ယောရှုမှတ်စာ - ၁

 

အခန်းကြီး - ၁

chapter 1

၁. ထာဝရဘုရားသည် ယောရှုအား မောရှေ၏နေရာတွင် ခန့်အပ်တော်မူ၏။ ၃. ကတိထားရာ ပြည်၏ နယ်နိမိတ်များ။ ၅, ၉. ဘုရားသခင်သည် ယောရှုအား ကူညီမည်ဟု ကတိပြုတော်မူ၏။ ၈. သူ့အား ညွှန်ကြားချက်များ ပေးတော်မူ၏။ ၁၀. သူသည် လူများအား ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။ ၁၂. ယောရှုသည် နှစ်ခုသော အနွယ်နှင့် တစ်ဝက်အနွယ်အား မောရှေအား ၎င်းတို့၏ ကတိကဝတ်ကို သတိပေးသည်။ ၁၆. ၎င်းတို့သည် သူ့အား သစ္စာခံမည်ဟု ကတိပြုကြသည်။

1 The Lord appointeth Joshua to succeed Moses. 3 The borders of the promised land. 5, 9 God promiseth to assist Joshua. 8 He giveth him instructions. 10 He prepareth the people to pass over Jordan. 12 Joshua putteth the two tribes and half in mind of their promise to Moses. 16 They promise him fealty.

 

ဘုရားထက်သာ လမ်းညွှန်မရှိ။—လူသားများသည် ဘုရားသခင်က သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းတွင် လျှောက်လှမ်းပါက၊ သူတို့ထံတွင် လူသားဉာဏ်ပညာထက် များစွာသာလွန်သော ဉာဏ်ပညာရှိသော အကြံပေးတစ်ဦး ရရှိလိမ့်မည်။ ယောရှုသည် ဘုရားသခင်က သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးသောကြောင့် ပညာရှိသော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယောရှုအသုံးပြုခဲ့သော ပထမဆုံးသော ဓားသည် ဝိညာဉ်ဓားဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။ တာဝန်ကြီးကြီးမားမား ထမ်းဆောင်နေသူများသည် ယောရှု အခန်း ၁ ကို ဖတ်ရှုမည်လား။ [ယောရှု ၁:၁, ၅, ၇ ကို ကိုးကားသည်။]

No Better Guide Than God.—If men will walk in the path that God has marked out for them, they will have a counselor whose wisdom is far above any human wisdom. Joshua was a wise general because God was his guide. The first sword that Joshua used was the sword of the Spirit, the Word of God. Will the men who are handling large responsibilities read the first chapter of Joshua? [Joshua 1:1, 5, 7 quoted.]

 

ဤညွှန်ကြားချက်များအားလုံးကို ယောရှုအား ပေးအပ်ခဲ့မည်ဟု သင်ထင်ပါသလား၊ အကယ်၍ သူသည် လွဲမှားသော လွှမ်းမိုးမှုများအောက်သို့ မရောက်ရှိခဲ့လျှင်။ သူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနိယာမများကို ဆန့်ကျင်ရန် အပြင်းထန်ဆုံး လွှမ်းမိုးမှုများ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ သခင်ဘုရားသည် သနားကရုဏာဖြင့် သူ့အား ညာသို့ဖြစ်စေ၊ ဘယ်သို့ဖြစ်စေ မလှည့်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူသည် အပြည့်အဝ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းကြောင်းကို လိုက်လျှောက်ရမည်။ [ယောရှု ၁:၈, ၉ ကို ကိုးကားသည်။] အကယ်၍ ယောရှုရှေ့တွင် အန္တရာယ်မရှိခဲ့ပါက၊ ဘုရားသခင်သည် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ သူ့အား ရဲရင့်စွာ နေရန် ညွှန်ကြားမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများအားလုံးထဲတွင်၊ ယောရှုတွင် သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးမည့် ဘုရားသခင် ရှိခဲ့သည်။

Do you think that all these charges would have been given to Joshua if there had been no danger of his being brought under misleading influences? It was because the strongest influences were to be brought to bear against his principles of righteousness that the Lord in mercy charged him not to turn to the right hand or to the left. He was to follow a course of strictest integrity. [Joshua 1:8, 9 quoted.] If there had been no peril before Joshua, God would not over and over again have charged him to be of good courage. But amid all his cares, Joshua had his God to guide him.

 

လူသားတစ်ဦးသည် မည်သည့်အခက်အခဲတွင်မဆို ဘုရားသခင်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လမ်းညွှန်သူကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခြင်းထက် ပို၍ လှည့်စားမှုမရှိပါ။ မည်သည့်အရေးပေါ်အခြေအနေတွင်မဆို ပိုမိုပညာရှိသော အကြံပေးသူ၊ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို ပိုမိုအားကောင်းသော ကာကွယ်သူထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လမ်းညွှန်သူကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခြင်းထက် ပို၍ လှည့်စားမှုမရှိပါ (မူကြမ်း ၆၆, ၁၈၉၈)။

There is no greater deception than for man to suppose that in any difficulty he can find a better guide than God, a wiser counselor in any emergency, a stronger defense under any circumstance (MS 66, 1898).

 

၁. ယခု။ သို့မဟုတ် “ဖြစ်လျှင်” ဟု ဟေဗြဲလို စကားလုံးဖြင့် စတင်သည်၊

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၇:၁ စသည်တို့တွင်ကဲ့သို့။ “ယခု” ဟူသော ဟေဗြဲလို

ပထမစကားလုံးသည် ယောရှု၏ ရေးသားမှုသည် တရားဟောရာ ကျမ်း၏

ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မှုကို ဆိုလိုပေမည်။ ဤအရာသည် ယောရှုသည်

တရားဟောရာ ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းကို ရေးသားသူဖြစ်ကြောင်း

ညွှန်ပြသည်။ ဤတွင် သူသည် ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက်ရေးသားကာ ၎င်း၏

ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများကို ဖော်ပြသည်။ ဤတွင် ဖော်ပြထားသော

အချိန်သည် တရားဟောရာ ကျမ်း ၃၄:၈ တွင် ဖော်ပြထားသော

ရက်သုံးဆယ်ကြာ ဝမ်းနည်းခြင်းကာလပြီးနောက် ဖြစ်ရမည်။

1. Now. Or, “and it came to pass,” as in Num. 7:1; etc. “And,” the first word in Hebrew, may imply that the narrative of Joshua is a continuation of that of Deuteronomy. This suggests Joshua as the writer of the last chapter of Deuteronomy; here he takes up the story and continues with an account of his own experiences. The time here referred to must have been after the 30 days of mourning mentioned in Deut. 34:8.

 

အစေခံ။ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် သခင်ထံတွင် လုံးဝနာခံမှုရှိသူကို မကြာခဏ ရည်ညွှန်းသည်။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်ထံ လုံးဝအလျှော့ပေးပြီး သူ၏ အမိန့်များကို နာခံသူကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် မိမိကိုယ်ကို ဤသို့မကြာခဏ ဖော်ပြခဲ့သည် (ရောမ ၁:၁ စသည်)။ “ထာဝရဘုရား၏ အစေခံ” သည် အပြစ်၏ ကျွန်ခံခြင်းမှ ရွေးနှုတ်ခံရသော ခရစ်တော်ထံတွင် ချည်နှောင်ခံရသူဖြစ်သည်။ မောရှေလည်း ဤသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ မောရှေ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သော ယောရှုသည် ယခုဘုရားသခင်ထံမှ ဣသရေလ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အတည်ပြုခံရသည်။ သူ၏ တိတ်ဆိတ်သော၊ ပြသခြင်းမရှိသော သစ္စာရှိမှုနှင့် ခိုင်မြဲမှုသည် မောရှေ၏နေရာကို ဆက်ခံရန် သူ၏ သင့်လျော်မှုကို သက်သေပြခဲ့သည်။ ယောရှုသည် မောရှေအား အီဂျစ်မှ မီဒီယန်တောကြီးသို့ ထွက်ပြေးမသွားမီ နှစ်အနည်းငယ်အလိုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပေမည်။ ထိုအချိန်တွင် မောရှေသည် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ လွတ်မြောက်စေသူဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုသည် သူ၏ လူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ကြိုတင်မြင်သိပြီး ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် အချိန်မရောက်မချင်း ကျွန်ုပ်တို့ မသိရှိသော အေးဂျင့်များနှင့် အင်အားများကို လက်ဝယ်ထားသည်။ ဥပမာ၊ တက္ကသိုလ်ပါမောက္ခ တစ်ဦးသည် ဥရောပ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကို ၎င်း၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် တုန်လှုပ်စေမည်ဟု မည်သူထင်မည်နည်း။ ထိုအရာသည် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ဆက်ဆနီ မင်းသား ဖရက်ဒရစ်ကို ၎င်း၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထားရှိပြီး၊ အချိန်ရောက်သောအခါ ကူညီရန် အသင့်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ လူသာမွေးဖွားမလာမီ ကာလရှည်ကြာ၍ ဘုရားသခင်သည် လူသာ၏ အပြင်းထန်ဆုံး လက်နက်ဖြစ်လာမည့် ပုံနှိပ်စက်ကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်များသည် ပြီးပြည့်စုံပြီး၊ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်တိုင်းအတွက် အချိန်ရောက်သောအခါ၊ ထိုအချိန်အတွက် လူသားတစ်ဦးလည်း ရောက်ရှိလာသည်။

Servant. The word thus translated often denotes a person completely in subjection to his master. Here it indicates one in complete submission to God and obedient to His biddings. Thus Paul commonly spoke of himself (Rom. 1:1; etc.). A “servant of the Lord” is under bonds to Christ, who has redeemed him from bondage of sin. So it had been with Moses. Joshua, who had served as prime minister to Moses, was now confirmed by God as leader of Israel. His quiet, unpretending fidelity and steadfastness had given evidence of his fitness to succeed Moses. Joshua was born probably a few years before Moses’ flight from Egypt to the wilds of Midian. It did not seem likely then that Moses would ever become the emancipator of a nation. But Providence foresees and prepares long in advance to meet the needs of His people. God holds in reserve agents and forces of which we are unaware until the time comes. How was an unknown university professor, for instance, to shake all Europe and cause the pope to tremble on his throne? Nothing seemed more impossible; yet Frederick, prince of Saxony, was placed by God upon his throne, ready to help when the time should come. And long before Luther was born, Providence ordained the printing press, which was to become Luther’s deadliest artillery. God’s plans are perfect, and for the accomplishment of His every purpose there comes the hour, and with it, the man for the hour.

