ယောရှုမှတ်စာ - ၂၁

 

အခန်းကြီး - ၂၁

chapter 21

 

 

၁. မြို့ရှစ်မြို့နှင့်လေးဆယ်မြို့။ အခြားအနွယ်များမှ ထုံးဖွဲ့ခြင်းဖြင့် လေဝိလူမျိုးများထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၄၃. ဘုရားသခင်သည် ကတိတော်အတိုင်း ဣသရေလလူမျိုးများအား ပြည်နှင့် အနားယူခွင့်ကို ပေးသနားတော်မူသည်။

1 Eight and forty cities given by lot, out of the other tribes, unto the Levites. 43 God gave the land, and rest unto the Israelites, according to his promise.

 

 

၁. အနွယ်များ၏အကြီးအကဲများ။ လေဝိအနွယ်၏အကိုင်းအခက်သုံးခုမှ ဆင်းသက်လာသော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ဆိုလိုသည်မှာ လေဝိ၏သားသုံးဦးဖြစ်သော ဂေရှုန်၊ ကိုဟတ်၊ မေရရိ တို့၏မိသားစုများမှဖြစ်သည်။

1. Heads of the fathers. Chief persons descended from the three branches of the tribe of Levi, that is, from the family of Gershon, Kohath, and Merari, the three sons of Levi.

 

 

လေဝိလူမျိုးများ။ ဤအနွယ်သည် အခြားအနွယ်များအားလုံး ၎င်းတို့၏အမွေကို ရရှိသည်အထိ ၎င်းတို့၏အမွေကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ လေဝိလူမျိုးများသည် ဣသရေလတစ်ဝှမ်း ကွဲပြားစွာနေထိုင်ရန်နှင့် အနွယ်အသီးသီးမှ မြို့များကို ရရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် ပြည်ခွဲဝေမှုအထိ နှောင့်နှေးခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏တောင်းဆိုမှုသည် တစ်ကိုယ်တော်ဆန္ဒမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမူကား ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်သည် လေဝိလူမျိုးများကို ကောင်းမွန်စွာ ပြဋ္ဌာန်းပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၃၅:၁၊ ၂)။

Levites. This tribe waited to receive its share until all the other tribes had received their inheritance. The delay until the land was divided was necessary so that the Levites might be scattered in Israel, receiving cities from the various tribes. Their request was not arbitrary, for the God of Israel had commanded that the Levites should be well provided for (Num. 35:1, 2).

 

ထိုနည်းတူ၊ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ဝန်ကြီးများကို လုံလောက်စွာ ထောက်ပံ့ရန် အစီအစဉ်များပြုလုပ်ခဲ့သည်။ “ထို့အတူ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောသူများသည် ဧဝံဂေလိတရားဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ရမည်ဟု သခင်ဘုရားက စီရင်တော်မူခဲ့သည်” (၁ ကောရိန္တု ၉:၁၄)။ ဘုရားသခင်သည် ယနေ့သူ၏အမှုကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သူများကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများ၏ စနစ်ကို ထာဝရတည်တံ့စေခဲ့သည်။

In like manner God has made arrangements that the ministry of the Christian church shall be adequately supported. “Even so hath the Lord ordained that they which preach the gospel should live of the gospel” (1 Cor. 9:14). God perpetuated the system of tithes and offerings for the support of those who today carry forward His work.

 

ဧလျာဇာ။ လေဝိလူမျိုးများက ၎င်းတို့၏တောင်းဆိုမှုဖြင့် လာရောက်သူများထဲတွင် သူ့ကို ဦးစွာဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ယောရှုအား ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ အကြံဉာဏ်ရယူရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး (တောလည်ရာ ၂၇:၂၁)၊ ၎င်းယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်ရယူမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏တိုက်ရိုက်ကိုယ်စားလှယ်သည် ဦးစွာရပ်တည်ခဲ့သည်။ ဤကာလ၏သမိုင်းတစ်ခုလုံးသည် ယောရှုသည် ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် မည်မျှနီးကပ်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်ကို ပြသသည်။ သို့သော် ဂိဒေါင်လူမျိုးများကိစ္စတွင်ကဲ့သို့ (ယောရှု ၉)၊ ယောရှုသည်လည်း ဤအစီအစဉ်မှ အခါအားလျော်စွာ လွဲချော်ခဲ့သည်။

Eleazar. He is mentioned first in the list of those to whom the Levites came with their request. God had instructed Joshua to seek counsel from the priest (Num. 27:21), who, in turn, would receive counsel from God. Thus the direct representative of God stood first. The whole history of this period shows how closely Joshua worked together with the priest. Unfortunately, at times Joshua too erred from this plan as in the case of the Gibeonites (Joshua 9).

