ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၈

 

အခန်းကြီး - ၁၈

chapter 18

 

၁. တရားမဝင်သော အိမ်ထောင်ရေး။ ၁၉. တရားမဝင်သော တပ်မက်မှု။

1 Unlawful marriages. 19 Unlawful lusts.

 

၃. ထိုအမှုအရာများအတိုင်း။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ ဣသရေလလူမျိုးသည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ အကျင့်များကို စွန့်ပစ်ရမည်။ သူတို့သည် ခါနာန်ပြည်သို့ လျှောက်လှမ်းနေပြီး၊ ထိုနေရာတွင်လည်း ဒုစရိုက်မှုများ ထွန်းကားနေသည်။ မည်သည့်အရင်းအမြစ်မှဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် မကောင်းမှုကို ရှောင်ရှားရမည်။

3. After the doings. Having come out from the land of Egypt, Israel was to leave behind the ways of Egypt. They were on their way to Canaan, and iniquity prevailed there also. They were to shun evil, whatever its source.

 

၄. ငါ၏တရားစီရင်ချက်များကို ပြုလုပ်ကြလော့။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းတစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဒုစရိုက်နှင့် ယုတ်ညံ့မှုများကြားတွင်၊ ဖောက်ပြန်ပြီး ယုတ်မာသော လူမျိုးတစ်မျိုးကြားတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူမျိုးများကို ဤလောက၌ အလင်းရောင်အဖြစ် ထွန်းလင်းစေလိုတော်မူသည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၅)။

4. Do my judgments. This was their only salvation. In the midst of sin and degradation, in the midst of a crooked and perverse nation, God wanted His people to shine forth as lights in the world (Phil. 2:15).

 

အချို့က ဘုရားသခင်သည် အဲဂုတ္တုနှင့် ခါနာန်တွင် ထွန်းကားသော အခြေအနေများကြားတွင် သူ၏လူမျိုးများကို နေထိုင်ခွင့်ပြုသည်ကို အံ့ဩခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အဲဂုတ္တုတွင် နေထိုင်သော်လည်း၊ အဲဂုတ္တုလူမျိုးများနှင့် ရောနှောမနေရန် ပြဌာန်းထားသည် (ယောဟန် ၁၇:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းကို သူတို့အတွက် သီးသန့်နေရာတစ်ခုဖြစ်သော ဂေါရှင်ပြည်ကို ပေးထားခြင်းဖြင့် ထင်ရှားသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏နေရာကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့လျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံခဲ့လျှင်၊ သူတို့သည် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မကောင်းမှုများနှင့် သီးခြားနေထိုင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် အဲဂုတ္တုလူမျိုးများနှင့် ရောနှောနေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အကျင့်များကို သင်ယူကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖောက်ပြန်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ၄၀ နှစ်ကြာ လှည့်လည်သွားလာမှုသည် ပညာရေးနှစ်များဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား အဲဂုတ္တုပြည်၏ အကျင့်များကို မေ့လျော့စေပြီး သူ၏လမ်းစဉ်များကို သင်ယူစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အချိန်ကျရောက်သောအခါ၊ အဲဂုတ္တုမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော မျိုးဆက်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအကြားကာလတွင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား သိနာတောင်မှ သူ၏တရားဥပဒေကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ “လူတစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ကို ပြုလုပ်လျှင် သူသည် ၎င်းတို့အတွင်း၌ အသက်ရှင်လိမ့်မည်” ဟူသော စီရင်ထုံးများကို ပေးခဲ့သည်။ သူတို့အား ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ၎င်းတို့အတွက် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ပြသခဲ့သည်။ ဤအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့လျှင် အားလုံးသည် ကောင်းမွန်လိမ့်မည်။

