ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၄

အခန်းကြီး - ၄

chapter 4

 

၁ ဣသရေလလူများသည် ဧဗင်ဧဇာ၌ ဖိလိတ္တိလူများက အနိုင်ယူခံရသည်။ ၃ သူတို့သည် ဖိလိတ္တိလူများကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေရန် သေတ္တာတော်ကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ၁၀ သူတို့သည် ထပ်မံ၍ ရိုက်ပုတ်ခံရပြီး သေတ္တာတော်ကို သိမ်းယူခံရသည်၊ ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်တို့သည် အသတ်ခံရသည်။ ၁၂ ဧလိသည် သတင်းကြားသောအခါ နောက်သို့လဲကျ၍ လည်ပင်းကျိုးသည်။ ၁၉ ဖိနဟတ်၏ဇနီးသည် ဣခါဗုဒ်ကို ဖွားမြင်ရာတွင် စိတ်ပျက်အားလျော့ပြီး သေသည်။

1 The Israelites are overcome by the Philistines at Eben-ezer. 3 They fetch the ark unto the terror of the Philistines. 10 They are smitten again, the ark taken, Hophni and Phinehas are slain. 12 Eli at the news, falling backward, breaketh his neck. 19 Phinehas’ wife, discouraged in her travail with I-chabod, dieth.

 

၁. ရှင်မွေလ၏ နှုတ်ကပတ်တော်။ အများစုသော ဝေဖန်သုံးသပ်သူများက အခန်း ၃ အဆုံးအပိုဒ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု သဘောတူကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဣသရေလလူမျိုးများကို ဖိလိတ္တိလူမျိုးများနှင့် စစ်ပွဲဆင်နွှဲရန် ရှင်မွေလ၏ အကြံဉာဏ်မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဆမ်မြူရယ်သည် သေတ္တာတော် ကိရယတ်-ယာရီန်မြို့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်အထိ ထပ်မံဖော်ပြခြင်းမရှိခဲ့သဖြင့်၊ ဣသရေလမင်းသားများသည် အသစ်အသိအမှတ်ပြုခံရသော ပရောဖက်ထံ အကြံဉာဏ်တောင်းခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (အခန်း ၇:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်သည် ရှိလောမြို့မှ သေတ္တာတော်ကို ပို့ဆောင်ရန် အကြံပေးမည်မဟုတ်ပေ (အပိုဒ် ၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် သခင်ဘုရားအား ပူဇော်ရမည့် ဝတ်ပြုရေးနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ညွှန်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူများသည် သေတ္တာတော်ကို အယူသီးသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ရှုမြင်လာကာ၊ ၎င်းအား မည်သည့်ကောင်းချီးမျိုးကိုမဆို အာမခံပေးနိုင်သော မှော်ဆန်သည့် ဂုဏ်ရည်များရှိသည့် တန်ခိုးရှင်အဖြစ် ယူဆလာကြသည်။

1. The word of Samuel. Most commentators agree that the first sentence of v. 1 belongs to the last verse of ch. 3, for it was not Samuel’s counsel that Israel go to war with the Philistines. Inasmuch as Samuel is not mentioned again till after the ark had been in Kirjath-jearim for many years, it may be that the princes of Israel had refused to consult the newly recognized prophet (ch. 7:3). The prophet of God would never have counseled sending the ark away from Shiloh (see on v. 3). But those who had rejected the instruction of the Lord regarding the worship to be offered Him would come to look upon the ark with superstitious fear and to think of it as a talisman whose magic qualities assured them blessings of every kind.

 

ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးသည် ရှင်မွေလနှင့် ဧလိ၏သားများအကြား ကွာခြားချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးရာစိတ်ရှိသူများသည် အကြံဉာဏ်နှင့် အကူအညီအတွက် ပရောဖက်အသစ်ထံ လာရောက်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဧလိနှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများဆန့်ကျင်သည့် သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်ကို သိရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ခေါ်ဆောင်မှုသည် သခင်ဘုရားထံမှဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်များ လမ်းမှားသွားသောအခါ၊ လူများစွာသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားအဆင့်ကို ကျဆင်းစေခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ လူမှုအဆင့်အတန်းမြင့်သူများ၏ အပြုအမူကြောင့် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းမှ လွှဲမသွားသူ အနည်းငယ်အမြဲရှိခဲ့သည်။

All Israel, however, recognized the difference between Samuel and the sons of Eli, and those who were spiritually-minded came to the new prophet for counsel and help. They knew of his prophecy against Eli and his house, and were convinced that his call was of the Lord. When leaders err, many permit the moral tone of their own lives to fall. But there are always a few who are not turned away from the path of right by the conduct of their social superiors.

