ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၆

 

အခန်းကြီး - ၁၆

chapter 16

 

၁. မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သန့်ရှင်းသောအရပ်သို့ မည်သို့ဝင်ရမည်နည်း။ ၁၁. သူ့အတွက် အပြစ်ဖြေရာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။ ၁၅. လူများအတွက် အပြစ်ဖြေရာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။ ၂၀. သိုးကိုယ်စားလှယ်။ ၂၉. နှစ်စဉ်အပြစ်ဖြေရာ ပွဲတော်။

1 How the high priest must enter into the holy place. 11 The sin offering for himself. 15 The sin offering for the people. 20 The scapegoat. 29 The yearly feast of the expiations.

 

၁. ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်။ အာရုန်သည် မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် မောရှေကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဆဲဖြစ်ပြီး၊ အာရုန်အား ညွှန်ကြားချက်များကို သူမှတစ်ဆင့် ပေးတော်မူသည်။

1. The Lord spake unto Moses. Even though Aaron had been appointed high priest, God still recognized Moses as the leader and gave Aaron instructions through him.

 

၂. သူဝင်မလာရ။ ဤသည်မှာ အခန်း ၁၀ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အာရုန်၏သားနှစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက် မကြာမီဖြစ်သည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့ရောက်ရန် လပေါင်းများစွာ ကျန်သေးသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် အာရုန်အား ထိုနေ့နှင့်ပတ်သက်၍ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးတော်မူသည်၊ သို့မှသာ သူသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ရင်းနှီးလာစေရန် အချိန်လုံလောက်စွာ ရရှိမည်။

2. That he come not. This was soon after the death of the two sons of Aaron, recorded in ch. 10. Though there were yet some months until the Day of Atonement, God instructed Aaron relative to it, that he might have sufficient time to become acquainted with the ritual.

 

အဆီးအကာ။ သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် အဆီးအကာနှစ်ခုရှိသည်၊ တစ်ခုမှာ ခြံဝင်းမှ ပထမအခန်းသို့ ဝင်ရောက်ရာ အဆီးအကာ၊ နောက်တစ်ခုမှာ အခန်းနှစ်ခုကို ခွဲထားသော အဆီးအကာဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော အဆီးအကာသည် ဒုတိယအဆီးအကာ (ဟေဗြဲ ၉:၃)၊ ကရုဏာသက်ရာအဆီးအကာဖြစ်သည် (ထွက် ၂၆:၃၁, ၃၂)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဤအဆီးအကာရှေ့တွင် ရပ်တည်ပြီး ကရုဏာသက်ရာရှေ့ရှိ အာရုံမီးဖိုပေါ်တွင် နံ့သာမျိုးကို ပူဇော်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏အမြင်သည် အဆီးအကာကို ထိုးဖောက်၍မရသော်လည်း၊ အဆီးအကာ၏ တစ်ဖက်တွင် ဘုရားသခင်က သူ၏လူများနှင့် တွေ့ဆုံရန် ကတိပြုထားသော ကရုဏာသက်ရာနှင့် သေတ္တာရှိကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိကြသည် (ထွက် ၂၅:၂၂)။ အဆီးအကာပေါ်တွင် ပန်းထိုးထားသော ခရုဗိမ်ရုပ်တုများသည် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် ရပ်တည်သော ကောင်းကင်တမန်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အဆီးအကာသည် ၎င်းတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသော ဘုန်းတော်မှ ကာကွယ်ပေးပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းတို့အား နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်ခွင့်ပြုသည်။

The vail. There were two veils in the sanctuary, one leading from the court into the first apartment, the other separating the two apartments. The veil here referred to is the second veil (Heb. 9:3), the one before the mercy seat (Ex. 26:31, 32). It was before this veil that the priests stood as they offered incense upon the altar of incense, before the mercy seat. Their sight could not pierce the veil, but they knew that on the other side of it was the ark with its mercy seat, where God had promised to meet with His people (Ex. 25:22). The figures of cherubim embroidered on the veil represented to them the angels that stand before the throne of Deity. The veil shielded them from the consuming glory, and at the same time it permitted them to approach closely.

 

ခရုဗိမ်များသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်ထားသော ခရုဗိမ်များကို ထင်ရှားစွာ သတိရစေမည်ဖြစ်သည် (ဖန်ခြင်း ၃:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အာဒံနှင့်ဧဝသည် အပြစ်ပြုမိပြီးနောက် ခရုဗိမ်များကို ဖြတ်ကျော်၍မရခဲ့သလို၊ သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည်လည်း သင်္ကေတခရုဗိမ်များကို ဖြတ်ကျော်၍ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်၍မရခဲ့ပေ။ ဤအချက်သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းမှုကို ၎င်းတို့အား နက်ရှိုင်းစွာ စွဲမှတ်စေခဲ့သည်။ မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ ဝတ်ပြုခွင့်မရှိပေ၊ ထိုမင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်ပင်လျှင် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ရက်သာ ခဏတာ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသည်။

The cherubim must have brought vividly to their minds the cherubim stationed at the gate of Eden (see on Gen. 3:24). After Adam and Eve had sinned they could not pass the cherubim; neither could the priests in the sanctuary pass the symbolic cherubim and enter into the presence of God. This must have deeply impressed upon them the holiness of God. None but the high priest could enter the holy of holies to minister, and he but briefly one day in the year.

 

နှစ်ပတ်လည်တစ်ကြိမ်၊ အပြစ်သင့်သော ယဇ်ပုရောဟိတ် သို့မဟုတ် လူအများတစ်ခုလုံးသည် အပြစ်ပြုမိသောအခါ၊ သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်းသို့ ယဇ်ပသရာတိရစ္ဆာန်၏ သွေးကို ယူဆောင်လာပြီး “ထာဝရဘုရားရှေ့တွင်၊ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အဆီးအကာရှေ့တွင် ခုနစ်ကြိမ်ဖျန်းရသည်” (ဝတ် ၄:၆, ၁၇)။ အဆီးအကာ၏ ချက်ချင်းနောက်တွင် ပညတ်တရားများပါဝင်သော သေတ္တာရှိသည်။ သွေးဖျန်းခြင်းသည် ပညတ်တရားနှင့်ပတ်သက်သည်၊ အကြောင်းမှာ လူတို့သည် အပြစ်ပြုမိသောအခါ ထိုတရားကို ဖောက်ဖျက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဖောက်ဖျက်မှုများသည် အပြစ်ဖြေရာကို တောင်းဆိုသည်။ သွေးဖျန်းခြင်းသည် တရား၏ အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပြည့်စုံသော နာခံမှု သို့မဟုတ် နာမခံသူ၏ အသက်ကို တောင်းဆိုသော တရား၏ လိုအပ်ချက်ကို သင်္ကေတအားဖြင့် ပေးဆပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ နာခံပါက အသက်ရှင်မည်၊ မနာခံပါက သေဆုံးရမည်ဟူသည် ၎င်း၏ ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။

Throughout the year the blood of the victims was brought into the sanctuary and sprinkled “seven times before the Lord, before the vail of the sanctuary” (Lev. 4:6, 17), in instances where the anointed priest or the whole congregation had sinned. Immediately behind the veil was the ark containing the tables of the law. It was with reference to the law that the blood was sprinkled, for in sinning, men had broken that law, and their transgressions demanded atonement. The sprinkling of the blood was an acknowledgement of the authority of the law and a symbolical token payment of its demand, either for perfect obedience or for the life of the disobedient. Obey and live, disobey and perish, was its dictum.

 

သို့သော်၊ ဖျန်းထားသော သွေးသည် တရားသို့ ဘယ်သောအခါမျှ မရောက်ရှိခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ အဆီးအကာက တားဆီးထားသည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင်ပင် အဆီးအကာကို ဖယ်ရှားပြီး သွေးကို အဆုံးစွန်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ဖျန်းသောအခါ၊ သွေးသည် တရားသို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။ ကရုဏာသက်ရာသည် တရားကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သွေးသည် နားနေသည်။ ကရုဏာသက်ရာသည် ခရစ်တော်၏ ပုံစံဖြစ်သည်။ ရောမ ၃:၂၅ အရ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်ကို “အပြစ်ဖြေရာ” အဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူသည်၊ စကားအတိုင်း ဆိုရလျှင် “ကရုဏာသက်ရာ” ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ “ကရုဏာသက်ရာ” ဖြစ်သည်။ ကားတိုင်ပေါ်တွင် သူ၏ အသေခံခြင်းနှင့် ကောင်းကင်တရားရုံးများတွင် သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုဖြင့်၊ ခရစ်တော်သည် ကားတိုင်ပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နေရာကို ယူဆောင်ပြီး ဖောက်ဖျက်ထားသော တရားအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှုကို တောင်းပန်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တရားကြားတွင် ရပ်တည်ပြီး၊ တရားကို လျစ်လျူရှုခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်သိမ်းခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏ တရားမျှတသော တောင်းဆိုမှုများကို ပေးဆပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ အခွင့်အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုကာ ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ၎င်း၏ ပြစ်ဒဏ်မှ ကယ်တင်သည်။

However, the sprinkled blood never reached the law, for the veil intervened. And even on the Day of Atonement, when the veil was drawn aside and the blood sprinkled in the holiest, the blood did not reach the law. The mercy seat covered the law, and there the blood rested. The mercy seat was a type of Christ. According to Rom. 3:25 God set forth Christ “to be a propitiation,” literally, a “mercy seat.” Christ is our “mercy seat.” By His death on the cross and His ministry in the courts above, Christ saves us by taking our place on the cross and pleading our case over the broken law. He stands between us and the law and saves us from its penalty, not by ignoring or abolishing it, but by paying its just demands, and thus acknowledging its authority and honoring it.

 

ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယဇ်ပသထားသော တိရစ္ဆာန်၏ သွေးနှင့်အတူ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်ကြပြီး၊ ၎င်းဖြင့် ဝင်ရောက်ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် “မပျက်စီးနိုင်သော အသက်၏ တန်ခိုးဖြင့်” (ဟေဗြဲ ၇:၁၆, RSV)၊ “ဆိတ်နှင့်နွားများ၏ သွေးဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးဖြင့် … တစ်ကြိမ်တည်း သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ထာဝရကယ်နှုတ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်” (ဟေဗြဲ ၉:၁၂)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခံရသည် (ဟေဗြဲ ၄:၁၆)။ သူဖွင့်ပေးထားသော အသစ်သော အသက်ရှင်သောလမ်းသည် ကားတိုင်လမ်း၊ နာခံမှု၏ လမ်းဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ အခြားလမ်းမရှိပါ။

The priests entered the sanctuary with the blood of a slain animal, and by virtue of it. Christ, “by the power of an indestructiblelife” (Heb. 7:16, RSV), entered, not with “the blood of goats and calves, but by his own blood … once into the holy place, having obtained eternal redemption for us” (Heb. 9:12). We are invited to follow Him there by faith (Heb. 4:16). The new and living way He has opened for us and He Himself has trod, is the way of the cross, the way of obedience. There is no other way.

 

ဤအချက်သည် ခရစ်တော်နှင့် “လမ်းတစ်လျှောက်လုံး” လိုက်သွားရန် မကြာခဏသုံးသော—တစ်ခါတစ်ရံ မဆင်မခြင်ပြောသော—စကားရပ်ကို အဓိပ္ပာယ်ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ သူသည် အဆုံးစွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သွားခဲ့ပြီး၊ ယခုထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဝန်ဆောင်မှုပြုနေသည်။ သူသည် ကားတိုင်လမ်း၊ ဂေသရှမန်နှင့် ဂိုလ်ဂိုသာလမ်းဖြင့် သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သူ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပြန်သည် (မဿဲ ၂၀:၂၂, ၂၃)။ သူ၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံသူများသည် ကားတိုင်လမ်းဖြင့် သူနှင့်အတူ သွားရန် ဆန္ဒရှိရမည်။ ဤနေရာတွင် သူ့ကို ဤသို့လိုက်လျှောက်သူများသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကမ္ဘာတွင် သူ၏ ရှေ့တော်တွင် နေထိုင်ရန် အခွင့်ထူးရရှိမည်ဖြစ်သည်။

This gives point to the expression often used—and at times thoughtlessly—of going “all the way” with Christ. He has gone into the holiest of all, and is now there ministering for us. He went by way of the cross, the way of Gethsemane and Golgotha. And again He invites us to follow Him (Matt. 20:22, 23). Those who accept His invitation must be willing to go with Him by way of the cross. And it is those who thus follow Him here that will, in a better world, have the privilege of living in His presence.