 

၂. ဆင်ခြေဖုံးမြို့များ။ ဟေဗြဲဘာသာစကား “ဂါရါရှ” မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် “မောင်းထုတ်ရန်”၊ “လိုက်လံရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့၏တိရစ္ဆာန်များအတွက်” ဟူသောအသုံးအနှုန်းနှင့်အတူ၊ ဤစကားလုံးသည် တိရစ္ဆာန်များကို မောင်းထုတ်နိုင်သည့်နေရာကို ညွှန်ပြပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ မြို့နှင့်ကပ်လျက်ရှိသော “စားကျက်မြေ” ဖြစ်သည် (အခန်း ၁၄:၄ ကိုကြည့်ပါ)။

2. Suburbs. From the Hebrew root garash, which means “to drive,” “to chase.” Followed by the expression “for our cattle,” the word indicates an area where the cattle could be driven, in other words, “pastureland” adjacent to the city (see on ch. 14:4).

 

၃. ဣသရေလလူမျိုးများက ပေးအပ်သည်။ လေဝိလူမျိုးများ၏တောင်းဆိုမှုကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ပုံရသည်။ အနွယ်တစ်ခုစီသည် ၎င်း၏အမွေတန်ဖိုးနှင့် အတိုင်းအတာအလိုက် မြို့များကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် (တောလည်ရာ ၃၅:၈) မြို့များများစွာရှိသောအနွယ်သည် များစွာပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြို့အနည်းငယ်ရှိသောအနွယ်သည် အနည်းငယ်ပေးရမည်ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် လူများ၏ရက်ရောမှုကို စမ်းသပ်သည်။ ပေးအပ်ခဲ့သော မြို့များအားဖြင့်၊ ၎င်းတို့အနက် အနည်းဆုံးအများအပြားသည် ပြည်ထဲရှိ အကောင်းဆုံးမြို့များထဲတွင် ပါဝင်ပုံရသည်။

3. Children of Israel gave. The Levites’ petition was apparently cheerfully granted. Each tribe gave cities according to the extent and value of its inheritance, for God had directed (Num. 35:8) that the tribe that had many cities should give many and the tribe that had few should give few. The method tested the generosity of the people. By the cities that were given it would seem that at least a large number of them were among the best in the land.

 

ခွဲဝေပေးရာတွင် လူများသည် လေဝိလူမျိုးများကို ဣသရေလတစ်ဝှမ်း ကွဲပြားစွာနေထိုင်ရန် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို စိတ်ထဲထားခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် လေဝိလူမျိုးများသည် လူများကို စကားနှင့် ဥပမာဖြင့် သခင်ဘုရား၏လမ်းကို သင်ကြားရန် လူများအလယ်တွင်ရှိပြီး၊ ဣသရေလကို ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုမှ ထိန်းသိမ်းရန် ဖြစ်သည်။

In the distribution the people bore in mind God’s plan that the Levites were to be scattered in Israel in every part of the land. In this way the Levites were to be in the midst of the people to instruct them in the ways of the Lord both by word and by example, and thus be a restraint to Israel against idolatry.

 

၄. ထုံးဖွဲ့ခြင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၄၈ မြို့ကို အနွယ်အသီးသီးမှ သတ်မှတ်ပြီးသောအခါ၊ ၎င်းတို့ကို အပိုင်း ၄ ပိုင်းခွဲထားဖွယ်ရှိသည်။ ထို့နောက် လေဝိအနွယ်၏ မိသားစုလေးခုထဲမှ မည်သည့်အပိုင်းကို ခွဲဝေပေးမည်ကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စတွင် ကိုဟတ်ကို မိသားစုနှစ်ခုအဖြစ် ယူဆခဲ့ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သော အာရုန်၏လမ်းကြောင်းမှ ကိုဟတ်လူမျိုးများနှင့် ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များမဟုတ်သူများဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သော အာရုန်၏မိသားစုသည် ယုဒ၊ ရှိမောင်နှင့် ဗင်္ယာမိန်အနွယ်များမှ ပေးအပ်သော မြို့ ၁၃ မြို့ကို ၎င်းတို့၏အမွေအဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဉာဏ်ပညာဖြင့်၊ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များရရှိသော မြို့များသည် ယေရုဆလင်မြို့နှင့် နီးကပ်စွာရှိရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုမြို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် သန့်ရှင်းသောမြို့ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဗိမာန်တော်ရှိရာ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ဝန်ဆောင်မှုများ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

4. The lot came. It is probable that when the 48 cities were designated by the various tribes, they were divided into 4 lots. Then it was determined to which of the four families of the tribe of Levi these portions would be assigned. Kohath, in this instance, was considered as two families, namely, the Kohathites in the line of Aaron, who were priests, and the remainder who were not priests. The family of Aaron, from which came the priests, had for its share the 13 cities that were given by the tribes of Judah, Simeon, and Benjamin. God, in wisdom, planned that the cities that fell to the priests were those that lay next to Jerusalem, because that was to be, in the process of time, the Holy City, where the Temple would be and where the services of the priests would be needed.

