ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၂၀

 

 

အခန်းကြီး - ၂၀

chapter 20

 

၁ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏လုံခြုံရေးအတွက် ယောနသန်နှင့် တိုင်ပင်သည်။ ၁၁ ယောနသန်နှင့် ဒါဝိဒ်သည် သူတို့၏ပဋိညာဉ်ကို ကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် အသစ်ပြန်လည်ချုပ်ဆိုသည်။ ၁၈ ယောနသန်၏ ဒါဝိဒ်ထံသို့ အမှတ်အသားပေးပို့ခြင်း။ ၂၄ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်ကို မတွေ့ရသဖြင့် ယောနသန်ကို သတ်ရန်ကြံစည်သည်။ ၃၅ ယောနသန်သည် ဒါဝိဒ်ထံမှ ချစ်ခင်စွာ နှုတ်ဆက်ခွဲခွာသည်။

1 David consulteth with Jonathan for his safety. 11 Jonathan and David renew their covenant by oath. 18 Jonathan’s token to David. 24 Saul, missing David, seeketh to kill Jonathan. 35 Jonathan lovingly taketh his leave of David.

 

၁. ဒါဝိဒ်သည် ဂိဗောင်မြို့သို့ ယောနသန်ထံသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ရှောလုမင်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှောလုသည် ရာမာမြို့၌ တနေ့လုံးနီးပါး နေခဲ့ရသည် (အခန်း ၁၉:၂၃-၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအချိန်သည် ဒါဝိဒ်အား ယောနသန်နှင့်တွေ့ဆုံပြီး ရှောလု၏စိတ်နေသဘောထားကို သိရှိရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ဇနီးမိခါလ်ထံသို့ ဤအချိန်တွင် မသွားခဲ့ကြောင်း မဖော်ပြထားပါ။ ယောနသန်သည် သူ၏အကြံအစည်ကို ထိန်းသိမ်းပေးမည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း၊ မိခါလ်အပေါ်တွင် ထိုမျှယုံကြည်မှုမရှိခဲ့ပေ။ “ဒါဝိဒ်၏ ရှောလုထံမှ ထွက်ပြေးခြင်းခရီးလမ်း” ကိုကြည့်ပါ။ 

1. David fled. Evidently to Gibeah to confer with Jonathan. David would hardly have dared to return thither while Saul was there, but under the restraining power of the Spirit, Saul remained at Ramah for most of the day and night (see ch. 19:23, 24). The delay gave David an opportunity to find Jonathan and to learn from him the attitude of Saul. No mention is made of David’s visiting his wife at this time. He was confident that Jonathan would keep his counsel, but he was not too certain of Michal. See DavidÕs Wanderings When Fleeing from Saul: a. and b.

 

အကျွန်ုပ်၏အပြစ်။ “အပြစ်” နှင့် “ဒုစရိုက်” ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခုသည် တူညီသောအဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ပါ။ “ဒုစရိုက်” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံး ‘awon သည် ‘awah မှဆင်းသက်လာပြီး “ဖောက်ပြန်သောစိတ်ရှိသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ‘Awon သည် အပြစ်၏ဒုစရိုက်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ကို အကျုံးဝင်သည်။ “အပြစ်” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံး chaṭṭa’ah သည် chaṭa’ မှဆင်းသက်လာပြီး “ပန်းတိုင်ကို လွဲချော်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ဒုစရိုက်နှင့် မင်းနှင့်နိုင်ငံတော်အပေါ် ဖောက်ပြန်သောသဘောထားကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ရှောလုမင်းအတွက် အခက်အခဲများကြားမှ သစ္စာရှိရှိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သလော။ ဣသရေလအတွက် ရန်သူများကို ရဲဝံ့စွာတိုက်ခိုက်ခဲ့သလော။ မိမိ၏ရည်မှန်းချက်နှင့် ဆန္ဒများသည် လူမျိုးအတွက် အောင်မြင်မှုရရှိရန် ဖြစ်ခဲ့သလော။ မည်သည့်နေရာတွင် ပန်းတိုင်ကို လွဲချော်ခဲ့သနည်း။ 

Mine iniquity. The two words, “iniquity” and “sin,” are hardly repetitious synonyms. The word ‘awon, translated “iniquity,” comes from the root ‘awah, “to be of a perverse mind.” ‘Awon often comprehends the guilt and punishment of sin. The word chaṭṭa’ah, translated “sin,” comes from the root chaṭa’, “to miss the mark.” David was asking, What is my guilt and wherein have I been perverse in my attitude either toward the king or toward the kingdom? Have I not wrought for Saul under most trying conditions? Have I not done valiant service for Israel, fighting her enemies? Have not my motives and desires always been to bring success to my beloved people? Where have I missed the mark and failed in my purpose?

