ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၇

အခန်းကြီး - ၇

chapter 7

 

၁ ကိရယတ်-ယာရံမ်မြို့သားများသည် အာရုံးသေတ္တာကို အဘိနဒပ်၏အိမ်သို့ ယူဆောင်လာပြီး၊ သူ၏သား ဧလျာဇာကို ထိန်းသိမ်းရန် သန့်ရှင်းစေသည်။ ၂ နှစ်ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ၃ ဣသရေလလူများသည် ရှမွေလ၏အကူအညီဖြင့် မိဇပါ၌ နောင်တတရားကျင့်ကြသည်။ ၇ ရှမွေလဆုတောင်းပြီး ယဇ်ပူဇော်နေစဉ် ဘုရားသခင်သည် ဧဘင်ဧဇာ၌ မိုးကြိုးဖြင့် ဖိလိတ္တိလူများကို ရှုံးနိမ့်စေသည်။ ၁၃ ဖိလိတ္တိလူများသည် အနိုင်ယူခံရသည်။ ၁၅ ရှမွေလသည် ဣသရေလကို ငြိမ်းချမ်းစွာနှင့် ဘာသာရေးအရ တရားစီရင်သည်။

1 They of Kirjath-jearim bring the ark into the house of Abinadab, and sanctify Eleazar his son to keep it. 2 After twenty years 3 the Israelites, by Samuel’s means, solemnly repent at Mizpeh. 7 While Samuel prayeth and sacrificeth, the Lord discomfiteth the Philistines by thunder at Eben-ezer. 13 The Philistines are subdued. 15 Samuel peaceably and religiously judgeth Israel.

 

၁. အဘိနဒပ်

အဘိနဒပ်ဟူသောအမည်သည် “ငါ၏ဖခင်သည် မြင့်မြတ်သည်” သို့မဟုတ် “ငါ၏ဖခင်သည် ရက်ရောသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းမှဆင်းသက်လာသော ကြိယာမှာ နာဒပ် ဖြစ်ပြီး “လှုံ့ဆော်သည်”၊ “တွန်းအားပေးသည်” ဟူ၍ အမြဲတမ်း ကောင်းသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုပြီး၊ ထို့ကြောင့် “ဆန္ဒရှိသည်”၊ “ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒပြုသည်” ဟူ၍လည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ဆွေစဉ်မျိုးဆက်ကို မသိရသော်လည်း၊ သူ၏သားဧလျာဇာကို သေတ္တာတော်စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် ခန့်အပ်နိုင်ရန် အာရုန်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသော လေဝိလူဖြစ်ရမည်။ အာရုန်၏သားအကြီးဆုံးမှာ နာဒပ် ဟုခေါ်သည် (တောလည်ရာ ၃:၂)၊ ထို့ကြောင့် သူ၏သားစဉ်မျိုးဆက်တစ်ဦးသည် အဘိနဒပ်ဟူသော အမည်ကို ဆက်ခံရမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။

1. Abinadab. The word Abinadab means “my father is noble,” or “my father is generous.” The verb from which it comes is nadab, “to incite,” “to impel,” always in a good sense, and therefore “to be willing,” “to volunteer.” His genealogy is not known, but he must have been a Levite closely akin to Aaron in order to appoint his son Eleazar as keeper of the ark. Aaron’s eldest son was named Nadab (Num. 3:2), and it would be expected that one of his direct descendants should bear the name Abinadab.

 

တောင်ပေါ်တွင်

ဟေဗြဲဘာသာ ဘဂ္ဂိဗဲအာ။ ၂ ရာဇဝင် ၆:၃ ၌ “ဂိဗဲအာ၌” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ အခန်းကဏ္ဍ ၄ ၌ “ဂိဗဲအာ၌” ဟုဖြစ်သည်။ စကားလုံးသည် နေရာတစ်ခု၏အမည်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ဓမ္မဟောင်းတွင် အခြားနေရာများတွင် တသမတ်တည်း “တောင်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည့်အတိုင်း “တောင်” ကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်းလားဆိုသည်ကို အကြောင်းအရာအပေါ် မူတည်ရမည်။ ဗင်္ယာမိန်၏ဂိဗဲအာ (၁ ရာဇဝင် ၁၃:၁၆) သို့မဟုတ် “ရှောလ၏ဂိဗဲအာ” (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁:၄) လည်းရှိသည်။ ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်ရှိ ဖိနဟတ်၏ “ဂိဗဲအာ” ဟူသော တောင်တစ်ခုလည်း ရှိသည် (ယောရှု ၂၄:၃၃)။ ဂိဗွန်လူများသည် စာသား၏အဓိပ္ပာယ်အရ “တောင်ပေါ်နေထိုင်သူများ” ဖြစ်ပြီး၊ ကိရယတ်-ယာရံမ်သည် ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သော မြို့လေးမြို့အနက်တစ်မြို့ဖြစ်သည် (ယောရှု ၉:၁၇)၊ ထို့ကြောင့် အဘိနဒပ်နေထိုင်ရာ “ဂိဗဲအာ” သည် ကိရယတ်-ယာရံမ်အနီး သို့မဟုတ် အနီးရှိ တောင်တစ်ခုဟု ဖော်ပြခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

In the hill. Heb. baggibe‘ah. Translated, “in Gibeah,” in 2 Sam. 6:3, and “at Gibeah” in v. 4. The context must determine whether the word is used as the name of a place or whether the word simply refers to a “hill,” as it is uniformly translated elsewhere in the OT. There was, as well, a Gibeah of Benjamin (1 Sam. 13:16), or “Gibeah of Saul” (ch. 11:4). There was also a hill, literally, “Gibeah” of Phinehas, in the mountain of Ephraim (Joshua 24:33). The Gibeonites were, literally, “hill dwellers,” and inasmuch as Kirjath-jearim was one of the four cities as belonging to them (Joshua 9:17), the “Gibeah” where Abinadab dwelt would best be described as a hill at, or near, Kirjath-jearim.

 

ဆွဲသက်သောနွားများ၏လုပ်ရပ်အရ ဗက်ရှေမရှသည် သေတ္တာတော်နားနေရန် သင့်လျော်သောနေရာဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသော်လည်း၊ လူများ၏မသင့်လျော်သော စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ဘုရားသခင်၏ဒဏ်ခတ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်သူများ၏ ထိတ်လန့်မှုက ထိုနေရာ၏လူများသည် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောသင်္ကေတ၏ ရိုသေသောစောင့်ရှောက်မှုအတွက် အရည်အချင်းမပြည့်မီသည်ကို ညွှန်ပြသည်။ ၁၀ မိုင်အောက်အကွာတွင် ကိရယတ်-ယာရံမ်မြို့သားများရှိပြီး၊ ၎င်းတို့၏ဂုဏ်သတင်းသည် အိမ်နီးချင်းများမလိုလားသော သေတ္တာတော်ကို သယ်ယူပြီး လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ကို တရားဝင်စေသည်။ ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်ကို မရိုသေဘဲ၊ သူ၏အစီအစဉ်နှင့်မကိုက်ညီသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်စုံမှုကို အကြိမ်များစွာ ဟန့်တားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ယုဒသ်ကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး တမန်တော်များ၏ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုသော်လည်း ယုဒသ်က ငြင်းပယ်ခဲ့သည် (DA ၂၉၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် နိုင်ငံတော်သို့သွားရာ လမ်းကိုမေးမြန်းသော သူဌေးလုလင်ကိုလည်း ချစ်မြတ်နိုးသော်လည်း၊ ခရစ်တော်ကို လိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်မှုရှိသော်လည်း ထိုလုလင်သည် ဝမ်းနည်းစွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

Judging from the action of the kine, one would conclude that Beth-shemesh was the logical place for the ark to rest, but that the unholy curiosity of the people and the fright of those who survived the retribution, indicate that its people were not qualified for the reverent guardianship of the sacred symbol of God’s presence. Less than 10 mi. away were the men of Kirjath-jearim, whose reputation justified the belief that they could convey and safely keep that which their neighbors did not want. How many times Israel hindered God in the accomplishment of His purpose by refusing to respect His counsel and to fit into His plan! Christ loved Judas and would have liked to make him one of the leaders of the apostles, but Judas refused (see DA 295). Christ also loved the rich young man who inquired of the way to the kingdom, but in spite of the invitation to follow Christ the youth went away sorrowful.

