ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၁၅

 

အခန်းကြီး - ၁၅

chapter 15

 

၁ ရှမွေလသည် ရှောလအား အာမလက်လူမျိုးကို ဖျက်ဆီးရန် စေလွှတ်သည်။ ၆ ရှောလသည် ကေနိလူမျိုးကို မထိခိုက်စေဘဲ ကာကွယ်ပေးသည်။ ၈ သူသည် အာဂတ်နှင့် အကောင်းဆုံးသော သိမ်းဆည်းရာပစ္စည်းများကို မဖျက်ဆီးဘဲ ထားသည်။ ၁၀ ရှမွေလသည် ရှောလအား ဘုရားသခင်၏ အမိန့်မနာခံမှုကြောင့် ဘုရားသခင်က သူ့ကို ပယ်သည်ဟု ကြေညာသည်။ ၂၄ ရှောလသည် နှိမ့်ချခြင်းခံရသည်။ ၃၂ ရှမွေလသည် အာဂတ်ကို သတ်သည်။ ၃၄ ရှမွေလနှင့် ရှောလတို့ ခွဲခွာကြသည်။

1 Samuel sendeth Saul to destroy Amalek. 6 Saul favoureth the Kenites. 8 He spareth Agag and the best of the spoil. 10 Samuel denounceth unto Saul, commending and excusing himself, God’s rejection of him for his disobedience. 24 Saul’s humiliation. 32 Samuel killeth Agag. 34 Samuel and Saul part.

 

၁. နားထောင်လော့။ စကားလုံးအားဖြင့် “နား” ဟူ၍ဖြစ်ပြီး၊ နာခံရန်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပါရှိသည်။ ရှမွေလသည် ရှောလသည် ဂိလဂါလ်တွင် သူ၏တည်ရှိမှုနှင့်ပတ်သက်သော အချက်များကို တစ်ကြိမ်နားထောင်ခဲ့သော်လည်း နာခံမှုမရှိခဲ့ကြောင်း ညွှန်းဆိုသည်။ ယခုအခါ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လိုက်နာမည်လား၊ သို့မဟုတ် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများကို ထပ်မံလိုက်လံမည်လားဟူ၍ စမ်းသပ်ခံရမည်။

1. Hearken thou. Literally, “hear,” with the additional thought of obeying. Samuel implied that Saul had once heard the specifications laid down regarding his presence at Gilgal, but was not obedient. Now he was to be tested again to see whether he would carry out the wishes of God, or again yield to his own desires.

 

၂, ၃ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၁၄-၁၆). အမာလက်ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ဣသရေလ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို တိုးပွားစေရန် မဟုတ်ပေ—ဘုရားသခင်သည် သူ၏ လူများအား အမာလက်လူမျိုး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ရန် မလိုလားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့အပေါ်နှင့် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ်တွင် သူ၏ ကျိန်ခြင်းရှိခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ လူများသည် သူကျိန်ဆိုထားသော အရာများကို မိမိတို့အတွက် ထိန်းသိမ်းမထားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခဲ့သော ထိုလူမျိုးကို အဆုံးသတ်သွားကြောင်း နိုင်ငံများအား မြင်စေလိုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်သည် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တိုးပွားစေရန် သို့မဟုတ် မိမိတို့အတွက် ဂုဏ်ယူမှုရယူရန် မဟုတ်ဘဲ၊ အမာလက်နှင့်ပတ်သက်၍ သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်ဖြစ်သည် (1SP ၃၆၄)။

2, 3 (Ex. 17:14–16). Destruction of Amalek Not to Add to Israel’s Possessions.—God did not wish His people to possess anything which belonged to the Amalekites, for His curse rested upon them and their possessions. He designed that they should have an end, and that His people should not preserve anything for themselves which He had cursed. He also wished the nations to see the end of that people who had defied Him, and to mark that they were destroyed by the very people they had despised. They were not to destroy them to add to their own possessions, or to get glory to themselves, but to fulfill the Word of the Lord spoken in regard to Amalek (1SP 364).

 

၂. ငါသတိရသည်။ စကားလုံးအားဖြင့် “ငါဂရုပြုခဲ့သည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ အာမလက်လူမျိုးသည် ပါလစ္စတင်းနှင့် အီဂျစ်အကြား သဲကန္တာရဒေသတွင် နေထိုင်သော ကူးသန်းသွားလာသူမျိုးနွယ်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုမှာ အိမ်နီးချင်းမျိုးနွယ်များကို လုယက်ခိုးယူခြင်းဖြင့် အဓိကရရှိပုံရသည် (ကမ္ဘာဦး ၃၆:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့သည် သိနာတောင်အနီးတွင် ဣသရေလလူမျိုးကို အကြောင်းမဲ့တိုက်ခိုက်ခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၈-၁၆)။ ထိုတိုက်ပွဲအပြီးတွင် မောရှေသည် ထိုနေရာကို “ယေဟောဝါ-နိဿိ” ဟုခေါ်ဆိုပြီး “ယေဟောဝါသည် အာမလက်နှင့် မျိုးဆက်မှမျိုးဆက်ထိ စစ်တိုက်မည်” ဟုဆိုသည်။ ဗာလမ်၏ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် အာမလက်ကို “မျိုးနွယ်များ၏ပထမဦးဆုံး” ဟုခေါ်ဆိုပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဣသရေလကို စစ်တိုက်သည့် ပထမဦးဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း၊ ဗာလမ်က “နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ရောက်လိမ့်မည်” ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၂၄:၂၀)။

2. I remember. Literally, “I have given attention to.” The Amalekites were a nomadic race that inhabited the desert region between Palestine and Egypt. Their livelihood seems to have been secured chiefly by predatory raids on neighboring tribes (see on Gen. 36:12). They had made an unprovoked attack on the children of Israel in the vicinity of Mt. Sinai (Ex. 17:8–16). After that battle Moses called the name of the place “Jehovah-nissi,” saying, “The Lord will have war with Amalek from generation to generation.” In the prophecy of Balaam, Amalek is called “the first of the nations,” meaning that they were the first to war against Israel, but Balaam added that “in the end he shall come to destruction” (Num. 24:20, RSV).

 

အာမလက်လူမျိုးသည် မကြာသေးမီက ယုဒပြည်၏တောင်ပိုင်းဒေသ ဘီယာရှေဘာအနီးတွင် လုယက်တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုဒေသမှ အကြီးအကဲများက ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည် (၁ ရာ ၈:၁-၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောရှုသည် ဂိဗောင်လူမျိုးကို တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်ဘုရင်ငါးပါး၏ အကြောင်းမဲ့တိုက်ခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် ညွှန်ကြားခံရသည့်နည်းတူ၊ ရှောလသည် အာမလက်လူမျိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ဣသရေလကို ကယ်တင်ရန် တာဝန်ပေးခံရသည်။ ယောရှုလက်ထက်တွင် ဘုရင်ငါးပါးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရှောလသည် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို လိုက်နာခဲ့လျှင် ဣသရေလသည် ထိုဒေသမှ အာမလက်လူမျိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ပိုမိုကြာရှည်ငြိမ်းချမ်းမှုရရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ၁ ရှမွေလ ၁၄:၄၈ တွင် အာမလက်လူမျိုးကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် ဤစစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အင်္ဂါရပ်များ ၄၉-၅၂ သည် ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။

Without doubt the Amalekites had more recently been raiding the southern part of Judah, in the vicinity of Beersheba, and this may have been one reason for the elders of that region asking for a king (see ch. 8:1–5). As Joshua was instructed to defend the Gibeonites against the unprovoked attack of the five kings of the southern confederacy, so Saul was commissioned to relieve Israel from the attacks of the Amalekites. In Joshua’s day the killing of the five kings brought peace. Had Saul carried out the plan of God, Israel would probably have had peace from that quarter much longer than they actually had. The reference to the Amalekites in ch. 14:48 may refer to this campaign, for vs. 49–52 are obviously parenthetical.

 

၃. လုံးလုံးဖျက်ဆီးပစ်လော့။ စကားလုံးအားဖြင့် “သင်တို့ (များပြားသူ) လုံးလုံးဖျက်ဆီးပစ်လော့”။ အာမလက်လူမျိုး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် ပိတ်ပင်ထားသည့်တာဝန်သည် စစ်တပ်အဖွဲ့ဝင်များအပေါ်တွင် ရှိသည်။ သို့သော် “အာမလက်ကို တိုက်ခိုက်လော့” ဟူသော အမိန့်တွင် “တိုက်ခိုက်” ဟူသော ကြိယာသည် ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတည်းကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ အာမလက်လူမျိုးကို အမြစ်ဖြတ်ရန် တာဝန်သည် ဣသရေလ၏ဘုရင်အဖြစ် ရှောလတစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင် ရှိသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး “ခါရမ်” သည် “ဖျက်ဆီး” ဟုဘာသာပြန်ထားပြီး၊ “ပိတ်ပင်ရန်”၊ “အပ်နှံရန်”၊ ထို့ကြောင့် “အမြစ်ဖြတ်ရန်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ နိုင်ငံတစ်ခုကို ပိတ်ပင်ထားသည့်အခါ၊ ထိုနိုင်ငံပိုင်ဆိုင်သမျှသည် ကျိန်ဆဲခံရသည်ဟု မှတ်ယူသည်။ လူများကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် အခြားသက်ရှိများလည်း ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ငွေနှင့်ရွှေကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို ယေဟောဝါ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ယူဆောင်ရမည် (ယောရှု ၆:၁၇-၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှေးခေတ်အနီးအထက်နိုင်ငံများတွင် ဤကဲ့သို့သော ဓလေ့ထုံးတမ်းများရှိခဲ့သည်။

3. Utterly destroy. Literally, “you [plural] utterly destroy.” The responsibility for the ban on the possessions of the Amalekites rested on the members of the army themselves. But the verb “smite,” in the command, “smite Amalek,” is in the second person singular, placing the responsibility for the extermination of the Amalekites on Saul personally as king of Israel. The Hebrew word charam, translated “destroy,” means “to ban,” “to devote,” and thus “to exterminate.” When a country was put under the ban, everything belonging to that nation was looked upon as accursed. The people were to be killed, also the cattle and other living things, but such things as silver and gold were to be brought into the treasury of the Lord (see Joshua 6:17–19). A similar custom existed among other nations of the Near East in ancient times.

 

၃. အမာလက်သည် ပေးသူကို မစဉ်းစားဘဲ လက်ဆောင်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်—ထိုဆိုးယုတ်သော လူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ ကမ္ဘာလောက၊ သူ၏ သစ္စာရှိပြီး နာခံသော သားသမီးများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အိမ်တော်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ပေးသူကို တစက္ကန့်မျှပင် မစဉ်းစားဘဲ သူ၏ လက်ဆောင်များကို မိမိတို့အတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သူသည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ကောင်းချီးများ ပိုမိုသွန်းလောင်းလေလေ၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ပိုမိုရဲရင့်စွာ ပြစ်မှားကြလေဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် သူ၏ ကောင်းချီးများကို ပုံပျက်ပြောင်းလဲကာ သူ၏ သနားကရုဏာကို အလွဲသုံးစားပြုခဲ့ကြသည်။ …

3. Amalek Used Gifts With No Thought of Giver.—That wicked people [the Amalekites] were dwelling in God’s world, the house which he had prepared for His faithful, obedient children. Yet they appropriated His gifts to their own use, without one thought of the Giver. The more blessings He poured upon them, the more boldly they transgressed against Him. Thus they continued to pervert His blessings and abuse His mercy. …

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရုဏာတော်ရှင်ဘုရားသခင်သည် နောင်တမရသူများကို ကြာရှည်သည်းခံဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား သူ၏ သန့်ရှင်းသော စရိုက်ကို နားလည်ရန်နှင့် သူ၏ လိုအပ်ချက်များ၏ တရားမျှတမှုကို သိရှိရန် ကောင်းကင်မှ အလင်းရောင်ပေးသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို နောင်တရရန် ခေါ်ဆိုပြီး၊ သူ၏ ခွင့်လွှတ်လိုသော ဆန္ဒကို အာမခံပေးသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် သူ၏ သနားကရုဏာကို ဆက်လက်ပယ်ရှားပါက၊ ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ပြီး ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် သတ်မှတ်ပေးသည် (ST ဩဂုတ် ၂၄၊ ၁၈၈၂)။

Our gracious God still bears long with the impenitent. He gives them light from heaven, that they may understand the holiness of His character, and the justice of His requirements. He calls them to repentance, and assure them of His willingness to forgive. But if they continue to reject His mercy, the mandate goes forth devoting them to destruction (ST Aug. 24, 1882).

 

 

၄. တလဲမ်တွင်။ အချို့သော ပညာရှင်များက ဤနေရာကို ယုဒပြည်၏တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ယောရှု ၁၅:၂၄ တွင်ဖော်ပြထားသော တလမ်နှင့် တူညီသည်ဟု ယူဆသော်လည်း၊ ၎င်း၏တည်နေရာကို အတိအကျမသိရှိပါ။ တလဲမ်သည် အမ္မုန်လူမျိုးကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဗေဇက်ကဲ့သို့ အာမလက်လူမျိုးကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် စစ်ရေးအခြေစိုက်ရာနေရာဖြစ်သည် (၁ ရှမွေလ ၁၁:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုဒလူမျိုးသည် အာမလက်လူမျိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အများဆုံးခံစားရသော်လည်း၊ ရှောလ၏စစ်တပ်တွင် ယုဒလူမျိုးမှ ၅ ရာခိုင်နှုန်းသာ ပါဝင်ခြင်းသည် ထူးဆန်းသည်။

4. In Telaim. Some scholars identify this site with the Telem of Joshua 15:24, a town on the southern border of Judah close to the Amalekite territory, but nothing definite is known as to its location. Telaim served as the base for the campaign against the Amalekites, as Bezek had for that against the Ammonites (see on 1 Sam. 11:8). It is strange that only five per cent of Saul’s army came from Judah, in view of the fact that tribe suffered most at the hands of the Amalekites.

