တရားသူကြီးမှတ်စာ ၁၀

 

အခန်းကြီး - ၁၀

chapter 10

 

၁။ တိုလသည် ရှာမိရ်တွင် ဣသရေလကို အုပ်ချုပ်သည်။ ၃။ ယာဣရ၊ သူ၏သားသုံးဆယ်တို့သည် မြို့သုံးဆယ်ရှိကြသည်။ ၆။ ဖိလိတ္တိလူမျိုးနှင့် အမ္မုန်လူမျိုးတို့သည် ဣသရေလကို ဖိနှိပ်သည်။ ၁၀။ သူတို့၏ဆင်းရဲဒုက္ခတွင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို သူတို့၏မမှန်ကန်သော ဘုရားများထံ စေလွှတ်သည်။ ၁၅။ သူတို့၏နောင်တရခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို သနားကရုဏာပြသည်။

1 Tola judgeth Israel in Shamir. 3 Jair, whose thirty sons had thirty cities. 6 The Philistines and Ammonites oppress Israel. 10 In their misery God sendeth them to their false gods. 15 Upon their repentance he pitieth them.

 

 

၁-၂။ တိုလာသည် စည်းကမ်း၊ ဥပဒေ၊ တရားမျှတမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ခဲ့သည်။—အာဏာသိမ်းသူ အဘိမလက်သေဆုံးပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလကို အုပ်စိုးရန် တိုလာကို ထူထောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ငြိမ်းချမ်းသော အုပ်ချုပ်မှုသည် လူမျိုးသည် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော မတည်ငြိမ်သော အခြေအနေများနှင့် ကွဲပြားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သူ၏အလုပ်မှာ ယခင်အုပ်ချုပ်သူများကဲ့သို့ စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်ပြီး ဣသရေလ၏ ရန်သူများကို အနိုင်ယူရန် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် လူများအကြား ပိုမိုရင်းနှီးသော စည်းလုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အစိုးရအား ပိုမိုခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သူသည် စည်းကမ်း၊ ဥပဒေ၊ နှင့် တရားမျှတမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ခဲ့သည်။

1, 2. Tola Restored Order, Law, and Justice.—After the death of Abimelech, the usurper, the Lord raised up Tola to judge Israel. His peaceful reign presented a happy contrast to the stormy scenes through which the nation had been passing. It was not his work to lead armies to battle and to achieve victories over the enemies of Israel, as the former rulers had done; but his influence effected a closer union among the people, and established the government upon a firmer basis. He restored order, law, and justice.

 

မာနကြီးပြီး မနာလိုသော အဘိမလက်နှင့်မတူဘဲ၊ တိုလာ၏ အကြီးမားဆုံးဆန္ဒမှာ မိမိကိုယ်ကို ရာထူးနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုရယူရန် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏လူမျိုး၏ အခြေအနေကို တိုးတက်စေရန်ဖြစ်သည်။ နှိမ့်ချသောစိတ်ရှိသူတစ်ဦးအနေ ဖြင့် သူသည် ကြီးမားသောအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူများအပေါ် သူ၏တာဝန်ကို သစ္စာရှုပြီး လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားဝတ်ပြုခြင်း၏ အခွင့်ထူးကို အလွန်တန်ဖိုးထားပြီး၊ တဲတော်နှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်၊ ထိုနေရာတွင် ပြုလုပ်သော ဝတ်ပြုခြင်းများကို မကြာခဏ တက်ရောက်နိုင်ရန်ဖြစ်သည် (ST သြဂုတ် ၁၁၊ ၁၈၈၁)။

Unlike the proud and envious Abimelech, Tola’s great desire was, not to secure position or honor for himself, but to improve the condition of his people. A man of deep humility, he felt that he could accomplish no great work, but he determined to perform with faithfulness his duty to God and to the people. He highly valued the privilege of divine worship, and chose to dwell near the tabernacle, that he might oftener attend upon the services there performed (ST Aug. 11, 1881).

 

 

၁။ အဘိမလက်နောက်တွင်။ အဘိမလက်သေဆုံးပြီးနောက် တိုလ၏အုပ်ချုပ်မှုမတိုင်မီ အကြားကာလရှိမရှိ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် အရိပ်အမြွက်မပြထားပါ။

1. After Abimelech. The verse provides no clue as to whether there was an interval between Abimelech’s death and Tola’s judgeship.

 

ခုခံကာကွယ်ရန်။ ဤစကားများသည် အဘိမလက်၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် ဆိုးသွမ်းခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ဣသရေလကို နိုင်ငံခြားရန်သူများမှ ခုခံကာကွယ်ရာတွင် တစ်စုံတစ်ရာလုပ်ဆောင်ခဲ့သည် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။

To defend. These words suggest that as evil as Abimelech’s reign was, he did something also to defend Israel against foreign enemies, or at least to keep them in check.

