ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၁၆

 

 

အခန်းကြီး - ၁၆

chapter 16

 

၁. ဘုရားသခင်က ရှင်မေွလအား ယဇ်ပူဇော်ရန်အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဘက်လဟင်မ်သို့ စေလွှတ်တော်မူ၏။ ၆. သူ၏လူသားဆန်သော စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုသည် ဆုံးမခြင်းခံရသည်။ ၁၁. သူသည် ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်ပေးသည်။ ၁၅. ဆောလ်သည် သူ၏မကောင်းသောစိတ်ဝိညာဉ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် ဒါဝိဒ်ကို ခေါ်ယူသည်။

1 Samuel sent by God, under pretence of a sacrifice, cometh to Beth-lehem. 6 His human judgment is reproved. 11 He anointeth David. 15 Saul sendeth for David to quiet his evil spirit.

 

၁. မည်မျှကြာရှည်သနည်း။ ဆောလ်သည် စိတ်အားထက်သန်ဖွယ်ရာ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးပုံစံသစ်အောက်တွင် ပထမဆုံးသော နိုင်ငံခေါင်းဆောင်အဖြစ်၊ သူသည် စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြပြီး လွတ်လပ်မှုကို နှစ်သက်သော ဣသရေလလူမျိုးများအပေါ် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စွမ်းအားတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်သော၊ ခွင့်မလွှတ်သော အုပ်ချုပ်သူအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး လူမျိုးကို ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုမှ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဆောလ်အား တစ်ဦးချင်းအဖြစ် ကယ်တင်ခြင်းမှ ပိတ်ပင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဥပမာ၊ နေဗုခဒ်နေဇာသည် သူ၏ဘုရား မာဒုက်သည် ယေဟိုဝါထက် သာလွန်သည်ဟု ဂုဏ်ယူခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ သန္ဓာန်ဝိညာဉ်သည် ဒံယေလမှတစ်ဆင့် သူ့ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဒံယေလ၏ ဘုရားသခင်ကို အမြင့်ဆုံးအဖြစ် ချီးမွမ်းခဲ့သည် (ဒံယေလ ၄:၃၄–၃၇)။

1. How long? Saul had made an inspiring leader. As the first chief of state under a new form of administration, he had almost hypnotic power over the high-spirited and independence-loving Israelite people. But he had rapidly developed into a despot—cruel, tyrannical, and unforgiving. Let it be remembered, however, that although the king had refused God’s counsel, and had effectively separated the nation from His guidance, yet this did not bar Saul from salvation as an individual. Nebuchadnezzar, for example, gloried in the thought that his god Marduk was stronger than Jehovah, yet God’s Holy Spirit appealed to him through Daniel—so much so that he extolled the God of Daniel as the Most High (Dan. 4:34–37).

 

ဘက်လဟင်မ်မြို့သား ယေရှဲ။ ဆမ်ုယလ်သည် ယခင်လာရောက်မှုများမှ ဘက်လဟင်မ်မြို့သားအချို့နှင့် ရင်းနှီးခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ယေရှဲကို သိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏မိသားစုကျန်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် မရင်းနှီးခဲ့ပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁၊ ၁၂)။

Bethlehem from previous visits. Although he probably knew Jesse, he was unacquainted with the rest of his family (vs. 11, 12).

 

၂. ဆယ်ကျော်သက်နွားမလေးတစ်ကောင်ယူပါ။ ယဇ်ပူဇော်ရန် ဘက်လဟင်မ်သို့ ပရောဖက်လာရောက်ခြင်းသည် လုံးဝသဘာဝကျပြီး သင့်လျော်သည်။ သေတ္တာတော်သည် ကိရယတ်ယာရံမ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဆောလ်လက်ထက်တွင် ဗိမာန်တော်သည် နောဘမြို့တွင် ရှိခဲ့သည်ဟု သိရသော်လည်း (အခန်းကဏ္ဍ ၂၁:၁–၆)၊ ရှိလောမြို့တွင်ကဲ့သို့ နှစ်စဉ်ပွဲတော်များကို ထိုနေရာ၌ ကျင်းပခဲ့သလားဆိုသည်ကို မသိရပေ။ ရှိလောမြို့တွင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့ကို နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ မြို့အသီးသီးတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည် (PP ၆၀၉)။ ထိုသို့သော ယဇ်ပူဇော်ပွဲများတွင် ပရောဖက်သည် လူများအား ကယ်တင်ခြင်း၏ ကြီးမားသောအစီအစဉ်နှင့်ပတ်သက်၍ လမ်းညွှန်ပေးပြီး၊ လူမျိုးတစ်ခု၏ ဉာဏ်ရည်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် လူငယ်များကို ပရောဖက်များ၏ ကျောင်းများသို့ စေလွှတ်ရန် အားပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် ဆမ်ုယလ်၏ ဘက်လဟင်မ်သို့လာရောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပေ။ လူများအတွက်မူ၊ ၎င်းသည် ယနေ့ခေတ်တွင် ခရိုင်အစည်းအဝေးတစ်ခုနှင့်ဆင်တူသော ပရောဖက်၏ ပုံမှန်ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

2. Take an heifer. It was entirely natural and proper for the prophet to visit Bethlehem to make a sacrifice. The ark was still at Kirjath-jearim. It is known that the sanctuary was in Nob during at least a portion of Saul’s reign (ch. 21:1–6), but we are not told whether the yearly feasts were held there as they had been in Shiloh. Since the cessation of sacrificial offerings at Shiloh, these had been conducted at various cities throughout the land (PP 609). At such sacrificial gatherings the prophet would instruct the people concerning the great plan of salvation and would encourage them to send their young men to the various schools of the prophets, in order to raise the intellectual and spiritual tone of the nation. The king would thus have no question about Samuel’s visiting Bethlehem. So far as the people were concerned, it was a routine ministration by the prophet, similar to a district meeting today.

