laid symbolic siege to a tile in the market place of Tel–abib (chs. 4 and 5), Amos denounced Israel’s neighbor nations (chs. 1 and 2), and Nahum predicted the fall of Nineveh (chs. 2 and 3).

 

၂. မက်ဆီယာ (ခရစ်တော်) ၏ ကြွလာခြင်းနှင့်သာ ထင်ရှားစွာ သက်ဆိုင်သော ဖြစ်ရပ်များကို ညွှန်ပြသော ဟောကိန်းများ၊ ဥပမာ- ဟေရှာယ ၉:၆-၇၊ ၄၀:၃-၅၊ ၅၃၊ ၆၁:၁-၃၊ ဒံယေလ ၉၊ ဇာခရိ ၉:၉၊ ၁၃:၁၊ ၆-၇။

2.Those that pointed forward manifestly and exclusively to events related to the coming of the Messiah, such as the prophetic statements of Isa. 9:6, 7; 40:3–5; 53; 61:1–3; Dan. 9; Zech. 9:9; 13:1, 6, 7.

 

၃. ဒံယေလစာအုပ်ထဲတွင် ခရစ်ယာန်ခေတ်နှင့် အဆုံးခေတ်ကာလများနှင့် အဓိကသက်ဆိုင်သော သမိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖော်ပြသော ဟောကိန်းများ၊ ထိုဟောကိန်းများတွင် အတိအလင်း ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း (ဒံယေလ ၂:၄၄၊ ၇:၂၇၊ ၈:၁၄၊ ၁၀:၁၄၊ ၁၁:၄၀၊ ၁၂:၄)။

3.Those prophecies of the book of Daniel that deal primarily with historical events of the remote future, that is, with the Christian Era and the time of the end, as specifically stated in the prophecies themselves (Dan. 2:44; 7:27; 8:14; 10:14; 11:40; 12:4).

 

၄. နှစ်မျိုးသက်ဆိုင်မှုရှိသော ဟောကိန်းများ—ပထမဦးစွာ၊ ဒေသတွင်း သမိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများနှင့်၊ ဒုတိယအနေဖြင့်၊ မက်ဆီယာနှင့် သူ၏နိုင်ငံတော်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဤစတုတ္ထအမျိုးအစားမှ ဟောကိန်းများသည် နားလည်မှုလွဲမှားပြီး မမှန်ကန်စွာ အသုံးချခံရဖွယ်ရှိဆုံးဖြစ်သည်။ မကြာခဏဆိုသလို၊ ၎င်းသည် ဟောကိန်းအချို့တွင် နှစ်မျိုးသက်ဆိုင်မှုရှိကြောင်း သဘောမပေါက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

4.Those that have a dual application—first, to a local, historical situation; second, to the Messiah and to His kingdom. It is the prophecies of this fourth category that are most likely to be misunderstood and thus misapplied. Often this is because of a failure to realize that certain prophecies do have a dual aspect.

 

ကျမ်းစာတွင် နှစ်မျိုးသက်ဆိုင်မှုရှိသော ဟောကိန်းများ၏ ဥပမာများစွာရှိသည်။ အာဗြဟံအား “မျိုးစေ့” နှင့်ပတ်သက်သော ကတိတော် (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၇၊ ၁၃:၁၅၊ ၂၂:၁၈) သည် ခရစ်တော်ကို ထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြသော်လည်း (မဿဲ ၁:၁၊ ဂလာတိ ၃:၁၆)၊ ဣဇာက်မွေးဖွားခြင်းတွင်လည်း စစ်မှန်သောပြည့်စုံမှုကို ရရှိခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၃:၁၆၊ ၁၅:၄-၅၊ ၁၃၊ ၁၇:၇၊ ၁၆-၂၁၊ ၁၈:၁၀၊ ၂၁:၁၊ ၃)။ တကယ်တော့၊ ဣဇာက်တွင် ယခင်ပြည့်စုံမှုသည် ခရစ်တော်တွင် အန္တိမပြည့်စုံမှု၏ ပုံစံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်အား ပေးသော ဆင်တူကတိတစ်ခုသည် ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော ဟောကိန်းဖြစ်ပြီး (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၁၂-၁၃၊ မဿဲ ၁:၁၊ တမန်တော် ၂:၃၀)၊ သို့သော် ၎င်းသည် ရှောလမုန်၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၂၀)။ မောရှေသည် သူ၏ခေါင်းဆောင်တာဝန်များကို လွှဲအပ်ရန်အလို့ငှာ လူများက သူ့နေရာကို မည်သူဆက်ခံမည်ကို တွေးတောနေစဉ်၊ သူသည် “သင်တို့အလယ်မှ၊ သင်တို့၏ညီအစ်ကိုများထဲမှ၊ ငါ့ကဲ့သို့ ပြဿနာတစ်ဦးကို ဘုရားသခင်သည် သင်တို့အတွက် ပေါ်ထွက်စေတော်မူမည်” (တရားရင်းဆိုင်ရာ ၁၈:၁၅) ဟူသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဟောကိန်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းအရာမှ ဤကတိသည် မောရှေသေဆုံးပြီးနောက် ဣသရေလ၏ ပြဿနာဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်မှုသို့ ချက်ချင်းသက်ဆိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည် (တရားဟောရာ ၁၈:၁၈၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၉၊ တရားရင်းဆိုင်ရာ ၅:၂၅-၂၇၊ တောလည်ရာ ၂၇:၁၈-၂၃၊ တရားဟောရာာ ၃၄:၉-၁၀၊ ဟော‌ေရှ ၁၂:၁၀၊ ၁၃)၊ သို့သော် ဝိညာဉ်ရေးရာက ဣသရေလတွင် မောရှေကဲ့သို့ ပြဿနာတစ်ဦး ထပ်မံပေါ်ထွက်မလာခဲ့ဟု ကြေညာသည် (တရားဟောရာ ၃၄:၁၀၊ တောလည်ရာ ၁၂:၆-၈)။ ခရစ်တော်တစ်ဦးတည်းသာ မောရှေ၏ ဟောကိန်းတွင် ဖော်ပြထားသော အခြေအနေများကို ပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၂၁၊ ၆:၁၄၊ ၇:၄၀)။

