ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၁၀

 

အခန်းကြီး - ၁၀

chapter 10

 

၁ ရှမွေလသည် ရှောလုကို ဘိသိက်ပေးသည်။ ၂ သူသည် ရှောလုကို နိမိတ်သုံးပါးဖြင့် အတည်ပြုသည်။ ၉ ရှောလု၏ စိတ်နှလုံးပြောင်းလဲသွားပြီး ပရောဖက်ပြုသည်။ ၁၄ သူသည် နိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာကို သူ၏ ဦးရီးတော်ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ၁၇ ရှောလုသည် မိဇပါ၌ မဲနှိုက်ခြင်းဖြင့် ရွေးချယ်ခံရသည်။ ၂၆ သူ၏ လူများ၏ ကွဲပြားသော သဘောထားများ။

1 Samuel anointeth Saul. 2 He confirmeth him by prediction of three signs. 9 Saul’s heart is changed, and he prophesieth. 14 He concealeth the matter of the kingdom from his uncle. 17 Saul is chosen at Mizpeh by lot. 26 The different affections of his subjects.

 

၁။ ဆီအိုးသေးတစ်လုံး။ သံလွင်ဆီသည် ချမ်းသာခြင်း၏သင်္ကေတဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၃၂:၁၃၊ တရားဟောရာ ၃၃:၂၄)။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆီဖြင့်လိမ်းခြင်းသည် သမိုင်းအစပိုင်းမှစ၍ ရိုးရာလူမျိုးများအကြား ယနေ့တိုင်ပြုလုပ်နေသော အလေ့အထဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရနံ့သင်းသောဆီများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ လူများကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဆီလိမ်းပေးခဲ့သည်- ဂုဏ်ပြုခြင်းအမှတ်အသားအဖြစ် (လုကာ ၇:၄၆၊ ယောဟန် ၁၁:၂)၊ လူမှုပွဲလမ်းသဘင်များအတွက် ပြင်ဆင်ရန် (ရုသ ၃:၃)၊ သို့မဟုတ် အထူးတာဝန်၊ ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ လုပ်ဆောင်မှု၊ သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးအတွက် သင့်လျော်သောအရည်အချင်းကို ညွှန်ပြရန်ဖြစ်သည်။

1. Vial of oil. Olive oil was a symbol of prosperity (Deut. 32:13; Deut. 33:24). The anointing of the body with oil was from the beginning of history, and still is among primitive peoples, a general practice. Later, perfumed ointments were used. Persons were anointed for various reasons: as a mark of honor (Luke 7:46; John 11:2), in preparation for social events (Ruth 3:3), or as signifying a proper qualification for some special service, dignity, function, or privilege.

 

ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကိုဆီလိမ်းတော်မူပြီ။ ဟေဗြဲလူမျိုးများအကြား ပရောဖက်တစ်ဦးမှ လူတစ်ဦးကို ဆီလိမ်းပေးခြင်းသည် သတ်မှတ်ထားသောတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် သန္ဓာန်ဝိညာဉ်တော်၏ အထူးချီးမြှင့်ခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။ ဤသန္ဓာန်ဆီလိမ်းခြင်းဆီသည် ဘာသာရေးရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးပြုသော တဲအိမ်တော် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၂၆-၂၉) နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို သန္ဓာန်ပြုရန် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၉:၇၊ ၃၀:၃၀၊ လေဝိလူမျိုး ၈:၁၀-၁၂) စသည်တို့အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုဆီ၏ပြင်ဆင်မှုနှင့် အသုံးပြုမှုတွင် အထူးဂရုစိုက်ရမည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၂၃-၃၃)။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဆီတွင် နှစ်ခြင်းခံရေကဲ့သို့ သန္ဓာန်တန်ခိုးမရှိပါ၊ ၎င်းသည် အထူးတန်ခိုးကို မပေးနိုင်ပါ—၎င်းသည် သင်္ကေတတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အချို့က ဘုရင်တစ်ပါးကို ဆီလိမ်းခြင်းဓလေ့သည် အီဂျစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ကြသည်၊ အချို့ကမူ ရှေးကံအာနိတ်ဓလေ့တွင် ၎င်း၏အစောဆုံးအသုံးပြုမှုကို တွေ့မြင်ကြသည်။

The Lord hath anointed thee. Among the Hebrews the anointing of a man by a prophet was symbolic of the impartation to him of a special endowment of the Holy Spirit for the accomplishment of his appointed task. This holy anointing oil was used for the consecration of articles used for religious purposes, such as the tabernacle (Ex. 30:26–29), and for the consecration of priests (Ex. 29:7; Ex. 30:30; Lev. 8:10–12; etc.). Special care was to be exercised in its preparation and use (Ex. 30:23–33). There was, of course, no more sanctity in the oil itself than in the water of baptism; it did not convey special virtue—it was only a symbol. Some think the practice of anointing a king originated in Egypt; others see in ancient Canaanite ritual an evidence of its very early use.

 

ဆီလိမ်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်က လူသားဓလေ့များကို အသုံးပြု၍ ကယ်တင်ခြင်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော၊ စစ်မှန်သောအသိပညာဆီသို့ လူများကို ဦးတည်စေသည့်နည်းကို ပြသသော အကောင်းဆုံးဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးများအား တဲအိမ်တော်၏ သန္ဓာန်ပရိဘောဂများနှင့် တန်ဆာပလာများအတွက် အီဂျစ်လူမျိုးများက ၎င်းတို့၏ဗိမာန်များတွင် အသုံးပြုသည့်အရာများနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသော ရင်းနှီးသောအဖုံးများ၊ သယ်ဆောင်ရန်တိုင်များ စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ တူတန်ခမန်း၏ သင်္ချိုင်းတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော လက်ရာများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ခရုဗိမ်များနှင့်ဆင်တူသော အုပ်ထိန်းသူရုပ်တုများကို ဤဖာရိုဘုရင်၏ သင်္ချိုင်းသေတ္တာပေါ်တွင် အမြင့်ဖောင်းထွင်းထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ခရစ်တော်၏ခေတ်က ပညာရှိများထံသို့ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ရင်းနှီးသော ကြားခံတစ်ခုဖြစ်သည့် ဗက်လဟင်မ်သို့ လမ်းညွှန်ပေးသော ကြယ်တစ်လုံးကို ပေးခဲ့သည်။ မည်သည့်ခေတ်၊ မည်သည့်လူမျိုးတို့၏ဓလေ့ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်သည် လူများအား သန္ဓာန်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏အလှတရားကို သင်ကြားရန် ၎င်းတို့ရင်းနှီးသောကြားခံများကို အသုံးပြုသည်။

The anointing with oil is an excellent illustration of how God makes use of human customs to lead men to reach out for a deeper, truer knowledge of salvation. God directed the Israelites to make familiar types of coverings, carrying poles, etc., for the sacred furniture and vessels of the tabernacle, resembling, to some extent, those the Egyptians used in connection with their temples. Articles of similar workmanship were found in the tomb of Tutankhamen. Here were also found guardian figures like the cherubim, their wings touching, wrought in high relief on the sarcophagus of this Pharaoh. To the Wise Men of Christ’s day God gave a sign through a medium with which they were familiar—a star to guide them to Bethlehem. Whatever the age and whatever the customs of the people, God uses media familiar to the people in teaching them of His holiness and of the beauty of the plan of redemption.

