ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆

 

အခန်းကြီး - ၂၆

chapter 26

 

၁. ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းအကြောင်း။ ၂. ဘာသာရေးဆိုင်ရာကိစ္စများ။ ၃. ပညတ်တော်များကို လိုက်နာသူများအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ။ ၁၄. ပညတ်တော်များကို ဖောက်ဖျက်သူများအတွက် ကျိန်ခြင်း။ ၄၀. နောင်တရသူများကို ဘုရားသခင်က မှတ်မိမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။

1 Of idolatry. 2 Religiousness. 3 A blessing to them that keep the commandments. 14 A curse to those that break them. 40 God promiseth to remember them that repent.

 

၃. အကယ်၍ သင်တို့သည် လျှောက်လှမ်းကြလျှင်။ ဤလေဝိရက်ကျမ်း၏ အခန်းကြီးသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ နာခံခြင်းအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် မနာခံခြင်းအတွက် ပြစ်ဒဏ်များကို ဖော်ပြထားသော အခြေအနေဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်များစွာသည် ထူးခြားစွာ ပြည့်စုံခဲ့သည်။

3. If ye walk. This chapter of Leviticus is a conditional prophecy delineating the blessings to come upon Israel for obedience and the punishments for disobedience. Many of these prophecies were fulfilled to a striking degree.

 

၄. သင့်တော်သောအချိန်၌ မိုးရွာခြင်း။ ပါလက်စတိုင်းသည် သာယာဝပြောမှုနှင့် ပြည့်စုံမှုအတွက် ပုံမှန်အချိန်များတွင် မိုးရွာခြင်းအပေါ် အထူးတလည် မှီခိုနေရသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် နိုင်းမြစ်၏ ပုံမှန်ရေလျှံမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် မြေယာကို ရေသွင်းကာ အသီးအနှံများဖြစ်ထွန်းစေခဲ့သည် (ရာဇဝင်ခေတ်ဦး ၄၁:၃၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ ပါလက်စတိုင်းသည် “တောင်ကုန်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများ၏ နယ်မြေ” ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဆည်မြောင်းအတွက် မသင့်တော်ပေ (တရားဟောရာ ၁၁:၁၀-၁၂)။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိုးရွာခြင်းကို မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးဘဲ၊ အကြောင်းမှာ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် မိုးရွာခြင်းသည် ရှားပါးသည်။ ယခုတွင် သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုသည် ကောင်းကင်မှမိုးရွာခြင်းအပေါ် မှီခိုနေရသော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့ကို စိတ်ချစေရန် ဘုရားသခင်က မိုးကို ၎င်း၏အချိန်အခါတွင် ပို့ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်၊ “ပထမမိုးနှင့် နောက်ဆုံးမိုး၊ သင်၏စပါးနှင့် စပျစ်ရည်နှင့် ဆီတို့ကို သိမ်းဆည်းနိုင်ရန်” (တရားဟောရာ ၁၁:၁၃, ၁၄)။ လိုအပ်သည်မှာ မိုးရွာခြင်းသာမက၊ သင့်တော်သောအချိန်၌ မိုးရွာခြင်းဖြစ်သည်။

4. Rain in due season. Palestine was peculiarly dependent on rain at the usual times, for prosperity and plenty. In Egypt, Israel had seen the regular overflow of the Nile, which watered the land and made it fruitful (see on Gen. 41:34). Palestine was “a land of hills and valleys,” and so not adapted to irrigation (Deut. 11:10–12). Israel had not been used to rain, for it seldom rains in Egypt. Now they were coming to a land where their very existence depended upon rain from heaven. To reassure them God promised to send the rains in their season, “the first rain and the latter rain, that thou mayest gather in thy corn, and thy wine, and thine oil” (Deut. 11:13, 14). It was not merely rain that was needed, but rain in “season.”

 

သို့သော် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား မိုးသည် သဘာဝအလျောက် ရွာမည်မဟုတ်ကြောင်း၊ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လှည့်ထွက်ကာ ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ပါက “မိုးမရွာပါ” (တရားဟောရာ ၁၁:၁၇) ဟု သတိပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အာဟပ်၏ ခေတ်တွင် ပြည့်စုံခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၁)။

God warned them, however, that rain would not fall as a matter of course, that indeed there would “be no rain” (Deut. 11:17) if they turned from Him to worship idols. This was fulfilled during the days of Ahab (1 Kings 17:1).

