ယောရှုမှတ်စာ - ၄

 

အခန်းကြီး - ၄

chapter 4

 

၁ ယော်ဒန်မြစ်ထဲမှ အောက်မေ့ရာအမှတ်တရအတွက် ကျောက်တုံးဆယ်နှစ်တုံးကို ယူရန် လူဆယ်နှစ်ဦးကို ခန့်အပ်သည်။ ၉ ယော်ဒန်မြစ်အလယ်တွင် ကျောက်တုံးဆယ်နှစ်တုံးကို ထူထောင်သည်။ ၁၀၊ ၁၉ လူများဖြတ်ကူးသည်။ ၁၄ ဘုရားသခင်သည် ယောရှုကို ချီးမြှောက်သည်။ ၂၀ ကျောက်တုံးဆယ်နှစ်တုံးကို ဂိလဂါလ်တွင် စိုက်ထူသည်။

1 Twelve men are appointed to take twelve stones for a memorial out of Jordan. 9 Twelve other stones are set up in the midst of Jordan. 10, 19 The people pass over. 14 God magnifieth Joshua. 20 The twelve stones are pitched in Gilgal.

 

၁. သခင်ဘုရားမိန့်တော်မူသည်။ ယောရှုအား ဤညွှန်ကြားချက်များကို ဘုရားသခင်က ယဇ်ပုရောဟိတ်ဧလျာဇာမှတစ်ဆင့် ပေးအပ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ ယောရှုအား ဤကြီးမားသောတာဝန်အတွက် ခန့်အပ်ချိန်တွင်၊ ဧလျာဇာသည် သူ့အတွက် သခင်ဘုရားထံမှ မေးမြန်းရမည်ဟု ဘုရားသခင်က ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူ၏စကားအရ ယောရှုနှင့် ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးသည် “အထွက်” နှင့် “အဝင်” ပြုရမည် (တောလည်ရာ ၂၇:၂၁)။

1. The Lord spake. Perhaps it was by Eleazar the priest that God gave these instructions to Joshua, for when Joshua was ordained to this great trust, God ordained that Eleazar should inquire of the Lord for him. It was at his word that Joshua and all the children of Israel must “go out” and “come in” (Num. 27:21).

 

၂. လူဆယ်နှစ်ဦး။ ဤလူများကို အလုပ်အတွက် ယခင်ကပင်ရွေးချယ်ထားခဲ့သည် (ယောရှု ၃:၁၂)။ အခန်း ၄:၄ တွင် ဤယခင်ရွေးချယ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာအသိအမှတ်ပြုသည်။

2. Twelve men. These men had already been chosen for the work (ch. 3:12). Chapter 4:4 plainly recognizes this previous selection.

 

၃. ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ခြေထောက်များခိုင်ခံ့စွာရပ်တည်ရာ။ စကားလုံးအရ “ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ခြေထောက်ရပ်တည်ရာ [ရပ်နေရာ] မှ”။ ကျောက်တုံးများကို ဤနေရာမှယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တည်ဆောက်မည့်အမှတ်တရရုပ်ကြွင်းသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကို အံ့ဖွယ်ပြသခဲ့သည့်အတိုင်း မှတ်ဉာဏ်နှင့်ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုကို ပို၍ထက်မြက်စေရန်ဖြစ်သည်။

3. Where the priests’ feet stood firm. Literally, “from the station [standing place] of the feet of the priests.” The stones were to be taken from this spot, that the monument to be erected might be more vivid in its appeal to the memory and to reflection upon the signal power of God so gloriously manifested in their behalf.

 

၄. သူပြင်ဆင်ထားသူများ။ အခန်း ၃:၁၂ တွင်မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အတိုင်း၊ တစ်မျိုးနွယ်လျှင်လူတစ်ဦးနှင့် လူတစ်ဦးလျှင်ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြစ်သည့် သူတို့၏ခန့်အပ်မှုကို ရည်ညွှန်းသည် (အပိုဒ် ၆ ကိုကြည့်ပါ)။

4. Whom he had prepared. A reference to their appointment, as recorded in ch. 3:12, one man for each tribe and one stone for each man (see on v. 6).

