ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၂၉

 

 

အခန်းကြီး - ၂၉

chapter 29

 

၁. ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္တိလူများနှင့်အတူ ချီတက်လာရာ၊ ၃. ၎င်းတို့၏မင်းသားများက သူ့ကို ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ၆. အာခိရှသည် သူ၏သစ္စာရှိမှုကို ချီးမွမ်းပြီး သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

1 David marching with the Philistines, 3 is disallowed by their princes. 6 Achish dismisseth him, with commendations of his fidelity.

 

၁. အဖက်။ မြို့အများအပြား၏ အမည်ဖြစ်သော်လည်း (အခန်းကြီး ၄:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဂိလဗောတောင်အနီးတွင် လူသိများသော နေရာတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အခန်းကြီး ၂၈ နှင့် ၂၉ သည် အချိန်စဉ်အတိုင်းဖြစ်ပါက၊ ဖိလိတ္တိလူများသည် ဣသရေလလူများနှင့် ဂိလဗောတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ရှုနင်မြို့တွင် ဦးစွာတပ်ချခဲ့ပြီး (အခန်းကြီး ၂၈:၄)၊ ထို့နောက် အဖက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၉:၁)။ သို့သော် မြောက်ဘက်အဖက်နှင့် တောင်ဘက်အဖက်အကြား ကွဲပြားသော အမြင်များရှိသည်။ အကယ်၍ ရှောလု၏ အင်ဒေါလည်ပတ်မှု (အခန်းကြီး ၂၈:၃–၂၅) ပြီးနောက် ဇာတ်လမ်းသည် ဒါဝိဒ်အား အာခိရှမှ ဣသရေလတိုက်ရန် ဖိလိတ္တိလူများကို ကူညီရန် စစ်မှုထမ်းရန် ခေါ်ဆောင်ခံရသည့်နေရာ (အခန်းကြီး ၂၈:၂) မှ ဆက်လက်ပြီး၊ အခန်းကြီး ၂၉ တွင် ဖိလိတ္တိမင်းများက ၎င်းတို့၏တပ်များအားလုံးကို စုရုံးခဲ့သော အဖက်တွင် ဒါဝိဒ်ကို ထုတ်ပယ်ခြင်းဖြင့် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားသည် (အခန်းကြီး ၂၉:၁)။ ၎င်းသည် ရှုနင်သို့မလာမီ ဖိလိတ္တိလူများ၏ စုရုံးမှုနှင့် တူညီပါက (အခန်းကြီး ၂၈:၄)၊ အဖက်သည် ဖိလိတ္တိပြည်မှ ရှုနင်သို့သွားရာ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင်ရှိသော်လည်း ၎င်းနှင့် နီးကပ်စွာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အချို့က ၎င်းသည် ဖိလိတ္တိလူများက ဣသရေလကို တိုက်ခိုက်ပြီး သေတ္တာကို သိမ်းယူခဲ့သည့် (အခန်းကြီး ၄:၁) အန္တိပါထရစ်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အဖက်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

1. Aphek. The name of several towns (see on ch. 4:1), but not of any known site near Mt. Gilboa, as would be implied, if chs. 28 and 29 are in chronological order: the Philistines camping first at Shunem opposite the Israelites on Gilboa (ch. 28:4), then moving to Aphek (ch. 29:1). But opinion is divided, in various reference books, between a northern Aphek and a southern one. If the narrative, after the story of Saul’s Endor visit (ch. 28:3–25), turns back to resume the David story at the point where ch. 28:2 leaves off (David drafted by Achish to help the Philistines fight Israel), then ch. 29 continues thence with his dismissal by the Philistine lords at Aphek, where they “gathered together all their armies” (ch. 29:1). If this was the same gathering mentioned immediately preceding their coming to Shunem (ch. 28:4), Aphek was on the route from Philistia to Shunem but not necessarily near it. Hence many take it to be the Aphek generally identified with Antipatris, from which the Philistines had earlier attacked Israel (ch. 4:1) and taken the ark.

