ယောရှုမှတ်စာ - ၇

 

 

အခန်းကြီး - ၇

chapter 7

 

၁. ဣသရေလလူတို့သည် အိုင်မြို့၌ ရိုက်နှက်ခြင်းခံရသည်။ ၆. ‌ေယာရှုသည် ညည်းညူသည်။ ၁၀. ဘုရားသခင်က သူ့ကို ဘာလုပ်ရမည်ဟု ညွှန်ကြားသည်။ ၁၆. အာခါန်သည် ရေတွက်ခြင်းဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရသည်။ ၁၉. သူ၏ ဝန်ခံချက်။ ၂၂. သူနှင့် သူ၏ဥစ္စာအားလုံးသည် အာခေါချိုင့်ဝှမ်း၌ ဖျက်ဆီးခံရသည်။

1 The Israelites are smitten at Ai. 6 Joshua’s complaint. 10 God instructeth him what to do. 16 Achan is taken by the lot. 19 His confession. 22 He and all he had are destroyed in the valley of Achor.

 

၁. အပြစ်ပြုမိခြင်း။ ဟေဗြဲစကားလုံး “မအာလ် မအာလ်” မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ စာသားအရ “အပြစ်တစ်ခုကို ကျူးလွန်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မူရင်းအားဖြင့် ဤစကားလုံးသည် “ဖုံးကွယ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ “မအိုင်လ်” ဟူသော ဆင်းသက်လာသောနာမ်စကားလုံးမှ “အဝတ်အစား” ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဤစကားလုံးသည် “လျှို့ဝှက်စွာ ပြုမူခြင်း”၊ “သစ္စာဖောက်စွာ ပြုမူခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ၎င်းနာမ်စကားလုံးနှင့်အတူ “သစ္စာဖောက်သော လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်ခြင်း” ဟု ဆိုလိုသည်။ ထူးခြားသည်မှာ၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အပြစ်ကြောင့် ဣသရေလလူမျိုးတစ်ခုလုံးကို အပြစ်ရှိသည်ဟု ယူဆသည်။ ထိုအပြစ်ကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဣသရေလလူမျိုးသည် နိုင်ငံတစ်ခုအနေဖြင့် တာဝန်ခံရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးပေးမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ နိုင်ငံများအကြား ဆက်ဆံရေး၌ ဤကဲ့သို့သော စုပေါင်းတာဝန်ယူမှုကို ဥပမာအနေဖြင့် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးသည် ၎င်း၏ သံတမန်၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များအတွက် တာဝန်ခံရသည်။ အကယ်၍ သံတမန်သည် အခြားနိုင်ငံတစ်ခုကို စော်ကားလျှင်၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှု မပြုမချင်း ထိုနိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို တာဝန်ခံရသည်။ ထိုနည်းတူ၊ အသင်းတော်တစ်ခုရှိ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများသည် ထိုအသင်းတော်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးပေးမှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေနိုင်သည်။ အပြစ်ကို သိရှိသောအခါ သင့်လျော်သောလုပ်ဆောင်မှု မပြုလျှင်၊ အသင်းတော်သည် ထိုအပြစ်၌ ပါဝင်သူဖြစ်လာသည်။ သို့သော်၊ ၎င်းသည် တစ်ဦးချင်းစီအပေါ် ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ရှိမှုကို မထည့်သွင်းဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

1. Committed a trespass. From the Heb. ma‘al ma‘al, literally, “trespassed a trespass.” The verb is generally translated “committed” when followed by its cognate noun, but originally it meant “to cover,” as is apparent from the derived noun me‘il, “garment.” Thus the word means “to act underhandedly,” “to act treacherously,” and with its noun, “to commit a treacherous act.” It is noteworthy that all Israel is considered guilty because of the transgression of one of its members. Even though the sin was not known, Israel as a nation was held accountable, and God’s blessing withheld from them. We see an example of such corporate responsibility in the intercourse of nations. A whole nation is held accountable for the words and acts of its ambassador. If he should insult another nation, the whole nation is held accountable until such a time as reparation is made. In like manner offenders in a church may hinder the divine blessing upon that church (see 4T 68; 6T 371). If the church fails to take appropriate action when sin is known, the church then becomes a partaker in that sin. However, this does not necessarily imply personal guilt upon each of the members as individuals (yet see 3T 266).

Israel’s First Campaigns West of the Jordan

 

 

 

အာခါန်။ ဂရိဘာသာနှင့် ဆီးရီးယားဘာသာတို့သည် ၁ ရာဇဝင်ချက် ၂:၇ ၌ ဖော်ပြထားသည့် “အာခါ” ဟူသော အမည်ကို ထောက်ခံသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး “အာခါ” သည် “ဒုက္ခ” သို့မဟုတ် “ဒုက္ခဖြစ်စေသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ၎င်း၏ လုပ်ရပ်များ၏ အကျိုးဆက်များကို ရည်ညွှန်းပြီး ဤအမည်ကို ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအား ပေးထားခြင်းဖြစ်သည် (‌ေယာရှု ၆:၁၈၊ ၇:၄, ၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ကျမ်းစာတွင် လူများနှင့် နေရာများ၏ အမည်များကို ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များကို ရည်ညွှန်းပြီး ပြောင်းလဲပေးခြင်းသည် ထုံးစံဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသော ဥပမာတစ်ခုမှာ ဟောရှယ် ၄:၁၅ တွင် ဘေသလအမည် “ဘုရားသခင်၏ အိမ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း၊ ထိုနေရာ၌ ကိုးကွယ်မှုများကြောင့် “ဗေသအာဗင်” ဟူသော “အချည်းနှီးသောအိမ်” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

Achan. The LXX and Syriac both support the reading “Achar,” as the name appears in 1 Chron. 2:7. The Heb. ‘achar means “trouble” or “troubler,” and the name was obviously given this culprit in allusion to the effects of his conduct (see on Joshua 6:18; 7:4, 9). It is common in the Scriptures to have the names of persons and places changed in consequence of, and in allusion to, certain remarkable events by which they may have been distinguished. A notable example is Hosea 4:15, where Bethel, “house of God,” is called Beth-aven, “house of vanity,” on account of the idolatry practiced there.

 

ဇဒ္ဒိ။ ၁ ရာဇဝင်ချက် ၂:၆ ၌ “ဇိမရိ” ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အမည်ကွဲပြားမှုများသည် ထုံးစံဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စတွင်၊ စာလုံးတစ်လုံးကို အခြားတစ်လုံးအဖြစ် မှားယွင်းယူဆခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး—ဒ ကို ရ အဖြစ်နှင့် ဗ ကို မ အဖြစ် မှားယွင်းယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲဘာသာတွင် ဤစာလုံးတစ်စုံစီကို အလွယ်တကူ မှားယွင်းယူဆနိုင်သည်။ ဤနေရာ၌ ပေးထားသော ဆွေစဉ်မျိုးဆက်မှတ်တမ်းအရ အာခါန်သည် အလယ်အလတ်အရွယ်ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်ဟု ယူဆရပြီး၊ သူ၏ ဘိုးဘေးများသည် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများမွေးဖွားချိန်တွင် အသက်ကြီးမနေခဲ့ဟု မထင်ရှိပါက၊ ဤဘေးဒဏ်ဖြစ်ပေါ်ချိန်တွင် သူ၏ သားသမီးများသည် တာဝန်ခံနိုင်သည့် အရွယ်သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ အပြစ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် ၎င်းအတွက် တာဝန်ယူရပေမည်။

Zabdi. Also called Zimri (1 Chron. 2:6). Such variant readings are common. In this case the change is probably due to the mistaking of one letter for another—a d for an r and a b for an m. In the Hebrew one letter of each pair might easily be taken for the other. The genealogy here given suggests that Achan was probably past middle age, unless we assume his forefathers to have been old when their children were born. Thus his own children must already have arrived at the age of accountability by the time of this tragedy, and may have shared in the crime, and hence also in the responsibility for it.

 

၂. အိုင်။ ဟေဗြဲစကားလုံး “အိုင်” သည် “အပျက်အစီး” သို့မဟုတ် “ပုံးပုံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤမြို့ (ဟေဗြဲဘာသာ၌ သတ်မှတ်ထားသော စကားလုံးပါဝင်သောကြောင့် ဟိုင်ဟုလည်း သိရှိသည်) သည် အာဗြဟံခေတ်ကတည်းက ဖော်ပြခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၈၊ ၁၃:၃)။

2. Ai. Heb. ‘Ai, “ruin” or “heap.” This city (also known as Hai, by the inclusion of the Hebrew definite article) is spoken of as early as the time of Abraham (Gen. 12:8; 13:3).

 

ဗေသအာဗင်အနီး။ ဤစကားစုကို ဂရိဘာသာတွင် ချန်လှပ်ထားသည်။ အခန်း ၁၈:၁၂ တွင် ဗေသအာဗင်၏ တောကန္တာရကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ဤဖော်ပြချက်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အိုင်မြို့သည် ဗေသအာဗင်၏ တောကန္တာရအနီးတွင် ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

Beside Beth-aven. This phrase is omitted in the LXX. Chapter 18:12 mentions the wilderness of Beth-aven, and the intent of the statement is probably that Ai is in proximity to the wilderness of Beth-aven.