 

ခွဲဝေပေးမှု၏အစီအစဉ်သည် တောထဲတွင် ချီတက်မှု၏အစီအစဉ်နှင့် ဆင်တူသည်။ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဗိမာန်တော်ဝင်ပေါက်အနီး အရှေ့ဘက်တွင် တဲထိုးခဲ့ပြီး ဦးစွာလာခဲ့သည်။ ကိုဟတ်လူမျိုးများသည် တောင်ဘက်တွင်ရှိပြီး၊ ချီတက်ရာတွင် သန့်ရှင်းသောပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဂေရှုန်လူမျိုးများသည် အနောက်ဘက်တွင်ရှိပြီး၊ ကိုဟတ်လူမျိုးများနောက်တွင် တဲတိုင်နှင့် ဗိမာန်တော်၏ထည်များကို သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မေရရိလူမျိုးများသည် မြောက်ဘက်တွင် တဲထိုးခဲ့ပြီး၊ ချီတက်ရာတွင် နောက်ဆုံးတွင် တန်ဆာပလှံများနှင့် ဘုတ်များကို သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။

The order in which distribution was made was similar to the order of march in the wilderness. The priests, with Moses and Aaron, who pitched on the east by the entrance of the tabernacle came first; the Kohathites were on the south, and in march carried the sacred vessels; the Gershonites were on the west, and followed the Kohathites carrying the curtains and various fabrics of the tent and tabernacle; the Merarites were pitched on the north, and in line of march came last, carrying the bars and boards.

 

 

ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၃၂-၃၄ တွင်ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များနှင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ၊ ဤမြို့များသည် လေဝိလူမျိုးများသာ သီးသန့်နေထိုင်သည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ လေဝိလူမျိုးများ၏ဖြန့်ဝေမှု၏ရည်ရွယ်ချက်အရ၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လေဝိလူမျိုးများကို ၎င်းတို့သင်ကြားပြသရန်နှင့် လမ်းညွှန်ရမည့်လူများနှင့် ခွဲထားရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ဣသရေလလူများအလယ်တွင် ရှိနေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လေဝိလူမျိုးများ၏မြို့များတွင် အခြားအနွယ်များမှ ဣသရေလလူမျိုးများလည်း နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဤတွင် လေဝိလူမျိုးများထံ ပေးအပ်ခဲ့သော (ယောရှု ၂၁:၁၇) ဗင်္ယာမိန်၏ဂိဗာမြို့သည်၊ လေဝိလူတစ်ဦး၏ဇနီးသည် ၎င်းတို့ထံမှ ရက်စက်စွာအလွဲသုံးစားခံရသည့်သမိုင်းအရ (တရားသူကြီးမှတ်စာ ၁၉)၊ ဗင်္ယာမိန်လူမျိုးများလည်း နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရှောလုလည်း ထိုမြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏အခြံအရံများသည် လေဝိလူမျိုးများ၏ နောက်ထပ်မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော ဟေဗြုန်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ လေဝိလူမျိုးများသည် ဤမြို့များတွင် ၎င်းတို့၏နေထိုင်ရန်လိုအပ်သော အိမ်အရေအတွက်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ရောင်းချခွင့်ရှိပုံရသည့် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၃၂-၃၄) အိမ်ခြံမြေများကို ရောင်းချပါက၊ ၎င်းတို့သည် ထိုပစ္စည်းဥစ္စာကို ထာဝရပြန်လည်ရွေးနှုတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ကျန်ရှိသောနေအိမ်များကို ထိုနယ်မြေပိုင်ဆိုင်သော အနွယ်များ၏အဖွဲ့ဝင်များက သိမ်းပိုက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ မြို့ပြင်ဘက်တွင် ၎င်းတို့၏တိရစ္ဆာန်များအတွက် စားကျက်မြေ ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် မြို့သတ်မှတ်ထားသော အကွာအဝေးမှ ကျူးဘစ် ၂၀၀၀ အထိ တိုးချဲ့ထားသည်။ ဤမြေသည် ၎င်းတို့အသုံးပြုရန်ဖြစ်သော်လည်း ရောင်းချရန်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် သခင်ဘုရား၏ပစ္စည်းဥစ္စာအဖြစ် ထာဝရသတ်မှတ်ခံရသည်။

From the instruction given in Lev. 25:32–34, as well as the record of Biblical history, it is evident that these cities were not exclusively inhabited by the Levites. In view of the purpose of the distribution of the Levites, this would hardly be God’s plan. God intended the Levites to be in the midst of Israel and not to be isolated from the people whom they were to instruct and guide. Hence the cities of the Levites were also inhabited by Israelites from other tribes. Gibeah of Benjamin, here given to the Levites (Joshua 21:17), was also peopled by the Benjamites, as appears from the history of the Levite whose wife was so horribly abused by them (Judges 19). Saul dwelt there also. David and his court spent years at Hebron, another city of the Levites. The Levites probably were merely given the right to as many houses as they needed for living quarters in these cities. If they should sell, which they seemingly had a right to do (Lev. 25:32–34), they would perpetually have the right to redeem the property. The rest of the dwellings were occupied by the members of the tribe to which the country belonged. Outside the city was the pastureland for their cattle, extending up to 2,000 cu. beyond the city limits. This land was theirs for use but not for selling. It was permanently considered the Lord’s property.