Some have wondered why God permitted His people to live among such conditions as prevailed in Egypt and Canaan. But though they lived in Egypt they were not to mingle with the Egyptians (see John 17:15). This is evident from the fact that He provided a separate place for them to live, the land of Goshen. Had they kept their place, had they obeyed God’s counsel, they would have remained separate from the evils that surrounded them. Instead, they mingled with the Egyptians, learned their ways, and became corrupt themselves. Their 40 years of wandering were years of education, during which God designed that they should forget the ways of Egypt and learn His ways. When the time came for them to enter the land of Canaan, the generation that departed from Egypt had all but vanished. During this interval God gave them His law from Sinai, He gave them ordinances, “which if a man do, he shall live in them”; He gave them demonstrations of His power and of His ability to provide for them under all circumstances. All this was intended to strengthen their faith. If they would but place their trust in God, all would be well.

 

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို ခါနာန်ပြည်သို့ ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသော သွေးဆောင်မှုများကို သိရှိခဲ့သည်။ သူသည် ထိုသို့မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဉာဏ်ပညာဖြင့် ၎င်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ခါနာန်လူမျိုးများနှင့် ရောနှောမနေရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ အကျင့်များကို မသင်ယူရန် ပြဌာန်းထားသည်။ ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် တဖြည်းဖြည်းဖြစ်ရမည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၃:၂၉-၃၀)။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် စရိုက်ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးရရှိရမည်။ ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို စမ်းသပ်ရမည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် သွေးဆောင်မှုအားလုံးကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားခဲ့လျှင်၊ စရိုက်ဖွံ့ဖြိုးမှု မရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

God led Israel into the land of Canaan, knowing the temptations that awaited them there. He could have done otherwise, but in His wisdom He considered this best. Nevertheless they were not to mingle with the Canaanites nor learn their ways. The process of occupying the land of Canaan was to be a gradual one (Ex. 23:29, 30). During that process they were to have further opportunity for character development; their loyalty to God was to be tested. Had God removed all temptation immediately, there could have been no development of character.

 

ဣသရေလသည် ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် လုံလောက်သော နယ်မြေကိုသာ သိမ်းပိုက်ရမည်။ ဤအစီအစဉ်သည် စံပြဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဣသရေလကို ကာကွယ်ပေးပြီး ၎င်းတို့လိုအပ်သော နယ်မြေကို ပေးအပ်မည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းသည် သူတို့ကို တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်မှုမှ ကင်းဝေးစေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ တံခါးဝတွင် သာသနာပြုနယ်မြေတစ်ခုကို ထားရှိမည်။ သို့သော် ဣသရေလသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် “ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုခဲ့” (ဟေဗြဲ ၄:၆)။

Israel was to occupy only sufficient territory to meet their immediate needs. The plan was ideal. It would protect Israel and give them the territory needed; at the same time it would keep them from direct association with the heathen and leave a missionary field right at their door. But Israel failed to cooperate; they “entered not in” (Heb. 4:6).

 

၆. သင်တို့တွင် မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ခြင်းမပြုရ။ ရှေးခေတ်၏ ထင်ရှားသော ဒုစရိုက်တစ်ခုမှာ အကျင့်ယိုယွင်းမှုဖြစ်ပြီး၊ ခါနာန်ပြည်သည် ကင်းလွတ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အိမ်ထောင်ရေးကို တန်ဖိုးနည်းစွာ ထားရှိခဲ့ပြီး၊ အမျိုးသမီးများကို တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ဤအခန်းသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများကြားတွင် ရှိခဲ့သော အခြေအနေများကို စစ်မှန်သော ပုံရိပ်ကို ပေးထားသည် (၂၄-၂၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဤအားလုံးကို ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလကို သတိပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤသတိပေးချက်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြရန် လိုအပ်ခဲ့သည့်အချက်သည် ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်နှင့် ၎င်းတို့သတိထားရမည့်အရာကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

6. None of you shall approach. One of the outstanding sins of antiquity was immorality, and the land of Canaan was not exempt. Marriage was held in low esteem and women were treated as cattle. This chapter gives a true picture of conditions as they were among the heathen (vs. 24–27), and against all this God warned Israel. The fact that God found it necessary to issue such a warning, with all its stark details, emphasizes the danger that confronted them and of which they must beware.