 

၁၄. အကယ်၍ သင်တို့သည် နားမထောင်ပါက။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မဝတ်ပြုဘဲ အခြားဘုရားများထံ လှည့်သွားပါက ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်များကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ ပထမလေးခုပြီးနောက် ခုနစ်ဆပိုမို ဆိုးရွားသော ဒုက္ခများကို ပို့ပေးမည်ဟု ဘုရားသခင်က ကတိပြုထားသည့် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ငါးမျိုးကို ခန့်မှန်းထားသည် (အခန်းကြီး ၁၈, ၂၁, ၂၄, ၂၈)။ ဤနေရာ၌ “ခုနစ်” သည် တိကျသောသင်္ချာဆိုင်ရာ တိုးပွားမှုထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ဖော်ပြပုံရသည်။

14. If ye will not hearken. Dire punishments were threatened should Israel fail to serve God, and turn instead to other gods. Five increasingly severe punishments are predicted, after each of the first four of which God promises to send a sevenfold worse evil upon them (vs. 18, 21, 24, 28). “Seven” here probably denotes greatly intensified punishment rather than precise mathematical increase.

 

ဆက်လက်ပုန်ကန်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ငါးဆင့်၏ ပထမအဆင့်သည် အခန်းကြီး ၁၄-၁၇ တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဣသရေလ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးသည် ဤခြိမ်းခြောက်မှု၏ ပြည့်စုံမှုကို သက်သေထူသည်။

The first step in the fivefold punishment for persistent rebellion appears in vs. 14-17. All Israel’s history bears witness to the fulfillment of this threat.

 

၁၈. ဤအရာအားလုံးအတွက်ပင်။ ဒုတိယအဆင့်ကို အခန်းကြီး ၁၈-၂၀ တွင် ဖော်ပြထားသည် (တရားဟောရာ ၂၈:၂၃, ၂၄ တွင်လည်း ကြည့်ပါ)။ ဤခြိမ်းခြောက်မှုသည် ဣသရေလ၏ သမိုင်းတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ဟဂ္ဂဲ၏ ခေတ်တွင် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား မိုးကို အဘယ်ကြောင့် တားဆီးထားသည်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်—“အကြောင်းမှာ ငါ၏ အိမ်တော်သည် ပိတ်ဆို့ထားပြီး သင်တို့အားလုံးသည် မိမိအိမ်သို့ ပြေးသွားကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်” (ဟဂ္ဂဲ ၁:၉-၁၁)။

18. Yet for all this. The second step is described in vs. 18–20 (see also Deut. 28:23, 24). This threat repeatedly found its fulfillment in the history of Israel. In the time of Haggai, God explained to His people why He had withheld rain from them—“Because of mine house that is waste, and ye run every man unto his own house” (Haggai 1:9–11).

 

၂၁. အကယ်၍ သင်တို့သည် ဆန့်ကျင်လျှောက်လှမ်းကြလျှင်။ တတိယအဆင့်ကို အခန်းကြီး ၂၁, ၂၂ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၂၅ တွင် တစ်ကြိမ်နှင့် တရားစီရင်ရာ ၅:၆ တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

21. If ye walk contrary. The third step is given in vs. 21, 22. One instance of the fulfillment of this is given in 2 Kings 17:25; another, in Judges 5:6.

 

၂၃. အကယ်၍ သင်တို့သည် ပြုပြင်မခံရပါက။ စတုတ္ထအဆင့်ကို အခန်းကြီး ၂၃-၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

23. If ye will not be reformed. The fourth step appears in vs. 23–26.

 

၂၅. ငါ၏ပဋိညာဉ်နှင့်ပတ်သက်သော အငြင်းအခုံ။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ ၎င်းတို့အပိုင်းကို မထိန်းသိမ်းပါက ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ဓားကို ပို့ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရောဂါဘယများကိုလည်း ပို့ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလက ဤခြိမ်းခြောက်မှုကို ထပ်လောင်းဖော်ပြခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၅:၁၂)၊ ၎င်းသည် နေဗုခဒ်နေဇာနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ရောမလူမျိုးများက ယေရုဆလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

25. The quarrel of my covenant. God had entered into covenant relation with Israel, and when they failed to keep their part of the covenant He would send the sword upon them, and also pestilence. Ezekiel repeated this threat (Eze. 5:12), which was fulfilled in the destruction of Jerusalem by Nebuchadnezzar and later by the Romans.

 

၂၆. ဆယ်ယောက်သော မိန်းမများ။ အစာငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မုန့်သည် ရှားပါးလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် ယခင်က မီးဖို ဆယ်လုံးသုံးခဲ့ရာတွင် ယခု တစ်လုံးသာ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

26. Ten women. The famine would be so intense and bread so scarce that only one oven would be needed where ten had been used before.

 

၂၇. ဤအရာအားလုံးအတွက်။ ပဉ္စမအဆင့်ကို အခန်းကြီး ၂၇-၃၃ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ ဆာမာရိမြို့၏ ဝိုင်းထားခံရမှုတွင် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၆:၂၈, ၂၉) တစ်ကြိမ်နှင့် ယေရုဆလင်မြို့၏ ဝိုင်းထားခံရမှုတွင် (ယေရမိ ၁၉:၉; ငိုရာကျမ်း ၄:၁၀) နောက်တစ်ကြိမ် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

27. For all this. The fifth step is stated in vs. 27–33. One fulfillment of this occurred in the siege of Samaria (2 Kings 6:28, 29), and another in that of Jerusalem (Jer. 19:9; Lam. 4:10).