 

မုန့်ဖဲ့ခြင်းနှင့် ခွက်ကိုသောက်ခြင်းတွင် ဤသင်ခန်းစာကို ကျွန်ုပ်တို့အား တင်ပြထားသည်။ ခရစ်တော်က “ဤသည်မှာ သင်တို့အတွက် ဖဲ့ခံရသော ငါ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည်။ … ဤခွက်သည် ငါ၏သွေးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကတိသစ္စာဖြစ်သည်” (၁ ကော ၁၁:၂၄, ၂၅) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခွက်ကိုယူသည့်အခါ၊ ဖဲ့ထားသော မုန့်ကိုယူသည့်အခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကွဲအက်ခြင်းနှင့် သွေးထွက်ခြင်းဖြင့် အာဇာနည်ဖြစ်ရမည်ဆိုသော်လည်း၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သွားရန် ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကတိသစ္စာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။

The same lesson is presented to us in the breaking of the bread and the drinking of the cup. Says Christ, “This is my body, which is broken for you. … This cup is the new testament in my blood” (1 Cor. 11:24, 25). As we take the cup, as we take the broken bread, we enter into a solemn covenant with God that we will go all the way, even though this may mean a broken body and the shedding of our blood in martyrdom.

 

ဘုရားသခင်၏ ကျန်ရစ်သော အသင်းတော်သည် “ခေတ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သားစဉ်မြေးဆက်” ဖြစ်ရသည်မှာ အလွန်သင့်လျော်ပုံရသည်။ ၎င်းတို့အပေါ်တွင် အတိတ်ခေတ်များ၏ အလင်းရောင်ထွန်းလင်းနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အတိတ်မျိုးဆက်များ၏ အားနည်းချက်များကိုသာမက၊ ရာစုနှစ်များစွာ စုဆောင်းထားသော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အသိပညာကိုပါ အမွေဆက်ခံရရှိသည်။ ၎င်းတို့ထံသို့ အခြားလူမျိုးများထံ မပေးခဲ့သော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အလင်းရောင်ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ အလင်းရောင်ရရှိထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ပိုမိုသေချာသော ပရောဖက်ပြုချက်စကားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းတို့ထံသို့ ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်စကားများကို အပ်နှင်းထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်သည် ယခုကောင်းကင်တရားရုံးများတွင် ပြုလုပ်နေသော အမှုကို နားလည်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန်ရောက်ရှိပြီး၊ ခပ်သိမ်းသောအရာများ၏ အဆုံးသတ်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာသို့ ကြွေးကြော်ရန် မဖြစ်မနေ အခွင့်ထူးကို ပေးအပ်ခံရသည်။ ၎င်းတို့သည် “သန့်ရှင်းသော စကားပြောဆိုမှုနှင့် ဘုရားဝတ်ပြုမှုအားလုံး” (၂ ပေတရု ၃:၁၁) တွင် မည်သို့သော လူများဖြစ်သင့်သနည်း။

It seems eminently fitting that God’s remnant church should be “time’s noblest offspring.” On them shines the light of all past ages; they have inherited not only the weaknesses of past generations but also the accumulated Biblical knowledge of the ages. To them has come light on Scripture such as has been given to no other people. They have light on the sanctuary; they have the more sure word of prophecy; to them have been entrusted the oracles of God. They understand the work that Christ is now doing in the courts above. They have been given the inestimable privilege of heralding to the world that the hour of God’s judgment is come, and that the end of all things is at hand. What manner of men ought they to be “in all holy conversation and godliness” (2 Peter 3:11)!

 

သေတ္တာ။ သေတ္တာအတွင်း၊ ကရုဏာသက်ရာ၏ အောက်တွင်၊ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်၏ အခြေခံဖြစ်သော ပညတ်ဆယ်ပါးရှိသည်။ ဤသေတ္တာတွင်၊ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတို့ ဆုံစည်းသည်။ ဤနေရာတွင် ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ငြိမ်သက်မှုတို့ “အချင်းချင်း နမ်းကြသည်” (ဆာ ၈၅:၁၀)။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူသည်။ ဤနေရာသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ လျှို့ဝှက်ရာဌာနဖြစ်သည်။ သေတ္တာနှင့် ကရုဏာသက်ရာသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဝန်ဆောင်မှု တစ်ခုလုံး၏ ဗဟိုဖြစ်သည်။

The ark. In the ark, below the mercy seat, were the Ten Commandments, the very foundation of the throne of God. Here, at the ark, justice and mercy met; here, righteousness and peace “kissed each other” (Ps. 85:10); here God revealed Himself; here was the secret place of the Most High. The ark and the mercy seat were the center of the entire sacrificial service.

 

သူမသေရ။ အာရုန်အား ပေးထားသော သတိပေးချက်သည် ၎င်း၏သားများ၏ မနာခံမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဘေးဒုက္ခကို သတိရစေသည် (ဝတ် ၁၀:၁, ၂)။

That he die not. The caution given Aaron is reminiscent of the disaster that had come upon his sons because of their disobedience (Lev. 10:1, 2).

 

မိုးတိမ်ထဲတွင်။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား “ဗိမာန်တော်၏ တံခါးဝ” (ထွက် ၂၉:၄၂)၊ အဆီးအကာရှေ့ရှိ အာရုံမီးဖိုတွင် (ထွက် ၃၀:၃၆; တော ၁၇:၄)၊ ဤနေရာတွင် ကရုဏာသက်ရာ၏ ရှေ့တိုက်ရိုက်တွင် (ထွက် ၂၅:၂၂; ၃၀:၃၆) တွေ့ဆုံရန် ကတိပြုတော်မူသည်။ ကရုဏာသက်ရာ၏ အထက်ရှိ “မိုးတိမ်” ၏ ရှိနေမှုသည် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် မှောင်မိုက်နေသည်ဟု မဆိုလိုပါ၊ အကြောင်းမှာ “မိုးတိမ်” နှင့်အတူ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ရှိသည် (၁ ဘုရင် ၈:၁၀, ၁၁; ၂ ရာ ၅:၁၃, ၁၄; ဗျာ ၁၅:၈)။ ရှေကိနသည် ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများနှင့် အမှန်တကယ်ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားသော သက်သေဖြစ်ပြီး၊ ကရုဏာသက်ရာ၏ အထက်တွင် တည်ရှိသည် (ထွက် ၂၅:၂၂; ဆာ ၈၀:၁; ဟေရှာ ၃၇:၁၆)။ လူ့အမြင်တွင် ဘုရားသခင်သည် “မှောင်မိုက်ထဲတွင်” နေထိုင်ပုံရသည် (၁ ဘုရင် ၈:၁၂; ဆာ ၁၈:၁၁)။ သို့သော် “ဘုရားသခင်သည် အလင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ့တွင် မှောင်မိုက်မရှိပေ” (၁ ယောဟန် ၁:၅)။ သူသည် “လူမည်သူမျှ ချဉ်းကပ်၍မရနိုင်သော အလင်းထဲတွင်” နေထိုင်တော်မူသည် (၁ တိ ၆:၁၆)။ သူ၏လူများထံ မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေရာတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ဘုန်းတော်ကို မိုးတိမ်ဖြင့် အမြဲဖုံးအုပ်ထားသည်၊ သို့မှသာ သေမျိုးလူသားများသည် သူ၏ ရှိနေမှုကို သတိပြုမိသော်လည်း ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေသည် (ထွက် ၁၆:၁၀; ၁၉:၉; ၂၄:၁၆; ၃၄:၅; ၄၀:၃၄, ၃၈)။

In the cloud. God promised Moses to meet with him at the “door of the tabernacle” (Ex. 29:42), at the altar of incense before the veil (Ex. 30:36; Num. 17:4), and, as here, directly before the mercy seat (Ex. 25:22; 30:36). The presence of the “cloud” above the mercy seat in no way implies that the holy of holies was dark, for with the “cloud” was the glory of the Lord (1 Kings 8:10, 11; 2 Chron. 5:13, 14; Rev. 15:8). The Shekinah, the visible evidence that God was indeed with His people, abode above the mercy seat (Ex. 25:22; Ps. 80:1; Isa. 37:16). To man it might appear that God dwells in “darkness” (1 Kings 8:12; Ps. 18:11). But “God is light, and in him is no darkness at all” (1 John 1:5). He dwells “in the light which no man can approach unto” (1 Tim. 6:16). In revealing Himself to His people, God ever veiled His glory with a cloud, so that mortal beings might be aware of His presence, yet able to endure it (Ex. 16:10; 19:9; 24:16; 34:5; 40:34, 38).

 

၃. သန့်ရှင်းရာဌာန။ ဤအခန်းတစ်လျှောက်တွင် မောရှေသည် ဒုတိယအခန်းကို “သန့်ရှင်းရာဌာန” ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ ပထမအခန်းကို “စည်းဝေးရာဗိမာန်” ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

3. The holy place. Throughout this chapter Moses calls the second apartment “the holy place”; the first apartment, the “tabernacle of the congregation.”

 

အပြစ်ဖြေရာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။ အပြစ်ဖြေရာယဇ်နှင့် မီးရှို့ရာယဇ်ကို အတူတကွ ပူဇော်သောအခါ၊ အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ဦးစွာယူဆောင်လာပြီး၊ ပိုမိုမြင့်မြတ်သော ယဇ်ပသရာကို တောင်းဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်သည် နွားထီးဖြစ်ပြီး၊ မီးရှို့ရာယဇ်သည် သိုးထီးဖြစ်သည်။

A sin offering. When sin offerings and burnt offerings were presented together, the sin offering was brought first, and demanded the nobler victim. Hence the sin offering was a bullock, the burnt offering a ram.

 

၄. သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများ။ အစပိုင်းတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ အနည်းငယ်သာရှိခဲ့ပြီး၊ မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သာမန်ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အလုပ်တွင် များသောအားဖြင့် ကူညီခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အရေအတွက် တိုးများလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ဤသို့လုပ်ဆောင်မှု နည်းပါးလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် သူ၏ညီအစ်ကိုယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဥပုသ်နေ့များ၊ လဆန်းနေ့များနှင့် နှစ်စဉ်ပွဲတော်သုံးခုတွင်သာ ကူညီခဲ့သည်။ သာမန်ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဝတ်ပြုသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ ဝန်ဆောင်မှုကို မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်သည့်အလား လက်ခံခဲ့သည်၊ သို့သော် အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ၎င်းတို့သည် သူ့ကိုယ်စား ဝတ်ပြု၍မရခဲ့ပေ။ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သည်။ သူဝတ်ပြုသည့်အခါတိုင်း၊ သူ၏ မြင့်မြတ်သော ရာထူးနှင့်သက်ဆိုင်သော ရွှေရောင်ဘုန်းကြီးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤတန်ဖိုးကြီးသော အဝတ်အစားများသည် ရွှေနှင့် တန်ဖိုးရှိသော ကျောက်မျက်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရုံသာမက (ထွက် ၂၈:၁၃–၃၆)၊ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အရောင်များနှင့် သန့်စင်သော ရွှေချည်မျှင်ဖြင့် ပန်းထိုးထားသည် (ထွက် ၂၈:၄–၆)။ ဤသို့ဝတ်ဆင်ထားသော မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် ခရစ်တော်၏ ဘုန်းတန်ခိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

4. Holy garments. At first there were but few priests, and the high priest generally assisted the common priests in their work. As the numbers of the priests increased, he did so less frequently. Eventually, he assisted his brother priests only upon the Sabbath days, the new moons,and at the three annual feasts. The common priests were considered his deputies, and when they officiated, their ministry was accepted as if the high priest himself had performed it, except that they could not officiate in his stead on the Day of Atonement. He was the priest; and whenever he officiated he wore the glorious golden garments that pertained to his exalted office. These costly garments not only were adorned with gold and precious stones (Ex. 28:13–36) but were also embroidered with the colors of the sanctuary and with fine thread of pure gold (Ex. 28:4–6). Clad thus the high priest represented Christ in His divine glory as the Son of God.