 

ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်များသည် လူတစ်ဦးတည်းပေါ်တွင် ဘယ်သောအခါမှ မမူတည်ပါ။ မောရှေသေဆုံးသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ယောရှုကို အသင့်ထားရှိသည်။ မောရှေသည် ဖာရိုဘုရင်ရှေ့တွင် ရပ်တည်ရန် အသင့်လျော်ဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယောရှုသည် ခါနနိလူမျိုးများရှေ့တွင် ရပ်တည်ရန် အသင့်လျော်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူရွေးချယ်မှုသည် အချက်လေးချက်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။ (၁) သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် သဘောထား။ ယောရှုသည် စစ်ရေးကိစ္စများအတွက် သဘာဝအလျောက် စွမ်းရည်ရှိသည်။ သူသည် ရဲရင့်ပြီး ခိုင်မာသည် (ထွက်မြောက်ရာ

ကျမ်း ၁၄:၆–၉) နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ အားကောင်းသော ဩဇာရှိသည် (ယောရှု ၂၄:၃၁)။ (၂) သူ၏ ယခင်လေ့ကျင့်မှု။ ယောရှုသည် တာဝန်ယူမှုရှိသော ခေါင်းဆောင်အဖြစ် နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်ကြာ အမှုထမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (ထွက်  ၁၇:၉, ၁၀၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၃:၂, ၃, ၈)။ လေ့ကျင့်မှုနှင့် အတွေ့အကြုံသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ (၃) သူ၏ ဂုဏ်သတင်း။ သူနှင့် ကာလက်သည် လူထုမထောက်ခံသော အကြောင်းတစ်ခုအတွက် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ခဲ့သည်။ (၄) ပြီးမြောက်ရမည့် အလုပ်။ ခါနနိလူမျိုးများကို နှင်ထုတ်ရန် စစ်သည်တစ်ဦး လိုအပ်သည်။ လူပုဂ္ဂိုလ်နှင့် လိုအပ်ချက်သည် ကိုက်ညီရမည်။

God’s plans are never dependent on one man alone. When a Moses dies, God has a Joshua ready. Moses was best qualified to stand before Pharaoh; Joshua, to stand before the Canaanites. God’s choice of a man is made with respect to four factors: (1) His temperament and disposition. Joshua had a natural capacity for military affairs. He was bold and firm (Num. 14:6–9) and wielded a powerful personal influence (Joshua 24:31). (2) His previous training. Joshua had already served for 40 years as a responsible leader (Ex. 17:9, 10; Num. 13:2, 3, 8). Training and experience are essential. (3) His reputation. He and Caleb had stood alone for an unpopular cause. (4) The task to be accomplished. To dispossess the Canaanites, a soldier was needed. The man and the need must correspond.

 

မောရှေ၏ ဝန်ကြီး။ ဟေဗြဲလိုနှင့် အင်္ဂလိပ်လိုတွင် “ဝန်ကြီး” ဟူသော ဝေါဟာရသည် ဘာသာရေးအမှုထမ်းခြင်းအတွက်သာ သီးသန့်အသုံးမပြုပါ။ ၎င်းသည် ဆန္ဒအလျောက် လိုက်လံအမှုထမ်းသူ၊ အခြားသူတစ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းသူကို ဖော်ပြပြီး၊ “အစေခံ” ဟူသူသည် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် တာဝန်ယူမှုရှိသူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

Moses’ minister. In Hebrew as in English the term “minister” is not used exclusively of religious service. It indicates a voluntary attendant, one who waits on another, in contrast with a “servant,” who is under obligation for one reason or other.

 

၂. ယော်ဒန်။ ဟေဗြဲလို “ယာဒင်”၊ “ဆင်းသွားသည်” ဟူသော ယာရတ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဤနာမည်သည် ဟာမွန်တောင်၏ လျှောစောက်များမှ စတင်ပြီး၊ တစ်မိုင်လျှင် ပေ ၆၀ နှုန်းဖြင့် ဂလာလီ ပင်လယ်သို့ ဆင်းသွားသော မြစ်၏ သုတ်သင်စီးဆင်းမှုကို သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြသည်၊ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အောက် ပေ ၆၈၆ (မီတာ ၂၀၉)။ ဂလာလီ ပင်လယ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဆင်းသွားမှုနှုန်းသည် တစ်မိုင်လျှင် ပေ ၁၀ (မီတာ ၃) ခန့်သာ ဖြစ်သည်။ နွေဦးရာသီတွင်၊ ဟာမွန်တောင်ပေါ်ရှိ နှင်းများ အရည်ပျော်သောအခါ၊ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ကမ်းပါးများကို လျှံထွက်ကာ ဟာမွန်မှ ပင်လယ်သေအထိ၊ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အောက် ပေ ၁၃၀၀ (မီတာ ၄၀၀) ခန့်ရှိသော၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အနိမ့်ဆုံး ရေထုဖြစ်သည့် အထိ သုတ်သင်စီးဆင်းသော ရေစီးကြမ်းဖြစ်လာသည်။ ၎င်း၏ ဟေဗြဲအမည် “ဆင်းသွားသူ” ဟူသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဤမြစ်ကိုဖြတ်ကူးပြီး ယောရှုသည် ဣသရေလကို ဦးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

2. Jordan. Heb. Yarden, from the verb yarad, “to go down.” The name aptly describes the swift current of the river, which rises on the slopes of the 9,232 ft. (2,814 m.) Mt. Hermon, and descends at the rate of 60 ft. to the mile, to the Sea of Galilee, 686 ft. (209 m.) below sea level. After it leaves the Sea of Galilee the rate of fall is much less, approximately 10 ft. (3 m.) to the mile. In spring, when the snows on Mt. Hermon are melting, it overflows its banks and becomes a rushing torrent all the way from Hermon to the Dead Sea, about 1,300 ft. (400 m.) below sea level, the lowest body of water on earth. The reason for its Hebrew name, “the descender,” is obvious. It was over this river that Joshua was to lead Israel.

 

ငါပေးသည်။ ဘုရားသခင်သည် ခါနန်ပြည်ကို ၎င်းတို့အား ပေးအပ်သည်ဟူသော အချက်ကို အလေးထားသည်။ အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သော ကတိ (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၃:၁၅) သည် ယခု ၎င်း၏ သားမြေးများထံသို့ ပြည့်စုံရမည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၅:၁၆–၂၁ ကို ကြည့်ပါ)။ အမောရိလူမျိုးများ၏ ဒုစရိုက်သည် “ပြည့်စုံသွားပြီ” ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် နှင်ထုတ်ခံရမည်။ သို့သော် ခါနန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့သွားပြီး သိမ်းပိုက်မှသာ ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာမည်။ ဘုရားသခင်၏ ကတိများအားလုံးသည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းတို့ကို ရယူရန် ရှေ့သို့တက်လှမ်းမှသာ ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာသည်။ သူ၏ ဆုလက်ဆောင်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ခံနိုင်မှု စွမ်းရည်အလျောက် ပိုမိုကြီးမားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ခံနိုင်မှု စွမ်းရည်သည် ထပ်လောင်းပေးအပ်သော ဆုလက်ဆောင်တစ်ခုချင်းစီဖြင့် တိုးပွားလာပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အရင်းအမြစ်များသည် အကန့်အသတ်မရှိသည်။ သူ၏ ပေးအပ်နိုင်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ခံနိုင်မှု စွမ်းရည်ဖြင့်သာ ကန့်သတ်ထားသည်။

I do give. God places emphasis on the fact that it is He who gives them title to the land of Canaan. The promise made to Abraham (Gen. 13:15) was now to be fulfilled to his descendants (see Gen. 15:16–21). The iniquity of the Amorites was “full,” and they were to be dispossessed. The conquest of Canaan, however, was to be progressive. It was to be theirs only as in faith and obedience they should go forward to possess it. Thus it is with all of God’s promises. They are ours only as we press forward to obtain them. His gifts are greater in proportion to our capacity to receive them. Our capacity for receiving increases with each added gift, and God’s resources are unlimited. His ability to give is limited only by our capacity to receive.

 

၃. နေရာတိုင်း။ အခန်းကြီး ၃ သည် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ယေရိခေါမြို့ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြင့် ဥပမာပေးထားသည့်အတိုင်း၊ ပြည်တစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဟု ဆိုလိုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်အား သစ္စာမထားမှုသည်၊ နောက်ပိုင်းတွင် အဲမြို့၌ ကဲ့သို့၊ သိမ်းပိုက်မှုကို မထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပို၍ခက်ခဲစေခဲ့သည်။

3. Every place. It has been supposed that v. 3 was intended to imply the ease with which the Israelites were to conquer the whole land, as illustrated by the taking of Jericho. It was only their unfaithfulness to God that, in any instance,as later at Ai, rendered the conquest more difficult than it would otherwise have been.