 

နောက်ပိုင်းတွင် ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် လေဝိလူမျိုးများ အခြားမြို့များတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းရှိသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် နုပ်မြို့တွင် (၁ရာ ၂၁:၁)။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မူလအစီအစဉ်တွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

There is record later of priests and Levites living in other cities, as for instance in Nob (1 Sam. 21:1). Evidently, in the course of time, there was a modification of the original plan.

 

မြို့ဆယ့်သုံးမြို့။ ဤအရေအတွက်သည် အာရုန်၏သားများအတွက် များပုံရသည်၊ သို့သော် ဤမြို့များသည် ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များသာ သီးသန့်နေထိုင်သည်မဟုတ်ကြောင်း၊ နှင့် ဖော်ပြထားသော မြို့အားလုံးသည် ကာနာန်လူမျိုးများထံမှ သိမ်းဆည်းရယူပြီးသည်မဟုတ်သေးကြောင်း သတိထားရမည်။

Thirteen cities. This may seem like a large number for the children of Aaron, but it must be borne in mind that these cities were probably not inhabited exclusively by the priests, and that all the cities enumerated were not as yet taken from the Canaanites.

 

၅. ကိုဟတ်၏သားများ။ ဆိုလိုသည်မှာ အာရုန်၏မိသားစုမဟုတ်သူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဧဖရိမ်၊ ဒန်၊ နှင့် မနာရှဲအနွယ်များတွင် မြို့များကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤအနွယ်များ၏နယ်မြေသည် အာရုန်၏မိသားစုမှ အမွေရရှိခဲ့သော အနွယ်များ၏နယ်မြေနှင့် နီးကပ်စွာရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုဟတ်လူမျိုးများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိပ်မဝေးကွာခဲ့ကြပါ။

5. Children of Kohath. That is, those that were not of the family of Aaron. These were given cities in the tribes of Ephraim, Dan, and Manasseh. The territory of these tribes was near the territory of the tribes in which the family of Aaron had received its inheritance. Thus the Kohathites were not far separated from one another.

 

၆. ဂါရှုန်၏သားများ။ ဂါရှုန်သည် လေဝိ၏အကြီးဆုံးသားဖြစ်သည် (ထွက် ၆:၁၆၊တော ၃:၁၇)၊ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ကောဟတ်မှဆင်းသက်လာသောကြောင့် ကောဟတ်၏သားများအတွက် အမွေခံပိုင်နက်ကို ဦးစွာခွဲဝေပေးခဲ့သည်။ ဂါရှုနိများသည် မြို့ ၁၃ မြို့ရရှိခဲ့ပြီး၊ ကောဟတိများသည် ဦးရေပိုများသဖြင့် မြို့ ၂၃ မြို့ရရှိခဲ့သည်။

6. Children of Gershon. Gershon was the eldest son of Levi (Ex. 6:16; Num. 3:17), but the inheritance of the children of Kohath was assigned first, likely because the priests were descended from Kohath. The Gershonites received 13 cities; the Kohathites, more in number, received 23.

၇. မေရာရိ၏သားများ။ မေရာရိသည် လေဝိ၏အငယ်ဆုံးသားဖြစ်ပြီး မြို့များကို နောက်ဆုံးတွင်ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏သားမြေးများသည် ဦးရေအနည်းဆုံးဖြစ်သောကြောင့် မြို့ ၁၂ မြို့သာရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုမြို့များအနက် ၈ မြို့သည် ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်တွင်ရှိသည်။

7. Children of Merari. Merari was the youngest son of Levi and was the last to receive his cities. His descendants were the smallest in number, so he received only 12 cities, 8 of these being east of the Jordan.

 

၈. ရုပ်ထံမှပေးအပ်ခြင်း။ ဟေဗြဲနှင့် LXX တွင် “ရုပ်ထံမှ” ဟုဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် ဝါကျ၏အဆုံးတွင်ရှိပြီး၊ အနေအထားအရ “အမိန့်ပေးသည်” ဟူသောကြိယာကို ပြုပြင်ပုံရသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပေ၊ ထို့ကြောင့် KJV သည် “ရုပ်ထံမှ” ဟူသောစကားလုံးကို “ပေးအပ်သည်” ဟူသောကြိယာကိုပြုပြင်ရန် နေရာချထားမှုကို မှန်ကန်စွာပြင်ဆင်ထားသည်။ ထိုအဓိပ္ပာယ်မှာ မြို့များကို ရုပ်ထံမှခွဲဝေပေးရန် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား အမိန့်ပေးခဲ့သည်ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။

8. Gave by lot. Interestingly, in the Hebrew and the LXX the word translated “by lot” comes at the end of the sentence, and from position gives the appearance that it modifies the verb “commanded.” This, quite evidently, is not its intended function, however, and the KJV has properly adjusted its position so as to make it modify “gave.” The idea is that the Lord commanded Moses that disposition of the cities should be by lot.

