ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၀

 

အခန်းကြီး - ၁၀

chapter 10

 

၁။ နာဒပ်နှင့်အဘိဟု တို့သည် မသင့်လျော်သောမီးကို ယဇ်ပူဇော်သောကြောင့် မီးဖြင့်မီးရှို့ခံရသည်။ ၆။ အာရုန်နှင့်သူ၏သားများသည် သူတို့အတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းပြုရန် တားမြစ်ခံရသည်။ ၈။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် တဲတော်သို့ဝင်ရန်အခါ ဝိုင်သေစာသောက်ရန် တားမြစ်ခံရသည်။ ၁၂။ သန့်ရှင်းသောအရာများကို စားသုံးခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရား။ ၁၆။ ထိုပညတ်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းအတွက် အာရုန်၏ဆင်ခြေအကြောင်းပြချက်။

1 Nadab and Abihu, for offering of strange fire, are burnt by fire. 6 Aaron and his sons are forbidden to mourn for them. 8 The priests are forbidden wine when they are to go into the tabernacle. 12 The law of eating the holy things. 16 Aaron’s excuse for transgressing thereof.

 

၁။ နာဒပ်နှင့်အဘိဟု။ ဤသူနှစ်ဦးသည် အာရုန်၏သားများဖြစ်ပြီး မောရှေ၏တူများဖြစ်သည်။ မောရှေနှင့်အာရုန်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဣသရေလတွင် အမြင့်ဆုံးရာထူးများကို ရရှိထားပြီး အကျိုးခံစားခွင့်များစွာရှိသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အသံကို ကြားခဲ့ရပြီး၊ မောရှေနှင့်အာရုန်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏တောင်ပေါ်တွင် ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး “စားသောက်ခဲ့ကြသည်” (ထွက် ၂၄:၉-၁၁)။ သူတို့သည် များစွာသော ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏အခွင့်အရေးများမှ အကျိုးမရခဲ့ပေ။ ဤအခန်းတွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်များမတိုင်မီ မကြာမီတွင် သူတို့သည် တစ်ပတ်ကြာ လေ့လာဆင်ခြင်ခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းရာဌာနဝန်ဆောင်မှုကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် ဖခင်ဖြစ်သူကို ကူညီခဲ့ပြီး ယဇ်သားများ၏သွေးကို သူ့ထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည် (ဝတ် ၉:၉)။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောအခမ်းအနားကို သက်သေခံခဲ့ပြီး ယဇ်သွေးဖြင့် ဖျန်းပက်ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အမှုတော်၏ သန့်ရှင်းမှုကို အပြည့်အဝ နားလည်ခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် သူတို့၏အပြစ်ကို ပိုမိုကြီးမားစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဆင်ခြေမရှိပေ။ သူတို့ဝန်ဆောင်ရန် အချိန်ရောက်သောအခါ သခင်ဘုရားသည် “မပညတ်ထားသည့်အရာ”ကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

1. Nadab and Abihu. These were two of the sons of Aaron, and hence nephews of Moses. Next to Moses and Aaron they occupied the highest positions in Israel and had many advantages and privileges. They had heard the voice of God; they had been with Moses and Aaron in the mount of God; they had seen the God of Israel, and “did eat and drink” (Ex. 24:9–11). They had been greatly favored; but had not profited by their opportunities.

Shortly before the events noted in this chapter they had spent a week in study and meditation, preparing for the day when they should begin their sanctuary service. They had assisted their father as he offered sacrifices, and had brought the blood of the victims to him (Lev. 9:9). They had witnessed the solemn service of dedication, and had themselves been sprinkled with sacrificial blood. They had been thoroughly indoctrinated, and were fully acquainted with the sacredness of God’s work. All of this only made their sin the greater. They were without excuse. When the time came for them to officiate, they did that which the Lord their God “commanded them not.”

 

မသင့်လျော်သောမီး။ သာမန်မီး။ ၎င်းကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် မီးညှိထားသော မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်မှ မယူခဲ့ဘဲ၊ ထိုမီးသည် သန့်ရှင်းသည် (ဝတ် ၁၆:၁၂, ၁၃)။ စည်းဝေးရာ ခြံဝင်းတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် အစားအသောက်ပြင်ဆင်ရာ မီးဖိုများရှိပြီး နာဒပ်နှင့်အဘိဟုသည် ၎င်းမှ သာမန်မီးကို ယူခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Strange fire. Ordinary fire. It was not taken from the altar of burnt offering, whose fire God Himself had kindled and which was therefore sacred (ch. 16:12, 13). In the court of the congregation there were hearths where the priests prepared their food, and it may be that Nadab and Abihu took their common fire from thence.