 

အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အခြားယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အကူအညီဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် နေ့စဉ်နံနက်နှင့် ညနေဝန်ဆောင်မှုများကို ဤရွှေရောင်အဝတ်အစားများဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ ထူးခြားသော ဓလေ့ထုံးတမ်းအတွက်၊ မင်းသောကြိယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဤအခါသမယတွင်သာ သီးသန့်အသုံးပြုသော သန့်ရှင်းသော “ပိတ်သားအဝတ်အစားများ” (ဝတ် ၁၆:၂၃) ကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤ“သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများ” သည် သာမန်ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အဝတ်အစားများနှင့် ဆင်တူသည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ရောင်စုံပန်းထိုးမှုများမပါရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် သာမန်ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အဝတ်အစားများထက် ပိုမိုသန့်စင်သော အသွင်အပြင်ရှိပေမည်။

On the Day of Atonement the high priest himself officiated in all parts of the service, assisted by the other priests. He conducted the daily morning and evening services arrayed in these golden garments. But for the unique ritual of the Day of Atonement the high priest wore the holy “linen garments” (Lev. 16:23) used exclusively upon this occasion. These “holy garments” resembled those of the common priests, except for the variegated embroidery of the latter. They were probably also of a finer texture than those of the common priests.

 

ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးသည် တစ်နေ့တာအတွင်း သူ၏အဝတ်အစားများကို အကြိမ်များစွာ လဲလှယ်ခဲ့ပြီး၊ အဝတ်အစားလဲလှယ်တိုင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဆေးကြောခဲ့သည်။ တရုံးကျမ်းအရ၊ အရုဏ်တက်ချိန်၏ ပထမအလင်းရောင်တွင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ ရွှေရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤဝတ်ရုံများဖြင့် သူသည် ပုံမှန်နံနက်ပိုင်းဝတ်ပြုမှုကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၎င်းပြီးဆုံးသောအခါ၊ သူသည် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံများကို ချွတ်ကာ ထိုနေ့၏ အထူးဝတ်ပြုမှုများအတွက် “သန့်ရှင်းသောဝတ်ရုံများ” ကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည် (အခန်းကါး ၄)။ ထို့နောက် သူသည် ညနေခင်းဝတ်ပြုမှုအတွက် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံများကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ခဲ့သည် (အခန်းကါး ၂၃၊ ၂၄)။ ညနေခင်းဝတ်ပြုမှု ပြီးဆုံးသောအခါ၊ သူသည် ထပ်မံ၍ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကာ သန့်ရှင်းသောနေရာမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးသည် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံများဖြင့် ခရစ်တော်ကို လူများထံသို့ ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ “သန့်ရှင်းသောဝတ်ရုံများ” ဖြင့် လူများကိုယ်စား ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ခရစ်တော်၏ ဖျန်ဖြေပေးသူအဖြစ် ကိုယ်စားပြုခဲ့သည် (GC ၄၂၂)။

The high priest changed his garments several times during the day, and with each change washed his entire body. At the first light of dawn, according to the Talmud, he removed his personal clothing and attired himself in the golden garments; in these he conducted the regular morning service. This completed, he removed the golden garments and put on the “holy garments” for the special services of the day (v. 4). These he later exchanged for his golden garments, for the evening service (vs. 23, 24). At the conclusion of the evening service he changed once more to his personal clothing and retired from the sacred precincts of the sanctuary. Whereas the high priest clad in his golden garments represented Christ to the people, in his “holy garments” he typified Christ in His mediatorial capacity as a representative of the people before God (GC 422).

 

ယုတ္တိဖြည့်ဆည်းမှုနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး၏ အမှုတော်ဝတ်ရုံများ၏ အဖြူရောင်သန့်ရှင်းမှုသည် ထိုနေ့၏ ဝတ်ပြုမှုများမှတစ်ဆင့် သူနှင့်လူများရှာဖွေသော စရိုက်ပြည့်စုံမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးသည် သူ၏ဝတ်ရုံများဖြင့် စည်းဝေးရာလူများထံ ထွက်လာသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည် ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လည်ကြွရောက်လာသောအခါ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများဖြင့် ကြွရောက်လာမည်ဖြစ်သည် (AA ၃၃)။ ထို့ပြင် ထိုနေ့၏ အထူးဝတ်ပြုမှုများ ပြီးဆုံးသောအခါ လူများသည် သူတို့၏အပြစ်အားလုံးမှ “သန့်ရှင်း” ကြသည် (အခန်းကါး ၃၀)၊ ထို့အတူ ခရစ်တော်သည် သူ၏လူများရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းသောအခါ သူတို့သည် “ဘုရားသခင်၏ပလ္လင်ရှေ့တွင် အပြစ်ကင်း” ကြမည်ဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ် ၁၄:၅; ဧဖက် ၅:၂၇; ကောလောသဲ ၁:၂၂; ယုဒ ၂၄; ဗျာဒိတ် ၁၉:၈)။

The spotless white of the garments of the high priest upon the Day of Atonement typified the perfection of character he and the people sought through the rites of that day. As the high priest “came forth to the waiting congregation in his pontifical robes; so Christ will come the second time, clothed in garments of whitest white” (AA 33). And as at the close of the special services of that day the people were “clean” from all their sins (v. 30), so when Christ appears before His people they will be “without fault before the throne of God” (Rev. 14:5; Eph. 5:27; Col. 1:22; Jude 24; Rev. 19:8).

 

၅. အပြစ်ဖြေရာယဇ်။ အာရုန်သည် စည်းဝေးရာလူများထံမှ ဆိတ်သားနှစ်ကောင်ကို “အပြစ်ဖြေရာယဇ်အတွက်” ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ နေ့စဉ်ဝတ်ပြုမှုတွင် လူများအတွက် ယဇ်အဖြစ် ဆိတ်မဟုတ်ဘဲ နွားထီးကို လိုအပ်ခဲ့သည် (အခန်းကါး ၄:၁၄)။ သို့သော် ယုတ္တိဖြည့်ဆည်းမှုနေ့သည် အခြားနေ့များနှင့် ကွဲပြားသည်။

5. Sin offering. Aaron was to take two kids of the goats of the congregation “for a sin offering.” This was unusual, for in the daily service a bullock was demanded as an offering for the people, and not a goat (ch. 4:14). But the Day of Atonement was different from all other days.

 

မီးရှို့ရာယဇ်။ မီးရှို့ရာယဇ်သည် သိုးထီးတစ်ကောင်ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အာရုန်၏သန့်ရှင်းပြီးခန့်အပ်ခြင်းအတွက်နှင့် တူညီသည် (အခန်းကါး ၉:၂)။

Burnt offering. The burnt offering was to be a ram, the same as for Aaron’s consecration (ch. 9:2).

 

၆. အာရုန်သည် ယဇ်ပူဇော်ရမည်။ အာရုန်သည် ဤအချိန်တွင် နွားထီးကို သတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ တဲတော်ဝင်ပေါက်တွင် ဘုရားသခင်၏လက်ခံခြင်းအတွက် ၎င်းကို ဘုရားသခင်ထံသို့ တင်ပြရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းကါး ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ၎င်းကို မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်အနီးတွင် ထားခဲ့ပြီး၊ အချိန်ကျရောက်သောအခါ ယဇ်ပူဇော်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားသည်။

6. Aaron shall offer. Aaron was not to slay the bullock at this time, but was to present it to the Lord at the door of the tabernacle for His acceptance (see v. 11). He left it standing near the altar of burnt offering, ready to offer it when the time should come.

 

သူ၏အိမ်အတွက်။ ဤနွားထီးသည် သူနှင့်သူ၏မိသားစုအတွက်ဖြစ်သည်။ သူတစ်ဦးတည်းသာ ဤသန့်ရှင်းသောအခါသမယတွင် ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ဖျန်ဖြေပေးသူအခန်းကဏ္ဍကို သင့်လျော်စွာ ကိုယ်စားပြုနိုင်ရန် အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းစင်ရမည်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၇:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ကူညီဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း ယဇ်မပူဇော်ခဲ့ပေ။

For his house. This bullock was for himself and his family. He alone was to officiate on this solemn occasion, and must be free from every stain of sin before he could appropriately typify Christ in His mediatorial role (see John 17:19). The other priests assisted, but offered no sacrifice.

 

၇. ဆိတ်နှစ်ကောင်။ အာရုန်သည် ဆိတ်နှစ်ကောင်ကို ယူ၍ တဲတော်တံခါးဝတွင် ဘုရားသခင်ထံ တင်ပြရမည်၊ ထိုနေရာတွင် ထီးပေါက်ရန် ဆိတ်များကို ထားရမည်။

7. The two goats. Aaron was to take the two goats and present them to the Lord at the door of the tabernacle, where they stood while lots were cast for them.

 

၈. ထီးပေါက်ခြင်း။ ဤအရာကို အိုးတစ်လုံး သို့မဟုတ် အခြားသင့်လျော်သော ခွက်ထဲတွင် စာရေးထားသော အရာနှစ်ခုကို ထည့်၍ ဆွဲထုတ်ခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ရွေးချယ်ခြင်းကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံသည်။ အစောပိုင်းကာလများတွင် ဤထီးများကို သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ပြီး တစ်ခုကို “ဘုရားသခင်အတွက်”၊ နောက်တစ်ခုကို “အပြစ်ပိုးဆိတ်” ဟု ရေးထားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရွှေ သို့မဟုတ် ပိုတန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ တရ္မုတ်အရ ဆိတ်နှစ်ကောင်သည် တတ်နိုင်သမျှ တူညီရမည်။ ထီးပေါက်ပြီးနောက် မတော်တဆ မမှားရန်၊ အပြစ်ပိုးဆိတ်၏ ဦးချိုများတွင် အနီရောင်ကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်၏ လည်ပင်းတွင် ထားရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားနိုင်သည်။

8. Cast lots. This was done by placing two inscribed objects in an urn or other receptacle, and then drawing them out. Thus the selection was left to God. In early times these lots were made of wood and inscribed, one for the Lord, the other for “the scapegoat.” Later, they were made of more precious materials, even of gold. According to the Talmud, the goats were to be as nearly alike as possible. To avoid any mistake after lots were cast, a scarlet cord was placed around the horns of thescapegoat, and about the neck of the Lord’s goat. This clearly distinguished them.

 

အပြစ်ပိုးဆိတ်။ အချို့သော ဓမ္မပညာရှင်များက ဆိတ်နှစ်ကောင်စလုံးသည် ခရစ်တော်ကို သင်္ကေတပြပြီး၊ ၎င်း၏ အပြစ်ဖြေရာအမှုတော်၏ အဆင့်နှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ယူဆသည်။ သို့သော် အချို့က ဆိတ်နှစ်ကောင်သည် ဆန့်ကျင်ဘက်အင်အားနှစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ တစ်ကောင်သည် ဘုရားသခင်အတွက်ဖြစ်သောကြောင့် နောက်တစ်ကောင်သည် စာတန်အတွက်ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆသည်။ အများစုသော ဘာသာပြန်ကျမ်းများတွင် အပြစ်ပိုးဆိတ်အတွက် ဟေဗြဲစကားလုံး ‘အဇဇယ်’ ကို ဘာသာမပြန်ဘဲ ထားသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ တညီတညွတ်ထဲ သဘောတူညီမှု မရှိပေ။ ခေတ်သစ်ပညာရှင်များစွာက အဇဇယ်သည် လူသားမဟုတ်သော ဆိုးညစ်သော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆပြီး၊ အများစုက ၎င်း၏ အဓိကအဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖယ်ရှားသူ”၊ “တစ်ဆင့်ချင်း ဖယ်ရှားသူ” ဟု သဘောတူသည်။ အချို့က ‘အဇ’ (ဆိတ်) နှင့် ‘အဇယ်’ (ထွက်သွားရန်၊ ခွဲထွက်ရန်) ပေါင်းစပ်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။

The scapegoat. Some theologians think both goats are symbolic of Christ, and that they represent two phases of His atoning work. Not a few, however, believe that they represent two opposing forces, and that as the one is for the Lord, the other is for Satan. Most versions leave the Hebrew word for scapegoat, ‘azazel, untranslated, since there is no unanimity of opinion in regard to its meaning. Many modern scholars hold, with the Jews, that Azazel denotes a personal, wicked, superhuman spirit, and nearly all agree that its root meaning is, “one who removes,” “a remover,” specifically, one who removes “by a series of acts.” Others suggest that it is a combination of ‘ez, “goat,” and ‘azal, “to go away,” “to depart.”

 

ဆိတ်တစ်ကောင်သည် ဘုရားသခင်အတွက်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ နောက်တစ်ကောင်သည်လည်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအတွက်ဖြစ်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသောကြောင့်၊ အဇဇယ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် စာတန်မှတပါး အခြားမဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆရန် အကျိုးသင့်ဆုံးဖြစ်သည်။

As one goat is for the Lord, a personal Being, so the other goat must also be for a personal being; and as they are evidently antithetical, the most consistent view would be that Azazel stands in opposition to the Lord, and hence can be no other than Satan.