 

၆. ကေနိလူမျိုး။ မောရှေလက်ထပ်ယူခဲ့သော မိသားစုဝင်များကို မဒျာန်လူမျိုး (တောလည်ရာ ၁၀:၂၉) နှင့် ကေနိလူမျိုး (တရားသူကြီး ၁:၁၆) ဟူ၍ နှစ်မျိုးနှစ်စားခေါ်ဆိုသည်။ ၎င်းမှာ နှစ်မျိုးနှစ်စားစလုံးသည် တူညီသော မိသားစုမှဖြစ်သည် သို့မဟုတ် မိသားစုနှစ်ခုပေါင်းစည်းထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများက ကေနိလူမျိုးသည် ဧသောမှတဆင့် ဧလိဖါဇ်၏မြေး ကေနဇ်မှ ဆင်းသက်လာသူများဟု ယူဆသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏မူလဇစ်မြစ်ကို အတိအကျမသိရှိပါ (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ကေနိလူမျိုးသည် ကေနိဇ်လူမျိုးနှင့် ကွဲပြားသည် (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၁၉)။ မဒျာန်လူမျိုးနှင့် ကေနိလူမျိုးသည် အာဗြဟံ၏ဇနီး ကတူရာ မှဆင်းသက်လာသူများဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ အာမလက်လူမျိုးသည် ဧသောမှဆင်းသက်လာသူများဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၆:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် ကေနိလူမျိုးနှင့် ဣသရေလလူမျိုးနှင့် သွေးသားရင်းနှီးသူများဖြစ်သည်။ ကေနိလူမျိုး သို့မဟုတ် မဒျာန်လူမျိုးအချို့သည် ဣသရေလလူမျိုးနှင့်အတူ ကတိထားရာပြည်သို့လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး (တောလည်ရာ ၁၀:၂၉-၃၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယုဒပြည်တွင် အိမ်ခြံမြေရရှိခဲ့သည် (တရားသူကြီး ၁:၁၆) နှင့် နဖတိလီတွင် ဝေးလံသောမြောက်ပိုင်းတွင်လည်း ရှိသည် (တရားသူကြီး ၄:၁၀-၁၁)။ ဤတွင်ဖော်ပြထားသော ကေနိလူမျိုးသည် ယုဒပြည်တောင်ပိုင်းတွင် အာမလက်လူမျိုးနယ်မြေနှင့် နီးကပ်စွာ အခြေချနေထိုင်သူများ၏ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ပြီး၊ အာမလက်လူမျိုးနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖြင့် ရောယှက်နေထိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (၁ ရာ ၂၇:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

6. The Kenites. Members of the family into which Moses married are referred to both as Midianites (Num. 10:29) and as Kenites (Judges 1:16) either because both names refer to the same family stock or because two families had united. Some commentators have identified the Kenites as descendants of Kenaz, a grandson of Esau by Eliphaz, but nothing certain is known of their origin (see on Gen. 15:19). The Kenites are to be distinguished from the Kenizzites (Gen. 15:19). The Midianites, and thus probably the Kenites also, were descendants of Abraham by his wife Keturah (see on Ex. 2:16). The Amalekites were descendants of Esau (see on Gen. 36:12) and therefore blood relatives of both the Kenites and the Israelites. Some of the Kenites, or Midianites, accompanied the children of Israel to the Promised Land (see on Num. 10:29–32) and received an inheritance there, among the people of Judah (Judges 1:16) and far to the north in Naphtali (Judges 4:10, 11). It may be that the Kenites here referred to were descendants of those who had settled in the southern part of Judah, adjacent to Amalekite territory, and had intermarried with the Amalekites (see 1 Sam. 27:10).

 

၇. ဟာဝိလဟ်။ ဟာဝိလဟ်၏ တည်နေရာကို မသိရှိပါ။ အချို့ပညာရှင်များက ၎င်းကို “သဲမြေ” ဟုထင်သည်။ အချို့က “သဲသောင်ပြင်များ” ဟုထင်သည်။ အီဂျစ်မြစ်မှ (တောလည်ရာ ၃၄:၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယုဒပြည်၏အနောက်တောင်ဘက်နယ်စပ်မှ အီဂျစ်သို့ဦးတည်သည့်လမ်းသည် ယခုအခါ သဲသောင်ပြင်ဖြစ်သည်။ “ရှုရ်” ဟူသောစကားလုံးသည် “တံတိုင်း” ဟုအဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အီဂျစ်ဘုရင်များက အာရှတိုက်မှ ကျူးကျော်မှုများကို ကာကွယ်ရန် အနောက်နယ်စပ်တစ်လျှောက် ပင်လယ်နီမှ မြေထဲပင်လယ်အထိ တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်တံတိုင်းများကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂:၁၅၊ ၁၃:၂၀၊ ၁၄:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အီဂျစ်အရှေ့ဘက်ရှိ သဲကန္တာရသည် “ရှုရ်သဲကန္တာရ” ဟုခေါ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၆:၇၊ ၂၅:၁၈၊ ထွက်မြောက်ရာ ၁၅:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အာမလက်လူမျိုးသည် ဒါဝိဒ်လက်ထက်တွင် တူညီသောတောင်ပိုင်းဒေသတွင် နေထိုင်ဆဲဖြစ်သည် (၁ ရှမွေလ ၃၀)၊ ထို့ကြောင့် “အာမလက်မြို့” (၁ ရာ ၁၅:၅) သည် ဘုရင်အာဂတ်၏ နေထိုင်ရာနေရာဖြစ်ပြီး၊ ရှောလ၏စစ်တပ်သည် ထိုနေရာကို ဖျက်ဆီးပြီး အာမလက်လူမျိုးကို ရှုရ်သဲကန္တာရအထိ ပြန့်ကျဲစေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ အာမလက်လူမျိုးကို တိုက်ခိုက်သည့်ဤစစ်ရေးသည် ၎င်းတို့၏ ရှောလမတိုင်မီနှင့် ရှောလပြီးနောက်ကာလများတွင် ဣသရေလကို လုယက်တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် အနည်းငယ်သာကွဲပြားဖွယ်ရှိသည် (တရားသူကြီး ၆:၃-၅၊ ၁၀:၁၂၊ ၁ ရှမွေလ ၃၀:၁-၁၈)။ ရှောလသည် မပြည့်စုံသောစစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကျေနပ်နေပုံရသည်။ သူသည် အာဂတ်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး၊ ရှေးခေတ်တွင် ဘုရင်တစ်ပါးကို ဖမ်းဆီးရမိသည့်အခါ၊ ထိုနိုင်ငံသည် အောင်နိုင်ခံရသည်ဟု ယူဆခဲ့သည် (ယောရှု ၁၂:၇-၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

7. Havilah. The location of Havilah is unknown. Some scholars think it refers to a “sand land”; others, to “sandy dunes.” From the river of Egypt (see on Num. 34:5), Judah’s southwestern boundary, west toward Egypt, is at the present time nothing but a barren waste of sand. The word shur means “wall,” which, it is thought, refers to the wall of fortresses built by the Egyptian kings along their eastern border from the Red Sea to the Mediterranean for protection against Asiatic invasions (see on Ex. 2:15; 13:20; 14:2). The desert just east of Egypt is called “the wilderness of Shur” (see on Gen. 16:7; 25:18; Ex. 15:22). Inasmuch as the Amalekites still inhabited the same southern district in David’s day (1 Sam. 30), it is probable that the “city of Amalek” (ch. 15:5) was the residence of Agag the king, and that Saul’s army destroyed that site and scattered the Amalekites far into the desert of Shur. This raid against the Amalekites probably differed but little from their raids on Israel both before and after Saul’s day (Judges 6:3–5; 10:12; 1 Sam. 30:1–18). Saul was apparently content with an incomplete campaign. He had captured Agag, and in ancient times whenever a king was taken his land seems to have been considered subjugated (see Joshua 12:7–24).

 

၈. အာဂတ်။ “မီးလျှံ” သို့မဟုတ် “ပြင်းထန်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ အာမလက်ဘုရင်များက အီဂျစ်ဘုရင်များကဲ့သို့ “ဖာရိုဘုရင်” ဟူသော ဘွဲ့အမည်နှင့် ဆင်တူသည့် ဘွဲ့အမည်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆသော်လည်း၊ အတိအကျမသေချာပါ။ ဂျိုးဇီဖပ်စ် (Antiquities xi. 6. 5) ၏အဆိုအရ၊ ဟာမန်အဂါဂိသည် အာဂတ်အာမလက်မှ ၁၆ မျိုးဆက်မြောက် ဆင်းသက်လာသူဖြစ်သည် (ဧသတာ ၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

8. Agag. Meaning, perhaps, “flaming” or “violent.” It is possible, though by no means certain, that this was a title assumed by Amalekite kings similar to that of Pharaoh among the Egyptians. According to Josephus (Antiquities xi. 6. 5), Haman the Agagite was a descendant of Agag the Amalekite in the 16th generation (see on Esther 3:1).

 

လုံးလုံးဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှောလ၏တိုက်ခိုက်မှုအနီးတစ်ဝိုက်တွင် နေထိုင်သော အာမလက်လူမျိုးဖြစ်သည်။ အာမလက်လူမျိုးသည် သိနာတောင်ကုန်း၊ နဂပ်ဒေသနှင့် မြောက်ပိုင်းအာရေဗျတစ်လျှောက် ကျယ်ပြန့်သောနယ်မြေတွင် ပြန့်ကျဲနေထိုင်သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၆:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤတိုတောင်းသောစစ်ရေးခရီးတွင် အာမလက်လူမျိုးအားလုံးကို ရှောလအနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ သူမလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤအချိန်ပြီးနောက် ဒါဝိဒ်သည် ၎င်းတို့ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည် (၁ ရာ ၂၇:၈၊ ၃၀:၁-၂၀၊ ၂ ရာ ၈:၁၂)။ ဟေဇကိယလက်ထက်တွင်မှသာ ၎င်းတို့ကို အပြီးသတ်ဖျက်ဆီးခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင်ချက် ၄:၄၂-၄၃)။

Utterly destroyed. That is, the Amalekites living in the vicinity of Saul’s attack. The Amalekites were scattered over a wide area of the Sinai Peninsula, the Negeb, and northern Arabia (see on Gen. 36:12). It would not have been possible for Saul to defeat all the Amalekites on this short expedition. That he did not do so is evident from the fact that after this time David carried out further campaigns against them (1 Sam. 27:8; 30:1–20; 2 Sam. 8:12). It was not until the time of Hezekiah that they were finally exterminated (1 Chron. 4:42, 43).

 

၉. တန်ဖိုးမရှိသောအရာအားလုံး။ တန်ဖိုးမရှိသောအရာများကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့်၊ ရှောလနှင့် သူ၏လူများသည် “သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှကို လုံးလုံးဖျက်ဆီးလော့” (အင်္ဂါရပ် ၃) ဟူသော ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို နာခံခဲ့သည်ဟု ကျေနပ်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် အောင်နိုင်သော ဣသရေလလူမျိုးသည် “အကောင်းဆုံးဖြစ်သမျှ” ကို သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။

9. Every thing that was vile. By destroying what was not worth saving anyway, Saul and his men contented themselves that they had obeyed God’s command to “utterly destroy all that they have” (v. 3). At the same time the victorious Israelites saved “all that was good.”

 

၁၀-၂၃. ခေါင်းမာမှုသည် ရှောလု၏ အမှုကို မျှော်လင့်ချက်မရှိစေခဲ့ပေ—ရှောလု၏ ခေါင်းမာမှုသည် သူ၏ အမှုကို မျှော်လင့်ချက်မရှိစေခဲ့ပေ။ သို့သော် မည်မျှသောသူများသည် သူ၏ ဥပမာကို လိုက်လျှောက်ရန် စွန့်စားကြသနည်း။ သခင်ဘုရားသည် အမှားလမ်းလွဲနေသူများကို ကယ်တင်ရန် သနားကရုဏာဖြင့် ဆုံးမသွန်ပြသော စကားများကို ပေးပို့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ပြင်ဆင်ခံရန် လက်မခံကြဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် အမှားမပြုခဲ့ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ဆန့်ကျင်ကြသည် (RH မေ ၇၊ ၁၈၉၅)။

10–23. Stubbornness Made Saul’s Case Hopeless.—It was Saul’s stubbornness that made his case hopeless, and yet how many venture to follow his example. The Lord in mercy sends words of reproof to save the erring, but they will not submit to be corrected. They insist that they have done no wrong, and thus resist the Spirit of God (RH May 7, 1895).

 

၁၁. ငါစိတ်ပြောင်းသည်။ ကမ္ဘာဦး ၆:၆၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁၄၊ တရားသူကြီး ၂:၁၈ ကိုကြည့်ပါ။ ဤဖော်ပြချက်ကို ၁ ရာ ၁၅:၂၉ တွင် “ဘုရားသခင်သည် လိမ်လည်ခြင်းမပြုသလို၊ စိတ်ပြောင်းခြင်းလည်းမပြုပါ။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် စိတ်ပြောင်းမည့်လူသားမဟုတ်ပါ” ဟူသော ဖော်ပြချက်နှင့် ပေါင်းစပ်ရန်ခက်ခဲသည်ဟု အချို့ယူဆသည်။ နှစ်ခုလုံးသည် “နာခမ်” ဟူသော ကြိယာပုံစံများဖြစ်ပြီး၊ ဂီဆင်းနီးယပ်စ်က “အခြားသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကြောင့် ငိုကြွေးဝမ်းနည်းရန်”၊ ထို့ကြောင့် “သနားခြင်း” နှင့် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များကြောင့် “စိတ်ပြောင်းရန်” ဟုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် လူသည် သူပြုသောကောင်းမှုကို စိတ်ပြောင်းသည်ဟူ၍ မဖော်ပြထားပါ၊ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူပြုသောကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုနှစ်ခုလုံးကို စိတ်ပြောင်းသည်ဟု ဆိုသည် (ယေရမိ ၁၈:၇-၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ “လူ၏စိတ်ပြောင်းခြင်းသည် စိတ်ကူးပြောင်းလဲခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်၏စိတ်ပြောင်းခြင်းသည် အခြေအနေနှင့်ဆက်ဆံရေးပြောင်းလဲခြင်းကို ဆိုလိုသည်” (PP ၆၃၀)။ “နာခမ်” ဟူသော စကားလုံးကို ဤအတွေးကို ထင်ရှားစေရန် ဘာသာပြန်ရမည်။

11. It repenteth me. See on Gen. 6:6; Ex. 32:14; Judges 2:18. Many have found it hard to reconcile this statement with 1 Sam. 15:29, that God “will not lie nor repent: for he is not a man, that he should repent.” Both verbs are forms of nacham, which Gesenius defines as “to lament” or “to grieve” because of the misery of others, and hence “to pity”; also, because of one’s own actions, “to repent.” In no place does the Bible say that man repents of the good he may do—but only of the evil. Yet God is said to repent of the good He does as well as of the evil (see Jer. 18:7–10). “Man’s repentance implies a change of mind. God’s repentance implies a change of circumstances and relations” (PP 630). The word nacham should be translated in such a way as to bring out this thought.

