ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၂၇

 

အခန်းကြီး - ၂၇

chapter 27

 

၁. ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်သည် ဂါသ်မြို့၌ရှိကြောင်း ကြားသိပြီး သူ့ကို နောက်ထပ်ရှာဖွေခြင်းမပြုတော့ပေ။ ၅. ဒါဝိဒ်သည် အာခိရှထံမှ ဇိကလဂ်မြို့ကို တောင်းခံသည်။ ၈. သူသည် အခြားနိုင်ငံများကို ကျူးကျော်ပြီး၊ အာခိရှအား ယုဒပြည်ကို တိုက်ခိုက်သည်ဟု ယုံကြည်စေသည်။

1 Saul hearing David to be in Gath seeketh no more for him. 5 David beggeth Ziklag of Achish. 8 He, invading other countries, persuadeth Achish he fought against Judah.

 

 

၁. ယခုငါသေရတော့မည်။ ရှောလု၏ ကြံစည်မှုများကြားမှ ဘုရားသခင်သည် အသံတိတ်၍ ၎င်း၏အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို ဒါဝိဒ်သည် သဘောမပေါက်ခဲ့ပေ။ သူသည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိခြင်းနှင့် ရှောလု၏ သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် တဖြည်းဖြည်း အောင်မြင်လာသော အစီအစဉ်၏ သက်သေအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်။ အတိတ်ကာလတွင် ဒါဝိဒ်သည် ဂဒ်နှင့် အဗျာသာတို့၏ လမ်းညွှန်မှု—ဥရိမ်နှင့်သုမ္မင်တို့—ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ စိတ်ဓာတ်ကျမှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏အကူအညီမှ လှည့်ထွက်ကာ မိမိတာဝန်ယူမှုဖြင့် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်၏အမှားများကို နောက်ဆုံးအောင်မြင်မှုသို့ ဦးတည်ရန် ခြေလှမ်းကျောက်များအဖြစ် ကရုဏာစွာ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

1. I shall now perish. David failed to realize that in spite of Saul’s conniving, God was silently working out His will. He interpreted recent happenings as evidence of the hopelessness of reconciliation and of the gradual success of Saul’s plan to ruin and destroy him. In the past David had enjoyed the guidance of Gad and Abiathar—of the Urim and Thummim—but now in discouragement he turned from divine help and laid plans on his own responsibility. Nevertheless, God graciously turned David’s mistakes into steppingstones toward ultimate success!

 

ဘာမှ ပိုကောင်းမရှိ။ ဒါဝိဒ်သည် ၎င်း၏ပြည်သူများအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှတို့ကြားမှ၊ ဘုရင်နှင့် အဆင်မပြေဖြစ်နေသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် သူ့အပေါ် သနားကရုဏာအနည်းငယ်သာ ပြသခဲ့ကြသည်။ ကေရိလမြို့သားများသည် သူ့ကို ရှောလုထံ အပ်နှံရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည် (အခန်းကြီး ၂၃:၁–၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဇိဖသူများသည် သူ၏ပုန်းအောင်းနေရာကို ရှောလုထံ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သတင်းပို့ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၃:၁၉၊ ၂၆:၁)၊ နှင့် နာဗလ်သည် ဒိုအက်ကဲ့သို့ ရင်းနှီးမှုမရှိသူအဖြစ် သက်သေပြခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၅:၁၀, ၁၁)။ သူသည် မနာလိုစိတ်ဖြင့် ရူးသွပ်သော အာဏာရှင်အား သနားကရုဏာလက်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆက်ပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၄:၆–၁၁၊ ၂၆:၈–၁၂)။ သူ့အား လေးစားမှုအားလုံးပြသင့်သည့်လူများထံမှ သူသည် အပြစ်တင်မှုနှင့် ကျေးဇူးမသိမှုသာ ရရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အနက်တွင် သူ၏ဘဝသည် တစ်ဆက်တည်း အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ ဂူများ၊ သစ်တောများ၊ သဲကန္တာရများနှင့် တောင်ကျောက်ဆောင်များတွင် အစာရှားပါးစွာ နေထိုင်ရင်း၊ သူသည် တရားမဝင်သူအဖြစ် ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်။

Nothing better. In spite of all David had done for his own countrymen, they manifested but little sympathy for him now that he was in disfavor with the king. The men of Keilah would have turned him over to Saul (see ch. 23:1–13). The Ziphites twice informed Saul of his hiding place (chs. 23:19; 26:1), and Nabal proved as unfriendly as Doeg had been (ch. 25:10, 11). Twice he had extended the hand of mercy to the jealously insane tyrant who openly sought his life (chs. 24:6–11; 26:8–12). From the very people who should have shown him every courtesy he had received only censure and ingratitude, and his life among them had been one continuous nightmare. Living on short rations in caves and forests, in deserts and on mountain crags, he had been treated as an outlaw.

