ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၁၄

 

အခန်းကြီး - ၁၄

chapter 14

 

၁. ‌ေယာနသန်သည် သူ၏ဖခင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ သို့မဟုတ် လူများအား မသိစေဘဲ သွားကာ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့၏ တပ်စခန်းကို အံ့ဖွယ်ရာတိုက်ခိုက်သည်။ ၁၅. ဘုရားသခင်၏ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ရိုက်နှက်ကြသည်။ ၁၇. ရှောလုသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အကြံဉာဏ်ကို မစောင့်ဘဲ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်သည်။ ၂၁. ဖမ်းဆီးခံထားရသော ဟီဘရူးလူများနှင့် ပုန်းအောင်းနေသော ဣသရေလလူများသည် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုကြသည်။ ၂၄. ရှောလု၏ မဆင်မခြင်ကျိန်ဆိုမှုသည် အောင်ပွဲကို ဟန့်တားသည်။ ၃၂. သူသည် လူများအား သွေးစားခြင်းမှ တားမြစ်သည်။ ၃၅. သူသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်သည်။ ၃၆. ‌ေယာနသန်သည် မဲနှိုက်ရာ ရွေးချယ်ခံရသော်လည်း လူများက ကယ်တင်သည်။ ၄၇. ရှောလု၏ ခွန်အားနှင့် မိသားစု။

1 Jonathan, unwitting to his father, the priest, or the people, goeth and miraculously smiteth the Philistines’ garrison. 15 A divine terror maketh them beat themselves. 17 Saul, not staying the priest’s answer, setteth on them. 21 The captivated Hebrews, and the hidden Israelites, join against them. 24 Saul’s unadvised adjuration hindereth the victory. 32 He restraineth the people from eating blood. 35 He buildeth an altar. 36 Jonathan, taken by lot, is saved by the people. 47 Saul’s strength and family.

 

၁, ၆, ၇. ယောနသန်သည် ဘုရားသခင်၏ ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်—ဤလူနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့သည် လူသားထက်သာလွန်သော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏ လှုံ့ဆော်မှုနှင့် အမိန့်အောက်တွင် လှုပ်ရှားနေကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ အပြင်ပန်းမှကြည့်လျှင် ၎င်းတို့၏ စွန့်စားမှုသည် မိုက်မဲပြီး စစ်ရေးစည်းမျဉ်းများနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။ သို့သော် ယောနသန်၏ လုပ်ရပ်သည် လူသားဆန်သော မိုက်မဲမှုဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိနှင့် သူ၏ လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်များကို အားမကိုးခဲ့ပေ။ သူသည် ဘုရားသခင်က ဣသရေလလူမျိုးအတွက် အသုံးပြုသော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အကြောင်းအမှုကို ဘုရားသခင်၏ လက်ထဲတွင် အပ်နှံခဲ့သည်။ ဖိလိတ္တိလူမျိုး၏ တပ်များက ၎င်းတို့ကို စိန်ခေါ်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် ရှေ့သို့ချီတက်မည်။ အကယ်၍ “လာပါ” ဟု ပြောပါက၊ ၎င်းတို့သည် ရှေ့သို့တက်သွားမည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များက ၎င်းတို့ကို ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် “သခင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်” ဟု ဆိုကာ ရှေ့သို့ချီတက်ခဲ့သည် (YI နိုဝင်ဘာ ၂၄၊ ၁၈၉၈)။

1, 6, 7. Jonathan an Instrument of God.—These two men gave evidence that they were moving under the influence and command of a more than human general. To outward appearance, their venture was rash, and contrary to all military rules. But the action of Jonathan was not done in human rashness. He depended not on what he and his armor-bearer themselves could do; he was the instrument that God used in behalf of His people Israel. They made their plans, and rested their cause in the hands of God. If the armies of the Philistines challenged them, they would advance. If they said, Come, they would go forward. This was their sign, and the angels of God prospered them. They went forward, saying, “It may be that the Lord will work for us” (YI Nov. 24, 1898).

 

၁. သူသည် ဖခင်အား မပြောခဲ့ပေ။ ‌ေယာနသန်သည် အခန်း ၁၃ တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် မိတ်ဆက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထိုတွင် သူသည် ဂိဗာမြို့တွင် တပ်ဖွဲ့၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ကျန်သုံးပုံနှစ်ပုံဖြင့် မိခမတ်ရှ်မြို့အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တပ်စွဲထားသည်။ ‌ေယာနသန်သည် ဂါဘာမြို့ရှိ ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့သည် လက်စားချေရန် ရောက်လာသောအခါ၊ ရှောလုသည် ဂိလဂါလ်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး၊ ယွန်နသန်သည် ဂါဘာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပုံရပြီး၊ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့သည် မိခမတ်ရှ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည် (အခန်း ၁၃:၁၆)။ စမြူရယ်သည် ရာမာမြို့သို့ ပြန်သွားသလား သို့မဟုတ် ဂိဗာမြို့တွင် ဆက်နေသလားဆိုသည်ကို ကျမ်းစာတွင် ရှင်းလင်းစွာ မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ဤအခန်းတွင် ဖြည့်စွမ်းသွားသည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား သူတို့အပေါ် တင်းကြပ်စွာ မှီခိုရန်လိုအပ်ကြောင်း ယုံကြည်စေလိုသည်မှာ သေချာသည်။ ‌ေယာနသန်၏ လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်မှုသည် ဂိလဂါလ်တွင် ရှောလု၏ ပယ်ခံရမှုကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုပြီး၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်း၏ ရှင်းလင်းသော သက်သေဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိုက်မဲမှုဟု သတ်မှတ်ခံရမည့်အရာသည် ဘုရားသခင်၏ အစီအမံ၏ လှုပ်ရှားမှု၏ အားကောင်းသော သက်သေဖြစ်လာသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူမျိုးတို့အား သူ၏မေတ္တာနှင့် အပြစ်၏အကျဉ်းချခြင်းမှ လွတ်မြောက်လိုသော စိတ်နှလုံးရှိသူများအတွက် အရာအားလုံး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ယုံကြည်စေရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

1. He told not his father. Jonathan was first introduced into the narrative in ch. 13, where he was entrusted with a third of the national guard located at Gibeah. Saul, with the other two thirds, encamped to the northeast at Michmash. At the appearance of the Philistines to avenge Jonathan’s defeat of the garrison at Geba, Saul retreated to Gilgal, while it seems that Jonathan remained at Geba and the Philistines occupied Michmash (ch. 13:16). The text is not clear as to whether Samuel returned to Ramah or remained at Gibeah (v. 15), but it is most certain, as the narrative unfolds in this chapter, that God was seeking to convince the Israelites of the need of strict dependence on Him. Jonathan’s secrecy is clear evidence of his faith in God despite Saul’s rejection at Gilgal. That which would ordinarily be classed as foolhardiness becomes strong proof of the operation of divine providence. The Lord made use of every material evidence possible to convince an illiterate people of His love for them, and of the fact that all things are possible to those whose hearts yearn for deliverance from the bondage of sin.

 

၄. ဖြတ်သန်းရာနေရာများကြားတွင်။ ဂျိုးဆက်ဖပ်စ်က “ရန်သူ၏တပ်စခန်းသည် ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင်ရှိပြီး၊ ထိုချောက်ကမ်းပါးတွင် ထိပ်သုံးခုရှိပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သေးငယ်သော်လည်း ချွန်ထက်ပြီး ရှည်လျားသော အဆုံးသတ်တွင် အဆုံးသတ်ထားပြီး၊ ရန်သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် လိုင်းများကဲ့သို့ ဝိုင်းရံထားသော ကျောက်တုံးတစ်ခုရှိသည်” (အန်တီကွီးတီး vi. ၆. ၂) ဟု ဆိုသည်။ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့သူများက ဝါဒီချောက်ကမ်းပါးမြောက်ဘက်တွင်ရှိသော ဤကျောက်တုံးကို ယနေ့တိုင် “ခံတပ်” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ဤကျောက်တုံးကို ဘိုးဇက်ဟု အမည်ပေးထားပြီး၊ ၎င်းသည် “အဖြူ” သို့မဟုတ် “တောက်ပ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း၊ “ပျော့ညံ့” သို့မဟုတ် “နူးညံ့” ဟု ဖြစ်နိုင်သည်။ ဝါဒီချောက်ကမ်းပါး၏ တောင်ဘက်မျက်နှာတွင် ဆီနိဟု ခေါ်သော တူညီသော အမြင့်ရှိသော ကျောက်တုံးတစ်ခုရှိပြီး၊ ၎င်းသည် “ဆူးပင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ မြောက်ဘက်ကျောက်တုံးထက် တက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်ရှိ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် အယ်လင်ဘီးက တူရကီလူမျိုးများထံမှ မိခမတ်ရှ်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

4. Between the passages. Josephus says, “Now the enemy’s camp was upon a precipice which had three tops, that ended in a small but sharp and long extremity, while there was a rock that surrounded them, like lines made to prevent the attacks of an enemy” (Antiquities vi. 6. 2). Those who have visited the site, on the north side of the precipitous wadi, say the residents still speak of it as “the fort.” This crag was named Bozez, which may mean “white” or “shining,” but more probably “soft” or “tender.” On the southern face of the wadi is another crag of about equal height called “Seneh,” or “thornbush,” far easier to scale than that on the northern side. The topographical information in this passage of Scripture is said to have been utilized by Allenby in taking Michmash from the Turks in 1917.