The Scriptures abound with illustrations of prophecies having dual application. The promise to Abraham of a “seed” (Gen. 12:7; 13:15; 22:18) clearly pointed forward to Christ (Matt. 1:1; Gal. 3:16), but met also a real and true fulfillment in the birth of Isaac (Gen. 13:16; 15:4, 5, 13; 17:7, 16, 19–21; 18:10; 21:1, 3). In fact, the earlier fulfillment in Isaac was a type of, and preparatory to, the ultimate fulfillment in Christ. A similar promise made to David was manifestly a prophecy concerning Christ (2 Sam 7:12, 13; Matt. 1:1; Acts 2:30), yet it applied also to the birth of Solomon (1 Kings 8:20). When Moses was about to lay down his duties as leader, and the people wondered who would take his place, he made the inspired prediction, “God will raise up unto thee a Prophet from the midst of thee, of thy brethren, like unto me” (Deut. 18:15). The context makes evident that this promise had an immediate application to the prophetic leadership of Israel in the years following the death of Moses (Deut. 18:18; cf. Ex. 20:19; Deut. 5:25–27; see also Num. 27:18–23; Deut. 34:9, 10; Hosea 12:10, 13), yet Inspiration declares that “there arose not a prophet since in Israel like unto Moses” (Deut. 34:10; cf. Num. 12:6–8). Christ alone could fully meet the conditions set forth in Moses’ prediction (see John 1:21; 6:14; 7:40).

 

ထိုနည်းတူ၊ ပသခါသိုးသငယ်သည် ဣသရေလကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ သမိုင်းဆိုင်ရာ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ဦးစွာကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် မက်ဆီယာမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏လူများအားလုံးကို အပြစ်မှ ဝိညာဉ်ရေးရာ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ကိုယ်စားပြုခဲ့သည် (၁ ကောရိန္တု ၅:၇)။ တော၌ ရိုက်ခံရသောကျောက်ဆောင်သည် ရေငတ်နေသောလူများအတွက် စာသားအရ ရေပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် လူသားအားလုံးအား အသက်ရေကို လွတ်လပ်စွာ ပေးအပ်မည့် ခရစ်တော်ယေရှု၏ ပုံစံဖြစ်လာခဲ့သည် (ယောဟန် ၄:၁၀၊ ၇:၃၇၊ ၁ ကောရိန္တု ၁၀:၄)။ ထိုနည်းတူ၊ ကောင်းကင်မှကျဆင်းလာသော မန္နသည် ဣသရေလ၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းရန် စာသားအရ မုန့်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ယေရှုသည် နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် “ကောင်းကင်မှ စစ်မှန်သောမုန့်” ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည် (ယောဟန် ၆:၃၁)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး ယောရှုသည် ခရစ်တော်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ဘုရင်အဖြစ် သရဖူဆောင်းမြဲဖြစ်စေရန် ပုံစံအနေဖြင့် စာသားအရ သရဖူဆောင်းခဲ့သည် (ဇာခရိ ၆:၉-၁၃၊ ၉:၉)။

In a similar way the paschal lamb stood first for the literal, historical deliverance of Israel from Egypt, and later for the spiritual deliverance of all God’s people from sin through the Messiah (1 Cor. 5:7). The rock smitten in the wilderness provided literal water for a thirsty people, and accordingly became a type of the Rock, Christ Jesus, who would offer the water of life freely to all men (John 4:10; 7:37; 1 Cor. 10:4). In like manner, the manna that fell from heaven provided bread to satisfy the hunger of Israel, but Jesus declared long afterward that He was “the true bread from heaven” (John 6:31). The high priest Joshua was crowned with literal crowns, in prophetic anticipation of the coronation of Christ as priest and king (Zech. 6:9–13; 9:9).