 

ဤဖြစ်ရပ်များမတိုင်မီ မကြာမီ (အခန်းကြီး ၂၂:၅)၊ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်အား မောဘပြည်မှ ယုဒပြည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ပြည်သူများအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် များစွာရှိခဲ့ပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် ဝမ်းမြောက်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သူသည် ယုဒပြည်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆိုခြင်းသည် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၏ ကျူးကျော်မှုများမှ ပြည်သူများကို ကာကွယ်ရန်လိုအပ်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ပေမည်။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးရှေ့တွင် ဘုရင်အဖြစ်ရွေးချယ်ခံရသူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ နှိမ့်ချမှု၊ နှင့် သတ္တိကို သရုပ်ပြရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏အလိုတော်ကို ၎င်း၏ကောင်းသောအချိန်တွင် လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းသည့်ယုံကြည်ခြင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

Not long before these incidents (ch. 22:5), God had directed David to return from Moab to Judah. There was much to be done for his own countrymen, and David responded gladly. He may have concluded that his call to return to Judah arose from the need of protecting its people against raids by neighboring nations. But it was probably God’s purpose to demonstrate before all Israel the fortitude, humility, and courage of the one chosen to be king—a faith that waited patiently for God to work out His will in His own good time.

 

ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်အတွက် အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သာမန်လူထုသည် သူ့ကို ကာကွယ်ထားသောဘဝရှိသူအဖြစ် စတင်တွေးတောခဲ့ကြရပေမည်။ သို့သော် အံ့ဖွယ်ကယ်တင်မှုတစ်ခုစီပြီးနောက် နောက်ထပ်ပြင်းထန်သောစမ်းသပ်မှုတစ်ခုရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် တဖြည်းဖြည်း အဆုံးမရှိသလို ထင်ရသော အန္တရာယ်နှင့် မသေချာမှုများ၏ အချည်းနှီးဖြစ်မှုကို ခံစားလာခဲ့သည်။ ယခုသူ့ကို လိုက်နာနေသော လူရာပေါင်းများစွာအတွက် ထောက်ပံ့ရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို စုစည်းထားရန် အရည်အချင်းအမြင့်ဆုံးသောသူ၏ စွမ်းအင်ကို စမ်းသပ်မည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင်၊ အဘိဂေလနှင့် ယောနာသန်တို့သည် ဒါဝိဒ်ကို အားပေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ အများစုသည် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အားနည်းလာခဲ့သည်။

Time and again the Lord wrought for David, and the common people must have begun to think of him as having a charmed life. But after each marvelous deliverance there came another severe test, and David eventually began to feel the futility of seemingly endless danger and uncertainty. To provide for the hundreds of men who now followed him, and to hold them together, would tax the energies of the ablest of men. True, Abigail and Jonathan had encouraged David, but the majority were against him. His faith grew weak.

 

စိတ်ဓာတ်ကျလျက်၊ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရဘုရား၏ရန်သူများထဲတွင် ခိုလှုံရာရှာဖွေခဲ့သည်။ ထိုသို့သောလမ်းကြောင်းတွင်၊ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသောဘေးကင်းမှုရှိသည်ဟု ထင်ရသည်။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ၊ ဒါဝိဒ်သည် ယခုအခါ လှည့်ဖြားမှုနှင့် ကြံစည်မှု၏ ခဲယဉ်းသောလမ်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ်ယုံကြည်မှုကို ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဘေးကင်းမှုအတွက် စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ကျွန်များအားလုံး လူသားများနှင့် ကောင်းကင်တမန်များရှေ့တွင် ပြသရန် ဘုရားသခင်မျှော်လင့်ထားသော ယုံကြည်ခြင်းကို ညှိုးနွမ်းစေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် မောဘပြည်မှ ထွက်ခွာစဉ်ကဲ့သို့ (အခန်းကြီး ၂၂:၅) ယုဒပြည်မှ ထွက်ခွာမီ ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်ကို အလေးအနက်ရှာဖွေပြီး လိုက်နာခဲ့လျှင် ဣသရေလ၏သမိုင်းသည် မည်သို့မည်ပုံ ကွဲပြားနိုင်မည်နည်း။

Downhearted, he finally sought refuge among the enemies of the Lord. In such a course, it seemed to him, lay his only safety. Contrary to the will of God, David now set foot on a thorny road of duplicity and intrigue. Sacrificing confidence in God for his own idea of safety, David tarnished the faith God would have all His servants exhibit before men and angels. How different might have been the history of Israel had David sought and followed the counsel of the Lord as earnestly before leaving Judah as he had previously done upon leaving Moab (see ch. 22:5).