 

အစပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ လူသားအတွက် ကောင်းချီးနှင့် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုအတွက် စံပြအခြေအနေများကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်သည် အိမ်ထောင်ရေး၊ လူမျိုး၊ နှင့် နှစ်ဘက်လိင်အတွက် သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးမည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် ဂုဏ်မဲ့ခြင်းမဟုတ်၊ အချို့ပြောသည့်အတိုင်း ရှောင်ရှားရမည့် အပြစ်တစ်ခုလည်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်က ပြဌာန်းခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၃:၄)။ ၎င်းသည် ဥပုသ်နေ့ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကဲ့သို့ပင် မြင့်မြတ်စွာ ထားရှိရမည်။ ဥပုသ်နေ့သည် သင့်လျော်စွာ စောင့်ထိန်းရန် ရိုသေမှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို တောင်းဆိုသည့်အလျှင်၊ အိမ်ထောင်ရေးသည်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် သန့်ရှင်းမှုကို ချိုးဖောက်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ခုစလုံးသည် ကောင်းချီးဖြစ်နိုင်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ၎င်း၏လုပ်ဆောင်မှုများအပေါ် ရိုသေမှုသည် ဤအခန်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သည်၊ မိမိကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အခြားသူများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် ရိုသေမှုဖြစ်သည်။

In the beginning God created one man and one woman, thus establishing ideal conditions for man’s blessing and comfort. God’s plan would preserve the home, the nation, and the chastity of both sexes. Marriage is not dishonorable; it is not sinful, a thing to be shunned, as some would have us believe. It was ordained by God Himself and is honorable (Heb. 13:4). It is a divine institution as much as is the Sabbath, and like it is to be held in high esteem. As the Sabbath demands reverence and holiness for its proper observance, so does marriage. Both can be desecrated, or both can be a blessing. Reverence for the body and its functions is the theme of this chapter, reverence for one’s own body and for the bodies of others.

 

၂၁. မိုလက်သို့။ “မိုလက်သို့ မီးထဲဖြတ်သွားခြင်း” ဟူသော မထင်ရှားသော တစ်ပါးအမျိုးသားထုံးတမ်းကို ဤနေရာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်ပြထားသည်။ ဤထုံးတမ်းနှင့်ပတ်သက်သော အခြားဖော်ပြချက်များကို လေဝိအန်ကျမ်း ၂၀:၂-၅၊ ၂ရာဇဝင် ၂၃:၁၀၊ နှင့် ယေရမိ ၃၂:၃၅ တို့တွင် တွေ့ရသည်။ ၁ရာဇဝင် ၁၁:၇ တွင် ဖော်ပြထားသော “မိုလက်” သည် အမ္မုန်လူမျိုး၏ ဘုရားအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် အဆိုပါအခန်း၏ ၅ နှင့် ၃၃ ပိုဒ်များနှင့် ၂ရာဇဝင် ၂၃:၁၃ တွင် “မိလဒုံ” ဖြစ်နိုင်သည်။

21. To Molech. The obscure pagan rite described by the phrase, “pass through the fire to Molech,” is here mentioned for the first time. Other statements dealing with the same practice are found in Lev. 20:2–5; 2 Kings 23:10, and Jer. 32:35. The “Molech” of 1 Kings 11:7, who is describedas the god of the Ammonites, is probably the “Milcom” of vs. 5 and 33 of the same chapter, and of 2 Kings 23:13.