 

၂။ ဘုရားသခင်တားမြစ်တော်မူပါ။ ဟေဗြဲစကားလုံး chalilah သည် ရွံရှာဖွယ်ရာကို ဆန့်ကျင်သည့် အာမေဋ္ဌစကားဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲတွင် ဘုရားသခင်၏အမည်မပါရှိပါ။ “ဘုရားသခင်တားမြစ်တော်မူပါ” ဟူသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်သည် ဟေဗြဲစကားလုံးကို တိုက်ရိုက်မပြန်ဆိုဘဲ “ဝေးစွ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုသင့်လျော်သည် (အခန်း ၂၀:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂျိုနသန်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏လုပ်ရပ်များသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတိကျမှုကြောင့်ဟု ယုံကြည်သည်။ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်ကိုသတ်ရန် ဂျိုနသန်နှင့် အရာရှိများထံ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်နှင့်အညီ (အခန်း ၁၉:၁) လျှို့ဝှက်စွာမပြုလုပ်ဟု အာမခံသည်။ ဂျိုနသန်သည် ယခင်က ဖခင်နှင့်ဆွေးနွေးပြီး သူ့ကို ငြိမ်သက်စေခဲ့ဖူးသည်ဖြစ်ရာ ယခုလည်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ သို့သော် ရာမာမြို့ရှိ သင်ကြားရေးအဆောင်တွင် ရှောလု၏သဘောထားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဒါဝိဒ်သည် စိတ်မချခဲ့ပေ။ 

2. God forbid. Heb. chalilah, used as an exclamation of abhorrence, a protest. The Deity’s name is not in the Hebrew. The rendering “far be it” is to be preferred, as in v. 9. The expression “God forbid” is an old English idiom of protestation, which does not literally translate the Hebrew. Jonathan seems to be sure that his father’s actions are due to his mental derangement. He assures David that Saul will do nothing in secret, as was evidenced previously when he spoke to Jonathan and his officers about killing David (ch. 19:1). Jonathan had been able to reason with Saul then and quiet him, and he was sure there was a solution to the problem now. But, after seeing Saul’s attitude at the student lodgings at Ramah, David was not convinced.

 

၃. ဒါဝိဒ်ကျိန်ဆိုသည်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိပြောသောစကားကို ကျိန်ဆိုချက်ဖြင့် အတည်ပြုသည်။ ရှောလုသည် သူတို့၏ရင်းနှီးသောမိတ်ဆွေပေါင်းသင်းမှုကို သိရှိထားကြောင်း ယောနသန်အား သတိပေးသည်။ ယခင်က ယောနသန်သည် ဖခင်နှင့် ဆင်ခြင်ပြီး ငြိမ်သက်စေနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ရှောလုသည် သူ၏ဆိုးယုတ်သောအကြံအစည်ကို မည်သူ့ကိုမျှ အထူးသဖြင့် သားဖြစ်သူအား မပြောဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ ဆောင်ရွက်မည်ကို ဒါဝိဒ်ကြောက်ရွံ့သည်။ ယောနသန်သည် ရာမာအတွေ့အကြုံမတိုင်မီ ဖခင်နှင့် ချက်ချင်းမတွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ရှောလု၏စိတ်ထားဆိုးရွားမှုကို မသိရှိခဲ့ပေ။ 

3. David sware. That is, he affirmed with an oath that he knew whereof he spoke. David called Jonathan’s attention to the fact that Saul knew of their close friendship, and although Jonathan had been able to reason with his father in the past, David now feared that Saul would go on with his evil plans so secretly that he would not talk the matter over with anyone, let alone his own son. Perhaps Jonathan had not seen his father immediately before the Ramah experience and did not know of the sudden change for the worse.

 

ခြေလှမ်း. ဟေဗြဲစကားလုံး peśa‘ သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤနေရာ၌သာ တစ်ကြိမ်တည်းသုံးထားသည်။ ဤစကားအသုံးအနှုန်းသည် ခေတ်သစ်တွင်သုံးသော စကားအသုံးအနှုန်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစကားများသည် ဇာတ်လမ်းကို တက်ကြွမှုပေးပြီး ဇာတ်လမ်း၏စစ်မှန်မှုကို ထောက်ခံသည်။

Step. Heb. peśa‘. The word occurs only here in the OT. Its use in the phrase is an illustration of a colloquialism comparable to our modern idioms. Such expressions lend color to the narrative and give support to the authenticity of the story.

 

ဒါဝိဒ်သည် ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရှင်းလင်းစွာ တွေးတောကာ အနာဂတ်လုပ်ဆောင်မှုများအတွက် လိုအပ်သောသတင်းအချက်အလက်ရယူရန် အစီအစဉ်ရေးဆွဲခဲ့သည်။ 

David had had a few hours to recover from his fright, and now he was able to think clearly and plan accordingly. He showed true leadership as he outlined his plan of getting the information necessary to determine future actions.

 

၅. လဆန်း။ ဂျူးလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏အိမ်နီးချင်းများကဲ့သို့ လရာဇ်ပြက္ခဒိန်ကို အသုံးပြုကြပြီး၊ လဆန်းနေ့သည် လဆန်းညတွင် လမင်းသား၏ ပထမဆုံးပေါ်ထွက်မှုနှင့်အတူ စတင်သည်။ “လဆန်း” ဟူသော ပထမနေ့သည် အထူးပွဲတော်နေ့ဖြစ်ပြီး၊ ပူဇော်ပသမှုများ (တောလည်ရာ ၂၈:၁၁-၁၅) နှင့် ယဇ်ပူဇော်မှုများအတွက် တံပိုးမှုတ်ခြင်း (တောလည်ရာ ၁၀:၁၀) ပါဝင်သည်။ ဤပွဲတော်များသည် ထိုစဉ်က မျိုးနွယ်နှင့် အသိုင်းအဝိုင်းဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလု၏သားမက်အနေဖြင့် ဤပွဲတွင် တက်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ခံရသည်။ ဇာတ်လမ်းတွင် နှစ်သစ်ကူးပွဲဖြစ်နိုင်သော တစ်လအမည်ကို ဖော်ပြမထားပါ။ သို့သော် ဘက်လဟင်မြို့တွင် “နှစ်စဉ်ယဇ်ပူဇော်ပွဲ” (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၀:၆) ဟုခေါ်သော ပွဲတစ်ခုရှိသည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းသည် နှစ်သစ်ကူးပွဲဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဆောင်းဦးရာသီတွင် ခုနစ်လမြောက်လ တစ်ရှရီ လဆန်းနေ့တွင် ကျင်းပပြီး ယခုခေတ် ဂျူးပြက္ခဒိန်နှင့် အညီဖြစ်သည် (စာမျက်နှာ ၁၀၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤပွဲသည် မျိုးနွယ်အားလုံးအတွက် ဗဟိုအစည်းအဝေးနေရာတွင် ခွင့်ပြုထားသည် (တရားသူကြီး ၁၂:၅-၁၆)။ အီလီလက်ထက်တွင် ရှီလောမြို့ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့ဖြစ်သည်။ ရှီလောမှ သေတ္တာတော်ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ ဒေသအသီးသီးတွင် ၎င်းတို့၏ ပွဲများကျင်းပဖွယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဂိဗောင်မြို့တွင်ကျင်းပသော ပွဲမျိုးကို ဘက်လဟင်မြို့တွင်လည်း ကျင်းပနိုင်သည်။ 