 

တက်သွားပြီး စူးစမ်းကြည့်ရှု။ စာသားအရ “တက်သွားပြီး ခြေလှမ်း” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုနယ်မြေကို လှည့်လည်သွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဒေသ၏ ပထဝီဝင်အချက်အလက်များအရ ဂျော်ဒန်မြစ်ဝှမ်းမှ ဗဟိုပိလစ္စတင်းသို့ ဦးတည်သည့် အဓိကလမ်းကြောင်းနှစ်ခုရှိသည်။ အကောင်းဆုံးနှင့် တိုက်ရိုက်လမ်းကြောင်းမှာ မြောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ်ချိတ်ဆက်ထားသော ဝါဒီကဲလ်ဟုယခု သိရှိထားသော လမ်းဖြစ်သည်။ ဤချောက်ကြီးသည် ဂျော်ဒန်မြစ်ဝှမ်းမှ ၈ မိုင်ခန့်အကွာတွင် ဝါဒီဟာရစ်ဟူသော နောက်ထပ်ချောက်ကြီးတစ်ခုနှင့် ဆုံသည်။ ဗေသလမြို့၏ အရှေ့ဘက်အနည်းငယ်ရှိ တောင်ကုန်းများနှင့် ချောက်များကြားတွင် အိုင်မြို့သည် တည်ရှိသည်။ တောင်ကုန်းများနှင့် ချောက်များရှိသော ဤဒေသတွင် စူးစမ်းသူများသည် မမြင်ရဘဲ အလွယ်တကူ ရှေ့သို့သွားနိုင်သည်။

Go up and view. Literally, “go up and foot,” that is, tramp about the country. The geography of this region shows that there were two chief passes that led from the city of Jericho into central Palestine. The most practicable and direct of these was the one that veered somewhat to the north, and is now known as the Wadi Kelt. This gorge meets another, Wadi Harith, a deep ravine some 8 mi. from the Jordan valley. Somewhere among the hills and ravines a little to the east of the town of Bethel stood the city of Ai. In a region of hills and valleys the spies could readily advance without being seen.

 

၃. လူအားလုံး မလိုအပ်ပါ။ အခန်း ၈:၂၅ အရ အိုင်မြို့၏ လူဦးရေသည် ၁၂,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ စူးစမ်းသူများသည် ၎င်းတို့၏ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုဖြင့် မြို့၏ ခုခံမှုအား လျှော့တွက်ခဲ့သည်။ ထို့ထက်ပိုပြီး၊ ဣသရေလလူတို့သည် အောင်မြင်မှုဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီသာလျှင် အောင်မြင်မှုပေးနိုင်သည်ကို မသိရှိခဲ့ဘဲ၊ အိုင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် စီစဉ်ရာတွင် ဘုရားသခင်ကို အကြံဉာဏ်တောင်းခံရန် ပေါ့ဆခဲ့သည်။

3. Not all the people. According to ch. 8:25, the population of Ai was 12,000. Evidently the spies, in their self-confidence, had underestimated the defenses of the city. But more than that, the Israelites, flushed with victory, failed to realize that divine help alone could give them success, and neglected to take God into their counsel when planning to take Ai.

 

၄. သူတို့ထွက်ပြေး။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ဆိုလိုသည်။ သူ့ကို ယုံကြည်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်းသည် ရှုံးနိမ့်မှုကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်ကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားဘဲ ဂရုတစိုက်ပြင်ဆင်ထားသော အစီအစဉ်များစွာသည် မအောင်မြင်ပေ။ ဤအတွေ့အကြုံမှ သင်ယူရမည့် သင်ခန်းစာသုံးခုမှာ- (၁) ကာနာန်လူများကို ဣသရေလလူတို့လက်သို့ အပ်နှံပေးသည်မှာ ၎င်းတို့၏ သတ္တိမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ (၂) စခန်းတွင် အပြစ်ရှိနေပါက အောင်မြင်မှု မရရှိနိုင်ပေ။ (၃) အပြစ်ကို ဝန်ခံသောအခါ ဘုရားသခင်သည် လူ၏ ပျက်ကွက်မှုများကို ယူပြီး ကောင်းချီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။

4. They fled. Trust in God means success. Failure to trust in Him means defeat. Many a carefully laid scheme miscarries because God is not taken into account. Three lessons stand out among those that may be learned from this experience: (1) It was God and not their own valor that gave the Canaanites into the hands of the children of Israel. (2) Success cannot come when there is sin in the camp. (3) When sin is confessed God takes man’s failures and turns them into blessings.

 

လူတိုင်းသည် ၎င်း၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ဆက်ဆံရေးရှိပြီး၊ ၎င်းကို ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုဖြင့်သာ ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် လူများကို အုပ်စုလိုက်ဆက်ဆံရေးဖြင့်လည်း ဆက်ဆံသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဦးချင်းတာဝန်ယူမှုအပြင် အုပ်စုလိုက်တာဝန်ယူမှုလည်း ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံများကို ၎င်းတို့၏ စုပေါင်းလုပ်ရပ်များအတွက် တာဝန်ခံစေသည်။ ၎င်းသည် ရွေးချယ်ခံထားရသော ဣသရေလလူမျိုးအတွက် အထူးသဖြင့် မှန်ကန်ခဲ့ပြီး၊ ယနေ့ခေတ်တွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလဖြစ်သော အသင်းတော်အတွက်လည်း အလားတူမှန်ကန်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ဦးချင်းအဖွဲ့ဝင်များ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် အုပ်စုတစ်ခုလုံး ဒုက္ခရောက်ရသည် (ယေဇကျေလ ၂၁:၃, ၄၊ PP ၄၉၇)။ အုပ်စုတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် အခြားသူများကို အကျိုးပြုနိုင်သလို၊ ဒုက္ခဆင်းရဲမှုနှင့် မကောင်းမှုကိုလည်း ယူဆောင်လာနိုင်သည် (၂ ကောရိန္သု ၂:၁၅)။ အာခါန်၏ ကိစ္စတွင်ကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်သည် အုပ်စုတစ်ခုလုံးကို ၎င်း၏ တစ်ဦးချင်းအဖွဲ့ဝင်များ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် တာဝန်ခံစေသည်။ သို့သော်၊ ထို့အတူ၊ ဘုရားသခင်သည် အုပ်စု၏ အသိအမှတ်ပြုထားသော ခေါင်းဆောင်များမှတစ်ဆင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တောင်းဆိုပြီး ပြစ်ဒဏ်ပေးရာတွင် လုပ်ဆောင်သည်။ ဘုရားသခင်တွင် အသင်းတော်တစ်ခုရှိပြီး၊ ၎င်းအတွက် ခေါင်းဆောင်များကို ခန့်ထားသည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား ၎င်း၏ အလိုတော်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ဦးဆောင်လုပ်ဆောင်ရန် မျှော်လင့်သည်။ ထို့ပြင်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ လူများအား ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် တောင်းဆိုသည် (ဟေဗြဲ ၁၃:၁၇)၊ သူ၏ ခန့်ထားသော ခေါင်းဆောင်မှုကို ဆန့်ကျင်ပြီး တစ်ဦးချင်းလွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်မှုကို သည်းမခံပေ။ ၎င်းတို့၏ တာဝန်တွင် သစ္စာမထားသော ခေါင်းဆောင်များနှင့် ၎င်းတို့၏ အလုပ်ကို တမင်တကာ အဟန့်အတားဖြစ်စေသော တစ်ဦးချင်းသူများအပေါ် ကြီးမားသော ကျိန်စာသင့်မှုရောက်ရှိလာသည် (တရားသူကြီး ၅:၂၃)။ အတိတ်ကာလတွင် ဘုရားသခင်၏ ပါဝင်မှုသည် အနာဂတ်တွင် ၎င်း၏ ဆက်လက်ပါဝင်မှုကို အာမခံချက်မပေးပေ။ ဘာသာရေးဘဝတွင် ဘုရားသခင်အပေါ် စဉ်ဆက်မပြတ် မှီခိုအားထားမှုနှင့် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘာလုပ်စေလိုသည်ကို အမြဲမေးမြန်းရန် လိုအပ်သည်။ တစ်ခုသော အလုပ်တစ်ခုအတွက် ပေးသနားထားသော ကျေးဇူးတော်နှင့် ခွန်အားသည် နောက်ထပ်အလုပ်တစ်ခု၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် လုံလောက်မှုမရှိပေ။ ‌ေယာရှုသည် အိုင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် စီစဉ်ရာတွင် ဘုရားသခင်ကို ၎င်း၏ အကြံဉာဏ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီး၊ ဤဝိညာဉ်ရေးရာဥပဒေကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားခဲ့ပေ (PP ၄၉၃)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှု၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အလုပ်မလုပ်သောကြောင့် အောင်မြင်မှုမရရှိဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကို မည်မျှသတိထားရန် လိုအပ်သနည်း။ ဘုရားသခင်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုသည် သန့်ရှင်းစေထားသော အသိပညာဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားရမည် (ရောမ ၁၀:၂၊ ဆာလံ ၁၁၁:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Every man enjoys a personal relationship with his Creator that can be severed only by his own choice. But God also deals with men in a corporate relationship, as groups; thus there is group as well as individual responsibility (see Ed 178, 238). God holds nations, for instance, accountable for their corporate actions. This was true in a special way of the chosen nation, Israel, and it is equally true of spiritual Israel, the church, today. At times the entire group suffers as a result of the deeds of its individual members (Eze. 21:3, 4; PP 497). It is within the power of any member of a group to benefit the others or to bring suffering and evil upon them (2 Cor. 2:15). And, as in the case of Achan, God holds the entire group, as a group, accountable for the deeds of its individual members. Nevertheless, as then, God acts through the recognized leaders of the group in requiring cooperation and in inflicting punishment. God has a church, and has set leaders over it. He looks to them to take the initiative in carrying out His will. Furthermore, God requires His people to cooperate with their leaders (Heb. 13:17), and will not tolerate independent action on the part of individuals, in opposition to His appointed leadership. Great is the curse that comes upon those leaders who are unfaithful in their task (Isa. 3:12; Isa. 9:16; Jer. 13:20; Eze. 34:10), and upon those individuals who deliberately hinder them in their work (see Judges 5:23). God’s presence with us in the past is not a guarantee of His continued presence with us in the future. In the religious life there must be a continual dependence upon God, and constant inquiry as to what God would have us to do. The grace and strength granted for the accomplishment of one task are not sufficient for the demands of the next. Joshua failed to take this spiritual law into account. In laying plans for the conquest of Ai, he neglected to take God into his counsel (PP 493). How we need to be on guard lest we merely go through the motions of religious service, and fall short of victory, because we have neglected to work according to God’s plan. Our zeal for God must be under the control of sanctified knowledge (see Rom. 10:2; cf. Ps. 111:10).