 

၂။ သင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ မမျှော်လင့်ထားသော အ များ၏အလှည့်အပြောင်းကြောင့် ရှောလ်သည် အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားဖွယ်ရှိသည်။ ဣသရေလ၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ရှမွေလက သူ့ကို ဂုဏ်ပြုလက်ခံရန် ပြင်ဆင်ထားသည့် အာရုံစူးစိုက်မှု၏ဗဟိုချက်ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရှိရခြင်းသည် သူ့အတွက် အံ့ဩစရာဖြစ်ရမည်။ ဤအရာအားလုံး၏အဓိပ္ပာယ်ကို သူစဉ်းစားဖွယ်ရှိသည်။ ထာဝရဘုရားက သူ့ကိုခေါ်ထားကြောင်း သက်သေအဖြစ်၊ သန္ဓာန်ဝိညာဉ်တော်သည် ရှမွေလမှတစ်ဆင့် အနာဂတ်အဖြစ်အပျက်များကို ဖွင့်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြိုတင်သိရှိခြင်း၏သက်သေ၊ သူ၏ဆီလိမ်းခြင်းပြီးနောက် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း အတည်ပြုခံရသည်က ရှောလ်အား သူခေါ်ဆိုခံရသောတာဝန်ကို လက်ခံရန် အားပေးခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူရှိတော်မူကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် မြည်းများတွေ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့ကိုအသိပေးခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ပရောဖက်၏သတင်းစကားကို အတည်ပြုရန် နောက်ထပ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ထားသော သက်သေများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

2. Thou shalt find. It would be most natural for Saul to be somewhat bewildered by the unexpected turn of events. What a surprise it must have been to him to find himself the center of attraction, with Samuel, the leader of Israel, prepared to receive him with honor He might well ponder the meaning of all this. As evidence that the Lord was calling him, the Holy Spirit spoke through Samuel, revealing future events. Evidence of the foreknowledge of God, verified within a few hours after his anointing, encouraged Saul to accept the responsibility to which he was now called. He felt assured that God would be with him. Samuel had already informed him that the asses had been found; now further inspired testimony was provided by way of confirming the prophet’s message.

 

 

နှိမ့်ချပြီး ဆန္ဒရှိသောနှလုံးသားထံသို့ ဘုရားသခင်သည် သွားရမည့်လမ်းကို သက်သေများ တိုးပွားစေသည် (ဟေရှာယ ၃၀:၂၁၊ ယေရမိ ၃၃:၃)။ ဤအရာအားလုံး၏အလှတရားမှာ ဘုရားသခင်သည် ဤသက်သေများကို ထင်ရှားစေရန် နည်းလမ်းတစ်ထောင်ရှိပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသို့ ကန့်သတ်မထားခြင်းဖြစ်သည်။ တမန်တော်များခေတ်တွင် သန္ဓာန်ဝိညာဉ်တော်သည် မီးလျှာများဖြင့် စကားပြောခဲ့သော်လည်း၊ အခြားအချိန်တွင် ထိုနည်းအတိုင်း ထင်ရှားစရာမလိုပါ။ တမန်တော်များသည် ၎င်းတို့၏အဖွဲ့ဝင် ၁၂ ယောက်မြောက်ကို ရွေးချယ်ရန် ရေစီရင်ခြင်းဖြင့် လမ်းညွှန်ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ယနေ့တွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာပြဿနာများအတွက် အကြွေစေ့လှန်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမဟုတ်ပါ။

To the humble and willing heart God multiplies evidence of the way in which to go (Isa. 30:21; Jer. 33:3; see DA 224,  330,  331, 668; MB 150). And the beauty of it all is that He has a thousand ways in which to manifest these evidences; He is not confined to any set method. The fact that the Holy Spirit spoke in the days of the apostles by tongues of fire is no reason that He must manifest Himself in the same way at another time. The apostles were led to select the 12th member of their group by casting lots, but that does not mean that the flip of a coin is the best way to secure an answer to individual problems today.

 

ရာခေလ၏သင်္ချိုင်းအနီး။ အခန်း ၁ ၏ နောက်ထပ်မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

By Rachel’s sepulchre. See Additional Note to ch. 1.

 

၃။ တာဘောရ်၏လွင်ပြင်။ စာသားအရ “တာဘောရ်၏ဝါးပင်”။ ဝါးပင်များသည် သက်တမ်းရှည်ကြာပြီး အလွန်ကြီးထွားနိုင်သည်၊ ထိုပင်များသည် ထူးခြားသောအမှတ်အသားများဖြစ်သည်။ ယာကုပ်၏အိမ်ထောင်စုမှ ထူးဆန်းသောဘုရားများကို “ရှေခမ်အနီးရှိ ဝါးပင်အောက်” တွင် မြှုပ်နှံခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၅:၄)။ ရေဗက္ကာ၏သူနာပြုဒေဗောရာသည် ဗေသေလအနီး “ဝါးပင်အောက်” တွင် မြှုပ်နှံခံခဲ့ရသည် (ကမ္ဘာဦး ၃၅:၈)။ ရာခေလ၏သင်္ချိုင်းနှင့် ဂိဗအာအကြားတစ်နေရာတွင် တာဘောရ်ဟုခေါ်သော လူတစ်ဦး၏ပိုင်ဆိုင်မှု သို့မဟုတ် ဒေသတစ်ခုရှိ ဤဝါးပင်ရှိသည်။

3. The plain of Tabor. Literally, “the oak of Tabor.” Oak trees sometimes have long lives and grow to a great size; such trees made excellent landmarks. The strange gods of Jacob’s household were buried beneath “the oak which was by Shechem” (Gen. 35:4). Deborah, Rebekah’s nurse, was buried near Bethel “under an oak” (Gen. 35:8). Somewhere between Rachel’s tomb and Gibeah was this tree that belonged to a man, or was in a district by the name of, Tabor.

 

၅။ ဘုရားသခင်၏တောင်ကုန်း။ စာသားအရ “ဘုရားသခင်၏ဂိဗအာ”။ ဂိဗအာ (အခန်းကြီး ၂၆) သည် ရှောလ်၏အိမ်ဖြစ်သောကြောင့် “ဘုရားသခင်၏ဂိဗအာ” သည် ပရောဖက်များအဖွဲ့သည် ဆင်းလာသည်ကိုတွေ့ရမည့် တောင်ကုန်း၏အထွတ်အမြင့်နေရာဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

5. The hill of God. Literally, “the Gibeah of God.” As Gibeah (v. 26) was Saul’s home, “the Gibeah of God” was probably that portion of the hill where the high place was situated and from which the company of prophets was to be seen coming down.