 

ယဇ်ပူဇော်ရန် ငါလာသည်ဟု ဆိုပါ။ ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်ပေးသည့်လုပ်ရပ်ကို ချက်ချင်းသိစေရန် လူထုအကျိုးအတွက် မသင့်လျော်ခဲ့ပေ။ ဆောလ်အား ဘိသိက်ပေးခြင်းကိုလည်း ဤနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ထိုစဉ်က ယဇ်ပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခံရသော အကြီးအကဲ ၃၀ သည် ဆမ်ုယလ်က ဆောလ်အား ဂုဏ်ပြုသည့်နေရာပေးရသည့်အကြောင်းကို သိခဲ့သနည်း။ သူတို့သည် ယဇ်ပွဲပြီးနောက် ဆမ်ုယလ်နှင့် ဆောလ်တို့ စကားပြောဆိုနေစဉ်တွင် မရှိခဲ့ကြပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၉:၂၅)။ ဆောလ်၏ ကျွန်ပင်လျှင် မနက်စောစောတွင် ဘိသိက်ပေးခြင်းကို မမြင်ခဲ့ပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၉:၂၇ မှ ၁၀:၁)။ ဆောလ်၏ မိသားစုပင်လျှင် ဘုရင်ရွေးချယ်ရန် မိဇပါအစည်းအဝေးအချိန်ထိ ဘိသိက်ပေးခြင်းကို မသိခဲ့ကြပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၂၀–၂၇)။ ဆောလ်အား ဘိသိက်ပေးခြင်းသည် သူ၏ဘဝအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို ကြေညာခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံရန် ဖိတ်ကြားခံရသော်လည်း အတင်းအကြပ် မလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့သော ဘိသိက်ပေးခြင်းသည် သူ့အား ဘုရင်အဖြစ် တရားဝင်ထည့်သွင်းရန် လုပ်ဆောင်ချက်များကို စတင်ရန် လိုင်စင်မပေးခဲ့ပေ။ မရိပ်မြို့တွင် ရွေးချယ်ပြီးနောက်ပင် ဆောလ်သည် သူ၏အိမ်သို့ ပြန်လည်သွားကာ သခင်ဘုရား၏ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်ဟု မှတ်တမ်းတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

Say, I am come to sacrifice. It was not in the public interest that the act of anointing David be known at once. Was not Saul’s anointing conducted in much the same way? Did the 30 elders who then responded to the invitation to attend the feast know why Samuel had given Saul the seat of honor? They were not present while Samuel and Saul communed together after the feast (ch. 9:25). Neither they nor even Saul’s servant witnessed the early morning anointing (chs. 9:27 to 10:1). Nor did Saul’s family learn of the anointing until the time of the Mizpah meeting for selecting a king (ch. 10:20–27). The anointing of Saul was to him a declaration of God’s plan for his life. He was invited, but not compelled, to accept God’s summons. Such anointing gave him no license to initiate action to bring about his actual installation, publicly, as king. The record shows clearly that even after his selection at Mizpah, Saul returned to his home and waited for the Lord to lead in the next move.

 

ဆမ်ုယလ်၏ ဆောလ်အား ဘိသိက်ပေးခြင်းနှင့် ယေရှဲ၏အိမ်သို့ သွားရောက်ခြင်းအကြား တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ဤအချိန်တွင် ဘုရင်တစ်ပါးရှိနှင့်ပြီး၊ ပရောဖက်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေသော ဘုရင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သခင်ဘုရားက ဆောလ်ကို ပယ်ရှားကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဆမ်ုယလ်သည် ဘုရင်နှင့်အတူ ဝတ်ပြုရန် ဝန်လေးနေခြင်းကြောင့် ဤအာရုံခံစားမှုသည် များစွာတိုးပွားလာပေလိမ့်မည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၅ နှင့် ၁၆ အကြားတွင် အချိန်ကာလ များစွာရှိခဲ့ပေလိမ့်မည်။

The only difference between Samuel’s anointing of Saul and his trip to Jesse’s home was that at this time there was already a king, suspicious of every move the prophet made since he had announced the Lord’s rejection of Saul. This sensitiveness was no doubt greatly increased by Samuel’s hesitancy to join his king in worship. There may have been a considerable interval of time between chs. 15 and 16.

 

၄. သင်သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ရောက်လာသလား။ အခန်းကဏ္ဍ ၉ တွင်ဖော်ပြထားသည့်ဖော်ပြချက်အရ၊ ဆောလ်အား ဘိသိက်ပေးရန် ယဇ်ပွဲသည် ကြိုတင်သိထားသော ပွဲတစ်ခုနှင့်ဆက်စပ်ပြီး မြင့်သောနေရာတွင် ကျင်းပခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ဆမ်ုယလ်သည် ကြိုတင်ကြေညာခြင်းမရှိဘဲ ဘက်လဟင်မ်သို့ရောက်လာပြီး၊ နွားမလေးတစ်ကောင်ကို ဆောင်ကာ၊ အကြီးအကဲများကို တက်ရောက်ရန် ခေါ်. ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်ပေးခြင်း။ ဘုရားသခင်က ဒါဝိဒ်အား ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် ဆောလ်အား ရွေးချယ်ခြင်းအကြား မည်သည့်ကွာခြားချက်ရှိသနည်း။ ဘုရားသခင်သည် ဆောလ်လမ်းကြောင်းကို အတိအကျသိတော်မူသော်လည်း၊ သူ့အား ဘိသိက်ပေးပြီး သူနှင့်အတူ ရှိမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၇)။ လူမျိုးတို့၏ ဘုရင်တစ်ပါးအတွက် တောင်းဆိုမှုကို ဘုရားသခင်၏ဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ ဆောလ်သည် လူထုနှစ်သက်သော ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်မှုကို မစဉ်းစားဘဲ နိုင်ငံ၏ခွန်အားကိုသာ စဉ်းစားခဲ့သည်။ ရွေးချယ်ခံရသောအခါ ဆောလ်တွင် အားနည်းချက်များရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို သိတော်မူပြီး၊ သူရင်ဆိုင်ရမည့်အန္တရာယ်များကို သတိပေးကာ မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်ကို အကြံပေးခဲ့သည်။

4. Comest thou peaceably? From the description given in ch. 9, it is clear that the feast for Saul’s anointing was held at the high place, in connection with a feast well known in advance. But Samuel’s coming to Bethlehem unannounced, leading a heifer, and summoning the elders to be present, would naturally lead to considerable speculation. The elders came in fear and trembling, wondering what terrible thing had happened. Such a reaction to the unexpected coming of an important official was entirely natural and, in fact, adds an authentic touch to the narrative.

