ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၂

 

အခန်းကြီး - ၂

chapter 2

 

၁။ ဟန္န၏ ကျေးဇူးတင်ခြင်းသီချင်း ၁၂။ ဧလိ၏သားများ၏ အပြစ် ၁၈။ ရှမွေလ၏ ဝတ်ပြုမှု ၂၀။ ဧလိ၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းဖြင့် ဟန္နသည် သားသမီးပိုမိုရရှိခြင်း ၂၂။ ဧလိသည် သူ၏သားများကို ဆုံးမသည် ၂၇။ ဧလိ၏အိမ်တော်အပေါ် ပရောဖက်ပြုချက်

1 Hannah’s song in thankfulness. 12 The sin of Eli’s sons. 18 Samuel’s ministry. 20 By Eli’s blessing Hannah is more fruitful. 22 Eli’s reproveth his sons. 27 A prophecy against Eli’s house.

 

ရှီလောမြို့သို့ ဒုတိယအကြိမ်လာရောက်ခြင်းသည် အခန်း ၁ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အရာနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ ထိုစဉ်က ဟန္နသည် သူ့ကိုယ်သူအတွက် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ယခုမူ သူသည် ချီးမွမ်းခြင်း၏ ကြီးမားသောဆုတောင်းချက်ကို ပြုလုပ်သည်။ သူမ၏ ထာဝရဘုရားအပေါ် အပြည့်အဝအလျှော့ပေးခြင်းကြောင့် သူမသည် ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်နိုင်ခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ရာတွင် သူမသည် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခံစားရသည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူမသည် ထာဝရဘုရား၏ ကရုဏာတော်ကို နည်းသစ်ဖြင့် တန်ဖိုးထားတတ်ရန် သင်ယူခဲ့ပြီမဟုတ်လော။ သူမသည် အားနည်းသူများအပေါ် ထာဝရဘုရား၏ ကရုဏာကို ချီးမွမ်းသည်။ သူမသည် သဘာဝ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၊ သူမကို စိတ်ဓာတ်ကျစေမည့် မကောင်းသောအင်အားများကို တိတ်တဆိတ်တန်ပြန်ပြုလုပ်ခြင်း၊ မကောင်းသောပတ်ဝန်းကျင်ကိုပင် သူမ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အတိမ်အနက်နှင့် ပြည့်စုံမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရာတွင် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကို အသစ်တစ်ဖန်မြင်သည်။ သူမသည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် လူမျိုးအားလုံးအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်လာရမည်ဟူသော ဘိုးဘေးများနှင့်ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်နားလည်သည်။ ဟန္န၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသီချင်းသည် ဒါဝိဒ်နှင့် မေရှိယအကြောင်း ဝိညာဉ်ရေးရာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုဖြစ်သည် (PP ၅၇၂)။

1. Rejoiceth in the Lord. This second visit to Shiloh was of an entirely different nature from that recorded in ch. 1. Then Hannah’s burden was an intercession for herself; now it is a great litany of praise. As a result of her full surrender to the Lord she is happy for the privilege of giving back to her Creator that which He has given her. In doing so she experiences the highest form of joy, for has she not learned to appreciate His loving-kindness in a new way? She extols God as the author of mercy revealed in His compassion to the helpless. She gains a new vision of His power, now evident in His control over the hidden forces of nature, in silently counteracting the forces of evil that would dishearten and defeat her, and in causing an evil environment itself to contribute immeasurably to the depth and fullness of her joy. She understands anew the covenant made with her forefathers, that God’s children should become a blessing to all nations. Hannah’s song of joy was an inspired prophecy of David and of the Messiah (PP 572).

 

ဟန္န၏ အတွေ့အကြုံသည် ပင်နိန္နအတွက် အကြီးမြတ်ဆုံး ကောင်းချီးဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပင်နိန္နကို ကယ်တင်လိုသကဲ့သို့ ဟန္နကိုလည်း ကယ်တင်လိုသည်။ သူမကို မကောင်းမှုအတွက် မကောင်းမှုဖြင့် မတုံ့ပြန်ဘဲ ယုံကြည်စွဲလမ်းသော ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ ချီးမြှောက်ခြင်းကို ပြသခြင်းထက် ပိုမိုထိရောက်စွာ မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ မာရိမဂ္ဂဒလမိန်း၏ ကောင်းချီးကို ပြသခြင်းဖြင့် ဆီမုန်ကိုဆွဲဆောင်ရန် ခရစ်တော်၏ နည်းလမ်းဖြစ်သည် (မာကု ၁၄:၃-၉၊ လုကာ ၇:၃၇-၅၀)။ ဆီမုန်သည် သူ၏သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ပြီး စိတ်အားထက်သန်သော တပည့်ဖြစ်လာသည် (DA ၅၆၇, ၅၆၈)။ ပင်နိန္နသည် သူမ၏ သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့သလား။

Hannah’s experience may have proved to be the greatest blessing that could come into Peninnah’s life. God was as anxious to save Peninnah as He was to save Hannah. How could He accomplish this more effectively than by showing the exaltation of a soul that trusted Him and did not retaliate evil for evil? Such was Christ’s method in trying to win Simon the leper—by showing the blessing that could come to Mary Magdalene (Mark 14:3–9; Luke 7:37–50). Simon learned his lesson, and became an earnest discipline (DA 567, 568). Did Peninnah learn her lesson?

 

၃။ မာနမာနမထားရန်

ဟန္နသည် သူမရရှိခဲ့သော အံ့ဖွယ်အတွေ့အကြုံကြောင့် ပင်နိန္နအပေါ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သာလွန်သည်ဟု ခံစားနိုင်သည်။ သို့သော် ဤကျမ်းပိုဒ်များ၏ စကားလုံးများသည် သူမ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူ ဘုရားသခင်ထံ အပြည့်အဝအလျှော့ပေးခြင်း၏ အလှတရားကို မြင်ရန်နှင့် မာနတက်ခြင်း၏ တန်ဖိုးမရှိမှုကို သဘောပေါက်ရန် ဟန္န၏ တောင့်တမှုကို ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်လော။ ဟန္န၏ နှိမ့်ချသော အပ်နှံခြင်းကို ဘုရားသခင်က အတည်ပြုပြီးနောက်၊ သူမအား “သင်ထက်ငါသာ” ဟူသော သဘောထားဖြင့် ပင်နိန္နအပေါ် စွပ်စွဲသူ မည်သူမျှရှိမည်မဟုတ်။ ခရစ်တော်သည် ဖာရိဆီများအပေါ် ဆုံးမစကားများကို မိန့်ဆိုစဉ် မျက်ရည်များဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည် (SC ၁၃; DA ၆၁၉, ၆၂၀)။ ထို့အတူ ဟန္နသည် ရှမွေလကို ထာဝရဘုရားထံ အပ်နှံရာတွင် ပြသခဲ့သော စွန့်လွှတ်စိတ်သည် ပင်နိန္န၏ နှလုံးသားကို ထိမိပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် လူ၏အကျင့်များကို မည်သို့အကဲဖြတ်သည်ကို အသစ်တစ်ဖန်နားလည်စေခဲ့သလား။ ပင်နိန္နကဲ့သို့သော သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် သန်မာသည်ဟု ခံစားရသူများကို ဘုရားသခင်သည် ထိုအတ္တဘာဝ၏ အကျိုးဆက်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ရေးသေခြင်းကို ရိတ်သိမ်းခံစေသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ရေးအရ သေနေသူများကိုပင် အသက်ရှင်စေနိုင်သည်။ ခရစ်တော်သည် ပေတရုအား ပေးခဲ့သော အခွင့်အရေးများကို ယုဒါအားလည်း ပေးခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဦးက အလျှော့ပေးခဲ့ပြီး အခြားတစ်ဦးကမူ မပေးခဲ့ပေ။

3. Let not arrogancy. Hannah could have felt a personal supremacy over Peninnah, in view of the wonderful experience that had come to her. But do not the words of these verses indicate, rather, Hannah’s yearning that her rival might see the beauty of full surrender to God, and realize the worthlessness of arrogance? Certainly no one would charge Hannah with a “holier than thou” attitude toward Peninnah after the way in which God had vindicated her humble consecration. If Christ had tears in His voice as He pronounced woes on the Pharisees (SC 13; DA 619, 620), may not Hannah’s spirit of self-sacrifice in giving Samuel to the Lord have so touched Peninnah’s heart that she understood anew how God weighs actions? Those who, like Peninnah, feel strong in their own might, He suffers to reap the fruit of that selfishness, which is spiritual death. But even those who are spiritually dead He is able to make alive. Christ offered Judas the very same opportunities that He offered Peter, yet one surrendered and the other did not.