 

သင်တို့၏ ခြေဖဝါး။ စိုက်ပျိုးရန် သို့မဟုတ် ဆောက်လုပ်ရန် မြေကို ခြေဖြင့် တိုင်းတာခြင်းသည် ရှေးယခင်ထုံးတမ်းစဉ်လာဖြစ်သည်။ ခြေရာသည် ပိုင်ဆိုင်မှု၏ သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ ထိုမြေသည် ပိုင်ရှင်ဟု ယူဆသူ၏ ခြေဖြင့် မှတ်သားထားပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤအရာသည် ယနေ့တွင်လည်း၊ အိမ်တစ်လုံးယူရာတွင် ပုံဆောင်အနေဖြင့် သက်ရောက်နေသေးသည်။

The sole of your foot. It was primitive custom to measure out by foot the land to be cultivated or built upon. The footprint was regarded as the symbol of possession, denoting that the land had been marked out by the foot of the supposed owner, who thereby acquired it as his own property. This still holds, figuratively, in the taking of a homestead.

 

ထိုအရာသည် ၎င်းတို့သည် မြေကို ပိုင်ဆိုင်ရန် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ ခြေဖဝါးဖြင့် တကယ်တက်လှမ်းသည့် မြေကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ရမည်။ ၎င်းတို့အတွက် ကြီးမြတ်သော ကတိတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်သာ အကောင်အထည်ဖြစ်လာမည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်ရေးအမွေအနှစ်နှင့် ရှေးဣသရေလ၏ ပကတိအမွေအနှစ်အတွက် မှန်ကန်သော ဘုရားသခင်၏ နိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ချီတက်ပြီး ကတိများကို တောင်းဆိုမှသာ ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ၎င်းကို ကောင်းစွာသိသည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း၊ အကန့်အသတ်မရှိသော ဘဏ္ဍာများ၏ ကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် တကယ်တမ်း အနည်းငယ်သာ ပိုင်ဆိုင်ထားပေမည်။ သင်၏ ခြေဖဝါးဖြင့် တက်လှမ်းသော နေရာသာလျှင် သင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်ပိုင်သိမ်းယူသည့်အရာသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော လျစ်လျူရှုထားသော နယ်မြေများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ကျေးဇူးတော်၏ အခွင့်အရေးများနှင့် ကောင်းချီးများအတွက်လည်း အလားတူဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်ထားရှိသော ကန့်သတ်ချက်များဖြင့်သာ ကန့်သတ်ထားသည်။ မည်သည့် ကြီးမားသော၊ မတောင်းဆိုရသေးသော၊ မတက်လှမ်းရသေးသော ကတိပြည်နယ်မြေဖြစ်သနည်း။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် မျိုးစေ့အဆက်ဆက် မှန်ကန်သော ဣသရေလလူမျိုးများအား ကတိပြုထားသော ကောင်းကင်ခါနန်ပြည်ရှိသည်။

The implication, then, is that they must do something to gain possession of the land. The Israelites were to have only as much of the land as they actually trod with the soles of their feet. Theirs was a bountiful promise, but it was to be realized only by their own exertion. It is a divine law, as true of our spiritual inheritance as of the ancient inheritance of literal Israel, that only as we march forward in faith, claiming the promises, do they become ours. We have the Bible, and may think we know it well; yet of this vast field of unlimited treasures we may in reality possess no more than a mere fragment. Only the “place that the sole of your foot shall tread upon” is yours. Only that which we appropriate to ourselves is our own. Large neglected areas await our possession. The same is true of the privilege and blessings of grace. It is limited only by the bounds we ourselves put upon it. What a vast, unclaimed, untrodden land of promise it is There is, finally, the heavenly Canaan, which God has promised to all true Israelites down through the ages.

 

၄. ဟိတ္တိလူမျိုးများ၏ ပြည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်း (LXX) တွင် ပယ်ထားခဲ့ပြီး၊ အကြောင်းမှာ ထိုဘာသာပြန်ကျမ်းပြုစုစဉ်အခါတွင် ဟိတ္တိလူမျိုးများ၏ ကြီးမြတ်မှု၏ အမှတ်တရများ မေ့လျော့ခံခဲ့ရပြီဖြစ်ပေမည်။ ဟိတ္တိလူမျိုးများအကြောင်း ဗဟုသုတပြန်လည်ရရှိမှုမတိုင်မီ၊ ဟိတ္တိလူမျိုးများ၏ ကျယ်ပြန့်သော အုပ်စိုးမှုကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတွက် ဝေဖန်သူများသည် ကျမ်းစာ၏ တိကျမှုကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉ ရာစုနှောင်းပိုင်းအထိ ဟိတ္တိလူမျိုးများ၏ အမည်ကိုပင် သမ္မာကျမ်းစာတွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ချိန်က အီဂျစ်နှင့် အာရှုရိယတို့နှင့် နီးပါးတူညီသော ဩဇာကို ပြသခဲ့သည်။

4. Land of the Hittites. This expression is omitted in the LXX, perhaps because the memory of Hittite greatness had already been forgotten when that translation was made. Prior to the recovery of knowledge about the Hittites, with the excavation of Khattushash (Boghazköy), the old Hittite capital, critics challenged the accuracy of the Scripture record in ascribing so extensive a dominion to the Hittites. Until the late 19th century only the Bible had preserved so much as even the name of this people, who at one time exercised almost as great an influence as Egypt or Assyria.

 

ယခုကျွန်ုပ်တို့သိရှိထားသည်မှာ ဟိတ္တိအင်ပါယာသည် ဘီစီ ၁၇ ရာစုနှောင်းပိုင်းတွင် ၎င်း၏ ဘုရင် လာဘာနာ လက်ထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဘီစီ ၁၆ ရာစုနှစ်သက်တင်တွင်၊ ၎င်းတို့၏ ဘုရင် မုရှီလိရှ် ၁ လက်ထက်တွင် ဟိတ္တိလူမျိုးများသည် ဘဘီလုံမြို့ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီး မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

Now we know that the Hittite empire arose toward the close of the 17th century b.c. under its King Labarna. In the second half of the 16th century, under their King Murshilish I, the Hittites raided Babylonia and sacked the capital.

 

ဟိတ္တိအင်ပါယာသည် ၎င်း၏ အကြီးကျယ်ဆုံး အုပ်စိုးသူ ရှုဘီလုလီယူမာ လက်ထက်တွင် ဘီစီ ၁၃၇၅–၁၃၃၅ ခန့်တွင် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဘီစီ ၁၂၀၀ ခန့်တွင် ဟိတ္တိအင်ပါယာသည် ပင်လယ်လူမျိုးများကြောင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည် (စာမျက်နှာ ၃၀–၃၃ ကို ကြည့်ပါ)။ တစ်ချိန်က ဟိတ္တိလူမျိုးများ၏ နယ်မြေသည် အာရှမိုင်နာနှင့် လက်ဘနွန်မှ ယူဖရေးတီးမြစ်အထိ တောင်ဘက်သို့ ဒမတ်စကတ်အထိ ကျယ်ပြန့်ခဲ့သည်။ ၁၄ ရာစုအတွင်း ဟိတ္တိအမည်ဖြစ်သော အဗ္ဓူခါပါသည် ယေရုဆလင်မြို့တွင် အုပ်စိုးခဲ့သည်။ ပါလက်စတိုင်းတွင်လည်း ဟိတ္တိထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ မြို့ပြည်နယ်များ ရှိခဲ့ပေမည်။ ယေရုဆလင်မြို့သည် အမောရိလူမျိုးများနှင့် ဟိတ္တိလူမျိုးများက တည်ထောင်ခဲ့ပုံရသည် (ယေဇကျေလ ၁၆:၄၅)။ အာဗြဟံလက်ထက်တွင် ဟေဗြုန်မြို့၌ ပရိုတို-ဟိတ္တိလူမျိုးများ ရှိခဲ့သည် (ကမ္ဘာ ဦး ကျမ်း ၂၃:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ဟိတ္တိလူမျိုးများသည် အာဗြဟံအား ကတိပေးထားသော ပြည်ထဲရှိ ခုနစ်လူမျိုးများထဲမှ တစ်မျိုးဖြစ်သည် (ကမ္ဘာ ဦး ကျမ်း ၁၅:၂၀)။ ဤရှေးခေတ်လူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ တိကျမှု၏ ထူးခြားသော ဥပမာတစ်ခုကို ပေးထားသည်။ ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်၏ တူးဖော်မှုသည် ကျမ်းစာကို အတည်ပြုပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်မဖြစ်ပေ။

The Hittite empire reached its zenith under Shubbiluliuma,its greatest ruler, about 1375–1335 b.c. About 1200 b.c. the Hittite empire was destroyed by the Sea Peoples (see pp. 30–33). At one time the Hittite territory included Asia Minor and extended southward to Damascus, from Lebanon to the Euphrates. During the 14th century a king with the Hittite name Abdu-Khepa ruled in Jerusalem. There were also, no doubt, city states under Hittite control in Palestine proper. Jerusalem seems to have been founded by Amorites and Hittites (Eze. 16:45). There were proto-Hittites in Hebron at the time of Abraham (see Gen. 23:3). The Hittites were one of the seven nations whose land was promised to Abraham (Gen. 15:20). This ancient nation thus provides us with a noteworthy example of the historical accuracy of God’s Word. The archeologist’s spade confirms, and does not contradict, Scripture.

 

၅. သင်ရှေ့တွင် ရပ်တည်ခြင်း။ စကားလုံးအရ “သင့်ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို တည်ထောင်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ “သင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဆန့်ကျင်သည်” ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယောရှုအား ယနေ့ခရစ်ယာန်များအား ကတိပေးသည်ထက် ပိုမိုမကတိပြုပါ။ စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ ထာဝရဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖြတ်ကူးရန် သူ၏ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ကတိပြုထားသည်။ သူသည် ယောရှုအား ထိုထက်ပို၍ မကတိပြုခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအား ဆုတ်ခွာရန် ဘယ်သောအခါမှ မပြင်ဆင်ပေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှေ့သို့သွားပါက သူသည် ခါနန်သို့သွားရာ လမ်းကို ရှင်းလင်းပေးသည်။ ဆုတ်ခွာရန်သည် မကြာခဏ သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။

5. Stand before thee. Literally, “set himself up against thee,” that is, “successfully oppose thee.” God promised Joshua no more than He promises the Christian today. The Creator of the universe, the Father of eternity, has pledged all His resources to see us through; He promised no more than that to Joshua. God never makes provision for the Christian to retreat. He clears the way to Canaan if we go ahead; to retreat is often to die.