5. The new moon. The Jews, like many of their surrounding neighbors, observed a lunar calendar, in which the first day of the month began with the evening on which the crescent of the new moon appeared. The first day of the month, called the “new moon,” was a day of special festivities, including offerings (Num. 28:11–15) and the blowing of trumpets over the offerings and sacrifices (Num. 10:10). Such feasts were both tribal and community affairs at this time, and David, as Saul’s son-in-law, would be expected to be present. The narrative does not name the month of the year. However, inasmuch as there also was such a feast at Bethlehem called a “yearly sacrifice” (1 Sam. 20:6), it is possible that this was an annual feast, most probably that of the new year, which came on the first day of the seventh month, Tishri, in the autumn, as it does in the modern Jewish calendar (see p. 108). Such a gathering had been authorized at the central meeting place for all the tribes (Deut. 12:5–16). In the days of Eli this was Shiloh. Later, in the days of the kingdom, it was Jerusalem. After the removal of the ark from Shiloh, it was quite probable that each district held its own gathering. Thus the same kind of feast could have been held in Bethlehem as was held in Gibeah.

 

၆. မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက်။ ပိုမိုတိကျစွာ “မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအတွက်” ဟူ၍ ပြန်ဆိုနိုင်သည်။ ဣသရေလလူမျိုးသည် မျိုးနွယ်စု ၁၂ ခုခွဲထားသော်လည်း၊ ထိုမျိုးနွယ်များကို မျိုးရင်းသို့မဟုတ် မိသားစုများအဖြစ် ထပ်မံခွဲခြားထားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၆:၁၄-၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။

6. For all the family. Better, “for all the clan.” Israel was divided into 12 tribes, but these tribes were again grouped into clans, or families (see Ex. 6:14–30). In the tribes of Benjamin and Judah one clan might meet in Gibeah and another in Bethlehem.

 

 

ဒါဝိဒ်သည် ဘက်လဟင်မြို့သို့ သွားရန်မရည်ရွယ်ဟု ယူဆသောကြောင့် ဂျိုနသန်အား ရှောလုထံသို့ အိမ်သို့ပြန်မည်ဟု ပြောရန် တောင်းဆိုခြင်းသည် ဒါဝိဒ်၏သစ္စာစောင့်သိမှုကို မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်သည်ဟု အချို့က ယူဆကြသည်။ သို့သော် အကြောင်းအရာကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်ပါက ဤအယူအဆကို အတည်မပြုပါ။ ကျမ်းစာဇာတ်လမ်းများတွင် အသေးစိတ်ဖြည့်စွမ်းမှုများကို ချန်လှပ်ထားလေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့ပါဝင်ခဲ့ပါက ပုံရိပ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစေမည်ဖြစ်သည်။ ဤတွင် အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသော အကြောင်းအရာသည် ဤဖြစ်ရပ်သည် ရှောလု၏သဘောထားကို စမ်းသပ်ရန် ဖန်တီးထားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် ဂျိုနသန်၏ဖခင်ထံသို့ပြောဆိုချက် (အခန်း ၂၀:၂၈-၂၉) သည် သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးသည် ဤကိစ္စကို အပြည့်အဝဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ဤတွင်မဖော်ပြထားသော စကားများပြောခဲ့ကြသည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ညီအစ်ကိုများထံ အလည်အပတ်သွားရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး ဘက်လဟင်မြို့သို့ ခေတ္တသွားရောက်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (PP ၆၅၄, ၆၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ရှောလုက သူ့ကိုလိုက်လံရှာဖွေမည့်အချိန်မတိုင်မီ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ဂျိုနသန်ထံမှ ရှောလု၏တုံ့ပြန်မှုသတင်းကို လယ်ကွင်းတွင် ပုန်းအောင်းစောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

Some have questioned David’s integrity in asking Jonathan to tell Saul of an intended visit home, because they believe that David did not plan to go to Bethlehem at all. A careful examination of the context does not confirm the contention. Bible narratives frequently omit many details that, had they been given, would clarify the picture. The brief account here set forth conveys the impression that the whole incident was a mere fabrication to test Saul’s attitude. But Jonathan’s statement made to his father (vs. 28, 29) strongly implies that the two friends had talked the whole matter over, and that more had been said than is here recorded. It appears evident that David did plan to see his brothers, and that he probably made a brief visit to Bethlehem (see PP 654, 655). But before Saul would be likely to send after him he returned and hid himself in the field awaiting the information from Jonathan as to Saul’s reaction.

