ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၁၂

 

အခန်းကြီး - ၁၂

အခန်း ၁၂

chapter 12

 

၁ ရှမွေလသည် သူ၏ဖြူစင်မှုကို သက်သေထူသည်။ ၆ သူသည် လူများအား ကျေးဇူးမသိတတ်မှုအတွက် ဆုံးမသည်။ ၁၆ သူသည် ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် မိုးကြိုးဖြင့် ၎င်းတို့ကို ထိတ်လန့်စေသည်။ ၂၀ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ဖြင့် ၎င်းတို့ကို အားပေးသည်။

1 Samuel testifieth his integrity. 6 He reproveth the people of ingratitude. 16 He terrifieth them with thunder in harvest time. 20 He comforteth them in God’s mercy.

 

 

၁-၅။ ဆမွယ်သည် တင်းကြပ်သောသမာဓိရှိသူ
တာဝန်ကြီးကြီးမားမားမှ အနားယူသူမည်မျှသည် ၎င်းတို့၏သန့်ရှင်းမှုနှင့်ပတ်သက်၍ “သင်တို့အနက်မည်သူသည် ငါ့ကို အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်သနည်း” ဟု ဆိုနိုင်သနည်း။ ငါသည် ငါ၏ဖြောင့်မတ်မှုမှ လှည့်ထွက်၍ လာဘ်ယူခြင်းကို လက်ခံခဲ့သည်ဟု မည်သူ သက်သေပြနိုင်သနည်း။ ငါသည် တရားစီရင်မှုနှင့် တရားမျှတမှုပြုသူအဖြစ် ငါၤ၏မှတ်တမ်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မထိခိုက်စေခဲ့ပါ။ ယနေ့မည်သူသည် ဆမွယ်က အစ္စရေးလူမျိုးမှ ဘုရင်တစ်ပါးရှိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် နှုတ်ဆက်ခဲ့စဉ်က ပြောခဲ့သည့်စကားကို ပြောနိုင်သနည်း။ … ရဲရင့်ပြီး မြင့်မြတ်သောတရားသူကြီး။ သို့သော် တင်းကြပ်သောသမာဓိရှိသူတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန် နှိမ့်ချရသည်မှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်သည် (အမ်အက်စ် ၃၃၊ ၁၈၉၈)။

1–5. Samuel a Man of Strict Integrity.—How many retiring from a position of responsibility as a judge, can say in regard to their purity, Which of you convinceth me of sin? Who can prove that I have turned aside from my righteousness to accept bribes? I have never stained my record as a man who does judgment and justice. Who today can say what Samuel said when he was taking leave of the people of Israel, because they were determined to have a king? … Brave, noble judge! But it is a sorrowful thing that a man of the strictest integrity should have to humble himself to make his own defence (MS 33, 1898).

 

 

သစ္စာရှိမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ဂုဏ်ပြုမှုကို ယူဆောင်လာသည်

အလုပ်ပြီးဆုံးသူအား ပေးအပ်သောဂုဏ်ပြုမှုသည် တာဝန်များကို စတင်ထမ်းဆောင်နေသူများရရှိသော ချီးကျူးမှုနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုများထက် များစွာတန်ဖိုးရှိသည်။ အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်သူများပင် ၎င်း၏သစ္စာရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြုသောအခါ၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို လွယ်ကူစွာ ချထားနိုင်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ထူးချွန်သူများအနက် မည်မျှသည် ၎င်းတို့ၤ၏တရားဝင်အလုပ်များကို အသရေဖျက်မှုဖြင့် ပြီးဆုံးကြသနည်း။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် အကျိုးအမြတ်သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပြုမှုအတွက် မူများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူသိများလိုသောဆန္ဒ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ သို့မဟုတ် သက်တောင့်သက်သာရှိမှု၏သွေးဆောင်မှုများသည် ၎င်းတို့ကို လမ်းလွဲစေခဲ့သည်။ အပြစ်ကို လိုက်လျောသူများသည် အပေါ်ယံအောင်မြင်ပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့ၤ၏လုပ်ငန်းများသည် အောင်မြင်မှုဖြင့် သရဖူဆောင်းထားပုံရသောကြောင့် အောင်ပွဲခံပေမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ၤ၏မျက်လုံးသည် ဤမာန်ထောင်လွှားသူများအပေါ်တွင် ရှိသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ၤ၏လုပ်ဆောင်မှုများအတိုင်း ၎င်းတို့ကို ဆုချမည်။ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပြင်ပအောင်မြင်မှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုမရှိသူများအတွက် ပျော်ရွှင်မှုကို ယူဆောင်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပါ (အက်စ်တီ ဇူလိုင် ၂၇၊ ၁၈၈၂)။

Faithfulness Leads to Honor at the End.—The honor accorded him who is concluding his work is of far more worth than the applause and congratulations which those receive who are just entering upon their duties, and who have yet to be tested. One may easily lay off his burdens, when even the enemies of truth acknowledge his fidelity. But how many of our great men close their official labors in disgrace, because they have sacrificed principle for gain or honor. The desire to be popular, the temptations of wealth or ease, lead them astray. Men who connive at sin may appear to prosper; they may triumph because their undertakings seem crowned with success; but God’s eye is upon these proud boasters. He will reward them as their works have been. The greatest outward prosperity cannot bring happiness to those who are not at peace with God or with themselves (ST July 27, 1882).