 

၉. ယုဒါနှင့် ရှိမောင်မှ။ အိန်မြို့ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၆) မှလွဲ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်မြို့များအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ယုဒါဘုရင်ခံပိုင်နက် (၁ ရာဇဝင် ၁၂) အတွင်းသို့ကျရောက်ရန် စီစဉ်ထားသည်ကို သတိပြုရန်စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် ထာဝရဘုရားက မိမိ၏နာမတော်ကို ထားရှိရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ယေရောဘောမ်၏ပုန်ကန်မှုအချိန်တွင် (၂ ရာဇဝင် ၁၁:၁၄) မြောက်ပိုင်းဘုရင်ခံပိုင်နက်ရှိ လေဝိများသည် ၎င်းတို့၏မြို့များနှင့် မြို့ပတ်ဝန်းကျင်များကို စွန့်ခွာပြီး ယုဒါသို့ရောက်လာခဲ့သည်။ အနည်းငယ်သောခြွင်းချက်မှလွဲ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအားလုံးသည် ထိုနေရာတွင် အခြေချပြီးဖြစ်သည်က ကြီးမားသောအားသာချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

9. Of Judah, and … of Simeon. It is interesting to notice that, with the exception of Ain (v. 16), all the priestly cities were so arranged as to fall ultimately within the kingdom of Judah (1 Kings 12), of which the capital was Jerusalem, the city the Lord had chosen out of all the tribes of Israel to put His name there. Though the Levites of the northern kingdom left their cities and their suburbs in the time of Jeroboam’s rebellion (2 Chron. 11:14), and came over to Judah, the fact that all the priests, with the insignificant exception noted in the foregoing, were already settled there, represented a great advantage.

 

ဤမြို့များ။ လေဝိမြို့များ၏စာရင်းကို ဤအခန်းတွင်ဖော်ပြထားပြီး၊ အချို့သောကွဲပြားမှုများနှင့် ချန်လှပ်ထားမှုများနှင့်အတူ ၁ ရာဇဝင် ၆:၅၄–၈၁ တွင်လည်းတွေ့ရသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသွား ပြီးနောက် မြို့အချို့သည် မတူညီသောအမည်များဖြင့်ခေါ်ဆိုခံရဖွယ်ရှိသည်။ နိုင်ငံရေးအခြေအနေ ပြောင်းလဲမှုများကြောင့်လည်း အချို့သောပြင်ဆင်မှုများပြုလုပ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

These cities. The catalog of the Levitical cities is given in this chapter, and, with some variations and omissions, in 1 Chron. 6:54–81. Many years had elapsed and some of the cities were probably called by different names. Some adjustments may also have been made in the interval, owing to changing political situations.

 

၁၁. အာဘာ။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၄:၁၅ ကိုကြည့်ပါ။

11. Arba. See on ch. 14:15.

 

၁၂. လယ်ကွင်းများ။ စာသားအရ “လယ်ကွင်း”။ ဤသည်မှာ တော ၃၅:၅ တွင်ဖော်ပြထားသော ၂၀၀၀ ကျူးဘစ်ထက်ကျော်လွန်သော ကျေးလက်နယ်မြေကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ ထိုညွှန်ကြားချက်များသည် ဟေဗြုန်မြို့အတွက်သာမဟုတ်ဘဲ၊ မြို့အားလုံးအတွက် ယေဘုယျစည်းမျဉ်းတစ်ခု၏ဥပမာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

12. Fields. Literally, “field.” This evidently refers to the country that lay beyond the 2,000 cu. expressed in Num. 35:5. The directions were apparently not specific for Hebron alone, but merely an example of the general rule with regard to all the cities.

 

 

၁၃. လိဗနါ။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၂၉ ကိုကြည့်ပါ။

၁၅. ဒေဘိရ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၃၈ ကိုကြည့်ပါ။

၁၆. ဗက်ရှေမာ့ရှ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၅:၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

၁၇. ဂိဗောင်။ အခန်းကဏ္ဍ ၉:၃ ကိုကြည့်ပါ။

ဂေဗာ။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၈:၂၄ ကိုကြည့်ပါ။

13. Libnah. See on ch. 10:29.

15. Debir. See on ch. 10:38.

16. Beth-shemesh. See on ch. 15:10.

17. Gibeon. See on ch. 9:3.

Geba. See on ch. 18:24.

 

 

၁၈. အာနာသုတ်။ နောက်ပိုင်းတွင် ယေရမိ၏မွေးရပ်မြို့အဖြစ် ထင်ရှားသည် (ယေရ ၁:၁၊ ၁၁:၂၁)။ ခေတ်သစ်အမည်မှာ ရာ့စ်အယ်လ်-ခါရုဘဲဟ်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ မြောက်အရှေ့ဘက် မြင့်မိုရ် တောင်မှ ၁.၂၅ မိုင် (၂ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိပြီး၊ ဂိဗဲအား၏အရှေ့တောင်ဘက်အနည်းငယ် တွင်ရှိသည်။ ယေရမိလက်ထက်တွင် ၎င်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မြို့တစ်မြို့ဖြစ်နေသေးသည် (ယေရ ၁:၁)။ ၎င်းသည် အဘိသာသာ၏မွေးရပ်မြို့လည်းဖြစ်ပြီး၊ အဒိုနိယ၏ပုန်ကန်မှုတွင်ပါဝင်မှုကြောင့် ထိုမြို့သို့ပြည်နှင်ခံရသည် (၁ ရာဇဝင် ၂:၂၆)။

18. Anathoth. Famous later as the birthplace of Jeremiah (Jer. 1:1; 11:21). The modern name of the site is Râs el–Kharrûbeh, which is 1 1/4 mi. (2 km.) northeast from Mt. Scopus, Jerusalem, and a little southeast of Gibeah. In Jeremiah’s day it was still a priestly city (Jer. 1:1). It was also the home of Abiathar and the place to which he was banished for participation in the revolt of Adonijah (1 Kings 2:26).

