ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၂၁

 

အခန်းကြီး - ၂၁

chapter 21

 

၁. ဒါဝိဒ်သည် နောဘမြို့၌ အဟိမလက်ထံမှ သန့်ရှင်းသောမုန့်ကို ရယူခဲ့သည်။ ၇. ဒိုယက်သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။ ၈. ဒါဝိဒ်သည် ဂိုလျတ်၏ဓားကို ယူခဲ့သည်။ ၁၀. ဒါဝိဒ်သည် ဂါသမြို့၌ မိမိကိုယ်မိမိ ရူးသလိုဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။

David at Nob obtaineth of Ahimelech hallowed bread. 7 Doeg was present. 8 David taketh Goliath’s sword. 10 David at Gath feigneth himself mad.

 

၁. နောဗ်။ ဤသည်မှာ ကျမ်းစာတွင် နောဗ်နေရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတစ်ခုလုံးတွင် နောဗ်ကို ခြောက်ကြိမ်သာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုခြောက်ကြိမ်အနက် လေးကြိမ်မှာ အခန်း ၂၁ နှင့် ၂၂ တွင်ဖြစ်သည်။ ဤဖော်ပြချက်များတွင် အခြားသိရှိထားသော နေရာများနှင့် တိကျသော ဆက်စပ်မှုကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော်၊ နေဟမိ ၁၁:၃၂ တွင် နောဗ်ကို ယေရုဆလင်မြို့ ဗိမာန်တော်ဧရိယာမှ အရှေ့မြောက်ဘက် မိုင် ၂.၅ ခန့်အကွာရှိ အာနသုတ်မြို့နောက်တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဟေရှာယအား အာရှုရိလူမျိုးတို့၏ ယေရုဆလင်သို့ မြောက်ဘက်မှ ချီတက်လာမှုအကြောင်း ရူပါရင်တွင် နောဗ်သည် အာနသုတ်နှင့် ယေရုဆလင်အကြားတွင် ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (ဟေရှာ ၁၀:၃၀-၃၂)။ သို့သော် ထိုရူပါရင်တွင် အာနသုတ်နှင့် နောဗ်အကြားတွင် အခြားမြို့နှစ်မြို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ အာရှုရိလူသည် နောဗ်သို့ရောက်သောအခါ ဇိအုန်တောင်ကို လက်ဖြင့် လှုပ်ရမ်းသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ယေရုဆလင်မှ ရှေခင်သို့သွားသော ပြည်လမ်းသည် စကိုးပတ်တောင်ကို ဖြတ်သွားပြီး၊ ထိုနေရာမှ မြို့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ စကိုးပတ်တောင်ထိပ်နားရှိ ညာဘက်တွင် နောဗ်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အချို့က ယူဆထားသော မြေပြန့်တစ်ခုရှိသည်။ ဤနေရာသည် ယေရုဆလင်မှ အာနသုတ်သို့ သွားရာလမ်း၏ တစ်ဝက်နီးပါးအကွာတွင် ရှိသည်။ အချို့ကမူ နောဗ်သည် သံလျှော်တောင်ပေါ်တွင် ရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့က သေတ္တာတော်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက်၊ ရှီလောမြို့မှ တဲတော်ကို နောဗ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သေတ္တာတော်သည် ကိရယတ်ယာရိမ်မြို့ရှိ အဘိနဒပ်၏ အိမ်တွင် ရှိနေသလဲဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဒါဝိဒ်သည် သေတ္တာတော်ကို ယေရုဆလင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည် (၂ ရာ. ၆:၂-၃)။ သေတ္တာတော်သည် တဲတော်တွင် မရှိသောကြောင့်၊ ထိုအချိန်က ဝန်ဆစ်များသည် ခရစ်တော်၏ ခေတ်ကဲ့သို့ ဗိမာန်တော်၏ အဆည်းအဆံတော်နေရာသည် ဗလာဖြစ်နေသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပုံရသည်။