 

၁။ ဒါဝိဒ်၏ယုံကြည်ခြင်း၏ မအောင်မြင်မှု။—ဒါဝိဒ်၏ ဘုရားသခင်အပေါ်ယုံကြည်ခြင်းသည် ခိုင်မာခဲ့သော်လည်း၊ ဖိလိသျှလူတို့၏ အကာအကွယ်အောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို ထားရှိသောအခါ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ သူသည် ဤခြေလှမ်းကို ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်ကို မတောင်းဆိုဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖိလိသျှလူတို့၏ မျက်နှာသာရရှိပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့၏ကျေးဇူးပြုမှုကို လှည့်စားမှုဖြင့် ပြန်ဆပ်ရန် မဖြစ်မနေ မတော်မတရားဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က ဒါဝိဒ်အား ပြသခဲ့သော မျက်နှာသာသည် ကိုယ်ကျိုးရှာစိတ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒါဝိဒ်ကို သတိရရန် အကြောင်းရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိက သူတို့၏ချန်ပီယံ ဂိုလျတ်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ပြီး၊ စစ်ပွဲ၏ရေစီးကို ၎င်းတို့ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ဖိလိသျှလူတို့သည် ဒါဝိဒ်၏တပ်ဖွဲ့များကို ရှောလုလက်အောက်ရှိ တပ်များနှင့် ခွဲထုတ်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိသည်ဟု ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒါဝိဒ်သည် သူ၏မတရားခံရမှုများကို လက်စားချေရန် ရှောလုနှင့် ဣသရေလတို့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ၎င်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည် (ST နိုဝင်ဘာ ၁၆၊ ၁၈၈၈)။

1. A Failure in David’s Faith.—David’s faith in God had been strong, but it had failed him when he placed himself under the protection of the Philistines. He had taken this step without seeking the counsel of the Lord; but when he had sought and obtained the favor of the Philistines, it was poor policy to repay their kindness by deception. In the favor they had shown him they had been actuated by selfishness. They had reason to remember the son of Jesse, for his valor had cost them their champion, Goliath, and had turned the tide of the battle against them. The Philistines were glad of an opportunity to separate David’s forces from the army under Saul. They hoped that David would avenge his wrongs by joining them in battle against Saul and Israel (ST Nov. 16, 1888).

 

ဆုတောင်းခြင်းမပြုရန် မအောင်မြင်မှုသည် အမှားများသို့ ဦးတည်စေသည်။—ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ကြီးမြတ်ပြီး ကောင်းမွန်သောလူများသည် သတိမထားဘဲ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝယုံကြည်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ ဆိုးရွားသောအမှားများ ကျူးလွန်ကြမည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်။

Failure to Pray Leads to Mistakes.—This demonstrates the fact that great and good men, men with whom God has worked, will make grievous mistakes when they cease to watch and pray, and to fully trust in God.

 

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းသူတိုင်းအတွက် ရွှေထက်ပို၍ အဖိုးတန်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခုရှိသည်။ ဘုရားသခင်ကို မယိမ်းမယိုင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းသူသည် ကောင်းကင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏သားသမီးသည် သူ၏အလုပ်ကို ဘုရားသခင်ထံတွင်သာ အားကိုးပြီး လမ်းညွှန်မှုကို ရှာဖွေကာ လုပ်ဆောင်ရမည်။ သူသည် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရမည်၊ အကယ်၍ သူသည် အလွန်စိန်ခေါ်ဖွယ်နှင့် စိတ်ဆိုးစရာအကောင်းဆုံး အခြေအနေများတွင် ထားရှိခံရလျှင်ပင်။

There is a precious experience, an experience more precious than fine gold, to be gained by everyone who will walk by faith. He who will walk in the way of unwavering trust in God will have a connection with heaven. The child of God is to do his work, looking to God alone for strength and guidance. He must toil on without despondency and full of hope, even though he is placed in most trying and aggravating circumstances.

 

ဒါဝိဒ်၏အတွေ့အကြုံများသည် ဤနောက်ဆုံးကာလများတွင် ဘုရားသခင်၏လူများအတွက် သင်ကြားရန် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ စာတန်နှင့် စစ်ပွဲတွင်၊ ဤဘုရားသခင်၏ကျွန်သည် ကောင်းကင်မှ အလင်းနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် စစ်ပွဲသည် ကြာရှည်ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ သူသည် ထီးနန်းရရှိမည့်မေးခွန်းမှာ မဖြေရှင်းနိုင်သောကြောင့်၊ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျလာခဲ့သည် (ST နိုဝင်ဘာ ၉၊ ၁၈၈၈)။

David’s experiences are recorded for the instruction of the people of God in these last days. In his warfare against Satan, this servant of God had received light and direction from heaven, but, because the conflict was long continued, and because the question of his receiving the throne was unsettled, he became weary and discouraged (ST Nov. 9, 1888).