 

၉. ဘုရားသခင်၏ထီး။ အာရုန်သည် ဘုရားသခင်၏ထီးကျသော ဆိတ်ကို လူအများအတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ရမည် (အခန်း ၁၅)။

9. The Lord’s lot. Aaron was to offer the goat upon which the Lord’s lot fell, for a sin offering for the people (v. 15).

 

၁၀. သို့သော် ဆိတ်။ ဆိတ်နှစ်ကောင်အကြား ခြားနားချက်သည် လုံးဝပြည့်စုံသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်ကို သတ်သည်။ အပြစ်ပိုးဆိတ်ကို မသတ်ရ။ ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်၏ သွေးကို သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ယူသွားပြီး ဖျန်းရသည်။ အပြစ်ပိုးဆိတ်၏ သွေးကို မဖျန်းရ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏သွေးကို မသွန်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏ အဆီသည် အမြဲတမ်း ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးရှို့ရသည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်အတွက် မှန်ကန်သော်လည်း (အခန်း ၂၅)၊ အပြစ်ပိုးဆိတ်အတွက် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်၏ သွေးသည် သန့်ရှင်းစေသည် (အခန်း ၁၅၊ ၁၆)။ အပြစ်ပိုးဆိတ်သည် ညစ်ညမ်းစေသည် (အခန်း ၂၆)။ ဆိတ်နှစ်ကောင်အကြား ခြားနားချက်သည် လုံးဝပြည့်စုံသည် (အခန်း ၂၀၊ ၂၁ ကို ကြည့်ပါ)။

10. But the goat. The contrast between the two goats is quite complete. The Lord’s goat was slain; the scapegoat was not slain. The blood of the Lord’s goat was carried into the sanctuary and sprinkled; the blood of the scapegoat was not, for the simple reason that its blood was not shed. The fat of the sin offering was always burned on the altar. This was the case with the Lord’s goat (v. 25), but not, of course, with the scapegoat. The blood of the Lord’s goat cleansed (vs. 15, 16); the scapegoat contaminated (v. 26). The contrast between the two goats is absolute (see on vs. 20, 21).

 

အပြစ်ဖြေခြင်း။ အခန်း ၂၁ ကို ကြည့်ပါ။

An atonement. See on v. 21.

 

၁၁. အာရုန်သည် နွားထီးကို ယူလာရမည်။ ဤနွားထီးကို ဘုရားသခင်ထံ တင်ပြပြီးဖြစ်သည် (အခန်း ၆)။ ယခု ၎င်းကို ယဇ်ပူဇော်ရန် ယူလာရမည်။ အာရုန်သည် အခြားသူများအတွက် အပြစ်ဖြေရန် မပြင်ဆင်မီ၊ သူ့အတွက် အပြစ်ဖြေရန် ပြုလုပ်ရမည်။

11. Aaron shall bring the bullock. This bullock had been presented to the Lord (v. 6); now it was brought forward for sacrifice. Before Aaron was prepared to make atonement for others, he must make an atonement for himself.

 

၁၂. မီးခဲများ။ နွားထီးကို သတ်ပြီး ၎င်း၏သွေးကို ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးက ခွက်ထဲတွင် ထားရှိသည်။ သွေးနှင့်အတူ ဝင်ရောက်မလုပ်ဆောင်မီ၊ အာရုန်သည် မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်မှ မီးခဲများကို ယူ၍ သူ၏မီးအိုးကို ဖြည့်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မွှေးကြိုင်သောအမွှေးတိုင်ကို ယူ၍၊ အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ပြီးနောက် မီးခဲများပေါ်တွင် ထားရသည်။

12. Coals of fire. The bullock had been killed and its blood kept in a basin by one of the priests. Before entering with the blood Aaron took coals from off the altar of burnt offering and filled his censer. He took also two handfuls of incense, which he placed on the coals after entering the most holy place.

 

အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်း။ ဤသည်မှာ အာရုန်သည် အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဝတ်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “သန့်ရှင်းသောအဝတ်များ” ဝတ်ဆင်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်လည်းဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် ခမ်းနားသော ရွှေရောင်အဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ပြီး အခြားသူများအတွက် အပြစ်ဖြေခဲ့သည်။ ယခု သူသည် နှိမ့်ချသောအဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ သူ့အတွက်နှင့် လူအများအတွက် ကရုဏာတောင်းခံသည်။ သူ၏အဆင့်အတန်းသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။

Within the vail. This was the first time Aaron officiated in the most holy place. It was also the first time he officiated in the “holy garments.” Heretofore he had worn the glorious golden garments and made atonement for others. Now he appears in the garments of humility, asking mercy for himself as well as for the people. His status has entirely changed.

 

တရ္မုတ်အရ အပြစ်ဖြေရာနေ့မတိုင်မီ တစ်ပတ်အတွင်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် သီးသန့်ထားသော အခန်းတွင် ဆုတောင်းခြင်း၊ တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ထိုနေ့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို ဂရုတစိုက် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးသည်။ သူသည် ဝတ်ပြုမည့်ဝတ်ပြုမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို တွေးတောမိပေမည်။ အဝတ်အစားပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ခရစ်တော်၏ လူသားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူနားလည်ခဲ့ပြီလော (အခန်း ၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ထဲသို့ ဝတ်ရုံတော်များကို ချွတ်ထားပြီး ဝင်ရောက်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူနားလည်ခဲ့ပြီလော။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် တစ်နှစ်တာ၏ အရေးအပါဆုံး ဝတ်ပြုမှုတွင် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အနည်းဆုံး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမသိဘဲ ဝတ်ပြုခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။ နွားထီးများ၊ သိုးထီးများ၊ ဆိတ်များကို သတ်ပြီး ၎င်းတို့၏သွေးကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဖျန်းခြင်း သို့မဟုတ် အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ဖျန်းခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ဤလုပ်ဆောင်ချက်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိပါက၊ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အမြတ်ဆုံးထုံးတမ်းကို ဘာသာရေးအရ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အမူအရာတစ်ခုအဖြစ် လျှော့ချရာ ရောက်မည်။ ဤသို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ “အာဗြဟံသည် ငါ၏နေ့ကို မြင်ရမည်ဟု ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်၊ သူမြင်ခဲ့ပြီး ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်” ဟု ခရစ်တော်က မိန့်တော်မူသည် (ယောဟန် ၈:၅၆)။ အာဗြဟံသိခဲ့လျှင် အာရုန်လည်း သိခဲ့ပေလိမ့်မည်။

According to the Talmud the high priest spent the week preceding the Day of Atonement in the room reserved for him in the priests’ quarters, engaged in prayer and meditation, and in carefully reviewing the ritual of the day. He could but wonder as to the meaning of the service in which he was about to engage. Did he begin to grasp the significance of the change of garments, and the changed status of Christ at His incarnation (see on v. 4)? Did he grasp the significance of laying aside the royal garments and passing through the veil into the presence of God? It seems unthinkable that the high priest should officiate at the most important service of the year without at least some appreciation of its true significance. To kill bullocks and rams and goats, to sprinkle their blood on the altar or in the most holy place, and not to know the meaning of these acts, would be tantamount to reducing the most solemn ceremony of the sanctuary to a pious mummery. This cannot be. “Abraham rejoiced to see my day,” said Christ; “and he saw it, and was glad” (John 8:56). If Abraham understood, surely Aaron did also.

 

အာရုန်သည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအမံနှင့်ပတ်သက်သော ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားအားလုံးကို လုံးဝနားလည်ခြင်းမရှိသော်လည်း၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နားလည်ခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မှန်ကန်စွာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ ရှေးခေတ်လူအချို့သည် ယနေ့ခေတ်ပညာရှင်များထက် ဘုရားသခင်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိခဲ့သည်။ မောရှေအကြောင်း ခရစ်တော်က “သူသည် ငါ့အကြောင်းကို ရေးခဲ့သည်” ဟု မိန့်တော်မူသည် (ယောဟန် ၅:၄၆)။ မောရှေရေးသားခဲ့သည်များသည် ဖိလိပ္ပုနှင့် နာသနယလတို့ မက်ဆီယာကို ရောက်လာသောအခါ မှတ်မိနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၄၅)။ ပေါလုက “ပရောဖက်များနှင့် မောရှေတို့က ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဆိုခဲ့သော အရာများမှတပါး အခြားမဟုတ်၊ ခရစ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်၊ သေခြင်းမှ ပထမဆုံး ထမြောက်ရမည်” ဟု အတည်ပြုခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၆:၂၂၊ ၂၃)။

We may rightly conclude that Aaron thus understood in part, without, perhaps, having a complete grasp of all spiritual truth related to the plan of redemption. Some of the men of old knew more about God and salvation than do many learned men today. Of Moses, Christ said, “He wrote of me” (John 5:46). What Moses wrote was so clear that Philip and Nathanael thereby recognized the Messiah when He came (John 1:45). Paul affirmedthat he preached “none other things than those which the prophets and Moses did say should come: that Christ should suffer, and that he should be the first that should rise from the dead” (Acts 26:22, 23).

 

၁၃. မွှေးကြိုင်သောအမွှေးတိုင်။ အတွင်းကာရံကို ဖယ်ထားသောအခါ၊ မွှေးကြိုင်သောအမွှေးတိုင်သည်သာ အာရုန်ကို ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောအသွင်နှင့် ခွဲခြားထားသည်။ တဲတော်အပြင်ဘက်တွင် လူအများ၏ ဆုတောင်းချက်များသည် မွှေးကြိုင်သောအမွှေးတိုင်နှင့်အတူ တက်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အာရုန်နှင့်အတူ ဝင်ရောက်သည်။

13. The incense. With the inner veil drawn aside, incense alone separated Aaron from the sacred presence of God. Outside the tabernacle the prayers of the people ascended with the incense, as by faith they entered in with Aaron.

 

၁၄. နွားထီး၏သွေး။ မီးအိုးကို အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ထားခဲ့ပြီး၊ အာရုန်သည် နွားထီး၏သွေးအတွက် ခြံဝင်းသို့ ပြန်သွားသည်။ ၎င်း၏သွေးကို ကရုဏာထိုင်ရာပေါ်တွင် တစ်ကြိမ်၊ ထို့နောက် ၎င်းရှေ့တွင် ခုနစ်ကြိမ် ဖျန်းခြင်းဖြင့်၊ သူ၏အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ၎င်း၏သွေးဖြင့် အမှုဆောင်ခြင်းကို ပြီးစီးခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် “သူ့အတွက်နှင့် သူ၏အိမ်သားအတွက်” အပြစ်ဖြေခဲ့သည် (အခန်း ၁၇)။ အပြစ်မှ လွတ်ကင်းပြီးနောက်၊ သူသည် အပြစ်ကင်းသော ခရစ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုရန် သင့်လျော်သူဖြစ်လာပြီး၊ ထို့ကြောင့် အခြားသူများအတွက် ဖျန်ဖြေနိုင်သည်။

14. The blood of the bullock. Leaving the censer in the most holy place, Aaron returned to the court for the blood of the bullock. The sprinkling of its blood, first upon the mercy seat, and then seven times before it, ended his work in the holiest with its blood. He had thus made atonement “for himself, and for his household” (v. 17). Free from sin, he now became a fit representative of Christ, the sinless One, and might therefore mediate on behalf of others.

 

၁၅. ဆိတ်။ နွားထီးဖြင့် ဝတ်ပြုမှုပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ အာရုန်သည် “လူအများအတွက်” ဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်ကို ယူလာပြီး သတ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏သွေးကို အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ယူသွားပြီး၊ နွားထီး၏သွေးကို ဖျန်းသကဲ့သို့ ကရုဏာထိုင်ရာပေါ်တွင် တစ်ကြိမ်၊ ၎င်းရှေ့တွင် ခုနစ်ကြိမ် ဖျန်းသည်။ နွားထီး၏သွေးကို ဖျန်းခဲ့သည့်နေရာတိုင်းတွင်၊ ဆိတ်၏သွေးကိုလည်း ဖျန်းသည်။

15. The goat. After the service with the bullock had been concluded, Aaron brought the Lord’s goat, which was “for the people,” and slew it. He then brought the blood within the veil and sprinkled it in the same manner as he had sprinkled the blood of the bullock, once upon the mercy seat, and seven times before it. Wherever the blood of the bullock had been sprinkled, there he sprinkled the blood of the goat also.