1. Nob. This is the first reference in the Scriptures to this site. It is mentioned only six times in the entire OT, four of these occurring in chs. 21 and 22. In none of these is any definite relationship to other well-known sites given. However, in Neh. 11:32, Nob is mentioned immediately after Anathoth, a town about 2 1/2 mi. northeast of the Temple area in Jerusalem. In Isaiah’s vision of the Assyrian host approaching Jerusalem from the north, Nob is mentioned as being between Anathoth and Jerusalem (Isa. 10:30–32). But in that vision two other towns are mentioned between Anathoth and Nob. The Assyrian is seen to shake his hand against Mt. Zion when he reaches Nob. The main road to Shechem passes from Jerusalem north over Mt. Scopus, whence the last view of the city is to be had. To the right of this road near the top of Mt. Scopus is a plateau that some think could well be the site of Nob. This position would be not quite halfway from Jerusalem to Anathoth. Others think that Nob was on the Mt. of Olives. It was to Nob that the tabernacle had been removed from Shiloh after the ark had been taken by the Philistines. As yet the ark was still in the house of Abinadab in Kirjath-jearim. David later removed the ark to Jerusalem (2 Sam. 6:2, 3). Because the ark was not in the tabernacle at this time, the services were probably conducted in much the same way as in Christ’s day when the most holy place of the Temple was empty.

 

အဟိမလက်။ ၂ ရာ. ၈:၁၇ ကို ကြည့်ပါ။ 

Ahimelech. See on 2 Sam. 8:17.

 

ယဇ်ပုရောဟိတ်။ တဲတော်ကို ဦးစီးတာဝန်ယူထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ်ဖြစ်ပုံရသည်။ ရှေ့တော်မုန့် (အခန်း ၆) ရှိနေခြင်းသည် တဲတော်သည် ယခုအခါ နောဗ်တွင် ရှိနေကြောင်း ပြသသည် (PP ၆၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။ 

The priest. Evidently the high priest, in charge of the sanctuary. The presence of the shewbread (see v. 6) shows that the tabernacle was now at Nob (see PP 656).

 

ထိတ်လန့်သောစိတ်။ စကားလုံးအရ “တုန်လှုပ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဒါဝိဒ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။ အဟိမလက်သည် တစ်ခုခုမမှန်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ဒါဝိဒ်၏ အမူအရာသည် ယခင်ကထက် လုံးဝကွဲပြားနေသောကြောင့် အဟိမလက်သည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်ရမည်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ 

Was afraid. Literally, “trembled.” Anxiety and fear were on David’s face. Ahimelech knew that something was radically wrong. David’s whole attitude was so different from what it had been previously that Ahimelech was perplexed to know what move to make.

 

၂. ရှင်ဘုရင်က အမိန့်ပေးသည်။ ဒါဝိဒ်သည် အဟိမလက်အား အချက်အလက်များကို လုံးဝမမှန်ကန်စွာ ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ သံသယမရှိပေ။ ဒါဝိဒ်သည် အန္တရာယ်ကြီးမားသော နေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် သူသည် လက်ရှိစမ်းသပ်မှုများကို ဘုရားသခင်၏ ခေါ်သောအသံနှင့် အကာအကွယ်ပေးမှုသက်သေများဖြင့် မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူသည် ရှမွေလထံသို့ ထွက်ပြေးသွားပါက၊ ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုသူ၏ အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဂိဗျာရှိ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားပါက၊ သူ၏ဇနီးသည် သေဆုံးနိုင်သည်။ သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သခင်ဘုရားထံ မေးမြန်းလိုသည်။ သူတွေးမိသော တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ နောဗ်ရှိ တဲတော်ဖြစ်သည်။ ရှောလ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အား စစ်ပွဲတွင် အတူရှိရန် တောင်းဆိုထားသောကြောင့်၊ ဒါဝိဒ်သည် တစ်ထောင်အုပ်မှူးအဖြစ် (အခန်း ၁၈:၁၃) နောဗ်တွင် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများမပြုမီ အကူအညီတောင်းရန် ရပ်တန့်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ 

2. The king hath commanded. There is no question about the fact that David gave Ahimelech a complete misrepresentation of the facts. David was in a place of great danger. He had been so overwhelmed by the turn of recent events that it was difficult for him to view present tests in the light of manifest evidences of God’s call and protective watchcare. If he fled to Samuel, he might endanger the life of that venerable man. If he returned to his own home in Gibeah, his presence might incur the death of his wife. In the sincerity of his soul he longed to inquire of the Lord, and the only place he could think of was the tabernacle at Nob. Inasmuch as Saul had required the priest to be in attendance upon him in war, it is probable that David, as captain over a thousand (ch. 18:13), had previously stopped at Nob for help before proceeding on his various forays.

