ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၈

 

အခန်းကြီး - ၈

chapter 8

 

၁. ရှမွေလ၏သားတို့၏ မကောင်းသောအုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းခံကြသည်။ ၆. ရှမွေလသည် ဝမ်းနည်းစွာဆုတောင်းရာ ဘုရားသခင်က နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ ၁၀. သူသည် ဘုရင်၏အလေ့အကျင့်ကို ပြောပြသည်။ ၁၉. ဘုရားသခင်သည် လူမျိုး၏တောင်းဆိုမှုကို လိုက်လျောရန် ရှမွေလအား အမိန့်ပေးသည်။

1 By occasion of the ill government of Samuel’s sons, the Israelites ask a king. 6 Samuel praying in grief, is comforted by God: 10 He telleth the manner of a king. 19 God willeth Samuel to yield unto the importunity of the people.

 

၁-၃။ ဆမွယ်၏သားများသည် ဆုလာဘ်ကိုချစ်ကြသည်
ဆမွယ်သည် သူ၏လူငယ်ဘဝမှစ၍ အစ္စရေးကို တရားစီရင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး ဘက်မလိုက်သော တရားသူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အလုပ်အားလုံးတွင် သစ္စာရှိခဲ့သည်။ သူသည် အိုမင်းလာပြီဖြစ်ပြီး၊ လူများက ၎င်းတို့၏သားများသည် သူ၏ခြေရာကို လိုက်မလျှောက်ကြောင်း မြင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဧလိ၏သားများကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသူများမဟုတ်သော်လည်း၊ သစ္စာမရှိပြီး နှစ်သဘောရှိသူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ဖခင်၏ပင်ပန်းသောအလုပ်တွင် ကူညီပေးခဲ့သော်လည်း၊ ဆုလာဘ်ကိုချစ်မြတ်နိုးခြင်းက ၎င်းတို့အား မဖြောင့်မတ်သူများ၏အကြောင်းကို မျက်နှာသာပေးစေခဲ့သည် (၁အက်စ်ပီ ၃၅၃)။

1–3. Samuel’s Sons Loved Reward.—Samuel had judged Israel from his youth. He had been a righteous and impartial judge, faithful in all his work. He was becoming old; and the people saw that his sons did not follow his footsteps. Although they were not vile, like the children of Eli, yet they were dishonest and double-minded. While they aided their father in his laborious work, their love of reward led them to favor the cause of the unrighteous (1SP 353).

 

၁-၅။ ဆမွယ်သည် သူ၏သားများတွင် လှည့်စားခံရသည်
ဤလူငယ်များသည် ၎င်းတို့၏ဖခင်ထံမှ နှုတ်ဖြင့်ရော ပုံသာန်ဖြင့်ပါ သစ္စာရှိသောသင်ကြားမှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဧလိအား ပေးခဲ့သောသတိပေးချက်များနှင့် သူနှင့်သူ၏အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသော ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်မှုများကို မသိမနေခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့သည် ပုံပေါ်တွင် သန့်ရှင်းဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုရှိသူများဖြစ်ကြသည်။ လူများ၏သဘောတူညီမှုဖြင့် ဆမွယ်သည် သူ၏သားများနှင့် တာဝန်ဝတ္တရားများကို မျှဝေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလူငယ်များ၏စရိုက်သည် စမ်းသပ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ဖခင်၏လွှမ်းမိုးမှုမှ ခွဲထွက်သောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် သူသင်ပေးခဲ့သောမူများကို သစ္စာရှိရှိလိုက်နာသလားဟု မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ရလဒ်က ဆမွယ်သည် သူ၏သားများတွင် နာကျင်စွာ လှည့်စားခံခဲ့ရသည်ကို ပြသခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ကောင်းသောစွမ်းရည်များဖြင့် ကောင်းကြီးပေးခံရသော လူငယ်များကဲ့သို့၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ပေးသနားသော စွမ်းရည်များကို အလွဲသုံးစားပြုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သောဂုဏ်ပြုမှုသည် ၎င်းတို့ကို မာန်ထောင်လွှားပြီး မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုပိုလျှံစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ၎င်းတို့၏ရည်မှန်းချက်အဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့သလို၊ ခွန်အားနှင့်ဉာဏ်ပညာအတွက် သူ့ထံသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ မတောင်းခံခဲ့ကြပါ။ သွေးဆောင်မှု၏တန်ခိုးကို လိုက်လျောပြီး၊ ၎င်းတို့သည် လောဘကြီးသူ၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူ၊ မတရားသူများဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်က “၎င်းတို့သည် သူ၏လမ်းများတွင် မလျှောက်ခဲ့ကြဘဲ၊ လာဘ်ယူခြင်းနောက်သို့ လှည့်သွားကြပြီး၊ လာဘ်ယူကာ တရားစီရင်မှုကို ဖောက်ပြန်ခဲ့ကြသည်” ဟု ဆိုသည် (အက်စ်တီ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၊ ၁၈၈၂)။

1–5. Samuel Was Deceived in His Sons.—These young men had received faithful instructions from their father, both by precept and example. They were not ignorant of the warnings given to Eli, and the divine judgments visited upon him and his house. They were apparently men of sterling virtue and integrity, as well as intellectual promise. It was with the full assent of the people that Samuel shared with his sons the responsibilities of office. But the characters of these young men were yet to be tested. Separated from their father’s influence, it would be seen whether they were true to the principles which he had taught them. The result showed that Samuel had been painfully deceived in his sons. Like many young men of today who have been blessed with good abilities, they perverted their God-given powers. The honor bestowed upon them rendered them proud and self-sufficient. They did not make the glory of God their aim, nor did they seek earnestly to Him for strength and wisdom. Yielding to the power of temptation, they became avaricious, selfish, and unjust. God’s Word declares that “they walked not in His ways, but turned aside after lucre, and took bribes, and perverted judgment” (ST Feb. 2, 1882).

 

၁. သားတို့ကို တရားသူကြီးအဖြစ်ခန့်ထားသည်။ အခန်း ၇:၁၅ နှင့်အညီ၊ ဤစကားကို ရှမွေလသည် နိုင်ငံအနှံ့လှည့်လည်သွားလာနိုင်စွမ်းမရှိတော့သည့်အခါ၊ ယုဒပြည်၏တောင်ဘက်စွန်းရှိ ဗီယာရှေဘမြို့၌ သားတို့ကို လက်ထောက်အဖြစ်ခန့်ထားခဲ့သည်ဟု နားလည်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် တရားသူကြီးအဖြစ် သီးသန့်အာဏာရှိခဲ့သည်မဟုတ်။

1. Made his sons judges. In harmony with ch. 7:15, this statement must be understood as meaning that, upon reaching the age when he was no longer able to visit all parts of the country, he appointed his sons as assistants, placing them in Beersheba, one of the southernmost towns in the district belonging to Judah. They were never judges in their own right.