 

ပရောဖက်များအဖွဲ့။ အကြောင်းအရာမှ ပရောဖက်များသည် ဘုရားသခင်၏အရင်ကျူးလွန်မှုများကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် သန္ဓာန်ဂီတနှင့် သီချင်းများကို အသုံးပြုနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ “သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုလိမ့်မည်” ဟူသောစကားသည် စာသားအရ “သူတို့သည် ပရောဖက်အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေလိမ့်မည်” ဟု ဆိုလိုသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို အားသွန်ခွန်စိုက်ချီးမွမ်းနေကြသည်။ ဤသည်မှာ ရှမွေလတည်ထောင်ခဲ့သော ကျောင်းမျ,တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပြီး ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဖြစ်လာစေရန် ထည့်သွင်းခဲ့သော သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

A company of prophets. From the context it seems clear that the prophets were making use of sacred music and song to refresh their minds concerning past providence of God. This word translated “they shall prophesy” literally means “they shall be acting the prophet.” They were chanting God’s praises with fervor. This seems to have been one of the methods instituted by Samuel as a part of the curriculum of the schools he established, to refine and spiritualize their minds (see Ed 47).

 

၆။ သင်သည် ပရောဖက်ပြုလိမ့်မည်။ ဤတွင်အသုံးပြုသော ကြိယာသည် “ဘုရားသခင်အတွက် စကားပြောသူအဖြစ်လုပ်ဆောင်ရန်” ဟူသော “နာဘာ” ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အနာဂတ်အဖြစ်အပျက်များကို ကြိုတင်ပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သန္ဓာန်သီချင်းပုံစံဖြင့် ဘုရားသခင်၏သမ္မာတရားကို ဖော်ပြခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဘာလပရောဖက်များကို ဖော်ပြရာတွင် ဤကြိယာပုံစံကိုပင် အသုံးပြုထားသော်လည်း (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၂၈-၂၉)၊ ထိုသားများသည် လုံးဝမတူညီသောဝိညာဉ်ဖြင့် သိမ်းပိုက်ခံထားရသည်မှာ မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်မည်မဟုတ်ပါ။ ဤ “ပရောဖက်များ၏သားများ” သည် ရှောလ်နှင့်တွေ့ဆုံပြီး ထိုသီချင်းများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို ချီးမွမ်းနေကြသည်။ လွန်ခဲ့သောနာရီအနည်းငယ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ ကျူးလွန်မှုများစွာ၏ သက်သေများသည် သူ့အား အမှန်တကယ် အသွင်ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ယာယီဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် နှိမ့်ချပြီး လိုက်နာမှုရှိပါက ဘုရားသခင်သည် သူ့အတွက် ပြုလုပ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်ကို ကတိပေးခဲ့သည်။

6. Thou shalt prophesy. The verb is a form of naba’, “to act as a spokesman for God.” Here reference is not to foretelling future events but to the expression of divine truth in the form of sacred song. The same form of the verb is used in describing the false prophets of Baal, who cut themselves as if possessed by an evil spirit (1 Kings 18:28, 29), although no one would question that it was an entirely different spirit that possessed those heathen prophets. These “sons of the prophets” were singing praises to God when Saul met and joined them in such singing. The many evidences of divine providence upon his pathway during the past few hours had indeed brought about a transformation, which, temporary though it was, gave promise of what God was ready and eager to do for him should he remain humble and submissive.

 

အခြားလူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူများ၏ဘဝတွင် အခြေအနေပြောင်းလဲမှု သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏လက်ဆောင်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့အား ယခင်ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုများမှ လွတ်မြောက်စေပြီး၊ ပိုးဖလံတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ပိုးအိမ်မှထွက်လာသည့်အခါ သို့မဟုတ် ညဘက်တွင် ပန်းဖူးပွင့်သော ဆီရီးယပ်စ်ပန်းတစ်ပွင့်သည် ၎င်း၏လှပသောအလှကို ရုတ်တရက်ဖွင့်လှစ်ပြီး ၎င်း၏အံ့ဖွယ်ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်သည့်အခါကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ၊ ဆန်းသစ်စွာ၊ ထင်ရှားစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ကောင်းမွန်ပြီး ပြည့်စုံသောလက်ဆောင်အားလုံးသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာပါသည် (ယာကုပ် ၁:၁၇)။ ဘေဇလယ်လနှင့် အဟိုလီအာဘ်သည် တဲအိမ်တော်၏အလုပ်အတွက် အထူးဉာဏ်ပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၂-၆)၊ မောရှေသည် သိုးထိန်းတစ်ဦးမှ လွတ်မြောက်ပေးသူအဖြစ်သို့၊ ဖာရိုဘုရင်ရှေ့တွင် မကြောက်မရွံ့ရပ်တည်သူအဖြစ်သို့ တစ်ညအတွင်း ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အလားတူပင် ဂိဒေါင်သည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်ဖြင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့်မဟုတ်ဘဲ၊ စစ်တပ်ကို အောင်မြင်မှုဆီသို့ ဦးဆောင်နိုင်သော သတ္တိရှိသူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ မာနထောင်လွှားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်သူဟု ထင်သော ပေတရုသည် အစောပိုင်းအသင်းတော်၏ မကြောက်မရွံ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ထိုသို့သောပြောင်းလဲမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် လူများအား အခွင့်အလမ်းသစ်များကို အမြင်ပေးသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်များသည် ဘုရားသခင်ပေးသောတာဝန်ကို လက်ခံရယူရင်း သန္ဓာန်ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ဝမ်းသာမှုဖြင့် တုံ့ပြန်သည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Turned into another man. There come times in men’s lives when a change of circumstances or some divine gift frees them from former restraints, and they find themselves subject to a change as rapid, fresh, and striking as when a moth emerges from its cocoon, or a night-blooming cereus suddenly begins to unfold its exquisite beauty and send forth its wondrous perfume, where but a few moments before there was nothing of the kind apparent. Every good and perfect gift comes from God (James 1:17). Bezaleel and Aholiab were given special wisdom and skill for the work of the tabernacle (Ex. 31:2–6); almost overnight Moses was changed from a timid herder of sheep to an emancipator, standing fearlessly before the king. Similarly Gideon was changed into a man of great courage, able to lead an army to victory—not by his own wisdom and skill, it is true, but by inspiration of God. The egotistical, self-righteous Peter was changed similarly into a fearless leader of the early church. Such changes are wrought when the Spirit of God imparts to men a vision of new possibilities, and their souls respond in sacred joy and gladness, delighting in the acceptance of God-given responsibility.