 

၁၆. အပြစ်ဖြေခြင်း။ “ဤနည်းဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက် အပြစ်ဖြေရမည်” သို့မဟုတ် “ဤသွေးဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက် အပြစ်ဖြေရမည်” ဟု ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဝတ်ပြုမှုများသည် အစမှအဆုံးထိ အပြစ်ဖြေခြင်း၏ အမှုဖြစ်သည်။ အပြစ်ဖြေခြင်းသည် အပြစ်ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အဆင့်တိုင်းတွင် ပြုလုပ်သည်။

16. An atonement. Better, “thus shall he make an atonement,” or “in this manner and with this blood shall he make an atonement for the holy place.” The services of the sanctuary, from beginning to end, were essentially a work of atonement. An “atonement” for sin was made at each step in the process of dealing with it.

 

၁. နှစ်စဉ်အခါတွင် အပြစ်ရှိသူတစ်ဦးသည် သူ၏ယဇ်ကို တင်ပြပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် သူ၏အပြစ်များကို ဝန်ခံသောအခါ၊ သူအတွက် “အပြစ်ဖြေခြင်း” ပြုလုပ်ပြီး “ခွင့်လွှတ်ခြင်း” ခံရသည် (အခန်း ၄:၂၀၊ ၂၆၊ ၃၁၊ ၃၅၊ ၅:၆၊ ၁၀၊ ၁၃၊ ၁၆၊ ၁၈၊ ၆:၇)။ သူ၏အပြစ်သည် ယဇ်ပူဇော်မှု၏ သွေးဖြင့်၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အဆီများကို မီးရှို့ခြင်းဖြင့်၊ အချို့သောအခြေအနေများတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်က ယဇ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စားသုံးခြင်းဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သင်္ကေတအားဖြင့် လွှဲပြောင်းသည်။ သို့သော် သူ၏အပြစ်အတွက် ပြည့်စုံသော အပြစ်ဖြေခြင်းကို မပြုလုပ်ရသေးပေ။ သူ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ခံရသော်လည်း၊ သူသည် နာခံမှုလမ်းစဉ်တွင် ဆက်လက်လိုက်နာရမည်။ အကယ်၍ သူသည် အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် သူ၏ဝိညာဉ်ကို “ဆင်းရဲစေရန်” ပျက်ကွက်ပါက (အခန်း ၂၃:၂၇–၂၉)၊ ယခင်ခွင့်လွှတ်ခံရသော အပြစ်များအားလုံးသည် သူ့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သေရမည် (ယေဇကျေလ ၁၈:၂၄၊ ၃၃:၁၃)။ သူ၏တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံမှုမှာ “အဆုံးတိုင်” ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် “ကယ်တင်ခြင်း” ခံရနိုင်သည် (မဿဲ ၂၄:၁၃)။

1.At any time during the year when a sinner presented his offering and confessed over it his sins, an “atonement” was made for him. He was “forgiven” (chs. 4:20, 26, 31, 35; 5:6, 10, 13, 16, 18; 6:7). His sin was symbolically transferred to the sanctuary by the ministration of the blood of the offering and the burning of its altar portions—in some cases by the priest eating a portion of it. Nevertheless, full atonement for his sin had not been made. Though his sin was forgiven he must continue in the way of obedience. Should he fail to do so and neglect to “afflict” his soul upon the Day of Atonement (ch. 23:27–29), all of his erstwhile forgiven sins would return upon him and he must die (Eze. 18:24; 33:13). His only safety lay in enduring to “the end.” Then, and only then, could he expect to be “saved” (Matt. 24:13).

 

၂. အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင်—နှစ်စဉ်ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ခံရသော အပြစ်များအတွက် နောက်ဆုံးနှင့် ပြည့်စုံသော အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် (လေဝိယူပုံ ၁၆:၁၆၊ ၁၉၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၁–၃)—ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်၏သွေးသည် ဤအပြစ်များကို သန့်ရှင်းရာဌာနမှ သင်္ကေတအားဖြင့် ဖယ်ရှားပြီး၊ ၎င်းအတွက်လည်း “အပြစ်ဖြေခြင်း” ပြုလုပ်သည်။ ၎င်းသည်လည်း အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသည် (လေဝိယူပုံ ၁၆:၁၇၊ ၂၀)။

2.On the Day of Atonement—the day of final and complete atonement for all sins confessed and forgiven during the year (Lev. 16:16, 19; Heb. 10:1–3)—the blood of the Lord’s goat symbolically removed these sins from the sanctuary, making “atonement” for it also. It too was now free from sin (Lev. 16:17, 20).

 

ခုနစ်လမြောက်နေ့တွင် တံပိုးများကို မှုတ်ခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဆယ်ရက်အကြာ အပြစ်ဖြေရာနေ့သို့ လူအများ၏ အာရုံကို ခေါ်ဆောင်သည် (တောလည်ရာ ၂၉:၁)။ ကြားကာလ ကိုးရက်သည် နှလုံးသားကို စူးစမ်းခြင်း၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ဇာတ်လမ်းကို ဆုံးဖြတ်သော တရားစီရင်ရာနေ့အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုနေ့တွင် “အသက်ရှင်မည့်သူ၊ သေမည့်သူ ဆုံးဖြတ်ခံရသည်” ဟု ယုံကြည်ကြသည် (ဂျူးစွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၂၈၆၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့ဆောင်းပါး)။

On the first day of the seventh month came the blowing of trumpets, which was to call the attention of the people to the Day of Atonement, ten days later (Num. 29:1). The intervening nine days became days of heart searching, of preparation for the Day of Atonement, the day of judgment that sealed their destiny. They believed that on that day “it is sealed who shall live and who are to die” (Jewish Encyclopedia, vol. 2, p. 286, art. “Atonement, Day of”).

 

၁၇. မည်သူမျှမရှိ။ နွားထီးနှင့် ဆိတ်၏သွေးကို အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ဝတ်ပြုနေစဉ်၊ ၎င်းနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနအကြား ကာရံကို ဖယ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်းရှိ မည်သူမဆို အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနကို မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးတည်း၏ အခွင့်အရေးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် တားမြစ်ထားသည်မှာ အခန်း ၁၂–၁၆ နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ဝတ်ပြုမှုနှင့် ပတ်သက်သည်။

17. No man. During the ministration of the blood of the bullock and that of the goat in the most holy place, the veil between it and the holy place was drawn aside. For this reason any person within the holy place could see into the holiest; but this was the prerogative of the high priest alone, for he only might appear in the very presence of God. The prohibition here stated applies to vs. 12–16, which deal with the ministration of the high priest in the most holy.

 

လူအများသည် အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ ခေါင်းလောင်းသံကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်ကြသည်။ သူသည် အပြစ်များကို သင်္ကေတအားဖြင့် ထာဝရဖယ်ရှားရန် သွေးဖျန်းရန် သန့်ရှင်းသောအဝတ်များဖြင့် အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကိုနှင့် ၎င်းတို့ကို လက်ခံမည်လော။ သူသည် အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်သောအခါ၊ လူအများသည် ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားရပြီး ၎င်းတို့၏ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်စိတ်သည် နက်နဲသည်။

The people anxiously waited to hear the bells on the high priest’s robe on the Day of Atonement. He had gone into the holiest in the white garments to sprinkle the blood and thus symbolically remove forever the record of their life’s sins. Would God accept him—and them? As he left the holiest and resumed his golden robes, and the people heard the sound of the bells, their joy and thankfulness were profound.

 

၁၈. ယဇ်ပလ္လင်သို့ ထွက်သွားရန်။ အဆုံးအမင်သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေပြီး ၎င်းတွင် သူ၏ဝတ်ပြုမှုကို ပြီးစီးပြီးနောက်၊ အာရုန်သည် “တဲတော်” ဖြစ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေရမည် (အခန်း ၁၆)။ ထို့နောက် သူသည် “ယဇ်ပလ္လင်သို့ ထွက်သွားရမည်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သူသည် နွားထီးနှင့် ဆိတ်၏သွေးအချို့ကို ယူ၍၊ “ဣသရေလလူများ၏ ညစ်ညမ်းမှုများမှ” ယဇ်ပလ္လင်ကို သန့်ရှင်းစေရမည် (အခန်း ၁၉)။ ဂျူးရိုးရာအရ ဆိတ်နှင့် နွားထီး၏သွေးကို ဤနေရာတွင် တစ်ခွက်တည်းတွင် ရောစပ်သည်။ သွေးနှစ်မျိုးကို “၎င်း” ဟု ဖော်ပြထားသည့်အချက်သည် ဤအမြင်ကို အတည်ပြုပေးသည်။

18. Go out unto the altar. Having purifiedthe most holy and thus completed his ministry there, Aaron was to do the same for the “tabernacle of the congregation,” that is, for the holy place (v. 16). Then he was to “go out unto the altar,” that is, the altar of burnt offering. Here he was to take some of the blood of the bullock and of the goat, and with it purify the altar from all “the uncleanness of the children of Israel” (v. 19). According to Jewish tradition the blood of the goat and the blood of the bullock were here mingled in one vessel. The fact that the two samples of blood are spoken of as “it” tends to confirm this view.

 

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် သွေးထားရှိခြင်းအပြင်—အပြစ်ဖြေရာယဇ်များ၏ သွေးကို ထားရှိရာ ဦးချိုများပေါ်တွင်—ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင်လည်း သွေးကို ဖျန်းရမည်၊ ထိုနေရာတွင် မီးရှို့ရာယဇ်များ၊ အပြစ်ဒဏ်ယဇ်များနှင့် ညနေနှင့်နံနက်ယဇ်များ၏ သွေးကို ဖျန်းခဲ့သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် “ဣသရေလလူများ၏ ညစ်ညမ်းမှုမှ” ယဇ်ပလ္လင်ကို သန့်ရှင်းစေပြီး သန့်ရှင်းစေသည်။

Besides putting the blood on the horns of the altar—where the blood of the sin offerings had been placed—the high priest was also to sprinkle the blood upon the altar itself, where the blood of the burnt offerings and the trespass offerings had been sprinkled, as well as the blood of the evening and the morning sacrifice. In doing this, the high priest cleansed and hallowed the altar “from the uncleanness of the children of Israel.”

 

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ယဇ်ပလ္လင်နှစ်ခုကို သန့်ရှင်းစေရန် လိုအပ်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ မီးရှို့ရာယဇ်များနှင့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်များ၏ သွေးကို ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ဖျန်းခဲ့သည် (အခန်း ၁:၅၊ ၁၁၊ ၄:၇၊ ၁၈၊ ၂၅၊ ၃၀၊ ၃၄)။ မီးရှို့ရာယဇ်များနှင့် အပြစ်ဒဏ်ယဇ်များတွင် သွေးကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဖျန်းခဲ့သည် (အခန်း ၁:၅၊ ၁၁၊ ၅:၉)။ အပြစ်ဖြေရာယဇ်များတွင် ၎င်းကို ဦးချိုများပေါ်တွင် ထားရှိသည် (အခန်း ၄:၇၊ ၁၈၊ ၂၅၊ ၃၀၊ ၃၄)။ မွှေးကြိုင်သောအမွှေးတိုင်ယဇ်ပလ္လင်နှင့်ပတ်သက်၍ ဤသို့ဆိုထားသည်။ “အာရုန်သည် အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏ သွေးဖြင့် ၎င်း၏ဦးချိုများပေါ်တွင် နှစ်စဉ်တစ်ကြိမ် အပြစ်ဖြေရမည်” (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၁၀)။ မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်နှင့်ပတ်သက်၍ ဤသို့ဆိုထားသည်။ “သူသည် [သန့်ရှင်းရာဌာနမှ] ဘုရားသခင်ရှေ့ရှိ ယဇ်ပလ္လင်သို့ ထွက်သွားရမည်၊ … နွားထီးနှင့် ဆိတ်၏သွေးအချို့ကို ယူ၍ ယဇ်ပလ္လင်၏ ဦးချိုများပေါ်တွင် လောင်းရမည်။ သူသည် ၎င်း၏သွေးကို လက်ချောင်းဖြင့် ခုနစ်ကြိမ် ဖျန်းပြီး၊ ၎င်းကို သန့်ရှင်းစေပြီး၊ ဣသရေလလူများ၏ ညစ်ညမ်းမှုမှ သန့်ရှင်းစေရမည်” (လေဝိယူပုံ ၁၆:၁၈၊ ၁၉၊ အခန်း ၂၀ ကို ကြည့်ပါ)။

We can readily understand the need of cleansing the two altars of the sanctuary on earth, for the blood of the burnt offerings and the sin offerings had been sprinkled on them (chs. 1:5, 11; 4:7, 18, 25, 30, 34). In the case of burnt offerings and trespass offerings the blood had been sprinkled on the altar itself (chs. 1:5, 11; 5:9); and in sin offerings it had been put on the horns (ch. 4:7, 18, 25, 30, 34). Of the altar of incense this is said: Aaron “shall make an atonement upon the horns of it once in a year with the blood of the sin offering of atonements” (Ex. 30:10). Of the altar of burnt offerings this is said: “He shall go out [of the sanctuary] unto the altar that is before the Lord …; and shall take of the blood of the bullock, and of the blood of the goat, and put it upon the horns of the altar round about. And he shall sprinkle of the blood upon it with his finger seven times, and cleanse it, and hallow it from the uncleanness of the children of Israel” (Lev. 16:18, 19; cf. v. 20).