 

တိုလ။ တိုလနှင့် သူ၏ဖခင် ဖွာသည် ဣသခါအမျိုးမှ ဖြစ်ပြီး၊ ဣသခါ၏သားနှစ်ဦးဖြစ်သော တိုလနှင့် ဖွာတို့၏ အမည်များကို လက်ခံရရှိခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၄၆:၁၃၊ တော်လည်စဉ် ၂၆:၂၃)။ ဒါဝိဒ်၏ခေတ်တွင် တိုလအမျိုးသည် သတ္တိရှိသောလူများကို ထုတ်ပေးသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (၅ ရာ ၇:၁, ၂)။ တိုလသည် ဤအမျိုးမှ ထုတ်ပေးသော တစ်ဦးတည်းသော တရားသူကြီးဖြစ်ပုံရသည်။

Tola. Tola and his father, Puah, were of the tribe of Issachar and were named after two of the sons of Issachar (Gen. 46:13; Num. 26:23). In the days of David the Tola clan was noted for producing men of valor (1 Chron. 7:1, 2). Tola seems to have been the only judge furnished by this tribe.

 

ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်တွင်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဣသခါအမျိုးသည် ဧဖရိမ်တောင်မြှောက်ဘက်၊ အက်စဒြယ်လုံလွင်ပြင်ထက် မြောက်ဘက်တွင် နေထိုင်ကြသည်။ အမျိုးတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် မနာရှေနှင့် ဧဖရိမ်ပိုင်နက်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော နယ်မြေတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပုံရသည်။

In mount Ephraim. Ordinarily the tribe of Issachar dwelt north of Mt. Ephraim, beyond the plain of Esdraelon. Evidently part of the tribe had settled in the territory usually regarded as belonging to Manasseh and Ephraim.

 

၂။ ဣသရေလကို အုပ်ချုပ်သည်။ တိုလသည် ဣသရေလကို နှစ်ပေါင်း ၂၃ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး မည်သည့်အချက်မျှ မဖော်ပြထားပါ။ သူ၏အာဏာရှိစဉ်အတွင်း နိုင်ငံခြားကျူးကျော်သူများနှင့် အဓိကတိုက်ပွဲများ မရှိခဲ့ပုံရသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးကာလတွင် နိုင်ငံကို ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်ခြင်းသည် စစ်ပွဲများကို ဆင်နွှဲပြီး ရန်သူများကို အနိုင်ယူခြင်းထက် ချီးမွမ်းထိုက်သည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် တိုလသည် ဣသရေလကို မည်မျှကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်ကို မဖော်ပြထားပါ။ သူသည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သူဖြစ်သည်ဟု “အဘိမလက်သေဆုံးပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သော တရားသူကြီးများ၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် တစ်ချိန်က ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်” (ပီပီ ၅၅၇) ဟူသော ဖော်ပြချက်မှ ညွှန်ပြသည်။

2. He judged Israel. Aside from the fact that he judged Israel for 23 years, nothing is related concerning Tola’s rule. Evidently there were no major battles with enemy invaders during the period of his power. To govern a nation well in times of peace is not less praiseworthy than to carry on wars and overcome enemies, but how well Tola judged Israel is not stated. That he feared the Lord is indicated by the statement, “After the death of Abimelech, the rule of judges who feared the Lord served for a time to put a check upon idolatry” (PP 557).

 

၃-၆။ ယာဣရသည် ဘုရားဝတ်ပြုခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။—[တရားသူကြီးမှတ်စု ၁၀:၆ ကို ကိုးကားသည်]။ တိုလာသည် ဣသရေလကို အနှစ်နှစ်ဆယ်သုံးနှစ် အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး၊ ယာဣရသည် သူ့နောက်တွင် အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ဤအုပ်ချုပ်သူသည်လည်း ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး လူများအကြား ဘုရားဝတ်ပြုခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အစိုးရရေးရာများကို လှည့်လည်ပြီး တရားမျှတမှုကို စီမံခန့်ခွဲသော သူ၏သားများက အုပ်ချုပ်ရာတွင် သူ့ကို ကူညီခဲ့သည်။

3–6. Jair Tried to Maintain Worship of God.—[Judges 10:6 quoted.] Tola governed Israel twenty-three years, and was succeeded by Jair. This ruler also feared the Lord and endeavored to maintain His worship among the people. In conducting the affairs of the government he was assisted by his sons, who acted as magistrates, and went from place to place to administer justice.

 

ယာဣရ၏ အုပ်ချုပ်မှုနောက်ပိုင်းနှင့် သူသေဆုံးပြီးနောက်တွင်၊ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ပို၍ပင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းခဲ့သည် (ST သြဂုတ် ၁၁၊ ၁၈၈၁)။

To some extent, during the latter part of Jair’s reign, and more generally after his death, the Israelites again relapsed into idolatry (ST Aug. 11, 1881).

 

 

၃။ ယာဣရ။ မောရှေ၏ခေတ်တွင် မနာရှေအမျိုးမှ ယာဣရအမည်ရှိသူတစ်ဦးသည် ဂိလဒ်ရှိ မြို့အချို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်ဟု တော်လည်စဉ် ၃၂:၄၁ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော ယာဣရသည် ထိုအမျိုးမှပင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

3. Jair. Mention is made in Num. 32:41 of a contemporary of Moses named Jair of the tribe of Manasseh who captured some towns in Gilead and settled there. We may conjecture that the Jair mentioned here in Judges was of the same tribe.