 

ထိုပြောင်းလဲမှု၏အမှန်တရားသည် အတွေးများ၊ အလေ့အထများ၊ ဘဝတွင် ပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ထင်ရှားလာသည်။ ဟောင်းနွမ်းသောအရာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အရာအားလုံးသည် အသစ်ဖြစ်လာသည် (၁ ကောရိန္သု ၅:၁၇)။ သို့သော် ထိုသို့သောပြောင်းလဲမှုသည် ထိုရွေးချယ်မှုကို နေ့စဉ်ပြန်လည်အတည်ပြုမှုဖြင့်သာ အမြဲတမ်းဖြစ်လာသည်ကို သတိရရမည်။ ဥပမာ၊ ဂိဒေါင်သည် သူမကယ်တင်ခဲ့သော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသို့ ဣသရေလလူမျိုးများကို ဦးဆောင်ခဲ့သည် (တရားသူကြီး ၆:၁, ၁၀, ၂၅၊ ၈:၂၄-၃၃)။ ရှောလ်သည်လည်း ထာဝရဘုရားကို ဆက်လက်သိရှိရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စာတန်၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လုံးဝရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ရှေးခေတ်ကဲ့သို့ပင် “ဖြစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း” ဟူသော အမှတ်အသားကို ဆောင်ထားသူ မည်မျှရှိသနည်း။

The reality of the transformation becomes apparent as changes occur in the thoughts, the habits, the life. Old things pass away; all things become new (1 Cor. 5:17). But it must be remembered that such a change becomes permanent only with the daily reaffirmation of the choice thus made. Gideon, for instance, led the Israelites of his day into idolatry as great as that from which he had but recently delivered them (Judges 6:1, 10, 25; 8:24–33). Saul likewise refused to follow on to know the Lord, and as a result finally arrived at the place where he was entirely under the control of Satan. How many men, today as in ancient times, wear the badge, “might-have-been”

 

၇။ အခါအားလျော်စွာ ပြုလုပ်လော့။ ရှောလ်သည် သူ့အား ဖြစ်ပျက်သမျှအရာအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ခန့်အပ်ခြင်း၏ ဘုရားသခင်၏သက်သေကို ပေးနေကြောင်း သဘောပေါက်ရမည်။ မြည်းများကို အဘယ်ကြောင့် မတွေ့ရသေးသနည်း။ သူသည် ရှမွေလထံသို့ မရောက်မချင်း ဤလမ်းနှင့်ထိုလမ်းသို့ အဘယ်ကြောင့် လှည့်လည်သွားခဲ့ရသနည်း။ ဤအရာအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် မမြင်ရသော်လည်း သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူကြောင်း သူသဘောပေါက်ရမည်။ ဤသက်သေများအားလုံးရှေ့တွင်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှု၏ နောက်ထပ်သက်သေများကို စောင့်ကြည့်ရမည်။ ယခုအချိန်တွင်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က အနာဂတ်နှင့်ပတ်သက်၍ ရှောလ်ထံသို့ ဖွင့်ပြရန် သင့်လျော်သည်ဟု မြင်တော်မူသော အရာအားလုံးဖြစ်သည်။

7. Do as occasion serve thee. Saul was to realize in everything that befell him that God was giving him divine evidence of his appointment. Why had he not found the asses before? Why had he wandered this way and that until he came to Samuel, before learning anything about them? In all this he was to understand that, though unseen, God had been with him all the way. With all these evidences before him, he was to watch for further evidence of divine guidance. For the time being, this was all God saw fit to reveal to Saul concerning the future.

 

ဘုရားသခင်သည် သင်နှင့်အတူရှိတော်မူသည်။ ကောင်းကင်တမန်အားလုံးသည် သူ၏ဘဝကို ဘုရားသခင်က စီမံပေးရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ရန် ကူညီပေးရန် စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ သူ၏နေ့စဉ်ဘဝ၏အခြေအနေများတွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို မြင်ယောင်ရမည်။ ရှောလ်သည် ထာဝရဘုရား၏လမ်းညွှန်မှုကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပါက ဣသရေလ၏သမိုင်းသည် မည်မျှပင် ကွဲပြားနိုင်ခဲ့မည်နည်း။ သူသည် အိမ်သို့ပြန်လာသည့်အခြေအနေများကို ထာဝရဘုရားက စီမံပေးထားကြောင်း သက်သေရှိခဲ့သည်။ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများကို သူ့အား ပြောပြခဲ့ပြီး၊ သန္ဓာန်ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့ကို သင်ကြားရန်၊ ကာကွယ်ရန်၊ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများကို လမ်းညွှန်ရန် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အားပေးရန်ဖြစ်သည်။

God is with thee. All heaven was interested in helping him to determine that his life should be ordered of God. In the circumstances of his everyday life he was to envision the leadings of God. How different the history of Israel might have been had Saul been content to wait for the Lord’s direction. He had evidence that the circumstances of his return home were ordered of the Lord. He had been told what was to happen, in order that he might be encouraged to cooperate with God by permitting the Spirit to instruct him, protect him, and direct his actions.

 

၈။ ဆင်းသွားလော့။ ရှမွေလသည် ဘုရားသခင်က သူ့အတွက် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း သက်သေပြရန် အနာဂတ်သို့ လုံလောက်သောထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ရှောလ်အား ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂိလဂါလသို့ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားမည့် အခြေအနေများကို အတိအကျ မပြောပြနိုင်ခဲ့ပါ (အခန်းကြီး ၁၁:၁၅၊ ၁၃:၄, ၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှမွေလသည် ဘုရင်ဖြစ်လာမည့်သူအား အခါအားလျော်စွာ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်၊ သူ၏ဆီလိမ်းခြင်းနေ့တွင် ရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို အမြဲမျှော်လင့်နိုင်သည်ဟု အာမခံခဲ့သည်။

8. Go down. Samuel gave Saul sufficient insight into the future to prove that God was working for him. He could not at the moment tell Saul precisely what circumstances would call him to Gilgal. To do so would tend to confuse the young man rather than to help him (see chs. 11:15; 13:4, 8). Samuel simply assured the king-to-be that, by doing as the occasion required, he could always expect as much success in waiting for God’s guidance as he had enjoyed upon the day of his anointing.

 

၉။ သူ့အား နောက်ထပ်နှလုံးသားတစ်ခုပေးတော်မူသည်။ စာသားအရ “ဘုရားသခင်သည် သူ့အတွက် နောက်ထပ်နှလုံးသားတစ်ခုကို ပြောင်းလဲပေးတော်မူသည်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ “ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ပြောင်းလဲစေတော်မူသည်” ဟူသည်။ ဤနှလုံးသားပြောင်းလဲမှုသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု၏ ဦးတည်ရာပြောင်းလဲမှုနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။ မြည်းများနှင့် လယ်ယာများအကြောင်း တွေးတောမှုအစား၊ ရှောလ်သည် နိုင်ငံရေးသမား၊ ဗိုလ်ချုပ်၊ ဘုရင်တစ်ပါးတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် ပြဿနာများကို တွေးတောရန် သင်ယူရမည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှောလ်၏တာဝန်သစ်များနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် စွမ်းရည်ကို ချီးမြှင့်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင် ရှမွေလကြိုတင်ပြောထားသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြည့်စုံလာသည်နှင့်အမျှ ရှောလ်၏စိတ်ထဲတွင် မည်သည့်အတွေးများ ဖြတ်သန်းသွားရမည်နည်း (အခန်းကြီး ၂-၇)။