 

၆. သခင်ဘုရားသည် လုပ်ဆောင်မည်။ ယွန်နသန်သည် သူ၏လက်နက်ကို အားမကိုးဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော တန်ခိုးကို အားကိုးခဲ့သည်။ သူသည် သူလက်ထဲရှိအရာကို ရိုးရှင်းစွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ နှိမ့်ချမှီခိုမှုကို ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ ဘုရင်သည် နာခံမှုလမ်းကြောင်းမှ လွှဲသွားသော်လည်း၊ ကယ်တင်ခြင်းသည် အုပ်စုလိုက်လှုပ်ရှားမှုထက် တစ်ဦးချင်းရွေးချယ်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးအား သက်သေပြလိုခဲ့သည်။ ဘုရင်သည် နာခံရန် မရွေးချယ်ခဲ့သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးကို ပယ်ခဲ့လျှင် မည်မျှဆိုးရွားလိမ့်မည်နည်း။

6. The Lord will work. Jonathan did not depend so much on his armor as on the unlimited power of God. He simply used that which he had at hand, and God blessed his humble dependence on Heaven. Even if the king should turn aside from the path of obedience, God proposed to prove to all Israel that salvation is a matter of individual choice and action, and not so much a mass movement. How tragic the situation would have been had God rejected all Israel when the king chose not to obey.

 

၁၀. အကယ်၍ သူတို့ကပြောလျှင်။ ဂိဒေါင်သည် လူသားအမြင်အရ မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သော နိမိတ်တစ်ခုကို တောင်းခံခဲ့ပြီး၊ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နှင်းရည်ရှိသော်လည်း သိုးမွှေးပေါ်တွင် မရှိရန် တောင်းခံခဲ့သည် (တရားသူကြီး ၆:၃၉)။ ထိုနည်းတူ၊ ယွန်နသန်သည် ရန်သူ၏ “တက်လာပါ” ဟူသော ခေါ်ဆိုမှုကို ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမည်ဟူသော နိမိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ မြောက်ဘက်ကျောက်တုံး၏ ဒေါင်လိုက်နံရံများကို တက်ရန်သည် လက်နက်ဖြင့် မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကြီးမားသောအရာများကို မျှော်လင့်ပြီး၊ သူ့အတွက် ကြီးမားသောအရာများကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သောအခါ ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

10. If they say. Gideon had asked for an almost impossible sign, humanly speaking, when he requested that the dew be on the ground but not on the fleece (Judges 6:39). Similarly, Jonathan made the call of the enemy to “come up” a sign that God would fight for them. To scale the perpendicular walls of the northern crag was a seemingly impossible feat, especially with armor. God is honored when men expect great things of Him and attempt great things for Him.

 

၁၁-၁၅. ကောင်းကင်တပ်များသည် ယောနသန်ကို ကူညီခဲ့သည်—ဖိလိတ္တိလူမျိုးများအတွက် ဤရဲရင့်သော လူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်သည် လွယ်ကူသောကိစ္စဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလူနှစ်ဦးသည် ရန်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာသည်ဟု ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသူများသည် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ အထက်မှ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤလူများကို ထွက်ပြေးသူများအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို အန္တရာယ်မပြုဘဲ လာခွင့်ပြုခဲ့သည်။ …

11–15. Armies of Heaven Aided Jonathan.—It would have been an easy matter for the Philistines to kill these two brave, daring men; but it did not enter into their minds that these two solitary men had come up with any hostile intent. The wondering men above looked on, too surprised to take in their possible object. They regarded these men as deserters, and permitted them to come without harm. …

 

ဤရဲရင့်သော လုပ်ရပ်သည် စခန်းတစ်ခုလုံးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ လူသေးဆယ်ဦး၏ အလောင်းများသည် ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းနေပြီး၊ ရန်သူ၏ မျက်စိတွင် စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော လူရာပေါင်းများစွာရှိသည်ဟု ထင်ရသည်။ ကောင်းကင်တပ်များသည် ဖိလိတ္တိလူမျိုး၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တပ်များထံသို့ ထင်ရှားပြသခဲ့သည် (YI နိုဝင်ဘာ ၂၄၊ ၁၈၉၈)။

This daring work sent a panic through the camp. There lay the dead bodies of twenty men, and to the sight of the enemy there seemed hundreds of men prepared for war. The armies of heaven were revealed to the opposing host of the Philistines (YI Nov. 24, 1898).

 

၁၃. ‌ေယာနသန်တက်သွားသည်။ ဂျိုးဆက်ဖပ်စ်က ယွန်နသန်နှင့် သူ၏လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူသည် ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းသို့ နံနက်စောစောတွင် ချဉ်းကပ်ခဲ့ပြီး၊ လူအများစုအိပ်ပျော်နေချိန်တွင် ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟု ယူဆသည် (အန်တီကွီးတီး vi. ၆. ၂)။ အခန်း ၁၄ ၏ ဖော်ပြချက်သည် ၎င်းသည် နံနက်စောစောဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည် (ပိုဒ် ၁၅၊ ၁၆၊ ၂၀၊ ၂၃၊ ၂၄-၂၈၊ ၃၀၊ ၃၁၊ ၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဣသရေလလူနှစ်ဦးသည် ညအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီး ချောက်ကမ်းပါးကို တက်ခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း တက်ရောက်ခဲ့သလားဆိုသည်ကို မဖော်ပြထားပါ။ သူတို့သည် ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းကို လုံးဝအံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး၊ ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းတွင် အလွန်ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

13. Jonathan climbed up. Josephus thinks that it was at break of day that Jonathan and his armor-bearer approached the Philistine outpost, and reached it when most of the men were yet asleep (Antiquities vi. 6. 2). The narrative of ch. 14 confirms the idea that it was early morning (see vs. 15, 16, 20, 23, 24–28, 30, 31, 45). Whether the two Israelites waited till night to make the ascent or whether it took them but a few minutes to climb the precipice is not stated. They evidently took the fortress completely by surprise, for the utmost confusion reigned in the Philistine garrison.

 

၁၅. အလွန်ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှု။ စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်၏ တုန်လှုပ်မှု” (အိမ်မ်စာကျမ်း မှတ်စုကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ’အလိုဟိမ်’ ဟူသော စကားလုံးသည် ငလျင်၏ ပြင်းထန်မှုကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ’အလိုဟိမ်’ သည် ရံဖန်ရံခါ အလွန်ကြီးမားသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၃:၆၊ ၃၀:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤငလျင်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည် (PP ၆၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် အနီးရောက်ပင်လယ်တွင် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၄:၂၁-၂၈)၊ အိုင်ဂျလုန်ချိုင့်တွင် (ယောရှုအာ ၁၀:၁၁-၁၄)၊ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော ဧဗင်ဧဇာတွင် (၁ ဆမ်ယူရယ် ၇:၁၀) နှင့် အခြားအခါများတွင် သဘာဝတရားများကို အသုံးပြု၍ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။

15. A very great trembling. Literally, “a trembling of God [’elohim]” (see KJV margin). The word ’elohim here refers to the intensity of the quake, and reflects the terror and confusion that prevailed. The word ’elohim is occasionally used thus as a superlative (see on Gen. 23:6; 30:8). The earthquake was, to be sure, an act of divine intervention (see PP 623). God often interposed by making use of the forces of nature, as at the Red Sea (Ex. 14:21–28), at the Valley of Aijalon (Joshua 10:11–14), at Ebenezer, when the Philistines were worsted (1 Sam. 7:10), and upon other occasions.

 