 

၂. အချိန်ကာလသည် ရှည်လျားသည်
ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို စွန့်ပစ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်က ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် ပုန်ကန်မှုများကို ကြဲချပြီး ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သောကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသည်ကို အသိအမှတ်ပြုရန် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကြာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ကို တည်ဆောက်ရန် လုပ်သားများ လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်က အစီအစဉ်ချမှတ်ပေးသောအခါ ထိုအလုပ်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသူများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်ကို ခရီးပေါင်းများစွာတွင် သယ်ဆောင်ရန် လူများလိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ မောရှေအား သိနာတောင်တွင် ကူညီရန် လေဝိလူများ၏ ဆန္ဒရှိမှုက ထိုသယ်ဆောင်သူများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဣသရေလသည် ၎င်းတို့၏တာဝန်များတွင် မအောင်မြင်ခဲ့သောအခါ၊ သေတ္တာတော်သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန် အကူအညီလိုအပ်ခဲ့သည်။ လူသားများမအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း၊ တောရိုင်းသားရဲများသည် ဘုရားသခင်၏ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံခဲ့ကြသည်။ အနီးအနားတွင် သေတ္တာတော်ကို ရိုသေစွာ သယ်ဆောင်ထိန်းသိမ်းရန် သူများရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုတာဝန်အတွက် အဘယ်ကြောင့် အဆင်သင့်မဖြစ်ခဲ့သနည်း။ ၎င်းတို့၏မျိုးရိုးနောက်ခံသို့မဟုတ် ဆွေစဉ်မျိုးဆက်နှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်မရှိသဖြင့် ယူဆချက်များအတွက် အကြောင်းအရင်းမရှိပေ။ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ ဣသရေလသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသည် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းကြောင်း သင်ခန်းစာရယူပြီး နောင်တဖြင့် ရှမွေလထံသို့ ပြန်လှည့်လာရန် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကြာခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်သည် ရှမွေလ၏တရားသူကြီးသက်တမ်းအတွင်း၊ ရှောလ၏အုပ်စိုးမှုနှင့် ဒါဝိဒ်၏အုပ်စိုးမှု အစောပိုင်းကာလတွင်၊ ယေရုဆလင်မြို့၌ နေရာပြင်ဆင်ပြီးသည်အထိ အဘိနဒပ်၏အိမ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မည်မျှစိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပေးသနည်း။

2. The time was long. It took 20 years for Israel to recognize that it was not God who had deserted them but that they, by sowing seeds of selfishness and rebellion, had deserted Him and thus reaped a bitter harvest of suffering. There once had been the need of workmen to build the ark of God, and men were found ready for the task when God outlined the plan. There were men needed to bear the ark on its various journeys, and the willingness of the Levites to assist Moses at Sinai provided such bearers. When Israel failed in their responsibilities, and the ark fell into the hands of idolaters, help was needed to bring it back. Men failed, yet the beasts of the field were obedient to God’s direction. Near at hand were those to carry and keep it in all reverence and order. Why were they not ready for the responsibility? No hint of their background or genealogy is given upon which to base conclusions. All that is recorded is that it took 20 years before Israel learned that idolatry did not pay, and turned to Samuel in repentance. The ark remained in the house of Abinadab for the period of Samuel’s judgeship during the reign of Saul, and for the early part of David’s reign, while a place was made ready for it at Jerusalem. How patiently God waits.

 

၃. ထူးဆန်းသောဘုရားများနှင့် အာရှတာရုတ်

ဣသရေလလူများသည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ကိုးကွယ်ခဲ့သော ဘုရားများနှင့် နတ်ဘွဲ့များကို ကိုယ်စားပြုသော စကားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အာရှတာရုတ် (အာရှတိုရက်သ် ဟူ၍ ဗဟုဝစ်ဖြစ်သည်) သည် ဖိုနီရှန်သို့မဟုတ် ခါနန်လူမျိုး၏ ဘာလဘုရားများနှင့် ဆက်နွယ်နေပြီး၊ ၎င်းသည် ခါနန်လူမျိုး၏ အဓိကမိန်းမဘုရားဖြစ်သည် (တရားသူကြီး ၂:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် သဘာဝ၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်း၏ကိုးကွယ်မှုသည် များသောအားဖြင့် အဓမ္မပြုကျင့်မှုများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထိပ်တန်းအမျိုးသမီးများက ၎င်း၏ဆက်သမျှသူများဖြစ်လာကာ “သန့်ရှင်းသောမိန်းမများ” သို့မဟုတ် ဗိမာန်ရောက်ပြည့်တန်ဆာများဟု လူသိများသည်။ ခါနန်ဘုရားများနှင့် နတ်ဘွဲ့များ၏ ရုပ်တုရုပ်ကြွင်းများသည် ဣသရေလအိမ်များစွာတွင် ရှိခဲ့ပေမည်။ ဣသရေလလူများသည် တဖြည်းဖြည်း လွင်ပြင်နေထိုင်သူများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့နှင့် စီးပွားရေး (၁ ရာဇဝင် ၁၃:၁၉) နှင့် လူမှုဆက်ဆံရေး (တရားသူကြီး ၁၄) ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလသည် သေတ္တာတော်ကို ကိရယတ်-ယာရံမ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထားခဲ့ပြီး၊ ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် သို့မဟုတ် သေတ္တာတော်အတွက် သင့်လျော်သောနေရာပြင်ဆင်ရန် မကြိုးစားခဲ့သည်မှာ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ မည်မျှဝေးကွာသွားသည်ကို ပြသသည်။ သမိုင်းတွင် နောက်ပိုင်းတွင် အာရှူရိယနှင့် ဗာဗုလုန်သို့ ပြည်နှင်ခံရခြင်းကဲ့သို့ ဣသရေလလူများကို ကမ်းရိုးတန်းလွင်ပြင်သို့ ပြည်နှင်ခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ဣသရေလသည် ဖိလိသတိလူများနှင့် နေ့စဉ်ဘဝ၏ နယ်ပယ်တိုင်းနီးပါးတွင် ဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အစေခံခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင် ၄:၉)၊ နှစ်စဉ်ထွက်ကုန်မျိုးစုံဖြင့် အခွန်ပေးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ တစ်လျှောက်လုံးရှိ မြင့်သောနေရာများတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။ သေတ္တာတော်ပြန်လည်ရရှိခြင်းသည် ဖိလိသတိလူများက အောင်မြင်ခဲ့သော ဣသရေလလူများအပေါ် ၎င်းတို့၏ထိန်းချုပ်မှုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်ဟု မဆိုလိုပါ။

3. The strange gods and Ashtaroth. A phrase used to represent the various gods and goddesses that the Israelites served when they forsook the Lord. Ashtoreth (plural, Ashtaroth) was associated with the Phoenician, or Canaanite, Baals; for she was the chief female deity of the Canaanites (see Judges 2:13).