 

ဂိလဒ်သား။ ဂိလဒ်သည် ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ချိန္နရက်ပင်လယ်၏ တောင်ဘက်စွန်းနှင့် သေမင်းပင်လယ်၏ မြောက်ဘက်စွန်းအကြား တည်ရှိသော နယ်မြေကို အမည်ပေးထားသည်။

Gileadite. Gilead was the name given to the territory east of the Jordan that lay between the southern end of the Sea of Chinnereth and the northern end of the Dead Sea.

 

ဣသရေလကို အုပ်ချုပ်သည်။ ဤစကားများကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အဘိမလက်ထံသို့ ဘယ်သောအခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ပါ။ သူ့အကြောင်းကိုသာ “ဣသရေလကို အုပ်စိုးခဲ့သည်” ဟုသာ ဖော်ပြထားသည်။ ယာဣရ၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် အခြားတရားသူကြီးများကဲ့သို့ ဉာဏ်အလင်းရှိပြီး အကျိုးပြုခဲ့ရမည်။

Judged Israel. These words were never applied to the cruel Abimelech. Of him it was merely stated that he “reigned” over Israel. Jair’s rule must have been enlightened and beneficial like that of the other judges.

 

၄။ သားသုံးဆယ်။ ဤအချက်သည် သူသည် ဂိဒေါင်ကဲ့သို့ ဇနီးများစွာယူထားသူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလုမျှပင်။

4. Thirty sons. This proves almost certainly that he was a polygamist, like Gideon.

 

မြည်းသုံးဆယ်။ ရှောလမုန်၏ခေတ်မတိုင်မီ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မြင်းများမပိုင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်ကာလတွင်၊ မြည်းပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ထို့ကြောင့် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤအချက်သည် သားသုံးဆယ်ရှိသောသူတစ်ဦး၏ ကြွယ်ဝသောကောင်းချီးများကို ပြသရန် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ထိုသားများအားလုံးသည် ခေါင်းဆောင်များ သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် စီးနင်းခဲ့သည့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ရရှိခဲ့သည်။

Thirty ass colts. In the days prior to the time of Solomon when the Israelites did not own horses, the possession of asses was a sign of wealth and therefore of honor and dignity. This fact is probably recorded to show the rich blessings of a man who had 30 sons, all of whom enjoyed the honor and distinction of riding as chiefs or governors.

 

ဟာဝက်-ယာဣရ။ စာသားအရ “ယာဣရ၏ တဲရွာများ”။ ဤအမည်ကို မောရှေ၏ခေတ်တွင် ယာဣရသည် ဘာရှန်ဘုရင် ဩဂမှ ရွာအမြောက်အမြားကို သိမ်းပိုက်စဉ်က ပေးခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၃၂:၄၁၊ တရားဟောရာ ၃:၁၄)။ ထိုအချိန်မှစ၍ မြို့များ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည် သို့မဟုတ် အခြားမြို့များကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သဖြင့်၊ ယာဣရသည် ဣသရေလကို အုပ်ချုပ်စဉ်တွင် သူ၏သားသုံးဆယ်စီအတွက် မြို့တစ်မြို့စီကို အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ပေးအပ်နိုင်ခဲ့သည်။

Havoth-jair. Literally, “tent villages of Jair.” This name was given to the region in the time of Moses when the earlier Jair captured a number of villages from Og, king of Bashan (Num. 32:41; Deut. 3:14). In the meantime more cities had sprung up or others had been captured, so that when Jair judged Israel he was able to give one to each of his 30 sons, who served as their prefects.

 

ဂိလဒ်။ စာသားအရ “မာကျောသော” သို့မဟုတ် “ကြမ်းတမ်းသော” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ၎င်းသည် ထူးခြားသော တောင်ကြောများမှ အမည်ရရှိခဲ့သည်။ ဂိလဒ်ကို ယပ်ဘုတ်မြစ်ဖြင့် နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည် (တရားဟောရာ ၃:၁၂၊ ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၂:၂, ၅)။ တောင်ဘက်တစ်ဝက်ကို ဣသရေလသည် အမောရိဘုရင် ရှိဟုန်ထံမှ သိမ်းပိုက်ခဲ့သည် (ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၂:၂)။ ဂဒ်အမျိုးသည် တောင်ဘက်တစ်ဝက်တွင် အခြေချခဲ့ပြီး၊ မြောက်ဘက်တစ်ဝက်ကို မနာရှေအမျိုးက ရရှိခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဂိလဒ်ဟူသော ဝေါဟာရသည် ယော်ဒန်အရှေ့ဘက်ရှိ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဒန်အထိ ညွှန်ပြရန် အလွန်ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်စွာ အသုံးပြုသည် (တရားဟောရာ ၃၄:၁)။

Gilead. Literally, “hard,” or “rough.” It received the name from the characteristic rough mountain ridges. Gilead is divided in halves by the Jabbok River (Deut. 3:12; Joshua 12:2, 5). The southern half was conquered by Israel from the Amorite king Sihon (Joshua 12:2). The tribe of Gad settled on the southern half, and the northern half fell to Manasseh. Occasionally the term Gilead is used in the Bible with great elasticity, designating the entire land east of the Jordan as far north as Dan (Deut. 34:1).