 

ဒါဝိဒ်သည် သူ၏လုပ်ရပ်အတွက် နားလည်မှုမရှိဟု အကြောင်းပြမရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို စွန့်ပစ်မထားခဲ့ပေ။ ဒါဝိဒ်သည် အခြေအနေအားလုံးကို သိထားသည့် ရှမွေလထံသို့ သွားခဲ့လျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်တွင် အခက်အခံမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ အကယ်၍ ဒါဝိဒ်သည် အဟိမလက်အား အမှန်တရားကို ပြောပြခဲ့လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြိုတင်သတိပေးခံရပြီး ရှင်ဘုရင်၏ လူသတ်လက်မှ လွတ်မြက်နိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည် (PP ၆၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။

His problem now was to make inquiry without giving Ahimelech any real knowledge of the situation. That the priest did inquire for him seems evident from Doeg’s tale to Saul (ch. 22:10), and Ahimelech’s implied admission of utter ignorance of any trouble between Saul and his son-in-law (ch. 22:14, 15). David found the situation at Nob greatly complicated by Doeg’s presence. It seemed as if everything was against him. He needed help, and in the moment of temptation it appeared that the only way to get assistance and at the same time protect the priest was to speak in such a way as to keep Ahimelech from knowing his reason for coming. In this resort to deception David did wrong (see PP 656).

 

ဤနေရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာက ဒါဝိဒ်၏ လှည့်ဖြားမှုကို ရှုတ်ချခြင်းမပြုသည့်အချက်ကို ၎င်းလုပ်ရပ်ကို တရားမျှတကြောင်း ယူဆရန်မဖြစ်ပေ။ ကျမ်းစာသည် တင်းကြပ်သော သစ္စာရှိမှုကို လိုအပ်သည်။

The fact that the Bible here does not condemn David’s duplicity must not be taken as a justification of the act. The Scriptures require strict truthfulness.

 

ထိုခေတ်၏စံနှုန်းများအရ ဒါဝိဒ်၏ ဟန်ဆောင်မှုကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ အနီးအဝေးရှိလူမျိုးများအကြားတွင် အသက်ကယ်တင်ရန် လိမ်ညာပြောဆိုခြင်းသည် ရာဇဝတ်မှုမဟုတ်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်—ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း အကြီးအကျယ်ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။ ဂိဗောင်လူမျိုးများသည် ထိုသို့သောအကြံအစည်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏အသက်များကို လွတ်မြောက်စေခဲ့သည် (ယောရှု ၉:၃–၁၈)။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုခေတ်၏ဓလေ့ထုံးစံများဖြင့် ညစ်ညမ်းနေသောလူများကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ကို ပိုမိုမြင့်မားသောစံနှုန်းသို့ ဦးဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထိုခေတ်၏ဓလေ့ထုံးစံများကို ရံဖန်ရံခါ သို့မဟုတ် ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခြင်းကြောင့် သူတို့ကို ငြင်းပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် စွန့်ပစ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ ဤအကြောင်းအရာများအားလုံးတွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို နောက်ဆုံးတွင် ဆောင်ကြဉ်းရန် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

From the standpoint of the standards of the day David’s dissimulation would be regarded as reasonably defensible. It is said that among the peoples of the Near East it was—and still is to a great extent—believed that it was not a crime to tell a lie to save a life. The Gibeonites resorted to such stratagem, and yet their lives were spared (Joshua 9:3–18). But though God accepted men tainted with the customs of the day, He was trying to lead them on to a higher standard. He did not reject them or forsake them for the occasional or perhaps habitual practice of the customs of the time. It was God’s plan eventually to bring about reform in all these matters.