9. Gave him another heart. Literally, “God transformed for him another heart,” meaning, “God converted him.” This change of heart would also be accompanied by a change of direction in mental activity. Instead of thinking about asses and farms, Saul must learn to think of the problems that confront a statesman, a general, and a king. God was prepared to impart to Saul ability commensurate with his new responsibilities. What thoughts must have passed through Saul’s mind that day as incident after incident Samuel had predicted was fulfilled (vs. 2–7)

 

ဘုရားသခင်သည် ရှောလ်၏အမြင်၊ ရည်မှန်းချက်များ၊ ဆန္ဒများကို ဘုရားသခင်၏အရာများသည် သူ့ဘဝ၏အရေးကြီးဆုံးကိစ္စများဖြစ်လာအောင် ပြောင်းလဲရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ပရောဖက်တစ်ဦးက “သူတို့၏သားရင်ထဲမှ ကျောက်သားနှလုံးကို ငါဖယ်ရှားပြီး၊ သူတို့အား အသားနှလုံးတစ်ခုပေးမည်” (ယေဇကျေလ ၁၁:၁၉) ဟု ပြောခဲ့သည်။ ရှောလ်သည် ရှမွေလမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်ထံ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖြေရှင်းရန် လမ်းရှာရန် မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးလမ်းညွှန်မှုအတွက် ပထမဦးစွာ တောင်းဆိုမှုကို ဖြေကြားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ရှောလ်အား တစ်နိုင်ငံလုံး၏ သာယာဝပြောမှုနှင့်သက်ဆိုင်သော ကိစ္စများတွင် သူ၏လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ဘုရားသခင်သည် လူများကို ၎င်းတို့ရှိရင်းနေရာမှ ယူဆောင်ပြီး ၎င်းတို့၏ဘဝအတွက် သူ၏ခမ်းနားသောအစီအမံကို ပြည့်စုံစေရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။

God was ready to transform Saul’s vision, ambition, and aspirations in such a way that the things of God would become to him the all-important issues of life. Centuries later a prophet said, “I will take the stony heart out of their flesh, and will give them an heart of flesh” (Eze. 11:19). Saul had inquired of God through Samuel, in an endeavor to find his way through personal perplexities. God first answered the plea for personal guidance, and then invited Saul to accept His guidance in matters that affected the welfare of the entire nation. So it is today. God takes men where He finds them and invites them to fulfill His own glorious plan for their lives.

 

၉။ ရှောလ်သည် လူသစ်ဖြစ်လာသည်
ဘုရားသခင်သည် ရှောလ်အား ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်အလင်းမရှိဘဲ တာဝန်ကြီးကြီးမားမားတစ်ခုတွင် ထားရှိရန် မခွင့်ပြုခဲ့ပါ။ သူသည် ခေါ်ဆိုမှုသစ်တစ်ခုရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ သခင်ဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ်သို့ ကြွလာခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် လူသစ်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှောလ်အား အသစ်သောဝိညာဉ်တစ်ခု၊ ယခင်က သူမရှိခဲ့သော အခြားသောအတွေးများ၊ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ဆန္ဒများကို ပေးခဲ့သည်။ ဤဉာဏ်အလင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာအသိပညာနှင့်အတူ၊ သူ့ကို အားသာချက်ရှိသောနေရာတွင် ထားရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဆန္ဒကို ယေဟောဝါ၏ဆန္ဒနှင့် ဆက်သွယ်ပေးရန်ဖြစ်သည် (စာလွှာ ၁၂အေ၊ ၁၈၈၈)။

9. Saul Became a New Man.—The Lord would not leave Saul to be placed in a position of trust without divine enlightenment. He was to have a new calling, and the Spirit of the Lord came upon him. The effect was that he was changed into a new man. The Lord gave Saul a new spirit, other thoughts, other aims and desires than he had previously had. This enlightenment, with the spiritual knowledge of God, placing him on vantage ground, was to bind his will to the will of Jehovah (Letter 12a, 1888).

 

၁၁။ ရှောလ်လည်း ပရောဖက်များထဲတွင်ရှိသလော။ ဤသည်မှာ လူများအတွက် မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။ ယခင်က ရှောလ်၏ဘဝသည် သန္ဓာန်ဖြစ်ခြင်း၏ပုံစံမဟုတ်ခဲ့ပုံရသည်။ သူသည် ပရောဖက်တစ်ဦးဖြစ်လာခြင်းသည် ပရောဖက်အရာထမ်းရန် ခေါ်ဆိုခံရခြင်းမဟုတ်သော်လည်း၊ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် သန္ဓာန်သမ္မာတရားများကို ဝိညာဉ်အားဖြည့်ထားသော ဖော်ပြမှုဖြင့် ချီးမွမ်းနေသည်။ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိန်းသိမ်းရန်ခက်ခဲသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို သိုထားပြီး၊ မကြာသေးမီက ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်နှင့် ကျူးလွန်မှုများ၏ သက်သေများသည် သူ့ဝိညာဉ်၏ နက်နဲရာသို့ လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ခံစားမှုများသည် ရှမွေလ၏စကားများအမှန်တကယ်ဖြစ်လာသည်ကို သက်သေပြသည့် သက်သေဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်—ရှောလ်သည် “အခြားလူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်” (အခန်းကြီး ၆)။ သူ၏အတွေ့အကြုံသည် ဘုရားသခင်သည် အလွန်မဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော လူများကို သူ့အတွက် အသုံးဝင်သောကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း သက်သေပြသည်။ ထို့ပြင်၊ ရှောလ်၏ဖြစ်ရပ်တွင်၊ ဤထူးခြားသောပြောင်းလဲမှုသည် လူများ၏အာရုံစိုက်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုကို ဆွဲဆောင်ပြီး ၎င်းတို့အား သူ့ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လိုက်နာရန် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

11. Is Saul also among the prophets? This seemed incredible to the people. Apparently Saul’s life prior to this time had hardly been a model of piety. It was little less than a miracle that he should have become a prophet, though, it is true, not in the sense of being called to the prophetic office. But here he was extolling the majesty and power of God and giving inspired utterance to sacred truths. In his heart he treasured a secret that must have been difficult to keep, and the recent evidences of divine grace and providence vouchsafed to him stirred him to the depths of his soul. His pent-up emotions burst forth with evidence that the words of Samuel had indeed come true—Saul had been “turned into another man” (v. 6). His experience bore witness also to the fact that God is able to transform the most unpromising of men into instruments that will be useful to Him. Furthermore, in the case of Saul, this remarkable change would attract the attention and confidence of the people and prepare them to follow him as their leader.