She was believed to represent the reproductive powers of nature. Her worship usually consisted of lewd orgies, fostered many times by leading women who became her devotees and were known as “sacred women,” or temple prostitutes. Figurines of Canaanite gods and goddesses were doubtless in many Israelite homes. Gradually the people of Israel had fallen under the sway and control of the people of the plain, for they had both business (1 Sam. 13:19) and social intercourse (Judges 14) with them. The fact that Israel left the ark in Kirjath-jearim for many years, and made no attempt to restore the temple service or to provide a proper resting place for the ark, shows how far they had departed from the Lord. History records no deportation of Israelites to the coastal plains similar to the later deportations to Assyria and Babylon, yet Israel must have associated with the Philistines in almost every phase of living, serving them (1 Sam. 4:9), paying yearly tribute with various kinds of produce, and delighting themselves in the orgies of the high places so common throughout the land. The restoration of the ark in nowise signified that the Philistines relinquished their hold on the conquered Israelites.

 

ရှမွေလသည် အဖိတ်တိုက်ပွဲမှစ၍ ဤဇာတ်ကြောင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ကိုယ်ကျိုးရှာပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်သောလူများကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန် ပြုပြင်သူအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ၎င်းအတွက် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ရှိခဲ့သည်ကို စိတ်ကူးဖြင့်သာ ပုံဖော်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဖိလိသတိပြည်နှင့် နယ်စပ်ထိစပ်နေသော ဒေသများသို့သာမက၊ ဣသရေလတစ်ခုလုံးက ၎င်း၏ဆုတောင်းမှု၊ သတိပေးမှု၊ နှင့် ဆုတောင်းချက်များကို ကြားခဲ့ပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း ၎င်းတို့၏အပြစ်နှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုပြန်လည်ထူထောင်ရန်လိုအပ်ကြောင်း အသိဉာဏ်ဖြင့် လူမျိုးတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏လက်ရှိအခြေအနေကို ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အတွက် စီစဉ်ထားသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြသခဲ့ပြီး၊ ဖိလိသတိလူများထံမှ လွတ်မြောက်ရေးကို ကတိပြုခဲ့သည်၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော ဣသရေလလူများ—စာသား၏အဓိပ္ပာယ်အရ “ဘုရားသခင်က အုပ်ချုပ်သည်”—ဖြစ်လာမည်ဆိုပါက။ ရှမွေလသည် လူများက ၎င်းတို့၏ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဖိလိသတိဘုရားများကို အစေမခံရန် ငြင်းပယ်ပါက၊ ၎င်းသည် ဖိလိသတိလူမျိုး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် စစ်ပွဲကို ဆိုလိုသည်ဟု သိခဲ့သည်။ သို့သော် ရှမွေလသည်။ ဘုရားသခင်၏ကတိများကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီးမျှော်လင့်ချက်မဲ့သောလူများကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ရန် ရှေ့သို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

Samuel now appears in the narrative for the first time since the battle at Aphek, in the role of a reformer attempting to turn a selfish and idolatrous people back to God. Only the imagination can picture what these years had meant to him as he wandered from place to place. Not only did he visit the districts adjoining Philistia; all Israel heard his pleadings, warnings, and prayers, until slowly but surely a sense of their sin and of the need of renewed trust in God took possession of the entire nation. He graphically portrayed their present condition in comparison with what God had planned for them, and promised deliverance from the Philistines if they would only become true Israelites—literally, “governed by God.” Samuel knew that if the people forsook their idolatry and refused to serve the Philistine gods, this would be interpreted as equivalent to rebellion against Philistine supremacy, and of course meant war. But Samuel had confidence in God’s promises and went forward to inspire a forlorn people with hope.

 

ခေတ်သစ်ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း
ခရစ်ယာန်ဟုအမည်ခံထားသူများစွာသည် ဘုရားသခင်မှလွဲ၍ အခြားသောဘုရားများကို ကိုးကွယ်နေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်းရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အကြီးမြတ်ဆုံးသောဆည်းကပ်ခြင်းနှင့် ဦးစွာသစ္စာစောင့်သိခြင်းကို တောင်းဆိုသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသောကျွန်ုပ်တို့၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လျော့ပါးစေသည့်အရာ သို့မဟုတ် သူ့အား ပေးသင့်သောဝတ်ပြုခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့်အရာသည် ရုပ်တုဖြစ်လာသည်။ အချို့သူများအတွက် ၎င်းတို့၏မြေကွက်များ၊ အိမ်များ၊ ကုန်ပစ္စည်းများသည် ရုပ်တုများဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် စွမ်းအင်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ဝတ်ပြုခြင်းကို ဒုတိယဦးစားပေးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကြသည်။ မိသားစုဝတ်ပြုပွဲကို လျစ်လျူရှုကြပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းခြင်းကို မေ့လျော့ကြသည်။ အများအပြားသည် ၎င်းတို့၏လူသားချင်းများနှင့် တရားမျှတစွာဆက်ဆံသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏တာဝန်အားလုံးကို ထမ်းဆောင်ပြီးသည်ဟု ခံစားကြသည်။ သို့သော် ဆယ်ပညတ်တရား၏ နောက်ဆုံးခြောက်ပါးကို လိုက်နာရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ရမည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် အကြီးမြတ်ဆုံးသောချစ်ခြင်းနှင့် လူသားချင်းအပေါ် တန်းတူချစ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ပညတ်တစ်ခုစီကို နာခံမှုမပြုဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏တရားဥပဒေ၏တောင်းဆိုမှုများကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

3. Modern Forms of Idolatry.—Many who bear the name of Christians are serving other gods besides the Lord. Our Creator demands our supreme devotion, our first allegiance. Anything which tends to abate our love for God, or to interfere with the service due Him, becomes thereby an idol. With some their lands, their houses, their merchandise, are the idols. Business enterprises are prosecuted with zeal and energy, while the service of God is made a secondary consideration. Family worship is neglected, secret prayer is forgotten. Many claim to deal justly with their fellow men, and seem to feel that in so doing they discharge their whole duty. But it is not enough to keep the last six commandments of the decalogue. We are to love the Lord our God with all the heart. Nothing short of obedience to every precept—nothing less than supreme love to God as well as equal love to our fellow man—can satisfy the claims of the divine law.