 

၆။ ထပ်မံ၍ ဒုစရိုက်ပြုကြသည်။ ဂိဒေါင်သည် ကျယ်ပြန့်သော ဖောက်ပြန်မှုကို တားဆီးပြီး မိဒျန်ဖိနှိပ်မှုကို ချိုးဖျက်ခဲ့ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ လူများသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသို့ အများအပြား ပြန်လည်လှည့်သွားကြသည်။ ကိုးကွယ်မှု၏ အရာဝတ္ထုအသစ်များအဖြစ် ပြည်တွင်းဘုရားခုနစ်ပါးကို စာရင်းပြုစုထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဣသရေလ၏ နယ်စပ်တစ်ဝိုက်ရှိ လူမျိုးများ၏ ဘုရားများဖြစ်သည်။ အရေအတွက်နှင့် ဖြန့်ဝေမှုသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသို့ အုပ်စုလိုက်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ဖော်ပြသည်။

6. Did evil again. Many years had passed since Gideon stemmed the widespread apostasy and broke the Midianite oppression. Now the people turned in large numbers toward idolatry again. Seven heathen deities are listed as constituting the new objects of worship. These were the deities of the peoples bordering Israel on all sides. The number and distribution reveal that there was a mass turning to idolatry.

 

ဗာလိမ်နှင့် အရှတာရုတ်။ တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၂:၁၁, ၁၃ တွင် ကြည့်ပါ။

ဆီးရိယာ၏ ဘုရားများ။ ဆီးရိယာ (သို့မဟုတ် အာရံ) သည် ဖိဩနီးရှားမှ ယူဖရေးတီးမြစ်အထိ ဆန့်ထွက်သော နိုင်ငံဖြစ်သည်။ ဒမာသကပ်သည် ထိုဒေသရှိ အကျော်ကြားဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။ ထိုဒေသ၏ အဓိကဘုရားများမှာ ဟာဒဒ်၊ ဗာလ၊ မုတ်နှင့် အာနတ်တို့ဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းတွင် ရစ်မုန်ဟူသော ဘုရားတစ်ပါးကို ဖော်ပြထားသည် (၄ ရာ ၅:၁၈)။

Baalim, and Ashtaroth. See on ch. 2:11, 13.

The gods of Syria. Syria (or Aram) was the country extending from Phoenicia to the Euphrates. Damascus was the best-known city of the area. Chief gods of that region were Hadad, Baal, Mot, and Anath. The OT mentions a god called Rimmon (2 Kings 5:18).

 

ဇိဒုန်၏ ဘုရားများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖိဩနီးရှား၏ ဘုရားများဖြစ်ပြီး၊ အဓိကမြို့ကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။ ဖိဩနီးရှားလူမျိုးတို့၏ ဘုရားများသည် ခါနာန်နှင့် ဆီးရိယာ၏ ဘုရားများဖြစ်သည်။

မောဘ၏ ဘုရားများ။ မောဘတိုင်းကျောက်စာနှင့် ဘုရင်ခံစာအုပ် (၃ ရာ ၁၁:၃၃၊ စသည်) တို့တွင် ဤဘုရားမှာ ခါမုရှဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။

အမ္မုန်လူတို့၏ ဘုရားများ။ အမ္မုန်လူတို့၏ ဘုရားတစ်ပါးမှာ မောလက်ဖြစ်သည် (၃ ရာ ၁၁:၇, ၃၃၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၈:၂၁ တွင် ကြည့်ပါ)။

ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့၏ ဘုရားများ။ ၎င်းတို့သည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့က လက်ခံယူထားသော ခါနာန်ဘုရားများဖြစ်ပြီး၊ အထင်ရှားဆုံးမှာ ဒါဂုန်နှင့် ဗာလ-ဇဘုဘ်တို့ဖြစ်သည်။

Gods of Zidon. That is, of Phoenicia, the main city only being mentioned. The gods of the Phoenicians were those of Canaan and Syria.

Gods of Moab. The Moabite Stone and the book of Kings (1 Kings 11:33; etc.) show that this deity was the god Chemosh.

Gods of the children of Ammon. One of the Ammonite gods was Molech (1 Kings 11:7, 33; see on Lev. 18:21).

Gods of the Philistines. These were Canaanite deities taken over by the Philistines, the most prominent of whom were Dagon and Baal-zebub.

 

၇။ အမ္မုန်လူတို့။ ဤအချိန်တွင် ဣသရေလအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အရှေ့ဘက်မှဖြစ်ပြီး၊ အမ္မုန်လူမျိုးတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ရှိ အမျိုးများကို အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်။ အမ္မုန်လူမျိုးတို့သည် အရှေ့ဘက်သဲကန္တာရမှ ကျက်စားသော လူမျိုးများဖြစ်သည်။ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့လည်း အင်အားကြီးထွားလာပြီး ယုဒနှင့် ဒန်အမျိုးရှိ ဣသရေလလူမျိုးတို့ကို ဖိနှိပ်လျက်ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှံဆုန်သည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဆန့်ကျင်သူအဖြစ် ဗဟိုချက်ဖြစ်လာသည် (အခန်း ၁၃:၁–၅)။

7. Children of Ammon. At this time probably the worst threat to Israel was from the east, where the Ammonites were subjugating the tribes on the other side of Jordan. The Ammonites were a pastoral people from the eastern desert. The Philistines also were becoming strong and were oppressing the Israelites in Judah and Dan. There Samson became the center of opposition to Philistines domination (ch. 13:1–5).