 

ဣသရေလကို ကျွန်ခံခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ဟောရှဲသည် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ “သားကို အဲဂုတ္တုမှ ခေါ်ထုတ်တော်မူသည်” (ဟော‌ေရှ ၁၁:၁) ဟု ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ မဿဲသည် ဟောရှဲ၏ စကားများကို ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော ဟောကိန်းအဖြစ် မြင်သည် (မဿဲ ၂:၁၅)။ ယေရမိ၏ “ရာခေလသည် သူမ၏သားသမီးများအတွက် ငိုကြွေးနေသည်” (ယေရမိ ၃၁:၁၀၊ ၁၁၊ ၁၅၊ ၁၆၊ ၂၀) ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် မူလက ဗာဗုလုန်အကျဉ်းခံခြင်းကို ရည်ညွှန်းထားပြီး၊ အကြောင်းအရာမှ ထင်ရှားသည်၊ သို့သော် ဧဝံဂေလိဆရာသည် ၎င်းကို ဟေရုဒ်၏ ဗက်လင်ဟမ်ရှိ နှိုက်သံများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ပြဿနာဆိုင်ရာ ဟောကိန်းအဖြစ် တွေ့ရှိသည် (မဿဲ ၂:၁၈)။ ဟေရှာယသည် သူ၏ခေတ်ကာလတွင် ဣသရေလ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အခြေအနေကို ထင်ရှားစွာ ပုံဖော်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၆:၉-၁၀၊ ၂၉:၁၃)၊ သို့သော် ခရစ်တော်သည် ဤစကားများသည် သူ၏မျိုးဆက်နှင့် ပြဿနာဆိုင်ရာ ဟောကိန်းဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည် (မဿဲ ၁၃:၁၄-၁၅၊ ၁၅:၇-၉)၊ “ဟေရှာယသည် သင်တို့အကြောင်း ကောင်းစွာ ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်။ ပေါလ်၏ ဓမ္မဟောင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သမိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပြဿနာထုတ်ဖော်ချက်များကို ခရစ်တော်နှင့် ဧဝံဂေလိဆရာများက သတ်မှတ်ထားသော ပုံစံအတိုင်း အနက်ဖွင့်သည်။ တကယ်တော့၊ သူသည် ဓမ္မဟောင်းတွင်သာ ထင်ရှားမည်မဟုတ်သော နည်းဖြင့် အခန်းကဏ္ဍများစွာကို အနက်ဖွင့်သည် (တမန်တော် ၁၃:၃၂-၃၃၊ ၂ ကောရိန္တု ၈:၁၅၊ ဂလာတိ ၃:၁၃၊ ၁၆၊ ၄:၂၂-၃၁၊ ၁ တိမောသေ ၅:၁၇-၁၈၊ ဟေဗြဲ ၁:၅-၈၊ ၁၀:၅)။ ဓမ္မသစ်စာရေးသားသူများသည် ဓမ္မဟောင်း၏ ပြဿနာထုတ်ဖော်ချက်များကို အဆက်မပြတ် ဖွင့်လှစ်၊ ရှင်းပြပြီး အနက်ဖွင့်သည်။

Referring to the deliverance of Israel from bondage, Hosea spoke of God calling His “son out of Egypt” (Hosea 11:1), yet Matthew sees in the words of Hosea a prophecy of Christ (Matt. 2:15). Jeremiah’s reference to “Rahel weeping for her children” (Jer. 31:10, 11, 15, 16, 20) originally applied to the Babylonian captivity, as the context clearly reveals, but the evangelist finds it prophetic of Herod’s slaughter of the infants of Bethlehem (Matt. 2:18). Isaiah vividly portrayed the spiritual state of Israel in his day (Isa. 6:9, 10; 29:13), but Christ declared these words prophetic of His generation (Matt 13:14, 15; 15:7–9), saying, “Well did Esaias prophesy of you.” Paul’s exegesis of historical incidents and prophetic statements recorded in the OT conforms to the pattern set by Christ and the evangelists. In fact, he interprets many passages in such a way as might not always be evident from the OT alone (see Acts 13:32, 33; 2 Cor. 8:15; Gal. 3:13, 16; 4:22–31; 1 Tim. 5:17, 18; Heb. 1:5–8; 10:5) The NT writers thus constantly unfold, explain, and interpret the prophetic statements of the OT.

