ယောရှုမှတ်စာ - ၂၃

 

အခန်းကြီး - ၂၃

chapter 23

 

ယိမ်းရှူး၏ မသေဆုံးမီ ဟောပြောချက်၊ ၃ ယခင်ကျေးဇူးများဖြင့်၊ ၅ ကတိတော်များဖြင့်၊ ၁၁ နှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြင့်။

1 Joshua’s exhortation before his death, 3 by former benefits, 5 by promises, 11 and by threatenings.

 

၁. ကာလရှည်ကြာ။ ယိမ်းရှူး၏ အသက်အရွယ်နှင့်ပတ်သက်သော ဆွေးနွေးချက်အတွက် ယိမ်းရှူးစာအုပ်၏ နိဒါန်းကို စာမျက်နှာ ၁၇၂ တွင်ကြည့်ပါ။ သူသည် ဣသရေလလူမျိုးများ ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်စဉ်က အသက် ၈၃ နှစ်ခန့်ရှိပြီဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သူသည် ကာလက်ထက် ၅ နှစ်ကြီးလျှင်၊ ပြည်သိမ်းပိုက်မှု ပြီးဆုံးချိန်တွင် အသက် ၉၀ ရှိပြီ။ အခန်း ၂၄:၂၉ အရ သူသေဆုံးချိန်တွင် အသက် ၁၁၀ နှစ်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခန့်မှန်းချက်မှန်ကန်ပါက၊ ဤအခန်းဖြစ်ရပ်များသည် ယိမ်းရှူး၏ ဘဝနောက်ဆုံးနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်၊ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအား အနားပေးခဲ့သည့်အချိန်မှ (အခန်း ၂၁:၄၄၊ ၂၂:၄) နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာမြင့်ခဲ့ရမည်။ ဤကာလရှည်ကြာမှုသည် ယိမ်းရှူးအား ဣသရေလ၏ အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ခါနာန်လူမျိုးများနှင့် ရင်းနှီးမှုကြောင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးရန် ရှိကြောင်း သတိပြုမိစေခဲ့သည်။

1. A long time. See Introduction to the book of Joshua, p. 172, for a discussion of Joshua’s age. It can be estimated that he was perhaps 83 years old when the Israelites entered Canaan. If he was 5 years older than Caleb, he was 90 at the end of the conquest of the land. According to ch. 24:29 he was 110 years old when he died. If our estimate is correct, and if the events of this chapter occurred during the last year of Joshua’s life, 20 years must have passed since the Lord gave Israel rest (chs. 21:44; 22:4). This length of time permitted Joshua to observe that one of Israel’s greatest dangers lay in being corrupted by intimacy with the Canaanites.

 

၂. ၎င်းတို့၏အကြီးအကဲများ။ ဆင့်ခေါ်ခံရသူများသည် လူမှုအဆင့်အတန်းလေးဆင့် သို့မဟုတ် ဒီဂရီလေးခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အနွယ်များ၏အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် မင်းညီမင်းသားများ၊ မိသားစုများ၏အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် ခေါင်းဆောင်များ၊ ဥပဒေအရ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူများဖြစ်သော တရားသူကြီးများ၊ တရားသူကြီးများ၏ဆုံးဖြတ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်သူများဖြစ်သော အရာရှိများ သို့မဟုတ် တရားစီရင်ရေးအရာရှိများ ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး ဧလျာဇာလည်းရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏သား ဖိနသတ်လည်းရှိခဲ့သည်။ အသက်ကြီးရင့်နေသော ကာလက်လည်း သေချာပေါက်ရှိခဲ့ပြီး၊ အောသနီလည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ အခြားသူများစွာလည်း ရှိခဲ့ပေမည်။

2. Their elders. Those summoned represented the four levels, or degrees, of civil distinction: the elders or princes of the tribes, the heads or chiefs of families, the judges who interpreted and made decisions according to the law, the officers or magistrates who executed the decisions of the judges. Eleazar the high priest was there, and Phinehas his son; doubtless Caleb was there in his ripe old age, and perhaps Othniel and many others.

 

ဤအစည်းအဝေး၏နေရာကို သတ်မှတ်မထားသော်လည်း၊ နောက်အခန်း (အခန်း ၂၄၊ အပိုဒ် ၁) တွင် ရှေခင်မ်ကို ဒုတိယအစည်းအဝေးနေရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသောကြောင့်၊ ပထမအစည်းအဝေးနေရာသည် ယောရှုဝ၏အိမ်ဖြစ်သော တိမ်နတ်-ဆေရာဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ၎င်းသည် ရှေခင်မ်တွင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ရှီလော ကဲ့သို့သော အခြားနေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

The place of this meeting is not specified, but inasmuch as Shechem is mentioned in the next chapter (v. 1), as the place for the second meeting, it has been thought that the place for the first meeting was Timnath-serah, the home of Joshua. However, it may have been at Shechem, as well, or even some other place, like Shiloh.