 

၇။ ဆင်းရဲစေခြင်း၊ ချမ်းသာစေခြင်း
ဟန္နသည် ပင်နိန္န၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းမှ သူမ၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံမှလာကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူမကို ပင်နိန္န၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းထက် အဆများစွာ ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ အရင်က ဝမ်းနည်းခြင်းသည် ယခု ထာဝရဘုရား၌ ချီးမြှောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တောင့်တခြင်းဆုတောင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းသို့ နေရာယူသည်။ တစ်ခါက တိတ်ဆိတ်စွာ သည်းခံထားခဲ့သော နှုတ်ခမ်းများသည် ယခု ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးအာနုဘာဝကို ချီးမွမ်းရန် ပွင့်လာသည်။ သူမသည် သူမ၏ အတွေ့အကြုံကို ဘုရားသခင်က သူ၏လူများအတွက် တစ်ဦးချင်းနှင့် စုပေါင်းအနေဖြင့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် တွေးတောသည်။ သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံထက် ကျော်လွန်သော သီချင်းအတွက် ဝိညာဉ်ရေးလှုံ့ဆော်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင်၊ ဖန်ခွက်ပင်လယ်ပေါ်တွင် “သီချင်းသစ်” ဖြင့် ရွေးနှုတ်ခံရသူများ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို မျှော်လင့်သည် (ဗျာဒိတ် ၁၄:၃)။ ဟန္န၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် အတ္တကြီးမားသော ပျော်ရွှင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ သဘာဝကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် “ဘုရားသခင်၏သားများ” ဝမ်းမြောက်အော်ဟစ်ခြင်း (ယောဘ ၃၈:၇)၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်တင်ခြင်းခံရပြီးနောက် ဣသရေလလူများက ထာဝရဘုရား၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ကြွေးကြော်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ခရစ်တော်မွေးဖွားစဉ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များက “အမြင့်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်အား ဂုဏ်တင်ပါ၊ မြေကြီးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်ခြင်း၊ လူသားများအတွက် ကောင်းသောဆန္ဒ” ဟု အော်ဟစ်ခြင်းနှင့် တူသည် (လုကာ ၂:၁၄)။ အိမ်တွင်းမှ ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ဒုက္ခများသည် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ထိုသို့သော ရူပါရုံကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် သင့်လျော်သော ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်ပြီး၊ မြေကြီးပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဟန္နသည် ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ကမ္ဘာကို ချစ်တတ်ရန် သင်ယူခဲ့သောကြောင့် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံရှိသည် (DA ၃၃၁, ၆၄၁)။

7. Maketh poor, and maketh rich. Hannah recognizes that her salvation from reproach came from God, who has lifted her far above the taunt of Peninnah. The grief of earlier days is now turned to exaltation in the Lord. The prayer of yearning has given place to the praise of divine strength. Her lips, once closed in silent endurance, are now opened to extol God’s almighty power. She thinks of her experience as a type of the triumph achieved by God for His people both individually and collectively. She finds inspiration for song far beyond the range of her own experience, and under the guidance of the Holy Spirit looks forward to the joy of the redeemed as they stand on the sea of glass with a “new song” on their lips (Rev. 14:3). Such joy as Hannah felt was not selfish delight, but an enlarged understanding of the character of God, like unto that which caused the “sons of God” to shout for joy over the creation of the world (Job 38:7), or the Israelites to acclaim the praise of the Lord after deliverance from the Egyptian host at the Red Sea, or the angel host to cry out, at Christ’s birth, “Glory to God in the highest, and on earth peace, good will toward men” (Luke 2:14). The mockings and afflictions at home were the very environment in which such a vision of God’s salvation could be so nurtured as to produce a heaven on earth. Hannah had heaven in her heart, for she had learned to love the world as Christ loves it (see DA 331, 641).

 

၈။ ထမြှောက်ခြင်း
ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့်၊ ခရစ်ယာန်ဝိညာဉ်သည် ၎င်း၏ အားနည်းမှုကို အမြဲသတိရပြီး၊ အတ္တဘာဝ၏ အင်အားများကို ကျော်လွန်တက်သည်။ အထက်မှ ခွန်အားဖြင့် ချီးမြှောက်ခံရသော ထိုဝိညာဉ်သည် ယခင်သံသယများ၊ ကြောက်ရွံ့မှုများ၊ သွေးဆောင်မှုများကို အောင်နိုင်သည်။ အောင်မြင်ခြင်းသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်း၏ နေရာယူပြီး၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ပြည့်စုံမှုတွင် ဝိညာဉ်သည် ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

8. He raiseth up. By the power of God the Christian soul, ever conscious of its impotence, rises above the forces of selfishness. Girded with strength from on high, such a soul finds past doubts, fears, and temptations laid low. Victory takes the place of defeat, and in the fullness of joy the soul is formed in the image of Christ.

 

၁၀။ သူ၏ဘုရင်အား ခွန်အား
ဟန္နသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မှန်ထဲတွင် မှုန်ဝါးစွာ မြင်နေရသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၃:၁၂)၊ သို့သော် ယခုတွင် ပရောဖက်မျက်လုံးဖြင့် ခရစ်တော်၏ နောက်ဆုံးနှင့် ပြည့်စုံသော အောင်မြင်ခြင်းအတွက် သူမ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူမ၏ “ဦးချို” ကို ချီးမြှောက်ခဲ့သကဲ့သို့၊ သူ၏ ဘိသိက်ခံရသူ၏ “ဦးချို” ကိုလည်း ချီးမြှောက်မည် (ဖိလိပ္ပု ၂:၉-၁၁)။ ဤနောက်ဆုံးမျိုးဆက်တွင် နေထိုင်သူများစွာသည် ဟန္နကဲ့သို့ မကောင်းသောပတ်ဝန်းကျင်မှ ထာဝရဘုရားက သူတို့ကို ချီးမြှောက်ခွင့်ပြုပြီး၊ ဖန်ခွက်ပင်လယ်ပေါ်တွင် ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း သီချင်းကို သီဆိုမည်မဟုတ်လော (ဗျာဒိတ် ၁၄:၃)။

10. Strength unto his king. For years Hannah had been seeing through a glass, darkly (1 Cor. 13:12), but now by prophetic eye she tells of her faith in Christ’s final and complete triumph. As God has exalted her “horn,” so will He exalt the “horn” of His Anointed (see Phil. 2:9–11). May it not be that many living in this last generation will permit the Lord so to lift them up from the midst of their evil environment that, like Hannah, they will sing a song of praise and thanksgiving to Him on the sea of glass (Rev. 14:3)?