 

ဒါဝိဒ်သည် သူ၏လုပ်ရပ်အတွက် နားမလည်ခြင်းကို အကြောင်းပြချက်ထားမပြခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်က သူ့ကို စွန့်ပစ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သူသည် ကိစ္စတစ်ခုလုံးကို သိရှိထားသော ရှမွေလထံ သွားခဲ့လျှင် ပိုမိုကောင်းမွန်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်တွင် အခက်အခဲမှ ထွက်ပေါက်ပေါင်းတစ်ထောင်ရှိသည်။ အကယ်၍ ဒါဝိဒ်သည် အာဟိမလက်အား အမှန်တရားကို ပြောခဲ့လျှင်၊ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ကြိုတင်သတိပေးခံရပြီး ဘုရင်၏ လူသတ်လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည် (PP 656 ကိုကြည့်ပါ)။

Although David could not plead ignorance for his act, God did not forsake him. Perhaps it would have been better for him to have gone to Samuel, who was acquainted with the whole matter. God had a thousand ways out of the difficulty. If David had told Ahimelech the truth, the priest would have been forewarned and could have escaped the murderous hand of the king (see PP 656).

 

ငါခန့်အပ်ထားသည်။ ဤဝါကျသည် သဒ္ဒါအရ ရှောလု၏စကားဖြစ်နိုင်သလို ဒါဝိဒ်၏စကားလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏လူများကို ဂိဗအာ မှ ဗက်လင်မ်သို့သွားသော အရှေ့ဘက်လမ်းအနီးတွင် ရှောလု၏အရာရှိများကို သူ့ကိုဖမ်းရန် ဗက်လင်မ်သို့လာရောက်သည့်လမ်းကို စောင့်ကြည့်ရန် နေရာချထားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ရှောလု၏ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သိရှိခြင်းသည် ဒါဝိဒ်အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိလိမ့်မည်။

 

I have appointed. Grammatically this sentence could be interpreted as either the words of Saul or those of David. Perhaps David had stationed his men near the eastern road running from Gibeah to Bethlehem to watch for the officers of Saul on their way to Bethlehem to apprehend him. A knowledge of the movements of these emissaries of Saul would be of great value to David.

 

၄. သန့်ရှင်းသောမုန့်။ ရှေ့တော်မုန့် ၁၂ ချပ်သည် နေ့ခုနှစ်ရက်တိုင်း အသစ်ဖုတ်ထားသောမုန့်ဖြစ်ပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသာလွှဲမျှစွာစားရမည်ဟု ဝတ်ပြုရာ ၂၄:၅-၉ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

4. Hallowed bread. The 12 cakes of shewbread were replaced every Sabbath by a new baking. According to the Levitical regulations the old bread was to be eaten only by the priests and only in the holy place (Lev. 24:5–9).

 

ဒါဝိဒ်၏ ရှောလုထံမှ ထွက်ပြေးနေစဉ် ပုန်းအောင်းခြင်း—၁

David’s Wanderings When Fleeing From Saul—1

 

 

ဒါဝိဒ်၏ ရှောလုထံမှ ထွက်ပြေးနေစဉ် ပုန်းအောင်းခြင်း—၂

David’s Wanderings When Fleeing From Saul—2

 

 

 

အမျိုးသမီးများနှင့်ပတ်သက်ပြီး။ ကျွန်ုပ်တို့၏သတင်းအချက်အလက်အရ၊ မောရှေဥပဒေများတွင် ဓမ္မစင်ကြယ်သောသူများအား မုန့်စားသုံးခြင်းကို တားမြစ်ထားသည့်စည်းမျဉ်းမရှိခဲ့ပါ။ အချို့က ရှေးခေတ်နိုင်ငံများတွင် သာသနာပိုင်ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ၎င်းတို့၏တာဝန်များကို မထမ်းဆောင်မီ အမျိုးသမီးများနှင့် ဝေးကွာနေထိုင်ရန် ထုံးစံရှိခဲ့သည်ဟု မှတ်ချက်ပြုကြပြီး၊ လေဝိသားများသည်လည်း ဤထုံးစံကို လိုက်နာခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ မောရှေဥပဒေအရ၊ ထိုသို့သောဆက်ဆံမှုသည် လူတစ်ဦးအား ညအချိန်အထိ ဓမ္မစင်ကြယ်မှုမရှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်စေသည် (ဝတ်ပြု ၁၅:၁၆-၁၈; ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁၅ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဘုရင်၏လုပ်ငန်းအရေးပေါ်ကိစ္စကြောင့်နှင့် ဒါဝိဒ်သည် ဘုရင်၏သားမက်ဖြစ်ပြီး ဘုရင်၏ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ပုံရသည့်အတွက်၊ အဟိမလက်သည် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူများ ဓမ္မစင်ကြယ်ဖြစ်သည်ဟူသော အခြေခံပေါ်တွင် ဥပဒေ၏စာသားကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