 

ဤဥပမာများနှင့် ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်သော အခြားဥပမာများစွာသည်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော ပြဿနာဆိုင်ရာ ကျမ်းစကားများသည် ၎င်းတို့ကို ပထမဆုံးကြားနာပြီး ဖြစ်ရပ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့သူများအတွက် စာသားအရ ပို၍ချက်ချင်းအဓိပ္ပာယ်ရှိခဲ့သည်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ၎င်းတို့၏ မှိုင်းမိန်းနေသော အမြင်သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခေတ်ကို ဤဝိညာဉ်ရေးရာ ထုတ်ဖော်ချက်များနှင့် ကန့်သတ်ထားနိုင်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင်၊ ဝိညာဉ်ရေးရာဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရသော သန့်ရှင်းသော ပြဿနာများသည် ထိုထုတ်ဖော်ချက်များတွင် ပို၍ပြဿနာဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည် (လုကာ ၂၄:၂၅-၂၇၊ ၃၂၊ ယောဟန် ၁၆:၁၃၊ ၁ ပေတရု ၁:၁၀-၁၂)။ ခရစ်တော်သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ “နားလည်မှု” ကို “ဖွင့်လှစ်ပေးသည်” အခါမှသာ ခရစ်ယာန်ခေတ်ကာလများတွင် လူများသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများကို ၎င်းတို့၏ ပြည့်စုံမှုဖြင့် “နားလည်” လာခဲ့သည် (လုကာ ၂၄:၄၅)။ ယခင်က၊ ၎င်းတို့၏ မယုံကြည်သော နိုင်ငံသားများကဲ့သို့၊ ၎င်းတို့သည် ပထမကြွလာခြင်းကို ညွှန်ပြသော ဟောကိန်းများစွာကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယကြွလာခြင်းကို သီးသန့်ညွှန်ပြသော အချို့ကို မမှန်ကန်စွာ အသုံးချခဲ့သည် (ဒီအေ ၃၀၊ ၇၇၇)။

These, and numerous other illustrations that might be given, make evident that Scriptural statements later seen to be prophetic of Christ were often full of literal and more immediate meaning to the people who first heard them and witnessed the events described. Their dim vision may, indeed, have confined the inspired statements to their own day. But later, holy prophets guided by inspiration saw in those very statements further prophetic meaning (Luke 24:25-27, 32; John 16:13; 1 Peter 1:10–12). It was often only when Christ or the Holy Spirit “opened … their understanding” that men of Christian times began to “understand the [OT] scriptures” in their fullness (Luke 24:45). Previously, like their unbelieving countrymen, they overlooked many prophecies that point to the first advent, and misapplied others that refer exclusively to the second (DA 30, 777).

 

ထို့အပြင်၊ မက်ဆီယာ၏ ကြွလာခြင်းနှင့် သူၟံ့နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခြင်းကို ညွှန်ပြသော ဟောင်းတရားစာအုပ်မှ ပြဿနာများသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ပထမအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့်၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ နာဇရက်မြို့တွင် သူ၏ပထမဆုံး တရားဒေသနာတွင်၊ ခရစ်တော်က ဟေရှာယ ၆၁:၁-၃ ကို “ယနေ့တွင် ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်” ဟု ကိုးကားခဲ့သည် (လုကာ ၄:၁၆-၂၁)၊ သို့သော် “ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင်၏ လက်စားချေသောနေ့” (ဟေရှာယ ၆၁:၂) ကို သိသာစွာ ချန်လှပ်ခဲ့သည်—အကြောင်းမှာ “လက်စားချေသောနေ့” သည် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အလျှင်း၏ ဣသရေလ၏ နှလုံးသားများကို ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံခမညပိုင်ဆိုင်ရာ ဖခင်ထံသို့ ပြောင်းလဲရန် ခန့်အပ်ခံရသော ဝန်ဆောင်မှုကို (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၃၆-၄၀) နောက်ပိုင်းတွင် ပြဿနာများက ယောဟန်သညား၏ လုပ်ဆောင်မှု၏ ပုံစံအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၄၀:၃၊ မာလခိ ၃:၁၊ ၄:၅, ၆၊ ယောဟန် ၁:၂၃၊မ Mattew ၁၁:၉-၁၇; ၁၇:၁၀-၁၃; မာကု ၉:၁၁-၁၃; လုကာ ၇:၂၄-၂၇)။ သို့သော် “သခင်ဘုရား၏ ကြီးကျမည့်သော နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်သောနေ့မတိုင်မီ” အလျှင်း၏ ပေါ်ထွန်းမှုဟောကြားချက် (မာလခိ ၄:၅) သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်တွင်လည်း ထပ်မံဖြည့်ဆည်းရမည်ဖြစ်သည် (၃T ၆၂)။ ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင်၊ ပေတရုသည် ယောလ ၂:၂၈-၃၂ ကို ထိုနေ့တွင် ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်ဟု ညွှန်ပြခဲ့သည် (တမန်တော် ၂:၁၆-၂၁); သို့သော် ယောလ၏ စကားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်တွင် ဒုတိယအကြိမ်ဖြည့်ဆည်းမှုကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည် (EW ၁၄၂; AA ၅၄, ၅၅)။ အလားတူ၊ မ Mattew ၂၄ ၏ ဟောကြားချက်အချို့သည် အေဒီ ၇၀ တွင် ယေရုဆလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့် အဆုံးသတ်ကာလဆီသို့ နှစ်မျိုးလုံးကို ညွှန်ပြသည် (DA ၆၂၈; GC ၂၂, ၂၅)။