 

သင့်ကို မစွန့်လွှတ်ပါ။ စကားလုံးအရ “သင့်ထံမှ လက်ကို ဖြည်မပေးပါ” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ “သင့်ကို မစွန့်လွှတ်ပါ” ဖြစ်သည်။

Fail thee. Literally, “slacken the hand from thee,” that is, “not give thee up.”

 

သင့်ကို မစွန့်ပစ်ပါ။ “သင့်ကို မစွန့်လွှတ်ပါ” နှင့် “သင့်ကို မစွန့်ပစ်ပါ” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှစ်လုံးသည် တူညီသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ဤနေရာတွင် အလေးထားရန်အတွက် အတူတကွအသုံးပြုထားသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ၎င်း၏ ဘက်တွင်ရှိသော မည်သူမဆို အောင်မြင်နိုင်သည်။ ထိုအခါ အောင်မြင်မှုသည် တစ်နေရာတွင်သာမက နေရာတိုင်းတွင် သေချာသည်။ ယောရှုသည် အတိတ်ကာလတွင် မကြာခဏ ကျရှုံးခဲ့သော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့်အတူ ကြီးမားသော တာဝန်တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့ကို အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ပို့ဆောင်ပြီး ထိုနေရာတွင် စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိပြုသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို အဆုံးထိ ဦးဆောင်မည်။ ခရစ်ယာန်များအတွက်လည်း အလားတူဖြစ်သည် (မဿဲကျမ်း ၂၈:၂၀)။

Nor forsake thee. The two Hebrew words reflected in the expressions “fail thee” and “forsake thee” are synonymous, and are used together here for emphasis. Any man may conquer who has the Lord on his side. Victory is then as certain in one place as in another. Joshua faced a great task with a people who had so often failed in the past. God here promises that He would not get them into a situation and then leave them there. He would see them through to the end. The same holds true for Christians (Matt. 28:20).

 

၆. ရဲရင့်ခြင်း။ ရဲရင့်ခြင်းမရှိခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းမရှိခြင်းဖြစ်ပြီး၊ “ယုံကြည်ခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကို နှစ်သက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ” (ဟေဗြဲ ၁၁:၆)။ ယနေ့ခေတ်၏ အကြီးမားဆုံး လိုအပ်ချက်များထဲမှ တစ်ခုသည် ရဲရင့်ခြင်းဖြစ်သည်—ခရစ်တော်ကို စကားနှင့်အကျင့်ဖြင့် အခါတိုင်းတွင် ဝန်ခံရန် ရဲရင့်ခြင်း၊ သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်ပြီး ၎င်းနှင့်အညီ နေထိုင်ရန် ရဲရင့်ခြင်း၊ လူနည်းစုတွင်ရှိစဉ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ချက်များကို ဖော်ပြပြီး လိုက်နာရန် ရဲရင့်ခြင်း။ စာတန်သည် ပညာရပ်၊ ဩဇာ၊ သို့မဟုတ် စည်းစိမ်ကို မကြောက်ရွံ့ပါ။ သို့သော် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ချီတက်သော နှိမ့်ချသော ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ ရဲရင့်မှုကို ကြောက်ရွံ့သည်။ ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းသော ရဲရင့်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ကို မဖွယ်မရာအောင်မြင်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ပေးသည်။ ဘုရားသခင်သည် ယောရှုအား သူ၌ ပြည့်စုံသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အားကိုးခြင်းတို့ လိုအပ်မည့် တာဝန်တစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်ပေးနေသည်။

6. Good courage. To lack courage is to lack faith, and “without faith it is impossible to please him” (Heb. 11:6). One of the greatest wants of the day is courage—courage to confess Christ in word and deed upon all occasions, courage to believe the Bible and to live in harmony with it, courage to express and to follow our convictions when in the minority. Satan has no dread of learning, of influence, or of riches; but he quails before the dauntless courage of a humble soul who presses forward in faith. Divinely inspired courage arms the soul with invincible power. God was preparing Joshua for a task that would require full faith and trust in Him.

 

ဘုရားသခင်ကို အကန့်အသတ်မရှိ ယုံကြည်မှုထားရှိရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်ထူးဖြစ်သော်လည်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲသံသယထားပြီး ကြောက်ရွံ့ရမည်။ ကိုယ်တွင်းကိုကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့မှုကို ဘုရားသခင်ထံသို့ မော့ကြည့်ရင်း ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် ဖယ်ရှားရမည်။ ယောရှုသည် သူ၏မလုံလောက်မှုကို သတိပြုမိခဲ့ပေမည်။ သူသည် ယခုသူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသော ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားမှုနှင့် တာဝန်ကြီးမားမှုကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။ သူသည် ၎င်းတို့ကို မရှာဖွေခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် မောရှေ၏ရာထူးကို ဆက်ခံရန် ခေါ်ဆိုမှုလာသောအခါ၊ သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိသည် ခဏတာယိုယွင်းသွားပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားထံမှ အားပေးမှုလိုအပ်ခဲ့ပေမည်။ လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ မလုံလောက်မှုကို အမှန်တကယ်ခံစားရသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကြီးမားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လွှမ်းမိုးနိုင်သော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် အရည်အချင်းရှိသူများအဖြစ် ယူဆသည်။ မကြာခဏ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုများလွန်းပြီး၊ ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ထိရောက်စွာအသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အာဗြဟံ (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၁၁-၁၃; ၁၆:၁-၃) နှင့် မောရှေ (ထွက်မြောက်ရာ ၂:၁၂) ကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များနှင့် နည်းလမ်းများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

But though it is our privilege to have boundless confidence in God, we are ever to fear and distrust ourselves. Fear as we look within is to be quelled by courage as we look up to God. Joshua was no doubt conscious of his own inadequacy. He had not aspired to the high honor and great responsibility that were now his. He sought them not. When, therefore, the call came to him to assume the office left vacant by Moses, his courage may have failed him momentarily, and he needed encouragement from both God and man. It is when men sense truly their own inadequacy that God considers them qualified to undertake great and sometimes even overwhelming responsibilities. Often we are too self-confident for Him to use us effectively, too full of our own schemes and ways of doing things—like Abraham (Gen. 12:11–13; 16:1–3) and Moses (Ex. 2:12).

 

သင်သည် ခွဲဝေပေးရမည်။ “သင်” သည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် အလေးပေးထားသည်။ “ခွဲဝေ” ဟူသည်မှာ “ပိုင်ဆိုင်စေရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဒုတိယအနေဖြင့်၊ ၎င်းသည် ပိုင်ဆိုင်မှုရယူခြင်းထက် ပို၍ခက်ခဲသည့် မြေခွဲဝေခြင်းကိုလည်း ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် လူအားလုံးကို ကျေနပ်စေရန် ခိုင်မာသောခေါင်းဆောင်မှုလိုအပ်သည်။ သိသာထင်ရှားသော မကျေနပ်မှုတစ်ခုမျှမရှိခြင်းသည် ယောရှုသည် ဤသိမ်မွေ့သောအလုပ်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဉာဏ်ပညာဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရသည်ကို ညွှန်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို အလေးအနက်အားကိုးပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏လက်အောက်ရှိသူများကို ကျေနပ်စေသည် သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေါင်းဆောင်မှုသည် ညည်းညူမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသလား။

Shalt thou divide. “Thou” is emphatic in the Hebrew. “Divide” means “cause to possess.” In a secondary sense this would also include the dividing of the land, probably a more difficult process than taking possession of it. It would call for sound leadership to do this to the satisfaction of all. The apparent absence of even one serious complaint indicates that Joshua was guided by wisdom from God as he proceeded with the delicate task. Do we lean so heavily on divine guidance that those under us feel satisfied, or does our leadership produce grumbling and complaining?

၇, ၈။ ယောရှု၏ အောင်မြင်မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်။—သခင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြီးမြောက်ရမည့် ကြီးမားသော အမှုတစ်ခု ရှိသည်။ လူတိုင်းအား သူပြီးမြောက်ရမည့် အမှုတစ်ခုကို ဘုရားသခင်က ပေးအပ်ထားသည်။ သို့သော် လူသားသည် လူသားကို သူ၏ လမ်းညွှန်သူအဖြစ် မပြုလုပ်ရပါ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် လမ်းလွဲသွားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း မလုံခြုံပါ။ သမ္မာကျမ်းစာဘာသာတရားသည် ဝန်ဆောင်မှုတွင် လှုပ်ရှားမှု၏ နိယာမများကို ဖော်ညွှန်းထားသော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဉာဏ်ပညာ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားထံမှ နေ့စဉ်ဉာဏ်ပညာကို တောင်းခံရန် လိုအပ်သည်။ ယောရှု၏ အောင်မြင်မှုသည် မည်သည်ဖြစ်သနည်း။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နေ့ညမပြတ် ဆင်ခြင်ရမည်။ ယောရှုသည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးမည့်အချိန်မတိုင်မီ သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ … [ယောရှု ၁:၇, ၈ ကို ကိုးကားသည်။] ၎င်းသည် ယောရှု၏ အောင်မြင်မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို သူ၏ လမ်းညွှန်သူအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည် (စာလွှာ ၁၈၈, ၁၉၀၁)။

7, 8. Secret of Joshua’s Success.—The Lord has a great work to be done in our world. To every man He has given His work for a man to do. But man is not to make man his guide, lest he be led astray; this is always unsafe. While Bible religion embodies the principles of activity in service, at the same time there is the necessity of asking for wisdom daily from the Source of all wisdom. What was Joshua’s victory? Thou shalt meditate upon the Word of God day and night. The word of the Lord came to Joshua just before he passed over Jordan. … [Joshua 1:7, 8 quoted.] This was the secret of Joshua’s victory. He made God his Guide (Letter 188, 1901).