 

ငါအသက်ကြီးပြီ။ နှစ်အနည်းငယ်ကမူ၊ ဘုရားသခင်က ယောရှုဝ၏အသက်ကြီးရင့်လာမှုကို သတိပေးခဲ့သည်။ “သင်သည် အသက်ကြီးပြီး နှစ်သက်ရာရောက်နေပြီ” ဟု ကြေညာခဲ့သည် (အခန်း ၁၃၊ အပိုဒ် ၁)။ ယခု ယောရှုဝကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ကြီးလာမှုနှင့် အချိန်ကုန်လွန်မှု၏အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံစားရပြီး “ငါအသက်ကြီးပြီ၊ အသက်ကြီးရင့်လာပြီ” ဟု ကြေညာခဲ့သည်၊ စကားအရ “ငါအသက်ကြီးပြီ၊ ငါသည် နေ့ရက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ”။ သူသည် ၎င်း၏နောက်ဆုံးနှစ်တွင် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်း၏အသက် ၁၁၀ နှစ်မြောက်နှစ်တွင်ဖြစ်သည် (အခန်း ၂၄၊ အပိုဒ် ၂၉)။

I am old. Some years before, God reminded Joshua of his advancing age. “Thou art old and stricken in years,” He had declared (ch. 13:1). Now Joshua himself felt the effect of age and the passing of time and himself declared, “I am old and stricken in age,” literally, “I am old I have entered into the days.” He was probably in his last year, that is, in his 110th year (ch. 24:29).

 

၃. သင်တို့ကြောင့်။ စကားအရ “သင်တို့၏မျက်နှာများရှေ့တွင်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဣသရေလလူမျိုးများ တိုက်ပွဲတွင် ရှေ့သို့ချီတက်စဉ် ခါနာန်လူမျိုးများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

3. Because of you. Literally, “before your faces,” that is, before the Israelites in battle. The Canaanites were slain as Israel marched forward in battle.

 

၄. ငါခွဲဝေပေးခဲ့ပြီ။ ဤနေရာတွင်၊ အခန်း ၁၃၊ အပိုဒ် ၁–၇ နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၂၊ အပိုဒ် ၂၃ တွင်ကဲ့သို့၊ ယောရှုဝပြီးမြောက်ခဲ့သော သိမ်းပိုက်မှု၏ အကျဉ်းချုပ်နှင့် တစိတ်တပိုင်းသဘောသဘာဝကို ရှင်းလင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ ဘုရားသခင်က ဣသရေလအား ပိုင်ဆိုင်ရန်မြေကို ပေးခဲ့ပြီး၊ ကျန်ရှိနေသေးသောလူမျိုးများကို ၎င်းတို့တတ်နိုင်သလောက် ဖယ်ရှားရန်နှင့် ၎င်းတို့၏နေရာတွင် ဝင်ရောက်နေထိုင်ရန် လုံလောက်မှုရှိသည့်အခါ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ရှေ့တွင် သွားပေးမည်ဟု အာမခံခဲ့သည်။

4. I have divided. Here, as in ch. 13:1–7, and afterward, in Judges 2:23, the preliminary and partial nature of the conquest achieved by Joshua is distinctly recognized God gave Israel the land to possess and the assurance that He would go before them to drive out the remaining nations as they were able and sufficient to fill in and take their place.

 

၅. ၎င်းတို့ကို နှင်ထုတ်ပါ။ ဤနေရာတွင် ယောရှုဝသည် “နှင်ထုတ်ရန်” ဟူသောစကားလုံးကို ဒုတိယဓမ္မကျမ်း ၆၊ အပိုဒ် ၁၉ နှင့် ၉၊ အပိုဒ် ၄ တွင်တွေ့ရသော စကားလုံးနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ၁၁ ကြိမ်သာ အသုံးပြုထားသော အနည်းငယ်ထူးခြားသောစကားလုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယောရှုဝသည် ဒုတိယဓမ္မကျမ်းမှ ကိုးကားနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျမ်းသည် ယောရှုဝ၏ခေတ်တွင် ရေးထားသောပုံစံဖြင့် ရှိခဲ့သည်ဟု ညွှန်ပြနိုင်သည်။

5. Expel them. Joshua here uses the same word for “expel” as is found in Deut. 6:19 and 9:4, a somewhat unusual word used only 11 times in the OT. It may indicate that Joshua was quoting from Deuteronomy, and that the latter existed in written form in Joshua’s day.