 

ယေဇရေလတွင်ရှိသော စမ်းရေတွင်း။ ယေဇရေလချိုင့်ဝှမ်းတွင် စမ်းရေတွင်းကြီးနှစ်ခုရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ‘အိန်ဂျာလူဒ်’ ဟုလူသိများသော “ဟာရုတ်စမ်းရေတွင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဂိလဗောတောင်၏ ပခုံးတစ်ခုမှ မြောက်ဘက်ခံတပ်မှ ချိုင့်ဝှမ်းအထက်ရာပေါင်းများစွာတွင် ပန်းထွက်လာသည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ချိုင့်ဝှမ်း၏အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိသော ‘အိန်တုဘာအွန်’ ဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ‘အိန်ဂျာလူဒ်’ အထက်ရှိ တောင်ပခုံးတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး၊ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဝင်ရောက်ရန်ခက်ခဲသော အနေအထားတွင်ရှိကာ၊ ဖိလိတ္တိလူများနှင့် ပိုနီးကပ်သော်လည်း နည်းဗျူဟာအရ အားသာချက်မပေးသော ‘အိန်တုဘာအွန်’ သို့ မဆင်းသွားဖွယ်ရှိသည်။

Fountain which is in Jezreel. There were two large springs in the Valley of Jezreel; one, ‘Ain Jālūd, known as the “well of Harod,” spurting forth from the north palisade of one of the shoulders of Mt. Gilboa, hundreds of feet above the valley, and the other, ‘Ain Ṭuba‘ūn, in the heart of the valley. It seems more likely that Saul would remain on the shoulder of the mountain above ‘Ain Jālūd, a position largely inaccessible from the valley, and not go down to ‘Ain Ṭuba‘ūn, which, while nearer to the Philistines, would not give him any tactical advantage.

 

၃. ဤဟေဗြဲလူများသည် ဤနေရာတွင် ဘာလုပ်နေသနည်း။ ဒါဝိဒ်အတွက် ဤမေးမြန်းမှုသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ဆုံးမမှုတစ်ခုအဖြစ် ရောက်ရှိလာသင့်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ပြည်သူများ၏ ရန်သူများစခန်းတွင် လုံးဝမသင့်လျော်သော နေရာတွင်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဖိလိတ္တိလူများထဲတွင် ခိုလှုံရာရှာမနေသင့်ခဲ့ပေ။ ဤခြေလှမ်းကို ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုမရှာဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ အကြပ်အတည်းရောက်ရှိလာနေသည်။ ဒါဝိဒ်သည် အလွန်အခက်အခဲထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်း၏ညီအစ်ကိုများကို လက်နက်ကိုင်ဆန့်ကျင်ရန် မလိုလားခဲ့ပေ။

3. What do these Hebrews here? To David such an inquiry should have come as a stunning rebuke. He was entirely out of place in the camp of the enemies of his own people. He should not have sought refuge among the Philistines in the first place. The step had been taken without seeking divine guidance. Now the crisis was approaching. David was in great straits. He had no desire to take up arms against his brethren.

 

ငါသည် အပြစ်မတွေ့ရပါ။ အာခိရှသည် ဒါဝိဒ်၏စွမ်းရည်နှင့် ယုံကြည်ထိုက်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုဖော်ပြချက်နှင့် ဒါဝိဒ်ကိုယ်တိုင် ၎င်း၏လှည့်ဖြားမှုနှင့် မရိုးသားမှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်သည့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အကြား မည်မျှကွဲပြားမှုရှိခဲ့ရမည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် အခက်အခဲနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို သနားကရုဏာပြသည်။ သူသည် လူသားများအား ၎င်းတို့၏အပြုအမူ၏အကျိုးဆက်များတွင် လုံးလုံးလျားလျားမထားခဲ့ရန် နူးညံ့စွာ လွတ်မြောက်ရာတံခါးကို ဖွင့်ပေးသည်။ နှိမ့်ချစွာ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံလိုသူများသည် ၎င်းတို့၏အတွေ့အကြုံ၏ အမှောင်ဆုံးအခါများတွင် မမျှော်လင့်ထားသောနည်းလမ်းများမှ မထင်မှတ်ထားသော အရင်းအမြစ်များမှ ကယ်တင်မှုကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ဖိလိတ္တိမင်းများက ဒါဝိဦးစခန်းမှ ထုတ်ပယ်ရန် တောင်းဆိုမှုတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ကျွန်ကို ကယ်တင်ရန် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