 

ဖိလိတ္တိလူမျိုးများ။ တရားသူကြီးများစာအုပ်တွင် ဣသရေလသည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးများထံ အနှစ် ၄၀ ကျွန်ခံခဲ့ရသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (တရားသူကြီးများ ၁၃:၁)၊ ထိုကာလအတွင်း ဆမ်ဆွန်သည် အနှစ် ၂၀ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည် (တရားသူကြီးများ ၁၅:၂၀၊ ၁၆:၃၁)။ ဧလိ၏ တရားသူကြီးအဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်မှုသည် ဆမ်ဆွန်၏ကာလနှင့် ဆက်စပ်ဖြစ်စေ၊ ထပ်နင်းဖြစ်စေဖြစ်နိုင်သည်။ ဧလိသည် အနှစ် ၄၀ တရားသူကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည် (၁ ရာ ၄:၁၈)။ ဧလိသည် အိုမင်းလာပြီး နိုင်ငံရေးကိစ္စများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့သောအခါ၊ ဖိလိတ္တိလူမျိုးများသည် တောင်ကုန်းဒေသများကို ထိန်းချုပ်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ အစိုးရဗဟိုဌာနသည် ရှိလောမြို့တွင်ရှိကြောင်း သိရှိထားသဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏စစ်တပ်ကို ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

The Philistines. The book of Judges states that Israel was in bondage to the Philistines for 40 years (Judges 13:1), during which time Samson judged the land for 20 years (Judges 15:20; 16:31). Eli’s judgeship either followed or overlapped Samson’s. Eli functioned as judge for 40 years (1 Sam. 4:18). When Eli became so old as to lose control over state affairs, the Philistines may have felt that the time had come for them to secure control of the hill country. Knowing that the center of government was at Shiloh, they would naturally send their army toward it.

 

အာဖက်မြို့တွင် စခန်းချခဲ့သည်။ အာဖက်၊ “ခံတပ်” သို့မဟုတ် “ဝိုင်းထားရာ” ဟူသည်မှာ “အင်အားသုံး”၊ “ဖိအားပေး”၊ “ထိန်းထား” ဟူသော ကြိယာမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဤမြို့ကို ရှာရွန်လွင်ပြင်ရှိ အန္တိပ္ပါထရစ်မြို့အဖြစ် ဖော်ထုတ်ခံရပြီး၊ ယုပ္ပေမြို့မှ အရှေ့မြောက်ဘက် ၁၁ မိုင်နှင့် ၁/၄ (၁၈ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ရှိလောမြို့မှ သေတ္တာတော်ကို စစ်မြေပြင်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည့်နေရာ (အခန်း ၄:၁၀၊ ၁၁) မှ ၂၅ မိုင် (၄၀ ကီလိုမီတာ) ထက်နည်းသည်။ အန္တိပ္ပါထရစ်မှလွဲ၍ အာဖက်ဟု ဖော်ထုတ်နိုင်မည့် တိကျသောနေရာမရှိပေ။ အာရှာ အနွယ်အမျိုးတွင်ရှိသော အာဖက် (ယောရှု ၁၉:၃၀၊ ၃၁) သည် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် အလွန်ဝေးသည်။ အာဖက်သည် “ခံတပ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသဖြင့်၊ ထိုအမည်ကို အမြဲတမ်း သို့မဟုတ် ယာယီဖြစ်စေ၊ ခံတပ်များစွာတွင် အသုံးပြုခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Pitched in Aphek. Aphek, “fortress,” or “enclosure,” is from a verb meaning “to force,” “to compel,” “to hold.” The city has been identified with Antipatris, a town in the Plain of Sharon, about 11 1/4 mi. (18 km.) northeast of Joppa. This would be less than 25 mi. (40 km.) from Shiloh, whence the ark was carried to the battlefield (ch. 4:10, 11). Except for Antipatris, no definite site is known that might be identified with Aphek. Aphek in the tribe of Asher (Joshua 19:30, 31) is too far north to merit consideration. In view of the fact that Aphek means “fortress,” the name might have been applied to various fortified sites, either permanent or temporary.