 

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဗိမာန်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဗိမာန်တော်၏ ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သန့်စင်ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်စင်ခြင်း၏ ပုံစံတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို ဒံယေလက “နှစ်ထောင်သုံးရာရက်ပြည့်သောအခါ ဗိမာန်တော်သည် သန့်စင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည် (ဒံယေလ ၈:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်သည် သန့်စင်ရန် လိုအပ်သလား။ ထိုသို့သော သန့်စင်ခြင်းကို လိုအပ်စေသော ညစ်ညမ်းမှု ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိခဲ့သလား။ ရှင်ပေါလုက ဤသို့ဖြေသည်- “ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ အရာများ၏ ပုံစံများကို ဤသို့သော [တိရစ္ဆာန်ပူဇော်သက္ကာများ] ဖြင့် သန့်စင်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံရှိ အရာများကိုယ်တိုင်ကမူ ဤထက်သာ၍ ကောင်းသော ပူဇော်သက္ကာများဖြင့် သန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်” (ဟေဗြဲ ၉:၂၃)။

The temple on earth is a pattern of the temple in heaven; the cleansing on earth is merely a type of the cleansing in heaven. Of this Daniel speaks when he says that at the end of the 2300 days, “then shall the sanctuary be cleansed” (see on Dan. 8:14). But does the heavenly sanctuary need cleansing? Has there been defilement in heaven that makes such cleansing necessary? Paul answers: “It was therefore necessary that the patterns of things in the heavens should be purified with these [sacrifices of animals]; but the heavenly things themselves with better sacrifices than these” (Heb. 9:23).

 

၂၀. ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၏အဆုံး။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အာရုန်နှင့်အတူ အပြစ်ဖြေရာနေ့၌ အသျှင်သခင်၏ဆိတ်ကိုယဇ်ပူဇော်ပြီး အဆုံးအမရှိသောနေရာ၊ သန့်ရှင်းသောနေရာ၊ မီးရှို့သောယဇ်ပလ္လင်တို့ကို ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ မသန့်ရှင်းမှုနှင့် သူတို့၏အပြစ်များအားလုံးမှ သန့်စင်စေသည် (အခန်းငယ် ၁၆၊ ၁၉)။ လူများသည် နေ့စဉ်ဝတ်ပြုရာတွင် သူတို့၏အပြစ်များအတွက် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သောအခါ ယခင်ကပင် ဤအပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းရရှိခဲ့သည်။ ယဇ်ပလ္လင်၏ဦးချိုများပေါ်တွင် သွေးကိုထားရှိပြီး၊ နောင်တရသူသည် ခွင့်လွှတ်ခံရပြီး ထွက်သွားသည်။ “ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့အတွက်အပြစ်ဖြေပေးရမည် … ထိုအပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ခံရမည်” ဟု ထပ်ခါတလဲလဲဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၄:၂၆၊ ၃၁၊ ၃၅)။ သို့သော် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ခံရသော်လည်း၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့ရောက်မှသာ အပြစ်၏မှတ်တမ်းသည် “ဖျက်ဆီးခံရ” သည်အထိ ကျန်ရှိနေသည်။ ဤအရာဖြစ်ပြီးသောအခါ “ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၏အဆုံး” ဖြစ်ပေါ်သည် (အခန်းငယ် ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

20. An end of reconciling. The blood of the Lord’s goat offered on the Day of Atonement cleansed the holiest, the holy, and the altar of burnt offering, of “the uncleanness of the children of Israel” and “of their transgressions in all their sins” (vs. 16, 19). The people had previously obtained forgiveness for these same sins, when in the daily service they brought their personal sacrifices for sin. The blood was placed on the horns of the altar of burnt offering, and the penitent went away forgiven. It is stated repeatedly that “the priest shall make an atonement for him …, and it shall be forgiven him” (ch. 4:26, 31, 35). However, though the sin was forgiven, the record of the sin remained until the Day of Atonement, when it was “blotted out.” And when this had taken place there was “an end of reconciling” (see on v. 16).

 

၂၁. အသက်ရှင်သောဆိတ်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အသျှင်သခင်၏ဆိတ်ဖြင့် အပြစ်ဖြေပြီး၊ ၎င်း၏သွေးဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်စေသောအခါ၊ အပြစ်သိုးဆိတ်သည် ယဇ်ပလ္လင်အနီးတွင် ချည်နှောင်ထားပြီး၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွင် မည်သည့်အခန်းကဏ္ဍမျှမပါဝင်ခဲ့ပေ။ ၎င်း၏အခန်းကဏ္ဍသည် အသျှင်သခင်၏ဆိတ်ဖြင့် အပြစ်ဖြေခြင်းပြီးဆုံးပြီးနောက်မှသာ စတင်သည် (အခန်းငယ် ၂၀)၊ ထို့နောက် “သန့်ရှင်းရာဌာန၊ စည်းဝေးရာတဲတော်၊ ယဇ်ပလ္လင်တို့ကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်း” ၏အဆုံးဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၀)။

21. The live goat. While the high priest made atonement with the Lord’s goat and cleansed the sanctuary with its blood, the scapegoat stood bound near the altar, having had no part in the ritual. Its part came only after the atonement with the Lord’s goat had been completed (v. 20), and “an end” had been made “of reconciling the holy place, and the tabernacle of the congregation, and the altar” (v. 20).

 

ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အပြစ်များမှ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ဤအပြစ်များကို တဲတော်၏တံခါးဝသို့ ယူဆောင်သွားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ အပြစ်သိုးဆိတ်သည် စောင့်ဆိုင်းနေသည် (PP ၃၅၆; GC ၄၂၂)။ သူသည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်တင်ကာ ဤအပြစ်များကို ဝန်ခံပြီး၊ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဤဆိတ်ထံသို့ အပြစ်များကို လွှဲပြောင်းကာ၊ ထိုဆိတ်သည် ၎င်းတို့ကို တောသို့ သယ်ဆောင်သွားသည် (PP ၃၅၆၊ ၂၅၈)။

The high priest, having cleansed the sanctuary of sin, now went forth with these sins to the door of the tabernacle where the scapegoat waited (PP 356; GC 422). He laid his hands upon its head and confessed over it these sins, thus transferring them from the sanctuary to this goat, who bore them away into the wilderness (PP 356, 258).

 

ပုံစံအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနကို နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်ပြီး၊ သူ၏လူများ၏ ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ခံရသော အပြစ်များကို ဖယ်ရှားကာ၊ ၎င်းတို့ကို စာတန်အပေါ်သို့ တင်ပေးမည်။ သူသည် သူတို့ကို ပြုမိစေခဲ့သော မကောင်းမှုအားလုံး၏ အပြစ်ရှိကြောင်း ကြေညာခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည် (GC ၄၂၂၊ ၄၈၅၊ ၆၅၈)။ “ခရစ်တော်၏သွေးဖြင့် ရွေးနှုတ်ခံရသောသူများ၏ အပြစ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အပြစ်၏မူလဇစ်မြစ်ဖြစ်သူအပေါ်သို့ ပြန်လှန်တင်ပြခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည်” (EW ၁၇၈)။

In the antitype Christ will finally cleanse the heavenly sanctuary, removing the confessedand forgiven sins of His people thence, and placing them upon Satan. He will be declared guilty of all the evil he has caused them to commit, and must bear the final penalty (GC 422,  485, 658). “The sins of those who are redeemed by the blood of Christ will at last be rolled back upon the originator of sin, and he must bear their punishment” (EW 178).

 

ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည့် ဒရာမာ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းတွင်၊ စာတန်၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ မူလက သူမှထွက်ပေါ်လာသော အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်အားလုံးကို ပြန်လည်တင်ပြခြင်းသည် မည်မျှသင့်လျော်သည်နည်း။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏အပြစ်ဖြေသွေးဖြင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သွားသော သူများ၏ဘဝတွင် တစ်ချိန်က ကြီးမားသောဒုက္ခကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် စက်ဝိုင်းပြီးမြောက်ပြီး၊ ဒရာမာပြီးဆုံးသည်။ အပြစ်၏မူလစတင်သူဖြစ်သော စာတန်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားမှသာလျှင် ဘုရားသခင်၏စကြဝဠာမှ အပြစ်ကို ထာဝရဖျက်ဆီးခံရသည်ဟု အမှန်တကယ်ဆိုနိုင်သည်။ ဤလိုက်လျောမှုအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အပြစ်သိုးဆိတ်သည် “အပြစ်ဖြေခြင်း” တွင် အခန်းကဏ္ဍရှိသည်ဟု နားလည်နိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ ဖြောင့်မတ်သူများ ကယ်တင်ခံရပြီး၊ ဆိုးသူများ “ဖြတ်တောက်ခံရ” ပြီး၊ စာတန်မရှိတော့သည့်အခါ၊ ထိုအချိန်မှသာ စကြဝဠာသည် အပြစ်မဖြစ်ပေါ်မီကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

How fitting that the closing act of the drama of God’s dealing with sin should be a returning upon the head of Satan of all the sin and guilt that, issuing from him originally, once brought such tragedy to the lives of those now freed of sin by Christ’s atoning blood. Thus the cycle is completed, the drama ended. Only when Satan, the instigator of all sin, is finally removed can it truly be said that sin is forever blotted out of God’s universe. In this accommodated sense we may understand that the scapegoat has a part in the “atonement” (v. 10). With the righteous saved, the wicked “cut off,” and Satan no more, then, not till then, will the universe be in a state of perfect harmony as it was originally before sin entered.

 

သူ့ကိုထုတ်ပယ်ပို့ဆောင်ပါ။ စာသား၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “သူ့ကိုထုတ်ပယ်ရန်” ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးကို ဇနီးကိုကွာရှင်းရာတွင်လည်း အသုံးပြုသည် (ဒုတိယကျမ်း ၂၁:၁၄; ၂၂:၁၉၊ ၂၂; ယေရမိ ၃:၈)။ ဤသည်မှာ ပြင်းထန်သောစကားလုံးဖြစ်သည်။ မုန်းဖွယ်ရာ သို့မဟုတ် ရွံရှာဖွယ်သောတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို မောင်းထုတ်သည့်အလားနှင့်၊ အပြစ်သိုးဆိတ်ကို တောသို့ပို့ဆောင်သည် (ဟေဗြဲစကားလုံး midbar)။ ၎င်းသည် ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ၊ မသေဆုံးသည်ဖြစ်စေ၊ ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် midbar တွင် သိုးအုပ်များကို ထိန်းကျောင်းခဲ့သည်။ midbar သည် သားရဲများနေထိုင်သည့် လူမနေရာနေရာကိုလည်း ဆိုလိုနိုင်သည်။ တမ်မဒ်ကျမ်းတွင် နောက်ပိုင်းတွင် ဤဆိတ်ကို ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ တွန်းချသည့်ဓလေ့ကို ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ထိုသို့သေဆုံးခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထုံးတမ်းတွင် မည်သည့်အခန်းကဏ္ဍမျှ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ အသျှင်သခင်၏ဆိတ်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ အပြစ်သိုးဆိတ်သည် အသက်ရှင်လျက် ထုတ်ပယ်ခံရသည်။ ၎င်း၏နောက်ဆုံးသေဆုံးခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း သို့မဟုတ် အစားထိုးခြင်းအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မဟုတ်ပေ။

Send him away. Literally, “expel him.” The word thus translated is used of divorcing a wife (Deut. 21:14; 22:19, 22; Jer. 3:8). This is a strong word. As some objectionable or repulsive beast is driven off, so the scapegoat is sent into the wilderness (Heb. midbar). It may or may not have perished there, for the Hebrews pastured flocks in the midbar, which could mean an uninhabited land where wild beasts lived. The Talmud mentions a later custom of throwing this goat over a cliff, but even then its death played no part in the sacrificial ceremony. In contrast to the Lord’s goat, the scapegoat was sent away alive; its eventual death was not in any sense sacrificial or substitutionary.