 

 

၁. ငါသည် နားထောင်ပြီ။ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်မှု အခြေခံပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အစမှအဆုံးသို့ သိရှိထားသည်ဆိုသော်လည်း၊ ၎င်းသည် လူသား၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ကန့်သတ်ထားခြင်းမရှိပေ (အိဒီ ၁၇၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေးလူမျိုးတို့ ပြည်တော်သို့မဝင်မီ ၎င်းတို့အား တစ်နေ့တွင် ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းလာလိမ့်မည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၁၇:၁၄)၊ သို့သော် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အဖြစ်အပျက်များကို ဖွင့်ပြခြင်းသာဖြီး။

1. I have hearkened. The kingdom of God is based upon the principle of free choice. The fact that God knows the end from the beginning does not in any way limit man’s making his own decisions (see Ed 178). When God made known to the people before they entered Palestine that the time would come when they would ask for a king (Deut. 17:14), He was not expressing His will in the matter, but only unfolding to them the course events would take.

 

သင်တို့ပြောသမျှအတိုင်း။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏စံချိန်စံညွှန်းများနှင့်ကိုက်ညီသော၊ အနည်းဆုံး ရုပ်ရည်သွင်ပြင်အရ သာမက ဘုရားသခင်အလိုရှိသော ဝိညာဉ်ရေးစံချိန်များနှင့်လည်း ကိုက်ညီသည့် ဘုရင်တစ်ပါးကို ၎င်းတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်အတွင်း ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်စုံကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်အေးဆေးရှိပြီး၊ ရန်သူများအပေါ် သည်းခံတတ်ကာ၊ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် နှိမ့်ချမှုရှိသူ၊ ပရောဖက်၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံသူ၊ စစ်ပွဲတွင် တက်ကြွသူ၊ အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားသူ၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်ရာတွင် ရှေ့ဆုံးမှရှိသူဖြစ်သည်။

In all that ye said. God had given them a king who measured up to their ideals, at least in so far as appearance was concerned, and seemed also to meet the spiritual standards desired by God. During the past few months Saul had proved himself to be possessed of the Spirit of God. He was quiet of demeanor, patient toward his enemies, humble before the Lord, obedient to the counsel of the prophet, energetic in warfare, decisive in emergencies, and foremost in self-sacrifice.

 

သင်တို့အပေါ်တွင် ဘုရင်တစ်ပါး။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေးလူမျိုးအား ရွေးကောက်ပွဲတစ်ခုကျင်းပရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပါမူ၊ ပိုကြီးသောအနွယ်များ၏ နိုင်ငံရေးဆန္ဒများသည် ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ခါးသီးသော ကွဲပြားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ရာဇဝင်ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် အနွယ်အငယ်ဆုံးမှ တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဣသရေးလူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို ဆက်လက်လိုအပ်ကြောင်း သဘောပေါက်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ဆန္ဒအတိုင်း ဘုရင်တစ်ပါးရရှိခဲ့သော်လည်း၊ အင်အားဖြင့်မဟုတ်၊ စွမ်းအားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ဖြင့်သာ တိုးတက်မှုရရှိနိုင်ကြောင်း သတိရရမည် (ဇာခရိ ၄:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် အနှစ်များစွာ အကျပ်အတည်းများကို ဦးဆောင်ခဲ့သော ၎င်းတို့၏တရားသူကြီး ရှမွေလကို လိုက်နာလိုစိတ်ရှိသင့်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ ဘုရင်စနစ်အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍မရတော့သည့်အခါ၊ ရှမွေလသည် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် ၎င်း၏လူများလိုက်လံလိုစိတ်ရှိသလောက်သာ မြန်ဆန်စွာ ဦးဆောင်နိုင်ကြောင်း၊ ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုအပေါ် မူတည်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ရှေ့တွင် အန္တရာယ်များစွာရှိသည်ကို သူခံစားမိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အပေါ် မည်သည့်နာကျည်းမှုမျှ မထားရှိခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။

A king over you. Had the Lord permitted Israel to hold an election, the political aspirations of the larger tribes would no doubt have resulted in confusion and bitter division. Through the casting of lots, one was taken from the smallest of the tribes. Israel was to realize the continuing need of divine guidance. Even though they now had a king in accordance with their desires, they must remember that it is not by might nor by power but by the Spirit of God that progress can be made (see Zech. 4:6). They should have been willing to follow their judge, Samuel, who had led them through many a crisis during the decades of his ministration. But now that their decision in favor of a monarchical form of government had been irrevocably confirmed, Samuel sought to make it clear to them that a leader can go no faster than his people are willing to follow, and that his moves must be conditioned by their voluntary choice. Though he sensed untold dangers ahead, he bore no resentment in his heart toward them, nor did he in any way whatsoever forsake them and leave them to their own devices.