 

၈. အကယ်၍ရှိလျှင်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခသည် မိမိ၏အပြစ်ကြောင့်မဟုတ်ကြောင်း သတိရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဒုစရိုက်၏ဝန်ထုပ်နှင့် နိုင်ငံရေးရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမှု၊ ထွက်ပြေးနေရသူ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ထပ်မံဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းဝန်ထုပ်သည် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်သွားပေမည်။ မိမိ၏အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သိရှိခြင်းသည် ဤဒုက္ခရောက်နေသောအချိန်တွင် ဒါဝိဒ်ကို ထောက်မထားခဲ့သည်။

8. If there be. David had the consciousness that his plight was not because of any sin on his part. If a load of guilt had been added to the reproach of being treated as a political enemy and the wretchedness of living as a fugitive, the burden would have been almost overwhelming. The knowledge of his innocence sustained David in this trying hour.

 

သန့်ရှင်းသောသြတိစိတ်သည် ဤလောက၌ ဆုံးရှုံးမှုမှန်သမျှကို လျော်ကြေးပေးနိုင်သည်။ အပြစ်သားများ၏ အာရုံခံစားမှုများတွင် မနာလိုဖြစ်နေသူများသည် ထိုပျော်ရွှင်မှုများသည် နောင်တရမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ်ရွံရှာမှုများဖြင့် ပေးဆပ်ရသည်ကို သတိရသင့်သည်။ ဤလောက၏ ညစ်ညမ်းသောရေတွင်းမှ သောက်သုံးခဲ့သူများစွာသည် ၎င်းတို့၏ဘဝမှ အတိတ်ကိုဖျက်ပစ်ပြီး ညစ်ညမ်းသောအမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားနိုင်ရန် ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှကို ပါးလှမ်းပေးလိုကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများကို အပြစ်ကင်းစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သူများသည် ဤလောက၌ အကောင်းဆုံးပျော်ရွှင်သူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးများနည်းပါးနိုင်သော်လည်း၊ ဤလောက၏စည်းစိမ်ဖြင့် ဝယ်ယူမရနိုင်သော ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည် (၁ ပေတရု ၃:၁၃-၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ 

A clear conscience can compensate for any loss in this world. Those who are envious of the wicked, who indulge in the pleasures of sin, should remember that these pleasures are paid for by hours of remorse and self-loathing. Many who have drunk at earth’s polluted fountain would give all they had if only they could undo the past and wipe the foul blot from their lives. On the other hand, those who can face God and their fellow men with a conscience void of offense are the happiest people in the world. They may possess few material advantages but they hold a treasure that all the wealth in this world cannot buy (see 1 Peter 3:13–17).

 

၉ ဆိုးယုတ်မှုကို ဆုံးဖြတ်ထားလျှင်။ ဂျိုနသန်သည် ဒါဝိဒ်သည် ရှောလု၏သဘောထားနှင့်ပတ်သက်၍ မတိကျသောအယူအဆရှိသည်ဟု ယူဆသည်။ သူသည် ရှောလု၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတိကျမှုကြောင့်သာ အခါအားလျှင် နတ်ဆိုးကဲ့သို့ ပြုမူသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ဒါဝိဒ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆန့်ကျင်ပြောဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ဤအတွေ့အကြုံသည် ဒါဝိဒ်ကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ထိခိုက်စေသည်ဖြစ်ရာ၊ သူငယ်ချင်း၏ ရှောလု၏သဘောထားကို စမ်းသပ်ရန်နည်းလမ်းကို လိုက်လျှောပေးခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် အမှန်တရားပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဒါဝိဒ်၏နည်းလမ်းကို လိုက်နာခြင်းသည် အန္တရာယ်မရှိပေ။

9. Evil were determined. Jonathan felt in his heart that David was wrong in his deductions regarding Saul’s attitude. He seemed confident that it was only Saul’s deranged mind that at times made him act like a demon. He could have flatly contradicted David, but inasmuch as the experience affected David in a personal way, he willingly deferred to his friend’s method of determining Saul’s attitude. The future would reveal the truth, and, after all, there could be no harm in following David’s method.

 