 

၂၁. ရှေခင်။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၀:၇ ကိုကြည့်ပါ။

ဂေဇာ။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၃၃ ကိုကြည့်ပါ။

၂၂. ဗက်ဟောရုန်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

၂၃. ဂိဗ္ဗေသုန်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၉:၄၄ ကိုကြည့်ပါ။

၂၄. အဲယာလုန်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၁၂ နှင့် ၁၉:၄၂ ကိုကြည့်ပါ။

၂၅. တာနတ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၂:၂၁ နှင့် ၁၇:၁၁ ကိုကြည့်ပါ။

၂၉. ယာမုတ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၃ ကိုကြည့်ပါ။

အင်ဂါနိမ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၉:၂၁ ကိုကြည့်ပါ။

၃၂. ကေဒါရှ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၂:၂၂ နှင့် ၁၉:၃၇ ကိုကြည့်ပါ။

၃၄. ယုတ်နံအာမ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၂:၂၂ နှင့် ၁၉:၁၁ ကိုကြည့်ပါ။

၃၅. နာဟာလဲလ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၉:၁၅ ကိုကြည့်ပါ။

၃၆. ဗေဇာ။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၀:၈ ကိုကြည့်ပါ။

၃၈. ရာမုတ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၀:၈ ကိုကြည့်ပါ။

မဟာနဲမ်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၃:၂၆ ကိုကြည့်ပါ။

21. Shechem. See on ch. 20:7.

Gezer. See on ch. 10:33.

22. Beth-horon. See on ch. 10:10.

23. Gibbethon. See on ch. 19:44.

24. Aijalon. See on chs. 10:12 and 19:42.

25. Tanach. See on chs. 12:21 and 17:11.

29. Jarmuth. See on ch. 10:3.

En-gannim. See on ch. 19:21.

32. Kedesh. See on chs. 12:22 and 19:37.

34. Jokneam. See on chs. 12:22 and 19:11.

35. Nahalal. See on ch. 19:15.

36. Bezer. See on ch. 20:8.

38. Ramoth. See on ch. 20:8.

Mahanaim. See on ch. 13:26.

 

၃၉. ဟေရှဘုန်။ အဲမောရိလူမျိုးဘုရင် ရှိဟုန်၏မြို့တော်ဖြစ်ပြီး၊ အစ္စရေးလူမျိုးများသည် အီဂျစ်မှ ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်သို့လာရောက်စဉ် ၎င်းနှင့်တိုက်ခိုက်ပြီး ၎င်း၏ပိုင်နက်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ထိုအမည်သည် တေလ်ဟေ့စ်ဘန်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး၊ ၎င်းသည် ယော်ဒန်မြစ်ဝမှ ၁၅.၂၅ မိုင် (၂၅.၅ ကီလိုမီတာ) အရှေ့မြောက်ဘက်နှင့် ရဗ္ဗတ်-အမ္မုန် (အမ္မာန်) မှ ၁၂.၇၅ မိုင် (၂၀.၅ ကီလိုမီတာ) အနောက်တောင်ဘက်တွင်ရှိသည်။

39. Heshbon. The capital of Sihon, the king of the Amorites who fought the Israelites as they came up east of the Dead Sea from Egypt and lost his kingdom to them. The name survives in Tell Ḥesbân, about 15 1/4 mi. (25.5 km.) east-northeast of the mouth of the Jordan River, and 12 3/4 mi. (20.5 km.) southwest of Rabbath-ammon (Amman).

 

ယာဇာ။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၃:၂၅ ကိုကြည့်ပါ။

Jazer. See on ch. 13:25.

 

၄၁. မြို့လေးဆယ့်ရှစ်မြို့။ တော ၂၆:၆၂ တွင်ဖော်ပြထားသော ဣသရေလလူဦးရေစာရင်းတွင် လေဝိအမျိုးအနွယ်သည် ၂၃,၀၀၀ ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားအမျိုးအနွယ်များထက် အချိုးအစားပိုမိုရရှိခဲ့သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် အခြားအမျိုးအနွယ်များ၏မြို့များအားလုံးကို စာရင်းတွင်ဖော်ပြမထားဘဲ၊ လေဝိများသည် ဤမြို့ ၄၈ မြို့နှင့် မြို့တစ်မြို့ချင်းစီပတ်လည်ရှိ ဧကအနည်းငယ်သာရှိသော စားကျက်မြေများသို့ ကန့်သတ်ခံရသည်ကို သတိရရမည်။ ကျန်အမျိုးအနွယ်များသည် ၎င်းတို့၏မြို့များနှင့်ဆိုင်သော နယ်မြေကျယ်ပြန့်များရှိသည်။

41. Forty and eight cities. In the census of Israel recorded in Num. 26:62 the tribe of Levi is numbered at 23,000. It has been thought that proportionately they received more than any other tribe. However, it should be remembered that all the cities of the other tribes were probably not named in the lists under each tribe, whereas the Levites were restricted to these 48 cities and a few hundred acres of pastureland around each. The rest had large territories belonging to their cities.