 

ဤတွင် ငါရှိသည်။ အသက်ကြီးသော ပရောဖက်သည် ကိုယ်ကျိုးမဖော်ဆောင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် မကြာသေးမီက အောင်မြင်မှုများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူများအား၊ ဘုရားသခင်၏ ယခင်က ဆက်ဆံမှုများကို အေးဆေးစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်နှင့် အနာဂတ်အလားအလာများကို စူးစမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယခုတည်ထောင်ထားသော ဘုရင်စနစ်အောက်တွင် ရှမွေလ၏ တရားသူကြီးအဖြစ် ဝန်ဆောင်မှုသည် မလိုအပ်တော့ပေ။ ဘုရင်သည် စစ်သူရဲများဖြင့် ဝိုင်းရံထားလိမ့်မည် (အခန်း ၁၄:၅၂)၊ ရှမွေလ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သြဇာသည် ရှောလု၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှမွေလသည် ဘုရားသခင်၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေနိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်မှတစ်ဆင့် လူများကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သော လမ်းကြောင်းအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေနိုင်သည်။

Here I am. The aged prophet was not self-centered. He sought to bring the people, now greatly excited as a result of their recent victories and happy over the appointment of a king, calmly to take inventory of God’s dealings in the past and to survey the prospects of the future. Under the monarchy now established Samuel’s services as judge would no longer be needed. The king would surround himself with men of war (ch. 14:52), and the moral influence of Samuel would be overshadowed by the physical force at Saul’s command. Yet Samuel could still be God’s spokesman and could still be the channel through which the Spirit of God would direct His people.

 

ဤသည်မှာ ရှမွေလအတွက် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူတင်ပြမည့် သတင်းစကား၏ ယုံကြည်စရာအရည်အသွေးသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ကျင့်သီလ၏ သမာဓိအပေါ် များစွာမူတည်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။ ၎င်းမရှိပါက သူ၏အကြံဉာဏ်သည် အနည်းငယ်သာ အာနိသင်ရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ပရောဖက်အလုပ်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် တရားသူကြီးနှင့် ပရောဖက်အဖြစ် သူ၏ဆောင်ရွက်မှုကို သက်သေခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ပြသူဖြစ်သော ကိုယ်ကျင့်သီလကို သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ တရားစီရင်မှု၏ တရားမျှတမှုနှင့် သမာဓိကို ကိုယ်တိုင်သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူသည် ၎င်း၏ရာထူးဖြင့် ကိုယ်ကျိုးရှာမှု မပြုခဲ့ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ဘဝ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ ၎င်းတို့၏ အကျိုးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များကို လိုက်နာစေရန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။

It was a time of great crisis for Samuel, and he felt that to a large extent the convincing quality of the message he was about to present depended upon his own integrity of character. Except for this his counsel would have little weight. They had known him from his birth; they had known of his work as a prophet; they were witnesses of his conduct as judge and prophet; they knew of his exemplary character; they were personally acquainted with the justice and fairness of his judicial decisions; they readily admitted that he had never enriched himself by his office; they were convinced that his sole object in life was to enforce the mandates of God for their welfare.

 

ရှမွေလ၏ ဘဝသည် ကိုယ်ကျင့်သီလသည် အပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသသည်။ သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သန့်ရှင်းရန် အပ်နှံသော စိတ်ဓာတ်သည် ၎င်း၏ စွမ်းရည်များကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ အပင်ထဲသို့ ကြီးထွားမှုအတွက် အာဟာရဓာတ်များကို အဆပ်ပေးသကဲ့သို့၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ၎င်း၏ အတွေး၊ ခံစားမှု၊ လုပ်ဆောင်ချက်များအားလုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သော အတွင်းစိတ်အား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ လူအများက ၎င်း၏ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံစံကို လိုက်နာကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ရှမွေလ၏ ဟန်ချက်ညီသော ကိုယ်ကျင့်သီလသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဆောင်ရွက်သော တစ်ဦးချင်းတာဝန်များမှ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ “သူ၏တန်ခိုးအား လက်ခံသူအားလုံးတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်” (ဒီအေ ၁၀၇)။ ယနေ့တွင် ရှမွေလတစ်ဦးဖြစ်ရန် ခရစ်တော်မမွေးဖွားမီ အနှစ်တစ်ထောင်ကတည်းက ဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နိုင်သည်။

Samuel’s life shows distinctly that character, like a plant, is of gradual growth. From his childhood, a spirit of consecration had controlled his faculties. As the sap supplies the elements of growth to the plant, so the Holy Spirit became an inner, silent force permeating all his thoughts, feelings, and actions, until all men could see that his life followed the divine pattern. Samuel’s symmetrical character was the result of individual acts of duty, performed under the guidance of the Holy Spirit. Thus it is today. “In all who submit to His power the Spirit of God will consume sin” (DA 107). It is fully as possible to be a Samuel today as it was a thousand years before Christ.