 

သို့သော် မိုလက်သည် မည်သူဖြစ်သနည်း။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မပညာရှင်များကို မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ အံ့ဩစေခဲ့သည်။ အချို့က မိုလက် (molek) သည် ခါနာန်ဘုရား မီကယ် (Mekal) ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ကျောက်စာများဖြင့် သက်သေပြထားသော နောက်ဆုံးစာလုံးနှစ်လုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ အခြားပညာရှင်များကမူ အောက်ပါအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ “မိုလက်” (molek) ဟူသော စကားလုံးသည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် “ဘုရင်” (melek) ဟူသော စကားလုံးနှင့် သံစဉ်တူသည်။ ရှေးဟေဗြဲဘာသာတွင် သံစဉ်များကိုသာ ရေးထားပြီး၊ ဤကိစ္စတွင် mlk ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မတူညီသော သရ (ဗီုကလီ) များထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် မတူညီသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဤပညာရှင်များအရ၊ ရှေးဟေဗြဲထုံးတမ်းအရ၊ “မိုလက်” သည် ဘုရား၏နာမမဟုတ်ဘဲ၊ “ဘုရင်” ဟုခေါ်နိုင်သော မည်သည့်ဘုရားကိုမဆို ရည်ညွှန်းသည့်အမည်ဖြစ်သည်၊ ဟေဗြဲလူမျိုးများက ဘုရားသခင်ကို “ဘုရင်” ဟုခေါ်သကဲ့သို့ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၅:၂၊ ၁၀:၁၆ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ရှေးဟေဗြဲလူမျိုးများက “ဘုရင်” (melek) ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို စစ်မှန်သောဘုရားသခင်အတွက် ထားရှိခဲ့ပြီး၊ ခါနာန်ဘုရားများကို ရည်ညွှန်းရာတွင် mlk သံစဉ်အုပ်စုကို “အိုး” နှင့် “အီ” ဟူသော သရ (ဗီုကလီ) များဖြင့် အသံထွက်ပြီး၊ “ဘိုရှတ်” (bosheth) ဟူသော စကားလုံး၏ သရ (ဗီုကလီ) များကို အသုံးပြုကာ “မိုလက်” ဟူသော စကားလုံးကို ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု လက်ခံခဲ့သည်။ ဤတစ်ပါးအမျိုးသားဘုရားအတွက် ဤဘွဲ့အမည်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စစ်မှန်သောဘုရင် (melek) နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် “ရှက်ဖွယ်ဘုရင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဤမိုလက်ဟူသော စကားလုံး၏ ရှင်းပြချက်သည် ဓမ္မပညာရပ်ထဲတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လက်ခံထားသည်။

But who is Molech? Generations of theologians have been puzzled by this word. Some have thought that Molech (molek) stands for the Canaanite god Mekal, who is attested by inscriptions, and that the last two consonants have become inverted. Other scholars, however, have given the following interpretation: The word “Molech” (molek) has the same consonants in Hebrew as the word for “king” (melek). In ancient Hebrew, only the consonants were written, in this instance, mlk. The insertion of different vowels thus resulted in a different word. Therefore, according to these scholars, who reflect the ancient Jewish tradition, “Molech” was not the name of a deity, but the designation of any god, who could be called “king” in the same sense as God was called “king” by the Hebrews (see Ps. 5:2; 10:16; etc.). They also accepted the Jewish tradition that the ancient Hebrews reserved the title melek, “king,” for the true God, and pronounced the consonantal group of letters, mlk, when applied to Canaanite gods, with the vowels, “o” and “e,” as found in the word bosheth “shame,” thus creating the word molek. This title for a pagan god was thought to mean “shame-king” in contrast to the melek, the true King of heaven and earth. This explanation of the word “Molech” has been widely held in theological circles.