၁၆. ဗင်္ယာမိန်၏ ဂိဗာမြို့။ ဂိဗာနှင့် ဂါဘာ (ဂါဘာ) သည် “တောင်ကုန်း” သို့မဟုတ် “အမြင့်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံး၏ အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသားပုံစံများဖြစ်ပြီး၊ ဗင်္ယာမိန်၏မြို့များဖြစ်သည် (ယောရှုအာ ၁၈:၂၄၊ ၂၈; ၁ ဆမ်ယူရယ် ၁၃:၁၆)။ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးပုံစံများကို တစ်ခါတစ်ရံ အပြန်အလှန်အသုံးပြုသည်။ ဤနှစ်မြို့အား အိုင်ဇာ ၁၀:၂၉ တွင် မြောက်ဘက်မှ ကျူးကျော်သူတစ်ဦးရောက်ရှိမည့် အစီအစဉ်အတိုင်း ဖော်ပြထားသည်။ ယနေ့ဂျီဗာဟု ခေါ်သော ရွာတစ်ရွာသည် မိခမတ်ရှ်မြို့အနောက်တောင်ဘက် ၁ မိုင်နှင့် ၃/၈ မိုင် (၂.၂ ကီလိုမီတာ)၊ ယေရုဆလင်မြို့အရှေ့မြောက်ဘက် ၆ မိုင် (၉.၆ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် ရှိသည်။ ယေရုဆလင်မြို့မြောက်ဘက် ၃ မိုင်နှင့် ၁/၂ မိုင် (၅.၆ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိသော တယ်လ်အယ်လ်-ဖူလ်ရွာသည် ရှောလု၏ဂိဗာအဖြစ် ယေဘုယျအားဖြင့် သတ်မှတ်ခံရသည်။ မကြာသေးမီက ထိုနေရာတွင် တူးဖော်မှုများအရ ရှောလု၏ နန်းတော်ဟု ယူဆရသော အဆောက်အအုံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည် (တတိယတွဲ စာမျက်နှာ ၁၂၄; ဒုတိယတွဲ စာမျက်နှာ ၇၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ၁ ဆမ်ယူရယ် ၁၄:၁၆ ရှိ “ဂိဗာ” သည် မိခမတ်ရှ်မြို့မှ ဝါဒီချောက်ကမ်းပါးတစ်ဖက်တွင်ရှိသော ဂါဘာဖြစ်ပြီး၊ ရှောလု၏ဂိဗာဖြစ်သည့် တယ်လ်အယ်လ်-ဖူလ်မဟုတ်ပါ (အခန်း ၁၃:၂၊ ၃ ကိုကြည့်ပါ)။ မိခမတ်ရှ်မြို့အနောက်တောင်ဘက် ၄ မိုင်နှင့် ၃/၈ မိုင် (၇ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိပြီး၊ တောင်ကုန်းနှစ်ခုကြားတွင် ရှိသော ရှောလု၏ဂိဗာမှ မိခမတ်ရှ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပုံရသော်လည်း၊ ဝါဒီချောက်ကမ်းပါးတစ်ဖက်တွင်ရှိသော ဂါဘာမှ မြင်ရန် အတော်လွယ်ကူသည်။

16. Gibeah of Benjamin. Gibeah and Geba (Gaba), feminine and masculine forms of a word meaning “hill,” or “height,” were both towns of Benjamin (Joshua 18:24, 28; 1 Sam. 13:16). It seems that the masculine and feminine forms of the name were sometimes used interchangeably. The distinction between the two places is clear from Isa. 10:29, where they are mentioned in the order in which an invader from the north would reach them. A village by the name of Jeba exists today on the old site, 1 3/8 mi. (2.2 km.) southwest of Michmash, and about 6 mi. (9.6 km.) northeast of Jerusalem. The modern village Tell el–Fūl is commonly identified as Saul’s Gibeah, 3 1/2 mi. (5.6 km.) north of Jerusalem. Recent excavations carried on there have unearthed what is though to be the palace of Saul (see Vol. I, p. 124; Vol. II, p. 72). The “Gibeah” of 1 Sam. 14:16 is Geba, across the wadi from Michmash (see v. 5; PP 622), not Gibeah the home of Saul, if the latter is correctly identified as Tell el–Fūl (see on ch. 13:2, 3). From Saul’s Gibeah, 4 3/8 mi. (7 km.) southwest of Michmash and with two ranges of hills in between, it would hardly seem possible to observe what was going on in Michmash, but from Geba, directly across the wadi, this would have been relatively easy.

 

၁၉. သင်၏လက်ကို ပြန်ရုပ်လော့။ ရှောလု၏ အလျင်စလိုသဘောသည် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရန်သူ၏တပ်စခန်းတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများကို မြင်ရသောအခါ သူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ သခင်ဘုရား၏ အကြံဉာဏ်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် မစွမ်းနိုင်ခဲ့ပါ။ ရက်ပေါင်းများစွာ၊ သူနှင့်သူ၏လူများသည် အနီးအနားရှိ မြို့များကို ရန်သူက ဝင်ရောက်စီးနင်းမှုများအကြောင်း သတင်းများကို ကြားနာခဲ့ရပြီး၊ ဝါဒီချောက်ကမ်းပါးတစ်ဖက်တွင် ရန်သူများ ထွက်ပြေးသွားရသည့်အကြောင်းကို သူမသိခဲ့သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရှာဖွေရန် အချိန်ယူခဲ့လျှင်၊ နောက်နာရီအနည်းငယ်အတွင်း ဣသရေလတပ်များရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြဿနာများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ရန်သူအပေါ် သူ၏အောင်ပွဲသည် ပိုမိုပြည့်စုံခဲ့လိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အလျင်စလိုလုပ်ဆောင်မှုသည် ဖြုန်းတီးမှုဖြစ်စေသည့် ရှင်းလင်းသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းအချိန်များသည် သူရင်ဆိုင်ရမည့် စမ်းသပ်မှုကို သည်းခံနိုင်ရန် ငြိမ်သက်သော စိတ်သဘောကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏ ဂျဗ္ဗုတ်တွင် ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းသတ်ညသည် ဧသောကို ရင်ဆိုင်ရုံသာမက၊ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ရှုပ်ထွေးသော ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ့ကို သန်စွမ်းစေခဲ့သည်။

19. Withdraw thine hand. Saul’s impetuosity was developing rapidly. The apparent confusion in the enemy’s camp threw him into such excitement that he could not even wait for counsel from the Lord. For days he and his fellows had stood by and heard reports of raids by the enemy upon nearby towns, and though he did not know the reason for the flight of forces across the wadi, he abruptly gave the order to attack. Had he taken time to seek divine guidance, he would probably have avoided many of the problems that confronted the army of Israel during the next few hours, and his victory over the enemy would have been far more complete. Clearly, this was a case of haste making waste. Jesus’ times of meditation and of prayer brought Him the calm judgment necessary to endure with patience the ordeal awaiting Him; Jacob’s night of wrestling with the angel at Jabbok strengthened him not only to face Esau but to face the years of perplexing problems that followed.

 

၂၁. ဟီဘရူးလူများ။ အခန်း ၁၃:၃ ကိုကြည့်ပါ။

21. The Hebrews. See on ch. 13:3.

 

၂၃. သခင်ဘုရားသည် ဣသရေလကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးသည် လူသားတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်သည့် ထင်ရှားသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယွန်နသန်သည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့၏ ကျူးကျော်မှုများမှ လွတ်မြောက်ရန် တောင့်တခဲ့သည်။ ထိုနေ့၏ ဖြစ်ရပ်များသည် သူ၏ဆန္ဒသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်မှ ပေါက်ဖွားလာကြောင်း သံသယမရှိစေပါ။ ယွန်နသန်သည် သူ၏ဖခင်အား ထိခိုက်စေသော စိတ်ဓာတ်ကျမှုကို မြင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ရှောလုကို ပထမဆုံးခေါ်ဆိုခဲ့သော ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုကို ပိုမိုလှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ယွန်နသန်သည် ခြေလှမ်းတိုင်းတိုးလာသည်နှင့်အမျှ၊ ယုံကြည်ခြင်းမှ ပေါက်ဖွားလာသော ခွန်အားကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းသည် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် သူ့ကို သန်စွမ်းစေခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင် သူသည် ယေဟောဝါသည် ပဋိညာဉ်ထားရှိသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ လူသားတို့၏ ဒေါသကို သူ့ကို ချီးမွမ်းစေရန် တတ်စွမ်းသူဖြစ်သည်။

23. The Lord saved Israel. Here is a noteworthy example of divine power cooperating with human effort. Jonathan longed for deliverance from the incursions of the Philistines. Events of the day leave no doubt but that his aspiration was born of the Holy Spirit. Jonathan saw the impulsive fit of depression that afflicted his father, but this only inspired him with greater confidence in the divine Ruler, who had called Saul in the first place. With every advance step Jonathan felt a surge of power, born of faith, that strengthened him for the next. That day he was proving Jehovah to be a covenant-keeping God—One who was able to make the wrath of man to praise Him.

 

“သခင်ဘုရားသည် ဣသရေလကို ကယ်တင်ခဲ့သည်” ဟူသော ဤစကားလုံးများတွင် မည်မျှပြည့်စုံသနည်း—လူငယ်စစ်သည်တော်၏ ထိုးစစ်ဆင်သော ခွန်အားနှင့် သတ္တိ၊ လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူ၏ သစ္စာရှိသော ပံ့ပိုးမှု၊ ကျောက်တုံးပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များ၏ ကိုယ်ကိုယ်ကျေနပ်မှု၊ တိုက်ခိုက်မှု၏ အချိန်ကိုက်ဖြစ်ပေါ်မှု၊ အံ့အားသင့်စေသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်မှု၊ ငလျင်၊ ရှုပ်ထွေးနေသော ရန်သူတပ်များ၏ ထွက်ပြေးမှု၊ ယွန်နသန်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကြောင့် လွတ်မြောက်လာသော ကျွန်များသည် ၎င်းတို့၏ ဖမ်းဆီးသူများကို ဆန့်ကျင်လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး၊ ယခင်က ရန်သူများရှေ့တွင် အလွန်အရှက်ရခဲ့သော ဘုရင်နှင့် သူ၏တပ်များသည် ယခုအခါ ရန်သူ၏ရှုံးနိမ့်မှုကို ပြီးပြည့်စုံစေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

How much is packed into these words, “The Lord saved Israel”—the aggressive strength and courage of the young warrior, the companionship and loyal support of the armor-bearer, the self-complacency of the watchmen on the crag, the exact timing of the assault, the panic created by the surprise attack, the earthquake, the rout of a confused host, the liberation of slaves who, under the stimulus of Jonathan’s exploit, felt free to turn against their captors, and the return of a king and his army, formerly humiliated beyond measure before his foes Now, everyone seemed anxious to demonstrate his eagerness to make the defeat of the enemy complete.