 

၅. ငြိမ်းချမ်းစွာ။ ဆမ်ယူရယ်သည် သူတို့၏အကြောက်တရားအားလုံးကို ငြိမ်းအောင်ပြုလုပ်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ သန့်ရှင်းစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ဆေးကြောခြင်း၊ အဝတ်အစားဆေးကြောခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း ပါဝင်သည့် ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရန်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁၀-၁၅၊ ၁ရာ ၂၁:၄-၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆမ်ယူရယ်သည် ဂျက်ဆီနှင့် အနည်းဆုံး သူ၏သားအကြီးများကို သန့်ရှင်းစေရန် ကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်ခဲ့သည် (၁ ရာ ၁၆:၅)။ ထို့နောက် အားလုံးကို ယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ ခေါ်ယူခဲ့သည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပွဲခံခြင်းကြားတွင် နာရီအနည်းငယ်ကြာမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ နွားမငယ်ကို ပြင်ဆင်ပြီး ကင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ သူတို့စားသုံးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဆမ်ယူရယ်သည် ဤအကြားကာလကို အသုံးချပြီး ဂျက်ဆီနှင့် သူ၏မိသားစုနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးစွာ သိကျွမ်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပွဲခံရန်အတွက် စုဝေးခြင်းမပြုသေးကြောင်း သိသာသည်၊ အကြောင်းမှာ ဗတ်စား ၁၁ တွင် ဒါဝိဒ်သည် လယ်ကွင်းမှ ခေါ်ယူခံရပြီး သူတို့ထိုင်စားမည့်အချိန်မတိုင်မီ ဖြစ်သည်။

5. Peaceably. Samuel quieted all their fears and authorized them to sanctify themselves, that is, to go through the procedure for ceremonial cleansing, which included bathing of the body, washing of the clothing, and continence (see Ex. 19:10–15; 1 Sam. 21:4–6). Samuel personally saw to it that Jesse and at least his older sons were purified (1 Sam. 16:5). Then all were called to the sacrifice. A few hours would elapse between the sacrifice and the feast, for the heifer must be dressed and roasted before they could eat of it. Samuel took advantage of this interval to become better acquainted with Jesse and his family. That they had not yet assembled themselves for the feast is clear from v. 11, where David is brought in from the fields before they sat down to eat.

 

 

 

၇–၁၃. ခရစ်တော်သည် ဒါဝိဒ်၏ အကျင့်စရိုက်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။—ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို သူ၏ဖခင်၏ သိုးထိန်းခြံမှ ခေါ်ယူ၍ ဣသရေလဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးရန် ရွေးချယ်သောအခါ၊ သူသည် ဒါဝိဒ်ထံသို့ မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို ပေးအပ်နိုင်သူတစ်ဦးကို မြင်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို မိမိ၏ဝန်ဆောင်မှုအတွက် လေ့ကျင့်ပေးရန် သူ၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုဖြစ်စဉ်တွင် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ဒါဝိဒ်၏အကျင့်စရိုက်ကို တည်ဆောက်သူဖြစ်သည် (MS ၁၆၃၊ ၁၉၀၂)။

7–13. Christ Built David’s Character.—When God called David from his father’s sheepfold to anoint him king of Israel, He saw in him one to whom He could impart His Spirit. David was susceptible to the influence of the Holy Spirit, and the Lord in His providence trained him for His service, preparing him to carry out His purposes. Christ was the Master-builder of his character (MS 163, 1902).

 

 

၇. ထာဝရဘုရားသည် နှလုံးသားကို ကြည့်တော်မူ၏။ “နှလုံးသား” ဆိုသည်မှာ ဉာဏ်ရည်၊ ခံစားမှုနှင့် ဆန္ဒကို ရည်ညွှန်းသည် (ဆာလံ ၁၃၉:၂၃; မဿဲ ၁၂:၃၄၊စသည်ဖြင့်)။ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် လမ်းညွှန်ပေးသည့်အချက်ဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းမှာ “လူတစ်ဦးသည် သူ၏နှလုံးသားတွင် စဉ်းစားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်” (သုတ္တံ ၂၃:၇)။ လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်မှုသည် အဓိကအားဖြင့် ဉာဏ်ရည်နှင့်သက်ဆိုင်သော်လည်း ခံစားမှုနှင့် စိတ်ခံစားမှုများက ပြင်းထန်စွာ လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ စမ်းသပ်ကာလအတွင်း ဘုရားသခင်သည် လူသားများကို ဖိတ်ခေါ်သည်- “ယခု လာကြလော့၊ ကျွန်ုပ်တို့အတူတကွ ဆင်ခြင်ကြစို့” (ဟေရှာယ ၁:၁၈)။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သူနှင့်သူ၏အကြံအစည်နှင့် သိကျွမ်းစေလိုသည်၊ အကြောင်းမှာ ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပြောင်းလဲသွားသည် (၂ ကောရိန္သု ၃:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ဉာဏ်ရည်ကို ဆွဲဆောင်သည်။ ပြင်ပအသွင်အပြင်သည် ဘဝ၏စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်များကို မဖော်ပြဘဲ၊ အကြောင်းမှာ လုပ်ရပ်များသည် မကြာခဏ လွဲမှားစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခံရသည်။ မောရှေသည် ဣသရေလလူမျိုးများကို “သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားကို သင်၏နှလုံးသားအကြွင်းမဲ့ဖြင့် ချစ်ရမည်” (တရားဟောရာ ၆:၅) ဟု ပြောသောအခါ၊ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သိကျွမ်းမှုမှတစ်ဆင့် ဘဝတွင် လမ်းညွှန်မှုဖြစ်ပေါ်စေသော လွှမ်းမိုးမှုကို တွေးတောနေသည်။ တပည့်များသည် ယေရှုနှင့် ရင်းနှီးစွာ ပေါင်းသင်းခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မြင်ခဲ့ရသည့်အချက် (ယောဟန် ၁၄:၉) သည် သူတို့ကို သူ၏အကြံအစည်အတွက် လက်နက်ချရာတွင် များစွာ သန်မာစေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် သိုးများကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဘုရားသခင်ကို သိမှတ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ညီအစ်ကိုများက အသိအမှတ်မပြုသော်လည်း၊ ဤသိကျွမ်းမှုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အား သူ့ကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဦးဆောင်နိုင်စေခဲ့သည်။