I have found no fault. What a contrast there must have been between Achish’ expression of confidence in David’s ability and trustworthiness and the latter’s estimate of himself as he looked back on his duplicity and dishonesty! God pities those in perplexity and distress! He tenderly opens the door of escape that men may not be left wholly to the consequences of their conduct. He mercifully changes foolish blunders into steppingstones to success! Those who are willing to accept divine guidance in all humility, will find deliverance coming from unexpected sources in unlooked-for ways, and in the darkest hours of their experience. In the demand of these Philistine lords for the ousting of David from the camp, God was working for the deliverance of His servant.

 

၄. ဤသူကို ပြန်ပို့ပါ။ စကားလုံးအတိုင်း “ထိုသူကို ပြန်ပို့စေလော့!” ဟီဘရူးတွင် “ဤ” ဟူသောစကားလုံးမပါ။ မင်းများသည် အာခိရှ၏လုံးရဲဘက်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ရိုသေစွာပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ဒါဝိဒ်၏ရှိနေမှုအပေါ် ၎င်းတို့၏နှလုံးထဲတွင် မကျေမနပ်မှုကြီးစွာ ရှိနေသည်ကို စကားအသုံးအနှုန်းက ဖော်ပြသည်။

4. Make this fellow return. Literally, “cause the man to return!” The word “this” is not in the Hebrew. The lords were respectful to Achish in referring to his associate, but the wording indicates there was great resentment in their hearts over David’s presence.

 

၆. ထာဝရဘုရားအသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း။ စကားလုံးအတိုင်း “ယေဟောဝါအသက်ရှင်တော်မူ သည်အတိုင်း”။ ဤသည်မှာ တစ်ဆိတ်ဘုရင်တစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားသောဖော်ပြ ချက်ဖစ်သည်။ အချို့က အာခိရှသည် ဒါဝိဒ်နှင့်ဆက်နွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဟေဗြဲလူများ၏ဘာသာတရား ကို ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရပြီး၊ ဒါနိယေလနှင့် ၎င်း၏အပေါင်းအဖော်များ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှတစ်ဆင့် နေဗုခဒ်နေဇာသည် “ကောင်းကင်ဘုရင်” ကို ချီးမွမ်းရန် ဦးဆောင်ခံခဲ့ရသည်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည် (ဒံ‌ေယေလ ၄:၃၇)။ အချို့ကမူ ဤကျိန်ဆိုချက်သည် အာခိရှအမှန်တကယ်ပြောခဲ့ သည်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသော အစားထိုးမှုသာဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ၎င်း၏အပြုအမူဖြင့် အာခိရှအပေါ် လေးနက်သောအထင်ကြီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ကို ငြင်းမရနိုင် ပေ။ ဘုရင်သည် ဒါဝိဒ်၏ဖြောင့်မတ်သောဘဝကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အာရုံစိုက်ပြောဆိုခဲ့သည် (၁ရာ၂၉:၃, ၆, ၉)၊ တစ်ကြိမ်တွင် သူ့ကို “ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ သည် (၁ရာ  ၂၉:၉)။

6. As the Lord liveth. Literally, “as Jehovah liveth.” This is a remarkable statement to come from a heathen king. Some have suggested that Achish may have been attracted to the religion of the Hebrews through his association with David, as Nebuchadnezzar was led to extol the “King of heaven” through the influence of Daniel and his companions (Dan. 4:37). Others see in the oath merely an adapted substitution for what Achish actually did say. It cannot be denied that David by his behavior made a profound impression upon Achish. Thrice the king calls attention to the uprightness of David’s life (1 Sam. 29:3, 6, 9), in the one instance comparing him to “an angel of God” (1 Sam. 29:9).