 

ဗက်အဗင်။ ဗက်အဗင်ဟူသော အမည်သည် “ရုပ်တုများ၏အိမ်” သို့မဟုတ် “အချည်းနှီးသောအိမ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ မိခမတ်ရှ်မြို့မြောက်ဘက်နှင့် ဗက်သယ်လ်မြို့အရှေ့ဘက်ရှိ ဒေသတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆရသည်။ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့၏ အဓိကလမ်းကြောင်းသည် ၎င်းတို့၏မွေးရပ်မြေသို့ အနောက်ဘက်သို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ရှုပ်ထွေးမှုသည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် အားလုံးသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

Beth-aven. The name Beth-aven probably means “the house of idols,” possibly, “the house of emptiness.” It is thought to refer to a locality in the district north of Michmash and east of Bethel. The main route of the Philistines was to the west toward their homeland, but their confusion was evidently so great that they fled in all directions.

 

၂၄, ၂၅. ဘုရားသခင်၏ ပေးအပ်ထားသော ပျားရည်—ရှောလု၏ ဤမိုက်မဲသော ကျိန်ဆိုချက်သည် လူသားဖန်တီးမှုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ လှုံ့ဆော်မှုမဟုတ်သည့်အပြင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို မနှစ်သက်ခဲ့ပေ။ ယောနသန်နှင့် သူ၏ လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူသည် ထိုနေ့တွင် ဘုရားသခင်မှတစ်ဆင့် ဣသရေလအတွက် ကယ်တင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် အားနည်းလာခဲ့သည်။ လူများလည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ဆာလောင်နေခဲ့သည်။

24, 25. Honey of God’s Providing.—This rash oath of Saul’s was a human invention. It was not inspired of God, and God was displeased with it. Jonathan and his armor-bearer, who, through God, had wrought deliverance for Israel that day, had become weak through hunger. The people also were weary and hungry.

 

“ထိုနိုင်ငံသားအားလုံးသည် သစ်တောတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျားရည်ရှိခဲ့သည်။” ဤပျားရည်သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်ထားသောအရာဖြစ်သည်။ သူသည် ဣသရေလတပ်များသည် ဤအစာကို စားသုံးပြီး အားပြန်လည်ရရှိရန် လိုလားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် မရှိခဲ့သော ရှောလုသည် သူ၏ မိုက်မဲသော ကျိန်ဆိုချက်ကို ဝင်ရောက်ဟန့်တားခဲ့သည် (YI ဒီဇင်ဘာ ၁၊ ၁၈၉၈)။

“And all they of the land came to a wood; and there was a honey upon the ground.” This honey was of God’s own providing. He desired that the armies of Israel should partake of this food, and receive strength. But Saul, who was not under the direction of God, had interposed his rash oath (YI Dec. 1, 1898).

 

လူသားဖန်တီးထားသော စမ်းသပ်မှုများသည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်မထူးစေပေ—ဘုရားသခင်ပေးအပ်ထားသော စမ်းသပ်မှုများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မထီမဲ့မြင်ပြုသူများစွာရှိပြီး၊ ရှောလုကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်မထူးစေဘဲ လူသားများအတွက် ဆိုးရွားမှုဖြစ်ပေါ်စေသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် တားမြစ်ချက်များကို တာဝန်ယူဖန်တီးကြသည် (ST ဇွန် ၁၊ ၁၈၈၈)။

Man-invented Tests Dishonor God.—There are many who will lightly regard the tests which God has given, and will assume the responsibility of creating tests and prohibitions, as did Saul, which bring dishonor to God and evil to men (ST June 1, 1888).

 

၂၄. ရှောလုသည် လူများကို ကျိန်ဆိုစေခဲ့သည်။ ရှောလုသည် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေပုံရပြီး၊ သူသည် အောင်ပွဲကို သခင်ဘုရား၏အရာဟု မထင်တော့ဘဲ (အခန်း ၁၁:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူ၏ရန်သူများကို လက်စားချေရန်သာ တွေးတောခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တစ်နေ့တည်းအတွင်း သူသည် သခင်ဘုရား၏ အကြံဉာဏ်ကို ရှာဖွေခြင်းမှ ဒုတိယအကြိမ်လှည့်ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အပေါ် (အခန်း ၁၄:၁၉) တွင် သူ၏ဆန္ဒကို အတင်းအကြပ်ဖိအားပေးခဲ့သလို လူများအပေါ်လည်း သူ၏ဆန္ဒကို အတင်းအကြပ်ဖိအားပေးခဲ့သည်။ ဂိလဂါလ်တွင် စမြူရယ်၏ ဆုံးမမှုကြောင့် သူ၏ခံစားချက်များ နာကျင်နေဆဲဖြစ်နိုင်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ် အာဟိယာ (ပိုဒ် ၃) ၏ ရှိနေမှုသည် စမြူရယ်သည် ဂိဗာမြို့တွင် ဆက်နေမည့်အစား ရာမာမြို့သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည် (အခန်း ၁၃:၁၅)။

24. Saul had adjured the people. Saul was evidently trying to “save face,” for he no longer thought of victory as being the Lord’s (see ch. 11:13), but only that he might be avenged of his enemies. This is the second instance within the one day that he turned away from seeking counsel of the Lord; now he forced his own will upon the people as he had earlier upon the priest (ch. 14:19). Perhaps his feelings still smarted from Samuel’s rebuke at Gilgal. The presence of the priest Ahiah (v. 3) as his counselor implies that the prophet had returned to Ramah, instead of remaining with Saul at Gibeah (ch. 13:15).

 

‌ေယာနသန်သည် သူ၏ဖခင်မထီမဲ့မြင်ပြုသလောက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်ကို ဂရုတစိုက် နာခံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် စမြူရယ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည် (PP ၆၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ စမြူရယ်ထံမှ ယခင်က အားပေးစကားတစ်ခွန်းသည် ယွန်နသန်အား ဤရဲစွမ်းသတ္တိပြသည့် လုပ်ရပ်ကို စဉ်းစားရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ရှောလုသည် ဂိလဂါလ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို လပေါင်းများစွာမတိုင်မီ သတိပေးခံခဲ့ရသလို (အခန်း ၁၀:၈၊ ၁၃:၈)၊ စမြူရယ်ထံမှ အလားတူသတင်းစကားတစ်ခုသည် ဤမမေ့နိုင်သောနေ့တွင် ရှောလု၏သားကို သူ၏အခန်းကဏ္ဍအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယွန်နသန်သည် သူ၏ဖခင်ကဲ့သို့ နှိမ့်ချမှုရှိခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရာတွင်၊ ၎င်းကို လိုက်နာရာတွင်၊ နှင့် ရလဒ်များအတွက် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရာတွင် ဆန္ဒရှိခဲ့သည် (အခန်း ၁၄:၁၀၊ ၁၂)။ ရှောလု၏ တစ်လောကလုံးအတွက် အလျင်စလို ဆာငတ်မှုတောင်းဆိုမှုသည် လူများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒနှင့် လိုအပ်ချက်များကို ဂရုမထားဘဲ ၎င်းတို့၏ညွှန်ကြားချက်များကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာမှုနှင့် ပြတ်သားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

Jonathan was as careful in heeding God’s word as his father was careless, probably, in no small part, as a result of Samuel’s influence (see PP 623). It may possibly have been an earlier word of encouragement from Samuel that now inspired Jonathan to think in terms of this daring exploit. Even as Saul had been forewarned of the experience at Gilgal months before the event took place (chs. 10:8; 13:8), a similar message from Samuel may have prepared Saul’s son for his part in the events of this memorable day. However this may be, Jonathan was humble, as his father had originally been, in waiting for divine guidance, in following it, and in willingness to give God credit for the results (ch. 14:10, 12). Saul’s arbitrary and rash demand for a day’s fast contrasts sharply with the faithful compliance of the people with their instructions, irrespective of personal desire and need.

 

ရှောလု၏ နှိမ့်ချမှုသည် ထာဝရထွက်ပြေးသွားပုံရပြီး၊ ၎င်း၏နေရာတွင် မမှန်ကန်သော စိတ်အားထက်သန်မှု၊ လျှို့ဝှက်သော မာန၊ နှင့် နောက်နှစ်များတွင် ရင့်ကျက်လာပြီး သူ၏ဘဝကို သူကိုယ်တိုင် အဆုံးစီရင်သွားစေမည့် အာဏာအလွဲသုံးစားမှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယုဒါးကဲ့သို့၊ ရှောလုသည် တစ်ကာလတစ်ခါ ကောင်းမွန်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဣသရေလကို ဂိလဂါလ်သို့ ခေါ်ဆောင်မသွားမီ သေဆုံးခဲ့လျှင်၊ သူသည် ဘုရင်များ၏ ဂုဏ်ပြုစာရင်းတွင် အမြင့်ဆုံးနေရာထိုက်တန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မည်။ ယခုအခါ သူသည် သူ၏မြင့်မြတ်သော ယုံကြည်မှုကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ပြီး၊ လူအများက ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် ဖောက်ပြန်မှု၏ အကျိုးကို မြင်တွေ့ရန် ဆက်လက်အသက်ရှင်ခွင့်ပြုခံရသည်။

Saul’s humility had forever taken flight, it seemed, and in its place there appeared a false zeal, a secret pride, and an abuse of authority that was to mature through the years till he took his own life. Like Judas, Saul ran well for a season. Had he died before calling Israel to Gilgal, he would have been regarded as worthy of the highest place in the kingly roll of honor. Now he had betrayed his sacred trust, yet was permitted to live on that all might see the fruitage of selfishness and perversity.