 

၅. ရှဗာရိမ်။ “အပျက်အစီးများ” သို့မဟုတ် “ပြိုကျရာနေရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားရာ။ ကျမ်းပိုဒ်အများစုတွင် ဤအသုံးအနှုန်းကို နာမည်တစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် အိုင်နှင့် ယေရိခေါမြို့ကြားရှိ ကျောက်မှော်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆရသည်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ ကျောက်မှော်တစ်ခုမျှ မတွေ့ရသည့်အပြင်၊ ကျောက်မှော်တစ်ခု၏ အမှတ်အသားများသည် အချိန်ကြာလျှင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆရသည်။ ဗာတီကန်နပ်စ် မူကြမ်းနှင့် ဆီးရီးယား ဘာသာပြန်အချို့မှာ “ဣသရေလလူတို့ အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားသည်အထိ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဆီးရီးယား ထုတ်ဝေမှုတစ်ခုတွင် “ဣသရေလလူတို့ ရှုံးနိမ့်သွားသည်အထိ” ဟု ဟေဗြဲစကားကို ဘာသာပြန်မည့်အစား အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြထားသည်။ ဤနောက်ဆုံးအဆိုသည် အကြောင်းအရာ နှင့် ပိုမိုသဟဇာတဖြစ်ပုံရသည်။

5. Shebarim. The word thus translated is from a root meaning “to break in pieces.” Most versions give it as a proper name. This would make of it a site between Ai and Jericho, presumably of a stone quarry. However, no stone quarry has been located in the vicinity, and it is reasonable to suppose that the remains of a stone quarry would not be completely obliterated by time. The Vaticanus manuscript and some Syriac versions, together with the Targums, translate the expression, “unto their [Israel’s] being broken.” One Syriac edition reads, “until they [Israel] were routed,” translating rather than transliterating the Hebrew. The latter suggestion appears to be more in harmony with the context.

 

ဆင်းသွားရာ။ လက်ဇွတ်ဂျီ ကျမ်းမူတွင် “မတ်စောက်သော တောင်ပေါ်မှ” ဟု ဖတ်ရပြီး၊ အာအက်စ်ဗွီ ကျမ်းမူတွင် “ဆင်းသွားရာ” ဟု ဖော်ပြသည်။ ထွက်ပြေးလာသော ဣသရေလလူများသည် ကျဉ်းမြောင်းပြီး မတ်စောက်သော ချောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ ထွက်ပြေးရာတွင် နှောင့်နှေးခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့သည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ပြီး၊ ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့် နောက်ဆုံးနေရာရှိသူများ အရိုက်ခံရသည်။

The going down. The LXX reads, “from the steep hill,” and the RSV, “at the descent.” Evidently the fleeing Israelites entered a narrow and steep ravine that delayed them in flight. Here, it would seem, they became panic-stricken, and in the confusion the hindmost were smitten.

 

၆။ အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒုက္ခရောက်မှု၏ သင်္ကေတအဖြစ် အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲခြင်းသည် ရှေးခေတ်ကတည်းက စတင်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၇:၃၄၊ ၄၄:၁၃)။ များသောအားဖြင့် ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အပြင်ဘက်ဝတ်ရုံကို လက်တစ်ဖဝါးခန့် ဆုတ်ဖြဲလေ့ရှိသည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် ယုဒလူတို့အကြား ဓလေ့တစ်ခုဖြစ်လာပြီး၊ နှလုံးကွဲကြေမှု၏ ပြင်ပသင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည် (ယောလ ၂:၁၂- ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖုန်မှုန့် သို့မဟုတ် ပြာများကို ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထားခြင်းသည် ပို၍ပင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မထိုက်တန်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၄:၁၂၊ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၂၊ ၁၃:၁၉)။ ယောရှုအ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့ကို အောင်မြင်မှုများသာ မျှော်လင့်စေခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ဤရှုံးနိမ့်မှုကို နားလည်ရန် လုံးဝမတတ်နိုင်သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များတွင် သတ်မှတ်ချက်များရှိပြီး၊ ယောရှုနှင့် ဣသရေလလူများသည် ထိုအချက်များကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပေ (ယောရှု ၇:၃ ကိုကြည့်ပါ)။

6. Rent his clothes. The rending of the clothes as a sign of mourning and distress originated in ancient times (Gen. 37:34; 44:13). Generally the outer garment was torn in front, over the breast, but for no more than a handbreadth. This act became a custom among the Jews, as an external symbol of a broken heart (see Joel 2:12, 13. Placing dust or ashes on the head represented even greater grief and unworthiness 1 Sam. 4:12; 2 Sam. 1:2; 13:19). Joshua’s faith had led him to expect nothing but victories, and he now seemed to be at a total loss to understand this failure. But there are conditions to the promises of God, and these Joshua and Israel had not met (see on Joshua 7:3).

 

၇။ ဘုရားသခင်သာ အလိုရှိတော်မူပါစေ။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်သည့် အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။ ယောရှုအ၏ ဆုတောင်းချက်သည် ဣသရေလလူတို့၏ မကြာခဏဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ညည်းညူခြင်းနှင့် တိုင်တည်ခြင်းစိတ်ဓာတ်ကို နီးစပ်လာသည်။ သို့သော် အကောင်းဆုံးသော လူများပင် တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ လျှော့ပေးလိုက်ကြသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၉:၉–၁၈၊ ယောန ၄:၁–၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောရှုအ သည် အိုင်မြို့တွင် ရှုံးနိမ့်မှုကို ဘုရားသခင်က သူ၏လူများအပေါ် မကျေနပ်မှု၏ အမှတ်အသားအဖြစ် မှန်ကန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ဆိုခဲ့သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူ၏ စကားများသည် မသင့်လျော်စွာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့သော အကျပ်အတည်းအခိုက်အတန့်တွင် ဆုတောင်းခြင်းသို့ ဦးတည်သွားခြင်းသည် ချီးမွမ်းထိုက်သည်။

3.     Would to God. This expression indicates a profound feeling of despair and utter inability to understand the situation. Joshua’s prayer almost takes on the spirit of murmuring and complaining, so characteristic of the children of Israel on numerous occasions. But even the best of men at times give way to discouragement and fear (see 1 Kings 19:9–18; Jonah 4:1–9). Joshua rightly interpreted the defeat at Ai as a mark of God’s displeasure upon His people, yet did not understand the reason for it. His words may have been ill-chosen, but his resort to prayer at such a moment of crisis is commendable.

 

၇။ ယောရှု၏သံသယနှင့် မယုံကြည်မှု။—ယောရှုသည် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ယူမှုအတွက် စစ်မှန်သောစိတ်အားထက်သန်မှုကို ထင်ရှားစေခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ဆုတောင်းချက်များသည် သံသယနှင့် မယုံကြည်မှုတို့ဖြင့် ရောနှောနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏လူများကို ယော်ဒန်မြစ်ကိုဖြတ်ကာ ရန်သူများလက်သို့ အပ်နှံရန်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်ဟူသော အတွေးသည် ဣသရေလ၏ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအတွက် မထိုက်တန်သော အပြစ်ဖြစ်သည်။ ယောရှု၏စိတ်ဓာတ်ကျမှုနှင့် မယုံကြည်မှုသည် ဘုရားသခင်က ၎င်း၏လူများကို ကယ်တင်ရန် ပြုလုပ်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် ဆိုးရွားသောမြေနေရာများမှ ဆိုးညစ်သောသူများကို နှင်ထုတ်ရန် ထပ်ခါတလဲလဲ ကတိပေးချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရာ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

7. Joshua’s Doubt and Unbelief.—Joshua manifested a true zeal for the honor of God, yet his petitions were mingled with doubt and unbelief. The thought that God had brought His people over the Jordan to deliver them up to the power of the heathen was a sinful one, unworthy of a leader of Israel. Joshua’s feelings of despondency and distrust were inexcusable in view of the mighty miracles which God had wrought for the deliverance of His people, and the repeated promise that He would be with them in driving out the wicked inhabitants of the land.

 

သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ကရုဏာတော်ရှိသောဘုရားသခင်သည် ဤအမှားကြောင့် ၎င်း၏ကျွန်ကို ဒေါသဖြင့် မဆုံးမဖြစ်ခဲ့ပါ။ သူသည် ယောရှု၏နှိမ့်ချမှုနှင့် ဆုတောင်းချက်များကို ကရုဏာစွာလက်ခံခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏မယုံကြည်မှုကို ညင်သာစွာ ဆုံးမပြီး၊ ၎င်းတို့၏ရှုံးနိမ့်မှု၏အကြောင်းအရင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည် (ST ဧပြီ ၂၁၊ ၁၈၈၁)။

But our merciful God did not visit His servant with wrath because of this error. He graciously accepted the humiliation and prayers of Joshua, and at the same time gently rebuked his unbelief, and then revealed to him the cause of their defeat (ST April 21, 1881).