 

ဘုရားသခင်သည် လူသားများ၏စီစဉ်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပုံစံဖြင့် မကြာခဏ လုပ်ဆောင်သည်။ တမန်တော်များသည် ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် နိုင်ငံခြားဘာသာစကားများဖြင့် ပြောဆိုခြင်းသည် ယုဒလူမျိုးများအတွက် မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ယုဒ၏စရိုက်ကို သိလျက် သူ့ကို တမန်တော်များ၏ ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မမြင်ကောင်းဖြစ်ပုံရသည် (ယောဟန် ၁၂:၆)။ နာမန်အတွက်၊ ယော်ဒန်မြစ်၏ရွှံ့ရေများသည် ဒမတ်စကတ်၏ ကြည်လင်သောစမ်းချောင်းများထက် ပိုမိုကုသပေးနိုင်သည်ဟူသော အရာသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပုံရသည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၅:၁၂)။ ခရစ်တော်၏လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ဂရိလူမျိုးများအတွက် ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ရန် အလွန်ရှုတ်ချဖွယ်နည်းလမ်းအဖြစ် ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည် (၁ ကောရိန္သု ၁:၁၈-၂၄)။ ခေတ်သစ်စိတ်အတွက်၊ ဘုရားသခင်သည် အဘိမလက်အား သူ၏ရိုးသားမှုဖြင့် ယူဆောင်သွားသော စာရာကို သူ့ခင်ပွန်းထံသို့ ပြန်ပေးရန်နှင့် သူ၏ဆုတောင်းမှုကို တောင်းခံရန် ညွှန်ကြားခဲ့ခြင်းသည် မတရားပုံရသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၀:၅)။ ဗတ္တိဇံယောဟန်အတွက်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို နှစ်ခြင်းပေးရသည်မှာ မသင့်လျော်ပုံရသည် (မဿဲ ၃:၁၃-၁၅)။ ရှိမုန်၏စိတ်အတွက်၊ ယေရှုသည် မာရိ၏စရိုက်ကို သိလျက် သူ၏ခြေထောက်ကို ဆီလိမ်းခွင့်ပြုခြင်းသည် သူ၏ရာထူးနှင့် မလျော်ကန်ပုံရသည် (လုကာ ၇:၃၇-၄၀)။ သို့သော် ဤမကိုက်ညီမှုများအားလုံးသည် သန္ဓာန်ဝိညာဉ်တော်၏အလုပ်နှင့် တန်ခိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည့်အခါ ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်သည်။

God often works in ways contrary to human planning. It was incredible, so the Jews thought, for the disciples to speak in foreign tongues on the day of Pentecost. To us it seems unwise that Christ, knowing the character of Judas, should have made him treasurer of the disciples (John 12:6). To Naaman it seemed absurd that the waters of the muddy Jordan should possess more healing power than the clear-flowing streams of Damascus (2 Kings 5:12). The cross of Christ was despised by the Greeks as a most contemptible means for the salvation of the world (1 Cor. 1:18–24). To the modern mind it may seem unjust that the Lord instructed Abimelech to restore Sarah to her husband and request his prayers, when he had taken her in the integrity of his heart (Gen. 20:5). To John the Baptist it seemed inappropriate that he should baptize the Son of God (Matt. 3:13–15). To Simon’s mind it was inconsistent with Jesus’ position that He should allow Mary to anoint His feet, if He knew the kind of woman she was (Luke 7:37–40). Yet all these seeming inconsistencies are resolved when the work and power of the Holy Spirit are taken into consideration.

 

ရှမွေလ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ပရောဖက်ကျောင်းများသည် လူငယ်များအား ဘုရားသခင်၏သမ္မာတရားများတွင် ပညာသင်ကြားရန် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သမိုင်း၊ ကျမ်းစာများကို မှတ်မိရန်၊ ဆုတောင်းခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်းတို့ကို များစွာလေ့လာခဲ့သည်။ ဘာလမိုးသောဘုရားအကြောင်း ကဗျာဆန်သောဖော်ပြမှုများအစား၊ ဣသရေလသည် ထာဝရဘုရား၏အံ့ဖွယ်အမှုများကို သင်ကြားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို သီချင်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးများကို တွေးတောခြင်းသည် ၎င်းတို့၏စိတ်ဒဳသသောနှလုံးသားများသို့ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ငြိမ်သက်မှုကို ယူဆောင်လာသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့၏မျက်နှာများသည် သန္ဓာန်ဝိညာဉ်တော်၏အတွင်းပိုင်းအလင်းရောင်ကို ထင်ဟပ်ပြသည်။

The prophetic schools under Samuel’s administration were organized that the youth might be educated in the truths of God. Much study was given to history, to memorizing the Scriptures, to prayer, and to hymnody. In the place of poetical utterances about Baal, the storm god, Israel was taught the marvelous works of the Lord, and His praise was expressed in song. As the contemplation of the benefits of God brought joy and peace to their troubled hearts, their faces would light up, reflecting the inner illumination of the Holy Spirit.

 

၁၆။ သူ့ကို မပြောပြခဲ့ပါ။ ပညာရှိသည် “တိတ်ဆိတ်ရမည့်အချိန်နှင့် စကားပြောရမည့်အချိန်” ရှိသည်ဟု အတည်ပြုခဲ့သည် (ဒေသနာ ၃:၇)။ ပရောဖက်မှ ဆီလိမ်းခြင်းခံရသော ယေဟုး၏တုံ့ပြန်မှုနှင့် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၉:၄-၁၃) ရှောလ်၏တုံ့ပြန်မှုသည် မည်မျှကွဲပြားသည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် ရှောလ်အား ဘုရင်အဖြစ်ခေါ်ဆိုရန် တာဝန်ရှိပါက၊ သူသည် မသင့်လျော်သောအချိန်တွင် မသင့်လျော်သောလူများထံ ထုတ်ဖော်ပြသမည်ဖြစ်သည်။ သန္ဓာန်ဝိညာဉ်တော်၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်၊ ရှောလ်သည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရန် ရှမွေလ၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာခဲ့သည်။ မြင့်မားသောရာထူးအတွက် သင့်လျော်ရန်၊ ရှောလ်သည် သူ၏လျှာကို ထိန်းချုပ်ရန် ဦးစွာသင်ယူရမည်။ သူ၏ထိန်းသိမ်းမှုသည် ယခုသူ့အပေါ်တင်ထားသော တာဝန်၏သင့်လျော်သောခန့်မှန်းချက်တစ်ခု၏ သက်သေဖြစ်သည်။

16. Told him not. The wise man affirmed that there is “a time to keep silence, and a time to speak” (Eccl. 3:7). How different from Jehu’s (2 Kings 9:4–13) reaction to his anointing by the prophet was that of Saul. If God was responsible for calling Saul to the kingship, He would make it known to the right people at the right time. Under the control of the Holy Spirit, Saul followed Samuel’s directions to await the guidance of God. To be fit for high office, Saul must first learn to control his tongue. His reserve was evidence of a proper estimate of the responsibility now resting on him.