 

၆. ထာဝရဘုရားဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက သက်သေခံရန် ခေါ်ခဲ့သော ဤယေဟောဝါသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို “မြှင့်တင်ခဲ့သူ”—စကားလုံးအရ “ဖန်ဆင်းခဲ့သူ” ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ဖာရိုဘုရင်၏ လက်စားချေမှုမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ကျွန်ခံရသောအိမ်မှ ခေါ်ဆောင်ထုတ်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းဆိုခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏မြို့များတွင် အခြေချနေထိုင်ပြီး ကျွန်မဟုတ်တော့သည့်အခါတွင်ပင်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို အနီးဝန်းကျင်နိုင်ငံများ၏ လုယက်ဖျက်ဆီးမှုမှ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်။

6.It is the Lord. This Jehovah whom they all had called to witness was the One who “advanced”—literally, “made”—Moses and Aaron. He was the One who protected them from the revenge of Pharaoh, and brought them forth out of the house of bondage. Yet by seeking a king they implied that God could not protect them from the ravages of the marauding bands of surrounding nations even when they were settled in their own cities and were no longer slaves.

 

၉. ထာဝရဘုရားကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ်တွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဖြင့် ဝိုင်းရံထားရပြီး၊ ယခုအခါ အဆိုးရွားဆုံး ကိုးကွယ်မှုပုံစံများကို ကျင့်သုံးနေသော နိုင်ငံများအကြားတွင် နေထိုင်ရင်း၊ ဣသရေးလူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ ထူးခြားသောလူမျိုးဖြစ်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ဘဝဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သက်သေပြရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ကိုးကွယ်မှုပုံစံများသည် ယနေ့ခေတ်တွင် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုပုံစံများကဲ့သို့ တည်မြဲခဲ့သည်။ လူထုထင်မြင်ချက်၏ ရေစီးကို ဆန့်ကျင်ရန် သတ္တိများစွာ လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် လိုလားသူများမှာ အနည်းငယ်သာရှိခဲ့သည်။ အီဂျစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့မသွားမီ လောတ်သည် ၎င်းနှင့် ၎င်း၏မိသားစုသည် ဆိုဒုံမြို့တွင် နေထိုင်နိုင်ပြီး အနီးဝန်းကျင်ရှိ ထုံးစံများကို လွှမ်းမိုးမခံရနိုင်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ဆုံးဖြတ်ချက်၏ ရလဒ်များမှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေးလူမျိုးအား ဌာနေရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် မည်သည့်မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုမျှ မပြုလုပ်ရန် တားမြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် စစ်ပွဲများကို ငြီးငွေ့လာသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကာနာန်လူမျိုးများနှင့် ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံခြင်းသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ မောဘဘုရင် ဧဂလုန် (တရားသူကြီးများ ၃:၁၂-၁၄)၊ ယာဘင်၏ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင် သီသရာ (တရားသူကြီးများ ၄:၂)၊ ဖိလိတ္တိလူမျိုး (တရားသူကြီးများ ၁၃:၁) နှင့် အခြားသူများ၏ ဖိနှိပ်မှုများသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရလဒ်များဖြစ်ခဲ့သည်။

9. They forgat the Lord. Surrounded as they were in Egypt by idolaters, and living now among nations that practiced the most degrading forms of worship, Israel found it difficult to be God’s peculiar people and to bear witness by their lives of a better way to meet the tangled problems of life. The styles of worship were then as fixed as styles of dress are today. It took a great deal of courage to withstand the tide of public opinion, and few were willing to attempt to do so. Long before the migration to Egypt, Lot had felt that he and his family could live in Sodom and not be influenced by the prevailing customs about them. Sad were the results of his decision. God forbade Israel to make any alliances with native idolaters. But, weary of war, they thought it better to associate intimately with the Canaanites. Sad were the resulting oppressions of Eglon, king of Moab (Judges 3:12–14), of Sisera, captain of the hosts of Jabin (Judges 4:2), of the Philistines (Judges 13:1), and of others.

 

 

၁၀. ၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤဆုတောင်းချက်တွင် အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုပါဝင်သည်- (၁) ၎င်းတို့၏လမ်းညွှန်သူကို မလိုက်နာခဲ့သော လမ်းလွဲမှုကို ဝန်ခံခြင်း၊ (၂) နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်ကို သစ္စာရှိစွာ ဝတ်ပြုရန် ကတိပြုထားသည့် လွတ်မြောက်ရေးအတွက် တောင်းလှယ်ခြင်း။ သို့သော် လူသားသည် အခြားသူများ၏ အတွေ့အကြုံမှ သင်ယူရန် ထာဝစဉ် မစွမ်းနိုင်ပုံရသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အလွန်နောက်ကျသည်အထိ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများကို လိုက်လံပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုဖြင့် ပြင်ပအကူအညီ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဝန်ခံသည်။ သူသည် ၎င်း၏သင်ခန်းစာကို သင်ယူပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မပြိုလဲတော့ဟု ထင်မြင်သည်။

10. They cried. This supplication consists of two parts: (1) a confession of waywardness in not following their Guide, and (2) a plea for deliverance, accompanied by the promise to serve God faithfully thereafter. But man seems forever incapable of learning from the experience of others. He follows his own inclinations until it is almost too late, and finally, in sheer desperation, admits his own need of outside assistance. He thinks he has learned his lesson and will never fall again.