ဤအတွေ့အကြုံတွင် တန်ဖိုးရှိသော သင်ခန်းစာတစ်ခုရှိသည်။ လူတိုင်းသည် မျိုးရိုးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မတူညီသည့်အတွက် ဘဝ၏ပြဿနာများကို တူညီသောနည်းဖြင့် ချည်းကပ်ကြသည်မဟုတ်။ လူတစ်ဦးစီသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းသည် မှန်ကန်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် မကြာခဏ အမြင်ကွဲပြားမှု၊ ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် အပြစ်တင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် ချစ်သူများကို ခွဲခြားစေသည့် စိတ်ဆူးထန်သော စကားလုံးများ အပြန်အလှန်ပစ်ပေါက်ကြသည်။ ကိုယ်ကျိုးရှာမှု တိုးပွားလာပြီး မာန်သည် မတိကျသည်ဖြစ်စေ၊ မတိကျသည်ဖြစ်စေ ယူဆထားသောအမြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဤအခန်းသည် ရှောလုနှင့် ဂျိုနသန်တို့၏ ထိုအခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ပုံ နည်းလမ်းများအကြား သိသာထင်ရှားသော ခြားနားချက်ကို တင်ပြသည်။ ရှောလုသည် သူ၏စိတ်မရှည်သော အာဏာရှင်စိတ်နှင့် ဘက်လိုက်မှုဖြင့် သူသည် ပထမဖြစ်ရမည်ဟု ခံစားရပြီး၊ သူပြောသမျှသည် မှန်ကန်ပြီး နောက်ဆုံးဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆသည်။ သူနှင့်သဘောထားကွဲလွဲသူမည်သူမဆို မည်သည့်နည်းဖြင့်ဖြစ်စေ ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဟု ယူဆသည်။ သို့သော် သူ၏သားဖြစ်သူသည် ဘဝကို လုံးဝကွဲပြားသောရှုထောင့်မှ ချည်းကပ်သည်။ ဖခင်နှင့်သားတို့သည် ဆင်တူသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လေ့ကျင့်မှုရရှိခဲ့သည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်ကြောင့် ဤခြားနားမှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့သနည်း။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ဦး၏ဘဝကို လင်းလက်စေပြီး အခြားတစ်ဦးကို မလုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။ ရှောလုသည် ဆိုးယုတ်ရန် မွေးဖွားလာပြီး၊ သူ၏သားသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မြင့်မြတ်သောစရိုက်လက္ခဏာများ ပိုင်ဆိုင်ရန် မွေးဖွားလာသလော။ လူတို့သည် ရှောလု၏ ထူးထူးခြားခြားအပြုအမူများ၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် အာဏာသိမ်းလိုစိတ်များကို လက်ခံပေးရန် လိုအပ်သလော။

There is a valuable lesson in this experience. Men do not have the same heredity and environment, and consequently do not approach the problems of life in the same way. Each believes his own individual method to be the correct one. The result is ofttimes differences of opinion, contradictions, and recriminations. Hot words are hurled back and forth that separate families, friends, and even lovers. Selfishness mounts up and pride maintains the position taken, whether tenable or not. This chapter presents a striking contrast between Saul’s and Jonathan’s ways of dealing with such situations. Saul, in his impatient tyranny and bigotry, felt that he must be first, and that what he said was correct and final. Anyone disagreeing had to be eliminated, regardless of the means taken to do it. Yet his own son approached life from an entirely different angle. Why the difference between father and son when both had had much the same surroundings and training? Did God illuminate one life and not the other? Was Saul born to be evil, and his son by contrast to possess noble traits of character? Were people required to accept Saul with all his eccentricities, making allowances for all his self-assertiveness and his domineering ways?

 

ဤမေးခွန်းများအတွက် အဖြေကို ပေါလု၏စကားတွင် တွေ့ရသည်။ “သင်တို့သည် မည်သူ့ကို နာခံရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပ်နှံသည်ဖြစ်စေ၊ သင်တို့သည် ထိုသူ၏ကျွန်ဖြစ်သည်” (ရောမ ၆:၁၆)။ လူသည် မိမိ၏လွတ်လပ်သောဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ၎င်း၏ဝန်ဆောင်မှု၊ အတွေးအမြင်နှင့် ဘဝအပေါ်ရှုထောင့်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်စံနှုန်းများကို ကိုယ်စားပြုသော သခင်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးထံ အပ်နှံသည်။ ရှောလုသည် ၎င်း၏လူငယ်ဘဝတစ်လျှောက် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပေမည်။ ၎င်းသည် ဖခင်၏အိမ်တွင် ပြဿနာဖြစ်စေသောကလေးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူငယ်ချင်းများအကြား အနိုင်ကျင့်သူဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယုဒသကဲ့သို့ မွေးရာပါခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပေမည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ရှောလုသည် အိမ်မှထွက်ခွာပြီး မြည်းများကို လိုက်ရှာနေစဉ် ၎င်း၏ဖခင်၏စိုးရိမ်မှုကို နားလည်ရန် လွယ်ကူသည်။ သို့သော် ရှောလု၏ဘိသိက်ခံယူမှုတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ချို့ယွင်းချက်များရှိသော်လည်း ၎င်းကို လက်ခံပြီး နှလုံးသစ်တစ်ခုပေးအပ်ခဲ့သည်ဟူသော သက်သေများစွာရှိသည် (အခန်း ၁၀:၆, ၉)။ သို့သော် ရှောလုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏အလင်းတန်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ရှောလု၏သားယောနသန်သည် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုမှလွဲ၍ အခြားအကျိုးစီးပွားများကို လိုက်လံဆောင်ရွက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယောနသန်သည် ဘဝဦးပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ဖွင့်လှစ်ထားသော ကံကြမ္မာများကို ဆုတောင်းဖြင့် လက်နက်ချအပ်နှံမှုဖြင့် ၎င်း၏အမြင်ကို တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သောမူဝါဒအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ဘဝချည်းကပ်မှုသည် ဒါဝိဒ်၏အကြံပြုချက်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံစေလှည့်။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ဒါဝိဒ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် “ညီအစ်ကိုများ သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူနေထိုင်ခြင်းသည် မည်မျှကောင်းမွန်ပြီး မည်မျှသာယာသည်ကို ကြည့်လော့” (ဆာလံ ၁၃၃:၁) ဟု သီဆိုခဲ့စဉ်က ၎င်း၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ပေမည်။

The solution to these questions is found in the words of Paul: “to whom ye yield yourselves servants to obey, his servants ye are” (Rom. 6:16). Because of his free choice, man gives his service, his thoughts, and his outlook on life to either one or the other of two masters—two leaders who represent diametrically opposite standards. Perhaps Saul had served self all during his early youth. Perhaps he had been a problem child in his father’s house, a bully among his associates, but still, like Judas, a born leader. If such be true, it is easy to understand his father’s anxiety when Saul was away from home hunting for the asses. Yet in Saul’s anointing there was abundant proof that God accepted him in spite of his faults and gave him a new heart (ch. 10:6, 9). But Saul refused to walk in the light of heaven. Jonathan, the son of Saul, on the other hand, chose to follow other interests than those of self. Early in life Jonathan, through prayerful surrender to the opening providences of God, had gradually developed the settled policy of his viewpoint. His approach to life led him gladly to accept David’s suggestion. This experience along with others may have been in David’s mind when he later sang, “Behold, how good and how pleasant it is for brethren to dwell together in unity” (Ps. 133:1).