 

၁၉. သင်တို့၏ဘုရားသခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အနန္တဉာဏ်ပညာနှင့် လူသား၏ အကန့်အသတ်ရှိသော ဉာဏ်ပညာကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် လူသားသည် မည်မျှ အမြင်တိုသနည်း။ တရားသူကြီးများလက်ထက်တွင်၊ အီဂျစ်၏ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များသည် အကြိမ်ကြိမ် ထိုနယ်မြေကိုဖြတ်သွားသောအခါ၊ အစ္စရေးလူမျိုးများသည် ပါလက်စတိုင်းရှိ မြို့တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သော တိုက်ခိုက်မှုများမှ လုံခြုံစွာရှိနေခဲ့သည်။ အီဂျစ်မင်းများသည် တောင်ကုန်းပေါ်နေထိုင်သော အစ္စရေးလူမျိုးများထံမှ ကြောက်ရွံ့စရာမရှိကြောင်း အိမ်သို့ပြန်လာပြီး သတင်းပို့ခဲ့သည်ကို သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။ ယိုဒန်မြစ်အနောက်ဘက်ရှိ ရေပေါများသော မြင့်မားသောနယ်မြေများကို အနီးနားရှိ လူမျိုးစုများက မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ထိုနယ်မြေမှဖြတ်သွားသော ထိုစစ်တပ်များသည် အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်ကို အစ္စရေးလူမျိုးများမသိခဲ့ကြပေ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၃:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

19. Rejected your God. How shortsighted man is to think of pitting his finite wisdom against the omniscience of the Creator During the days of the judges, when Egypt’s armed forces marched through the land time after time, the Israelites had been safe from assaults that subjugated city after city in Palestine. They were unaware that the Egyptian lords returned home with the word that there was nothing to fear from the hill-dwelling Israelites. Israel knew not that these very armies, marching through the land, were instrumental in restraining nearby tribes that no doubt looked with covetous eyes on the well-watered heights of the land west of the Jordan (see on Ex. 23:28).

 

လူ့သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် လူသားများသည် ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်များ၏ မဖြစ်မနေလိုအပ်မှုကို မေးခွန်းထုတ်ရန် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ ရေကြီးမှုအပြီးတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားများနှင့် မြေကြီးသည် ရေဖြင့်ထပ်မံဖျက်ဆီးခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း ပဋိညာဉ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ဤကတိကိုယုံကြည်မည့်အစား၊ လူသားများသည် ရေကြီးမှုမည်သည့်အခါမျှ မရောက်နိုင်သော မျှော်စင်တစ်စင်ကို တည်ဆောက်ရမည်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ လုံခြုံမှုအတွက်၊ သူတို့သည် မြို့များတည်ဆောက်ပြီး အိမ်နီးချင်းများနှင့် နီးကပ်စွာနေထိုင်ရမည်။ ခရစ်တော်၏ခေတ်ကာလရှိ ယုဒလူမျိုးများပင်လျှင် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်နှင့် သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဦးစွာထားရှိရန် မေ့လျော့ခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်အား သူထင်မြင်သည့်အတိုင်း လူ့ဘဝအတွက် လိုအပ်သော ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်များကို ထပ်မံပေးအပ်ခွင့်မပြုခဲ့ကြပေ။

Throughout the history of the world men have been tempted to question the advisability of God’s plans. After the Flood, God covenanted with mankind that the earth should never be destroyed again by water. Instead of trusting this promise, men felt they must build a tower whose top no flood could ever reach. For safety, they must build cities and live in close contact with their neighbors. Even the Jews of Christ’s day had forgotten to make the kingdom of God and His righteousness first, and to let God add to them the temporal and material necessities of life as seemed best to Him.

 

အနီးနားရှိ လူမျိုးများနှင့်တူညီလိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုတွင်၊ အစ္စရေးလူမျိုးများသည် သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုရင်၏ အကြံအစည်များပေါ်တွင် နောက်ထပ်အခက်အခဲတစ်ခုထပ်ထားနေသည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသူများအနေဖြင့်၊ သူတို့သည် သူတို့၏ရွေးချယ်မှုဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကန့်သတ်ထားခဲ့သည် (ဆာလံ ၇၈:၄၁)၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် သူတို့သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုနှင့် ပုန်ကန်မှု၏ မျိုးစေ့များကို ကြဲချခဲ့သည်။ ဆိုးရွားသောရိတ်သိမ်းမှုသည် သေချာပေါက်ရောက်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏သနားကရုဏာနှင့် သည်းခံခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ဘယ်သောအခါမျှ စွန့်ပစ်မထားခဲ့ပေ။

In their anxiety to be like the nations about them, Israel did not realize that they were placing one more handicap on the plans of their heavenly King. Free moral agents, they were limiting God by their choice (Ps. 78:41), and in so doing they were sowing the seeds of selfishness and rebellion. The baleful harvest was sure to come, yet God in His mercy and long-suffering never forsook them.

 

၂၂. ပစ္စည်းများ။ စကားလုံးအရ “အရာများ”၊ “စီမံထားသောပစ္စည်းများ” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ အထူးစုဝေးပွဲအတွက် စုစည်းထားသော ပစ္စည်းများကို ဆိုလိုသည်။

22. The stuff. Literally, “the things,” “the equipment,” meaning the supplies assembled for the special gathering.

 

၂၄-၂၅။ ရှောလ်နှင့်ဆမွယ်၏ အပြန်အလှန်ချစ်ခြင်း

ဆမွယ်နှင့်ရှောလ်အကြား ဆက်ဆံရေးသည် ထူးခြားသောနူးညံ့မှုရှိသည်။ ဆမွယ်သည် ရှောလ်ကို သူ၏သားကဲ့သို့ ချစ်ခဲ့ပြီး၊ ရှောလ်သည် ရဲရင့်ပြီး စိတ်အားထက်သန်သောစိတ်သဘောရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ပရောဖက်ကို အလွန်ရိုသေလေးစားကာ၊ သူ၏ချစ်ခင်မှုနှင့် လေးစားမှုကို ပြသခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်၏ပရောဖက်၊ မစ်ရှင်နီးပါးပြီးဆုံးလုနီးသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးနှင့်၊ သူ၏အလုပ်သည် ရှေ့တွင်ရှိသေးသော လူငယ်ဘုရင်တစ်ပါးတို့သည် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုနှင့် လေးစားမှုဖြင့် ဆက်သွယ်ခံရသည်။ သူ၏ဖောက်ပြန်သောလမ်းကို လျှောက်လှမ်းရင်း၊ ဘုရင်သည် ပရောဖက်ကို သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်နိုင်သူတစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ မှီခိုခဲ့သည် (အက်စ်တီ ဇွန် ၁၊ ၁၈၈၈)။

24, 25. Mutual Love of Saul and Samuel.—The relation between Samuel and Saul was one of peculiar tenderness. Samuel loved Saul as his own son, while Saul, bold and ardent of temper, held the prophet in great reverence, and bestowed upon him the warmth of his affection and regard. Thus the prophet of the living God, an old man whose mission was nearly finished, and the youthful king, whose work was before him, were bound together by the ties of friendship and respect. All through his perverse course, the king clung to the prophet as if he alone could save him from himself (ST June 1, 1888).