 

 

 

၂. မာအုတ်၏သားအာခိ။ “အာခိ” ဟူသောအမည်သည် မသေချာသောဆင်းသက်လာမှုရှိသည်။ အချို့သောပညာရှင်များက ဤအာခိသည် မာခါ၏သားအဖြစ် ၁ရာဇဝင် ၂:၃၉ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အာခိနှင့် တူညီသည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် မာအုတ်သည် အမျိုးသားပုံစံဖြစ်ပြီး၊ မာခါသည် အမျိုးသမီးပုံစံဖြစ်သည် (၁ရာဇဝင် ၁၅:၂၊ ၁ရာဇဝင် ၂:၄၈၊ ၃:၂၊ ၇:၁၅ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ နှစ်ခုလုံးသည် တူညီသောပုဂ္ဂိုလ်ကို ရည်ညွှန်းပါက၊ ၁ရာဇဝင် ၂:၃၉ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖြစ်ရပ်သည် ဒါဝိဒ်အာခိထံသို့ ပထမဆုံးထွက်ပြေးခဲ့ပြီး (၁ရာ ၂၁:၁၀) နောက်နှစ်ပေါင်း ၅၀ နီးပါးအကြာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့် ၁ရာဇဝင် ၂:၃၉ ၏ အာခိသည် အလွန်အသက်ကြီးနေရမည်။ သို့သော် အကယ်၍ မာအုတ်၏သားအာခိသည် မာခါအမည်ရှိအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပါက၊ သားဖြစ်သူကို “မာခါ၏သား” ဟု ရည်ညွှန်းနိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် မာအုတ်၏မြေးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်က ရူးမိုက်ဟန်ဆောင်ခဲ့သော အာခိ (၁ရာ ၂၁:၁၂, ၁၃) သည် ဒါဝိဒ်ယခုထွက်ပြေးလာသော ဘုရင်တစ်ပါးတည်းဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ဤဖြစ်ရပ်နှစ်ခုသည် နှစ်အနည်းငယ်သာ ကွာခြားခဲ့သည်။ ပထမဖြစ်ရပ်တွင် ဒါဝိဒ်သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုမူ ၎င်း၏မိသားစုများနှင့်အတူ နောက်လိုက်ရာပေါင်းများစွာနှင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးအချိန်တစ်ခုအထိ၊ ဒုက္ခသည်များသည် ဂါသမြို့၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။ တာဂျမ်များအရ ဆာလံ ၈, ၈၁, နှင့် ၈၄ ၏ခေါင်းစဉ်များတွင် “ဂိသှိသ” သည် ဒါဝိဒ်က ဂါသမြို့၌ နေထိုင်စဉ်တီထွင်ခဲ့သော ဂီတကိရိယာတစ်ခု သို့မဟုတ် ဂါသမြို့မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယူဆသော ဂီတအမျိုးအစားတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဂါသမြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့သောအကြိမ်တစ်ခုတွင် ဆာလံ ၅၆ ၏ခေါင်းစဉ်အရ “ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့က သူ့ကို ဂါသမြို့၌ ဖမ်းဆီးခဲ့စဉ်” ရေးစပ်ခဲ့သည်။ ၁ရာ ၂၁:၁၃ ကိုကြည့်ပါ။

2. Achish, the son of Maoch. The name “Achish” is of uncertain derivation. Some scholars think this Achish the same as that mentioned in 1 Kings 2:39 as the son of Maachah. But Maoch is the masculine form of the word, whereas Maachah is the feminine (see 1 Kings 15:2; 1 Chron. 2:48; 3:2; 7:15; etc.). If both passages refer to the same person, the Achish of 1 Kings 2:39 would have been very aged, for the incident there recorded occurred nearly 50 years after David first fled to Achish (1 Sam. 21:10). But if Achish, son of Maoch, married a woman by the name of Maachah, the son could be referred to as the “son of Maachah,” and therefore the grandson of Maoch. It is probable, however, that the Achish before whom David feigned madness (1 Sam. 21:12, 13) is the same king to whom David now fled. At most the two incidents were not many years apart. In the first instance David was alone; now he was accompanied by hundreds of followers with their families. For a time, at least, the refugees remained in Gath. According to the Targums “Gittih” in the titles of Ps. 8, 81, and 84 designates a musical instrument invented, or a type of music first composed, by David during his sojourn at Gath, thinking gittith to be from Gath. It was on one of his visits to Gath that David composed the 56th psalm, according to its title, which reads, “When the Philistines took him in Gath.” See on 1 Sam. 21:13.

