ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၇

 

အခန်းကြီး - ၇

chapter 7

 

၁ အပြစ်ဖြေရာယဇ်ပုံ၏ပညတ်တရား၊ ၁၁ ငြိမ်သက်ရာယဇ်ပုံများ၏ပညတ်တရား၊ ၁၂ ၎င်းသည် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းအတွက်ဖြစ်စေ၊ ၁၆ သစ္စာဂတိပြုခြင်း သို့မဟုတ် ဆန္ဒအလျောက်ပူဇော်ခြင်းအတွက်ဖြစ်စေ၊ ၂၂ အဆီ၊ ၂၆ နှင့် သွေး၊ တို့ကို တားမြစ်ထားသည်။ ၂၈ ငြိမ်သက်ရာယဇ်ပုံများတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏အဖို့အစုံ။

1 The law of the trespass offering, 11 and of the peace offerings, 12 whether it be for a thanksgiving, 16 or a vow, or a freewill offering. 22 The fat, 26 and the blood, are forbidden. 28 The priests’ portion in the peace offerings.

 

၁. အပြစ်ဖြေရာယဇ်။ သို့မဟုတ် “အပြစ်ဒဏ်ဖြေရာယဇ်” (အာအက်စ်ဗွီ)။ ယေဘုယျအားဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ပသမှုအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော်လည်း၊ ယဇ်ပလ္လင်သို့ဖြစ်စေ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအသုံးပြုရန်ဖြစ်စေ သီးသန့်ထားသော ယဇ်ပူဇော်ပသမှု၏အစိတ်အပိုင်းသည် အလွန်သန့်ရှင်းသည် (အခန်း ၂:၁၀; ၁၀:၁၂)။ ထို့ကြောင့် ပြသရာမုန့် (အခန်း ၂၄:၉)၊ နံ့သာမျိုး (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၃၆)၊ အပြစ်ဖြေရာယဇ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ဖြေရာယဇ်၏အသားများသည် အလွန်သန့်ရှင်းသည် (လေဝိသကံ ၆:၁၇, ၁၈; ၇:၁, ၆; ၁၄:၁၃; တောလည်ရာ ၁၈:၉, ၁၀; လည်းကြည့်ပါ လေဝိသကံ ၁၀:၁၃-၂၀)။

1. The trespass offering. Or, “the guilt offering” (RSV). In general, all offerings were holy, but that part of each sacrifice devoted to the altar or to the use of the priests was most holy (chs. 2:10; 10:12). Thus the shewbread (ch. 24:9), the incense (Ex. 30:36), the flesh of the sin and trespass offerings, were most holy (Lev. 6:17, 18; 7:1, 6; 14:13; Num. 18:9, 10; see also on Lev. 10:13–20).

 

၃. သူသည် ပူဇော်ရမည်။ အပြစ်ဒဏ်ဖြေရာယဇ်အတွက် ထုံးနည်းသည် အပြစ်ဖြေရာယဇ်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ သွေးဖြင့်ဆောင်ရွက်ပုံသည် အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။ အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏သွေးကို မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်၏ဦးချိုများပေါ်တွင်ထည့်ထားသည်။ အပြစ်ဒဏ်ဖြေရာယဇ်၏သွေးကို ယဇ်ပလ္လင်ပတ်လည်တွင် ဖျန်းရသည်။ နှစ်မျိုးလုံးတွင် အဆီသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးရှို့ပြီး “ထာဝရဘုရားထံသို့ မီးဖြင့်ပြုသော ယဇ်ပူဇော်ပသမှု” ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅)။

3. He shall offer. The ritual followed in the case of the trespass offering was the same as that for the sin offering, but the ministration of the blood differed somewhat. The blood of the sin offering was placed upon the horns of the altar of burnt offering; the blood of the trespass offering was sprinkled on the altar round about. In both cases the fat was burned on the altar, “an offering made by fire unto the Lord” (v. 5).

 

၆. သန့်ရှင်းသောနေရာ၌။ ဆိုလိုသည်မှာ စည်းဝေးရာတဲတော်၏ခြံဝင်းအတွင်း၌ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ ချက်ပြုတ်ရာသုံးပစ္စည်းများကို ထားရှိပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ၎င်းတို့၏ဘုံစားသောက်ရန်အတွက် စုဝေးကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တိုင်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်းမှ တားမြစ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ချို့ယွင်းမှုရှိသူပင်ဖြစ်စေ၊ “သူ၏ဘုရားသခင်၏မုန့်၊ အလွန်သန့်ရှင်းသောအရာနှင့် သန့်ရှင်းသောအရာ” ကို စားသုံးခွင့်ရှိသည် (အခန်း ၂၁:၂၂, ၂၃)။

6. In the holy place. That is, in the court of the tabernacle of the congregation. Here cooking utensils were kept, and here the priests gathered for their common meal. Every priest, though he might have bodily defects that barred him from performing priestly duties, was permitted to eat “the bread of his God, both of the most holy, and of the holy” (ch. 21:22, 23).