 

၂. ဣသရေလသည် အနိမ့်ကျခဲ့သည်။ ယခင်အကြိမ်များစွာတွင် ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလစစ်တပ်များအား ၎င်းတို့၏ရန်သူများနှင့် စစ်တိုက်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏အမိန့်တော်ကို လိုက်နာသောအခါ အောင်ပွဲရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအကြိမ်တွင် အခြေအနေများမှာ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့သည် သေတ္တာတော်ကို စစ်မြေပြင်သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည့်အချက် (အပိုဒ် ၃) နှင့် ဖိလိတ္တိလူမျိုးများက ၎င်းကို သိမ်းယူခဲ့သည်မှာ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို မမှန်ကန်စွာ ယုံကြည်မှုရှိပြီး၊ စစ်ပွဲကို စတင်ခဲ့ကာ လွယ်ကူစွာ အောင်ပွဲရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်မှာ သက်သေဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို နှိမ့်ချစွာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စစ်တိုက်ရန် မသွားခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာနှင့် စွမ်းအားကို ဂုဏ်ယူစွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူရှိသောအခါ မည်သည့်ရန်သူမျှ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် မခံမရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူနှင့်အတူမရှိသောအခါ ရှုံးနိမ့်မှုသည် သေချာသည်။

2. Israel was smitten. Upon numerous previous occasions God had directed that the armies of Israel go forth into battle with their enemies, and when they did so in response to His command victory was theirs. This time, however, the circumstances were different. The fact that they carried the ark of the covenant into battle (v. 3) and that the Philistines captured it is evidence that the people of Israel, motivated by a false confidence in their own strength, had initiated the attack and expected an easy victory. They went forth into battle, not in humble faith trusting in God, but with pride in their own cleverness and power. When God was with them no enemy could stand before them; when He was not, defeat was certain.

 

ဖိလိတ္တိလူမျိုးများက သေတ္တာတော်ကို သိမ်းယူပြီး ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်း၊ ၁ ရာ ၅:၃။

Capture and Return of the Ark by the Philistines, 1 Samuel 5:3.

 

 

၃–၅။ ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝံ့ကြွံ့ကြွံဝင်ရောက်သည်—ဧလိ၏သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်သည် သေတ္တာတော်ကို စခန်းသို့သယ်ဆောင်ရန် အဆိုပြုချက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ သူတို့သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝံ့ကြွံ့ကြွံဝင်ရောက်ကာ၊ ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ကို ထိုနေရာမှ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ မာန်မာနဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ မကြာမီအောင်မြင်မှုကို မျှော်လင့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသူတို့သည် သေတ္တာတော်ကို စခန်းသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ လူများသည် ယေဟောဝါ၏ရှိနေမှု၏အမှတ်အသားကို မြင်လျှင်၊ “မြေကြီးပင် လှုပ်ခတ်သွားသည်အထိ အော်ဟစ်ကြလေ၏” (ST ဒီဇင်ဘာလ ၂၂၊ ၁၈၈၁)။

3–5. Hophni and Phinehas Presumptuously Enter Most Holy Place.—The two sons of Eli, Hophni and Phinehas, eagerly acceded to the proposal to bear the ark into the camp. Without the consent of the high priest, they ventured presumptuously into the holy of holies, and took from thence the ark of God. Filled with pride, and elated with the expectation of speedy victory, they bore it to the camp. And the people, beholdings, as they thought, the token of Jehovah’s presence, “shouted with a great shout, so that the earth rang again” (ST Dec. 22, 1881).