 

၄. ထပ်မံရှာဖွေခြင်းမပြုတော့ပါ။ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်ကိုဖမ်းဆီးရန် ရန်သူပိုင်နက်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ သဘာဝအတိုင်း ရှောင်ကြဉ်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့သောလှုပ်ရှားမှုသည် သူပြင်ဆင်မထားသော စစ်ပွဲကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ကျမ်းစာစာသားတွင် ဒါဝိဒ်သည် ယုဒပြည်၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့လျှင်၊ ရှောလုသည် သူ၏နောက်ဆုံးကတိကို မေ့လျော့ကာ ထပ်မံလိုက်လံရှာဖွေမည်ဟု သံသယဖြစ်စရာအနည်းငယ်သာရှိသည်။ ယခင်အကြိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ (၁ရာ ၁၈:၁၇, ၂၅)၊ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့၏လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးမည်ဟု ဤအကြိမ်တွင်လည်း မျှော်လင့်ခဲ့ပေမည်။

4. Sought no more. Saul would naturally refrain from invading hostile territory in order to capture David; such a move would have provoked a war for which he was unprepared. The wording of the text leaves little doubt that, had David remained in Judah, Saul would have forgotten even his latest promise, and pursued him once more. Perhaps Saul hoped this time, as upon a former occasion (1 Sam. 18:17, 25), that David would fall at the hands of the Philistines.

 

၆. ဇိကလတ်။ အမည်၏ဆင်းသက်လာမှုသည် မသေချာပါ။ ၎င်းကို ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၅:၃၁ တွင် ယုဒ၏အမွေဆက်ခံရာမြို့များထဲတွင် ပထမဆုံးဖော်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် ရှိမောင်အား ယုဒပြည်၏နယ်နမိတ်အတွင်းရှိ မြို့အချို့ကို ချီးမြှင့်ခဲ့သောအခါ၊ ဇိကလတ်သည် ထိုအနွယ်သို့ လွှဲပြောင်းခံခဲ့ရသည် (ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၉:၁–၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဇိကလတ်သည် လွင်ပြင်ဒေသအရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး၊ တရားသူကြီးများခေတ်တွင် ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့က ရှိမောင်ထံမှ သိမ်းယူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယခုအခါ တဲလ်အယ်လ်-ခုဝဲလ်ဖေးဟု လူသိများသော နေရာတွင် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိပြီး၊ အဒုလံမှ အနောက်တောင်ဘက် မိုင် ၂၀ နှင့် ၁/၄ (၃၂.၄ ကီလိုမီတာ) နှင့် ဗီယာရှေဘာမှ မြောက်အရှေ့ဘက်သို့ မိုင် ၉ နှင့် ၁/၂ (၁၅.၂ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိသည်။ ဇိကလတ်သို့ ဗင်္ယာမိန်၊ ဂဒ်၊ မနာရှဲ၊ ယုဒ နှင့် အခြားအနွယ်များမှ စုဆောင်းသူများစွာ ဒါဝိဒ်ထံသို့ လာရောက်ခဲ့သည် (၁ရာဇဝင် ၁၂)။

6. Ziklag. The name is of uncertain derivation. It is first mentioned in Joshua 15:31, as one of the cities in Judah’s inheritance. But when Simeon was awarded certain cities within the borders of Judah, Ziklag was transferred to that tribe (see Joshua 19:1–5). Ziklag was situated in the eastern part of the plains country, and had been taken from Simeon by the Philistines in the days of the judges. It was probably on the site now known as Tell el–Khuweilfeh, 20 1/4 mi. (32.4 km.) southwest of Adullam and 9 1/2 mi. (15.2 km.) north by east from Beersheba. It was to Ziklag that many recruits from the tribes of Benjamin, Gad, Manasseh, Judah, and other tribes joined David 1 Chron. 12).