 

၁၁။ ကလေးသည် ဝတ်ပြုခဲ့သည်

“ကလေး” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ “နာအာ” ဖြစ်ပြီး၊ အရွယ်ရောက်သည်အထိ မည်သည့်အသက်အရွယ်ရှိ ယောက်ျားလေးကိုမဆို ဆိုလိုသည်။ ယောသပ်သည် အသက် ၁၇ နှစ်တွင် “နာအာ” ဟု ခေါ်ခံရသည်။ အလားတူစကားလုံးကို အခန်း ၁၇ တွင် ဧလိ၏သားများအတွက် အသုံးပြုသည်။ သူတို့သည် ရှမွေလထက် မည်မျှအသက်ကြီးသည်ကို မသိရပေ။ အကြောင်းအရာအရ ဧလိသည် သူတို့ကို အရွယ်မရောက်မီ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ရှမွေလ၏ အသက်သည် ၃ နှစ်မှ ၁၅ နှစ်အတွင်း ခန့်မှန်းရသည် (EGW, Supplementary Material, ၁ ရာမု ၁:၂၀-၂၈)။

11. The child did minister. The word translated “child” is na’ar, meaning a boy of any age up to maturity. At the age of 17 Joseph is called a na’ar. The same term is used of Eli’s sons in v. 17. How much older they were than Samuel is not known. According to the context he made them priests before they reached maturity. Estimates of Samuel’s age range from 3 to 15 years (see EGW, Supplementary Material, on 1 Sam. 1:20–28).

 

ကလေးတစ်ဦးသည် ထူးခြားသောတာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်သောအခါ၊ မိဘများသည် မကြာခဏဆိုသလို ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် အကျိုးအမြတ်ရရှိရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဧလကာနာသည် လေဝိလူဖြစ်သော်လည်း ရာမာမြို့၌ သူ၏ပုံမှန်ဘဝပုံစံကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူ့အား ချီးကျူးထောပနာပြုရမည်။ ဧလကာနာနှင့် ဟာနာတို့သည် ရှမွေလအား ထာဝရဘုရားထံ လှူဒါန်းရာ၌ ဧလိနှင့် သူ၏သားနှစ်ဦးဖြစ်သော ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်တို့၏လက်ထဲသို့ အပ်နှံစဉ်၊ ရှမွေလရင်ဆိုင်ရမည့် ပတ်ဝန်းကျင်သဘာဝကို သိရှိထားသဖြင့် စိုးရိမ်မှုအချို့ရှိခဲ့ရပေမည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ထိုခေတ်ကာလ၏ မထိုက်တန်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ဩဇာနှင့် စစ်ဆေးမှုအောက်သို့ ထားရှိစဉ်တွင် ဖခင်ဘုရားသခင်၏ စိုးရိမ်မှုသည် မည်မျှပို၍ ကြီးမားခဲ့ရမည်နည်း။ ခရစ်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ရရှိချိန်တွင် အသက် ၁၂ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအခါ၌ သူ၏အပြုအမူသည် ကောင်းကင်လမ်းညွှန်မှုကို ရှာဖွေသော ကလေးများကိုပင် ဘုရားသခင်၏ အကာအကွယ်ပေးမှု အမှန်တကယ်ရှိကြောင်း သက်သေထူသည် (လုကာ ၂:၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှမွေလ၏ အတွေ့အကြုံများသည်လည်း ထိုသို့သော ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို သက်သေထူသည်။

When a child takes on some unusual responsibility, its parents many times seek thereby to gain advantage for themselves. Much credit must be given to Elkanah, who, though a Levite, continued his normal manner of life at Ramah. Knowing, as they surely did, the nature of the environment to which Samuel would be subjected, Elkanah and Hannah must have had some concern as they placed their gift to the Lord in the hands of Eli, and of his two sons, Hophni and Phinehas How much greater must have been the concern of the divine Father as He placed His Son under the influence and scrutiny of the unworthy priests of His day. Christ was 12 years of age when He came to the attention of the priests, yet His conduct upon that occasion testifies to the reality of divine protection extended even to children who seek heavenly guidance (see on Luke 2:52). Samuel’s experiences testify to the same divine guidance.

 

သမ္မာကျမ်းစာများအရ ဤဆိုးယုတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်အလယ်တွင် ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားကို အမှုထမ်းခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ “အမှုထမ်း” ဟူသောစကားသည် လောကီသော်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသောအမှုထမ်းခြင်းသော်လည်းကောင်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပိုတိဖာအိမ်၌ ယောသပ်၏တာဝန်များနှင့် ဘုရားသခင်၏တောင်ပေါ်တွင် မောရှေအား ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ယောရှုအား ကူညီပေးခြင်း (ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၁၃) တို့တွင်လည်း အသုံးပြုသည်။ ရှမွေလသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆိုးယုတ်သောဩဇာများကို ယောသပ်နှင့် ယောရှုကဲ့သို့ပင် ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အရာများနှင့် သူ့ကိုယ်သူ အာရုံစူးစိုက်ရန် သူ၏ပြတ်သားသောဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။

The Scriptures make clear that in the midst of this evil environment Samuel served the Lord. The word “minister” may refer to service, either secular or sacred. It is used of Joseph’s responsibilities in Potiphar’s house, and of Joshua’s assistance to Moses in the mount of God (Ex. 24:13). Samuel’s ability to withstand the evil influences that surrounded him, even as Joseph and Joshua did, may be attributed to his fixed decision to occupy himself with the things of God.

 

သဘာဝချစ်ခြင်းမေတ္တာအပေါ် ယုံကြည်ခြင်း၏အောင်မြင်မှု။—သားငယ်လေးသည် သူ၏မိခင်နှင့် ခွဲခွာရန် အသက်အရွယ်ပြည့်မီသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ သူမသည် သူမ၏သန္နိဋ္ဌာန်ကတိသစ္စာကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ သူမသည် မိခင်တစ်ဦး၏စိတ်နှလုံးဖြင့် သူမကလေးကို ချစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ဖွံ့ဖြိုးလာသောစွမ်းအားများကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ကလေးဆန်သောစကားများကို နားထောင်ရင်း၊ နေ့စဉ်သူမ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သူ့အပေါ် ပို၍ရင်းနှီးစွာ ယှက်နွယ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏တစ်ဦးတည်းသောသား၊ ကောင်းကင်မှ အထူးလက်ဆောင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်အတွက် အပ်နှံထားသော ရတနာအဖြစ် လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ပေးဆပ်သူထံမှ သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုကို မဖုံးကွယ်ခဲ့ပါ။ ယုံကြည်ခြင်းသည် မိခင်၏စိတ်နှလုံးကို သန်မာစေခဲ့ပြီး၊ သူမသည် သဘာဝချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အသနားခံမှုကို မလျှော့ခဲ့ပါ (ST အောက်တိုဘာ ၂၇၊ ၁၈၈၁)။

Faith’s Triumph Over Natural Affection.—As soon as the little one was old enough to be separated from its mother, she fulfilled her solemn vow. She loved her child with all the devotion of a mother’s heart; day by day her affections entwined about him more closely as she watched his expanding powers, and listened to the childish prattle; he was her only son, the especial gift of heaven; but she had received him as a treasure consecrated to God, and she would not withhold from the Giver His own. Faith strengthened the mother’s heart, and she yielded not to the pleadings of natural affection (ST Oct. 27, 1881).

 

မိခင်၏ အိမ်တွင်းအာဏာပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်။—မိခင်တိုင်း သူမ၏တာဝန်နှင့် တာဝန်များသည် မည်မျှကြီးမြတ်ကြောင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း၏ ဆုလာဘ်သည် မည်မျှကြီးမြတ်မည်ကို သဘောပေါက်နိုင်ပါစေ။ မိခင်၏ နေ့စဉ်လွှမ်းမိုးမှုသည် သူမ၏ကလေးများကို ထာဝရအသက်တာ သို့မဟုတ် ထာဝရသေခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးနေသည်။ သူမသည် သူမ၏အိမ်တွင် တရားဟောဆရာထက် သို့မဟုတ် ထီးနန်းပေါ်ရှိဘုရင်ထက်ပင် ပိုမိုဆုံးဖြတ်ချက်ပြုသော စွမ်းအားကို ကျင့်သုံးသည် (ST နိုဝင်ဘာ ၃၊ ၁၈၈၁)။

Mother’s Decisive Power in Her Home.—Would that every mother could realize how great are her duties and her responsibilities, and how great will be the reward of faithfulness. The mother’s daily influence upon her children is preparing them for everlasting life or eternal death. She exercises in her home a power more decisive than the minister in the desk, or even the king upon his throne (ST Nov. 3, 1881).