 

၂. ‌ေယာလ။ ‌ေယာလ၊ “ယေဟိုဝါသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်” နှင့် အဘိယ၊ “ယေဟိုဝါသည် ကျွန်ုပ်၏ဖခင်ဖြစ်သည်” ဟူသောအမည်များသည် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်း ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုရှိနေသော်လည်း ရှမွေလ၏ ဘုရားသခင်ကို ဆက်လက်ဝတ်ပြုရန် နှစ်သက်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ၁ ရာဇဝင်ချက် ၆:၂၈ တွင် “ဝါရှနိ” ကို ရှမွေလ၏သားဦးအဖြစ်ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ “ရှမွေလ၏သားများ၊ သားဦးနှင့် ဒုတိယသားဖြစ်သော အဘိယ” ဟုဖတ်ရမည်။ ယွေလ၏အမည်မပါသော်လည်း၊ စာသားတွင် သားနှစ်ဦးရှိကြောင်းနှင့် ဒုတိယသားမှာ အဘိယဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြသည်။ အာရ်အက်စ်ဗွီက ‌ေယာလအမည်ကို သားဦးမတိုင်မီ ဖြည့်စွမ်းပေးထားပြီး၊ ဟေဗြဲစကားလုံး ဝါရှနိကို “ဒုတိယ” ဟုဘာသာပြန်ထားသည်။ ယုဒပြည်မှ ဂျာအာ (တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၁၀:၄) လက်ထက်မတိုင်မီကတည်းက၊ အုပ်ချုပ်ရေးလက်ထောက်များကို ခရိုင်အလိုက်ခန့်ထားသည့်စီမံကိန်းကို လိုက်နာခဲ့သည်။

2. Joel. The names of Joel, “Jehovah is God,” and Abiah, “Jehovah is my father,” are indicative of Samuel’s continued delight in serving God, in spite of nationwide idolatry. The statement in 1 Chron. 6:28 naming “Vashni” as Samuel’s first-born should read, “And the sons of Samuel; the firstborn, and the second, even Abiah.” Joel’s name is missing, but the text states plainly that there were two children and that the second was Abiah. The RSV supplies the name Joel before the word “first-born,” in harmony with v. 33, and gives the Hebrew expression washeni as “the second.” The plan of appointing lieutenants to administer certain districts under the authority of the chief judge was also followed by Jair, long before the days of Samuel (Judges 10:4).

 

၄. အသက်ကြီးသူများ။ ဟေဗြဲစကားလုံး ဇါခါန်သည် အဓိပ္ပာယ်မသေချာသော မူလရင်းမြစ်မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ဆင်းသက်လာသော စကားလုံးတစ်လုံးမှာ “မေးစေ့” သို့မဟုတ် “မုတ်ဆိတ်” ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “အသက်ကြီးသူများ” သည် အာဏာရာထူးရှိသော ရင့်ကျက်သောအရွယ်လူကြီးများဖြစ်သည်။ ရှမွေလသည် အုပ်ချုပ်ရေးခေါင်းဆောင်များကို နေရာအနှံ့တွင် စည်းရုံးဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ရှမွေလလက်အောက်ရှိ ဒေသခံ “တရားသူကြီး” ထံ အစီရင်ခံရသည်။ ဤခေါင်းဆောင်များသည် ရှမွေလ၏သားများ၏အပြုအမူကို လုံလောက်စွာမြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ရှမွေလထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ရန် အကြောင်းပြချက်ရှိခဲ့သည်။

4. Elders. Heb. zaqan, from a root of uncertain meaning, another of whose derivatives means “chin,” or “beard.” “Elders” were men of mature age who held positions of authority. Samuel organized the tribes with responsible leaders in every place, who reported to the local “judge” serving under Samuel. These leaders had seen enough of the conduct of Samuel’s sons to warrant their going directly to Samuel himself.

 

၅. သင်၏လမ်းစဉ်များကို မလိုက်နာကြပါ။ အသက်ကြီးသူများသည် ရှမွေလအား အလွန်ယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့် ၎င်း၏သားများ၏ဒုစရိုက်အတွက် ရှမွေလသည် မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ တာဝန်မရှိကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရှမွေလသေဆုံးပြီးနောက် သားများက ၎င်းတို့၏အာဏာကို အတည်ပြုရန်ကြိုးစားလာလျှင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရှုပ်ထွေးမှုကို စောင့်ဆိုင်းမည့်အစား၊ ဤပြဿနာကို ရှမွေလထံ ယူဆောင်လာပြီး ဖြေရှင်းရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

5. Walk not in thy ways. The elders’ confidence in Samuel was so great that they knew him to be in no way responsible for the wickedness of his sons. It would be better, they reasoned, to take the matter to Samuel for solution than to wait for the confusion that was sure to result after his death, when the sons would likely attempt to assert their own authority.

 

ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဘုရင်တစ်ပါးပြုလုပ်ပေးပါ။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေမှတစ်ဆင့် လူမျိုးတို့သည် “အခြားနိုင်ငံများကဲ့သို့” ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းခံလာမည့်အချိန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၁၇:၁၄)။ အသက်ကြီးသူများသည် ၎င်းတို့၏တောင်းဆိုမှုအတွက် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ကိုးကားခဲ့ပေမည်။ ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်မှာ ဣသရေလသည် အနီးနားရှိနိုင်ငံများနှင့် ကွဲပြားနေရန်ဖြစ်ပြီး၊ ထွက်မြောက်ရာကတည်းက နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တရားသူကြီးများဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို လိုက်နာခဲ့လျှင်၊ မောရှေက ၎င်းတို့အား အခြားနိုင်ငံများက “ဤကြီးမြတ်သောလူမျိုးသည် ပညာရှိပြီး ဉာဏ်ပညာရှိသောလူမျိုးဖြစ်သည်” ဟု ပြောကြလိမ့်မည်ဟု မိန့်ခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၄:၆)။ ယခုအခါ၊ အရှေ့တိုင်းလူမျိုး၏ သံခင်းတမန်ခင်းနည်းဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ပြီး ၎င်း၏အကြံဉာဏ်ကို မတောင်းဘဲ၊ ၎င်းတို့၏မဆင်မခြင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာ့ထုံးစံအတိုင်း တရားစီရင်ရန် ဘုရင်တစ်ပါးလိုချင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ရှမွေလက ၎င်းတို့အား ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့ ကျိန်စာသက်ရောက်မည်ကို သတိပေးသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ဒုတိယအကြောင်းပြချက်တစ်ခုထပ်မံဖြည့်စွမ်းခဲ့သည်၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရင်သည် … ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့သို့ထွက်သွားပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏စစ်ပွဲများကို တိုက်ခိုက်ပေးမည်” (၁ ရာ ၈:၂၀)။ ဣသရေလ၏အသက်ကြီးသူများက ဘုရင်တောင်းခံသည့်အခြေအနေကို အခန်း ၁၂:၁၂ တွင် ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။ “အမ္မုန်လူမျိုး၏ဘုရင် နာဟတ်ရှသည် သင်တို့ကို ရန်ပြုလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သင်တို့က ငါ့အား ‘မဟုတ်ပါ၊ ဘုရင်တစ်ပါးသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် အုပ်စိုးရမည်’ ဟုဆိုခဲ့ကြသည်။” ဂျိုးဆီဖတ်စ်က နာဟတ်ရှသည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ရှိ ယုဒလူများကို အချိန်အတန်ကြာ ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏မြို့များကို ကျွန်ခံစေကာ အနာဂတ်စစ်ပွဲတွင် အသုံးမဝင်စေရန် ၎င်းတို့၏ညာဘက်မျက်လုံးများကို ထိုးဖောက်ခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆကို အတည်ပြုသည် (အန်တီကွီးတီး ဗွီအိုင်၊ ၅. ၁)။