 

၇. တစ်နှစ်ပြည့်။ ဟေဗြဲဘာသာတွင် ယာမင်ဟု ဆိုလိုသည်မှာ “ရက်များ” ဟု စကားလုံးအတိုင်းဖြစ်သည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၂၉ တွင် ယာမင် “တစ်နှစ်ပြည့် [စကားလုံးအတိုင်း ‘ရက်များ’]” သည် “တစ်နှစ်လုံး [ရှာနဟ်၊ ‘နှစ်’ ဟူသော ပုံမှန်စကားလုံး]” နှင့် ညီမျှသည်။ ၁ရှမူဧလ ၁:၃ တွင် ဧလကာနသည် ရှိလောမြို့သို့ “နှစ်စဉ်” သွားရောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုထားပြီး၊ စကားလုံးအတိုင်း “ရက်များမှ ရက်များသို့” ဖြစ်သည်။ အခန်း ၂:၁၉ တွင် တူညီသောအသုံးအနှုန်းကို “နှစ်မှနှစ်သို့” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။

7. A full year. Heb. yamim, literally, “days.” In Lev. 25:29 yamim, “a full year [literally, “days”],” is clearly equivalent to “a whole year [shanah, the usual word for “year”].”In 1 Sam. 1:3 Elkanah is said to have gone to Shiloh “yearly,” literally, “from days to days.” In ch. 2:19 the same idiom is translated “from year to year.”

 

၈. တက်သွားပြီး ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုထံမှ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရပြီး ၎င်း၏လူမျိုးများက မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသော်လည်း၊ ဣသရေလအတွက် ၎င်း၏စိုးရိမ်မှုသည် ဘယ်သောအခါမှ မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။ ဇိကလတ်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့ ကာနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်စဉ်ကတည်းက ဒုက္ခပေးခဲ့သော သဲကန္တာရစစ်သွေးကြွများ၏ နယ်မြေနှင့် နယ်နမိတ်ချင်းထိစပ်နေသည်။ သခင်ဘုရားသည် အမာလက်လူမျိုးကဲ့သို့သော သားရဲလုံးလိုက်လူမျိုးများ၏ လုံးဝသုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၁၆; တောလည်ရာ ၂၄:၂၀; တရားဟောရာ ၉:၁–၄၊ တရားဟောရာ ၂၅:၁၇–၁၉၊ ကမ္ဘာဦး ၁၅:၁၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် ဘိသိက်ခံထားသော ထီးနန်းဆက်ခံသူအဖြစ် ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုမအောင်မြင်ခဲ့သောအရာကို ဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ၎င်း၏လူမျိုးထံမှ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ထိုက်တန်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

8. Went up, and invaded. Though David was hunted like a beast of prey by Saul and spurned by his countrymen, he never wavered in his concern for Israel. Ziklag bordered on the territory of desert marauders who had troubled Israel ever since their entrance into Canaan. The Lord had ordered the complete annihilation of such predatory tribes as the Amalekites (Ex. 17:16; Num. 24:20; Deut. 9:1–4; Deut. 25:17–19; cf. Gen. 15:16), and as the anointed heir to the throne David felt responsible to carry out what Saul had failed to accomplish. David no doubt intended thus to merit the loyalty of his own nation.

 

ဂေရှုရိလူမျိုးများ။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ရှိဟုန်နှင့် ဩဂ်၏ပြည်များကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ် (ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၂)၊ ၎င်းတို့သည် ဟာမုန်တောင်အနီးရှိ ဂေရှုရိလူမျိုးတို့၏ နယ်နမိတ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည် (ယောရှုမှတ်တမ်း ၁၂:၅; ၁၃:၁၁)။ ဤဂေရှုရိလူမျိုးတို့သည် နေဂပ်ဒေသ (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၉၊ တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၁:၉ ကိုကြည့်ပါ) နှင့် ပါရန်သဲကန္တာရမှ မြောက်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး၊ ဖိလိတ္ထိပြည်အနီးတွင် ဆက်စပ်နေသော အနွယ်တစ်ခုနေထိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

The Geshurites. When Israel invaded the lands of Sihon and Og (Joshua 12), they came to the border of the Geshurites, near Mt. Hermon (Joshua 12:5; 13:11). It is possible that these Geshurites had migrated northward from the Negeb (see on Gen. 12:9; Judges 1:9) and the desert of Paran, and that a related tribe lived near Philistia.

 

ဂေဇရိလူမျိုးများ။ ပို၍တိကျစွာ “ဂျာဇရိလူမျိုးများ” ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းတို့၏တည်နေရာသည် “ရှုရ်ပြည်သို့သွားရာ အဲဂုတ္တုပြည်အထိ” ရှိ အမာလက်လူမျိုးတို့နှင့် နီးကပ်စွာဆက်စပ်မှုမှသာ သိရှိရသည်။

The Gezrites. More accurately, “Girzites.” Their location is known only from their close association with the Amalekites in the desert “as thou goest to Shur, even unto the land of Egypt.”

 

အမလကိလူမျိုး။ အခန်း ၁၅:၂ ကို ကြည့်ပါ။

The Amalekites. See on ch. 15:2.