 

၂၄. ထာဝရဘုရားရွေးချယ်တော်မူသူ။ ဘုရားသခင်သည် ရှောလု၏ ဘဝပုံစံကို ကြိုသိထားပြီးဖြစ်စေကာမူ သူ့ကို ဘုရင်အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်သူများစွာရှိသည်။ အကြောင်းအရာအရ လူများသည် စစ်ပွဲတွင် ခိုင်မာသောခေါင်းဆောင်မှုပေးနိုင်မည့် ထင်ရှားသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို လိုလားခဲ့သည် (အခန်း ၈:၁၉, ၂၀)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ဆန္ဒအတိုင်း ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ (၁) သူတို့၏လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ကို မကန့်သတ်ကြောင်း၊ (၂) သူတို့၏မလျော်ကန်သောရွေးချယ်မှုရှိသော်လည်း ဘုရင်စနစ်နှင့်အတူလာသော ဆိုးရွားသောလွှမ်းမိုးမှုများကို ထိန်းချုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ (၃) လူတစ်ဦးသည် ကြဲထားသည့်အရာကို ရိတ်သိမ်းရမည်ကို အတွေ့အကြုံဖြင့် သင်ယူရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ (၄) နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသောလမ်းမှ သွေဖည်သွားခြင်းသည် ထိုနိုင်ငံအတွင်းရှိ တစ်ဦးချင်းပုဂ္ဂိုလ်များအား သူ၏အလိုတော်နှင့်အညီ နေထိုင်ပြီး သူ၏ဆုကျေးဇူးများကို လက်ခံရယူခြင်းမှ မတားဆီးကြောင်း သက်သေပြရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

24. Whom the Lord hath chosen. Many raise the question, Why did God choose Saul as king, knowing full well the life he would lead? The context reveals that the people wanted a man of commanding personality who would provide them with strong leadership in war (ch. 8:19, 20). God chose chosen in harmony with their wishes, to prove to them: (1) that He did not limit their freedom of choice, (2) that in spite of their unwise choice He would restrain the evil influences that came with the monarchy, (3) that they must learn by experience that what a man sows he must also reap, and (4) that national departure from the path of God’s choosing does not prevent individuals within that nation from living in harmony with His will and receiving His blessing.

 

၂၄။ ရှောလ်၏စွမ်းရည်များ ဖောက်ပြန်ခြင်း
ရှောလ်သည် သူ၏စွမ်းရည်များကို ဘုရားသခင်၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လွှဲအပ်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နိုင်သော ဉာဏ်နှင့်လွှမ်းမိုးမှုရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ကို ကောင်းမှုပြုရန် အရည်အချင်းပြည့်မီစေသော ထိုစွမ်းရည်များကို စာတန်ထံ လွှဲအပ်သောအခါ၊ စာတန်သည် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ သူသည် ကျယ်ပြန့်သောဆိုးရွားမှုအတွက် လွှမ်းမိုးမှုကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများထက် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ လက်စားချေတတ်သူ၊ ပို၍ ထိခိုက်နစ်နာစေတတ်သူ၊ သူ၏မသန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကို လိုက်စားရာတွင် ပို၍ ပြတ်သားသူဖြစ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်က သူ့အား ပေးထားသော သာလွန်သောဉာဏ်နှင့် စိတ်နှလုံးစွမ်းရည်များကြောင့်ဖြစ်သည် (အက်စ်တီ အောက်တိုဘာ ၁၉၊ ၁၈၈၈)။

24. Saul’s Capabilities Perverted.—Saul had a mind and influence capable of governing a kingdom, if his powers had been submitted to the control of God, but the very endowments that qualified him for doing good could be used by Satan, when surrendered to his power, and would enable him to exert widespread influence for evil. He could be more sternly vindictive, more injurious and determined in prosecuting his unholy designs, than could others, because of the superior powers of mind and heart that had been given him of God (ST Oct. 19, 1888).

 

 

၂၇. ဘေလီယာလ်၏သားများ။ သို့မဟုတ် “အဖိုးမဖြတ်နိုင်သောသူများ” (RSV; အခန်း ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အစ္စရေးလူမျိုးများထဲတွင် အငယ်ဆုံးသောမျိုးနွယ်မှ ရှောလုသည် လူနှစ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ မထူးဆန်းပေ၊ တစ်မျိုးမှာ “ဘုရားသခင်ထိတွေ့ပေးတော်မူသော စိတ်နှလုံးရှိသူများ” (အခန်း ၂၆) ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာလိုသူများဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်မျိုးမှာ—ယုဒမျိုးနွယ်မှ အကြီးဆုံးမျိုးနွယ်မှ ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းဆိုရန်လာသော အကြီးအကဲအချို့အပါအဝင်—သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထင်သေးခံရသည်ဟု ခံစားရပြီး သစ္စာခံမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူများဖြစ်သည် (PP 612 ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား လေဝိမျိုးနွယ်ကို မျိုးနွယ်အားလုံး၏ သားဦးများအစား အစားထိုးရန်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုကို အာရုန်၏သားများထံသာ ကန့်သတ်ရန် မိန့်မှာခဲ့စဉ်ကလည်း ထိုနည်းတူအခြေအနေဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောရနှင့် အစ္စရေးမင်းသား ၂၅၀ သည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး၊ မောရှေအား သူ၏မိသားစုကို ရာထူးတွင်ထားခဲ့သည်ဟု အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ ရှောလုသည် သူ၏အာဏာကို ငြင်းပယ်ခံရမှုကို သည်းခံစွာလက်ခံခဲ့ပြီး၊ သူ၏ထီးနန်းအခွင့်အာဏာကို အင်အားသုံးပြီး ထိန်းသိမ်းရန် မကြိုးစားခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် သူ၏စိတ်နှလုံးကို ထိတွေ့ပေးတော်မူပြီး ဘုရင်အဖြစ်လိုအပ်သော ဉာဏ်ပညာကို ပေးအပ်နေသည်ဆိုသည့် အကောင်းဆုံးသက်သေဖြစ်သည်။

27. Children of Belial. Or, “worthless fellows” (RSV; see on ch. 2:12). It was only to be expected that Saul, a member of the smallest tribe in Israel, would encounter two classes of people, those “whose hearts God had touched” (v. 26) and who seemed willing to follow God’s leading, and others—perhaps including some of the very elders who had come from Judah, the largest tribe, to petition a king—who felt they had been slighted and therefore refused allegiance (see PP 612). The same situation developed when God commanded Moses to substitute the Levites for the first-born of all the tribes, so confining the priestly office to the sons of Aaron. At that time Korah and 250 of the princes of Israel refused to follow God’s leading, and blamed Moses for placing his own family in office. The very fact that Saul took this rejection of his authority so patiently, and made no effort to maintain his right to the throne by force, is the best of evidence that God had touched his heart and was imparting to him wisdom requisite to kingship.

 

ellen g. white comments

1–27 PP 610-612

1–11 PP 610

5, 6 CT 373

8 PP 617, 627

10 PP 622, 636

17, 20–25, 27 PP 611