 

လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်မှုနိယာမအောက်တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားကို သူ၏အလိုတော်ကို လိုက်နာရန် စက်ယန္တရားတစ်ခုအဖြစ်မဖန်တီးပါ။ ဤအလိုတော်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၄၆:၁၀)၊ သို့သော် ထိုအလိုတော်ကို လိုက်နာရန် ခေါ်ထားသူတစ်ဦးချင်း သို့မဟုတ် နိုင်ငံသည် ဘုရားသခင်၏အဆိုပြုချက်များကို လက်ခံလိုက်နာရန် သို့မဟုတ် ပယ်ရန် ရွေးချယ်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးမသွားပါ (Ed ၁၇၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လိုက်နာရန် ပထမဦးစွာ “မသွားမည်” ဟုဆိုသော်လည်း စိတ်ပြောင်းသူသည် “သွားမည်” ဟုကတိပြုပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မသွားရန်ဆုံးဖြတ်သူထက် များစွာသာလွန်သည် (မဿဲ ၂၁:၂၈-၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ တစ်ခုချင်းစီတွင်၊ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လိုက်နာရန်ခေါ်ထားသူသည် မထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြပါက၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုသူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို “ဝမ်းနည်းသည်” သော်လည်း၊ သူရွေးချယ်သောလမ်းကို လိုက်လံခွင့်ပြုပြီး၊ သူစိုက်ပျိုးသောအမျိုးကို ရိတ်သိမ်းခွင့်ပြုသည်။ ရှောလ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများကို လိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရအလိုတော်ကို အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မသွားသော်လည်း၊ ရှောလအား ဘုရင်အဖြစ် ဆက်လက်ခွင့်ပြုရာတွင် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံမှုကို ပြသရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုအကြား ဤကြီးမားသော အငြင်းပွားမှုတွင် လူသားများသင်ယူရမည့် အကြီးမားဆုံးသင်ခန်းစာများထဲမှတစ်ခုမှာ အကြောင်းနှင့်အကျိုးဆက်များ၏ သဘာဝဆက်စပ်မှုဖြစ်သည်။

Under the principle of free choice God makes of no man a mere machine to carry out the divine purposes. True, these purposes will be carried out eventually (Isa. 46:10), but the individual or nation called to carry them out does not therefore forfeit the privilege of choosing to comply with or to reject God’s proposals (see Ed 178). He who at first says, “I will not go,” but changes his mind, is far better than he who promises to go but later decides not to (see Matt. 21:28–32). In each case, if the instrument of God’s desire proves unworthy, God “grieves” over the individual’s decision but permits him to pursue the course he has chosen and to reap the seed he has sown. Saul’s decision to follow his own desires did not in the least thwart God’s eternal purpose, but it did provide an opportunity for God to demonstrate His long-suffering, in permitting Saul to remain king. The natural sequence of cause and effect is one of the great lessons to be learned by man in this great controversy between good and evil.

 

ရှမွေလဝမ်းနည်းသည်။ စကားလုံးအားဖြင့် “ရှမွေလကို မီးလျှံစေသည်”။ ဤကြိယာသည် “ဒေါသ” ဟူသော စကားလုံးနှင့်ဆက်စပ်ပြီး အများအားဖြင့် “သူ၏ဒေါသထွက်သည်” ဟုဘာသာပြန်သည်။ ဤသည်မှာ ဓမ္မဟောင်းတွင် “ခါရဟ်” ဟူသော ကြိယာကို “ဝမ်းနည်းသည်” ဟုဘာသာပြန်ထားသည့် တစ်ခုတည်းသောဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ “ရှမွေလဒေါသထွက်သည်” ဟုဘာသာပြန်ခြင်းသည် မမှန်ကန်ပါ၊ အကြောင်းမှာ နောက်ထပ်ဖော်ပြချက်တွင် ရှမွေလသည် “တစ်ညလုံး ယေဟောဝါထံအော်ဟစ်ခဲ့သည်” (အင်္ဂါရပ် ၁၁) ဟုဆိုထားသည်။ ပရောဖက်သည် အလွန်စိတ်ပျက်လျက် ရှုပ်ထွေးနေပြီး၊ ဤဆိုးရွားသောအခြေအနေမှ ထွက်ပေါက်ကို သိရှိရန် သူ၏နှလုံးသားအကြွင်းမဲ့ဖြင့် ယေဟောဝါကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

It grieved Samuel. Literally, “it kindled Samuel.” Where this verb is used in connection with the word “anger,” it is usually translated, his “anger was kindled.” This is the only instance in the OT where the verb charah is translated “grieved.” It is incorrect to translate, “Samuel was angry,” for the further statement is added that Samuel “cried unto the Lord all night” (see v. 11). The prophet was so disappointed and perplexed that he sought the Lord with all his heart to learn the way out of the deplorable situation.

 

၁၂. ကရမေလ။ ဧလိယသည် ဗာလ၏ပရောဖက်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သော ကရမေလတောင်မဟုတ်ပါ၊ ဒါဝိဒ်သည် နာဘလ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သော ဟေဗြုန်မှ တောင်အရှေ့ဘက် ၇ မိုင်ခွဲ (၁၁.၆ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည် (၁ ရာ ၂၅)။

12. Carmel. Not the Mt. Carmel where Elijah met the prophets of Baal, but a town 7 1/4 mi. (11.6 km.) south by east of Hebron, where David encountered Nabal (ch. 25).

 

အမှတ်တရတစ်ခုတည်ဆောက်သည်။ ဤတွင် ရှောလသည် သူ၏အောင်ပွဲအတွက် “အမှတ်တရတစ်ခုတည်ဆောက်သည်” (RSV) ပြီးနောက်၊ ယေရိခေါအနီးရှိ ဂိလဂါလ်သို့သွားကာ၊ ထိုနေရာတွင် သူခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုကို ပြန်လည်ရွေးယူရန် ဖြစ်နိုင်သည် (၁ရာ၁၃:၁၁-၁၆)။

Set him up a place. Here Saul “set up a monument” (RSV) to his victory, and then went on to Gilgal near Jericho, perhaps to redeem the disgrace he had experienced there (ch. 13:11–16).

 

၁၃. ငါလိုက်နာပြီးပြီ။ ရှောလသည် ရှမွေလ၏ချီးကျူးမှုကို လက်ခံရယူရန် မျှော်လင့်စွာဖြင့် အလွန်လေးစားမှုပြသည့်ပုံစံဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်လူများကဲ့သို့ပင်၊ ရှောလသည် သူ့အား ပေးထားသောတာဝန်ကို သူ့အတွက် သဘောကျဖွယ်ဖြစ်သည့်အပိုင်းကိုသာ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီးသည်ဟု ယုံကြည်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဣသရေလ၏ ရိုးရာရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏တာဝန်ပြီးမြောက်မှုကို သက်သေအဖြစ် အာဂတ်ကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကရမေလတွင်တည်ဆောက်ထားသော အောင်ပွဲအမှတ်တရသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကျေနပ်မှု၏ သက်သေဖြစ်သည်။ တာရစုမြို့မှ ရှောလကဲ့သို့ပင်၊ ကိဿမှ ရှောလသည် သူရွေးချယ်သော လုပ်ရပ်များသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ညီညွတ်သည်ဟု ယုံကြည်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတွင် နှစ်ဦးအကြား တူညီမှုသည် ပြီးဆုံးသည်၊ အကြောင်းမှာ တစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိပြီး မလိုက်နာခဲ့သော်လည်း၊ အခြားတစ်ဦးသည် မသိနားမလည်မှုဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (၁ တိမောသေ ၁:၁၃)။

13. I have performed. With an apparent show of great respect, Saul waited expectantly to receive Samuel’s commendation. Like men all through the course of history, Saul was ready to believe that he had carried out the commission given him, merely by performing that part of it that was agreeable to him. He had made a foray against the traditional enemies of Israel, and had returned with Agag as proof of the accomplishment of his mission. The victory monument erected in Carmel is evidence of his self-satisfaction. Like Saul of Tarsus, Saul the son of Kish had no doubt come to believe that acts of his own choosing were performed in harmony with God’s will. But here, of course, similarity between the two ends, for the one knew the will of God and did it not, but the other acted in ignorance (1 Tim. 1:13).

 

၁၄. ဤသိုးများအော်သံ။ ရှောလ၏ ကိုယ်ကျင့်သိစိတ်သည် ထိုအချိန်တွင် သန့်ရှင်းပုံရသော်လည်း၊ သိုးစုများ၏ အော်သံသည် ရှောလ၏ အမိန့်မနာခံမှုနှင့် သူ၏ကိုယ်ကျင့်သိစိတ်သည် ယုံကြည်အားကိုးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြောဆိုသည်။ ကိုယ်ကျင့်သိစိတ်ကို မီးပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေခြင်း (၁ တိမောသေ ၄:၂) နှင့် သေးငယ်သောလုပ်ရပ်များမှ သန့်စင်ပြီး (ဟေဗြဲ ၉:၁၄) အပြစ်မရှိစေခြင်း (တမန်တော် ၂၄:၁၆) ဟူသည့်အရာရှိသည်။ သူ၏ဘိသိက်ခံရပြီးနောက်၊ ရှောလသည် မွန်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာများစွာကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ရှမွေလသည် ယေရှုသည် ယုဒါစကို ချစ်သကဲ့သို့ သူ့ကို ချစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အာဏာရရှိခြင်းသည် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်မခံသော အာဏာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏အမိန့်နာခံမှုကို ကြွေးကြော်နေစဉ်တွင်၊ သိုးစုများသည် သူ၏အမိန့်မနာခံမှုကို ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်နေသည်။

14. This bleating. Though Saul’s conscience appeared clear at the moment, the bleating of the flocks spoke forth eloquently of Saul’s disobedience and of the fact that his conscience was not dependable. There is such a thing as having the conscience seared with a hot iron (1 Tim. 4:2), instead of having it purged from dead works (Heb. 9:14) and void of offense (Acts 24:16). Since his anointing, Saul had demonstrated many noble traits of character, and Samuel loved him, much as Jesus loved Judas. But the acquisition of power had changed the man into a despot who would brook no interference. While he was in the very act of proclaiming his obedience, the flocks were loudly proclaiming his disobedience.

 

၁၅. လူများက အကောင်းဆုံးကို သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့ကဲ့သို့ပင်၊ ရှောလသည် အခြားသူတစ်ဦးကို အပြစ်တင်ရန် ကြိုးစားသည်။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးကို အောင်နိုင်သည့်နေ့တွင် အစာမစားရန် အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့သည့်နည်းတူ (၁ ရာ ၁၄:၂၄)၊ အာမလက်လူမျိုး၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ရှောလ၏အမိန့်ကို လူများသည် သစ္စာစောင့်သိမည်မဟုတ်လား။ ရှောလ၏သဘာဝနှင့် ဉာဏ်ရည်ရှိသူတစ်ဦးအတွက် ဤကဲ့သို့သော ဆင်ခြေဖြင့် ခိုလှုံရန်ကြိုးစားခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာပြိုလဲမှု၏ ထင်ရှားသောသက်သေဖြစ်သည်။

15. People spared the best. Like Adam and Eve, Saul sought to blame someone else. Would not the people now have been as loyal to Saul’s command to destroy everything belonging to the Amalekites as they had been previously in abstaining from food on the day they put the Philistines to rout (ch. 14:24)? For anyone of Saul’s nature and intelligence to seek refuge in such an excuse is clear evidence of spiritual breakdown.