 

၁၉၃၅ ခုနှစ်တွင် အိုး။ အီးစဖဲလ်ဒတ် (O. Eissfeldt) သည် အင်အေ ၄၀၀-၁၅၀ ခုနှစ်မှ မြောက်အာဖရိကရှိ ကာသိဂျ်မြို့၏ ပုနစ်ကျောက်စာများနှင့်ပတ်သက်သော သူ၏တွေ့ရှိချက်များကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတွင် “သိုးမိုလက်” နှင့် “လူမိုလက်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းများကို တိရစ္ဆာန်နှင့် လူသားယဇ်ပူဇော်မှုများကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုခဲ့သည် (Molk als Opferbegriff im Punischen und Hebräischen und das Ende des Gottes Moloch)။ ပုနစ်ဘာသာစကားသည် ဟေဗြဲဘာသာနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေသောကြောင့်၊ အီးစဖဲလ်ဒတ်သည် ဟေဗြဲစကားလုံး မိုလက် (molek) ကို “ကတိသစ္စာ” သို့မဟုတ် “သစ္စာဂတိ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် “မိုလက်သို့ မီးထဲဖြတ်သွားခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်လေ့ရှိသော သမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်များကို “မိုလက်အဖြစ်” ဟု ဘာသာပြန်သင့်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ပါးအမျိုးသားဘုရားထံ သစ္စာဂတိတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းခြင်းအဖြစ်ဖြစ်သည်။

In 1935 O. Eissfeldt published his findings in regard to certain Punic inscriptions of Carthage in North Africa of the period from 400-150 b.c., in which the terms “molk of sheep” and “molk of man” are used to describe animal and human sacrifices (Molk als Opferbegriff im Punischen und Hebräischen und das Ende des Gottes Moloch). Since the Punic language is closely related to Hebrew, Eissfeldt explained the Hebrew word molek to mean “vow” or “pledge.” Thus the Biblical passages usually translated, “pass through the fire to Molech,” should be rendered, “as a molech,” that is, as the fulfillment of a pledge to a pagan god.

 

ပညာရှင်များစွာသည် အိုင်စဖဲလ်ဒ်၏ ရှင်းပြချက်ကို လက်ခံရန် သဘောထားကြသည်။ သို့သော်၊ မက်ဆိုပိုတေးမီးယားရှိ မာရီမြို့၏ တူးဖော်မှုတွင် ဂျီ။ ဒိုဆင်သည် ဘီစီ ၁၈ ရာစုတွင် အလယ်ပိုင်းယူဖရေးတီးဒေသတွင် ကိုးကွယ်ခံရသော မုလုခ်ဟု အမည်ရသည့် နတ်တစ်ပါးကို တွေ့ရှိခဲ့သည့် စာသားများကို ရရှိခဲ့သည် (ရီဗျူး ဒီ အာဆီရီယိုလိုဂျီ၊ အတွဲ ၃၅၊ စာမျက်နှာ ၁၇၈၊ [၁၉၃၈]၊ မှတ်စု ၁)။ ထို့ပြင်၊ ဆဖာဗေးမ်မြို့၏ နတ်များဖြစ်သော အာဒရာမ္မလက် (မက်ဆိုပိုတေးမီးယား ကမ္ဗည်းများတွင် အဒဒ်-မိလ်ကီအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်) နှင့် အာနာမ္မလက်တို့သည် က လူငယ်များကို မီးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခံရသည့် နတ်များ (၂ ဓမ္မရာဇဝတ် ၁၇:၃၁) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နာမည်များ၏ နောက်ဆုံးတစ်ဝက်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း မုလုခ်နတ်နှင့် ဆက်စပ်မှုရှိပုံရသည်။

Many scholars have been inclined to accept Eissfeldt’s explanation. However, the excavation of the city of Mari, in Mesopotamia, has furnished texts in which G. Dossin found a god named Muluk, who was worshiped in the Middle-Euphrates region in the 18th century b.c. (Revue d’ Assyriologie, vol. 35, p. 178, [1938], n. 1). Also the gods of Sepharvaim, Adrammelech (attested in Mesopotamian inscriptions as Adad–milki) and Anammelech, to whom children were sacrificed by fire (2 Kings 17:31), apparently had some connection with the god Muluk, as the last half of their names reveal.