 

 

၁၂–၁၇. ပုံမှန်ဝတ်ပြုခြင်းသည် ဆက်သွယ်မှုဖြစ်သည်။—ပုံမှန်ဝတ်ပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် အစ္စရေးကြား ဆက်သွယ်မှုဖြစ်သည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများသည် ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပုံဖော်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး၊ ထို့ကြောင့် လူများစိတ်နှလုံးတွင် လာမည့်ကယ်တင်ရှင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ သခင်ဘုရားသည် ၎င်းတို့၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို လက်ခံရန်၊ ၎င်းတို့နှင့်အတူ သူ၏ရှိနေမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့်၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ လူများသည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို မတိကျသောနားလည်မှုနှင့် ၎င်းတို့၏တာဝန်ကို မတိကျသောနားလည်မှုရှိရန်အတွက်၊ ဗိမာန်တော်နှင့်ဆက်စပ်နေသူအားလုံး၏ စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းမှု၊ ဘဝသန့်ရှင်းမှု၊ ဘုရားသခင်ကို ရိုသေလေးစားမှု၊ နှင့် သူ၏လိုအပ်ချက်များကို တိကျစွာ နာခံမှုတို့ကို ထိန်းသိမ်းရန် အလွန်အရေးကြီးသည် (ST ဒီဇင်ဘာ ၁၊ ၁၈၈၁)။

12–17. Typical Service the Connecting Link.—The The typical service was the connecting link between God and Israel. The sacrificial offerings were designed to prefigure the sacrifice of Christ, and thus to preserve in the hearts of the people an unwavering faith in the Redeemer to come. Hence, in order that the Lord might accept their sacrifices, and continue His presence with them, and, on the other hand, that the people might have a correct knowledge of the plan of salvation, and a right understanding of their duty, it was of the utmost importance that holiness of heart and purity of life, reverence for God, and strict obedience to His requirements, should be maintained by all connected with the sanctuary (ST Dec. 1, 1881).

 

 

၁၂. ဘေလီယာလ်၏သားများ။ စာသား၌ “တန်ဖိုးမရှိသောသားများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မောရှေသည် အခြားဘုရားများကို ဝတ်ပြုရန် လှုံ့ဆော်သူများကို ဤသို့ဖော်ပြခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၁၃:၁၃)။ တရားသူကြီးများခေတ်အစတွင်၊ ဘက်လဟင်မှ ခရီးသွားလာသော လေဝိလူသည် ဂိဗဲအာမြို့၌ တစ်ညတည်းနားခဲ့စဉ် “ဘေလီယာလ်၏သားများ” တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည် (တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၁၉:၂၂)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် “ဘေလီယာလ်” သည် စာတန်အတွက် နာမည်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုသည် (၂ ကောရိန္သု ၆:၁၅)။ ယောသပ်သည် တော်ဝင်ယိုယွင်းမှု၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ထားခံရသကဲ့သို့၊ ရှမွေလသည်လည်း “ကောက်ကျစ်ယုတ်မာသောလူမျိုး” (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၅) ၏အလယ်တွင် ယိုယွင်းသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားရင်း ကြီးပြင်းခဲ့သည်။

12. Sons of Belial. Literally, “sons without worth.” Moses thus describes those who urged their fellows to serve other gods (Deut. 13:13). In the early days of the judges, the Levite traveling from Bethlehem stopped for the night at Gibeah and was set upon by “sons of Belial” (Judges 19:22). In the NT “Belial” is used as an epithet for Satan (2 Cor. 6:15). Even as Joseph was placed in the lap of royal degeneracy, so Samuel grew up surrounded by a degenerate priesthood, “in the midst of a crooked and perverse nation” (Phil. 2:15).

 

ဆိုးယုတ်သောစိတ်အာသီသကို လိုက်စားသော ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်တို့သည် သူတို့ဝတ်ပြုရမည့် ဘုရားသခင်အကြောင်း မည်သည့်အယူအဆမျှမရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုမရှိသလို၊ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် စာနာမှုမရှိသလို၊ သူတို့၏တာဝန်ဝတ္တရားကိုလည်း သတိမထားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် မျိုးရိုးအခွင့်အရာကို အသုံးပြုပြီး ၎င်းတို့၏ကိုယ်ကျိုးအတွက်နှင့် ယုတ်မာသောရည်မှန်းချက်များအတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏အလိုဆန္ဒဖြည့်ဆည်းရန် လူများကို လုယက်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများမှ ဘုရားသခင်၏အပိုင်းကို လုယက်ရုံမျှမက၊ သူ၏ဝတ်ပြုသူများ၏ ရိုသေမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုပါ လုယက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ယုတ်မာသောတဏှာများဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ဝတ်ပြုမှုကို အနီးနားရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်ရာ ဥယျာဉ်များ၏ အာရုံခံစားမှုအဆင့်သို့ လျှော့ချခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့သောပတ်ဝန်းကျင်အလယ်တွင် ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ထားရှိရန် ခွင့်ပြုထားပြီး၊ ဆိုးယုတ်သောပတ်ဝန်းကျင်သည် ဝိညာဉ်၏အနာဂတ်ကို မဆုံးဖြတ်ရန် စကြဝဠာအား သက်သေပြရန်ဖြစ်သည်။ ယုဒသည် လောဘစိတ်ရှိကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း၊ ယနေ့ခေတ်တွင် မည်သူမျှ သူ့ကို ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် ခန့်အပ်မည်မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ယေရှုသည် ထိုသို့ပြုခဲ့သည် (DA ၂၉၄, ၂၉၅)။ ယုဒသည် များစွာသာလွန်တန်ဖိုးရှိသော အရာများဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ အပြည့်အဝလက်နက်ချရန် ယေရှုက ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ယုဒကို ချစ်ပြီး သူ့ကို အဓိကတမန်တော်တစ်ဦးအဖြစ် ပြုလုပ်လိုခဲ့သည် (DA ၂၉၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Surrendered to evil passions, Hophni and Phinehas had no proper conception of the God they were supposed to serve. They enjoyed no communion with Him, felt no sympathy with His purposes, and had no sense of their obligation to Him. They merely employed their positions of hereditary right for their own selfish and corrupt ends. They robbed the people for the gratification of their own appetites. They robbed God not only of His portion of the sacrifices but also of the reverence and love of His worshipers. By their vile lusts they lowered the service of the Lord in the eyes of the people to the level of the sensual orgies of the neighboring idol groves. But God permits a soul to be placed in the midst of such surroundings to prove to the universe that an evil environment need not determine a soul’s destiny. Knowing Judas’ covetous spirit, no one today would think of making him treasurer, yet Jesus did so (DA 294, 295). He purposed that Judas should be so impressed with things of much greater worth that he would surrender himself wholeheartedly to his Saviour. Jesus loved Judas and would have liked to make him one of the chief apostles (see DA 295).

 

ဧလိ၏ ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ ပေါ့ဆမှု။—ဧလိ၏ လုပ်ရပ်—ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏အပြစ်ရှိသော လျှော့ပေါ့မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ယဇ်ပုရောဟိတ်အနေဖြင့် သူ၏ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ ပေါ့ဆမှု—သည် သစ္စာရှိသော ဟန္နာ၏ ခိုင်မာမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်မှုနှင့် သိသာထင်ရှားပြီး နာကျင်ဖွယ်ရာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဧလိသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က လက်ခံနိုင်သော အကျင့်စာရိတ္တများနှင့် ရှုတ်ချမည့်အရာများကို သူသိသည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ကလေးများကို ထိန်းမနိုင်သောစိတ်ဆန္ဒများ၊ ဖောက်ပြန်သောအာသီသ နှင့် ဖောက်ပြန်သော အကျင့်စာရိတ္တများဖြင့် ကြီးပြင်းလာစေခဲ့သည်။

Eli’s Criminal Neglect.—The course of Eli—his sinful indulgence as a father, and his criminal neglect as a priest of God—presents a striking and painful contrast to the firmness and self-denial of the faithful Hannah. Eli was acquainted with the divine will. He knew what characters God could accept, and what He would condemn. Yet he suffered his children to grow up with unbridled passions, perverted appetites, and corrupt morals.