 

၂၉. အကျွနု်ပ်၏ဖခင်သည် ဒုက္ခပေးခဲ့သည်။ သူ၏ဖခင်၏ အလျင်စလိုအမိန့်ကို သိရှိသောအခါ၊ ‌ေယာနသန်သည် တပ်များအပေါ် ဖိအားပေးထားသော အခက်အခဲကို ချက်ချင်းသိရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုကန့်သတ်ချက်များကို သဘောမတူကြောင်း လူများအား မတွန့်မဆုတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စစ်သည်များ၏ မေးခွန်းမထုတ်သော သစ္စာရှိမှုနှင့်ပတ်သက်သော ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြချက်များနှင့် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဟီဘရူးစကားလုံးသည် ရှောလုသည် လူများအား ကျိန်ဆိုစေခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ‌ေယာနသန်သည် ၎င်းကို မကျိန်ဆိုခဲ့သောကြောင့် ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်မရှိဟု ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

29. My father hath troubled. Upon learning of his father’s rash command, Jonathan immediately recognized the handicap imposed upon the army, and did not hesitate to let the people know that he did not agree to such restrictions. This is most interesting in view of the repeated statements concerning the unquestioning devotion of the soldiery. The Hebrew implies that Saul made the people swear the oath. Having done so, they of course would feel personally bound to keep it, whereas Jonathan, not having made it, would feel under no personal obligation to do so.

 

ထိုပြည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူများ (ပိုဒ် ၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။

The land. That is, the people (see v. 25).

 

၃၁. မိခမတ်ရှ်မှ အိုင်ဂျလုန်သို့။ ပါလက်စတိုင်းအလယ်ပိုင်း တောင်ကုန်းမြင့်ပို့တစ်လျှောက် ၁၃ မိုင် (၂၁ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိပြီး၊ မိခမတ်ရှ်ထက် ၁,၀၀၀ ပေ (၃၀၅ မီတာ) နိမ့်သော ရှဖီလာဒေသသို့ ဆင်းသွားရသည်။ ဝါဒီဆယ်လ်မန်ကဲ့သို့ ချောက်ကမ်းပါးများကို ဖြတ်သန်းရသည်။ လဒ္ဒါမှ မိခမတ်ရှ်သို့ အတိုဆုံးလမ်းကြောင်းသည် ယေရုဆလင်မြို့မြောက်ဘက် ၅ မိုင် (၈ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ ရှခမ်သို့ မြောက်ဘက်သို့ လမ်းဖြတ်ပြီးနောက် ဝါဒီဆယ်လ်မန်ကို ဖြတ်သွားရသည်။ မိခမတ်ရှ်နှင့် အိုင်ဂျလုန်ကြားရှိ ဤသို့သော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ပေါ်တွင် ပုံမှန်ခရီးတစ်ခုသည် တစ်နေ့လုံးခရီးသွားရသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ယွန်နသန်၏တိုက်ခိုက်မှုသည် နံနက်စောစောတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (ပိုဒ် ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုသို့ဆိုလျှင်၊ ဣသရေလသည် ရန်သူကို တစ်နေ့လုံး လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ ဤဖြစ်ရပ်တွင် များပြားလှသော သိမ်းဆည်းရမိသော ပစ္စည်းများကို ကောက်ယူရန် မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့သည် မိခမတ်ရှ်တွင် ရထားများနှင့် မြင်းများစွာကို စုစည်းထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထံတွင် လှံများ၊ ဒိုင်းများ၊ စားနပ်ရိက္ခာ၊ နှင့် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုသယ်ဆောင်ရမည့် အခြားပစ္စည်းများလည်း ပါဝင်သည်။ ရှောလု၏လူများ၏ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုသည် ကောင်းစွာကျွေးမွေးထားသော တပ်ဖွဲ့အတွက်ပင် ကြီးမားသောအလုပ်ဖြစ်ပြီး၊ သူဦးဆောင်သော စည်းကမ်းမရှိသော ကျေးလက်လူထုအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ဆုံးမမှုကြောင့် နာကျင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သတင်းအတွက်သာ မနာလိုဖြစ်နေသော ရှောလုအတွက် မည်မျှသင်ခန်းစာဖြစ်စေနိုင်သနည်း။ သို့သော် သူသည် မာန၏ သဲထဲတွင် ခြေလှမ်းတင်ပြီးနောက်၊ သူ့ကိုယ်သူ ရုန်းထွက်ရန် အားနည်းပြီး မဆုံးဖြတ်နိုင်သော ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းသည် သူ့ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့သည်။

31. Michmash to Aijalon. A distance of 13 mi. (21 km.) over the high mountainous plateau of central Palestine and down to the rolling country of the Shephelah, 1,000 ft. (305 m.) lower than Michmash, through such canyons as the Wadi Selman. The most direct route from Lydda to Michmash would run through the Wadi Selman after crossing the road north to Shechem 5 mi. (8 km.) north of Jerusalem. An ordinary march over terrain such as that between Michmash and Aijalon would be considered a full day’s journey. The context implies that Jonathan’s attack was very early in the morning (see on v. 13). If so, Israel pursued the enemy for a full day, hardly stopping to pick up the spoil, which in this case must have been great. The Philistines had assembled a large number of chariots and horses at Michmash. Added to these were the spears, shields, food, and various other supplies an army must carry. The military achievement of Saul’s men would have been a great task for a well-fed army, and was much greater for an ill-fed throng of undisciplined country folk such as he led. What a lesson this experience could have been to Saul, still smarting under rebuke, and jealous only for his own reputation. But once he had set foot in the quicksand of pride, each feeble and indecisive attempt to extricate himself only caused him to sink deeper.

 

၃၂. သိမ်းဆည်းရမိသောပစ္စည်းများပေါ်သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ညနေအချိန်ရောက်သောအခါ လူများသည် ၎င်းတို့၏ ကျိန်ဆိုမှုများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည် (ပိုဒ် ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ ဆာလောင်မှုကြောင့် နွားများနှင့် နွားကလေးများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ အလျင်စလိုဖြစ်နေသဖြင့် သွေးကို မဖယ်ရှားခဲ့ပါ (ဝတ်ပြုရာ ၁၇:၁၀-၁၄)။

32. Flew upon the spoil. It was evening and the people were released from their vows (see v. 24). In their hunger they slew both oxen and calves, and in their haste neglected to dispose of the blood properly (Lev. 17:10–14).

 

၃၄. ဤသို့ယူလာပါ။ ခရစ်တော်၏ခေတ်က ဖာရိဆီများကဲ့သို့၊ ရှောလုသည် ပိုမိုအရေးကြီးသောကိစ္စများကို လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း၊ ပြင်ပပုံစံများကို ဂရုတစိုက်လိုက်နာခဲ့သည်။ လူများသည် ၎င်းတို့၏ဘုရင်၏အမိန့်ကို ထပ်မံသစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခဲ့သည်။ အပြစ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို မည်မျှမျက်ကွယ်ပြုစေသနည်း။ အကယ်၍ ရှောလုသည် လူများ၏ဖောက်ပြန်မှုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ဟု ခဏတာ စဉ်းစားခဲ့လျှင် မှတ်တမ်းသည် မည်မျှပြောင်းလဲသွားနိုင်သနည်း။ ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်ကို ပယ်ရှားရန် ရွေးချယ်သောသူအား၊ နှိမ့်ချစွာ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်ရန် အခွင့်အလမ်းမည်မျှပေးသနည်း။ အပြစ်ကြောင့် မျက်ကွယ်ဖြစ်နေသော ထိုဝိညာဉ်အတွက်၊ ထိုအခွင့်အလမ်းများကို လက်ခံပြီး သားငယ်လေးကဲ့သို့ ဖခင်၏အိမ်သို့ ပြန်လာရန် မည်မျှခက်ခဲသနည်း။

34. Bring me hither. Like the Pharisees in Christ’s day, Saul was punctilious about the observance of outward forms, even though he himself was neglecting far weightier matters. The people were again loyal to their king’s command. How sin blinds the soul How changed the record might have been had Saul reflected for a few moments on the extent to which the transgressions of the people might be due to his own sin. How many opportunities the Lord gives a man, who chooses to reject divine counsel, to turn back and seek God’s face in all humility How hard it is for that soul, blinded by sin, to accept such opportunities and do as the prodigal did—come home to the Father’s house

 

၃၅. ထိုနည်းတူ ပထမယဇ်ပလ္လင်ဖြစ်သည်။ စာသားအရ “ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို စတင်တည်ဆောက်ခဲ့သည်” (KJV မှတ်စုကိုကြည့်ပါ)။ အချို့က ဤသည်မှာ သူသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို စတင်တည်ဆောက်သော်လည်း မပြီးမြောက်ခဲ့ဟု ယူဆကြသည်။ အချို့ကမူ ဤသည်မှာ သူတည်ဆောက်ခဲ့သော ပထမဆုံးယဇ်ပလ္လင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဘာသာပြန်သူများသည် နောက်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်ကို လက်ခံခဲ့ပုံရပြီး၊ ထို့ကြောင့် “ဟီခဲလ်” ကို “စတင်ခဲ့သည်” အစား “ပထမ” ဟု ဘာသာပြန်ခဲ့သည်၊ ဤဘာသာပြန်သည် ဟီဘရူးစကားအသုံးအနှုန်းနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် “ဟီခဲလ်” ကို ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသည့် တစ်ခုတည်းသောဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

35. The same was the first altar. Literally, “it he began to build an altar” (see KJV margin). Some think this means that he started an altar but did not finish it; others, that this was the first altar he ever built. The translators evidently accepted the latter rendering and therefore translated hechel as “the first” instead of “began,” thinking this rendering conformed better to idiomatic Hebrew. This is the only instance in the OT that such a translation of hechel is made.