7. The Lord looketh on the heart. The “heart” refers to the intellect, the affections, and the will (Ps. 139:23; Matt. 12:34; etc.). It is the guiding factor in determining destiny, for as a man “thinketh in his heart, so is he” (Prov. 23:7). Free choice is essentially a matter of the intellect, but is often strongly influenced by the feelings and emotions. Within the limits of probationary time God invites men: “Come now, and let us reason together” (Isa. 1:18). He would have us become acquainted with Him and with His plan, for it is by beholding that we become changed (see 2 Cor. 3:18). God makes His appeal to the intellect. Outward appearances do not reveal the real motives of life, for ofttimes actions are misinterpreted. When Moses told the children of Israel, “Thou shalt love the Lord thy God with all thine heart” (Deut. 6:5), he was thinking of the guiding influence brought to bear on the life through personal acquaintance with God. The fact that the disciples had seen God through associating intimately with Jesus (John 14:9) greatly strengthened them in their surrender to His plan for them. David had learned to know God as he watched over the sheep, and, though unrecognized by his brothers, this acquaintance made it possible for the Holy Spirit to lead him on from step to step.

 

၁၁၊ ၁၂. ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို ရွေးချယ်ပြီး သူ၏အမှုတော်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။—ယေရုရှလင်မြို့ “မဟာဘုရင်၏မြို့” ၏ တောင်ဘက်ခြောက်မိုင်အကွာတွင် ဗက်လင်မြို့ရှိပြီး၊ ထိုမြို့တွင် ဒါဝိဒ်သည် သခင်ယေဇူးကို အရှေ့တိုင်းမှ ပညာရှိများက ကိုးကွယ်ပြီး မွေးကျရာ နွယ်စဉ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ ရာစုနှစ်များစွာကပင်၊ ဒါဝိဒ်သည် ဗက်လင်၏ လွင်ပြင်တွင် သိုးများကို စောင့်ကြည့်ရင်း လူငယ်ဘဝ၏ တက်ကြွမှုဖြင့် သူရေးစပ်ထားသော သီချင်းများကို သီဆိုခဲ့သည်။ ရိုးရှင်းသော သိုးထိန်းလူငယ်သည် သူ၏ စောင်းတီးသံနှင့်အတူ သူ၏ လတ်ဆတ်သော လူငယ်အသံ၏ သံစဉ်ကို လိုက်ပါစီးမျှောခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို ရွေးချယ်ထားပြီး၊ သူ၏ဘဝကို စီမံပြီး၊ သူ၏အသံကို လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ဂီတနှင့် ကဗျာရေးစွမ်းရည်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို သိုးအုပ်များနှင့် တစ်ယောက်တည်းနေထိုင်သော ဘဝတွင် နောင်တွင် သူအပ်နှင်းမည့်အမှုတော်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည် (ST ဇွန် ၈၊ ၁၈၈၈)။

11, 12. God Chose and Prepared David for His Work.—Six miles south of Jerusalem, “the city of the great King,” was Bethlehem, where David was born more than a thousand years before the infant Jesus was cradled in the manger, and worshiped by the wise men from the East. Centuries before the advent of the Saviour of the world, David, in the freshness of boyhood, had kept watch of his flocks as they grazed on the open fields of Bethlehem. The simple shepherd boy sang the songs of his own composing, and the music of his harp made a sweet accompaniment to the melody of his fresh young voice. The Lord had chosen David, and had ordered his life that he might have an opportunity to train his voice, and cultivate his talent for music and poetry. The Lord was preparing him in his solitary life with his flocks, for the work He designed to commit to his trust in afteryears (ST June 8, 1888).

 

၁၂. ကြည့်ရှုရန်ကောင်းသည်။ သို့မဟုတ် “ချောမောသည်”။ သူ့ကို ဘိသိက်ပေးပါ။ ဘုရားသခင်သည် အချို့လူများကို သူ၏ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ပြီး အချို့ကို ကျော်သွားသနည်း။ ရှောလုကို ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် ဒါဝိဒ်ကို ရွေးချယ်ခြင်းတွင် မည်သည့်ကွဲပြားမှုရှိသနည်း။ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဖြစ်သောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ရှောလုလျှောက်မည့်လမ်းကို အတိအကျသိတော်မူသော်လည်း၊ သူ့ကို ဘိသိက်ပေးပြီး သူနှင့်အတူရှိမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည် (အခန်း ၁၀:၇)။ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက်နှင့် သူ၏အလိုတော်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် လူများ၏ဘုရင်တစ်ပါးအတွက် တောင်းဆိုမှုကို ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။ ရှောလုသည် လူများနှင့်ရေပန်းစားခဲ့သည်—သူတို့၏နှလုံးသားနှင့်အညီသော ဘုရင်ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏နှလုံးသားနှင့်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်မှုကို မတွေးတောဘဲ နိုင်ငံတော်အင်အားကို တွေးတောနေခဲ့သည်။ ရွေးချယ်ခံရချိန်တွင် ရှောလုသည် ဆိုးရွားသောအတားအဆီးများရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ သူရင်ဆိုင်ရမည့်အန္တရာယ်များကို ကြိုတင်သတိပေးကာ၊ ၎င်းတို့ကိုရင်ဆိုင်ရန် တိကျသောအကြံဉာဏ်ပေးခဲ့သည်။

12. Goodly to look to. Or, “handsome.”

Anoint him. Why does God choose certain men to be His representatives, passing others by? What difference was there in His choice of Saul and His choice of David? Being omniscient, God knew precisely the course Saul would take, yet anointed him and promised to be with him (ch. 10:7). Contrary to their own best interests and to His will for them, God answered the demand of the people for a king. It is clear that Saul was popular with the people—a king after their heart, but not God’s. They were not thinking of spiritual leadership but of national strength. When chosen, Saul had serious handicaps. God recognized these, yet forewarned him of the dangers he would meet, and gave him definite counsel on how to meet them.