 

ဧလိသည် သူ၏ကလေးများကို ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားဖြင့် သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဘဝတွင် ကောင်းသောနမူနာပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူ၏တာဝန်အားလုံးမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့်ရော ယဇ်ပုရောဟိတ်အနေဖြင့်ရော ၎င်းတို့၏ ဖောက်ပြန်သောဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းကို သူမလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါ (ST နိုဝင်ဘာ ၁၀၊ ၁၈၈၁)။

Eli had instructed his children in the law of God, and had given them a good example in his own life; but this was not his whole duty. God required him, both as a father and as a priest, to restrain them from the following their own perverse will. This he had failed to do (ST Nov. 10, 1881).

 

ဧလိ၏ နမူနာကို လိုက်နာသော မိဘများအတွက် သတိပေးချက်။—ဧလိ၏ ပေါ့ဆမှုကို လိုက်လျှောက်နေသော မိဘများသည် ၎င်းတို့၏ ကလေးများကို ပေးနေသော ပညာရေး၏ရလဒ်ကို မြင်နိုင်လျှင်၊ ဧလိအပေါ်သို့ ကျရောက်သောကျိန်စာသည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ သေချာပေါက် ကျရောက်မည်ဟု ခံစားရလိမ့်မည်။ မိဘအာဏာကို ပုန်ကန်ခြင်း၏ အပြစ်သည် ယနေ့လောကတွင် ဒုက္ခနှင့် ရာဇဝတ်မှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တွင် ရှိနေသည် (ST နိုဝင်ဘာ ၁၀၊ ၁၈၈၁)။

Warning to Parents Following Eli’s Example.—If parents who are following Eli’s example of neglect could see the result of the education they are giving their children, they would feel that the curse which fell on Eli would assuredly fall on them. The sin of rebellion against parental authority, lies at the very foundation of the misery and crime in the world today (ST Nov. 10, 1881).

 

လူငယ်များသည် မယုံကြည်သူများဖြစ်လာနေသည်။—ဆုံးမပညာပေးခြင်းနှင့် နမူနာဖြင့်၊ လူငယ်များကို ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏တရားစကားကို ရိုသေလေးစားရန် သင်ကြားပေးရမည်။ မိဘများတွင် ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု မရှိခြင်းကြောင့် လူငယ်များစွာသည် နှလုံးသားတွင် မယုံကြည်သူများဖြစ်လာနေသည် (ST နိုဝင်ဘာ ၂၄၊ ၁၈၈၁)။

Many Youth Becoming Infidels.—By precept and example, let the young be taught reverence for God and for His Word. Many of our youth are becoming infidels at heart, because of the lack of devotion in their parents (ST Nov. 24, 1881).

 

မိဘများနှင့် ဝိညာဉ်ကယ်တင်ခြင်း။—ခရစ်ယာန်မိဘများ၊ သင်တို့သည် သခင်ဘုရားအတွက် အလုပ်လုပ်လိုလျှင်၊ သင်တို့၏အိမ်တွင် သင်တို့၏သားသမီးငယ်များနှင့် စတင်ပါ။ သင်တို့သည် သင်တို့၏ကလေးများကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ဉာဏ်ပညာ၊ ဉာဏ်ရည်နှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့မှုကို ထင်ရှားစေလျှင်၊ သင်တို့သည် ပိုမိုကြီးမားသော တာဝန်များကို အပ်နှံခံရလိမ့်မည်။ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်ကြိုးပမ်းမှုသည် အိမ်တွင် စတင်ပြီး၊ ဗဟိုမှ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်များကို ဖုံးအုပ်ရန် ထွက်သွားလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ မိသားစုအဝိုင်းတွင် သို့မဟုတ် သင်တို့၏အိမ်နီးချင်းများတွင် သင်တို့၏ စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး ဂရုတစိုက် ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ကယ်တင်ခံရသော ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ခရစ်တော်၏ နာမတော်ကို ဂုဏ်ပြုပြီး၊ သင်တို့၏သရဖူတွင် တရုတ်နိုင်ငံ သို့မဟုတ် အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် ထိုဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့်အလား တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလိမ့်မည် (ST နိုဝင်ဘာ ၁၀၊ ၁၈၈၁)။

Parents and Soul Winning.—Christian parents, if you desire to work for the Lord, begin with your little ones at home. If you manifest tact and wisdom and the fear of God in the management of your children, you may be intrusted with greater responsibilities. True Christian effort will begin at home, and go out from the center to embrace wider fields. A soul saved in your own family circle or in your own neighborhood, by your patient, painstaking labor, will bring as much honor to the name of Christ, and will shine as brightly in your crown as if you had found that soul in China or India (ST Nov. 10, 1881).

 

ဓမ္မဆရာ၏တာဝန်။—မိဘအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏မိသားစုများကို ကောင်းမွန်သောအလုပ်များ၏ ပုံစံဖြစ်စေရန်၊ ပြီးပြည့်စုံသော ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်စုများဖြစ်စေရန် ကြိုးစားရမည်။ သို့သော် ဓမ္မဆရာများအနေဖြင့် လူများက သင်ကြားပြသမှုနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို မျှော်လင့်ထားသူများအတွက် ဤအရာသည် ထူးခြားသောတာဝန်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ဓမ္မဆရာများသည် သိုးစုအတွက် နမူနာဖြစ်ရမည်။ မိမိ၏အိမ်ထောင်စုကို ပညာရှိစွာ မညွှန်ကြားနိုင်သူသည် ဘုရားသခင်၏အသင်းတော်ကို လမ်းညွှန်ရန် အရည်အချင်းမရှိပါ (ST နိုဝင်ဘာ ၁၀၊ ၁၈၈၁)။

The Duty of the Minister.—All parents should strive to make their families patterns of good works, perfect Christian households. But in a pre-eminent degree is this the duty of those who minister in sacred things, and to whom the people look for instruction and guidance. The ministers of Christ are to be examples to the flock. He who fails to direct wisely his own household, is not qualified to guide the church of God (ST Nov. 10, 1881).

 

ဓမ္မဆရာများနှင့် ၎င်းတို့၏ကလေးများ။—မည်သည့်အခြေအနေအောက်တွင်မဆို မိဘများ၏ သစ္စာမရှိခြင်း၏ ဆိုးကျိုးများသည် ကြီးမားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏နေရာတွင်ရပ်တည်ပြီး လူများကို သင်ကြားပြသရန် ရပ်တည်သူများ၏ မိသားစုတွင် ရှိသောအခါ ဆယ်ဆပိုမိုကြီးမားသည်။ မိမိအိမ်ထောင်စုကို ထိန်းချုပ်ရန် မအောင်မြင်သော ဧဝံဂေလိဓမ္မဆရာများသည် ၎င်းတို့၏မတိကျသောနမူနာဖြင့် လူများစွာကို လမ်းလွဲစေသည်။ ၎င်းတို့သည် မကောင်းမှုကို တားဆီးမည့်အစား ကြီးထွားမှုကို ထောက်ခံသည်။ အခြားကလေးများသည် မည်သို့ဖြစ်သင့်သည်၊ မည်သည်ကိုလုပ်သင့်သည်ဟု ကောင်းမွန်သောတရားသူကြီးများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူများစွာသည် ၎င်းတို့၏သားသမီးများ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို မမြင်နိုင်ကြပါ။ ဘုရားသခင်၏တရားစကားကို သင်ကြားပြသရန် ကြွေးကြော်သူများတွင် ဤသို့သော ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာမရှိခြင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းသည် လူများ၏စိတ်နှလုံးများမှ မကောင်းမှုနှင့် ဖြူစင်မှုကြား ကွဲပြားခြင်းကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ဦးတည်သည် (ST နိုဝင်ဘာ ၂၄၊ ၁၈၈၁)။

Ministers and Their Children.—But great as are the evils of parental unfaithfulness under any circumstances, they are tenfold greater when they exist in the family of those who stand in Christ’s stead, to instruct the people. Ministers of the gospel, who fail to control their own households, are, by their wrong example, misleading many. They sanction the growth of evil, instead of repressing it. Many who consider themselves excellent judges of what other children should be and what they should do, are blind to the defects of their own sons and daughters. Such a lack of divine wisdom in those who profess to teach the Word of God, is working untold evil. It tends to efface from the minds of the people the distinction between right and wrong, purity and vice (ST Nov. 24, 1881).