 

 

 

၆–၈. မယုံကြည်မှုနှင့် ထိတွေ့ခြင်း၏အန္တရာယ်။—ဣသရေလလူများသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းမှ အန္တရာယ်ရှိသလို၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း မယုံကြည်မှုနှင့် ထိတွေ့ခြင်းမှ အန္တရာယ်ရှိသည်။ ပါရမီရှင်များနှင့် အရည်အချင်းရှိသူများ၏ ဖန်တီးမှုများသည် မကြာခဏ သေစေနိုင်သော အဆိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်သည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အောက်တွင်၊ အကြောင်းအရာများနှင့် အတွေးအမြင်များကို တင်ပြထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် စိတ်နှလုံးကို ဆွဲဆောင်၊ စိတ်ဝင်စားစေပြီး၊ ဖောက်ပြန်စေသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ခရစ်ယာန်နိုင်ငံတွင်၊ ဘာသာတရားသည် အားနည်းလာပြီး၊ သံသယဝါဒနှင့် ဘုရားမသိမဖြစ်မှုသည် အောင်မြင်နေသည် (စံတော်ချိန် မေ ၁၉၊ ၁၈၈၁)။

6–8. Danger From Contact With Infidelity.—We are in as great danger from contact with infidelity as were the Israelites from intercourse with idolaters. The productions of genius and talent too often conceal the deadly poison. Under an attractive guise, themes are presented and thoughts expressed that attract, interest, and corrupt the mind and heart. Thus, in our Christian land, piety wanes, and skepticism and ungodliness are triumphant (ST May 19, 1881).

 

 

၆. ရဲရင့်ပါ။ စကားအရ ဤဆုံးမစကားသည် “သင်တို့သည် အလွန်သန်မာရမည်” ဟု ဖတ်သည်။ ရဲစွမ်းသတ္တိသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ခွန်အားမှ လာသည်။ ခရစ်ယာန်ဘဝတစ်ခုလုံးအတွက် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ အထူးသဖြင့် လှောင်ပြောင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ခရစ်တော်ကို ဥပမာဖြင့်ရော စကားဖြင့်ရော ဝန်ခံရန် ရဲစွမ်းသတ္တိလိုအပ်သည်။ သွေးဆောင်မှုကို ခုခံရန်နှင့် ရန်လိုသောကမ္ဘာတွင် ကောင်းမှုပြုရန် ရဲစွမ်းသတ္တိလိုအပ်သည်။ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုကို ကျော်လွှားရန် ရဲစွမ်းသတ္တိလိုအပ်သည်။ အမှားတစ်ခုကို ဝန်ခံရန် ရဲစွမ်းသတ္တိလိုအပ်သည်။ သို့သော် ယောရှုဝမှတစ်ဆင့် သခင်ဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့အား “သင်တို့သည် အလွန်သန်မာရမည်” ဟု မှန်ကန်သောအရာကို ပြုလုပ်ရန် မိန့်တော်မူသည်။

6. Courageous. Literally the admonition reads, “And ye shall be very strong.” Courage comes from strength both physical and spiritual. Courage is essential to all Christian living. It takes courage to confess Christ both by example and word of mouth in the face of ridicule. It takes courage to resist temptation and do good in the midst of a hostile world. It takes courage to overcome selfishness. It takes courage to admit a fault. But the Lord says to us through Joshua, “Ye shall be very strong” to do the thing that is right.

 

အားလုံးသည် ရေးထားသည့်အတိုင်း။ “စာအုပ်ထဲတွင် ရေးထားသည့်အားလုံး” ဟူသော ညွှန်ကြားချက်၏ အကျုံးဝင်မှုကို သတိပြုပါ။ မည်သည့်ချန်လှပ်ထားမှု သို့မဟုတ် ခြွင်းချက်မှ မရှိရပါ—အနှစ်သက်ဆုံး အဆုံးအမများ သို့မဟုတ် နှစ်သက်ဖွယ်တာဝန်များကို ရွေးချယ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ “ရေးထားသည့်အားလုံး” ကို ဖတ်ရှု၍၊ ယုံကြည်၍၊ နာခံရမည်။

All that is written. Observe the universality of the injunction, “all that is written in the book.” There is to be no reservation or exception— no selection of favorite doctrines or of agreeable duties, but “all that is written” is to be read, believed, and obeyed.