 

လေဝိအိမ်တော်၏ဌာနခွဲလေးခုစီသည် အမျိုးအနွယ် ၁၂ ခုအနက် ၃ ခုကို ဆက်စပ်ပေးသောနှောင်ကြိုးတစ်ခုဖြစ်လာသည်ဟု အကြံပြုထားသည်။ ဂါရှုနိများ၏ဖြစ်ရပ်တွင် ယော်ဒန်မြစ်၏အနောက်ဘက်ရှိ အမျိုးအနွယ်နှစ်ခုသည် အရှေ့ဘက်ရှိ အမျိုးအနွယ်တစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်ခဲ့သည်။ မေရာရိများသည် ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ အမျိုးအနွယ်နှစ်ခုကို အနောက်ဘက်ရှိ အမျိုးအနွယ်တစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်ရန်အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလနယ်မြေ၏ အရှေ့တောင်ဘက်ကို မြောက်ဘက်နှင့်ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဘုရားသခင်ထံတွင် အတူတကွဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် ဆက်စပ်ခဲ့ကြသည်။ လေဝိများသည် ဣသရေလတွင် ခွဲဝေခံရသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ခွဲဝေမှုတွင် အမျိုးအနွယ်များကို စည်းလုံးညီညွတ်စေသော နှောင်ကြိုးဖြစ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးကို ၎င်းတို့၏ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။

It has been suggested that each of the four divisions of the house of Levi became a bond to cement 3 of the 12 tribes together. In the case of the Gershonites the two sides of Jordan are bound together, two on the west of Jordan united to one on the east. The Merarites were used to connect two tribes on the east of Jordan with one tribe on the west, and the southeast of the Israelitish territory with the north. Thus they were all knit together that they might grow up together in God. The Levites were divided in Israel, but in their division they became a bond of union, bringing the tribes of Israel together and joining all of them to their God.

 

ဘာသာရေးတာဝန်များတွင်မပါဝင်သည့်အခါ၊ လေဝိများသည် လူငယ်များကို သင်ကြားပေးသူများ၊ ပညတ်ကို ဖတ်ကြားသူများ၊ ကူးယူသူများ၊ ရှင်းပြသူများ၊ သမိုင်းမှတ်တမ်းများနှင့် ထင်ရှားသောပုဂ္ဂိုလ်များကို ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘာသာရေးကို နေ့စဉ်ဘဝထဲသို့ ယူဆောင်လာရန်၊ အချင်းချင်းနှင့် အိမ်နီးချင်းများကို မမြင်နိုင်သောအရာကို သိရှိနားလည်စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏စံနှုန်းသို့ရောက်ရှိရန် အပြန်အလှန်ကူညီပေးခဲ့သည်။

When not engaged in performing the religious duties which were apportioned among them, the Levites were the teachers of the young; the readers, transcribers, and expounders of the law; the annalists and chroniclers who preserved the memory of great events and distinguished personages. They were to bring religion into everyday life, mutually helping one another and their neighbors to realize the unseen, and to attain God’s standard.

 

၄၂. ဤမြို့များ။ အခန်းကဏ္ဍ ၄၂ နောက်တွင်နှင့် အခန်းကဏ္ဍ ၄၃ မတိုင်မီ၊ LXX တွင် အောက်ပါတို့ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသည်- “ယောရှုသည် ၎င်းတို့၏နယ်နမိတ်အလိုက် မြေကိုခွဲဝေပြီးစီးခဲ့သည်- ဣသရေလလူမျိုးများသည် ထာဝရဘုရား၏အမိန့်တော်ကြောင့် ယောရှုအား အမွေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပေးခဲ့သည်- ၎င်းတို့သည် သူတောင်းခံသောမြို့ကို ပေးခဲ့သည်- ၎င်းတို့သည် ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်ရှိ သန္မနာသာခါမြို့ကို ပေးခဲ့သည်- ယောရှုသည် ထိုမြို့ကိုတည်ဆောက်ပြီး ထိုနေရာတွင်နေထိုင်ခဲ့သည်- ယောရှုသည် ဣသရေလလူမျိုးများကို လမ်းတွင်မွေးဖွားသူများကို အရေဖျားလှီးရာတွင်အသုံးပြုခဲ့သော ကျောက်ဓားများကို ယူပြီး သန္မနာသာခါတွင် ထားရှိခဲ့သည်။”

42. These cities. Following v. 42, and before v. 43, the LXX adds the following: “And Joshua ceased dividing the land by their borders: and the children of Israel gave a portion to Joshua because of the commandment of the Lord: they gave him the city which he asked: they gave him Thamnasachar in mount Ephraim; and Joshua built the city, and dwelt in it: and Joshua took the knives of stone, wherewith he circumcised the children of Israel that were born in the desert by the way, and put them in Thamnasachar.”