It is apparent, furthermore, that certain OT prophecies pointing forward to the coming of the Messiah and to the establishment of His kingdom apply in part to the first advent, and in part to the second. Thus, in His first sermon at Nazareth, Christ quoted Isa. 61:1–3 as being fulfilled “this day” (Luke 4:16–21), yet significantly omitted reference to “the day of vengeance of our God” (Isa. 61:2—for the simple reason that the “day of vengeance” comes only with the second advent. Elijah’s appointed ministry of turning the hearts of Israel to their heavenly Father (1 Kings 18:36–40) is used by later prophets as a type of the work of John the Baptist (Isa. 40:3; Mal. 3:1; 4:5, 6; John 1:23; Matt. 11:9–17; 17:10–13; Mark 9:11–13; Luke 7:24–27). But the prediction of Elijah’s appearance “before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Mal. 4:5) is also to be fulfilled again in our time (3T 62). At Pentecost, Peter pointed to Joel 2:28–32 as being fulfilled that day (Acts 2:16–21); but Joel’s words are to find a second fulfillment in our day (EW 142; AA 54, 55). Similarly, certain of the predictions of Matt. 24 pointed forward both to the destruction of Jerusalem in a.d. 70 and to the end of time (DA 628; GC 22, 25).

 

သဘာဝအရ မေးခွန်းတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ သမိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသည် နောက်ပိုင်းဖြစ်ရပ်တစ်ခု၌ တူညီသောအရာတစ်ခုအဖြစ် မည်သည့်အခါ မှန်ကန်စွာ ရှုမြင်နိုင်သနည်း၊ သို့မဟုတ် ပြဿနာဆိုင်ရာ ထုတ်ပြန်ချက်တစ်ခုသည် နှစ်ထပ်အသုံးချမှုရှိသည်ဟု မည်သည့်အခါ မှန်ကန်စွာ ရှုမြင်နိုင်သနည်း။ အဖြေမှာ။ ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုခံရသော စာရေးဆရာတစ်ဦးက ၎င်းကို ထိုသို့အသုံးချသည့်အခါဖြစ်သည်။ ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသော အရာထက် ကျော်လွန်သွားခြင်းသည် ပုဂ္ဂိုလိကထင်မြင်ချက်၏ နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အယူဝါဒမျိုးစုံ လှည့်လည်နေသော ခေတ်ကာလတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျမ်းစာနားလည်မှုသည် ခိုင်မာပြီး ထင်ရှားသော “သခင်ဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူသည်” ဟူသော အခြေခံပေါ်တွင် တည်ရှိရန် ကောင်းသည် (တရားဟောရာ ၂၉:၂၉၊ ဟေရှာယ ၅၀:၁၁၊ယေရမိ၂:၁၃၊မ Mattew ၇:၂၄-၂၈၊ ၁ ကောရိန္တု ၂:၄, ၅, ၁၂, ၁၃၊ ဧဖက် ၄:၁၄၊ကောလောသဲ ၂:၂-၄, ၈၊ ၂ ပေတရု ၁:၁၆၊ ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ခြင်း၌ လုံခြုံသောစည်းမျဉ်းမှာ ကျမ်းစာကို ကျမ်းစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်ဖြစ်သည်။ အခြားနည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဟောင်းတရားစာအုပ်၏ ပြဿနာများကို အချို့က ပေးခဲ့သော စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည့်၊ ပင်လျှင် ထူးဆန်းသော ရှင်းပြချက်များကို ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လုံခြုံမှုမရှိနိုင်ပါ။