 

 

၈။ ဘာပြောရမည်နည်း။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွင် ယောရှုအ သည် အကြံဉာဏ်ရယူရန် ကြိုးစားသည်။

8. What shall I say In desperation Joshua seeks counsel.

 

၉။ ကြီးမြတ်သောကိုယ်တော်၏ နာမတော်။ ယောရှုအ သည် ဣသရေလ၏ ကံကြမ္မာအတွက် မည်မျှပင်စိုးရိမ်ခဲ့စေကာမူ၊ ယေဟောဝါ၏ နာမတော်အတွက် ပို၍ပင် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ကဲ့ရဲ့စရာဖြစ်စေမည်မဟုတ်လား။ မောရှေသည် ဤအကြောင်းပြချက်ကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁၂၊ တောလည်ရာ ၁၄:၁၃–၁၆; တရားဟောရာ ၉:၂၈)။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် မောရှေအား လူများကို သင်ပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော သီချင်းတွင် ၎င်းကို အသုံးပြုခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၃၂:၂၆- ၂၇)။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာရှိမှု သို့မဟုတ် သစ္စာမရှိမှုသည် ဘုရားကျောင်းသာမက ဘုရားသခင်၏ နာမတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အမြဲသတိရသင့်သည်။

9. Thy great name. However much Joshua was concerned about Israel’s fortunes, he was even more concerned for Jehovah’s name. Surely God would not allow it to be ridiculed, would He? Moses had used the same argument upon several occasions (Ex. 32:12; Num. 14:13–16; Deut. 9:28). God Himself made use of it in the song He bade Moses teach the people (Deut. 32:26, 27). We should ever remember that our faithfulness or unfaithfulness involves the honor not only of the church but of God’s name.

 

၁၀။ ထလော့။ သို့မဟုတ် “သင်ကိုယ်တိုင်အတွက် ထရပ်လော့”။ ဤသည်မှာ ညည်းညူရန်အချိန်မဟုတ်ဘဲ၊ လုပ်ဆောင်ရန်အချိန်ဖြစ်သည်။

10. Get thee up. Or, “stand up for thyself.” This was a time for action, not for repining.

 

၁၁။ ဣသရေလသည် ဒုစရိုက်ပြုခဲ့သည်။ အပြစ်သည် ဣသရေလလူအားလုံးထံသို့ ပုံခံခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှက်စရာရှုံးနိမ့်မှုအတွက် ဘုရားသခင်ကို အပြစ်တင်ရန်မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်မဟုတ်၊ သူတို့ကသာ နာခံမှုမရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများအတွက် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့လျှင်၊ အပြစ်ကို ထောက်ခံပြီး ၎င်း၏ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မှုကို အားပေးရာ ရောက်လိမ့်မည်။

 

၁၁-၁၃ (အခန်း ၂၂:၁၅-၃၄)။ ဘုရားသခင်၏ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။—ဤနေရာတွင် သခင်ဘုရားသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုရန်သူမျိုးသားများသည် အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်ပြန်ကာ၊ နတ်ဆိုးများကို ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။ နတ်ဆိုးများ၏ထိန်းသိမ်းရာနေရာများ၊ ဘုရားကျောင်းများ၊ လှပသောရုပ်ထုများ၊ ဈေးကြီးသောအထိမ်းအမှတ်များနှင့် အနုပညာလက်ရာများသည် ဣသရေလလူများကို ဘုရားသခင်၏ဝတ်ပြုရေးမှ ဆွဲဆောင်ရန် စိတ်ကူးယဉ်မှုနှင့် အာရုံများကို ဖမ်းစားနိုင်စေခဲ့သည်။ ဤသွေးဆောင်မှုကို ဖယ်ရှားရန်၊ သခင်ဘုရားသည် ဣသရေလလူများအား ထိုရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏အမှတ်အသက်များကို ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို မလိုက်နာပါက ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ရွံရှာပြီး ကျိန်ဆဲမည်ဟု သတိပေးခဲ့သည် (ST ဧပြီ ၂၁၊ ၁၈၈၁)။

11–13 (ch. 22:15–34). God’s Abhorrence of Idolatry.—Here the Lord gave expression to His abhorrence of idolatry. Those heathen nations had turned from the worship of the living God, and were paying homage to demons. Shrines and temples, beautiful statues, and costly monuments, all the most ingenious and expensive works of art, had held the thoughts and affections of the veriest slavery to Satanic delusions.

The human heart is naturally inclined to idolatry and self-exaltation. The costly and beautiful monuments of heathen worship would please the fancy and engage the senses, and thus allure the Israelites from the service of God. It was to remove this temptation from His people that the Lord commanded them to destroy those relics of idolatry, on penalty of being themselves abhorred and accursed of God (ST April 21, 1881).

 

11. Israel hath sinned. The guilt was attributed to all Israel (see on v. 1). God was not to be charged with the humiliating defeat. He had not deserted them; they had disobeyed. Had God continued to fight for His people, He would have been sanctioning sin and encouraging its continuance.

 

အကျွန်ုပ်မှာထားသည့်အတိုင်း။ ဤသည်မှာ ယေရိခေါမြို့၏ သိမ်းဆည်းရမိသောပစ္စည်းများနှင့်ပတ်သက်၍ အထူးသဖြင့် အမိန့်ပေးထားခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သော်လည်း၊ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောသဘောတွင် ဣသရေလလူများနှင့် ဘုရားသခင်၏ မူလပဋိညာဉ်ကို ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ဆယ်ပါးမြတ်ကို အခြေခံထားပြီး၊ ကျမ်းစာတွင် “သင်တို့အား လိုက်နာရန် အမိန့်ပေးထားသည့် သူ၏ပဋိညာဉ်” ဟု ဖော်ပြထားသည် (တရားဟောရာ ၄:၁၃)။ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ပေးချက်၏ နှစ်မျိုးလုံးကို “သူတို့သည် ကျိန်ဆဲသောအရာကို ယူခဲ့ကြသည်” နှင့် “ခိုးယူခဲ့ကြသည်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းများတွင် ရည်ညွှန်းထားသည်။ အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော အချက်ငါးချက်စီသည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် “လည်း” ဟူသော ဝါးကပ်စကားဖြင့် ရှေ့ဖြစ်ရပ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

Which I commanded. This may refer specifically to the command regarding the spoils of the city of Jericho, but in a broader sense it includes God’s original covenant with Israel. This was based on the Ten Commandments, described in Scripture as “his covenant, which he commanded you to perform” (Deut. 4:13). Both aspects of the divine command are referred to in the expressions, “they have even taken of the accursed thing,” and “have also stolen.” In the Hebrew each of the five items listed in v. 11 is connected to the preceding statement by the conjunction we, “also.”

 

လိမ်ညာခြင်း။ စကားလုံးအရ “လိမ်ညာ” သို့မဟုတ် “လှည့်စားခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤကိစ္စတွင် သူတို့သည် ၎င်းတို့၏လုပ်ရပ်များဖြင့် လိမ်ညာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး၊ အပြစ်မရှိသလို ပြုမူခဲ့ကြသည်။ လိမ်ညာခြင်းသည် မကြာခဏ ခိုးယူခြင်း၏ အဖော်ဖြစ်သည်။

Dissembled. Literally, “lied,” “deceived.” In this case they lied by their actions. They kept the matter secret and acted as though they were not guilty. Lying is often companion to stealing.

Their own stuff. As though it belonged to them. Some of the stolen things God had ordered destroyed; others, the gold and the silver, had been dedicated to the Lord and were to be placed in His treasury. But Achan had fearlessly appropriated them to himself as though they were his own. There are Achans in the camp today. Of the tithes and offerings it is declared, “Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings” (Mal. 3:8). The tithe is consecrated to the Lord and is to be put into His treasury. There are those who take the tithe as though it belonged to them, and “put it … among their own stuff.” Israel lost the blessing of God because of this type of sin. Can it be that the curse of Mal. 3:9 rests upon the camp of Israel today? We are not living under a theocracy now, and transgressors do not immediately receive the punishment that is their due (see Eccl. 8:11). But this does not make their sin less heinous. “Jesus Christ [is] the same yesterday, and to day, and for ever” (Heb. 13:8). Eventually all sin will receive its just punishment.

12. Accursed. Or, “devoted to destruction” (see on ch. 6:17). The curse was such that those who took of the thing devoted to destruction themselves thereby became “devoted” to the same. This sentence doubtless was understood at the time the curse was pronounced. Furthermore, Achan had seen in the destruction of the inhabitants of Jericho the sure result of transgression. Yet in the face of all this he chose to pursue his wicked course. The utter deceptiveness of sin is revealed in the fact that it leads its victims to believe that somehow or other they will escape punishment (see Gen. 3:4; Eccl. 8:11).

13. Sanctify yourselves. As they had done when they met the Lord at Sinai (Ex. 19:10). The external cleansing there enjoined was to be symbolic of the inner cleansing. Times of peculiar danger and calamity should be seasons of heart searching and earnest reformation. The heart searching here commanded gave Achan a unique opportunity to reconsider and acknowledge his crime. But sin has a peculiar way of hardening men’s hearts and lessening their abhorrence of it. Not until forced to do so did Achan acknowledge his guilt, and even then not in the true spirit of repentance. He probably flattered himself that others were equally as guilty as he. A guilty person often holds others to be guilty of the same act he habitually commits.