 

၉. ဒါဝိဒ်သည် ထိုနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်သည်။ သဲကန္တာရမှ လူမျိုးများသည် ရာစုနှစ်များစွာကြာ ဣသရေလ၏ ရန်သူများဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သဲကန္တာရနှင့်နီးကပ်သော ဣသရေလရပ်ရွာများကို အခါအားလျှော်စွာ ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့သည်။ ယခင်က ရှောလုသည် အမလကိလူများအားလုံးကို “လုံးလုံးဖျက်ဆီးခဲ့သည်” (အခန်း ၁၅:၈) သောအခါ၊ ၎င်းတို့အများအပြားသည် သဲကန္တာရထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့၏စီးနင်းမှုများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လှည့်လည်သွားလာနေသော ဘဒူဝင်လူမျိုးများသည် ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အချိန်ကြာလျှင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောနည်းလမ်းရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် “ယောက်ျား၊ မိန်းမများကို အသက်ရှင်ရန်မထားခဲ့” ဟူသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုသည်၊ သူတိုက်ခိုက်သော ရပ်ရွာများတွင် နေထိုင်သူများကိုသာ ရည်ညွှန်းသည်။ ဣသရေလ၏ နယ်စပ်မြို့များသို့ အမြဲတမ်းငြိမ်းချမ်းမှုယူဆောင်လာရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဤလူမျိုးများကို သဲကန္တာရအတွင်းသို့ အလှမ်းဝေးရောက်အောင် မောင်းထုတ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာရန် တုံ့ဆိုင်းလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့ကို လုံးဝသုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြောက်ကျားစစ်ပွဲဖြင့် ရရှိသော လုယက်ပစ္စည်းများဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ကြပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် ဤအခါသမယတွင် သိမ်းယူခဲ့သော တိရစ္ဆာန်များနှင့် အခြားပစ္စည်းများသည် မူလက ဣသရေလရပ်ရွာများမှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

9. David smote the land. The desert tribes had been the enemies of Israel for centuries and had intermittently raided Israelite communities adjacent to the desert. Earlier, when Saul “utterly destroyed” all the Amalekites (ch. 15:8), it is likely that many of them disappeared into the desert, and in a short time reappeared to continue their raids. The wandering Bedouin peoples have a mysterious way of disappearing suddenly, only to reappear in time. The statement that David “left neither man nor woman alive” refers, of course, only to those residing in the communities he attacked. The one way to bring permanent peace to the border towns of Israel was to drive these tribes back so far into the desert that they would hesitate to return. It was almost impossible to exterminate them. They lived on loot secured through guerrilla warfare, and much of the stock and other supplies David captured upon this occasion had probably been taken from Israelite communities in the first place.

 

၁၀. ယုဒ၏တောင်ပိုင်း။ စကားလုံးအရ “ယုဒ၏နဂဘ်” (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤလူမျိုးများနေထိုင်သော နယ်မြေသည် နဂဘ်အတွင်းတွင်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဒါဝိဒ်သည် “ယုဒ၏နဂဘ်” တွင် စီးနင်းတိုက်ခိုက်နေစဉ်၊ သူသည် သူ၏လူမျိုးများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ယုဒ၏နယ်မြေအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော နိုင်ငံခြားလူမျိုးများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုသည် အာခိရှ်အား အခြားနည်းဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်ရန် လုံလောက်စွာ မရေရာမသေချာဖြစ်နေသည်။

10. The south of Judah. Literally, “the Negeb of Judah” (see on Gen. 12:9). The area occupied by these tribes lay within the Negeb. Thus, while David was raiding in the “Negeb of Judah,” he was not fighting against his own people, but with foreign peoples who had trespassed on Judah’s territory. At the same time his statement was sufficiently ambiguous to permit Achish to interpret it otherwise.

 

ယေရမိလူမျိုး။ ယေရမိသည် ယုဒ၏မြေးဖြစ်သော ဟက်ဇရုန်၏ သားဦးဖြစ်သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂:၉, ၂၅)။ သူသည် ယာကုပ်အိဂျစ်သို့သွားပြီးနောက် မွေးဖွားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ယာကုပ်၏အိမ်ထောင်စုမှ အိဂျစ်သို့ပြောင်းရွှေ့သွားသော လူ ၇၀ တွင် သူ၏အမည်ကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ (ထွက်မြောက်ရာ ၄၆:၁၂)။ ဤအနွယ်သည် ထွက်မြောက်ရာလှုပ်ရှားမှုတွင် ဣသရေလနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သလား မသွားခဲ့သလား မသေချာပါ။ ၎င်းတို့သည် ဟေဗြုန်တောင်ပိုင်းဒေသတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် လှည့်လည်သွားလာနေသော ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေမရှိသူများအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလ၏ နိုင်ငံရေးရာများတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

Jerahmeelites. Jerahmeel was the first-born son of Hezron, the grandson of Judah (1 Chron. 2:9, 25. He was probably born after Jacob went to Egypt, for he is not mentioned among the 70 persons of Jacob’s household who migrated to Egypt (Gen. 46:12). It is not certain whether this clan accompanied Israel in the Exodus movement or not. They seem to have settled in the region south of Hebron. They probably lived as nomads, and took no part in the national affairs of Israel.