 

ဥပမာအားဖြင့်၊ ရှောလမုန်သည် ဘဝ၏ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပျော်ရွှင်မှုသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် စမ်းသပ်မှုတိုင်းတွင် ၎င်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်မှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့သည် (ဒေသ ၁:၁၄, ၁၇၊ ၂:၁၁, ၁၅, ၁၇, ၂၃, ၂၆၊ စသည်)။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ၎င်း၏ပညတ်များကို နာခံခြင်းသည် လူသား၏ တစ်ခုလုံးသော တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည် (ဒေသ ၁၂:၁၃)။ သို့သော် ထိုသို့သော ဥပမာများရှေ့တွင်ရှိသော်လည်း၊ လူများသည် ပညာရှိသူ၏ နိဂုံးများကို မေ့လျော့လျက်၊ ၎င်းတို့သည် တူညီသောလမ်းကို ဖြတ်သန်းပြီး၊ လူတစ်ဦးသည် ၎င်းမျှော်လင့်ထားသည့်အရာကို ရိတ်သိမ်းရမည်ဟု ၎င်းတို့၏ ကျေနပ်မှုအတွက် သက်သေပြသည်အထိ မေ့လျော့သည်။

Solomon, for instance, went into the laboratory of life and tried out every conceivable highway to happiness. But with each experiment he found nothing but vanity and vexation of spirit (Eccl. 1:14, 17; 2:11, 15, 17, 23, 26; etc.). Finally he came to the conclusion that the fear of the Lord and obedience to His precepts constitute the whole duty of man (Eccl. 12:13). But even with such examples before them men soon forget the conclusions of the wise man till they have traversed the same road themselves and proved to their own satisfaction that what a man shows he is sure to reap.

 

၁၁. ယေရုဗ္ဗာလ။ ဂိဒေါင်အတွက် အခြားအမည်တစ်ခု၊ ၎င်းသည် ဗာလရုပ်တု၏ ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော အခါကို အမှတ်ရစေသည် (တရားသူကြီးများ ၆:၂၅-၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။

11. Jerubbaal. Another name for Gideon, reminiscent of the occasion when he broke down the altar of Baal (see Judges 6:25–32).

 

ဗေဒန်။ “ဗေဒန်” ဟူသော အမည်ဖြင့် တရားသူကြီးမရှိခဲ့ပေ။ LXX နှင့် ဆီးရီးယား ကျမ်းများတွင် “ဗာရက်” ဟု ဖတ်ရှုသည်။ ဟေဗြဲအက္ခရာ ဒ သည် အက္ခရာ ရ နှင့် နီးစပ်ပြီး၊ န သည် အက္ခရာ က နှင့် နီးစပ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၀:၄၊ ၂၅:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့က “ဗေဒန်” ကို “အဗ္ဗဒုန်” ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်ကြပြီး၊ ဤနှစ်မည်သည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် “ဗေဒန်” နှင့် “ဗာရက်” ထက် ပိုမိုနီးစပ်သည်ဟု ထောက်ပြသည် (တရားသူကြီးများ ၁၂:၁၃, ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Bedan. There was no judge by the name “Bedan.” The LXX and Syriac read “Barak.” The Hebrew letter d closely resembles the letter r, and n the letter k (see on Gen. 10:4; 25:15). Others identify “Bedan” with “Abdon” (see Judges 12:13, 15), pointing to closer similarity between these two names in Hebrew than between “Bedan” and “Barak.”

 

ယိဖသာ။ အမ္မုန်လူမျိုးတို့သည် ဂိလဒ်ပြည်ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန် ပထမဆုံးကြိုးစားခဲ့စဉ်က ဣသရေးလူမျိုး၏ ချန်ပီယံဖြစ်သည် (တရားသူကြီးများ ၁၁)။ ယိဖသာသည် အမ္မုန်လူမျိုးတို့အား ၎င်းသည် ဣသရေးလူမျိုးအား ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကို အားကိုးသည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး (တရားသူကြီးများ ၁၁:၂၄)၊ ၎င်း၏ အောင်မြင်မှုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ရှောလု၏ အောင်မြင်မှုကဲ့သို့ ပြည့်စုံခဲ့သည်။

Jephthah. The champion of Israel when the children of Ammon first attempted to repossess the land of Gilead (Judges 11). Jephthah told the Ammonites that he relied on the power of God to protect Israel in their possession of the land (Judges 11:24), and his victory over them was a complete as Saul’s later proved to be.