 

၁၄. သင်တို့၏ အနွယ်အလိုက်။ ရာဇဝင်ချုပ်၊ ဧဇရာ၊ နေဟမိ နှင့် အခြားကျမ်းများတွင် မှတ်တမ်းများအရ ဣသရေလလူမျိုးများသည် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်မှတ်တမ်းများကို အလွန်ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့ကြောင့် အာခံ၏ နာမည်ကို ယုဒမျိုးရိုးစဉ်ဆက်တွင် သစ္စာရှိစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂:၇)။

14. According to your tribes. As is evident from the records in the books of Chronicles, Ezra, Nehemiah, and others, the Israelites preserved genealogical records with the greatest of care. Thus Achan’s name is found faithfully chronicled in the genealogy of Judah (1 Chron. 2:7).

 

ထာဝရဘုရားရွေးချယ်သောသူ။ နည်းလမ်းမှာ မဲပုံးဖြင့်ဖြစ်သည် (PP ၄၉၄)၊ ကျမ်းစာတွင် မကြာခဏဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုရာတွင် သတိထားရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုကြောင်း ညွှန်ပြသောအခါမှသာ ဤလမ်းကြောင်းသည် ဘေးကင်းသည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွင် မပါဝင်ပါက၊ ၎င်းသည် ဒင်္ဂါးပြားလှန်ခြင်း သို့မဟုတ် ကတ်တစ်ခုပြုတ်ကျခြင်းကဲ့သို့ ကံစမ်းမဲဖြစ်သွားသည်။ အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင် ဘုရားသခင်သည် ကြားနိုင်သောအသံ သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက်လက္ခဏာများဖြင့် ဖြေကြားပေးနိုင်သည့်အခါများရှိသည် (တရားသူကြီး ၆:၃၄–၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏ အလိုတော်ကို ဆက်သွယ်ရန် ပုံမှန်နည်းလမ်းများမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူသားများအား ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့် ပေးအပ်ထားပြီး၊ သူသည် ၎င်းတို့အား မိမိဆုံးဖြတ်ချက်များချမှတ်ရန် စွမ်းရည်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန် မျှော်လင့်သည်။ အကယ်၍ ဘဝ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းတွင် လူများသည် လက္ခဏာတစ်ခုဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းသွားပြီး စိတ်နှင့် စရိုက်ဖွံ့ဖြိုးမှု၏ လိုအပ်ချက်ကို ပျက်ကွက်လိမ့်မည်။ ကံစမ်းနည်းလမ်းများကို တစိုက်မတ်မတ် လိုက်နာသူများသည် ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေးဘဝတစ်ခုလုံးကို အားနည်းစေလိမ့်မည်။ ဘာသာရေးဘဝ၏ အစပိုင်းတွင်နှင့် တစ်ခါတစ်ရံကတည်းက၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖွံ့ဖြိုးလာသော ယုံကြည်ခြင်းကို ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် ထူးထူးခြားခြား ဖြေကြားပေးခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့ပေမည်၊ သို့သော် ၎င်းသည် သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဤနည်းလမ်းပေါ်တွင် တစိုက်မတ်မတ် အားကိုးစေလိုသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ခရစ်ယာန်အောင်မြင်မှု၏ စံပြသည် စိတ်ထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ အသိပညာဖြင့် အပြည့်အဝ စွဲမြဲစေပြီး၊ စွမ်းရည်များကို လေ့ကျင့်ထားသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒများကို လိုက်လျှောက်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်သည် (DA ၆၆၈)။

Which the Lord taketh. The method was by lot (PP 494), a device frequently mentioned in the Scriptures. Caution, however, needs to be exercised in the use of this means of ascertaining the will of God. The course is safe only when God, through inspiration, indicates that He wishes this method to be employed. If God is not in the procedure, it becomes nothing more than a chance method like the flipping of a coin or the dropping of a card. There are times when in a crisis God may answer by an audible voice or by direct signs (see Judges 6:34–40). Such, however, are not His usual means of communicating His will. God has endowed men with intelligence, and He expects them to develop the faculty of making decisions for themselves. If, in every decision of life, men could determine by a sign the divine will, they would become mentally impotent and fail of the necessary development of mind and character. Those who consistently follow chance methods will weaken their entire religious life. In the beginnings of religious life and occasionally since, God may have honored our developing faith by giving us remarkable answers by such means, but this does not imply that He wants us consistently to depend upon this method. The ideal of Christian attainment is to have the mind so imbued with divine knowledge, and the faculties so trained, that in following our own impulses we will but be doing the will of God (DA 668).

 

၁၅. သူ၏အရာအားလုံး။ ၎င်းတွင် သားသမီးများပါဝင်သည် (ယောရှု ၇:၂၄- ၂၅)။ သို့သော် တရားဟောရာ ၂၄:၁၆ တွင် ထာဝရဘုရားသည် သားသမီးများကို ၎င်းတို့၏ ဖခင်များ၏ အပြစ်များအတွက် သေဒဏ်ပေးမထားရန် ကြေညာခဲ့သည်၊ သို့သော် လူတစ်ဦးစီသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အာခံ၏ မိသားစုသည် ထိုလုပ်ရပ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး (ယောရှု ၇:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူနှင့်အတူ မကောင်းသောလျှို့ဝှက်ချက်ကို မျှဝေခဲ့ပေမည်။ လူများသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်သော အပြစ်များအတွက်သာမက၊ တရားမျှတမှုကို စီမံခန့်ခွဲသူများကို ကူညီရန် အချက်အလက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြင့် မကောင်းသူကို ကာကွယ်ပေးသည့်အတွက်လည်း တာဝန်ရှိသည်။

15. All that he hath. Including the children (vs. 24, 25). Yet in Deut. 24:16 the Lord had declared that children should not be put to death for their father’s sins, but each man for his own. Perhaps Achan’s family had been party to the act (see on v. 1), and shared with him the evil secret. Men are responsible not only for the sins they themselves commit, but also for sheltering an evildoer, by withholding information that might assist those responsible for administering justice.

 

၁၆-၂၆။ အပြစ်ကို ရှာဖွေပြီး ဆုံးမရမည်။—အာခံ၏သမိုင်းသည် တစ်ဦးတည်း၏အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်၏မကျေနပ်မှုသည် လူမျိုးတစ်မျိုးသို့မဟုတ် လူတစ်စုအပေါ် ကျရောက်ပြီး၊ ထိုအပြစ်ကို ရှာဖွေပြီး အပြစ်ပေးသည်အထိ ဆက်လက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟူသော အရေးကြီးသောသင်ခန်းစဉ်ကို သင်ပေးသည်။ အပြစ်သည် ၎င်း၏သဘာဝအရ ဖောက်ပြန်စေသည်။ ၎င်း၏သေစေနိုင်သော ရောဂါဖြင့် ကူးစက်ခံရသူတစ်ဦးသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသို့ ကူးစက်နိုင်သည်။ လူများ၏အုပ်ထိန်းသူများအဖြစ် တာဝန်ရှိသူများသည် အပြစ်ကို သစ္စာရှိစွာ ရှာဖွေပြီး ဆုံးမရန် မလုပ်ပါက ၎င်းတို့၏တာဝန်ကို သစ္စာဖောက်သည်။ လူများစွာသည် ရာထူးသို့မဟုတ် လူကြိုက်များမှုကို စွန့်လွှတ်ရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အပြစ်ကို ရှုတ်ချရန် မရဲတင်းကြပါ။ အချို့ကမူ အပြစ်ကို ဆုံးမရန် ရက်ရောမှုမရှိဟု ယူဆကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ကျွန်သည် ၎င်း၏ဝိညာဉ်ကို သူပေးရမည့်ဆုံးမမှုတွင် ရောနှောမထားရပါ။ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တရားကို ကြောက်ရွံခြင်းမရှိဘဲ မလျှော့တင်းဘဲ ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် အပြစ်ကို ၎င်း၏မည်သည့်အမည်ဖြင့် ခေါ်ရမည်ကို အလေးအနက်ပြုရမည်။ ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို ၎င်း၏ကြွေးကြော်ထားသူများက ဖောက်ပြန်စေသူများသည် ထိုအပြစ်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသူများသည် ၎င်းတို့၏မဖြစ်မနေ အပြစ်ရှိသူများအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ …

16–26. Sin Must Be Searched Out and Reproved.—The history of Achan teaches the solemn lesson that for one man’s sin the displeasure of God will rest upon a people or a nation till the transgression is searched out and punished. Sin is corrupting in its nature. One man infected with its deadly leprosy may communicate the taint to thousands. Those who occupy responsible positions as guardians of the people are false to their trust if they do not faithfully search out and reprove sin. Many dare not condemn iniquity, lest they shall thereby sacrifice position or popularity. And by some it is considered uncharitable to rebuke sin. The servant of God should never allow his own spirit to be mingled with the reproof which he is required to give; but he is under the most solemn obligation to present the Word of God, without fear or favor. He must call sin by its right name. Those who by their carelessness or indifference permit God’s name to be dishonored by His professed people, are numbered with the transgressor,—registered in the record of heaven as partakers in their evil deeds. …

 