 

၃. အကြောင်းကြောင့်။ အရှေ့အနီးဒေသရှိ ဘုရားများစွာကိုးကွယ်သူများသည် ဆုတ်ယုတ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ ဘုရားများသည် ၎င်းတို့အပေါ် ဒေါသထွက်နေသည်ဟု ယူဆကာ၊ နောင်တွင် ပိုမိုဆိုးရွားသော ဒုက္ခများကို ရှောင်ရှားရန် ပိုမိုအားထုတ်ကာ ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်ဟု ယူဆလေ့ရှိသည်။ ထိုအချိန်က ဣသရေလ၏ ဘာသာရေးအခြေအနေ နိမ့်ကျနေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရားအပေါ် အလားတူသဘောထားရှိခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ (PP ၅၈၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧလိ၏ တရားသူကြီးအဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်မှုအတွင်း ယခင်အောင်ပွဲများသည် ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်လိုအပ်မှုကို မမြင်နိုင်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုခံစားချက်သို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် အနီးနားရှိ လူမျိုးများ၏ ဘုရားများကို ရွေးချယ်ကာ သခင်ဘုရားကို တမင်တကာ စွန့်လွှတ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မျိုးစေ့ကြဲခြင်း၏ အသီးအနှံကို ရိတ်သိမ်းခွင့်ပြုရုံမှတပါး ဘာမျှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ၎င်းတို့၏ နှလုံးများကို နှိမ့်ချမည့်အစား၊ သေတ္တာတော်ကို အောင်မြင်မှုကို အာမခံပေးသည့် တန်ခိုးရှင်အဖြစ်သာ ယူဆကာ ၎င်းအပေါ် အယူသီးသောသဘောထားကို ပြသခဲ့သည်။

3.Wherefore. When reverses came to the polytheistic peoples of the Near East, they usually concluded that their gods were angry with them and should be more earnestly placated to avoid worse afflictions in the future. Considering the low religious condition of Israel at this time, it is little wonder that Israel had much the same attitude toward the Lord (see PP 584). Probably past victories during Eli’s judgeship had led to a feeling of self-confidence that blinded their eyes to their need of God. Because the leaders had willfully forsaken Him for the gods of the nations about them, God could do nothing but permit them to reap the harvest of their own seed sowing. Instead of humbling their hearts before God, they gave evidence of their superstitious attitude toward Him by thinking of the ark merely as a talisman guaranteeing success.

 

ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်မရှိဘဲ၊ မင်းသားများက အကြံပြုခဲ့ပြီး၊ လူများကလည်း ယခင်က မစဉ်းစားဖူးသည့်အရာကို သဘောတူခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှ မိုင်အနည်းငယ်သာ ဝေးကွာပြီး၊ သေတ္တာတော်ကို ၎င်းတို့အလယ်တွင် ထားရှိလျှင် အောင်ပွဲရရှိမည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်ရှိမှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဤအဖိုးတန်သင်္ကေတကို အဝတ်ဖုံးနှင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ လီဝီလူမျိုးများက ၎င်းကို ကုလားကာအတွင်းရှိ ၎င်း၏နေရာမှ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၄:၅၊ ၆)။ ဧလိ၏သားများ၏ ယခင်လုပ်ရပ်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသောဓမ္မစဉ်လာများကို မေ့လျော့ပြီး၊ နောက်ထပ်သတ်ဖြတ်မှုများကို ရှောင်ရှားရန် စစ်တပ်ထံသို့ မိုင်အနည်းငယ်သာ အလျင်အမြန် ပို့ဆောင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Without any counsel from on high the princes suggested, and the people agreed to, something never before thought of. They were only a few miles from the sanctuary, and if the ark were in their midst, surely victory would be theirs. This precious symbol of God’s presence was covered with its cloth shroud, and the attendant Levites carried it out from its resting place within the veil (Num. 4:5, 6). Considering the past actions of Eli’s sons, one would not be surprised if they forgot all reverent formalities, and hastened the few miles to the army, hoping that further slaughter might be avoided.