 

ကိနိလူမျိုး။ ထွက်မြောက်ရာ ၁၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ။

Kenites. See on Gen. 15:19.

 

၁၁. သတင်းအချက်အလက်။ ဤစကားလုံးကို ထည့်သွင်းထားပြီး ထင်ရှားစွာ ဖယ်ထုတ်သင့်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးများအား စီးနင်းမှုအကြောင်း သတင်းပေးမည့် ကျွန်များကို ဇိကလတ်သို့ ပြန်မယူသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

11. Tidings. This word has been supplied and should obviously be omitted. What is meant is that David took no prisoners back with him to Ziklag, lest these slaves should inform the Philistines of the raid.

 

၁၂. အာခိရှ်ယုံကြည်သည်။ ဒါဝိဒ်၏ လှည့်စားမှုသည် ဝိညာဉ်ရေးအခွင့်ထူးများဖြင့် အလွန်မြင့်မားစွာ ချီးမြှင့်ခံရသူတစ်ဦးနှင့် မထိုက်တန်သော နောက်ထပ်ဆိုးရွားသော အမှားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အပြစ်နှင့်တိုက်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှု၏စျေးနှုန်းမှာ မဆုတ်မနစ်သတိထားမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ဆန္ဒအလျောက် အဆက်မပြတ်နှိမ့်ချခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်မှုသည် ဒါဝိဒ်အား သူ၏စိတ်ဓာတ်ကျသည့်အချိန်တွင် စွန့်လွှတ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ ဒါဝိဒ်သည် ခိုင်မာသောရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်နှင့် အပြည့်အဝပူးပေါင်းလိုသော စိတ်ရင်းမှန်သောဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤသဘောထားသည် သူ၏အပြစ်များကို ဖော်ထုတ်ခံရသောအခါ ၎င်းတို့ကို ဝန်ခံရန်နှင့် သူ၏အမှားများကို ချက်ချင်းပြင်ဆင်ရန် စတင်လုပ်ဆောင်ရန် ဦးတည်စေခဲ့သည်။

12. Achish believed. The duplicity of David was another serious blunder, unworthy of one who had been so highly exalted in spiritual privileges. The price of victory in the conflict with sin is unceasing vigilance and constant surrender to the will of God. But the goodness of God did not forsake David in his hour of discouragement. David possessed a fixedness of purpose and a sincere desire to cooperate fully with the program of God. This attitude led him to acknowledge his sins upon their disclosure and to set out immediately to rectify his errors.

 

ဒါဝိဒ်သည် ယုဒမှထွက်ခွာခြင်းဖြင့် ပထမဆုံးအမှားကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ၏လူမျိုးများကို စွန့်ခွာခြင်း၏အပြစ်သို့ လှည့်စားမှု၏ ဒုတိယအပြစ်ကို ထပ်မံထည့်သွင်းခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဒါဝိဒ်သည် ယုဒတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ပါက၊ ဘုရားသခင်သည် ယခင်ကပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဣသရေလသည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးများ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ဂိလဗောသို့သွားသောအခါ (အခန်း ၂၈:၄)၊ ဒါဝိဒ်သည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ လူထုချီးကျူးမှုကို ရရှိစေမည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းရန် ထာဝရဘုရားက အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်၏အသက်ကို ရှာဖွေရာတွင် ဆိုးရွားသောအမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားသောအကြံဉာဏ်မရှိဘဲ သူ၏နယ်မြေကို စွန့်ခွာခြင်းဖြင့် သေစေနိုင်လောက်သော အမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

David made his first mistake in leaving Judah. To the sin of deserting his fellow countrymen without divine permission he added the second sin of duplicity. Had David remained in Judah, God could have delivered him as He had previously done. When Israel went to Gilboa to withstand the Philistine attack (ch. 28:4), David might have been used of the Lord to bring about such a victory as to win the popular acclaim of the entire country. While Saul had made a serious mistake in seeking the life of David, David now made an almost fatal blunder in leaving his own land without definite counsel from God.

 

ellen g. white comments

1–12 PP 673, 674

1, 2 PP 672

3, 5, 6, 12 PP 672