The question naturally arises: How can we know when a particular historical incident may rightly be viewed as having a counterpart in a later event, or a prophetic statement as having a dual application? The answer is: When an inspired writer makes such an application of it. To go beyond that which is clearly set forth by Inspiration is to enter the realm of personal opinion. In an age when every wind of doctrine is blowing, it is well to make certain that our understanding of Scripture rests upon a firm and plain “Thus saith the Lord” (see Deut. 29:29; Isa. 50:11; Jer. 2:13; Matt. 7:24–28; 1 Cor. 2:4, 5, 12, 13; Eph. 4:14; Col. 2:2-4, 8; 2 Peter 1:16; Rev. 22:18). The safe rule in Biblical interpretation is to compare scripture with scripture. In no other way can we be secure against the fanciful, even grotesque, explanations that some have given to OT prophecies.

 

ပြဿနာတစ်ခုကို မူလပေးခဲ့စဉ်က ဒေသတွင်းနှင့် ချက်ချင်းအသုံးချမှုကိုသာ နားလည်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကြိုတင်သိရှိမှုတွင် ခရစ်တော်၊ သို့မဟုတ် သူၟံ့ဒုတိယကြွလာခြင်း၏ လက္ခဏာများကို ဟောကြားသည့် လက္ခဏာများ၊ သို့မဟုတ် သူၟံ့နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခြင်းအတွက် ပြည့်စုံပြီး နောက်ဆုံးအသုံးချမှုအတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ပြဿနာများကိုယ်တိုင်က ၎င်းတို့၏ လှုံ့ဆော်ခံရသော ထုတ်ပြန်ချက်များသည် တစ်ခါတစ်ရံ နှစ်ထပ်အသုံးချမှုရှိသည်ကို သတိမထားမိခဲ့သည်မှာ ထိုသို့သော အသုံးချမှု၏ မမှန်ကန်မှုကို ထိခိုက်စေခြင်းမရှိပါ။ ထိုအစား၊ ၎င်းသည် ထုတ်ပြန်ချက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးသော လူသားထက်ကျော်လွန်သော ဉာဏ်ပညာကို သက်သေပြသည်။ အာဗြဟံသည် ခရစ်တော်က “ငါ၏နေ့ကို မြင်ခဲ့ပြီး … ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်” ဟု ပြောနိုင်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော သူမဟုတ်ခဲ့ပါ (ယောဟန် ၈:၅၆)၊ အကြောင်းမှာ ပြဿနာများကိုယ်တိုင်က ၎င်းတို့၏ မက်ဆီယာဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုနားလည်ရန် ၎င်းတို့၏ သတင်းစကားများကို လေးလေးနက်နက် လေ့လာခဲ့သည် (၁ ပေတရု ၁:၁၀-၁၂)။

Though only the local and immediate application may have been understood at the time the prophecy was originally given, yet in the foreknowledge of God provision was also made for the complete and ultimate application to Christ, or to the signs foretelling His second advent, or to the establishment of His kingdom. The fact that the prophets themselves may not have been aware that their inspired utterances had, at times, a dual application in no way impairs the validity of such an application. Rather, it testifies to the more than human wisdom that inspired the utterance. Abraham was not the only one of whom Christ could have said that he saw “my day: … and was glad” (John 8:56), for the prophets themselves often gave diligent study to their own messages, the better to understand the Messianic import of which they themselves may at first have been but dimly aware (1 Peter 1:10–12).

 

ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော ပြဿနာတစ်ခု၏ အင်အားသည် ပြဿနာ၏ စကားများသည် ပထမဦးစွာ ချက်ချင်းသမိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို သက်ဆိုင်သောကြောင့် အားနည်းသွားခြင်းမရှိပါ။ မကြာခဏဆိုသလို ပထမဦးစွာ ဖြည့်ဆည်းမှုသည် ဒုတိယဖြည့်ဆည်းမှုကို အတည်ပြုရုံသာမက ရှင်းလင်းစေပြီး၊ ၎င်းအတွက် လိုအပ်ချက်ပင်ဖြစ်နိုင်သည်။ နယူးတက်စတမန့်စာရေးဆရာတစ်ဦးက ဟောင်းတရားစာအုပ်၏ ပြဿနာ၏ ထုတ်ပြန်ချက်ကို နယူးတက်စတမန့်သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းကာလများသို့ အသုံးချသောအခါ၊ ထိုသို့သော အသုံးချမှု၏ မမှန်ကန်မှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် နယူးတက်စတမန့်စာရေးဆရာ၏ ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟောင်းတရားစာအုပ်၏ ထုတ်ပြန်ချက်၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာသည် ၎င်းသည် ချက်ချင်းသမိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကိုလည်း သက်ဆိုင်သည်မှာ ထင်ရှားသောအခါ၊ ဤအသုံးချမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် အနက်ဖွင့်ခြင်း၏ မူလစည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာနှင့် သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံကို စစ်ဆေးခြင်းသည် မည်သည့်အပိုဒ်ကိုမဆို မှန်ကန်စွာ နားလည်ရန် အခြေခံကျသည်။