 

 

၆. ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခြင်းသည် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။—လူသားများကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်သည် အရာရာတိုင်းတွင် ပြည့်စုံသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ခွဲဝေပေးထားသော အစိတ်အပိုင်းများကို သစ္စာစောင့်သိစွာ ထမ်းဆောင်ပါက၊ အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကောင်းမွန်လိမ့်မည်။ မသင့်လျော်သော ဖောက်ပြန်မှုသည် ကွဲလွဲမှု၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ပျက်စီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏လက်ဖြင့်ဖန်တီးထားသော သတ္တဝါများကို ဖိနှိပ်ရန် ၎င်း၏တန်ခိုးကို ဘယ်သောအခါမှ အသုံးမပြုပေ။ သူသည် လူသားများ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းထက် ပိုမိုတောင်းဆိုခြင်းမရှိသလို၊ ၎င်း၏မနာခံသောသားသမီးများကို နောင်တရရန် သို့မဟုတ် အခြားသူများကို ၎င်းတို့၏ဥပမာကို လိုက်နာခြင်းမှ တားဆီးရန် လိုအပ်သည်ထက် ပိုမိုပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းမရှိပေ။ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခြင်းသည် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ (စံတော်ချိန် မေ ၁၉၊ ၁၈၈၁)။

6 Rebellion Against God Is Inexcusable.—God’s plan for the salvation of men, is perfect in every particular. If we will faithfully perform our allotted parts, all will be well with us. It is man’s apostasy that causes discord, and brings wretchedness and ruin. God never uses His power to oppress the creatures of His hand. He never requires more than man is able to perform; never punishes His disobedient children more than is necessary to bring them to repentance; or to deter others from following their example. Rebellion against God is inexcusable (ST May 19, 1881).

 

 

၇။ ဤသူတို့ထံသို့ မလာကြလေနှင့်။ စကားလုံးအရ၊ “ဤလူမျိုးများထံသို့ မသွားကြလေနှင့်”။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဤလူမျိုးများအကြားတွင် နေထိုင်သော်လည်း၊ သူတို့နှင့် မည်သည့်ဆက်ဆံရေးမျှ မထားရှိရပါ။ မည်သို့ပင် အပြစ်ကင်းသည်ဟု ထင်ရှားစေကာမူ၊ မည်သည့်ဆက်ဆံမှုမဆို ပို၍ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံမှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဖမ်းဆီးသွားနိုင်သည်။ ထိုနည်းတူ တားမြစ်ချက်တစ်ခု ယနေ့တိုင် ရှိနေသည်။ သစ်ညီထောက်တိုင်ကျမ်းတွင် “ယုံကြည်သူမဟုတ်သူများနှင့် မညီမျှစွာ ထမ်းဘိုးတွဲမနေကြလေနှင့်” (၂ ကော။ ၆:၁၄) ဟူ၍ ညွှန်ကြားထားသည်။ ဤညွှန်ကြားချက်ကို တမင်ဖောက်ဖျက်ခြင်း၏ ဆိုးရွားသောအကျိုးဆက်များကို အိမ်ထောင်ရေးတွင် ယုံကြည်သူမဟုတ်သူများနှင့် ဆက်ဆံရေးထဲသို့ အကြံဉာဏ်ရှိသော်လည်း ဝင်ရောက်သွားသော လူငယ်များ၏ ဘဝများတွင် မကြာခဏ တွေ့ရသည်။ စစ်မှန်သော သဟဇာတဖြစ်မှု ဘယ်သောအခါမှ မရှိနိုင်သည့် အိမ်ထောင်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရသည့်အပြင်၊ ဘာသာရေးအပေါ် တဖြည်းဖြည်း စိတ်ကုန်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်နှင့် လုံးဝခွဲခွာသွားခြင်းသို့ ဦးတည်သွားတတ်သည်။ “သဘောတူညီမှုမရှိလျှင် လူနှစ်ဦး အတူလျှောက်သွားနိုင်မည်လော” (အာမုတ် ၃:၃)။

 

7. Come not among these. Literally, “do not go in unto these nations.” The Israelites, though living among these nations, were to have no intercourse with them. Any association, no matter how innocent it might appear, could lead to more intimate contacts which would eventually lure the soul from God. A similar prohibition still obtains. The NT injunction is, “Be ye not unequally yoked together with unbelievers” (2 Cor. 6:14). The baneful results of a willful disregard of this command are often seen in the lives of the young, who, despite counsel, enter into marriage relationships with unbelievers. Besides finding a home in which true harmony can never reign, they often find, too, a growing distaste for religion, which results sooner or later in complete separation from God. “Can two walk together, except they be agreed?” (Amos 3:3).