 

၁၇. သင်သည် သေးငယ်ခဲ့စဉ်။ အင်္ဂါရပ် ၁၇ ၏ ဟေဗြဲစာသားကို စကားလုံးအားဖြင့် ဘာသာပြန်ပါက “သင်သည် သင်၏မျက်စိတွင် သေးငယ်ခဲ့စဉ် [သို့မဟုတ် ဖြစ်နေစဉ်]၊ သင်သည် ဣသရေလမျိုးနွယ်များ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည် မဟုတ်လား” ဟူ၍ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟေဗြဲစာသားတွင် ကြိယာများသည် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိဘဲ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ပြီး၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ဘာသာပြန်ရာတွင် ၎င်းတို့ကို ထည့်သွင်းရန်လိုအပ်သည်။ ရှမွေလသည် ဤတွင် အတိတ်ကာလအတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆပါက၊ KJV သည် အတိတ်ကာလကို အသုံးပြုပြီး၊ RSV နှင့် အခြားခေတ်သစ်ဘာသာပြန်များက ရှမွေလသည် ရှောလ၏ အင်္ဂါရပ် ၁၅ ၏ဖော်ပြချက်ကို စဉ်းစားပြီး၊ လက်ရှိအချိန်ဖြင့် ပြောဆိုသည်ဟု ယူဆသည်။ KJV သည် ရှမွေလသည် ရှောလ၏ ယခင်နှိမ့်ချမှုနှင့် ယခုမာနထောင်လွှားမှုအကြား ခြားနားချက်ကို ဖော်ပြသည်ဟု နားလည်သော်လည်း၊ RSV နှင့် အခြားသူများက ရှမွေလ၏ လူများ၏အလိုတော်အောက်တွင် သူ၏ဖော်ပြထားသော နှိမ့်ချမှု (အင်္ဂါရပ် ၁၅) နှင့် သူ၏ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ထားသော ခေါင်းဆောင်အဖြစ်တာဝန်နှင့် ခြားနားချက်အဖြစ် ယူဆသည်။

17. When thou wast little. A literal translation of the Hebrew of v. 17 permits either the rendering, “Though [or, when] you [were] little in your own sight, [were] you not [made] head of the tribes of Israel?” or, “Though you [are] little in your own sight, [are] you not head of the tribes of Israel?” In the Hebrew text the verbs are implied rather than expressed, and translation into English requires that they be supplied. Assuming that Samuel here refers to a past experience, the KJV uses the past tense, whereas the RSV and other modern translations consider that he is thinking of Saul’s statement of v. 15, and so addresses him in terms of the present. The KJV understands Samuel to be drawing a contrast between Saul’s previous humility and present pride, but the RSV and others take the statement as a contrast between Saul’s expressed subordination to the will of the people (v. 15), a false humility, and his divine appointment as their leader (v. 17).

 

“ယေဟောဝါသည် သင့်ကို ဣသရေလ၏ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခဲ့သည်” ဟူသော စကားစုသည် “သင်သည် ဣသရေလမျိုးနွယ်များ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည် မဟုတ်လား” ဟူသော ယခင်ဖော်ပြချက်ကို ရိုးရှင်းစွာ ထပ်လောင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ ရှောလသည် “လူများက” “အကောင်းဆုံး” သိမ်းဆည်းထားသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူ၏အပြုအမူကို ရှင်းပြခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိကြောင်း ညွှန်းဆိုသည် (အင်္ဂါရပ် ၁၅)။ RSV ၏အဆိုအရ၊ ရှမွေလသည် ရှောလ၏ တာဝန်ရှောင်ရှားမှုကို—“သင်သည် သင်၏မျက်စိတွင် သေးငယ်သည်” ဆိုသည်မှာ သင့်လူများကို ထိရောက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဟူ၍—သူသည် ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်ဟူသော တရားဝင်အတည်ပြုချက်ဖြင့် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ အင်္ဂါရပ် ၁၇-၁၉ (အင်္ဂါရပ် ၁-၃ ကိုကြည့်ပါ) တွင် ရှမွေလသည် ရှောလ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာတာဝန်ကို သတိပေးရန် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်—ယေဟောဝါသည် (၁) သူ့ကို ဣသရေလအားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခဲ့သည်၊ (၂) အာမလက်လူမျိုးကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်၊ (၃) ၎င်းတို့ကို လုံးလုံးဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် နာခံခြင်းမပြုသနည်း။ နာခံမှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းသည် ကောင်းကင်ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်ဆံရေးတွင် အမြဲတမ်းဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။

The phrase, “the Lord anointed thee king over Israel,” appears to be simply a repetition of the preceding statement, “Wast thou not made the head of the tribes of Israel?” Furthermore, Saul had accounted for his conduct on the basis that it was “the people” who had kept “the best” of the spoils—implying that he had not been able to restrain them (v. 15). According to the RSV, Samuel challenged Saul’s evasion of responsibility—“you are little in your own eyes,” that is, unable to exercise effective control over your men—with a solemn affirmation that he was their leader. In vs. 17–19 (see vs. 1–3) Samuel then proceeds to remind Saul of his personal responsibility in the matter: The Lord had (1) anointed him king, and thus leader of all Israel, (2) sent him against the Amalekites, and (3) commanded him to destroy them utterly. Why had he not obeyed? The question of obedience is ever central in our relations to the God of heaven.

 

သမ္မာကျမ်းစာ (KJV) အရ၊ ရှမွေလသည် ဤနေရာတွင် ရှောလုအား သူ၏ ဘိသိက်ခံရစဉ်က (အခန်း ၉:၂၁) ပြောခဲ့သော စကားကို သတိပေးနေသည်။ ထိုစဉ်က နှိမ့်ချသောအနေအထားမှ ဣသရေလလူမျိုး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ချီးမြှင့်ခံရသည်။ ဘုရားသခင်၏ အစီအမံသည် သူ၏ ကျွန်များကို သွေးဆောင်မှုမဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့်နေရာတွင် ထားရန်မဟုတ်၊ သွေးဆောင်မှု၏ အလယ်တွင် ထည့်ထားရန်လည်း မဟုတ်၊ ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် အညံ့ခံသောအခါ ခွင့်လွှတ်ပြီး အပြစ်ထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့်ပြုရမည်လည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ အလိုတော်မှာ သူတို့ကို ပြန်လည်ဖယ်ရှားပြီး ဤနေရာနှင့် ယခုအခါတွင် အပြစ်ကို ဆန့်ကျင်သည့် တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိစေလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ခရစ်တော်ကို စာတန်၏ သွေးဆောင်မှုခံရရန် တောထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည် (မာကု ၁:၁၂)။ ရှောလုအား သခင်ဘုရားသည် သူ့ကို ချစ်ပြီး အမြဲတစေ ကူညီပေးမည့်သူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော သက်သေကို ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ မာန်မာနထောင်လွှားသော သဘာဝကို သိသော ဘုရားသခင်သည် သူ့အား အောင်မြင်ရန်နှင့် သူ၏ မကောင်းသော စရိုက်များကို ကျော်လွှားရန် အခွင့်အလမ်းများ မပေးခဲ့သည်ဟု သူဘယ်သောအခါမှ စွပ်စွဲ၍မရ။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား နှလုံးသစ်တစ်ခု ပေးခဲ့သည့်အချက် (၁ ရာ ၁၀:၉) သည် ရှောလုသည် သူအလိုရှိပါက သူ၏ ယခင်ဘဝနည်းလမ်းသို့ ပြန်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ဟု မဆိုလိုပေ။ ရှောလုသည် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှင့်မည်လား။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို နှိမ့်ချရမည်။

According to the KJV, Samuel was here reminding Saul of his statement at the time of his anointing (ch. 9:21), when from a humble position he had been elevated to be the leader of Israel. It is not God’s plan to place His servants where they cannot be tempted, nor is it His plan to thrust them into the midst of temptation, where, when they yield, He must forgive and then permit them to continue in sin. Rather, it is His desire so to reclaim them that they can win the battle against sin here and now. The Holy Spirit led Christ into the wilderness to be tempted of Satan (Mark 1:12). Saul was given unmistakable evidence that the Lord loved him and would be his constant helper. He could never charge that God, knowing his egotistical nature, failed to give him every opportunity to make good and to overcome his bad traits. The fact that God gave him another heart (1 Sam. 10:9) did not mean that Saul could not return to his old manner of life if he so desired. Would Saul exalt himself? Then God must humble him.

 

 

၁၇. ဘုရားသခင်သည် နှိမ့်ချပြီး အပ်နှံသူများကို လမ်းညွှန်သည်—[၁ ရာ ၁၅:၁၇ ကိုးကားသည်]။ ဤတွင် ရှမွေလသည် ရှောလုအား ဣသရေလ၏ သရဖူအဖြစ် ခန့်အပ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ထောက်ပြသည်။ သူသည် မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို နှိမ့်ချသော အမြင်ရှိပြီး၊ သွန်သင်ခံရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်မှုသည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ၊ သူသည် အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံမလုံလောက်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းသော အရည်အသွေးများစွာရှိသော်လည်း၊ စရိုက်တွင် ဆိုးရွားသော ချို့ယွင်းချက်များ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သခင်ဘုရားသည် သူ့အား လမ်းညွှန်သူနှင့် ကူညီသူအဖြစ် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလ၏ အုပ်စိုးသူအတွက် လိုအပ်သော အရည်အသွေးများကို ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်သော အနေအထားတွင် ထားရှိခဲ့သည်။

17. God Guides the Humble and Consecrated.—[1 Sam. 15:17 quoted.] Here Samuel points out the reason for Saul’s appointment to the throne of Israel. He had a humble opinion of his own capabilities, and was willing to be instructed. When the divine choice fell upon him, he was deficient in knowledge and experience, and had, with many good qualities, serious defects of character. But the Lord granted him the Holy Spirit as a guide and helper, and placed him in a position where he could develop the qualities requisite for a ruler of Israel.

 

အကယ်၍ သူသည် မိမိ၏ ခွန်အားနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားကိုးခဲ့ပါက၊ ရှောလုသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှုပ်ရှားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုးရွားသော အမှားများကို ကျူးလွန်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် နှိမ့်ချနေထိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် အစဉ်လမ်းညွှန်ခံရန် ရှာဖွေကာ၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်လုပ်ငန်းများဖွင့်လှစ်ရာ၌ တိုးတက်မှုရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် မြင့်မားသော ရာထူး၏ တာဝန်များကို အောင်မြင်စွာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ထမ်းဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ ကောင်းသော အရည်အသွေးတိုင်းသည် အားကောင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုးရွားသော စရိုက်များသည် တဖြည်းဖြည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးလာမည်ဖြစ်သည်။

Should he trust to his own strength and judgment, Saul would move impulsively, and would commit grave errors. But if he would remain humble, seeking constantly to be guided by divine wisdom, and advancing as the providence of God opened the way, he would be enabled to discharge the duties of his high position with success and honor. Under the influence of divine grace, every good quality would be gaining strength, while evil traits would as steadily lose their power.

 

ဤသည်မှာ သခင်ဘုရားသည် သူ့ကို အပ်နှံသူအားလုံးအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် အဆိုပြုထားသော အလုပ်ဖြစ်သည် (ST စက်တင်ဘာ ၇၊ ၁၈၈၂)။

This is the work which the Lord proposes to do for all who consecrate themselves to Him (ST Sept. 7, 1882).

 

မလုံလောက်သည်ဟု ခံစားရသူများသည် အကူအညီရရှိမည်—ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သည့်အနေအထားတွင် ထားရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်တာဝန်များ သို့မဟုတ် အန္တရာယ်များရှိသည်ဖြစ်စေ၊ သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေသူအား လိုအပ်သော ကျေးဇူးတော်ကို ပေးအပ်ရန် ကတိပြုထားကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ မှတ်သားထားသင့်သည်။ ၎င်းတို့၏ ရာထူးအတွက် မလုံလောက်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကြောင့် ၎င်းကို လက်ခံပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားနှင့် ဉာဏ်ပညာကို အားကိုးသူများသည် အားကောင်းလာမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ အလုပ်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ မည်သည့်အရာကိုမဆို သင်ယူရန် လိုအပ်နိုင်သော်လည်း၊ ခရစ်တော်ကို ဆရာအဖြစ်ထားရှိပါက၊ ၎င်းတို့သည် ထိရောက်သော အလုပ်သမားများဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လောကီဉာဏ်ရှိသူများအား သူ၏ အလုပ်ကို အပ်နှံမထားပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် သင်ယူရန် မာန်ကြီးလွန်းသည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ခံစားသိရှိပြီး၊ မတိမ်းမယိမ်းသော ဉာဏ်ပညာဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရန် ရှာဖွေသူများကို ရွေးချယ်သည် (ST စက်တင်ဘာ ၇၊ ၁၈၈၂)။

Those Who Feel Insufficient Will Receive Help.—Whatever the position in which God has placed us, whatever our responsibilities or our dangers, we should remember that He has pledged Himself to impart needed grace to the earnest seeker. Those who feel insufficient for their position, and yet accept it because God bids them, relying upon His power and wisdom, will go on from strength to strength. When they enter upon their work, they may have almost everything to learn; but with Christ as a teacher they will become efficient laborers. God does not intrust His work to the worldly wise; for they are too proud to learn. He chooses those who, feeling their deficiencies, seek to be guided by unerring wisdom (ST Sept. 7, 1882).