Make us a king. God had said through Moses that the time would come when the people would ask for a king “like as all the nations” (Deut. 17:14). Perhaps the elders were virtually quoting this text as an excuse for their request. It was evidently God’s plan that Israel should be distinct from surrounding nations, and through the centuries since the Exodus He had accordingly protected and guided them by judges. Had they entered into God’s plan for them, Moses told them, the nations looking on would say, “Surely this great nation is a wise and understanding people” (Deut. 4:6). Relying on the diplomacy of which the Oriental is capable, they now, in opposition to the will of God and without seeking His counsel, made known their shortsighted decision. At first they stated merely that they wanted a king to judge them after the fashion of the world; but when Samuel tried to warn them of the curse they were about to bring upon themselves, they added a second reason, “that our king, may … go out before us, and fight our battles” (1 Sam. 8:20). Clarification of the circumstances under which the elders of Israel appealed for a king is given in ch. 12:12: “When ye saw that Nahash the king of the children of Ammon came against you, ye said unto me, Nay; but a king shall reign over us.” Josephus confirms the idea that Nahash had been afflicting the Jews beyond Jordan for some time, reducing their cities to slavery and putting out the right eyes of his captives in order that they might be useless in future warfare (Antiquities vi. 5. 1)

 

ပါလစ္စတင်းနှင့် ထရန်စယော်ဒန်ရှိ ရှေးဟောင်းသုတေသနတွေ့ရှိချက်များကလည်း၊ ယခင်ရာစုနှစ်အတွင်း ဤဒေသရှိ နိုင်ငံအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏မြို့များကို ခံတပ်ဆောက်လုပ်ကာ အေဂျီယံဒေသမှ ပင်လယ်လူမျိုးများ၏ လှိုင်းလုံးများကို တွန်းလှန်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်ဟု ဖော်ပြသည် (စာမျက်နှာ ၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သည့်လှိုင်းလုံး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် အာရှမိုင်းနားကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဟိတ္တိလူမျိုးများကို ဖျက်ဆီးကာ၊ ဆီးရီးယားနှင့် ပါလစ္စတင်းကို ဖြတ်ပြီး အီဂျစ်သို့ တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ထိုးဖောက်ခဲ့သည်။ ရမ်မီးစီးစ် ၃ မှ အနိုင်ယူခံရပြီး၊ အချို့သည် ဖိလိတ္တိလွင်ပြင်တွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အခြားနိုင်ငံများသည် နိုင်ငံရေးအခင်းအကျင်းကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလ၏ခေါင်းဆောင်များသည် နိုင်ငံ၏မူဝါဒနှင့် ခေါင်းဆောင်မှုအပေါ် အရေးပါသောစိုးရိမ်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပါ။

Archeological discoveries in both Palestine and Transjordan also point to the fact that in the preceding century all the nations in this district had begun to fortify their cities and to put themselves in a position to resist the hordes of migratory Sea Peoples from the Aegean region (see p. 33), who were advancing against Egypt by both land and sea. Part of this migratory wave moved through Asia Minor, obliterated the Hittites, and then swept on southward through Syria and Palestine toward Egypt. Defeated by Ramses III, some settled in the Philistine plain. Other nations were watching the political horizon with fear and trembling, and it was not strange that the leaders of Israel felt vital concern over the national policy and leadership.

 

ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံတကာပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ထူးခြားသောနည်းလမ်းတစ်ခုကို ပြသရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ဣသရေလသည် အနီးနားရှိနိုင်ငံများကို အတုယူခြင်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းမရှိဟု မြင်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ၎င်းတို့သည် တဲများတွင် နေထိုင်သော တစ်ပိုင်းလှည့်လည်နေထိုင်သူများဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ကာနာန်ပြည်၏ ဌာနေတိုင်းရင်းသားများကို ၎င်းတို့၏မြို့များမှ မောင်းထုတ်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပါ (တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၁:၂၇–၃၆)။ သို့သော်လည်း၊ ဘီစီ ၁၂၀၀ မှ ၁၀၅၀ အတွင်း၊ ၎င်းတို့သည် မြို့များတွင် ပိုမိုအခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ၊ စိတ်ယိုယွင်းမှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏အစိုးရကို စုစည်းပြီး ကျူးကျော်သူများကို တွန်းလှန်ရန်မှလွဲ၍ အခြားလုပ်စရာမရှိဟု မြင်ခဲ့သည်။

God sought to demonstrate a unique method of coping with international problems, but Israel saw no way out other than to copy the nations about them. For centuries they had been a seminomadic people, living mostly in tents; they had failed to drive the native inhabitants of Canaan from their cities (Judges 1:27–36). Nevertheless, in the years between 1200 and 1050 b.c. they settled increasingly in towns. Now, in perversity of mind they saw nothing to do but to consolidate their government and fortify themselves against the invaders.

 

ယခင်က အမ္မုန်လူမျိုးများသည် ဣသရေလကို ၎င်းတို့၏အမွေအနှစ်ကို သိမ်းယူခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည် (တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၁၁:၁၃–၂၇)။ ၎င်းမှာ ဂျံ့ဖထါ၏လက်ထက်တွင်ဖြစ်ပြီး၊ အမ္မုန်လူမျိုး၏ ၁၈ နှစ်ကြာ ဖိနှိပ်မှုကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ၊ အမ္မုန်လူမျိုးများသည် ဤနယ်မြေကို ဣသရေလထံမှ ပြန်လည်သိမ်းယူရန် ဒုတိယအကြိမ်ကြိုးစားနေကြသည်။

Years before, the Ammonites charged Israel with taking their patrimony from them (Judges 11:13–27). That had been in Jephthah’s day, when the 18-year Ammonite oppression was brought to a close. Now, the Ammonites were making their second attempt to regain this territory from Israel.

 

 

၅။ နိုင်ငံများအားလုံးကဲ့သို့
လောကီအာဏာနှင့် ပြသမှုအတွက် မကျေနပ်သောတောင့်တမှုသည် ဆမွယ်ခေတ်ကဲ့သို့ ယခုအခါတွင်လည်း ပျောက်ကင်းရန်ခက်ခဲသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် လောကီသူများကဲ့သို့ ဆောက်လုပ်ရန်၊ လောကီသူများကဲ့သို့ ဝတ်စားရန်၊ ဤလောက၏ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူများ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အလေ့အကျင့်များကို အတုခိုးရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏သင်ကြားမှုများ၊ သူ၏ကျွန်များ၏အကြံဉာဏ်နှင့် ဆုံးမသတိပေးမှုများ၊ သူ၏ပလ္လင်ထံမှ တိုက်ရိုက်ပေးပို့သော သတိပေးချက်များပင်လျှင် ဤမထိုက်မတန်သော ရည်မှန်းချက်ကို ဖိနှိပ်ရန် စွမ်းအားမရှိပုံရသည်။ စိတ်နှလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားသောအခါ၊ သူ၏အာဏာကို လျစ်လျူရှုရန် အကြောင်းပြချက်မည်သည့်အရာမဆို လုံလောက်ပုံရသည်။ မာန်နှင့်မိမိကိုယ်ကိုချစ်ခြင်း၏လှုံ့ဆော်မှုများကို ဘုရားသခင်၏အကြောင်းကို မည်သည့်စရိတ်ဖြင့်မဆို ဖြည့်ဆည်းပေးသည် (အက်စ်တီ ဇူလိုင် ၁၃၊ ၁၈၈၂)။

5. Like All the Nations.—The dissatisfied longing for wordly power and display, is as difficult to cure now as in the days of Samuel. Christians seek to build as worldlings build, to dress as worldlings dress,—to imitate the customs and practices of those who worship only the god of this world. The instructions of God’s Word, the counsels and reproofs of His servants, and even warnings sent directly from His throne, seem powerless to subdue this unworthy ambition. When the heart is estranged from God, almost any pretext is sufficient to justify a disregard of His authority. The promptings of pride and self-love are gratified at whatever expense to the cause of God (ST July 13, 1882).