 

၃၆. ဤအရပ်သို့ ဘုရားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပါ။ ကြီးမားသောအခွင့်အရေးတစ်ခုဆုံးရှုံးနေသည်ကို သိရှိသဖြင့်၊ ရှောလုသည် အစာစားပြီးနောက် ညအခါတွင် ဆက်လက်ချီတက်ရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ထိုသို့သော စစ်ဆင်ရေးမျိုးသည် ထူးဆန်းသည်မဟုတ်။ ရှောလုသည် နာဟတ်ရှအမ္မနိလူမှ ဂျာဘတ်ဂိလဒ်မြို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘဇက်မှ ဂျာဘတ်ဂိလဒ်သို့ ညချီတက်ခဲ့ဖူးသည် (၁၁:၁၁)။ ဂိဒွန်သည် မိဒျန်လူများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဆင်တူသောနည်းလမ်းကို လိုက်နာခဲ့သည် (တရားသူကြီး ၇:၁၉–၂၃)။ လူများသည် ရှောလု၏အကြံပြုချက်ကို လွယ်ကူစွာ သဘောတူခဲ့သော်လည်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဟိယသည် ထာဝရဘုရားထံမှ အကြံဉာဏ်တောင်းခံရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရင်သည် ထိုနေ့တွင် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်ကို မတောင်းခံခဲ့ခြင်းသည် မဖြစ်မနေပြဿနာဖြစ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရပုံရသည် (၁ရာ ၁၄:၁၈, ၁၉)။

36. Draw near hither unto God. Realizing that great opportunity was slipping away, Saul proposed that, having eaten, they press on during the night. Such maneuvers were not unheard of. Saul had executed a night march from Bezek to Jabesh-gilead to deliver that city from Nahash the Ammonite (ch. 11:11). Gideon followed much the same procedure in his campaign against the Midianites (Judges 7:19–23). The people readily agreed to Saul’s proposal, but Ahiah the priest suggested making inquiry of the Lord. Evidently he felt the king had erred in not seeking divine counsel earlier in the day (1 Sam. 14:18, 19).

 

၃၇. ရှောလုသည် မိမိ၏ အပြစ်ကို မသတိပြုမိခဲ့ပေ—လူများသည် ၎င်းတို့၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပြီးသောအခါ၊ ရှောလုသည် ထိုညတွင် ဆက်လက်လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်က ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်ကို ဦးစွာရယူရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ၎င်းကို ပုံမှန်နည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အဖြေမှ မရရှိခဲ့ပေ။ ဤတိတ်ဆိတ်မှုကို သခင်ဘုရား၏ မနှစ်သက်မှုဟု မှတ်ယူကာ၊ ရှောလုသည် အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် မိမိ၏ လုပ်ရပ်၏ အပြစ်ကို ကောင်းစွာ သတိပြုမိခဲ့ပါက၊ သူကိုယ်တိုင်သည် အပြစ်ရှိသူဖြစ်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်နိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို မသတိပြုမိဘဲ၊ ကိစ္စကို မဲနှိုက်ခြင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (ST ဩဂုတ် ၁၇၊ ၁၈၈၂)။

37. Saul Did Not Sense His Own Guilt.—When the people had satisfied their hunger, Saul proposed to continue the pursuit that night; but the priest suggested that it would be wiser first to ask counsel of God. This was done in the usual manner; but no answer came. Regarding this silence as a token of the Lord’s displeasure, Saul determined to discover the cause. Had he properly realized the sinfulness of his own course, he would have concluded that he himself was the guilty one. But failing to discern this, he gave command that the matter be decided by lot (ST Aug. 17, 1882).

၃၉. ယောနသန်တွင်ဖြစ်စေ။ ရှောလုသည် “ဘုရင်တွင်ဖြစ်စေ” ဟု အဘယ်ကြောင့် မပြောခဲ့သနည်း။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ယောနသန်သည် အစာစားခဲ့သည်ဟု ရှောလုအား ပြောပြခဲ့သလား။ ထာဝရဘုရား၏ တိတ်ဆိတ်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ သဘောမတူမှုကို ဆိုလိုပြီး၊ ရှောလုသည် စခန်းတွင် အပြစ်ရှိသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ လူများသည် ထိုနေ့တွင် သစ္စာစောင့်သိမှုကို အကြိမ်ကြိမ်ပြသခဲ့ပြီး၊ ရှောလု၏ ကိုယ်စိတ်သည် သူ၏နှလုံးသားကို စွပ်စွဲခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် သူသည် ဘုရားသခင်၏အောက်တွင် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သော သူ၏သားကို စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ဂိလဂါလတွင် အပြစ်သည် သူ၏အပြစ်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏အပြစ်ဖြစ်သည်ဟု သူရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြခဲ့သလို၊ ယခုလည်း သူသည် ဘုရင်အနေဖြင့် အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ညွှန်ပြခဲ့သည်။ လူများသည် အပြစ်မရှိဟု သူခံစားရပြီး၊ ထို့ကြောင့် အမှားလုပ်နိုင်သူမှာ သူ၏သားဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ၊ ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင် ခေါင်းဆောင်များသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ရှင်ကြီးကို တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် ကျိန်ဆဲမှုခံယူရန် မဲပေးခဲ့သည်။ ရှောလု၏ အလျင်စလိုအကြမ်းဖက်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော ဣသရေလလူများသည် သူ့အား စကားတစ်ခွန်းမျှ မဖြေကြားခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်တိတ်ဆိတ်နေချိန်တွင် လူများလည်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့်အခါ၊ ရှောလုသည် ရာဇပုံပို့ရုံမှလွဲ၍ အခြားဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

39. Though it be in Jonathan. Why did Saul not say, “though it be in the king”? Had someone told Saul that Jonathan had tasted food? The silence of the Lord meant divine disapproval, and Saul decided that there was sin in the camp. The people had demonstrated their loyalty again and again during the day, and Saul’s conscience doubtless pointed an accusing finger at his own heart. But perhaps to cover up his own sense of guilt he virtually accused his son, who under God had wrought a great victory. Even as he had strongly implied at Gilgal that the fault was not his but God’s, so now he implied that he, as king, was free from fault. He probably sensed that the people were not guilty; therefore, the only one who could possibly be in error would be his son. Even so, the leaders in Christ’s day felt themselves above reproach, and voted for the great Hero of our salvation to bear the curse for the entire nation. Stunned beyond measure at the rash violence of Saul, the men of Israel answered him not a word. When God was silent, and the people were silent, what could Saul do but cast lots?