 

သို့သော် သေတ္တာသည် ဘုရားသခင်၏ ရှိနေခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အတွက် ကောင်းမွန်သော ထိန်းသိမ်းမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးများကို နှိမ့်ချပြီး ၎င်းတို့၏ အပြစ်ရှိသော လမ်းများမှ ပြန်လည်လှည့်ပြန်လာခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် နောင်နှစ်များတွင်ကဲ့သို့ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် လမ်းညွှန်ခံရလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ ခေတ်ကာလတွင် လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို မျက်စိမမြင်စွာ လိုက်နာကာ “သူ၏အသွေးသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများအပေါ်သို့ ကျရောက်ပါစေ” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနည်းတူ၊ ဧဗြဇေရ၌ အစ္စရေးစစ်တပ်သည် ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်နေရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများ၏ အစွမ်းကုန်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း၊ ယခုအောင်ပွဲရလိမ့်မည်ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ နိုင်ငံရေး သို့မဟုတ် ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများ၏ ကံကြမ္မာ—ဆိုးရွားခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းမွန်ခြင်း—သည် ခေါင်းဆောင်များ၏ သဘောထားနှင့် အပြုအမူပေါ်တွင် များစွာမူတည်သည်။

But the ark was the symbol of God’s presence, and since the leaders had rejected divine direction, God could not place His restraining hand over them for good. Had the leaders humbled their hearts and turned from their sinful ways, they would have been guided by the prophet, as in later years. In Christ’s day crowds followed blindly the leadership of their priests, crying out, “His blood be on us, and on our children.” So likewise the army of Israel at Ebenezer, facing disaster, and grasping at the straws of their own imagination, cried out that victory was now assured. The woe or weal of organized groups of society, whether political or religious, is largely determined by the attitude and conduct of the leaders.

 

သို့သော် တစ်ဦးချင်းသည် အဖွဲ့အစည်းမှသီးခြားစွာ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ရှမွေလသည် ထိုနေ့၏ မိုက်မဲမှုကြောင့် အစ္စရေးအပေါ်သို့ ရောက်လာသော အရှက်ကွဲမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ၏ ဘုရားသခင်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ လက်ခံမှုကို တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အာဟပ်၏ ခေတ်ကာလတွင်၊ ခေါင်းဆောင်များသည် ဗာလဘုရားထံ လှည့်သွားသောအခါ၊ ဧလိယသည် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ဝတ်ပြုသူအဖြစ် ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က ၎င်းအား အစ္စရေးတွင် ဧလိယကဲ့သို့ မှန်ကန်သောလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သူ ထောင်ပေါင်းများစွာရှိကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ အစ္စရေးတွင် သုံးနှစ်ကြာ မိုးခေါင်ရေရှားမှုသည် ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ၎င်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြောင်းလဲမသွားစေခဲ့ပေ။

Individuals may nevertheless determine their own spiritual destiny independently of the group. Although Samuel shared in the humiliation brought upon Israel as a result of the day’s folly, this did not prevent his personal acceptance with God. When, in Ahab’s day, the leaders turned to Baal, Elijah felt himself to be the only one who recognized and served the living God. Yet the Lord informed him that there were thousands in Israel who had chosen the right, even as he had done. The three-year drought in Israel had not changed their faith in God and their loyalty to Him.

 

 

ဣသရေလသည် မတော်မတရားနည်းဖြင့် အောင်မြင်မှုကို ရှာဖွေသည်—ထိုခမ်းနားသောအောင်မြင်မှုများကို အမှတ်ရခြင်းသည် ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးကို မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိအသစ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ရှိလောမြို့သို့ သေတ္တာတော်ကို ယူဆောင်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ “ဤသေတ္တာတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ရန်သူတို့၏လက်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပေးလိမ့်မည်” ဟု သူတို့ကပြောခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်၏ သန့်ရှင်းမှုကို ပေးသနားတော်မူသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားသာဖြစ်ပြီး၊ ထိုပညတ်တရားကို နာခံမှသာလျှင် ၎င်း၏ရှိနေမှုသည် သာယာဝပြောမှုကို ယူဆောင်လာမည်ကို သူတို့မစဉ်းစားခဲ့ကြပေ (ST ဒီဇင်ဘာလ ၂၂၊ ၁၈၈၁)။

Israel Sought Victory in Wrong Way.—The recollection of these glorious triumphs inspired all Israel with fresh hope and courage, and they immediately sent to Shiloh for the ark, “that when it cometh among us,” said they, “it may save us out of the hand of our enemies.” They did not consider that it was the law of God which alone gave to the ark its sacredness, and that its presence would bring them prosperity only as they obeyed that law (ST Dec. 22, 1881).