 

၆-၇။ အသုံးဝင်သောသူများသည် ရှားရှားပါးပါး အသိအမှတ်ပြုခံရသည်
အသုံးဝင်ဆုံးသောသူများသည် ရှားရှားပါးပါး အသိအမှတ်ပြုခံရသည်။ ၎င်းတို့၏လူသားချင်းအတွက် တက်ကြွစွာနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သူများနှင့် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ရလဒ်များကို ရရှိအောင်မြင်ခဲ့သူများသည် မကျေနပ်မှုနှင့် လျစ်လျူရှုမှုဖြင့် ပြန်လည်ဆပ်ပေးခံရသည်။ ထိုသူများသည် ၎င်းတို့ကိုယ်ကို ဘေးဖယ်ထားခံရပြီး၊ ၎င်းတို့၏အကြံဉာဏ်များကို လျစ်လျူရှုခံရသည်ကို ခံစားရသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသောမတရားမှုကို ခံစားနေရသည်ဟု ခံစားရပေမည်။ သို့သော် ဆမွယ်၏ပုံသာန်မှ သင်ယူပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်က ထင်ရှားစွာ လှုံ့ဆော်မှုမပေးသမျှ ၎င်းတို့ကိုယ်ကို တရားမျှတစေရန် သို့မဟုတ် ခုခံကာကွယ်ရန် မကြိုးစားသင့်ပါ။ ဘုရားသခင်၏သစ္စာရှိသောကျွန်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး ငြင်းပယ်သူများသည် လူကိုသာမက၊ သူ့ကို စေလွှတ်သော သခင်ကိုပါ မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်များ၊ သူ၏ဆုံးမသတိပေးမှုများနှင့် အကြံဉာဏ်များကို လျစ်လျူရှုခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏အာဏာကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည် (အက်စ်တီ ဇူလိုင် ၁၃၊ ၁၈၈၂)။

6, 7. Useful Men Seldom Appreciated.—The most useful men are seldom appreciated. Those who have labored most actively and unselfishly for their fellow man, and who have been instrumental in achieving the greatest results, are often repaid with ingratitude and neglect. When such men find themselves set aside, their counsels slighted and despised, they may feel that they are suffering great injustice. But let them learn from the example of Samuel not to justify or vindicate themselves, unless the Spirit of God unmistakably prompts to such a course. Those who despise and reject the faithful servant of God, not merely show contempt for the man, but for the Master who sent him. It is God’s words, His reproofs and counsel, that are set at naught; His authority that is rejected (ST July 13, 1882).

 

၆. ရှမွေလဆုတောင်းသည်။ ဣသရေလသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို မစောင့်ဆိုင်းဘဲ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့်အတိုင်း ထပ်မံလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသို့ မလျှောက်လှမ်းရန် သတိပေးခံခဲ့ရသော်လည်း၊ သခင်ဘုရား၏ညွှန်ကြားချက်များထက် အနီးနားရှိနိုင်ငံများ၏လမ်းစဉ်များကို လိုက်နာရန် နှစ်သက်ခဲ့သည်။ မောရှေက ၎င်းတို့သည် အနီးနားရှိနိုင်ငံများကဲ့သို့ ဖြစ်လိုသောကြောင့် ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းခံလာမည့်အချိန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၁၇:၁၄)၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို စာသားအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းနေကြသည်။ အသက်ကြီးသူများသည် နိုင်ငံရေးရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ လှုံ့ဆော်ခံရပြီး၊ ရှမွေလက ၎င်းတို့အား ပိုမိုကောင်းမွန်သောလမ်းကို—ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် သခင်ဘုရားကို ရှာဖွေခြင်း—ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏မြင့်မြတ်သောဘာသာရေးအခွင့်အရေးများကို လျှော့တွက်ခဲ့ပြီး၊ လူမျိုး၏အမှန်တကယ်လိုအပ်ချက်မှာ အာဏာသစ်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်မငြိမ်မသက်မှုနှင့် ဖောက်ပြန်မှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရှုပ်ထွေးမှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ဘုရားအုပ်ချုပ်ရေး၏ အမြဲတမ်းဖွဲ့စည်းမှုဖြစ်ကြောင်း မသိရှိခဲ့ကြပါ။

6. Samuel prayed. Israel again proceeded to do precisely what they had done for centuries—move without awaiting divine guidance. They had been warned against drifting into idolatry, but they preferred to follow the ways of the nations about them rather than the directions of the Lord. Moses had foretold that the time would come when Israel would ask for a king, in order to be like the nations about them (Deut. 17:14), and now they were literally fulfilling this prophecy. Although the elders were probably moved solely by political motives, Samuel showed them the better way—seeking the Lord in prayer. They had undervalued their high religious privileges and had not realized that the nation’s real need was not a new power but a permanent organization of the theocracy to meet the confusion that resulted from their own restlessness and perversity.

 

၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ အမှုကိစ္စကို တင်ပြပြီး သူ၏အလိုတော်ကို သိရှိရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြဘဲ၊ ရှမွေလသည် အရေးကြီးသောကိစ္စတစ်ခုတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အမြဲတမ်း သူတို့ကို ဒုက္ခမှ ကယ်တင်ရန် အသင့်ရှိသော သခင်ဘုရားထံ ထားရှိရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် ၎င်း၏တရားဝင်အခွင့်အာဏာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ လူမျိုးတို့၏ဤသို့သောတောင်းဆိုမှုက ရှမွေလအား နာကျင်စေခဲ့ရသော်လည်း၊ သူသည် ပရောဖက်အဖြစ် ၎င်း၏ဝန်ဆောင်မှုကို ပိုမိုသာယာသောအခါများကဲ့သို့ပင်၊ မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်စေသောမေးခွန်းတစ်ခုတွင်လည်း သစ္စာရှိစွာ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်း၏သဘောထားသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ခရစ်တော်က “အိုဖခင်သခင်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိလုပ်ဆောင်သည်ကို မသိကြသဖြင့် ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” (လုကာ ၂၃:၃၄) ဟုအော်ဟစ်ခဲ့သည့်အတိုင်းနှင့်၊ ယောဟန်က ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ “သူသည် ကြီးပွားရမည်၊ ငါသည် လျော့နည်းရမည်” (ယောဟန် ၃:၃၀) ဟုပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဆင်တူပုံရသည်။

They were unwilling to submit the case to God to know His will, and Samuel exercised his official prerogative by insisting that they leave the decision in so weighty a matter to the Lord, who had always been ready to deliver them in times of perplexity. Deeply as Samuel must have been hurt by such a demand on the part of the people, he made available to them his services as prophet, as faithfully when the question was one injurious to himself as upon more pleasant occasions. His attitude seems to have been much the same as that of Christ centuries later when He cried, “Father, forgive them; for they know not what they do” (Luke 23:34), and of John as he said concerning Christ, “He must increase,but I must decrease” (John 3:30).