ဘုရားသခင်၏မေတ္တာသည် အပြစ်ကို အထင်အမြင်သေးသိမ်းစေခြင်းသို့မဟုတ် မဝန်ခံသောအမှားကို ဖုံးကွယ်ခြင်းသို့ မည်သည့်အခါမျှ ဦးမရန်ပါ။ အာခံသည် ဘုရားသခင်၏ဥပဒေသည် ၎င်း၏ဖန်ဆင်းရှင်ကဲ့သို့ မပြောင်းလဲသည်ကို နောက်ကျမှ သင်ယူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ရှူးမှုများ၊ အတွေးများ၊ ခံစားမှုများအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လိုက်လံပြီး၊ လှုပ်ရှားမှု၏လျှို့ဝှက်အရင်းအမြစ်တိုင်းကို ရောက်ရှိသည်။ အပြစ်ကို လွှတ်ထားခြင်းဖြင့်၊ လူများသည် ဘုရားသခင်၏ဥပဒေကို အထင်သေးစေသည်။ လူများစွာသည် ၎င်းတို့၏အပြစ်များကို ၎င်းတို့၏လူသားများထံမှ ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို အလေးအနက်မပြုဟု မိမိကိုယ်ကို ချီးကျူးသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ဥပဒေသည် ဖြစ်မှန်သောစံနှုန်းဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်း၏လုပ်ဆောင်မှုကို အကဲဖြတ်မည့်နေ့တွင် ဤဥပဒေနှင့်အတူ နှိုင်းယှဉ်ရမည်။ စင်ကြယ်သောနှလုံးသည် စင်ကြယ်သောဘဝသို့ ဦးတည်သည်။ အပြစ်အတွက် အကြောင်းပြချက်များအားလုံးသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသူအား ဆန့်ကျင်သက်သေပြသောအခါ မည်သူမဆို အပြစ်ရှိသူအတွက် အကွက်ဆောင်နိုင်မည်လား။ (ST ဧပြီ ၂၁၊ ၁၈၈၁)။

The love of God will never lead to the belittling of sin; it will never cover or excuse an unconfessed wrong. Achan learned too late that God’s law, like its Author, is unchanging. It has to do with all our acts and thoughts and feelings. It follows us, and reaches every secret spring of action. By indulgence in sin, men are led to lightly regard the law of God. Many conceal their transgressions from their fellow men, and flatter themselves that God will not be strict to mark iniquity. But His law is the great standard of right, and with it every act of life must be compared in that day when God shall bring every work into judgment, with every secret thing, whether it be good or evil. Purity of heart will lead to purity of life. All excuses for sin are vain. Who can plead for the sinner when God testifies against him? (ST April 21, 1881).

 

 

၁၉။ ငါ့သား။ ဤစကားသည် ယောရှု၏စိတ်နှလုံးကို အနည်းငယ်ဖော်ပြပေးပုံရသည်။ ၎င်းသည် သူသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့စွာချစ်မြတ်နိုးပြီး ၎င်းအား မိမိ၏သားကဲ့သို့ စိတ်နှလုံးထဲမှ ထွက်လာသည်ဟု ညွှန်ပြပုံရသည်။ ဤသဘောထားသည် စစ်မှန်သော ရက်ရောမှုကို ပြသပြီး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် ခေါ်ခံရသူများက ထုံးတမ်းအစဉ်အလာအဖြစ် ယူသင့်သည်။ မလျော်ကန်သော ပြင်းထန်သော စည်းကမ်းဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသူ များစွာရှိခဲ့ပြီး၊ မတူညီသောနည်းလမ်းဖြင့် နောင်တရပြီး ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပုံသက်သေဖြစ်သော ယေရှုသည် အပြစ်တင်စကားများကို မျက်ရည်များဖြင့် မြည်တမ်းခဲ့သည် (DA 353)၊ ယောရှုသည် ခရစ်တော်၏ ဂုဏ်ရည်များစွာကို ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိ၊ သူ၏ အသက်တာတစ်လျှောက်လုံး လူများက ထာဝရဘုရားကို အမှုဆောင်ခဲ့သည်မှာလည်း အံ့ဩစရာမရှိပေ။

19. My son. This expression may give us a glimpse into the heart of Joshua. It seems to indicate that he loved the offender as a tender father, and that his heart went out to him as though he were indeed his own son. Such an attitude shows true magnanimity, and should be emulated by those who are called upon to administer discipline. Many a soul has become discouraged for life by receiving unduly harsh discipline, whereas a different method might have led to repentance and restitution. Jesus, our Exemplar, pronounced His most scathing rebukes with tears in His voice (DA 353), and Joshua exhibited many of the qualities of Christ. No wonder God chose him; no wonder the people served the Lord all his days.

 

 

 

၂၀၊ ၂၁။ နောင်တမရှိသောဝန်ချပြခြင်းသည် အဘူးမထိုက်ပါ။—အာခံ၏အပြစ်ဝန်ချပြခြင်းနှင့်တူသော အပြစ်ဝန်ချပြခြင်းများကို ပြုလုပ်သူများသည် ၎င်းတို့၏မထိုက်မတန်မှုကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဝန်ချပြသည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏မျက်နှာသား၏အပြစ်ဝန်ချပြခြင်းကို မဝန်ချပြပါ၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏မကျေနပ်မှုကို ၎င်းတို့၏လူများအပေါ် ယူဆောင်လာစေသည်။ ဤယေဘုယျဝန်ချပြခြင်းများသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် နှိမ့်ချခြင်း၏စစ်မှန်သောအသီးအနှံမဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ကျူးလွန်သူအား မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်စေသည့်စိတ်ဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်၊ သူ၏မျက်နှာသား၏အပြစ်များသည် မာကျောလာပြီး၊ တစ်ချိန်က သူ့ကို နှိုးဆွခဲ့သော သတိပေးချက်များသည် အန္တရာယ်ခံစားမှုကို အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏အပြစ်လမ်းကြောင်းသည် မဖြစ်မနေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏အပြစ်များသည် သက်သေပြပြီးနောက်တွင် အချက်အလျှင်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဘုရားသခင်သိရှိသောအပြစ်များကို ဝန်ချပြရန် မလိုအပ်ပါ (ST မေ ၅၊ ၁၈၈၁)။

20, 21. Confession Without Repentance Is Worthless.—There are many professed Christians whose confessions of sin are similar to that of Achan. They will, in a general way, acknowledge their unworthiness, but they refuse to confess the sins whose guilt rests upon their conscience, and which have brought the frown of God upon His people. Thus many conceal sins of selfishness, over-reaching, dishonesty toward God and their neighbor, sins in the family, and many others which it is proper to confess in public.

 

အာခံသည် ဝန်မခံခဲ့ပါ။—အာခံအတွက် အလွန်သေးငယ်သောအရာဟု ယူဆခံရသော်လည်း၊ ဣသရေလ၏တာဝန်ရှိသူများအတွက် ကြီးမားသောစိတ်ဆင်းရဲမှုနှင့် ဝမ်းနည်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သခင်ဘုရားသည် ၎င်း၏လူများနှင့် မကျေနပ်ဖြစ်နေသည့်အခါတိုင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ အလုပ်၏ဝန်ထုပ်ကို အလေးအနက်ခံစားရသူများသည် လူများ၏အပြစ်များ၏ဝန်ထုပ်ကို အလွန်ခံစားရသည်၊ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရား၏ဆုံးမမှုကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခဖြင့် ဆုတောင်းကြသည်။ အပြစ်ရှိသူအာခံသည် ဝန်မခံခဲ့ပါ။ သူသည် ၎င်းကို အေးအေးဆေးဆေးယူခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ကြောင်း မှတ်တမ်းတွင် မတွေ့ရှိပါ။ သူသည် နောင်တမရှိဟု မထင်မြင်ခဲ့ပါ၊ “ကျွန်ုပ်၏အပြစ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် တိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်” ဟု မမေးခဲ့ပါ။ သူသည် ၎င်း၏အမှားကို ဝန်ချပြခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းဖြင့် မဖြစ်မနေ မဖြစ်ခဲ့ပါ (စာလွှာ ၁၃၊ ၁၈၉၃)။

Genuine repentance springs from a sense of the offensive character of sin. These general confessions are not the fruit of true humiliation of soul before God. They leave the sinner with a self-complacent spirit to go on as before, until his conscience becomes hardened, and warnings that once aroused him produce hardly a feeling of danger and after a time his sinful course appears right. All too late his sins will find him out, in that day when they shall not be purged with sacrifice nor offering forever. There is a vast difference between admitting facts after they are proved, and confessing sins known only to ourselves and God (ST May 5, 1881).

 

Achan Felt No Burden.—That which was esteemed by Achan as a very little thing was the cause of great anguish and sorrow to the responsible men of Israel, and this is always the case when it is manifest that the Lord is angry with His people. It is the men upon whom rests the burden of the work, who most keenly feel the weight of the people’s sins, and who pray in agony of soul because of the rebuke of the Lord. Achan, the guilty party, did not feel the burden. He took it very coolly. We find nothing in the account to signify that he felt distressed. There is no evidence that he felt remorse, or reasoned from cause to effect, saying, “It is my sin that has brought the displeasure of the Lord upon the people.” He did not ask, “Can it be that it is because I stole that golden wedge and Babylonish garment that we have been defeated in battle?” He had no idea of making his wrong right by confession of sin and humiliation of soul (Letter 13, 1893).