 

၁၃. ထာဝရဘုရားသည် သင်နှင့်အတူရှိတော်မူပါစေ။ လယ်ကွင်းထဲတွင် ယောနသန်သည် ဒါဝိဒ်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အဖြစ်အပျက်များကို မခွဲခွာမည်ဟု သစ္စာကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ သတင်းကောင်းဖြစ်ပါက၊ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဒါဝိဒ်ကို မစွန့်ခွာမည်။ သို့သော် သတင်းဆိုးဖြစ်ပါက၊ သူသည် ဒါဝိဒ်အား အမှန်တရားကို အကြောင်းကြားပြီး၊ သူ၏အသက်အတွက် ထွက်ပြေးရမည်ဆိုပါက ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးပေးမှုကို ဆုတောင်းပေးမည်။ ယောနသန်သည် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ရှောလုသည် နိုင်ငံ၏တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်စဉ် ဘုရားသခင်၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ခံစားခဲ့ရသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်နှင့်တွေ့ဆုံပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်အတွက် မြင့်မားသောကံကြမ္မာကို စီစဉ်ထားသည်ဟု ဘုရားသခင်၏အထင်အမြင်ဖြင့် သူခံစားခဲ့ရပြီး၊ ရှောလု၏ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုမခွဲခြားဘဲ ထိုကံကြမ္မာသည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ဤသဘောထားတွင် ယောနသန်သည် စစ်မှန်သော စိတ်နှလုံးကြီးမားမှုကို ပြသခဲ့သည်။

13. The Lord be with thee. Out in the field Jonathan bound himself to David by a solemn oath that he would not desert him, regardless of the turn of events. If the news was good, as he hoped it would be, he would not forsake David. On the other hand, if the news was evil, he would notify him of the truth and pray God’s blessing on him as he fled for his life. Jonathan had been personally convinced of God’s presence with his father when Saul took over the heavy responsibilities of the kingdom. But since meeting David he had been divinely impressed that the Lord had planned a high destiny for David also, which destiny would be accomplished, regardless of Saul’s malice toward him. In this attitude Jonathan showed true magnanimity.

 

၁၅. ငါ့အိမ်မှ။ မွေးဖွားခြင်းအားဖြင့် ယောနသန်သည် ဒါဝိဒ်နှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားသော အိမ်တော်မှ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ အစ္စရေးလူမျိုး၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို သူ၏ယောက္ခမဖြစ်သူအား အပ်နှင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ယောနသန်သည် သူ၏ဆန္ဒအလျောက် သူမွေးဖွားခဲ့သော ယိုယွင်းနေသော မိသားစုကို အစားထိုးရန် ဘုရားသခင်ညွှန်ပြထားသော အိမ်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယောနသန်၏နှလုံးသားထဲတွင် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်သည် မိသားစုဆက်နွှယ်မှုထက် ဦးစားပေးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဘေးကင်းရေးအတွက် ဆန္ဒကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ အမှန်တရားသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ရမည်ဟု သူနားလည်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

15. From my house. By birth Jonathan was a member of the house that had sworn enmity to David. Yet he recognized God’s purpose to entrust the leadership of Israel to his brother-in-law. Jonathan chose of his own free will to affiliate himself with the house that God had indicated would replace the decadent family into which he had been born. In Jonathan’s heart God’s plan took precedence over family ties. This was not because of his desire for personal safety, but because he understood that truth must finally triumph.

 

ထာဝရ။ ဟီဘရူးဘာသာတွင် ‘ad–‘aolam ဟူသော စကားလုံးသည် စာသားအရ “ခေတ်တစ်ခေတ်အထိ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ခေတ်၏အရှည်သည် ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်နေသော အယူအဆဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရမည်။ ဤအခြေအနေတွင် အချိန်ကာလသည် အိမ်တော်နှစ်ခုတပြိုင်နက်တည်ရှိသည့်ကာလဖြစ်သည်။ “ထာဝရ” ဟူသော စကားလုံးသည် အဆုံးမရှိဟု မလိုအပ်ကြောင်း သက်သေအတွက် ထွက်မြောက်ရာ ၂၁:၆ ကို ကြည့်ပါ။

For ever. Heb. ‘ad–‘aolam, literally, “unto an age.” The length of the age must be determined by the idea with which it is associated. In this instance the extent of time would be the period of the simultaneous existence of the two houses. For proof that the expression “for ever” does not necessarily mean endlessness, see on Ex. 21:6.