 

အကြံပေးသူများသည် ဘုရားထံမှ လာသမျှကို တန်ဖိုးထားရမည်။—အကြံပေးသူများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူများသည် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော လူများ၊ ယုံကြည်ခြင်းရှိသူများ၊ ဆုတောင်းသူများ၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူ့ဉာဏ်ပညာကို အားကိုးရဲခြင်းမရှိသူများ၊ သူတို့၏ လုပ်ငန်းကို လည်ပတ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကို သိရှိရန် အလေးအနက်ရှာဖွေသူများ ဖြစ်ရမည်။ ယောရှု၊ ဣသရေလ၏ ခေါင်းဆောင်သည် မောရှေက ဘုရားသခင်ထံမှ ပေးအပ်သော ညွှန်ကြားချက်များ၊ သူ၏ တာဝန်များ၊ ဆုံးမစီရင်မှုများ၊ ကန့်သတ်ချက်များကို သစ္စာရှုံ့ချထားသော စာအုပ်များကို အလေးအနက်ရှာဖွေခဲ့သည်၊ သို့မှသာ သူသည် မဆင်မခြင်မလှုပ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။ ယောရှုသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒများ သို့မဟုတ် သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို ယုံကြည်ရန် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သူသည် နေ့အခါတွင် တိမ်တိုက်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းထားသော၊ ညအခါတွင် မီးတိုင်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းထားသော ခရစ်တော်ထံမှ လာသမျှအရာအားလုံးကို သန့်ရှင်းစွာ တန်ဖိုးထားရမည်ဟု ယူဆခဲ့သည် (စာလွှာ ၁၄, ၁၈၈၆)။

Counselors Should Cherish Everything Coming From God.—Those holding the positions of counselors should be unselfish men, men of faith, men of prayer, men that will not dare to rely upon their own human wisdom, but will seek earnestly for light and intelligence as to what is the best manner of conducting their business. Joshua, the commander of Israel, searched the books diligently in which Moses had faithfully chronicled the directions given by God,—His requirements, reproofs, and restrictions,—lest he should move unadvisedly. Joshua was afraid to trust his own impulses, or his own wisdom. He regarded everything that came from Christ, who was enshrouded by the pillar of cloud by day and the pillar of fire by night, as of sufficient importance to be sacredly cherished (Letter 14, 1886).

 

၇. သင်သည် ခွန်အားရှိရမည်။ အခန်းငယ် ၇ ၏ တိုက်တွန်းချက်သည် စာသားအရ “သင်သည် ခွန်အားရှိပြီး အလွန်ရဲရင့်စွာ ညွှန်ကြားချက်အားလုံးကို လိုက်နာရန်” ဟု ဖတ်ရသည်။ ဤသည်မှာ အောင်မြင်မှု၏အခြေအနေ- ဘုရားသခင်ထံ အပြည့်အဝလက်နက်ချပြီး သူ၏ထုတ်ဖော်ထားသောဆန္ဒနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအလုပ်သည် သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် မပြီးမြောက်နိုင်သည့်အတွက်၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးသည် လူ့ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။ ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်သည် အောင်မြင်မှုကို အာမခံသည်။ ယောရှုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကို လိုက်လျှောက်ပြီး ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးကို မျှော်လင့်မထားနိုင်ပါ။ အပြစ်ကို အောင်နိုင်ခြင်း၊ ကယ်တင်ခြင်းနှင့်လည်း ဤသို့ပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း “သခင်ဘုရား၏ညွှန်ကြားချက်အားလုံးကို လိုက်နာရင်း ခွန်အားရှိပြီး အလွန်ရဲရင့်ရမည်”။

7. Only be thou strong. The exhortation of v. 7 reads, literally, “Only be strong and very courageous in observing all the instructions [torah],” etc. This was the condition of success: complete surrender to God and cooperation with His expressed will. The task was such that he could not accomplish it by himself; divine power must be united with human effort. God’s plan ensured success. Joshua could not follow his own devices and still expect God’s favor. So it is with salvation, with victory over sin. We too must “be strong and very courageous in observing all the instructions” of the Lord.

 

၎င်းမှမလွှဲပါနှင့်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဉာဏ်ပညာဖြင့် ပညတ်တစ်ခုပေးထားပါက၊ ၎င်း၏အသေးစိတ်အချက်များသည် တစ်ခုလုံးကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသည်။ “ဤအနည်းဆုံးပညတ်များထဲမှ တစ်ခုကို” လျစ်လျူရှုခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏သမာဓိကို စိန်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၁၉)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေဘုယျမူများနှင့် သဘောတူသည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း၊ အချို့အသေးစိတ်အချက်များ၏ အရေးပါမှုကို မမြင်နိုင်ပါ။ ဤသို့ပြုလုပ်ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ နာခံနေသည်။ ထို့ကြောင့် သေးငယ်သည့်အသေးစိတ်များသည် ဘုရားသခင်အပေါ် အပြည့်အဝသစ္စာစောင့်သိမှု၏ စစ်မှန်သောစမ်းသပ်မှုဖြစ်လာသည်။

Turn not from it. If God in His wisdom has given a command, every detail of it is as sacred as the whole. It would be a challenge to God’s integrity to ignore “one of these least commandments” (Matt. 5:19). We may, perhaps, think we agree with the general principle, yet fail to see the importance of certain details. In so doing we are obeying not God but ourselves. Thus the seeming minutiae become the real test of full allegiance to God.

 

ယောရှုသည် ကာနာန်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် ဘုရားသခင်ထံမှ လိုအပ်ခဲ့သည်။

 ထို့ကြောင့် သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် မိမိလမ်းကို မသွားရန်

သတိပေးခံရသည်။ “၎င်းမှ ညာဘက်သို့ဖြစ်စေ၊ ဘယ်ဘက်သို့ဖြစ်စေ

မလွှဲပါနှင့်။” နာခံမှု၏လမ်းသည် အလယ်လမ်းဖြစ်သည်။

ညာဘက်တွင်လည်း ဘေးလမ်းတစ်ခုရှိပြီး၊ ဘယ်ဘက်တွင်လည်း

ဘေးလမ်းတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းနှစ်ခုစလုံးသည် မလွဲမသွေ မမှန်ကန်ပါ။

လူတစ်ဦးသည် တာဝန်လမ်းကြောင်း၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင်

 အစွန်းရောက်သွားနိုင်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအား

 ညာဘက်ရှိ အစွန်းရောက်လမ်းကို လိုက်ရန်ဖြစ်စေ၊ ဘယ်ဘက်ရှိ

လစ်ဘရယ်လမ်းကို လိုက်ရန်ဖြစ်စေ ကျေနပ်သည်။ ၎င်းနှစ်ခုစလုံးသည်

ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သည်။ ဆယ်ပညတ်နှင့်ပတ်သက်သော

ဆင်တူညွှန်ကြားချက်အတွက် တရားဟောရာကျမ်း ၅:၃၂ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Joshua needed God with him in such an undertaking as the conquest of Canaan; hence, he was warned not to go his own way in the least degree. “Turn not from it to the right hand or to the left.” The path of obedience is the middle path. There is always a bypath to the right, and one to the left; both are undoubtedly wrong. A person may go to extremes on either side of the pathway of duty. The evil one is as content for a Christian to take the right-hand path of fanaticism as the left-hand path of liberalism. Both lead to destruction. Compare Deut. 5:32 for similar instruction referring to the Ten Commandments.

 

အောင်မြင်ရန်။ သို့မဟုတ် “ပညာရှိစွာပြုမူရန်”။ “သခင်ဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာ၏အစဖြစ်သည်” (သုတ္တံ ၉:၁၀)။ အောင်မြင်မှုသည် ပညာရှိစွာလုပ်ဆောင်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် ဉာဏ်ပညာ၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့်အခါမှသာ ပညာရှိစွာ ပြုမူနိုင်သည်။

Prosper. Or, “be prudent.” “The fear of the Lord is the beginning of wisdom” (Prov. 9:10). Prosperity comes as a result of wise action. A man can act wisely only when and to the extent that he cooperates with the Source of all wisdom.