 

အောင်မြင်မှုကြောင့် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးများ မာကျောလာသူများစွာသည် ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏လူသားချင်းများ၏ လိုအပ်ချက်များကိုလည်း မေ့လျော့ကြသည်။ ကိုယ်ကိုကယ်တင်ရှင်၏အသွေးတော်ဖြင့် ရွေးယူခြင်းခံရသည်ဟု အဆိုရှိသော ခရစ်ယာန်များသည် ရတနာများ၊ ဇာများ၊ တန်ဖိုးကြီးသောအဝတ်အစားများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို တန်ဆာဆင်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ဆင်းရဲသားများသည် ဘဝအတွက် လိုအပ်သောအရာများအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏အသွေးတော်ဖြင့် ရွေးယူခြင်းခံရသည်ဟု အဆိုရှိသူများသည် အခြားသူများ၏ဝိညာဉ်ကယ်တင်ရေးအတွက် ၎င်းတို့အား အပ်နှံထားသောအရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးကြပြီး၊ ဘာသာရေးအတွက် အနည်းငယ်သာ မလိုလားစိတ်ဖြင့် လှူဒါန်းကြသည်။ မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ပြုမည်ဆိုပါကသာ ရက်ရောစွာ လှူဒါန်းကြသည်။ ဤသူများသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဖြစ်သည် (အက်စ်တီ ဇန်နဝါရီ ၂၆၊ ၁၈၈၂)။

There are many whose hearts have been so hardened by prosperity that they forget God, and forget the wants of their fellow man. Professed Christians adorn themselves with jewelry, laces, costly apparel, while the Lord’s poor suffer for the necessaries of life. Men and women who claim redemption through a Saviour’s blood will squander the means intrusted to them for the saving of other souls, and then grudgingly dole out their offerings for religion, giving liberally only when it will bring honor to themselves. These are idolaters (ST Jan. 26, 1882).

 

 

၄. ဘာလများနှင့် အာရှတိုရက်သ်များဘာလများနှင့် အာရှတိုရက်သ်များ (တရားသူကြီး ၂:၁၁၊ ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။

4. Baalim and Ashtaroth. The Baals and Ashtoreths (see on Judges 2:11, 13).

 

ဘုရားသခင်ကိုသာ အစေခံသည်

ဣသရေလသည် သူများနှင့် ဧလိလူများ၏ နေ့ရက်များအတွင်း ဖိလိသတိလူများအောက်တွင် အနှစ်လေးဆယ်ကြာ ကျွန်ခံခဲ့ပြီး၊ ဧလိသေဆုံးပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကြာ နှစ်ဖက်ကြားတွင် ယိမ်းယိုင်နေခဲ့သည်။ နောင်တရသောလူများသည် နောက်တစ်ဆင့်ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိကြခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအောက်တွင် အချိန်ကြာရှည် ရှိနေခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်သည် ဗိမာန်တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုမှုကိုယ်တိုင်လည်း ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည် (PP ၆၀၉ ကိုကြည့်ပါ)။ နှစ်စဉ်ပွဲတော်များတွင် ဝတ်ပြုသူများအား သင်ကြားပေးရန် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပေ။ သေတ္တာတော်ယူဆောင်ခံရပြီးနောက် မျိုးဆက်သစ်တစ်ခုနီးပါးပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဣသရေလလူများသည် တောင်ပေါ်တွင် လမ်းပျောက်နေသော သိုးများနှင့်တူသည်။ ၎င်းတို့သည် လမ်းပျောက်နေကြောင်း သိရှိခဲ့သော်လည်း၊ သိုးစုထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့၏မကောင်းသောလမ်းများမှ ပြန်လည်လှည့်လာလိုသည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်သည် ပျောက်ဆုံးနေသူများကို ရှာဖွေပြီး အိမ်သို့ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန် သစ္စာရှိသော သိုးထိန်းတစ်ဦးကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်အတိုင်း၊ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုအတွင်း ဣသရေလသည် ရှမွေလထံသို့ လှည့်လာခဲ့သည်။

Served the Lord only. Israel had been in bondage to the Philistines for 40 years during the days of Samson and Eli, and now after Eli’s death they halted between two opinions for another 20 years. The repentant people hardly knew what step to take next, so long had they been under the sway of idolatry. The ark was gone from the tabernacle, and the tabernacle service itself had been discontinued (see PP 609). There were no yearly festivals at which the worshipers might receive instruction. Practically a new generation had appeared since the ark was taken. The people of Israel were like sheep lost on the mountainside. They realized they were lost, but how to get back to the fold they knew not. In anticipation of the time when His people would wish to turn from their evil ways, God prepared a faithful undershepherd to hunt for the lost and bring them back home. As God had planned, in their anxiety Israel now turned to Samuel.

 

ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအတွက် အကြီးမားဆုံးအားပေးမှုတစ်ခုမှာ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ဘုရားသခင်သည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်ဟူသော အာမခံချက်ဖြစ်သည်။ အစမှအဆုံးသိသောသူအတွက် အလျင်စလိုလည်းမရှိ၊ နှောင့်နှေးမှုလည်းမရှိပေ။ ဤအချိန်တွင် ရှမွေလမရှိခဲ့လျှင် ဣသရေလအတွက် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ မောရှေမရှိခဲ့လျှင် အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ ဣသရေလအတွက် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ ဒံယေလမရှိခဲ့လျှင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းများကို မည်သို့သင်ယူခဲ့မည်နည်း။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်၊ အကျပ်အတည်းတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာပြီး လုပ်ဆောင်မှုလိုအပ်သည့်အခါတိုင်း၊ ထိုအလုပ်အတွက် ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထားသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် အဆင်သင့်ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းဆောင်သည် ဘုရားသခင်အလိုရှိသည့်အတိုင်း အမြဲတမ်းဖြစ်နေသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ များစွာသောသူများကို ခေါ်ယူခဲ့သော်လည်း၊ သူများကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ပေးပို့သော ညွှန်ကြားချက်များကို နားမထောင်သောကြောင့် ရွေးချယ်ခံရသူများသည် အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ယေရမိသည် အထူးအလုပ်အတွက် လေ့ကျင့်သင်ကြားခံရပြီး ၎င်း၏အခန်းကဏ္ဍကို ကောင်းစွာထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယေဟိုယာကင်မင်းက ယေရမိ၏အကြံဉာဏ်ကို နားမထောင်သောကြောင့် ဣသရေလသည် ပြင်းထန်စွာ ဆင်းရဲခံစားခဲ့ရသည်။ လူမျိုးများနှင့် တစ်ဦးချင်းအတွက် တရားစီရင်ရာနေ့တွင် အကြီးမားဆုံးမေးခွန်းမှာ “ငါ၏စပျစ်ဥယျာဉ်အတွက် ငါမလုပ်ခဲ့သောအရာကို မည်သည့်အရာလုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း” (ဟေရှာယ ၅:၄) ဖြစ်လိမ့်မည်။

One of the greatest encouragements the Christian has is the assurance that God is never caught unprepared, whatever the circumstances may be. To Him who knows the end from the beginning there is neither haste nor delay. What would have happened to Israel at this time had there been no Samuel? What would have happened to Israel in Egypt had there been no Moses? How would Nebuchadnezzar have been instructed in the ways of God had there been no Daniel? Throughout history, whenever a crisis has arisen demanding action, a leader has been at hand, well trained for the task. This does not necessarily mean that the leader was always all that the Lord might desire. Many are called but few are chosen, because, like Samson, many refuse to heed the instructions God sends them. Jeremiah was certainly trained for a special work, and fulfilled his role well, yet Israel suffered fearfully because Jehoiakim, the king, refused to heed the counsel Jeremiah gave him. For both nations and individuals the great question in the day of judgment will be, “What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it?” (Isa. 5:4).