 

၆. ဤအရာသည် မည်သည်ကိုဆိုလိုသနည်း။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများကို သိတော်မူပြီး၊ ဤကြီးမားသောဖြတ်ကူးမှုကို မှတ်မိစေရန် ပြင်ဆင်မထားလျှင် သူ၏ကြီးမားသောကယ်တင်ခြင်းအမှုများကို မကြာမီမေ့လျော့သွားလိမ့်မည်ကို သိတော်မူသည်။ အနာဂတ်မျိုးဆက်များသည် ဘုရားသခင်၏ဦးဆောင်မှုကို မေ့လျော့ခွင့်မပြုရပါ။ ယနေ့တွင်လည်း “သခင်ဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့ပုံနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏အတိတ်သမိုင်းတွင် သူ၏သွန်သင်ချက်များကို မေ့လျော့မှုမရှိလျှင်၊ အနာဂတ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ကြောက်ရွံ့စရာမရှိပါ” (အဲလ်အက်စ် ၁၉၆)။ မျိုးနွယ်ဆယ်နှစ်မျိုးနှင့် ကျောက်တုံးဆယ်နှစ်တုံးရှိပြီး၊ လူများအားလုံးကို ဤသို့ဖြင့်ကိုယ်စားပြုသည်။ အမှတ်တရရုပ်ကြွင်းနှစ်ခုရှိသည်—တစ်ခုကို မြစ်အလယ်တွင်တည်ဆောက်ထားပြီး၊ နောက်တစ်ခုကို မြစ်ကြမ်းပြင်မှယူထားသောကျောက်တုံးများဖြင့်၊ ကတိထားရာပြည်တွင် ၎င်းတို့၏ပထမဆုံးစခန်းချရာနေရာတွင် တည်ထူထားသည်။ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို အမှတ်ရစေရန် ဤအမှတ်တရရုပ်ကြွင်းများသည် တော၌လှည့်လည်ခြင်း၏အောင်မြင်မှုကို အမှတ်ရစေရန်ဖြစ်သည်။ တော၌မကျေနပ်မှု၊ ပုန်ကန်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုများသည် အတိတ်ကိစ္စများဖြစ်ရမည်။ အနီရောင်ပင်လယ်တွင် ဣသရေလသည် မောရှေအတွက် “ဗတ္တိဇံခံယူခဲ့သည်” (၁ကောရိန္သု ၁၀:၂)၊ ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့သည် ယောရှုအတွက် ဗတ္တိဇံခံယူခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဤတန်ခိုးပြသမှုများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည်၊ အခြားအရာများထဲတွင်၊ လူများအား ၎င်းတို့၏ခန့်အပ်ထားသောခေါင်းဆောင်များအပေါ် ယုံကြည်မှုကို အတည်ပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သည် (ယောရှု ၃:၇၊ ၄:၁၄)။

6. What mean ye? God knew His people, knew how soon they would forget His great works of deliverance for them unless provision be made for keeping this great event in mind. Future generations must not be permitted to forget God’s leading. Even so today “we have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history” (LS 196). There were 12 tribes and 12 stones, all the people thus being represented. There were two monuments—one erected in the midst of the river, and another of stones taken from the bed of the river, set up at the site of their first encampment in the Land of Promise. These monuments to the power of God were to be a memorial of the successful completion of the wilderness wanderings. The murmuring, rebellion, and disappointment of the wilderness were to be things of the past. In the Red Sea, Israel had been “baptized unto Moses” (1 Cor. 10:2); here they were baptized, as it were, unto Joshua. Through these demonstrations of His power God sought, among other things, to confirm the confidence of the people in their appointed leaders (Joshua 3:7; 4:14).

 

၉. ယော်ဒန်မြစ်အလယ်တွင်။ ဤအရာသည် “ယော်ဒန်မြစ်အလယ်တွင်” ဟုဖတ်သင့်သလား၊ “ယော်ဒန်မြစ်အလယ်မှ” ဟုဖတ်သင့်သလားဟု ထင်မြင်ချက်ကွဲလွဲမှုရှိခဲ့သည်။ ဘုရင်ဂျိမ်းဗားရှင်းသည် ယခုကျွန်ုပ်တို့ရှိထားသော ဟေဗြဲစာသားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဆီးရီးယားကျမ်းတွင် “ယော်ဒန်မြစ်အလယ်မှ” ဟုဖတ်သော်လည်း၊ အခြားမည်သည့်စာမူမျှ ဤဖတ်ရှုမှုကို မထောက်ခံပါ။ အကောင်းဆုံးသက်သေအထောက်အထားများသည် ဘုရင်ဂျိမ်းဗားရှင်းနှင့် အာအက်စ်ဗွီ ဘာသာပြန်ကို ထောက်ခံသည်။

9. In the midst of Jordan. There has been a difference of opinion as to whether this should read, “in the midst of Jordan,” or, “from the midst of Jordan.” The KJV represents the Hebrew text as we now have it. The Syriac reads, “from the midst of Jordan,” but no other manuscript supports this reading. The best evidence supports the KJV and RSV rendering.