 

၁၇. ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အပြစ်များသည် အချို့သူများအား မိမိတို့၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။—အစ္စရေးလူများသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ဖောက်ပြန်သောလုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏မိသားစုများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဝတ်ပြုရာနေရာသို့ မလာရန် ပိုမိုလုံခြုံသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ များစွာသောသူများသည် ရှိလောမြို့မှ သူတို့၏စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုပျက်ပြားပြီး၊ ဒေါသထွက်လာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်၊ ၎င်းသည် ဗိမာန်တော်တွင် ကျင့်သုံးနေသော စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာများကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ထောက်ခံခြင်းထက် ဘုရားသခင်အတွက် လုံးဝလက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည် (ST ဒီဇင်ဘာ ၁၊ ၁၈၈၁)။

17. Sins of Priests Caused Some to Offer Own Sacrifices.—As the men of Israel witnessed the corrupt course of the priests, they thought it safer for their families not to come up to the appointed place of worship. Many went from Shiloh with their peace disturbed, their indignation aroused, until they at last determined to offer their sacrifices themselves, concluding that this would be fully as acceptable to God, as to sanction in any manner the abominations practiced in the sanctuary (ST Dec. 1, 1881).

 

၁၈. အမှုထမ်း။ အနိမ့်အဆင့်ဝန်ဆောင်မှုဟု မဆိုလိုဘဲ၊ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့်ဆက်နွှယ်သော လေဝိလူများ၏အလုပ်နှင့်ပတ်သက်သော သန့်ရှင်းသောတာဝန်များကို ဆိုလိုသည်။ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ဝန်ဆောင်မှုနှစ်မျိုးလုံးကို အကျုံးဝင်သည်။

18. Ministered. Not in the sense of menial service, but of sacred duties connected with the work of the Levites about the sanctuary. The Hebrew word thus translated includes both kinds of “service.”

 

ပိတ်သားဧဖုဒ်။ ဤနေရာတွင်၊ အနိမ့်အဆင့်ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိလူများအသုံးပြုသော အဝတ်အစားဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ လူထဲတွင် ထင်ရှားသူများလည်း အသုံးပြုသည်။ ဥပမာ၊ ဒါဝိဒ်သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် ပိတ်သားဧဖုဒ်ဝတ်ဆင်ပြီး ကခုန်ခဲ့သည် (၂ ရာ ၆:၁၄)။ ၎င်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ “ရွှေ၊ အပြာ၊ ခရမ်းရောင်၊ နီညိုရောင်၊ ပိတ်သားနုဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော” ဧဖုဒ်နှင့် မရောထွေးရပေ၊ ၎င်းတွင် ကျောက်မျက် ၁၂ လုံးပါသော ရင်ဖုံးနှင့် ဘုရားသခင်ထံမှ မေးမြန်းရန်အတွက် ဥရိမ်နှင့် သုမ္မိမ်ပါရှိသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၈:၆ ကိုကြည့်ပါ၊ တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၈:၂၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရိုးရှင်းသော ပိတ်သားဧဖုဒ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ဧဖုဒ်နှင့် တူညီသောပုံစံဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ရှေ့နှင့်နောက်ပိုင်းပြားများပါဝင်သော အင်္ကျီလက်ပြတ်တိုဖြစ်ပြီး ပခုံးများတွင် ဆက်စပ်ပြီး ခါးတွင် ခါးပန်းဖြင့် ဆွဲထားသည် (တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၈:၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။

A linen ephod. Here, a garment used by the inferior priests and Levites, and, at times, even by eminent persons among the people. For example, David danced before the Lord wearing a linen ephod (2 Sam. 6:14). This is not to be confused with the high priest’s ephod of “gold, of blue, and of purple, of scarlet, and fine twined linen” on which was fastened the breastplate with its 12 stones and the Urim and the Thummim, by which inquiries were made of God (see on Ex. 28:6; cf. Judges 8:27). If the simpler linen ephod was of the same pattern as that of the high priest, as seems probable, it was a short, sleeveless garment consisting of front and back panels joined at the shoulders and drawn in at the waist with a girdle (see on Judges 8:27).

 

၁၉. သူ၏မိခင်။ ဟာနာသည် သူ၏သားကို ထာဝရဘုရားထံ လှူဒါန်းရုံမျှမက၊ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သူ့အား ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြသခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏လူများကို အမြဲဂရုစိုက်သည်။ သူသည် သူ၏သားတော်ကို တစ်ကြိမ်တည်းပေးအပ်ရုံမျှမက၊ အားနည်းဆုံးသော သူ၏သားသမီးများ၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ထိုယဇ်ပူဇော်မှုကို ဆက်လက်အကျိုးသက်ရောက်စေရန် စိတ်ဝင်စားသည် (မဿဲ ၆:၃၀-၃၄)။

19. His mother. Hannah not only offered her son to the Lord but showed her love for him year by year. In the same way the Lord continually watches over His people. He not only gave His Son once for all but continually interests Himself in making that sacrifice progressively more effective in meeting the needs of even the weakest of His children (Matt. 6:30–34).

 

၂၀. ထာဝရဘုရားထံ ချေးငှားထားသည်။ ထာဝရဘုရားထံ ချေးငှားထားသည့်အရာသည် ပေါင်းစပ်အတိုးနှင့်အတူ ပြန်လည်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဟာနာသည် သားတစ်ဦးကို ထာဝရဘုရားထံ လှူဒါန်းခဲ့ပြီး၊ သားသမီး ၅ ဦးဖြင့် ဆုချခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် ဣဇာက်နှင့်အတူ ထိုသို့ပြုခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်က “ကောင်းကင်၏ကြယ်များကဲ့သို့” သားစဉ်မြေးဆက်ကို ကတိပြုခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၂၂:၁၇)။ ခရစ်တော်သည် ဤဘဝတွင်ပင် အဆပေါင်းရာချီသော ပြန်လည်ရရှိမှုကို ကတိပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၁၉:၂၉၊ လုကာ ၁၈:၃၀)။

20. Lent to the Lord. What is lent to the Lord is sure to be returned with compound interest. Hannah dedicated one child to the Lord and was rewarded with five others. Abraham did so with Isaac, and God promised him seed “as the stars of the heaven” (Gen. 22:17). Christ promised a return of a hundredfold even in this life (Matt. 19:29; Luke 18:30).

 

၂၂. ဧလိသည် အလွန်အိုမင်းသည်။ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ခါရိဘတ်ကွမ်ရာန်ရှိ လေးခုမြောက်ဂူတွင်တွေ့ရှိခဲ့သော ၁ ရှမွေလကျမ်း၏ အပိုင်းအစတစ်ခုတွင် “ဧလိသည် အသက် ၉၀ ရှိသည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ အယ်လ်ဘရိုက်က ၎င်းသည် ဧလိသေဆုံးစဉ်က အသက် “၉၀” ဟု ဖော်ပြထားသော ကျမ်းစာ ၄:၁၅ မှ ပြောင်းယူထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်သည်။ သို့သော် ဤအပိုင်းအစသစ်တွင် ဧလိသေဆုံးစဉ်က အသက် ၉၀ ဟု မဖော်ပြထားဘဲ၊ ရှမွေလသည် သူ့ကို အချိန်အတန်ကြာ အမှုထမ်းနေချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

22. Eli was very old. A fragment from the book of 1 Samuel found in the fourth cave at Khirbet Qumrân and published in 1954 reads, “Eli was ninety years old.” Albright thinks this to be a transposition from ch. 4:15, where the LXX reads “ninety” for Eli’s age at his death. However, the new fragment does not indicate that he was 90 when he died, but when Samuel had been serving him for some time.