 

သူတို့၏ နာမည်ကိုပင် မဖော်ပြရ။ ဤအတွက် မောရှေ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၁၃ နှင့် တရားဟောရာကျမ်း ၁၂:၃ တွင် တွေ့နိုင်သည်။ ထိုဘုရားများ၏ နာမည်များကို အသုံးမပြုရ၊ သို့မဟုတ် မှတ်မိပင် မမှတ်မိရပါ။

Neither make mention. For Moses’ instruction on this see Ex. 23:13 and Deut. 12:3. The very names of these gods were not to be used, nor even remembered.

 

သစ္စာဆိုခြင်းကိုလည်း မပြုစေနှင့်။ မည်သည့်ဘုရားတစ်ပါးကိုမဆို သစ္စာဆိုခြင်းသည် စာချုပ်ဖောက်ဖျက်မှုတွင် သက်သေနှင့် လက်စားချေသူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ညီမျှပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘာသာရေးကိုးကွယ်မှုအတွက် သင့်လျော်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် မည်သည့်စာချုပ်မျှ မပြုလုပ်နိုင်ပါ၊ အကြောင်းမှာ စာချုပ်ကို တရားဝင်ဖြစ်စေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူသည် သူ၏ ဘုရားကို သစ္စာဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဣသရေလလူမျိုးမှ ထိုဘုရားကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းဟု ဆိုလိုမည်ဖြစ်သည်။

Nor cause to swear. To swear by any god was virtually to acknowledge him as a witness and avenger in the case of the violation of contracts, and so in effect a suitable object of religious worship. This would mean, then, that Israel could not make any covenant with idolaters, for the only way to make it binding would be for the idolater to swear by his own god, and that would mean an acknowledgment of this god by the Israelite.

 

 

၁၀။ လူတစ်ဦး။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင်၊ ယောရှုသည် တရားဟောရာကျမ်း ၃၂:၃၀ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော မောရှေ၏ သီချင်းထဲမှ စကားများကို ထပ်မံအသုံးပြုနေသည်။

10. One man. Again, in this verse, Joshua is using the words of Moses as found in his song, recorded in Deut. 32:30.

 

 

၁၁။ ကောင်းစွာ သတိထားပါ။ စကားလုံးအရ၊ “သင်တို့၏ ဝိညာဉ်များကို အလွန်သတိထားပါ”။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ပြည်၌ သက်တောင့်သက်သာ အခြေချနေထိုင်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်အပေါ်ထားသော သူတို့၏ မေတ္တာသည် အခြားတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်သည် ယခုအခါတွင် ပို၍ကြီးမားလာနိုင်သည်။ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းများတွင် မေတ္တာ၏ အဓိကအရေးပါမှုကို အလေးပေးထားသည်။ အာဏာသည် သာယာဖွယ်ရှိနိုင်သည်၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် အလှအပသည် နှစ်သက်ဖွယ်ရှိနိုင်သည်၊ စည်းစိမ်သည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် လုံခြုံမှုကို ပေးနိုင်သည်၊ သို့သော် ဘဝသည် ဤအရာများတွင် မရှိပါ။ မေတ္တာသည် အားလုံးကို ကျော်လွန်သည်။ နာခံမှုသည် “သင်သည် ငါ့ရှေ့တွင် အခြားဘုရားများကို မထားရမည်” (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၃) ဟူသော အသံကို လိုက်နာသည်။ သို့သော် မေတ္တာသည် “အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် မြေကြီးတပြင်လုံးတွင် မည်မျှ ထူးမြတ်ပါသနည်း” (ဆာလံ ၈:၁) ဟု တုံ့ပြန်သည်။ နာခံမှုသည် ထာဝရဘုရား၏ နာမကို အချည်းနှီး မယူရန် ငြင်းဆန်သည်၊ သို့သော် မေတ္တာသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို တောင့်တပါသည်” (ဟေရှာယ ၂၆:၈) ဟု အော်ဟစ်သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ ကယ်တင်ခြင်းရရန် လူတို့အကြား ပေးထားသော အခြားနာမတစ်ခုမျှ ကောင်းကင်အောက်တွင် မရှိပါ” (တမန်တော် ၄:၁၂)။ နာခံမှုသည် ဥပုသ်နေ့ကို ဖောက်ဖျက်ရန် ငြင်းဆန်သည်၊ သို့သော် မေတ္တာသည် “ဥပုသ်နေ့ကို နှစ်သက်ဖွယ်၊ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၊ ဂုဏ်ပြုဖွယ်ဟု ခေါ်ဆိုပါ” (ဟေရှာယ ၅၈:၁၃) ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အားလုံးနှင့် ဤသို့ဖြစ်သင့်သည်။ “မေတ္တာသည် ပညတ်တရား၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်” (ရောမ ၁၃:၁၀)။