 

၅. မိဇပါ
သို့မဟုတ် မိဇပါဟူ၍လည်း ခေါ်သည်။ ဤစကားလုံးသည် “အလှည့်အပြောင်းနေရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဟေဗြဲဘာသာတွင် မိဇပါ သည် “စောင့်ကြည့်ရာမျှော်စင်” ဖြစ်ပြီး၊ ဟေရှာယ ၂၁:၈ ၌ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဤအမည်နှစ်မျိုးကို တူညီသောနေရာကို ရည်ညွှန်းရာတွင်လည်း အပြန်အလှန်အသုံးပြုသည်။ ရှမွေလ၏မိဇပါသည် ယေရုဆလင်မြို့အနောက်မြောက်ဘက် ၅ မိုင် (၈ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ ခေတ်သစ် နဗီဆမ်ဝီလ် ဖြစ်သည်ဟု နှစ်ပေါင်းများစွာ ယူဆခဲ့ပြီး (ယခုအခါလည်း အချို့ကထိုသို့ယူဆနေကြသေးသည်)၊ သို့သော် ထိုနေရာတွင် ရှမွေလ၏သင်္ချိုင်းအဖြစ် အာရပ်လူမျိုးများက သန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် တူးဖော်မှုများ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်၊ တူးဖော်မှုများက မိဇပါသည် ယေရုဆလင်မြို့မြောက်ဘက် ၇.၅ မိုင် (၁၂.၂ ကီလိုမီတာ) ရှိ ဆာမာရီယသို့သွားသော ပင်မလမ်းပေါ်ရှိ ခေတ်သစ် တယ်လ်အင်နဆဗဟ် ဖြစ်သည်ဟု ထောက်ခံသည်။

5. Mizpeh. Or, Mizpah. The word means “lookout point.” In Hebrew a mizpeh was a “watch-tower,” and is so translated in Isa. 21:8. The two spellings are used in interchangeably even when referring to the same site. Samuel’s Mizpah was for years thought (and is still thought by some) to be the modern Nebī Samwîl, 5 mi. (8 km.) northwest of Jerusalem, but excavation at that site has not been possible because a tomb there is sacred to the Arabs as the traditional burial place of Samuel. However, excavations tend to support the identification of Mizpah with the modern Tell en–Naṣbeh, 7 1/2 mi. (12.2 km.) north of Jerusalem on the main road to Samaria.

 

၆. ရေကိုဆွဲယူပြီး လောင်းထည့်သည်

ဤကျမ်းပိုဒ်၏အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ မှတ်ချက်ပြုသူများသည် သဘောတူညီမှုမရှိကြပေ။ အချို့က ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏စွမ်းအားမရှိလျှင် ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ယိုဖိတ်သောရေကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဣသရေလလူများက ၎င်းတို့၏အပြစ်အတွက် ဝမ်းနည်းမှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သည်ဟု ထင်ကြသည် (၂ ရာဇဝင် ၁၄:၁၄)။ အချို့ကမူ ဤစကားလုံးများသည် တဲတော်ပွဲတော်၏မြင့်မားသောနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်က လောင်းထည့်သော ရေနှင့်ဝိုင်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်း၏ရေတွင်းများမှ ရေကိုဆွဲယူရာတွင် ၎င်းတို့၏ဝမ်းမြောက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု အကြံပြုကြသည် (ဟေရှာယ ၁၂:၂၊ ၃)။ တဲတော်ပွဲတော်သည် ထွက်မြောက်ရာကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏ အကာအကွယ်ပေးမှုကို အမှတ်ရစေသော ပွဲတော်ဖြစ်ပြီး၊ ရိုက်ခံရသောကျောက်တုံးမှ ရေများစွာထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

6. Drew water, and poured it. Commentators are not agreed as to the meaning of this text. Some think it has reference to Israel’s sorrow for their sin upon recognizing that except for the power of God they would be like water spilled on the ground (2 Sam. 14:14). Others suggest that these words refer to the water and wine poured out by the priest on the high day of the Feast of Tabernacles, representing the joy with which they drew water out of the wells of salvation (Isa. 12:2, 3. The Feast of Tabernacles was a memorial of God’s protecting care over Israel during the Exodus, when from the smitten rock there flowed an abundance of water.

 

နောက်ပိုင်းတွင် ဤတော၌ဖြစ်ပွားခဲ့သောဖြစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ခရစ်တော်က “အကယ်၍ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်သော်လည်း ရေငတ်လျှင် ငါ့ထံသို့လာ၍ သောက်ပါစေ” (ယောဟန် ၇:၃၇) ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ စစ်မှန်သောအဓိပ္ပာယ်သည် ဤအတွေးနှစ်ခု၏ ပေါင်းစပ်မှုတွင် တွေ့ရှိပေမည်။ ခရစ်တော်သည် ဧကန်စင်စစ် “ရေကဲ့သို့ လောင်းထည့်ခံရသည်” (ဆာလံ ၂၂:၁၄)၊ သို့မှသာ ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်ပေါ်နိုင်မည်။ မိဇပါ၌ ဤယဇ်ရည်လောင်းထည့်ခြင်းဖြင့်၊ ဣသရေလသည် ၎င်းတို့၏မထိုက်မတန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ရေးရာ လှည့်လည်သွားလာမှုများရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို ပွင့်လင်းသောလက်များဖြင့် လက်ခံလိုသော ကောင်းကင်ဖခင်တစ်ပါးအပေါ် ၎င်းတို့၏ယုံကြည်မှုအသစ်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

Referring later to this incident in the wilderness, Christ declared, “If any man thirst, let him come unto me, and drink” (John 7:37). Perhaps the true meaning is found in a combination of the two ideas. Christ was certainly “poured out like water” (Ps. 22:14), that salvation might be made possible. In pouring out this libation at Mizpah, Israel expressed recognition of their own unworthiness and solemnly rejoiced in their new-found trust in a heavenly Father, who, in spite of their spiritual wandering, was willing to receive them with open arms.

 

တရားစီရင်သည် ဤသည်မှာ ရှမွေလ၏တရားသူကြီးသက်တမ်းရှည်ကြာမှု၏ အစဖြစ်သည်။

Judged. This was the beginning of Samuel’s long judgeship.

 

 

၇-၁၁။ အစ္စရေးကို ကူညီရန် ဘုရားသခင်၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း
ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အစ္စရေးကို ကယ်တင်ရာတွင် သူ၏တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစွာပြသရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဂုဏ်ယူမှုကို မိမိတို့အတွက် မယူဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို လက်နက်မပါဘဲ အကာအကွယ်မဲ့အခြေအနေတွင် ၎င်းတို့၏ရန်သူများက စိန်ခေါ်ခံရရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏စစ်တပ်၏ခေါင်းဆောင်သည် သူ၏လူများ၏ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးရန် ကောင်းကင်စစ်တပ်ကို စုစည်းခဲ့သည်။ နှိမ့်ချသောစိတ်နှလုံးနှင့် ဘုရားသခင်၏တရားဥပဒေကို နာခံခြင်းသည် မာန်နှင့်ကျိုးကြောင်းဆီလျှော်မှုနှင့်ပြည့်သော စိတ်နှလုံးမှ အဖိုးတန်ဆုံးယဇ်ပူဇော်ခြင်းများထက် ဘုရားသခင်ထံတွင် ပို၍လက်ခံဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏တရားဥပဒေကို ချိုးဖောက်နေသူများကို ကာကွယ်ပေးမည်မဟုတ်ပါ (အက်စ်တီ ဇန်နဝါရီ ၂၆၊ ၁၈၈၂)။

7–11. God’s Intervention to Save Helpful Israel.—It was the Lord’s purpose so to manifest His power in delivering Israel, that they might not take the glory to themselves. He permitted them, when unarmed and defenceless, to be challenged by their enemies, and then the Captain of the Lord’s host marshalled the army of heaven to destroy the foes of His people. Humility of heart and obedience to the divine law are more acceptable to God than the most costly sacrifices from a heart filled with pride and hypocrisy. God will not defend those who are living in transgression of His law (ST Jan. 26, 1882).