 

၈. ငါဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ ဒါဝိဒ်သည် ၎င်း၏ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော မမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြစ်အပျက်များကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ခံစားချက်များကို မဖယ်ဝှက်ရန်၊ ဤရိုင်းစိုင်းသော ထုတ်ပယ်မှုကြောင့် သူမတရားသဖြင့် ဆက်ဆံခံရသည်ဟူသော အထင်ကို ဖော်ပြရန် ဘုရင်ထံသို့ ဤရှောင်တိမ်းမေးခွန်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည် (PP ၆၉၁ ကိုကြည့်ပါ)။

8. What have I done? David was thrilled at the unexpected turn of events that extricated him from his dilemma. However, in order not to betray his feelings, he directed this evasive question at the king as if to convey the impression that he was being wronged by this rude dismissal (see PP 691).

 

စိတ်ဓာတ်ကျသောအချိန်တွင်၊ မည်သည့်လမ်းကို လှည့်ရမည်မသိဘဲ၊ ဒါဝိဒ်သည် ပြင်ပအကူအညီမပါဘဲ လုံးဝလွတ်မြောက်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဒုက္ခတစ်ခုထဲသို့ ၎င်း၏ခြေလှမ်းများကို ဦးတည်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် အာခိကို စွန့်ခွာပြီး ဖိလိတ္ထိလူမျိုးများကို တိုက်ပွဲတွင် ဆန့်ကျင်လျှင်၊ ဖိလိတ္ထိခေါင်းဆောင်များ၏ စွပ်စွဲချက်များသည် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသည် ဣသရေလကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်လျှင်၊ သခင်ဘုရား၏ဘိသိက်ခံထားသူကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ဇာတိမြေကို နိုင်ငံခြားသားများက သိမ်းပိုက်အုပ်ချုပ်ရန် ကူညီပေးလိမ့်မည် (PP ၆၉၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးများ၏ မနာလိုမှုနှင့် ရန်ငြိုးထားမှုကို အသုံးပြု၍ တိုက်ပွဲမည်သို့ပင်ဖြစ်ပျက်စေကာမူ အရှက်တကွဲမှ လွတ်မြောက်ရန် တံခါးဖွင့်ပေးသော သခင်ဘုရားသည် မည်မျှကရုဏာထားတော်မူသနည်း။

In a moment of discouragement, and not knowing which way to turn, David had taken steps that placed him in a dilemma from which he was totally unable to escape without outside help. If he deserted Achish and turned against the Philistines in battle, he would prove the truth of the Philistine lords’ accusations. If he fought against Israel, he would fight against the Lord’s anointed and help foreigners to subjugate his own native country (see PP 690). How merciful was the Lord in using the ill will and animosity of the Philistines to open the door for his release from disgrace, whichever way the battle turned!

 

ဒါဝိဒ်သည် ယုဒပြည်၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့လျှင် မည်မျှပို၍သာလျှင်ကောင်းမည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏နှလုံးသားထဲတွင် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိရန် အခြားအရာအားလုံးထက် အလိုရှိခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့လျှင်၊ သခင်ဘုရားသည် ဤလွတ်မြောက်မှုကို ၎င်းအတွက် ပြုလုပ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဒါဝိဒ်၏အပြစ်များသည် တရားမျှတမှုလမ်းကြောင်းမှ သတိရှိရှိ ဆန္ဒအလျောက် ထွက်ခွာမှုများမဟုတ်ဘဲ၊ ယုံကြည်မှုအားနည်းခြင်းနှင့် ဆုံးဖြတ်မှုများတွင် အမှားများဖြစ်သည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်များချရန် တောင်းဆိုခံခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်သည် ၎င်း၏အတွေးများကို ထောက်ခံမည်ဟု ယုံကြည်လျက်၊ ဘုရားသခင်၏အကြောင်းပြချက်ကို အမြဲမစောင့်ဆိုင်းခဲ့ပေ။ ၎င်း၏နှလုံးသားအားလုံးဖြင့် သူသည် ကွဲပြားစွာပြုမူခဲ့လျှင် ကောင်းမည်ဟု ဆန္ဒရှိခဲ့ရမည်။ ယခု သူသည် ၎င်းကို ယုံကြည်ပြီး မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့သော ကျေးဇူးတင်ရှိသော အိမ်ရှင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် နိုင်င Paul'sရေးဖိအားကြောင့် ၎င်းကို ထုတ်ပယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရင်၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် တုံ့ပြန်သံကို နားထောင်စဉ်၊ ဒါဝိဒ်၏နှလုံးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်လှည့်ဖြားမှုအတွက် ရှက်ကြောက်မှုဖြင့် လောင်ကျွမ်းခဲ့ရပြီး၊ ၎င်း၏အပြစ်ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းပိတ်မိထားသော ထောင်ချောက်ကို ကရုဏာထားစွာ ဖျက်ဆီးပေးခဲ့သည်ဟူသော ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ထပ်မံစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။