 

ရှမွေလ။ ဆီးရီးယားနှင့် လူစီယန်၏ LXX ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုတွင် “ရှမွေလ” အစား “ရှံဆုန်” ဟု ဖတ်ရှုသည်၊ အကြောင်းမှာ ရှမွေလသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အမည်ကို ဖော်ပြရန် သိက္ခာမဖက်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်။ အချို့ပညာရှင်များက “ရှမွေလ” သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကျမ်းစာရေးသူတစ်ဦးမှ အနားသတ်တွင် ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျမ်းစာတွင် ထည့်သွင်းခံရသည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် ဟေဗြဲအမည် “ဗာရက်” သည် “ဗေဒန်” သို့မဟုတ် “အဗ္ဗဒုန်” နှင့် “ဗေဒန်” ဟူသော အက္ခရာများ၏ ဆင်တူမှုကြောင့် အလွယ်တကူ မှားယွင်းနိုင်သော်လည်း၊ “ရှံဆုန်” သည် “ရှမွေလ” နှင့် အက္ခရာများ၏ မတူညီမှုကြောင့် ဘယ်သောအခါမျှ မှားယွင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

Samuel. The Syriac and Lucian’s recension, or revision, of the LXX have “Samson” instead of “Samuel,” perhaps because it was thought that Samuel would have been too modest to mention his own name. Other scholars think “Samuel” was inserted in the margin by a later scribe and thus finally admitted into the text. But whereas the Hebrew name “Barak” might easily be mistaken for “Bedan,” or, even more likely, “Abdon” for “Bedan,” because of a similarity between the letters, the name “Samson” could never be mistaken for “Samuel,” because of the dissimilarity of the letters.

 

၁၄. အကယ်၍ သင်တို့သည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့မည်ဆိုလျှင်။ အောင်မြင်မှုအပေါ် ဝမ်းမြောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဣသရေးလူမျိုးသည်၊ အနာဂတ်အတွက် သို့မဟုတ် အတိတ်ကာလတွင် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်မှုဦးဆောင်မှုအတွက် မစဉ်းစားဘဲ၊ ရှောလုကို ဘုရင်အဖြစ် သရဖူဆောင်းခဲ့သည်။ အာဒံသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်သောရွေးချယ်မှုဖြင့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်သော ဘဝလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဣသရေးလူမျိုးသည် ယခုအခါ နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ နောက်ဆက်တွဲဘဝကို ထိခိုက်စေမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့သည် ၎င်း၏အား မှီခိုမှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ၎င်း၏အကြံဉာဏ်ကို လက်ခံကာ၊ ၎င်း၏အမိန့်ကို လိုက်နာပါက၊ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို ဣသရေးလူမျိုးအား အာမခံခဲ့သည်။

14. If ye will fear the Lord. Beside themselves with joy over victory, the Israelites had, without though either for the future or for God’s protective leadership in the past, crowned Saul king. As Adam, by his own free choice, had chosen a way of life contrary to the divine will, so Israel now cast the die that was to affect the subsequent life of the entire nation. Nevertheless God assured the hosts of Israel of divine guidance if they would acknowledge their dependence on Him, accept His counsel, and follow His bidding.

 

၁၄။ တရားဥပဒေၤ၏ထာဝရတာဝန်ဝတ္တရား
ဘုရားသခင်ၤ၏တရားဥပဒေသည် ယုဒလူမျိုးများအတွက်သာ ပေးထားခြင်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာနှင့် ထာဝရတာဝန်ဝတ္တရားရှိသည်။ “တစ်ချက်တွင် ပြစ်မှားသူသည် အားလုံးတွင် အပြစ်ရှိသည်”။ ၎င်းၤ၏ဆယ်ပါးသောပညတ်များသည် ဆယ်ချောင်းပါသောသံကြိုးတစ်ချောင်းနှင့်တူသည်။ တစ်ချောင်းပြတ်သွားလျှင် သံကြိုးသည် တန်ဖိုးမရှိဖြစ်သွားသည်။ ပြစ်မှားသူကို ကယ်တင်ရန် ပညတ်တစ်ခုမျှ ရုပ်သိမ်းလို့မရ၊ ပြောင်းလဲလို့မရပါ။ မိသားစုများနှင့် နိုင်ငံများရှိနေသရွေ့၊ ဥစ္စာဓန၊ အသက်နှင့် စရိုက်ကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်သရွေ့၊ ကောင်းမှုနှင့် ဆိုးရွားမှုသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသရွေ့၊ လူသားများၤ၏လုပ်ဆောင်မှုများသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ သို့မဟုတ် ကျိန်စာကို ယူဆောင်လာရမည်ဖြစ်သရွေ့၊ ဘုရားသခင်ၤ၏တရားဥပဒေသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထိန်းချုပ်ရမည်။ ဘုရားသခင်သည် လူများကို သူ့ကို အကြီးမြတ်ဆုံးချစ်ရန်၊ သူၤ၏နာမတော်ကို ရိုသေလေးစားရန်၊ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာထားရန် မလိုအပ်တော့သည့်အခါ၊ သူသည် ၎င်းတို့ၤ၏လူသားချင်းများၤ၏အခွင့်အရေးများကို လျစ်လျူရှုရန်၊ အချင်းချင်း မုန်းတီးရန်၊ ထိခိုက်နစ်နာစေရန် ခွင့်ပြုသည့်အခါ၊ ထိုအချိန်မတိုင်မချင်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေသည် ၎င်းၤ၏အာဏာကို ဆုံးရှုံးမည်မဟုတ်ပါ (အက်စ်တီ ဇန်နဝါရီ ၁၉၊ ၁၈၈၂)။