 

၂၂. သူတို့၏ဒုစရိုက်များအားလုံး။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် သူတို့အပြစ်ပြုမိခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏မျှော်လင့်ချက်များကို မမီဝဲခဲ့သည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အပြစ်ဖြေရာနေ့တစ်လျှောက်တွင်၊ သူတို့သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ခံရသော အပြစ်များမှ လုံးဝခွဲထွက်ခြင်းနှင့်၊ သူတို့၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးသော ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို မြင်သာထင်သာရှိသော သရုပ်ပြမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုကျေးဇူးတော်ကို မထိုက်တန်ကြောင်း သိရှိသည်။ သို့သော် အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏သွေးဖြင့်၊ သူတို့၏ခွင့်လွှတ်ခံရသောအပြစ်များ၏ မှတ်တမ်းကို သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဖျက်ဆီးခံရသည်။ ယခုအခါ အပြစ်သိုးဆိတ်ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ သူတို့သည် ဒရာမာ၏နောက်ဆုံးအပိုင်းကို သက်သေခံခဲ့သည်—စာတန်သည် သူဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော အပြစ်များအားလုံးကို “သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့” ပြန်လည်တင်ပြခံရပြီး (ဆာလံ ၇:၁၆)၊ ၎င်း၏ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

22. All their iniquities. The Israelites knew that they had sinned and come short of God’s expectation for them. But throughout this Day of Atonement they had had a visual demonstration of their complete separation from the sins they had confessed and been forgiven during the year that had now ended, and of God’s goodness in sparing their lives. They knew that they did not deserve the grace extended them. But by the shed blood of the atonement-day sacrifice the very record of their forgiven sins had been blotted from the sanctuary. Now as they watched the scapegoat depart they witnessed the last act in the drama—Satan, with all the sins he had instigated returned “upon his own head” (Ps. 7:16), going off to his doom.

 

၂၃၊ ၂၄. ယဇ်ပုရောဟိတ်၏အဝတ်အစားများ။—ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ၎င်း၏ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်စုံကို ချွတ်ထားပြီး၊ သာမန်ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အဖြူရောင်ပိတ်ချောဝတ်စုံဖြင့် ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်သည့်အလျှင်၊ ခရစ်တော်သည်လည်း မိမိကိုယ်ကို လျှော့ချပြီး ကျွန်၏ပုံစံကိုယူကာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ်၊ မိမိကိုယ်တိုင်ယဇ်ပူဇော်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အဆုံးအမရှိသောနေရာ၌ ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ စောင့်ဆိုင်းနေသောလူအုပ်ထံသို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်စုံဖြင့် ထွက်လာသည့်အလျှင်၊ ခရစ်တော်သည်လည်း ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လည်ကြွလာသောအခါ၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်အဝတ်ဆေးသမားမျှ ဖြူစင်စေနိုင်မည်မဟုတ်သော အဖြူရောင်အဝတ်အစားများဖြင့် ကြွလာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ဘုန်းတော်နှင့် ခမည်းတော်၏ဘုန်းတော်ဖြင့်၊ ဘုရင်တို့၏ဘုရင်၊ သခင်တို့၏သခင်အဖြစ် ကြွလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်အုပ်စုအားလုံးသည် သူ၏လမ်းတွင် အစောင့်အရှောက်ပေးမည်ဖြစ်သည် (MS ၁၁၃၊ ၁၈၉၉)။

23, 24. Garments of the High Priest.—As the high priest laid aside his pontifical dress, and officiated in the white linen dress of a common priest, so Christ emptied Himself, and took the form of a servant, and offered sacrifice, Himself the priest, Himself the victim. As the high priest, after performing his service in the holy of holies, came forth to the waiting congregation in his pontifical robes, so Christ will come the second time clothed in glorious garments of the whitest white, “such as no fuller on earth can whiten them.” He will come in His own glory, and in the glory of His Father, as King of kings and Lord of lords, and all the angelic host will escort Him on His way (MS 113, 1899).

 

၂၃. ပိတ်ချောအဝတ်အစားများကို ချွတ်ထားပါ။ ဤအဝတ်အစားများကို “သန့်ရှင်းသောဝတ်စုံများ” ဟုလည်း ခေါ်သည် (အခန်းငယ် ၄)၊ ၎င်းတို့ကို အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင်သာ အသုံးပြုသည်။ အာရုန်သည် မနက်ခင်းတွင် မီးနံ့သာကိုယူ၍ အဆုံးအမရှိသောနေရာသို့ဝင်သောအခါ ဤဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်သည်။ အထူးကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုပြီးဆုံးသောအခါ၊ သူသည် ပိတ်ချောဝတ်စုံများကို ချွတ်ပြီး ရွှေရောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်သည်။

23. Put off the linen garments. These garments, called also the “holy garments” (v. 4), were used only on the Day of Atonement. Aaron put them on when he went into the most holy with the incense in the morning. When the special mediatorial work was done, he removed the linen garments and put on the golden ones.

 

၂၄. သူ၏အသားကိုဆေးကြောပါ။ အာရုန်သည် အပြစ်နှင့်ထိတွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို အပြစ်ဖြေယဇ်ပူဇော်ရမည်အထိ မသန့်ညစ်စေခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် ရေချိုးရပြီး၊ ထို့နောက် ရွှေရောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိအတွက်နှင့် လူများအတွက် ပုံမှန်ညနေပိုင်း မီးရှို့သောယဇ်ကို ပူဇော်သည်။ ဤဖြင့် နောက်တစ်နှစ်အတွက် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ စတင်သည်။

24. Wash his flesh. Aaron had come in contact with sin. This had not defiled him to the extent that he must offer a sin offering. He must bathe, however, after which he was to put on the golden garments. He then offered the usual evening burnt offering, both for himself and for the people. With this the round of ceremonies for another year began.

 

၂၅. အဆီများ။ နေ့အချို့တွင် ပူဇော်သော အပြစ်ဖြေယဇ်များ၏ အဆီများကို ဤအချိန်အထိ မီးမရှို့ခဲ့ပေ (အခန်းငယ် ၁၁၊ ၁၅)။

25. The fat. The fat of the various sin offerings earlier in the day was not burned till this time (vs. 11, 15).

 

၂၆. ဆိတ်ကိုထုတ်ပယ်သူ။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် “သင့်လျော်သောလူ” (အခန်းငယ် ၂၁) ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆိတ်၏လည်ပင်းတွင် ကြိုးတစ်ချောင်းကို ချည်နှောင်ထားပြီး၊ ထိုလူသည် ဆိတ်ကို ဆွဲခေါ်သွားသည် သို့မဟုတ် ၎င်းသယ်ဆောင်ထားသော တုတ်ဖြင့် ဆိတ်ကို တွန်းပို့သည်။

26. He that let go the goat. This individual was not necessarily a priest. He might be any “fit man” (v. 21). A rope had been tied about the neck of the goat, and the man led the goat or prodded him with the staff he carried.

 

၂၇. နွားထီး။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အပြစ်အတွက် သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သွေးယူဆောင်လာသော တိရစ္ဆာန်များ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို စခန်းပြင်ပတွင် မီးရှို့ရမည်ဟု ပညတ်ချက်က သတ်မှတ်ထားသည်။ ပေါလုသည် ၎င်းကို ခရစ်တော်၏ပုံစံအဖြစ် မြင်ပြီး၊ “တံခါးပြင်ပ၌ ခံစားခဲ့ရသူ” ဖြစ်သည့် ခရစ်တော်ကို လိုက်လျှောက်ရန်၊ “သူ၏အသရေကို ထမ်းပိုးလျက် စခန်းပြင်ပကို ထွက်သွားရန်” တိုက်တွန်းသည် (ဟေဗြဲ ၁၃:၁၁–၁၃)။

27. The bullock. The law required that the bodies of those beasts whose blood was brought into the sanctuary by the high priest for sin be burned without the camp. Paul sees in this a type of Christ, who “suffered without the gate,” and admonishes us to follow “him without the camp, bearing his reproach” (Heb. 13:11–13).

 

၂၉. ထာဝရပညတ်တစ်ခု။ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာရှိသော အစာရှောင်နေ့ဖြစ်ပြီး၊ “အစာရှောင်ခြင်း” ဟု ခေါ်သည် (တမန်တော် ၂၇:၉)။ နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မံထည့်သွင်းသော အခြားအစာရှောင်နေ့များကို ဘုရားသခင်က လိုအပ်သည် သို့မဟုတ် အတည်ပြုသည်ဟု မယူဆပေ (ဟေရှာယ ၅၈:၃–၇; ဇာခရိ ၇:၃–၁၀)။ ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင်၊ တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်အစာရှောင်နေ့များအပြင်၊ အစာရှောင်နေ့ ၂၉ ရက် ရှိခဲ့သည်။

29. A statute for ever. The Day of Atonement was the only fast day of the year, and was called “the fast” (Acts 27:9). Other fasts added later were not required or approved by God (Isa. 58:3–7; Zech. 7:3–10). In the time of Christ there were 29 fasts in addition to 2 weekly fast days.

 

သင်တို့၏ဝိညာဉ်များကို နှိမ့်ချပါ။ ၎င်းသည် အစာရှောင်ခြင်းထက် ပိုမိုပါဝင်သည်။ ၎င်းတွင် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း၊ သန့်ရှင်းသောဘဝနေထိုင်မှုတွင် တိုးတက်မှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခြင်း၊ အပြစ်ဝန်ခံခြင်း၊ မေ့လျော့ထားသော တာဝန်များကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများနှင့် အကောင့်များကို ညှိနှိုင်းခြင်း၊ အချိန်ကို ရွေးနှုတ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

Afflict your souls. This was more than fasting. It included soul searching, a review of one’s progress in holy living, a seeking of God, confession of sin, making amends for neglected duties, squaring accountswith God and men, thus redeeming the time.

 

၃၀. သင်တို့သန့်ရှင်းစေရန်။ ဤနေ့သည် အပြစ်ဖြေရာနေ့ဖြစ်သည့်အတွက်၊ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် ဝိညာဉ်တစ်ခုချင်းစီသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဣသရေလလူများက ၎င်းတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံပြီး ဘုရားသခင်ထံအကူအညီတောင်းခံမှသာလျှင် အပြစ်ဖြေပေးနိုင်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်က အပြစ်ဖြေပေးသော အပြစ်များသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နောင်တရသူများက ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သော ဝန်ခံထားသောအပြစ်များသာဖြစ်သည်။ ဤနေ့သည် ပုံစံအားဖြင့် အပြစ်များကို ထာဝရဖျက်ဆီးပစ်ရန် နှစ်စဉ်အခွင့်အရေးပေးသည်။ ၎င်းသည် လက်ခံထိုက်သောအချိန်ဖြစ်သည်။

30. That ye may be clean. This day being the Day of Atonement, it was necessary for each soul to cooperate in the work of cleansing. The priest could make atonement only as Israel confessed their sins and called upon God for help. The sins for which the high priest made atonement were the confessed sins only, the sins for which the penitent had brought offerings during the year. This day provided the annual opportunity, in type, to have sins blotted out forever; it was the accepted time.

 

၃၁. အနားယူရာဥပုသ်နေ့။ စာသား၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဥပုသ်နေ့များထဲမှ ဥပုသ်နေ့” ဖြစ်ပြီး၊ အထူးနေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။

31. A sabbath of rest. Literally “a sabbath of sabbaths,” a high day.

 

၃၂. သူမည်သူကို ဘိသိက်ပေးမည်နည်း။ အာရုန်သေဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများ ဆက်လက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ နောက်ထပ်ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးကို ဘိသိက်ပေးပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုအတွက် သန့်ရှင်းစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ပိတ်ချောဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ ဝန်ဆောင်မှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

32. Whom he shall anoint. The priesthood and service were to continue after the death of Aaron. Another priest was then to be anointed and consecrated to the priest’s office, to put on the holy linen garments, and to conduct the service.

 

ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၆ သည် သမ္မာကျမ်း၏ ထူးခြားသောအခန်းတစ်ခန်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို လှပစွာနှင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောအရာများကို ၎င်း၏ အခန်းငယ် ၃၄ ခုအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ဖော်ပြထားသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများတွင် ဖော်ပြထားသော အဓိပ္ပာယ်၏နက်နဲမှုသည် ဘုရားသခင်ဆောင်ရွက်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသည်။ ၎င်း၏သွန်သင်ချက်များကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရာတွင် စိတ်သည် ၎င်း၏အဆုံးစွန်အထိ ဆန့်ထွက်သွားသည်။

Leviticus 16 is one of the great chapters of the Bible. In it the plan of salvation is beautifully and impressively revealed, and some of the deep things of God are hidden within its 34 verses. The depth of meaning revealed in the ceremonies described proclaims a divine author. The mind is stretched to its utmost in the attempt to comprehend its teachings.