 

ဒါဝိဒ်နှင့်ကိစ္စမှာ ကွဲပြားသည်။ လူများသည် ရှောလုနှင့် မကျေနပ်ဖြစ်လာသည့်အထောက်အထားမရှိပေ၊ တကယ်တော့ သူတို့သည် အမာလက်စစ်ဆင်ရေး၏ရလဒ်များနှင့် လုံးဝကျေနပ်ခဲ့ကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ဖခင်အိမ်ထောင်တွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အရှေ့တိုင်းတွင် အသက်အရွယ်သည် လေးစားမှုနှင့် ဦးစားပေးမှုကို ယူဆောင်လာသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၉:၂၅-၂၆)။ သူသည် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏မိသားစုအဖွဲ့ဝင်များထံမှပင် အသိအမှတ်ပြုမှုမရှိခဲ့ပေ (၁ရာ ၁၇:၂၈)။ သူသည် ရှောလု၏ မြင့်မားသောအသွင်အပြင်နှင့် ဆံဆုန်၏ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်မရှိခဲ့ပေ။ ရှောလုသည် ဘုရင်တစ်ပါးအတွက် အကြီးအကဲများ၏ အလျင်အမြန်တောင်းဆိုမှုကို တုံ့ပြန်ရင်း လယ်ထွန်ယက်ခြင်းမှ ခေါ်ယူခံခဲ့ရသည်။ သူ့တွင် လေ့ကျင့်ရန်အချိန်အနည်းငယ်သာရှိခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် သိုးထိန်းရင်း လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ခေါ်ယူခံခဲ့ရပြီး၊ ဆယ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း ဆယ်နှစ်မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ကြီးမားသောအလုပ်များအတွက် ပြင်ဆင်ရန် အချိန်ရခဲ့သည်။

With David the case was different. There is no evidence that the people had become dissatisfied with Saul; in fact they were entirely satisfied with the results of the Amalekite campaign. David was the youngest in his father’s house, and in the Orient age carried with it respect and priority (Gen. 29:25, 26). He was a stripling, with no claim to recognition even from the members of his own household (1 Sam. 17:28). He did not have the lofty stature of Saul, nor the physique of Samson. Saul was called from the plow in response to the urgent pleas of the elders for a king. He had little time for training. David was called from tending sheep, while yet a lad, and had more than a decade in which to prepare for his arduous tasks as leader of the twelve tribes.

 

လူငယ်အဖြစ်ရွေးချယ်ခံရသူ ဒါဝိဒ်သည် ရာထူးကြီးမားသောတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်မည့်အချိန်မတိုင်မီ လေ့ကျင့်မှုနှင့် စမ်းသပ်မှုကာလကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒါဝိဒ်၏စရိုက်သည် ဘုရားသခင်၏စံနှုန်းများနှင့် မကိုက်ညီသည့်နေရာတွင်၊ သူ၏ဘုရင်အဖြစ်သရဖူဆောင်ခြင်းမတိုင်မီ ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏နိုင်ငံတော်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်သူတိုင်းကို အလားတူဆက်ဆံပြီး၊ အထူးသဖြင့် တာဝန်ကြီးမားသောရာထူးများသို့ ခေါ်ယူသူများကို ဆက်ဆံသည်။ လူသားသည် ဘဝ၏သာမန်ဖြစ်ရပ်များဖြင့် သတိမထားမိဘဲ စမ်းသပ်ခံရသည်အထိ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်က “သင်သည် အနည်းငယ်သောအရာများအပေါ် သစ္စာရှိခဲ့ပြီ၊ ငါသည် သင့်ကို များစွာသောအရာများအပေါ် အုပ်စိုးစေမည်” (မဿဲ ၂၅:၂၃) ဟု ပြောနိုင်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ဒါဝိဒ်သည် လူငယ်အားအင်ရှိမှု၊ ချစ်ခင်ဖွယ်နူးညံ့သောစိတ်ဓာတ်နှင့် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးအပေါ် ယုံကြည်မှုမှဖြစ်ပေါ်လာသော ရဲရင့်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် လောကီအရာများဖြင့် မညစ်ညမ်းဘဲ၊ ဗက်လင်ဟိမ်တောင်ကုန်းများ၏ တိတ်ဆိတ်သောအထီးကျန်မှုတွင် ကြီးပြင်းလာသော တွေးတောဆင်ခြင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင်၊ မိဒျန်ရှိ မောရှေကဲ့သို့ သိုးထိန်းရင်း၊ သူသည် တာဝန်သိစိတ်နှင့် ခေါင်းဆောင်မှုအရည်အသွေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက် သယ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

Chosen as a youth, David enjoyed the opportunity of a period of training and testing before he assumed the responsibilities of high office. Where David’s character failed in meeting the divine standards, changes could thus be made before his coronation. God deals similarly with every individual whom He invites to be a member of His kingdom, and particularly with those whom he calls to positions of responsibility. All unconsciously man is tested by the common events of life until finally God can say, “Thou hast been faithful over a few things, I will make thee ruler over many things” (Matt. 25:23). Thus far David had shown himself to possess youthful vigor, a loving, gentle spirit, and fearlessness born of confidence in divine power. He was uncorrupted by the world, a meditative soul growing up in the quiet seclusion of the hills of Bethlehem. There, herding the sheep like Moses in Midian, he acquired a sense of responsibility and developed qualities of leadership that were to carry him through life.