 

အပြစ်များအပေါ် ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်ရန် လေ့ကျင့်ပါ။—ဆိုးလ်အား ဘုရားသခင်က ခေါ်ဆိုခဲ့သည့်အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် လူများစွာကို သူ၏အမှုတော်တွင် ရာထူးများသို့ ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်မိမိ နှိမ့်ချပြီး သင်ယူတတ်သော စိတ်ထားရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏အစီအမံဖြင့် ၎င်းတို့အား သူနှင့်သင်ယူနိုင်သောနေရာတွင် ထားရှိသည်။ သင်ကြားပို့ချမှုကို လက်ခံမည့်သူအားလုံးကို သူသည် ကျေးဇူးနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပေးအပ်မည်။ စာတန်အား ၎င်းတို့၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏သြတ္တပ္ပစိတ်ကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေးမပေးနိုင်စေရန် ၎င်းတို့ကို သူနှင့်အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်ထားရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏စရိုက်အားနည်းချက်များကို ဖော်ပြပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အကူအညီကို ရှာဖွေသောသူအားလုံးအား ၎င်းတို့၏အမှားများကို ပြုပြင်ရန် ခွန်အားပေးမည်။ လူတစ်ဦး၏ အဓိကအပြစ်ဖြစ်စေကာမူ၊ မည်သည့်ခါးသီးသော သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိသော စိတ်ဆန္ဒများက လွှမ်းမိုးရန်ကြိုးစားနေပါစေ၊ ဣသရေလ၏အကူအညီပေးသူ၏ နာမနှင့် ခွန်အားဖြင့် သတိထားပြီး ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ပါက ၎င်းတို့သည် အောင်မြင်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများသည် အပြစ်အပေါ် ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်သော စိတ်သဘောထားကို ပြုစုပျိုးထောင်သင့်သည်။ ဤနေရာတွင်သာမက အခြားနေရာများတွင်လည်း၊ သေးငယ်သောအရာများ၏နေ့ကို မထီမဲ့မြင်မပြုသင့်ပါ။ လူများအား သေးငယ်သောအပြစ်များကို ကျူးလွန်ရန် ဦးဆောင်ရန်၊ ဘုရားသခင်၏ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော လိုအပ်ချက်များမှ သေးငယ်သော လှည့်ဖျားမှုများ၊ သေးငယ်သော လွန်ကျူးမှုများ၏ အန္တရာယ်ကို မျက်စိကွယ်စေရန် စာတန်၏ အအောင်မြင်ဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အချို့သော ကြီးမားသော လွန်ကျူးမှုများကို ထိတ်လန့်စွာ ရှောင်ရှားမည့်သူများသည်၊ သေးငယ်သောကိစ္စများတွင် အပြစ်ကို အနည်းငယ်သာထင်မှတ်ရန် ဦးဆောင်ခံရသည်။ သို့သော် ဤသေးငယ်သောအပြစ်များသည် ဝိညာဉ်ထဲတွင် ဘုရားသခင်ကိုကိုးကွယ်သောဘဝကို တိုက်စားသည်။ မတော်မတရားလမ်းသို့ ဝင်ရောက်သောခြေဖဝါးများသည် သေခြင်းသို့ရောက်သော ကျယ်ပြန့်သောလမ်းကို ဦးတည်နေသည်။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ နောက်ပြန်လှုပ်ရှားမှုစတင်လာသောအခါ၊ ၎င်းသည် မည်သည့်နေရာတွင် အဆုံးသတ်မည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပါ။ …

Become Sensitive to Little Digressions.—There are many whom He has called to positions in His work for the same reason that He called Saul,—because they are little in their own sight, because they have a humble and teachable spirit. In His providence He places them where they may learn of Him. To all who will receive instruction He will impart grace and wisdom. It is His purpose to bring them into so close connection with Himself that Satan shall have no opportunity to pervert their judgment or overpower their conscience. He will reveal to them their defects of character, and bestow upon all who seek His aid, strength to correct their errors. Whatever may be man’s besetting sin, whatever bitter or baleful passions struggle for the mastery, he may conquer, if he will watch and war against them in the name and strength of Israel’s Helper. The children of God should cultivate a keen sensitiveness to sin. Here, as well as elsewhere, we should not despise the day of small things. It is one of Satan’s most successful devices, to lead men to the commission of little sins, to blind the mind to the danger of little indulgences, little digressions from the plainly stated requirements of God. Many who would shrink with horror from some great transgression, are led to look upon sin in little matters as of trifling consequence. But these little sins eat out the life of godliness in the soul. The feet which enter upon a path diverging from the right way are tending toward the broad road that ends in death. When once a retrograde movement begins, no one can tell where it may end. …

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံကြည်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်ထံတွင် လမ်းညွှန်မှုနှင့် ထောက်ပံ့မှုအတွက်၊ သူ၏အလိုတော်ကို သိရှိရန်နှင့် ၎င်းကို လိုက်နာရန် ခွန်အားအတွက် လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးရန် သင်ယူရမည် (အက်စ်တီး စက်တင်ဘာ ၇၊ ၁၈၈၂)။

We must learn to distrust self and to rely wholly upon God for guidance and support, for a knowledge of His will, and for strength to perform it (ST Sept. 7, 1882).

 

၂၀။ အကျွန်ုပ်သည် နာခံပြီးပြီ။ မနာခံမှုကို နာခံမှုအဖြစ် လိမ်ညာရန်ကြိုးစားသည့် ဖောက်ပြန်ပြီး ခေါင်းမာသော နှလုံးသာလျှင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ရှောလုသည် သူသွားရာလမ်းမှ မည်မျှဝေးကွာသွားသည်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။ ဧဝသည် တားမြစ်ထားသောသစ်ပင်၏အသီးကို “အစာအဖြစ်ကောင်းသည်၊ … မျက်စိဖြင့်ကြည့်ရသည်မှာ နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ပညာရှိစေရန် အလိုရှိဖွယ်သစ်ပင်” ဟု “မြင်”သောအခါ “အသီးကိုယူ၍ စားခဲ့သည်” (ကမ္ဘာဦး ၃:၆)။ ဘုရားသခင်က အကျင့်စာရိတ္တအဆိပ်အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားသည့်အရာကို ပိုမိုကောင်းမွန်သောဘဝအတွက် အလိုရှိဖွယ်ဟု ယုံကြည်လာသောအခါ၊ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်ထံမှ သစ္စာခံယူပြီး နတ်ဆိုးထံသို့ သစ္စာခံယူသည်။ ဘုရားသခင်က မမှန်ကန်ဟုဆိုထားသည့်အရာကို မှန်ကန်သည်ဟု ထင်လာသောအခါ၊ ထိုသူသည် တားမြစ်ထားသောနယ်မြေသို့ ခြေချမိပြီး၊ သွေးဆောင်သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုများမှ အကာအကွယ်မရှိတော့သည်ကို သိနိုင်သည်။ သူသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်ရေးမျက်စိကို ကိုယ်တိုင်မှိတ်ပြီး၊ မိမိ၏နှလုံးကို ကိုယ်တိုင်မာကျောစေသည် (ဧဖက် ၄:၃၀၊ ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

20. Yea, I have obeyed. Only a perverse, obdurate heart would attempt to pawn off disobedience as obedience. By making this claim Saul gave evidence of how far he had wandered from the pathway of right. It was when Eve “saw” that the fruit of the forbidden tree was “good for food, … pleasant to the eyes, and a tree to be desired to make one wise” that “she took of the fruit thereof, and did eat” (Gen. 3:6). It is when a person convinces himself that what God has clearly marked as moral poison is desirable for the table of more abundant living that he forswears allegiance to God and swears allegiance to the devil. When what God has said is all wrong appears to be all right, a man may know that he has set foot on forbidden ground, and is without protection against the hypnotic allurements of the tempter. He has blinded his own spiritual eyesight and hardened his own heart (see Eph. 4:30; see on Ex. 4:21).

 

ခရစ်တော်က သူ၏တပည့်များကို “သင်တို့ကို သတ်သူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုသည်ဟု ထင်မည့်အချိန်ရောက်လာလိမ့်မည်” ဟု သတိပေးခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၆:၂)။ အစောပိုင်းအသင်းတော်ခေတ်မှစ၍ (တမန်တော် ၂၆:၉–၁၁၊ တိမောသေ ၁:၁၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) ယနေ့အချိန်ထိ၊ ဘုရားသခင်၏ကျွန်များအပေါ် အပြင်းထန်ဆုံးနှိပ်စက်မှုများသည် ဘာသာတရားအမည်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ပြစ်ဒဏ်ပိတ်ပြီးနောက်၊ ဆိုးညစ်သောသူများသည် ဘုရားသခင်အတွက် ထက်သန်သောစိတ်ဖြင့် ဘာသာတရားပုံစံများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည် (GC 615)။ အမှားကို အမှန်အဖြစ်ဖုံးကွယ်ထားရန် နတ်ဆိုး၏အထိရောက်ဆုံးနည်းဗျူဟာဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်၊ လူသိများသော လူဒိစီယာသို့ မျက်မြင်သက်သေအမှန်က သူတို့၏အမှန်တကယ်အခြေအနေကို “မြင်”နိုင်ရန် ဝိညာဉ်ရေးရာ “မျက်စိဆေးကို” အသုံးပြုရန် အကြံပေးသည် (ဗျာဒိတ် ၃:၁၈)၊ ထို့ဖြင့် အမှန်နှင့်အမှားကို ခွဲခြားနိုင်ရန်၊ နတ်ဆိုး၏လှည့်စားမှုများကို သိရှိ၍ ရှောင်ရှားနိုင်ရန်၊ အပြစ်ကိုသိရှိ၍ ရွံရှာနိုင်ရန်၊ အမှန်ကိုမြင်၍ နာခံနိုင်ရန်ဖြစ်သည် (5T 233)။ သို့မဟုတ်လျှင်၊ ခရစ်တော်ခေတ်က ဂျူးများကဲ့သို့၊ လူသားတို့၏ပညတ်များကို အဆုံးအမ အဖြစ်လက်ခံရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည် (မဿဲ ၁၅:၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Christ warned His disciples that “the time cometh, that whosoever killeth you will think that he doeth God service” (John 16:2). From the days of the early church (Acts 26:9–11; cf. 1 Tim. 1:13) to the present, the most severe persecutions against the servants of God have been waged in the name of religion. After the close of probation evil men will continue the forms of religion with apparent zeal for God (GC 615). It is the devil’s cleverest device so to camouflage error that it passes for truth. For this reason the True Witness to the Laodiceans, in whose time the master counterfeiter will put forth his most successful efforts, counsels them to make use of spiritual “eyesalve” that they may “see” (Rev. 3:18) their own true condition, that they may distinguish between truth and error, that they may discern the wiles of Satan and shun them, that they may detect sin and abhor it, and that they may see the truth and obey it (5T 233). Otherwise, like the Jews of Christ’s time, they will be found accepting as doctrine the commandments of men (see Matt. 15:9).

 

အာဂတ်ကို ယူလာခဲ့သည်။ မယုံနိုင်စရာဖြစ်သော်လည်း မှန်သည်။ ရှောလုသည် သူ၏အကြီးမားဆုံးမနာခံမှုကို ဘုရားသခင်၏ပရောဖက်ရှမွေလမှတစ်ဆင့် ပေးထားသောအမိန့်ကို အပြည့်အဝနာခံမှုအဖြစ် သက်သေအဖြစ် တင်ပြခဲ့သည်။ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးမျက်စိမမြင်နိုင်သောအခြေအနေတွင် သူသည် မမှန်ကန်သည်ကို မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ ရှမွေလက သူယူဆသည့်—တစ်နည်းအားဖြင့်—အလွန်ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုကို ကန့်ကွက်သည်ဟု မကျေနပ်ခဲ့သည် (PP 629 ကိုကြည့်ပါ)။

Brought Agag. How preposterous, but true! Saul offers his supreme act of disobedience as proof of full and complete compliance with the command of God through the prophet Samuel. In his spiritually blinded state he now took wrong for right, and felt aggrieved that Samuel should take exception to what he personally considered—and what in a sense was—a very great victory (see PP 629).

 

၂၁။ ဖျက်ဆီးရမည့်အရာများ။ ဤစကားစုတစ်ခုလုံးသည် ဟေဗြဲစကားလုံး “ချရမ်” မှဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “အပ်နှံထားသောအရာများ”၊ “မြှုပ်နှံထားသောအရာများ”၊ “အဆဲခံရသောအရာများ” သို့မဟုတ် “ဖျက်ဆီးရန်အပ်နှံထားသောအရာများ” (RSV) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “ချရမ်” သည် ဟေဗြဲကြိယာ “ချာရမ်” မှဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “သာမန်အသုံးပြုမှုကို တားမြစ်ရန်”၊ “ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံရန်”၊ “သုတ်သင်ဖယ်ရှားရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အာခံသည် “အဆဲခံရသောအရာ [ချရမ်]” (‌ေယာရှု ၇:၁၊ ၁၁၊ ၁၃၊ ၁၅၊ ‌ေယာရှု ၆:၁၇၊ ၁၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဖြစ်သည့် ငွေနှင့်ရွှေကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန် ယူခဲ့သည် (‌ေယာရှု ၇:၂၁)၊ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနဝတ်ပြုရန်အတွက် သိမ်းထားခဲ့သည် (‌ေယာရှု ၆:၁၉)။ လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် အရာတစ်ခုသည် “အဆဲခံရသည်” သို့မဟုတ် “အပ်နှံထားသည်” ဟု ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရမည်ဟု မလိုအပ်ပါ၊ သို့သော် ၎င်းကို ဘုရားသခင်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း အတိအကျ စီမံရမည်ဖြစ်သည်။ ငွေနှင့်ရွှေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ မြို့အတွင်းရှိ အခြားအရာအားလုံးကို လုံးဝဖျက်ဆီးရမည် (‌ေယာရှု ၆:၂၁)—သို့သော် ၎င်းတို့သည်လည်း “အဆဲခံရသည်” သို့မဟုတ် “သခင်ဘုရားထံ သိမ်းထားသည်” (‌ေယာရှု ၆:၁၇)။ ထိုနည်းတူ ဟေဗြဲစကားလုံး “ချရမ်” သည် သန့်ရှင်းသောအသုံးပြုရန် “အပ်နှံထားသော” ပူဇော်သက္ကာများအတွက်လည်း အသုံးပြုသည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၇:၂၁၊ ၂၈၊ ၂၉၊ တောလည်ရာ ၁၈:၁၄ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။

21. Things which should have been utterly destroyed. This whole clause is from the one Hebrew word cherem, “the devoted things,” “the dedicated things,” “the accursed things,” or “things devoted to destruction” (RSV). Cherem is from the verb charam, “to prohibit to common use,” “to consecrate to God,” “to extirpate.” Achan appropriated to his personal use “the accursed thing [cherem]” (Joshua 7:1, 11, 13, 15; cf. ch. 6:17, 18), which included silver and gold (Joshua 7:21) reserved for the sanctuary service (Joshua 6:19). The fact that a person or thing was “accursed,” or “devoted,” did not necessarily mean that it was to be destroyed; but only that it was to be disposed of precisely as God should direct. In contrast with the silver and gold, all else in the city was to be utterly destroyed (Joshua 6:21)—yet they too had been “accursed,” or reserved, “to the Lord” (Joshua 6:17). The same Hebrew word, cherem, is also used of offerings “devoted” to sacred use (see Lev. 27:21, 28, 29; Num. 18:14; etc.).