 

၁ (ဝတ် ၁၆:၁၂, ၁၃)။ ယနေ့ပူဇော်သော မသင့်လျော်သောမီး။—ဘုရားသခင်သည် မပြောင်းလဲပေ။ မောရှေ၏ခေတ်ကာလကဲ့သို့ ယခုအခါလည်း သူ၏လိုအပ်ချက်များတွင် တိကျပြတ်သားသည်။ ယနေ့ခေတ် ဝတ်ပြုရာဌာနများတွင် ချီးမွမ်းသီချင်းများ၊ ဆုတောင်းများ၊ ဓမ္မပလ္လင်မှ သွန်သင်ချက်များနှင့်အတူ မသင့်လျော်သောမီးသာမက ပြင်းထန်သော ညစ်ညမ်းမှုများပင် ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်ဖြင့် ဟောပြောရမည့်အစား တစ်ခါတစ်ရံ ဆေးရွက်ကြီးနှင့် ဘရန်ဒီသေစာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ဟောပြောသည်။ အမှန်ပင် မသင့်လျော်သောမီး။ သမ္မာကျမ်းစာအမှန်တရားနှင့် သမ္မာကျမ်းစာသန့်ရှင်းမှုကို လူများထံ တင်ပြပြီး ဆေးရွက်ကြီး၏အနံ့ဆိုးနှင့်ရောနှောသော ဆုတောင်းများကို ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်သည်။ ဤသို့သော မီးခလုတ်သည် စာတန်အတွက် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်လှည့်စားမှုပင်။ ဘုရားသခင်၏ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့်အပြစ်ဖြစ်သနည်း။ သန့်ရှင်းပြီး မရောက်နိုင်သောအလင်းထဲတွင် နေထိုင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အတွက် မည်သည့်စော်ကားမှုဖြစ်သနည်း။

1 (ch. 16:12, 13). Strange Fire Offered Today.—God has not changed. He is as particular and exact in His requirements now as He was in the days of Moses. But in the sanctuaries of worship in our day, with the songs of praise, the prayers, and the teaching from the pulpit, there is not merely strange fire, but positive defilement. Instead of truths being preached with holy unction from God, it is sometimes spoken under the influence of tobacco and brandy. Strange fire indeed! Bible truth and Bible holiness are presented to the people, and prayers are offered to God, mingled with the stench of tobacco! Such incense is most acceptable to Satan! A terrible deception is this! What an offence in the sight of God! What an insult to Him who is holy, dwelling in light unapproachable!

 

အကယ်၍ စိတ်စွမ်းရည်များသည် ကျန်းမာသန်စွမ်းနေပါက ခရစ်ယာန်ဟုဆိုသူများသည် ဤသို့သော ဝတ်ပြုမှု၏ မလိုက်လျောညီထွေမှုကို သိရှိနိုင်လိမ့်မည်။ နာဒပ်နှင့်အဘိဟုကဲ့သို့ သူတို့၏အာရုံခံစားမှုများသည် သိမ်မွေ့မှုဆုံးရှုံးပြီး သန့်ရှင်းသည်နှင့် သာမန်ကို ခွဲခြားမသိနိုင်ပေ။ သန့်ရှင်းပြီး မြင့်မြတ်သောအရာများကို ၎င်းတို့၏ ဆေးရွက်ကြီးသုံးထားသော အသက်ရှူမှု၊ ထုံထိုင်းသောဦးနှောက်၊ အလိုဆန္ဒနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ညစ်ညမ်းသောဝိညာဉ်များနှင့် တူညီသောအဆင့်သို့ လျှော့ချသည်။ ခရစ်ယာန်ဟုဆိုသူများသည် စားသောက်ပြီး၊ ဆေးရွက်ကြီးသုံးကာ ဝဖြိုးသူများနှင့် သေစာသမားများ ဖြစ်လာကာ ခရစ်တော်ကဲ့သို့ အောင်မြင်သည်ဟု ပြောဆိုနေကြသည် (RH မတ်လ ၂၅, ၁၈၇၅)။

If the faculties of the mind were in healthful vigor, professed Christians would discern the inconsistency of such worship. Like Nadab and Abihu, their sensibilities are so blunted that they make no difference between the sacred and common. Holy and sacred things are brought down upon a level with their tobacconized breaths, benumbed brains,and their polluted souls, defiled through indulgence of appetite and passion. Professed Christians eat and drink, smoke and chew tobacco, and became gluttons and drunkards, to gratify appetite, and still talk of overcoming as Christ overcame! (RH March 25, 1875).

 

၂။ သခင်ဘုရားထံမှမီး။ ဆုတောင်းချိန်အတွက် စုရုံးနေသော လူများအပေါ် သက်ရောက်မှုသည် ပြင်းထန်ခဲ့ပေမည်။ လွန်ခဲ့သောလများအနည်းငယ်က ဣသရေလသည် ပညတ်ပေးရာတွင် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ပြီး ရွှေနွားသငယ်ကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း မောရှေ၏တောင်းပန်မှုကြောင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ခံရသည်။ ယခုသူတို့သည် တဲတော်ကို ဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ယဇ်ပူဇော်ရန် မီးပေးပို့ခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ဝတ်ပြုမှုစိတ်ဓာတ်ကို နှစ်သက်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ယခုညနေယဇ်ပူဇော်ချိန်တွင် လူများမျှော်လင့်စွာ စုရုံးနေစဉ် ထိခိုက်မှုရောက်လာသည်။ အာရုန်၏သားနှစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်။ ဝမ်းမြောက်မှုသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီလား။ ဤအဖြစ်ဆိုးသည် ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

2. Fire from the Lord. The effect upon the people gathered for the hour of prayer must have been profound. A few months previously Israel had witnessed the great display of God’s power at the giving of the law; then they apostatized and worshiped the golden calf. God was ready to disown them, but at Moses’ pleading they were again restored. Now they had built the tabernacle, which had been accepted, and God had shown His pleasure in the spirit of devotion it represented by sending fire to consume the offering. And now at the time of the evening sacrifice, when the people were gathered expectantly, the stroke came. Two of Aaron’s sons were dead. Rejoicing was turned into grief and perplexity. Had God forsaken them? What did this tragedy mean?