 

ယနေ့အထိ။ ယောရှုမိတ်ဆက်ကို ကြည့်ပါ။

Unto this day. See the Introduction to Joshua.

 

၁၀. လူများအလျင်စလိုပြုသည်။ အချို့သည် “အလျင်စလို” ပြုခဲ့သည်၊ ရေများမည်သည့်အချိန်တွင်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အချို့သည် မလိုအပ်သောနှောင့်နှေးမှုသည် ဘုရားသခင်ကို နှစ်သက်ဖွယ်မရှိဟု ခံစားရပေလိမ့်မည်။ အချို့သည် ကာနာန်ပြည်တွင်ရှိလိုသည့်စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် “အလျင်စလို” ပြုခဲ့ပေလိမ့်မည်။ အချို့သည် အခြားသူများအလျင်စလိုပြုနေသည်ကို မြင်သောကြောင့်၊ အကြောင်းပြချက်မသိဘဲ “အလျင်စလို” ပြုခဲ့ပေလိမ့်မည်။

10. The people hasted. Some “hasted,” perhaps in fear that the waters might return at any moment. Others may have felt that unnecessary delay on their part would not be pleasing to God. Still others may have “hasted” because of eagerness to be in the land of Canaan. Some 13. About forty thousand. At the last census (Num. 26) the men eligible for military service may have “hasted” just because others were hastening, not thinking or knowing why.

 

·  ရုဗင်: ၄၃,၇၃၀ (အခန်းငယ် ၇)

·  ဂဒ်: ၄၀,၅၀၀ (အခန်းငယ် ၁၈)

·  မနာရှဲ: ၅၂,၇၀၀ (အခန်းငယ် ၃၄)၊ သို့မဟုတ် ထက်ဝက်အတိအကျအတွက် ၂၆,၃၅၀။
ထို့ကြောင့် အနွယ်နှစ်ခုခွဲစသော စုစုပေါင်းအင်အားမှာ ၁၁၀,၅၈၀ ခန့်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ မိသားစုနှင့် နေအိမ်များကို ကာကွယ်ရန် ၎င်းတို့၏ အင်အား၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ထားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မောရှေနှင့် သူတို့၏ သဘောတူညီချက်၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် မဆန့်ကျင်ပေ။

numbered: Reuben, 43,730 (v. 7); Gad, 40,500 (v. 18); Manasseh, 52,700 (v. 34), or, for the exact half, 26,350. Thus the entire force of the two and a half tribes was about 110,580. They therefore left more than half their number to protect their families and their dwellings. This was not inconsistent with the spirit of their agreement with Moses.

 

·  စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ အခန်းငယ် ၁:၁၄ တွင် ဤအသုံးအနှုန်းကို “လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ စကားလုံးအတိုင်း ဆိုလျှင် “အပိုင်းငါးပိုင်းဖြင့် စစ်တပ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်” ဟူသော စကားမှာ “အဝတ်အချည်းစည်းဖြစ်သည်” သို့မဟုတ် “စစ်တိုက်ရန် တပ်ဆင်ထားသည်” ဟူသော စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။

·  Prepared for war. In ch. 1:14 this expression is translated “armed,” literally “an army in five parts.” The phrase, “prepared for war,” is from a word meaning “stripped” or “equipped for war.”

 

·  အခန်းငယ် ၁၄။ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အံ့သြလေးစားမှုဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယောရှုအား မောရှေအတွက် အနီရောင်ပင်လယ်ကို ခွဲခြားပေးခဲ့သော လေးစားမှုနှင့် တူညီသော လေးစားမှုကို ရရှိစေခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၄:၃၁)။

·  14. They feared him. That is, in the sense of awed reverence. This gained for Joshua the same respect that the dividing of the Red Sea did for Moses (Ex. 14:31).

 

·  အခန်းငယ် ၁၆။ သက်သေခံချက်။ သို့မဟုတ် “ပညတ်တရား” ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်ထားပြီး၊ ၎င်းမှာ မောရှေက သေတ္တာထဲတွင် ထည့်ထားခဲ့သော ပညတ်ဆယ်ပါးဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၂၁၊ တရားဟောရာ ၁၀:၂၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့် မိမိ၏လူမျိုးတို့ကြား ပဋိညာဉ်တရား၏ အခြေခံအဖြစ် ပညတ်တရားကို အလေးပေးထားသည်။ ဤပညတ်တရားကို သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရေးမှတ်စေလိုသည်။

·  16. Testimony. Or “law,” generally understood to be the ten-commandment law, which Moses had placed in the ark (Ex. 25:21; Deut. 10:2; see on Ex. 25:16). Here God emphasizes the law as the basis of the covenant between Himself and His people. This law He desired to write in their hearts.