 

၂၅. နားမထောင်ခဲ့။ ဤနေရာတွင် ဧလိ၏သားများ၏အမှုထမ်းခြင်းသည် ရှမွေလ၏အမှုထမ်းခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားသည်။ ရှမွေလသည် လူသားနှင့် ဘုရားသခင်ထံတွင် မျက်နှာရခဲ့သည်။ ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ညွှန်ကြားချက်များကို ရိုသေမထားဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ဖခင်၏အကြံဉာဏ်ကို နားမထောင်ခဲ့ပေ။ လူအားလုံးသည် လွတ်လပ်သောဆုံးဖြတ်ချက်ပြုပိုင်ခွင့်ရှိသူများဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အနန္တတန်ခိုးရှိသောလက်အောက်တွင် နားထောင်ရန် ရွေးချယ်ပါက (၁ ပေတရု ၅:၆)၊ ၎င်းတို့သည် သင့်လျော်သောအချိန်တွင် ချီးမြှောက်ခံရမည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းကို လိုက်လျှောက်ရန် ရွေးချယ်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် ထိုသို့သောလုပ်ရပ်၏အကျိုးကို မလွှဲမရှောင်ရိတ်သိမ်းရမည်။

25. Hearkened not. The ministry of Eli’s sons is here contrasted with that of Samuel. Samuel grew in favor with both man and God; Hophni and Phinehas revered not the instructions of the Lord and turned deaf ears to their father’s counsel. All men are free moral agents. If they choose to rest under the mighty hand of God (1 Peter 5:6), they are exalted in due time; but if they choose to follow their own ways, they inevitably reap the fruit of such action.

 

ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့ကို သတ်ရန် အလိုရှိသည်။ စာသား၌ “ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့ကို သေစေရန် နှစ်သက်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏အကာအကွယ်ထိန်းချုပ်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ကျိုးစီးပွားလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်၏အကြံဉာဏ်ကို တမင်တကာ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်ထံမှ (ဆာလံ ၃၄:၇) လှည့်ထွက်သွားခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ကံကြမ္မာကို တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖိလိတ္တိလူမျိုးများက သတ်ခဲ့သည် (၁ ရာ၄:၁၀, ၁၁)၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို လိုက်လျှောက်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့သောကြောင့် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့၏သေဆုံးမှုကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ပြုသူအပေါ် ပြစ်ဒဏ်ကျခံရသူအဖြစ် မရပ်တည်ပါ။ သို့သော် သူသည် သူ၏သနားကရုဏာကို ငြင်းပယ်သူများကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ထံသို့ ထားရှိပြီး၊ ၎င်းတို့မျိုးစေ့ချထားသည့်အရာကို ရိတ်သိမ်းစေသည်” (GC ၃၆)။ ယုဒအတွက်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏တောင်းပန်မှုကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးအတွက်လည်း ထိုသို့ဖြစ်သည်။

The Lord would slay them. Literally, “it pleased the Lord to cause them to die.” They had rejected God’s protective control, chosen their own selfish way, and deliberately forsaken the counsel of Heaven. In turning away from the angel of the Lord (Ps. 34:7), they sealed their own doom. It was the Philistines who killed them (1 Sam. 4:10, 11), yet God permitted their death because of their refusal to follow Him. “God does not stand toward the sinner as an executioner of the sentence against transgression; but He leaves the rejecters of His mercy to themselves, to reap that which they have sown” (GC 36). So it was with Judas So it is with all who reject the pleadings of the Holy Spirit

 

 

၂၆ (ဆာလံ ၇၁:၁၇)။ သန့်ရှင်းသောလူငယ်များအတွက် နေရာတစ်ခု။—ဘုရားသခင်သည် ဤဘဝတွင် အကျင့်စာရိတ္တဖွံ့ဖြိုးရန် အားလုံးကို အခွင့်အရေးပေးသည်။ အားလုံးသည် သူ၏ကြီးမားသောအစီအစဉ်တွင် ၎င်းတို့၏သတ်မှတ်ထားသောနေရာကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သည်။ သခင်ဘုရားသည် ရှမွေလကို သူ၏အလွန်ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက လက်ခံခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် သန့်ရှင်းပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ရိုသေလေးစားမှုရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံထားသော ပူဇော်သက္ကာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သခင်ဘုရားသည် သူ့ကို ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့သည်။ ရှမွေလကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောဘဝသည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တွင် အလွန်အဖိုးတန်သည်။ ယနေ့လူငယ်များသည် ရှမွေလကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံလျှင်၊ သခင်ဘုရားသည် ၎င်းတို့ကို လက်ခံပြီး သူ၏အမှုတော်တွင် အသုံးပြုလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ဘဝအကြောင်း၊ ဆာလံဆရာကဲ့သို့ “အိုဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ကျွန်ုပ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး၊ ယခုအချိန်အထိ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများကို ကြွေးကြော်ခဲ့ပါသည်” ဟု ပြောနိုင်သည် (MS ၅၁၊ ၁၉၀၀)။

26 (Ps. 71:17). A Place for Consecrated Youth.—God gives all an opportunity in this life to develop character. All may fill their appointed place in His great plan. The Lord accepted Samuel from his very childhood, because his heart was pure, and he had reverence for God. He was given to God, a consecrated offering, and the Lord made him, even in his childhood, a channel of light. A life consecrated as was Samuel’s is of great value in God’s sight. If the youth of today will consecrate themselves as did Samuel, the Lord will accept them and use them in His work. Of their life they may be able to say with the psalmist, “O God, thou hast taught me from my youth: and hitherto have I declared thy wondrous works” (MS 51, 1900).

 

၂၇. လူတစ်ဦး။ ဧလိသည် အသက် ၉၈ တွင် သေဆုံးခဲ့သည် (၄:၁၅၊ ၂:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထိုအချိန်တွင် ရှမွေလသည် ပရောဖက်အဖြစ်နှင့် ဧလိ၏ဆက်ခံသူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရရန် လုံလောက်သောအသက်ရှိခဲ့သည် (၃:၁၉-၂၁)။ အခန်း ၂ နှင့် ၃ တွင်ဖော်ပြထားသော နှစ်ကြိမ်သော သတိပေးချက်များအကြား အချိန်အတန်ကြာကြာရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသဖြင့်၊ ဤအမည်မဖော်ပြသော ပရောဖက်၏လည်ပတ်မှုသည် ရှမွေလ၏လှူဒါန်းမှုပြီးနောက် မကြာမီဖြစ်ပွားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ မဟုတ်ပါက၊ ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားထံမှ သတင်းစကားနှစ်ခုလုံးကို သယ်ဆောင်ခဲ့ဖွယ်မရှိသည့် အကြောင်းအမျိုးမရှိပေ။

27. A man. Eli died at 98 (ch. 4:15; see on ch. 2:22), when Samuel was old enough to be recognized as a prophet and as Eli’s probable successor as judge (ch. 3:19–21). Inasmuch as some time would naturally elapse between the two solemn warnings mentioned in chs. 2 and 3, it seems probable that this visit by the unnamed prophet took place soon after Samuel’s dedication. Otherwise, there is no apparent reason why Samuel might not have borne both messages from the Lord.

 

ဘုရားသခင်သည် မည်မျှသည်းခံတော်မူသနည်း! ဥပမာ၊ ရှောလုသည် သတိပေးချက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်လက်ထဲသို့ အရာများကို ယူဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့မှုမပြုမီ အချိန်များစွာ စဉ်းစားရန် ပေးခဲ့သည်။

How long-suffering God is!  Saul, for example, received warning after warning, and was given many years in which to think matters through, before he finally chose to take things into his own hands.