 

၉။ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်သည်။ ဂိလဒ်ရှိ အမျိုးများအပေါ် အောင်မြင်မှုများကြောင့် ရဲရင့်လာသော အမ္မုန်လူမျိုးတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယုဒ၊ ဗင်္ယာမိန်နှင့် ဧဖရိမ်အမျိုးများနေထိုင်ရာ အလယ်ပိုင်းပါလက်စတိုင်းကို စတင်ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

9. Passed over Jordan. Emboldened by their victories over the tribes in Gilead, the Ammonites crossed the Jordan River and began raiding all central Palestine where the tribes of Judah, Benjamin, and Ephraim dwelt.

 

၁၀။ ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်ကြသည်။ အနည်းဆုံး ဤအချက်သည် ချီးမွမ်းထိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အပြစ်ပြုခဲ့သည်ဟု ဝန်ခံပြီး အကူအညီတောင်းခံမှုသည် စစ်မှန်သောနောင်တရခြင်းနှင့် မလိုက်ပါသောကြောင့် လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိသေးပါ။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် အပြစ်ရှိသူ၏ ဘုရားသခင်ဘက်သို့ အနည်းငယ်စိတ်အားထက်သန်မှုကိုပင် အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ အပြစ်ရှိသူအား စစ်မှန်သောပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုဆီသို့ ဦးဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းသည်။

10. Cried unto the Lord. At least this much is praiseworthy, but their admission of the fact that they had sinned and their cry for help were still not acceptable, for they were not accompanied by true repentance. Yet the Lord acknowledges the slightest inclination of the sinner toward God, and seeks to lead the sinner on to true reform.

 

၁၁။ ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့ထံ မည်သို့မိန့်တော်မူသည်ကို ဤနေရာတွင် မဖော်ပြထားပါ။ သို့သော် ၎င်းသည် ပရောဖက်တစ်ဦးမှတစ်ဆင့် ဖြစ်သည် (ပီပီ ၅၅၇)။ ပရောဖက်၏ သတင်းစကားသည် ဖောက်ပြန်သွားသောလူမျိုးတို့၏ ကျေးဇူးမသိတတ်မှုကို သတိပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အတွက် အံ့ဖွယ်သော ကယ်တင်မှုများစွာ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ မိုက်မဲမှုကို မသင်ယူခဲ့ကြပါ။

11. The Lord said. How the Lord spoke to the Israelites is not here indicated, but it was by means of a prophet (PP 557). The burden of the prophet’s message was to remind the backsliding people of their ungratefulness. Despite the many wonderful deliverances God had wrought for them, they had not learned the folly of idolatry.

 

အမောရိလူမျိုးမှ။ ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၀:၅–၂၇ တွင် ကြည့်ပါ။
အမ္မုန်လူတို့မှ။ ကမ္ဘာဦး ၁၉:၃၈ တွင် ကြည့်ပါ။
ဖိလိတ္တိလူမျိုးမှ။ အခန်း ၃:၃၁ တွင် ကြည့်ပါ။

From the Amorites. See Joshua 10:5–27.

From the children of Ammon. See on Gen. 19:38.

From the Philistines. See on ch. 3:31.

 

၁၂။ ဇိဒုန်လူမျိုး။ စာမျက်နှာ ၆၇–၇၁ တွင် ကြည့်ပါ။

အမာလက်လူမျိုး။ ၎င်းတို့သည် မောဘ၏ မဟာမိတ်များဖြစ်သည် (အခန်း ၃:၁၂, ၁၃) နှင့် မိဒျန်၏ မဟာမိတ်များဖြစ်သည် (အခန်း ၆:၃)။

12. Zidonians. See pp. 67–71.

Amalekites. They were allies of Moab (ch. 3:12, 13) and of Midian (ch. 6:3).

 

မာအုန်လူမျိုး။ ၎င်းတို့မှ ကယ်တင်မှုတစ်ခုနှင့်ပတ်သက်၍ မှတ်တမ်းမရှိပါ၊ ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော အမ္မုန်လူမျိုး၊ ဖိလိတ္တိလူမျိုးနှင့် ဇိဒုန်လူမျိုးတို့မှ ကယ်တင်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မှတ်တမ်းများ တိုတောင်းသည်နှင့်အတူပင်။ ၎င်းတို့သည် ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၆:၇ နှင့် ၆ ရာ ၂၀:၁ (အာရက်စ်ဗွီး)၊ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၄:၄၁ (အာရက်စ်ဗွီး) တွင်ဖော်ပြထားသော မဟူနိမ်လူမျိုးနှင့် သို့မဟုတ် မယူနိတ်လူမျိုးတို့ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုသို့ဆိုပါက၊ ၎င်းတို့သည် သေမင်းပင်လယ်တောင်ဘက်ရှိ နယ်မြေတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ အချို့သောဖြစ်ရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ သတင်းအချက်အလက်၏ တိုတောင်းမှုသည် တရားသူကြီးမှတ်တမ်းစာအုပ်သည် ထိုခေတ်၏ သမိုင်းကို ပြည့်စုံစွာ မဖော်ပြထားဘဲ၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ အပြုအမူနှင့် ဘုရားသခင်၏ ၎င်းတို့ကို ကူညီရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို ဥပမာအနေဖြင့် ဖြစ်ရပ်များကို ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသည်ကို ပြသသည်။