 

၄၂. ယောနသန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ မေးခွန်းထုတ်စရာစိတ်ရှိသူသည် ယောနသန်သည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ရှောလုသည် အကြိမ်များစွာ အပြစ်ရှိကြောင်း သိသာထင်ရှားသော သက်သေများပြခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ရာဇပုံကို ယောနသန်ထံသို့ ကျရောက်စေခဲ့သည်ကို အဘယ်ကြောင့် ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း။ သေချာပေါက် ဘုရားသခင်သည် ရှောလု၏ကျိန်ဆိုမှုများကို (အခန်းငယ် ၂၄, ၃၉) သဘောမတူခဲ့ပေ၊ ထို့ပြင် ထိုနေ့တွင် ယောနသန်ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် လမ်းညွှန်ပြီးနောက် သူ၏သေဒဏ်ကို သဘောတူခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင် အပြစ်ကင်းသောသူကို အပြစ်ပေးခံရစေခြင်းဖြင့် ဣသရေလခေါင်းဆောင်များ၏ မကောင်းသောလမ်းကို ဘုရားသခင်ဖော်ထုတ်ခဲ့သလို၊ ယခုလည်း အပြစ်ကင်းသော ယောနသန်ထံသို့ ရာဇပုံကျရောက်စေခြင်းဖြင့် ဘုရင်၏မကောင်းသောလမ်းကို အထိရောက်ဆုံး ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ရှောလုသည် သူ၏အုပ်စိုးမှုကို နှိမ့်ချမှုဖြင့် စတင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဘုရင်သည် မည်သည့်အမှားမျှမလုပ်နိုင်ဟူသော သူ၏ထင်ယောင်ထင်မှားမှုထဲသို့ မဖြစ်မနေ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ထူးခြားသောအတွေ့အကြုံတစ်ခုက သူ့ကို ဤထင်ယောင်ထင်မှားမှုမှ လွတ်မြောက်အောင် မဖော်ထုတ်နိုင်ပါက၊ ရှောလုသည် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏အသုံးဝင်မှုကို မကြာမီ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။

42. Jonathan was taken. The inquiring mind might well ask, Why did God permit the lot to fall on Jonathan instead of Saul, seeing the former was innocent and the latter had many times shown clear evidence of his guilt? Certainly God had not approved of the oaths Saul had taken (vs. 24, 39), and most certainly He was not agreeing to the execution of Jonathan after so miraculously directing him during the day. But as in Christ’s day, by permitting the innocent One to be condemned, God exposed the evil course of Israel’s leaders, so now, by permitting the lot to fall on the innocent Jonathan, God most effectively exposed the evil course of the king. Saul, who had begun his reign in all humility, had now fallen into a hopeless state of self-justification. Unless some extraordinary experience should expose him in such a way as to shake him out of his delusion that a king could do no wrong, Saul would soon ruin his usefulness as a leader.

 

၄၃. ငါသေရမည်။ ယောနသန်သည် သူ၏လုပ်ရပ်များအတွက် အကောင်းဆုံးသော အကြောင်းပြချက်များရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် အမှန်တရားကို ပြောကာ ဘုရင်၏အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့သည်။ ဘုရင်များအုပ်ချုပ်သော ဘုရင်၏အမိန့်ကို မနာခံမှုအတွက် သူ၏ဖခင်ကို အပြစ်တင်ရန် မည်သည့်နည်းဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်နိုင်မည်နည်း။ ရှောလုသည် ရှမွေလရှေ့တွင် သူ၏ပုန်ကန်မှုကို အကြောင်းပြခဲ့သော်လည်း၊ ယောနသန်သည် သူ၏ဖခင်၏အလျင်စလိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် သူ၏နေ့၏လုပ်ရပ်များကို အကြောင်းပြခဲ့သည်။

43. I must die. Jonathan had excellent justification for his acts, yet he spoke the truth and submitted himself to the mandates of the king. In what better way could he have condemned his father for disobeying the mandates of the King of kings? Saul, before Samuel, had justified his actions in open rebellion, but Jonathan had justified his day’s conduct by submission to the rash judgment of his father.

 

၄၄. သင်သည် ဧကန္တသေရမည်။ ရှောလုသည် သူ၏သားအပေါ် စီရင်ချက်ကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ယောနသန်သည် ထုံးတမ်းစဉ်လာအမှားတစ်ခုကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး—ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သည့်အရာ—ရှောလုသည် လူများကို အစာရှောင်ရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး၊ ယခု သူ၏သားအပေါ် ပြင်းထန်သောစီရင်ချက်ဖြင့် လူသိရှင်ထင်ပြသခဲ့သည်။ ရှောလု၏ ကိုယ်စိတ်သည် လူများကို အစာရှောင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းအတွက် သူ့ကို အပြစ်တင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏သစ္စာကျိန်ဆိုမှုပုံစံဖြင့် သူ၏စိုးရိမ်မှုများကို ဖုံးကွယ်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်ရုံသာဖြစ်သည်။

44. Thou shalt surely die. With what apparent ease Saul pronounced the verdict Whereas Jonathan admitted his ceremonial error—a thing for which a trespass offering would have been sufficient—Saul had committed a moral wrong, which was now publicly demonstrated in the harshness of the sentence on his son. Saul’s conscience condemned him for requiring the people to abstain from food, but he hoped by the manner in which he uttered his oath to hide his misgivings. Instead, he succeeded only in condemning himself.

 

၄၄ (မဿဲ ၇:၂). အပြစ်ရှိသူများသည် ပြင်းထန်သော တရားသူကြီးများဖြစ်သည်—မိမိကိုယ်ကို အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသည်ဟု ဆင်ခြင်အကြောင်းပြရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသူများသည် အခြားသူများကို ပြင်းထန်စွာ စီရင်ပြစ်တင်လေ့ရှိသည်။ ယနေ့တွင် ရှောလုကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်မှုကို မိမိအပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းပေးသူများစွာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အကြံဉာဏ်ကို ပယ်ရှားပြီး ဆုံးမခြင်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည်။ သခင်ဘုရားသည် ၎င်းတို့နှင့် အတူမရှိကြောင်း ယုံကြည်လာသောအခါမှပင်၊ ၎င်းတို့၏ ဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းကို ၎င်းတို့ကိုယ်ထဲတွင် မမြင်ကြပေ များစွာသောသူများသည် မာန်ထောင်လွှားပြီး ကြွားဝါသော စိတ်ဓာတ်ကို နှစ်သက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ထက် နှလုံးသားနှင့် ဘဝတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သူများကို ရက်စက်စွာ စီရင်ပြစ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမခြင်းကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ထိုသို့သော မိမိကိုယ်ကို တရားသူကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူများသည် ခရစ်တော်၏ ဤစကားများကို ဆင်ခြင်သင့်သည်— “သင်တို့သည် မည်သို့သော တရားစီရင်မှုဖြင့် စီရင်သည်ဖြစ်စေ၊ ထိုတရားစီရင်မှုဖြင့် သင်တို့ကို စီရင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် မည်သို့သော အတိုင်းအတာဖြင့် တိုင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအတိုင်းအတာဖြင့် သင်တို့အား ပြန်လည်တိုင်းကိန်းပေးလိမ့်မည်” (ST ဩဂုတ် ၁၇၊ ၁၈၈၂)။

44 (Matt. 7:2). The Guilty Are Severe Judges.—Those who are most ready to excuse or justify themselves in sin are often most severe in judging and condemning others. There are many today, like Saul, bringing upon themselves the displeasure of God. They reject counsel and despise reproof. Even when convinced that the Lord is not with them, they refuse to see in themselves … the cause of their trouble. How many cherish a proud, boastful spirit, while they indulge in cruel judgment or severe rebuke of others really better in heart and life than they. Well would it be for such self-constituted judges to ponder those words of Christ: “With what judgment ye judge, ye shall be judged; and with what measure ye mete, it shall be measured to you again” (ST Aug. 17, 1882).

 

၄၅. လူများက ယောနသန်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ လူများသည် ရှောလုကို တစ်နေ့လုံး သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခဲ့သည်။ သူ၏အဆင်မပြေသော အမိန့်များကို ကြားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် နာခံခဲ့သည်။ သူ၏ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကို တွေ့မြင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် လိုက်နာခဲ့သည်။ ဥရိမ်နှင့်သုမ္မတိမ်၏ တိတ်ဆိတ်မှုအောက်တွင် သူခံစားခဲ့ရသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး ရာဇပုံပို့ရန် သဘောတူခဲ့သည်။ ယောနသန်အပေါ် ရာဇပုံကျရောက်သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုနေ့၏သူရဲကောင်းဖြစ်သူ၏ ကြီးမားသောလုပ်ရပ်များကို သတိရခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အောင်မြင်မှုကို ပေးခဲ့သည်။ ယောနသန်အား ထိုနာမည်ကြီးသောလုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်သည် ယခုအခါ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို “သူ၏ဆံပင်တစ်မျှင်မျှ မြေပေါ်သို့ မကျရ” ဟု တစ်ညီတစ်ညွတ်အော်ဟစ်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။

45. The people rescued Jonathan. The people had faithfully followed Saul all day long. They had heard him giving the most unreasonable commands, yet they obeyed. They had seen him hold out for minute ceremonial restrictions, but they yielded. They had seen him smart under the silence of the Urim and the Thummim, yet they consented to the casting of lots. They had seen the lot fall on Jonathan, when they knew him to be innocent. Then they remembered the mighty deeds of the hero of the day, and how God had given them the victory through his bravery and faith. The same God who had impressed Jonathan to make his famous exploit, now inspired the army to cry out as one man, “There shall not one hair of his head fall to the ground.”

 

ယောနသန်သည် အလွန်ခက်ခဲသောအခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အလုပ်ပြီးစီးသည်အထိ မည်သူမျှ သူ့ကိုထိတွေ့၍မရပေ။ သူမည်သို့ဆက်ဆံခံရစေကာမူ၊ သူသည် မိမိဖခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဤသစ္စာစောင့်သိမှုသည် သူ့ဖခင်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဦးတည်စေခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဖခင်နှင့်အတူ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ယောနသန်၏ ရိုးသားမှု၊ ဖြူစင်မှု၊ နှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့သည် ဣသရေလလူမျိုး၏ ဤအချိန်ကာလ၌ အလွန်လိုအပ်သော အရည်အသွေးများဖြစ်သည်။ ရှောလုပင်လျှင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှ သတ်မှတ်ထားသော နယ်နိမိတ်များကို ဖြတ်ကျော်၍မရခဲ့ပေ။

Jonathan had a most difficult role yet to fill, and until his work was done none could touch him. Regardless of how he was treated, he was loyal to his father. At times this loyalty led him to appease his father’s impulsiveness, and again to fight by his side—which he did to the very last. Jonathan’s honesty, integrity, and faith were attributes sorely needed in this hour of Israel’s history. Even Saul could not break through the bounds set by the Holy Spirit.