 

အခန်းငယ် ၁၉။ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့။ ဆိုလိုသည်မှာ ပသခါပွဲမတိုင်မီ လေးရက်မြောက်နေ့ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပသခါသိုးသငယ်ကို ရွေးချယ်ရမည့်နေ့ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၃, ၆)။

ဂိလဂါလ။ အခန်းငယ် ၅:၉ ကိုကြည့်ပါ။

19. The tenth day. That is, four days before the Passover. This was the day when the Passover lamb was to be selected (Ex. 12:3, 6).

Gilgal. See on ch. 5:9.

 

·  အခန်းငယ် ၂၀။ စိုက်ထူသည်။ စကားလုံးအတိုင်း ဆိုလျှင် “ရပ်တည်စေသည်”။ ကျောက်တုံးတစ်ဆယ့်နှစ်တုံးကို ထင်ရှားသော အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်စေရန် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အတော်အတန်မြင့်သော ကျောက်တုံးဖြစ်မည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် ဦးစွာတင်ထားပြီး၊ ၎င်းပေါ်တွင် ကျောက်တုံးတစ်ဆယ့်နှစ်တုံးကို ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦး၏ ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းယူလာနိုင်သော ကျောက်တုံးအရွယ်အစားများသည် ထိုကဲ့သို့သော အခြေခံပေါ်တွင် မတည်ဆောက်ပါက ထင်ရှားသော အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

·  20. Pitch. Literally, “caused to stand.” A stonework foundation or mound of earth of considerable height was probably laid first, and the 12 stones placed on top of it. Twelve stones of a size that could be carried that distance on a man’s shoulder would not have made a very conspicuous monument unless erected on such a base.

 

·  အခန်းငယ် ၂၂။ သင်တို့၏ သားသမီးများကို သိစေပါ။ ဘုရားသခင်သည် ထိုနေ့တွင် ဣသရေလလူမျိုးတို့ မြင်တွေ့ခဲ့သော ကြီးကျယ်သော “အံ့ဖွယ်အမှုများ” (အခန်းငယ် ၃:၅) ကို မကြာမီ မေ့လျော့မသွားစေရန် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ခိုင်မြဲစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ “အံ့ဖွယ်အမှုများ” (ဆာလံ ၁၁၁:၄) ကို အမြဲတမ်း စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ထားရှိရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ အနီရောင်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့သည်မှာ ထိုလအတွင်း ၄၀ နှစ်ရှိခဲ့ပြီ။ ဤသည်မှာ နွေဦးရာသီ (အခန်းငယ် ၃:၁၅ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်ပြီး၊ မြစ်ရေသည် အားကောင်းပြီး နက်ရှိုင်းသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ရေကို ပြန်လှည့်စေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် လုံခြုံစွာ ဖြတ်ကူးနိုင်ခဲ့သည်။ သားသမီးများ၏ မေးမြန်းမှုများ (အခန်းငယ် ၄:၂၁) သည် မိဘများအား ဣသရေလလူမျိုးတို့နှင့် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံစွာ ဆက်ဆံပုံအကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောပြရန် အခွင့်အရေးပေးသည်။ ယောရှုသည် ထိုခေတ်ကာလ၏ ဖခင်များနှင့် မိခင်များအား ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်သည် ယနေ့ခေတ် မိဘများအတွက် လိုက်နာရန် ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည် (LS ၁၉၆)။

·  22. Let your children know. God ordained that the great “wonders” (ch. 3:5) Israel had witnessed this day should not soon be forgotten. It was His purpose that they should keep His “wonderful works” (Ps. 111:4) ever vivid in their memory, as a means of binding them in loyalty to Him. It was 40 years before in that very month that they had crossed the Red Sea. This was springtime (see on ch. 3:15), and even though the stream was strong and deep, God rolled back the waters and they crossed over safely. The queries of the children (ch. 4:21) would provide the parents with an opportunity to recount the story of God’s patient dealings with Israel in the wilderness. Joshua’s admonition to the fathers and mothers of his day provides a pattern parents of today would do well to emulate (LS 196).