The force of a prophecy regarding Christ is in no way weakened because the prophet’s words apply first to a more immediate historical situation. Often the first and more immediate fulfillment serves not only to confirm and to clarify the second but may even be requisite to it. When a NT writer applies the statement of an OT prophet to NT or subsequent times, to deny the validity of such an application is to deny the inspiration of the NT writer. But when the context of an OT statement makes evident that it applies also to an immediate historical situation, to deny this application would be to violate a primary rule of interpretation; namely, that an examination of context and historical setting is fundamental to a correct understanding of any passage.

 

ဟောင်းတရားစာအုပ်နှင့် နယူးတက်စတမန့်စာရေးဆရာများကို အပြည့်အဝဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုခံရသည်ဟု ယုံကြည်သူများအနေဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် တသမတ်တည်းဖြစ်ရန်၊ အချို့သော ပြဿနာများသည် နှစ်ထပ်အသုံးချမှုရှိသည်ဟု ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်သည်။ မူလက စာသားအရ ဣသရေလထံသို့ ပေးခဲ့သော ဟောင်းတရားစာအုပ်၏ ကတိတော်များသည်၊ အနည်းဆုံး နိယာမအရ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလထံသို့ ဖြည့်ဆည်းရမည်ဖြစ်သည်။ စာသားအရ ဣသရေလသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကာနာန်တွင် “အနားယူခြင်း” ကို မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ဝင်ရောက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ၊ ကောင်းကင်ကာနာန်တွင် ထာဝရအနားယူခြင်းကို မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မျှော်လင့်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်ထူးဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၄:၈-၁၁၊ ကိုးကား မ Mattew ၂၅:၃၄)။

Believing both OT and NT writers to be fully inspired, we must, to be consistent, believe that certain prophecies have a dual application. Old Testament promises made originally to literal Israel are to be fulfilled, in principle at least, to spiritual Israel. And as literal Israel looked forward to a “rest” in the earthly Canaan, but failed to enter in, it is our privilege to look forward in hope and faith to an eternal rest in the heavenly Canaan (Heb. 4:8–11; see also Matt. 25:34).

 

“ပရောဖက်” ဟူသောစကားလုံးသည် “ပြောပြရန်”၊ “ကြေငြာရန်” ဟူသော ကြိယာမှဆင်းသက်လာသည်။ အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များကို ခန့်မှန်းခြင်းသည် ပရောဖက်အမှုတော်၏ အဓိကတာဝန်မဟုတ်ပေ။ ပရောဖက်၏ အဓိကတာဝန်မှာ ဘုရားသခင်အတွက် အကြံဉာဏ်၊ သတိပေးချက်နှင့် ဆုံးမစကားများကို ပြောဆိုရန်ဖြစ်သည်။ “ပရောဖက်” ဟူသောစကားလုံးသည် ဂရိဘာသာစကားမှ “အခြားသူတစ်ဦးဦးအတွက် ပြောဆိုရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော “ပရောဖက်တို့” မှဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပရောဖက်တစ်ဦး၏ အယူအဆဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်အတွက် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူဖြစ်သည်။

The word translated “prophet” is from the verb “to tell,” “to announce.” The prediction of future events is hardly the major duty of the prophetic office. The prophet’s primary duty is to speak, for God, words of counsel, warning, and reproof. The word “prophet” is from the Gr. prophetes, “to speak in behalf of,” that is, in behalf of someone else. This is the Bible conception of a prophet. He is a spokesman for God.

 

၁၆။ ဟိုရက်ဘ်တွင်။ ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၉၊ တရားဟောရာကျမ်း ၅:၂၅-၂၉ ကိုကြည့်ပါ။ ဤကတိသည် ထိုမူလတောင်းဆိုမှုအရ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

16. In Horeb. See Ex. 20:19; Deut. 5:25–29. It was in pursuance of that original request that the present promise was made.

 

၁၇။ ကောင်းစွာပြောပြီးပြီ။ အခန်း ၅:၂၅၊ ၂၈ ကိုကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူများက သူ၏အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်လိုသည့် စိတ်ထားကို တန်ဖိုးထားပြီး၊ ဆီနာတောင်ပေါ်တွင်ကဲ့သို့ ထပ်မံပြောဆိုခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

17. Well spoken. See ch. 5:25, 28. God appreciated the sentiments expressed by the people, of willingness to hear His counsel, and did not speak to them again as on Mt. Sinai.