 

၄၅. မျက်ကန်းစွာ လိုက်နာခြင်း၏ အန္တရာယ်—ယနေ့ဘုရားသခင်၏ လူများသည် ရှောလုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော အမှားများ ကျူးလွန်ရန် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူမဆို၏ ယုံကြည်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ရာထူးမည်မျှမြင့်မားသည်ဖြစ်စေ၊ မျက်ကန်းစွာ ယုံကြည်မှုထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ မဖြစ်မနေ ထားရမည်လည်း မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ထောက်ခံမထားပါက၊ သူ၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သခင်ဘုရားသည် သူ၏ လူများအား တစ်ဦးချင်း အပြစ်နှင့် ဖြောင့်မတ်မှုကို၊ အဖိုးတန်သောအရာနှင့် ယုတ်ညံ့သောအရာကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် လိုလားသည် (ST ဩဂုတ် ၁၇၊ ၁၈၈၂)။

45. Danger in Following Blindly.—God’s people of today are in danger of committing errors no less disastrous. We cannot, we must not, place blind confidence in any man, however high his profession of faith or his position in the church. We must not follow his guidance, unless the Word of God sustains him. The Lord would have His people individually distinguish between sin and righteousness, between the precious and the vile (ST Aug. 17, 1882).

 

 

၄၇။ သူသည် သူတို့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့သည်။ ဤအခန်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်များတွင် အာရုံစိုက်ထားသည်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာတိုးတက်မှုထက် ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် သူ၏ စစ်ရေးဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုကို ဝါကြွားပုံရသည်။ သူ၏လူများ၏ အခွင့်အရေးများကို ကာကွယ်ပေးမည့်အစား၊ သူသည် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများကို ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရင်အဖြစ် သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤနိုင်ငံများကို အတုယူခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာသို့ ပိုမိုပြည့်စုံသော အုပ်ချုပ်ရေးနည်းလမ်းသစ်ကို တင်ပြနိုင်ခဲ့သင့်သည်။

47. He vexed them. The emphasis in the last few verses of this chapter is placed on the material, rather than the spiritual, advancement of the kingdom. Saul seemed to exult in his military genius. Instead of protecting the rights of his people he took the offensive against his neighbor nations, with the purpose of enhancing his own reputation as king. He imitated these nations, when he might have presented to the world a new and more perfect method of administration.

 

၄၉။ ဣရှုဣ။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဣရှဘာလ သို့မဟုတ် ဣရှဘိုရှက် (၂ ရာၤ ၂:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

49. Ishui. Evidently Ishbaal, or Ishbosheth (see on 2 Sam. 2:8).

 

၅၀။ နေရှင်း အာဗနာ။ ဤအခန်းငယ်တစ်ခုတည်းက အာဗနာ သို့မဟုတ် နေရှင်း သည် ရှောလု၏ဦးရီးဖြစ်သည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဖော်ပြထားပါ။ နေရှင်းသည် အဗျေလ၏သားဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရပြီး (အခန်းငယ် ၅၁)၊ ယေဟျေလ၏သားလည်းဖြစ်သည် (၁ ရာၤ ၉:၃၅, ၃၆)။ ထို့ကြောင့် အဗျေလနှင့် ယေဟျေလသည် တူညီသောပုဂ္ဂိုလ်အတွက် နာမည်နှစ်ခုဖြစ်နိုင်သည် (ထွက် ၂:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှောလု၏ဖခင်ဖြစ်သော ကိရှသည်လည်း “အဗျေလ၏သား” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသည် (၁ ရာ ၉:၁)၊ ထို့ကြောင့် ကိရှနှင့် နေရှင်းသည် ညီအစ်ကိုများဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ မှတ်တမ်းအရ “နေရှင်းသည် ကိရှကို မွေးဖွားခဲ့သည်” (၁ ရာ ၉:၃၉) ဟုဆိုသည်။ ဤထင်ရှားသောကွဲလွဲမှုသည် နာမည်ကွဲပြားမှုသာမက မျိုးဆက်ကွဲပြားမှုကိုပါ သက်ရောက်စေသည်၊ အကြောင်းမှာ နေရှင်းသည်လည်း အဗျေလ၏သားဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသည်။ သို့သော် ဤအချက်သည် ရာမသန္ဓိအုပ်နှင့် ရာဇဝင်ချုပ်ကျမ်းများအကြား ကွဲလွဲမှုဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပါ။ ကျမ်းစာထဲတွင် သီးခြားမှတ်တမ်းများသည် အသေးစိတ်အချက်များတွင် ကွဲလွဲပုံရသော်လည်း၊ ဟီဘရူးဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အတွေးအခေါ်နှင့် ဖော်ပြပုံများအလိုက် စစ်ဆေးသောအခါ ညှိနှိုင်းမှုရှိသည်ဟု တွေ့ရသည်။ ဤကွဲပြားသောနာမည်များကို ရှင်းပြရန် ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုရှိသည် - (၁) ၁ ရာ ၉:၁ ၏စာရင်းတွင် နေရှင်း၏နာမည်ကို ချန်လှပ်ထားပြီး၊ ကိရှကို အဗျေလ၏ (မြေး) သားအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ “သား” ဟူသောစကားလုံးသည် တစ်ခါတစ်ရံ မြေးသား သို့မဟုတ် ပို၍ဝေးကွာသော ဆွေမျိုးကိုပင် ဆိုလိုနိုင်ပြီး၊ ကျမ်းစာမျိုးရိုးစဉ်ဆက်များတွင် ဆက်သွယ်မှုအားလုံးကို အမြဲထည့်သွင်းမထားပါ (၁ ရာဇဝင် ၁၉:၁၆၊ ဒံယ‌ေလ ၅:၁၁, ၁၃, ၁၈၊ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၈၁, ၁၈၆ ကိုကြည့်ပါ)။ (၂) နေရှင်း၏သားဖြစ်သော ကိရှသည် သူ၏ဖိုးဖြစ်သူ၏သားအဖြစ် မွေးစားခံရပြီး၊ ယောသပ်၏သားများဖြစ်သော မာနသှေနှင့် ဧဖရိမ်တို့သည် ယာကုပ်၏သားများအဖြစ် မွေးစားခံရပြီး၊ သူ၏သားများအဖြစ် မျိုးနွယ်အကြီးအကဲများအဖြစ် စာရင်းတင်ခံရသကဲ့သို့ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၄၈:၅, ၆၊ တောလည်ရာ ၁:၁၀၊ ယောရှု ၁၄:၄)။ ဤရှင်းပြချက်နှစ်ခုစလုံးသည် ပေးထားသောအချက်များနှင့် သဟဇာတဖြစ်ပြီး၊ အာဗနာကို ရှောလု၏ဦးရီးဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ဆင်တူသောဖြစ်ရပ်များအတွက်၊ တောလည်ရာ ၁၀:၂၉ နှင့် မဿဲ ၁:၁၂ ကိုကြည့်ပါ။

50. Abner, the son of Ner. This verse alone does not make it entirely clear whether Abner or Ner was Saul’s uncle. Ner is called the son of Abiel (v. 51) and also of Jehiel (1 Chron. 9:35, 36); therefore it is probable that Abiel and Jehiel are two names for the same man (see on Ex. 2:18). Since Kish, the father of Saul, is also called “the son of Abiel” (1 Sam. 9:1), it might seem that Kish and Ner were brothers, but the record says that “Ner begat Kish” (1 Chron. 9:39). This apparent contradiction involves a difference not merely of names but of generations, for Ner is also called the son of Abiel. Yet this does not necessarily mean a conflict between the books of Samuel and Chronicles. As elsewhere in the Scriptures, independent accounts seem to differ in the details presented, but are found to harmonize when examined in the light of Hebrew customs and modes of thought and expression. There are two possible situations that might explain these differing names: (1) The list in 1 Sam. 9:1 may have omitted the name of Ner and recorded Kish as the (grand)son of Abiel, for “son” is sometimes used of a grandson or even a more remote descendant, and Bible genealogies do not always include every link in the chain (see on 1 Kings 19:16; Dan. 5:11, 13, 18; see also Vol. I, pp. 181, 186). (2) Kish the son of Ner may have become his grandfather’s son by adoption, as Joseph’s children Manasseh and Ephraim became the sons of Jacob and were listed among his sons as heads of tribes (Gen. 48:5, 6; Num. 1:10; Joshua 14:4). Either of these explanations, which would be in harmony with the facts given, would make Abner the uncle of Saul. For similar cases, see on Num. 10:29 and Matt. 1:12.

 

ellen g. white comments

1–46 PP 622-626

2 PP 622

6–15 PP 623

16, 17 PP 624

18, 19 PP 622

20–24, 27, 32, 33 PP 624

44–46 PP 625

47, 48 PP 628