 

ဘုရားသခင်၏နည်းလမ်းကို သက်သေပြသည်။—အာခံ၏ဝန်ချပြခြင်းသည် ၎င်းအား ကယ်တင်နိုင်သောတန်ဖိုးမရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏လုပ်ဆောင်ပုံကို သက်သေပြပြီး ဣသရေလ၏သားသမီးများကို ဆက်လက်စမ်းသပ်နေသော သွေးဆောင်မှုကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သည် (စာလွှာ ၁၃၊ ၁၈၉၃)။

God’s Method Vindicated.—The confession of Achan, although too late to be available in bringing to him any saving virtue, yet vindicated the character of God in His manner of dealing with him, and closed the door to the temptation that so continually beset the children of Israel, to charge upon the servants of God the work that God Himself had ordered to be done (Letter 13, 1893).

 

 

 

၂၀။ ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏အပြစ်ကို လူသိရှင်ကြား ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြင့် အာခံ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ သူသည် ချက်ချင်း မိမိ၏ပြစ်မှုကို ဝန်ခံခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အပြစ်သည် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ သေချာသွားပြီး၊ သူ့ကို မတရားစွပ်စွဲခံရသည်ဟု ထောက်ခံသူများက စွပ်စွဲရန် နေရာမရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ပြဿနာသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေဖန်သူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မီးလောင်နေမည့်အစား တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

20. I have sinned. The public revelation of his guilt secured Achan’s cooperation, and he promptly confessed his crime. His guilt was thus established beyond question, and no room was left for his sympathizers to charge that he had been unjustly condemned. The problem could thus be settled once and for all, instead of smoldering on for years in the hearts of any minded to criticize.

 

၂၁။ ကောင်းသော ဗာဗုလုန်အင်္ကျီ။ လက်တင်ကျမ်းစာဖတ်ရှုရာတွင် “ရောင်စုံထိုးပြီးသော အင်္ကျီ” ဟုဖတ်ရသည်။ ဤအင်္ကျီများသည် ပုံစံထိုးထားသော အထည်ဖြင့် ဖြစ်စေ၊ အပ်ဖြင့်ထိုးထားသော ပုံစံများဖြင့် ဖြစ်စေ အလှဆင်ထားသည် (ဟေဇကျေလ ၂၃:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် တန်ဖိုးကြီးမားပြီး မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် အချမ်းသာဆုံးသော နိုင်ငံသားများသာ ဝယ်ယူနိုင်သည်။ ဂျိုးဇီဖပ်က ၎င်းသည် “ရွှေသားဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော တော်ဝင်အင်္ကျီ” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

21. A goodly Babylonish garment. The LXX reads, “an embroidered [many-colored] mantle.” Such garments were decorated with figure work, either woven into the fabric or wrought with a needle (see Eze. 23:15). They were costly, and could be afforded only by royalty and by the most opulent citizens. Josephus says that it was “a royal garment woven entirely of gold.”

 

အာခံသည် အပြစ်သို့ရောက်ရန် ပုံမှန်အဆင့်များကို လိုက်နာခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ပထမဦးစွာ သူကြည့်ရှုခဲ့သည်၊ ထို့နောက် တပ်မက်ခဲ့သည်၊ ထို့နောက် ယူခဲ့သည်။ ယူပြီးနောက်၊ သူပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို ဖုံးကွယ်ရန် နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ရှားရန်၊ ပထမဦးစွာ မကောင်းမှု၏ အကြံပြုချက်များကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားရမည်—ပထမဦးစွာ ကြည့်ရှုခြင်း (ကမ္ဘာဦး ၃:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Achan likely followed the usual steps in sin. First he looked, then, he coveted, then he took. And when he had taken, his next step was to conceal what he had done. Successfully to avoid sin, one must promptly expel the first insinuations of evil—the first look (see Gen. 3:6).

 

၂၁။ အာခံ၏လောဘကြီးမှု၏တိုးတက်မှု။—အာခံသည် ၎င်း၏နှလုံးတွင် လောဘကြီးမှုနှင့် လှည့်စားမှုကို မွေးမြူခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏အပြစ်အမြင်သည် မှုန်ဝါးလာပြီး၊ သွေးဆောင်မှုအား လွယ်ကူစွာ ကျဆုံးခဲ့သည်။ သိရှိထားသောအပြစ်ကို ခံစားရသူများသည် ဒုတိယအကြိမ်တွင် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ကျော်လွှားနိုင်သည်။ ပထမအပြစ်ကျူးလွန်မှုသည် သွေးဆောင်သူအတွက် တံခါးဖွင့်ပေးပြီး၊ သူသည် ခုခံမှုအားလုံးကို တဖြည်းဖြည်းဖြိုချကာ ဝိညာဉ်၏ခံတပ်ကို အပြည့်အဝသိမ်းပိုက်သည်။ အာခံသည် လောဘကြီးမှုအပြစ်ကို သတိပေးချက်များကို မကြာခဏကြားနာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ဥပဒေသည် ခိုးမှုနှင့် လှည့်စားမှုအားလုံးကို တားမြစ်ထားသော်လည်း၊ သူသည် အပြစ်ကို ဆက်လက်မွေးမြူခဲ့သည်။ သူသည် ထောက်ထည့်သွင်းစဉ်းစားမခံရဘဲ၊ သတိပေးချက်များသည် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုနည်းပါးလာပြီး၊ ၎င်း၏ဝိညာဉ်သည် မှောင်မိုက်သောသံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသည် (ST ဧပြီ ၂၁၊ ၁၈၈၁)။

21. Growth of Achan’s Covetousness.—Achan had fostered covetousness and deception in his heart, until his perceptions of sin had become blunted, and he fell an easy prey to temptation. Those who venture to indulge in a known sin will be more readily overcome the second time. The first transgression opens the door to the tempter, and he gradually breaks down all resistance and takes full possession of the citadel of the soul. Achan had listened to oft-repeated warnings against the sin of covetousness. The law of God, pointed and positive, had forbidden stealing and all deception, but he continued to cherish sin. As he was not detected and openly rebuked, he grew bolder; warnings had less and less effect upon him, until his soul was bound in chains of darkness (ST April 21, 1881).

 

၎င်း၏ဝိညာဉ်အတွက် လဲလှယ်မှု။—ဗာဗုလုန်အင်္ကျီနှင့် ရွှေငွေသိုက်အတွက်၊ အာခံသည် မိမိကိုယ်ကို ဆိုးညစ်မှုသို့ ရောင်းချပြီး၊ ၎င်း၏ဝိညာဉ်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ကျိန်စာကို ယူဆောင်လာကာ၊ ခါနာန်တွင် ကြွယ်ဝစွာပိုင်ဆိုင်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး၊ အသစ်ပြုလုပ်ထားသောကမ္ဘာမြေတွင် ထာဝရအမွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဤမျှကြီးမားသောစျေးနှုန်းကို သူသည် ၎င်း၏မတရားရယူထားသောအမြတ်အတွက် ပေးဆပ်ခဲ့ရသည် (ST မေ ၅၊ ၁၈၈၁)။

In Exchange for His Soul.—For a Babylonish robe and a paltry treasure of gold and silver, Achan consented to sell himself to evil, to bring upon his soul the curse of God, to forfeit his title to a rich possession in Canaan, and lose all prospect of the future, immortal inheritance in the earth made new. A fearful price indeed he paid for his ill-gotten gains! (ST May 5, 1881).

 

ဘုရားသခင်သည် သန့်ရှင်းသောဘဝများကို တောင်းဆိုသည်။—ယနေ့ခေတ်တွင် အာခံ၏အပြစ်ကို သေးငယ်သောအရာဟု သတ်မှတ်သူများရှိပြီး၊ ၎င်း၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အပြစ်၏သဘာဝနှင့် ၎င်း၏အကျိုးဆက်များကို မသိရှိခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းမှုနှင့် ၎င်း၏လိုအပ်ချက်များကို မသိရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏နှုတ်ကပတ်တရားကို ဂရုတစိုက်လိုက်နာရန် မလိုအပ်ဟု မကြာခဏကြားရသည်။ အာခံ၏မှတ်တမ်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် အပြစ်ရှိသူများကို မဖြစ်မနေ ရှင်းလင်းမည်မဟုတ်ပါ။ …

God Demands Clean Lives.—There are many in this day that would designate Achan’s sin as of little consequence, and would excuse his guilt; but it is because they have no realization of the character of sin and its consequences, no sense of the holiness of God and of His requirements. The statement is often heard that God is not particular whether or not we give diligent heed to His Word, whether or not we obey all the commandments of His holy law; but the record of His dealing with Achan should be a warning to us. He will in no wise clear the guilty. …

 

အမှန်တရားအတွက် အငြင်းအခုံပြုရာတွင် အောင်မြင်မှုသည် ၎င်းတို့၏အပြစ်ရှိသူများအပေါ် မကျရောက်ပါ။ လူများနှင့်အမျိုးသမီးများသည် သမ္မာကျမ်းစာဗဟုသိမှုတွင် ကျွမ်းကျင်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏နှလုံးသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မဖြစ်မနေ မဖြစ်ပါ။ အောင်မြင်မှုသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ မရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဥပဒေ၏တာဝန်ဝတ္တရားများကို မသိရှိကြပါ၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့သင်ပေးနေသောအမှန်တရား၏သန့်ရှင်းသောသဘာဝကို မသိရှိကြပါ။ အမိန့်သည် “သခင်ဘုရား၏ယဇ်အောက်ကျသူများသည် သန့်ရှင်းရမည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

The controversy for truth will have little success when sin is upon those who advocate it. Men and women may be well versed in Bible knowledge, as well acquainted with the Scripture as were the Israelites with the ark, and yet if their hearts are not right before God, success will not attend their efforts. God will not be with them. They do not have a high sense of the obligations of the law of heaven, nor do they realize the sacred character of the truth they are teaching. The charge is, “Be ye clean that bear the vessels of the Lord.”