From women. As far as our information goes there was nothing in the Mosaic regulations forbidding the eating of the bread by those who were ceremonially clean. Some have observed that it was the custom in ancient nations even for heathen priests to keep themselves from women before performing their official duties, and it is quite likely that the Levites observed this custom also. According to Mosaic law, such intercourse rendered a person ceremonially unclean till evening (Lev. 15:16–18; see also Ex. 19:15). Probably because of the urgency of the king’s business, and because David was the son-in-law and apparently the agent of the king, Ahimelech winked at the letter of the law on the basis that David and his men were ceremonially pure.

 

ရှေ့တော်မုန့်၊ စကားလုံးအရ “ရှေ့တော်မုန့်” သည် ခရစ်တော်၊ အသက်ရှင်သောမုန့်ကို ပုံဆောင်သည် (ယောဟန် ၆:၂၈-၅၁)။ လူသားအားလုံး၏အစားအစာ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် လောကီရေးရာနှစ်မျိုးစလုံးသည် ခရစ်တော်၏ ဖျန်လှူမှုမှသာ ရရှိသည်။ မန္နမုန့်နှင့် ရှေ့တော်မုန့်နှစ်မျိုးစလုံးသည် “လူသည် မုန့်ဖြင့်သာမဟုတ်၊ ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်မှထွက်သော စကားတိုင်းဖြင့် အသက်ရှင်သည်” ဟူသောအချက်ကို သက်သေထူသည် (တရားဟောရာ ၈:၃)။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအစားအစာအရ၊ မုန့်ငါးလုံးသည် ဒါဝိဒ်နှင့်သူ၏လူများအတွက် အနည်းငယ်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် အဟိမလက်သည် “ထာဝရဘုရားထံတောင်းမေးခဲ့သည်” အပြင်၊ ဒိုအက်က သက်သေထူသည့်အတိုင်း “အစားအစာ” ပေးခဲ့သည်ဆိုပါက (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၁၀)၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံ လာရောက်ခြင်းသည် ထပ်လောင်းတန်ဖိုးရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် သူရယူထားသော မုန့်၏အဓိပ္ပာယ်ကို စဉ်းစားခဲ့ပါက၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်သည် သူသွားလေရာရာ၌ အတူရှိမည်ဟူသော အမှန်တရားကို သူ့အား ပြန်လည်သဘောပေါက်စေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် လာမည့်စမ်းသပ်မှုနှစ်များတွင် ထိုသို့သောအာမခံချက်ကို လိုအပ်လိမ့်မည်။

The shewbread, literally “bread of the Presence,” typified Christ, the living Bread (John 6:28–51). All of man’s food, both spiritual and temporal, is received only through the mediation of Christ. Both the manna and the shewbread witnessed the fact that “man doth not live by bread only, but by every word that proceedeth out of the mouth of the Lord doth man live” (Deut. 8:3). From the viewpoint of physical food, five loaves meant little to David and his men. But if Ahimelech “enquired of the Lord,” as well as supplying “victuals,” as Doeg testified (1 Sam. 22:10), the visit to the priest was of added value. Perhaps, too, if David thought of the significance of the bread he had secured, it helped him to realize anew the truth that God’s presence would go with him wherever he went. David would need such assurance in the trying years ahead.

 

၆. မုန့်ပူ။ အချို့က ၎င်းကို ဒါဝိဒ်သည် ဥပုသ်နေ့တွင် တဲတော်သို့ လာရောက်ခဲ့သည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် ညွှန်ပြသော်လည်း၊ မှတ်တမ်းတွင် မုန့်ကို ထုတ်ယူပြီး မုန့်ပူဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

6. Hot bread. Some point to this as evidence that David visited the tabernacle on the Sabbath day, but the record merely states that the bread had been taken out when hot bread replaced it.