 

၇. ဖိလိသတိလူများ တက်လာသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ပြတ်သားစွာဖြတ်တောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ လူများသည် မိဇပါ၌ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ဖိလိသတိလူများ၏အဆမတန်များသည် ၎င်းကို လွတ်လပ်ရေးကြေညာခြင်းနှင့် ညီမျှသည်ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလလူများက ၎င်းအတိုင်းလုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို တားဆီးရန် အလျင်စလိုလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဖိလိသတိလူများသည် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သောကြောင့်၊ ငြိမ်းချမ်းသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် နိုင်ငံအမျိုးမျိုးမှ စုဝေးလာသော ဣသရေလလူများသည် စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်မဖြစ်ဘဲ ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထွက်ပေါက်တစ်ခုတည်းမှာ ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်သည်။

7. The Philistines went up. Once they had determined on a definite break with idolatry, the people gathered at Mizpah. The lords of the Philistines recognized this to be tantamount to a declaration of independence, and hastened to forestall any attempt on the part of the Israelites to act accordingly. The Philistines attacked with such speed that the Israelites, assembled from various parts of the country with peaceful intentions, were compelled to meet them, unprepared for warfare. The only way out was through prayer.

 

၈. အော်ဟစ်ခြင်းကို မရပ်လျှင်ကောင်းသည်
စာသား၏အဓိပ္ပာယ်အရ “အော်ဟစ်ခြင်းမှ တိတ်ဆိတ်မနေပါနှင့်”။ လူတိုင်းအတွက် ၎င်းတို့၏လုပ်ဆောင်မှုနယ်ပယ်အလိုက် စမ်းသပ်မှုအချိန်များရောက်လာတတ်သည်။ ရှမွေလအတွက် ပထမစမ်းသပ်မှုမှာ ဘုရားသခင်ကို ဦးဆောင်ရန် စောင့်ဆိုင်းမည်လားဆိုသည့်အချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ လူများသည် တက်လာသောရန်သူများထံမှ ထိတ်လန့်စွာထွက်ပြေးမည်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်မည်လားဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။ လူများအတွက်လည်း ၎င်းသည် ပြင်းထန်သောစမ်းသပ်မှုဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အစေခံခဲ့သော ရုပ်တုများကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက်၊ အကြိမ်ကြိမ်လည်ပတ်လာခဲ့သော ဤပရောဖက်သည် ၎င်းတို့အား အောင်မြင်မှုကို အာမခံပေးမည်လားဟု တွေးတောခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက် ယေဟိုရှဖတ်၏ထုတ်ဖော်ပြောကြားချက်—“သင်တို့၏ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်လျှင် သင်တို့သည် တည်မြဲလိမ့်မည်၊ သူ၏ပရောဖက်များကို ယုံကြည်လျှင် သင်တို့သည် သာယာဝပြောလိမ့်မည်” (၂ ရာချုပ် ၂၀:၂၀)—၏ လက်တွေ့ပြသမှုတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်။

8. Cease not to cry. Literally, “Do thou not be silent from calling.” There come moments of testing to all men, each in his own sphere of activity. To Samuel it was a test, first as to whether he would wait for the Lord to lead, and second, whether the people would trust in the Lord rather than run in terror from the advancing hosts. To the people it was as severe a test, for, having given up their idols whom they had served all these years, they wondered whether this prophet, who had visited them time after time, would vouchsafe victory to them. Theirs was to be a practical demonstration of Jehoshaphat’s statement: “Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper” (2 Chron. 20:20).

 

၉. ကြားနာသည် စာသား၏အဓိပ္ပာယ်အရ “ဖြေကြားသည်”။ အာနဟ် သည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ဘာသာပြန်ရာတွင် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဘာသာပြန်ထားသော သာမန်ကြိယာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ အခြေခံအဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖြေကြားသည်” ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ဘက်မှ မကြာခဏဆိုသလို မြင်သာထင်သာရှိသော ဖြေကြားမှုကို ဆိုလိုသည်၊ ဥပမာ အခန်းကဏ္ဍ ၂၈:၁၅ ၌ ရှောလသည် အင်ဒေါမြို့ရှိ စုန်းမဖြင့် ဆင့်ခေါ်ခံရသောဝိညာဉ်ထံသို့ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို နားမထောင်တော့သည်ဟု ညည်းညူခဲ့သည်။

9. Heard. Literally, “answered.” ‘Anah is a common verb, translated into English in a variety of ways, but with the fundamental meaning “to answer.” On God’s part it often involves a visible answer, as in ch. 28:15, when Saul complained to the spirit brought up by the witch at Endor that God would no longer hear or answer him.

 

၁၀. ဘုရားသခင်သည် မိုးကြိုးဖြင့် ထိတ်လန့်စေသည် ဤဖြစ်ရပ်တွင် ဘုရားသခင်၏ဖြေကြားမှု (ဆာလံ ၉၉:၆ ကိုကြည့်ပါ) သည် မိုးသက်မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သဘာဝစွမ်းအားများကို အံ့ဖွယ်အသုံးပြုမှု၏ အခြားသာဓကများအတွက်၊ ၁ ရာဇဝင် ၁၄:၁၅ ကိုကြည့်ပါ။ ၎င်းတို့၏ရုပ်တုများကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲထွက်သွားမှုကို ဝန်ခံပြီးနောက်၊ နှိမ့်ချသောစိတ်ဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်လက်ခံပြီး ပြန်လည်သားဖြစ်လာသောသူအတွက် ကောင်းကင်ဖခင်၏မေတ္တာကို ပြသသည်ကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ခါးသီးမှုကို ဖော်ပြခြင်းမရှိသလို၊ ၎င်းတို့၏သဘောထားပြောင်းလဲမှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ယဇ်ပူဇော်သော နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပြသသည်အထိ ဝေးကွာမနေခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းပင် သူသည် ၎င်းတို့အပေါ် အကာအကွယ်ပေးသောလက်ကို ဖြန့်ကျက်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာကို ဘုရားသခင်၏ ထာဝရမေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှု၊ ကာကွယ်ရန်နှင့် ကယ်တင်ရန် သူ၏စွမ်းအားတို့၏ အမှတ်တရအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

10. The Lord thundered. In this case God’s answer (see Ps. 99:6) came as a thunderstorm. For other instances of God’s miraculous use of the forces of nature, see on 1 Sam. 14:15. Having renounced their idols and confessed their departure from the Lord, in humiliation of spirit, they were to witness how readily God took them back under His protection, and demonstrated a heavenly Father’s love for the returning prodigal. God neither expressed bitterness nor held aloof until His people, through years of sacrificial humility, had demonstrated their change of attitude. Immediately He spread over them His protecting arm. Well could they afford to make this place a memorial of God’s everlasting devotion and loving watchcare and of His power to protect and deliver.