 

၃။ ထိုအခါ မောရှေက ဆိုသည်။ မောရှေကိုးကားသော စကားသည် ထွက် ၁၉:၂၂ ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ “ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် … မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေရန်၊ သခင်ဘုရားသည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ထွက်ပေါက်မလာစေရန်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ အာရုန်၏သားများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းမပြုခဲ့ပုံရသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် သန့်ရှင်းပြီးမှုသည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးတွင် ပြောင်းလဲမှုမဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယခုထိ “သာမန်” ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

3. Then Moses said. The statement to which Moses refers is probably that of Ex. 19:22: “Let the priests … sanctify themselves, lest the Lord break forth upon them.” Apparently the sons of Aaron had not sanctified themselves. Consecration to the priesthood had wrought no change in their hearts; they themselves were still “common.”

 

အာရုန်၏ပျော့ညံ့ပြီး သည်းခံလွန်းသော စိတ်ထားသည် အခက်အခဲ၏အရင်းခံဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောလများအနည်းငယ်က ၎င်း၏အားနည်းချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရပြီး လွှမ်းမိုးခံရပေမည်။ မှန်ပါသည်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏အပြစ်ဖြေယဇ်ကို လက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်း၏အားနည်းချက်၏ရလဒ်များကို နောင်တရခြင်းဖြင့် မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာနေခဲ့သည်။

Aaron’s pliant and indulgent disposition had been at the root of the difficulty. Qualms of conscience must have overwhelmed him as he thought of his own weakness a few months previously. True, God had forgiven him; God had accepted his sin offering; but the results of his weakness had not been warded off by repentance. He held his peace.

 

၆။ အဝတ်ကို မဆုတ်ပြဲရ။ ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းမှုတွင် အဝတ်ကို ဆုတ်ပြဲခြင်းသည် ဓလေ့ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အဝတ်၏ရှေ့ဘက်အပေါ်ပိုင်းကို ဆုတ်ပြဲခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ပြီး စိတ်နှလုံး၏ဝမ်းနည်းမှုကို ဖော်ပြသည်။ အာရုန်နှင့် ၎င်း၏သားများသည် ၎င်းကို မပြုလုပ်ရပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်မှုကို မနှစ်သက်သည်ဟု ထင်ရှားစေနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် ဦးခေါင်းကို ဖုံးအုပ်မထားဘဲ ရှုပ်ထွေးသောပုံစံဖြင့် ဝမ်းနည်းမှုကို ပြသရန် မပြုရပေ၊ ၎င်းသည် အရှေ့တိုင်းသားများ၏ သာမန်ဝမ်းနည်းမှုပြသမှုဖြစ်သည်။

6. Neither rend your clothes. It was the custom to rend one’s garments in case of great sorrow. This was done by tearing the upper front of the garments, to expose, as it were, the sorrow of the heart. This Aaron and his remaining sons must not do, as it would appear to show displeasure at God’s judgment. Neither were they to bare their heads and present a disheveled appearance, a common Oriental demonstration of sorrow.

 

၇။ မောရှေ၏စကားအတိုင်း။ စိတ်နှလုံးတွင် ဝမ်းန’nည်းမှုရှိသော်လည်း အာရုန်သည် ညနေယဇ်ပူဇော်ရာတွင် ဝန်ဆောင်မှုပြုပြီး မီးခလုတ်ပူဇော်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ သူသည် စကားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အမူအရာဖြင့်ဖြစ်စေ ဝမ်းနည်းမှုကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။ လူများသည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ အမှုဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သားနှစ်ဦးဆုံးရှုံးမှုသည် အာရုန်၏ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို အားနည်းမသွားစေကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် နားမလည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အာရုန်၏တည်ငြိမ်မှုသည် ၎င်းတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကို သက်သာစေပြီး ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးခဲ့သည်။

7. According to the word of Moses. With grief in his heart Aaron walked calmly about as he officiated at the evening sacrifice and offered incense. Not by word or gesture did he reveal that grief. As the people saw him go about his work calm and unperturbed, they knew that the tragic loss of two sons had not weakened Aaron’s faith in God. They might not understand, but Aaron’s composure calmed their own fears and restored their faith.

 

၉။ မသောက်ရ။ ဤတားမြစ်ချက်သည် ဖောက်ဖျက်မှု၏အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤအခြေအနေနှင့် ဤအချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဤသို့သောအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်မည်ဟု ယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ဤအဖြစ်ဆိုး၏ မှန်ကန်သောအကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းရန်ဖြစ်သည်။

9. Do not drink. This prohibition suggests the cause of the transgression. It seems hardly reasonable to believe that God would issue such an edict at this time and under these circumstances except to clarify the true cause of the tragedy.

 

သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ရ။ သေခြင်းသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်ပြီး၊ သေစာသုံးစွဲမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏သဘောထားကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ လူငယ်များ၏အပြစ်သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဖျောက်ဖျက်နိုင်သော သေးငယ်သည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တမင်သက်သက်ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသောအရာများကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် သဘောထားကို ထင်ဟပ်သည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသောအပြစ်ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သောပြစ်ဒဏ်ထိုက်တန်သည်။

Lest ye die. Death was the most severe penalty that could be meted out, and stressed God’s attitude toward the use of strong drink. The sin of the young men was not a light matter that could be erased by the offering of a sacrifice. It was deliberate, and reflected scorn for sacred things. It was a major sin and deserved drastic punishment.