 

၃၁. သင်တို့၏မြို့များကို ပိတ်ဆို့စေမည်။ ဥပမာ ဆာမာရိနှင့် ယေရုဆလင်မြို့များ (အခန်းကြီး ၂၇ တွင်ကြည့်ပါ)။

31. Make your cities waste. Samaria and Jerusalem, for example (see on v. 27).

 

၃၃. သင်တို့ကို ဖြန့်ကြဲမည်။ အာရှုရိ၊ ဗာဗုလုန်နှင့် ရောမလူမျိုးများက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်းသာမက၊ နိုင်ငံအသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲခြင်းဖြင့်လည်း ဖြစ်သည်။ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၅၉-၆၁; အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၁၃၆ မှစတင်ကြည့်ပါ။

33. Scatter you. Not only in captivity by Assyrians, Babylonians, and Romans, but also by dispersion over various lands. See vol. 5, pp. 59-61; vol. 6, pp. 136ff.

 

၃၄. ထိုအခါ မြေသည် အနားယူလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်က မြေကို ခုနစ်နှစ်မြောက်နှစ်တိုင်း အနားယူစေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တစ်ချိန်က လိုက်နာခဲ့ပုံရသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဤဓလေ့ထုံးတမ်းသည် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။ အချို့သူများသည် ခုနစ်နှစ်မြောက်နှစ်တိုင်း မြေကို အနားမပေးခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်ကို ချမ်းသာအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် မြေကို လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် မြေကို ဥပုသ်နေ့အနားယူမှု မပေးခဲ့သည့်ကာလကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။ ခါလဒဲလူမျိုးများ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဖျက်ဆီးမှုနှင့်အတူ၊ မြေသည် ဖောက်ပြန်မှု၏ကာလအတွက် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန် “အနားယူ” ခွင့်ပြုခဲ့သည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၆:၂၁)။ ခုနစ်ဆယ်နှစ်သည် မြေက သူ၏ “ဥပုသ်နေ့များ” ကို မထိန်းသိမ်းခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း လေးရာကိုးဆယ်ကို အကြံပြုသည်။

34. Then shall the land rest. God had commanded that the land should rest every seventh year. This seems to have been the case for a time, but the custom later fell into disuse. Doubtless some thought that they might enrich themselves by refusing to let the land rest every seventh year. But as a result they lost the land altogether. God kept account of the time during which the land had been deprived of the Sabbath rest. And when destruction came, with the arrival of the Chaldeans, the land was given “rest” to make up for the time of transgression (2 Chron. 36:21). Seventy years would suggest that for 490 years the land had not kept “her sabbaths.”

 

၄၀. အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဝန်ခံကြလျှင်။ ယုဒလူမျိုးတို့သည် ရာစုနှစ်များစွာက များစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခဲ့ရပြီး၊ ယခုမျိုးဆက်သည်လည်း ခြွင်းချက်မရှိပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် “ဝန်ခံ” သော ယုဒလူတစ်ဦးချင်းစီကို စွန့်ပစ်မထားခဲ့ပေ။ လူမျိုးတစ်မျိုးလုံးသည် ပယ်ရှားခံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ထံသို့ လှည့်ပြန်လာသူတိုင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းရရှိနိုင်သေးသည်။

40. If they shall confess. The Jews have suffered much in centuries gone by, and the present generation has been no exception. But God has not forsaken any individual Jew who will “confess.” The nation may be rejected, but whoever turns to God may yet be saved.

 

မည်သည့်တစ်ပါးအမျိုးသားခရစ်ယာန်မဆို ဤအရာကို ဂုဏ်ယူပြီး ယုဒလူထက် ပိုမိုနှစ်သက်ခံရသည့် အနေအထားတွင် ရှိသည်ဟု မထင်မှတ်စေရန်၊ ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးမခွဲခြားသူဖြစ်ကြောင်း (တမန်တော် ၁၀:၃၄; ရောမ ၁၁:၂၀, ၂၁) သတိရစေရာ။ ကယ်တင်ခြင်း၏ အခြေအနေများသည် လူတိုင်းအတွက် တူညီသည်။ ဘုရားသခင်သည် တင်းကြပ်သည်၊ ဘုရားသခင်သည် သနားကြင်နာတတ်သည်—လူတိုင်းအတွက် တူညီစွာဖြစ်သည်။

Lest any Gentile Christian should boast of this and think himself in a more favored position than the Jew, let him remember that God is no respecter of persons (Acts 10:34; Rom. 11:20, 21). The conditions of salvation are the same for all. God is strict, and God is merciful—to all alike.

 

ellen g. white comments

3-6 Ed 140

4-17 PP 535

5, 6, 19-21 2T 661

21 PK 429

23, 24 1T 589; 5T 365

24 2T 154, 661

28, 33 PK 429