 

၇. ဒိုအက်၊ ဧဒုံလူ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှောလု၏ ဧဒုံတို့ဆန့်ကျင်သောစစ်ပွဲမှ (၁၄:၄၇) ပြန်လည်ယူဆောင်လာသော ဓားစာခံများ သို့မဟုတ် ကျွန်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

7. Doeg, an Edomite. Probably one of the hostages or slaves brought back from Saul’s war against Edom (ch. 14:47).

 

ထိန်းသိမ်းထားခြင်း။ ဒိုအက်သည် ဟေဗြဲဘာသာကို လက်ခံကျင့်သုံးပြီး သူ၏ကတိသစ္စာပြုရန် တဲတော်တွင်ရှိနေသည် (PP ၆၅၆)။ ဤကတိသစ္စာများ၏ အခြေအနေများကို မသိရပါ။ သူသည် အဟိမလက်၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံရမည့် အမှားတစ်ခုခုကို ကျူးလွန်ခဲ့ပုံရပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ဤလုပ်ရပ်သည် ဒိုအက်သည် နောက်ပိုင်းတွင် အဟိမလက်ကို သတင်းပေးသူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည် (PP ၆၅၉)။

Detained. Doeg had embraced the Hebrew religion and was at the tabernacle paying his vows (PP 656). The circumstances of these vows are not known. Evidently he had committed some trespass which merited the rebuke of Ahimelech, for this action of the priest was one of the primary reasons why Doeg later turned informer against Ahimelech (PP 659).

 

၈. လှံသို့မဟုတ် ဓားရှည်။ ဒိုအက်ကိုတွေ့သောအခါ၊ ဒါဝိဒ်သည် ဂိဗျာမှ အလျင်စလိုထွက်ခွာလာခဲ့သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် လက်နက်များကို စုဆောင်းရန် အချိန်မရခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ တရားမဝင်သူအဖြစ် သူသည် သူ့ကိုတွေ့ရှိသူမည်သူ၏သာ သနားကရုဏာသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

8. Spear or sword. Seeing Doeg, David realized that he had left Gibeah so hastily that he had not had time to gather any weapons to protect himself in case of attack. As an outlaw he would be at the mercy of anyone who found him.

 

၉. ဂိုလျတ်၏ဓားရှည်။ ဂိုလျတ်၏သံချပ်ကာအားလုံးသည် ဒါဝိဒ်၏ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယခင်က သူကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းအဖြစ် ဓားရှည်ကို တဲတော်သို့ ပေးအပ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် တဲတော်သည် လက်နက်သိုလှောင်ရုံမဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း၊ ဓားရှည်သည် ထိုနေရာ၌ရှိနေနိုင်သည်ဟု တွေးမိပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံတွင် ချေးနိုင်မည့်လက်နက်များရှိမရှိကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမေးမြန်းခဲ့သည်။

9. Sword of Goliath. All Goliath’s armor had become David’s own personal property. It is probable that previously he had himself presented the sword to the tabernacle as a thank offering to God. David was well aware that the tabernacle was not an armory, but probably thinking of the possibility of the sword’s still being there, he asked in an offhand manner whether the priest had any weapons he could borrow.

 

ထိုသို့သောအရာမရှိ။ ဓားရှည်ကို တဲတော်တွင်ထားရှိပုံနှင့် ၎င်းကို ထုပ်ပိုးထားပုံဖြင့်၊ ၎င်းသည် ဣသရေလလူမျိုးအား ဘုရားသခင်က ပေးသနားထားသည့် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု၏ အမှတ်တရ အဖြစ်ထားရှိထားကြောင်း သိရှိနိုင်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဤဓားရှည်ကို ရရှိမည့်အတွေးကြောင့် ဝမ်းသာပုံရပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်း၏စစ်ရေးတန်ဖိုးထက်၊ ဘုရားသခင်၏ အကာအကွယ်နှင့်လမ်းညွှန်မှု၏ အဆက်မပြတ်သတိပေးမှုအဖြစ် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ထိုသို့သောအားပေးမှုကို လိုအပ်ခဲ့သည်။

None like that. By the position of the sword in the tabernacle and by the way in which it was wrapped, one would know that it was kept as a memorial of a great victory providentially given to Israel. David appeared happy over the thought of securing this sword, perhaps not so much for its military value as for the constant reminder it would be of the protective guidance of the Lord. He needed such encouragement at this moment.