 

၁၀။ ခွဲခြားရန်။ ဝိုင်နှင့်သေစာသည် စိတ်စွမ်းရည်များကို ထုံထိုင်းစေပြီး လူတစ်ဦးသည် မှန်ကန်သည်နှင့်မမှန်ကန်သည်၊ သန့်ရှင်းသည်နှင့်မသန့်ရှင်းသည်၊ သန့်ရှင်းသည်နှင့်ညစ်ညမ်းသည်ကို ခွဲခြားမသိနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် အာရုန်၏သားနှစ်ဦးကို သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်စဉ် သာမန်မီးကို ယူဆောင်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏အခြေအနေတွင် ၎င်းတို့သည် ခြားနားချက်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ လူများ၏အမြင်တွင် မီးသည် မီးသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးကို ကြည့်ရှုပြီး လူများမမြင်နိုင်သောအရာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ခြားနားချက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ၊ လူသား၏ဆင်ခြင်တုံတရားအရ တစ်ပတ်၏ပထမနေ့သည် သတ္တမနေ့ကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သည်။ ခြားနားချက်မရှိပေ—ဘုရားသခင်၏ပညတ်မှလွဲ၍ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အသက်နှင့်သေခြင်းအကြား ကြီးမားသောခြားနားချက်ဖြစ်သည်။

10. Put difference. Wine and strong drink can so benumb the faculties that a man fails to make a clear distinction between right and wrong, between holy and unholy, between clean and unclean. This had led the two sons to take common fire as they entered the sanctuary; in their condition they could see no difference. And as far as men could see, there was no difference. Fire was fire, was it not? But God looked on their hearts and saw something that men could not see. There was a difference. Similarly, the first day of the week is as good as the seventh day, to human reasoning. There is no difference—except in God’s command. And that makes a vital difference, a difference between life and death.

 

မသင့်လျော်မှုသည် သန့်ရှင်းသည်နှင့်မသန့်ရှင်းသည်၊ သန့်ရှင်းသည်နှင့်ညစ်ညမ်းသည်၊ မှန်ကန်သည်နှင့်မမှန်ကန်သည်ကို မရေမရာဖြစ်စေသည်။ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာသောက်စရာများသည် စိတ်စွမ်းရည်အားလုံးကို ထိခိုက်စေပြီး စိတ်၏စနစ်ကျသောလုပ်ဆောင်မှုများကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ မောင်းနှင်ပြီး သောက်သုံးသူသည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် အခြားသူများအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်ပြီး လူသတ်သမားဖြစ်နိုင်သည်။ သူ၏စိတ်သည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး၊ ၎င်း၏တုံ့ပြန်မှုများသည် နှေးကွေးနေပြီး၊ ၎င်း၏အမြင်အာရုံသည် မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်း၏တာဝန်ယူမှုသဘောကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားသည်။

Any form of intemperance blurs the difference between the holy and unholy, and between the clean and unclean, between the right and wrong. The use of spiritous liquors affects all the faculties and disturbs the orderly processes of the mind. He who drives and drinks is a menace to himself and to others, and a potential murderer. His mind is confused, his reflexes are slow, his sight is unreliable, and his sense of responsibility has all but vanished.

 

အန္တရာယ်သည် အမှန်တကယ် “မူးယစ်နေသူများ” တွင်သာ မကန်ပေ။ အနည်းငယ်သောသေစာသည်ပင် ဘေးဥပဒ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အလယ်အလတ်သောက်သူသည် လူမှုရေးအရ အန္တရာယ်ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ထိခိုက်မှုများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကြွားဝါသော အမှန်တရားမှာ ၎င်းတို့သည် သေစာကို “ထိန်းနိုင်ပြီး” မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်သည် အခြားသူများကို ၎င်းတို့လည်း ထိုနည်းတူလုပ်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်စေနိုင်သည်။ ညစ်ညမ်းမှုထဲတွင် လူးလှိမ့်နေသော သေစာသမားသည် ကြည့်ရှုသူများကို စက်ဆုပ်ရွံရှာစေပြီး သတိပေးချက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ အလယ်အလတ်သောက်သူသည် “လေးစားဖွယ်ကောင်းသည်” ဖြစ်နေသောကြောင့် အခြားသူများကို ၎င်းနောက်လိုက်ရန် သွေးဆောင်သည်။ နှစ်ဦးအနက် အလယ်အလတ်သောက်သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပိုမိုထိခိုက်မှုဖြစ်စေသည်။

The danger is not confined to those who are actually “drunk.” Even a small amount of liquor may cause disaster. The moderate drinker is a social liability, and may do untold harm. The very fact, of which he boasts, that he can “hold” his liquor and control himself, may lead others to think they can do the same. The drunkard wallowing in his filth may disgust the onlooker and thus serve as a warning. The moderate drinker tempts others to follow him by the very fact that he stays “respectable.” Of the two, the moderate drinker, in the end, does the more harm.