 

၄၃. မြေအားလုံး။ ဤအခန်းကဏ္ဍ၏ကြေညာချက်သည် ဣသရေလသည် ဒါဝိဒ်နှင့် ရှောလမုန်လက်ထက်အထိ မြေအားလုံးကို မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ထိုအချိန်တွင်ပင် ဘုရားသခင်က မူလကရည်ရွယ်ထားသော မြေအားလုံးပါဝင်သလားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာဖြစ်သောကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပုံပေါက်သည်။ သို့သော်၊ ထိုကြေညာချက်သည် “ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအား မြေအားလုံးကို ပေးတော်မူသည်” ဟူ၍သာဖော်ပြထားသည်။ ထိုမြေအချို့တွင် ကာနာန်လူမျိုးများရှိနေသော်လည်း ထိုလက်ဆောင်သည် ၎င်းတို့အတွက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်တွင် ထိုနေရာမှထွက်ခွာသူများကို တစ်ချိန်တည်းတွင် အားလုံးနှင်ထုတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ တဖြည်းဖြည်း (ထွက် ၂၃:၃၀) ဖြစ်သည်၊ ဣသရေလလူမျိုးများ လုံလောက်သောဦးရေရှိလာသည်အထိ သားရဲများနှင့် ချုံပုတ်များမထိန်းချုပ်နိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။

43. All the land. The declaration of this verse may seem like a contradiction, since Israel did not possess all the land until the time of David and Solomon, and even then it is doubtful that it included all that God originally intended that they should possess. However, the statement merely says “the Lord gave unto Israel all the land.” The gift was theirs despite the presence of the Canaanites in a part of the territory. It was in the plan of God not to drive these inhabitants out all at once, but only little by little (Ex. 23:30), to prevent the beasts and brambles from taking over until Israel, in process of time, should become numerous enough to occupy these areas.

 

၄၄. ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အနားယူခြင်း။ ဟေဗြဲစာသားတွင် “ပတ်ဝန်းကျင်မှ အနားယူခြင်း” ဟုဖော်ပြထားပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများမှ အနားယူခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်သည် စစ်ပွဲမှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအနားယူခြင်းထက် ပိုမိုရည်မှန်းထားသည်။ ကာနာန်တွင်အခြေချခြင်းသည် ဘုရားသခင်က ဣသရေလမှတစ်ဆင့် အကောင်အထည်ဖော်ရန် စီစဉ်ထားသော သာသနာပြုအစီအစဉ်ကြီးတစ်ခု၏ အစပိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုသာသနာပြုအစီအစဉ်သည် ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် ထိုအစီအစဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသူများမှသာ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ဟေဗြဲစာအုပ်၏ရေးသားသူသည် ဤဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်ကို ဝိညာဉ်အတွင်း၌အောင်မြင်ရန်နှင့် ကမ္ဘာအတွင်း သာသနာပြုရည်မှန်းချက်ကို ပြီးမြောက်ရန်ကို ရည်ညွှန်းပြီး “အကယ်၍ ယေရှု [ယောရှု] သည် ၎င်းတို့အား အနားယူပေးခဲ့လျှင်၊ ထို့နောက်တွင် နောက်ထပ်တစ်နေ့အကြောင်း မပြောဘဲရှိမည်လော” (ဟေဗြဲ ၄:၈) ဟုဆိုခဲ့သည်။ ဣသရေလသည် ၎င်းတို့၏မြင့်မြတ်သောကံကြမ္မာကို ပြည့်မီရန် မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ “အနားယူခြင်း” သို့ဝင်ရောက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်ကို ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် “အနားယူခြင်းသို့ဝင်ရောက်ရန် ကတိတော်ရှိထားသော်လည်း၊ သင်တို့အနက်မည်သူမဆို ထိုအရာမရောက်ရှိမည်ကို စိုးရိမ်ရမည်” (ဟေဗြဲ ၄:၁) ဟုဆိုသည်။

44. Rest round about. The Hebrew reads, “rest from round about,” that is, from the surrounding nations. However, God had in mind more than mere physical rest from warfare. The settlement in Canaan was preliminary to a great missionary program that God was planning to accomplish through Israel. Such a program could be carried forward only by individuals who in their own lives were representatives of that plan. The writer of the book of Hebrews was referring to the attainment of this spiritual objective in the soul and the accomplishment of the missionary objective in the world when he said, “For if Jesus [Joshua] had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day” (Heb. 4:8). When Israel miserably failed to fulfill her high destiny and enter into her “rest,” God called upon the Christian church to fulfill the divine purpose. Therefore we should “fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should come short of it” (Heb. 4:1).