 

 

 

၇. ဘုရားသခင်ရောက်လာပြီ။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့သည် နတ်များစွာရှိသော်လည်း ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်းတို့၏ နတ်များအကြား ကွဲပြားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ အခန်းကြီး ၇ တွင် ဘုရားသခင်အတွက် စကားလုံးမှာ အများကိန်း ’ဧလဟိမ်’ ဖြစ်သော်လည်း ကြိယာမှာ အနည်းကိန်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အခန်းကြီး ၈ တွင် ကြိယာမှာ အများကိန်းဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သောဘုရားသခင်နှင့် အာရှဒုတ်ရှိ ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားများအကြား ထင်ရှားသော ခြားနားချက်ကို ပြသည်။

7. God is come. The Philistines, who had many gods, clearly recognized the difference between the God of Israel and their gods. Though in v. 7 the word for God is in the plural, ’Elohim, the verb is singular. But in v. 8 the verb is plural—a clear contrast between the true God and the gods in their temple at Ashdod.

 

၈. ဤတန်ခိုးကြီးသော ဘုရားများ။ “တန်ခိုးကြီးသော” ဟူသော စကားလုံးမှာ ’အဒီရိမ်’ ဖြစ်ပြီး “ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို အမျိုးမျိုးသော လူမျိုးများနှင့် လူအများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ စိတ်ဓာတ်ကျလုမတတ်ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ယခင်က ၎င်းတို့၏ ကျွန်ဖြစ်ခဲ့သော ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ကျွန်အဖြစ် မခံရရန် သေမည်အထိ ခုခံရန် ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။

8. These mighty Gods. The word for “mighty” is ’addirim, “majestic,” which implies the additional idea of the nobility of God’s power, which had been recognized by the Philistines as they learned of His dealings with various nations and peoples in the past. Almost ready to give up in despair, they were nerved with a bitter determination to resist to the death the fate of being made slaves to those who a few years previously had been slaves to them.

 

၁၁. ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်ကို သိမ်းဆည်းသွားသည်။ ဤဖြစ်ရပ်ကို ဖော်ပြရာတွင် ဆာလံကျမ်းဆရာက “ရှိလောတွင် တဲတော်ကို စွန့်ပစ်တော်မူပြီး ၎င်း၏ တန်ခိုးတော်ကို ဖမ်းဆီးခံရခြင်းသို့ ရောက်စေပြီး ၎င်း၏ ဘုန်းတန်ခိုးကို ရန်သူ၏ လက်သို့ အပ်နှံတော်မူသည်။ … ၎င်းတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဓားဖြင့် သေကြသည်” (ဆာလံ ၇၈:၆၀-၆၄) ဟု ဆိုသည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ရန်သူထက် အောင်မြင်ရန် အခွင့်အလမ်းသာခဲ့ပြီး အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ စစ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းသည် အခန်းကြီး ၃ တွင်ကဲ့သို့ စခန်းသို့မဟုတ် “တဲသို့” မဟုတ်ဘဲ “သူ၏ တဲသို့” ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ တဲဟူသော စကားလုံးမှာ ’ဩဟဲလ်’ ဖြစ်ပြီး “နေရာ” သို့မဟုတ် “အိမ်ယာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး အောင်မြင်မှု အလွန်ကြီးမားစွာ ပျက်စီးသွားသဖြင့် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ လုံခြုံမှုအတွက် ကိုယ်စီကိုယ်ငှ အိမ်သို့ အကောင်းဆုံးပြန်သွားခဲ့ရသည်ဟူသော အတွေးကို ဖော်ပြသည်။

11. The ark of God was taken. Speaking of this event, the psalmist says, “He forsook the tabernacle at Shiloh, … and delivered his strength into captivity, and his glory into the enemy’s hand. … Their priests fell by the sword” (Ps. 78:60–64). Though Israel’s prospects for victory were superior to those of the enemy, and though they went into battle confident of victory, they failed so completely that every survivor fled, not to the camp, as in v. 3, but “into his tent.” The word for tent is ’ohel, meaning “dwelling,” “habitation,” and carries the thought that the defeat was so great that every man had to shift for his own safety, making his way home as best he could.