 

သေစာသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်များကိုသာမက အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာများကိုလည်း ထိခိုက်စေပြီး ၎င်းသည် နှစ်ခုအနက် ပိုဆိုးသောဘေးဥပဒ်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဝိုင်၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လူများသည် သတိရှိစဉ်တွင် ဘယ်သောအခါမှ မစဉ်းစားနိုင်သော အရာများကို ပြုလုပ်ကြသည်။ တရားစီရင်မှုသည် မူးယစ်မှု၏အပြစ်ကို ၎င်း၏မှန်ကန်သောအတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ပြလိမ့်မည်။ အာရုန်နှင့်သူ၏သားများထံသို့ ဘုရားသခင်၏သတိပေးချက်သည် ယနေ့ခေတ်တွင် အပြည့်အဝသက်ဆိုင်သည်။ လူများသည် သောက်သုံးပြီး သန့်ရှင်းသည်နှင့်မသန့်ရှင်းသည်၊ သန့်ရှင်းသည်နှင့်ညစ်ညမ်းသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ (ဟေရှာ ၂၈:၇)။

Not only are the physical faculties affected by drink, but the moral as well; and this may be the worse of two evils. Assault, murder, rape, disloyalty, take on another aspect to the man who drinks. Under the influence of wine men will do what they would never consider doing were they sober. Only the judgment will reveal the sin of intoxication in its true dimensions. God’s warning to Aaron and his sons is fully applicable today. Men cannot drink and yet have a clear perception of the difference between the holy and the unholy, between the clean and the unclean (Isa. 28:7).

 

ဤညွှန်ကြားချက်သည် ခေါင်းဆောင်များအတွက် အထူးတလည် ရည်ညွှန်းထားသည်။ သင်ကြားပြသခြင်းသည် နှုတ်ဖြင့်ညွှန်ကြားခြင်းထက် ပိုမိုပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းတွင် ပုံသားနမူနာနှင့် စည်းကမ်းချက်များပါဝင်သည်။ သို့သော် ဆရာ၏ မှန်ကန်မှုနှင့် မမှန်ကန်မှုဆိုင်ရာ ခံစားချက်သည် မရေရာပါက၊ သူ၏ ပြုမူပုံသည် သူ၏ စကားများနှင့် ဆန့်ကျင်နေပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ လူအားလုံးတွင်၊ နိုင်ငံတော် သို့မဟုတ် ဘုရားကျောင်းတွင် သူတစ်ပါးကို သင်ကြားပြသသူများသည်၊ သူတို့ရှေ့သို့ရောက်လာသည့် ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် အမြဲသတိရှိသော စိတ်ထားရှိရမည်။ နိုင်ငံတော်၏ အစည်းအဝေးများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို စဉ်းစားသောအခါ၊ ထိုအခါများတွင် စားသုံးသော အရက်ယမကာများကို သိရှိပြီး၊ ဝိုင်ယမကာ သို့မဟုတ် အရက်သေစာမသောက်ရန် ဘုရား၏ အကြံဉာဏ်သည် လက်ရှိအမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သတိရမိသည်။This instruction is particularly addressed to leaders. Teaching is more than oral instruction; it includes example as well as precept. But what if the teacher’s own sense of right and wrong is blurred, and his conduct belies his words? Of all men, those who teach others, whether in state or church, must have a constantly alert mind, ready to cope with whatever problems may come before them. As we consider some of the decisions arrived at in councils of state, and know of the liquor consumed on such occasions, we are reminded that God’s counsel not to drink wine or strong drink is present truth.

 

၁၁။ သွန်သင်နိုင်ရန်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဆရာများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏အလုပ်မှာ ဘုရားသခင်၏ပညတ်များနှင့် လမ်းစဉ်များကို လူများအား သွန်သင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မှန်ကန်သည်နှင့်မမှန်ကန်သည်ကို ခွဲခြားမသိနိုင်လျှင် ၎င်းကို မည်သို့ပြုနိုင်မည်နည်း။ ရှုပ်ထွေးနေသောဦးနှောက်ဖြင့် အခြားသူများကို သွန်သင်ရန် သို့မဟုတ် လမ်းပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

11. That ye may teach. The priests were teachers. It was their work to instruct the people in the statutes and ways of God. But how could they do this if they themselves were unable to discern the difference between right and wrong? With a befuddled brain it is impossible to teach or lead others in the way they should go.

 

မောရှေ၏လက်ဖြင့် မိန့်တော်မူသည်။ ယနေ့ထိတိုင် မောရှေကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူများရှိသည်။ ထိုသူများအား ဘုရားသခင်သည် သူမှတဆင့် မိန့်ဆိုခဲ့ကြောင်း သိထားရန်လိုသည်၊ အကြောင်းမှာ ဤစကားများတွင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဘဝနှင့်အမှုကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ ခရစ်တော်က “မောရှေကို ယုံကြည်ခဲ့လျှင် ငါ့ကို ယုံကြည်လိမ့်မည်။ … သို့သော် သူ၏ရေးသားချက်များကို မယုံလျှင် ငါ၏စကားများကို မည်သို့ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း” (ယောဟန် ၅:၄၆, ၄၇) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မှန်ပါသည်၊ အချို့သောပြဋ္ဌာန်းချက်များသည် ဣသရေလအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ဒေသဆိုင်ရာအခြေအနေများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်သည်။ မောရှေ၏လက်ဖြင့် ဘုရားသခင်ပေးအပ်သော ထာဝရမူများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တန်ဖိုးနှင့် အင်အားရှိသည်။ ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် ခရစ်တော်၏စကားများကို ဆင်ခြင်သင့်သည်။ “သူ၏ရေးသားချက်များကို မယုံလျှင် ငါ၏စကားများကို မည်သို့ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း” ဤမိန့်ခွန်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ခရစ်တော်မိန့်တော်မူသော စကားဖြစ်သည်။

Spoken … by the hand of Moses. To this day there are some who disparage Moses. Let such know that it was God who spoke through him, for in these words God endorsed his life and work. Christ said, “Had ye believed Moses, ye would have believed me. … But if ye believe not his writings, how shall ye believe my words?” (John 5:46, 47). True, some provisions were for Israel alone, and applied to local conditions. But such can easily be discerned. The eternal principles that God communicated “by the hand of Moses” are of as much force and value as ever. Let every Christian ponder the words of Christ: “If ye believe not his writings, how shall ye believe my words?” This pronouncement cannot lightly be put aside, for it was spoken by Christ.