11. Take good heed. Literally, “take heed exceedingly to your souls.” Perhaps the danger would be greater now, after the Israelites were settled at ease in the land, that their love for God might turn to something else. The scriptures in both the OT and NT emphasize the pre-eminence of love. Power may be pleasant, wisdom and beauty may be delightful, and riches may give a certain prestige and sense of security, but life is not in these. Love supersedes all. Obedience submits to the voice which cries, “Thou shalt have no other gods before me” (Ex. 20:3). But love responds, “O Lord our Lord, how excellent is thy name in all the earth” (Ps. 8:1). Obedience declines to take the name of the Lord in vain, whereas love exclaims, “The desire of our soul is to thy name” (Isa. 26:8). “There is none other name under heaven given among men, whereby we must be saved” (Acts 4:12). Obedience refuses to break the Sabbath, but love says, “Call the sabbath a delight, the holy of the Lord, honourable” (Isa. 58:13). So it ought to be with all the divine commands. “Love is the fulfilling of the law” (Rom. 13:10).

 

၁၂, ၁၃. မယုံကြည်သူများနှင့် လက်ထပ်ခြင်း၏အန္တရာယ်။—သခင်ဘုရားသည် ယနေ့လည်း မပြောင်းလဲပေ။ ၎င်း၏သဘာဝသည် ယောရှုအခါကဲ့သို့ ယနေ့တွင်လည်း တူညီသည်။ သူသည် မှန်ကန်၊ သနားကြင်နာ၊ ကရုဏာရှိ၊ ၎င်း၏ဂတိစကားနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများတွင် သစ္စာရှိသည်။ ယနေ့ ဘုရားသခင်၏လူများကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်များထဲမှတစ်ခုမှာ ဘုရားမသိသူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်း၊ အထူးသဖြင့် မယုံကြည်သူများနှင့် လက်ထပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ လူများစွာအတွက်၊ လူသားများအပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရား၏ပြတ်သားသောပညတ်ကို ဂရုမထားဘဲ စွန့်စားခြင်းဖြင့် ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ ပထမခြေလှမ်းကို လှမ်းသည်။ ထို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ဖောက်ပြန်မှုသည် မကြာခဏ ရလဒ်ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဘုရားသခင်၏လိုအပ်ချက်များကို ဆန့်ကျင်ပြီး ၎င်းတို့၏ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် လူသားများအတွက် အန္တရာယ်ရှိသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏စကားကို အလေးအနက်ပြောသည်ဟူသော သင်ခန်းစာကို လူသားများအတွက် သင်ယူရန် ခက်ခဲသည်။

12, 13. Danger of Uniting in Marriage With Unbelievers.—The Lord has not changed. His character is the same today as in the days of Joshua. He is true, merciful, compassionate, faithful in the performance of His Word, both in promises and threatenings. One of the greatest dangers that besets the people of God today, is that of association with the ungodly; especially in uniting themselves in marriage with unbelievers. With many, the love for the human eclipses the love for the divine. They take the first step in backsliding by venturing to disregard the Lord’s express command; and complete apostasy is too often the result. It has ever proved a dangerous thing for men to carry out their own will in opposition to the requirements of God. Yet it is a hard lesson for men to learn that God means what He says.

 

ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို နင်းပြားသူများကို မိတ်ဆွေများနှင့် အဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်သူများသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုစိတ်နှင့် စိတ်ဓာတ်နှင့် တူညီလာတတ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နောင်တမရသူများ၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားမှုရှိသင့်ပြီး၊ ၎င်းတို့အပေါ် ကရုဏာနှင့် ယဉ်ကျေးသောစိတ်ထားကို ပြသသင့်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏မိတ်ဆွေများဖြစ်သူများကိုသာ မိတ်ဆွေအဖြစ် လုံခြုံစွာ ရွေးချယ်နိုင်သည် (စံတော်ချိန် မေ ၁၉၊ ၁၈၈၁)။

As a rule, those who choose for their friends and companions, persons who reject Christ and trample upon God’s law, eventually become of the same mind and spirit. We should ever feel a deep interest in the salvation of the impenitent, and should manifest toward them a spirit of kindness and courtesy; but we can safely choose for our friends only those who are the friends of God (ST May 19, 1881).