 

၈. မထွက်ခွာပါနှင့်။ “ကာနာန်တွင် အခြေချပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်၏ပညတ်များကို အိမ်တိုင်းတွင် နေ့စဉ်ထပ်လောင်းရမည်” (PK ၄၆၄)။ ယောရှုကိုယ်တိုင်သည် လူများအား ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ရန် မျှော်လင့်ခံရသည်၊ ဤသည်မှာ သူ၏အောင်မြင်မှု၏သော့ဖြစ်သောကြောင့်၊ အာဏာရှိသည့်အမိန့်မဟုတ်ပါ။ ဤသည်မှာ ဣသရေလ၏ဘုရင်အား ဘုရားသခင်၏ညွှန်ကြားချက်လည်းဖြစ်သည် (ဒုတိယမြောက်ကျမ်း ၁၇:၁၈-၂၀)။ သူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ထိန်းသိမ်းထားသော ကျမ်းမူမှ မိမိကိုယ်ပိုင်မိတ္တူကို ကူးယူထားရမည်။ ဤတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ပြုလုပ်ထားသော ပန်တာတိအုပ်ကျမ်း၏ မိတ္တူတစ်ခု၏ သက်သေဖြစ်သည်။ ယခုယောရှုသည် ဆင်တူညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၇:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ တရားဟောရာကျမ်း ၃၁:၁၀-၁၃ ၏အမိန့်အရ၊ ခုနစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ပညတ်ကျမ်း၏စကားများကို လူထုရှေ့တွင် ဖတ်ကြားရန် ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်း၊ အခြားမိတ္တူများကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် စရိတ်ကြီးကာ ပင်ပန်းသည်၊ ထို့ကြောင့် မိတ္တူအရေအတွက်မှာ ကန့်သတ်ထားသည်။ ထိုသို့သောမိတ္တူတစ်ခုမှ ယောရှုသည် လူအပေါင်းရှေ့တွင် ပညတ်ကျမ်း၏စကားများအားလုံးကို ဖတ်ကြားခဲ့သည် (ယောရှု ၈:၃၅)။

8. Not depart. “After the settlement in Canaan, the divine precepts were to be repeated daily in every home” (PK 464). Joshua himself was expected to do what the people had been commanded, not as an arbitrary decree, but because it would be the key to his own success. This was also the instruction of God to Israel’s king, when they should have one (Deut. 17:18–20). He was to have his own copy transcribed from the one preserved in the sanctuary. Here is evidence of a copy of the Pentateuch made for the priests. Now Joshua was given similar instructions (see on Deut. 17:18). Pursuant to the command of Deut. 31:10–13, providing for a public rehearsal of the words of the book of the law every seven years, other copies were made. This process was both expensive and tedious, and the number of copies was limited. From such a copy Joshua read all the words of the law before the entire congregation (Joshua 8:35).

 

လူများသည် ပညတ်ကျမ်းကို မှတ်မိစေရန်၊ ၎င်းကို တံခါးတိုင်များပေါ်တွင် ရေးမှတ်ပြီး ၎င်းတို့၏သားသမီးများအား အစဉ်အမြဲသင်ကြားရမည် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၁:၁၈-၁၂)။ ယနေ့ခေတ်တွင် လူတိုင်းသည် “ပညတ်ကျမ်း” ၏ မိမိကိုယ်ပိုင်မိတ္တူကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။ အံ့သြဖွယ်အခွင့်ထူးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယောရှုအတွက် ဤစကားများကို သူ၏နှုတ်ဖျားတွင် အမြဲထားရှိရန် အရေးကြီးခဲ့ပါက၊ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ၎င်းသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး သန့်ရှင်းသောတာဝန်ဖြစ်သည်။ ဘဝ၏ပညတ်ကို နာခံခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏သော့ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကောင်းကင်နှင့်သဟဇာတဖြစ်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသူများအနေဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်များနှင့် သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ရန် ဖန်ဆင်းခံရသည်။ ၎င်းတို့ကို နာခံခြင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုကို အာမခံသည် (DA ၈၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။

That the people might commit the law to memory, they were to write it on the doorposts and to teach it continually to their children (Deut. 11:18–12). Today everyone may have his own copy of “the law.” Wonderful privilege If it was important for Joshua ever to have these words on his lips, it is today an equally important and sacred duty. Obedience to the law of life is still the key to success, for it attunes us to the harmony of heaven. Created in God’s image, we were formed to live in harmony with God’s laws. Obedience to them assures both physical and spiritual success (see DA 827).

 

တွေးတောဆင်ခြင်ပါ။ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် တစ်ခါတစ်ရံ အသံထွက်နိုင်သော ပြင်းထန်သောအာရုံစူးစိုက်မှု၏ရလဒ်ဖြစ်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တွေးတောဆင်ခြင်မှုကို ဆိုလိုသည်။ လူတစ်ဦး၏လုပ်ငန်းသည် တရားထိုင်ခြင်းနှင့် အခြားသော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုများမှ အာရုံပြံ့လွင့်မှုကို အကြောင်းပြရန် ဖြစ်နိုင်ပါက၊ ယောရှုသည် ထိုအခွင့်အရေးရှိပေမည်။ သူထံသို့ အပ်နှံထားသော ကြီးမားသောတာဝန်နှင့် ယုံကြည်မှုများရှိသော်လည်း၊ သူသည် တရားထိုင်ရန် အချိန်ရှာရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလျင်စလိုဘဝများသည် တရားထိုင်ခြင်းမရှိခြင်းကြောင့် မည်မျှဆုံးရှုံးသွားသည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျမ်းစာများကို အလျင်စလိုဖြတ်သန်းသွားသောကြောင့်၊ မကြာခဏ ရှားပါးတန်ဖိုးရှိသော ကျောက်မျက်များကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။ စကားစုတစ်ခုကို ယူ၍ ၎င်းကို တွေးတောဆင်ခြင်ပါက၊ ကမ္ဘာကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ဘုရားသခင်အား ကျွန်ုပ်တို့ကို လမ်းညွှန်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ကို ဦးဆောင်ခွင့်ပြုပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘယ်သောအခါမျှ မတွေးမှတ်ဖူးသော အံ့သြဖွယ်အမှန်တရားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်။ “၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းပြီး၊ ၎င်း၏ဆက်နွယ်မှုကို ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်နှင့် ထင်ရှားသည်အထိ လေ့လာထားသော ကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုသည်၊ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ အခန်းများစွာကို ဖတ်ရှုခြင်းထက် ပိုတန်ဖိုးရှိသည်” (SC ၉၅)။ တရားထိုင်ခြင်းသည် သင့်လျော်သောအပြုအမူသို့ ဦးတည်ပြီး ၎င်းကို လိုက်နာရမည်—“သင်သည် လိုက်နာရန်”။

Meditate. The Hebrew word thus translated implies the kind of mental cogitation that may at times vent itself in an audible voice—the result of intense concentration. If man’s business might ever excuse him from meditation and other acts of devotion, for lack of time, Joshua might qualify. In spite of the great trust and responsibilities vested in him, he must yet find time for meditation. How much our hurried lives lose for lack of meditation We pass so rapidly over texts of Scripture that we often lose gems of rare value. If we would take a phrase and meditate upon it, shutting out the world and permitting God to speak to us and direct our minds, we would discover wondrous truths we never dreamed were there. “One passage studied until its significance is clear to the mind, and its relation to the plan of salvation is evident, is of more value than the perusal of many chapters with no definite purpose in view and no positive instruction gained” (SC 95). Meditation logically results in, and is to be followed by, appropriate conduct—“that thou mayest observe.”

 

၉. ခွန်အားရှိပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဤပညတ်ကို တတိယအကြိမ်ပေးသည် (အခန်းငယ် ၆, ၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောရှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာက ရဲစွမ်းသတ္တိကို ပြသခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ဤညွှန်ကြားချက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောကြားသည်။ ယောရှုသည် သူ၏မျက်စိထဲတွင် နှိမ့်ချမှုရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးနှင့် ကတိများကို သံသယမထားဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင်၏ ဉာဏ်ပညာ၊ ခွန်အားနှင့် လုံလောက်မှုကို သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ဤခံစားချက်သည် မောရှေကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သောလူတစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံမှုကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေမည်။ ဘုရားသခင်သည် နှိမ့်ချသောစိတ်ကို မြင့်မြတ်စွာ တန်ဖိုးထားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့သောလူများအတွက် ဘုရားသခင်သည် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး အတူလုပ်ဆောင်နိုင်သည် (ဟေရှာယ ၅၇:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောရှု၏ နှိမ့်ချမှုသည် သူ့အား အပ်နှံထားသော သန့်ရှင်းသောတာဝန်အတွက် သူ၏အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်မှုကို ထင်ရှားစွာ သက်သေပြသည်။

9. Be strong. For the third time God gives this command (see vs. 6, 7). Joshua had shown courage in years gone by, yet God repeats this precept again and again. Joshua was humble in his own eyes, not distrustful of God’s power and His promises, but diffident of himself and of his own wisdom, and strength, and sufficiency for the task that lay ahead. Perhaps this feeling was due in part to association with so great a man as Moses. God highly esteems a humble spirit, for God can work for and with such a person (see Isa. 57:15). The very humility of Joshua testifies eloquently to his fitness for the sacred task committed to him.

 

၁၀. ထို့နောက်။ ဤစကားလုံးသည် များသောအားဖြင့် “နှင့်” ဟု ဘာသာပြန်သည်။ ၎င်းသည် အမိန့်နှင့် ၎င်း၏အကောင်အထည်ဖော်မှုအကြား အနီးကပ်ဆက်နွယ်မှုကို ညွှန်ပြသည်။ ယောရှုသည် နှောင့်နှေးမှုမရှိခဲ့ပါ။ အမိန့်များလက်ခံရရှိပြီးချင်း သူသည် ၎င်းတို့ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

10. Then. From the same word usually translated “and.” This indicates a close connection between the command and its execution. Joshua did not procrastinate. Immediately upon receiving orders he proceeded to execute them.

 

အရာရှိများ။ ဆိုလိုသည်မှာ “စာရေးများ” ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ခေါင်းဆောင်များ၏အမိန့်များကို အကောင်အထည်ဖော်သော အောက်တန်းစား အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိများဖြစ်သည်။

Officers. That is, “scribes.” These were lesser administrative officials who carried out the commands of the leaders.