 

၁၃. ဦးချို။ ဟေဗြဲဘာသာ “ကယ်ရန်”၊ နွား၊ ဆိတ်၊ သိုးထီး၏ “ဦးချို”။ အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရ “ကောနူကိုးပီးယား” သည် လက်တင်ဘာသာ “ကောနူ” မှတစ်ဆင့် “ကယ်ရန်” မှဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်။ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်သည် လူများကို ခွဲခြားဆက်ဆံသူမဟုတ်ပေ။ သူသည် ရှောလုအား နှလုံးသစ်တစ်ခုပေးခဲ့ပြီး သူရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်များကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို လျင်မြန်စွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဘုရားသခင်သည် ရှောလုကို အချည်းနှီးလမ်းညွှန်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည့်အတိုင်း ဒါဝိဒ်ကို လမ်းညွှန်ရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်ကြီးများစွာကဲ့သို့၊ ဒါဝိဒ်သည် သာမန်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် စရိုက်သဏ္ဍာန်ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပြီး၊ တစ်နေ့တွင် သူသည် ကောင်းမှုနှင့်မကောင်းမှုအကြား ကြီးမားသောအငြင်းပွားမှုတွင် ပါဝင်ရမည့်အခန်းကဏ္ဍအတွက် အပြည့်အဝအရည်အချင်းပြည့်မီစေမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ဒါဝိဒ်အား သူ၏ဘိသိက်ခံရချိန်တွင် “လာရောက်ခဲ့သည်”၊ ခရစ်တော်၏ဗတ္တိဇံခံယူချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်လာရောက်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင် (မဿဲ ၃:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

13. Horn. Heb. qeren, the “horn” of a bull, goat, or ram. The English word cornucopia is from qeren through the Latin cornu.

Spirit of the Lord. The Spirit of the Lord is no respecter of persons. He gave Saul a new heart and pointed out the pitfalls ahead of him. Yet Saul quickly rejected divine guidance. Now God proposed to guide David as He had tried in vain to guide Saul. As with many of the world’s great leaders, David grew up amid humble surroundings, quietly developing a sterling character under the guidance of the Holy Spirit, who one day would qualify him fully for the part he was to play in the great controversy between good and evil. God’s Spirit “came upon David” at the time of his anointing, even as the Divine Spirit came upon Christ at His baptism (see on Matt. 3:16).

 

၁၄. ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော် ထွက်ခွာသွားသည်။ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်—ခွင့်လွှတ်မရနိုင်သောအပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး—ဘုရားသခင်သည် သူ့အတွက် ထပ်မံပြုလုပ်ပေးနိုင်သည့်အရာမရှိတော့ပေ (အခန်း ၁၅:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခုသည် ယဟောဝါ၏ဝိညာဉ်တော်သည် ရှောလုထံမှ အကြောင်းမဲ့ထွက်ခွာသွားသည်မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ရှောလုသည် သူ၏လမ်းညွှန်မှုကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ကိုယ်သူ ဝိညာဉ်တော်၏လွှမ်းမိုးမှုမှ တမင်တကာ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ဆာလံ ၁၃၉:၇ နှင့် လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်မှု၏ အခြေခံမူနှင့်အညီ နားလည်ရမည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် သူ၏သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှတစ်ဆင့် ရှောလု၏ဆန္ဒများနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ်သြဇာပေးခဲ့လျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဘုရင်ကို စက်ရုပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ ဖန်တီးပေးမည်ဖြစ်သည်။

14. Spirit of the Lord departed. Saul had rejected the Spirit of God—committed the unpardonable sin—and there was nothing more God could do for him (see on ch. 15:35). It was not that the Spirit of Jehovah withdrew from Saul arbitrarily; but rather that Saul rebelled against His guidance, and deliberately withdrew himself from the influence of the Spirit. This must be understood in harmony with Ps. 139:7 and with the fundamental principle of free choice. If God through His Holy Spirit forced Himself upon Saul contrary to his desires, God would be making of the king a mere machine.

 

ထာဝရဘုရားထံမှ။ ကျမ်းစာများသည် ဘုရားသခင်သည် သူတားဆီးမထားသည့်အရာများကို ပြုလုပ်သည်ဟု တစ်ခါတစ်ရံ ဖော်ပြသည်။ စာတန်အား သူ၏မူများကို ပြသရန် အခွင့်အရေးပေးရာတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးကို ကန့်သတ်ထားသည်။ သေချာသည်မှာ၊ စာတန်သည် မသွားနိုင်သောကန့်သတ်ချက်များရှိခဲ့သည် (ယောဘ ၁:၁၂၊ ၂:၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် သူ၏ကန့်သတ်ထားသောနယ်ပယ်အတွင်း၌ သူသည် ဘုရားသခင်၏ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်ပြုခံရသည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူ၏လုပ်ရပ်များသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူနှင့်သူ၏မကောင်းသောဝိညာဉ်များသည် ဘုရားသခင်ခွင့်ပြုသည့်အရာများကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်တော်ကို ရှောလုထံမှ ဖယ်ထုတ်သောအခါ (၁ ရာ ၁၆:၁၃-၁၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ စာတန်သည် သူ၏လမ်းကို လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

From the Lord. The Scriptures sometimes represent God as doing that which He does not specifically prevent. In giving Satan an opportunity to demonstrate his principles, God, in effect, would limit His own power. Of course, there were limits beyond which Satan could not go (see Job 1:12; 2:6), but within his limited sphere he did have divine permission to act. Thus, although his acts are contrary to the divine will, he can do nothing except what God permits him to do, and whatever he and his evil spirits may do, is done with God’s permission. Therefore when God withdrew His own Spirit from Saul (see on 1 Sam. 16:13, 14), Satan was free to have his way.

 

သူ့ကို ဒုက္ခပေးသည်။ ဂျိုးဆက်ဖပ်စ်သည် ဤရောဂါကို ဤသို့ဖော်ပြသည်- “ရှောလုနှင့်ပတ်သက်၍၊ ထူးဆန်းပြီး နတ်ဆိုးလွှမ်းမိုးမှုများသည် သူ့အပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး၊ သူ့ကို အဆုံးမဲ့ဖိစီးမှုများဖြစ်ပေါ်စေကာ သူ့ကို အသက်ရှုမဝအောင် ဖိစီးခဲ့သည်” (ရှေးဟောင်းသုတ ၆.၈.၂)။ ရှောလုသည် သူသည် သူ့ထက်သာ၍ “ပိုကောင်းသောသူ” တစ်ဦးအား သရဖူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ဟူသော ပရောဖက်၏ကြေငြာချက်ကို စဉ်းစားရင်း ပြင်းထန်သောစိတ်ဓာတ်ကျရောဂါတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မကောင်းသောဝိညာဉ်မှ ယာယီလွှမ်းမိုးမှုသည် ရှောလုအား စိတ်မနှံ့သူကဲ့သို့ ခံစားရန်နှင့် လုပ်ဆောင်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

Troubled him. Josephus describes the malady thus: “As for Saul, some strange and demoniacal disorders came upon him, and brought upon him such suffocations as were ready to choke him” (Antiquities vi. 8. 2). Evidently a severe melancholia developed as he brooded over the prophet’s announcement that he had forfeited the crown to a man “better” than he was (ch. 15:28). Intermittent possession by the evil spirit led Saul to feel and act something like a demented man.