 

ရှောလု၏ “လုံးဝဖျက်ဆီးရမည့်အရာများ” သို့မဟုတ် စကားလုံးအရ “အပ်နှံထားသောအရာများ” နှင့်ပတ်သက်သော ထုတ်ပြန်ချက်သည် ဘီဘီလီယာ၌ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံး၏အသုံးပြုမှုအလင်္ါတွင် အဓိပ္ပာယ်သစ်ရရှိသည်။ ရှမွေလသည် ရှောလုအား အမာလက်လူများနှင့် ၎င်းတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် “လုံးဝဖျက်ဆီးရန် [ချာရမ်]” ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရိုးရှင်းစွာ “အပ်နှံထားသည်” မဟုတ်ပါ၊ “ဖျက်ဆီးရန်အပ်နှံထားသည်” ဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သူ၏အခွင့်အာဏာဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ပုံရသည်။

Saul’s statement concerning “the things which should have been utterly destroyed,” or literally, “the devoted things,” takes on new meaning in the light of Bible usage of the Hebrew word thus translated. Samuel had instructed Saul to “utterly destroy [charam]” the Amalekites and all their possessions by slaying them. They were not simply “dedicated”; they were “dedicated to destruction.” Saul apparently reasoned that it was his privilege to decide how the divine command was to be carried out.

 

ရှောလုသည် “လူများ” က အကောင်းဆုံးသော သိုးနှင့်နွားများကို သိမ်းထားလိုသည်ဟု ပြောသောအခါ အမှန်တရားကို ပြောခဲ့ပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် အမာလက်လူများ၏ သိုးနှင့်နွားများကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် ယူခွင့်မရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အမာလက်လူများ၏တိရစ္ဆာန်များကို ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်တိရစ္ဆာန်များအစား အစားထိုးခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ချမ်းသာလာစေနိုင်သည် (PP 629)။ ရှောလုသည် ၎င်းတို့၏အကြံပြုချက်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို သူမြင်သည့်အတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပိုင်ခွင့်ကို ယူခဲ့သည်။ ရှောလုအတွက်၊ သူသည် နွားများကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါ၊ ၎င်းတို့သည် သူ့တွင် လုံလောက်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူသည် အောင်မြင်သောဘုရင်တစ်ပါးနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့လျှင်—ထိုခေတ်၏ဓလေ့အတိုင်း—သူသည် အစ္စရေးလူမျိုးအားလုံးရှေ့တွင် သူ၏စစ်ရေးအောင်မြင်မှု၏ သိသာထင်ရှားသော သက်သေကို တင်ပြပြီး၊ သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို များစွာမြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် အာဂတ်ကို သူ၏စစ်ရေးကျွမ်းကျင်မှု၏ ပြယုဂ်အဖြစ် တင်ပြပြီးနောက် လူထုရှေ့တွင် ကွပ်မျက်ရန် စီစဉ်ခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ ညွှန်ကြားချက်ရရှိထားသော ရှမွေလသည် အာဂတ်ကို ကိုယ်တိုင်ကွပ်မျက်ခြင်းဖြင့် ရှောလု၏စီစဉ်ထားသော ပြပွဲကို ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။

Saul no doubt told the truth when he said that “the people” wanted to save the best of the flocks and herds. They were not permitted to take the Amalekite flocks and herds for themselves. But they could enrich themselves by substituting Amalekite animals for those of their own that would otherwise have been required for sacrificial use (PP 629). Saul simply approved of the suggestion as it came to him, and thus assumed the right of interpreting the command of God as he saw fit. For his part, Saul was not interested in the cattle; of these he no doubt had enough and to spare. But if he should return with a conquered king—in keeping with the custom of the day—he would be able to present before all Israel tangible evidence of his military prowess, and would greatly enhance his prestige. Saul no doubt planned on the public execution of Agag after presenting him as an exhibit of his own skill as a warrior. But, instructed of God, Samuel deprived Saul of the planned exhibition by performing the execution himself.

 

ရှောလုသည် နွားများနှင့် ဘုရင်နှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို နာခံမည်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏လူများ၏ချမ်းသာမှုနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သတင်းကို တိုးမြှင့်မည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သူရွေးချယ်သည့်နည်းဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဘုရင်နှင့် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအချိန်အထိ သူနှင့်သူ၏လူများသည် ၎င်းတို့မှ အကျိုးအမြတ်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤတွင် ရှောလု၏အားနည်းချက်မှာ—ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုဟန်ဆောင်ရင်း၊ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အကျိုးစီးပွားကို နောက်ဆုံးထားခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ အမာလက်လူများနှင့် ၎င်းတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို “အပ်နှံရန်” အမိန့်ပေးရာတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို “အပ်နှံရန်” နည်းလမ်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

Saul probably reasoned that he would be obeying the command of God with respect to both the cattle and the king, and at the same time adding to the wealth of his subjects and to his own renown. He would accomplish the will of God in a way of his own choosing. Ultimately, both king and animals would be slain; but in the meantime he and his people would profit from them. Herein lay Saul’s weakness of character—while pretending to serve God, he really served his own interests first and those of God last. It was no doubt for this very reason that in sending Saul against the Amalekites with the command to “devote” them and all their possessions, God specified the means whereby they were to be “devoted”—death.

 

ရှောလုသည် ဤစရိုက်စမ်းသပ်မှုတွင် မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။ ရှမွေလပင်လျှင်၊ ရှောလု၏အမှားကို ပြန်လည်ပြောင်းပြန်လှန်ရန် တစ်ညလုံး ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း (PP 630)၊ ရှောလု၏ပုန်ကန်မှု၏သက်သေကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်ခဲ့သည် (PP 631)။ ရှောလုသည် သခင်ဘုရားကို စွန့်ခွာခဲ့သောကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံသည် သူရွေးချယ်သောလမ်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ရှမွေလသည်လည်း “သူ၏သေ့သောနေ့အထိ ရှောလုကို ထပ်မံတွေ့ရန် မလာခဲ့” (အခန်း ၃၅)။ ရှောလုသည် လူများ၏ဆန္ဒများကို လိုက်လျောခြင်း၊ သူ၏မမှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ၎င်းတို့အား အပြစ်တင်ခြင်း၊ နှင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ဂုဏ်အသရေကို မိမိအတွက် ယူရန်ကြိုးစားခြင်းဖြင့် ဘုရင်အဖြစ် လုံးဝအရည်အချင်းမပြည့်မီခဲ့ပါ။

Saul failed in this great final test of character. Even Samuel, who had spent the night in prayer to God on Saul’s behalf, that the sentence of rejection might be reversed (PP 630), was filled with indignation when he saw the evidence of Saul’s rebellion (PP 631). Because Saul had forsaken the Lord, Heaven abandoned him to the course of his own choosing; and Samuel, for his part, “came no more to see Saul until the day of his death” (v. 35). Saul had completely disqualified himself as king by submitting to the desires of the people, by laying upon them the blame for his own wrong decision, and by seeking to assume to himself honor that in fact belonged to God.

 

ဂိလဂါလ်တွင်။ ရှောလု၏နေထိုင်ရာနေရာမဟုတ်သော်လည်း၊ ဂိလဂါလ်သည် ဟေဗြဲဘုရင်စနစ်၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ရာ မြို့တော်တစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်းသည် ဂျော်ဒန်မြစ်ကူးပြီးနောက် အစ္စရေးလူမျိုး၏ ပထမဆုံးစခန်းချရာနေရာ (‌ေယာရှု ၄:၁၉) နှင့် ကာနာန်သိမ်းပိုက်ရေးအတွက် စစ်ရေးဌာနချုပ် (‌ေယာရှု ၁၀:၁၅ စသည်တို့) ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် မြေယာခွဲဝေမှုကို တကယ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (‌ေယာရှု ၁၄:၆ မှ ၁၇:၁၈)။ ဂျော်ဒန်မြစ်ကူးပြီးနောက် ခုနစ်နှစ်ခန့်အကြာ မူလသိမ်းပိုက်မှုပြီးဆုံးသောအခါ၊ သေတ္တာတော်ကို ဂိလဂါလ်မှ ရှိလောသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည် (‌ေယာရှု ၁၈:၁)။ ထိုအချိန်တွင် ယိရှုသည် “ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်ရှိ တိမနသ်သေရာ” တွင် နေထိုင်ခဲ့သည် (‌ေယာရှု ၁၉:၄၉၊ ၅၀)။

In Gilgal. Though not the residence of Saul, Gilgal seems to have been in some respects the functional capital of the Hebrew monarchy. It marked the site of Israel’s first encampment after the crossing of the Jordan (Joshua 4:19) and the military headquarters for the conquest of Canaan (Joshua 10:15; etc.). It was here that the actual division of the land was carried out (Joshua 14:6 to 17:18). When the original conquest of the land was completed, about six or seven years after the crossing of the Jordan, the ark was moved from Gilgal to Shiloh (Joshua 18:1). At that time Joshua resided at “Timnath-serah in mount Ephraim” (Joshua 19:49, 50).

 

ရှိလောရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနဝတ်ပြုမှုသည် ဖိလိတ္တီနလူများက သေတ္တာတော်ကို ယူသွားသောအခါ ရပ်စဲခဲ့သည် (၁ ရာ ၄:၁၁၊ ဆာလံ ၇၈:၆၀၊ PP 609) နှင့် ရှိလောမြို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဖျက်ဆီးခံရသည် (ယေရမိ ၂၆:၆၊ ၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သေတ္တာတော်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ဘက်သရင်မိသို့ ပြန်ပို့ခဲ့ပြီး (၁ ရာ ၆:၇–၁၅)၊ ထို့နောက် ကိရယတ်ယာရံသို့ (၁ ရှမွေလ ၇:၁)၊ ဒါဝိဒ်က ၎င်းကို ယေရုရှလင်သို့ ပြောင်းရွှေ့သည်အထိ ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည် (၂ ရာ ၆:၂–၁၂၊ ‌ေယာရှု ၁၅:၉၊ ၆၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုမှုသည် တစ်နည်းအားဖြင့် ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုမရှိဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ရှမွေလသည် နေရာအမျိုးမျိုးတွင် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည် (PP 609)၊ ဂိလဂါလ်လည်း ပါဝင်နိုင်သည် (၁ ရာ ၇:၁၆)။ ဂျဘေရှဂိလဒ်တွင် အောင်မြင်မှုရပြီးနောက်၊ ရှမွေလသည် ရှောလုကို ဘုရင်အဖြစ် အတည်ပြုရန် အစ္စရေးလူများကို ဂိလဂါလ်တွင် စုရုံးခဲ့သည် (၁ ရာ ၁၁:၁၄၊ ၁၅)။ ဤနေရာတွင်လည်း မစ်မတ်ရှိ ဖိလိတ္တီနလူများ၏ စစ်စခန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် တပ်ဖွဲ့များကို စုစည်းခဲ့သည် (၁ ရာ ၁၃:၄)။ အမာလက်လူများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် စခန်းချရာ အခြေစိုက်စခန်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်ထံ ယဇ်ပူဇော်ရန် ထိုနေရာသို့ ပြန်လာရန် အဆိုပြုခဲ့သည်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

The sanctuary service at Shiloh was discontinued when the ark was taken by the Philistines (1 Sam. 4:11; Ps. 78:60; PP 609) and the city of Shiloh itself destroyed (see Jer. 26:6, 9). The ark was later returned, first to Beth-shemesh (1 Sam. 6:7–15) and then to Kirjath-jearim (ch. 7:1), where it remained until David moved it to Jerusalem (2 Sam. 6:2–12; cf. Joshua 15:9, 60). The worship of God was thus in a sense decentralized, though Samuel offered sacrifices in various places (PP 609), probably including Gilgal (1 Sam. 7:16). It was at Gilgal that Samuel assembled Israel to confirm Saul as king after his victory at Jabeshgilead (1 Sam. 11:14, 15). Here also forces were mustered for the attack on the Philistine garrison at Michmash (1 Sam. 13:4). It may also have been the base for the campaign against the Amalekites, as seems to be implied in Saul’s proposal to return there to offer sacrifices to God.

 

၂၂။ သခင်ဘုရား။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့်၊ ရှမွေလသည် ဤနက်နဲသောအမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် နောင်လာမည့်ခေတ်များအထိ ပဲ့တင်ထပ်လာမည်ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၅၁:၁၆–၁၉၊ ဟေရှာယ ၁:၁၁၊ ဟေရှာယ ၆:၆၊ မိက္ခာ ၆:၆–၈ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။

22. Hath the Lord. Impelled by the Holy Spirit, Samuel gave utterance to this profound truth that was to echo and re-echo down through ages to come (see Ps. 51:16–19; Isa. 1:11; Hosea 6:6; Micah 6:6–8; etc.).

 

၂၂။ ဘုရားသခင်သည် ဖောက်ပြန်သောလူမျိုး၏ လုယူပစ္စည်းကို မလိုလားခဲ့ပါ။—[၁ ရာ ၁၅:၂၂ ကိုးကားထားသည်]။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများထံမှ ယဇ်ပူဇော်မှုထက် နာခံမှုကို လိုလားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ စည်းစိမ်အားလုံးသည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ တောင်ထောင်ပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များသည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ သူသည် ဖောက်ပြန်သောလူမျိုးထံမှ လုယူပစ္စည်းကို၊ ၎င်းတို့အပေါ် သူ၏ကျိန်ဆဲမှုကျရောက်ပြီး ၎င်းတို့အား လုံးဝဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အရာကို၊ သန့်ရှင်းသောကယ်တင်ရှင်ကို အမှတ်ရစေရန် အပြစ်ကင်းသောသိုးသငယ်အဖြစ် သူ့ထံသို့ မပေးအပ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည် (၁အက်စ်ပီ ၃၆၅)။

22. God Did Not Want Spoil of Corrupt People.—[1 Sam. 15:22 quoted.] God required of His people obedience rather than sacrifice. All the riches of the earth were His. The cattle upon a thousand hills belonged to Him. He did not require the spoil of a corrupt people, upon whom His curse rested, even to their utter extinction, to be presented to Him to prefigure the holy Saviour, as a lamb without blemish (1SP 365).