 

သို့သော် ဧလိသည် လူများအတွက် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်မည့်အစား၊ ဆွေမျိုးပေါက်ဖွားမှု၏တောင်းဆိုမှုများကို လက်နက်ချခဲ့သည်။ သီလသည် မျိုးရိုးမှဆင်းသက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ရယူရခြင်းဖြစ်သည်။ ဧလိ၏သားများသည် သန့်ရှင်းသောတာဝန်နှင့် ဂုဏ်ပြုသောနာမည်ကို မျိုးရိုးအရ ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုဖြင့် စာတန်၏ကျွန်များဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ လူများ၏တစ်လောကလုံးမှ ညည်းညူမှုများကို ထိုက်တန်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ဖခင်သည် ၎င်းတို့၏အာဏာကို မသုံးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သောအခါ၊ ရိုသေမှုနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုသည် ဇာတိပကတိဖြစ်တည်မှုနှင့် အသုံးဝင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသလို၊ မရိုသေမှုနှင့် ဂုဏ်မထူမှုသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု သတိပေးခံရသည် (၃၂)။ “ကိုယ်ကျိုးရှာမှုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖျက်ဆီးခြင်း၏ဥပဒေဖြစ်သည်” (DA [၁၉၄၀ ထုတ်ဝေမှု] ၆၂၄)။

But Eli surrendered to the claims of kinship rather than perform his duty to God in behalf of the people. Virtue is not inherited, but acquired. The sons of Eli inherited a sacred responsibility and an honorable name, yet through selfishness they had so become the servants of Satan as to merit the universal complaints of the people. When their father failed to exercise his authority, he was warned that even as reverence and honor produce a harvest of character and usefulness, so the sowing of irreverence and dishonor results in sorrow and disappointment (v. 32). “The law of self-serving is the law of self-destruction” (DA [1940 ed.] 624).

 

၃၄. တစ်နေ့တည်း၌။ ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏အရာများကို အကြမ်းဖက်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် အကြမ်းဖက်သေဆုံးမှုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ဆိုးယုတ်သောလမ်းမှ လှည့်ပြန်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် အနာဂတ်၏မိုးကုတ်စက်ကို ခဏဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို ကြားသိသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ဘဝကို ပြောင်းလဲရန် သားများသည် ၎င်းတို့၏ဘဝကို ပြင်ဆင်မည်ဟု မျှော်လင့်ရန် သဘာဝကျသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြုလုပ်ရာတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ကံကြမ္မာကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်—သူသည် ၎င်းကို ကြိုတင်သတ်မှတ်မထားပေ။ အစမှအဆုံးသို့ သိရှိသူသည် လွတ်လပ်သောရွေးချယ်မှုကို လေ့ကျင့်ရန် အကျိုးသက်ရောက်သည့်အရာအားလုံးကို သိသည်။ အနာဂတ်တွင် ၎င်းတို့အတွက် ဘာဖြစ်မည်ကို သတိပေးခြင်းဖြင့်၊ လူသားများသည် ၎င်းတို့၏လွတ်လပ်သောရွေးချယ်မှုဖြင့် ဤမျှလောက်ဝေးကွာသွားကြပြီး၊ ထိုသိရှိမှုပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို မတားဆီးနိုင်ကြောင်း စကြဝဠာအား သက်သေပြသည်။

34. In one day. As Hophni and Phinehas had dealt violently with the things of the Lord, so they were to meet violent deaths. Hoping to turn them from their evil course, God drew aside briefly the curtain of the future. It would have been natural to expect that when the sons heard this prophecy they would alter their lives, in order to avoid reaping its fulfillment. In making this prophecy, God simply foresaw their doom—He did not foreordain it. He who knows the end from the beginning knows all that affects the exercise of free choice. By warning individuals of what the future holds in store for them, God proves to the universe that men go so far of their own free choice that even that knowledge will not deter them.

 

၃၅. သစ္စာရှိသောယဇ်ပုရောဟိတ်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် မည်သည့်ယဇ်ပုရောဟိတ်တွင် ပြည့်စုံခဲ့သည်ကို ကျမ်းစာက မဖော်ပြထားပေ။ အချို့သောပညာရှင်များက ၎င်းသည် ဧလျာဇာလမ်းမှ ဇာဒုတ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ထင်မြင်ကြပြီး၊ သူသည် အိသမရ်လမ်းမှ အဘိယသဖာကို ရှောလမုန်ထံမှ ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရပြီး ရှောလမုန်၏ရာဇပလ္လင်ကို ရယူရန်ကြိုးစားမှုတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးကို ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည် (၃ရာ ၂:၂၇, ၃၅)။ အချို့က ၎င်းသည် ခရစ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ထင်မြင်ကြပြီး၊ အချို့ကမူ ၎င်းသည် ရှမွေလနှင့် သူ၏အလုပ်တွင် ပြည့်စုံသည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် ဤဖော်ပြချက်၏အရေးကြီးသောသင်ခန်းစာသည် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို လူ့စိတ်နှလုံးထဲသို့ ပြန်လည်ထူထောင်လိုသော ဘုရားသခင်၏ဆန္ဒကို နောက်ဆုံးတွင် မတားဆီးနိုင်သည့်အချက်တွင် တွေ့ရှိရသည်။ ဣသရေလလူမျိုးသည် ခရစ်တော်လုပ်ဆောင်ပုံကို သရုပ်ပြရန် အသေးစိတ်သင်္ကေတများနှင့်အတူ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ဝန်ဆောင်မှုကို ပေးအပ်ခံရသည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများက ထိုအစီအစဉ်ကို ငြင်းပယ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် အလျင်စလိုမရှိ၊ နှောင့်နှေးမှုမရှိဘဲ၊ ၎င်း၏ပြည့်စုံမှုဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ချီတက်သည်။ အကယ်၍ သူရွေးချယ်လျှင်၊ လူသားသည် ဤရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံရန် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူငြင်းပယ်ပါက၊ သူသည် သူ့ကိုယ်သူသာ အပြစ်တင်ရမည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို သူ့အား ဆန့်ကျင်သည့်ပူးပေါင်းကြံစည်မှုဖြင့် စွပ်စွဲ၍မရပေ။

35. A faithful priest. Scripture does not indicate the priest in whom this prophecy was fulfilled. Some scholars think it refers to Zadok, of the line of Eleazar, to whom Solomon gave the priesthood when Abiathar, of the line of Ithamar, was deposed because of his collaboration with Adonijah in an attempt to secure Solomon’s throne (1 Kings 2:27, 35). Others think it refers to Christ, and still others feel the prophecy is fulfilled in Samuel and his work. But the important lesson of this statement is to be found in the fact that man cannot prevent the final accomplishment of God’s desire to restore His own image in the heart of man. Israel had been given the sanctuary service, with all its detailed symbolism, to illustrate the means through which Christ works. Yet, even though priests and rulers reject the plan, still God’s purpose, knowing no haste or delay, moves steadily forward to its full accomplishment. If he chooses to do so, man may associate himself with Christ in the accomplishment of this aim; if he refuses, he has only himself to blame. He cannot charge God with conspiracy against him.

 

ellen g. white comments

1–36 PP 571-580

1–3 PP 571

3 TM 438

6–10 PP 571

9 MH 479

11 PP 572

12 3T 472; 4T 516

12–16 PP 576

12–17 PK 416

17 PP 576,  580, 609

18 CT 488, 537; PP 573; 3T 472; 4T 516

19 PP 572

22–24 3T 472

22–25 PP 577

23–25 2T 620; 4T 199

25 PP 580

26 PP 573

27–30 PP 577

30 AH 28; CH 50, 102; CSW 138; CT 374, 426; FE 81; MH 180; ML 284; MM 36; PK 485; PP 529, 579; SL 19, 66; 2T 40; 4T 538; 5T 136,  268,  304,  424, 448; 6T 144, 356; 7T 193; 8T 123, 153

35 PP 578