 

၁၃။ ၎င်းကို သင်တို့စားရမည်။ အာရုန်၏သားနှစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်သော ရှုပ်ထွေးမှုတွင် အာရုန်သည် သူ့အတွက်ပေးထားသော အသားယဇ်အချို့ကို စားရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ အဖြစ်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ပြဋ္ဌာန်းထားသော ထုံးတမ်းစဉ်လှယ်ကို မထိခိုက်စေရပေ။ အမှုသည် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

13. Ye shall eat it. In the confusion that followed the death of his two sons, Aaron had omitted eating the portion of the meat offering that was his due. A tragedy had occurred, but this must not affect the prescribed ritual. The work must go on in spite of it.

 

၁၄။ သင်၏သမီးများနှင့်အတူ။ ဤအသားယဇ်သည် ငြိမ်သက်ရေးယဇ်ပါဝင်သည်ဟု ထင်ရှားပြီး၊ အာရုန်၏သမီးများသည် ၎င်းတွင် ဝေစုရရှိရမည် (ဝတ် ၉:၁၇-၂၁)။ အသားယဇ်များသည် အလွန်သန့်ရှင်းပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များသာ စားရသည်။ ငြိမ်သက်ရေးယဇ်များကို မိသားစုတစ်ခုလုံးနှင့် အခြားသန့်ရှင်းသောသူများလည်း စားသုံးနိုင်သည်။

14. Thy daughters with thee. This particular meat offering evidently included the peace offering, as Aaron’s daughters were to have a share in it (ch. 9:17–21). The meat offerings were most holy, and of them only the priests were to eat. Of the peace offerings the whole family, as well as other “clean” persons, might partake.

 

၁၅. ထာဝရဘုရားအမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း။ ဘုရားသခင်၏အမှုကို မည်သည့်အရာမျှ မဟန့်တားရဘဲ၊ အခြေအနေများက သန့်ရှင်းရာဌာန၏ထုံးတမ်းစဉ်လာကို မပြတ်စဲစေရဟူသော အယူအဆသည် နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယဇ်ပုန်းများ၏စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အေဒီ ၇၀ တွင် ရောမလူမျိုးများလက်အောက်တွင် ဗိမာန်တော်နောက်ဆုံးအကြိမ်သိမ်းပိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးခံရချိန်တွင် အစွန်းရောက်စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်သည် ညနေယဇ်ပူဇော်ချိန်ဖြစ်သည်။ ယေရုဆလင်မြို့သည် သိမ်းပိုက်ခံရပြီးဖြစ်သော်လည်း ဗိမာန်တော်သည် ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုန်းများသည် ရောမလူမျိုးများ နံရံများကိုတက်ကာ ဗိမာန်တော်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် တည်ငြိမ်စွာနှင့် မလှုပ်မယှက်ဖြင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ အဆောက်အအုံများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံရပြီး မီးလျှံများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ သို့သော် ယဇ်ပုန်းများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ တိုင်းတာထားသောခြေလှမ်းများဖြင့် ၎င်းတို့၏အမှုကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ခြင်းပင် မပြုခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏အမှုကို မည်သည့်အရာမျှ မနှောင့်ယှက်ရပေ။

15. As the Lord hath commanded. The idea that nothing must hinder the work of God, that circumstances must not interrupt the sanctuary ritual, became deeply rooted in the mind of the priesthood as the years went by. It came to an extreme test in the final capture and destruction of the Temple under the Romans, a.d. 70. It was the time of the evening sacrifice. Jerusalem had already been taken, but the Temple still stood. Solemnly and unperturbedly the priests carried out the ritual as the Romans scaled the walls and entered the Temple precincts. The buildings were set on fire, and flames were all about. But with slowly measured steps the priests continued their work, not even looking about. Nothing must interfere with the work of God.

 

တော်ဝင်မင်းများသည်လည်း ဤသင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ကြသည်။ တော်ဝင်ရထားအနီးတွင် ဗုံးတစ်လုံးပေါက်ကွဲသော်လည်း ဘုရင်သည် ၎င်းကို သတိမထားရဘူးဟု ယူဆသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို မတုန်လှုပ်စေရပေ။ စီတန်းလှည့်လည်မှုသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ခြင်းမပြုရပေ။

 

Royalty learns the same lesson. A bomb may explode near the royal carriage, but the king is not supposed to notice it. He must retain his composure and permit nothing to ruffle him. The parade must go on, and there must be no looking back.