Maonites. There is no record of a deliverance from these people, just as the record is brief concerning an earlier deliverance from the Ammonites, Philistines, and Sidonians mentioned previously. Perhaps they were the same people as the Mehunims of 2 Chron. 26:7 and the Meunites of 2 Chron. 20:1, RSV, and 1 Chron. 4:41, RSV. If so, they lived in the area south of the Dead Sea. The brevity of information concerning some of these incidents shows that the book of Judges does not give an exhaustive history of the times, but that it relates episodes of the period as illustrative and typical of the behavior of the Israelites and of God’s efforts to help them.

 

၁၃။ မင်းတို့ကို နောက်ထပ်မကယ်တင်တော့ဘူး။ ဤခြိမ်းခြောက်မှုသည် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်များအရ သတ်မှတ်ချက်နှင့်ဖြစ်သည်ဟု နားလည်ရမည် (ယေရမိ ၁၈:၇, ၈)။

13. Deliver you no more. This threat is to be understood conditionally (Jer. 18:7, 8), as the subsequent events show.

 

၁၄။ သူတို့ကို ကယ်တင်စေတော့။ ဤထောင်းထိုးနှက်နှက်သော စကားသည် နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ၎င်းတို့ကိုးကွယ်ခဲ့သော ရုပ်တုများသည် ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်နှိမ်နှင်း‌သူများ၏ ဘုရားများဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤနေရာတွင် ဂရုမစိုက်သော သားတစ်ဦးအား ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ စကားဖြင့် ပြောဆိုသည်၊ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော ဆုံးမခြင်းနှင့် ဆူပူခြင်း၏ ထက်ထက်သော လှုံ့ဆော်မှုမှလွဲ၍ အလေးအနက်တွေးတောရန် မလှုံ့ဆော်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလကို ယခုအချိန်တွင် ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို အပြီးအပြတ်စွန့်ပယ်ခြင်းမပြုခဲ့ပါ။ သူသည် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး အကြီးအကျယ်သော တရားစီရင်မှုများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ခြိမ်းခြောက်ခံရသော ငြင်းပယ်မှုသည် ဣသရေလနိုင်ငံအား ၎င်း၏ ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ထားသော တာဝန်ကို မပြည့်မီသရွေ့သာ ဖြစ်သည်ဟု ထပ်မံသတိရရမည်။ တစ်ဦးချင်းဣသရေလလူမျိုးများအတွက် ကယ်တင်ခြင်း၏တံခါးသည် ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ ဖောက်ပြန်မှု၏ မှောင်မိုက်သောနှစ်များအတွင်း ဗာလအား ဦးညွှတ်ရန် ငြင်းဆန်သူများ၏ အကြွင်းအကျန်များ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။

14. Let them deliver you. The irony of this must have cut deep, because the idols to whose service Israel had turned were the deities of those nations by whom they were oppressed. God speaks here with a sorrow like that of a father reasoning with an inconsiderate child whom nothing but a sharp goad of rebuke and chiding will drive to serious thought. Though God for the present disowned Israel, He did not abandon them permanently. He sent judgments in ever-increasing severity and magnitude. Again it should be remembered that the rejection here threatened is only of the nation of Israel insofar as it failed in fulfilling its divine appointment. The door to personal salvation for individual Israelites continued open. During the dark years of apostasy there continued to be a remnant who refused to bow to Baal.

 

၁၅။ ဘုရားသခင်ထံတွင် အလိုတော်ရှိသမျှ။ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ၎င်းတို့၏ အမှားကို ဝန်ခံပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် မြင်တော်မူသည့်အတိုင်း ၎င်းတို့ကို အပြစ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ရန်သူများမှ ကယ်တင်ရန်သာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သနားကရုဏာသည် ကြီးမြတ်သောကြောင့် ထာဝရဘုရားလက်ထဲသို့ ကျရောက်ရန် ဦးစားပေးခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားများ၏ ရက်စက်မှုကို ၎င်းတို့သည် လုံလောက်စွာ ခံစားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

15. Whatsoever seemeth good. The Israelites in their affliction acknowledged their error and asked the Lord to punish them in any way He saw fit, but only to save them from their enemies. Like David in later times, they preferred to fall into the hands of the Lord, for His compassion was great; but of the cruelty of men, they had had enough.

 

၁၆။ ထူးဆန်းသောဘုရားများကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့ခဲ့သော ထာဝရဘုရား၏ ထက်ထက်သန်သန်၊ အလေးအနက်ရှိသော်လည်း ကြင်နာသော ဆုံးမပြစ်တင်မှုသည် လိုချင်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ လူများသည် ၎င်းတို့၏လမ်းစဉ်များကို နောင်တရခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏နောင်တရခြင်းသည် စစ်မှန်ကြောင်း ညွှန်ပြသည့် အကျိုးအပြီးများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

16. Put away the strange gods. The Lord’s pointed, solemn, yet kind rebuke delivered by the prophet had the desired effect. The people repented of their ways, and brought forth fruits indicative that their repentance was genuine.