14. Perpetual Obligation of the Law.—The law of God was not given to the Jews alone. It is of world-wide and perpetual obligation. “He that offendeth in one point is guilty of all.” Its ten precepts are like a chain of ten links. If one link is broken, the chain becomes worthless. Not a single precept can be revoked or changed to save the transgressor. While families and nations exist; while property, life, and character must be guarded; while good and evil are antagonistic, and a blessing or a curse must follow the acts of men—so long must the divine law control us. When God no longer requires men to love Him supremely, to reverence His name, and to keep holy the Sabbath; when He permits them to disregard the rights of their fellow men, to hate and injure one another—then, and not till then, will the moral law lose its force (ST Jan. 19, 1882).

 

၁၅. အကယ်၍ သင်တို့သည် နာခံခြင်းမပြုလျှင်။ ဣသရေးလူမျိုးသည် ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းဆိုခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အတိတ်ကာလတွင် မကြာခဏ ပုန်ကန်ခဲ့သော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်တိုင်း အကူအညီရရှိခဲ့သည်။

15. If ye will not obey. Israel had rebelled against God in asking for a king. They had often rebelled in the past, yet each time they cried to the Lord help had been forthcoming.

 

ထာဝရဘုရား၏လက်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏လက်သည် ၎င်းတို့အား ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်ဟု မပြောနိုင်ပေ—သူသည် ၎င်းတို့အား ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် မိုက်မဲမှုဖြင့် သူ့ထံမှ ထပ်ခါတလဲလဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ထပ်ခါတလဲလဲ ကယ်တင်ခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့် ၎င်း၏မေတ္တာကို ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ဦးဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို နိုင်ငံတစ်ခုလုံးအဖြစ် ကယ်တင်ခံရမည်မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဦးချင်းစီသည် ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်မခွဲခြားဘဲ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည်ကို မည်သို့မျှ သင်ယူနိုင်မည်နည်း။

The hand of the Lord. They could not say God’s hand had been against them—He had protected and saved them repeatedly, even though in selfishness and folly they turned from Him again and again. He sought to lead them to respond voluntarily to His love as individuals. How else were they to learn that no nation can be saved as a nation, but that each individual must decide for himself irrespective of his environment?

 

၁၇. မိုးကြိုးနှင့်မိုးရေ။ ဘုရားသခင်သည် ဂျုံရိတ်သိမ်းချိန် (မေလ သို့မဟုတ် ဇွန်လ; စာမျက်နှာ ၁၀၈, ၁၁၀ ကိုကြည့်ပါ) တွင် မိုးရေပေးခြင်းထက် ဣသရေးလူမျိုးအား ပိုမိုထင်ရှားသော သက်သေမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် မိုးရွာခြင်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ပါလက်စတိုင်းတွင် နွေဦးမိုးသည် ပသခါပွဲမတိုင်မီ ရပ်တန့်သွားပြီး၊ ခြောက်သွေ့သောရာသီသည် ချက်ချင်းစတင်သည်။ မိုးရေသည် ဆောင်းဦးတွင် ပြန်လည်ရွာသွန်းပြီး၊ ဂျုံနှင့်မုယောစပါးများ စိုက်ပျိုးမှုမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်သည်။

17. Thunder and rain. God could give Israel no more impressive evidence than rain in the time of wheat harvest (May or June; see pp. 108, 110). Rain then would be startling. In Palestine the spring rain normally ceases before Passover time, and the dry season sets in immediately. Rain comes again in the autumn, preceding the planting of wheat and barley.

 

သင်တို့သည် သိမြင်နိုင်ရန်။ ၎င်းတို့သည် အရာနှစ်ခုကို သိမြင်ရမည်- (၁) ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းဆိုခြင်းဖြင့် ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် အပြစ်ပြုခဲ့ကြောင်း၊ (၂) ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ချစ်ပြီး ဘယ်သောအခါမျှ စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း။ ထိုနေ့တွင် ၎င်းတို့သည် ပြန်လှည့်လာသော သားငယ်သည် ခမည်းတော်၏အိမ်တွင် ကြိုဆိုခံရသည်ထက် ပိုမိုသာလွန်ကြောင်း၊ ၎င်းတို့ရရှိထားပြီးသော သက်သေများစွာထဲတွင် နောက်ထပ်အမှတ်တရတစ်ခုကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

That ye may perceive. They were to perceive two things: (1) that they had sinned before the Lord in demanding a king, and (2) that God loved them and would never forsake them. That day they added another memorial to the many evidences already theirs, that the returning prodigal was more than welcome in the Father’s house.