 

၁၁. ရိက္ခာများ။ “လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဆင်းသက်လာသော ယောကျ်ားစကားလုံးသည် “အမဲသား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အသုံးပြုမှုမှတစ်ဆင့်၊ ၎င်းသည် ခရီးသွားရန်အတွက် “ရိက္ခာများ” ဟု ယေဘုယျအဓိပ္ပာယ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် နေ့စဉ်ကျဆင်းသော မန္နတို့ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပါ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၄)၊ သို့သော် မကြာမီတွင် ၎င်းသည် ထာဝရရပ်တန့်သွားလိမ့်မည် (ယောရှု ၅:၁၁, ၁၂)။ ယောရှု၏အမိန့်သည် ထိုနေ့ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသလို ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန်လည်း ဖြစ်ပေမည်။

11. Victuals. From a word whose root meaning is “to hunt.” The derived masculine noun means “venison.” Through usage it had come to mean “provisions” in general, as for a journey. This could not refer to the manna, for that fell daily (Ex. 16:4); yet soon it would cease forever (Joshua 5:11, 12). Joshua’s command probably anticipated that day as well as the crossing of the Jordan.

 

သုံးရက်အတွင်း။ ဣသရေလသည် “သုံးရက်အတွင်း” ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးမည်ဟု မည်သို့ပြောနိုင်မည်နည်း၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ထွက်သွားခြင်းမရှိသေးသော သူလျှိုများသည် တောင်ပေါ်တွင် သုံးရက်နေခဲ့ပြီး (အခန်း ၂:၂၂)၊ လူများသည် နောက်ထပ်သုံးရက်မကူးမချင်း ဖြတ်မသွားပုံရသည် (အခန်း ၃:၂)။ အချို့က အချိန်ဖော်ပြချက်များသည် တိကျမမှန်ကြောင်း ပြောကြသည်။ အချို့က အခန်းငယ် ၁:၁၁ နှင့် ၃:၂ ကို အချိန်အလိုက် ဖော်ထုတ်၍မရဟု ဆိုကြသည်။ အခြားသူများက သူလျှိုများ၏ သုံးရက်ကို ရက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် တိုစေပြီး ထိုနှစ်ခုကို သဟဇာတဖြစ်စေရန် ကြိုးစားကြသည်။ အချို့က “အတွင်း” ဟူသော စကားလုံးသည် ၎င်းတို့သည် “သုံးရက်အတွင်း” ဖြတ်ကူးမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုအချိန်အတွင်း ရှိတိမ်မှ ထွက်ခွာမည်ဟု ဆိုလိုသည် (အခန်း ၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ နောက်ထပ်ရှင်းပြချက်မှာ ယောရှုသည် “သုံးရက်အတွင်း” ဖြတ်ကူးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူလျှိုနှစ်ဦး၏ နှောင့်နှေးမှုကြောင့် သူ၏အစီအစဉ်သည် မအောင်မြင်ခဲ့ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် ဤရှင်းပြချက်များမှာ ကျေနပ်ဖွယ်မရှိပါ။

Within three days. The question naturally arises, How can it be said that Israel was to cross the Jordan “within three days” when the spies, who seem not to have been sent out as yet, remained three days in the mountains (ch. 2:22), and the people seem not to have passed over for another three days (ch. 3:2)? Some say the time statements are not exact; others claim that chs. 1:11 and 3:2 cannot be identified as to time. Still others attempt to shorten the three days of the spies to parts of days, and thus harmonize the two statements; and others, that the word “within” did not mean that they would pass over “within three days,” but only leave Shittim within that time (see ch. 3:1). The further explanation has been made that Joshua intended to pass over “within three days,” but that his plan was frustrated by the delay the two spies experienced. None of these explanations, however, are satisfactory.

 

“အတွင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် ‘od, “ဆက်လက်ခြင်း”၊ “ကြာချိန်” နှင့် အဆိုပြုထားသော စကားလုံး be, “အတွင်း” သို့မဟုတ် “ဆက်လက်ခြင်း၌” တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်သည်။ LXX သည် “သုံးရက်အတွင်း” (အခန်း ၁:၁၁) ကို “သုံးရက်မကုန်မီ” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ ဆီးရီးယားဘာသာတွင် “ဤအချိန်မှ သုံးရက်အထိ” သို့မဟုတ် “သုံးရက်အတွင်း” ဟု ဘာသာပြန်သည်။ အခန်း ၃:၂ တွင် “ပြီးနောက်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် အဆိုပြုထားသော စကားလုံး min, “မှ”၊ “ပြီးနောက်” နှင့် qaṣeh, “အဆုံး” သို့မဟုတ် “အစွန်း” မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းသည် စာသားအရ “သုံးရက်၏အဆုံးမှ” ဟု ဖတ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ “အတွင်း” (အခန်း ၁:၁၁) နှင့် “ပြီးနောက်” (အခန်း ၃:၂) သည် အနီးစပ်ဆုံးအချိန်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ အချက်နှစ်ခုသည် ရှင်းလင်းသည်- (၁) သူလျှိုများသည် ရှိတိမ်မှ ထွက်သွားပြီး ရှိတိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည် (အခန်း ၂:၁ နှင့် ၂:၂၃ မှ ၃:၁)။ (၂) ၎င်းတို့ပြန်လာပြီးနောက်နံနက်တွင် လူများသည် ရှိတိမ်မှ ယော်ဒန်မြစ်သို့၊ မိုင် ၇ အကွာတွင် ထွက်ခွာပြီး၊ ဖြတ်ကူးရန်မတိုင်မီ ထိုနေရာ၌ သုံးရက်နေထိုင်ခဲ့သည် (အခန်း ၃:၂)။ စာမျက်နှာ ၁၃၆, ၁၃၇ ကိုကြည့်ပါ။

The word translated “within” is a combination of ‘od, “continuation,” “duration,” and the preposition be, “within” or “in the continuation of.” The LXX renders “within three days” (ch. 1:11) as “yet three days,” and the Syriac, “from this time to three days,” or “within three days.” The word translated “after” in ch. 3:2 is from the preposition min, “from,” “after,” and qaṣeh, “end” or “extremity.” It thus reads, literally, “from the end of” the three days. In either case both “within” (ch. 1:11) and “after” (ch. 3:2) refer to approximately the same time. Two facts are clear: (1) The spies were sent out from Shittim and returned to Shittim (chs. 2:1 and 2:23 to 3:1). (2) The morning after their return the people left Shittim for the Jordan, some 7 mi. away, and lodged there 3 days (ch. 3:2) before crossing. See pp. 136, 137.

 

အခန်း ၁:၁၀, ၁၁ ၏ အမိန့်သည် ဤတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော်လည်း၊ သူလျှိုများ ပြန်လာပြီးမှသာ အမှန်တကယ် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည် (PP ၄၈၃)။ ထို့ကြောင့် သူလျှိုနှစ်ဦးနှင့်ပတ်သက်သော အခန်း ၂ ၏ ဖြစ်ရပ်သည် အခန်း ၁:၁၀, ၁၁ ၏ အမိန့်မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤသို့သော အချိန်ကြိုတင်ပြောင်းလဲမှုများသည် ကျမ်းစာတွင် မကြာခဏဖြစ်ပေါ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၈:၁၊ ၃၉:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဆက်လက်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။ ဤတွင် ယောရှု၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူလက်ခံရရှိခဲ့သော ဘုရားသခင်၏အမိန့်နှင့်အညီ (အခန်းငယ် ၁-၉) အမိန့်များကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို နှောင့်နှေးမှုမရှိဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိစေရန်ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ရပ်များ၏ အချိန်ကြိုတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအတွက် အခန်း ၃:၂ ကိုကြည့်ပါ။

The command of ch. 1:10, 11, though recorded here, was not actually issued till after the return of the spies (PP 483). Thus the account of ch. 2, concerning the two spies, precedes the command of ch. 1:10, 11. Such proleptic transpositions are frequent in Scripture (see on Gen. 38:1; 39:1). Their purpose is to preserve continuity. Here Joshua’s purpose was to let it be known that he did issue orders in harmony with the command he had just received from God (vs. 1–9), and that without undue delay. For a chronological analysis of the sequence of events, see on ch. 3:2.

 

၁၃။ စကားလုံးကို မှတ်ထားပါ။ ယောရှုသည် မောရှေ၏ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်းအကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယနေ့ခေတ်တွင် နိုင်ငံရေးနှင့် ဘာသာရေးလောကတွင် မကြာခဏဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည့်အတိုင်း၊ မိမိအတွက် နာမည်တစ်ခုရရှိရန် ယေဘုယျအစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏အစီအစဉ်သစ်တစ်ခုကို စတင်ရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သူသည် အနွယ်နှစ်ခုခွဲတစ်ခုကို ၎င်းတို့၏တာဝန်မှ လွတ်မြောက်စေခြင်းဖြင့် မိမိအတွက် မိတ်ဆွေများရရှိရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ကတိစကားကို သတိပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏စကားကို အလုပ်နှင့်အန္တရာယ်များစွာဖြင့် ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီး၊ ဖိအားများသက်သာသွားသောအခါ ကတိမှဆုတ်ခွာရန် သွေးဆောင်ခံရသူများအတွက် ထာဝရသင်ခန်းစာတစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်။

13. Remember the word. Joshua proceeded immediately to carry out Moses’ program. He did not feel it necessary to alter the general plan and initiate a new program of his own, to make a name for himself, as so often happens today in both the political and the religious world. He did not, for instance, seek to win friends for himself by releasing the two and one half tribes from their obligation. Rather, he reminded them of their promise. They kept their word at no small cost of toil and danger, and furnished thereby a perpetual lesson for those, who, having made a promise under great pressure, are tempted to retire from it when the pressure is removed.