 

ဝမ်းနည်းတော်မူသည်။ စာသားအရ “တိုတောင်းလာသည်” ဟုဆိုသည်။ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့သည် “သည်းမခံနိုင်တော့သည်” ဟု ပြောကြမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မခံနိုင်တော့ပါ။ ဣသရေလအတွက် သူ၏သနားကရုဏာနှင့် ၎င်းတို့၏ဖိနှိပ်သူများအပေါ် သူ၏ဒေါသသည် ရောယှက်လျက်၊ သူ့ကို ဆက်လက်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ သူသည် ဘေးဖယ်နေတော့မည်မဟုတ်ပါ။ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် စစ်မှန်သောနောင်တရခြင်းဖြင့် လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ သနားကရုဏာရှိသော ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်သောအခါ၊ သူသည် ကြင်နာသောဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ အသနားခံမှုကို ကြားတော်မူသည်။

Was grieved. Literally, “was shortened.” Today we would say, “He became impatient.” That is, God could bear Israel’s distress no longer. His pity for Israel and His indignation against their oppressors, mingled together, caused Him to act. He would stand aloof no longer. Whenever, by prayer and sincere repentance, men call upon their merciful God, He, like a tender father, hears their plea.

 

လူသားများသည် ခရစ်တော်၏ ခြေရာအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသည်ဟု ကြွေးကြော်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆက်ဆံရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ဤဂုဏ်ရည်ကို အမြဲပြသလေ့မရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများက ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ်တွင် ဒေါသထားဆဲဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဖောက်ပြန်သော ဣသရေလအပေါ် သနားကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားခံစားရသည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ကဲ့သို့ စိတ်ဆန္ဒရှိသူများ၏ အသနားခံမှုကို မထိခိုက်နိုင်ပါ။ ရန်ငြိုးထားခြင်းသည် ခရစ်ယာန်ဟုထင်ရသော များစွာသောသူများတွင် အလွန်မကြာခဏဖြစ်ပေါ်သော ဝိသေသလက္ခဏာဖြစ်သည်။ အပြစ်ကင်းစင်သော ဘုရားသခင်သည်၊ အကြီးအကျယ်မတော်မတရားပြုခံရသော်လည်း၊ ခွင့်လွှတ်ပြီး ဆက်လက်ခွင့်လွှတ်သည်၊ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကြွေးကြော်ထားသော သားသမီးများသည် မကြာခဏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရန်ငြိုးနှင့် အာဃာတကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ လူသားများသည် သခင်ဘုရား၏ ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သော “ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြွေးများကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြွေးသူများကို ခွင့်လွှတ်သကဲ့သို့” (မဿဲ ၆:၁၂) ကို အလေးအနက်ဆင်ခြင်သင့်သည်။

Men do not always display this attribute of God in their dealings one with another even though they may profess to walk in the footsteps of Christ. They continue to cherish anger when others are seeking reconciliation If God was moved with compassion toward rebellious Israel, how can they remain untouched by the pleas of those who are of like passions as they are Grudge bearing is an altogether too frequent characteristic of many seemingly pious Christians. The sinless God, who has been infinitely more mistreated, forgives, and continues to forgive, whereas God’s professed children so often cherish ill will and rancor for years Men ought to ponder seriously the petition in the Lord’s prayer, “Forgive us our debts, as we forgive our debtors” (Matt. 6:12).

 

၁၇။ စုရုံးကြသည်။ စာသားအရ “အတူတကွခေါ်ဆောင်ခံရသည်”၊ “စုရုံးခေါ်ဆောင်ခံရသည်”။

17. Gathered together. Literally, “were called together,” “were summoned.”

 

၁၇. ဂိလဒ်မြေတွင် စခန်းချထား၍၊ ပြီးခဲ့သော ၁၈ နှစ်ပတ်လုံး အမ္မုန်လူမျိုးတို့သည် ရာသီတိုင်း ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ နယ်မြေသို့လာရောက်၍ သီးနှံများကို လုယူကာ အခွန်တောင်းခံခဲ့ကြသည်။ ယခင်နှစ်များကဲ့သို့ ယခုလည်း လက်အောက်ခံမှုကို မျှော်လင့်နေကြပေမည်။

Encamped in Gilead. For the past 18 years the Ammonites had come every season to Israelite territory to carry off crops and to exact tribute. No doubt they were expecting servile submission again such as they had wrung from the people each year before.

 

စုဝေးကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမခြင်းကို ဣသရေလလူမျိုးတို့ထံ ပို့ဆောင်ခဲ့သည့် တူညီသောနည်းဖြင့် (အခန်းကြီး ၁၀:၁၁-၁၄)၊ သူတို့၏ နောင်တရမှုကို ဘုရားသခင်က လက်ခံခဲ့ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့ပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယခု သူတို့သည် ခွန်အားစုစည်းကာ ခုခံရန် စီစဉ်နိုင်ခဲ့သည်။

Assembled themselves. By the same medium that the divine reproof had been brought to Israel (vs. 11–14), they had probably received word that God had accepted their repentance. At any rate they now had gathered sufficient courage to plan resistance.