 

အမှန်တရားကို ခုခံကာကွယ်ရန် လုံလောက်သည်မဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏တန်ဖိုးကို သက်သေပြသောအထိရောက်ဆုံးသက်သေမှာ ဘုရားသခင်နှင့်အညီသောဘဝဖြစ်သည်။ ၎င်းမရှိလျှင် အထိရောက်ဆုံးသောထုတ်ပြောချက်များသည် အင်အားနှင့် အောင်မြင်မှုကို ချို့တဲ့လိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ခွန်အားသည် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်ဖြင့် ဆက်သွယ်မှုတွင် ရှိပြီး၊ အပြစ်ကျူးလွန်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤသန့်ရှင်းသောနီးကပ်မှုမှ ဖြတ်တောက်သည် (RH မတ်လ ၂၀၊ ၁၈၈၈)။

It is not enough to argue in defense of the truth. The most telling evidence of its worth is seen in a godly life; and without this the most conclusive statements will be lacking in weight and prevailing power; for our strength lies in being connected with God by His Holy Spirit, and transgression severs us from this sacred nearness with the Source of our might and wisdom (RH March 20, 1888).

 

၂၂။ ၎င်းတို့သည် ပြေးသွားသည်။ ရတနာများကို ဖယ်ရှားမည့်သူမည်သူမဆိုကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် စခန်းမှ ကျိန်ဆဲခံရသောအရာကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားရာတွင် အလျင်အမြန်ပြုလုပ်ရန် ကောင်းသည်။ နှောင့်နှေးခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသည်။

22. They ran. Probably to avoid anyone’s removing the treasures, but doubtless also because they were anxious to clear the camp of the accursed thing and to regain the favor of God. It is well to make haste in putting away sin. Delay is dangerous.

 

၂၄။ သူ၏သားများ။ အခန်းကြီး ၇:၁၅ ကို ကြည့်ပါ။ သူ၏သိုးနွားများ။ တိရစ္ဆာန်များသည် အပြစ်ပြုနိုင်စွမ်းမရှိသည့်အတွက် ပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်သည်လည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အာဒံအပေါ် ကျိန်ဆဲခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို အရာဝတ္ထုများနှင့်အတူ ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် “ဖန်ဆင်းခံရသမျှသည် ယခုတိုင် အတူတကွ ညည်းတွားပြီး ဝေဒနာခံစားနေသည်” (ရောမ ၈:၂၂)။

 

၂၄-၂၆။ မိဘများ၏ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရလဒ်—အာခံနှင့်ဆက်စပ်နေသူအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ပြစ်ဒဏ်ကိုလည်းခံရရန် အကြောင်းကို သင်စဉ်းစားဖူးပါသလား။ ၎င်းမှာ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏တရားဥပဒေ၏ ပြဌာန်းချက်များအတိုင်း မပညာသင်ကြားခံခဲ့ရခြင်း သို့မဟုတ် မပြုစုပျိုးထောင်ခံခဲ့ရခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အာခံ၏မိဘများသည် ၎င်း၏သားဖြစ်သူကို ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို မနာခံရန် လွတ်လပ်စွာခံစားရသည့်ပုံစံဖြင့် ပညာသင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ၎င်း၏ဘဝတွင် စွဲမြဲစွာသွင်းယူခဲ့သော မူဝါဒများသည် ၎င်း၏သားသမီးများကိုလည်း ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေသည့်ပုံစံဖြင့် ဆက်ဆံရန် ဦးတည်စေခဲ့သည်။ စိတ်သည် စိတ်အပေါ်တွင် လုပ်ဆောင်ပြီး တုံ့ပြန်သည်။ အာခံ၏ဆွေမျိုးများပါဝင်သည့် ပြစ်ဒဏ်သည် ၎င်းတို့အားလုံး အပြစ်ပြုမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ဟူသော အချက်ကို ဖော်ပြသည် (မူရင်းစာမူ ၆၇၊ ၁၈၉၄)။

24–26. Result of Influence of Parents.—Have you considered why it was that all who were connected with Achan were also subjects of the punishment of God? It was because they had not been trained and educated according to the directions given them in the great standard of the law of God. Achan’s parents had educated their son in such a way that he felt free to disobey the Word of the Lord, the principles inculcated in his life led him to deal with his children in such a way that they also were corrupted. Mind acts and reacts upon mind, and the punishment which included the relations of Achan with himself, reveals the fact that all were involved in the transgression (MS 67, 1894).

 

24. His sons. See on v. 15.

His oxen. Brute beasts are of course incapable of sin, and so also not deserving of punishment. But they suffer, along with inanimate creation, the effects of the curse upon Adam. Thus “the whole creation groaneth and travaileth in pain together until now” (Rom. 8:22).

 

အာခေါရွှမ်းချိုင့်။ အခန်းကြီး ၆:၁၈၊ ၇:၁ ကိုကြည့်ပါ။ ဟော‌ေရှယ ၂:၁၅ တွင် အာခေါရွှမ်းချိုင့်သည် မျှော်လင့်ချက်တံခါးအဖြစ် ပေ။သည်ဟု ဆိုထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးမှ “ကျိန်ဆဲခံရသောအရာ” ကို ဖယ်ရှားလိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုများကို ကောင်းချီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးရန် အမြဲဆန္ဒရှိသည် (ယောရှုမှတ်စာ ၇:၁၃)။

Valley of Achor. See on chs. 6:18; 7:1. In Hosea 2:15 the valley of Achor is said to be given for a door of hope. God is always willing to turn our defeats into blessings if we are willing to “take away the accursed thing” from our hearts (Joshua 7:13).

 

၂၅။ ဣသရေလလူအားလုံးက သူ့ကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်သည်။ ဤတွင် ဟီးဗရူးဘာသာတွင် ကျောက်ခဲပစ်သတ်ခြင်းအတွက် ကွဲပြားသော စကားလုံးနှစ်ခုဖြစ်သည့် “ရာဂမ်” နှင့် “ရှာကယ်လ်” ကို အသုံးပြုထားသည်။ “ရာဂမ်” သည် အသက်ရှင်နေသူကို ကျောက်ခဲဖြင့်ပစ်သတ်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ “ရှာကယ်လ်” သည် သေဆုံးသူအပေါ် ကျောက်ခဲများ ပုံထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်ဟု ယူဆရသည်၊ ၎င်းသည် ဟီးဗရူးစကားလုံး “ရှီကယ်” နှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် “အလေးချိန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သို့သော် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤစကားလုံးနှစ်ခုကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် အပြန်အလှန်အသုံးပြုထားပုံရသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် စာရေးသူသည် ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်မှုကို ရှောင်ရှားရန် တမင်တကာ အဓိပ္ပာယ်တူစကားလုံးကို ရွေးချယ်ခဲ့ပုံရသည်။ ပြစ်ဒဏ်ကို ဣသရေလလူအားလုံးက ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ အားလုံးက ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်ခြင်းမပြုခဲ့သော်လည်း၊ အားလုံးသည် ကြည့်ရှုသူများအဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး “သူ၏သေခြင်းကို သဘောတူခဲ့သည်” (တမန်တော်များကျမ်း ၈:၁)။

25. All Israel stoned him. The Hebrew here uses two different words for stoning, ragam and śaqal. It has been suggested that the former means to stone a living person, whereas the latter signifies to heap stones upon a dead person, from its possible connection with the Heb. sheqel, which means “a weight.” But in the OT the two words seem to have been used interchangeably. In this verse the writer may have purposely chosen a synonym to avoid repetition. The punishment is said to have been executed by all Israel. Though probably not all actually cast stones, all were presumably present as spectators and “consenting unto his death” (Acts 8:1).

 

မီးဖြင့်။ အာခံနှင့် သူ၏မိသားစုကို ပထမဦးစွာ ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ရုပ်အလောင်းများနှင့် ရတနာများနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို မီးရှို့ခဲ့သည်။ လူစုလူဝေးက ကျောက်ခဲဖြင့်ပစ်သတ်ခြင်းသည် အချို့သောပြစ်မှုများအတွက် တရားဝင်ပြစ်ဒဏ်ပုံစံဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၄:၁၄၊ တောလည်ရာကျမ်း ၁၅:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။

With fire. It seems that Achan and his family were first stoned to death, and afterward their bodies together with the spoil and other things pertaining to them were burned. Stoning by the congregation was a legal form of punishment for certain crimes (see Lev. 24:14; Num. 15:35).

 

၂၆။ ကျောက်ခဲပုံ။ အာခံ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသော တပ်မက်မှုတူညီသောထောင်ချောက်ထဲသို့ မကျရောက်စေရန် အနာဂတ်မျိုးဆက်များအတွက် သတိပေးချက်အဖြစ်။

26. Heap of stones. As a warning to future generations to prevent them from falling into the same snare of covetousness that caused Achan’s ruin.

ellen g. white comments

1–26 PP 493-498

1 1T 122; 3T 239, 264; 4T 564

2–4 PP 493

4 3T 264

5–12 PP 494

6 3T 266

6, 7 3T 264

6–9 4T 491

10 4T 493

10, 11 4T 492

10–12 3T 264, 520

10–13 TM 91

12 3T 239, 267

12, 13 TM 428

13 1T 140; 3T 267

16–19 PP 495; 3T 268; 4T 492

20 3T 271

20–23 PP 495

20–25 3T 268

21 PP 496; 3T 239; 5T 157

25, 26 PP 495