 

 

ဤသက်သေအရ မိုလက်သည် ကလေးများကို မီးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်သော သီးခြားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် “မိုလက်ထံသို့ မီးဖြင့်ဖြတ်သွားခြင်း” ဟူသော ရိုးရာ ဘာသာပြန်ကို မှန်ကန်စွာ မှတ်ယူနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ဤနတ်ဘုရား၏ အမည်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကာသိတ်မြို့၏ ဖူနစ်ကမ္ဗည်းများတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း အချို့သော တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားယဇ်ပူဇော်မှုများအတွက် သုံးစွဲသည့် နာမည်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

In the light of this latest evidence Molech seems to have been a particular pagan god, one to whom children were offered as burnt sacrifices, so that the traditional translation, “pass through the fire to Molech,” can be considered as correct. The name of this god, however, was later also applied as a technical term for certain animal and human sacrifices as is revealed by the Punic inscriptions of Carthage.

 

၂၄။ သင်တို့ကိုယ်သင် မညစ်ညမ်းစေနှင့်။ ဣသရေလပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံများသည် ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ဒုစရိုက်များအားလုံးကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အား နှင်ထုတ်ခံရမည်။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလသည် ထိုသို့သော အပြစ်များကို ရှောင်ရှားရမည်၊ သို့မဟုတ် နှင်ထုတ်ခံရမည်။ ဤနေရာတွင် ပေးထားသော သတင်းစကားသည် ၎င်းတို့ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်အမှန်ကို သက်သေပြသည်။

24. Defile not ye yourselves. The nations round about Israel were guilty of all the sins here enumerated, and were for this reason to be dispossessed. Israel therefore was to avoid similar guilt, or be cast out. The message here given is evidence of the very real danger that confronted them.

 

၂၈။ အန်စေ။ ကွို့ဟူသော စကားမှာ “အော့ထွက်သည်” ဟူသည် (လေဝိယံကျမ်း ၁၈:၂၅၊ ယောန ၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဣသရေလသည် ကတိထားရာ ပြည်သို့ ကတိသစ္စာဆိုချက်ဖြင့်သာ နေထိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ ၑသစ္စာကို ဖောက်ဖျက်သောအခါ ၎င်းတို့သည် ကိနာန်ပြည်မှ နှင်ထုတ်ခံရမည်။ “ပြည်မှ အမြစ်ပြတ်ခံရမည်” ဟူ၍ ဖူးပြခံရမည် (ဒါဝိဒမင်းကျမ်း ၂၈:၆၃၊ ၆၄)။ အေးဇရာသည် ဣသရေလကို “အလွန်အောင်မြင်သော တောင်ပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားသော စပျစ်ပင်” ဟူ၍ ဥပမာပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် “အရိုင်းစပျစ်သီးများ” ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ပြည်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၅:၁-၇)။

28. Spue. From qo’, “to vomit up” (see Lev. 18:25; Jonah 2:10). Israel held title to the Promised Land only on the basis of the covenant relationship. When they violated the covenant they forfeited their right to remain in Canaan. They would be “plucked from off the land” and scattered (Deut. 28:63, 64). Under the symbol of a “vine” Isaiah represents Israel “planted” in “a very fruitful hill.” But when the vine “brought forth wild grapes” God determined to lay the whole land waste (Isa. 5:1–7).

 

၃၀။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်သည်။ ဤအခန်းသည် ၎င်းစတင်ခဲ့သည့်အတိုင်း အဆုံးသတ်ထားပြီး၊ ဤထောက်ခံချက်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် သူတို့ရှေ့တွင် ထားရှိခဲ့သော မြင့်မားသောစံနှုန်းကို သတိပေးရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။

30. I am the Lord. The chapter ends as it began, with this affirmation, designed to remind them of the holiness of God and of the high standard He held before them.

 

ellen g. white comments

5 PP 372

26, 27 1T 280