David realized how much better it would have been had he remained in Judah. Had it not been that in his heart he wanted above everything else to be true to God, the Lord could not have wrought this deliverance for him. David’s sins were not so much conscious and willful departures from the path of right, as weakness of faith and errors in judgment. He was called upon to make quick decisions, and did not always wait for a divine answer, trusting, perhaps, that Heaven would endorse his ideas. With all his heart he must have wished he had conducted himself differently. Now he was face to face with a gracious host who believed in him, had befriended him, but finally, because of political pressure, had to discharge him. As David listened to the king’s reply of confidence and love, his heart must have burned with the shame of his own dissembling, and also thrilled anew with thanksgiving that, in spite of his sin, God had mercifully broken the snare in which he had been caught!

 

၁၀. သင်၏သခင်၏ကျွန်များ။ စကားလုံးအတိုင်း “သင်၏သခင်အား အမှုထမ်းသူများ” ဟု ဆိုသည်။ ဤနေရာတွင် အခန်းကျမ်း ၄ တွင် “သခင်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ‘အဒုန်’ ဟူသော စကားလုံးသည် အထက်တန်းကို ရည်ညွှန်းရန် သုံးသော သာမန်ဟေဗြဲစကားလုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဖိလိတ္ထိခေါင်းဆောင်များအတွက် သုံးသော ‘ဆရင်’ ဟူသော စကားလုံးနှင့် မရောထွေးသင့်ပေ (အခန်းကျမ်း ၂, ၆, ၇)၊ မြို့ငါးမြို့အုပ်ချုပ်သူများ (အခန်း ၆:၁၇၊တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၃:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ‘ရှာ’ ဟူသော နောက်ထပ်စကားလုံးတစ်ခု၊ ယေဘုယျအားဖြင့် “မင်းသား” ဟု ဘာသာပြန်သည်၊ ၁ရာ ၂၉:၃, ၄, ၉ တွင် တူညီသောအုပ်ချုပ်သူများကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ‘ဆရင်’ နှင့် တူညီစွာ သုံးသည်။ ၁ရာ ၂၉:၄, ၁၀ တွင် ‘အဒုန်’ သည် ရှောလုကို ရည်ညွှန်းပုံရပြီး၊ ၁ရာ ၂၉:၈ တွင် ဒါဝိဒ်က အာခိကို ရည်ညွှန်းရန် ၎င်းကို သုံးသည်။ ဤစကားလုံးများ၏အသုံးပြုမှုသည် အာခိသည် ဒါဝိဒ်ကို ၎င်း၏အမှုထမ်းအဖြစ် မယူဆတော့ဘဲ၊ ဒါဝိဒ်သည် ဆန္ဒရှိလျှင် ဖိလိတ္ထိပြည်မှ ထွက်ခွာရန် လွတ်လပ်ခွင့်ရှိကြောင်း သိမ်မွေ့စွာ ညွှန်ပြခဲ့သည်ဟု အကြံပြုနိုင်သည်။

10. Thy master’s servants. Literally, “the servants of thy lord.” The word ’adon, translated “master” here and in v. 4, “lord” in v. 8, is the common Hebrew word for addressing a superior. It should not be confused with the word seren applied to the Philistine lords (vs. 2, 6, 7), the rulers over the five cities (ch. 6:17; see on Judges 3:3). Another word, śar, generally translated “prince,” is used synonymously with seren in 1 Sam. 29:3, 4, 9, in speaking of the same rulers. In 1 Sam. 29:4, 10, ’adon seems to apply to Saul, and in 1 Sam. 29:8 David uses it when speaking to Achish. The use of these terms may suggest that Achish did not consider David his vassal any longer, but delicately intimated that David was at liberty to leave Philistia if he so desired.