 

မိဇပါ။ စကားလုံးအနေဖြင့် “အမြင့်မှလှမ်းကြည့်ရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယင်းသည် မြင့်မားသော နံရံများပေါ်ရှိ စောင့်ကြည့်ရာနေရာ သို့မဟုတ် မျှော်စင်တစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ ဤနေရာသည် “ဂိလဒ်မြို့မိဇပါ” (အခန်းကြီး ၁၁:၂၉) နှင့် တူညီပေမည်။ ယာကုပ်နှင့် လာဗန်တို့ ခွဲခွာခဲ့ရာ မိဇပါ (ကမ္ဘာဦး ၃၁:၂၅, ၄၉) နှင့်လည်း တူညီပေမည်။ အချို့က ဂိလဒ်မြို့မိဇပါနှင့် ရာမသမိဇပါ (ယောရှု ၁၃:၂၆) ကို ရာမုတ်ဂိလဒ် (ယောရှု ၂၀:၈၊ ၁ ရာဇဝင် ၄:၁၃၊ ၂၂:၃, ၆) နှင့် တူညီကြောင်း ယူဆကြသည်။ ၎င်းသည် ဂဒ်အမျိုး၏ နယ်မြေအတွင်း တည်ရှိပြီး အလွန်အရေးပါသော ခိုင်ခံ့သောနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

Mizpeh. Literally, “outlook point.” Generally the word indicates a watchtower or point of observation on high walls. The place is probably identical with the “Mizpeh of Gilead” (ch. 11:29). It may have been the same Mizpah where Jacob and Laban parted (Gen. 31:25, 49). Some would identify Mizpeh of Gilead and Ramathmizpeh (Joshua 13:26) with Ramoth-gilead (Joshua 20:8; 1 Kings 4:13; 22:3, 6). It was situated in the territory of Gad and was a strong place of much importance.

 

၁၈. မည်သူဖြစ်မည်နည်း။ ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ အမျိုးအနွယ်များ၏ မင်းသားများသည် အမ္မုန်လူမျိုးတို့ကို ခုခံရန် လက်နက်ကိုင်ထားသော ဣသရေလလူမျိုးများကို စုစည်းရန် ညှိနှိုင်း၍ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စုဝေးပြီးနောက်၊ စစ်ပွဲတွင် ဉာဏ်ပညာရှိသူ၊ တိုက်ပွဲတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူ၊ နှင့် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးကို ခိုင်မာသော တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားအဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်သည့် သံတမန်ရေးရာစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦး လိုအပ်ကြောင်း သူတို့ခံစားရသည်။ ထိုခေတ်ကာလတွင် စစ်ပွဲများ၏ ရလဒ်သည် တစ်ကြိမ်တည်း တိုက်ပွဲတစ်ခုအပေါ် မူတည်လေ့ရှိပြီး၊ မင်းသားများက ၎င်းတို့သည် ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ရမည်ကို သိရှိခဲ့ကြသည်။ အခြားအကျပ်အတည်းများတွင် ဘုရားသခင်က ခေါင်းဆောင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤအကြိမ်တွင် ဘုရားသခင်က ရွေးချယ်မှုကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် လူများသည် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး သန့်ရှင်းသော စိတ်သဘောထားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့၏ ရွေးချယ်မှုကို ဂုဏ်ပြုကာ သူ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ထိုသူအပေါ် တင်ပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၁:၂၉)။ သူ၏ စရိုက်သည် အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပေမည်၊ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် လူသားများမှတစ်ဆင့် အလုပ်လုပ်ရန် ရွေးချယ်ထားသဖြင့်၊ သူ၏ ရွေးချယ်မှုသည် ရရှိနိုင်သော လူများပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ဘုရားသခင်သည် မပြည့်စုံသော လူသားများမှတစ်ဆင့် သူ၏ အမှုတော်ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သည်။ ဤအချက်ကို ပိုမိုနားလည်လျှင်၊ ဘုရားသခင်က ခေါ်ဆောင်ထားသော သူများကို ဝေဖန်မှုနည်းပါးလိမ့်မည်။

18. What man? The princes of the tribes east of the Jordan had acted in concert to gather armed Israelites to oppose the Ammonites, but after assembling, they felt that they were in need of a leader who was wise in warfare, courageous in battle, and sufficiently diplomatic to weld the various contingents into a strong fighting force. In those days the outcome of wars generally depended on one pitched battle, and the princes recognized that they must choose carefully. In other crises God had chosen the leader, but this time He had probably not indicated a choice, so the people were forced to use their own best sanctified judgment and select one from their number. God honored their choice by putting His Spirit upon him (ch. 11:29). His character may not have been the best, but inasmuch as God chooses to work through human agencies, He is dependent for His choice upon the men who are available. Even today God carries on His work through imperfect human channels. If this fact were better understood, there would be less criticism of those whom God has called into service.

ellen g. white comments

1–16 PP 557, 558

7–10 PP 557

10–16 5T 640

11–14 PP 557

16 Ed 263; PP 558