 

၁၁. ဘက်ကာ။ တည်နေရာသည် မသေချာသော်လည်း၊ အချို့က ၎င်းသည် ယခုခေတ် အိန်ကာရမ်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ ၎င်းသည် ယေရုဆလင်မြို့မှ အနောက်ဘက် ၄.၂၅ မိုင် (၆.၇ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ယေဘုယျထင်မြင်ယူဆချက်ဖြစ်သော်လည်း၊ မကြာသေးမီက ရာမတ်-ရာဟဲလ်ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ ၎င်းသည် ယေရုဆလင်မြို့မှ တောင်ဘက် ၂.၉ မိုင် (၄.၆ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိသည်။ မိုးသက်မုန်တိုင်းသည် မြောက်ဘက်မှလာနိုင်ပြီး၊ ဘာအဲလ်သည် မုန်တိုင်းနတ်ဘုရားအဖြစ် ယူဆခံရသောကြောင့်၊ ဖိလိသတိလူမျိုးများသည် မြောက်ဘက်တောင်တန်းများတွင် နေထိုင်သည်ဟု ယူဆထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးထံမှ သူတို့၏ယုံကြည်မှုအရ ထွက်ပြေးသွားကြပေမည်။ တောင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးရင်း၊ ဖိလိသတိလူမျိုးများသည် လွင်ပြင်သို့ပြန်သွားရာ အလွယ်ကူဆုံးလမ်းဖြစ်သည့် ဘက်ရှေမ့ရှမှ အကရွန်သို့ ဦးတည်သွားကြပေမည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စုရုံးထားသော ဣသရေလလူမျိုးများက ၎င်းတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌၊ ဧဇာယသည နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ကြေငြာခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား “ပြာများအတွက် အလှတရား၊ ဝမ်းနည်းခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ဆီ” (ဧဇာ ၆၁:၃) ကို တစ်ပြိုင်နက်ပေးသနားတော်မူသည်။

11. Beth-car. The location is uncertain, but it is thought by some to be the modern ‘Ain Kārim, about 4 1/4 mi. (6.7 km.) west of Jerusalem. This has been the general opinion, but more recently it has been identified with Ramath–Rahel, 2.9 mi. (4.6 km.) south of Jerusalem. It may be that the thunderstorm came from the north, and inasmuch as Baal was considered a storm god, the Philistines would superstitiously flee from a god whose dwelling was supposed to be in the mountains of the north. Fleeing southward, the Philistines probably took the easiest road back to the plain country, which would lead them through Beth-shemesh to Ekron. Along the way they were harassed by the assembled Israelites. And there, as Isaiah declared centuries later, God graciously gave them at once “beauty for ashes, the oil of joy for mourning” (Isa. 61:3).

 

၁၂. ဧဘင်ဧဇာ။ စကားလုံးအရ ‘ဧဘင်ဟဧဇာ’၊ “အကူအညီခဲသောကျောက်တုံး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ယခုဖော်ပြခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို တိကျစွာရည်ညွှန်းသည်။ အကူအညီသည် တိကျသောကြောင့်၊ အမှတ်တရသည်လည်း တိကျပြီး ထာဝရပုံစံဖြစ်ရမည်။ ဤအခါသမယတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ရန်သူမှ ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းသည် အနာဂတ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းများ၏ အာမခံတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ရာမွေလသည် ဣသရေလလူမျိုးအား သူတို့သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘုရားသခင်ကို နာခံမှသာလျှင် သခင်၏အကူအညီကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏သဘောထားကို မထည့်သွင်းဘဲ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်စေလိုခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအတွက်၊ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သော ဘဝ၏ ဧဘင်ဧဇာများသို့ အမြဲတမ်းပြန်သွားရန် ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်၊ ထိုနေရာတွင် မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်မှု၊ အပြည့်အဝလက်နက်ချခြင်း၊ နှင့် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

12. Eben-ezer. Literally, ’eben ha‘ezer, “the stone of the help,” referring definitely to the providential deliverance just mentioned. As the help had been specific, so the memorial was to be of a definite and permanent form. The fact that God upon this occasion delivered them from the enemy was only an earnest of future providences. Samuel wished Israel to understand that the Lord’s help was theirs only as from day to day they obeyed Him, and not once for all, irrespective of their attitude. It is well for the Christian to go back constantly to the Ebenezers of life, where providential deliverances came to crown distrust of self, a full surrender, and trust in God.

 

၁၂။ ရှမသခင်ဘုရားအတွက် အလုပ်လုပ်လိုသော ဝိညာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာရှိပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အချို့သူများကဲ့သို့ အမှန်တရားကို ကြားနာခွင့်မရခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို သစ္စာရှိစွာ ဖတ်ရှုသူများဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများထံ အလင်းရောင်ပေးရန် ၎င်းတို့၏နှိမ့်ချသောကြိုးပမ်းမှုများတွင် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရရှိကြလိမ့်မည်။ ထိုသူများသည် ဒိုင်ယရီတစ်ခုထားရှိသင့်ပြီး၊ သခင်ဘုရားက ၎င်းတို့အား စိတ်ဝင်စားဖွယ်အတွေ့အကြုံတစ်ခုပေးသောအခါ၊ ဖိလိပ္ပိလူမျိုးများအပေါ် အစ္စရေးစစ်တပ်များအောင်ပွဲခံခဲ့သောအခါ ဆမွယ်လုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသင့်သည်။ သူသည် ကျေးဇူးသိတတ်မှု၏အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုကို ထူထောင်ခဲ့ပြီး၊ “ယခုအချိန်အထိ သခင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီခဲ့သည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုများ၊ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာနှင့်ကောင်းမြတ်မှုကို အမှတ်ရနေစေမည့် အထိမ်းအမှတ်များသည် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိသနည်း။ အခြားသူများကို ကူညီရန် သင်တို့၏ကြိုးပမ်းမှုတွင် သခင်ဘုရားက ပေးသောအကူအညီကို အမြဲသတိရအောင်ထားရန် ကြိုးစားပါ။ သင်တို့၏လုပ်ဆောင်မှုများတွင် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှု၏အရိပ်အယောင်တစ်ခုမျှ မပြပါနှင့်။ သခင်ဘုရားက သင်တို့အား ဝမ်းနည်းမှုမျက်ရည်များကို သုတ်သင်ရန်၊ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖယ်ရှားရန်၊ ပြသခဲ့သောကရုဏာတိုင်းကို ဒိုင်ယရီတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပါ။ “သင်၏နေ့ရက်များအတိုင်း၊ သင်၏ခွန်အားလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်” (အမ်အက်စ် ၆၂၊ ၁၉၀၅)။

12. Samuel’s Diary.—There are thousands of souls willing to work for the Master who have not had the privilege of hearing the truth as some have heard it, but they have been faithful readers of the Word of God, and they will be blessed in their humble efforts to impart light to others. Let such ones keep a diary, and when the Lord gives them an interesting experience, let them write it down, as Samuel did when the armies of Israel won a victory over the Philistines. He set up a monument of thankfulness, saying, “Hitherto hath the Lord helped us.” Brethren, where are the monuments by which you keep in view the love and goodness of God? Strive to keep fresh in your minds the help that the Lord has given you in your efforts to help others. Let not your actions show one trace of selfishness. Every tear that the Lord has helped you to wipe from sorrowful eyes, every fear that has been expelled, every mercy shown,—trace a record of it in your diary. “As thy days, so shall thy strength be” (MS 62, 1905).