 

ယေရှု၏အဖြေသည် ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကို ဦးစားပေးလိုသူအချို့သော တပည့်ဖြစ်လိုသူများအား ပြင်းထန်ပြီး ခံစားမှုမရှိပုံပေါက်ပေမည် (လုကာ ၉:၅၉–၆၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မိဘများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်တာဝန်ထက် ပို၍အရေးတကြီးဟု ယူဆသည့်တာဝန်များ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ သို့သော် ဤတာဝန်များပင်—သန့်ရှင်းသောတာဝန်များဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့်တိုင်—ဘုရားသခင်၏အမှုကို ပြုလုပ်ရာတွင် အဟန့်အတားဖြစ်မနေရပေ။ အမှုသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Jesus’ answer to certain would-be disciples who chose to make personal matters first may appear hard and unfeeling (see Luke 9:59–62). Few duties are considered more urgent than that of caring for one’s parents. Yet even these—and they may be called sacred duties—must not stand in the way of doing the work of God. The work must go on.

 

၁၆. မောရှေသည် စေ့စပ်သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခဲ့သည်။ မောရှေသည် တာဝန်ယူထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း အားလုံးပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။ ဆိတ်တစ်ကောင်ကို အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် အသုံးပြုသောအခါ၊ ထိုသွေးကို သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်းသို့ ယူဆောင်မသွားဘဲ မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်၏ ဦးချိုများပေါ်တွင် ထားရသည်။ ပညတ်တရားအရ၊ ထိုသို့သောအခါမျိုးတွင် ယဇ်ပုန်းများသည် အသားကို စားသုံးရမည် (ဝတ် ၆:၂၆)။ ထိုနေ့တွင် ဆိတ်တစ်ကောင်ကို အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ခဲ့သည် (ဝတ် ၉:၁၅)၊ သွေးကို သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်းသို့ ယူဆောင်မသွားခဲ့သောကြောင့် အသားကို စားသုံးသင့်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဝန်ဆောင်မှု၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်သည် ထိခိုက်ပျက်စီးခဲ့သည်။

16. Moses diligently sought. Moses was still in charge, making sure that all was done as God commanded. When a goat was used for a sin offering, the blood was not carried into the sanctuary but placed on the horns of the altar of burnt offering. According to the law, the flesh in such cases should be eaten by the priests (ch. 6:26). That day a goat had been offered as a sin offering (ch. 9:15), and since the blood was not carried into the sanctuary, the flesh should have been eaten. This had not been done; consequently, the symbolism of the service had been effectively marred.

 

အသားကို မစားသုံးရာတွင် အာရုန်သည် လူများ၏အပြစ်များကို ထမ်းပိုးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ သူထမ်းပိုးမထားသော အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို မပြုလုပ်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် အမှားကို ဤမျှလောက် အနံ့ဆိုးဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဆိတ်ထမ်းပိုးသော အပြစ်များသည် ယဇ်ပုန်းများထံသို့ လွှဲပြောင်းသင့်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ထိုအပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ပြုလုပ်ရမည်။ သို့သော် ဤကိစ္စတွင် ယဇ်ပုန်းများက အသားကို မစားသုံးခဲ့သောကြောင့် လွှဲပြောင်းမှုမဖြစ်ပေါ်နိုင်ပေ။ ဆိတ်သည် သေဆုံးရုံသာလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏အမှုသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန်ကျန်ရှိနေသည်။

In failing to eat the flesh Aaron also failed to bear the sins of the people. He could not make atonement for sins he did not bear. This was what made the mistake so serious. The sins that the goat bore should have been transferred to the priests, who would make atonement for them. But in this case there could be no transfer because the priests had not eaten the flesh. All the goat could do was to die. But the work of intercession remained to be done.

 

သူစိတ်ဆိုးသည်။ မောရှေသည် နှိမ့်ချမှုကြောင့် ထင်ရှားသည် (တော ၁၂:၃)၊ သို့သော် ၎င်းသည် ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသထွက်ခြင်းကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ တစ်ချိန်က သူ၏ဒေါသသည် အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို ပစ်ချကာ အပိုင်းပိုင်းကွဲအောင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်၊ ၎င်းအတွက် ဘုရားသခင်က သူ့ကို မဆူပူခဲ့ပေ (ထွက် ၃၂:၁၉)။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒေါသထွက်ခဲ့သည် (ထွက် ၃၂:၉, ၁၀)။ မောရှေ၏ဒေါသသည် ချက်ချင်းမပြယ်လွင့်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမူကား ရွှေနွယ်သောနွားရုပ်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ၎င်းကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး ဣသရေလလူများကို ထိုရေကို သောက်စေခဲ့သည် (ထွက် ၃၂:၂၀)။

He was angry. Moses was noted for his meekness (Num. 12:3), but that did not prevent righteous indignation. At one time his indignation was so great that he threw down the two tables of stone and broke them in pieces, an act for which God did not rebuke him (Ex. 32:19). God Himself was angry (Ex. 32:9, 10). Moses’ anger did not immediately subside, for when he saw the golden calf he ground it to pieces and made Israel drink the water (Ex. 32:20).