 

၆။ သစ္စာရှိမှုသည် ဝေဖန်မှုကို ယူဆောင်လာသည်

သန့်ရှင်းမှုမရှိသောသူများနှင့် လောကီအရာများကိုချစ်မြတ်နိုးသူများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဖြောင့်မတ်မှုအတွက် ရဲရင့်စွာရပ်တည်သူများကို ဝေဖန်ပြစ်တင်ရန် အမြဲအသင့်ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်က တာဝန်ကြီးကြီးမားမားပေးအပ်ထားသူတစ်ဦးတွင် ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ၎င်း၏ယခင်ဆည်းကပ်မှုအားလုံးကို မေ့လျော့သွားပြီး၊ ၎င်း၏အသံကို တိတ်ဆိတ်စေရန်နှင့် ၎င်း၏လွှမ်းမိုးမှုကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ သို့သော် ဤမိမိကိုယ်ကို တရားသူကြီးအဖြစ်သတ်မှတ်သူများသည် ဘုရားသခင်သည် စိတ်နှလုံးကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်ကို သတိရသင့်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူ၏စူးစမ်းသောအကြည့်မှ ဖုံးကွယ်၍မရပါ။ ဘုရားသခင်သည် လျှို့ဝှက်သောအရာအားလုံးနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းကို တရားစီရင်ရန် ယူဆောင်လာမည်ဟု ဆိုသည် (အက်စ်တီ ဇူလိုင် ၁၃၊ ၁၈၈၂)။

6. Faithfulness Brings Criticism.—The unconsecrated and world-loving are ever ready to criticise and condemn those who have stood fearlessly for God and the right. If a defect is seen in one whom the Lord has intrusted with great responsibilities, then all his former devotion is forgotten, and an effort is made to silence his voice and destroy his influence. But let these self-constituted judges remember that the Lord reads the heart. They cannot hide its secrets from His searching gaze. God declares that He will bring every work into judgment, with every secret thing (ST July 13, 1882).

 

၇. နားထောင်ပါ။ ဤသည်မှာ လူတစ်ဦးချင်းသာမက နိုင်ငံများသည်လည်း လွတ်လပ်သောဆုံးဖြတ်ချက်ချပိုင်ခွင့်ရှိသူများဖြစ်ကြောင်း အကောင်းဆုံးသက်သေဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်ကို ရှာဖွေလာခဲ့လျှင်၊ သူသည် ၎င်းကို ပေးအပ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အမိန့်ပေးသည့်ပုံစံဖြင့် လာရောက်သောအခါ၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ရွေးချယ်မှုကို လက်ခံခဲ့သည်။

7. Hearken unto. Here is the best evidence possible that nations as well as individuals are free moral agents. Had they come seeking His counsel, God would have given it; when they came with an ultimatum, He accepted their choice.

၎င်းတို့သည် ငါ့ကို ပယ်ရှားခဲ့ကြသည်။ တရားသူကြီးများလက်အောက်တွင် ဣသရေလသည် ဘုရင်များအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဆုံးရှုံးသွားမည့် အကျိုးကျေးဇူးများစွာကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဥပမာ:

They have rejected me. Under the judges Israel experienced numerous advantages that would be lost under the rule of kings. For example:

 

 

၁. တရားသူကြီးများလက်အောက်တွင် ဘုရားသခင်သည် အနွယ်တစ်ခုစီကို လွတ်လပ်စွာဖြစ်စေခဲ့သည်။ အခွန်များသည် အလွန်နည်းပါးခဲ့သည်။ အနွယ်များသည် မဟာမိတ်အဖြစ် အတူတကွလုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ “ဣသရေလတွင် ဘုရင်မရှိ၊ လူတိုင်းသည် မိမိထင်မြင်ရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်” (တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၂၁:၂၅)။ ၎င်းသည် အမြဲတမ်းအကျိုးဖြစ်ထွန်းမှုမဟုတ်သော်လည်း (တရားဟောရာ ၁၂:၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ အသက်ကြီးသူများသည် အနွယ်များ၏လွတ်လပ်မှုကို ပယ်ရှားခဲ့ပြီး၊ နှစ်ဆယ်အနည်းငယ်အတွင်း အလွန်မြင့်မားသောအခွန်များကို ယူဆောင်လာသော အာဏာရှင်အစိုးရပုံစံကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

1. Under the judges God had made each tribe virtually independent. Taxes were extremely low. Although the tribes worked together as allies, “there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes” (Judges 21:25). This was, of course, not an unmixed blessing (see Deut. 12:8). But the elders rejected the independence of a tribal confederacy, and chose instead an authoritarian form of government that within a few decades brought with it exorbitant taxation.

 

၂. ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတစ်ဦးချင်းစီအား အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု၊ ကိုးကွယ်ရာပုံစံရွေးချယ်မှု၊ နှင့် ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် လွတ်လပ်မှုများစွာပေးခဲ့သည်။ သို့သော် အသက်ကြီးသူများသည် ဤလွတ်လပ်မှုကို ပယ်ရှားခဲ့ပြီး、 ၎င်းတို့နှင့်သဘောမတူသူများကို ကွပ်မျက်နိုင်သော၊ အသက်နှင့်သေခြင်းအာဏာရှိသော ဘုရင်တစ်ပါးအောက်တွင် ကျွန်ခံမှုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

2. God had given every Israelite considerable individual freedom in earning a livelihood, in choosing his own form of worship, and in administering his own affairs in general. But the elders rejected this freedom for serfdom under a king who exercised the power of life and death over his subjects, and who could execute those who disagreed with him.

 

၃. နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သခင်ဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်သည် အနွယ်အသီးသီးရှိလူများထံသို့ သက်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်မှုအောက်တွင် ဣသရေလသည် အနားယူမှုနှင့် ၎င်းတို့၏ရွေးချယ်ထားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုများကို လိုက်လံရန် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် လုံခြုံမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မျိုးရိုးဆက်ခံမှုဟူ၍ မရှိခဲ့ပါ။ တရားသူကြီးများကို ဘုရားသခင်က အခါအားလျော်စွာ တစ်ဦးချင်းစီ၏အရည်အချင်းများအပေါ်အခြေခံ၍ ထမြှောက်ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ အသက်ကြီးသူများသည် ဤသို့သောဘုရားသခင်၏အကူအညီကို ပယ်ရှားခဲ့ပြီး၊ မျိုးရိုးဆက်ခံသော ဘုရင်စနစ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

3. For several centuries the Spirit of the Lord came upon men in the various tribes, under whose leadership Israel enjoyed rest and a measure of peace and security in which to pursue their chosen vocations. There was no such thing as hereditary succession; judges were raised up by God from time to time, on the basis of personal qualifications. But now the elders rejected such divine assistance and chose a hereditary monarchy.