 

၈. အရေခွံ။ အပြစ်ဒဏ်ဖြေရာယဇ်နှင့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်များ၏အရေခွံကို မည်သို့စီမံရမည်ကို အခန်း ၄:၁၁, ၁၂, ၂၁ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အပြင် အခြားမပြောထားချေ။ မီးရှို့ရာယဇ်၏အရေခွံကို ယဇ်ပူဇော်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အား အထူးသဖြင့် ပေးရမည်။

8. The skin. Nothing is said of the disposition made of the skin of the trespass offerings or of the sin offerings, except that noted in ch. 4:11, 12, 21. The skin of the burnt offering was specifically to be given to the priest that offered it.

 

၁၄. အားလုံးထဲမှ တစ်ခု။ ဆိုလိုသည်မှာ သူယူလာသောအရာများထဲမှ တစ်ခု၊ များသောအားဖြင့် ဆယ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုမုန့်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ပေးရမည်၊ ၎င်းသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် လှုပ်ယမ်းရမည်။ ၎င်းကို မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်တွင် အတက်အဆင်းလှုပ်ယမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ရှေ့နောက်လှုပ်ယမ်းခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ရသည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ပထမဦးစွာ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပူဇော်ပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ပေးရသည်။

14. One out of the whole. That is, one out of whatever number he brought, which was usually ten. The cake was given to the priest, who was to heave it before the Lord. This was done by heaving it up and down by the altar of burnt offering, or by waving it back and forth. Thus it was first presented to the Lord and then given to the priest.

 

၁၅. ထိုနေ့တွင်ပင်။ ဤပညတ်သည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပေးထားခြင်းမဟုတ်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းမှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် ဆင်းရဲသူများအတွက် ရက်ရောမှုကို အားပေးသည်။ ဤအကြောင်းပြချက်သုံးရပ်အနက် သန့်ရှင်းမှုသည် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုပူသောနိုင်ငံတွင် ဖောက်ပြားလွယ်သောအစားအစာကို အချိန်ကြာရှည်ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲသည်။ အထူးသဖြင့် လူများသည် ဗိမာန်တော်သို့လာရောက်ရာတွင် ၎င်းတို့၏အိမ်မှ ဝေးကွာနေရသည်။ ယဇ်ပူဇော်သူသည် ၎င်းကို နှစ်ရက်ထက်ပို၍ ထိန်းသိမ်းရန်ကြိုးစားပါက ပုပ်သိုးမှုဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

15. The same day. This command was not without good reason. It promoted sanitation, it encouraged social intercourse and liberality to the poor. Of these three reasons sanitation was most important. In a warm country it was difficult to keep perishable food wholesome for any length of time. This would be especially true when a person was away from home, as many of them would be when they came to the Temple. If the offerer attempted to keep it more than two days, putrefaction would likely set in.

 

ယဇ်ပူဇော်သူတစ်ဦးတည်းအနေဖြင့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏အသားကို တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်အတွင်း စားသုံးရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်၊ သူသည် သဘာဝအတိုင်း အခြားသူများကို ဖိတ်ကြားပြီး မျှဝေစားသုံးရန် ဖြစ်လာသည်။ ဤသည်ကို ဘုရားသခင်က ရည်ရွယ်ထားသည် (တရားဟောရာ ၁၂:၁၁, ၁၂, ၁၇, ၁၈; ၁၆:၁၁)။ ထို့ကြောင့် ထိုအခါသမယသည် ဘုရားဝတ်ပြုသော ပျော်ရွှင်ဖွယ်မိသားစုစုဝေးပွဲဖြစ်လာသည် (ဆာလံ ၄၂:၄; ဟေရှာယ ၃၀:၂၉)။ ဖိတ်ကြားထားသော လေဝိလူမျိုး၏ရှိနေမှုသည် ထိုအခါသမယအား ဂုဏ်သိက္ခာထိပ်တိုက်ပေးပြီး၊ သူ့အား ဆုံးမဩဝါဒပေးရန် အခွင့်အရေးပေးသည်။

It being impossible for the offerer himself to consume the flesh of an animal in one or two days, he would naturally invite others to share it with him. This was what God intended (Deut. 12:11, 12, 17, 18; 16:11). Thus the occasion was made a solemn but happy family gathering (Ps. 42:4; Isa. 30:29). The presence of the invited Levite imparted to the occasion a touch of dignity and gave him an opportunity for instruction.