 

၂၀. သင်တို့၏စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့်။ ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ခံမှုသည် မေတ္တာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဖြင့် ကျွန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ လူသားသည် မေတ္တာအတွက် ၎င်းမလုပ်လိုသောအရာကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။ ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး၊ ၎င်း၏ဝန်ဆောင်မှုသည် ၎င်း၏သခင်နှင့်အတူ ရှိလိုသည့် ကျွန်ခံသူ၏ ဝန်ဆောင်မှုဖြစ်သည်။ လူများသည် ရှမွေလနှင့် ထာဝရဘုရားအကြား ထိုသို့သော မိတ်သဟာယဖွဲ့မှုကို သက်သေခံခဲ့ရသောအခါ၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တူညီသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

20. With all your heart. Servitude to God is a voluntary enslavement resulting from love. Man will do for love what he will not otherwise do. Samuel loved the Lord, and his service was that of a bondslave who delighted to be with his master. As the people witnessed such companionship between Samuel and the Lord, it tended to create the same desire in their own hearts.

 

၂၁. သင်တို့သည် ဘေးသို့မလှည့်ပါနှင့်။ စစ်မှန်သော မေတ္တာသည် တည်ငြိမ်မနေဘဲ၊ တိုးတက်မှုရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေးလူမျိုးအတွက် ၎င်း၏ဆက်လက်ရှိသော မေတ္တာကို ဖော်ပြရန် အသင့်ရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ကျိုးရှာလျက် ၎င်းကို မေ့လျော့သွားသောအခါ ဝမ်းနည်းခဲ့သည်။ သူသည် လူသားကို တည်မြဲစွာ ချစ်မြတ်နိုးပြီး၊ ၎င်း၏မေတ္တာကို ဆက်လက်ဝန်ဆောင်မှုပုံစံဖြင့် ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။

21. Turn ye not aside. True love is not static; it is progressive. God stood ready to reveal His continuing love for Israel, and it grieved Him when they became self-centered and forgot Him. He steadfastly loves man and invites him to return this love in the form of devoted service.

 

၂၃. ငါသည် သင်တို့ကို ဆုံးမပြသည်။ ရှမွေလသည် ၎င်းတို့၏ရွေးချယ်မှုအတွက် မည်သည့်နာကျည်းမှုမျှ မရှိကြောင်း၊ ၎င်း၏ဘဝကို ဘုရားသခင်၏အရာများတွင် ၎င်းတို့ကို ဆက်လက်သင်ကြားရန် အပ်နှံမည်ဖြစ်ကြောင်း လူများအား အာမခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရင်တစ်ပါးခန့်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် အစိုးရတာဝန်များ မထမ်းဆောင်ရတော့သော်လည်း၊ ပရောဖက်အဖြစ် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ရှမွေလသည် အနာဂတ်၏ အန္တရာယ်များကို ခံစားမိသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုမရှိဘဲ လူသားသည် မဖြစ်မနေ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူသိရှိသည်။ ၎င်းသည် ပရောဖက်အဖြစ် ၎င်း၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသည် အတိတ်ကာလထက် ပို၍လေးလံလိမ့်မည်ကို စတင်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး၊ သို့သော် ၎င်းသည် မည်သူမျှ ၎င်းအား ကဲ့ရဲ့စွပ်စွဲပြီး၊ ဣသရေးလူမျိုးအား ဘဝ၏ အတက်အကျများတစ်လျှောက် မထောက်ခံခဲ့သည်ဟု မည်သူမျှ မညွှန်ပြနိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တရားသူကြီးအဖြစ် ၎င်းတို့အပေါ် သစ္စာရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ၎င်းကို ရာထူးလျှော့ချခဲ့သကဲ့သို့၊ ၎င်း၏ ၎င်းတို့အပေါ်ထားရှိသော မေတ္တာသည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကဲ့သို့ မပြောင်းလဲကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

23. I will teach you. Samuel assured the people that he had no grudge against them for their choice, and that he would devote his life to further instructing them in the things of God. Although he would not have the responsibility of government, now that they had appointed a king, yet as prophet he would still be God’s representative to them. Samuel sensed the dangers of the future. He knew that it would be impossible for man to do right without the Spirit of God to direct him. He began to realize that his burdens as prophet would probably be heavier even than in the past, yet he was determined that no one should ever be able to point the finger at him in reproachful terms, declaring that he had not stood by Israel through all the vicissitudes of life. He had been loyal to them as a judge; now that they had demoted him, as it were, he would prove that his love for them, like that of God, was unchanged.

 

၂၄. စဉ်းစားပါ။ ယနေ့လူသားများ၏ အကြီးမားဆုံး လိုအပ်ချက်တစ်ခုမှာ တရားထိုင်ရန်အချိန်—ဘုရားသခင်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော ကောင်းမြတ်မှုနှင့် ၎င်း၏ ဂရုစိုက်မှုနှင့် လမ်းညွှန်မှု၏ သက်သေများအပေါ် တရားထိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

24. Consider. One of the greatest needs of men today is time for meditation—meditation on God’s infinite goodness and the evidences of His care and guidance.

 

ellen g. white comments

1–25 PP 614, 615

1–4, 11 PP 614

12 PP 615

13 PP 636

16–25 PP 615

19 SC 44; 5T 641