 

 

 

 

 

၁၂။ အိမ်ထောင်ပြုခြင်း။ စကားလုံးအရ၊ “အိမ်ထောင်ရေးဖြင့် ဆက်စပ်လာခြင်း”။ ဣသရေလသည် ဤလောကတွင် နေထိုင်ရင်း ဤလောက၏ အစိတ်အပိုင်းမဖြစ်ရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သင်ယူရန် အချိန်ကြာရှည်ယူခဲ့ရသည်။ ဗာဗုလုန်ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်မှုပြီးမှသာ ဤသင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ပြီး၊ သင်ယူပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် ဖာရိရှဲဆန်သော သီးသန့်ဝါဒအဖြစ် မကြာမီ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

12. Make marriages. Literally, “become related by marriage.” It was a long time before Israel learned the lesson of how to live in the world without being of the world. It was not learned until after the Babylonish captivity, and when learned, it was soon distorted into a pharisaical exclusiveness.

 

၁၃. အခန်း ၁၇:၁၃ တွင် အီးဂျီဒဗလျူ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

13. See EGW on ch. 17:13.

၁၃. ထောင်ဖမ်းနှင့်ထောင်ချောက်များ။ ဖြစ်နိုင်ခြေ၍ “ပိုက်ကွန်နှင့်ထောင်ချောက်” (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၃၃၊ တောလည်ရာကျမ်း ၃၃:၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆိုလိုရင်းမှာ နောက်ဆုံးမကောင်းမှုရလဒ်များကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို သတိမထားမိပေ။ ဖောက်ပြန်သောလူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ဆွဲဆောင်မှုများတွင် လှည့်စားတတ်သည်။ ထောင်ဖမ်းနှင့်ထောင်ချောက်များကို ဦးစွာထားပြီး သားကောင်သေချာသွားမှ ကြိမ်ဒဏ်နှင့်ဆူးများရောက်လာသည်။ ဖောက်ပြန်သောသူများသည် ဖြူစင်သူများကို လှည့်စားမှုဖြင့် လမ်းလွဲစေသည်။ ၎င်းတို့သည် အနိမ့်ဆုံးအစိတ်အပိုင်းများကို ဗီဇအရ ဖုံးကွယ်ထားပြီး အကောင်းဆုံးအစိတ်အပိုင်းများကို ဖော်ထုတ်ကာ သားကောင်ကို လှည့်စားသည်။ ဖြူစင်သူ၏သီလများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ဖျက်ဆီးခြင်းလုပ်ငန်းကို ကူညီပေးသည်။ “မေတ္တာသည် … မကောင်းမှုကို မတွေးဘဲ” ဖြူစင်သူသည် ၎င်းတို့၏ သွေးဆောင်သူများအကြောင်း “ဤသူများကို မမျှတစွာ ပြောဆိုခံရသည်။ ၎င်းတို့သည် သတင်းထက် ပိုကောင်းသည်” ဟု ပြောရန် သွေးဆောင်ခံရသည်။

13. Snares and traps. Probably, rather, “a net and a snare” (see Ex. 23:33; Num. 33:55). The implication is that the ultimate evil results are covered over so that they are not observed. Corrupt society is insidious in its attractions. The snares and traps are placed first, and not till the victim is secure do the scourges and the thorns come. Corrupt men lead away the pure by guile. They instinctively conceal their worst elements while they reveal their best, and thus they deceive their prey. The very virtues of the pure sometimes help in the work of destruction. “Charity … thinketh no evil,” and the innocent man is tempted to say of his seducers, “These men have been unfairly spoken of. They are better than the report circulated about them.”

 

ကြိမ်ဒဏ်။ ၎င်းတို့သည် ဣသရေလလူမျိုးများကို ၎င်းတို့မသွားလိုသောလမ်းသို့ မောင်းနှင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထောင်ချောက်ထဲသို့ တစ်ကြိမ်ရောက်သွားလျှင် ၎င်းတို့သည် နွားထီးအောက်တွင်ရှိသော နွားများကဲ့သို့ မောင်းနှင်ခံရလိမ့်မည်။

Scourges. These would be for driving the Israelites on in the way they would not want to go. But once in the trap they would be driven on as oxen under the yoke.

 

ဆူးများ။ မျက်လုံးထဲရှိ ဆူးများသည် မျက်စိကန်းခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး မျက်လုံးထဲရှိ ဆူးတစ်ချောင်းသည် လူတစ်ဦးကို မျက်စိကန်းစေလိမ့်မည်။ ထိုနည်းတူ ရန်သူသည် ဣသရေလ၏ နားလည်မှုမျက်လုံးများကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။

Thorns. These in the eyes would indicate blindness, since a thorn in the eye would blind the individual. Just so the enemy would put out the eyes of Israel’s understanding through idolatry.