 

၁၆. ပဋိညာဉ်တည်ခဲ့သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ ဟီဘရူးဘာသာကို ဘာသာပြန်ရန် ခက်ခဲသည်။ ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်း (LXX) ၏ဘာသာပြန်မှာ “အကယ်၍ သင်မလုပ်ဆောင်ပါက၊ ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်၏ရန်သူများကို မြေကြီးမျက်နှာပေါ်မှ တစ်ဦးစီ ဖြတ်တောက်တော်မူသောအခါ၊ ယောနသန်၏အမည်ကို ဒါဝိဒ်၏အိမ်တော်မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိပါက၊ ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်၏ရန်သူများကို ရှာဖွန်းတော်မူပါစေ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

16. Made a covenant. It is difficult to translate the Hebrew of this verse. The rendering of the LXX is, “And if thou doest not, when the Lord cuts off the enemies of David each from the face of the earth, should it happen that the name of Jonathan be discovered by the house of David, then let the Lord seek out the enemies of David.”

 

၂၃. သင်နှင့်ငါကြား။ ယောနသန်သည် သတင်းကောင်းကို မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သတင်းဆိုးဖြစ်ပါက၊ သူသည် ထာဝရဘုရားသည် တနည်းနည်းဖြင့် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆောင်ရွက်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူနှင့်ဒါဝိဒ်အတူတကွ ဤသို့သောအဖိုးတန်အချိန်များကို ပေးသနားခဲ့သော ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။

23. Between thee and me. Jonathan naturally hoped for good news. If it should be otherwise he was confident that the Lord would somehow work out His purposes. He was assured that the same God who had given to him and David such precious hours together would continue to watch over them both.

 

၂၆. သူသည် မစင်ကြယ်ပါ။ ရှောလု၏မကောင်းသောအပြုအမူများရှိသော်လည်း၊ သူသည် ပုံစံအရ တင်းကြပ်သူဖြစ်ပုံရသည်။ မည်သည့်ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ မစင်ကြယ်မှုသည် ထိုသို့သော အထူးပွဲတော်မှ ဒါဝိဒ်မတက်ရောက်ရန် လုံလောက်သောအကြောင်းဖြစ်သည်ကို သူနားလည်ခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၅၊ ၁ရာ ၂၁:၃–၅ စသည်ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အဓိကစိုးရိမ်မှုမှာ ဝတ်ပြုခြင်း၏ပုံစံမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရင်ထက်ရှေ့တွင် လူထု၏ချီးမွမ်းခြင်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့လက်ခံခဲ့သော လူငယ်တစ်ဦး၏ တည်နေရာဖြစ်သည်။

26. He is not clean. With all his evil traits, Saul was evidently a stickler for form. He understood that any ceremonial uncleanness would be sufficient reason for David’s absenting himself from such a special feast (see Lev. 15; 1 Sam. 21:3–5; etc.). His main concern at this moment was not, however, with the form of service, but with the whereabouts of a young man who had dared receive the plaudits of the populace ahead of the king.

 

၂၇. ဒုတိယမြောက်နေ့။ အကယ်၍ ၎င်းသည် မစင်ကြယ်မှုကိစ္စသာဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ဒါဝိဒ်သည် မိမိကိုယ်ကို ဆေးကြောပြီး ညနေခင်းတွင် စင်ကြယ်နိုင်ပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် တက်ရောက်နိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်မတက်ရောက်ကြောင်း သိရှိသောအခါ၊ သူ၏စစ်မှန်သောခံစားချက်များကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ သူ၏သားအား “ယေရှီ၏သား” နှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်အပေါ် သူ၏မုန်းတီးမှုသည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏စကားများသည် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင် ကြင်နာမှုမရှိခဲ့ပေ (ကျမ်းပိုဒ် ၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏လူသတ်လက်မှ နှစ်ကြိမ်လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ထပ်မံလွတ်မြောက်မည်မဟုတ်ဟု သူဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

27. The second day. If it had been merely a question of uncleanness, David could have washed himself and been clean at eventide and thus been present the second day. When Saul discovered that he was absent he betrayed his real feelings by inquiring of his son concerning “the son of Jesse.” His hatred for David was so great that his words were probably far from kindly (see v. 31). Twice David had slipped away from his murderous hand; he was determined he should not do so again.

 

၂၈. ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၆ ကိုကြည့်ပါ။

28. Asked leave. See on v. 6.

 

၃၀. ပုန်ကန်သောမိန်းမ။ ဟီဘရူးဘာသာတွင် “မိန်းမ” ဟူသောစကားလုံးကို ချန်လှပ်ထားသော်လည်း “ဖောက်ပြန်သော” နှင့် “ပုန်ကန်သော” ဟူသော စကားလုံးများသည် မိန်းမဆန်သောပုံစံဖြစ်သည့်အတွက် “မိန်းမ” ဟူသောစကားလုံးကို နားလည်ရမည်။ “မိန်းမ” ဟူသောစကားလုံးကို ချန်လှပ်ပြီး ဖော်ပြပါအရည်အချင်းစကားလုံးများကို မိန်းမဆန်သောပုံစံဖြင့် ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြင့် ရှောလ်သည် အလွန်ဒေါသထွက်နေသဖြင့် “မိန်းမ” သို့မဟုတ် “မိခင်” ဟူသောစကားလုံးကိုပင် မပြောရန်ငြင်းဆန်ကာ ဖော်ပြသည့်ဆဲရေးစကားများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ အရှေ့တိုင်းသားများအတွက် အဆိုးရွားဆုံးစော်ကားမှုတစ်ခုမှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏မိခင်ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

30. Rebellious woman. The word “woman” is omitted in the Hebrew, but is clearly called for because the words “perverse” and “rebellious” are feminine in form. Consequently “woman” must be understood. It has been suggested that by leaving out the word “woman,” and putting both qualifying words in the feminine gender, Saul was heaping insult upon insult by refusing even to utter the word “woman,” or “mother,” he being so angry that he allowed himself only the descriptive expletives. One of the worst insults an Oriental can hurl is to heap reproach on someone’s mother.