 

၁၀. အာခိရှ်။ အာခိရှ်ကို ဆာလံ ၃၄ ၏ခေါင်းစဉ်တွင် အဘိမလက်ဟု ခေါ်ဆိုထားပြီး၊ အာခိရှ်သည် ဖိလိတ္တိအမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဘိမလက်သည် ရှေမိတ်အမည်ဖြစ်သည်။ ဤဆာလံကို ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္တိလူများရှေ့တွင် အရူးဟန်ဆောင်စဉ် ရေးသားခဲ့သည်။ တရားမဝင်သူအဖြစ် ဒါဝိဒ်သည် ဣသရေလတွင် အကူအညီမရှာနိုင်ခဲ့ပါ။ တစ်နိုင်ငံ၏တရားမဝင်သူများကို ထိုနိုင်ငံ၏ရန်သူများက ခိုလှုံခွင့်ပေးခြင်းသည် ထုံးစံဖြစ်သည်။ ဂါသသည် နောဘမှ ၃၀ မိုင်ထက်မပိုသော အကွာအဝေးတွင်ရှိသည်။ ရှောလုသည် ထိုနေရာတွင် သူ့ကိုရှာဖွေရန် မစဉ်းစားဖွယ်ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ဇနီးမိခေလအတွက် မယားဝယ်ကြေးအဖြစ် ပေးခဲ့သည့်နယ်မြေနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် အာခိရှ်ထံတွင် ယုံကြည်မှုရရှိခဲ့ပါက၊ ရှောလုသည် သူ့ကိုဖမ်းဆီးရန် ခွင့်မပြုခံရဖွယ်ရှိသည်။

10. Achish. Achish is called Abimelech in the title of Ps. 34, Achish being a Philistine name, and Abimelech, Semitic. This psalm was written by David when he feigned madness before the men of Philistia. As an outlaw David could not find help in Israel. It was quite a common occurrence for the outlaws of a nation to be given shelter by the enemies of that nation. Gath was not far away, perhaps less than 30 mi. from Nob. Saul would hardly think of looking for him there. David was well acquainted with the country where he had obtained the dowry for his wife Michal. If he should confide in Achish, he was sure Saul would not be permitted to take him.

 

သမိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏သားသမီးများသည် ၎င်းတို့၏လူမျိုးများက ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီး၊ ရန်သူဟု ယူဆခံရသူများထံမှ များစွာအကူအညီရရှိခဲ့သည့် ဥပမာများစွာရှိသည်။ ဥပမာ၊ ဇေဒကိယသည် ယေရမိ၏ပရောဖက်ပြုချက်ကြောင့် သူ့ကိုထောင်ချခဲ့သော်လည်း (ယေရမိ ၃၂:၃)၊ ဗာဗုလုန်သိမ်းပိုက်သူများက သူ့အား သနားကရုဏာပြခဲ့သည် (ယေရမိ ၄၀:၁-၆)။ ဒါဝိဒ်၏အတွေ့အကြုံများသည် ထူးဆန်းသော ဆန့်ကျင်ဘက်များနှင့် ဝိရောဓိများကို ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသူအဖြစ် အဘယ်ကြောင့် ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း။ တစ်နေ့တွင် ဘုရင်၏သားမက်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်နေ့တွင် မုန့်တောင်းခံရသည့်အခြေအနေတွင် ဘုရားသခင်က ခွင့်ပြုပေးခြင်းဖြင့် မည်သည့်သင်ခန်းစာကို ပေးခဲ့သနည်း။

History reveals many instances in which God’s children have been persecuted by their own people and greatly helped by those who were considered enemies. Zedekiah, for instance, imprisoned Jeremiah for his prophecy (Jer. 32:3), but the Babylonian conquerors showed him mercy (Jer. 40:1–6). David’s experiences exhibited strange contrasts and paradoxes. Why did God permit him to become an exile? What training was there in God’s allowing him one day to be son-in-law to the king, and the next day to beg for bread?