 

၁၄။ လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဟေဗြဲဘာသာတွင် “ခါမုရှိမ်”။ ဤစကားလုံး၏အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားမှုများစွာရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၁၈ တွင် “သံကြိုးဖြင့်တပ်ဆင်ထားသည်” (“တန်းလျားငါးခုဖြင့်” မှတ်စုတွင်)၊ ယောရှု ၄:၁၂ တွင် “လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်”၊ တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၇:၁၁ တွင် “လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်” (“တန်းလျားငါးခုဖြင့်” မှတ်စုတွင်) ဟု ဖော်ပြထားသည်။ တူညီသောကျမ်းပိုဒ်တစ်ခု (တောလည်ရာ ၃၂:၁၇) တွင် စကားလုံးသည် “ခူရှိမ်” ဟု ပေါ်ထွက်လာပြီး “ခါမုရှိမ်” တွင် အလယ်ဗျည်း “မ” ကို ချန်လှပ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ကူးယူသူ၏အမှားဖြစ်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤစကားလုံးသည် “အလျင်စလို” သို့မဟုတ် “မြန်ဆန်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်များသည် “လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ဂရိဘာသာပြန် (LXX) နှင့် လက်တင်ဘာသာပြန် (Vulgate) ကို လိုက်နာသည်။ ဆီးရီးယားဘာသာတွင် “ကျွန်ုပ်တို့သည် အောင်နိုင်မည်” ဟု ဖတ်သည်။ “ခါမုရှိမ်” ကို “လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်” သို့မဟုတ် “သံကြိုးဖြင့်တပ်ဆင်ထားသည်” ဟု ဘာသာပြန်ရန် အာဏာမရှိပုံရသည်။ ၎င်းသည် စည်းကမ်းတကျ ချီတက်နည်းကို ရည်ညွှန်းပုံရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၁၈ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)။ ထို့ကြောင့် အနွယ်နှစ်ခုခွဲတစ်ခုသည် ယောရှု၏ခေါင်းဆောင်မှုကို လိုက်နာရင်း စည်းကမ်းတကျ ချီတက်ရမည်ဖြစ်သည်။

14. Armed. Heb. chamushim. Considerable question has arisen as to the meaning of this word. It appears in Ex. 13:18 as “harnessed” (“by five in a rank,” margin), in Joshua 4:12 as “armed,” and in Judges 7:11 as “armed” (“ranks by five,” margin). In a parallel passage (Num. 32:17) the word appears as chushim, with the middle consonant m of chamushim omitted. This was probably a copyist’s error, for the word as it stands should be translated “haste” or “quick,” neither of which makes sense. English translations, therefore, follow the LXX and the Vulgate, which read “armed.” The Syriac reads, “We will conquer.” There seems to be no authority for translating chamushim as either “armed” or “harnessed.” It seems to refer to an orderly manner of marching (see on Ex. 13:18). Thus, the two and a half tribes were to proceed in an organized manner, submitting to the leadership of Joshua.

 

အားလုံးသော သူရဲကောင်းများ။ ဆိုလိုသည်မှာ အနွယ်နှစ်ခုခွဲတစ်ခု၏ သူရဲကောင်းများဖြစ်သည်။ အားလုံးသည် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီး သွားရန်ဆန္ဒရှိရမည်။ အခန်းကြီး ၄:၁၃ အရ စစ်တိုက်ရန် သွားသူမှာ ၄၀,၀၀၀ ခန့်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် အနွယ်နှစ်ခုခွဲတစ်ခုမှ စစ်မှုထမ်းရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူမှာ ၁၁၀,၅၈၀ ခန့်ရှိသည် (တောလည်ရာ ၂၆:၇, ၁၈, ၃၄)။ ထို့ကြောင့် ၇၀,၀၀၀ ကျော်သည် ၎င်းတို့၏မိသားစုနှင့် သိုးစုများကို ကာကွယ်ရန် နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။

All the mighty men. That is, of the two and a half tribes. All must be ready and willing to go. According to ch. 4:13, only some 40,000 went over to battle. But there were about 110,580 from the two and a half tribes eligible for military service (Num. 26:7, 18, 34). Thus, more than 70,000 must have remained behind to protect their families and flocks.

 

၁၆။ ၎င်းတို့ကဖြေကြားသည်။ ၎င်းတို့၏ဖြေကြားချက်သည် လေးမျိုးရှိသည်- (၁) ၎င်းတို့သည် သူ့ကို နာခံမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ (၂) ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူရှိမည်ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူရှိမည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ဖော်ပြခဲ့သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၇)။ (၃) ၎င်းတို့သည် သူ့ကို မနာခံသူမည်သူမဆို သေဒဏ်ပေးရန် အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၈)။ (၄) ၎င်းတို့သည် သူ့ကို သန်မာရဲရင့်ရန် အားပေးခဲ့ပြီး သတိပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ဣသရေလလူမျိုးအား မြင့်မြတ်သောအကူအညီကို ကတိပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုလည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးထားသည့် အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းရည်တိုင်းကို အသုံးပြုရန် တောင်းဆိုသည်။ အနွယ်နှစ်ခုခွဲတစ်ခုသည် ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်း၏ခန့်အပ်ထားသော ခေါင်းဆောင်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ ချီးကျူးထိုက်သော ဥပမာတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားသည်။

16. They answered. Theirs was a fourfold reply: (1) They promised him obedience. (2) They prayed for the presence of God with him, or perhaps expressed confidence that God would be with him (v. 17). (3) They decreed death for anyone who disobeyed him (v. 18). (4) They encouraged and admonished him to be strong and courageous. Though God had promised Israel divine assistance, He also insisted on their cooperation. Today He requires the use of every talent and ability He has given us. The two and a half tribes stand forth a commendable example of cooperation with God and His appointed leaders.

 

၁၇။ သာလျှင်။ သို့မဟုတ် “ဧကန်စင်စစ်” ဟု အခြားနေရာများတွင် ဘာသာပြန်ဆိုထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၀:၁၁; တရားဟောရာ ၄:၆; စသည်)။

17. Only. Or, “surely,” as it is elsewhere translated (Gen. 20:11; Deut. 4:6; etc.).

 

သင်နှင့်အတူရှိလိမ့်မည်။ ပို၍တိကျစွာဆိုရသော် “သင်နှင့်အတူရှိလိမ့်မည်”။ ဤအချက်ကို ယုံကြည်စိတ်ချမှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် ယောရှု၏အမိန့်များကို လုံးလုံးလျားလျား လိုက်နာကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

Be with thee. More accurately, “will be with thee.” With confidence in this fact they expressed their complete submission to Joshua’s commands.

 

၁၈။ သန်မာပါ။ လူများတွင် ဆောင်ရွက်ရမည့်အခန်းကဏ္ဍရှိသည့်အလျှင်၊ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ယောရှုတွင်လည်း တာဝန်တစ်ခုရှိသည်။ ဤတာဝန်ကို လေးနက်စွာ ခံစားမိခြင်းက သူ့ကို ခေါင်းဆောင်မှု၏အဓိကနေရာမှ တုံ့ဆိုင်းပြီး ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည်။ များစွာသောသူများသည် ခေါင်းဆောင်မှု၏ဂုဏ်အသရေဟု ယူဆသည့်အရာကို စွဲမက်ကြသော်လည်း၊ ၎င်း၏လေးနက်သောတာဝန်များနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုကို မခံစားတတ်ကြပေ။ အခွင့်အရေးတိုင်းနှင့်အတူ တူညီသောတာဝန်တစ်ခုရှိသည်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် အခြားသူများ အားနည်းနေချိန်တွင် သန်မာရမည်။ အခြားသူများ စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန်တွင် ရဲရင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများကို ရဲရင့်မှုဖြင့် လှုံ့ဆော်နိုင်ရမည်။ သူသည် အခြားသူများ၏အေးစက်မှုမှ နွေးထွေးမှုကို စုဆောင်းရမည်။ ဘုရားသခင်အတွက် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်စွာနေထိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူနှင့်အတူလုပ်ဆောင်သူများကို အားပေးနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ခံစားရခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် သူနှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ပိုမိုအဆင်သင့်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယေရှုဆုတောင်းခဲ့သော စည်းလုံးညီညွတ်မှု (ယောဟန် ၁၇) သည် အသင်းတော်တွင် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော စည်းလုံးညီညွတ်မှုဖြင့် ကာနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ ခေါင်းဆောင်များသည် “ခေတ်၏အခြေအနေများကို နားလည်သူ” နှင့ “ဣသရေလလူမျိုးလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာကို သိသူ” (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၂:၃၂) ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လိုက်နာသူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ထိုက်တန်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏လိုက်နာသူများကို စည်းလုံးညီညွတ်သော အင်အားတစ်ခုအဖြစ် အတူတကွလုပ်ဆောင်ရာတွင် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် လှုံ့ဆော်ပေးရမည်။ လိုက်နာသူများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်နှင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နည်းကို သိရမည်ဖြစ်သည်။

18. Be strong. As the people had a part to perform, so Joshua, as leader, had a responsibility to carry out. It was the solemn sense of this responsibility that made him hesitate and shrink from the chief place of leadership. Many are charmed by what they consider the glory of leadership, but fail to sense its solemn responsibilities and personal sacrifice. With every privilege there is always an equal responsibility. A leader must be strong even when others weaken. He must have courage when others are discouraged, and be able to inspire others with courage. He must gather warmth from the coldness of others. A leader for God must live close to the Lord, that he may be able to encourage those associated with him. Sensing his fellowship with God, they would be the more ready to cooperate with him, and there would thus exist in the church the unity for which Jesus prayed (John 17). With such unity the conquest of Canaan could not fail. Leaders must be men who have an “understanding of the times” and “know what Israel ought to do” (1 Chron. 12:32), who merit the confidence of those who follow, and who inspire their followers with joy in working together as a united force. Followers, for their part, must be people who know how to cooperate cheerfully with their leader and with one another.

 

ellen g. white comments

1–18 PP 481-483; SR 175

2, 3 PP 482

5 MH 405; PP 482, 485; 4T 156

6 7T 185

6–8 PP 482

7 ML 120; 4T 157

8 PK 465; 5T 328

9 MH 405; ML 10

11 SR 175

16, 17 PP 483

16–18 SR 175; 4T 157