 

၃၁. တည်မြဲမည်မဟုတ်။ ရှောလ်သည် မည်သည့်မှန်ကန်မှု သို့မဟုတ် မမှန်ကန်မှုကိုမဆို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏မင်းဆက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဤလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာရာတွင် ဣသရေလဘုရင်သည် အာဏာဖြင့် ရာဇပလ္လင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏မင်းဆက်များကို ထိန်းသိမ်းရန် တိုက်ခိုက်ပြီး သေဆုံးခဲ့ရသော အိမ်နီးချင်းဘုရင်များ၏ ပုံသက်သေကို လိုက်နာခဲ့သည်။ ရှောလ်သည် ဣသရေလ၏ အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုရန် မလိုလားခဲ့ပေ။

31. Not be established. It was Saul’s determination to maintain his dynasty, regardless of any question of right or wrong. In pursuing this course Israel’s king was following the example of neighboring kings who held their thrones by force and fought and died to maintain their dynasties. Saul was unwilling to acknowledge God as the supreme ruler of Israel.

 

၃၄. ဒါဝိဒ်အတွက် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ယုံသံသညအတွက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စိတ်ပျက်စရာဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ဖခင်နှင့် ပြတ်သားစွာ ကွဲပြားသွားခြင်းသည် သူ့အတွက် အလွန်နာကျင်စရာဖြစ်ခဲ့သည်။ “ယေရှဲ၏သား” နှင့် တစ်ဖက်သတ်လိုက်ရန် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် စမ်းသပ်ခံရသော်လည်း သူသည် မှန်ကန်သောလမ်းမှ မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။ မောရှေကဲ့သို့ပင် အဲဂုတ္တုပြည်၏ ရာဇပလ္လင်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယုံသံသည်သည် “ဘုရားသခင်၏လူများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန်ထက် အပြစ်၏ချမ်းသာကို ခဏခံစားရန်” ရွေးချယ်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၂၅)။ သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် ခရစ်တော်မိန့်တော်မူခဲ့သော သမ္မာတရားကို အတွေ့အကြုံဖြင့် သိခဲ့သည်၊ “ဖခင်ကို … ငါ့ထက်ပို၍ချစ်သောသူသည် ငါ့ထံမတော်တဆဖြစ်သည်” (မဿဲ ၁၀:၃၇)။

34. Grieved for David. The experience was a shocking disillusionment for Jonathan. The open break with his father was most painful to him. His decision to cast his lot with the “son of Jesse” was being tested, but he refused to swerve from the right. Like Moses, who turned his back upon the throne of Egypt, Jonathan chose “rather to suffer affliction with the people of God, than to enjoy the pleasures of sin for a season” (Heb. 11:25). He knew by experience the truth Christ later spoke, “He that loveth father … more than me is not worthy of me” (Matt. 10:37).

 

၃၅. ကလေးငယ်တစ်ဦး။ ယုံသံသည်သည် “ကလေးငယ်” နှင့် လေးနှင့်မြှားများကို ယူဆောင်သွားခြင်းဖြင့် လယ်ကွင်းသို့ သူ၏ခရီးစဉ်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ခဲ့သည်။ သူသည် အမဲလိုက်ရန် သို့မဟုတ် ပစ်မှတ်လေ့ကျင့်ရန်သာ သွားနေသည်ဟု သံသယရှိခံရမည်ဖြစ်သည်။

35. A little lad. By taking the “lad” and the bow and arrows Jonathan disguised the purpose of his journey into the field. He would be suspected merely of going on a hunt or for target practice.

 

၃၈. အလျင်အမြန်ပြုလုပ်ပါ။ အခန်းကြီး ၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဤစကားလုံးများကို ဒါဝိဒ်အား အခြေအနေ၏ အလွန်ဆိုးရွားမှုကို အထင်အရှားပြရန် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

38. Make speed. Compare v. 22. These words were added to impress upon David the extreme gravity of the situation.

 

၄၁. ဒါဝိဒ်သည် သာလွန်ခဲ့သည်။ စကားလုံးအတိုင်း “ဒါဝိဒ်သည် ကြီးမြတ်စေခဲ့သည်”။ ဤဝါကျ၏ တိကျသောအဓိပ္ပာယ်သည် မရေရာပါ။ ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်း (LXX) တွင် ကြာရှည်ငိုကြွေးခြင်း သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည့်အထိ ငိုကြွေးခြင်းဟူသော အယူအဆကို ဖော်ပြထားသည်။ အချို့က စကားလုံးအတိုင်း “ဒါဝိဒ်သည် ကြီးမြတ်လာစေခဲ့သည်” သို့မဟုတ် ရှေ့ဆက်ရမည့် စမ်းသပ်မှုအတွက် “အားဖြည့်ခံရသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် နားလည်ကြသည်။

41. David exceeded. Literally, “David caused to become great.” The exact meaning of this clause is uncertain. The LXX conveys the idea of weeping a long time or to a great climax. Some have understood the words literally in the sense of David being “made great” or “strengthened” for the ordeal ahead.

 

ellen g. white comments

1–42 PP 654, 655

1–3, 5 PP 654

6, 7, 25–35, 41, 42 PP 655