 

၁၅. ဘုရားသခင်ထံမှ မကောင်းသောဝိညာဉ်။ ဗတ်စား ၁၄ တွင် ညီမျှသောဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ပါ။

15. An evil spirit from God. See on v. 14 for an equivalent expression.

 

၁၆. တယောတစ်ခု။ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်မှာ “လိုင်ယာ”။ ရှောလုအား သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေသော မကောင်းသောဝိညာဉ်မှ သက်သာရာရရန် ဂီတကုထုံးဖြင့် ရှာဖွေရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏ လိုင်ယာသံနှင့် သူ၏ မြင့်မြတ်သောသီချင်းများသီဆိုမှုသည် ရှောလုအား သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေသော မကောင်းသောဝိညာဉ်မှ ယာယီသက်သာရာရစေခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်၏ဂီတကို နားထောင်ရင်း၊ သူ၏မိမိကိုယ်ကို သနားစရာနှင့် မနာလိုဖြစ်မှုများသည် ယာယီထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် နှစ်ဆအားဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို ဆက်လက်ငြင်းပယ်မှုနှင့်အတူ၊ သူသည် ခရစ်တော်၏ နတ်ဆိုးလွှမ်းမိုးမှုဆိုင်ရာ ဥပမာပုံပြင်ထဲက လူသားကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည် (လုကာ ၁၁:၂၄-၂၆)၊ ထိုနေရာတွင် ထိုသို့သောဝိညာဉ်သည် “နောက်ဆုံးအခြေအနေ” သည် “ပထမအခြေအနေ” ထက် များစွာဆိုးရွားသည်ဟု သက်သေပြခဲ့သည်။

16. An harp. Better, “a lyre.” Saul was advised to seek relief through musical therapy. The sound of David’s lyre and his chanting of lofty hymns afforded Saul temporary release from the evil spirit that haunted him. As Saul listened to David’s music his wicked feelings of self-pity and jealousy left him for a time, only to return with double power as time went on. With his continued rejection of God’s guidance, he became like the man in Christ’s parable of demon possession (Luke 11:24–26), where “the last state” of such a soul proves to be far “worse than the first.”

 

၁၇. ငါ့အတွက် ရှာဖွေပေးပါ။ ရှောလုအား ဒုက္ခပေးနေသော မကောင်းသောဝိညာဉ်မှ သက်သာရာရရန် မျှော်လင့်ချက်ပေးနိုင်သော နည်းလမ်းများကို လျစ်လျူမရှုရန်ဖြစ်သည်။

17. Provide me. No means that offered hope of release from the evil spirit that tormented Saul was to be overlooked.

 

၁၈. ဂျက်ဆီ၏သားတော်။ ဒါဝိဒ်၏ ဂီတသမားတစ်ဦးနှင့် ရဲရင့်မှု၊ ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် သတိရှိမှုရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်သတင်းသည် သူ၏တရားရုံးသို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ဂိုလျာသ်အပေါ် အောင်ပွဲမတိုင်မီ ထူထောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် လူမမယ်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းမှာ နောက်ပိုင်းတွင် ဂိုလျာသ်နှင့် ရင်ဆိုင်ချိန်တွင် သူသည် “လူငယ်”၊ ဟေဗြဲဘာသာ “နာအာ” (“လူငယ်”၊ အခန်း ၁၇:၅၈) နှင့် “လူငယ်”၊ ဟေဗြဲဘာသာ “အယ်လမ်” (“လူငယ်လေး”၊ ဗတ်စား ၅၆) ဟုဖော်ပြခံရသည်။

18. Son of Jesse. Apparently David’s reputation as a musician and a man of bravery, sound judgment, and tact was already established before his appearance at court and his victory over Goliath. David was probably a youth on the verge of manhood, for a little later, at the time of his encounter with Goliath, he is described both as a “boy,” Heb. na‘ar (“young man,” ch. 17:58), and as a “young man,” Heb. ‘elem (“stripling,” v. 56).

 

ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ခံရသည်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် မသိရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဘိသိက်ခံရချိန်တွင် သူ၏ဘဝကို အထူးနည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်ခဲ့သော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူ့ကို ရှေ့လာမည့် အရေးကြီးသောတာဝန်များအတွက် အောင်မြင်စွာ ပြင်ဆင်ပေးနေသည်ဆိုသည့်အချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းမရှိပေ (ဗတ်စား ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Lord is with him. Though it was not generally known that David had been anointed king, nothing could hide the fact that the Holy Spirit, who had taken control of his life in a special way at the time of his anointing (see on v. 13), was successfully preparing him for the important tasks that lay ahead.

 

၂၀. မြည်းတစ်ကောင်။ ဂျက်ဆီ၏လက်ဆောင်သည် ဒါဝိဒ်၏တရားရုံးတွင် ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ဘုရင်၏ဆန္ဒအပေါ် ကောင်းသောဆန္ဒကို ဖော်ပြရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ လက်ဆောင်မပို့ပါက မကောင်းသောဆန္ဒ၏ဖော်ပြမှုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်၏တရားရုံးတွင် အောင်မြင်မှုကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

20. An ass. Jesse’s gift was intended to express good will with respect to the king’s desire for the services of David at court. Failure to send a gift would no doubt be interpreted as an expression of ill will, and would therefore prejudice David’s success at court.