 

ဟောဖနီနှင့် ဖိနဟတ်။ ဂျိုးဇီဖပ်စ်က ဤအချိန်တွင် ဧလိသည် ဖိနဟတ်အား ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး သေတ္တာတော်သည် ရှိလောမှ ထွက်ခွာသွားစဉ် ၎င်း၏ သားများအား “သေတ္တာတော်ကို သိမ်းဆည်းခံရပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လျှင် ၎င်း၏ မျက်နှာသို့ ထပ်မံမလာရ” ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည် (Antiquities v. 11. 2)။ အကယ်၍ ဤလူငယ်နှစ်ဦးသည် ယခင်ကာလများတွင် သခင်ဘုရား၏ လမ်းညွှန်မှုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်နာခဲ့သည့်အလား ယခုအခါ ရန်သူရှေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သင်္ကေတကို ခုခံကာကွယ်ရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့လျှင် ဣသရေလ၏ နောက်ဆက်တွဲ သမိုင်းသည် အလွန်ကွဲပြားနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ထပ်တလဲလဲ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဘဝတစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်အား အပြည့်အဝ ဆက်ကပ်ခြင်းပေါ်တွင် မူတည်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ သင်ခန်းစာကို နောက်ကျမှ သင်ယူခဲ့ရသည်။

Hophni and Phinehas. Josephus says that Eli had at this time resigned his high priesthood in favor of Phinehas, but as the ark left Shiloh, he instructed his sons that “if they pretended to survive the taking of the ark, they should come no more into his presence” (Antiquities v. 11. 2). Had the two young men been as zealous to follow the guidance of the Lord in days past as they were now to defend the material symbol of His presence before the enemy, the subsequent history of Israel might have been vastly different. They had refused God’s guidance again and again, and were now brought to realize that even life itself is dependent on a full surrender to Him. But they learned their lesson too late

 

၁၅. ကိုးဆယ့်ရှစ်။ ဂရိဘာသာပြန် (LXX) တွင် “ကိုးဆယ်” ဟု ဖတ်ရသည် (အခန်းကြီး ၂:၂၂ ကို ကြည့်ပါ)။

15. Ninety and eight. The LXX reads “ninety” (see on ch. 2:22).

 

၁၇. ဣသရေလထွက်ပြေးသည်။ အကယ်၍ ဣသရေလခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာတော်ကို ရှာဖွေခဲ့လျှင် ဣသရေလ၏ သမိုင်းသည် မည်မျှကွဲပြားလိမ့်မည်နည်း။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးထက် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘုန်းတန်ခိုးကို ရှာဖွေသော တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ခေါင်းဆောင်များသည် ရှုံးနိမ့်မှုအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ မျက်နှာတော်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေသော မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အော်ဟစ်သံကိုမျှ နားပိတ်မထားခဲ့ပေ။ ဂျေရုဆလင်မြို့သည် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ လက်တွင် လူဦးရေထိခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဒံယေလနှင့် ၎င်း၏ မိတ်ဆွေများသည် သခင်ဘုရားနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ဖမ်းဆီးသူများစွာထံ ဧဝံဂေလိတရားကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အမှောင်ထုတွင် အလင်းသည် အတောက်ပဆုံးဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံးသော စရိုက်များသည် မကောင်းဆိုးဝါးဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မကြာခဏ ဖွံ့ဖြိုးလာတတ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အလွန်ကြီးမားသော အရှက်ရမှုအချိန်များကို ဣသရေလအတွက်သာမက လူသားအားလုံးအတွက် ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော အခွင့်အလမ်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် တန်ခိုးတော်ရှိသည်။

17. Israel is fled. How different would the history of Israel have been had there only been a leadership that sought the face of God. Still, despite selfish leaders who seek their own glory rather than that of God, and thus open the way for defeat, He does not close His ears to the cry of any individual who earnestly seeks His face. The fact that Jerusalem was depopulated by Nebuchadnezzar did not prohibit Daniel and his companions from living so close to the Lord as to bring the gospel to many of their captors. Light shines brightest in the darkest night, and the best characters are often developed amid the worst possible environments. God has the power to turn moments of dire humiliation into periods of glorious opportunity, not only for Israel but also for all men.