 

မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်။ ဤသည်မှာ ဒါဝိဒ်အား မနက်မိုးလင်းချိန်တွင် ၎င်းနှင့် ၎င်း၏လူများသည် စခန်းတွင် ရှိနေသေးလျှင် မင်းသားများက ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ဟု သံတမန်ရေးရာ နည်းဖြင့် ပြောပြခြင်းဖြစ်ပေမည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဤသို့သော တရားဝင်လွတ်မြောက်မှုကြောင့် အလွန်သက်သာရာရခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ ယခု သူနှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သည် ရှောလုထံမှ ခိုလှုံရာပေးခဲ့သော အာခိ၏ကျေးဇူးကို မတန်ဖိုးထားခဲ့သည်ဟူသော ခံစားချက်မရှိတော့ပေ။ ဒါဝိဒ်သည် အိမ်သို့ပြန်လှည့်စဉ်၊ ဤသို့သော ဘုရားသခင်၏ကာကွယ်မှုနှင့် အံ့ဖွယ်လွတ်မြောက် မှုအတွက် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

As soon as ye be up. This was probably a diplomatic way of telling David that if the morning light should find him and his men still in the camp, the princes would put them to death. No doubt David felt greatly relieved at such an official release. Now there could be no feeling that he and his company had failed to appreciate the kindness of Achish in granting them an asylum from Saul. As David started home, he no doubt praised God for such divine protection and miraculous deliverance.

 

ဤအခန်း၏ဇာတ်လမ်းသည် ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏သားသမီးများ၏ကယ်တင်မှုအတွက် လုပ်ဆောင်ပုံကို သရုပ်ပြသည်။ သူသည် လူများအား ၎င်း၏လမ်းကြောင်းများကို လက်ခံရန် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ဆန္ဒရှိလျှင် ၎င်း၏အကြံပြုချက်များကို ငြင်းပယ်ရန် လွတ်လပ်ခွင့်ပေးထားသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို အမှုထမ်းရန် မူလဆုံးဖြတ်ချက်တွင်သာ မက၊ ဘုရားသခင်၏မူများနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် နေထိုင်ရန် ကြိုးစားနေသူတစ်ဦးမှ ပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုခံရသော အဓိကနှင့် အသေးစိတ်ရွေးချယ်မှုအားလုံးတွင်လည်း မှန်ကန်သည်။ အမှားများဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်ပြီး၊ ထိုရလဒ်များသည် ဆုံးဖြတ်မှုတွင် အမှားကို ဖော်ပြသည့် စမ်းသပ်ကွင်းများဖြစ်လာသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုထံမှ ကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန်အခြေ ခံဖြင့် ဖိလိတ္ထိပြည်တွင် ခိုလှုံရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ခံစားချက်များနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်မှုများ ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရင်း၊ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားမျိုး၏အစေ့များသည် လှည့်ဖြားမှုနှင့် မမှန်ကန် မှုများ၏ ရိတ်သိမ်းမှုကို မကြာမီ ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် ၎င်း၏အမှားကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ပုံစံကို လိုက်နာရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဤသဘောထားသည် ဒါဝိဒ်ကိုယ်တိုင်၏ အမှားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခက်အခဲတွင်ပင်၊ ဘုရားသခင်အား ၎င်းအား လွတ်မြောက်မှုယူဆောင်လာသော အခြေအနေများကို ပုံဖော်နိုင်စေ ခဲ့သည်။

The narrative of this chapter illustrates the manner in which God works for the salvation of His children. He seeks to persuade men to accept His ways, yet leaves them free to reject His suggestions if they wish. This is true, not only in the primary decision to serve God, but in all the major and minor choices that one who is seeking to live in harmony with the principles of God is called upon to make. It is inevitable that mistakes will be made, and the trials that result become proving grounds that reveal the error in judgment. David chose refuge in Philistia on the basis of self-protection from Saul. Suiting his actions to his feelings, he soon found the seeds of self-interest had produced a harvest of pretense and falsehood. But David acknowledged his error and at heart sought to follow the divine blueprint. This attitude enabled God to shape circumstances that brought deliverance to him, even though the difficulty in which David found himself was the result of his own mistake.

 

ellen g. white comments

1–11 PP 690, 691

3–10 PP 691