 

 

၁၃. သခင်၏လက်တော်။ တူညီသော ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်ရပ်သည် မျက်နှာသာနှင့် မျက်နှာမသာနှစ်မျိုးလုံးကို ယူဆောင်လာနိုင်သည်။ သခင်၏လမ်းညွှန်သောလက်တော်ကို လက်ခံသူများအတွက် မျက်နှာသာ၊ မိမိကိုယ်ကို ဝတ်ပြုရန်ရွေးချယ်သူများအတွက် မျက်နှာမသာဖြစ်သည်။ တူညီသောမုန်တိုင်းသည် အကူအညီမဲ့သော ဣသရေလလူမျိုးများအတွက် အောင်မြင်မှုကို ယူဆောင်လာပြီး၊ မတိမ်းမယိမ်းသောနတ်ဘုရားများနှင့် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို ယုံကြည်သည့် ဖိလိသတိလူမျိုးများအတွက် ရှုံးနိမ့်မှုကို ယူဆောင်လာသည်။ သခင်၏ရှေ့မှောက်တိုင်သည် သခင်၏စစ်တပ်များအတွက် အလင်းပေးခဲ့ပြီး၊ အီဂျစ်တပ်များကို အမှောင်ထဲတွင် ထုပ်ပိုးထားခဲ့သည်။ ဖိလိသတိလူမျိုးများသည် ဘာအဲလ်၊ မုန်တိုင်းနတ်ဘုရား (စာမျက်နှာ ၄၀ ကိုကြည့်ပါ) သည် ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဣသရေလတပ်များအတွက် တိုက်ခိုက်နေသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြပေမည်။ သို့သော် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်းတို့၏ဆက်ဆံရေးအသစ်ကြောင့်၊ ရိုးရာအယူမမှန်သည့်အမြင်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရန်သူအပေါ် အောင်မြင်မှုကို အဆုံးထိလိုက်လံခဲ့သည်။

13. The hand of the Lord. The same providential incident may bring both favor and disfavor; favor to those who surrender to the guiding hand of the Lord and disfavor to those who choose to serve self. The same storm brought victory to the helpless Israelites and defeat to the Philistines, who trusted in the strength of false gods and the prowess of their own arms. The same pillar of God’s presence that shed light to the armies of the Lord wrapped the Egyptian hosts in darkness. Perhaps the Philistines concluded that Baal, the storm god (see p. 40), was now fighting against them and for the armies of Israel. But the Israelites, because of their renewed relation to God, could take advantage of the traditional heathen viewpoint and follow up to the utmost the victory over the enemy.

 

ထိုစဉ်ကလည်းကောင်း၊ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်းကောင်း၊ လူသည် ၎င်း၏ဘဝသည် အလွန်မကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု သိရှိလာသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် ၎င်း၏ရုပ်တုများ၊ မည်သည့်အရာများဖြစ်စေကာမူ၊ သူချစ်မြတ်နိုးထားသည့်အရာများနှင့် တွယ်ကပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် ယခင်ကလေ့ကျင့်ခဲ့သော အကျင့်များ၊ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သော ရည်မှန်းချက်များ၊ ဖြည့်ဆည်းခဲ့သော ဆန္ဒများ၏ အသုံးမဝင်မှုကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် ဣသရေလလူမျိုးများက ရာမွေလတွင် ၂၀ နှစ်အတွင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း၊ အခြားသူများနှင့် ဘုရားသခင်နှင့်ဆက်ဆံရေးကို ဆွဲဆောင်ခံရသည်။ သူသည် ယခင်ဘဝကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ပြောင်းလဲရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံသည်။ ထို့နောက် သူသည် သန္တိရှိသောဝိညာဉ်တော်ထံ လက်နက်ချပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု၊ ဘုရားသခင်က သူ့အား ယခင်ကထက် ပိုမိုမြင့်မားသောဘဝအတွက် သင့်လျော်စေရန် ပညာရှိစွာ ပေးသနားသည့် ဝိညာဉ်ရေးအကူအညီများကို လက်ခံမှုကို တွေ့ရှိသည်။ ယခင်က မအောင်မြင်မှုများသည် ထို့ကြောင့် အဆင့်ဆင့်တက်လှမ်းရန် ကျောက်တုံးများဖြစ်လာသည်။ အာခေါ်ချိုင့်ဝှမ်းသည် မျှော်လင့်ချက်၏တံခါးများဖြစ်လာသည် (ဟောရှဲ ၂:၁၅)။

So it was then; so it is today. Man comes to the place where he recognizes that his life is most unsatisfactory. He finds himself attached to his idols, whatever they may be. He senses the uselessness of past habits cultivated, past motives cherished, past desires gratified. He is attracted to the fellowship he sees others enjoying with God, such as Israel saw in Samuel during those 20 years. He renounces his past life, and confesses his inability to transform himself by his own efforts. He then surrenders to the Holy Spirit and finds created within himself a self-control, an acceptance of such spiritual helps as God wisely gives to fit him for a higher life than he has yet known. Past failures thus become steppingstones. Valleys of Achor become doors of hope (Hosea 2:15).

 

၁၅. ရာမွေလသည် ဣသရေလကို အုပ်ချုပ်သည်။ ယခင်က သူ့ထံသို့ အပ်နှင်းခံရသော အရည်အချင်းများကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုခဲ့သူအား ထပ်မံ၍ အရည်အချင်းများ ပေးအပ်ခံရသည်။ ရာမွေလသည် ရှီလောမြို့သို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိစဉ်က၊ သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်ရမည့် တာဝန်ကို အိပ်မက်မမက်ခဲ့ပေ။ ပေတရုသည်လည်း ဘက်သဇဒမှ ထွက်ခွာပြီး ဘက်သဘာရတွင် ယောဟန်ထံ လာရောက်လည်ပတ်စဉ်က၊ တစ်နေ့တွင် လူများကို ဖမ်းဆီးသူဖြစ်လာမည်ဟု အိပ်မက်မမက်ခဲ့ပေ။ ထို့ထက်ပို၍၊ တစ်နေ့တွင် သူသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ စကြဝဠာ၏ထီးနန်းတွင် ထိုင်နေရမည်ဟု အိပ်မက်မမက်ခဲ့ပေ။

15. Samuel judged Israel. More talents were given to the man who had already traded successfully with those allotted to him. Little did Samuel dream of the responsibility to be placed on his shoulders when first he came to Shiloh. Nor did Peter dream, when he left Bethsaida to visit John at Bethabara, that he would one day become a fisher of men. How much less did he dream that one day he would sit with Christ on the throne of the universe!

 

ellen g. white comments

1–17 PP 589-591; SR 191

1, 2 PP 589, 593

3 4T 517

5–10 PP 590

6, 8 4T 517

10 4T 518

11, 12 PP 591

12 SC 130; 2T 274

15 PP 663

17 PP 593