 

၂၂. ဘုန်းတန်ခိုးထွက်ခွာသွားပြီ။ “ဣခါဗုတ်” ဟူသော စကားလုံးသည် ဟေဗြဲစကားလုံးနှစ်လုံး ’ဣ ကါဗုတ်’ မှ ဆင်းသက်လာပြီး စာသား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဘုန်းမရှိ” သို့မဟုတ် “ဘုန်းမထင်ရှား” ဖြစ်သည်။ ဖိနဟတ်၏ ဇနီးက “ဘုန်းတန်ခိုးသည် ဣသရေလမှ ထွက်ခွာသွား [စာသား၌ “ပြည်နှင်ခံရသည်”] ပြီ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤအခန်းသည် ဖိနဟတ်၏ ဇနီးဖြစ်သူ၊ မတရားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ ဖော်ပြချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ခင်ပွန်းနှင့် ၎င်း၏ ယခင်ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖခင်သေဆုံးမှုအတွက် သဘာဝအတိုင်း ချစ်ခင်မှုကို သက်သေပြသော်လည်း သေတ္တာတော်ဆုံးရှုံးမှုအတွက် ၎င်း၏ ပိုမိုကြီးမားသော စိုးရိမ်မှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသောအရာများအပေါ် ၎င်း၏ ဘုရားဝတ်ပြုရိုသေမှု၏ သက်သေဖြစ်သည်။ မိသားစုဝင်များ၏ သေဆုံးမှုသည် သေတ္တာတော်ဆုံးရှုံးမှုထက် ၎င်းအား စိုးရိမ်မှုမပေးခဲ့ပေ။ သေတ္တာတော်ကို ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့ထံ ဆုံးရှုံးရသည့်အခါ ဣသရေလ၊ ရှိလောတွင် မွေးဖွားသောကလေးမှ အနည်းငယ်သာ နှစ်သိမ့်မှုရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ဖောက်ပြားသောခေတ်တွင် နေထိုင်ရင်း၊ ဘုရားမဝတ်သောသူ၏ ဇနီးဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်စွာ ဘုရားဝတ်ပြုသူ—အမျိုးသားရေးရှုပ်ထွေးမှုများတွင် ဤထက်ပိုမိုသော သတ္တိရှိမှုကို မည်သည့်အရာက သိရှိနိုင်မည်နည်း။

22. The glory is departed. The word “Ichabod” comes from two Hebrew words, ’i kabod, meaning literally, “not glorious,” or “inglorious.” It was defined by the wife of Phinehas: “The glory is departed [literally, ”gone into exile“] from Israel.” The chapter closes with the description of a young woman who, though married to a wicked and selfish high priest, did not partake of his nature. Her concern for the death of her husband and her father-in-law was evidence of natural affection; but her much greater concern for the loss of the ark was an evidence of her pious devotion to God and sacred things. Even the deaths in the family did not give her the concern the loss of the ark did. Small comfort could she have of a child born in Israel, in Shiloh, when the ark was lost to the Philistines. Living in corrupt times, the wife of an ungodly man, yet truly devout—what greater courage could be known in days of national perplexity?

 

ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်သည် အမြဲတမ်း အကြီးမားဆုံး ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ရှေ့တော်နှင့် မကောင်းမှုအပေါ် ၎င်း၏ ထိန်းသိမ်းတန်ခိုးဆုံးရှုံးခြင်းသည် အဆိုးရွားဆုံး ဘေးဒုက္ခအဖြစ် ကြောက်ရွံ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘဝ၏ အခြေအနေများသည် ယုဒသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို တမင်ငြင်းပယ်သည့်အခါမှသာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ဖြစ်သည်။

The presence of God should always be accounted the greatest blessing, and the loss of His presence and restraining power over evil should be dreaded as the direst calamity The conditions of life are hopeless only when, like Judas, one deliberately refuses to be led by the Holy Spirit.

 

ellen g. white comments

1–22 PK 415, 416; PP 583-585

1–9 PP 583

1, 2 SR 185

3–11 SR 186

9 5T 584

10, 11 PP 514,  583,  591, 622; 1T 119

12–22 PP 585; SR 187

17, 18 4T 166,  200, 516

18 1T 119