 

၄. ဣသရေလသည် သခင်ဘုရားထံမှ အကြံဉာဏ်ရှာဖွေခဲ့သည့်အကြိမ်များစွာတွင်၊ သူသည် ၎င်းတို့ကို ရန်သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများမှ အံ့ဖွယ်ကာကွယ်ပေးခဲ့သည် (၁ ရာ ၇:၁၀၊ ယောရှု ၁၀:၁၁ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားအုပ်ချုပ်ရေး၏ အဓိကသခင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကို ပယ်ရှားခြင်းဖြင့်၊ အသက်ကြီးသူများသည် ဣသရေလကို နိုင်ငံတကာအကြံအစည်များ၏ အရုပ်ကလေးဖြစ်လာစေရန် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အနိုင်ယူခံရသူများထံမှ အခွန်တောင်းခံခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ပိုမိုအင်အားကြီးသောနိုင်ငံများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏စစ်ရေးဆုတ်ယုတ်မှုများနှင့် ဖိနှိပ်ခံရသည့်ကာလများကို ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဒုစရိုက်လုပ်ရပ်များထက် အစိုးရပုံစံကြောင့်ဟု မမှန်ကန်စွာ ယူဆခဲ့သည်။

4. Over and over again when Israel had sought the Lord for counsel. He miraculously protected them from the attacks of the enemy (see 1 Sam. 7:10; Joshua 10:11; etc.).In their rejection of God as supreme Lord of the theocracy the elders were, in reality, opening the way whereby Israel became the pawn of international intrigue. They demanded tribute from their defeated foes and gloried in their martial prowess. In turn, they fell under the domination of more powerful nations. They wrongly attributed their military reverses and periods of oppression to the form of government rather than to their own evil course of action.

 

၅. ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်မှာ ၎င်း၏လူမျိုးများသည် သူ့ထံသို့ နောင်တရစွာ ပြန်လည်လှည့်လာသောအခါ၊ အာခုရ်ချိုင့်များကို မျှော်လင့်ချက်တံခါးများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်ဖြစ်သည် (ဟောရှေ ၂:၁၅)။ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အမှားများသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ပိုမိုသိရှိရန် ခြေလှမ်းများဖြစ်လာနိုင်သည်။

5. It was God’s plan to change valleys of Achor into doors of hope when His people turned in surrender to Him (Hosea 2:15). Under God’s guidance mistakes could become steppingstones to a greater knowledge of God and His plan of salvation.

 

၆. ဘုရားသခင်သည် လူများကို အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်၏အရာများတွင် ပညာပေးရန် လေဝိလူမျိုးများကို အနွယ်များအနှံ့ ဖြန့်ကျက်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သောဆန္ဒကြောင့် ဤအစီအစဉ်ကို မလိုက်နာနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ဣသရေလသည် လေဝိလူမျိုးများကို ထောက်ပံ့ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ၊ စာမတတ်မှုနှင့် အသိဉာဏ်မဲ့မှုတွင် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။ လူအများစုသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် တွေးတောရန် မလိုလားခဲ့ကြပါ။ ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ပစ္စည်းများကို မတောင်းဆိုဘဲ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သောသက်တောင့်သက်သာမှုကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့၊ ၎င်းတို့အတွက် တွေးတောပေးရန် ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်များကို လက်ခံရန် အပြည့်အဝစိတ်ကျေနပ်ခဲ့ကြသည်။

6. God had scattered the Levites throughout the tribes that the children might be educated, particularly in the things of God. On account of their selfish unwillingness to carry out this plan, Israel failed to support the Levites and remained in illiteracy and ignorance. The majority of the people did not wish to be trained to think for themselves. They were perfectly content to let their leaders do their thinking for them, so long as these leaders did not demand their possessions or disturb their selfish ease.

 

ကြီးစွာသောအငြင်းပွားမှုသည် ကောင်းကင်တွင် စတင်ခဲ့သည့်အချိန်မှ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၇–၉)၊ ယနေ့အချိန်ထိ၊ ဘုရားသခင်က ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါအချို့သည် သူ၏စကြဝဠာအတွက် ကြီးမြတ်သောအစီအစဉ်ကို နားလည်မှုလွဲမှားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ပညာရှိသူများအဖြစ်ထင်မှတ်ကာ၊ သူ၏လမ်းညွှန်မှု၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် လိုလားဖွယ်ရာကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏အမှတ်မဲ့မှုတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်ဟု ထင်ရသောလမ်းကို လိုက်လှမ်းခဲ့ကြရာ၊ ၎င်းတို့သည် လမ်းဆုံးသွားရောက်ရန် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏နည်းလမ်းများသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း လူသားများအား သက်သေပြရန် အခွင့်အလမ်းကို အမြဲခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းတို့၏ဆန္ဒများကို လိုက်လျောပြီး ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုလမ်းကို လိုက်လှမ်းရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်၊ သို့မှသာ ၎င်းတို့၏ရှုံးနိမ့်မှုများသည် ပြင်းထန်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် ဒူးထောက်ပြီး ဘုရားသခင်၏ထာဝရအစီအစဉ်၏ သာလွန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုရန် ဦးတည်စေမည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၀, ၁၁၊ပီပီ ၆၀၅, ၆၀၆ ကိုကြည့်ပါ)။

From the time the great controversy began in heaven (Rev. 12:7–9), down to the present day, God’s great plan for the universe has been misunderstood by some of the beings He created. Professing themselves to be wise, they questioned the reliability and desirability of His guidance and set out to follow what, in their ignorance, appeared to be a better course—only to find they had entered upon a dead-end road. God has always permitted opportunity for men to prove His ways to be best. But He sometimes yields to their wishes and permits them to pursue the course of their own choosing, in order that their failures, though severe, may finally lead them to bow the knee and acknowledge the superiority of God’s eternal plan (see Phil. 2:10, 11; PP 605, 606).

 

၉. တရားဝင်သတိပေးပါ။ စကားလုံးအတိုင်း၊ “သတိပေးခြင်း၊ သင်သည် ၎င်းတို့ကို သတိပေးရမည်” သို့မဟုတ် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ “သတိပေးခြင်း၊ သင်သည် ၎င်းတို့ကို သတိပေးရမည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်သောဆုံးဖြတ်ချက်ချပိုင်ခွင့်ရှိသူအဖြစ် လူသည် သူ့အတွက်ရရှိနိုင်သော သက်သေများမှ သူကိုယ်တိုင်ဘာလုပ်လိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရမည်။ ဤသက်သေကို ရရှိရန် နည်းလမ်းနှစ်ခုရှိသည်—သူ၏ကိစ္စအတွက် သက်ဆိုင်သော ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်များ၊ စည်းမျဉ်းများ၊ နှင့် တရားစီရင်မှုများကို ဂရုတစိုက်လေ့လာခြင်းဖြင့်နှင့်၊ ၎င်းတို့၏တန်ဖိုးကို ကျေနပ်ရန် အခြားအကြံပြုချက်များဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်သည်။ မိဘတစ်ဦးက “သား၊ မင်းအမှားလုပ်နေတယ်။ မင်းရွေးချယ်တဲ့လမ်းကို ဆက်သွားရမယ်ဆိုရင်၊ အကျိုးဆက်တွေကို မင်းကိုယ်တိုင်ခံရလိမ့်မယ်” ဟုပြောနိုင်သည်။ သို့သော်၊ အဆိုပြုထားသောလှုပ်ရှားမှုကို သတိပေးပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် “မင်းအတွက် မှန်ကန်တယ်လို့ ခံစားရတယ်ဆိုရင်၊ စမ်းကြည့်ပါ။ မင်းရဲ့အစီအစဉ်က အောင်မြင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပေမယ့်၊ မင်းကိုယ်တိုင်အတွေ့အကြုံကနေ သင်ယူရမယ်။ အဲဒီအခါမှသာ မင်းကျေနပ်လိမ့်မယ်” ဟုပြောသည်။ ထို့ကြောင့် ရှမွေလသည် ဣသရေလအား ၎င်းတို့၏အစီအစဉ်၏ရလဒ်ကို သတိပေးရန် ညွှန်ကြားခံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူသွားပြီး ၎င်းကို အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤဆက်စပ်မှုတွင် ဆာလံ ၁၃၉၊ အထူးသဖြင့် အခန်းငယ် ၇–၁၃ ကို ဂရုတစိုက်လေ့လာပါ။