 

၁၄. လူအပေါင်းတို့၏လမ်း။ ဖြစ်နိုင်ခြေ၍ “လူအပေါင်းတို့၏လမ်းသို့”။ ယောရှုသည် ဤမရှောင်လွှဲနိုင်သော လမ်းဆုံးကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်သည်။ ၎င်းသည် ထူးဆန်းသောအဆုံးမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမှာ အတိတ်ကာလ၏ လူအားလုံးသည် ဧနက်နှင့်ဧလိယမှလွဲ၍ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ အနာဂတ်တွင် ခြွင်းချက်တစ်ခုတည်းမှာ ယေရှုပြန်လည်ကြွလာသောအခါ ဘာသာပြန်ခံရမည့်သူများဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၁–၅၄)။ ယောရှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဘုရားသခင်ပြုလုပ်ခဲ့သောအရာများကို အပြည့်အဝကျေနပ်စွာ သေဆုံးသွားသည်။ သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ဝိညာဉ်ရေးစိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် သေဆုံးသွားပြီး ၎င်း၏ဇာတ်ကောင်၏ ကြီးမြတ်မှုမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်မှုများ၏ ခမ်းနားမှုနှင့် သူ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်နောက်တွင် သူကိုယ်တိုင် များစွာဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြီးမားဆုံးမေးခွန်းမှာ “ငါထွက်သွားသောအခါ သူတို့သည် ငါ၏ဘုရားသခင်ကို မည်သို့ထင်မည်နည်း။ ယခု ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သိကြသော်လည်း သူတို့သည် မှတ်မိမည်လား။”

14. Way of all the earth. Rather, “in the way of all the earth.” Joshua faces this unavoidable end of the road with calmness and confidence. It is not a strange ending, for all men of the past, save Enoch and Elijah, have come to that destination. The only exception in the future will be those who will be translated at the coming of Jesus (1 Cor. 15:51–54). Joshua was dying fully satisfied with God and with what God had done. He was dying with a spiritual interest in the survivors, and the greatness of his character lay in the fact that he himself was so much concealed behind the grandeur of his own exploits, and the God who led him in them. His great question was, “What will they think of my God when I am gone? They know Him now, but will they remember?”

 

၁၆. သင်တို့သည် လွန်ကျူးသောအခါ။ စကားလုံးအရ “သင်တို့လွန်ကျူးရာ၌”။ ဆိုလိုရင်းမှာ “သင်တို့လွန်ကျူးသည့်အခါတိုင်း” သို့မဟုတ် “သင်တို့လွန်ကျူးလျှင်” နှင့် အခြားဘုရားများကို သွားကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများသည် သစ္စာရှိကြမည်ဟု ယူဆသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို မစမ်းသပ်မီ ကောင်းကြီးမပေးပါ။ သူသည် လူများကို ယခုအခါ ပေါများစွာပေးကာ အနာဂတ်တွင် ပို၍ပေါများသော ကရုဏာကို ခံစားရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။ ဘုရားသခင်သည် လာမည့်သစ္စာမဲ့မှုကို ကြိုတင်သိသော်လည်း ၎င်းကြောင့် သူ၏ကောင်းသောလက်ဆောင်များကို မဖယ်ရှားပါ။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို လက်ခံရရှိခြင်းသည် အံ့ဖွယ်အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ထင်ရှားသော တာဝန်ဝတ္တရားကိုလည်း ဆောင်သည်။ ဤလက်ဆောင်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏သမ္မာတရားကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် ရရှိခဲ့သော အလင်းရောင်နှင့် အချိုးကျသော တရားစီရင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

16. When ye have transgressed. Literally “in your transgressing.” The idea is, “whenever you transgress,” or “if you transgress,” and go and serve other gods. God assumes that His people will be faithful. He does not prove them before He blesses them. He gives to men abundantly in the present that He may prepare them to enjoy the still more abundant mercy of the future. Though God foresees coming unfaithfulness, He does not, on that account, withhold His good gifts. To be a recipient of God’s mercy and wisdom and blessing is a most wonderful privilege, but it also carries with it a most definite responsibility. To turn from God and His truth, in the face of these gifts, is to incur judgment proportionate to the light received.

 

ellen g. white comments

1–16 PP 521, 522

1–3, 5, 6 PP 521

14–16 PP 522