 

၂၃။ သင့်ကို ပယ်ထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအကြား အဆင့်အပြောင်းအလဲဖြစ်ပေါ်ရသည့် အကြောင်းအမှန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်—“သင်သည် ပယ်ထားသောကြောင့်” ဖြစ်သည်။ လူသားသည် မိမိ၏လမ်းကို လိုက်ရန်ရွေးချယ်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် အခြေအနေကို ဖြည့်ဆည်းရန် ပြန်လည်ချိန်ညှိရသည်။ အစ္စရေးလူများက ဘုရင်တစ်ပါးလိုချင်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုအစီအစဉ်၏ လုပ်ဆောင်နိုင်မှုကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှောလုအား ဘုရင်အဖြစ် ဆက်လက်ထားရှိခွင့်ပြုခဲ့သည်မှာ သူ့ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမပြုကြောင်း ပြသသည်။ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်ကို လိုက်နာရန် မလိုလားလျှင်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုမရှိဘဲ မိမိ၏ဘုရင်စနစ်အတွေးအခေါ်ကို ဖွံ့ဖြိုးရန်လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်က သူ့ကို လမ်းညွှန်ရန် မလိုလားသောကြောင့်မဟုတ်၊ သူကိုယ်တိုင်က လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

23. Rejected thee. Here the reason is clearly stated for a change in status between God and man—“because thou hast rejected.” When man chooses to follow his own way, God is obliged to readjust conditions to meet the situation. When Israel wanted a king, God gave them opportunity to test out the workability of such a plan. The very fact that God permitted Saul to continue as king shows that He had not forsaken him. If Saul would not follow God, he would have to develop his own idea of kingship without the help of divine counsel—not because God was unwilling to guide him, but because he refused to accept guidance.

 

၂၃။ နံပါတ် ၁၆:၁–၅၀၊ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၁၁၄ တွင် အီးဂျီဒဗလျူ ကိုးကားပါ။

23. See EGW on Num. 16:1–50, Vol. I, p. 1114.

 

ဆိုးလ်၏ ကျရှုံးမှု။—ဣသရေလ၏ပထမဆုံးဘုရင်သည် သူ၏ဆန္ဒကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ထက် ဦးစားပေးခဲ့သောကြောင့် ကျရှုံးခဲ့သည်။ ပရောဖက်ဆမ်မြူရယ်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် ဆိုးလ်အား ဣသရေလ၏ဘုရင်အဖြစ် ၎င်း၏လုပ်ဆောင်မှုသည် အဆုံးစွန်သော သမာဓိရှိရမည်ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏အုပ်ချုပ်မှုကို သာယာဝပြောမှုဖြင့် ကောင်းချီးပေးမည်။ သို့သော် ဆိုးလ်သည် ဘုရားသခင်အား နာခံမှုကို ပထမဦးစားပေးမထားခဲ့သလို၊ သူ၏အပြုအမူ၏အုပ်ချုပ်မှုအဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံ၏မူများကို မထားရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စွာနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ သေဆုံးခဲ့သည် (အမ်အက်စ် ၁၅၁၊ ၁၈၉၉)။

Saul a Failure.—The first king of Israel proved a failure, because he set his will above the will of God. Through the prophet Samuel the Lord instructed Saul that as king of Israel his course of action must be one of strictest integrity. Then God would bless his government with prosperity. But Saul refused to make obedience to God his first consideration, and the principles of heaven the government of his conduct. He died in dishonor and despair (MS 151, 1899).

 

ဟန်ဆောင်ဖြောင့်မတ်မှုကို အဖုံးအကွယ်အဖြစ်အသုံးပြုခြင်း။—ဘုရားသခင်ကို အမှုတော်ထမ်းနေသည်ဟု ကြွေးကြော်သောသူများစွာသည် ဆိုးလ်နှင့်အတူ တူညီသောအနေအထားတွင်ရှိပြီး၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော အစီအစဉ်များ၊ ပြသမှုအတွက် မာနကို ဟန်ဆောင်ဖြောင့်မတ်မှု၏ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်သည် မတရားမှု၏ပုံပျက်ပန်းပျက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် အဖုံးအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုခံရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အပြစ်ကို ဆယ်ဆပိုမိုဆိုးရွားစေသည် (အမ်အက်စ်လေအေ၊ ၁၈၉၀)။

Pretended Righteousness Used as Cloak.—Many who profess to be serving God are in the same position as Saul,—covering over ambitious projects, pride of display, with a garment of pretended righteousness. The Lord’s cause is made a cloak to hide the deformity of injustice, but it makes the sin of tenfold greater enormity (MS la, 1890).

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖြောင့်မတ်မှုဟု ခံယူခြင်းသည် လူကို မှောင်မိုက်ထဲတွင် ထားရှိသည်။—မကောင်းသောအမှုများကို ပြုလုပ်သောသူများသည် ၎င်းတို့၏အမှုများကို ဖယ်ရှားခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အလင်းသို့ မလာကြပါ၊ ၎င်းတို့၏စစ်မှန်သောစရိုက်များ ထင်ရှားမည်ကို စိုးရိမ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လွန်ကျူးမှုလမ်းကို ဆက်လက်လိုက်လျှောက်ပြီး ကယ်တင်ရှင်နှင့် လုံးဝခွဲထွက်သွားပါက၊ ခိုင်မာမှု၊ မထီမဲ့မြင်ပြုမှု၊ လက်စားချေလိုသောစိတ်တို့က ၎င်းတို့အား လွှမ်းမိုးလာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်များကို “အေးချမ်းပါ၊ အေးချမ်းပါ” ဟု ၎င်းတို့သည် ပြောဆိုကြမည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်နေသော အကြောင်းပြချက်များစွာရှိသည့်အခါ ထိတ်လန့်သင့်သည်။ ဆိုးလ်သည် ဘုရားသခင်၏ကျွန်၏ဆုံးမသတိပေးမှုများကို ဆန့်ကျင်ခဲ့စဉ်၊ ဤစိတ်ဓာတ်က ၎င်းအား လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်၊ သူ၏ကျွန်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်၊ ဒါဝိဒ်အပေါ် ၎င်း၏ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် ၎င်း၏အပြစ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်မှုဟု ခံယူထားသူများ၏ နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော လူသတ်စိတ်ဓာတ်၏ ပြင်ပထွက်ပေါက်ဖြစ်သည် (အက်စ်တီး ဇွန် ၂၂၊ ၁၈၈၈)။

Self-justification Keeps One in Darkness.—Those whose deeds are evil, will not come to the light, lest their deeds should be reproved and their real characters revealed. If they continue in the path of transgression, and sever themselves entirely from the Redeemer, stubbornness, and sullenness, and a spirit of revenge will take possession of them, and they will say to their own souls, Peace, peace, when there is every reason that they should be alarmed, for their steps are directed toward destruction. As Saul resisted the reproofs of the servant of the Lord, this spirit took possession of him. He defied the Lord, he defied His servant, and his enmity toward David was the outworking of the murderous spirit that comes into the heart of those who justify themselves in the face of their guilt (ST June 22, 1888).

 

 

၂၄။ အကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ပြုခဲ့ပြီ။ ရှမွေလသည် ဘုရားသခင်က ရှောလုအား ဘုရင်အဖြစ် ပယ်ထားကြောင်း ကြေငြာခြင်းမပြုမီ (အခန်း ၂၃)၊ ရှောလုသည် သူ၏လုပ်ရပ်ကို ခိုင်မာစွာ ခုခံကာကွယ်ခဲ့သည်။ ပြစ်ဒဏ်ကြေငြာပြီး ဒဏ်ခတ်မှုကို သိရှိသောအခါမှသာ သူသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်မှ လွဲချော်ခဲ့သည်ကို ဝန်ခံလိုခဲ့သည်။ ရှောလုသည် “ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော ဝမ်းနည်းမှု” နှင့်အတူ ပြောင်းလဲသောဘဝ၏သက်သေကို မပြသခဲ့ပါ၊ သူ၏ဝမ်းနည်းမှုသည် “လောက၏ဝမ်းနည်းမှု” ဖြစ်သည် (၂ ကောရိန္သု ၇:၉–၁၁)။ မှန်ကန်စွာလုပ်ဆောင်လိုသော စိတ်ရင်းမှန်က ဤဝန်ခံမှုကို မလှုံ့ဆော်ခဲ့ပါ၊ သို့သော် သူ၏ဘုရင်နိုင်ငံကို ဆုံးရှုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့မှုက ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤအလားအလာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါမှသာ သူသည် ဘုရင်အဖြစ် သူ၏ရာထူးကို ကယ်တင်ရန် ဖြစ်နိုင်လျှင် နောင်တရဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ချီးမွမ်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အတည်ပြုခြင်းထက် သူ့အတွက် ပိုအရေးကြီးသည်။

24. I have sinned. Prior to Samuel’s announcement that God had rejected Saul as king (v. 23), Saul stoutly defended his course of action. Only when sentence was pronounced and the penalty became known was he willing to admit erring from the divine command. Saul failed to manifest the evidence of a changed life that accompanies “godly sorrow”; his was “the sorrow of the world” (2 Cor. 7:9–11). It was not the sincere desire to do right that impelled this admission, but the fear of forfeiting his kingdom. It was only when confronted with this prospect that he feigned repentance, with the objective of saving, if possible, his position as king. Human praise meant more to him than divine approval.

 

၂၅။ ကျွန်ုပ်၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဤတောင်းဆိုမှုသည် မစပြတွင် လူများက “ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရားကို ဆန့်ကျင်ပြစ်မှားခဲ့ကြပြီ။ … ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သခင်ဘုရားထံ ဆုတောင်းခြင်းကို မရပ်စဲပါနှင့်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည့်အခါ (အခန်း ၇:၆–၈) နှင့် မည်မျှကွာခြားသနည်း။ သူ၏အပြစ်သည် ရှမွေလကို ဆန့်ကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် သခင်ဘုရားကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်သလား။ သူသည် ဘုရင်နိုင်ငံကို ဆုံးရှုံးရမည့်အလားအလာတွင် လူများရှေ့တွင် မျက်နှာပြောင်းလဲခြင်းနှင့် သူ့အတွက် လိုအပ်သော နှလုံးပြောင်းလဲမှုကို တူညီစွာ စိုးရိမ်ခဲ့သလား။ သူ၏အနာဂတ်လုပ်ရပ်များသည် သူ၏အပြုအမူ၏ စစ်မှန်သောအကြောင်းအမှန်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြလိမ့်မည်။

25. Pardon my sin. How different was this request from that of the people at Mizpah when they cried out, “We have sinned against the Lord. … Cease not to cry unto the Lord our God for us” (ch. 7:6–8). Was his sin against Samuel or against the Lord? Was he as concerned with the change of heart necessary on his part as he was with the loss of face before the people, in the event he lost the kingdom? His future actions were to reveal clearly the true reasons for his conduct.

 

၂၆။ ကျွန်ုပ်သည် ပြန်လာမည်မဟုတ်။ ရှမွေလသည် ဘုရားသခင်က ရှောလုကို ပယ်ထားသည်ဟု ခံစားရပြီး၊ ဘုရင်နှင့်အတူ ဝတ်ပြုရန် ပထမဦးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ လူသားအမြင်ဖြင့်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်က သူ့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်များကို ဤမျှမသိမဖြစ်နားလည်သူတစ်ဦးနှင့် သူသည် မည်သည့်ဆက်ဆံမှုမျှ မပြုလိုခဲ့ပါ။ ရှမွေလ၏သဘောထားသည် ဘုရားသခင်၏သဘောထားကို ရောင်ပြန်ဟပ်ပြရုံသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သခင်ဘုရားသည် ရှောလုနှင့် ထပ်မံဆက်ဆံမည်မဟုတ်လျှင် (အခန်း ၂၈:၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ သခင်ဘုရား၏ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ရှမွေလလည်း (အခန်း ၁၅:၃၅) မပြုနိုင်ပါ၊ ထိုသို့သောဆက်ဆံမှုသည် ဘုရားသခင်၏အတည်ပြုခြင်းအဖြစ် အထင်မှားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

26. I will not return. Samuel, feeling that God had rejected Saul, at first refused to worship with the king. Humanly speaking, he would have nothing to do with a man who appreciated so dimly what God had done for him. Samuel’s attitude was simply a reflection of the attitude of God. If the Lord would have no further dealings with Saul (see ch. 28:6), neither could Samuel, the Lord’s representative (ch. 15:35), lest such association be construed as evidence of divine approval.

 

၂၈။ ၎င်းကို ပေးထားသည်။ ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်ပေးခြင်းနှင့် သူ၏ဘုရင်အဖြစ်သရဖူဆောင်ခြင်းသည် အနာဂတ်တွင်ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်က ၎င်းကို ပြီးမြောက်ပြီးသကဲ့သို့ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဘုရင်အဖြစ်ဆောင်ရွက်ရန် ပြန်လည်ပြင်ဆင်မရတော့သော အရည်အချင်းမပြည့်မီမှုကို ပြုခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူနှင့်ပတ်သက်၍ ပြန်လည်ပြင်ဆင်မရတော့ပါ။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်အရ၊ ဘုရင်နိုင်ငံကို အခြားသူတစ်ဦးထံ ပေးအပ်ပြီးဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ယခုဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် (အခန်း ၃၀) မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဆုတောင်းခြင်းပင်လျှင် ၎င်းကို ပြောင်းလဲမည်မဟုတ် (ယေရမိ ၇:၁၆၊ ၁၁:၁၄၊ ၁၄:၁၁၊ PP 630 ကိုကြည့်ပါ)။ သေချာသည်မှာ၊ ရှောလု၏ဘုရင်အဖြစ် ပယ်ရှင်းခံရခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပြစ်ဒဏ်ကာလ ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ ဘုရားသခင်က သူ့ကို တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့် လက်ခံရန် ငြင်းပယ်မည်ဟု မဆိုလိုပါ။ သူသည် နောင်တရပြီး ပြောင်းလဲလာနိုင်သေးသည်။ ရှောလုသည် ဤအချိန်တွင် ထီးနန်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ပုဂ္ဂလိကတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့လျှင်၊ သူသည် ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရင်ရာထူးကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် သဟဇာတမဖြစ်စေဘဲ အသုံးပြုနိုင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

28. Hath given it. The anointing of David and his coronation, though yet future, are spoken of by God as if already accomplished. Saul had irretrievably disqualified himself to serve as king, and God’s decision with regard to him was irrevocable. In the will and purpose of God the kingdom had already been given to someone else. Nothing Saul might do now by way of worship (v. 30) would avail to change the sentence. Even prayer would not change it (see Jer. 7:16; 11:14; 14:11; PP 630). To be sure, Saul’s rejection as king did not necessarily imply that his personal probation had closed, and that God would refuse to accept him as an individual. He might yet repent personally and be converted. Had Saul been willing at this time to relinquish the throne and to live henceforth as a private individual, he might have found salvation. But it was clear that he could not use the office of king in harmony with the divine will.