 

၁၈။ ပရောဖက်တစ်ဦး။ အခန်းငယ် ၁၅ ကိုကြည့်ပါ။ ခရစ်တော်သည် “ဤလောကသို့ ကြွလာမည့်” စစ်မှန်သောပရောဖက်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၆:၁၄)။

18. A Prophet. See on v. 15. Christ was the true prophet “that should come into the world” (John 6:14).

 

သူပြောလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်သည် ဤပရောဖက်ပုံတင်စကားကို ရည်ညွှန်းပြီး ဤသို့မိန့်တော်မူသည်။ “ငါပြောသော စကားများသည် ငါကိုယ်တိုင်မှပြောသည်မဟုတ်၊ ငါ၌ရှိတော်မူသော ခမည်းတော်သည် ဤအမှုများကို ပြုတော်မူသည်” (ယောဟန် ၁၄:၁၀၊ ယောဟန် ၁၆:၁၃၊ ၁၄၊ ၅:၄၅၊ ၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

He shall speak. Christ alluded to this prophecy when He said, “The words that I speak unto you I speak not of myself: but the Father that dwelleth in me, he doeth the works” (John 14:10; cf. John 16:13, 14; 5:45, 46).

 

၁၉။ ငါ၏နာမဖြင့် ပြောဆိုရန်။ ပရောဖက်တစ်ဦး၏ စစ်မှန်သောလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဖော်ထုတ်ပြသရန်ဖြစ်သည်။ ဤပရောဖက်အမှုတော်၏သွင်ပြင်သည် ခရစ်တော်တွင် အပြည့်အဝထင်ရှားခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၂:၄၇-၅၀၊ ယောဟန် ၈:၂၈၊ ၄၂၊ ၄၇၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၂၅၊ ၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။

19. Speak in my name. The true function of a prophet is to reveal the will of God. This aspect of the work of a prophet was most perfectly exemplified by Christ (John 12:47–50; cf. John 8:28, 42, 47; Heb. 12:25, 26).

 

၂၀။ မိမိအလိုအလျောက် ပြောဆိုရန် ဝံ့စားခြင်း။ ဘုရားသခင်၏စကားများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြောဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် မိမိကိုယ်ကိုသာ ပြောဆိုခြင်းသည် ဘုရားသခင်က အလွန်ဆိုးရွားသောရာဇဝတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်သည် (ယေရမိ ၁၄:၁၄၊ ၁၅၊ ၂၃:၁၆၊ ၂၁-၂၇၊ ၃၀-၃၃၊ ယေရမိ ၂၈:၁၅-၁၇၊ ယေဇကျေလ ၁၂:၂၄၊ ၁၃:၁-၃ ကိုကြည့်ပါ)။

20. Presume to speak. To pretend to speak the words of God when in reality a man but speaks for himself, God considers a most heinous crime (Jer. 14:14, 15; 23:16, 21-27, 30–33; Jer. 28:15–17; Eze. 12:24; 13:1–3).

 

၂၁။ မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း။ ပရောဖက်တစ်ဦး၏ အထောက်အထားများ၏ သက်သေသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် သူ၏ခန့်မှန်းချက်များ ပြည့်စုံခြင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ဆမွယ်လတွင် ဤအရာမှန်ကန်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၃:၁၈-၂၁)။ ယုဒလူများသည် နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို အားကိုးလိုသောသဘောရှိခဲ့သည် (ယောဟန် ၂:၁၈၊ ၁ ကောရိန္သု ၁:၂၂)၊ ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍ သခင်ဘုရားက ၎င်းတို့ကို သတိပေးခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၃:၁၊ ၂)။

21. How shall we know? The proof of a prophet’s credentials lies, in part, in the fulfillment of his predictions. Note how this was found true of Samuel (1 Sam. 3:18–21). The Jews had a tendency to rely on signs and wonders (John 2:18); 1 Cor. 1:22), and against this the Lord warned them (Deut. 13:1, 2).

 

၂၂။ မလိုက်နာရန်။ ၎င်းသည် “ပရောဖက်” သည် ဘုရားသခင်က စေလွှတ်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း အဆုံးအဖြတ်ပေးသော သက်သေဖြစ်လိမ့်မည် (ယေရမိ ၂၈:၉ ကိုကြည့်ပါ)။

22. Follow not. This would be conclusive evidence that the “prophet” was not sent by God (see Jer. 28:9).

ellen g. white comments

4 AA 337

5 AA 336

12 PP 689

15 DA 190; PP 480

15, 18 AA 222; PK 684