 

၁၁. နိုင်ငံ၏ဘုရင်။ ဤယူဆချက်သည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးများက ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်ပေးထားသည်ကို သိရှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ချေနည်းပါသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ဂိုလျတ်၏စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံခဲ့သူဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့အား ရန်သူနှင့်မိတ်ဆွေများကြားတွင် ထိုနေ့၏သူရဲကောင်းအဖြစ် နာမည်ရရှိစေခဲ့သည်။ သူသည် ဣသရေလ၏ အကြံ့ခိုင်ဆုံးသော ခုခံကာကွယ်သူအဖြစ် သက်သေပြခဲ့သည်။

11. King of the land. This conclusion was probably not because the Philistines knew of David’s anointing, but more likely because he was the one who had accepted Goliath’s challenge. This had won him the reputation among enemy and friend alike, of being the hero of the day. He had proved to be Israel’s stoutest defender.

 

၁၃။ သူ့ကိုယ်သူ အရူးဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အကြောင်းပြချက်မရှိသော ဒုတိယအမှားဖြစ်သည် (ခရိုနီကယ် ၂၁:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအတွေ့အကြုံ၏ရလဒ်များက ဒါဝိဒ်အား ဘုရားသခင်ထံတွင် ပိုမိုအားကိုးရန်လိုအပ်ကြောင်း သိမြင်စေခဲ့သည်။ သူ၏ဆက်ဆံရေးအသစ်တွင် သူ၏စိတ်နှလုံးသည် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းရာတွင် သူသည် ဆာလံ ၃၄ ကို ရေးဖွဲ့ရန် လှုံ့ဆော်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ အချို့က ဒါဝိဒ်သည် ဂတ်မြို့၏ရှင်ဘုရင်ထံ ပထမအကြိမ်သွားရောက်စဉ်က ဆာလံ ၅၆ ကို ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် ရှောလု၏ အာဃာတဖြင့် နှိပ်စက်ခြင်းကြောင့် ဒါဝိဒ်သည် အသက်ရှင်ရန်ပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခဲ့သည့်အချိန် ဒုတိယအကြိမ်သွားရောက်စဉ်ကာလသို့ ဆာလံ ၅၆ ကို သတ်မှတ်ရန်က ပိုမိုသင့်လျော်ပေမည် (ခရိုနီကယ် ၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။

13. Feigned himself mad. A second error for which there is no justification (see ch. 21:2). The results of this experience led David to see the necessity of placing greater dependence upon God. In his new relationship his heart was filled with thanksgiving, and in his praise to God he was inspired to compose the 34th psalm. Some place David’s composition of the 56th psalm during his first visit to the king of Gath. It is probably better to assign it to the time of David’s second visit, after Saul had so relentlessly pursued him that he almost despaired even of life itself (see ch. 27).

 

ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သွေးဆောင်မှုနှင့် စုံစမ်းမှုကြီးမားသည့်အချိန်မျိုးတွင်၊ ရန်သူများကို ချီးမြှောက်ပြီး မိတ်ဆွေများကို နှိမ့်ချခံရသည့်အခါ၊ မည်သည့်လမ်းကို လှုပ်ရှားသွားသည်ဖြစ်စေ လိုအပ်သော အကြံဉာဏ်နှင့် အကူအညီကို လွဲချော်နေရသည့်အခါ၊ ရှောလုထံမှ ဒါဝိဒ်ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း၊ နောဗ်မြို့ရှိ အဟိမလက်နှင့် ဒိုအက်တို့နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်း၊ ဣသရေလ၏ရန်သူများရှိရာ ဂတ်မြို့သို့ ထွက်ပြေးခြင်းတို့၏ ဇာတ်လမ်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်နှင့် ထိုအချိန်က ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်ဟု ယူဆရသော သူ၏ လှုံ့ဆော်ခံရသည့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းဆာလံ (ဆာလံ ၃၄) ကို ဖတ်ရှုရန် သင့်လျော်ပေသည်။

In times of great personal temptation and trial, when enemies are exalted and friends are debased, when no matter which way one moves he is deprived of the counsel and help he needs, it is well to review the narrative of David’s escape from Saul, his contact with Ahimelech and Doeg at Nob, and his flight to the enemies of Israel at Gath, and then to read his inspired song of thanksgiving (Ps. 34) thought to have been composed at that time.

 

ellen g. white comments

1–15 PP 656, 657