 

သင်ထက်သာ၍ကောင်းသူ။ မှတ်တမ်းအရ ဤအချိန်အထိ ရှောလု၏တစ်ခုတည်းသောအမှားမှာ ဂိလဂါလ်တွင်ဖြစ်ခဲ့သည် (အခန်း ၁၃:၈–၁၄)။ ဒါဝိဒ်နှင့် ဘသရှဗါနှင့် ဥရိယဟိတ္ထီလူနှင့်ပတ်သက်သည့်ကိစ္စတွင် သူ၏မှတ်တမ်းတွင် အမှားမရှိခဲ့ပါ။ လူနှစ်ဦးစလုံးသည် အပြစ်ကြီးသောသူများဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့အကြား ကွာခြားချက်မှာ ရှောလုသည် သူ၏အပြစ်များကို ညွှန်ပြခံရသောအခါ သူ၏လုပ်ရပ်ကို မမှန်ကန်ဟု ဆင်ခြေပေးခဲ့သည် (အခန်း ၁၃:၁၁၊ ၁၂၊ ၁၅:၂၀)၊ ဒါဝိဒ်ကမူ သူ၏အပြစ်များကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် နောင်တရခဲ့သည် (၂ ရာ ၁၂:၁၃၊ ဆာလံ ၅၁)။

Better than thou. So far as the record goes, Saul’s only mistake up to this time was that at Gilgal (ch. 13:8–14). There was no blot on his record as in the case of David with Bath-sheba and Uriah the Hittite. Both men were great sinners; the difference between them lay in the fact that, when his sins were pointed out Saul justified his course of action (chs. 13:11, 12; 15:20), whereas David sincerely repented of his sins (2 Sam. 12:13; Ps. 51).

 

၂၈။ ဒါဝိဒ်နှင့် ဆိုးလ် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း။—ဤသမိုင်းတွင် ဒါဝိဒ်နှင့် ဆိုးလ်သည် စရိုက်အလွန်ကွဲပြားသော လူသားများအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသည်။ ဒါဝိဒ်၏လမ်းစဉ်သည် သူသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဉာဏ်ပညာ၏အစအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ သို့သော် ဆိုးလ်သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်များကို သူ၏ဘဝ၏စည်းမျဉ်းအဖြစ် မထားရှိခဲ့သောကြောင့် ၎င်း၏ခွန်အားကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ လူတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ဆန္ဒကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် သူ၏သတ်မှတ်ထားသော လိုအပ်ချက်များကို ဆန့်ကျင်ရန် သတ်မှတ်ထားခြင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် ဘုရင်တစ်ပါး၏ထီးနန်းပေါ်တွင် ရရှိနိုင်သော ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးသည်၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သစ္စာမဲ့မှုတစ်ခုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းအတွက် ညံ့ဖျင်းသော လျော်ကြေးငွေဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်များကို မနာခံခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘေးဒုက္ခနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့မှုကိုသာ ယူဆောင်လာသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဆိုးလ်အား ဣသရေလ၏အုပ်ချုပ်မှုကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည့်အတိုင်း၊ လူတိုင်းအား ၎င်းတို့၏အလုပ်ကို ပေးအပ်ထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် လက်တွေ့ကျပြီး အရေးကြီးသောသင်ခန်းစာမှာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သတ်မှတ်ထားသောအလုပ်ကို ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝမှတ်တမ်းများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်၊ ဝမ်းနည်းမှုမဟုတ်ဘဲ လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည် (အက်စ်တီး စက်တင်ဘာ ၇၊ ၁၈၈၈)။

28. David and Saul Contrasted.—David and Saul stand before us in this history as men widely different in character. The course of David makes manifest the fact that he regarded the fear of the Lord as the beginning of wisdom. But Saul was shorn of his strength, because he failed to make obedience to God’s commandments the rule of his life. It is a fearful thing for a man to set his will against the will of God, as revealed in his specified requirements. All the honor that a man could receive on the throne of a kingdom, would be a poor compensation for the loss of the favor of God through an act of disloyalty to heaven. Disobedience to the commandments of God can only bring disaster and dishonor at last. God has given to every man his work, just as truly as he appointed to Saul the government of Israel; and the practical and important lesson to us is to accomplish our appointed work in such a manner that we may meet our life records with joy, and not with grief (ST Sept. 7, 1888).

 

၂၉။ အစ္စရေး၏ခွန်အား။ ဤဘုရားသခင်အတွက် ခေါင်းစဉ်သည် ဓမ္မဟောင်းတွင် ဤနေရာတစ်ခုတည်းတွင်သာ ပေါ်ထွက်သည်။ “ခွန်အား” ဟူသော စကားလုံးသည် “နစစ်” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဟေဗြဲကြိယာ “နာစစ်” မှဖြစ်ပြီး၊ “ထူးချွန်ရန်”၊ “တည်တံ့ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤနေရာတွင်အသုံးပြုသည့် ဆက်စပ်မှုတွင် ဘုရားသခင်အတွက် ဤအမည်သည် အလွန်သင့်လျော်သည်။ “နစစ်” သည် များသောအားဖြင့် “ထာဝရ” ဟု ဘာသာပြန်သည်၊ ဥပမာ ၂ ရာ ၂:၂၆၊ ဆာလံ ၅၂:၅ စသည်တို့တွင် ဖြစ်သည်။ နောင်တရ။ ဘုရားသခင်၏ “နောင်တရ” ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကမ္ဘာဦး ၆:၆၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁၄၊ တရားသူကြီး ၂:၁၈၊ ၁ ရာ ၁၅:၁၁ တို့ကို ကြည့်ပါ။

29. The Strength of Israel. This title for God appears only in this one place in the OT. The word translated “strength” is neṣach, which is from the verb naṣach, “to be pre-eminent,” “to be enduring.” In the setting here used this appellation for God is most appropriate. Neṣach is usually translated “for ever,” as in 2 Sam. 2:26; Ps. 52:5; etc.

Repent. On God’s “repenting” see on Gen. 6:6; Ex. 32:14; Judges 2:18; 1 Sam. 15:11.

 

၃၀။ ကျွန်ုပ်သည် ဝတ်ပြုနိုင်ရန်။ ရှောလုအတွက်၊ ဝတ်ပြုမှုပုံစံများသည် လူများ၏သစ္စာစောင့်သိမှုကို ရရှိရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်သာ အရေးကြီးသည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏မူဝါဒများကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ကိုယ်စားပြုရန်ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် လူများသည် သူ့ကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ယုံကြည်လာစေရန်ဖြစ်သည်။ ဘာသာတရားသည် ဤသို့ဖြင့် နိုင်ငံရေးအာဏာရရှိရန် ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးပြုခံရပြီး၊ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်ကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်များအတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

30. That I may worship. To Saul the forms of worship were important only as a means of securing to himself the loyalty of the people. It was his purpose to represent his own policies as originating with God, in order that the people should come to believe that in following him they were doing God’s will. Religion was thus debased to serve the ends of civil power, for Saul purposed to use God as a means to his own ends.

 

၃၁။ ရှမွေလသည် ပြန်လှည့်လာသည်။ ရှမွေလသည် သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည့် အကြောင်းအမှန်နှစ်ခုရှိပုံရသည်။ (၁) သူသည် ရှောလုကို တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့် အနိုင်ရရန် ဖြစ်နိုင်သမျှအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်လိုခဲ့သည်။ (၂) သူ၏ရှောလုအပေါ် မကျေနပ်မှုကို လူသိရှင်ကြားသိရှိထားသည်မှာ အစ္စရေးလူမျိုးတွင် မကျေနပ်သောစိတ်ရှိသူများကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ်အသုံးပြု၍ ပုန်ကန်ရန် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို ပယ်ရှင်းပြီး မိမိအလိုရှိသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း၊ စနစ်တကျအုပ်ချုပ်မှုသည် ဆက်လက်ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

31. Samuel turned again. There were perhaps two reasons why Samuel changed his mind: (1) He wanted to do everything possible to win Saul as an individual. (2) His known disapproval of Saul might lead some of the discontented spirits in Israel to use this as an excuse to revolt. Orderly government must continue even if the king had rejected God’s leadership in order to have his own way.

 

၃၃။ ရှမွေလသည် အာဂတ်ကို ခုတ်ထစ်သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးသို့ ပေးထားသော နိုင်ငံရေးဥပဒေအရ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၁:၂၃၊ ၂၄)၊ အာဂတ်သည် သေဒဏ်ခံရထိုက်သူဖြစ်ပြီး၊ ရှမွေလသည် “သခင်ဘုရားရှေ့တွင်” သူ့ကို ကွပ်မျက်ခဲ့သည်၊ ထိုနည်းတူ ဧလိယသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကာမယ်လတွင် ဗာလပရောဖက်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့ရာ၏ဥပဒေအရ (ဝတ်ပြုရာ ၂၄:၁၁၊ ၁၆)။ အာဂတ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့်၊ ရှမွေလသည် ရှောလု၏ သူ၏ထူးချွန်သောခေါင်းဆောင်မှုဟု ယူဆထားသည့်သက်သေအဖြစ် ဘုရင်ကို ပြသရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။

33. Samuel hewed Agag. According to the civil code given Israel (Ex. 21:23, 24), Agag was guilty of death, and Samuel executed him “before the Lord,” even as Elijah later slew the prophets of Baal at Carmel, under the law of blasphemy (Lev. 24:11, 16). By slaying Agag, Samuel thwarted Saul’s purpose to display the king as testimony to his own supposed clever leadership.

 

၃၄၊ ၃၅။ ဆမ်မြူရယ်သည် အနားယူချိန်တွင် တက်ကြွစွာလှုပ်ရှားသည်။—ဣသရေလသည် ဆမ်မြူရယ်ကို လူမျိုး၏အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ငြင်းပယ်ပြီးနောက်၊ အများပြည်သူအလုပ်အတွက် ကောင်းစွာအရည်အချင်းပြည့်မီသော်လည်း၊ ပရောဖက်သည် အနားယူရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ပရောဖက်များ၏သင်ကျောင်းတွင် ဆရာအဖြစ် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ဘုရားသခင်အတွက် ဤအမှုတော်သည် သာယာဖွယ်အမှုတော်ဖြစ်သည် (အက်စ်တီး အောက်တိုဘာ ၁၉၊ ၁၈၈၈)။

34, 35. Samuel Active in Retirement.—After Israel had rejected Samuel as ruler of the nation, though well qualified for public labor, the prophet sought retirement. He was not superannuated, for he presided as teacher in the school of the prophets. This service for his God was a pleasant service (ST Oct. 19, 1888).

 

 

၃၅။ ဆမ်မြူရယ်သည် နောက်ထပ်လာရောက်ခြင်းမရှိတော့ပြီ။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၆ ကို ကြည့်ပါ။ ထို့ပြင် အခန်းကဏ္ဍ ၁၆:၁၄ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။

ဆမ်မြူရယ်သည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲခဲ့သည်။ ဆမ်မြူရယ်သည် အစပိုင်းတွင် ဣသရေလလူမျိုးအား ဘုရင်တစ်ပါးပေးရန် ဝန်လေးခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရင်ကို ရွေးချယ်ပြီးနောက်တွင် သူ၏အမှားများရှိခဲ့သော်လည်း ဆမ်မြူရယ်သည် သူ့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခဲ့သည်။ ဆမ်မြူရယ်အတွက်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဒါဝိဒ်အတွက်ကဲ့သို့ပင်၊ ရှောလုသည် “ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံရသူ” ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၄:၁၀)။ ရှောလု ရွေးချယ်ခဲ့သော လမ်းစဉ်အတွက် ဆမ်မြူရယ်၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅:၁၁၊ PP ၆၃၀) သည် သူ့အပေါ် ဆမ်မြူရယ်၏ စစ်မှန်သော ဂရုစိုက်မှု၏ သက်သေဖြစ်သည်။

35. Samuel came no more. See on v. 26; see also ch. 16:14.

Samuel mourned. Reluctant as Samuel may have been in the first place to give Israel a king, once the king had been selected, Samuel remained loyal to him in spite of his mistakes. To Samuel, as later to David, Saul was “the Lord’s anointed” (ch. 24:10). Samuel’s grief over the course Saul had chosen (ch. 15:11; PP 630) is evidence of the sincerity of Samuel’s solicitude for him.

 

ellen g. white comments

1–35 PP 627-636

2, 3 PP 627, 659

3 4T 146

6 PP 628

7–9 PP 629

8, 9 PP 659

9 4T 146

11 PP 630

13, 14 5T 88

13–15 PP 630; 4T 146

16, 17 PP 631; 4T 146

17 1T 707; 2T 297

18–21 PP 631; 4T 146

22 DA 590; PP 631, 634; TM 241; 2T 653; 3T 57, 116; 4T 84

22, 23 1T 323; 4T 146

23 PP 635; 3T 357

23–25 PP 631

26, 28 PP 632

28 Ed 254

29 PP 630

30–34 PP 632