 

 

အခန်း ၁၆ အတွက် ထပ်မံမှတ်ချက်

additional note on chapter 16

 

ဖြစ်ရပ်ဆိုင်ရာနေ့၏ဝန်ဆောင်မှုများကို ရှင်းလင်းစွာနားလည်ရန်၊ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ထုံးတမ်းစဉ်လာများ ပြုလုပ်ရာ အဆောက်အအုံအကြောင်းနှင့် ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်အကြောင်း အနည်းငယ်သိရှိထားရန် လိုအပ်သည်။ ယေဘုယျဖော်ပြချက်အတွက်၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၆:၁ တွင်ကြည့်ပါ။ အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်အတွက်၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၅ မှ ၄၀ အထိကြည့်ပါ။

In order to understand clearly the services of the Day of Atonement, one must have some knowledge of the building in which the ritual of the sanctuary took place and some acquaintance with its surroundings. For a general description, see on Ex. 26:1; for a detailed description, on Ex. 25 to 40.

 

မောရှေတည်ဆောက်ခဲ့သော မူလတဲတော်သည် သစ်သားနံရံများပါရှိသည့် တဲတစ်လုံးဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၆:၁၅-၂၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ ခေါင်မိုးသည် အလွှာလေးလွှာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ အတွင်းဆုံးအလွှာသည် အနုစိတ်ယက်လုပ်ထားသော ပိတ်ချောဖြစ်ပြီး၊ ကျန်အလွှာများမှာ သားရေအမျိုးမျိုးဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၆:၁-၁၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ တဲတော်ကိုယ်တိုင်သည် အလျား ၄၃ ပေ ၉ လက်မ၊ အနံ ၁၄ ပေ ၇ လက်မ (၁၃.၃၄ မီတာ x ၄.၄၅ မီတာ) ခန့်ရှိပြီး၊ အပြင်ဘက်တွင် ခြံဝင်းဟုခေါ်သော အလျား ၁၇၂ ပေ၊ အနံ ၈၆ ပေ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၇:၉-၁၈ တွင်ကြည့်ပါ)။

The original tabernacle built by Moses was a tent with wooden side walls (see on Ex. 26:15–26). The roof consisted of four layers of material, the inner being fine twined linen, the others various kinds of skin (see on Ex. 26:1–14). The tent itself was about 43 ft. 9 in. long and 14 ft. 7 in. wide (13.34 by 4.45 m.), with an outer enclosure called the court, about 172 ft. long and 86 ft. wide (see on Ex. 27:9–18).

 

အဆောက်အအုံသည် အခန်းနှစ်ခန်းဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည်။ ပထမနှင့် ပိုကြီးသောအခန်းကို သန့်ရှင်းသောအခန်းဟု ခေါ်ပြီး၊ ဒုတိယအခန်းကို အသန့်ရှင်းဆုံးအခန်းဟု ခေါ်သည်။ ခမ်းနားသော ကုလားကာတစ်ခုသည် အခန်းနှစ်ခန်းကို ပိုင်းခြားထားသည်။ အဆောက်အအုံတွင် ပြတင်းပေါက်မရှိသောကြောင့်၊ ပထမအခန်းရှိ ခုနစ်ဆူသော ဆီမီးခွက်မှ အလင်းရောင်ပေးထားပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ဝန်ဆောင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သောအလင်းရောင်ပေးသည်။

The building was divided into two apartments, the first and larger called the holy, and the second the most holy. A rich curtain, or veil, divided the two rooms. As there were no windows in the building, artificial light was provided by the seven-branched candlestick in the first apartment, which gave sufficient light for the priests to perform their service there.

 

ပထမအခန်းတွင် ပရိဘောဂသုံးမျိုးရှိသည်- ပြသသောမုန့်စားပွဲ၊ ဆီမီးခွက်၊ နှင့် မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖို။ အဆောက်အအုံသို့ အရှေ့ဘက်မှဝင်ရောက်သောအခါ၊ အခန်း၏အဆုံးနားတွင် မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုကို မြင်ရသည်။ ညာဘက်တွင် ပြသသောမုန့်စားပွဲ၊ ဘယ်ဘက်တွင် ဆီမီးခွက်ရှိသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ပြသသောမုန့်များကို ခြောက်ခုစီ နှစ်ပုံစီ စီစဉ်ထားပြီး၊ မုန့်အတွက် မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုနှင့် သောက်ရေအတွက် ပုလင်းများလည်း ရှိသည်။ ဝန်ဆောင်မှုတွင်အသုံးပြုသော ပန်းကန်များ၊ ဇွန်းများ၊ နှင့် ပန်းကန်ခွက်များလည်း ရှိသည်။ ဆီမီးခွက်သည် ရွှေစစ်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ပန်းကန်များ သို့မဟုတ် မီးအိမ်များသည် ဗာဒံပုံစံဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။

In the first apartment there were three articles of furniture: the table of shewbread, the candlestick, and the altar of incense. Entering the building from the front, which faced the east, one could see near the end of the room the altar of incense. To the right was the table of shewbread, to the left the candlestick. On the table were the cakes of shewbread, arranged in two piles of six each, and also the incense for the bread and the flagons for the drink offerings. There were also dishes, spoons, and bowls used in the service. The candlestick was pure gold; its bowls or lamps were fashioned like almonds.

 

ဤအခန်းတွင် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အမြင့် ၂ ပေ ၁၁ လက်မ၊ ထိပ်ပိုင်းသည် ၁ ပေ ၅.၅ လက်မ စတုရန်းပုံ (၈၈.၉ x ၄၄.၄၅ x ၄၄.၄၅ စင်တီမီတာ) ခန့်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ရွှေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ထိပ်တွင် ရွှေသရဖူတစ်ခုရှိသည်။ ဤမီးဖိုပေါ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် မီးလောင်သောပူဇော်သက္ကာမီးဖိုမှ ယူလာသော မီးခဲများပါရှိသည့် အိုးနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုကို ထားရှိသည်။ မီးခဲများပေါ်တွင် မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုကို ထည့်သည့်အခါ၊ မီးခိုးများတက်လာပြီး၊ ကုလားကာသည် အဆောက်အအုံ၏ထိပ်အထိမရောက်သောကြောင့်၊ မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုသည် ပထမအခန်းကို ဖြည့်စွမ်းရုံသာမက၊ ဒုတိယအခန်းသို့လည်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အသန့်ရှင်းဆုံးအခန်းကိုလည်း ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။

The most important object in this apartment was the altar of incense. It was about 2 ft. 11 in. in height, and the top 1 ft. 51/2 in. square (88.9 by 44.45 by 44.45 cm.). It was overlaid with gold, and around its top was a crown of gold. On this altar the priest placed the vessel containing the coals of fire taken from the altar of burnt offering, and also the incense. As he put the incense on the coals, the smoke ascended, and as the veil did not reach to the top of the building, the incense not only filled the first apartment but penetrated into the second. It thus served the most holy place also.

 

ဒုတိယအခန်းတွင် သေတ္တာတစ်လုံးသာရှိသည်၊ ၎င်းသည် အလျား ၃ ပေ ၈ လက်မ၊ အနံနှင့် အမြင့် ၂ ပေ ၂ လက်မ ခန့်ရှိသည်။ သေတ္တာ၏အဖုံးကို ဖြစ်ရပ်ဆိုင်ရာနေ့တွင် ဖြစ်ရပ်ဆိုင်ရာပြုလုပ်ရာ သနားခြင်းသရဖူဟု ခေါ်သည်။ သနားခြင်းသရဖူ၏ထိပ်တွင် မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုပေါ်ရှိ ရွှေသရဖူနှင့် ဆင်တူသော ရွှေသရဖူတစ်ခုရှိသည်။ သေတ္တာအတွင်းတွင် ဘုရားသခင်၏လက်ဖြင့် ကျောက်သားပြားနှစ်ချပ်ပေါ်တွင် ရေးထားသော ပညတ်တရားများရှိသည်။

In the second apartment there was only the ark, a chest about 3 ft. 8 in. long, 2 ft. 2 in. wide and high. The cover of the ark was called the mercy seat, upon which atonement was made on the Day of Atonement. Around the top of the mercy seat was a crown of gold, similar to that on the altar of incense. Inside the ark the law was written on two tables of stone with God’s own finger.

 

သနားခြင်းသရဖူပေါ်တွင် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ခရူဗိမ်နှစ်ခုရှိသည်။ ဤနေရာ၌ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၂၂)။

On top of the mercy seat were two cherubim of gold. Here God communed with His people (Ex. 25:22).

 

တဲတော်အပြင်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းတွင် ရေချိုးကန်တစ်ခုရှိသည်၊ ၎င်းသည် ကြေးဝါဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ရေပြည့်နေသော ကြီးမားသောရေကန်ဖြစ်သည်။ ဤရေချိုးကန်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ဝင်ရောက်ရန် သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုစတင်မည့်အခါ လက်နှင့်ခြေများကို ရေချိုးရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၁၇-၂၁; ၃၈:၈)။

In the court outside the tent was the laver, a large basin made of bronze, containing water for bathing. In this laver the priests were to bathe their hands and feet before entering the sanctuary or beginning their service (Ex. 30:17-21; 38:8).

 

ခြံဝင်းအတွင်း၊ ရေချိုးကန်၏အရှေ့ဘက်တွင် မီးလောင်သောပူဇော်သက္ကာမီးဖိုရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ပူဇော်သက္ကာအားလုံးအတွက် အရေးကြီးသောရည်ရွယ်ချက်ကို ဆောင်ရွက်သည်။ မီးဖိုသည် အမြင့် ၄ ပေ ၅ လက်မ (၁.၃၃ မီတာ) ခန့်ရှိပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား မီးဖိုတွင်ဝန်ဆောင်မှုပြုလုပ်ရန် လှေကားထစ်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် လူများအား ယဇ်ပုရောဟိတ်များမီးဖိုတွင် ဝန်ဆောင်မှုပြုနေသည်ကို မြင်နိုင်စေသည်။ မီးဖို၏ထိပ်သည် ၇ ပေ ၄ လက်မ (၂.၂၂ မီတာ) စတုရန်းပုံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး ကြေးဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝတ်ပြုသူများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ဤမီးဖိုကို ပိုမိုကြီးမားအောင် တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ ဤမီးဖိုပေါ်တွင် ပူဇော်သက္ကာများကို မီးရှို့သည်။ ထို့ကြောင့် မီးလောင်သောပူဇော်သက္ကာမီးဖိုဟု အမည်ပေးထားသည်။ ဤနေရာတွင် ပူဇော်သက္ကာသားများ၏ အဆီများနှင့် အခြားပူဇော်သက္ကာအချို့၏ အစိတ်အပိုင်းများကို မီးရှို့သည်။ မီးဖို၏ထောင့်လေးထောင့်တွင် “မီးဖို၏ဦးချိုများ” ဟုခေါ်သော ဦးချိုပုံစံထစ်များရှိသည်။ အချို့ပူဇော်သက္ကာများတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မီးဖို၏ဦးချိုများကို သွေးဖြင့်ထိသည်။ အချို့တွင် သွေးကို မီးဖိုတစ်ဝိုက်တွင် ဖြန်းပက်သည်။ ၎င်း၏အောက်ခြေတွင် ဝန်ဆောင်မှုတွင်အသုံးမပြုသော သွေးပိုများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လောင်းထည့်သည်။

In the court, to the east of the laver, was also the altar of burnt offering, which served a most important purpose for all sacrificial offerings. The altar was about 4 ft. 5 in. (1.33 m.) in height, which necessitated a ledge upon which the priest could stand when he officiated at the altar. This also enabled the people to see him when he ministered at the altar. The top of the altar was about 7 ft. 4 in. (2.22 m.) square. It was made of wood covered with brass. At a later time this altar was greatly enlarged to accommodate the increased number of worshipers. On this altar the sacrifices were burned. Hence the name, altar of burnt offering. Here also the fat of the sacrificial victims was burned, as well as certain parts of other offerings. On the four corners of the altar were hornlike projections known as the “horns of the altar.” In certain of the sacrifices the priests touched the horns of the altar with the blood. In others, it was sprinkled round about upon the altar. At its base the surplus blood not used in the service was poured out upon the ground.

 

ellen g. white comments

2 MH 437

7, 8 PP 355

8, 10 GC 419

13, 14 4T 124

14 GC 419

15 PP 355

16 GC 419; PP 355

17 GC 428; MH 437

19 GC 419; PP 355

21 GC 658; PP 356

21, 22 EW 178; GC 419; PP 355

22 GC 485

29-34 GC 400