 

• အခန်းငယ် ၂၄။ လူများအားလုံး။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့နှင့် ဆက်ဆံပုံကို လူသားအားလုံးအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခုဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်နှင့် ကယ်တင်နိုင်သော သူ၏တန်ခိုးအကြောင်း အသိပညာကို ၎င်းတို့အတွက်သာ ဆုပ်ကိုင်ထားရန် မဖြစ်သင့်ပေ။ ဤအသိပညာသည် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများကို သင့်လျော်စွာ ပညာပေးခြင်းဖြင့် (အခန်းငယ် ၂၂ ကိုကြည့်ပါ) ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားရမည်ဖြစ်သည်။ ဣသရေလသည် လူဦးရေနှင့် ဩဇာအာဏာတွင် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်အကြောင်းကို မကြာမီ သိရှိပြီး သူ့ကို ဂုဏ်ပြုမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဣသရေလသည် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ၊ ထို့နောက် ဤတာဝန်ကို ခရစ်တော်က သူ၏ တပည့်များထံ (မဿဲ ၂၈:၁၉, ၂၀) ပေးအပ်ခဲ့သည်။ “ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးစကား” ကို ယခုအခါ “ကျွန်ုပ်တို့ထံ” အပ်နှံထားပြီဖြစ်သည် (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မအောင်မြင်မနေသင့်ပေ။

24. All the people. God designed that His dealings with Israel should become an object lesson to all mankind. The people of Israel were not selfishly to hoard to themselves the knowledge of the true God and of His power to save. This knowledge was to go to all the earth as a result of the proper education of their children (cf. v. 22), who in their turn were to become missionaries. As Israel grew in numbers and in influence, the whole earth would soon learn of the true God and give glory to Him. But Israel failed, and this same commission was later given by Christ to His disciples (Matt. 28:19, 20). The “word of reconciliation” has now been “committed unto us” (2 Cor. 5:19). We must not fail.

 

၂၄။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ လူများမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာကို သင်ကြားလိုသည်။—သူ၏ ဣသရေလလူများမှတစ်ဆင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာကို သူ၏ အလိုတော်ကို သိရှိစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကတိတော်များနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများ၊ သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ဆုံးမစီရင်မှုများ၊ ၎င်းတို့အကြားတွင် သူ၏ တန်ခိုးတော်၏ အံ့ဖွယ်ထင်ရှားမှုများ၊ နာခံမှုအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ၊ ပြစ်မှားမှုနှင့် ဖောက်ပြန်မှုအတွက် တရားစီရင်ခြင်း—ဤအရာအားလုံးသည် အချိန်၏ အဆုံးသတ်အထိ ဘုရားသခင်၏ လူများအကြားတွင် ဘာသာရေးနိယာမများ၏ ပညာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဟေဗြဲလူမျိုးများ၏ သမိုင်းကို သိရှိရန်နှင့် သူတို့နှင့် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ဆံမှုများကို ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်ရန် အရေးကြီးသည်။

24. God Wanted to Teach the World Through His People.—Through His people Israel, God designed to give to the world a knowledge of His will. His promises and threatenings, His instructions and reproofs, the wonderful manifestations of His power among them, in blessings for obedience, and judgment for transgression and apostasy,—all were designed for the education and development of religious principle among the people of God until the close of time. Therefore it is important that we acquaint ourselves with the history of the Hebrew host, and ponder with care the dealings of God with them.

 

ဘုရားသခင်က သူ၏ သားတော်မှတစ်ဆင့် ဣသရေလထံသို့ မိန့်တော်မူသော စကားများသည် ဤနောက်ဆုံးသောကာလများတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်တွင် သူ၏ တပည့်များအား ဘုရားသခင်၏ တရားတော်၏ ကျယ်ပြန့်သော နိယာမများကို သင်ကြားပေးခဲ့သော ယေရှုသည်၊ တိမ်တိုက်တိုင်နှင့် တဲတော်မှတစ်ဆင့် မောရှေနှင့် ယောရှုတို့၏ နှုတ်ဖြင့် ရှေးဣသရေလကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ … မောရှေနှင့် ယောရှုတို့၏ ခေတ်ကာလများတွင် ဘာသာတရားသည် ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ဘာသာတရားနှင့် တူညီသည် (အက်စ်တီ မေလ ၂၆, ၁၈၈၁)။

The words which God spoke to Israel by His Son were spoken for us also in these last days. The same Jesus who, upon the mount, taught His disciples the far-reaching principles of the law of God, instructed ancient Israel from the cloudy pillar and from the tabernacle, by the mouth of Moses and Joshua. … Religion in the days of Moses and Joshua was the same as religion today (ST May 26, 1881).

 

ellen g. white comments

1–24 PP 484, 485; SR 177

2, 3 4T 158

2–9 PP 484

12, 13 PP 518

14 PP 485

18 PP 484

20–24 4T 158

24 PP 484