 

ဤလောက၏ဥစ္စာဓနသည် မညီမျှစွာ ခွဲဝေထားသည်။ အချို့သည် ၎င်းတို့လိုအပ်သည်ထက် နည်းပါးပြီး၊ အချို့သည် များစွာပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ဘုရားသခင်က ပိုင်ဆိုင်သူများသည် မပိုင်ဆိုင်သူများနှင့် မျှဝေရန် ပြဌာန်းထားသည် (တရားဟောရာ ၁၅:၇-၁၁)။ ဤလောက၏ဥစ္စာနည်းပါးသူများထဲတွင် လေဝိလူမျိုးများလည်း ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့ကို မမေ့လျော့ရန်လိုသည် (တရားဟောရာ ၁၂:၁၉, ၁၂)။ ခရစ်တော်၏ “ဆင်းရဲသား၊ မသန်စွမ်းသူ၊ ခြေဆွံ့သူ၊ မျက်မမြင်သူများကို ဖိတ်ကြား” ရန် “သင်သည် ပွဲခံသောအခါ” ဟူသော ဩဝါဒသည် မောရှေ၏ပညတ်များကို ထပ်မံအတည်ပြုပြီး၊ ဟေရှာယ၏စကားများကို အားဖြည့်ပေးသည် (ဟေရှာယ ၅၈:၆, ၇)။

The riches of the world are unevenly distributed. Some have less than they need; others have far more. God ordains that those who have shall share with those who have not (Deut. 15:7–11). Among those who had little of this world’s goods and should therefore be remembered, were the Levites (Deut. 12:19, 12). Christ’s instruction to “call the poor, the maimed, the lame, the blind” when “thou makest a feast” (Luke 14:12, 13) reiterates these commands of Moses, and reinforces the words of Isaiah (Isa. 58:6, 7).

 

၂၀. ဖြတ်တောက်ခြင်း။ ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၁၅ တွင်ကြည့်ပါ။

20. Cut off. See on Ex. 12:15.

 

၂၃. အဆီမျိုးစုံကို မစားရ။ ဤအကြိမ်ကြိမ်ထပ်ကာပြောထားသော ပညတ်သည် “အဆီအားလုံးသည် ထာဝရဘုရား၏အဖို့ဖြစ်သည်” ဟူသော ရှင်းပြချက်အပေါ် အခြေခံသည် (အခန်း ၃:၁၆)။ သူ့ဘာသာသူ သေသောတိရစ္ဆာန်များ သို့မဟုတ် သားရဲများဖြင့် စုတ်ပြဲသောတိရစ္ဆာန်များ၏ အဆီကို အခြားရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း၊ စားသုံးရန်မဖြစ်စေရ (အခန်း ၇:၂၄)။

23. No manner of fat. This oft-repeated command is based on the explanation that “all the fat is the Lord’s” (ch. 3:16). The fat of animals that died of themselves or were torn by beasts might be used for other purposes, but not eaten (ch. 7:24).

 

၂၉. ငြိမ်သက်ရာယဇ်များ။ ၎င်းတို့ကို အခန်း ၃ တွင် အသေးစိတ်ဆွေးနွေးထားသည်။ ဤနေရာတွင် ထပ်မံသိရှိရန် အချက်အလက်များကို ပေးထားသည်။

29. Peace offerings. These were discussed at length in ch. 3. Here, certain additional facts are given.

 

၃၂. ညာဖက်ပုခုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ ပေါင်ခြံ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၉:၂၇; လေဝိသကံ ၇:၁၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

32. The right shoulder. That is, the thigh (see on Ex. 29:27; Lev. 7:14).

 

၃၅. ဤသည်မှာ အဖို့အစုံ။ အခန်း ၇ ၏အလေးထားချက်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ပိုင်ဆိုင်သော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဝတ်ပြုရေးအမှုတော်အတွက် ရက်ရောစွာ ပြဋ္ဌာန်းထားပြီး၊ ဣသရေလလူတိုင်းအား ၎င်းတို့၏တာဝန်ကို နားလည်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ၎င်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို လူအများ၏အမြင်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားစေသည်။ ၎င်းတို့ပေးသောအရာများစွာသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။

35. This is the portion. The stress in ch. 7 has been on the part that belonged to the priests. God ordained liberal provision for His ministry, and intended every Israelite to understand his own responsibility in supporting it. This raised the priesthood high in the estimation of the people. Much of what they gave reverted to the priests.

 

ellen g. white comments

11-34 PP 576

26, 27 2T 61