 

ဖြောင့်မတ်သောဒေါသထွက်ခြင်းသည် သင့်လျော်စွာ ပြသရန်အခါများရှိသည်။ ထိုသို့သောအခါမျိုးတွင် ပေါလု၏အကြံဉာဏ်ဖြစ်သည့် “ဒေါသထွက်ပြီး အပြစ်မပြုကြလေနှင့်” (ဧဖက် ၄:၂၆) သည် သက်ဆိုင်ပေမည်။ ပေါလုကိုယ်တိုင်က “မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို စော်ကားခံရပြီး ငါမလောင်ကျွမ်းဘဲနေသေးသလား” (၂ ကော ၁၁:၂၉) ဟုဆိုသည်။ ပေါလုသည် အခြားသူများကို မတရားစော်ကားခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် “လောင်ကျွမ်း” ဟုဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် “မီးလောင်ရာသို့ တင်ပြီးဖြစ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မောရှေသည် ကျောက်ပြားများကို ကွဲအောင်ပြုလုပ်သောအခါ သူ၏ “ဒေါသသည် ပြင်းထန်စွာထွက်ခဲ့သည်”။ ဤအတွက် အာရုန်သည် သူ့ကို ဆူပူခဲ့သည် (ထွက် ၃၂:၁၉, ၂၂)၊ ဒေါသထွက်ရန်အကြောင်းမရှိဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော်၊ ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်သည် မောရှေနှင့်အတူ ဒေါသထွက်ရန် တရားမျှတသောအကြောင်းရှိသည်ဟု သဘောတူခဲ့သည်။ သူ၏ဒေါသသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏အကြောင်းအမှုအတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားသို့မဟုတ် ရန်လိုမှုကြောင့် မဟုတ်ပေ။

There are times when righteous indignation may appropriately be displayed. It is at such times, doubtless, that Paul’s advice applies, “Be ye angry, and sin not” (Eph. 4:26). Of himself Paul says, “Who is offended, and I burn not?” (2 Cor. 11:29). When Paul saw others mistreated, he was indignant. The word here translated “burn” means “to be set afire.” When Moses broke the tables of stone his “anger waxed hot.” For this Aaron reproached him (Ex. 32:19, 22), feeling there was no occasion for anger. But, as pointed out, the Lord agreed with Moses that there was just cause for anger. His anger was due to zeal for God and His cause, not to personal pride or vindictiveness.

 

၁၉. ၎င်းကို လက်ခံသင့်ပါသလား။ မောရှေသည် အာရုန်၏သားများဖြစ်သော ဧလျာဇာနှင့် ဣသမာကို ဆူပူဆုံးမခဲ့သော်လည်း၊ ဖခင်ဖြစ်သူကသာ ဖြေကြားခဲ့သည်။ အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို စားသုံးခြင်းသည် မောရှေပြောသည့်အတိုင်း ယဇ်ပူဇော်သူ၏အပြစ်များကို မိမိထံသို့ ထမ်းပိုးယူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း အာရုန်သိသည်။ သို့သော် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများနှင့် ၎င်း၏တာဝန်ယူမှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကြောင့်၊ သူသည် အခြားသူများ၏အပြစ်ကို ထမ်းပိုးနိုင်မည်ဟု မခံစားခဲ့ရပေ။ သူသည် မိမိ၏အပြစ်ကို ထမ်းပိုးရန်ပင် လုံလောက်စွာ လုပ်ဆောင်နေရသည်။ သူ၏သားများသေဆုံးမှုအတွက် ဝမ်းနည်းမှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အနည်းငယ်မကျေနပ်မှုပင် ခံစားခဲ့ရပေမည်။ သူ၏လက်ရှိစိတ်အခြေအနေတွင်၊ အပြစ်ထမ်းသူအဖြစ် သူ၏ဝန်ဆောင်မှုသည် ဘုရားသခင်အတွက် လုံးဝလက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိဟု သူခံစားခဲ့ရပေမည်။

19. Should it have been accepted? Though Moses had addressed Eleazar and Ithamar, the sons of Aaron, and rebuked them, it was the father who answered. Aaron knew that eating the sin offering represented taking the sins of the offerer upon himself, as Moses had said. But with what had happened and his own responsibility, in part, for it, he did not feel that he could bear the sin of others. He had all he could do to bear his own. He could but feel grieved at the death of his sons, and may even have felt a measure of resentment. He apparently felt that in his present state of mind his service as typical sin bearer would be quite unacceptable to God.

 

၂၀. ကျေနပ်သည်။ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် “ဝမ်းမြောက်စေသည်” သို့မဟုတ် “သဘောကျစေသည်” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မောရှေသည် အာရုန်သည် ပေါ့ဆမှုမရှိခဲ့သလို၊ သိသာထင်ရှားသော အကြောင်းမရှိဘဲ သိထားသောတာဝန်ကို တမင်တကာ ချန်လှပ်ထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း မြင်ခဲ့သည်။ မောရှေသည် အာရုန်၏ရှင်းပြချက်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ သူ၏သဘောထားကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုပြင်ခဲ့သည်။

20. Content. The word thus translated may also mean “to cause to be joyful,” or “to cause to please.” Moses saw that Aaron had not been negligent nor had he deliberately omitted a known duty, without due reason. Moses accepted Aaron’s explanation, and adjusted his own attitude accordingly.

 

ellen g. white comments

1-20 PP 359-362

1 CE 91; Ev 210; FE 409, 427; GW 20; PP 359, 399; Te 43,  65, 268; TM 356,  359, 371

1, 2 CH 82; CS 205; Te 187, 280; 3T 295; WM 290

1-3 7T 153

1-10 Te 287

1-11 CH 366

2 FE 428; GW 20; PP 359

2, 3 CE 91

3 GW 20; PP 361

6 DA 708

6, 7 PP 361

9-11 PP 362; Te 44,  268, 280

17 GC 418; PP 354