9. Protest solemnly. Literally, “protesting, thou shalt protest unto them,” or better, “warning, thou shalt warn them.” As a free moral agent man must decide, from the evidence at hand, what it is he wishes to do with himself. He has two ways of obtaining this evidence—by a careful study of the counsels, statutes, and judgments of God as applicable to his case, and by experimentation with other suggestions in an endeavor to satisfy himself as to their value. A parent may say, “Son, you’re making a mistake. If you feel you must go the way you propose, you will have to abide the consequences.” But, after warning against the proposed move, God virtually says, “If you feel that is the right thing for you to do, try it out. Even though I know your plan will not succeed, you must learn from your own experience that it will not work. Only then will you be satisfied to follow My counsel.” Thus Samuel was instructed to warn Israel as to the outcome of their plan; nevertheless God would go with them and help them make it a success. Study carefully Ps. 139, especially vs. 7–13, in this connection.

 

၁၁. ဘုရင်၏အလေ့အကျင့်။ စကားလုံးအတိုင်း၊ “ဘုရင်၏တရားစီရင်မှု”။ စကားလုံး မစျှပ်ဌသည် ရှိုဖဲဌ်၊ “တရားသူကြီး” ၏လုပ်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တရားဝင်နှင့် အာဏာရှိသည်ဟု လက်ခံရမည်။ ၎င်း၏တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် အကူအညီလိုအပ်သည်ဟု ခံစားရပါက၊ အရပ်သားသို့မဟုတ် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာတာဝန်အတွက် လိုအပ်သူများကို သိမ်းယူပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

11. The manner of the king. Literally, “the judgment of the king.” The word mishpaṭ, “judgment,” describes the act, or decision, of the shopheṭ, “judge.” The decision of the king is to be accepted as legal and binding. If he feels the need of assistance in the carrying out of his responsibilities, he has the right to commandeer it, whether for civil or for military duty.

 

၁၃. အဆင်တန်ဆာများ။ စကားလုံးအတိုင်း၊ “ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ရောစပ်သူများ” သို့မဟုတ် “ရနံ့သင်းပျံ့သူများ” (အာရ်အက်စ်ဗွီ)။ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၉:၃၀ တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အချို့၏သားများသည် “ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၏ဆီးကို ပြုလုပ်သူများ” ဟူသော အလားတူမူလရင်းမြစ်မှ စကားလုံးများကို အသုံးပြုထားသည်။ ရှမွေလသည် ၎င်းတို့၏သမီးများစွာသည် ဘုရင်၏အိမ်ထောင်ရေးအဖြစ် အုပ်စုဖွဲ့ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁:၃) ဖော်ပြခဲ့ပေမည်။

13. Confectioneries. Literally, “spice mixers,” or “perfumers” (RSV). 1 Chron. 9:30 uses the words from the same root in referring to the work of certain sons of the priests who “made the ointment of the the spices.” Samuel might also have mentioned the fact that many of their daughters would enter the king’s harem as concubines (1 Kings 11:3).

 

၁၄. ၎င်း၏ကျွန်များထံသို့။ စကားလုံးအတိုင်း၊ “ကျွန်များ”။ အလားတူစကားလုံးကို အီဂျစ်ကို “ကျွန်ခံအိမ်” ဟုခေါ်ရာတွင် အသုံးပြုသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၃၊ တရားဟောရာ ၅:၆ စသည်တို့)။ ဘုရင်သည် ၎င်း၏လက်အောက်ခံများအပေါ် အသက်နှင့်သေခြင်းအာဏာရှိပြီး၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းနိုင်ငံအများစုတွင် လူများသည် ဘုရင်၏အကျိုးအတွက်သာ အဓိကရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို သူအလိုရှိသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ လူများသည် ဘုရင်၏အိမ်ထောင်စုလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရုံသာမက၊ ၎င်း၏အနှစ်သက်ဆုံးသူများဖြစ်စေ၊ ဇနီးမယားများ၊ အုပ်စုဖွဲ့သူများ၊ အရပ်သားအရာရှိများ၊ သို့မဟုတ် စစ်ဘက်အရာရှိများကို ချမ်းသာစေရန် နည်းလမ်းများကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။

14. To his servants. Literally, “slaves.” The same word is used in speaking of Egypt as a “house of bondage” (Ex. 13:3; Deut. 5:6; etc.). The king had the power of life or death over his subjects, and in, most of the nations of the Near East the people existed primarily for the benefit of the king, who could do with them as he wished. Not only did the people supply the needs of the king’s household, but they provided him with means by which to enrich his favorites, whether wives and concubines or civil and military officers.

 

၁၈။ နားမထောင်ပါ။ စကားလုံးအရ “ဖြေမပေးပါ” ဟုဆိုသည်။ ‘အာနာဟ်’ ဟူသော ကြိယာသည် ဆမ်မြူရယ်ပထမစာအုပ်တွင် ၃၅ ကြိမ်ပေါ်ပြီး၊ “နားထောင်သည်” ဟုနှစ်ကြိမ်သာ ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်၊ ဤနေရာနှင့် အခန်း ၇:၉ တွင်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးဖော်ပြခဲ့သောနေရာ၌ ဘုရားသခင်သည် ဆမ်မြူရယ်၏ ဆုတောင်းချက်ကို မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဖြင့် ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။ ဤစာသားတွင် ဘုရားသခင်သည် နားမထောင်နိုင်သည်ဟူသော အတွေးမဟုတ်ဘဲ၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ တမင်တကာ ငြင်းပယ်မှုကြောင့် ဖြေကြားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဤအရာသည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးနှင့် လုံးဝသဟဇာတဖြစ်ပြီး၊ အခန်း ၈:၇ တွင် ဘုရားသခင်သည် အစိုးရပုံစံပြောင်းလဲရန် စီစဉ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဣသရေလ၏ ခေါင်းဆောင်များက ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် အုပ်ချုပ်မှုအခြေအနေများကို မကျေနပ်ဖြစ်လာသောအခါ၊ ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းဆိုရာတွင် ၎င်းတို့၏ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံကို သိသာစွာ ပြောင်းလဲစေမည့် အစိုးရပုံစံသစ်တစ်ခုကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် စတင်လှုပ်ရှားခဲ့သည်ကို သတိရရမည်။ သွေးဆောင်မှုအသစ်များ၊ ဆက်ဆံရေးအသစ်များ၊ ပြဿနာအသစ်များသည် လူမျိုးတစ်မျိုးလုံးကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုဖြင့် ခေါင်းမာမှုမျိုးစေ့ကို ကြဲခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် ဘုရားသခင်ကို ၎င်းတို့၏ မျိုးစေ့သည် ကိုယ်ပိုင်ရိတ်သိမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လိုအပ်သည့် အနေအထားတွင် ထားရှိခဲ့သည်။ သူသည် မျိုးစေ့ကြဲခြင်းသည် ၎င်း၏မျိုးအလိုက် ရိတ်သိမ်းမှုဖြစ်ပေါ်စေသည့် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ပေ။