 

၂၁. သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ဒါဝိဒ်၏ ရှောလုရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသည့်အနေအထားကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဒါဝိဒ်သည် “သူ၏ဝန်ဆောင်မှုသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်” (အာအက်စ်ဗွီ; ကမ္ဘာဦး ၄၁:၄၆; ဒံယေလ ၁:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ဒါဝိဒ်သည် နိုင်ငံ၏ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည့်အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏အရည်အချင်းများကို တန်ဖိုးထားလေးစားလာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အစိုးရရေးရာများနှင့်လည်း ထိတွေ့ခဲ့သည် ရှောလုသည် သူ၏ဘဝတွင် မကောင်းမှု၏မျိုးစေ့များသည် ၎င်းတို့၏ သေချာသောရိတ်သိမ်းမှုကို ထုတ်ပေးသည်အထိ၊ နှင့် ဒါဝိဒ်၏အကျင့်သိက္ခာပြည့်စုံမှုအထိ ထီးနန်းပေါ်တွင် ဆက်လက်ရှိနေခွင့်ပြုခံရပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏အရည်အချင်းများကို တန်ဖိုးထားလေးစားလာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အစိုးရရေးရာများနှင့်လည်း ထိတွေ့ခဲ့သည်။

21. Stood before him. This statement refers, not to David’s posture in the presence of Saul, but to the fact that David “entered his service” (RSV; see Gen. 41:46; Dan. 1:19). In the providence of God, David was thus brought into a situation where he would have contact with the leading men of the nation—who might thus learn to appreciate his talents—and with the affairs of government. Saul was probably permitted to remain on the throne until the seeds of evil in his life should produce their certain harvest, and until David’s preliminary training was complete.

 

သူ့ကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။ ရှောလုပင်လျှင် ဒါဝိဒ်၏ သဘာဝအလျောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးသဘောကို ဂုဏ်ပြုလေးစားလာခဲ့ပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှ ထည့်သွင်းပေးထားသော ထိုအရည်အသွေးများကို တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဤအလားအလာရှိသော လူငယ်၏ သိသာထင်ရှားသော သာလွန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ထီးနန်းဆက်ခံသူရွေးချယ်မှု၏ ဉာဏ်ပညာကို တိတ်တဆိတ် ဝန်ခံခဲ့သည်။

Loved him greatly. Even Saul came to honor and respect the naturally attractive personality of David, and to esteem in him those qualities implanted there by the Holy Spirit. Saul recognized the obvious superiority of this promising young man, tacitly admitting the wisdom of God’s choice of a successor to the throne.

 

လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူ။ ဤရာထူးသို့ ခန့်အပ်ခြင်းသည် ဒါဝိဒ်ကို ဘုရင်နှင့် အနီးကပ်ဆုံးဆက်ဆံရေးသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ဘုရင်၏လုံခြုံရေးအတွက် သူ့ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ တာဝန်ယူစေခဲ့သည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ဂိုလျာသ်အပေါ် အောင်ပွဲရပြီးနောက် ဒါဝိဒ်၏ တရားရုံးတွင် အခန်းကဏ္ဍကို ကြိုတင်ဖော်ပြထားဖြစ်နိုင်သည် (အခန်း ၁၈:၂၊ ၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Armourbearer. Appointment to this position brought David into the closest possible relationship to the king and made him personally responsible for the king’s safety. It is possible that this statement is made in anticipation of David’s role at court after the victory over Goliath (see ch. 18:2, 5).

 

၂၂. ဒါဝိဒ်ကို ထားပါ။ တရားရုံးတွင် ယာယီခန့်အပ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော ဒါဝိဒ်၏ရာထူးကို ရှောလုသည် စမ်းသပ်ကာလတစ်ခုပြီးနောက် အမြဲတမ်းခန့်အပ်မှုအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် မျက်နှာရရှိခဲ့သည်။ ဗတ်စား ၂၁ ကိုကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်၏နှလုံးသားကို ကြည့်ရှုပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ဝန်ဆောင်မှုတွင် အသုံးပြုနိုင်သော လူသားအမျိုးအစားဖြစ်မည်ဟု ကျေနပ်ခဲ့သည် (ဗတ်စား ၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ပြင်ပအသွင်အပြင်နှင့် လုပ်ရပ်များကိုသာ ကြည့်ရှုပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဒါဝိဒ်၏နှလုံးသားတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထင်ဟပ်နေသည့်အတိုင်း၊ ရှောလုသည်လည်း တူညီသောနိဂုံးချုပ်ခဲ့သည် (သုတ္တံ ၂၃:၇ ကိုကြည့်ပါ)။

22. Let David. After a probationary period at court Saul makes what was at first intended to be nothing more than a temporary appointment, a permanent commission.

He hath found favour. See on v. 21. God looked on David’s heart and was satisfied that David would prove to be the kind of man He could use in His service (see v. 7). Looking only on the outward appearance and actions, which were in some degree mirrored in David’s heart, Saul came to the same conclusion (see Prov. 23:7).

 

၂၃. ရှောလုသည် ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသည်။ စာသား၌ “ရှောလုသည် အသက်ရှူသည်”။ “ရူအာခ်” ဟူသောစကားလုံးသည် “အသက်ရှူရန်”၊ “မှုတ်ရန်” ဟုအဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အထူးသဖြင့် နှာခေါင်းဖြင့် ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးအသုံးပြုမှုသည် တင်းမာမှုကာလတစ်ခုပြီးနောက် ပုံမှန်အသက်ရှူမှုဖြင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေသော ပြင်းထန်သော အသက်ရှူထုတ်မှုကို ရည်ညွှန်းသည်။ ရှောလုခံစားခဲ့ရသော နတ်ဆိုးလွှမ်းမိုးမှု ဖြစ်စဉ်များသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အာရုံကြောတင်းမာမှုများနှင့် လိုက်ပါလာပုံရသည်။

23. Saul was refreshed. Literally, “Saul breathed.” The word ruach means “to breathe,” “to blow,” especially with the nostrils. The use of this verb implies a strong, forced exhalation of breath such as often accompanies relaxation after a period of tension, followed by normal breathing. The fits of demon possession Saul suffered were apparently accompanied by physical and nervous tenseness.

 

ellen g. white comments

1–23 PP 637-644

1–4 PP 637

6, 7 Ed 266; PP 638

7 COL 72; CT 43, 44; PP 323; SC 39; TM 173; 1T 320; 2T 11,  34,  72,  418, 633; 3T 201,  244, 301; 5T 31,  333,  625, 658; 6T 197; 7T 88, 282; 8T 146

8–11 PP 638

10 Ed 266

11–13 MH 148; PP 592

12 CT 44; 6T 197

12, 13 PP 641

18 PP 644; 741

16–23 PP 643