18. Will not hear. Literally, “will not answer.” The verb ‘anah appears 35 times in 1 Samuel, and is only twice translated “to hear,” in this instance and in ch. 7:9. In the latter instance God answered Samuel’s plea by a thunderstorm. In the present text it is not the thought that God is unable to hear, but rather unable to answer because of Israel’s willful rejection of Him. All this is completely in harmony with the context, for ch. 8:7 affirms that it is not God who planned a change in the government, but the leaders in Israel. Therefore when they later became dissatisfied with conditions they were to remember that in requesting a king they had set in motion a new regime that was certain to change their way of life materially. New temptations, new relationships, new problems, would all affect the nation. They had by their own choice sowed the seeds of obstinacy, and in so doing had placed the Lord in a position where it was necessary for Him to let this seed produce its own harvest. He would not interfere with the universal law that seed sown produces a harvest after its kind.

 

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူသားအား ၎င်းကိုယ်တိုင် မနှစ်သက်သည့်အရာကို ခွင့်ပြုလေ့ရှိသည်။ သူသည် ယခင်က ကရုဏာဖြင့် တားမြစ်ထားသည့်အရာကို ခွင့်ပြုပေးသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မေးခွန်းထုတ်ရာတွင် အာဒံသည် အစိုးရပုံစံသစ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသည့် အစီအစဉ်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အစီအစဉ်မျှ လူသားများနှင့် ကောင်းကင်တမန်များအား ဘဝနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း အပြည့်အဝ သက်သေပြရန် ၎င်း၏လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရမည်။ ဣသရေလ၏ သမိုင်းတွင် နောက်ထပ်ဖြစ်ရပ်များက ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလအား ၎င်းတို့ကြဲခဲ့သော ရိတ်သိမ်းမှုကို ခံစားခွင့်ပြုလေ့ရှိသော်လည်း၊ သူတို့ကို ဘယ်သောအခါမှ စွန့်လွှတ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သူသည် အမြဲတမ်း ၎င်းတို့နှင့်အတူရှိပြီး၊ ကူညီရန် အသင့်ရှိသည်။ ထို့အပြင်၊ ပရောဖက်များက ထိုသို့သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမဆို လူအများစု၏ လမ်းစဉ်များမှ လှည့်ထွက်ပြီး ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်ဟု သက်သေခံသည် (ခရမ်းဖျော့ ၁၈:၁–၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Thus God often permits man to have that of which He does not Himself approve. He grants that which He has previously, in mercy, withheld. In questioning God’s word Adam brought into existence a new regime, which must run its course to demonstrate to the full satisfaction of men and angels that no other plan than that ordained by God can bring life and happiness to all. Future events in the history of Israel show that though God often permitted Israel to reap the harvest they had sown, He never forsook them. He was ever with them, ready to help. Furthermore, the prophets testify that in the midst of such an environment any individual who so chooses may turn from the ways of the multitude to be guided by the Lord (see Eze. 18:1–24).

 

၂၀။ လူမျိုးအားလုံးကဲ့သို့။ ပါလက်စတိုင်းတွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း၊ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ပင်လယ်လူမျိုးများနှင့် အခြားလူမျိုးများက အရှေ့အနီးတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ရန် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ခုခံမှုအားလုံးကို ကျော်လွှားကာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြန့်ကျက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဣသရေလသည် ယောရှုသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးများကို ပါလက်စတိုင်းသိမ်းပိုက်ရာတွင် ဦးဆောင်ခဲ့စဉ် ကာနာန်လူမျိုးများ၏ သွေးအေးခဲသွားစေသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဘာမှမသိခဲ့ပေ (ယောရှု ၂:၉–၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ မိုက်မဲစွာ၊ ၎င်းတို့၏အကြီးအကဲများသည် သိမ်းပိုက်ခံရသောလူမျိုးများအပေါ် ကောက်ခံသော အခွန်များသည် ဣသရေလကို ချမ်းသာစေမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် စစ်မှန်သောချမ်းသာမှုသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံမှတစ်ဆင့် ရရှိလာသည်ကို မေ့လျော့ခဲ့သည်။ အီလီ၏သားများနှင့် ဆမ်မြူရယ်၏သားများကဲ့သို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်ခေါင်းဆောင်များ၏ လောဘနှင့် မရိုးသားမှုများကို စိတ်ကုန်နွမ်းနယ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အခြားလူမျိုးများကဲ့သို့ ဘုရင်တစ်ပါး၏ တရားစီရင်မှုအောက်တွင် နေထိုင်ရန် ဖြေရှင်းချက်ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ဘုရင်တစ်ပါးသည် ဖောက်ပြန်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များထက် မတရားမှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် အခွင့်အလမ်းများကို ပိုမိုရှာဖွေနိုင်မည်ကို ၎င်းတို့သည် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

20. Like all the nations. During their residence in Palestine, the Israelites had witnessed the concerted efforts of the Sea Peoples and other nations to conquer all the lands of the Near East, overcoming all resistance and spreading fear to every heart. But Israel knew nothing of the fear that had made the blood of the Canaanites run cold as Joshua led God’s people in the conquest of Palestine (see Joshua 2:9–11). Foolishly, their elders believed the tribute levied on conquered peoples would make Israel rich. They forgot that true riches come through a better way of life. Disgusted with the greed and graft of priestly leaders such as the sons of Eli and of Samuel, they thought the solution rested in submitting to the judgment of one king, such as the other nations had. They were oblivious of the fact that a king would find even more opportunities for favoritism and the gratification of selfish desires than had the dissolute priests.

 

ဆမ်မြူရယ်သည် ၎င်း၏ တရားသူကြီးအဖြစ် စတင်စဉ်တွင် လူမျိုးတို့၏ ပြဿနာများ၏ စစ်မှန်သောဖြေရှင်းချက်သည် အုပ်ချုပ်ရေးပုံစံပြောင်းလဲခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ နှလုံးသားပြောင်းလဲခြင်း၊ ဘုရားသခင်ထံသို့ နောင်တဖြင့် လှည့်ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်ကို ပြသခဲ့သည်။

At the beginning of his judgeship Samuel had shown the people that the real solution of their troubles was not a change of administration but rather a change of heart, a contrite turning to the Lord.

 

ellen g. white comments

1–22 PP 603-607

3–5 PP 604

5 Ed 50; 6T 249

7, 8 PP 605

10–18 PP 606

19, 20 PP 607

20 PP 614

22 PP 607